muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13552, Karar No: 2010/6202, Tarih: 10.05.2010

Dava konusu 101 ada 1290 ve 1291 parsellerin öncesini bir bütün olduğu ve 136 tahrir nolu vergi kaydı kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.Ayrıca 1290 nolu parsele ... 1976 tarih 11 nolu tapu kaydı uygulanmıştır. Mahkemece tapunun dayanagı olan kroki getirilip

uygulanmamış ve taşınmazların yakınında Kirazdere Devlet Ormanı bulunduğu halde yeterli orman araştırması yapılmamıştır.

Dava konusu 1377 nolu parsel ... ... adına Asliye Hukuk Mahkemesinin 1975/370 sayılı dosyasında verilen tescil kararı sonucunda oluşturulan ... 1976 tarih 15 nolu tapu uygulanarak tescil edilmiş ancak taşınmazın ortak miras bırakan ... ...’dan kaldığı bildirilmiştir. Yerel bilirkişi ve tanıklarda taşınmazın ... ...’dan kaldığını doğrulamışlardır. Sözü edilen tapu kaydı davada hazineni taraf olması halinde hazineyi bağlar ise de orman yönetimi ve diğer mirasçıları bağlamaz. Mahkemece tapu kaydının dayanağı olan harita getirtilip mahallinde uygulanmamış , kapsamı belirlenmemiş ve orman araştırılması yapılmadığı gibi hazinenin davada taraf olup olmadığı araştırılmamıştır.

Dava konusu 1378 nolu parsel belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiş ve dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklarda taşınmazın ... ... tarafından ... ...’dan satın alındığını söylemişlerdir. Taşınmazı 3 yönden çeviren 48 nolu parsel ise 62400 m2 yüzölçümü ile ... ... adına tespit edilmiştir. 48 nolu parsele revizyon gören 849 ve 851 nolu vergi kayıtlarının toplam miktarı 22000 m2 dir. Vergi kayıtlarının sınırında taşlık okuduğu iktisap hanesinde yazılıdır. Bu vergi kayıtları getirtilerek taşınmaz yönünü ne olarak okuduğu araştırılmadığı gibi yeterli orman araştırması yapılmamıştır.

O halde; Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/112-1975/370 ve 1983/520 esas sayılı dava dosyaları ile açılan 1983/112 sayılı dava dosyasında birleştirilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilen ve 8. Hukuk Dairesinin bozma kararından sonra 1992/21 Esasına kaydedilen bu davalara konu olan taşınmazların dava dilekçesinde ... olan sınırlarına göre kadastro sırasında hangi ada hangi parsel olarak işlem gördüğü belirlenmesi bakımından öncelikle bir tespit keşfi yapılmalı, bundan sonra Asliye Hukuk Mahkemesinden aktarılan davanın konusu olan başka taşınmazlar var ise bunların tutanak asılları getirtilmeli ve tespit tutanaklarının kesinleşmediği nazara alınarak adlarına tespit yapılan kişiler davaya dahil edilip husumet yaygınlaştırılmalıdır.

Dava konusu taşınmazların bir kısmına ... ... ‘ın Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı dava sonucunda mahkemenin 30.6.1976 gün ve 1975/370-1976/301 sayılı tescil kararları sonucunda oluşan ... 1976 tarih 10 ,11 ve 17 nolu tapu kayıtlarının revizyon gördüğü anlaşıldığından bu tapu kayıtlarının dayanağı olan mahkeme kararları ve tapu sicil müdürlüğü dosyasından mahkeme kararları ile dayanağı olan krokiler getirtilmeli, yine dava konusu taşınmazların komşuları olan parsellerden bir kısmına ait tespit tutanakları ve dayanakları getirtilmemiş olduğundan bunlara ait tespit tutanakları ve dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları getirtildikten sonra , eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planları da ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ve ... araziye de uygulanmak suretiyle, öncelikle memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenajman planında; taşınmazların öncesinin ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005

gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanak vergi kaydı genişletilebilir sınırları da içerdiğinden, komşu parsel dayanak kayıtlarından yararlanmak ve değişmez sınırdan başlamak üzere 3402 Sayılı Yasanın 20/c ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı orman veya ormandan açma değil ise, miktar fazlasının, sınırda bulunan ormandan açma yapılmak suretiyle oluştuğu kabul edilmeli; tüm deliller birlikte değerlendirilip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda 1 - 2 - 3 - 4 - 5 ve 6 . bentlerde açıklanan nedenlerle; davacı ve davalı ... vekili ile ... ve ... ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 7. bente açıklanan nedenlerle davalı ... Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile 101 ada 565 parsele yönelik hükmün ONANMASINA, 8. bentte açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itiarzlarının kabulü ile 101 ada 4 - 18 - 126 - 127 - 130 - 235 - 676 - 698 - 699 - 912 - 1290 - 1291 - 1377 ve 1378 parseller yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 10/05/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18134, Karar No: 2009/14837, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/18134 E.  ,  2009/14837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,meslekte kazanma güç kayıp oranının tesbitiyle,malullük aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe, davacının meslekte kazanma güç kayıp oranının tesbiti ile malullük aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Davacının. Adli Tıp 3. İhtisas Dairesinin 25.06.2008 gün ve 4881 sayılı raporuna dayanılarak davacının beden gücünün 2/3'ünü kaybettiğinden malül sayılması gerektiğinin tesbitine, ve maluliyeti nedeniyle 20.03.2007 tarihinden itibaren aylık bağlanmasına karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı dava tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın 109. maddesidir. Somut olayda davacı, 20.03.2007 tarihinde malulen emekli olmak için Kuruma başvurmuştur. Kurum tarafından yapılan inceleme ve aldırılan Aksaray Devlet Hastanesi Sağlık Kuruluna ait 27.03.2007 gün ve 1175 sayılı rapor üzerine davalı Genel Müdürlük tarafından yapılan inceleme sonrasında, davacının 2/3 oranında beden gücünü kaybetmiş sayılmasını gerektiren bir bulgunun olmadığından talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi 506 sayılı Yasa'nın 109. maddesinin de, Kurum hastanelerinden alınacak raporlar ile ilgilinin maluliyeti genel olarak belirlendikten sonra bu raporlara itiraz olunması halinde, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan, Kurul raporuna itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesi giderek Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporlar ile maluliyet oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği açık olup, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Yapılacak iş, H.G.K'nun 5.2.2003 gün ve 2003/21-23 esas, 56 Karar sayılı kararında da açıkça belirtildiği şekilde, somut olayda SSK Yüksek Sağlık Kurulunun 04.01.2008 gün ve 206 sayılı raporu ile Adli Tıp. 3. İhtisas Kurulu'nun 25.6.2008 gün ve 4881 sayılı raporu arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak rapor ile giderildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30104, Karar No: 2015/25424, Tarih: 16.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/30104 E.  ,  2015/25424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş akdini davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının Üniversitesi Hastanesi ikmal inşaat işinin yapımı için istihdam edildiğini, davacı ile yapılan sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, kendilerinden kaynaklanmayan sebeplerle asıl işveren ile yaptıkları sözleşmenin son bulmasından dolayı davacı ile aralarındaki iş akdinin kendiliğinden son bulduğunu ve başka bir alacağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının fazla mesai ücreti tanık beyanlarına göre hesaplanmıştır. Davalı, davacı tanıklarının husumetli olduğunu ve başka dosyalarda vermiş oldukları beyanlar ile mahkemede vermiş oldukları beyanlar arasında çelişki bulunduğunu, bu nedenle tanık beyanlarının hesaplamalarda dikkate alınamayacağını iddia etmiştir. Gerçektende davacının ve bazı işçilerin iş akitlerinin davalı tarafından feshedilmesi üzerine İş Mahkemelerinde bir çok dava açıldığı, bu dosyalarda dinlenilen davacı tanıklarının genelde aynı kişiler olduğu, davalı işyerinde çalıştıkları, davalıya karşı açmış oldukları davalarının bulunduğu ve bu tanıkların çalışma saatlerine ilişkin gerek aynı mahkemede farklı dosyalarda vermiş oldukları beyanlar gerekse başka mahkemelerde vermiş oldukları beyanların çelişkili oldukları, iş başlangıç ve bitiş saati hakkında farklı dosyalarda farklı beyanlar verdikleri, Dairemizce incelenen dosya içeriklerinden ve davalı vekili tarafından tanık beyanlarına karşı verilen dilekçelerden anlaşılmaktadır. O halde yapılacak iş, Üniversitesi'ne müzekkere yazılarak davacının çalıştığı şantiyedeki çalışma saatleri sorulmalı ve davacı tanıkları tekrar dinlenerek yaz ve kış çalışma saatlerine ilişkin davalı vekilinin tanık beyanlarına karşı vermiş olduğu dilekçede belirtilen çelişkiler giderilmeli, tüm bu deliller birlikte değerlendirilerek çıkacak sonuca göre davacının fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin çelişkili tanık beyanlarına dayalı olarak fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Her ne kadar davacının ihbar tazminatı talebi iş akdinin belirli süreli hizmet sözleşmesi niteliğinde olduğu gerekçesiyle mahkemece reddedilmiş ise de dava konusu iş akdi belirli süreli hizmet sözleşmesinin objektif koşullarını taşımadığından belirsiz süreli olup belirli süreli hizmet sözleşmesi olarak nitelendirilemez. Bu nedenle mahkeme kararı bu noktada hatalı ise de temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10573, Karar No: 2020/140, Tarih: 14.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10573 E.  ,  2020/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu; 719 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin vekil edeni tarafından yapıldığını, taşınmazın batı kısmında bulunan 224 adet meyve ağacının da vekil edeni tarafından yetiştirildiğini açıklayarak, evin ve ağaçların vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 719 parsel sayılı taşınmazın, fen bilirkişisinin 04.07.2014 tarihli raporuna ekli krokide B harfi ile gösterilen tek katlı bina ile 15-20 yaşlarında 2 adet kiraz, 15-20 yaşlarında 2 adet şeftali, 15-20 yaşlarında 1 adet elma, 8-10 yaşlarında 1 adet kızılcık, 20-22 yaşlarında 157 adet vişne ve 3-4 yaşlarında 1 adet vişne ağacının mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine, harçlar kanunu uyarınca alınması gerekli harçtan peşin alınan 507,61 TL harcın mahsubu ile bakiye 2.941,81 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,...davacı yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden kabul edilen miktar üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 5.854,63 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

A. Her ne kadar Mahkemece bir kısım muhdesat yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki;

Muhdesatın tespitine ilişkin davalarda; Mahkemece araştırılması gereken husus; muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle, kimin adına ve hesabına, ne zaman ve ne şekilde yaptırıldığı hususları olup, bu hususların duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti gerekir.

Mahkemece, tanık dinlenilmeden yerel bilirkişi beyanı esas alınarak hüküm tesis edilmiştir. 6100 sayılı HMK’nin 266 (HUMK’un 275) maddesinde hangi amaçla bilirkişilerin bilgisine başvurulacağı açıklanmıştır. Mahalli bilirkişinin sözleri ancak taşınmazın sınırları, mevkii, niteliği hakkında kapsamlı bilgiler verir. Bunlardan başka, tanık sözleri ile tespiti gereken bir husus için tanık dinlenmeden bilirkişinin bilgisi ile yetinilip karar verilemez (HGK'nin. 30.03.l994 tarihli ve l993/8-939 Esas, l994/l76 Kararı).

Somut olayda, davacı taraf, dava dilekçesinde açıkça tanık deliline dayandığına göre, tanıklarının HMK’nin 240, 243 ve 259. maddeleri uyarınca davetiye ile keşif yerine çağrılarak, aynı Kanun’un 259/2 ve 290/2. (HUMK 259) maddeleri hükümleri uyarınca ve mümkün olduğunca taşınmaz başında yapılacak keşifte dinlenmeleri gerekirken, bir mahalli bilirkişi beyanı esas alınmak suretiyle hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.

B.Kabule göre ise;

a) Davaya konu taşınmaz, taraflar arasında paylı mülkiyet şeklinde kayıtlıdır.

Bilindiği üzere, muhdesatın tespiti davalarında, davanın konusu (müddeabih) davalının/davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup, buna göre, yargılama sonucunda hüküm altına alınan nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nin 326/2. madddesi uyarınca yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinden davalının tapudaki payı gözönünde bulundurularak sorumlu tutulması gerekir.

Bu durumda, mahkemece davalı aleyhine hükmedilen yargılama giderinin ve vekalet ücretinin hesabında az yukarıda açıklanan şekilde belirlenecek dava değerinin esas alınması gerekirken, davalı aleyhine fazla miktarda harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

b) Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad.718). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın mülkiyetinin arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Bu nedenle Mahkemece davaya konu evin ve ağaçların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar vermekle yetinilmesi gerekirken, bina ve ağaçların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/26195, Karar No: 2012/38366, Tarih: 17.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/26195 E.  ,  2012/38366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuğun üzerinden yol kontrolü sırasında yapılan ara- mada ele geçen bıçağın 01.04.2010 tarihli ekspertiz raporu ile 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak nitelikte olmadığının belirlenmesi ve oluşa göre de söz konusu bıçağın hal ve şartlara göre sırf saldırı amacıyla taşındığının kabul edilemeyeceği gözetilmeden, beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; suç tarihi itibariyle, 5728 sayılı Yasanın 158. maddesi ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/4. madde ve fıkrası hükmüne göre adli para cezası tercih edilmesine göre TCK.nun 52/1 madde ve fıkrası uyarınca asgari haddin 5 birim gün olduğu gözetilmeden, uygulama yeri bulunmayan doğrudan adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu iti- barla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4874, Karar No: 2010/10869, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4874 E.  ,  2010/10869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın .... Genel Müdürlüğü yönünden reddine, diğer davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ... Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.