muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8040, Karar No: 2025/4675, Tarih: 09.04.2025

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili hususundadır.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.2942 sayılı Kanun'un kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 11 inci maddesinin birinci fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması, emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması gerekir.

4. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza değer biçilirken emsal alınan ... Mahallesi 270 ada 31 parsel sayılı taşınmazın satışının eski tarihli olduğu gözetildiğinde tespit edilen bedel inandırıcı olmayıp bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

5. Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazların dava tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak ve dava konusu taşınmazların bulunduğu adada ve emsal taşınmazlarda kesilen düzenleme ortaklık payı oranının sorularak ve belgesi de dosya arasına alınmasına, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri belgesiyle dosya arasına alınarak ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak raporun sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12772, Karar No: 2014/20360, Tarih: 22.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/12772 E.  ,  2014/20360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/287748

MAHKEMESİ : Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2011/311 (E) ve 2012/459 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 110/3. maddesi ikinci cümlesinde, failin yangının söndürülmesine ve etkilerinin azaltılmasına yönelik çabaları veya meydana gelen zararın azlığı göz önünde bulundurularak verilecek cezanın yarısına kadar indirileceğinin, zararın belirlenmesinde yangın sonucu tamamen yanan ağaç ve ağaççıkların değeri, kısmen yanan ağaç ve ağaççıkların değerinde meydana gelen azalma, alt tabaka orman örtüsünün yanması nedeniyle oluşan zarar ve toprağın humuslu tabakasının yanması nedeniyle meydana gelen verim kaybının dikkate alınacağının düzenlenmiş bulunmasına; mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenene bilirkişi raporunda yangın sonucu herhangi bir orman bitki örtüsü, diri örtüsü, süceyrata ve maddi olarak değeri bulunan herhangi bir canlı topluluğuna zarar verme durumunun belirlenememiş olduğunun, dosya kapsamından 12 adet meşe ağacının yangından zarar gördüğü bildirilmiş ise de keşif tarihinde yapılan tespitlerde dava konusu saha üzerinde herhangi bir zarar tespiti yapılamamış olup bu nedenle gerçek zarar tespitine yer olmadığının bildirilmesine göre bilirkişiden yemini verdirilerek, suç tarihi itibariyle yangın sonucu sahada maddede düzenlenen gerçek zarar anlamında bir zarar bulunup bulunmadığı hususunda ek rapor alınmasından sonra sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 110/3-2.cümlesinin uygulama alanının değerlendirilmeden yazılı şekilde karari verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23665, Karar No: 2013/11636, Tarih: 21.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/23665 E.  ,  2013/11636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan idare vekilinin temyizinin sanık hakkında ağaç kesme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu, ağaç kesme suçundan mahkemece 24/05/2006 tarihinde verilen beraat hükmünün Dairemizin 12/11/2009 tarih 2008/12113 Esas, 2009/20156 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiş bulunduğu anlaşılmakla temyize konu karar bulunmadığından katılan idare vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/8365, Karar No: 2016/7476, Tarih: 20.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8365 E.  ,  2016/7476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı .... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten/sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıya ait araca çarpmasıyla oluşan kazada, davacıya ait araçta yolcu olarak bulunan kızları ....'nin öldüğünü, davacıların çocuklarının desteğinden yoksun kaldıklarını ve manevi zarara uğradıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne ve babadan her biri için 500,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, davacı anne ve baba için 30.000,00'er TL, davacı ... için 20.000,00 TL. manevi tazminatın davalı ...'tan kaza tarihinden işleyecek faiziyle tahsilini talep etmiş; 24.01.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat talebini davacı anne için 42.560,57 TL'ye, davacı baba için 35.054,80 TL'ye yükselterek bu bedellerin tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, sigortalılarının kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı olarak davacı zararından sorumlu olduklarını, davacıların zararı ve kusuru ispat etmek zorunda olduğunu, davalının olay tarihinden işletilecek faizden sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kazanın davacının yanlış manevrası nedeniyle meydana geldiğini ve davalının kusuru olmadığını, talep edilen tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulü ile davacı baba için 35.054,80 TL. ve davacı anne için 42.560,87 TL. destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline (davalı ... şirketinin 27.04.2011'den işleyecek faizden sorumlu tutulmasına); davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacı anne ve baba için 12.000,00'er TL, davacı ... için 5.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'tan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu yardımın miktarı belirlenmelidir. Ölenin parasal veya bedensel destekliğinin derecesi ile bundan yoksun kalanların tazminat isteklerinin ölçüsü ya da hesaplama yöntemi konusunda öğretide görüş birliği yoktur. Gerçek yardım miktarının yeterli delillerle ispat edilemediği durumlarda yargıç, takdir hakkını kullanarak yardım miktarını belirleyebilecektir. Bu belirlemede destek ile destek olunan kimse arasındaki yakınlığın derecesi, aralarındaki manevi bağ, davacıların yaşları, dahil oldukları sosyal ve ekonomik çevre, yaşam standartları, cinsiyetleri gibi bakım ilişkisine ve miktarına etkili olabilecek unsurlar da göz önünde bulundurulacaktır. Hayatın olağan akışı içinde, destek sayılan kimsenin baktığı kimselere gelirini belli paylara bölerek baktığı pek söylenemese de tazminat hesabında bir paylaştırma yapmak zorunlu hale gelmektedir.

Buna göre öncelikle gelirin tamamının, yardım görenlere tahsis olunmuş varsayılamayacağı, ölenin gelirinden bir bölümünü kendisine ayıracağı, bu tahsisten vazgeçilemeyeceği ve bu suretle yardımın (payların) geliri yutmaması ilkesi dikkate alınmalıdır. Ayrıca ölenin kendi geçim masraflarından artan miktarın tamamının (hiçbir tasarruf düşüncesine yer bırakmadan) destek görenlere dağıtılması da kabul olunamaz. Öte yandan, destek görecek kimselere ayrılacak miktar da, bunların ihtiyaçlarının toplamı kadar olmalıdır.

Somut olayda, destekten yoksun kaldığını iddia eden davacılar, müteveffanın annesi ve babası olup mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda müteveffanın yaşasaydı sağlayacağı yardımın miktarı tüm yaşam boyunca sabit % 12,5'er oranında desteklik payı olarak davacılara ayrılmıştır. Raporda müteveffanın belirli bir yaşa geldiğinde evleneceği ve çocuk sahibi olacağı ilkesi gözetilerek hesap yapıldığı belirtilmesine rağmen, desteğin hayatında gerçekleşmesi muhtemel bu olayların tekabül ettiği dönemlerde, davacılara ayıracağı destek payında kademeli olarak azaltmaya da gidilmemiştir. Oysa, destek ... 12 yaşında vefat etmiş olup, hayatın olağan akışına göre ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki, anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babaya %25'er pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay vererek yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16'şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi, daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki eşe iki çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya %12,5'er pay verilmesi gerektiği, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destekten yoksun kalma tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekirken, desteğin davacı anne ve babaya yaşamı boyunca sabit bir oranda destek olacağı varsayımına göre hesaplama yapılması doğru olmayıp bu yöndeki bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

2-Mahkemece, destekten yoksun kalma tazminatı yönünden hükme esas alınan bilirkişi raporunda; 12 yaşında ölen davacıların desteği ...'nin 18 yaşından itibaren gelir elde edip davacı anne babasına destek olacağının kabul edildiği, desteğin tazminat hesabına esas geliri olarak asgari ücretin benimsendiği; ancak desteğin 18 yaşına gelip gelir elde edeceği tarih olan 2017 yılındaki asgari ücret miktarının bilinmemesi nedeniyle, en son bilinen asgari ücret üzerinden %10 artırım ile belirlenen gelir üzerinden hesap yapıldığı görülmektedir. Desteğin ölüm tarihi itibariyle gelir elde etmediği ve gelir elde edeceği tarihin bilinmeyen evreye denk geldiği gözetildiğinde, bilinen gelir (asgari ücret) üzerinden her yıl için %10 artırım yapılırken % 10 oranında da iskonto yapılmak suretiyle, tazminat hesabına esas alınacak gelirin belirlenmeyişi yerinde olmadığından bu yöndeki rapora göre davacılar lehine tazminata hükmolunması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...ye geri verilmesine 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2622, Karar No: 2022/11146, Tarih: 01.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2622 E.  ,  2022/11146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2014 tarihli iddianamesiyle “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” ve “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından açılan kamu davasında, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulduğu, “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; Mahkemece “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 26.04.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32402, Karar No: 2015/34375, Tarih: 14.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/32402 E.  ,  2015/34375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2013/2131-2014/1162

DAVA : Davacı, yevmiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 2012 yılı Ekim ayından itibaren 9 ay süre ile davalı şirket nezdinde seramik ustası olarak günlük 90,00 TL yevmiye ile çalıştığını, 43 günlük yevmiyesinin ödenmediğini belirterek ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili işyerinde çalışmadığını, davalı şirket nezdinde çalışan tüm işçilerin Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiğini kış şartları nedeni ile ekim ayından itibaren de kesintisiz çalışmanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının davalı işyerinde çalıştığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda davacı, 2012 yılı Ekim ayından itibaren 9 ay süre ile davalı şirkette çalıştığını iddia etmiş; davalı taraf ise kurum kayıtlarına dayanarak davacının davalı şirkette çalışmadığını savunmuştur. Dosya kapsamındaki ...... personel listesinde isimleri bulunan davacı tanıklarının, mahkeme huzurundaki beyanlarının birlikte değerlendirilmesi neticesinde, davacının davalı şirketten iş alan alt işveren ......in ekibinde, iddia ettiği dönem zarfında çalıştığının kanıtlandığı görülmektedir. Davacı tanıkları davacının 80,00 ila 90,00 TL yevmiye ile çalıştığını beyan etmiş olup, Dairemizin emsal nitelikteki onama ilamlarına konu mahkeme kararlarında aynı işi yapan işçilerin 80,00 TL yevmiye ile çalıştıkları kabul edilmekle, iş bu dosya davacısının da 80,00 TL yevmiye ile çalıştığı; ancak, dosya kapsamında ücret alacağına ilişkin herhangi bir ödeme belgesinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Buna göre, mahkemece davacı talebi göz önüne alınarak, bu kabule göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7474, Karar No: 2013/7190, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7474 E.  ,  2013/7190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

...

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

...'ın yüzüne karşı verilen 08/04/2008 tarih ve 2008/82 E ; 222 K. sayılı "mahkumiyet" hükümlerini yasal süresinde temyiz ettiği, kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 16/02/2009 tarih ve 2008/15594 E; 2009/887 K. sayılı ilamıyla "düzeltilerek onama" suretiyle "kesinleştiği" ve fakat hükümlünün 22/02/2011 havale tarihli dilekçesiyle "kesinleşmiş bu hükme" karşı yeniden bir temyiz başvurusunda bulunduğu, talebinin mahkemece 28/02/2011 tarih ve aynı sayılı "ek kararı" ile "temyiz incelenmesinden geçerek kesinleşmiş kararlara karşı yeniden temyiz isteminde bulunulmayacağı" gerekçesine dayanılarak "red" edildiği anılan "ek karara" karşı süresi dahilinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla;

Temyiz isteminin reddine dair 28/02/2011 gün ve 2008/82 E; 222 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlünün 16/03/2011 havale tarihli dilekçesiyle vaki bu karar yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 18/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7853, Karar No: 2012/13921, Tarih: 29.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/7853 E.  ,  2012/13921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK’nın 151, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Zarar verilen kavak ağaçlarının dikili ağaç olup sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesi yerine aynı Kanunun 151/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18896, Karar No: 2014/15164, Tarih: 15.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/18896 E.  ,  2014/15164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/238-2013/250

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

2859 sayılı Yasa uyarınca yapılan yenilme kadastrosu sonucu .... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacılar S.. E.. ve K.. Ö.. adına müştereken kayıtlı bulunan eski 1550 parsel sayılı 16.080 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz; 2450 ada 39 parsel numarasıyla ve 15.026,16 metrekare yüzölçümlü olarak, davalı Arif ve M. E.adlarına müştereken tapuda kayıtlı bulunan eski 1539 parsel sayılı 6.040 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz; 2450 ada 115 parsel numarasıyla ve 5.890,86 metrekare yüzölçümlü olarak, davalı T.. Ö.. adına tapuda kayıtlı bulunan eski 1553 parsel sayılı 4.440 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise; 2450 ada 329 parsel numarasıyla ve 4.987,08 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar S.. E.. ve K.. Ö.., yenileme kadastrosu sırasında kendilerine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve eksikliğin davalılara ait 2450 ada 115 ve 329 parsel sayılı taşınmazlardan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile vekalet ücretine yönelik olarak davalılardan A.. E.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.