muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3496, Karar No: 2012/8637, Tarih: 02.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3496 E.  ,  2012/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 12.12.2011 gün ve 2011/11246 Esas - 2011/20843 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davada; mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce onanmış, davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede; bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın ...... Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerine göre; taşınmaz, emsal ile aynı değerde olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın, emsalden değersiz olduğunun kabul edildiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.12.2011 gün ve 2011/11246-20843 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. ...... niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın ...... Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; taşınmaz, emsal ile aynı değerde olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın, emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından, rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözönünde bulundurularak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözönünde bulundurularak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6605, Karar No: 2015/18277, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6605 E.  ,  2015/18277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki bulunduğu yerde korunamayan yapı ve ağaçlara müdahalenin men'i olmadığı takdirde bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, bulunduğu yerde korunamayan yapı ve ağaçlara müdahalenin men'i olmadığı takdirde bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılara ... birim fiyatları esas alınarak, yıpranma payı da düşülerek ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre belirlenen bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 ve 4 nolu bentlerinin çıkartılmasına, 3 nolu bendin yerine (Alınması gereken 1976,75 TL harcın, peşin ve ıslah yoluyla alınan 494,20 TLharçtan mahsubuyla bakiye 1.482,55-TL harcın davalı idareden alınarak Hazineye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 494,20-TL harcın davalı idareden alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5409, Karar No: 2014/9462, Tarih: 29.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5409 E.  ,  2014/9462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın 530 (ifrazen 1532) parsel olduğu ancak Dairemizin 03.10.2013 tarihli geri çevirme kararı sonrasında dava ile ilgisi bulunmayan 403 parsel yönünden cevap verilmiş olmakla geri çevirme gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Dava konusu 530 (ifrazen 1532) parsel sayılı taşınmazın dosya içerisinde mevcut belediye başkanlığının cevabi yazısında mücavir alan içinde olduğu belirtilmiş ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir.

Bu nedenle;

Dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 23.06.2004 tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve yeterliliklerin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1895, Karar No: 2009/3914, Tarih: 06.04.2009

**11. Ceza Dairesi         2009/1895 E.  ,  2009/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : 1999 yılındaki eylemi için Oratadan Kaldırma-2000 yılındaki eylemi için Beraat kararına ilişkin.

I-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 1999 takvim yılında kamu kurumunu "dolandırmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, sanık hakkında anılı suçtan açılan kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin, sanık hakkında 2000 takvim yılında kamu kurumunu "dolandırmak" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2000 takvim yılında kamu kurumu dolandırmak suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan anılan suçtan kurulan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında 2000 takvim yılında kamu kurumu dolandırmak suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince istem gibi ORTADAN KALDIRILMASINA, 06.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14827, Karar No: 2012/19031, Tarih: 23.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14827 E.  ,  2012/19031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/06/2008 tarih ve 2006/415-2008/149 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 23/11/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1949 yılından beri çikolata, şekerleme ve bisküvi üretimi sektöründe faaliyet gösterdiğini, müvekkili adına tescilli “... ŞOKOPİRAMİT”, “...”, “... ÇİKOLATACINIZ”, “ŞOKOPİRAMİT” ibareli markaların bulunduğunu, davalının kendi ürünlerini, müvekkilinin “ŞOKOPİRAMİT” markası altında ürettiği çikolata ambalajlarının aynıları ile paketleyerek piyasaya sunduğunu, bu durumun müvekkilinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, müvekkilinin marka hakkına tecavüz edildiğinin tespitine, tecavüzün durdurulmasına, 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkinin yaklaşık on yıldır devam ettiğini, en son 04.11.2004-20.01.2005 tarihlerini kapsar tek satıcılık sözleşmesinin düzenlendiğini, ancak davacının yaşadığı ekonomik kriz nedeniyle müvekkiline olan borçlarını ödeyemediğini, davacının dava konusu ürünlerinin bir kısmının ambalajlarının kullanılamaz olduğunu, durumun davacıya bildirilmesine rağmen ayıbın giderilmediğini, davacının satış müdürü olan ...'ın müvekkiline ambalajları kendisinin yaptırabileceğini söylemesi üzerine müvekkilinin davaya konu ambalajları bastırdığını, bu ambalaj içinde davacıya ait olan müvekkilince fatura karşılığında alınan orijinal ürünlerin satıldığını savunarak, davanın reddini, aksi halde müvekkilinin alacağının takas edilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 04.11.2004-20.01.2005 tarihlerini kapsayan bir tek satıcılık ilişkisi bulunduğu, ancak davaya konu ürünlere ilişkin suç tutanağının düzenlendiği 07.10.2005 tarihinde taraflar arasında geçerli bir sözleşmenin bulunmadığı, dava konusu ürünlerin ele geçirildiği tarihin sözleşmenin sona erdiği 20.01.2005 tarihinden yaklaşık 8 buçuk ay sonrasına tekabül ettiği, çikolata ürününün raf ömrünün birkaç ay ile sınırlı olduğu, her ne

kadar davacı şirketin satış müdürü ... isimli şahsın davalıya ambalaj basma konusunda izin verdiği savunulmuş ise de bu beyanın davalı şirkete, davacıya ait çikolata ürünlerini istediği şekilde ambalajlayarak piyasaya sürme yetkisini vermediği, cep telefonu görüşmesi ile izin verilmesinin başkasına ait markayı kullanmak için yeterli olmadığı, davalının üretim ve teslim tarihinden en erken 8 buçuk ay sonra üstelik ambalajları bozulmuş-yırtılmış kutulardaki ... “Şokopiramit” markalı ürünleri, yeni ambalaj yaptırarak piyasaya sürmesinin davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğu, dolayısıyla davacının maddi ve manevi tazminata hak kazandığı, davalı vekili takas definde bulunmuş ise de davacının icra takibine konu borcunun sabit olmayışı nedeniyle bu talebin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının, davacının ... markasına tecavüzünün tespiti ile bu tecavüzün önlenmesine, 1.340 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına, davalı vekilinin takas def'inin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının alacaklı olduğu takip dosyasındaki takas işlemlerinin de tedbiren durdurulmasına ve davalı tarafça bu tedbir kararının kaldırıldığının savunulmamış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 291.40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25713, Karar No: 2014/6981, Tarih: 13.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25713 E.  ,  2014/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 02.05.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmazlar ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerleri (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) ile şehrin önemli ticari merkezlerine, ana cadde ve bulvarlara olan mesafeleri fen bilirkişiye işaret ettirildikten,

3) Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4)Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyas emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

5)Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan İkisu Köyü 117 ada 10 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden istenildikten,

6)Kamulaştırma güzergahının net olarak değerlendirilmesi amacıyla kamulaştırma alanlarının gösterildiği paftalar ilgili idareden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6536, Karar No: 2012/8232, Tarih: 18.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6536 E.  ,  2012/8232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 10. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nün beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 24.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 17.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/751 Esas, 2012/556 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının göz önüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.

Ticareti terk usulüne muhalefet etmek suçunun oluşabilmesi için gereken en önemli unsurlardan biri de, borçlu hakkında kesinleşmiş bir icra takibinin bulunmasıdır. Somut olayda; Cumhuriyet Başsavcılıkları İle Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 92. maddesi yollamasına göre ceza Mahkemesi Kalem Yönetmeliğinde hüküm bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği (eski Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşlerine Ait Yönetmelik) 36. maddesi gereğince, “dava, dava dilekçesinin tevzi edilerek kaydedildiği tarihte açılmış sayılır.” hükmü dikkate alınarak dosyanın incelenmesinde; şikayete dayanak yapılan ... 23. İcra Müdürlüğünün 2009/2465 Esas sayılı dosyasında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla yapılan takipte ödeme emri Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 12.5.2009 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, takip kesinleşmeden 11.05.2009 tarihinde davanın açıldığının gerekçesiyle sanığın beraati yerine, ticaret şirketlerinin ticareti terk edemeyeceklerine ilişkin gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonucu itibariyle verilen karar doğru olduğundan ve bu gerekçe ile hükmün onanması gerektiğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı değişik gerekçe ile yerinde görülmediğinden dosyanın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.