muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1077, Karar No: 2019/4315, Tarih: 13.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2017/1077 E.  ,  2019/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.05.2012 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptal ve tescil, mümkün olmazsa tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; HMK 150. ve 320/son maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 02.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı yüklenici ile 19.01.2010 tarihinde imzaladığı satış sözleşmesi ile 1685 ve 1687 sayılı parsellerde kayıtlı 48 ve 49 nolu bağımsız bölümleri toplam 107.409 TL bedelle dava dışı kardeşi .... ile birlikte satın aldığını, dava dışı kardeşinin söz konusu bağımsız bölümler ile ilgili haklarını temlikname ile davacıya devrettiğini, ödemelere ilişkin dekontlarının mevcut olduğunu, daireler fiilen teslim edilmesine rağmen tapu devrini gerçekleştirilmediğini beyanla öncelikle dava konusu 48 ve 49 nolu bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, mümkün olmaz ise davacının ödemiş olduğu 107.409 TL ile sözleşmeye duyulan güvenden doğan zararı ile geç teslimden doğan zararının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, HMK 150. ve 320/son maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekilinin 15/06/2015 tarihli oturuma mazeretsiz olarak katılmadığından, dosya HMK'nun 150.maddesi uyarınca işlemden kaldırıldıktan sonra, davacı vekili tarafından verilen 10/07/2015 tarihli yenileme dilekçesi üzerine yargılamaya devam edildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nin 320/4. maddesinde: “…(4) Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır." düzenlemesi yer almaktadır. Böylece yeni HMK ile basit yargılama usulüne tabi davalarda davanın müracaata bırakılması sayısını kısıtlayan bir düzenleme getirilmiştir. Bu nedenle mahkemece dosyanın mazeretsiz olarak ikinci kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ancak dosyada yapılan incelemede; davacı vekili tarafından duruşma gününden önce muhabere kanalı ile 01.06.2016 tarihinde mazeret dilekçesi gönderildiği, mahkemece mazeret dilekçesinin değerlendirilmediği anlaşılmakla; söz konusu dilekçenin duruşmada değerlendirilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Ancak dosyada yapılan incelemede; davacı vekili tarafından duruşma gününden önce muhabere kanalı ile 01.06.2016 tarihinde mazeret dilekçesi gönderildiği, mahkemece mazeret dilekçesinin değerlendirilmediği anlaşılmakla; söz konusu dilekçenin duruşmada değerlendirilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8153, Karar No: 2024/7946, Tarih: 10.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8153 E.  ,  2024/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.05.2024

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/113 E., 2023/702 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum ve davalılardan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 23.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen rücuan tazminat miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18348, Karar No: 2022/8877, Tarih: 09.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18348 E.  ,  2022/8877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 09/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4891, Karar No: 2014/9063, Tarih: 02.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/4891 E.  ,  2014/9063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/2. maddelerindeki suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e, 66/2-4, 67/4 maddelerinde öngörülen, 6 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 2007 yılının eylül ayından inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,

Bozmayı Gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanık ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya

aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesinde kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma tedbirine çevrilebileceğinin hüküm altına alındığı, "bir şeyi yapma" tedbirine karar verilmesinin olanaklı olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde "İnegöl Halk Kütüphanesine giderek günde iki saat kitap okuma" tedbirine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4014, Karar No: 2014/10600, Tarih: 30.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4014 E.  ,  2014/10600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PINARHİSAR ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/70-2013/189

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı abonenin Pınarhisar Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetine yapmış olduğu başvuru neticesinde, Hakem Heyeti tarafından talebin kabulüne ve tüketiciden haksız yere tahsil edilen 1.246,74 TL tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine ve tüketiciden bundan sonraki dönemlerde bu ücretlerin kesilmemesine karar verildiğini, oysa kayıp kaçak bedelinin daha önce olmayan bir bedelin uygulamaya konulmasından değil maliyet kalemlerinin ayrıştırılarak faturalarda gösterilmesinden kaynaklandığını belirterek, Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin davalı abone hakkındaki kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; eldeki davada, her ne kadar Hakem Heyeti kararında hüküm altına alınan bedel sınırın altında kalmakta ise de, TKHK'nun 22.mad. lafzı değerlendirildiğinde uyuşmazlık miktarı yönünden sınır belirtilmiş olmakla, bu Hakem Heyeti kararında da uyuşmazlık miktarının fazla olduğu dikkate alınarak kararın infaz edilmesi mümkün olmayıp, ancak tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebileceği anlaşılmakla, davacının eldeki davayı açmasında hukuki yarar bulunmadığından davacının davasının hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davalının ticarethanesi ile ilgili olarak elektrik abonelik sözleşmesinin imzalandığı, hukuken geçerli bu sözleşme ilişkisi devam ederken, davalının Pınarhisar Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'ne müracaat ederek "...kesilen kayıp/kaçak, per.sat.hiz.bed,psh.bed, ileti.bed.,dağıtım.bed. bedelleri toplamı 1.246,74 TL'nin kesildiği tarihten itibaren iadesini ve bundan sonra bu bedellerin kesilmemesini" talep ettiği, Tüketici

Sorunları Hakem Heyetinin de bu başvuru üzerine 12/02/2013 tarih ve 2013/17 sayılı sayılı kararı ile "...kayıp/kaçak, per.sat.hiz.bed, psh.bed, ileti.bed., dağıtım.bed. gibi bugüne kadar tahsil edilen toplam 1.190 TL'nin 31/12/2012 tarihten itibaren faizi ile iade edilmesine ve bundan sonra bu ücretlerin kesilmemesine" karar verildiği görülmüştür.

Sorunları Hakem Heyetinin de bu başvuru üzerine 12/02/2013 tarih ve 2013/17 sayılı sayılı kararı ile "...kayıp/kaçak, per.sat.hiz.bed, psh.bed, ileti.bed., dağıtım.bed. gibi bugüne kadar tahsil edilen toplam 1.190 TL'nin 31/12/2012 tarihten itibaren faizi ile iade edilmesine ve bundan sonra bu ücretlerin kesilmemesine" karar verildiği görülmüştür.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun “Amaç” başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra “Kapsam” başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir.

Somut olaya gelince, taraflar arasındaki elektrik abonelik sözleşmesi davalının ticarethanesi için düzenlenmiş olduğundan, talebin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında bir uyuşmazlık olarak kabulüne olanak bulunmadığı gibi Tüketici Hakem Heyetinin de bu tür bir uyuşmazlıkta karar vermesi mümkün bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece, Tüketici Hakem Heyeti kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10795, Karar No: 2021/6922, Tarih: 17.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10795 E.  ,  2021/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama zeytinlik ve narlık niteliğindeki Reyhanlı ilçesi, ... Köyü 50, 51, 54 ve 55 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

A- Dava tarihinin 20/12/2013 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 27/06/2018 olarak gösterilmesi,

B- Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan ipotek ve haciz şerhlerinin kamulaştırma bedeline yansıtılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

C- Davacı idarece fazla depo edilen bedelin davalıya ödenmişse bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş mevduat faizi ile birlikte davacı idareye verilmesine, davalıya ödenmemişse varsa nemaları ile yatırılan bankaca davacı idareye iadesine ilişkin karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

D- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

D- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

E- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

1) Gerekçeli kararın karar başlığında dava tarihi olan (27/06/2018) tarihinin çıkartılmasına, yerine (20/12/2013) tarihinin yazılmasına,

2) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinde geçen (depo edilen bedelin rehin, haciz veya ipoteğin kalkmasından veya lehine rehin, haciz veya ipotek konulanın muvafakatından sonra fark bedelin kararın kesinleşmesinden sonra müracaatları halinde hak sahiplerine hisseleri oranında ödenmesi için ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (fark bedelin derhal ödenmesi için ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

3) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

5-A numaralı bendinde geçen (davalı ...’dan alınarak davacı tarafa verilmesine,)

5-B numaralı bendinde geçen (davalı ...’dan alınarak davacı tarafa verilmesine,)

5-C numaralı bendinde geçen (davalı ...’den alınarak davacı tarafa verilmesine,)

5-D numaralı bendinde geçen (davalı ...’dan alınarak davacı tarafa verilmesine,)

ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine (davalıya ödenmişse bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş mevduat faizi ile birlikte davacı idareye verilmesine, davalıya ödenmemişse varsa nemaları ile yatırılan bankaca davacı idareye iadesine) kelimelerinin yazılmasına,

4) 8 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

5-C numaralı bendinde geçen (davalı ...’den alınarak davacı tarafa verilmesine,)

5-D numaralı bendinde geçen (davalı ...’dan alınarak davacı tarafa verilmesine,)

ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine (davalıya ödenmişse bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş mevduat faizi ile birlikte davacı idareye verilmesine, davalıya ödenmemişse varsa nemaları ile yatırılan bankaca davacı idareye iadesine) kelimelerinin yazılmasına,

4) 8 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

5) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2-A, 2-B, 2-C, 2-D, 3-A, 3-B, 3-C, 3-D, 4-A, 4-B, 4-C ve 4-D numaralı bentlerinde geçen (kamulaştırma bedelinin kesinleşme tarihine kadar geçen süre için hesaplanacak yasal faizi ile birlikte kararın kesinleşmesinin ardından davalı tarafa ödenmesine,) ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine (Dairemizin karar tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine,) ibarelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2694, Karar No: 2016/6369, Tarih: 07.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/2694 E.  ,  2016/6369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 31.07.2012 tarihli dilekçe ile ... tarafından açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin .../... E. - .../... K. sayılı ilâmıyla .. ili ... ilçesi ... Köyünde bulunan müvekkillerine ait 436 parsel sayılı taşınmazın 3.154,19 m² yüzölçümlü kesiminin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptal edilip sicilden terkin edilmesine karar verildiğini, kararın temyiz incelemesinden geçerek 11.07.2012 tarihinde kesinleştiğini, tapunun iptal edilmesi sebebiyle müvekkillerinin zararının oluştuğunu, kıyıya terk edilen bölümün terk tarihindeki gerçek değerinin ve tapu iptali tescil davasında ödemek zorunda kaldıkları yargılama giderlerinin ...den tahsil edilmesi gerektiğini gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup, şimdilik 220.000,00.-TL tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ...den alınarak müvekkillerine verilmesi istemiyle dava açmıştır. Daha sonra 05.11.2013 havale tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesiyle toplam 671.085,00.-TL tazminat istemiştir.

Davalı ...; kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağını, ...nin kusursuz sorumluluğundan söz edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tapu sicilinin hatalı tutulması sebebiyle davacıların zararlarının oluştuğu, ...nin kusursuz sorumluluğun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 670.085,46.-TL tazminatın 220.000,00.-TL'sının dava tarihinden, 450.085,46.-TL'sının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.