muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5504, Karar No: 2016/6734, Tarih: 22.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5504 E.  ,  2016/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmiş, davalılar vekilleri tarafından duruşma istemiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı ....'ne ait işyerinde çalıştığını, bu şirketinin 2009 yılında diğer davalı şirkete devredildiğini, davacının iş sözleşmesinin davalılar tarafından yıllık izinde iken devamsızlık tutanakları düzenlenerek noterden gönderilen ihtarname ile haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, diğer davalı şirket ile aralarında hukuki ve fiili bağ bulunmadığını, davalı şirkette çalışan davacının diğer işçilerle birlikte topluca işi bıraktığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, fazla mesai yapmadığını, dini bayramlarda çalışılmadığını, yıllık izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini istemiş; davalı .... temsilcisi ise davacının davalı şirkette çalışması olmadığından davanın husumetten reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği, davacının ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hizmet süresi ihtilaflıdır.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 25.12.2010-08.08.2011 tarihleri arasında 7 ay 13 gün çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak hizmet cetvelinde davacının davalılar nezdinde 18.01.2011-08.08.2011 tarihleri arasında çalıştığı görülmektedir. Davacı tanıklarından biri 2010 yılının Aralık ayında işe başladığını beyan ederken diğeri 2011 yılında işe girdiğini söylemiştir. Davalı tanığının beyanı da iddiayı teyit eder yönde değildir. Hal böyle olunca davacı 25.12.2010 tarihinde işe girdiğini ispat edemediğinden hizmet cetvelinde kayıtlı kuruma bildirilen süre esas alınmalıdır.

3-Fazla mesai ücreti, hafta tatili ve milli bayram genel tatil çalışma ücretleri taraflar arasında ihtilaflıdır.

3-Fazla mesai ücreti, hafta tatili ve milli bayram genel tatil çalışma ücretleri taraflar arasında ihtilaflıdır.

Mahkemece tanıklarının beyanlarına göre davacının haftada 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ise de, gerek davacı gerekse davalı tanıkları çalışma düzenine ilişkin yaz ve kış ayrımı yaparak beyanda bulunmuşlardır. Bu hali ile yapılan işin niteliği dikkate alındığında yaz aylarında haftalık 18 saat fazla mesai yapıldığına ilişkin kabul dosya kapsamına uygundur. Ancak gerek tanık anlatımları, gerekse yapılan işin mahiyeti dikkate alındığında kış ayları için de haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplanması hatalı olmuştur. Bu itibarla iki taraf tanık beyanları ve mevsim şartları birlikte değerlendirilerek kış aylarında fazla mesai yapılıp yapılmadığı belirlenmelidir. Nitekim aynı davalılara karşı başka bir işçi tarafından açılan davada mahkemenin verdiği karar, fazla mesai ücreti açısından 22. Hukuk Dairesi'nin 2014/21518 esas sayılı ilamı ile bu nedenle bozulmuştur.

Davalılar vekili temyiz dilekçesine ekli olarak imzasız fazla mesai tahakkuku bulunan bordrolar sunmuştur. Bordroların imzasız olması nedeni ile gerekirse banka hesap ekstresi getirtilerek bunların ödenip ödenmediği tespit edilmeli, ödenmiş ise tahakkukların asgari ücret üzerinden yapılması nedeni ile bu miktarlar hesap edilecek fazla mesai ücretinden mahsup edilmelidir.

Hafta tatili ücreti bakımından, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık anlatımları doğrultusunda hafta tatili ücreti hesaplanmıştır. Ancak aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı işyerinde çalışan işçiler tarafından açılan davalarda (2015/6197,6198, 21615,22310, 42014,43443 ve 43444 Esas sayılı dosyalar) yapılan tespitler, dinlenen tanık beyanları ve 22. Hukuk Dairesi'nin yukarıda sözü edilen 2014/21518 Esas sayılı ilamına konu davasında varılan sonuç birlikte değerlendirildiğinde işyerinde 2009 yılında şirketin el değiştirmesinden sonra işçilere hafta tatili kullandırıldığı anlaşıldığından davacının hafta tatili talebinin reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.

Öte yandan fazla mesai, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin netleştirilmesi sırasında %14 SGK ve %1 işsizlik sigortası prim kesintisi yapılmayıp sadece gelir ve damga vergisi kesintileri ile yetinilmesi doğru olmamıştır.

4-Dosya kapsamı, aynı gün temyiz incelemesi yapılan davalarda varılan sonuçlar, 22 Hukuk Dairesi'nin emsal ilamları (2014/21518 Esas sayılı ilamı gibi) dikkate alındığında davalılar arasında organik bağ bulunması yanında birlikte istihdam olgusu nedeni ile işçilik alacaklarından her iki davalının birlikte sorumlu tutulması gerekir. Ancak mahkemece iki davalı bulunduğu halde infazda tereddütlere yolaçacak şekilde hüküm altına alınan alacakların “davalıdan tahsiline” şeklinde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

5-Davacı vekili ücret cinsinden (fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri) alacakların yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Ücret alacaklarında 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre işletilmesi gereken faiz türü en yüksek banka mevduat faizi olduğundan “taleple bağlılık” ilkesi gereği ücret cinsinden alacaklara en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faiz işletilmesi gerekirken doğrudan yasal faiz işletilmesi hatalı olmuştur.

6-Davalı .....” ünvanının “.....” şeklinde eksik yazılması da ayrı bir bozma nedenidir

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 22.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5686, Karar No: 2014/12148, Tarih: 03.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5686 E.  ,  2014/12148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle mahkemece davalı vekilinin mazeret talebinin reddine karar verilmesi hatalı ise de bu usul hatasının sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7396, Karar No: 2011/9434, Tarih: 26.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7396 E.  ,  2011/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 118 parsel sayılı taşınmazın, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; yargılama giderleri  yönünden bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 3402 Sayılı Yasa’nın 12/3. maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine ,yargılama giderlerinin  davalıdan  alınarak  davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar,  davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; tapu  iptal ve  kayıt  terkini  isteğine  ilişkin  olup, yerel mahkemece son  kurulan  hükmün temyizi  üzerine; 14.03.2009  tarihinde  yürürlüğe  giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca  hak  düşürücü süreden  dolayı  davanın  reddinin  doğru  olduğu, ancak  tarafların  haklılık  durumu  saptanarak  oluşacak  duruma  göre  yargılama  giderlerinin  ve  bu  giderlerden sayılan Avukatlık  ücretinin  hüküm altına  alınması  gerektiği  gerekçesiyle  kararın  bozulduğu  görülmektedir.

Gerçekten de; işin  esası  bakımından  5841  sayılı Yasanın  yürürlüğü döneminde   davanın  hak  düşürücü  süreden  reddedilmiş  olması  doğrudur. Ancak anılan  yasa Anayasa  Mahkemesinin  12.05.2011 tarih 2009/31 esas-2011/77 karar sayılı  kararı  ile  iptal edilmiş ve  karar  resmi  gazetede  yayımlanarak iptal  hükmü  yürürlüğe girmiştir.

Gerçekten de; işin  esası  bakımından  5841  sayılı Yasanın  yürürlüğü döneminde   davanın  hak  düşürücü  süreden  reddedilmiş  olması  doğrudur. Ancak anılan  yasa Anayasa  Mahkemesinin  12.05.2011 tarih 2009/31 esas-2011/77 karar sayılı  kararı  ile  iptal edilmiş ve  karar  resmi  gazetede  yayımlanarak iptal  hükmü  yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve  kazanılmış hakkın  istisnasını  teşkil  eden bu  durum  karşısında  5841 Sayılı Yasa hükümleri  uyarınca davanın  reddine   ilişkin   olarak  kurulan  hükmün, verildiği tarih  itibariyle  doğru  olduğu düşünülse ve  ayrıca Anayasanın 153. maddesine  göre  "iptal kararı  geriye  yürümez  ise  de, 10.3.1969 gün ve 1/3  sayılı İçtihadı Birleştirme  Kararının   gerekçe  bölümünde  belirtildiği  üzere iptal, kesin şekilde  çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve  henüz  anlaşmazlık  hali  devam  ediyorsa iptalin  kapsamına girer."Öyleyse ,davanın  hak  düşürücü  süreden  reddine  ilişkin  kurulan  kararın Anayasa Mahkemesinin  anılan  iptal  kararından  sonra  doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu  düzeninin söz  konusu olduğu bütün haller  istisnanın  kapsamına  girer.Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı  Birleştirme Kararına  göre  değerlendirilmesi, davanın kısmen veya  tamamen kabulü  halinde  de 19.01.2011 tarihinde  yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli  araştırma  ve  inceleme yapılmak suretiyle  uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması  bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin temyiz itirazı  yerindedir. Kabulü  ile, hükmün  açıklanan  nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi  uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2011 tarihinde  oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16008, Karar No: 2012/9116, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/16008 E.  ,  2012/9116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Oto. San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalılar 1-Lider Faktoring Hiz....vek.Av.... 2-MTA Otomotiv İnş.San.ve Tic. Ltd. Şti.vek.Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında.... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 18.02.2010 gün ve...sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğine dair dosya arasında bulunan tebligat belgesinin tetkikinden; tebellüğ tarihi üzerinde kalemle düzeltme yapıldığı ve böylece hükmün davacı vekiline hangi tarihli tebliğ edildiğinin net olarak anlaşılamadığı görülmektedir. Bu durumda davacı vekiline gerekçeli kararın hangi tarihde tebliğ edildiğinin sağlıklı şekilde saptanması için ilgili kurumlardan araştırma yapılarak, tebliğ tarihinin belirlenmesinden sonra dosyanın yeniden gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/985, Karar No: 2019/5635, Tarih: 30.09.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/985 E.  ,  2019/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ...5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2018 tarih ve 2017/315 - 2018/397 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın, 62/1, 53/1, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet ya da delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ...5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29506, Karar No: 2013/20651, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29506 E.  ,  2013/20651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS.madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse … aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Ateş vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22.12.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7474, Karar No: 2013/540, Tarih: 28.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/7474 E.  ,  2013/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YÜKSEK HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA SUNULMASINA, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.