muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15226, Karar No: 2023/2982, Tarih: 10.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15226 E.  ,  2023/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/85 E., 2022/177 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2012 tarihli ve 2012/122 Esas, 2012/282 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ...'in beden veya ruh sağlığının bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Sanık ...'in çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d) Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

d) Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2012 tarihli ve 2012/122 Esas, 2012/282 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 04.06.2013 tarihli ve 2013/3192 Esas, 2013/7027 Karar sayılı kararı ile mağdurenin soruşturma aşamasındaki 26.04.2012 tarihli beyanında; sanık ...'in zorla pantolonunu indirerek cinsel organına baktığını, bu sırada diğer sanığın telefonu ile görüntülerinin kaydedilmiş olduğunu, üç gün sonra sanık ...'nın telefonla arayarak kendisini çağırdığını, yanına gittiğinde sanığın zorla elbiselerini çıkarıp kendisini oral yoldan boşaltmaya zorladığını ifade ettiği halde, bu olayın hemen akabinde olayları anlattığı anlaşılan arkadaşı tanık F.A.'nın soruşturma aşamasında alınan 26.04.2012 tarihli beyanında; mağdurenin olayı kendisine anlatırken sanık ...'in cinsel organına baktığı takdirde bakire olup olmadığını anlayacağını ve o zaman kendisine inanacağını söylemesi üzerine kendisinin kabul ederek cinsel organını sanığa gösterdiğini, sanık ...'in ise telefondaki görüntülerle tehdit etmek suretiyle kendisini ilişkiye zorladığını beyan etmesi ve mağdurenin soruşturmadaki anlatımları ile olayı arkadaşına anlatışı arasında çelişkiler bulunması, mağdurenin bilahare dosyaya ibraz ettiği 01.10.2012 tarihli dilekçesinde kendisine hiç bir şekilde şiddet kullanılmadığını belirterek sanıklar haklarındaki şikâyetlerinden vazgeçmesi, tanıklar G.G., F.A. ve D.Y.'nin Cumhuriyet Savcılığı ve duruşmadaki beyanlarında, mağdurenin tanık ...'nın erkek arkadaşı olan sanık ...'den hoşlanması ve bu sanık ile tanık F.A.'nın birlikteliklerini kıskanması nedeniyle mağdure ile F.A.'nın arasında tartışma olduğunu ifade etmeleri, sanık ...'in cep telefonu üzerinde yapılan incelemede, mağdurenin iddia ettiği şekilde cinsel içerikli bir görüntüye rastlanmamış olması, mağdurenin cinsel organınına sanık ... tarafından bakıldığı ilk olayda kendisi evden ayrılırken sanık ...'in kanepenin üzerine bir telefon attığı, bu telefonun sanık ...'e ait olduğu ve kendisinin hemen aşağı indiğinde...'in aşağıda beklediği ve aynı telefonunun bu kez onun elinde olduğuna dair beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmaması ve sanıkların aşamalardaki savunmalarında suçları kabul etmemeleri karşısında; sanıkların mağdureye karşı eylemlerini kendisinin rızası hilafına cebir, tehdit veya hile ile gerçekleştirdiklerine dair her türlü şüpheden uzak mahkûmiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüpheden sanıkların yararlanacağı gözetilerek atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2013 tarihli ve 2013/260 Esas, 2013/346 Karar sayılı kararı ile önceki kararda direnilmesine karar verilerek sanıklar haklarında yukarıda birinci fıkrada ayrıntılarla belirtildiği şekilde cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2013 tarihli ve 2013/260 Esas, 2013/346 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunca kararların Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına gönderilmesi gerektiğinden bahisle Daireye iadesi sonrasında Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 29.06.2020 tarihli ve 2019/7035 Esas, 2020/2759 Karar sayılı kararı ile anılan eksikliğin giderilmesine müteakiben bozma ilamı usul ve kanuna uygun görülerek direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden reddiyle direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.11.2021 tarihli ve 2020/(Kapatılan)14-302 Esas, 2021/553 Karar sayılı kararı ile Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi hükmündeki direnme kararına konu mahkumiyet hükümlerinin, sanıklara atılı suçların unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına, dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmiştir.

6. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/85 Esas, 2022/177 Karar sayılı kararı ile sanıklar haklarında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin sanığın ailesinin kendisine başvurması nedeniyle şikayetinden vazgeçtiğine, bu durumun gözetilmediğine, tanık F.A.'nın beyanları ile sanıkların savunmaları arasında çelişki bulunduğuna, sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin sanığın ailesinin kendisine başvurması nedeniyle şikayetinden vazgeçtiğine, bu durumun gözetilmediğine, tanık F.A.'nın beyanları ile sanıkların savunmaları arasında çelişki bulunduğuna, sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "...Her ne kadar sanıklar hakkında mağdureye yönelik eylemleri nedeniyle cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanıkların aşamalarda özde değişmeyen ve suçlamaları kabul etmeyen savunmaları, mağdurenin ilk olayda kendisi evden ayrılırken sanık ...'in telefondaki görüntüleri kendisine gösterdiğine, ardından aşağı indiğinde...'in aşağıda bekliyor olduğuna ve telefonun bu kez onun elinde olduğuna dair beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmaması, ayrıca mağdurenin telefonla görüntü kaydı yapıldığı iddiasına karşın telefonlar üzerinde yapılan incelemede cinsel içerikli herhangi bir görüntü kaydının bulunmaması, tanıklar ... ve...’nin, mağdurenin, tanık ...’nın sevgilisi olan sanık ...’i kıskandığına ve bu hususta taraflar arasında tartışmaların yaşandığına ilişkin anlatımları, mağdurenin olayı 26/04/2012 tarihinde kolluğa intikal ettirmesine karşın 01/10/2012 tarihli dilekçesiyle sanıklardan şikâyetçi olmadığını ve kendisine karşı herhangi bir şiddet uygulanmadığını beyan etmesi, mağdurenin annesi olan müşteki ...’in de ilk beyanında sanıklardan şikâyetçi olmasına karşın 07/05/2013 tarihli dilekçesiyle kimsenin günahını almamak üstlenmemek adına şikâyetinden vazgeçtiğini belirtmesi dikkate alındığında, sanıkların mağdureye yönelik eylemlerini, onun rızasına aykırı olarak gerçekleştirdikleri hususunun şüphede kalması ve bu şüphenin sanıklar lehine değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle sanıkların üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının yasal unsurları oluşmadığından CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Kurulu tarafından Mahkemenin direnme kararına konu mahkumiyet hükümlerinin sanıklara atılı suçların unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulması üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/85 Esas, 2022/177 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/85 Esas, 2022/177 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5203, Karar No: 2024/1895, Tarih: 07.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5203 E.  ,  2024/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/316 Esas, 2022/1123 Karar

DAVACILAR : 1.Trakya Bölgesi Doğal Gaz Dağıtım A.Ş.

2.Gazdaş Gaziantep Doğal Gaz Dağıtım A.Ş.

vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ve usulden ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/347 E., 2019/527 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun esastan, davacılar vekilinin başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Zorlu Enerji grubunun çatısı altında faaliyet gösteren müvekkillerinden Trakya Bölgesi Doğal Gaz Dağıtım A.Ş.’nin (Trakya A.Ş.) Trakya’da, Gazdaş Gaziantep Doğal Gaz Dağıtım A.Ş.’nin (Gazdaş A.Ş.) Gaziantep ve çevre illerde doğal gaz dağıtımı ile iştigal ettiğini, davacıların Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun verdiği dağıtım lisansı ile 2006 yılının başından itibaren kesintisiz şekilde “Gazdaş” markasını kullandığını, marka üzerinde öncelik hakkının müvekkillerine ait bulunduğunu, davalının temsilciliğini yaptığı dava dışı Çakay Temizlik Komisyonculuk ve Bilgisayar Hiz. Tur. Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti.’nin 2011 yılından beri Trakya A.Ş.’nin abonesi olduğunu, bu kapsamda güvence bedeli yatırıp sözleşme imzaladığını, davalının Gazdaş markasının müvekkiline aidiyetinin bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırılık taşıdığını, markanın tescil alınmadığını fırsat bilip 02.01.2013 tarihinde Gazdaş ibareli marka için kötü niyetle başvurduğunu, 2017 yılında da yeni bir başka başvurusu gerçekleştirdiğini, üstelik gerçek hak sahibi olmadığını bilerek İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2017/549 E. sayılı dosyası ile müvekkili Gazdaş A.Ş. aleyhine tazminat talepli marka hakkına tecavüz davası açtığını, öte yandan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin altıncı fıkrası, 25 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca müvekkili Gazdaş A.Ş.’nin ticaret unvanı sebebiyle de hükümsüzlük sebeplerinin oluştuğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2013/00057 ve 2017/38050 sayılı Gazdaş ibareli markaların tüm sınıflar bakımından hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının ve şirketlerinin bir çok alanda faaliyet gösterdiğini, çeşitli markaları adına tescil ettirdiğini, müvekkili adına tescilli 2013/00057 sayılı markanın 39 ve 42. sınıf hizmetleri kapsadığını, müvekkilinin şirketlerinden Çakay Ltd. Şti.’nin kullanımı için muvafakatının bulunduğunu, şirketin çeşitli kurum ve kuruluşlara temizlik işleri adı altında hizmet verdiğini, bu hizmetin 39. sınıf kapsamında kaldığını, davalının markayı çıkar sağlamak için değil kullanmak ve yatırım için kaydettirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların 2006'dan bu yana hali hazırda doğal gaz dağıtım faaliyeti alanında aktif olarak faaliyet gösterdikleri, faaliyet alanlarında GAZDAŞ ibaresi üzerinde gerçek hak sahibi oldukları, davalının, doğal gaz dağıtım faaliyeti alanında 2006 yılı öncesine dayalı gerçek hak sahipliğini gösterir bir belge veya bilgi ibraz etmediği, davalının en geç 2011 yılı itibariyle davacının GAZDAŞ markasından haberdar olmasının bekleneceği, buna rağmen önce 2013 yılında 39. sınıfta “Boru hattı ile taşıma hizmetleri” dahil olmak üzere birçok hizmet alanında GAZDAŞ ibareli marka tescili için başvuruda bulunmuş olmasının ve sonra 2017 yılında aynı/benzer hizmetler için aynı ibareli marka tescil başvurusunun iyi niyetli bir davranış olarak değerlendirilemeyeceği yönündeki bilirkişi raporuna itibar edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2013/00057 ve 2017/38050 numaralı markaların hükümsüzlüğünün tespiti ile markaların marka sicilinden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili yararına vekâlet ücretinin eksik belirlendiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacılardan Trakya A.Ş.'nin tescilli markası bulunmadığından, markaların tüm sınıflarda hükümsüzlüğünü talep hakkının ve davada hukuki yararının bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, tacir olan müvekkilinin dava konusu markanın kapsadığı hizmet gruplarında ticaret yaptığını, müvekkilinin ve müvekkiline ait şirketlerin faaliyet alanlarına bakıldığında 39 ve 42. sınıflardaki diğer markaların da kullanıldığını, yakın zamandaki yatırımları içerisinde yer alan faaliyet alanlarına ilişkin olarak Gazdaş markasının kullanılmasının müvekkili tarafından planlandığını, bilirkişi raporunda 39. sınıfta “boru hattı taşıma hizmetleri” yönünden kısmi hükümsüzlük şartının mevcut olduğu belirtilmiş olmasına karşın tüm sınıflar yönünden hükümsüzlük kararı verilmesinin de yerinde olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Trakya A.Ş.’nin önceye dayalı hak iddia ettiği, dava açmakta hukuki yararının bulunduğu, 5 yıllık sessiz kalma süresinin dolmadığı, davacı Trakya A.Ş. ile davalının başvuru evraklarını ve sözleşmeleri şirket müdürü sıfatıyla imzaladığı, Abonelik Ön Müracaat Formu, 01.11.2012 tarihli Bağlantı Anlaşması, 18.01.2013 tarihli Doğal Gaz Kullanım Sözleşmesi, 02.10.2015 tarihli Abone Bağlantı Talep Formu, 02.10.2015 tarihli Bağlantı Anlaşması, 15.10.2015 tarihli Abonelik Sözleşmesi Özel Şartlar, 31.10.2016 tarihli Abonelik Sözleşmesi Özel Şartlar ve 12.04.2017 tarihli Abonelik Sözleşmesi Özel Şartlar'ın sağ üst köşesinde GAZDAŞ Trakya bölgesi Doğalgaz Dağıtım ibaresinin dikdörtgen kutu içerisinde yer aldığı, GAZDAŞ ibaresinin, ticaret unvanının üstünde koyu renk ve büyük puntolarla markasal kullanıldığı, bilirkişi raporunda davalının yetkilisi olduğu Çakay Ltd. Şti.’nin 2011 yılından beri davacının abonesi olduğu, davacıdan 2011 yılı ve devam eden yıllarda bağlantı sözleşmeleri yaparak doğalgaz satın aldığı, davalının şirket müdürü olarak sözleşmeleri imzaladığı hususlarının belirlendiği, Gazdaş ibaresinin her iki şirketin ticaret unvanında bulunduğu, davalı vekilinin dilekçelerinden, davaya konu markaların hiç kullanılmadığının anlaşıldığı, 08.01.2018 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi örneğinden şirketin ticaret unvanının değiştirilerek faaliyet konusuna “doğalgaz altyapı, üstyapı, dekorasyon, restorasyon işlerinin yeniden yapmak ve teslim etmek” faaliyetlerinin de eklendiğinin anlaşıldığı, markanın şirketin ve davalının ticari faaliyeti kapsamında bulunmayan sınıfta tescil ettirildiği, hiç kullanılmadığı, daha sonra da markaya tecavüz iddiasıyla tazminat talepli dava açıldığı, davalı tarafça markaların kullanmak amacıyla değil, davacı tarafın kullanımına engel olmak amacıyla tescil ettirildiği ve kötü niyetli olduğu davacıların istinafına konu vekâlet ücretinin kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan, davacılar vekilinin istinaf isteminin usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı Trakya A.Ş.’nin sadece dağıtım lisansına dayalı olarak hükümsüzlük isteyemeyeceğini, davacı Gazdaş A.Ş.’nin marka başvurusunun müvekkilinin markası sebebiyle kısmen reddedildiğini, buna karara karşı iptal davası açılmadığını, aradan uzun süre geçtikten sonra hükümsüzlük davası açılmasının dava şartlarının oluşmadığını kanıtladığını, davacıların tüm sınıflar yönünden hükümsüzlük istemi ileri süremeyeceğini, tacir müvekkilinin tescilli sınıflarda ticaret yaptığını, kötü niyetli olarak değerlendirilemeyeceğini, yakın zamanda markayı kullanmayı planlayan müvekkilinin diğer sınıflardaki davacı tescilleri sebebiyle bu planlarını ertelemek zorunda kaldığını, davalının anılan işareti çıkar sağlamak için değil yatırım ve kullanım amacıyla kaydettirdiğini, kabul etmemekle birlikte aksi düşünülse bile bilirkişi raporunda 39. sınıftaki “boru hattı taşıma hizmetleri” yönünden kısmî hükümsüzlük şartlarının mevcudiyetinin belirtilmesi karşısında davacıların iddialarının kısmen reddinin gerektiğini, davacıların faaliyet alanında olmayan diğer sınıflar yönünden de hükümsüzlük kararı verilmesinin hukuka aykırılık taşıdığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü, altıncı ve dokuzuncu fıkraları, 25 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3457, Karar No: 2013/2734, Tarih: 08.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3457 E.  ,  2013/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36858, Karar No: 2015/21596, Tarih: 16.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36858 E.  ,  2015/21596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/63216

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2013/532 (E) ve 2014/6 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ölçütü gözetilmeden, TCK.nun 3 ve 61/1. maddesine aykırı olarak temel hapis cezasının üst hadde yakın tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.