muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17159, Karar No: 2012/43337, Tarih: 11.10.2012

7-EYLEMLİ BERABER YAŞAMA OLGUSUNUN ARAŞTIRILMASI; Temyize konu dosyadaki eyleme benzer dolandırıcılık suçlarını işleyen sanıklar hakkında açılan kamu davaların yapılan yargılaması sonunda, mahkemelerce tesis edilen gerek beraat, gerekse mahkumiyet kararların temyizi üzerine inceleme yapan dairemiz tarafından eksik incelemeyle hüküm kurulması nedeniyle oybirliği halinde verilen bozma kararlarının anımsanması yerinde olur. Dairemizin, 15.02.2012 gün ve 2011/11378-2012/8114 sayılı, 28/03/2012 gün ve 2012/107-2012/33105 sayılı, 05/04/2012 gün ve 2011/14653-2012/33855 sayılı, 17.04.2012 gün ve 2012/3461-2012/34893 sayılı bozma kararlarında, "Sanığın, katılan kurumdan emekli aylığı alan babasının ölümünden sonra yetim maaşı almak amacıyla resmen boşandığı eski kocası olan diğer sanıkla birlikte aynı evde yaşamaya devam ederek suç tarihleri arasında haksız çıkar sağladıklarının iddia olunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; kendisinden yetim aylığı intikal eden murisin ölüm tarihlerinin tespit edilmesi, boşanma dosyası getirtilerek, denetime izin verecek şekilde çekişmeli veya anlaşmalı boşanma olup olmadığı, anlaşmalı boşanma ise anlaşma metninin ayrıntılı bir şekilde incelenmesi, taraflara nafaka veya maddi-manevi tazminata hükmedilip hükmedilmediği, hükmedilmiş ise, fiili ödeme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi ve sanıkların boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam edip etmedikleri, birlikte yaşamanın sürekli olup olmadığı, bir süre ayrı yaşadıktan sonra tekrar bir araya gelip gelmedikleri, geçici birliktelik varsa sebepleri, boşandıktan sonra eşlerden, birinin ikametgahının nakil belgesi ile bir başka yere nakledilip nakledilmediği, fiilen nakil söz konusu ise kayden nakledilmemede eşlerin ihmalinin bulunup bulunmadığının muhtar kayıtları ile birlikte sanıkları yakından tanıyan komşularından sorulup beyanlarına başvurulması, mahallin zabıtasından araştırılıp tespitinden sonra, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükmolunması bozmayı gerektirmiş," denilmektedir. Yine daha önce dolandırıcılık suçlarının temyiz inceleme görevini yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesi, 29.12.2010 gün ve 3976-15274 sayılı kararında, “boşanma dosyası incelenerek içeriği, boşanma nedeni, sanıkların boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam edip etmedikleri muhtarlık, zabıta ve komşularından sorulup araştırılması, boşandıktan sonra eşlerden birinin nakil belgesi ile bir başka ikametgah edinip edinmediği, boşanma sonucu bir süre ayrı yaşadıktan sonra tekrar bir araya gelip gelmediklerinin tespitinden sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği” belirtilerek mahkemenin beraat kararını bozmuştur.

TÜM BU AÇIKLANAN NEDENLERLE; Dairemizin önceki bozma kararlarında, "aynı evde birlikte yaşama olgusunun" tespit edilmesinin gerekliliği belirtilmiştir. Yine, Yargıtay 10.Hukuk ve Yargıtay 21.Hukuk Dairelerinin kararlarında da açıklandığı üzere; devletin, boşanılan eşle fiilen beraber yaşayan kişileri sosyal sigorta yardımından yararlandırmama yetkisi bulunmaktadır. Boşandığı eşiyle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşayan kadının, hak sahipliği sıfatı ortadan kalktığı kabul edilip aylıktan yararlandırılmaması gerekir, bu durum aynı zamanda aylık bağlama engelidir. Boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin soruşturulması gerekir. Mahkemece, boşanma kararının öncesi ve sonrasında kadının boşandığı eski kocasıyla birlikte yaşayıp yaşamadığı, aylık almak koşulları yönünden hak sahipliği ve "yaşamsal olarak dul" statüsü araştırılmalıdır.

5510 sayılı kanunun 96. maddesinde düzenlenen hükümler açısından, 20.10.2008 tarihinden sonra yersiz olarak alınan aylıkların kurumun hatalı işlemlerinden mi kaynaklandığı, yoksa sanığın kasıtlı davranışlarından mı doğduğu araştırılarak, sanıkların hangi tarihten bu yana beraber yaşadığı belirlenip "suç tarihi ve zarar miktarının" belirlenmesinden sonra, yapılan ödemeler toplamının yirmi dört ay içinde ödenmesi durumu ile ilgili kurumdan bilgi alınması ve bütün bu hususların 5237 sayılı Yasanın uygulanması sırasında değerlendirilmesi gerekirken, bu konularda eksik soruşturma yapıldığı görülmüştür.

SONUÇ OLARAK; sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun kanuni tanımındaki hileli davranışlarla katılan ... aldatıp, başkasının zararına olarak kendilerine yarar sağlama durumu ele alınıp, gerçekten boşanma durumu yani “yaşamsal olarak dul” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi gerekirken, boşanma ilamının muvazaalı olduğuna ilişkin sahtecilikten açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ve yasada tanımlanan bir suç nedeniyle meydana gelen zararın sonradan giderilmesi olanağı bulunmasının eylemi suç olmaktan çıkarmayacağı dikkate alınmadan, eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olacağı ve dolandırıcılık suçunun unsurlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmesini yasaya aykırı bulduğumdan dolayı, beraat kararının onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/32967, Karar No: 2016/13841, Tarih: 24.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/32967 E.  ,  2016/13841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5490 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Olay tarihinde ... Mahallesinde ikamet etmediği anlaşılan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen muhtar sanık ... "yeşil kart başvuru ve bilgi formu" belgesinin ikametgah bilgilerinin mahalle muhtarınca onaylanacak bölümünü imzalatıp mühürletmek ve ...Mahallesinde ikamet ettiğine ilişkin ikametgah belgesi düzenletmek şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesinde öngörülen "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçuna azmettirme” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12604, Karar No: 2014/13939, Tarih: 21.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12604 E.  ,  2014/13939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2012/1818-2014/245

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, uyuşmazlık toplu iş sözleşmesinin uygulanmasından doğmaktadır. Bu sebeple açılan davadaki hüküm altına alınan miktar toplu iş sözleşmesinin uygulanması yönünden tespit niteliği taşımaktadır. Bu durumda verilen kararın miktar yönünden kesin olduğu söylenemez. Buna göre, hüküm altına alınan miktarın kesin olduğu gerekçesiyle, davalının temyiz isteminin reddine ilişkin verilen mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalıya bağlı Diyarbakır işyerinde çalıştığını, T. H. Sendikası üye olduğunu ve toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, işverence geçici görevlendirmeler ile işverene ait başka işyerlerinde çalıştırıldığını, bu görevlendirmeler sırasında kışla içerisinde işverenin emrinde ve her an buyruğuna hazır bir şekilde beklediğini, gece gündüz günün her saati akdi ve hafta tatili günlerinde her an göreve çağrılabileceği ve karakol dışına çıkmanın yasak olduğu söylenerek hazır bekletildiğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. ve Toplu İş Sözleşmesinin 61. ve 62. maddeleri gereğince işverenin emrinde ve her an göreve hazır beklediği bu çalışmalar için zamlı ücret ödenmesi gerekirken ödenmediğini belirterek akdi ve hafta tatili günlerinde yapılan bu fazla çalışma ücretlerinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini ıslah ederek artırmıştır.

Davalı vekili, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunarak, davacının geçici görevlendirildiği sürelerde bakım merkezi komutanlığından izin alınmadan fazla mesai yapılmayacağının belirtildiğini, izin alınarak yaptırılan fazla mesai karşılıklarının ödendiğini, akdi ve hafta tatili günlerinde kendilerine konaklama yeri tahsis edildiğini ve hiçbir çalışma yapmadıklarını, emniyet sebebi ile kışla dışına çıkmalarına müsaade edilmemiş ise de, kışla içinde bulunmalarının, akdi ve hafta tatili günlerinde çalışmak için hazır bekledikleri anlamına gelmeyeceğini, bu günler için puantaj tanzim edilmediğini, emredilmediği halde çalışarak iş yapmış olmalarının mümkün bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının, davalı Bakanlığa bağlı P.../D.. işyerinde saat ücretli işçi pozisyonunda çalıştığı, işletmede uygulanan toplu iş sözleşmesine taraf T... H.. Sendikası üyesi olduğu, toplu iş sözleşmesinden yararlandığı, davacı ile bir kısım işçinin, geçici görevle görevlendirildikleri, davacının geçici görevli olduğu dönemde kışlada konakladığı ve genel olarak haftanın beş günü ve 08:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı, haftalık fiili mesai süresinin kırkikibuçuk saat olduğu, hafta içinde arızi olarak yaptıkları fazla mesai karşılığı zamlı ücretlerin toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödendiği, ancak dava konusu 22, 23, 29, 30.09.2012, 06, 07, 13, 14.10.2012 sözleşmesi (Cumartesi) ve hafta tatili (Pazar) günleri için ödeme yapılmadığı, 23. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 30/a. maddesince, davacı dava konusu sözleşmesi (Cumartesi) ve hafta tatili günlerinde fiilen çalışmamış ise de geçici görevlendirme sebebi nazara alındığında, akdi ve hafta tatili günlerinde de işverenin emir ve buyruğuna hazır durumda beklediğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Davacının, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan akdi tatil ve hafta tatili ücretlerine hak kazanıp hak kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden, davacının T...H.. Sendikası üyesi olduğu ve toplu iş sözleşmesinden yararlandığı, davacı ile bir kısım işçinin, iç güvenlik bölgesinde konuşlu operasyon birliklerinin arızalı araç, silah ve malzemelerinin onarımı maksadı ile Y.../.... Hudut Tugay Komutanlığı ile Dağ Komando Tugay Komutanlığı üs bölgelerinde geçici olarak saat ücretli işçi olarak geçici süreyle görevlendirildiği, davacının çalışmakta olduğu ... Bakım Merkezi Komutanlığınca düzenlenen "Görevlendirme mesaj formu"nun 5. maddesinde "Görevlendirilen personele .. Bakım Merkezi Komutanının emri alınmadan kesinlikle fazla mesai yaptırılmayacağı, yapıldığı takdirde fazla mesai ödenmeyeceği, ... Bakım Merkezi Komutanının müsaadesi alındıktan sonra fazla mesai yapıldığında "seyyar ekip fazla mesai çizelgesi"nin eksiksiz doldurulacağı hususlarının belirtildiği, ancak bu konuda davacıya yazılı bir bildirim yapılmadığı, bu durumun davacıya sözlü olarark iletildiğinin iddia edildiği, davacının geçici görevli olduğu dönemde bulunduğu kışlada konakladığı ve genel olarak haftanın beş günü ve 08:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı, haftalık fiili mesai süresinin kırkikibuçuk saat olduğu, davacı ve diğer geçici görevli işçiye hafta içinde arızi olarak yaptıkları fazla mesai karşılığı zamlı ücretlerin toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödendiği, ancak dava konusu edilen 22-23-29-30.09.2012,06-07-13-14.10.2012 sözleşmesi (Cumartesi) ve hafta tatili (Pazar) günleri için herhangi bir ödeme yapılmadığı, 23. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin, “30/a. maddesinde,' İşçinin işinde ve işverenin her an buyruğunda hazır bir halde bulunmakla beraber, çalıştırılmaksızın ve çıkacak işi bekleyerek boş geçirdiği sürelerin iş süresinden sayılacağı, 61. Maddesinde, hafta tatili günleri için %80 zamlı ücret ödenmesi yapılacağı, 62. maddesine göre, Cumartesi günlerinde haftalık kırkbeş saatten eksik kalan ikibuçuk saat için %35 zamlı, kalan beş saat için ise %80 zamlı saat ücreti ödenmesi gerektiği, 25-a. İşyerlerinde normal çalışma süresinin günde sekizbuçuk saat, haftada beş gün ve kırkikibuçuk saat olduğu, işçilere bu çalışmaları karşılığında kırkbeş saat üzerinden ücret ödeneceği, b. İhtiyaç hallerinde, işyerinde işveren vekilinin onayı ile akdi tatil günleri mesai yaptırılabileceği, bu takdirde çalışma yapılacağının yirmidört saat önceden ilân edilmek suretiyle çalışacak işçilere duyurulacağı, c. Akdi tatil günlerinde çalıştırılan işçilere o günden önceki hafta içinde haftalık normal çalışma süresini fiilen tamamlayıp tamamlamadıklarına bakılmaksızın, haftalık normal çalışma süresine kadar çalışmaları ile ilgili ücretleri normal mesai üzerinden, normal haftalık çalışma süresi ile kırkbeş saat arasında geçen fazla süreli çalışmaları için ücretleri %35 zamlı olarak, kırkbeş saati aşan çalışmaları için ise, %80 zamlı ödeme yapılacağı, 31-Hafta tatilinden önceki gün akdi tatil günü olduğu,” hükümlerinin düzenlemiş olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının akdi tatil ve hafta tatillerinde fiili olarak çalışmadığı konusunda uyuşmazlık yoktur. Davacının, normal mesai saatleri dışında fiili olarak çalışmamış olsa bile çalışmaya hazır halde beklediğine dair işverene ait komutanlık sınırları içinde ikamet etmesi dışında bir delil bulunmamaktadır. Davacının Komutanlık dışında ikamet etmemesinin işçinin güvenliği gereği olduğu, davacının çalışmaya hazır halde beklemesine dair yazılı bir emir bulunmadığı, kaldı ki fazla çalışma yapan işçilere haklarının işverence ödendiği ve işyerinin kamu işyeri olduğu, yapılan ve yapılacak işlerin kayıtlarının bulunduğuda dikkate alındığında, mesai saatleri dışında çalışmaya hazır bekleme şartının oluşmadığı düşünülmeden davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 21.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32347, Karar No: 2015/36901, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/32347 E.  ,  2015/36901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4845 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 24.951 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 22.167 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 22.167 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4845 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 24.951 TL yapı bedeli ile 2.784 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 400,00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2012/11455, Karar No: 2014/6721, Tarih: 15.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11455 E.  ,  2014/6721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/292034

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.05.2011

NUMARASI : 2010/734 Esas, 2011/306 Karar

SUÇ : Basit cinsel saldırı (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın laboratuvar teknisyeni olarak görev yaptığı Toplum Sağlığı Merkezinde, mağdurelerden kan aldığı sırada, mağdurelerin elini kendi cinsel organına götürmesi şeklinde sübut bulan olayda, sanığın ani hareketiyle gerçekleşen eylemlerinde kamu görevinin sağladığı otoritenin kullanılması ve bu suretle direncin kırılması söz konusu olmadığı gibi hizmet ilişkisi kavramı ile failin yazılı veya sözlü bir hizmet akdine dayanarak mağdure üzerindeki işe alma, işten çıkarma ve ücret gibi sosyal haklarını belirleme yetkisine haiz olmanın vermiş olduğu nüfuzun kastedilmesi ve somut olayda mağdureler sanık arasında bu şekilde bir hiyerarşik ilişkinin de olmadığı, sanığın eylemlerini gerçekleştiriş biçiminin TCK.nın 61. maddesine göre sanığa tayin edilecek cezanın belrilenmesinde dikkate alınacağı gözetilmeden sanık hakkında kurulan hükümlerde TCK.nın 102/3-b maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

TCK.nın 102. maddesinde cinsel saldırı suçu düzenlenmekte olup TCK.nın 102/3-b maddesinde de suçun nitelikli hallerine yer verilmiştir. Bu kapsamda 102/3-b maddesinde suçun "Kamu görevlisinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılmak suretiyle" gerçekleştirmesi halinde cezanın yarı oranında artırılacağı belirtilmiştir. Nüfuz kelime anlamı itibariyle söz geçirme, güçlü olma, erk anlamına gelmektedir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için sanığın kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin verdiği nüfuzu kötüye kullanması aranılmaktadır. Başka bir deyişle sanığın kamu görevi veya hizmet ilişkisinin verdiği statü, güç ve etkileme kabiliyetini mağdur üzerinde kullanarak eylemini gerçekleştirmesi gerekmektedir.

Olay sağlık ocağında gerçekleşmiştir. Sanık kamu hizmeti veren kuruluşta laboranttır. Vatandaşların sağlık hizmetini alımı sırasında görevli olan laborant sanık, hizmetin gereği olarak hastalar üzerinde o an için bu görevin sağladığı nüfuzu kullanarak yapması gereken hareketleri tarif etmekte ve yönlendirerek bir güç ve otorite kullanmaktadır. Sanığın bu konumundan istifade etmesi veya suistimal etmesi suçun işlenmesini kolaylaştırmaktadır. Somut olayda aynen bu şekilde gerçekleştirilmiştir. Sanığın mağdurelerden kan aldığı sırada sol kolunu açan mağdurelere gerekmediği halde, suçu daha rahat işleyebilmek ve pozisyon alabilmek için sağ kolunu açmalarını istediği, mağdurelerin neden sağ kol diye sorması üzerine sağ koldan daha iyi kan alınıyor dediği ve sağ koldan kan aldığı sırada mağdurelerin sol elini cinsel organına sürttürdüğü, sanığın hizmet ilişkisinin verdiği erki kullanarak mağdureleri yönlendirdiği ve eylemlerini bu şekilde gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır.

Dairemizin sayın çoğunluğu hizmet ilişkisi kavramını, sadece işe alma, işten çıkarma ve ücret gibi haklarını belirleme yetkisine haiz olma gibi sözlü veya yazılı hizmet akdi ile sınırlamaktadır ki bu yasa metnine uygun bir yorum değildir. Bu yorum sağlık gibi kamu hizmeti veya tekel tarzında sunulan elektrik ve su hizmetleri gibi hizmetlerin sunumu esnasında bu hizmetlerin gereği olarak ortaya çıkan nüfuzun verdiği etki ve erkin kullanılarak suçun işlendiği halleri kapsam dışı bırakan bir değerlendirme olur. Yasa koyucunun amacı da bu olmasa gerektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle sanık hakkında 102/3-b maddesinin uygulanması gerektiği ve bunu uygulayan yerel mahkeme kararının da yerinde olduğu kanaatinde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.