muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/595, Karar No: 2018/16649, Tarih: 20.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/595 E.  ,  2018/16649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)10.09.2013 tarihli olay yeri krokisi ve görgü tespit tutanağında, adresin tek katlı betonarme bina olduğu olay yeri olan ikametin demir kapısının zincir kısmının kırıldığı, ahırın bu ikametin arka tarafında olduğu tespit edilmiş olup, olay yerinde tek betonarme bina olduğu ahırın bu binanın neresinde bulunduğunun temyiz denetiminde dairemizce krokiden anlaşılamaması karşısında; suçun işlendiği tanık ...'e ait ahırın ikametin eklentisi olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre sanıklar hakkında suç tarihine göre eklenti niteliğinde ise TCK'nın 142/1-b hırsızlık ve TCK'nın 116/4 konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını, ahırın eklenti niteliğinde değil ise TCK'nın 142/2-g maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden hüküm kurulması,

2)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün gerekçesinde, sanıklar hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanmasına yer olmadığının belirtildiği halde, hükümde bu madde uygulanarak çelişkiye neden olunması,

Kabule göre de;

3)Katılan vekilinin sanık ... haricindeki diğer sanıkların katılanların zararını kısmen giderdiğini bu nedenle diğerleri hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızaları olduğunu beyan etmesi karşısında; sanık ... hakkında TCK'nın 168. maddesi gereğince indirim yapılması,

4)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-g maddesi gereği hükmedilen “4 yıl hapis” cezasından aynı Yasa'nın 143/1 maddesi ile 1/5 oranında arttırım yapılırken “4 yıl 9 ay 18 gün” olarak belirlenmesi gereken cezanın, hesap hatası sonucu, “5 yıl ” olarak belirlenmesi, devamında TCK'nın 168/2 maddesi gereğince ½ oranında indirim yapılarak “2 yıl 4 ay 24 gün” hapis yerine hesap hatası ile “2 yıl 6 ay” hapis cezası belirlenmesi ve TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak “2 yıl” hapis cezası yerine “2 yıl 1 ay” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17636, Karar No: 2015/1315, Tarih: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17636 E.  ,  2015/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/449-2014/206

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10338, Karar No: 2023/1439, Tarih: 22.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10338 E.  ,  2023/1439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanık hakkında katılanlar ..., ... ile şikâyetçiler ..., ... ve ...'ye karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 05.10.2020 tarihli ve 2020/37941 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-l, 53, 63, 58 (her bir şikâyetçi için ayrı ayrı) maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2021 tarihli ve 2020/188 Esas, 2021/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'a karşı hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; katılanlar ..., ... ve şikâyetçiler ..., ..., ...ye karşı hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası (5 defa) ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve tutuklulukta ve gözaltında geçen sürelerin cezasından mahsubuna karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/1580 Esas, 2022/2480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/1580 Esas, 2022/2480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın iş gereği yabancı uyruklu şikâyetçilerle görüştüğü, bu nedenle kamera kayıtlarının sanık aleyhine delil olarak kabul edilemeyeceği, dosyada şikâyetçilerin beyanları dışında bu beyanları destekler nitelikte somut delil bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğuna dair kesin, şüpheden uzak delil olmadığı, masumiyet karinesi ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın; 04.08.2020 günü saat 20.00 sıralarında, Ulus metro durağına gitmekte olan şikâyetçi ...'un arkasından seslenerek onu durdurduğu ve kendisini polis olarak tanıttığı, şikâyetçiye kimlik sorduğu ve cebindekileri çıkarmasını söylediği, şikâyetçinin üzerinden çıkararak valizinin üzerine koyduğu yol izin belgesi, telefon ve parasını alarak olay yerinden ayrıldığı; 06.08.2020 günü katılan ...'ı Ulus semtinde bir döviz bürosu önünde durdurarak kendisini yine polis olarak tanıttığı, karakola götüreceğini söyleyerek katılanı kaleye doğru götürdüğü, katılanın elindeki Samsung Note 7 marka telefonu ve kaçakçı olduğunu söyleyerek kimliğini ve içinde 71.000,00 TL olan çantasını da aldıktan sonra olay yerinden kaçtığı; 22.08.2020 günü Ulus semtinde heykel önünde bulunan şikâyetçi ...'nin yanına gelerek kendisini polis olarak tanıttığı, şikâyetçi yabancı olduğundan kimlik tespiti için polis merkezine götüreceğini söyleyerek onu Ulucanlar Cezaevi önüne götürdüğü, sonrasında cezaevi içerisine girdikleri, içeride polis arkadaşları olduğu için üzerinde bulunan para ve telefonunu vermesi gerektiğini söyleyerek şikâyetçiden 4.500,00 TL para, kimlik kartı ve cep telefonunu aldığı ve beklemesini söyleyerek olay yerinden ayrıldığı; 23.08.2020 günü Çankırı Caddesi Sosyal Bilimler Üniversitesi önünde bulunan katılan ...ve yanındaki arkadaşının önüne geçerek kendisini polis olarak tanıttığı ve maske takmadıklarından bahisle 900,00 TL ceza keseceğini ve karakola götüreceğini söylediği, yolda yürüdükleri sırada katılana üzerindeki eşyaları yanındaki arkadaşına vermesini söylediği, katılanın 2.000,00 TL parasını, cep telefonunu ve cüzdanını arkadaşına verdiği, katılanın arkadaşını yanına alarak olay yerinden ayrıldığı, bir süre sonra katılanın arkadaşından da 600,00 TL para ve katılana ait malzemeleri alarak ayrıldığı; 24.08.2020 günü Kale Mahallesi Hisar Parkı Caddesi'nde yürüyen şikâyetçi ...'nin yanına gelerek kendisini sivil polis olarak tanıttığı, yabancıları karakola götürüp dövdüğünü, sonra da ülkelerine geri gönderdiğini söyleyerek bir süre birlikte yürüdükleri, tenha bir yerde durarak şikâyetçiden ceplerini boşaltmasını istediği, şikâyetçinin cüzdanını ve telefonunu çıkarıp bir taşın üzerine bıraktığı, şikâyetçiye ekipleri çağıracağını söyledikten sonra içinde 3.000,00 TL olan cüzdanını ve telefonunu alarak ve telefon ile konuşarak ortadan kaybolduğu; 24.08.2020 günü Ulus sebze hali civarında gezen katılan ..

.000,00 TL olan cüzdanını ve telefonunu alarak ve telefon ile konuşarak ortadan kaybolduğu; 24.08.2020 günü Ulus sebze hali civarında gezen katılan ...'in yanına gelerek kendisini sivil polis olarak tanıttığı, onu polis merkezine götüreceğini ve diğer polis arkadaşlarının geleceğini söyleyerek tutanağa geçireceğinden bahisle üzerinde bulunan para ve telefon gibi eşyaları çıkarmasını istediği, katılanın 450,00 TL para, kimlik ve cep telefonunu sanığa verdiği, ardından biraz sonra diğer polislerle geri geleceğini söyleyerek katılanın yanından ayrıldığının anlaşıldığı olaylarda; şikâyetçi ve katılanlara yaptırılan teşhis işlemlerinde sanığı teşhis ettikleri, sanık savunmasında atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de, birbirlerini tanımayan şikâyetçilerin benzer mahiyetteki şikâyetleri, sanığı tanımayan şikâyetçilerin sanığa iftira atmalarını gerektirir bir husumetleri olduğuna dair dosyaya yansımış somut bir delil ya da iddia bulunmaması ve mevcut diğer deliller karşısında suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşıldığından savunmasına itibar edilemeyeceği; tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanığın, şikâyetçilerin yabancı uyruklu olmalarından dolayı içinde bulundukları durumdan istifade ederek ve kendisini polis olarak tanıtarak yetkisi olmadığı halde resmi sıfat takınmak, yasal işlem yapacağından bahisle para ve değerli eşyalarını çıkarmalarını sağladıktan sonra bu eşyaları alıp yanlarından ayrılmak şeklindeki eylemlerinin nitelikli hırsızlık suçuna uyduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f. maddesinin 6 defa uygulanma ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı tanınarak, sanığın sübut bulan eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/2.f, 58 ve 53/1. maddeleri uyarınca, her bir şikâyetçi ve katılan yönünden ayrı ayrı cezalandırılması ve katılan ...'a karşı eylem yönünden meydana gelen tehlike ve zarar karşısında alt sınırdan ayrılarak temel cezanın tayin edilmesinin gerektiği kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Katılanlar ..., ... ile Şikâyetçiler ..., ... ve ...'ye Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık hakkında, Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2021 tarihli ve 2020/188 Esas, 2021/206 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f, 53, 58. maddeleri uyarınca kurulan 5 yıl hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Katılan ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan ...'ın aşamalardaki tutarlı beyanları ve sanığı kesin olarak teşhis etmesi, katılanın beyanlarını doğrular mahiyetteki güvenlik kamera kayıtları, sanığın savunmalarında katılan ...'ya yer gösterme amaçlı yardım ettiği, birlikte yürüdükleri, parkta bekledikleri, yardımının karşılığında katılanın 100,00 TL verdiğine dair beyanları, daha önceden birbirlerini ve sanığı tanımayan diğer katılan ve şikâyetçilerin sanık ile ilgili benzer mahiyetteki şikâyetleri, İlk Derece Mahkemesince kararda gösterilen gerekçe ve tüm dosya içeriğinden, delillerin değerlendirilmesinde hata bulunmaması, sanığın hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olması, suçun yasal unsurlarının bulunması nedenleriyle sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılanlar ..., ...ile Şikâyetçiler ..., ... ve ...'ye Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Katılan ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/1580 Esas, 2022/2480 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/1580 Esas, 2022/2480 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14136, Karar No: 2011/640, Tarih: 24.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/14136 E.  ,  2011/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 16 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptal ve terkinini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;" Dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu taşınmazın geldi kaydı olan kadastral parselin kadastro tespitinin 1974'te hükmen kesinleştiği davanın ise 25.1.2007 tarihinde açıldığı gözetilerek 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesi gereğince hak düşürücü süreden davanın reddine karar  verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteklerine ilişkin olup, mahkemece 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespitiyle dava tarihi arasında 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle ve hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Öyleyse, davacı Hazinenin bu yöne değinen tüm temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalının temyizine gelince; mahkemece, davalı yargılama giderlerinden sorumlu tutulmuş ise de, sonradan  19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle değişik 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesindeki; “... yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği” hükmünün getirilmiş olması karşısında, davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı açıktır.

O halde, anılan yasal düzenleme gözetilmek suretiyle yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması bunun yanı sıra yeni yasa hükümleri çerçevesinde davalı lehine avukatlık ücreti verilip verilmeyeceği irdelenip, değerlendirilerek gerekçelendirilmesi için karar  bozulmalıdır.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   24.1.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11526, Karar No: 2021/8998, Tarih: 16.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11526 E.  ,  2021/8998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İ...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kısmen kabulüne karar verilerek HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden kurulan hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 14/3 maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, miktarı veya her paydaş için değeri 72.070,00-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz.

Bu nedenle; ... mirasçıları ile ... mirasçıları olan davalılar yönünden davacı idare vekilinin ve adı geçen davalılar yönünden davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin reddine karar verildikten sonra, diğer davalılar ..., ..., ... yönünden taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arazi niteliğindeki ... İli, Kestel İlçesi, Gölbaşı Mahallesi 280 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun yasal faiz yönünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen fark bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenmeyeceğinden bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde muaf olduğundan bahisle harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Yargılama sırasında öldüğü anlaşılan davalılar ... ile ... mirasçıları davaya devam ettiği halde, mirasçıların gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

....Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin 2020/684 E. 2020/1281 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

a- 4 numaralı bendinde yer alan (14.02.2020) tarihinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kesinleşme) ibaresinin yazılmasına,

b-Harca ilişkin 8 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Karar tarihi itibariyle alınması gereken 54,40-TL karar ve ilam harcının peşin alınan harçtan mahsubu ile bakiye 25,20 TL'nin davalı idareden tahsili ile Hazineye irat kaydına,) cümlesinin yazılmasına,

c-Gerekçeli karar başlığında davalılar kısmındaki (2-...) ibaresinden sonra gelmek üzere (Mirasçıları: ..., ..., ..., ...) ibaresinin ve (5- ...)ibaresinden sonra gelmek üzere (Mirasçıları: ..., ...,... ...)ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, taraf vekillerinden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.