muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8310, Karar No: 2019/19115, Tarih: 25.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8310 E.  ,  2019/19115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın ve mazeret dilekçesi sunarak yokluğunda karar verilmesini talep eden sanık müdafinin yokluğunda verilen 23/07/2005 tarihli kararın sanık müdafiine 16/07/2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın eski hale getirme isteminin 5271 sayılı CMK’nın 40. ve devamı maddelerinde aranan şartları taşımadığı anlaşılmakla, hakkındaki hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 13/10/2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 25/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9071, Karar No: 2022/18336, Tarih: 14.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9071 E.  ,  2022/18336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile derhal ödeme ve yasal faiz hususları yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Gaziantep İli, Şahinbey İlçesi, Suyabatmaz Mahallesi 477 ada 53 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal olarak değerlendirilen Şehitkamil İlçesi Çakmak Mahallesi 593 ada 169 parsel sayılı taşınmaz, dava konusu taşınmazdan farklı ilçede, farklı yer ve özellikte olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi;

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi 13.09.2018 olup, bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen Şehitkamil İlçesi Çakmak Mahallesi 593 ada 169 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihinin ise 24.11.1998 olması nedeniyle eski tarihli bu satışı emsal olarak değerlendirmek suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçen bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi 13.09.2018 olup, bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen Şehitkamil İlçesi Çakmak Mahallesi 593 ada 169 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihinin ise 24.11.1998 olması nedeniyle eski tarihli bu satışı emsal olarak değerlendirmek suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçen bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınarak, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorularak, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ile oranları açıklanmak suretiyle, yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Doğru olmadığı gibi;

Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 gün ve 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2022/511 Esas, 2022/1401 Karar sayılı hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7832, Karar No: 2022/13313, Tarih: 26.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7832 E.  ,  2022/13313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılması gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 26/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/139, Karar No: 2006/242, Tarih: 26.04.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/139 E.  ,  2006/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “Tapu iptali-Terkin“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesince davanın Kısmen Kabulüne dair verilen 15.07.2004 gün ve 1999/541 E. 2004/633 sayılı kararın incelenmesi davalılar ve davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 22.12.2004 gün ve 2004/13765 -14224 sayılı ilamı ile, (...Dava, tapu iptal ve terkin isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden;çekişme konusu taşınmazların bir bölümünün 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yapılan inceleme sonucu saptanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığına göre, değinilen taşınmazlara yönelik davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak,dava kısmen kabulle sonuçlandığı halde, ret ve kabul oranı gözetilmek suretiyle davacı yararına yargılama giden ve avukatlık parasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun düşünülmemiş olması doğru değildir. Davacı hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü bozulmasına...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

Davacı Hazine vekili; 3621 sayılı Kanunun 9. maddesi gereğince idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş olup; tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 549,606,607,608 ve 611 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, taşınmazların tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; kıyı kenar çizgisinin belirlenmesine ilişkin idari işlemin davalıya bildirilmemesi nedeniyle itiraz edemediğini ve dava konusu taşınmazların tarım arazisi niteliğinde olduklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin; “dava konusu taşınmazların niteliğine yönelik olarak davalının devleti yanılgıya düşürecek kasıtlı davranışı bulunmayıp, taşınmazların kıyı vasfında olup olmadığının tespitinin teknik inceleme gerektirdiği; bu itibarla davalının, davanın açılmasına sebebiyet vermediği anlaşılmakla yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı” gerekçesiyle; “ Dava konusu 606 ve 608 parsel sayılı taşınmaz yönünden açılan davanın kısmen kabulüne; dava konusu 549,607 ve 611 parsel sayılı taşınmazlar yönünden açılan davanın reddine; Yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına” dair verdiği karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkeme önceki gerekçesini tekrarla direnme kararı vermiştir.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık; davacı yararına yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasındadır.

1-Davalılar vekilinin temyiz itirazı yönünden mahkemece verilen ilk hükme yönelik temyiz itirazları Özel Dairece reddedildiğinden davanın esasına ilişkin mahkemece kurulan hüküm kesinleşmiş olmakla, davalılar vekilinin hükmün esası hakkındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı Hazine vekilinin temyiz istemi yönünden:

Yargılama giderleri, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 423 üncü maddesinde sayılmış; aynı maddenin 6 numaralı bendinde, vekâlet ücretinin de yargılama gideri olduğu belirtilmiştir.

Bilindiği ve 29.05.1957 gün, 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.

Kural olarak yargılama giderleri, davada haksız çıkan, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HUMK m.417/I c.1). Bir davada her iki taraf da kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini, haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırır. (HUMK m. 417/ I c.2). Bu noktada, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 417 nci maddesinde tarafların kusuru esası değil, davada haklı çıktıkları oran göz önünde tutulmuştur. (Y.H.G.K 01.12.1955, E:1/205, K:439)

Yargılama giderlerinin davada haksız çıkmış olan tarafa yükletilmesine ilişkin az yukarıda açıklanan ana kuralın bazı istisnaları vardır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 417 nci maddesinin birinci fıkrasında “kanunen musarrah olan hallerden maadasında” deyimi ile, bu istisnalar kastedilmiştir.

Buna göre; davalı, ilk oturumda davayı kabul ederse ve hal ve durumu ile kendisi aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermemiş ise yargılama giderlerine mahkûm edilemez ( HUMK.m. 94/II). Yine, davada haklı çıkmış olan taraf, bilerek ve isteyerek davayı uzatırsa veya gereksiz masraf yaparsa ya da elinde bulunup da hükme etkisi olan belgeleri zamanında karşı tarafa bildirmezse, davayı kazanmış olmasına rağmen yargılama giderlerinin tamamını veya bir kısmını ödemeye mahkûm edilebilir ( HUMK. m.418).

O halde; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 94 ve 418. maddelerinde öngörüldüğü gibi özel bir sebep bulunmayan hallerde, yargılama giderlerinin davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi, taraflar kısmen haklı çıkarsa haklı çıktıkları oranda paylaştırılması gerektiği kuşku ve duraksamadan uzaktır.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.12.2005 gün ve E:2005/1-683, K:2005/709 sayılı ve 15.3.2006 gün ve 2006/1-103-76 sayılı kararlarında da aynı ilke benimsenmiştir.

O halde; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 94 ve 418. maddelerinde öngörüldüğü gibi özel bir sebep bulunmayan hallerde, yargılama giderlerinin davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi, taraflar kısmen haklı çıkarsa haklı çıktıkları oranda paylaştırılması gerektiği kuşku ve duraksamadan uzaktır.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.12.2005 gün ve E:2005/1-683, K:2005/709 sayılı ve 15.3.2006 gün ve 2006/1-103-76 sayılı kararlarında da aynı ilke benimsenmiştir.

Somut olayda, davacı Hazine tarafından açılan tapu iptal ve terkin davalarının yapılan yargılaması sonunda mahkemece, kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı belirlenen 549,607 ve 611 parsel sayılı taşınmazlar yönünden açılan dava reddedilmiş; 606 ve 608 parsel sayılı taşınmazların ise bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı tespit edildiğinden, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; ancak davacı Hazine yararına yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmemiştir.

Davada, kısmen davalı aleyhine karar verildiğine ve yukarıda açıklanan genel kuralın aksine, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 94 ve 418.maddelerinde öngörüldüğü gibi özel bir sebep de bulunmadığına göre, tarafların haklı çıktıkları oranda yargılama giderlerinin paylaştırılması gerekir.

Hal böyle olunca; Yerel mahkemece davada kabul edilen kısım üzerinden davacı yararına vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : 1- Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının (1) nolu bendde açıklanan nedenle REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,

2-Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA,

26.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9420, Karar No: 2013/10277, Tarih: 14.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/9420 E.  ,  2013/10277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kaza sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının, 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi gereğince rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davaya konu kazada ölen sigortalının, 18.04.1996 – 08.12.2006 tarihleri arasında, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığının bulunduğu; kazanın meydana geldiği 02.12.2006 tarihi itibariyle 506 sayılı Yasa da dahil olmak üzere, her hangi bir yasa kapsamında sigorta bildiriminin yapılmadığı görülmüştür.

Somut olay incelendiğinde;dava dışı müteahhit firma ... iş ortaklığı tarafından yapılan ... Toplu Konut inşaat ünvanlı iş yerinin C-1 bloğunda meydana geldiği,olay günü inşaatın mermer işlerinin yapımını üstlenen taşeron firma ... ... İnşaat Mermer San.Ltd Şirketinin, işçileri kontrol ve işçilere malzeme temini için görevlendirilen sigortalı ... katında işçileri kontrol edip inerken asansör boşluğundan aşağıya düşerek vefat etmesi şeklinde meydana gelmiştir.

Kusur raporu incelendiğinde; söz konusu iş kazasının meydana gelmesinde,dava dışı müteahhit firma ... iş ortaklığı % 45 oranında,bu iş ortaklığının yetkilisi-proje müdürü olan ... % 5 oranında, dava dışı alt işveren ... Demir İnşaat Mermer San.Ltd Şirketinin % 25 oranında ,bu şirketin yetkilisi olan ...'nın % 3 oranında ,bu şirkettin ustabaşısı olan ...'ın % 2 oranında,vefat eden sigortalı ... % 20 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği görülmüştür.

Davacı Kurum tarafından ceza dosyasında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunan ...,... ve ... hakkında dava açıldığı ,mahkemece bu üç davalının %10 kusuruna göre Kurum zararının davalılardan tazminine karar verildiği görülmüştür.

Çalışmanın niteliği ile, hükme esas alınan kusur raporunda da; olayın, 506 sayılı Yasanın 11. maddesi kapsamında iş kazası sayılıp, kusurun buna göre ./..

-2-

araştırıldığı gözetildiğinde; davadışı dava dışı müteahhit firma ... iş ortaklığı ve dava dışı alt işveren ... Demir İnşaat Mermer San.Ltd Şirketi'nin. işverenlik sıfatı bulunmakta olup HMK 124.maddesi uyarınca yöntemince davaya dahil edilerek ve ibraz edecekleri deliller re'sen toplanıp, değerlendirdikten sonra, varılacak sonuç uyarınca, bir karar verilmesi gerekirken, bu yöndeki eksiklik giderilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Mahkemece, anılan şirketlere de dava açılması sağlanıp, davalar birleştirilerek, kusur oran ve aidiyetinin buna göre belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması, isabetsiz bulunmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin ,bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2602, Karar No: 2010/5511, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2602 E.  ,  2010/5511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli Kazancılı Köyü 144 ada 11, 27 ve 31 sayılı parsellere komşu olan parsellerin tesbit tutanakların, var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, kadastro tesbiti kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenlerin yada davalı olanların dava dosyalarının,

2) Hükme dayanak yapılan Orman Yüksek Mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli parsellere uygulandığı bildirilen;

a) 1955 yılında bütünlemesi yapılıp 1959 yılında basıldığı bildirilen 1/25000 ölçekli haritanın yapılması sırasında kullanılan ... fotoğraflarının,

b) Bilirkişi raporuna esas alınan 1973 yılında çekilen ... fotoğraflarının getirtilip dosyasına eklenmesi,

3) Daha sonra dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi kuruluna verilerek, çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında işaretlendiği yerde meyve ağacı sembolü bulunmadığı, işaretlendiği yerin yakınında bazı meyve ağacı sembolleri ile birlikte geniş yapraklı orman ağacı ve ... yapraklı ağaç sembollerinin çıplak gözle görüldüğü ve 161 ada 118 sayılı parsele ait Mahkemenin 2005/43 sayılı ve yine 159 ada 4 sayılı parsele ait Mahkemenin 2005/60 sayılı ve 161 ada 10 sayılı parsele ait Mahkemenin 2005/44 sayılı dava dosyasında Orman Yüksek Mühendisi ... ... ... tarafından düzenlenen raporlarda sözü edilen parsellerin yeşil orman alanında gösterildiği de gözönünde bulundurulmaları istenerek,

a) Yukarıda ... belgeler ile çekişmeli parsellere uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte ve üzerinde bulunan semboller farklı bir kalemle halka içine alınıp, kenara bir ok çıkarılmak ve anlamı açıklanmak suretiyle, haritalar üzerinde gösterecekleri, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ek rapor ve kroki alınması,

b) 1955 yılında bütünlemesi yapılan memleket haritasının hazırlanmasında kullanılan 1955 yılından daha eski tarihli ... fotoğraflarında çekişmeli parsellerin ne şekilde görüldüğü belirlenerek, 1955 yılından önce çekilmiş olan ... fotoğrafları ile çekişmeli parselin geniş çevresini gösteren haritası aynı ölçeği dönüştürülüp çakıştırılarak, çekişmeli parsellerin 1955 yılından daha önce çekilmiş olan ... fotoğraflarındaki görünümünü gösteren ek kroki düzenlettirilmesi,

b) 1955 yılında bütünlemesi yapılan memleket haritasının hazırlanmasında kullanılan 1955 yılından daha eski tarihli ... fotoğraflarında çekişmeli parsellerin ne şekilde görüldüğü belirlenerek, 1955 yılından önce çekilmiş olan ... fotoğrafları ile çekişmeli parselin geniş çevresini gösteren haritası aynı ölçeği dönüştürülüp çakıştırılarak, çekişmeli parsellerin 1955 yılından daha önce çekilmiş olan ... fotoğraflarındaki görünümünü gösteren ek kroki düzenlettirilmesi,

c) Keşifte bilirkişiler tarafından tutulan notlara ve yapılan incelemelere göre çekişmeli parsel(ler)in üzerinde bulunduğu bildirilen fındık ağaçlarının yaşları, sayıları ve dağılımı, kapalılık oranı detaylı olarak ek raporda açıklattırılması,

4) Ek rapor ile asıl rapor arasındaki çelişkilerin bilimsel yöntemlerle giderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.