muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5825, Karar No: 2024/2060, Tarih: 13.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5825 E.  ,  2024/2060 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1626 Esas, 2022/958 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/361 E., 2021/157 K.

Taraflar arasındaki icra memur muamelesi (şikayet) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Ankara 1.Fikri ve Sınai Mahkemesinin 2016/13 Değişik İş sayılı dosyasında verilen ihtiyati tedbir kararının infazı için Ankara 30. İcra Müdürlüğünün 2016/16376 Esas sayılı dosyası üzerinden müvekkili şirketin adresine hacze gelindiğini, haciz esnasında müvekkili şirket yetkilisinin il dışında olduğundan, iş yerinde çalışan ...'nın hazır bulunduğunu, haciz esnasında tecavüz teşkil eden sadece bir iki tane ürüne rastlanıldığını, bu sırada şirket yetkilisi ile davalı vekilinin telefonda görüştüğünü, tutanak tanzim edilirken müvekkili şirket yetkilisinin "ürünü Özgür Medicalden aldığı, üretime devam ettiği" yönünde beyanda bulunduğunun tutanağa geçirildiğini, ancak bu hususun gerçeği yansıtmadığını, müvekkili şirket yetkilisinin böyle bir beyanda bulunmadığını, telefonda davalı vekiline ürünleri bir dönem ürettiklerini ve bir kısmını da Özgür Medical Firmasından aldıklarını, ancak daha sonra ürünün üretimini durdurduklarını ve artık alım yapmadıklarını beyan ettiğini, beyanın farklı şekilde tutanağa geçirildiğini fark eden müvekkili şirket yetkilisinin telefonla icra memurunu aradığını, ancak icra memurunun tutanağı kapattığını ve itiraz hakkının olduğunu beyan ettiğini ileri sürerek, 17.02.2017 tarihli tutanağa ilişkin itirazlarının kabulü ile tutanağın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıya ait iş yerinde Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nin 2016/13 Değişik İş sayılı dosyası kapsamında yapılan tespit işlemi ve bu tespit işlemi kapsamında alınan bilirkişi raporunda yaklaşık 5.000 adet tecavüz konusu cam balkon tekeri olduğunun tespit edildiğini, ancak aynı iş yerinde 01.09.2016 tarihinde yapılan haciz işlemi sırasında yanlızca 880 adet ürünün bulunduğunu ve bu ürünlerin muhafaza altına alındığını, geri kalan 4.120 adet ürünün ise iş yerinden kaçırıldığını, dava konusu tutanağın tanzim edildiği haciz işlemi sırasında ise herhangi bir ürünün bulunamadığını, dolayısı ile davacının bu ürünleri farklı yerlerde ve farklı yöntemlerle üretmeye devam ettiğini, tüm bu süreci ört pas etmek isteyen davacının, ilgili tecavüz davasındaki haksızlığını gidermek maksadı ile tutanağa geçen beyanlarını herhangi bir delil dahi sunmaksızın iptal ettirmeye çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tutanağın resmi memur olan icra memuru tarafından düzenlendiği ve hazır bulunanlar tarafından imzalandığı, tutanağı imzalayanların tutanaktaki imzalarını inkar etmedikleri gibi, tutanağın iptalini gerektirecek dosyada davacı iddiasından başka somut, yazılı bir delilin de mevcut olmadığı, davacının iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkili şirket yetkilisi tarafından söylendiği iddia edilen ve tutanağa geçirilen hususun gerçeği yansıtmadığını, müvekkili şirket yetkilisinin beyanlarının haciz mahallinde çarpıtılarak, üretim yapıldığı ve satın alma işleminin devam ettiği şeklinde tutanağa geçirildiğini, bu şekilde icra memurunca yapılan işlemin hem yasaya hem de usule açıkça aykırı olduğunu, mahalde olmayan bir şahsın ifadelerinin tutanağa geçirilip bir resmi evrak oluşturulmasının usulen mümkün olmayıp, yasalarda böyle bir durumun varlığının kabul edilmediğini, dava konusu uyuşmazlığın tutanağı imzalayanların imzalarını kabul etmedikleri noktasında olmayıp, haciz mahallinde bulunmayan şirket yetkilisinin beyan etmediği sözlerin beyan edilmiş şekilde tutanağa geçirilerek, gerçek olmayan beyanlarla müvekkili şirket aleyhine resmi bir tutanak oluşturulması noktasında toplandığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve dava konusu tutanağın iptalini gerektirecek davacı iddiasından başka dosyada somut bir delilin mevcut olmadığı, davacının iddiasının ispatlanamadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra memur muamelesine yönelik şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1422, Karar No: 2009/3961, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1422 E.  ,  2009/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın üstüne, davalının malik olduğu inşaattan çelik halata bağlı makara dinamosunun düşmesi ile hasarlandığını, zarar gören dava dışı araç malikine poliçe kapsamında 10.200,00TL hasar bedeli ödendiğini belirterek, 10.200,00TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, hasar miktarına itiraz ederek, dava konusunun dava dışı ... Yıldırım’ın aracında meydana gelen hasardan kaynaklandığı, ...’nın inşaatında kendisine bağlı sigortalı çalışanları bulunan taşeron olduğunu, kazanın bu çalışanların kusurundan kaynaklandığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, olayda davalının %40 kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 4.080,00TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece, toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, BK.'nun 58 nci maddesinde, bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki olan, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurundan dolayı meydana gelecek zararlardan

sorumlu olacağı hükmüne yer verilmiştir. Gerek öğreti de, gerekse Yargıtay uygulamasında kararlılık kazanan görüşlere göre, bu madde de düzenlenen sorumluluk türü, kusursuz sorumluluk olduğundan meydana gelecek zarardan dolayı malikin sorumlu tutulabilmesi için kusurlu olmasına gerek bulunmamakta, zarar ile bina veya imal olunan şey arasında uygun illiyet bağının bulunması ve kanunda aranılan diğer koşulların gerçekleşmesinin yeterli olduğu kabul edilmektedir.

Açıklanan hukuksal olgu çerçevesinde somut olay incelendiğinde, hasarın davalının malik olduğu inşaattan çelik halata bağlı makara dinamosunun aracın üstüne düşmesi ile meydana geldiği davalının da kabulündedir. O halde Mahkemece davanın kabulüne karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Açıklanan hukuksal olgu çerçevesinde somut olay incelendiğinde, hasarın davalının malik olduğu inşaattan çelik halata bağlı makara dinamosunun aracın üstüne düşmesi ile meydana geldiği davalının da kabulündedir. O halde Mahkemece davanın kabulüne karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 164.32.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 4.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14705, Karar No: 2015/21539, Tarih: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14705 E.  ,  2015/21539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2014

NUMARASI : 2013/329-2014/14

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15497, Karar No: 2024/10302, Tarih: 07.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/15497 E.  ,  2024/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TARİHİ VE SAYISI : 02.03.2022

SAYISI : 2021/2532 E., 2022/747 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzelterek onama

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli, 2021/2532 Esas ve 2022/747 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii tarafından süresinde temyiz edilmesine rağmen temyiz dilekçesinin temyiz sebebi ihtiva etmediği anlaşılmakla; yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda (5271 sayılı Kanun) iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgilisi aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkını kullanır.

Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki; 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir. Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli, 2021/2532 Esas ve 2022/747 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, sanık müdafiine, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

Somut olayda bölge adliye mahkemesinin karar eteğinde, " Dair, sanıkların yokluğunda, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafinin yüzüne karşı, vasıf değişikliği sebebiyle tefhimden itibaren CMK.'nun 295/1. maddesi gereğince temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemiş ise gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde temyiz nedenleri içeren ek dilekçe verme ... bulunduğu da bilinmekle 15 günlük süresi içerisinde Dairemize ya da Dairemize gönderilmek üzere bulunduğu yer Nöbetçi Ceza Mahkemesine ibraz edilecek bir dilekçe ile veya zabıt katibine sözlü beyanın zapta geçirtilmesi veya cezaevi idaresine müracaat ederek tutanağa bağlatmak suretiyle verilen karara karşı Yargıtay'da temyizi kabil, temyiz edilmediği takdirde kesinleşeceği ve infaza verileceği bilinmekle, 02/03/2022 tarihinde oybirliğiyle mütalaaya uygun karar verildi, hüküm tefhim edildi. " denildiği ve Kanun'un 295/1. maddesindeki ek yedi (7) günlük süreden hiç söz edilmediği için, yanıltma nedeniyle; temyiz isteminde sebep bildirmeyen sanık ... ve müdafiine "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi (7) gün içerisinde gerekçelerini bildirmemeleri halinde, meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek mâkul bir sürede temyiz gerekçelerinin, diğer bir ifadeyle sebeplerinin bildirilmemesi halinde temyiz başvurusunun sebep yokluğundan ret edileceği" ihtarını içerir tebligat yapılarak, tebliğ belgesi ve sanık ... veya sanık ... müdafii tarafından sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14683, Karar No: 2012/946, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14683 E.  ,  2012/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın ev yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin bina niteliğinde olup olmadığı, bina niteliğinde ise belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12169, Karar No: 2007/7208, Tarih: 01.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/12169 E.  ,  2007/7208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*taraflar tebligata rağmen gelmedi. Davalı vekilinin mazeret teli okundu. Başkasına tevkil yetkisi olduğu görüldü. Dosyasına konuldu. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.05.2007
Yargıtay — Esas No: 2012/2796, Karar No: 2012/9267, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2796 E.  ,  2012/9267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2007/13573 sayılı takip dosyasında haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, haczin müvekkiline ait taşınmazda yapıldığını, borçlunun müvekkilinin damadı olduğunu, kızının müvekkilinin yanında borçludan ayrı yaşadığını, alacaklı şirketin tasfiye halinde olup hükmü şahsiyetinin kalmadığını, bu nedenle yapılan haciz işleminin geçersiz olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı temlik alacaklı vekili, borçlunun davacı 3.kişinin kızı ile halen evli olduğunu, haciz sırasında borçlunun eşinin hazır bulunduğunu, davacının aynı binada 8 numaralı dairede ikamet ettiğini, haczin ise 3 numaralı dairede yapıldığını, 3.kişinin çağırılması üzerine haciz mahalline geldiğini istihkak iddiasının borçtan kurtulmaya yönelik olduğunu savunarak davanın reddine istemiştir.

Davalı borçlu duruşmada, haciz adresinde ikamet etmediğini itirazın iptaline yönelik dava açtığını beyan etmiştir.

Mahkemece haczin ödeme emri tebliğ edilen yerden farklı bir adreste yapıldığı, haciz mahallinde borçluya ait herhangi bir belge bulunmadığı, haczin davacıya ait tapulu taşınmazda yapıldığı, davalı tanığı ile davacı arasında husumet bulunduğundan beyanına itibar edilemeyeceği, mahcuzların

davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK.nun 96.vd maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Davacı 3.kişi, borçlunun kayın pederi olup borçlu damadı ile kızının aynı yaşadığını, kızının haciz adresinde kendi yanında kaldığını ileri sürmüştür. Haczin yapıldığı taşınmaz tapuda davacı adına kayıtlı ise de davacı 3.kişinin haczin yapıldığı "... ... Cad. ... Apt. No:3 .../..." adresinde değil "... ... Cad. ... Apt. No:8 .../..." adresinde oturduğu resmi mercilerce düzenlenen 16.10.2010 tarihli arama tutanağı içeriği ile sabittir. Haciz sırasında borçlunun eşi hazırdır. O halde haciz ödeme emri tebliğ edilen adreste yapılmamakla birlikte tüm bu olgular karşısında mülkiyet karinesinin 3.kişi yararına olduğundan söz edilemez. Davacının dayandığı faturalar borcun doğumundan sonraki tarihli olduğu gibi bunlardan 15.10.2008 tarihli faturada davacının adresi No:8 olarak belirtilmiştir.

Bu durumda haciz adresinde borçlunun eşi ile birlikte ikamet ettiği, istihkak iddiasının alacaklıdan mal kaçırma amacına yönelik olduğu, alacaklı yararına olan mülkiyet karinesi aksinin davacı 3.kişi tarafından kesin ve inandırıcı delillerle ispat edilemediği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 13.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.