muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13466, Karar No: 2014/287, Tarih: 15.01.2014

Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mirasbırakanın emekli maaşı ve taşınmazları olup mal satmaya ihtiyacı bulunmadığı, mirasbırakanın ekonomik durumunun iyi olması nedeniyle, hem boşandıktan sonra babasının yanında yaşamaya başlayan davalı kızına, hem de oğlu Ali'nin çocuklarına baktığı, davalının ev hanımı olup, düzenli bir gelirinin bulunmadığı, mirasbırakanın yatalak olmadığı gibi özel bakımı gerektiren bir hastalığının da mevcut olmadığı olaylara dayalı tanık ifadeleri ve dosya kapsamı ile sabittir.

Öte yandan, mirasbırakan İbrahim'in davalı kızı ile birlikte 1/2'şer paylarla üçüncü kişilerden satın alma yoluyla edindikleri Trabzon'daki 987 ada 21 parselde bulunan 3 no'lu bağımsız bölümde kendisine ait olan 1/2 payı da 9.1.2007 tarihli akitle yine davalı kızına sattığı, ayrıca 1/2 payı mirasbırakan adına kayıtlı Çamkonak köyündeki tapulu taşınmazını ise 5.2.2004 tarih, 1 sıra no'lu tapu ile davalı kızına satış suretiyle devrettiği, daha sonra aynı taşınmazı 1.8.2006 tarihli vasiyetname ile davalı kızına bu kez vasiyet ettiği görülmektedir.

Gerçekten de, gerek uygulamada ve gerekse öğretide, satıştaki semenin mutlaka para olması gerekmeyeceği ilkesi, özel bakım gerektiren ve ancak istisnai nitelikteki durumlarda kabul edilebileceği benimsenmiştir. Yoksa, çocukların anne ve babalarına bakmaları ve ilgilenmeleri ahlaki bir görev olarak kabul edilmelidir. Bir başka ifadeyle, ancak normalin üzerinde özel ve külfet arzeden hizmetlerin semen olarak kabulü gerekir.

Oysa somut olayda, böyle bir olgunun varlığı ispat edilmiş değildir. O halde mahkemece, semenin hizmet olduğu benimsendiğine, yukarıda değinilen ilkeler de gözetildiğinde satış sebebiyle murise bir para da ödenmediğine göre, mirasbırakanın alım gücü bulunmayan ve birlikte yaşadığı davalı kızına yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amacıyla gerçekleştirildiği, davalıyı korumak ve kollamak amacıyla bu devirlerin yapıldığı kabul edilmelidir.

Öte yandan, murisin daha az bir miktar taşınmazını kızına temlik ederek kendisine baktırma imkanı varken kıymetli çok sayıda taşınmazını temlik etmiş olması da muvazaanın diğer bir kanıtıdır.

Hal böyle olunca, her iki davanın da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10096, Karar No: 2019/29894, Tarih: 08.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/10096 E.  ,  2019/29894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, nakil aracının iadesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçakçılık suçunda "Eşyanın ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplamının kurum zararı olduğu cihetle; soruşturma aşamasında dosya içerisine giren KEMT varakasında ele geçen 229 paket kaçak sigaranın ... vergisinin 1.170,00TL olarak tespit edildiği halde yargılama aşamasında dosya arasına giren ... İdaresi'nin yazı cevabında ise yanlış olarak bu zararın 22.671,36TL olarak bildirdiği ve bu fazla miktar üzerinden sanığa zarar ihtarat yapılıp, zararı ödemediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi;

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16867, Karar No: 2014/24390, Tarih: 18.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/16867 E.  ,  2014/24390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2014

NUMARASI : 2013/421-2014/312

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin Hava Kuvvetleri Komutanlığına bağlı 1. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı (Eskişehir) işyerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk H..-İ..- Sendikası üyesi olduğunu, TÜHİS ile H..-İ.. Sendikası arasında imzalanan 23. dönem toplu iş sözleşmesinin 40., 60/c. ve 60/ç. maddelerinde düzenlenen zamlı ücretlerin ücretin eki niteliğinde değil, ücretin temel niteliğinde olduğunu, bu yönde Ankara 3. İş Mahkemesinin Yargıtay tarafından onanan 2010/1026 sayılı kararının bulunduğunu, Sayıştay Temyiz Kurulu kararıyla aksi yönde değerlendirmeyle çıkarılan sorguların kaldırıldığını, ancak davalı işverenlikçe 6772 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 5. maddelerine ve Sayıştay kararına dayanılarak, toplu iş sözleşmesinin 59/ç. ve 40. maddelerindeki zamlı ücretlerin ilave tediye ve akdi ikramiye ödemelerinde dikkate alındığını, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 50. ve 57. maddeleri uyarınca yıllık, günlük ve ücretli mazeret izni gibi tüm izin ücretlerinin cetveldeki saat ücretinin toplu iş sözleşmesinin anılan maddelerindeki oranlar kadar ayrı ayrı arttırılmak suretiyle bulunacak arttırılmış (zamlı) saat ücreti esas alınarak hesaplanması gerekirken zamsız saat ücreti üzerinden ödendiğini, davalı Bakanlığın işçilerin sendika üyelik aidatlarını %25 zamlı saat ücretini esas alarak ödediğini, Ankara 13. iş mahkemesi ve Ankara 10. İş Mahkemesince alınan kararların emsal nitelikte olduğunu beyanla müvekkilinin toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi ile 60. maddesinin c. ve ç. fıkralarındaki zamlı ücretlerin eklenmesi suretiyle bulunan zamlı saat ücretinin temel saat ücreti kabul edilmesi gerektiğinin tesbitine, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla; verimlilik teşvik primi fark alacağı, yabancı dil primi fark alacağı ve yabancı dil primi eklenmesinden kaynaklı yıllık izin ücret fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 6772 sayılı Kanunu'nun 4/2-f. maddesi hükmü ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19/06/1991 tarihli 1991/137 karar sayılı ilave tediyeye esas aylık istihkakların hesabında primlerin asıl ücretten sayılamayacağı yönündeki kararının, toplu iş sözleşmesinin 40. ve 60/c., c. maddelerinde düzenlenen zamlı ücretlerin ücretin temeli niteliğinde değil eki niteliğinde olduğunu desteklediğini, toplu iş sözleşmesinin 59/c. maddesinde teşvik primi dahil farklı ücret ve primlerin esas ücret üzerinden ödenmesi gerektiğinin açıkça belirtildiğini, müvekkilince sendika üyelik aidatlarının zamsız ve primsiz çıplak ücret üzerinden kesildiğini, müvekkilinin ilave tediye ödemelerinde mühendis ve yüksek mühendis zamlarını zaten dikkate aldığını, sorunun bu zamların toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinde yer alan yabancı dil bilgisi zammı, tehlike zammı ve verimliliği teşvik primi ödemelerinde de dikkate alınıp alınamayacağı ile ilgili olduğunu, toplu iş sözleşmesinin sistematiğine ve tarafların iradelerine göre mühendis ve yüksek mühendis zamlarının yabancı dil bilgisi zammı, tehlike zammı ve verimliliği teşvik primi ödemelerinde dikkate alınmaması, normal ücret dışında yalnız ilave tediye ve ikramiyelerde dikkate alınması gerektiğini, 40. maddede yer verilen mühendis ve yüksek mühendis zamlarının 60. maddede belirtilen zamlar açısından dikkate alınması gerektiği yönünde bir düzenleme bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı yıllık ücretli izin ödemesinin yabancı dil zammı eklenerek yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. Dönem İşletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin (c) bendinde, "Yabancı dil bilgisine ihtiyaç duyulan işlerde çalışan işçilerden ihtiyaç duyulan dil için yapılacak ÖSYM Kamu Personeli Dil Sınavı'na girip sınavda 100 üzeriden 70 ve daha fazla not alanların ücretleri %15 zamlı olarak ödenir." ve 59. maddesinin (ç) bendinde ise "60. maddenin c ve ç fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler Ulusal Bayram, Genel, Hafta ve Akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemeleri yer almaktadır. toplu iş sözleşmesinin sözkonusu düzenlemeleri dikkate alındığında davacının yıllık izin ücreti hesabında yabancı dil zammının uygulanamayacağı açık olup, buna rağmen yıllık izin ücreti hesabının zamlı ücret üzerinden yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık ise davacının teşvik primi alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Femi, Uçak, Metalurji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri%25, Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri %30 zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram, genel, hafta, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin 59 ve 60. maddelerindeki yabancı dil düzenlemesi dikkate alındığında teşvik primi hesabında %25 ve %15 yabancı dil zammının dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler dikkate alınmadan davacının teşvik primi alacağının hüküm altına alınması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6351, Karar No: 2019/3540, Tarih: 08.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6351 E.  ,  2019/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıklar hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında faturalara konu alışverişlerin faturaları düzenleyen mükellef ile aralarındaki reklam anlaşmasına dayalı gerçek alışverişler karşılığı düzenlendiğini, ödemelerin çekle yapıldığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemeleri, sanıklar hakkında tanzim edilen ...... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 31.05.2012 tarihli ...... sayılı Vergi Suçu Raporu ve eklerinde de sanıkların savunmalarında belirttikleri şekilde gazete ilanlarının mevcut olduğunun ve çekle ödemelere ilişkin kayıtların sanıkların ticari defterlerine işlendiğinin bildirilmesi, faturaları düzenleyen Birleşik Medya Promosyon Reklam Basın Yayın San. Tic. Ltd. Şti. hakkında ...... 1. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2012/212 Esas sırasında yürütülen yargılamanın akıbetinin araştırılmamış olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; faturaları düzenleyen mükellef hakkında ...... 1. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2012/212 Esas sırasında yürütülen dava dosyasının akıbetinin araştırılması, mümkün olması halinde dava dosyasının getirtilerek ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirket ile sahte fatura kullandığı iddia olunan şirketin ticari defter ve belgeleri ile dosya içerisinde suretleri mevcut olan çeklerin tahsiline ilişkin banka hesap hareketleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, çek bedellerinin kim yada kimler tarafından tahsil edildiği, ödemelerin muvazaalı olup olmadığının araştırılmasından sonra, sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de;

a)2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden; sanıkların aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura kullanma şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

2-Kabule göre de;

a)2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden; sanıkların aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura kullanma şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b)2009 takvim yılı için suça konu faturaların yalnızca KDV indiriminde kullanılmaları nedeniyle “25.01.2010“, 2010 takvim yılı için suça konu faturaların aynı zamanda Kurumlar Vergisi indiriminde de kullanılmaları nedeniyle “16.04.2011“olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında “2009-2010“ olarak yanlış yazılması,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8182, Karar No: 2023/8235, Tarih: 31.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/8182 E.  ,  2023/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/623 E., 2016/444 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.08.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Babaeski 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 6 ay hapis cezası ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, suça konu ... köyünde bulunan 2627 parseldeki tarlayı 10 yıl önce 2 yıllık süre ile katılanan babası olan T.V.'den icar senedi ile kiraladığı ancak bu süre sona ermesine ve katılanın 2012 yılında burayı satın almasına rağmen tarlayı haksız olarak kullanmaya devem ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Kiracı sıfatıyla katılanın babasından kiraladığı tarlayı iki yıllık kira sözleşmesinin bitmesine rağmen kullanan sanığın tahliyesi bakımından hukuki yollara başvurulabileceği taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu anlaşılmakla; sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle ilk derece mahkemesinin kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Babaeski 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/2097, Karar No: 2019/14266, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2097 E.  ,  2019/14266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25323, Karar No: 2016/14314, Tarih: 28.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/25323 E.  ,  2016/14314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan müştekinin mahkemeye sunduğu mazereti hakkında bir karar verilmeden ve davaya katılmayla CMK'nın 234. maddesindeki haklardan yararlanma imkanı sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2) Dosya kapsamına göre , müştekinin sanığa karşı herhangi bir haksız fiilinin ve hakaret içerikli sözünün olmamasına rağmen sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve müşteki ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13561, Karar No: 2012/38082, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/13561 E.  ,  2012/38082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Özel Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A) Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 Sayılı CMK.nun 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

B) Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Halası olan katılan ...'ın kimlik fotokopisi ve elektrik faturasını ele geçiren sanık ...'ın, GSM bayii işleten diğer sanık ... ile fikir ve işbirliği içerisinde, katılan adına abonelik sözleşmesine imza atarak açtırdığı GSM hattını dört ay boyunca kullanması ve faturalarını ödememesi şeklinde gelişen olayda, mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın bir suç işleme kararı icrası kapsamında, aynı kişiye karşı aynı suçu değişik zamanlarda birden fazla işlediği kabul edilmesine rağmen, cezanın TCK. 43/1 madde uyarınca arttırılmaması aleyhe temyiz konusu yapılmadığından bozma sebebi yapılmamıştır,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;