muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/932, Karar No: 2007/952, Tarih: 05.12.2007

Somut olaya gelince; davacı Türkiye Elektrik İletim Anonim Şirketi yararına irtifak hakkı tesisi için kamu yararı kararı alınan dava konusu 143 ve 117 parsel sayılı taşınmazların tapuda müşterek paydaşları olan H. K.., H. K,., M. K.. ve H. K..’ın, pazarlıkla satın alma aşamasında nüfus kayıtları getirtilerek sağ olup olmadıklarının belirlenmesi; paydaşların ya da ölü ise mirasçılarının adreslerinin 7 inci madde uyarınca tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden veya ayrıca haricen yaptıracağı araştırma ile tespit ettirilmesi, belirtilen yöntemle adresleri tespit edilen paydaşlara ve ölü paydaşların mirasçılarına 8 inci madde gereğince resmi taahhütlü bir yazı ile uzlaşma davetiyesinin gönderilmesi ve bildirimin Tebligat Kanunu hükümlerine göre mal sahibine bizzat ya da onun adına kabule yetkili kimselere yapılmasının aranması, bu araştırmalar sonucunda adres tespiti yapılamaması halinde ilanen tebligat yapılarak; öncelikle satın alma usulü denendikten sonra, taşınmazın paydaşları ve mirasçılar davete icabet etmedikleri ya da gelip de tahmini bedeli kabul etmedikleri takdirde görülmekte olan bedel tespiti ve tescil davasının açılması gerekirken; idarece tapu paydaşlarının sağ olup olmadıklarına dair nüfus kayıtları getirtilmemiş, 7 inci maddede sayılan kuruluşlardan adresleri araştırılmamış ve bunun sonucu olarak pazarlığa çağrı belgeleri, taşınmazların bulunduğu köy adresine tebliğe çıkarılarak, davalılar H. K.. ve H. K.. yönünden tebligatı kabule yetkili bulunmayan ve Tebligat Kanununa aykırı usulle muhtara yapılan bildirimle yetinilmiş, tebliğ belgelerinde diğer davalılar M. K.. ve H. K..’ın vefat ettikleri bildirildiği halde, yine yukarıda açıklanan usulle bir araştırma ve mirasçılara tebligat yapılmadan, pazarlıkla anlaşma sağlanamadığından bahisle görülmekte olan dava açılmıştır. İlke olarak, idarenin, öncelikle 8 inci maddenin şartlarını gözetmesi ve yerine getirmesi gerekir.

Yargılama aşamasında ise; dava dilekçesi ve duruşma günü bildirir davetiye tebliğ edilen davalılar H. K,. ve M.K.. duruşmaya katılmadıkları gibi, cevap dilekçesi de ibraz etmemişler, M. .K.. vekili olduğunu beyan eden avukatın adı geçen davalıdan alınmış vekaletnamesi dosyaya ibraz edilmemiş; davalılardan H.. K..’ın tespit edilen adreslerine çıkarılan tebligatlar ise bila tebliğ iade edilmiştir. Diğer davalı H. K.’a, dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliği için çıkarılan davetiyenin bila tebliğ iade edilmesi üzerine nüfus kaydı getirtilmiş, ancak uzlaşma tutanağının tebliğ ve dava tarihi itibariyle ölü olduğu belirlenen adı geçen davalının tekmil nüfus aile kaydı dosyaya celbedilmediği gibi, mirasçılarına her hangi bir tebligat da yapılmamış; böylece Yerel Mahkemece, taraf teşkili tamamlanmadan ve işin esasına girilmeden yargılama sonuçlandırılmıştır.

Yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; davacı idarece pazarlıkla satın alma aşamasında, tapu paydaşlarından Hadi Kızıl ‘ın ölü olduğu nüfus kayıtlarından belirlenerek mirasçılarının ve bunların adreslerinin, ayrıca diğer paydaşlar Hasan Kızıl, Hanife Kızıl ve Mehmet Emin Kızıl’ın adreslerinin, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesinde öngörülen şartlar yerine getirilmek suretiyle araştırılmadığı ve buna bağlı olarak 8. maddede belirtilen anlamda satın alma usulünün uygulanmadığı, dolayısıyla idarece uzlaşma şartlarına uyulmadan görülmekte olan davanın açıldığı belirgin olup; Mahkemece davalı H. K.’ın adresi tespit edilerek, davalılardan H. K.. ve M. K..’a tebligat yapılması ve diğer davalı H. K..’ın nüfus kaydının getirtilmesi ile yetinildiği, ölü olduğu belirlenen H. K.. mirasçılarına tebligat dahi yapılmadan, 8 inci maddede öngörülen şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşıldığından; işin esasına girildiğine işaret eden bozma gerekçesinin aksine, Mahkemenin henüz taraf teşkilini dahi sağlamadan davanın reddine dair verdiği direnme kararı usul ve yasaya uygundur.

Hal böyle olunca; davacı idarece uzlaşma şartlarına uyulmadan açılan davanın reddine ilişkin olarak verilen direnme kararı, bu nedenle onanmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına gerek olmadığına, 05.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/612, Karar No: 2025/1139, Tarih: 27.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/612 E.  ,  2025/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/391 E., 2022/525 K.

Taraflar arasındaki TMK'nın 713/1-2. maddesi uyarınca eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, hükmün bozulmasına karar vermiştir. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... vekili, temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Mahkeme 08.06.2023 tarihli ek karar ile davalı ... vekilinin temyiz talebinin süreden reddine karar vermiştir. Ek kararın davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili tarafından Dairemizce verilen ek kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve Dairemizce de benimsenen mahkeme kararının gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak ek karar onanmıştır.

Dairemizin onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, HUMK’nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanunun 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 3.605,00 TL para cezası ile bakiye 391,60 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1613, Karar No: 2016/3774, Tarih: 26.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1613 E.  ,  2016/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Suç tarihinin, en son faturanın düzenlenildiği 31.08.2005 olarak mahallinde mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın yetkilisi olduğu şirketin 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin kabul edildiği olayda; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de suça konu faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içerisinde faturaların asıl yada onaylı suretlerinin bulunmadığı görülmekle; suça konu faturaların asıl yada onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, unsurların tam olduğunun tespiti halinde; sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan ...... hakkında inceleme yapıldığı ve raporlarının dosyaya eklendiği görülmekle şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde mümkünse birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, anılan şirket yetkilisinin suça konu faturaları satın alınan mazot karşılığı olduğunu beyan etmesi nedeniyle faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyen şirketin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak kullanan şirket ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılarak; sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3901, Karar No: 2019/7484, Tarih: 20.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/3901 E.  ,  2019/7484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Menfi Tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı erkek, davalıya boşanma davasından kaynaklanan manevi tazminat borcu olmadığına ilişkin menfî tespit ve bu davayla birleşen davalı kadına fazla ödediği paranın iadesine ilişkin dava açmış, ilk derece mahkemesince asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiş, davacı erkek süresinde kararı istinaf etmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi, davacının asıl davaya yönelik istinaf talebini esastan reddetmiş, birleşen dava yönünden ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak görevsizlik kararı vermiş, davacı süresinde kararı temyiz etmiştir. Birleşen dava yönünden verilen görevsizlik kararına karşı temyiz yolu kapalı olduğundan temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı davasını gösterdiği diğer delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak, davacı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı tarafa, diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple birleşen davada verilen görevsizlik kararına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2. bentte gösterilen sebeple İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 08.02.2017 tarih, 2017/45 esas ve 2017/110 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 20.06.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/369, Karar No: 2010/2215, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/369 E.  ,  2010/2215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ..., ... ve Hatice Yarar’a mahkemenin gerekçeli kararının Tebligat Yasasının 21. maddesi ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine göre yapılan tebliğ en yakın komşusuna imzası alınarak haber verilmediği için usulüne uygun değildir. Bu nedenle mahkemece gerekçeli kararın adı geçen davalılara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süreleri de beklendikten sonra iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2971, Karar No: 2019/10834, Tarih: 19.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/2971 E.  ,  2019/10834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili; davalının işlettiği otoparkın 24.09.2011 tarihinde su basması sonucu davacıya ait aracın zarar gördüğünü, davacının uğradığı zararların tespiti için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/41 D.İş sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığını, hasarın oluştuğu tarih olan 24/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek faiz ile birlikte 30.617,00 TL.nin davalıdan alınmasına karar verilmesini, hasarın 30.000,00 TL.lik kısmına 24/09/2011 tarihinden, 617,00 TL.ye ise tespitin yapıldığı tarih olan 11/10/2011 tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; olay tarihindeki şiddetli yağmur nedeniyle derelerin taşması sonucu yakınındaki kapalı otoparkın sular altında kaldığını, sular tahliye edilmeden araçların çıkarılamadığını, olayın mücbir sebepten kaynaklanması nedeniyle kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL'nin 24/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, olay tarihinde il genelinde valilik oluru ile "Genel Hayata Etkili" kabul edilen yağışlar nedeniyle Bakanlar Kurulunca alınan afet kararı olmamasına, bu yağışların mücbir sebep sayılmamasına göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davalı tarafından işletilen otoparka bırakılan davacıya ait aracın il genelinde meydana gelen şiddetli yağışlar sebebiyle otoparka dolan çamurlu sel sularının içinde kalarak zarar görmesine dayanılarak açılan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2- Dava, davalı tarafından işletilen otoparka bırakılan davacıya ait aracın il genelinde meydana gelen şiddetli yağışlar sebebiyle otoparka dolan çamurlu sel sularının içinde kalarak zarar görmesine dayanılarak açılan maddi tazminat istemine ilişkindir.

BK'nun 58.maddesi hükmü uyarınca bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurdan dolayı sorumludur. Bu maddedeki sorumluluk objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan ağırlaştırılmış bir kusursuz sorumluluk halidir. Diğer yandan özel hukuk sorumluluğu bakımından her zaman kusur (kast veya ihmal) unsurlarının bulunması zorunlu değildir. Bu gibi hallerde, zararın hukuka aykırı bir davranıştan doğması yani objektif koşulun gerçekleşmesi yeterli olup, ayrıca subjektif koşula diğer anlatımla kusura ihtiyaç yoktur. Kusursuz sorumluluk hallerinde durum böyledir. Zarar ihmalden de kaynaklanabilir ve ihmali yapan sorumlu olur.

Makine mühendisi ile inşaat mühendisinde oluşan 10/09/2012 tarihli bilirkişi raporunda; su baskınının belli zaman aralığında meydana geldiği, bu zaman aralığında otoparkta aracı olan müşterilere ulaşılarak araçların tahliyesi mümkün iken bunun yapılmadığı belirtilerek davalı Belediyenin %60 oranında kusurlu olduğu, olay afet kapsamında mütalaa edildiğinden %40 oranındaki kusurunda afete verilmesi gerektiği, 10.000,00 TL hasar bedelinin %60'ı olan 6.000 TL sinden davalı belediyenin gerekli önlemleri almamasından dolayı sorumlu olduğu belirtilmiş, bozma öncesinde mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 16.250,00 TL'nin 24/09/2011, 336,80 TL'nin 11/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte toplam 16.586,80 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Anılan kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2014/20208 E. 2014/16217 K. sayılı 18.11.2014 tarihli kararı ile “ Mahkemece alınan 10/09/2012 tarihli inşaat mühendisi ve makine mühendisinden oluşan heyet bilirkişi raporunda aracın ekonomik değerlendirmesine göre bakım ve revizyonlarının yaptırılarak eski durumuna getirilmesinin daha uygun olacağı kanaatini bildirmiştir. Ancak mahkeme bu rapordaki görüşe itibar etmeyiş nedenlerini karar yerinde tartışmamış temyize konu kararı vermiştir. HUMK'nun 275., HMK'nın 266. maddesinde, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerektiği hükmüne yer verilmiştir. Dava konusu trafik kazasında gerçek hasarın saptanması uzman bilirkişi aracılığı ile belirlenmelidir. O halde mahkemece bilirkişi raporunun hangi nedenle hükme esas alınmadığı tartışılmalı, gerektiğinde yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile aracın hasar tutarının belirlenmesi yönünde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.” şeklinde hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada davalı belediyenin kusurlu olduğu kabul edilerek 10.000,00 TL yönünden dava kabul edilmiştir.

Mahkemece davalının tam kusurlu olduğunun kabulü isabetli ise de davacı vekilinin sunduğu ... 2 Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/41 D.İş sayılı ayrıntılı olarak düzenlenen tespit raporunda davacı aracın pert olması gerektiği yönündeki tespiti karşısında mahkemece alınan 10/09/2012 tarihli bilirkişi raporunda tespit dosyasının irdelenmemiş olması isabetli değildir. Tespit dosyasında alınan rapor ile mahkemece alınan rapor arsında çelişki bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece, İstanbul Teknik Üniversitesi veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek hasar konusunda uzman bilirkişi heyetinden dosya kapsamındaki delillerle birlikte mahkemece alınan 10/09/2012 tarihli bilirkişi raporu ve ... 2 Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/41 D.İş sayılı tespit raporu da irdelenecek şekilde davacıya ait araç hasarına ilişkin tazminat miktarının tespiti hususunda ayrıntılı, açıklamalı, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre usuli kazanılmış haklara da dikkat edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 512,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11013, Karar No: 2019/2515, Tarih: 12.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11013 E.  ,  2019/2515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu hakkında; Beraat

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu hakkında; Mahkumiyet

Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17.08.2011 tarih ve 2011/7862 esas sayılı iddianamesi ile 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan birleştirilen dava hakkında Mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I. Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelemesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II. Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Madeni yağ ve ambalaj alım satım işi yapmak üzere mükellefiyet tesis ettiren sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmemesi, ticari faaliyetinin gerçek olduğunu savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; vergi tekniği raporunda belirtilen 14.08.2009 ve 07.04.2010 tarihli yoklama fişlerinin ve mükellefin... Bankası... Şubesindeki hesap hareketlerinin dosya içerisine getirtilmesi; suç konusu faturaları kullanan şirket ya mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması ile düzenlendiğinin tespiti halinde haklarında dava açılmış ise bu dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı, sanığın, 2009 takvim yılı içerisinde düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ile üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve sanığın faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı hususunda, sanığın dosyaya sunduğu belgeler de dikkate alınarak karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.