muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13247, Karar No: 2018/8322, Tarih: 18.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/13247 E.  ,  2018/8322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile; .... köyü 171 parsel sayılı taşınmazın yapılan kıyı ve imar çalışması sonucunda bir kısmının kıyıya terk edildiği ve davacı olan malikin mülkiyet hakkının kısıtlandığı, kamulaştırma işleminin yapılmadığı, bedelinin de ödenmediğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 20000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu; dava konusu .... köyü 171 parsel sayılı taşınmazın 29900 m² olarak davacı adına satış işleminden 1995 yılında tapuya tescil edildiği, taşınmaz üzerinde yapılan imar sonucu 8431 m²'nin DOP payı alınarak 18554 m² olarak 2356 ada 1 parsel olarak davacı adına 2011 yılında yeniden tescil edildiği, geri kalan 2915m²'sinin imara tabi tutulmayarak imar planında kıyı kenar çizgisinin altında kaldığının belirtildiği, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden ve belediye başkanlığından getirtilen belgelerin incelenmesinde kıyı kenar çizgisinin 26/03/2013 tarihinde onanarak kesinleştiğinin bildirildiği, ancak davacının imara tabi tutulmayan taşınmaz kısmının 171 parsel olarak ayrıca tescilli bulunduğu, tapunun iptal edilmediği, davalının fiili bir müdahalesinin de olmadığı, bu nedenle Kamulaştırma Kanunu ve kamulaştırma mevzuatının uygulama yerinin olmadığı, bu hali ile bir idari işlemden söz edileceği ve idari işleme karşı açılacak iptal ve tam yargı davalarının idari yargı merciilerinde görülmesi gerektiği, mahkemenin dava konusu uyuşmazlığa ilişkin olarak yargılama görevinin bulunmadığı gerekçesi ile davacı tarafın davasının idari yargının görev alanına girmesi nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından dava konusu 171 parsel sayılı taşınmazın 29900 m² olarak davacı adına 1995 yılında satış sonucu tapuya tescil edildiği, taşınmaz üzerinde yapılan imar sonucu 8431 m²'nin DOP payı alınarak 18554 m² olarak 2356 ada 1 parsel olarak davacı adına 2011 yılında yeniden tescil edildiği, geri kalan 2915 m²'sinin kıyı kenar çizgisinin altında kaldığının tapu kaydına 2015 yılında şerh edildiği ve halen davacı adına tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Dava tapu sicilinin tutulmasından dolayı uğranılan zararın, Devletin sorumluluğuna ilişkin Medeni Kanunun 1007. maddesi gereğince, ödetilmesi istemine ilişkindir. Davacının sahibi olduğu taşınmazın, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, davalının maddi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Dava tapu sicilinin tutulmasından dolayı uğranılan zararın, Devletin sorumluluğuna ilişkin Medeni Kanunun 1007. maddesi gereğince, ödetilmesi istemine ilişkindir. Davacının sahibi olduğu taşınmazın, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, davalının maddi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından Medeni Kanunun 1007. maddesi ile tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devletin sorumlu olacağı ilkesi benimsenmiştir. Bu sorumluluk asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan, zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir. Sicil tutma işleminden ya da bir işlemin yerine getirilmemiş olmasından kaynaklanan uyuşmazlıklarda Borçlar Kanununun haksız eylemden doğan sorumluluğa ilişkin kurallarının uygulanacağı da kuşkusuzdur.

Tapu işlemleri, kadastro tespiti işlemlerinden başlayarak birbirini izleyen işlemler olup tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda oluşan hatalardan da Devlet, Medeni Kanunun 1007. maddesi gereğince kusursuz olarak sorumludur. Kusursuz sorumluluk, tapu siciline bağlı çıkarların ve mal varlığına ilişkin (ayni) hakların, yanlış tescil sonucu sicile güven ilkesi yönünden değişmesi ya da yitirilmesi, bu haklardan yoksun kalınması temeline dayanır. Çünkü sicillerin doğru tutulmasını üstlenen Devlet, sicillerdeki yanlış kayıtlardan doğan zararları ödemeyi de üstlenmektedir. Dayanaksız ya da hukuki duruma uymayan kayıtlar düzenlemek, taşınmazın niteliğinde yanlışlıklar yapmak da aynı kapsamda düşünülmüştür. Devletin kadastro işlemlerinden sorumluluğunun kapsamı Medeni Kanunun 1007. maddesi kapsamında düşünüldüğünde, eldeki davaya adli yargıda bakılması gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 gün ve 2009/4-383-2009/517 E.K. sayılı kararı da bu biçimde açılan davaların adli yargı yerinde görülmesi gerektiği yolundadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve kanuna uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4245, Karar No: 2021/8161, Tarih: 03.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4245 E.  ,  2021/8161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun reddine dair verilen karara davacılar vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacılar vekili; 14/06/2017 tarihinde davalıya Esnaf Acil Destek Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan iş yerinde infilak sonucu meydana gelen yangın sebebiyle davacıların desteği müteveffa Selçuk Aktülün'ün vefat ettiğini, poliçede yer alan ferdi kaza teminatı kapsamında davalıya yapılan başvurunun ise reddedildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 60.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, müteveffanın poliçede teminat harici bırakılan "patlayıcı, parlayıcı, yanıcı özelliği olan kimyevi maddeleri depolayan" şeklinde tanımlanan istisna hallerden sayılan türde iş yerinde çalıştığının ve bu iş yerinde meydana gelen kaza sonucu vefat ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen karara karşı davacılar vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta Hakem Heyetinin kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, sigorta poliçesinde belirtilen rizoko adresi ile kazanın meydana geldiği yerin farklı adres olmasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 03/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17108, Karar No: 2013/17473, Tarih: 06.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17108 E.  ,  2013/17473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ücret alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin emeklilik ile sona erdiğinin taraflar arasında ihtilaf konusu olmadığı, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile bitmesinin, haklı nedenle yapılan bir fesih olup emeklilik nedeniyle iş yerinden ayrılan işçinin kıdem tazminatına hak kazanacağı; bu nedenlerle davacının davasının kabulü ile davalı ... Başkanlığının 09.10.2009 tarihli ve 20.10.2010 tarihli cevabı yazılarında davacının alacağı olduğunu kabul ettiği, 12.221,90 TL nin davacının birikmiş ücret alacağı olduğu sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı Belediyenin emanet hesabında bloke edilen 12,220 ,90 TL ‘nin ücret alacağına ilişkin olduğu kabul edilmişse de mahkemenin bu kabulü yeterli inceleme ve araştırmaya dayanmamaktadır. Davacı tarafından ödenmemiş ücret alacaklarının hangi döneme ilişkin olduğu belirtilmemiştir. Bu durum karşısında resmi bir kurum olan davalının emeklilik nedeniyle iş akdi sona erdikten sonra söz konusu parayı ücret alacağına ilişkin olarak emanet hesabına aldığından bahsedilemez. Mahkemece davacıya hangi dönem ücret alacaklarını almadığı sorulup, buna ilişkin davalı işveren savunması alınarak, kayıtlar incelenip varsa ödenmemiş ücret alacaklarının hüküm altına alınması ; yukarıda belirtilen meblağın ise kıdem tazminatına ilişkin ödeme olduğunun kabulü yerine yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12918, Karar No: 2012/14688, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12918 E.  ,  2012/14688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içindeki Narlıca Belediye Başkanlığının 26.03.2012 tarihli yazısında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değerinin 0,5152 krş olduğu belirtildiği halde, aynı belediye başkanlığının 27.08.2012 tarihli yazısında emlak vergisine esas asgari m² değerinin 22.90 TL olarak bildirildiği, böylece aynı belediyenin yazıları arasında çelişki olduğu anlaşıldığından, bu çelişki giderilerek dava konusu taşınmazın 2011 yılı itibariyle bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4707, Karar No: 2019/8745, Tarih: 09.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/4707 E.  ,  2019/8745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a) Sanık ... müdafiinin 07/05/2014 tarihli dilekçesi ile aynı tarihte yapılacak olan duruşmaya mazeret bildirdiği halde, bu istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b) Gerekçeli karar başlığında mağdurların ad ve soyadlarının yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14311, Karar No: 2022/2652, Tarih: 21.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/14311 E.  ,  2022/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde eylemin gece vakti gerçekleştiğinin kabulüne karar verildikten sonra uygulama maddesi olarak TCK’nın 116/4. maddesi yerine aynı Kanun’un 116/2. maddesinin ve ceza miktarı olarak da 1 yıl yerine 1 ay yazılması, devam eden uygulama maddesinin TCK’nın 119/1-c ve ceza miktarının da bir kat artırıldığı belirtilerek 2 yıl olarak belirtilmesi karşısında, bu yanlışlıklar mahallinde düzeltilebilir yazım hataları kabul edilmiştir.

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerdeki kısa süreli hapis cezalarının TCK’nın 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine hükmedildiği halde paraya çevrildiğinin belirtilmesi suretiyle hükümlerde karışıklık yaratılması,

b- Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesine göre suça sürüklenen çocuk hakkında “mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya” şeklinde tedbire çevrilebileceği belirtildiği halde, suça sürüklenen çocuğun gönüllü olup olmadığı sorulmadan hakkında tayin olunan hapis cezalarının yazılı şekilde kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9447, Karar No: 2016/1383, Tarih: 10.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/9447 E.  ,  2016/1383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Nitelikli mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm, katılan vekili ile sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suça konu taşınmazdan ağaç cinsinden emvali keserek başkasının taşınmazını tahrip etmek ve zilyedinin rızası olmaksızın başkasına ait taşınır vasıftaki ağaçları yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden aldığı iddia olunan olayda, suça konu yerin orman olup olmadığı konusunda görevsizlik kararı öncesi ................ yapılan keşif sonucunda düzenlenen 30.09.2012 tarihli orman bilirkişisi raporu ile 25.09.2012 tarihli fen bilirkişisi raporları arasında, suça konu yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda çelişki olduğu gözetilerek, mahallinde orman ve kadastro tekniğinde uzman, daha önceki raporları düzenlemeyen, harita ve kadastro mühendislerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetiyle yeniden keşif yapılıp, suça konu yerin orman olup olmadığı tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Orman muhafaza memurlarının tuttukları ...... tarih ve ...... nolu şüpheli tutanağı, kollukça tutulan 09.12.2011 tarihli tutanak içeriği ve dosya kapsamına göre, sanığın suça konu meşe ağaçlarını kesip bulunduğu yerden yarar sağlamak amacıyla götürmekten ibaret eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21224, Karar No: 2014/1121, Tarih: 21.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21224 E.  ,  2014/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- Sanığın 2002 ve 2003 yıllarında gerçekleşen eylemleri ile ilgili olarak; zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma,

2- Sanığın 2004 yılında gerçekleşen eylemi ile ilgili olarak; mahkumiyet

I- Sanık hakkında "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekili ve sanığın temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8312, Karar No: 2022/10718, Tarih: 20.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8312 E.  ,  2022/10718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi borçlular ... ve Tasfiye Halinde ... İnşaat ... Tic. Ltd. Şti. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için tetkik hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçilerin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Şikayetçi borçlular aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;