muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16227, Karar No: 2016/20129, Tarih: 21.09.2016

Öte yandan 4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun'un 15. maddesine 09.07.2008 tarih ve 5784 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle eklenen fıkra da, 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Kanun'un 30.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 30. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Davalı tarafından imzalanan hizmet alım sözleşmeleri incelendiğinde, genel olarak ... Termik Santralı İşletme müdürlüğüne ait değirmen bakım, kömür kül ve cüruf nakil tesisleri, mekanik atölye, türbin bakım tesisleri, buhar üretim, sıhhi tesisat, bakım ve onarım hizmetlerinin yaptırılmasına dair sözleşmeler yapıldığı, sözleşmelerde çalıştırılacak işçi sayısının sabit olduğu, sadece alt işverenlerin ve sözleşme sürelerinin değiştiği, şartnamede alınacak işçilerin ünvanlarının ayrı ayrı belirtildiği, bilirkişi raporu uyarınca asıl işverenin alt işverenin ücret bordrolarını tutan işçisi dışında diğer işçileri sevk ve idare eden işçisi bulunmadığı, puantaj kayıtlarının ... tarafından belirlenen kişilerce tutulduğu, işe alan ve çıkaranın ... olduğu, davacı ve alt işvenen şirket işçilerinin asıl işveren ... işçileri ile aynı şekilde ve üretimin her bölümünde çalıştıkları, emir ve talimatların ... tarafından verildiğini, çalışma şartlarının ve yıllık izinlerin ... tarafından belirlendiği, alt işverenler değişmesine rağmen işçilerin değişmediği, bu işçilerin bir kısmının asıl işlerde, bir kısmının ise yardımcı işlerde çalıştırıldığı, davacı ve alt işveren işçilerinin yapılan iş ve hizmette ... tarafından temin edilen ve yine davalıya ait araçları kullandıkları anlaşıldığından sonuç olarak ihalelerin hizmet ve iş üzerinden değil işçi sayısı üzerinde yapıldığı, dolayısıyla işçi temin edildiği kabul edilmiştir.

Ayrıca davalı ... asıl işin bölünerek verilmesi için teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren kriteri ortaya koyamamış, “gerekli görülme halini” kanıtlayamamıştır. Nitekim alt işverenlik sözleşmesinin konusunu teşkil eden işler dava dışı alt işverenlerin faaliyet alanına girmediği gibi anılan alt işverenler alt işverenlik sözleşmesinde verilen birden fazla asıl işle ilgili olarak uzman da değillerdir.

Asıl olan işverenin asıl işlerini kendi işçileri ile yürütmesi olduğundan yukarıda belirtilen nedenlerle davalı tarafından kurulan alt işverenlik sözleşmeleri muvazaa nedeniyle geçersizdir.

Davalı işverenin muvazaalı sözleşmeler ile davacıyı alt işverenin işçisi gibi çalıştırdığı, davacının görünüşte farklı bir işkolunda faaliyet gösteren alt işveren işçisi olması nedeniyle davalıya ait işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığı, buna göre davalının muvazaalı sözleşmelere dayalı olarak davacıda alt işverenin işçisi olduğu görünümü yaratarak davacının davalının faaliyet gösterdiği işkolunda örgütlü sendikaya üye olmasını ve buna bağlı olarak işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının engellenmesini amaçladığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında uyuşmazlığın değerlendirilmesinde, davalı işverenin kendi muvazaasına dayalı olarak, davacıyı toplu iş sözleşmesinden yararlandırmamak suretiyle maddi menfaat elde etmeyi amaçladığı, bu anlamda davalının savunmasının dürüstlük kuralına aykırı ve hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, hiç kimse kendi muvazaasına dayanarak bir hak talep edemeyeceğinden davalının dürüstlük kuralına aykırı davranması nedeniyle muvazaalı eyleminin sonuçlarına katlanması ve bu nedenle de davacının başlangıçtan itibaren ... işçisi olarak kabulü ile hak ve alacaklarının buna göre belirlenmesi zorunludur.” denilmiştir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 30.09.2015 tarih, 2015/1895 esas, 2015/1779 karar sayılı kararı).

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bahsi geçen kararları sonrasında, Dairemiz önceki hukuki görüşünü korumakla beraber hukuki istikrar adına somut olay özelinde Hukuk Genel Kurulunca belirlenen prensipleri kabul etmiştir.

Anılan sebeplerle, mahkemece, öncelikle, tarafların delilleri toplanılmalı, ardından uzman bilirkişilerle yerinde inceleme yapılarak, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında belirtilen ilkeler doğrultusunda, davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayalı olup olmadığı araştırılarak sonuca göre davacının talepleri değerlendirilmelidir.

Şu husus da gözden kaçırılmamalıdır ki, muvazaanın tespiti ihtimalinde, davacının asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanması için, taraf sendikaya üye olması ve üyeliğin işverene bildirilmesi veya dayanışma aidatı kesilmesini talep etmesi gereklidir. Muvazaanın tespiti halinde, davacının asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanması için bu şartların gerçekleşip gerçekleşmediği de belirlenmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17122, Karar No: 2024/4706, Tarih: 30.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17122 E.  ,  2024/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4303 E., 2020/1548 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında yasak bıçak ve silah ticareti yapma suçlarından 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 12/1,4-2, 14/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44/1, 53 üncü, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli kararı ile sanığın silah ticareti yapma suçundan 6136 sayılı Kanun'un 12/1-4, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü, 62/1, 52/1-2-4, 53/1-2-3, 63 üncü ve 54/1 inci maddeleri gereğince 8 yıl 9 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18.06.2020 tarihli kararıyla sanık hakkında hükmolunan adli kontrolün kaldırılması ve ele geçirilen silah sayısı nedeniyle sanık hakkında hükmolunan cezanın 6136 sayılı Kanun'un 12/4 üncü maddesi gereğince arttırıldığı halde aynı gerekçeyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi hukuka aykırı bulunmakla 7 yıl hapis ve 1.000 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenen temel cezanın 5 yıl hapis ve 500 gün karşılığı adli para cezası olarak, sonuç cezanın ise 8 yıl 9 ay hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası iken 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi; suça konu silahlar hakkında alınan kriminal raporun delil olarak kullanılamayacağına, sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, silah ticareti yapma suçundan mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi; suça konu silahlar hakkında alınan kriminal raporun delil olarak kullanılamayacağına, sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, silah ticareti yapma suçundan mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Almanya'da yaşayan sanığın Bolu İli Gerede İlçesi Salur Köyündeki evine gelirken aracıyla birlikte silah getirerek, silah kaçakçılığı yaptığı yönündeki ihbar üzerine sanığın evinde yapılan aramada değişik çap ve markalarda 62 adet tabanca, 4 adet seri numarası olmayan ve kalibresi bilinmeyen toplu tabanca, 19 adet kesici-delici alet, 46 adet kısa 9 mm fişek, 62 adet 7.65 mm fişek ile 19 adet tabanca şarjörü, daha sonra yapılan inceleme neticesinde seri numaralarının değiştirildiği ve orijinal seri numaralarının yok edildiği anlaşılan bir adet tüfek namlusu ve dört adet tüfek ele geçirilmiştir. Silahlara ilişkin alınan raporlarda ayrıntılı özellikleri belirtilen değişik çap ve markalardaki yarı otomatik tabancalar ve toplu tabancalardan 40 adedinin 6136 sayılı Kanun kapsamında vahim nitelikte olmayan silahlardan olduğu, 13 adedinin esaslı aletli müdahale ile eksik parçalarının giderilmesi neticesinde 6136 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilebileceği, 13 adedinin ise 6136 sayılı Kanun kapsamında olmadığı, yine 61 adet 7.65x17 mm. çap ve tipinde Makine ve Kimya Endüstrisi (MKE) marka fişek ile 9x17 mm. çap ve tipinde 44 adet fişek olmak üzere toplam 105 adet fişeğin (ele geçirilen toplam 108 adet fişekten 3 adedi hakkında görüş bildirilemediği) 6136 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu tabancalardan 1899 yılından sonra üretildiği tespit edilebilen 30 adedinin de antika silah olmadığı değerlendirmesinin yapıldığı, ele geçirilen 19 adet kesici-delici aletten bir adet sustalı bıçak, bir adet şişli baston, altı adet kama benzeri namluya haiz bıçak olduğu tespit edilen kesici aletlerin 6136 sayılı Kanun'un 4 ncü maddesi gereğince yasak niteliğe haiz aletlerden olduğu belirtilmiştir. Ele geçen 8 adet bıçak, kesici ağzı olmadığı tespit edilen 3 adet kılıç benzeri aletin ise 6136 sayılı Kanun kapsamında olmadığının belirtildiği anlaşılmakla yukarıda yapılan açıklamalar kapsamında sanığın atılı yasak bıçak ve silah ticareti suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın beyanı ve dosyada mevcut yurtdışında silah alışverişi yaptığını gösteren evrak ile kriminal raporlar birlikte dikkate alınarak sanığın 6136 sayılı Kanun'un 12/1 inci maddesinde tarif edildiği şekilde ateşli silah ve mermileri izinsiz olarak ülkeye soktuğu anlaşılmış ve silah miktarı ve çeşitliliği de göz önünde bulundurularak cezası asgari hadden uzaklaşılarak tayin olunmuştur. Sanığın aynı zamanda çeşitli kama, bıçak ve kesici delici aletleri de yurtdışından ülkeye soktuğu sabit ise de, sanığın bir eylemi ile

kanunun birden fazla maddesini ihlal ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi hükümleri gereğince sadece daha ağır cezayı gerektiren 6136 sayılı Kanun'un 12/1 inci maddesi hükümleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık müdafiinin suça konu silahların kriminal inceleme için gönderildiğinde silahların konulduğu çuvalların yırtık olmasından dolayı kriminal laboratuvar tarafından iade edildiği, akabinde silahların tekrar çuvallanarak gönderildiği sürede silahların değişip değişmediğinin kontrol edilmediği yönündeki itirazının incelemesinde; kriminal laboratuvar raporunda incelenen silahların seri numaralarının yazılı olup el koyma ve arama tutanaklarındaki silah seri numaralarıyla bir farklılık olmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi nedeniyle suçun oluşmayacağı nedenlerine dayanan itirazlarının reddine, Ancak,

Benzer konuda Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 24/05/2006 tarihli ve 2006/1241 Esas - 2006/4550 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, dava konusu silahların miktar bakımından vahim olması nedeniyle sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12/4 üncü maddesi uygulandığı halde, aynı ve özü itibariyle bu hususa ilişkin gerekçelerle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini hukuka aykırı bulunmuş olmakla;

...

Hükmün B-5 bendinin ikinci paragrafında yer alan "8 yıl 9 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası" ibaresinin çıkartılarak yerine "6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası" ibaresinin eklenmesi ve sanık hakkındaki adli kontrol tedbirinin kaldırılması suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ele geçen silah sayısı dikkate alınarak temel cezayı alt sınırın üzerinde tayin eden mahkemenin uygulaması isabetli bulunduğu halde, temel cezanın alt sınıra indirilerek hükmün düzeltilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık savunmaları, arama sonucu ele geçirilen tabancalar ve bıçaklar ile alınan raporlar ve tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, suça konu kırk adet 6136 sayılı Kanun kapsamındaki tabancaları, sustalı bıçak ve kamaları ülkeye soktuğu ve bulundurduğu anlaşılan sanığın silah ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18.06.2020 tarihli ve 2019/4303 Esas, 2020/1548 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/2920, Karar No: 2012/482, Tarih: 02.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/2920 E.  ,  2012/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Sing ile davalı ... Müh.İnş.Taah ve Dış Tic.A.Ş arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Ticaret Hakimliğince verilen 11.03.2009 gün ve 2007/325 -2009/123 sayılı hükmü onayan Dairemizin 10.12.2010 gün ve 2009/6383-2010/6808 sayılı ilamı aleyhinde davacı tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili istemiyle başlatılan icra takibine vâki itirazın iptâli ve takibin devamına ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen kararın Dairemizce onanması üzerine davacı asıl tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı, imalât bedelinden doğduğunu ileri sürdüğü alacağını, sunduğu yazılı delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki, dava dilekçesinde “her türlü yasal delail” denilmek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunmaktadır. Hal böyle iken davacıya akdî ilişkiyi kanıtlama amacıyla, davalıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus dikkate alınmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bunun yanında dava pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedildiği halde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7. maddesi uyarınca davalı yararına maktu vekâlet ücreti takdiri gerekirken, nisbi vekâlet ücreti takdiri de yerinde görülmemiştir.

Değinilen bu hususlar nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerekirken, zuhule dayalı şekilde Dairemizce onandığı bu sefer yapılan incelemeyle anlaşılmakla onama kararının kaldırılarak bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Dairemizin 10.12.2010 tarih, 2009/6383 Esas-2010/6808 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılarak, yukarıda izah edilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, fazla alınan temyiz ve ödediği karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3298, Karar No: 2012/9885, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3298 E.  ,  2012/9885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare ile 01.08.2003 tarihinde avukatlık sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmenin 7/a bendine göre o tarihte geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre ücret ödeneceğinin kararlaştırıldığını, 7/b bendine göre de asıl alacak faiz ve masraf gibi idare alacakları tahsil edildikten sonra idare lehine hükmedilen avukatlık ücretinin %70'inin avukata ödeneceği şeklinde düzenleme yapıldığını, sözleşme uyarınca kanuni vekalet ücretinden %30 kesinti yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, sözleşmenin 7/b bendinin hükümsüz olduğunu beyan ederek, hukuka aykırı olarak kesilen ve ödenmeyen tüm alacaklarına ilişkin dava ve talep hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 35.960,00TL'nin hak ettiği tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Yargılama sırasında talebini ıslah ederek, sözleşmenin 7/a maddesi gereğince hak ettiği ve kendisine ödenmeyen avukatlık ücreti ile 7/b maddesi gereğince kendisinden haksız kesilen karşı vekalet alacağı için şimdilik 35.960,00TL'nin hak ettiği tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, idare lehine hükmedilen vekalet ücretlerinin %70'inin avukata ödenmesinin sözleşme gereği olduğunu, davacının sözleşmeyi özgür iradesi ile imzaladığını belirterek, davanın zaman aşımı, derdestlik ve esastan reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2012/3298-9805

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2012/3298-9805

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalı kurum ile aralarında imzalanan sözleşmenin 7/b maddesi gereğince eksik ödenen avukatlık ücretini istemişse de, yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile 7/a maddesine göre eksik ödenen vekalet ücretini de talep etmiştir. Mahkemece bu konuda herhangi bir araştırma yapılmamış olup, alınan bilirkişi raporu da hükme elverişli değildir. Hal böyle olunca, mahkemece az yukarıda belirtilen hususlar yönünden, taraf delilleri toplanıp, gerekli belgeler celbedilerek, alanında uzman bilirkişi veya bilirkişi heyeti marifetiyle inceleme yaptırılarak taraf, mahkeme ve ... denetimine açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor tanziminin sağlanarak ve taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesinin a ve b maddelari gereğince avukatlık ücreti hesaplanmalı ve varsa davalı tarafça yapılan ödemeler mahsup edilmeli ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Bu nedenlerle yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8091, Karar No: 2019/15861, Tarih: 12.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8091 E.  ,  2019/15861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemi neticesinde, katılanın yüzünde sabit iz olacak şekilde yaralandığı aynı zamanda hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 61. maddesinde belirtilen ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29762, Karar No: 2017/15201, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/29762 E.  ,  2017/15201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.