muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13372, Karar No: 2013/16336, Tarih: 20.11.2013

....

Somut olayda; uyuşmazlığı oluşturan kayıp-kaçak kullanım, ....okuma bedelinin ve daha önce alınan bu bedellerin değeri belirli değildir, tüketici sorunları hakem heyetinin verdiği karar ancak tüketici mahkemesinde açılmış davada delil olarak ileri sürülebilir. Bu kararın iptali içinde tüketici mahkemesine dava açılamaz.

Ancak, HUMK'nun 76.maddesi gereği olayları açıklamak taraflara hukuki nitelemeyi yapmak hakime ait bir görevdir. Davacı her ne kadar açtığı davada tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini istemişse de dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının taraflar arasında abonelik sözleşmesi nedeni ile davalının kayıp-kaçak kullanımı, ....okuma bedelini ve daha önce alınan bu bedelleri ödeme yükümlülüğü altında olup olmadığı konusunda çıkan muarazanın men'ini diğer bir deyişle çekişmenin giderilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Hukuki yarar dava şartı olup, mahkemece; yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmelidir. Açıklanan bu durumda mahkemece davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

6100 sayılı Yasanın 25, 31, 119.maddeleri gereğince mahkeme açılan bu davayı aydınlatmalı, tüketici sorunları hakem heyeti kararını delil olarak kabul etmeli, davacı tarafa dava değerini açıklattıktan sonra açılan bu davayı alacak davası (eda davası) olarak görmelidir.

Nitekim, ......sayılı kararında da muarazanın men'i (çekişmenin giderilmesi) davalarının usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğinde olduğunun, bu tür davalarda hem bir muarazanın varlığının tespitinin ve hem de onun men'inin talep edildiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; anılan ilkeler ışığında esasa girilip doğacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde karar verilmesi yöntem ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6410, Karar No: 2020/5331, Tarih: 01.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/6410 E.  ,  2020/5331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen suçlardan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan müştekiye çıkarılan duruşma davetiyesinde usulüne uygun meşruhat bulunmadığı gibi 04/09/2012 tarihli oturuma katılan müşteki vekiline katılma hakkının hatırlatılmadığı anlaşılmakla; müşteki vekilinin hükmü temyiz ederek katılma iradesi gösterdiği kabul edilip CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca müştekinin davaya katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

1) Sanıklar ... ve ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların 14.03.2012 ve 22.03.2012 olan sorgu tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2) Sanıklar ..., ..., ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” ve “nitelikli dolandırıcılık” suçlarından, sanık ... hakkında ise “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesi:

a- Suç tarihinde... nolu Sağlık Ocağında doktor olarak görev yapan sanık ...'ın hak sahiplerinin bilgisi ve rızası dışında sahte reçeteler düzenlediği ve bu reçetelerin... Eczanesi tarafından katılan kuruma fatura edildiğinin iddia olunması karşısında, memur olan ve Sağlık Bakanlığına bağlı olarak çalışan sanık ... hakkında 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkındaki Kanun hükümleri uyarınca, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan yetkili merciden soruşturma izni alınması gerektiği gözetilmeden, davaya...mla yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-... 1 nolu Sağlık Ocağında görevli doktor sanık ..., Özel... Enfeksiyonları Dal Merkezinde görevli doktorlar sanık ... ve sanık ...’ın düzenlediği sahte reçetelerin, sanık ...’a ait, sanıklar ... ve ...’un çalıştığı ...... Eczanesi tarafından SGK’ya ibraz edilip kurumun 7.324,03 TL zarara uğratıldığı, böylece sanıklar... ve ...’nin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik, sanık ...’ın kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, sanıklar ... ve...’in ise resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınıp, öncelikle sahte olduğu iddia edilen reçete asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulması; suça konu reçetelerin düzenlendiği sağlık kuruluşlarının suç tarihlerindeki poliklinik kayıtları incelenerek, reçetelerde adı geçen hastaların kayıtlı olup olmadıklarının, suça konu reçetelerin hastalar muayene edilmeden hastalıklarıyla ilgisi bulunmadan düzenlenip düzenlenmediğinin, fazladan yazılan ilaç bulunup bulunmadığının tespit edilmesi; suça konu reçetelerin (kanaat oluşturacak sayıda) arkasındaki yazı ve imzaların kimin eli ürünü olduğunun tespiti bakımından tanık olarak dinlenilen kişiler ile birlikte diğer ilgililerin imza ve yazı örnekleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması; Yargıtay CGK'nin 2012/11-1347 Esas, 2014/30 Karar sayılı ve 04.02.2014 günlü kararı da gözetilerek doktor olan sanık ... ile ...... Eczanesinde çalışan diğer sanıklar arasında maddi menfaat ve iştirak ilişkisi bulunup bulunmadığı, sanık ...’ın sahtecilik kastıyla hareket edip etmediğinin belirlenmesi; sanık ...’ın sahtecilik kastıyla hareket ettiğinin ve düzenlediği suça konu reçetelerin sahteliğinin sabit olması halinde, eyleminin TCK'nin 204/2. maddesinde yaptırıma bağlanan “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturacağı; diğer doktor sanıklar ile sanık ...’ın düzenlediği reçetelerin sahteliğinin sabit olması halinde ise, eczacı sanıkların sahtecilik suçu yönünden eylemlerinin, TCK’nin 40/2. maddesindeki özgü suçlarda bağlılık kuralı uyarınca, zincirleme şekilde işlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçuna iştirak kapsamında kalacağı da gözetilerek toplanan deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile beraatlerine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22469, Karar No: 2014/19147, Tarih: 24.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22469 E.  ,  2014/19147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.02.2013 gün ve 169/57 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, 1144 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, bu gibi yerlerin özel mülkiyete konu edilemeyeceğini açıklayarak bu kısmın davalı adına olan tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne 116 ada 7 parsel (eski 1144) nolu parselin teknik bilirkişinin 18/12/2012 tarihli krokide jeoloji bilirkişileri tarafından tespit edildiği gösterilen 14,65 m2'lik kısmının kıyı alanında kalması nedeniyle tapusunun iptaline karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak, dava dilekçesinde taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmesi istenilmiş ve Mahkemece 116 ada 7 parselin (eski 1144 parselin) tapu kaydının iptaline karar verilmiş ise de; tapu kaydı iptal edildikten sonra taşınmazın kıyı olarak terkinine karar verilmemiştir. Bu hususta karar verilmemiş olması maddi hataya dayanmakta olup tapu sicilinin düzgün tutulmasına dair kararların kamu düzenine ilişkin bulunması nedeniyle kendiliğinden gözönünde tutulması gereken hususlardandır. Bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasına tapusunun iptaline cümlesinden sonra gelmek üzere "...kamunun istifadesine açık kıyı olarak terkinine ..." ibaresinin eklenmesine ve böylece kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 24.10.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Dava 3621 sayılı "Kıyı Kanunu" uyarınca "kıyı" kapsamında kalan taşınmaz bölümüne ilişkin tapu iptal/terkin davası niteliğindedir.

Yerel Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu 03.12.2008 tarihli kararla (Mahkemenin 1. kararı); davaya konu... Köyü 1144 parsel sayılı taşınmazın 14,65 m2 lik bölümünün kıyı kapsamında kaldığı belirlenerek, bu bölümün tapu kaydının iptaline karar verilmiş; bu hüküm hem davacı ..., hem de davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir. O tarihte bu nitelikteki davalarla ilgili mahkeme kararlarının temyiz incelemesini yapmakla görevli olan Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, temyiz edilen hükmü 17.09.2009 tarihli bozma ilamıyla (Yargıtay’ın 1. bozma ilamı) "... davanın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığı ve bu nedenle hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiği..." gerekçesiyle bozmuş; yerel mahkemece bu bozma ilamına uyularak 15.09.2010 tarihli kararla davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir. (Mahkemenin 2. kararı). Bu 2. kararın da davacı ... Hazînesi tarafından temyizi üzerine Y. 1. HD. tarafından 21.02 2011 tarihli bozma ilamıyla (Yargıtay’ın 2. bozma ilamı) “ ...diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak davalı yararına hükmedilen avukatlık ücretinin 6099 Sayılı kanun çerçevesinde yeniden değerlendirilmesi gerektiği... “ gerekçesiyle sadece avukatlık ücreti takdiri yönünden bozulmuştur. Yerel mahkemece bu bozma ilamına da uyma kararı verilmesi sonucu bu kez 30.06.2011 tarihli kararla yeniden davanın hak düşürücü süre yönünden reddine ve davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmiştir. (Mahkemenin 3. kararı). Mahkemenin bu üçüncü kararı da davacı ... Hâzinesi vekili tarafından bütünüyle temyiz edilmiştir. Bu temyizi de inceleyen Y.l.HD. . tarafından 13.02 2012 tarihli bozma İlamıyla(Yargıtay’ın 3. bozma ilamı) " ... 5841 sayılı kanun ile değiştirilen 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12.maddesindeki 10 yılık hak düşürücü süre yönünden devlete (Maliye Hâzinesi) tanınmış ayrıcalığın-hak düşürücü süreye tabi olmama-kaldırılmasına İlşkin hükmün Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarih ve 2009/31 E. 2011/77 K.sayılı kararıyla iptal edildiği; bu sebeple devletin açtığı davalar yönünden kamu düzeni ilkesi gereğince hak düşürücü sürenin söz konusu olamayacağı ve 6099 sayılı Kanunun 16 ve 17.maddeleriyle 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A ve Geçici 11 .maddelerindeki devletin kadastro işlemi yoluyla oluşmuş tespit ve kayıtların İptali için açtığı davalar nedeniyle davalı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama gideri yüklenemeyeceği şeklindeki kanun hükümlerinin de gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle bozulmuştur. Yargıtay'ın bu üçüncü bozma ilamına da yerel Mahkemece uyma kararı verilerek bu kez. 13.02.2013 tarihli kararla “ dava konusu taşınmazın 14,65 m2 lik bölümünün tapu kaydının iptaline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı ... Hâzinesi üzerinde bırakılmasına karar verilmiş (Mahkemenin 4. kararı);bu son karar sadece davacı ... Hâzinesi tarafından yine temyiz edilmiştir.

Şimdi Dairemizce temyiz incelemesi yapılan karar, işte yerel Mahkemenin belirtilen 13.02.2013 tarihli son ve 4.kararıdır.

17.04.2013 tarihinde kabul edilip 30.04.2013 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6460 sayılı Kanunla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)' nun 429/3.fıkrasından sonra gelmek ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 373.maddesine 6.fıkrası olarak eklenmek üzere yerel mahkeme kararların temyizinde değişikliğe gidilmiştir. Bu değişikliğe göre; “davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın, önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi her halde Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca yapılır" hükmü getirilmiştir.

Medeni usul kanunlarıyla ilgili hükümler niteliği gereği “derhal yürürlük ilkesi'ne tabidir. Bu bakımdan temyiz incelemesi sırasında yürürlükte olan yukarıda anılan temyizle ilgili 6460 sayılı kanunla getirilen usul kanunu değişikliğinin göz önüne alınması gerekir.

Yerel Mahkeme hükmü yukarıda sözü edilen Y.1 HD.nin 13.02 2012 tarihli bozma ilamıyla (Yargıtay’ın 3. bozma ilamı) bir önceki yine aynı Dairenin tarafından 21.02 2011 tarihli bozma ilamıyla ( Yargıtay'ın 2. bozma ilamı) “ önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulduğundan; yerel Mahkemece verilen son 13.02.2013 tarihli kararının temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na aittir. Açıkladığım nedenlerle Dairemizin bu aşamada temyiz İncelemesi yapma görevi kanun gereği bulunmamaktadır. O halde temyiz incelemesinin yapılması İçin “gönderme kararı” verilerek, dosyanın yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine kararı verilmesi gerektiğini düşünüyor; çoğunluğun temyiz incelemesi yapmasına usul yönünden katılmıyorum. 24.10.2014
Yargıtay — Esas No: 2017/22439, Karar No: 2019/11117, Tarih: 20.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22439 E.  ,  2019/11117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde boru ustası olarak çalışırken iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ve yasal alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, 3 aylık ücret ve yıllık izin ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı iş yerinde belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile çalıştığı ve iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin ispat külfeti işverene ait olduğu gözetildiğinde feshin işveren tarafından yapıldığı ve haksız olduğu kanaatine varılarak hafta tatil ücretinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacının iş sözleşmesinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi yasal yollardan talep etmesi mümkündür. Ücreti ödenmeyen işçinin, haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu' nun 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Davacı işçinin, dava dilekçesinde Eylül ayının ilk haftasında işverence iş akdinin haksız nedenle sona erdirildiğini iddia ettiği, davalı işverenin davacının iş akdinin devamsızlık sebebi ile son bulduğunu belirterek 01.09.2013 -12.09.2013 tarihleri arasında davacının işe gelmediğinden bahisle tutanak tuttuğu ve 12.09.2013 tarihinde davacıya ihtarname çekerek işe gelmediği günlere ilişkin varsa haklı mazeretini bildirmesini istediği, 18.09.2013 tarihinde aynı konutta ikamet eden ve davacının ehil olmayan kızının beyanına göre davacının köye gittiği anlaşıldığından T.K 21. maddesine göre muhtara tebligat yapıldığı, davacının da bir kısım arkadaşı ile birlikte 27.09.2013 tarihinde ihtarname çekerek birikmiş ücret alacaklarını istediklerinde tazminatlarını aldıklarına dair kağıt imzalamasının istendiğini ve kabul etmemeleri üzerine maaşları ve tazminatları ödenmeden iş akitlerinin haksız nedenle feshedildiğini belirttikleri ve davalının ise 03.10.2013 tarihinde cevabi ihtarname çekerek devamsızlık sebebi ile iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ve ihtarnamesindeki hsususların gerçeği yansıtmadığını beyan ettiği görülmüştür. Yargılama esnasında dinlenen davacı tanıklarından ..., "2013 yılının 5. Ayında ücretlerimizin ödememesi nedeni ile işten kendi isteğimle ayrıldım, davacıda ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile biz ayrıldıktan 4-5 ay sonra işten ayrıldı", yine davacı tanığı ... ise, "2013 yılının 4. ayında ücretlerimizin ödememesi nedeni ile işten kendi isteğimle ayrıldım, davacıda ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile biz ayrıldıktan 4-5 ay sonra işten ayrıldı," şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacının 27.09.2013 tarihinde birlikte ihtarname çektiği iş arkadaşı Mahmut Karakaya’nın aynı taleplerle açmış olduğu davasının Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi 2013/752 esas, 2015/622 karar numarası ile sonuçlandığı ve mahkemesince ücret alacakları ödenmediğinden iş akdini haklı nedenle kendisinin feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatının kabul edilip ihbar tazminatının ret edildiği ve dosyanın Dairemizin 2017/19227 Esas sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği görülmüştür. Dinlenen tanık beyanları , tüm dosya içeriği ve emsal nitelikli 2017/19227 Esas sayılı dosyası ile iş bu dosya ile aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve davacıyla birlikte ihtarname çeken isimlerden olan Orhan Canbek’in davacısı olduğu ve Dairemizin 2017/ 22442 Esas sayılı ilamı ile aynı husustan bozma yapılan bu dosya içeriği de hep birlikte değerlendirildiğinde davacının 01.09.2013 tarihinde ücret alacakları ödenmediğinden iş akdini kendisinin feshettiği ve fesih tarihi itibari ile ödenmeyen ücret alacağı sabit olduğuna göre, iş sözleşmesinin işçi tarafından feshinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi uyarınca haklı sebebe dayandığı anlaşılmaktadır

.09.2013 tarihinde ücret alacakları ödenmediğinden iş akdini kendisinin feshettiği ve fesih tarihi itibari ile ödenmeyen ücret alacağı sabit olduğuna göre, iş sözleşmesinin işçi tarafından feshinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi uyarınca haklı sebebe dayandığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla kıdem tazminatının kabulü doğru ise de mahkemece iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmadığından ihbar tazminatının reddi gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5113, Karar No: 2021/6726, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5113 E.  ,  2021/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davalı yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/717 Esas- 2018/1632 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, ... Mahallesi 1347, 1516, 2250, 2252, 2254 ve 2256 parsel sayılı taşınmazların zeminine, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca yan ürün gelirleri ortalama üretim masrafından düşülmesi nedeniyle buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edildiği anlaşılmıştır.Arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, ... Mahallesi, 1347, 1516, 2250, 2252, 2254 ve 2256 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;