muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4015, Karar No: 2018/7538, Tarih: 01.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/4015 E.  ,  2018/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle gütveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, katılan şirketin Harem otogarında bulunan bürosunda bilet kesici olarak görev yaptığı, sanığın katılan şirkette çalıştığı 01/01/2011 - 30/06/2011 tarihleri arasında katılan firma adına bilet kesilmek sureti ile 50.640 TL tahsilatı yapıldığı halde tahsilatları katılan şirkete ödemeyerek uhdesinde tuttuğu, bu surette hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, kış sezonunda iddianamede bahsedilen tahsilatın yapılmasının mümkün olmadığı, katılan şirket adına yapılan tahsilatların günlük olarak şöförler vasıtasıyla merkeze gönderdiği savunması ve bu savunmayı doğrular içerikte tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8878, Karar No: 2007/11726, Tarih: 04.12.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8878 E.  ,  2007/11726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Edremit İlçesi, Zeytinli Beldesi, Kumparçalar mevkiinde bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kalan alana davalıların 562, 563 ve 6956 parsel sayılı taşınmazlardan taşkın yapılaşmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürüp elatmanın önlenmesine, yapıların yıkımına ve taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı O...İ..Tur.Tic.A.Ş.,dava konusu taşınmazı T....A.Ş.'den devraldıkları şekliyle kullandıklarını,taşınmazda diğer davalının kiracıları olduğunu, taşınmazın kıyı ile ilgisi bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı, yargılama katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalının taşkın yapılaşmak suretiyle müdahale ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı O..nş. T...A.Ş. tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 04.12.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat A...D...ile temyiz edilen Hazine vekili Avukat M..B..geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; özellikle dava dilekçesinin sonuç bölümünden; davacının kıyı kenar çizgisi içinde kalan alana davalıların yapılaşmak suretiyle elatmalarının önlenmesinin, talep edildiği, mahkemece davalıların haklı ve geçerli nedenleri bulunmaksızın kıyı kenar çizgisi içinde kalan alana yapılaşmak ve kullanmak suretiyle müdahale ettikleri belirlenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalı O...İ...Turz. ve Tic. A.Ş.'nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak; mahkemece, müdahaleye konu alanın dava değerinin 28.06.2005 tarihli keşifteki mülk bilirkişisinin soyut beyanına dayanılarak belirlenmiş olması doğru değildir.

O halde, mahallinde yeniden 3 kişiden oluşan bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak zemin ve yapı değerinin belirlenmesi, bilirkişiden uygulamayı gösterir yeterli ve kontrole elverişli rapor alınması, belirlenecek değere göre harç ve avukatlık parasına hükmolunması gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

O halde, mahallinde yeniden 3 kişiden oluşan bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak zemin ve yapı değerinin belirlenmesi, bilirkişiden uygulamayı gösterir yeterli ve kontrole elverişli rapor alınması, belirlenecek değere göre harç ve avukatlık parasına hükmolunması gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalı O...nş. Turz. ve Tic. A.Ş.'nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 500.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına ve alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.12.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14770, Karar No: 2015/10341, Tarih: 10.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14770 E.  ,  2015/10341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, (52/2) maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, tayin edilen cezanın ağır olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 25 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3073, Karar No: 2018/3238, Tarih: 09.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3073 E.  ,  2018/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek, düzenlenen faturalarla herhangi bir ilgisinin bulunmadığını belirtmesi, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, alım-satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların, Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin de dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,

2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin de dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra, zamanaşımı hususu da dikkate alınarak toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Kabule göre de; Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında her takvim yılında işlenen suçun kendi içinde zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve zamanaşımı süreleri de gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3300, Karar No: 2013/19542, Tarih: 04.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3300 E.  ,  2013/19542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli 1. ASliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.09.2012 tarih ve 2007/459-2012/401 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 22.03.2002–22.03.2003 tarihleri arasında akaryakıt servis istasyonu kaza sigortası poliçesi düzenlendiğini, bu poliçe uyarınca müvekkili firma tarafından 30.10.2002 tarihinde akaryakıt tanklarından birisinden süper benzin eksilmesi nedeniyle davalı ... şirketine müracaat edildiğini, yapılan incelemeler sonucunda (3) nolu akaryakıt tankında sızıntı olduğunun tespit edildiğini, davalı ... şirketinin bu hasarın teminat dışı kaldığından bahisle hasar tazminatı ödemeyi reddettiğini, tespit edilen hasarın poliçede belirtilen teminat limitinden fazla olduğunu ileri sürerek, poliçe teminat limiti olan 5.000 TL’nin hasar tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçe ile teminat altına alınan rizikonun sadece "akaryakıt tankının delinmesi" sonucu meydana gelebilecek mal kayıplarını kapsadığını, bunun dışında meydana gelecek mal kayıplarında davalı ... şirketinin sorumlu olmadığı, hasarın teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, poliçe ile teminat altına alınan rizikonun sadece "akaryakıt tankının delinmesi" sonucu meydana gelebilecek mal kayıplarını kapsadığını, bunun dışında meydana gelecek mal kayıplarında davalı ... şirketinin sorumlu olmadığı, hasarın teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının verdiği teminatın sadece tank delinmesine yönelik olmayıp, tankın paslanması veya çürümesinden kaynaklanacak mal kayıplarına da yönelik olduğu, ekspertiz raporunda tanktan akaryakıt eksildiğinin tespit edildiği, eksperin, eksilmenin başlangıç tarihini stok takip çizelgesiyle yaptığı takip sonucunda Ekim 2002 tarihinden başladığını ve devam ettiğini doğru olarak saptadığı, dolayısıyla davalı Şeker Sigorta A.Ş.'nin sigorta süresi içinde bulunan Ekim 2002 tarihinden davalının sigorta süresinin bitim tarihi olan 22.03.2003 tarihe kadar 8.037 litre kaçak olduğunun belirlendiği, her ne kadar teknik bilirkişilerce kaçağın yeri sadece evraklar üzerinde değil açılarak görülmesi sonucu kesin ve şüpheye yer vermeyecek şekilde tespiti gerektiği belirtilmiş ise de çatlağın tespit edildiği 10.10.2003 tarihinden bu zamana kadar yaklaşık 9 yıl zaman geçtiği, söz konusu tankın çevresinde kazı şeklinde uygulama yapılsa bile, arada geçen sürede tamirat izlerinin kalkmış olmasının kuvvetle muhtemel olduğu, bu durumda tamirat izlerinin tespit edilmesinin mümkün olmayacağı ve davaya bir katkı sağlamayacağı sonuç ve kanaatine varıldığı, mevcut delil durumuna göre, davacıya ait (3) numaralı akaryakıt tankında eksilme olduğuna göre davalı ... şirketinin kendi poliçe süresinde meydana gelen davacının zararını ödemesi gerektiği, tankın 15 yıldan az ve yeni olması, yer altı tankının delinmesi, deprem, yer kayması, toprak çökmesi, paslanma ve çürüme neticesinde sızan akaryakıt kaybının teminat kapsamında olduğu, zararın poliçe teminatı olan 5.000 TL'den fazla olduğu, bu nedenle davacının poliçedeki teminat sınırı olan 5.000 TL zarar karşılığı tazminatı davalı ... şirketinden talep edebileceği, davacı şirketinin 29.09.2005 tarihli açıklamasına göre rizikonun bilgi ve belgeleriyle birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigorta şirketinin tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunması göz önüne alınarak davalı ... şirketinin temerrüt tarihinin 11.09.2003 tarihi olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 5.000 TL hasar tazminatının davalı ... şirketinden temerrüt tarihi olan 11.09.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacı şirkete ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 266,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5222, Karar No: 2024/9673, Tarih: 09.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5222 E.  ,  2024/9673 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/83 Esas, 2024/98 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 23.06.2015 Tarihli ve 2015/139 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Gaziantep Çocuk Evleri Sitesi Müdürlüğü 17.02.2023 tarihli yazısı ile 06.02.2023 tarihli Kahramanmaraş-Pazarcık merkezli deprem nedeniyle küçüğün Denizli iline nakledildiği bildirilmiştir.

Mahkemece 10.03.2023 tarihli ek karar ile, hakkında bakım tedbiri kararı bulunan küçüğün Denizli iline nakledildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Denizli Çocuk Mahkemesinin 07.07.2023 Tarihli ve 2023/89 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Mahkemece, Denizli Çocuk Evleri Sitesi Müdürlüğünün 09.06.2023 tarihli yazısı ile korunmaya ihtiyacı olan küçüğün Gaziantep iline nakledildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 15.09.2023 Tarihli ve 2023/333 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 2015/139 Tedbir Talep dosyası üzerinden verilen bakım tedbir kararının devamına karar verilmiştir.

Gaziantep Çocuk Evleri Sitesi Müdürlüğü 27.02.2024 tarihli yazısı ile küçüğün Bilecik iline nakledildiği bildirilmiştir.

Mahkemece 04.03.2024 tarihli ek karar ile, hakkında bakım tedbiri kararı bulunan küçüğün Bilecik iline nakledildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Bilecik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 06.03.2024 Tarihli ve 2024/83 Esas, 2024/98 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirlerin, çocuğun menfaatleri bakımından, kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hakimince alınacağı, tedbir kararlarının uygulanmasının, kararı veren hakim veya mahkemece belirli sürelerle incelettirileceği ve hâkim veya Mahkemenin, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabileceği, süresini uzatabileceği veya değiştirebileceği hükümleri kapsamında, küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesi tarafından alındığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının c alt bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri uygulanan küçüğün, bakım tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının c alt bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri uygulanan küçüğün, bakım tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 2023/333 Tedbir Talep sayılı dosyasında 15.09.2023 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 04.03.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/354, Karar No: 2007/383, Tarih: 12.02.2007

**7. Hukuk Dairesi         2007/354 E.  ,  2007/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine ile ......,ve ... tarafından istenildiği, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

1- Hükmü temyiz eden ...ile ...’ın davacı ... (...)’ın mirasçısı olmadığı adı geçen davacı ...’ın kayden sağ olduğu ...ile ...’ın dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerine karşı itiraz ve davalarının bulunmadığı, açılan davaya usulün 53 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde katılmadıkları, bu yollarla davanın gerçek tarafı olmadıkları dosya içeriği ile belirlenmiştir. Kural olarak bir hükmü davanın gerçek tarafı olmak ve hükmü temyizde hukuksal yararı bulunmak koşulu ile o davanın gerçek yada tüzel kişileri temyiz edebilir.

Açıklanan nedenlerle davanın gerçek tarafı olmayan ve hükmü temyizde hukuksal yararı bulunmayan ...ile ...’ın temyiz inceleme isteklerinin REDDİNE,

Açıklanan nedenlerle davanın gerçek tarafı olmayan ve hükmü temyizde hukuksal yararı bulunmayan ...ile ...’ın temyiz inceleme isteklerinin REDDİNE,

2- Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. O halde hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde araştırma, soruşturma ve uygulama yapılmalı, dava konusu taşınmazlardan özelikle 839 parsel sayılı taşınmazın güneyinde eylemli biçimde “...” nehrinin bulunduğu göz önüne alınarak 3621 Sayılı Yasa uyarınca dava ve temyize konu taşınmazlardan 839 parsel sayılı taşınmazın tümünün yada bir bölümünün...nehrinin etki alanında bulunup bulunmadığı saptanmalı, bu nedenle 839 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyı kenar şeridi belirlenmiş ve bu yönetimsel işlemler tespit gününden önce kesinleşmiş ise sözü edilen harita ve eki belgeler mülki amirlikten getirtilmeli, keşifte yerel bilirkişi aracılığıyla uzman jeolog bilirkişi eliyle kıyı kenar şeridini belirleyen harita ve eki belgeler yerine uygulanmalı, 839 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 3621 sayılı Yasa uyarınca kıyı kenar şeridi belirlenmemiş,yada belirlenmiş olmakla beraber bu yönetimsel işlem ilgililer yönünden kesinleşmemiş ise 13.3.1972 gün ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca kıyı kenar şeridi belirlenmeli, uzman jeolog bilirkişiden ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmazlar hakkında sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tümü ile yerine getirilmeden taşınmazlar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,12.2.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.