muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15282, Karar No: 2014/29574, Tarih: 11.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15282 E.  ,  2014/29574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Almus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/188-2014/77

Taraflar arasındaki kamulaştırma kanununun 27.maddesi uyarınca açılan davalarda bedele dahil edilmeyen ağaç ve yapı bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırma kanununun 27.maddesi uyarınca açılan davalarda bedele dahil edilmeyen ağaç ve yapı bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca açılan davaların 02.11.2012 tarihinde sonuçlandığı ve makul süre içerisinde Kamulaştırma Kanunun 10. maddesi uyarınca bedel tespit ve tescili davaları açılmamış olduğundan,

Mahallinde keşif yapılıp, davalı idarece el atılan ve 27. madde uyarınca açılan davalarda bedeli verilmeyen kamulaştırmasız el atılan ağaç ve yapı bedelleri tespit edilip, davalı idareden tahsiline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı gerekçe ile davanın reddine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3708, Karar No: 2016/4049, Tarih: 30.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3708 E.  ,  2016/4049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASIL DAVADA

DAVACILAR : 1- ... 2-... 3-... 4-...

5-... 6-... 7-...

8-... 9-... 10-...

ASIL ve BİR. DAVADA

BİR. DAVADA

Taraflar arasında görülen asıl ve birleşen alacak davası sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 06.02.2015 gün ve ... Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, asıl ve birleşen davada, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşme imzalandığını, ancak ek sözleşmede belirlenen sürede, inşaatın, iskan ruhsatı alınacak hale getirilmediğini ileri sürerek, sözleşmede belirlenen gecikme tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ek sözleşmede belirlenen tarihten daha önce bağımsız bölümlerin teslim edildiğini savunarak, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, ek sözleşmede belirlenen tarihten daha önce bağımsız bölümlerin fiilen teslim edildiği, asıl ve ek sözleşmede, iskan ruhsatı alınıncaya kadar kira tazminatı ödeneceğine dair hüküm bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 06.02.2015 gün ve .... karar sayılı ilamı ile; davacılardan ...'in adi yazılı ek protokolde imzasının bulunmamasına rağmen, taraflar arasındaki düzenleme şeklindeki 15.11.2005 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 19. maddesi gereğince, arsa sahiplerinin, inşaat yapılacak taşınmazı, sözleşme tarihinde yükleniciye teslim etmesi gerekirken, davacı ...'in arsayı 01.04.2008 günlü belge ile teslim ettiğinin ve inşaatın teslimi gereken sürenin bu tarihten başlatılması gerektiğinin, buna göre de, bağımsız bölümlerin süresinde teslim edildiğinin anlaşılmasına göre tarafların temyiz itirazlarının reddine, davalı yararına ıslahla artırılan 301.620,00 TL üzerinden hesaplama yapılarak, 18.036,40 TL yerine 22.547,20 TL vekalet ücretinin davalıya ödenmesi hususunda mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

.../...

S.2

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 64,00 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18928, Karar No: 2017/9223, Tarih: 11.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18928 E.  ,  2017/9223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl dosyada davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.01.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, birleştirilen dosyada davacı vekili tarafından 23.02.2011 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 03.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl dosyasının davacısı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi; birleşen dava ise; temliken tescil isteklerine ilişkindir.

Davacı-birleştirilen dosya davalısı; kayden maliki olduğu 219 parsel sayılı taşınmaza davalının uzun yıllardan beri müdahale ettiğini ve kullanımını engellediğini ileri sürerek; davalının müdahalesinin önlenmesini talep etmiş, birleşen davanın reddini savunmuştur.

Davalı-birleştirilen davanın davacısı; asıl davanın reddini savunmuş, birleşen davasında; tarafların komşu parsel malikleri olup, belirledikleri sınırlar içerisine bağ ektiklerini ve bu kullanım şeklinin 40 yıldan beri devam ettiğini, yetiştirdiği bağın zemin değerinden çok fazla olduğunu belirterek, davalı tapusunun takriben 3500 metrekarelik bölümünün iptali ile adına tesciline veya hisseli olarak tesciline karar verilmesini istemiş; son celse "meni müdahale kararı verilmesi halinde taşınmaz üzerindeki bağların sökülmesi telafisi mümkün olmayan zararlar doğuracağından en azından bağların değeri ödenmek koşulu ile müdahalenin önlenmesi kararı verilmesini talep ederiz" şeklinde beyanda bulunmuştur.

Mahkemece; "davacı karşı davalı ...'ın açtığı davanın kısmen kabulü ile, fen bilirkişisi ...i'nin 22/02/2013 tarihli raporunda "A" harfi ile gösterilen ve kırmızı kalemle taranan kısma ilişkin olarak bu yer üzerindeki bağ değeri olan 20.360,00 TL'nin davalı ...'a ödenmesi halinde davalının müdahalesinin önlenmesi şeklinde kabulüne, fen bilirkişisi ...'nin 22/02/2013 tarihli raporunda "B ve C" harfi ile gösterilen ve mavi kalemle taranan kısımlara ilişkin davanın reddine, davalı ...'ın açtığı karşı davada temliken tescil talebinin reddine, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın davalı karşı davacı ...'a ait olduğunun tespitine, fen bilirkişisi ...'nin 22/02/2013 tarihli rapor ve krokisinin karara eklenerek Tapu Müdürlüğü'ne gönderilmesine" şeklinde karar verilmiştir.

Hükmü, davacı-birleştirilen dosya davalı vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, davacı-birleştirilen dosya davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 219 parsel sayılı taşınmazın kayden davacı ...'a ait olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, 219 sayılı parselin kadastro tespitinin 17.04.1968 tarihinde kesinleştiği, mahkemece yerinde yapılan keşif sırasında davalının, dava konusu taşınmazı 1970'li yıllardan beri bağ ekerek kullandığını beyan ettiği, fen bilirkişiler tarafından davalının 219 parsel sayılı taşınmazda krokide A harfi ile gösterilen 2997.42 metrekarelik kısmı bağ ekerek kullandığının bildirildiği; krokiye göre 219 sayılı parsel ile davalının kayden paydaşı olduğu 150 sayılı parsel arasında paftasında dere bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; mülkiyet hakkına Anayasanın 35. maddesinde "Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir. bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz" şeklinde yer verilmiş; Türk Medeni Kanununun 683/2. maddesinde de "malik malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir" şeklinde mülkiyet hakkına değer verileceği hükme bağlanmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; davacının, eldeki davada ka'l (bağın sökülmesi) talebi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, davalının dava konusu taşınmaz çapa bağlandıktan sonra 2997.42 m2'lik kısmına bağ ekmek suretiyle haklı ve geçerli bir neden bulunmaksızın elattığı dosya kapsamıyla sabittir. Başka bir ifadeyle; davalının çaplı taşınmaza bağ ekmesinde iyiniyetli olmadığı, davacının uzun zamandır anılan kullanıma karşı çıkmamasının zımni muvafakat olup, eldeki davayı açmakla bu muvafakatını geri aldığı tartışmasızdır. Öyleyse somut olayda; TMK'nun 729, 724. madde koşullarının varlığından sözedilemeyeceği gibi, iyiniyetli zilyet bakımından "yapmış olduğu faydalı ve zorunlu giderlerin tazminine kadar geri vermeden kaçınabileceğine" ilişkin TMK'nun 994. maddesinin de uygulama olanağının bulunmadığı da açıktır.

Hal böyle olunca; asıl davanın kabulü ile davalının davacıya ait 219 parsel sayılı taşınmazın bilirkişilerce belirlenen 2997.42 m2'lik kısmına elatmasının önlenmesine ve birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Hal böyle olunca; asıl davanın kabulü ile davalının davacıya ait 219 parsel sayılı taşınmazın bilirkişilerce belirlenen 2997.42 m2'lik kısmına elatmasının önlenmesine ve birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; TMK'nun 994. maddesinin faydalı ve zorunlu giderler bakımından hapis hakkını düzenlediği, TMK'nun 723. maddesinde hapis hakkına yer verilmediği halde; davalının, çekişmeli taşınmaza tecavüzlü alanda kalan bağının tam değerinin ödenmesi halinde elatmanın önlenmesine şeklinde karar verilmesi doğru olmadığı gibi; 219 sayılı parsel dışında kalan davalı kullanımındaki alanlar dava konusu olmadığı halde, bu bölümlere ilişkin olarak çekişme konusuymuş gibi davanın reddine hükmedilmesi de isabetsizdir. Öte yandan; birleşen davada muhdesatın aidiyetinin tespiti ile tapu kaydına şerhi yönünde bir istek bulunmamasına rağmen -ki böyle bir istek olsa dahi, davalının, muhdesatın aidiyetinin tespitinde hukuki yararının olmadığı ve 3402 Sayılı Yasanın 19. maddesi hükmünün kadastro tespitinin kesinleşmesinden sonra uygulanamayacağı, farklı bir deyişle, muhdesadın tapuya şerhine yasal olanak bulunmadığı gözetilmeksizin- yazılı olduğu biçimde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı-birleştirilen dava davalısının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

K A R Ş I O Y

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması görüşündeyim. Sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.

Başkan ...
Yargıtay — Esas No: 2015/3329, Karar No: 2016/3391, Tarih: 08.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/3329 E.  ,  2016/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2014

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 377,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.03.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19638, Karar No: 2014/24721, Tarih: 09.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/19638 E.  ,  2014/24721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/37783

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 33. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2013/163 (E) ve 2013/47 (K)

SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yakınan vekilinin, 18.02.2013 tarihli mahkemeye hitaben yazıp, Çağlayan Adliyesi'nden faks ile yolladığı ve 20.02.2013 tarihli duruşmada okunan dilekçesine göre; mazeret bildirerek davaya katılmak istediğini belirtmesi ve verilen kararı temyiz etmesi karşısında; katılma istemini içeren dilekçesiyle ilgili olarak 5271 sayılı CMK. 237 ve 238. maddeleri uyarınca olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, yakınan kurum vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 09/09/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5884, Karar No: 2024/7293, Tarih: 09.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5884 E.  ,  2024/7293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1915 Esas, 2023/1198 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/238 E., 2020/124 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 17.10.2017 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumuna müracaat edip, Yatak Odası tasarımını 2017/06690 sayı ile tescil ettirdiğini ve 5 yıl süre ile koruma altına aldırdığını, davalı aleyhine İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/337 D.İş dosyasından delil tespiti yapıldığını, bu tespitte davalının müvekkili şirketin tasarımının aynısını yapıp sattığının belirlendiğini, davalı şirketin tecavüz ve haksız rekabet oluşturan fiili ile müvekkil şirketin zarara ve itibar kaybına uğradığını, sonuç olarak 5.000,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminat ile tecavüz oluşturan ürünlere ve bu ürünlerin imalatında kullanılan alet ve edavata el konulmasını ve bunlar üzerinde müvekkiline mülkiyet hakkı tanınmasını ve kararın en yüksek trajlı ulusal yayın yapan bir gazetede ilanını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerine ait iş yerinin henüz faaliyete geçmemiş olup kapalı durumunda olduğunu, müvekkillerine ait imalathane veye üretim tesisi bulunmaması nedeniyle davacı tarafından bildirilen tasarımın, müvekkili tarafından hiçbir zaman taklit edilmediğini veya üretilmediğini, tespit dosyasında aldırılan bilirkişi raporuna itiraz ettiklerini, davacının herhangi bir maddi veya manevi zararı olmaması nedeniyle maddi tazminat ve manevi tazminat taleplerinin reddini, açılan davada hukuki yararın olmadığını, müvekkiline ait üretim tesisi veya imalathane bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, mahkemece 11.12.2019 tarihli celsesinde dava konusu uyuşmazlık nedeniyle bilirkişi incelemesi yaptırılması amacıyla "-Davacı vekiline bilirkişi incelemesinde kullanılmak üzere eksik olan 2.000,00 TL delil avansını yatırmak üzere iki haftalık kesin süre verilmesine (verilen kesin süre içerisinde delil avansı yatırılmadığı takdirde bu delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağının ve mevcut delil durumuna göre karar verileceğinin ihtarına, ihtar edildi)" şeklinde davacı vekiline ihtarda bulunulduğu, ancak usulüne uygun olduğu görülen ihtarata rağmen ara kararın yerine getirilmediği ve bu haliyle de davacının ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının davaya konu ettiği tasarıma tecavüz nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteminde davacının iddiasının ispatı için bilirkişi delilline dayandığı ve mahkemece belirlenen kesin sürede bu delilin ikamesi için gerekli giderin usulüne uygun ihtara rağmen mahkeme veznesine depo edilmediği, Değişik iş dosyasında bilirkişi raporu sunulmuş ise de bu rapora karşı davalı tarafın itirazda bulunduğu ve davacının istemleri yönünden hüküm kurmaya yeterli olmadığı, bu nedenle bilirkişi incelemesi yapılmasının zorunlu olduğu nazara alınarak; bilirkişi giderleri nedeniyle istenilecek giderlerin delil avansı kabul edilip, HMK’nın 324 üncü maddesi uygulanmak suretiyle delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılması ile mevcut delil durumuna göre sonuca gidilmesi ve bu suretle davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tasarıma tecavüz nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7826, Karar No: 2017/4528, Tarih: 14.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7826 E.  ,  2017/4528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, eski hale getirme ve yıkılan muhtesat bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 21/12/2015 gün ve 2015/15169 Esas - 2015/24927 Karar sayılı ilama karşı davacılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dosya içindeki 26.01.2015 tarihli Belediye Başkanlığının cevabi yazısında; dava konusu taşınmazların belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, 27.01.2016 tarihli cevabi yazısında ise yararlandığının bildirildiğinden,

Yukarıdaki çelişki giderilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 22.02.2010 tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içerisinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24300, Karar No: 2013/18929, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/24300 E.  ,  2013/18929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.