muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13434, Karar No: 2016/6117, Tarih: 26.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13434 E.  ,  2016/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemindeki verileri bozma yoketme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme v.b.

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, 28.4.2006 günü saat 22.06 ile 29.4.2006 günü saat 09.28 de, müştekinin .... Bankası ... Şubesi nezdindeki hesabından internet şifresi kırılmak suretiyle sanık ... adına açılı bulunan aynı bankanın ... Şubesi nezdinde bulunan hesabına 1900 TL ve 1910 TL nin iki ayrı işlemle havale edildiği, havale gelen bu tutardan 800 TL nin 28.4.2006 günü saat 22.11. de ATM den nakit olarak çekildiği, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, 2006 yılı Nisan ayı sonunda otobüste cüzdanının çalındığı, ...Bankası kartını iptal ettirdiği, diğer kartlarını ise hesapta para olmadığından, iptal ettirme gereği duymadığı, karakola müracaata gittiği ancak kayıt almadıkları, kendisine gazeteye ilan verebileceğini söyledikleri, kayıp ilanı vermediği ancak yeni nüfus cüzdanı çıkardığı, kartlarının üzerinde şifrelerin yazılı olduğu, havale işlemini kendisinin yapmadığı, yolunda savunmada bulunduğu, sanığın 5.5.2006 tarihinde kayıp müracaatı ile nüfus cüzdanı formu düzenlediği, ...Bankası kartını ise 30.4.2006 tarihinde iptal ettirdiği, ilgili banka tarafından, ATM den nakit çekimine ilişkin kamera görüntüsü bulunmadığının bildirildiği, havale işlemini gerçekleştiren IP işlemcisinin internet kafeye çıktığı, yapılan araştırmada internet kafenin kapalı olduğunun tespit edildiği, sanığın hesap ekstresinin incelenmesinde, aynı gün ... isimli başka bir mağdurun da hesabına girilmek suretiyle para havalesi yapıldığının, ...'e yönelik eylem nedeniyle,... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/176 Esas 2011/626 Karar sayılı dava dosyasında yargılanan sanığın, bu dosyada da cüzdanını çaldırdığı yönünde beyanda bulunduğu ve mahkemece sanığın beraatine karar verilip, UYAP sorgulamasında, bu dosyanın temyiz incelemesinde olduğunun anlaşılması karşısında,... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/176 Esas 2011/626 Karar sayılı dosyasının onaylı örneklerinin celp edilerek, o dosyaya yansıyan delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle elde edilecek sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/2752, Karar No: 2001/15071, Tarih: 22.10.2001

8. Ceza Dairesi 2001/2752 E., 2001/15071 K.

**8. Ceza Dairesi 2001/2752 E., 2001/15071 K.**

**- 6136 SAYILI YASAYA AYKIRI DAVRANIŞ

- EVDE RUHSATSIZ SİLAH BULUNDURMAK**- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılıktan sanık Şeydi Vakkas'ın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye ve zoralıma dair (Halfeti Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 18.1.2000 gün ve 40 esas, 1 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi Üst C.Savcısı ve sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 30.11.2001 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Üst C.Savcısı temyiz isteminden vazgeçtiğinden sanığın temyizine hasren yapılan incelemede;

Sanığın, taşıma ruhsatı almak üzere başvurduğu, yasal yollardan devir suretiyle aldığı, ruhsat için valilik oluru taşıyan silahı ruhsata bağlatmadan evinde bulundurmuş olması eyleminde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu oluşmayacağı, ancak 3.1.2000 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile diğer Aletler hakkındaki Yönetmelikte değişiklik yapılmasına dair Yönetmeliğin 3. maddesi uyarınca silahın kollukça başkasına devrinin sağlanması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı (BOZULMASINA), 22.10.2001 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5891, Karar No: 2023/5896, Tarih: 06.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5891 E.  ,  2023/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/200 E., 2022/545 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2022/200 Esas, 2022/545 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir. 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, yokluğunda verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak tebligatta, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir

temyiz dilekçesinin tebliğden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiğine dair meşruhat bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, ....07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42421, Karar No: 2017/17359, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42421 E.  ,  2017/17359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14152, Karar No: 2019/7693, Tarih: 08.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/14152 E.  ,  2019/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16340, Karar No: 2014/21234, Tarih: 02.07.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/16340 E.  ,  2014/21234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2013/971-2014/99

Hüküm süresi içinde davalı Mamak Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin alt işveren Ü.. Eğitim ve Yayıncılık Ltd. Şti. yanında çalışmakta ise de, davalı belediye ile şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve iş sözleşmesinin de belediye tarafından ancak bildirimsiz ve geçerli sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı belediye vekili, müvekkilinin ihale makamı olması sebebiyle taraf sıfatı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, davalı Ü.. Eğitim ve Yayıncılık Ltd. Şti. vekili ise, sözleşmenin belediye tarafından feshedilmesi sebebiyle müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Ü..Eğitim ve Yayıncılık Ltd. Şti. yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, davalı belediye yönünden ise feshin geçerli sebeple yapıldığının ispat edilememesi nedeniyle davanın kabulüne, alt işverenlik muvazaalı olduğundan davacının belediyedeki işe iadesine karar verilmiş, karar davalı Mamak Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli nedenle feshedilip edilmediği ile davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Yazılı şekil şartına uymamak ve yazılı fesih bildiriminde, fesih sebebinin açık ve kesin olarak gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. Yine aynı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre davalı belediyenin davacı işçinin iş sözleşmesini 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca feshettiği, ancak fesih bildirimin yazılı yapmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece işverence yapılan feshin geçersiz olduğunun kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Öte yandan, alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanun'da düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Kanun ile 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işverene ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işverene verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine şartların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

Dosya içeriğinden, 01.01.2012 tarihinden beri çalışan davacının iş sözleşmesinin, 18.06.2013 tarihinde feshedildiği, davacının, hizmet döküm cetveline göre de alt işveren Ü.. Eğitim ve Yayıncılık Ltd. Şti. işçisi olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı Mamak Belediyesi ile Ü..Eğitim ve Yayıncılık Ltd. Şti. arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi ve eklerine göre, sözleşme kapsamında alt işverene verilen iş, bilgi evleri ve aile merkezleri ile sanat ve meslek edindirme kursları eğitim ve destek hizmet alımı işidir.

5393 sayılı Kanun'un 14. maddesinde, “İmar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır.” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ve kanuni düzenlemelere göre, hizmet alımı konusu işin, belediye tarafından yapılabileceği gibi hizmet alımı yoluyla alt işverene de yaptırılabileceği tartışmasızdır. Şu halde, davalı belediyenin, belirtilen işi alt işverene vermesi 4857 sayılı Kanun'un 2/6-7. maddesi uyarınca mümkün olup, geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmaktadır. Bu anlamda, mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığının kabulü doğru ise de, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak, davacının, davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, davalılar arasındaki alt işveren asıl işveren ilişkisinin geçerli olduğu ve muvazaalı olmadığı anlaşıldığından, davacının, alt işveren Ü.. Eğitim ve Yayıncılık Ltd. Şti.'deki işe iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı belediyedeki işe iadesine karar verilmesi isabetsizdir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşveren tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının Ümit Eğitim ve Yayıncılık Ltd. Şti.'deki İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının, fesih sebebi ve işçinin kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak BELİRLENMESİNE,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin BELİRLENMESİNE,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 47,10 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 02.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8193, Karar No: 2013/14498, Tarih: 08.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8193 E.  ,  2013/14498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/03/2012 tarih ve 2010/471-2012/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, şirketlerine işveren mali sorumluluk sigortası ile sigortalı bulunan dava dışı ... Tıp Sağlık Spor Malzemeleri Limited Şirketi'nin poliçesi kapsamında, dava dışı ...nun davalı ...'in %100 kusuru sebebiyle meydana gelen kaza neticesinde vefat ettiğini, olay neticesinde sigortalısının başvurusu üzerine ...nun varislerine 25.000,00 TL tazminat ödendiğini ileri sürerek, 25.000,00 TL 'nin ödeme tarihi olan 25/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal fazi ile bi,rlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, borçlusu davacı Güneş Sigorta olan poliçe ile dava dışı ... Tıp Sağlığı Spor Malzemeleri Tekstil Turizm arasında "işveren sorumluluk sigortası" poliçesi tanzim edildiği, bu poliçe ile "İşveren Sorumluluk Sigortası Genel Şartları" başlıklı 27 Nisan 1983 tarihinde yürürlüğe giren şartların sigortanın teminatının kapsamını belirleyen 1. maddesinde "Bu poliçe işyerinde meydana gelebilen iş kazası sonucunda işverene terettüp edecek hukuki sorumluluk nedeni ile poliçede yazılan meblağlara kadar temin eder." demek sureti ile teminatın kapsamının işyerine bağlı çalışan kişilerden meydana gelecek yaralanmalara ve ölüm sebebinin "işyerinde meydana gelecek iş kazalarına" bağlı kılındığı, ... Spor Malzemeleri Limited Şirketi tarafından düzenlenmiş 01.02.2009 tarihli yazı ile şirket çalışanı ...nun 01.02.2009 -28.02.2009 tarihleri arasında Karadeniz ve Doğu Anadolu bölgelerinde mesai saatleri içerisinde pazarlama faaliyetlerini yürütmek üzere görevlendirildiği belirtilmiş ise de; bahsi geçen bu belgenin hangi tarihte düzenlendiğinin tespit edilemediği, her zaman düzenlenmesinin mümkün bulunduğu, dosya içerisindeki kazanın oluşumuna ilişkin belge içeriklerinden kazanın 15.15'de meydana geldiği, maktülün şehirlerarası yolcu otobüsünde bulunduğu, bahsi geçen aracın işverene ait olmadığı gibi, pazarlama yapılan araçlardan da olmadığı, bu hali ile davadışı Hakan'ın davalının kullandığı araçta bulunmasının tek başına "iş kazası" sayılmasını gerektirmediği, bu hali ile ...nun ölümü sebebi ile dosyamız davacısı sigorta şirketinin poliçeye bağlı olarak, ölenin mirasçılarına ödediği destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin alacağı, araç şoförü ...'e rücu edebilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı Yasa'nın 1301. maddesi uyarınca açılmış olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, davacı ''işveren mali sorumluluk'' poliçesi gereğince ödeme yaptıktan sonra zarar sorumlusuna karşı bu davayı açmıştır. Her ne kadar mahkemece, ödemenin kazanın iş kazası mahiyeti bulunmaması sebebiyle lütuf ödemesi olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin kazanın iş kazası olmadığı yönündeki gerekçesi, 506 sayılı Yasa'nın 11/A (5510 sayılı Yasa'nın 13/1. maddesi) hükümleri karşısında doğru değildir. (A. Güneren, İş Kazası Meslek Hastalıklarından Kaynaklanan Maddi Manevi Tazminat Davaları, Ankara 2011, syf 399-405, Yargıtay 10. HD 13.10.1987 tarih 5024-5139 ve HGK 10.04.2002 tarih 21/200-304 K) Bu itibarla, mahkemece kazanın iş kazası olduğu kabul edilerek, bunun poliçe şartları kapsamında teminat dahilinde olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.