muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4131, Karar No: 2018/9480, Tarih: 09.10.2018

Bu durumda mahkemece, borçlu şirket ortağı olan şikayetçiye haciz ihbarnameleri gönderilemeyeceği gerekçesi ile verilen takibin iptali kararı isabetsizdir.

Öte yandan, şikayet eden 3. kişinin, haciz ihbarnamelerine ilişkin tebligatların usulsüz olduğunu da beyanla iptalini talep ettiği, mahkemece, tebligat usulsüzlüğü iddiası yönünden bir değerlendirmede bulunulmadığı anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanun'un 21/2.maddesi gereğince; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.'' Yine aynı kanunun 23. maddesinin 1. fıkrasının 8. bendi uyarınca ise; ''Tebligatın adres kayıt sistemindeki adrese yapılması durumunda buna ilişkin kaydı...ihtiva etmesi lazımdır.''

Tebligat Kanunu'nun Uygulanması'na Dair Yönetmelik'in 16/2. maddesine göre de; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz. 79. maddenin ikinci fıkrasına göre renkli bastırılan tebligat zarfında, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhata yer verilir.''

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 2l/2. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması, tebliği çıkaran mercice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğu belirtilerek, bu adrese T.K.'nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılacağına dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunlu olup, tebligatı çıkaran mercii tarafından söz konusu şerh verilmeden tebliğ memuru tarafından T.K.'nun 21/2. maddesine göre tebliğ işlemi yapılamayacağı açıktır.

Yine Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğ işleminden haberdar olmuş ise geçerli sayılır. Muhatabın beyan ettiği öğrenme tarihi tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

Yine Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğ işleminden haberdar olmuş ise geçerli sayılır. Muhatabın beyan ettiği öğrenme tarihi tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

Somut olayda, şikayetçi üçüncü kişi adına çıkarılan haciz ihbarnameleri tebliğlerinin "7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 2. fıkrası muhatabın mernis adresi olup evrak mahalle muhtarlığına tebliğ edildi. 2 nolu örnek yazılarak adresin dış kapısına yapıştırıldı” şerhi ile tebliğ edildiği, tebliğ zarflarında "mernis adresi" olması dışında, yukarıda açıklandığı şekilde usulünce düşülmüş bir şerh bulunmadığı, bu nedenle de tebliğ memurunca, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işlemlerinin usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, tebligatların usulsüzlüğü kabul edildiğine göre, TK'nun 32. maddesi uyarınca öğrenme tarihinin tespitiyle, 89/1 haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihinin bu tarihe göre düzeltilmesine, usulüne uygun olarak 89/1 haciz ihbarnamesi çıkarılmadan 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnameleri çıkarılamayacağından veya çıkarılmış olsa bile hükümsüz sayılacaklarından 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnamelerinin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tesis edilen hüküm isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17107, Karar No: 2015/38416, Tarih: 11.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/17107 E.  ,  2015/38416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

.... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30/09/2004 tarih 2004/14719 Esas sayılı iddianamesi ile, sanık .. hakkında; "olay günü...., No: .. adresindeki sanık..'ın işyerinde ... ile .. arasında çıkan tartışmanın büyümesi üzerine, katılan Sezgin'in bıçakla, hayati tehlike geçirmeksizin, on gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandığı" iddia edilerek 765 sayılı TCY'nın 456/4, 457/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davasının açıldığı ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 03/04/2006 tarih, 2005/783 Esas 2006/250 Karar sayısındaki "katılan ...'in 14/07/2004 tarihli savcılık ifadesinde, sanık ...'ın kendisinden zorla 40 TL'si ile cep telefonunu aldığını, döner bıçağı ile kendisine saldırdığını, yanında iki kişinin daha olduğunu” belirtmesi karşısında, eylemin sübutu halinde gasp suçunun oluşacağı gerekçesiyle, sanık Yılmaz'ın, TCK 149/1-a, 86/2, 3-e maddelerinden yargılanması için Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiş; ...... Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucunda da, sanığın yağma suçundan beraatine, silahla müessir fiil suçundan ise, lehine olan 765 sayılı TCY'nın 456/4, 457/1, 59. maddeleri gereğince verilen hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği görülerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği, 30.09.2004 tarihli iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre; sanık hakkında sadece bıçakla müessir fiil suçundan kamu davası açıldığı, iddianamede tanımlanmayan eylem için görevsizlik kararı verilemeyeceği, yağma suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde, bu suç yönünden dava açtırılmadan, görevsizlik kararındaki nitelendirme esas alınarak dava konusu dışına çıkılıp yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2056, Karar No: 2019/14225, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2056 E.  ,  2019/14225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10507, Karar No: 2020/1357, Tarih: 17.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/10507 E.  ,  2020/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 27.11.2019 tarih ve 2019/7118 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.12.2019 tarih ve KYB-2019/119965 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...'in, anılan Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, anılan Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine dair Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2015 tarihli ve 2011/122 esas, 2015/69 sayılı kararının "213 sayılı Vergi Usûl Kanunu'nun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanıklar hakkında, 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı dikkate alınarak; iddianameye konu olan 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu nedeniyle mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili vergi dairesinden sorularak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, mütalaa olmayan "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan da hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14.02.2011 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında "sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura kullanma" ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan hüküm kurulmuş olması karşısında; öncelikle belirtilen husus yönünden de kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6165, Karar No: 2007/8001, Tarih: 02.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6165 E.  ,  2007/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 56.037.642.731 TL.nın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ... ...'ın askeri lise öğrencisi iken ilişiğinin kesildiğini; davalıya öğrenciliği döneminde 56.037.642.731 TL masraf yapıldığını; yapılan bu masrafın 8.031.849.673 TL.sinin 31.5.2000 tarihinden, 8.880.096.139 TL.sinin 31.5.2001 tarihinden, 16.815.346.083 TL.sinin 31.5.2002 tarihinden ve 22.310.350.836 TL.sinin de 31.5.2003 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini istemiş, mahkemece, alınan üçüncü bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; 14.10.1999 tarihinde hava harp okulunda eğitim ve öğretime başlayan davalı ...' ...'ın 27.8.2003 tarihinde disiplin notunun tamamını ve harbiyelide bulunması gereken nitelikleri kaybettiği için ilişiğinin kesildiği, davalının hava harp okulunda eğitime başlarken vermiş olduğu 10.3.2000 günlü yüklenme senedinde, okulla ilişiğinin kesilmesi halinde ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihinin "sarf tarihi" olarak gösterildiği anlaşılmıştır. Sarf tarihi, öğrenciye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet harcamaların yapıldığı tarih tespit edilemiyorsa sarf tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun sarf tarihi olarak alınması gerekir.

27.9.2001 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Harp Okulları Yönetmeliğinin 3. maddesinin (o) bendinde; eğitim ve öğretim yılının, harp okullarında eğitim öğretimin başlangıç tarihinden itibaren müteakip eğitim öğretim yılının başlangıç tarihine kadar geçen süreyi kapsadığı belirtilmiştir.

Bu durum karşısında, yükümlüye yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihi olarak; harcamaların yapıldığı dönemi takip eden eğitim ve öğretim döneminin başlangıç tarihinin esas alınması gerekir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan bozma doğrultusunda yükümlüye yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihini bir sonraki eğitim ve öğretim döneminin başlangıç tarihi (2002-2003 eğitim ve öğretim dönemi ise henüz sona ermeden yükümlünün ilişiğinin kesilmesi nedeniyle ilişik kesme tarihi) olan ve bu tarihlerden dava tarihine kadar asıl alacağa işlemiş faizi hesaplayan hükme esas alınan üçüncü bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 2.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9778, Karar No: 2013/13434, Tarih: 20.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9778 E.  ,  2013/13434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Bilimsel araştırmalara göre; zeytin ağacının 7 yaşında verim çağına geldiği ve olgunluk çağındaki bir dekar zeytin bahçesinden en fazla 525 kilo verim alınacağı gözetilmek suretiyle, kamulaştırmaya konu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşına göre dekara verim durumu İlçe ... Müdürlüğünden sorularak, alınacak cevap doğrultusunda hesaplama yapılması, verim çağına gelmediğinin anlaşılması halinde ise zemine ekilebilir ürün gelirine göre, ağaçlara ise fidan olarak maktuen değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12857, Karar No: 2015/18419, Tarih: 03.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/12857 E.  ,  2015/18419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 27.03.2014

No : 2013/461-2014/195

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, meslek hastalığı sonucu % 10 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair itirazlarının reddi gerekir.

2) Davanın yasal dayanağını oluşturan ve işverenin iş kazası veya meslek hastalığından sorumluluğunu düzenleyen 5510 sayılı Kanunun 21/1’inci maddesinde; sigortalıya veya hak sahiplerine yapılan ya da ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahibinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüştür. Bunun bir gerçek zarar hesabını gerektireceği açıktır. Gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar hesabı, ölüm halinde ise destekten yoksun kalma tazminatı (818 sayılı Borçlar Kanununun 45 ve 46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54 ve 55’inci maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Uygulamada, sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürleri 1931 tarihli “PMF (Population Masculine et Feminine)” Fransız yaşam tablosundan yararlanılmakta ise de; Başkanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına ./..

geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, Ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH 2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınmalıdır. Somut olayda, sigortalının bakiye ömrünün bu şekilde belirlenmemesi tazminat hesabına etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Diğer taraftan, sigortalının kazanç kaybı miktarının 50 yaşına kadar davalı işyerinde çalışarak yer altı koşullarında elde edeceği gelirler ile 50-60 yaş arası asgari ücretle tam yıl çalışarak elde edeceği aktif dönem gelirlerinden oluşacağı ve 60 yaş sonrası kazanç kaybı hesabı yapılmayacağı yönündeki hesaplama yöntemi de isabetli bulunmuştur.

Bununla birlikte, tazminatların peşin olarak hesaplanması, oysa gelirlerin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminattan her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre; önceki uygulamalardaki gibi %10 iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Somut olayda; bilinmeyen dönem gerçek zarar hesabı yapılırken % 5 oranında arıtırm yapıldıktan sonra % 5 oranında iskonto yapılması gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz hesap raporunda belirlenen gerçek zarar esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13756, Karar No: 2011/6209, Tarih: 23.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13756 E.  ,  2011/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 21.07.2009 tarih ve 2007/394 - 2009/261 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına kayıtlı “Meyre” isimli ticari yatın davalı tarafından Gezinti Tekneleri Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, yatın seyir halindeyken hasarlandığı halde davalının şaft ve salmastra hasarlarının teminat dışı olduğundan bahisle ödeme yapmadığını ileri sürerek, 12.083,22 TL hasarın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ihmal ve bakımsızlık nedeniyle şaft kovanı salmastralarının görev yapamaz hale gelip su alması sonucu meydana geldiğini, bu hasarın poliçe teminatı kapsamında olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, hasarın pervane şaftının tekneye girdiği noktada sızdırmazlığı sağlayan salmastradan deniz suyunun tekneye girmesiyle meydana geldiği, pervane şaftında yapılan tadilatın ne zaman yapıldığının belli olmadığı, tadilatın sörvey incelemesinden ya da denize elverişlilik belgesi alınmasından sonra yapılmış olması halinde belgenin yenilenmesi gerektiği, denize elverişli olmadan sefere çıkılması halinde meydana gelen zararların poliçe kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.