muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16764, Karar No: 2013/15965, Tarih: 15.11.2013

Öte yandan; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 184/2. maddesinde açıkça; mahkemenin tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini, taraflara tefhim edeceği, yine aynı kanunun 186. maddesi hükmü ile de; mahkemenin  tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği, taraflara çıkartılacak davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkeme de hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunu bildireceği, mahkemenin sözlü yargılamada tarafların son sözlerini sorarak hükmünü vereceği  düzenlenmiş olup, anılan düzenlemelerin emredici nitelikte olduğu açıktır.

Somut olaya gelince; karar verilen son oturuma davacı vekili katılmamış, oturumda hazır bulunan davalılardan G.D.ve O. D. vekili davayı takip etmeyeceklerini, dosyanın işlemden kaldırılmasını, diğer davalılar vekili ise davayı takip ettiklerini bildirmiş, aynı oturumda tahkikat sonlandırılarak, her ne kadar davalılar G.ve O.D. bakımından dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ise de aynı gün davacı vekilinin "sağlık sorunları sebebi ile son oturuma  katılamadığını" bildirir mazeret dilekçesi gönderdiği, dilekçe ekinde de sağlık raporunu ibraz ederek mazeretini belgelendirdiği ancak mazeret dilekçesinin celse tamamlandıktan sonra dosyasına intikal ettiği, diğer yandan aynı tarihli "mahkeme veznesi alındı belgesi" ile ıslah harcı yatırıldığı dosya kapsamı ile sabittir. Dolayısıyla mahkemece açıklanan ilkeler dikkate alınmadan, yargılama sonunda tahkikatın bittiği tefhim edilmeden ve sözlü  yargılama aşaması uygulanıp taraflara son  sözleri sorulmadan sonuca gidildiği görülmektedir. Halbuki  tahkikat sona erdirildiğine göre, sözlü yargılama için ayrı bir gün tayin edilerek, tayin edilen bugünün taraflara usulüne uygun yöntemle bildirilmesi sözlü yargılama aşamasının tamamlanmasından sonra karar verilmesi gerekirken yukarıda açıklanan ilkeler gözardı edilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece  HMK'nun 186. maddesine göre  sözlü yargılama için duruşma günü belirlenerek, belirlenen bu duruşma gününün usulüne uygun olarak taraflara bildirilerek taraflara son söz haklarının verilmesi ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması  isabetsizdir.

Davacı vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.11.2013  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2394, Karar No: 2013/3797, Tarih: 06.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2394 E.  ,  2013/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde davalı abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Hükmün, kesin olarak verildiği mahkemece saptanmıştır.

Bu nedenle temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan red kararının ONANMASINA, 3.15 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 06.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22324, Karar No: 2018/24214, Tarih: 11.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/22324 E.  ,  2018/24214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 11/12/2018 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av.... ile Av....'nın yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

gulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığı araştırılıp bu hususlara ilişkin yazı cevapları getirtilmediğinden denetlenemeyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere, belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan olan mesafelerini de gösterir krokisi fen bilirkişisine hazırlattırılıp, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 11/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4081, Karar No: 2012/5591, Tarih: 16.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4081 E.  ,  2012/5591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 80, 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre 20 ay 25 gün hapis cezasının ertelenmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Hükmün ikinci fıkrasında zincirleme suç uygulanırken TCK 43/1. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmalar inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, vergi mahkemesinin kararının beklenilmesi gerektiğine, sanığın suç kastı olmadığına, vergi incelemesinin eksik yapıldığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1077, Karar No: 2024/1323, Tarih: 22.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/1077 E.  ,  2024/1323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/395 E., 2023/669 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar (takip talebine konu miktar) 226.469,63 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/38379, Karar No: 2017/34037, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38379 E.  ,  2017/34037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/688, Karar No: 2010/3986, Tarih: 07.04.2010

**9. Ceza Dairesi         2010/688 E.  ,  2010/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Basın yoluyla tahrik ve tezyif suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2007 tarihli ve 2007/66-263 sayılı kararını müteakip, Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2007 tarihli ve 2007/945-766 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesince; Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair verilen, 21/11/2007 tarihli ve 2007/370 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi...." hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca, 12/07/2007 tarihli, 302 ve 16/07/2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 01.07.2009 gün ve 2009/7017/34570 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.07.2009 gün ve 2009/172618 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2007 tarih ve 2007/370 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3521, Karar No: 2024/2516, Tarih: 09.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3521 E.  ,  2024/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/241 E., 2016/38 K.

DAVA TARİHİ : 13.07.2015

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasında yapılan yargılama sonucunda, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Osmaniye ili, Düziçi ilçesi, ... Köyü, 1320 parsel sayılı taşınmazın, tarafların müşterek mülkiyetinde olup kullanım konusunda anlaşamadıklarını ileri sürerek; taşınmaz üzerindeki ortaklığın öncelikle aynen taksim, olmadığı takdirde satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemişler, keşif esnasında davacı da dahil paydaşlar verdikleri beyanlarında; taşınmaz üzerindeki "A" harfi ile gösterilen yapının murisi babaları ...'dan kaldığını, bu yapının davacı ... tarafından kullanıldığını, davacının taşınmazda iyileştirmeler yaptığını, "B" ve "C" harfiyle gösterilen yapıların ise bir kısım davalıların murisi ...'a "D" harfi ile gösterilen yapının ...'a, "E" harfi ile gösterilen yapının ...'a, "F" harfi ile gösterilen yapının ise ...'a ait olduğunu, ortaklıktaki muhdesatların aidiyetine ilişkin bir itirazlarının bulunmadığını, muris babaları ...'ın sağlığında her çocuğun kendi parasıyla yapılarını yaptırdıklarını, taşınmazda bir paylaşım olmayıp hiç bir kullanımı olmayan mirasçıların da bulunduğunu beyan etmişlerdir.

III. YEREL MAHKEME KARARI

Mahkemece; yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen karar ile; "...Taşınmazın aynen taksiminin mümkün olmadığı, ortaklığın ancak taşınmazın satılması suretiyle giderilebileceği, taşınmaz üzerindeki muhtesat bedellerinin bilirkişi raporlarında belirtilen katkı payları oranında sahiplerine ödenmesi gerektiği..." gerekçesiyle;

Davanın kabulüne;

-Osmaniye ili, Düziçi ilçesi, ... Köyü, 1320 nolu parseldeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine,

-Taşınmaz üzerindeki davacı ve davalıların kök murisi ...'a ait ev ve ağaçların taşınmaz üzerinde meydana getirdiği artış oranı olan % 10,29 oranında davacı ve davalılara tapu kaydındaki payları oranında,

-Taşınmaz üzerindeki kök muris ...'a ait evde davacı tarafından yapılan iyileştirme giderleri olan %0,98 oranında davacı ...'a,

-Taşınmaz üzerindeki ...'a ait ev ve ağaçların taşınmaz üzerinde meydana getirdiği artış oranı olan %9,49 oranında davalı ... mirasçılarına tapu kaydındaki payları oranında ödemesine,

-Taşınmaz üzerindeki ...'a ait ev ve ağaçların taşınmaz üzerinde meydana getirdiği artış oranı olan %11,83 oranında davalı ...'a ödenmesine,

-Taşınmaz üzerindeki kök muris ...'a ait evde davacı tarafından yapılan iyileştirme giderleri olan %0,98 oranında davacı ...'a,

-Taşınmaz üzerindeki ...'a ait ev ve ağaçların taşınmaz üzerinde meydana getirdiği artış oranı olan %9,49 oranında davalı ... mirasçılarına tapu kaydındaki payları oranında ödemesine,

-Taşınmaz üzerindeki ...'a ait ev ve ağaçların taşınmaz üzerinde meydana getirdiği artış oranı olan %11,83 oranında davalı ...'a ödenmesine,

-Taşınmaz üzerindeki ...'a ait ev ve ağaçların taşınmaz üzerinde meydana getirdiği artış oranı olan %14,86 oranında davalı ...'a ödenmesine,

-Taşınmaz üzerindeki ...'a ait ev ve ağaçların taşınmaz üzerinde meydana getirdiği artış oranı olan %18,53 oranında davalı ...'a ödenmesine,

karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ...; davacının iddialarının haksız ve yersiz olup kendisine ait muhdesatın değerinin kararda belirtilenden çok daha yüksek olduğunu, davacının yıllardır ortak murise ait evde bir bedel ödemeden oturduğunu, bu konuda kendisinin ve diğer paydaşların mağdur olduklarını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, paydaşlar arasında ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları; paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

3. Değerlendirme

1.Ortaklığın giderilmesi istemli davalarda; paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında muhdesat sahibi paydaş da dahil olmak üzere tüm paydaşlara (ortaklara) payları oranında dağıtılır.

2.Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

2.Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

3.TMK'nın 684 üncü maddesi; "Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur." hükmünü içermektedir. Ortaklığın giderilmesine karar verilen Düziçi ilçesi, ... Köyü, 1320 parsel sayılı taşınmaz tarafların murisi ...'a aitken intikalen taraflar adına tapuda tescil edildiğine göre muris ... tarafından inşaa edilen ev ve dikilen ağaçlar, taşınmazın bütünleyici parçası olup taşınmazın aynı ile birlikte satılması gereken malvarlığıdır. Bu nedenle, murisin inşaa ettiği ev ve diktiği ağaçlarla ilgili muhdesat oranlaması yapılması isabetsiz olmuştur.

Bunun yanında; satış bedelinin dağıtılmasında muhdesat oranlarının gözetilmesi gerekmekte ise de kalan satış bedelinin ise tüm paydaşlara tapu kaydındaki ve mirasçılık belgesindeki hisseleri nispetinde dağıtılmasına yönelik hüküm kurulmaması da doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4167, Karar No: 2025/2177, Tarih: 21.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/4167 E.  ,  2025/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 10.07.2024

SAYISI : 2022/2838 E., 2024/807 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı/birleşen bir kısım davalar davacısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.07.2024 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; dava konusu taşınmazdaki davalı hissesinin değeri, alınan bilirkişi raporuna göre 72.162,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.