muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13645, Karar No: 2024/1042, Tarih: 21.02.2024

3.Yukarıda (3.a) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekili, davalı-müdahale talep edenler İsmail ve ... vekili ile müdahil davacı ...'in sair temyiz itirazlarının reddine, davacı Hazine vekili, davalı-müdahale talep edenler İsmail ve ... vekili ile müdahil davacı ...'in temyiz itirazlarının yukarıda (3.b) no.lu bentte yazılı nedenlerle kabulü ile; 1 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

İstek halinde peşin harcın temyiz eden davalı-müdahale talep edenler İsmail ile ...'e ve müdahil davacı ...'e ayrı ayrı iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11313, Karar No: 2014/11672, Tarih: 27.10.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/11313 E.  ,  2014/11672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemer İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2014/95-2014/129

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine, davalı lehine asıl alacak üzerinden %20 nispetindeki inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından, temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklı icra takibinde ve davada sözlü kira sözleşmesine dayanmış, davalı borçlu itirazında kira ilişkisine ve sözleşmeye karşı çıkmıştır. Mahkemece, davalının kira sözleşmesine yönelik iddialarının yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine, asıl alacak üzerinden %20 oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir. İcra İflas Kanununun 68/son maddesi hükmü gereğince itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde alacaklı diğer tarafın istemi üzerine tazminata mahkum edilir. Mahkemece uyuşmazlığın hallinin yargılamayı gerektirdiğinden bahisle istemin reddine karar verilmiş olmasına göre koşulları oluşmadığından davalı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4865, Karar No: 2009/8006, Tarih: 07.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4865 E.  ,  2009/8006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/09/2008

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, davalı adına kayıtlı 930 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisine tecavüzlü olduğunu ileri sürüp, tapu kaydının kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün iptali ile davalının elatmasının önlenmesi ve taşınmaz içindeki yapının tecavüzlü kısmının yıkımını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.07.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Osman Haluk Barda vekili Avukat Nüfide Erdoğan ile yine temyiz eden Hazine vekili Avukat Hatice Göktepe geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 06.08.1965 tarihinde yapıldığı, 28.10.1965 de kesinleştiği ve davanın 30.10.2002 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 28.10.1965 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Öyleyse, Hazinenin tüm temyiz itirazları yerinde değildir, reddine. Davalı tarafın temyiz itirazlarının belirtilen nedenlerle kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan davalı vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının karşı taraftan alınmasına, 07.07.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5827, Karar No: 2024/3833, Tarih: 25.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5827 E.  ,  2024/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2023/376 E., 2023/529 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen taşınmazın ayıplı olmasından kaynaklı bedel iadesi ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Antalya Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davalı şirket ile müvekkillerinin harici satış sözleşmesi ile ... Mah. 1525 sok. ... Sit., No:26 C blok No:1 ... adresindeki taşınmazı satın aldıklarını, tapunun da devredildiğini, mobilyalar ile birlikte 58.500,00 GBP (İngiliz Poundu) ödeme yaptıklarını, dava konusu taşınmazın bodrum kat seviyesinde depo vasfında olduğunu, satış sözleşmesine göre işçilik kaynaklı 3 yıl, yapısal kaynaklı ayıplardan dolayı 15 yıl garanti süresinin öngörüldüğünü, kış aylarında daireyi su bastığını, taşınmazın kullanılmasının mümkün olmadığını, taşınmazın hukuki ve fiili ayıplı olduğunu belirtilerek taşınmaz için ödenen bedelin iadesini, 2014 ve 2018 yıllarında iki kez kullanılamaz hale gelen taşınmazın onarım giderleri için 10.000,00 TL bedelin dava tarihinden işleyecek faizi ile birlikte tahsilini, ayıplı taşınmazın iadesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının arabuluculuk başvurusunu yapmadığını, zamanaşımı itirazlarının bulunnduğunu, hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açıldığını, dava konusu sözleşmenin yetkili temsilci tarafından imzalanmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2021/261 E., 2022/79 K. sayılı kararıyla; dava konusu uyuşmazlığın tüketici işlemi mahiyetindeki gayrimenkul alım satım sözleşmesinden kaynaklandığı, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 73 üncü maddesinin birinci fıkrasında tüketici işleminden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu, aynı Kanun'un 73/A maddesinde Tüketici Mahkemelerinde görülen uyuşmazlıklarda dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş olmasının dava şartı olduğu, yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınması gerektiği, davacıların tüketici olduğu ve zorunlu arabuluculuğa başvurmadan dava açıldığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.09.2022 tarihli ve 2022/1844 E., 2022/1499 K. sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.12.2022 tarihli ve 2022/7326 E., 2022/9352 K. sayılı ilamıyla; İlk Derece Mahkemesince davanın niteliği gereği tüketici işlemi mahiyetinde olan ve taşınmazın aynından doğan uyuşmazlık söz konusu olduğundan 6502 sayılı Kanun'un 73/A maddesinin 1 inci fıkrasının (d) bendi gereğince arabuluculuğa başvurma zorunluluğunun olmadığı değerlendirilerek işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taşınmazın proje aşamasında satıldığı, sözleşmede eşyalı daire satışı kararlaştırıldığı halde depo vasıflı sonradan meskene döndürülmüş taşınmazın satışının yapıldığı, ayrıca imalattan kaynaklı ayıp nedeniyle davacılara ait eşyalarda meydana gelen zararlardan dolayı davacıların sözleşmeden dönme hakkının bulunduğu, davalının sözleşmeye aykırı davrandığı ve basiretli tacir gibi hareket etmesi gerektiği, taşınmaz başında yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi heyet raporuna göre davacılara ait mesken içerisinde bulunan eşyalarda ayıplı imal nedeniyle meydana gelen değer kaybının 5.400,00 TL olduğu ve davalının taşınmaz satışı için ödenen 55.650,00 GBP ile eşyalarda meydana gelen değer kaybı 5.400,00 TL'yi ödemekle sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı tarafın ayıplı satış nedeniyle sözleşmenin feshi ve bedel iadesi talebinin kabulü ile 55.650,00 GBP'nin (İngiliz Poundu) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacılar adına kayıtlı olan Antalya İli, ... İlçesi, ... Mah. 283 ada 2 parsel sayılı taşınmazın C blok Bodrum 1 numaralı bağımsız bölümünün tapu kaydının iptali ile davalı adına tapuya tesciline, 5.400,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiz ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; sözleşmedeki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazının değerlendirilmediğini, kararın gerekçesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesine uygun olmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını, söz konusu zararın bohçalama nedeniyle olmadığını, 2013 yılında aşırı yağmur yağmasından kaynaklandığını, bahsedilen ödemelerin müvekkiline yapılmadığını, belge asıllarının sunulmadığını, fotokopi belgelerin kabul edilmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşınmazın hukuki ve fiili ayıplı olması nedeniyle sözleşmeden dönme, bedel iadesi ve tapunun iadesi ile taşınmazın onarımı için yapılan masrafların tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle emsal dosyalar birlikte değerlendirildiğinde davacılar tarafından akdedilen sözleşme ve ödeme belgelerinin asıllarının dosyaya sunulduğunun, bu hususun 24.03.2022 tarihli Yazı İşleri Müdürlüğü yazısında yer aldığının, davalı tarafından yapısal sorunlar için 15 yıllık garanti süresi öngörüldüğünün, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine açık bilirkişi raporunda yapısal sorun olduğu anlaşıldığının, garanti süresi içinde aynı sorunun devam ettiğinin ve çözülemediğinin, kaldı ki yapı kayıt belgesinin davalı şirket adına Selçuk Yeşilyurt tarafından ibraz edildiğinin, hukuki ayıbın davacılar tarafından halen devam ettiğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3773, Karar No: 2007/6870, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3773 E.  ,  2007/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı Vek.Av.... geldi. Davalı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi kabulü ile bu niteliğine göre değerinin tespitinde kural olarak bir isabetsizlik yoksa da bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın Kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. Kıymet takdir komisyonu raporunda 2266 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmazın üzerinde 50 yaşında 1, 30 yaşında 2, 8 yaşında 1, 4 yaşında 2 adet ceviz ağacı; 15 yaşında 2 nar; 20 yaşında 26 asma ve 5 yaşında 2 elma ağacı bulunduğu ve bunların taşınmazın 1500 m2'lik alanını kapladığı belirtilmiş, yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda ise, kıymet takdir komisyonunun raporunda açıklanan ağaçlardan hiç söz edilmeksizin ve bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın taşınmazın tamamının açık tarım arazisi olarak kabul edilip buna göre değer biçildiği, salt sınır ağacı olduğu saptanan 2 adet ayva ağacına maktu değer biçildiği anlaşılmaktadır. Saptana bu durum karşısında öncelikle kamulaştırma (değerlendirme) tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın

üzerinde verim çağına gelmiş olan meyve ağaçlarının var olup olmadığının belirlenmesi, varsa bunların yaşı, cinsi ve adedinin tespiti ile taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliği kazandırıp kazandırmayacağı ve taşınmazda ne kadar bir alanı kapsayacağı tespit edilip bu alanın meyve bahçesi, artan kesimin ise açık tarım arazisi olarak değerlendirme tarihi (2006 yılı) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarına göre getireceği net gelirin hesaplanması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda münavebe ürünleri olarak alınan buğday ve karışık sebze (taze fasulye, kuru soğan, lahana, biber, hıyar, domates) ürünlerinin bir yıl buğday bir yıl karışık sebze olmak üzere iki yılda iki ürün münavebesi üzerinden getireceği net gelirin hesaplanması gerekirken; Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına ters düşecek biçimde bir yılda taşınmazın %25'inin karışık sebze ve %75'inin buğday (hububat) ürünlerine göre değerlendirilmesi ve bu oranlar çerçevesinde net gelirin hesaplanıp kamulaştırma bedelinin tespit edilmiş olması,

3-2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas alınması gerekir. Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği güne göre 2006 yılı verilerinin ilgili Tarım Müdürlüklerinden getirtilip buna göre bedel tespiti yapılması gerekirken, 2005 yılı verilerine göre hesaplama yapılıp bulunan değerin 2006 yılına endekslenmesi suretiyle net gelirin tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 12.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18648, Karar No: 2017/13192, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/18648 E.  ,  2017/13192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22719, Karar No: 2013/5888, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22719 E.  ,  2013/5888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılandan kullanmak amacıyla ... plaka sayılı ...,... marka aracı kiraladığı, belirlenen süre bitmesine karşın aracı teslim etmediği şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61/8.maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi

uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 450.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yerine "hapis cezasının yanı sıra 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesi gereğince 22 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 22 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 440 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.