muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2918, Karar No: 2018/18247, Tarih: 15.10.2018

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile taraf tanıklarının anlatımlarından, davacının davalı işyerinde kesintili şekilde ve her ay değişik miktarda olmak üzere çalıştığı ve çalıştığı gün sayısı kadar yevmiye aldığı anlaşılmaktadır. Bir başka anlatımla her ay, ayda 30 gün çalışmamakta, bazı aylarda ayın belirli günlerinde değişik miktarlı olmak üzere çalışmaktadır. Dosya arasında bulunan sigorta kayıtlarında da, her ay değişik gün sayılarında prim yatırıldığı görülmektedir. Ayrıca yine dosya arasında bulunan ve davacı işçinin imzasını taşıyan “işçi aylık hesap pusulası” başlıklı belgede yazılı olan ... gün sayıları ile ...’ya bildirilen prim gün sayıları miktarlarının birbiriyle uyumlu olduğu görülmektedir. Yine taraf tanık anlatımlarında da, davacının her ay, ayda 30 gün kesintisiz şekilde çalışmadığı ve davalı işyerinde sadece çalışılan gün için yevmiye verildiği ve çalışmadan hak edilen hafta tatili için yevmiye verilmediği anlaşılmaktadır.

Saptanan bu duruma göre mahkemece, ... kayıtlarında yer alan prim gün sayıları toplanıp ve bu prim gün sayılarına göre davacının almaya hak kazandığı hafta tatili gün sayısı belirlenip bu günler de prim gün sayısına eklenmek suretiyle hizmet süresinin tespiti ve talep edilen alacakların bu hizmet süresine göre hesaplanması yerine, her ay, ayda 30 gün kesintisiz ... yapıldığını kabulüne göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır.

3- Davacı işçinin hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Fazla ..., hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde ... düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri hesabında davacı tanık beyanlarına dayanılarak sonuca gidilmiştir. Ancak davalı tarafından davacı imzasını taşıyan ve sadece çalışılan günleri gösterir bir kısım puantaj kayıtları ibraz edilmiştir. Bu halde, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanılıp kazanılmadığının puantaj kaydı olan dönemler yönünden bu kayıtlara göre, olmayan dönemler için ise yukarıda belirtilen ... süreleri için tanık beyanlarına göre hesap edilmesi gerekirken, hesaplamanın tüm dönemler yönünden tanık beyanlarına dayanılarak yapılması ve ayrıca dini bayramlar için ücret talep edilmediği halde talep aşılarak bu günlerin de hesaba dahil edilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6821, Karar No: 2019/1697, Tarih: 13.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6821 E.  ,  2019/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

TCK’nun 61/5. maddesi gereğince TCK’nun 31/3. maddesinin TCK'nun 168. maddesinden önce uygulanması gerekirken, TCK'nun 168. maddesinden sonra uygulanması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/642, Karar No: 2007/5475, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/642 E.  ,  2007/5475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı ...' nın davalı bankadan aldığı krediye karşılık teminat olarak konulan ipoteğin, borç bitmesine rağmen davacı haberi ve izni olmadan verilen başka kredilerin de teminatını teşkil etmesi nedeniyle ilk kredi borcunun ödendiği gerekçesiyle ipoteğin fekki istemine ilişkindir.

Davacı vekili, yargılama sırasında, ipotek tarihinde müvekkilinin 76 yaşında olduğunu, bu tür işlemlerde akıl sağlığı yönünden tam teşekküllü devlet hastanesinden rapor alınması gerektiğini ve müvekkilinin demans ( bunama) hastalığına ait raporu olduğunu belirtmiştir.

Davalı banka vekili, davacının verdiği ipoteğin, kullanılan ve kullandırılacak kredilerin teminatı olduğunu, henüz borcun bitmediğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının dava dilekçesinde bildirdiği vakaları sonradan değiştirmesinin HUMK.' nun 185/2. maddesi kapsamında olup, açık muvafakat verilmediğinden, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin Demans hastası olduğunu ve bu nedenle hukuki ehliyete haiz bulunmadığını iddia etmiştir. Bu iddia, kamu düzeniyle ilgili olduğundan mahkemece re'sen gözetilmelidir. O halde mahkemece, ipotek akdinin düzenlendiği tarihte davacının medeni hakları kullanma ehliyeti bulunup bulunmadığı yönünden araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda herhangi bir inceleme yapılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/207, Karar No: 2020/337, Tarih: 02.07.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/207 E.  ,  2020/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 98-6

Sanık ...'ın 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, sanık ...'ın ise aynı suça teşebbüsten beraatlerine ilişkin Gürün Asliye Ceza Mahkemesince verilen 28.02.2013 tarihli ve 22-64 sayılı hükümlerin, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 30.06.2015 tarih ve 26454-17943 sayı ile;

“Sanıklara ait ve ele geçirilen sigaraların miktarı göz önüne alındığında ticari miktarda olduğu anlaşılmakla, sanıkların ticari kasıtla hareket ettikleri anlaşıldığından haklarında ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 14.01.2016 tarih ve 98-6 sayı ile;

"...Yargıtay 7. Ceza Dairesinin yerleşik içtihatlarında 20 kartona kadar kaçak sigaranın kişisel kullanım içerisinde olduğu kabul edilmektedir. (7. Ceza Dairesi 2014/26250 Esas 2015/17471 Karar, 2014/20161 Esas 2015/17120 Karar, 2014/18993 Esas 2015/17067 Karar) Her ne kadar dosyamızda yakalanan suça konu sigaraların miktarı 25 karton olsa da sanıklar savunmalarında sigaraların bir kısmının sanık ...'ın kişisel kullanımına ait olduğunu, bir kısmının da yaklaşan Ramazan Bayramı'nda gelen misafirlere ikram etmek için olduğunu beyan etmişlerdir.

Suç tarihi 26.08.2011 tarihi olup 2011 yılında Ramazan Bayramı 29.08.2011 arife günü başlamakta ve 30-31.08.2011-01.09.2011 tarihlerinde devam etmektedir. Ülkemizde bayramlarda gelen misafirlere ikramda bulunmanın gelenek olduğu ve sanıkların Vanlı olmaları nedeni ile misafirlerinin ve kendilerinin kaçak tabir edilen sigaraları kullanma durumunun ağırlığı göz önüne alındığında sanıkların beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olmadığı, gerçeği beyan ettikleri kabul edilmiştir." şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanıkların beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2018 tarihli ve 280849 sayılı "onama" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 08.04.2019 tarih ve 8400-29820 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun unsurları ile sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin olup yapılan müzakere esnasında, Ceza Genel Kurulu Başkanın önerisi üzerine, sanıklara atılı suçun sabit olduğunun kabulü hâlinde, ayrıca 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62. maddeleriyle 5607 sayılı Kanun'un 3 ve 5. maddelerinde yapılan değişiklikler nedeniyle sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekip gerekmediği hususu uyuşmazlık kapsamına alınmıştır.

İncelenen dosya kapsamından;

26.08.2011 tarihli arama tutanağına göre; aynı tarihte saat 21.30 sıralarında Malatya-Kayseri karayolu üzerinde, Suçatı beldesi Yuvaköy yol ayrımında Gürün Sulh Ceza Mahkemesinin 04.08.2011 tarihli ve 94-101 sayılı önleme araması kararına istinaden icra edilen uygulamada görevlilerce durdurulan 33 ... .. plaka sayılı yolcu otobüsünde yapılan aramada, sanık ... tarafından İstanbul iline gönderildiği tespit edilen kutunun içerisinde Prestige ve Toros 2005 marka toplam 250 paket bandrolsüz ve gümrük kaçağı sigaranın ele geçirilerek muhafaza altına alındığı,

27.09.2012 tarihli bilirkişi raporunda, üzerlerinde TAPDK ve GİB logolarını içerir bandrol bulunmayan ve yurda kaçak yoldan sokulan sigaraların bir paketinin CİF kıymetinin 1 TL olduğunun belirtildiği,

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında, ele geçen sigaraların CİF kıymetinin 175 TL, gümrük vergilerinin 932,19 TL, gümrüklenmiş değerinin 1.107,19 TL olduğunun bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Araç muavini tanık ... aşamalarda; içerisinden kaçak sigara çıkan kutuyu Van ilinde üzerinde kimlik fotokopisi bulunan sanık ...’ın, bayram şekeri olduğunu söyleyerek sanık ... tarafından teslim alınmak üzere İstanbul iline gönderdiğini beyan etmiştir.

Sanık ... kollukta; Van ilinde bir esnaftan satın aldığı kaçak sigaraları bir kolinin içerisinde İstanbul'da oturan oğlu sanık ...'a gönderdiğini, oğlu sanık ...'in sigaraları akrabalarına içmeleri için dağıtacağını, yasak olduğunu bilmediğini, Mahkemede farklı olarak; çocuklarının içmek ve akrabalarına dağıtmak için kendisinden istedikleri sigaraları satın alarak İstanbul iline gönderdiğini, ticari amacının olmadığını,

Sanık ... ise aşamalarda; babası sanık ...'ın telefonla, bayramda akrabalarına hediye etmek için bir koli içerisinde Prestige ve 2005 marka sigara ile şeker gönderdiğini söylemesi üzerine otogara gidip koliyi aldığında, içinde sadece şekeri gördüğünü, aracın şoföründen sigaralara kaçak olduklarından dolayı görevlilerce el konulduğunu öğrendiğini, Van ilinde her yerde satılan sigaraların kaçak olduğundan haberinin olmadığını, dava konusu sigaraları kendisinin içeceğini ve arkadaşlarına ikram edeceğini, suç işlemek amacıyla hareket etmediğini,

Savunmuşlardır.

Savunmuşlardır.

Uyuşmazlık konularının birlikte değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan "Cezai hükümler" başlıklı 8. maddesinin dördüncü fıkrası;

"Ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit (...) işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajları üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretlerin içerdiği bilgilerin farklı olması halinde, bu ürünleri üreten veya ithal edenlere iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Bu fıkrada belirtilen ürünlere el konulması, muhafazası ve tasfiyesi ile bunları ihbar edenlere ve yakalayan kamu görevlilerine ikramiye ödenmesi hususlarında 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda kaçak eşya için öngörülen usuller uygulanır. Bu ürünlere el konulduğu tarihten itibaren onbeş gün içinde, numune alınarak ve gerekli tespitler yapılarak, soruşturma evresinde hâkim, kovuşturma evresinde mahkeme tarafından imha suretiyle tasfiye kararı verilebilir." şeklindedir.

4733 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 4. fıkrasında düzenlenen suç, 11.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren ve genel gerekçesinde amacı kaçakçılıkla mücadelenin etkin bir şekilde ve uzman personel eliyle yürütülmesi, uygulamadaki tereddütlerin ve sıkıntıların ortadan kaldırılması olarak belirtilen 6455 sayılı Kanun’la yürürlükten kaldırılıp 5607 sayılı Kanun’a müstakil bir suç olarak aktarılmıştır.

Atılı suçun aktarıldığı 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun "Kaçakçılık suçları" başlıklı 3. maddesinin 18. fıkrası;

"Ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkileri üreten, yurda sokan, ticarî amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar üç yıldan altı yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 89. maddesi ile; “Ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ya da taklit veya yanıltıcı bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri taşıyan tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkileri;

a) Ticari amaçla üreten, bulunduran veya nakleden,

b) Satışa arz eden veya satan,

c) Bu özelliğini bilerek ve ticari amaçla satın alan,

kişi üç yıldan altı yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır. Ancak, tütün mamullerinin etil alkol, metanol ve alkollü içkilerin kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması hâlinde, onuncu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmolunur.” biçiminde değiştirilmiş,

a) Ticari amaçla üreten, bulunduran veya nakleden,

b) Satışa arz eden veya satan,

c) Bu özelliğini bilerek ve ticari amaçla satın alan,

kişi üç yıldan altı yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır. Ancak, tütün mamullerinin etil alkol, metanol ve alkollü içkilerin kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması hâlinde, onuncu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmolunur.” biçiminde değiştirilmiş,

5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 10. fıkrası; “Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkiler olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarısından iki katına kadar artırılır, ancak bu fıkranın uygulanması suretiyle verilecek ceza üç yıldan az olamaz.” şeklinde yeniden düzenlenmiş,

Aynı maddeye; “Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan suçların konusunu oluşturan eşyanın değerinin fahiş olması hâlinde, verilecek cezalar yarısından bir katına kadar artırılır.” biçiminde 22. fıkra eklenmiştir.

Somut olayın karşılığı olan 5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 5. fıkrası ise “Birinci ila dördüncü fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesine iştirak etmeksizin, bunların konusunu oluşturan eşyayı, bu özelliğini bilerek ve ticarî amaçla satın alan, satışa arz eden, satan, taşıyan veya saklayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.” hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61 ve 62. maddeleriyle 5607 sayılı Kanun’da değişiklikler yapılmıştır.

7242 sayılı Kanun’un 61. maddesiyle 5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 22. fıkrasına “Eşyanın değerinin hafif olması hâlinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir.” cümlesi eklenmiş,

62. maddesiyle 5607 sayılı Kanun’un 5. maddesinin 2. fıkrası “Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde, hakkında, bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz.” şeklinde iken “Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine;

a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında,

a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında,

indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır.” biçiminde değiştirilmiş ve aynı maddeye “İkinci fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde uygulanmaz.” şeklindeki 3. fıkra eklenmiştir.

15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren son değişikliklerle; suça konu eşyanın değerinin hafif veya pek hafif olması hâlinde cezalardan indirim yapılması, 5607 sayılı Kanun’un 5. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün kovuşturma evresinde de uygulanabilmesi, etkin pişmanlık hükümlerinin soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilmesi, soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılması öngörülmüştür.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Kanun'un 8. maddesinin dördüncü fıkrası ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin beşinci fıkrasında yer alan suçların oluşabilmesi için, failin öngörülen seçimlik hareketleri ticari amaçla gerçekleştirmesi gerekmektedir. Ancak, "ticari amaç" kavramından ne anlaşılması gerektiği hususunda anılan Kanun'larda bir tanımlamaya yer verilmemiştir.

Ticari amaç birçok kaçakçılık suçunda aranan bir manevi unsur olup öğretide bu konuda;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Kanun'un 8. maddesinin dördüncü fıkrası ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin beşinci fıkrasında yer alan suçların oluşabilmesi için, failin öngörülen seçimlik hareketleri ticari amaçla gerçekleştirmesi gerekmektedir. Ancak, "ticari amaç" kavramından ne anlaşılması gerektiği hususunda anılan Kanun'larda bir tanımlamaya yer verilmemiştir.

Ticari amaç birçok kaçakçılık suçunda aranan bir manevi unsur olup öğretide bu konuda;

"Ticari amaç maddi menfaat elde etmek amacıdır. Ticaret maddi kazanç için yapılan faaliyettir. Failin amacı kazanç dışında amaç ise maddi unsuru eksik kalacaktır." (Erdener Yurtcan, Yeni Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu Şerhi, Beta Yayınları, İstanbul, 2007, s.21); "Bu suç düzenlemesinde kast, özel kasttır. Bu nedenle, bu suç düzenlemesi ancak özel kastla işlenebilir. Bu özel kast, faildeki ticari amacı ifade eder. Failin, suç teşkil eden seçimlik hareketleri, ticari amaçla (saikle) işlemesi gerekir. Eğer, failde ticari amaç bulunmuyorsa, bu suç oluşmayacaktır. Bu nedenle, bu seçimlik hareketin kişisel kullanımlar için yapılması bu suçu oluşturmayacaktır." (Mustafa Özen, 5607 sayılı Kaçakçılık Kanununda Düzenlenen Suçlar, Adalet Yayınevi, 1.Bası, Ankara, 2015, s.98); "Ticari amaç olması için, belli bir uğraşın sonunda maddi bir menfaat gereklidir. Kazanç dışında başka bir amaç varsa belirtilen suç oluşmayacaktır. Örneğin, fail acıyarak yardım etmek veya korumak amacıyla belirtilen fiilleri işlerse bu takdirde koşulları çerçevesinde iştirak iradesi araştırılacaktır. Kişisel kullanım veya tüketim çerçevesinde yapılanlar suç kapsamında değerlendirilmemektedir." (Dilara Şahin, 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunundaki İthalat Kaçakçılığı Suçları ve Kabahatler, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 2011, s.68); "Kendisinin kişisel kullanım ve tüketimi için kaçak eşyanın satın alınması, saklanması, taşınması hareketleri kasten işlense dahi bu suç oluşmayacaktır" (Selçuk Bütün, 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu Kapsamında Gümrük Kaçakçılığı Suçları, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli, 2008, s.70) şeklinde görüşler ileri sürülmüştür.