muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10205, Karar No: 2016/10870, Tarih: 17.05.2016

İş sözleşmesinin feshi ve davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı ihtilaflıdır.

Davacı vekili, iş sözleşmesinin 30.06.2014 tarihinde ihale süresinin bitmesinden sonra yeni dönem ihalesini alamayan şirketçe çalışacağı yeni bir işyeri gösterilmemek sureti ile haksız olarak feshedildiğini iddia etmiştir. Davalılar ise davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini, ihaleyi alan şirkette çalışmadığını, işyeri devri nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini savunmuşlardır.

Dosya içindeki belgelerden ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan .. 2 ve 3. İş Mahkemelerinde görülen dava dosyası içeriklerinden, davalı şirketin 30.06.2014 tarihinde ihale süresinin bitmesinden sonra yeni dönem ihalesini alamadığı, yeni dönem ihalesini yani 01.07.2014-31.12.2014 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan ... Belediyesi Sınırları Dahilindeki Mahallelerin, Mücavir Alanların Evsel Atık, Katı Atık Ve Çöplerin Toplanması, Cadde Ve Sokakların Süpürülmesi Genel Temizliği Hizmet Alımı işini dava dışı ...Hizmetleri Temizlik San.Tic.Ltd Şti.'nin aldığı, bu şirketin yapılan sözleşme ile davalı ...'den aldığı işi ... Temizlik Hizmetleri İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd Şti.'ne devrettiği, ayrıca ... Temizlik Hizmetleri İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd Şti.'nin 01.07.2014-31.12.2014 arasındaki dönem için Park ve Bahçeler Müdürlüğünde Çalıştırılmak Üzere Personel Alımı İşini üstlendiği, davalı şirket işçisi olarak davalı ... işyerlerinde çalışan 700 kadar işçinin 30.06.2014 tarihinde davalı şirketin ihale süresinin bitmesinden sonra, ertesi gün dava dışı ... Temizlik Hizmetleri İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd Şti. İşçisi olarak aynı işi yapmaya devam ettikleri anlaşılmaktadır.

Davacı ise, 01.07.2014 tarihinde yeni ihaleyi alan şirkette çalışmamıştır. 01.07.2014 tarihinde dava dışı ... Temizlik Hizmetleri İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd Şti. tarafından kuruma işe giriş bildirilmesi, davacı hakkında işe gelmediğine dair tutanaklar düzenlenmesi, devamsızlığını belgelendirmesi için ihtarname gönderilmesi davacının fiili çalışmasının olmadığı gerçeğini değiştirmez. Başka bir anlatımla, davacı işçi açısından işyeri devrinden sözetmek mümkün değildir.

Öte yandan davalı ... Şirketi'nin davacının çıkışını “kod 18” ile kuruma bildirmesi iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek için yeterli değildir. Bu çıkış işlemi, sıklıkla rastlandığı üzere ihale süresi biten alt işverenin yaptığı bir formalite işlemden öteye geçmemektedir. Davalı şirketçe yapılan bir fesih bildirimi yoktur. Aksine davacının gönderdiği 01.07.2014 tarihli iş sözleşmesinin feshedildiğine dair ihtarnameye, iş sözleşmesinin feshedilmediği, işyeri devri nedeni ile alacak taleplerinin yerinde olmadığı belirtilerek cevap verilmiştir.

Ancak gerek bu davada, gerekse ...2 ve 3. İş Mahkemelerinde görülen davalarda dinlenen tanıklar, ... Belediyesi Sosyal Hizm.Ltd.Şti. işyerinde sendikal örgütlenme olduğunu, toplu iş sözleşmesi düzeni bulunduğunu, işçilerin toplu iş sözleşmesinden yararlandıklarını, yeni ihaleyi alan şirket açısından sendikal örgütlenmenin ve toplu iş sözleşmesi düzeninin bulunmadığını, işçilerin ücretlerinin düşeceği, sosyal haklarının olmayacağı yönünde yetkililerin beyanda bulunduklarını, çalışmaya devam eden işçilerin ücretlerinde azalma olup sosyal haklardan yararlanmadıklarını beyan etmişlerdir.

Yukarıda özetlenen delil durumu dikkate alındığında, yeni dönem ihalesini alan şirkette toplu iş sözleşmesi düzeninin olmaması, buna bağlı olarak toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan hakların ortadan kalkması ücret ve sosyal hakların düşürüleceğinin bildirilmesi nedenleri ile,davacının iş sözleşmesini eylemli olarak işe gitmemek sureti ile haklı olarak feshettiği anlaşılmakla kıdem tazminatına hak kazanırsa da, iş sözleşmesini kendisi feshettiğinden ihbar tazminatı talebinin reddi gerekir.

O halde davalıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, 17.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6354, Karar No: 2013/9177, Tarih: 06.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/6354 E.  ,  2013/9177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Soruşturma aşamasında canlı teşhis sırasında mağdurlar ... ve ... ile tanık ...'in sanığın elinde bıçak olmadığını söyledikleri, sadece mağdur ...'ın bu yönde bulundugu halde, yargılama aşamasında mağdur ...'un canlı teşhisteki beyanını değiştirdiği, tanık ...'in olayın üzerinden zaman geçtiği için sadece önceki beyanını ve teşhisi tekrar ettiğini belirttiği, tanık...'in sanığın ve diğer sanık ...'in elinde bıçak görmediğini belirttiği, tanık ...'ın sanığın mağdurları bıçakladığını söylediğinin anlaşılmasına göre, beyanlar arasında çelişki bulunduğunun anlaşıldığı, mahkemece kovuşturma aşamasındaki beyanlara neden itibar edildiği tartışılmadan ve açıklanmadan, yargılamaları ... Çocuk Mahkemesinde yapılan yaşı küçük diğer sanıklarında tanık sıfatıyla dinlenilerek mahkemece beyanlar arasındaki bu çelişki giderilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ....03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16524, Karar No: 2023/13309, Tarih: 28.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/16524 E.  ,  2023/13309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/587 E., 2023/495 K.

KARAR : Yargılamanın iadesi talebinin reddi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Kararın; taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından yargılamanın iadesi talebinde bulunulması üzerine İlk Derece Mahkemesince 08.....2023 tarihinde temyiz yolu açık olmak üzere talebin reddine karar verilmiştir.

İşbu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 2 ve 24 üncü maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince 08.....2023 tarihli kararda temyiz yolunun açık olduğunun belirtilmesi üzerine davacı vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ve dosya incelenmek üzere Dairemize gönderilmişse de; bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının, yargılamanın yenilenmesi talebine ilişkin davanın yeni ve bağımsız bir dava olduğu da dikkate alındığında, belirtilen kanuni düzenlemeler uyarınca Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf yolu incelemesi için bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE;

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2392, Karar No: 2019/611, Tarih: 24.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/2392 E.  ,  2019/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü, maliki, trafik sigortası olduğu araç ile davacını sevk ve idaresindeki aracın karıştığı trafik kazası sonucunda yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydı ile 1.896,38 TL tedavi gideri, adli kontrol altında yurt dışı yasağı nedeniyle Türkiye'de kalmak zorunda kaldığını 5.000,00 TL’den fazla masrafı olduğunu, davacının makine ve motor teknisyeni olup 4 ay çalışamadığından 4.000,00 TL gelirden mahrum kaldığını belirterek toplam 9.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılar ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemenin 28.12.2015 tarihli ve 2012/317-2015/58 sayılı ek kararına yönelik incelemede;

Mahkemece, 28.12.2015 tarihli ek karar ile dosya davalısı davalılar ... ile ... vekilinin temyiz karar harcının yatırması için gönderilen muhtıranın tebliğ edilmesine rağmen kesin süre içerisinde noksan harç

yatırılmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Davalılar ... ile ... vekilinin 20.10.2015'da tebliğ edilen muhtıra üzerine 22.10.2015 tarihinde eksik temyiz karar harcını yatırdığı anlaşılmakla harç ikmali yapılmaması sebebi ile mahkemenin temyiz taleplerinin vazgeçilmiş sayılmasına dair ek kararı kaldırılarak davalılar ... ile ... vekilinin temyiz incelemesine geçilmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz istemi yönünden yapılan incelemede ise;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ... ile ... vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı tazminat ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ... ile ... vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı tazminat ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafından, tedavi gideri, konaklama gideri ve kazanç kaybı talep edilmiştir. Mahkemece tedavi gideri ve kazanç kaybı olarak 1.765,30 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, talep edilen konaklama giderine ilişkin olumlu veya olumsuz karar verilmemiştir. Buna göre, 16/04/2013 tarihinde Adli tıp uzmanından alınan raporda davacının kaza nedeniyle yaralanmasının 45 gün iş ve gücüne engel olacağı belirtilmiş olup bu süre boyunca konaklama gideri talebi ile ilgili somut olaya göre değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususta mahkemece bir karar verilmemesi doğru değildir.

4-Mahkemece hükme esas alınan Adli Tip Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen kusur raporunda, davalı sürücü %65, davacı ise %35 kusurlu bulunmuştur. Kaza tespit tutanağında, olay yerinde yapılan incelemede davacının aracının patlayan benzin deposundan çok az benzinin aktığı,vitesinin boşta olduğu, aracın taşıt yolu üzerinde önlem almadan kaldığı belirtilerek davalı sürücü arkadan çarpmadan kusurlu, davacı ise duraklama ve her durumda gerekli tedbirleri almama maddesini ihlal ettiği kannatine varılmıştır. Ceza dosyasında ise Adli Tip Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nden alınan kusur raporunda, kusur ihtimalli olarak belirlenmiş olup mahkemece davacının kusurlu olmadığı kabul edilerek beraat kararı verilmiş karar kesinleşmemiştir.

Mahkemece benimsenen rapor ile diğer raporlar arasında çelişki vardır.

Bu durumda; mahkemece, ceza mahkemesi kararının sonucu beklenmeli, kararın kesinleşmesi veya kusur haricinde nedenle bozulması halinde raporlar arasındaki çelişki giderilmeli, kararın kusur nedeniyle bozulması halinde ise sonucu beklenerek duruma göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ile ... vekilinin ek kararı temyiz talebinin kabulü ile 28.12.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ile ... vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (3) ile (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda yazılı 598,74 TL onama harcının temyiz eden davalılar ..., ...'dan alınmasına 24/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7375, Karar No: 2015/15006, Tarih: 05.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7375 E.  ,  2015/15006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 11. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2013/1354-2015/274

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; tarafların Ankara 8.Aile Mahkemesinin 2007/761 esas ve 768 karar sayılı ilamı ile boşandıklarını,bu karar ile müşterek çocuk Nehir'in velayet hakkının davacı anneye verildiğini ,söz konusu karar ile küçüğe iştirak nafakası takdir edilmediğini ,aradan geçen sürede müşterek çocuğun ihtiyaçlarının arttığını bu nedenle Nehir için aylık 1.500 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde , tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını,boşanma dosyasında düzenlenen protokol gereğince tarafların birbirlerinden her ne suretle olursa olsun nafaka talebinde bulunmayacaklarının kararlaştırıldığını,ayrıca davalının küçüğün şahsi ve eğitim giderleri için davacıya 156.000 TL verdiğini bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını,boşanma kararı ile davalının küçüğün eğitim ve öğretim masrafları için davacıya 156.000 TL tutarında para bıraktığı ,boşanma dosyasında düzenlenen protokol gereğince tarafların birbirlerinden her ne suretle olursa olsun nafaka talebinde bulunmayacaklarının kararlaştırıldığı,aradan geçen sürede davacının ekonomik durumunda olağanüstü bir kötüleşme ve davalının ekonomik durumunda olağanüstü bir artış da olmadığı , boşanma dosyasında düzenlenen protokolün 4.maddesinin iştirak nafakasının toplu ödemesi olarak değerlendirilmesi gerektiği, davalı tarafından protokolün 4.maddesi gereğince toplu olarak yatırılan nafaka miktarının faiz getirisinin enflasyon götürüsünü karşılayabilecek miktarda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakası istemine ilişkindir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır". Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

TMK. mad. 176/4 hükmüne göre ''Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir." Aynı şekilde 331. madde uyarınca; "durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır."

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Dosya kapsamından,tarafların 12.07.2007 tarihinde anlaşmalı boşandığı,anlaşmalı boşanma dosyasında yer alan 10.07.2007 tarihli protokolde, davalı babanın küçüğün eğitim ve öğretim masrafları için davacıya 156.000 TL tutarında para bırakacağı ve tarafların birbirlerinden her ne suretle olursa olsun nafaka talebinde bulunmayacakları hususlarının kararlaştırıldığı , söz konusu karar ile ; 26.04.2004 doğumlu müşterek çocuk Nehir'in velayetinin davacı anneye bırakıldığı , dosya kapsamındaki 10.07.2007 tarihli protokol gereğince mahkemece istenmemesi nedeniyle taraflar ve müşterek çocuk lehine nafaka takdirine yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 12.07 .2007 tarihinde taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Mahkemece;yaptırılan sosyal ekonomik durum araştırmasına göre,davacının emekli olup,aylık 1290 TL maaş aldığı,ayrıca Boğaziçi yazılım şirketinde çalışıp aylık 890.00 TL gelir elde ettiği , kendisine ait evde yaşadığı , davalının ise emekli olup, 2.100TL emekli maaşı aldığı ayrıca çalıştığı özel şirketten 1.000 TL gelir elde ettiği ,kendisine ait evde yaşadığı ,evli olduğu ,bu evliliğinden de ilköğretime giden bir çocuğu olduğu,müşterek çocuğun ise dava tarihi itibariyle 9 yaşında olup, özel okulda eğitim gördüğü anlaşılmaktadır.Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasındaki denge sonradan, şartların olağanüstü değişmesiyle taraflardan biri aleyhine katlanılamayacak derecede bozulmuşsa, taraflar artık o akitle bağlı tutulamazlar, değişen bu koşullar karşısında Medeni Yasanın 2.maddesinden yararlanarak sözleşmenin yeniden düzenlenmesini mahkemeden isteyebilirler.

Somut olayda,yerel mahkeme; Ankara 8.Aile Mahkemesinin 2007/761 Esas ve 768 Karar sayılı dosyası kapsamında yer alan 10.07.2007 tarihli protokolün 4.maddesi gereğince, davalı babanın müşterek çocuğun eğitim ve öğretim masrafları için davacıya bıraktığı 156.000 TL tutarında parayı iştirak nafakasının toplu olarak ödenmesi şeklinde değerlendirmiş olsa da, TMK.'nun 182/2.maddesi gereği velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda

olduğu yine anlaşmalı boşanma davasında davacının müşterek çocuk için nafaka istememiş olmasının daha sonra iştirak nafakası talep etmeye engel teşkil etmeyeceği , diğer taraftan müşterek çocuk için protokolle tazminat ödenmesinin davalı babayı iştirak nafakası ödemesi yükümlülüğünden kurtarmayacağı ancak bu husus nafaka miktarının tayininde göz önüne alınmalıdır. Mahkemece; yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bununla birlikte Ankara 8.Aile Mahkemesinin 2007/761 esas, 768 karar sayılı ve 12.07.2007 tarihli (boşanma) ilamı ile bu davanın açıldığı tarih arasında yaklaşık altı yıllık süre geçmiştir.  Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, çocuğun yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

O halde;mahkemece yapılacak iş; tarafların tespit edilen sosyal ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim dikkate alınarak ,TMK.nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktar nafakaya hükmedilmesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.