muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/40976, Karar No: 2017/17100, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40976 E.  ,  2017/17100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2777, Karar No: 2015/3259, Tarih: 28.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2777 E.  ,  2015/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/398968

MAHKEMESİ : Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2011

NUMARASI : 2010/754 (E) ve 2011/448 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanık G.. S..'in, kararı temyiz etmeyen diğer sanık T.. N.. yerine motorlu taşıt sürücü adaylığı sınavına girdiği, salon görevlilerince sanık G.. S..'in, masa üzerinde bulunan kimlik belgesinde fotoğrafı olan T.. N..'na benzemediğinin fark edildiği ancak sınavın bitmesinin beklendiği, sınav sonunda sanık Gökhan'ın cevap kağıdını görevlilere verdiği sırada bu durumun tutanağa bağlandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık Gökhan'ın diğer sanık Tarık'ın yerine sınava girmekten başka bir eyleminin tarif edilmediği anlaşılmakla, iddianamede sanık Gökhan'ın diğer sanık Tarık adına herhangi bir belge doldurduğuna, imza attığına veya herhangi bir belgede sahtecilik yaptığına ilişkin bir anlatım bulunmaması hususu sınav görevlilerince düzenlenen ve sadece "başkasının yerine sınava girildiğini" tespit eden tutanakla bir arada değerlendirildiğinde, sanık Gökhan'ın sanık Tarık yerine sınav salonuna girip cevap kağıdını verdikten hemen sonrasında yakalandığı olayda; sanığın belgede sahtecilik suçunu oluşturabilecek herhangi bir eyleminin bulunmadığı ve bu itibarla beraati gerekirken resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü tesisi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ve uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 325. maddesi gereğince, bozma nedeninin maddi ceza hukukuna ilişkin olması göz önüne alınarak, bozmanın hükmü temyiz etmeyen diğer sanık T.. N..'na da teşmiline hakkında teşmil kararı verilen T.. N.. hakkında infazın durdurulmasına istem gibi 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15035, Karar No: 2012/1223, Tarih: 08.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/15035 E.  ,  2012/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 19.maddesine aykırı davranmak suçundan sanıklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/09/2007 tarihli ve 2007/216-173 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2007 tarihli ve 2007/113 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/06/2009 gün ve 33920 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 14/07/2009 gün ve KYB. 2009/171002 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37.maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142.maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1.maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1.maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1.maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 27. maddesinin 1.fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2.fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1.maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308.maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi ..."hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca, 12/07/2007 tarihli, 302 ve 16/07/2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nu anılan kararların göreve ilişkin yasa ve hükümleri yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2007 gün ve 2007/113 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 08/02/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18175, Karar No: 2014/18830, Tarih: 12.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18175 E.  ,  2014/18830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz eden katılan ... vekilinin, hakim tarafından görülerek 27.12.2010 tarihinde havale edilen dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiğinden sanığın temyizine göre yapılan incelemede,

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

1-Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen ... lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

2-5237 TCK da cezaların içtimaına ilişkin hüküm bulunmadığı gözetilmeden, doğrudan tayin olunan adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının toplanması suretiyle ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden 4 numaralı bendinin çıkarılması yerine "TCK nun 52/2 madde fıkrası gereğince tayin olunan 180 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL olarak takdir edilmek suretiyle 3600 TL adli para cezası ve 5 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL olarak takdir edilmek suretiyle 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " ibaresinin eklenmesi ve vekalet ücreti tayinine ilişkin 7. fıkranın hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3069, Karar No: 2024/6065, Tarih: 20.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3069 E.  ,  2024/6065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/5 Esas, 2024/22 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Dosya kapsamında yapılan incelemede davacı işçi tarafından davanın açıldığı yer mahkemesinin yetkisiz olduğu anlaşılmakta ise de; 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince davacı işçinin işini yaptığı yer olan ... ilçesinin adlî yargı çevresi olarak bağlı olduğu ...Mahkemelerinin işin yapıldığı yer mahkemesi olarak yetkili olduğu, İnegöl 2. İş Mahkemesinin ise davalı işverenin dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak yetkili olduğunun anlaşıldığı, anılan yetkili mahkemelerden birinin davacının tercihine göre belirlenmesi gerektiğinden, davacının bahsi geçen yetkili mahkemelerden hangisini davanın görülmesi için seçtiği konusundaki beyanı alındıktan sonra dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16713, Karar No: 2016/5048, Tarih: 25.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/16713 E.  ,  2016/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar, 20/03/2013 tarihinde ölen ortak mirasbırakanları ...'nun maliki olduğu 568 ada 1, 2 ve 3 sayılı parseller, 569 ada 5 ve 6 sayılı parseller, 570 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 sayılı parseller, 217 ada 17 ve 18 sayılı parseller, 934 ada 5 sayılı parsel, üzerinde beş katlı bina bulunan 41 ada 61 sayılı parsel ile yine üzerinde beş katlı bina bulunan 45 ada 8 sayılı parseli davalı oğullarına tapuda devrettiğini temlik işlemlerinden sonra davalıların çekişme konusu taşınmazları aralarında taksim ettiklerini yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırmak maksatlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazların murisin terekesine ait taşınmazlar olmadığını, davalı ...'un yurtdışında çalışarak elde ettiği gelirlerle alındığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi bir taşınmazda mirasçılar tek başına tasarrufta bulunmayacağından ötürü davacıların miras payına yönelik dava açamayacağı dava dışı iki mirasçının daha bulunduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre, taraflar arasındaki çekişmenin muris muvazaası hukuksal nedeninden kaynaklandığı tartışmasızdır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, bu tür davalardaki en önemli husus, murisin işlemi mirasçılarını aldatmak amacı ile yapmasıdır. Aldatılmak istenilen tüm mirasçılar muvazaalı işlemin dışında kalan ve zararlarına işlem yapılan üçüncü kişi durumundadırlar. Böyle olunca da muris muvazaasına dayalı davalarda dava konusu hak halefiyet yolu ile muristen geçmesine rağmen, dava açma hakkı halefiyete dayanmayıp, aleyhine haksız fiil işlenen mirasçının kendisine ait haktan doğmaktadır.

Bu tür olaylarda murisin iradesi ile mirasçısının yararı çatışmaktadır. Bir bakıma mirasçı yasal hakkını mirasbırakana karşı korumaya çalışmaktadır. Murisin istediği bir davayı değil, murisin iradesine karşı bir dava açmaktadır. Tüm bu nedenlerle de, dava açan mirasçı yada mirasçılar tereke elbirliği mülkiyetine tabi olsa dahi pay oranında iptal ve tescil isteyebilirler.

Öyleyse ise mahkemece yapılacak iş, miras bırakanın davalılara yapmış olduğu temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olup olmadığının araştırılması, bir başka ifade ile miras bırakanın 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde iradesinin tartışmaya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14462, Karar No: 2017/7977, Tarih: 14.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/14462 E.  ,  2017/7977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait akaryakıt istasyonundan davalı şirkete ait araçlar için davalı şirket tarafından dönem dönem cari hesap olarak mazot alımı yapıldığını, alınan mazot bedellerinin bir kısmının davalı şirket tarafından ödendiğini, bu ödemelerden sonra davalı şirketin müvekkiline takip konusu yapılan miktar kadar bakiye borcu kaldığını, davalı şirketin bakiye borcunu ödemekten kaçınması üzerine davalı şirket aleyhine...1. İcra Müdürlüğünün 2013/1535 E. sayılı takip dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalı şirketin takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin açık hesap çalışmadığını, alışverişlerini peşin olarak yaptığını, davacıya herhangi bir borcu bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre; davacının ilgili yıllara ilişkin defter hesaplarının detaylı tutulmadığı, bu nedenle cari hesap kaydının olmadığı, davacının davalıdan ticari bir alacağı olduğunun defter kayıtlarından tespitinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava akaryakıt satışından kaynaklanan alacağa dayalı yapılan takibe yönelik itirazın iptali istemidir. Davacı delil olarak birtakım veresiye fişlerine dayanmıştır. Bu durumda mahkemece veresiye fişlerinde isim ve imzası bulunanların davalı çalışanı olup olmadığının SGK ve ilgili kurumlardan araştırılarak, davalı çalışanı olduğunun tespiti halinde ise imzaların onlara ait olup olmadığının değerlendirilmesi de yapılarak varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15959, Karar No: 2021/18105, Tarih: 23.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/15959 E.  ,  2021/18105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan sanıkların bir kısmı tarafından imzalı suç tutanağına göre,oluşa, iddia ve savunmalara, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu ağaçların kesildiği ... köyünde arazi kadastrosunun tamamlanmış bulunmasına ve söz konusu yerin devlet ormanı olduğunun tespit edilmiş bulunmasına, kadastrosu tamamlanan yerlerin devlet ormanı olduğunun tüm köy halkı tarafından bilindiğinin kabul edilmesine, ... Tapu Müdürlüğü'nün 13.10.2015 tarihli yazısına ek olarak gönderilen tapu evrağında ağaçların kesildiği suça konu yerin orman vasfında olduğunun belirtilmesine ve tüm dosya muhteviyatına göre, sanıkların iştirak ve fikir birliği içerisinde devlete ait ormanlık alanda 6831 sayılı Kanunun 91/1-4. maddesinde düzenlenen motorlu testere ile ağaç kesme suçunu gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanunun 91/1-4. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 22.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40921, Karar No: 2017/17094, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40921 E.  ,  2017/17094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19569, Karar No: 2023/19342, Tarih: 12.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19569 E.  ,  2023/19342 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/815 E., 2023/3379 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/263 E., 2022/689 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı vekilinin, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Buna göre Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmayan davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.