muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21888, Karar No: 2012/10084, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21888 E.  ,  2012/10084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ..., ırza geçme ve ırza geçmeye iştirak suçlarından sanık ..., mefruz cebirle ırza geçme suçundan sanık ..., reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ..., ..., fuhşa teşvik etme suçundan sanık ... (...), fuhşa teşvik etme, ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarına iştirak suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve ...'nın eylemlerinin mefruz cebirle ırza geçme, sanıklar ... ve ...'nın eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, sanık ...'in ırza geçme ve ırza geçme suçuna iştirak eylemlerinin bir bütün olarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını oluşturdukları kabul edilerek, sanıklar ..., ... ve ...'in ırza geçme, sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetlerine, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, sanıklar ... ve ...'nin fuhşa teşvik suçları ile ilgili davaların zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılmasına dair Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2010 gün ve 2010/35 Esas, 2010/49 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili, sanıklar ..., ..., ... ..., ..., ... ve ... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında zorla ırza geçme ve reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarına iştirak suçlarından açılan davalarla ilgili zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanıklar ..., ... ve ... haklarındaki mefruz cebirle ırza geçme, sanık ... hakkındaki çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar ..., ... ..., ... ve ... müdafilerinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle bu sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., haklarındaki reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, sanıklar ... ve ... haklarındaki fuhşa teşvik suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Müsnet suçlardan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine, 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Müsnet suçlardan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine, 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili ve sanıklar ..., ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar ..., ..., ... haklarındaki reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, sanıklar ... ve ... haklarındaki fuhşa teşvik suçlarından kurulan hüküm fıkralarının herbirinden “zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına” ilişkin ibareler hükümlerden çıkartılarak, yerlerine “kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesine” ibaresi ilave edilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Mağdurenin kollukta verdiği 24.06.2001 tarihli, Cumhuriyet Savcısına verdiği 28.06.2001 tarihli, duruşmadaki 10.08.2001 tarihli ifadelerinde samimi ve istikrarlı olarak, çalıştığı Güven Plak isimli işyerinden kaset almak için sanık ...'nın çalıştığı radyo istasyonuna gittiğinde sanık ...'nın bir müddet sonra kapıyı kilitleyip, perdeleri kapatıp, radyonun da sesini açarak bir defa zorla ırzına geçtiğini belirttiği ve mağdurenin kolluktaki beyanlarında ilişkiye girdiği diğer bir kısım sanıklarla olan cinsel ilişkisinin rızaya dayalı olduğunu açıkça beyan ettiği gözetildiğinde; mağdurenin sanık ... hakkında cinsel ilişki sırasında zor iddiasında bulunmasını veya iftira atmasını gerektirir bir husumetinin de bulunmadığının anlaşılması ve sanığın tevilli ikrarı karşısında sanık ...'nın eyleminin 15 - 18 yaş aralığında bulunan mağdureye yönelik zorla ırza geçme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebet kabul edilerek sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık ... hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 223/8. Maddesi uyarınca düşmesi yerine, 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık ... hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 223/8. Maddesi uyarınca düşmesi yerine, 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca mahkemenin 30.05.2008 tarih ve 2005/190 Esas, 2008/82 Karar sayılı, bozmadan bir önceki hükmünde sanık ... ile ilgili verilen ceza miktarı bakımından kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/861, Karar No: 2017/1403, Tarih: 26.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/861 E.  ,  2017/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/1-2, 63 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta, ceza ehliyetine ilişkin rapor alınması gerektiğine, ceza miktarının fazla olduğuna, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine ilişen, Cumhuriyet savcısının ceza ehliyetine ilişkin rapor alınması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın madde bağımlısı olup etraftan para istemeyi alışkanlık hale getirdiği, olay gecesi sanığın, tekel bayiinden çıkmakta olan mağdura bıçakla bir kez vurup kaçtığı, mağdurun sağ meme üzerine isabet eden bıçak darbesinin pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; sanığın mağdura bir kez bıçakla vurmuş olması, yaranın yeri ve niteliği, aralarında öldürmeyi gerektirir ciddi bir husumet bulunmaması, sanığın engel bir sebep bulunmaksızın eylemine devam etmeden olay yerinden kaçması nazara alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu ve kasten yaralama suçundan TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın neticeye etkili olacak şekilde belirlemek suretiyle hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan karar verilmesi,

2-) Sanık hakkında; Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2014 tarihli, 2013/552 esas, 2014/307 karar sayılı, kamu malına zarar verme suçundan 10 ay erteli hapis cezasını ihtiva eden hükmün suç tarihinden sonra 18.06.2014 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas teşkil etmediği gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanması,

3-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususların gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25215, Karar No: 2013/34910, Tarih: 05.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/25215 E.  ,  2013/34910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bafra İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki   alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.'nun 89. maddesinin 1, 2 ve 3. fıkralarına göre; “Hamiline ait olmıyan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmıyan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödiyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir (Haciz ihbarnamesi). Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4'üncü fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir.

Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur.

Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur.

Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde itiraz etmezse, mal yedinde veya borç zimmetinde sayılır ve kendisine gönderilen haciz ihbarnamesine süresinde itiraz etmediği, bu nedenle de malın yedinde veya borcun zimmetinde sayıldığı ikinci bir ihbarname ile bildirilir. Bu ikinci ihbarnamede ayrıca, üçüncü şahsın ihbarnamenin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde ikinci fıkrada belirtilen sebeplerle itirazda bulunması, itirazda bulunmadığı takdirde zimmetinde sayılan borcu icra dairesine ödemesi veya yedinde sayılan malı icra dairesine teslim etmesi istenir. İkinci ihbarnameye süresi içinde itiraz etmeyen ve zimmetinde sayılan borcu icra dairesine ödemeyen veya yedinde sayılan malı icra dairesine teslim etmeyen üçüncü şahsa onbeş gün içinde parayı icra dairesine ödemesi veya yedinde sayılan malı teslim etmesi yahut bu süre içinde menfi tespit davası açması, aksi takdirde zimmetinde sayılan borcu ödemeye veya yedinde sayılan malı teslime zorlanacağı bildirilir. Bu bildirimi alan üçüncü şahıs, icra takibinin yapıldığı veya yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde süresi içinde menfi tespit davası açtığına dair belgeyi bildirimin yapıldığı tarihten itibaren yirmi gün içinde ilgili icra dairesine teslim ettiği takdirde, hakkında yürütülen cebri icra işlemleri menfi tespit davası sonunda verilen kararın kesinleşmesine

kadar durur. Bu süre içinde 106'ncı maddede belirtilen süreler işlemez. Bu davada üçüncü şahıs, takip borçlusuna borçlu olmadığını veya malın takip borçlusuna ait olmadığını ispat etmeye mecburdur. Üçüncü şahıs açtığı bu davayı kaybederse, mahkemece, dava konusu şeyin (Değişik ibare:02.07.2012 - 6352 S.K./18. mad) yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere bir tazminata mahkum edilir. Bu fıkraya göre açılacak menfi tespit davaları maktu harca tabidir.”

3. kişinin icra mahkemesine başvurusu, kendisine tebliğ edilen 1 ve 2. haciz ihbarnamelerinin tebliğ işlemlerinin usulsüzlüğü ve öğrenme tarihine göre haciz ihbarnamelerine  süresinde itiraz etmesine rağmen hakkında verilen haciz kararının ve haciz ihbarnamesinin  iptali talebine ilişkindir. Tebliğ işleminin usulsüzlüğü iddiası İİK.'nun 16. maddesi kapsamında şikayet olup aynı maddenin 1. fıkrasına göre öğrenme tarihinden itibaren 7 günlük süre içerisinde ileri sürülmelidir.

3. kişinin icra mahkemesine başvurusu, kendisine tebliğ edilen 1 ve 2. haciz ihbarnamelerinin tebliğ işlemlerinin usulsüzlüğü ve öğrenme tarihine göre haciz ihbarnamelerine  süresinde itiraz etmesine rağmen hakkında verilen haciz kararının ve haciz ihbarnamesinin  iptali talebine ilişkindir. Tebliğ işleminin usulsüzlüğü iddiası İİK.'nun 16. maddesi kapsamında şikayet olup aynı maddenin 1. fıkrasına göre öğrenme tarihinden itibaren 7 günlük süre içerisinde ileri sürülmelidir.

Somut olayda şikayetçinin 1. haciz ihbarnamesine 08.01.2013 tarihinde itiraz ettiği ve  bu tarihte anılan tebliğ işlemini öğrendiği, yine şikayet dilekçesinde 2. haciz ihbarnamesinden 03.01.2013 tarihinde haberdar olduğunu belirterek bu tarihte anılan tebliğ işlemini öğrendiği, her iki tebliğ işlemine yönelik şikayetin ise İİK.'nun 16/1. maddesinde öngörülen yasal 7 günlük süreden sonra 16.05.2013 tarihinde icra mahkemesine başvurularak gerçekleştirildiği anlaşılmıştır. Bu durumda anılan tebliğ işlemlerine yönelik şikayetin süre aşımından reddi gerekir.

Öte yandan 1.ve 2. haciz ihbarnamesi tebliğ tarihlerine göre 3.kişi İİK.'nun 89. maddesinde öngörülen sürede itiraz etmediğinden borcun zimmetinde sayılması gerekir. Aynı madde uyarınca gönderilen 3. haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihinden itibaren 15 günlük süre içerisinde menfi tespit davası açıldığı bildirilmediğinden, anılan haciz ihbarnamesine itiraz edilmiş olması, borç zimmetinde sayılan 3. kişi hakkında haciz kararı verilmesine engel olmaz. Ancak; İİK.'nun 355. maddesine göre, maaş ve ücret haczinin icra müdürlüğünce borçlunun çalıştığı iş yerine maaş ve ücretinin haczedildiğine dair haciz yazısı gönderilerek yapılması gerekir. İİK.'nun 89. maddesi uyarınca haciz ihbarnamesi gönderilerek maaş haczi yapılamaz.

Şu hale göre; İİK.'nun 89. maddesi gereğince 3. kişiye gönderilen haciz ihbarnamelerinde “borçlunun maaşının ¼ 'ü ile işçilik alacakları dışındaki tüm hak ve alacaklarının  borca yeter miktarının haczine karar verildiği” belirtildiğinden haciz ihbarnamelerinin “borçlunun maaşının ¼'ünün haczine“ ilişkin  kısmının iptaline, haciz ihbarnamelerinin diğer kısımları bakımından ise, 3. kişi tarafından 1. ve 2. haciz ihbarnamelerine süresinde itiraz edilmediğinden ve yasal süre içinde de menfi tespit davası açılmadığından şikayetin reddine karar verilmesi gerekir.

O halde  mahkemece; usulsüz tebliğe ilişkin şikayetlerin süre aşımından reddine,  haciz ihbarnamelerinin "borçlunun maaşının ¼'ünün haczine" ilişkin  kısmının iptaline, fazlaya ilişkin istemin ve hacizlerin kaldırılmasına yönelik şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8213, Karar No: 2015/21313, Tarih: 10.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8213 E.  ,  2015/21313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/370459

MAHKEMESİ : Kaş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/444 (E) ve 2013/494 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, kıyı kanununa muhalefet ve imar kirliliğine neden olma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İmar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, suçun mağduru Belediye Başkanlığı olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle, Maliye Hazinesi temsilcisinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Hakkı olmayan yere tecavüz ve kıyı kanununa muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık hakkında devletin hüküm ve tasarrufu altındaki hazineye ait taşınmaza tecavüz ettiğinden bahisle açılan davada, tek bir fiilden dolayı birden fazla beraat hükmü kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan hazine temsilcisinin, suçların sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16987, Karar No: 2015/26148, Tarih: 03.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/16987 E.  ,  2015/26148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklardan ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için, 06.05.2010 tarihinde kocası olan sanık ...'dan muvazaalı olarak boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.