muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9622, Karar No: 2011/2000, Tarih: 16.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/9622 E.  ,  2011/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2010 gün ve 2008/365 Esas, 2010/61 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde O Yer C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 19.10.2010 günlü tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle 09.02.2011 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine, sanık ... müdafii Av. ... 08.02.2011 tarihli rapor fotokopisi ekli telgrafı ile; rahatsızlığı nedeniyle duruşmaya katılamayacağını, mesleki mazeretinin kabulü ile duruşmanın başka bir güne ertelenmesini, duruşma gününü telefon ile kalemden öğreneceğini talep ettiği görüldü.

Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde sanık müdafiin mazeretinin kabulü ile duruşmanın 09.03.2011 saat 13.30'a bırakılmasına,

Sanık müdafiin talebi doğrultusunda duruşma gününü kalemden öğrenmesine oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay C.Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşma 23.03.2011 Çarşamba saat 13.30'a bırakılmıştı.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen O Yer C.Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki savunmalarının reddiyle hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA, 16.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

16.03.2011 tarihinde verilen işbu karar 23.03.2011 tarihinde Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/18937, Karar No: 2016/9492, Tarih: 23.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/18937 E.  ,  2016/9492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa katılanın zararını gidermesi için çıkarılan ödeme ihtaratında miktar belirtilmediği gibi, bilirkişi tarafından belirlenen 32,93 TL kaçak bedelinin, bu miktara vergiler eklendiğinde, katılan kurumun talep ettiği zarar toplamına yakın olduğu görülmekle, yeniden ödeme ihtaratı çıkarılmasına gerek görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26401, Karar No: 2010/20206, Tarih: 09.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/26401 E.  ,  2010/20206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, izinsiz bıçak taşımak

HÜKÜM : Kısmen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına - Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçu nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçuyla ilgili olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231/5. maddesi uyarınca verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, aynı Yasanın 5560 ve 5728 sayılı Yasalar ile değişik 231/12. maddeleri uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanık ... savunmanının bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 264/1. maddesi uyarınca, hükümlü yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2.fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına İADESİNE,

A- Sanıklar ... ve ... haklarında yakınanlar ..., ..., ... ve ...’a yönelik yağma eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklar 18 yaşını doldurmadıkları halde, 5271 sayılı CMK’nun 185. maddesine aykırı olarak 31.03.2009 tarihli oturumun kapalı yerine açık yapılması

giderilmesi olanaklı olmadığından, yakınan ...’a yönelik eylemde, adı geçen yakınandan yağmalanan cep telefonunun kolluk görevlilerinin yaptıkları araştırma sonucunda bulunup yakınana teslim edildiği, yağmalanan spor çanta ile ayakkabısı yönünden gerçekleşen teslim nedeniyle oluşan kısmi iadeye de yakınanın izni olup olmadığı sorulmadan, iadenin tam ve rızai olduğu gerekçesiyle 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinin yazılı biçimde uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4510, Karar No: 2023/2660, Tarih: 11.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/4510 E.  ,  2023/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; “davanın kısmen kabul kısmen reddine; 7.666,97-EURO’nun 02.06.2014 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yıllık %7,5 faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda reddedilen ve temyize konu edilen 18.760,00 €’nun dava tarihindeki ... efektif satış kuruna göre karşılığı 55.623,40 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4600, Karar No: 2024/3382, Tarih: 30.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4600 E.  ,  2024/3382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/971 E., 2023/1923 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 12. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/705 E., 2020/1055 K.

Taraflar arasında karşılıklı görülen depozito iadesi ve cezai şart alacağı davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı/karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı/karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı kiracı vekili; müvekkili ile davalı arasında 01.11.2014 başlangıç tarihli gümrüklü genel antrepo işletmeciliği faaliyetinde bulunmak üzere kira sözleşmesi imzalandığını, Gümrük ve Ticaret Bakanlığının 17.06.2015 tarihli ve 29389 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Gümrük Genel Tebliği'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ ile İnegöl Gümrük Müdürlüğünün mobilya ihtisas yetkisinin kaldırıldığını, bu tasarruf sonucu müvekkili şirketin İnegöl Gümrük Müdürlüğüne mobilya ihtisas işletmesi olarak faaliyetine devam etme olanağı kalmadığından 19.06.2015 tarihi itibariyle antrepo işletmesini kapatmak üzere Gümrük Müdürlüğüne başvuru yapıldığını, kiralanan kullanılamamasına rağmen 08.09.2015 tarihli ihtar ile kira sözleşmesinin (6.) madde içeriği gözetilerek 31.10.2015 tarihi itibariyle sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, fesih tarihine kadar da sözleşmeden doğan yükümlülüklerin yerine getirildiğini, bundan sonra kiralanan usulüne uygun ve hasarsız olarak kiraya verene teslim edilerek 26.10.2015 tarihli ihtar ile depozito olarak ödenen 72.000,00 USD'nin iadesi istenildiği halde ödeme yapılmadığını ileri sürerek; 72.000,00 USD'nin temerrüt tarihi olan 06.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesince Devlet Bankalarının USD mevduatlarına uyguladığı en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Karşı davada davacı kiraya veren vekili; kiralanan depo olarak kullanılacağından gümrüklü antrepo işletmesinin kapatılması gerekçesi ile tahliye edilmesinin haksız olduğunu, kiracının ancak sözleşmede kararlaştırılan iki yılın sonunda kiralananı tazminatsız ve cezai şartsız tahliye etme hakkı bulunduğunu, bu hususun sözleşmenin (6.2) maddesinde düzenlendiğini, yine (6.2) ve (6.3) maddeleri gereğince sözleşmenin başlangıç tarihinden (01.11.2014), fesih/tahliye tarihine kadar olan (aylık 3.000,00 USD+KDV) 36.000,00 USD +KDV; tahliye tarihi olan 31.10.2015 tarihi ile kira süresinin hitamı olan 31.10.2016 tarihi aralığındaki bakiye süre için (aylık 15.000,00 USD +KDVx12 ay) 180.000,00 USD +KDV olmak üzere toplam 216.000,00 USD +KDV toplamı 254.880,00 USD cezai şart alacağından depozito bedeli 72.000,00 USD 'nin mahsubu ile bakiye bedelin faiziyle birlikte davalı karşı davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Asıl davada davalı kiraya veren vekili; sözleşmenin 01.11.2014 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli olduğunu, depo olarak kiralanan taşınmaza ilişkin sözleşmenin süresinden önce haksız olarak feshedildiğini, davacının basiretli tacir olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Karşı davada davalı kiracı vekili; feshin haklı olduğunu, cezai şarta ilişkin düzenlemenin ilk bir yıla ilişkin olduğunu, ikinci kira yılını kapsamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kira sözleşmesinin taraflarının tacir olduğunu, İnegöl Gümrük Müdürlüğünün mobilya ihtisas yetkisinin kaldırılması sebebiyle yapılan feshin haklı bir fesih olmadığını, sözleşmenin (6.) maddesine göre kiracı bir yıldan sonra iki yıldan önce sözleşmeyi feshettiğinden 212.400,00 USD cezai şart ödemesinin gerektiği, kararlaştırılan ceza tutarının borçlunun iktisaden sarsılmasını, çöküntüye uğramasına neden olmayacağı gerekçesiyle; asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne, asıl davada talep edilen 72.000,00 USD depozito bedelinin mahsubu ile bakiye 140.400,00 USD alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte asıl dava davacı karşı dava davalısından tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Karşı davalı vekili; İnegöl Gümrük Müdürlüğünün mobilya ihtisas yetkisinin kaldırılması nedeniyle kiralananı kiralama amacına uygun olarak kullanma ve ticari faaliyette bulunma imkanının ortadan kalktığını, ihtisas yetkisinin kaldırılmasının müvekkilinin öngörebileceği bir durum olmadığını, feshin haklı olmadığının tacir olmak ve basiretli davranmak yükümlülüğüne dayandırılmasının doğru olmadığını, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 138 inci maddesi ve dosyaya sunulan uzman görüşü raporunun değerlendirilmediğini, sözleşmenin (6.2) maddesinde yer verilen cezai şart düzenlemesinde bir yıla ilişkin kira bedelinin garanti edildiğini, bir yıla ilişkin kira bedelinin eksiksiz ödendiğini, kısmen kabulüne karar verilen karşı dava yönünden reddedilen kısım için vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yine cezai şart bedeline KDV dahil hükmedilmesi ve henüz tahakkuk yapılmadan bu bedele dava tarihinden itibaren faiz işletilmek suretiyle hüküm kurulmasının doğru olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; usul ve esas yönünden hukuka uygun olan karara yönelik başvurunun, esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Karşı davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl davada uyuşmazlık; kiracı tarafından açılan depozito bedelinin iadesi, karşı davada ise kiraya veren tarafından açılan cezai alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 19, 179 ve 342 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye göre; karşı davalı vekilinin karşı davaya yönelik KDV ve faize ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmektedir.

2. Taraflarca imzalanan 01.11.2014 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesinin "Tahliye ve cezai şart" başlıklı (6:) maddesinde;

"6.1. Kira süresi iki yıldır. Kiracı sözleşmeyi ancak aşağıdaki maddeler uyarınca feshedip mecuru tahliye edebilir.

6098 sayılı Kanun'un 19, 179 ve 342 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye göre; karşı davalı vekilinin karşı davaya yönelik KDV ve faize ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmektedir.

2. Taraflarca imzalanan 01.11.2014 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesinin "Tahliye ve cezai şart" başlıklı (6:) maddesinde;

"6.1. Kira süresi iki yıldır. Kiracı sözleşmeyi ancak aşağıdaki maddeler uyarınca feshedip mecuru tahliye edebilir.

6.2. İlk kira süresi (bir yıl ) içinde kiracının tek taraflı fesih hakkı yoktur. Kiracı en az bir yıl süre ile kiracı olarak kalmayı kabul ve taahhüt etmiştir. Ancak kiracı sözleşmeyi fesih eder ve kira süresi içinde taşınmazı erken tahliye ederse, kira başlangıç tarihi ile tahliye edilen tarih aralığındaki her ay için 3.000.-USD (ÜçbinAmerikandoları) ve %18 Katma Değer vergisi ve tahliye tarihi ile kira süresinin hitamındaki bakiye süre için aylık 15.000,00.-USD (-OnbeşbinAmerikandoları) ve %18 Katma Değer vergisini cezai şart olarak kiralayana gayrikabili rücü ödemeyi kabul, beyan ve taahhüt etmiştir. Cezai şart dışında kiralayanın başkaca herhangi bir tazminat talep hakkı olmayacaktır.

6.3. Kira süresinin sona ermesinden sonraki kira dönemlerinde kiracı tazminatsız ve cezai şartsız olarak tek taraflı olarak sözleşmeyi fesih edip kiralananı erken tahliye edebilir.” hükmü düzenlenmiş olup, taraflar tacir olduğundan cezai şart hükmü geçerlidir. Davalı kiracının sözleşmeyi tek taraflı olarak bir yıllık kira süresi dolduktan ancak iki yıllık kira süresi dolmadan tahliye ettiği hususu da uyuşmazlık konusu değildir.

3. Somut olayda sözleşmenin (6.2) maddesinde; kiracının kiralananda en az bir yıl süre ile kiracı olarak kalmayı taahhüt ettiği, "ancak" ifadesine yer verilerek devam eden cümleden, kiracı sözleşmeyi fesheder ve kira süresi içinde kiralananı tahliye etmesi ihtimaline yönelik düzenlenen cezai şartın buna göre ilk kira süresine ilişkin olduğu değerlendirilmiştir. O halde İlk Derece Mahkemesince; davalı kiracı tarafından davalıya gönderilen 08.09.2015 tarihli ihtarda, kira sözleşmesinin 31.10.2015 tarihi itibariyle feshedildiği beyanı ve bu tarihe kadarki kira bedellerinin ödenmesi, sözleşmede ilk kira yılından sonraki dönemde kira sözleşmesini tazminatsız fesih hakkı verildiği hususları birlikte değerlendirilerek, davacı kiraya verenin cezai şarta ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4. Bozma nedenine göre, davacı karşı davalı vekilinin karşı davaya ilişkin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Karşı davalı vekilinin, karşı davaya yönelik faize ilişkin temyiz itirazlarının reddine,

4. Bozma nedenine göre, davacı karşı davalı vekilinin karşı davaya ilişkin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Karşı davalı vekilinin, karşı davaya yönelik faize ilişkin temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan karşı dava bakımından İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi gereğince davacı karşı davada davalı yararına BOZULMASINA,

4. Bozma nedenine göre, davacı/karşı davalı vekilinin karşı davada vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/281, Karar No: 2023/2231, Tarih: 25.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/281 E.  ,  2023/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Beraat

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2020 tarihli ve 2020/88 Esas, 2020/76 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/289 Esas, 2021/1259 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca meşru savunma nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, suça sürüklenen çocuğun haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın kardeş oldukları ve aynı ikâmette birlikte yaşadıkları, olay tarihinde saat 21:00 sıralarında ikâmete gelen ...'ın annesinden yemek hazırlamasını istediği ve evin mutfak bölümünde yemek masasında oturarak telefonu ile meşgul olup yemeğin hazırlanmasını beklediği, bu sırada maktulün ...'ın yanına geldiği ve ...'a; "Yemek mi yiyeceksin telefonunla mı oynayacaksın!" diyerek sataşıp ona hakaret ettiği, ayrıca yüzüne vurduğu, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun ekmek bıçağı maktulü yaraladığı ve maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.