muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4910, Karar No: 2011/6220, Tarih: 24.05.2011

..., ... ve ..., 157 ada 37 sayılı parselin üzerindeki kestane ağaçlarının ..., 41 sayılı parsel içindeki ağaçların ise ...’a ait olduğuna ilişkin şerhlerin silinmesine,” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince, duruşmada kendini avukat ile temsil ettiren Hazine yararına, davalı taraf aleyhine avukatlık ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 24.05.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11704, Karar No: 2023/3185, Tarih: 25.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11704 E.  ,  2023/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/29 E., 2021/32 K.

KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ... ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 182 ada 53 parsel ... 994.544,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadim mera olduğu gerekçesiyle orta malı mera niteliğinde sınırlandırılmıştır.

2. Davacı ... dava dilekçesinde, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.12.2015 tarih ve 2013/125 Esas, 2015/76 Karar ... önceki kararı ile, davanın kabulüne, dava konusu 182 ada, 53 parsel ... taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişisi ...'ın 02.07.2015 tarihli raporuna ekli haritada (A) harfi ile gösterilen tarla vasıflı 17.661,60 metrekarelik kısmının en son ada parsel numarası verilerek ... ... mirasçıları adlarına payları oranında tapuya kayıt ve tesciline, 182 ada, 53 nolu mera parselinin dava dışı kalan kısmının ise kadastro tespiti gibi mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 16.12.2015 tarih ve 2013/125 Esas, 2015/76 Karar ... önceki kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 16.12.2015 tarih ve 2013/125 Esas, 2015/76 Karar ... önceki kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 21.11.2018 tarih ve 2016/4893 Esas, 2018/6936 Karar ... ilamıyla; "taşınmazın (A) bölümünün meranın bütünlüğünü bozup bozmadığı, bu bölümün toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve diğer yönlerden dava konusu taşınmazın diğer bölümünden nasıl ayrıldığı, aralarında doğal ya da yapay ayırt edici bir sınır bulunup bulunmadığı, taşınmaz bölümünün meradan açılan bir yer olup olmadığı, meranın devamı niteliğinde olup olmadığı hususlarını açıklayan, tarımsal niteliğini belirten, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ve yan görünüş (kesit) krokisi ile, somut verilere dayalı ayrıntılı rapor alınması, hava ve uydu fotoğraflarının keşifte uygulanması suretiyle bilirkişi ve tanık beyanları denetlenmesi, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılarak zeminde var olduğu belirtilen dereleri, taşınmazın temyize konu kısmını ve mera olan yeri gösteren, dava konusu taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğu, taşınmazın temyize konu bölümü ile mera olan bölümünü ayırıcı unsur sayılabilecek bir doğal yapının bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı rapor aldırılması, kadim mera içerisinde yağmur ve sel sularının oluşturduğu kuru dere niteliğinde yerlerin bulunabileceği, bu nedenle dört tarafı mera ile çevrili olan taşınmazlarda kuru derelerin ayrıcı unsur sayılamayacağı göz önüne alınarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taşınmazın meradan açılarak tarla haline getirilmiş olduğu, süresi neye ulaşırsa ulaşsın meraların zilyetlik yoluyla iktisabının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davacının davasının reddine, ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 182 Ada 53 Nolu Parselin kadastro tespiti gibi mera olarak özel siciline yazılmasına, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca varıldığını açıklayarak, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca varıldığını açıklayarak, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 ... Kadastro Kanunu' nun 14, 16 ve 17 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6142, Karar No: 2016/8846, Tarih: 12.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/6142 E.  ,  2016/8846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik mala zarar vermek, müştekiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ve mala zarar vermek suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...'ya ait ... İletişim olarak faaliyet gösteren iş yerinden, müştekiye ait 100 TL para ile arızalı Nokia marka cep telefonunu çaldığı, aynı iş yerinde müştekinin kayınbiraderi ...'in samsung marka cep telefonunda çalındığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'nun iş yerinde bulunan müşteki ...'ın telefonunun zilyetliğini ...'ya devretmiş olması nedeniyle eyleminin tek hırsızlık, tek iş yeri dokunulmazlığını bozmak ve tek mala zarar vermek suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Müştekiler ... ve ...’un 30/10/2013 tarihli duruşmada, suça sürüklenen çocuğun babası tarafından, soruşturma aşamasında, tüm zararlarının giderildiğine dair beyanda bulunduklarının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar vermek suçundan TCK'nun 168/1 maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29589, Karar No: 2015/16774, Tarih: 02.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29589 E.  ,  2015/16774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/369593

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2012/69 (E) ve 2013/346 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk A.. A.. hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk A.. A..'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk T.. T.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediği, dosyada suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine dair, diğer suça sürüklenen çocuklar A.. A.. ve M.. Y..'ın atfı cürüm mahiyetindeki beyanları ile kardeşi suça sürüklenen çocuk Muhammed beyanı ile de çelişik tanık M.. A.. Y.. beyanından başka; hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk T.. T..'nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33289, Karar No: 2017/15702, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33289 E.  ,  2017/15702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29213, Karar No: 2013/10287, Tarih: 29.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29213 E.  ,  2013/10287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Petrol kaçakçılığı suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonucunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3, 4, 5. maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, dosyanın İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/09/2011 tarihli ve 2011/342 esas, 2011/744 sayılı kararına sanık ...'nin yaptığı itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/02/2012 tarihli ve 2012/160 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.10.2012 gün ve 59773 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2012 gün ve KYB. 2012-274041 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142.maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrasında "Bu Kanun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar, Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye ceza mahkemelerinde görülür. Ancak bu suçlarla bağlantılı olarak resmi belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde, görevli mahkeme ağır ceza mahkemesidir."

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi................." hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca, 15/07/2011 tarihli, 1364 sayı ile, Eyüp Adliyesinin. İstanbul Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Eyüp 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği,

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca, 15/07/2011 tarihli, 1364 sayı ile, Eyüp Adliyesinin. İstanbul Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Eyüp 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği,

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2012 gün ve 2012/160 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3711, Karar No: 2019/206, Tarih: 17.01.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/3711 E.  ,  2019/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...'ün 53, 476 ve 1371 parsel sayılı taşınmazılarını diğer mirasçıları miras hakkından yoksun bırakmak amacıyla davalı oğlu ...'e temlik ettiğini, temlikin mirasçılarından mal kaçırmak amacı ile yapıldığını, devrin muvazaalı olduğunu ileri sürerek taşınmazların tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescil edilmesini, mümkün olmadığı takdirde saklı paylarını ihlal eden tasarrufların tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakan babasının kardeşi ile malik olduğu tarlalardaki kardeşinin paylarını satın almak istediğini ve bu nedenle paraya ihtiyacı olduğunu, mirasbırakanın aldığı taşınmazların bedelinin tarafından ödendiğini mirasbırakanın ölümüne kadar sürekli ona yardımcı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nin 53, 476 ve 1371 parsel sayılı taşınmazları 24.05.2002 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın 2014 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacılar ..., ..., ..., ..., davalı ..., dava dışı Mevlüde, İsa ve Havise’nin kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda, davacı tanıkları temlikin yukarıdaki ilkeler uyarınca muvazaalı olduğu yönünde beyanda bulunmamışlar, aksine davalı tanıklarından mirasbırakanın kızı Mevlüde mirasbırakan babasının taşınmazı rızası ile verdiğini, çocukları olarak kendilerinin de duruma rıza gösterdiğini, mirasbırakanın eşi Havise de dava konusu taşınmazları eşinin oğulları İsa’nın düğününü yapmak için davalıya sattığını ve yedi yüz elli bin lira aldığını, mirasbırakanın oğlu İsa ise dava dışı taşınmazların alınması için davalının mirasbırakana bir kısım para yolladığını, mirasbırakanın parayı ödeyemediği için karşılık olmak üzere dava konusu taşınmazları davalıya sattığını söylemiştir. Tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde muvazaa iddiasının kanıtlandığını söyleyebilme imkanı olmadığı gibi işlemlerin gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır. Bu durumda tenkis hükümleri de uygulanamaz.

Hal böyle olunca, temliklerin mal kaçırma amaçlı olduğu ve gerçek satış niteliğinde olmadığı iddialarının davacı tarafça kanıtlanamadığı ve işlemlerin gerçek satış olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.