muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9401, Karar No: 2021/722, Tarih: 26.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9401 E.  ,  2021/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a, 52/2-3-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ceza miktarına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki kamyonetle, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü, gidiş yönüne göre iniş eğimli, virajlı, yüzeyi buzlu olan asfalt kaplama caddede, sınıfına göre zorunlu olmasına karşın aracında kış lastiği bulunmadığı ve lastiklerine zincir takılı olmadığı halde seyrederken aracının 4,9 metre kayması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybettiği esnada, seyir istikametine göre soldan yoldan çıkarak, aynı istikamette bankette yürümekte olan yayaya çarpmasıyla, mevcut hızını yol şartlarına göre ayarlamayarak, tam kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda; sanığın eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14715, Karar No: 2015/14980, Tarih: 15.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14715 E.  ,  2015/14980 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini ancak ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çeşitli tarihlerde Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya emsal alınarak ve hesap bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, hükme esas alınan değişik iş mahkemelerince verilen ve Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya olduğu belirtilerek sonuca gidilmiş olup Dairemizce de bu husus gözden uzak tutulmamıştır.

Davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına ise çıkarılan tebligatın bila ikmal iade edildiği ya da tebligat parçalarının dosyaya konulmadığı görülmüş, bir kısım dosyada ise ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca mahkemece, karar duruşmasında verilen ara kararı ile bu aşamada ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesi gereksiz yere yargılamayı uzatacağından tebligat parçalarının bazılarının dönüşünün beklenilmesine yer olmadığına karar verilerek sonuca gidildiği görülmüştür.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bazı taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya konulmaksızın özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz temin edilerek ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri toplanmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenerek, gerekmesi halinde yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre ise, davacı dava dilekçesinde 20.07.2009-11.04.2014 tarihleri arasında kıdem süresi olduğunu belirtmesine ve bu tarihler arasının yaklaşık 5 yıl olmasına rağmen hatalı hesaplama ile 6 yıl 8 ay 22 gün üzerinden kıdem süresinin belirlenip hesaplama yapılması hatalıdır.

Yapılması gereken davacının talep ettiği dönem yönünden tanık da dinletmediği görülmekle davacının toplam çalışma süresini resmi kayıtlar esas alınarak ( Hizmet döküm cetveli vs) belirlenip alacakları buna göre hesaplatmaktır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar

verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5128, Karar No: 2021/8080, Tarih: 07.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/5128 E.  ,  2021/8080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

...

...

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Temyize konu dosyada, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2014 tarihli ve 2014/6438 sayılı iddianamesi ile, Düden Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan (diğer sanık) ...’nun 2009 takvim yılında Antalya Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan ... Turizm ... Ltd. Şti'.nden temin ettiği sahte faturaları kullandığı, sanık ...’nün ise diğer sanığın sahte fatura kullanma fiiline iştirak ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı; mükerrer olduğu kabul edilen Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/864 Esas sayılı dosyasında ise, sanık ...’nün 2009 takvim yılında ... Turizm ... Ltd. Şti'.ne ait faturaları sahte olarak düzenlediği, başka firmalardan temin etmiş olduğu sahte faturaları anılan şirketin hesaplarında kullandığı iddiasıyla kamu davası açıldığı; sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, iki suçun birbirine dönüşmeyeceği de dikkate alındığında, her iki davanın mükerrer olmadığı gözetilerek, yargılamaya devamla davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken, isabetsiz gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde:

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, mükellefiyetin adına tesis edildiğini, ancak resmi işlemler ile babasının ilgilendiğini, suça konu faturaların ne şekilde temin edildiğini bilmediğini savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Sanığın işletmenin faaliyeti ile ilgili belge düzenleyip düzenlemediğinin araştırılması, 2009 takvim yılı ve öncesinde vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları ile işletmenin faaliyetine ilişkin düzenlenen yoklama fişleri, tebliğ alındı belgeleri, işletme adına basılan faturaların teslimine ilişkin bilgi formları asılları getirtilip, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; belgelerdeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2) Suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdikleri, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3) Kabule göre de;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3) Kabule göre de;

a) Suça konu faturaların gelir vergisinde de kullanılması nedeniyle “16.03.2010” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2009” şeklinde yanlış gösterilmesi yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15184, Karar No: 2022/8991, Tarih: 18.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/15184 E.  ,  2022/8991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelemesinde; Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 25/09/2014 gün ve 2014/9234 esas - 2014/13260 sayılı ilamıyla ilk derece mahkemesinin 27/06/2013 tarihli kararının bozulmasına karar verildiği, ilgili bozma ilamında ‘’Kamulaştırma bedeli hesaplanırken toplam zemin bedeli üzerinden irtifak değeri hesaplanıp, bulunan irtifak değerine ağaçların ve yapının zarar gördüğü tespit edilmiş ve varsa ağaç ve yapı bedeli eklenmesi gerekirken bilirkişi raporunda ağaçların davacı idare tarafından kesilip götürüldüğü ve irtifak kamulaştırması sebebi ile ağaçların ve yapının zarar görüp görmediği yolunda herhangi bir araştırma yapılıp, bu yönde deliller ortaya konulmadan sadece irtifaklı alana isabet etmesi nedeniyle ağaçlar için ve yapı için değer düşüklüğü sebebiyle bedele hükmedilmiş olmasının doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası hükme esas alınan 06/05/2015 havale tarihli raporda; davaya konu taşınmaz için % 100 oranında objektif artış verilmesi gerektiği, taşınmazın içerisinden geçen Enerji Nakil Hattı yüksekliğinin taşınmaz içerisinde bulunan muhdesatlara zarar vermeyecek kadar yüksekten geçtiği bu nedenle muhdesat bedelinin hesaplama dışına çıkarıldığının belirtildiği, ilk derece mahkemesince bu defa ağaç ve yapı bedeli eklenmeksizin kamulaştırma bedeline hükmedildiği, ilgili kararın taraf vekillerince temyiz edildiği, Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 18/04/2016 gün ve 2016/3578 esas – 2016/6024 sayılı ilamıyla ilk derece mahkemesinin 03/09/2015 tarihli kararının bozulmasına karar verildiği, ilgili bozma ilamında ‘’Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde kullanılan veriler ve objektif artış yönünden bir bozma yapılmadığı halde, mahkemece bozma kapsamı dışına çıkılarak ve davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınmadan, daha yüksek objektif artış öngören ve daha yüksek zeytin fiyatı esas alınarak hesap yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 22/a maddesi uyarınca yapılan yenileme çalışmaları sonucu oluşan yeni tapu kaydı ve kadastro krokisi ilgili Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüklerinden getirtilip, yeni duruma göre kamulaştırma konusu daimi irtifak alanının ölçekli kroki üzerinde gösterilmesi için fen bilirkişisinden, kamulaştırma bedelinin yenileme sonrası oluşan yüzölçümüne göre yeniden tespiti için ise bilirkişi kurulundan ek rapor alınması sağlanmadan, eksik incelemeyle karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

2-UYAP sistemi üzerinden alınan tapu kaydına göre; davalıların malik sıfatının kalmadığı gözetildiğinde; yeni tapu kaydı getirtilip bu husus denetlenmek suretiyle, malik sıfatları sona ermiş ise davalılar yönünden pasif husumet ehliyeti yokluğundan ret kararı verilmesi ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 4650 sayılı Kanunla değişik 14/5. maddesi uyarınca yeni malik davaya dahil edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, malik olmayan davalılar lehine hüküm kurulması,

3-Mahkemece bozma ilamı kapsamı dışına çıkılarak ve davacı idare yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınmadan zeytin fiyatının 1,60 TL/KG esas alınarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 18/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4371, Karar No: 2023/8130, Tarih: 27.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/4371 E.  ,  2023/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2988 E., 2022/595 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : 1. Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Sanık ... hakkında, İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/390 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararı ile İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/613 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/613 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Sanıklar ...hakkında, İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2020/319 Esas, 2020/277 Karar sayılı kararı ile İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/613 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/613 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2019/613 Esas, 2022/90 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ...ın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Sanıklar ...ın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

3. Sanıklar ..., ...un, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

D. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/2988 Esas, 2022/595 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ...hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, sanıkların müdafilerinin ve sanık ...'in istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

2. Sanıklar ..., ve ......,hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanıkların müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

3. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık eleştirilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

4. Sanıklar ... ve ....... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıkların müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca "beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi" nedeniyle sanık ... hakkındaki hükmün bozulması, diğer sanıklar hakkındaki hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar Cengiz, ... ve ...müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar Cengiz, ... ve ...müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. 04.11.2019 tarihli birinci eylemde olay sırasında araçta bulunduğu tutanaklara geçen ... ve ... .....'ün tanık olarak dinlenmemesi ve iletişimin tespit tutanaklarına yönelik ses analiz raporu alınmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 3. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. ...'dan uyuşturucu madde ele geçirilmesine ilişkin olayda delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 3. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

Ç. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi gereği alınan kararın hukuka aykırı olduğuna, 3. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine, 5. Takdiri indirim uygulanması gerektiğine, 6. Hükmün gerekçesiz olduğuna, ilişkindir.

D. Sanık ... Arslan müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 4. Hükmün gerekçesiz olduğuna, ilişkindir.

E. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay yakalama ve fiziki takip tutanakları ile iletişimin tespiti tutanakları, güvenlik kamera görüntüleri, fiziki takiplere konu haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yürütülen tanıkların beyanları, tutanak düzenleyici tanıkların beyanları, sanıkların savunmaları, raporlar ve tüm dosya kapsamına göre;