muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6471, Karar No: 2024/11111, Tarih: 06.11.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/6471 E.  ,  2024/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/890 Esas, 2022/1301 Karar

KATILANLAR : ... Genel Müdürlüğü, Hazine

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince sanıklardan ... hakkında atılı suçtan kurulan mahkumiyet ile ... ve ... hakkında atılı suçtan verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/890 Esas, 2022/1301 sayılı Kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Katılan ... Genel Müdürlüğü vekiline 08.06.2022 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan ... Genel Müdürlüğü vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11412, Karar No: 2021/3221, Tarih: 29.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11412 E.  ,  2021/3221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ ... HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi neticesinde davacının istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi olduğu davalı şirketlerin haksız ve yersiz bir biçimde tahsil etmiş oldukları kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış, dağıtım ve iletim bedellerinin ve bu bedeller üzerinden oransal olarak alınan kdv, belediye tüketim vergisi, enerji fonu, TRT payı ve diğer bedellerin iadesi gerektiğini, ayrıca EPDK'nın 3065 sayılı kurul kararı ile kayıp enerji üzerinden TRT payı tahakkuk ettirilemeyeceğinin belirlendiğini, bu kararın iptali için TRT Genel Müdürlüğü'nün Danıştay'a başvurusu üzerine yürütmenin durdurulmasına karar verildiğini, sonrasında Danıştay tarafından davanın reddine karar verilmesine rağmen yürütmenin durdurulduğu dönemde davalı şirketler tarafından haksız ve hukuka aykırı biçimde kayıp kaçak bedelleri üzerinden de TRT payının tahakkuk ve tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik her bir davalıdan ayrı ayrı 1.000'er TL olmak üzere toplam 4.000 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; bilirkişi incelemesi üzerine 13.11.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini tarifeye aykırı olarak fazladan alındığı tespit edilen bedeller yönünden kısmen ıslah ederek 10.510,06 TL ye çıkarmıştır.

Davalılar; davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hükme karşı, davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; kurulan hükümde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK’nın 297 nci maddesinin ikinci fıkrası; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü içermektedir.

HMK’nın 297 nci maddesinin ikinci fıkrası; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü içermektedir.

Davacı; dava dilekçesinde, davaya konu bedellerin yürürlükteki mevzuat uyarınca davalı şirketler tarafından kendisinden alınmasının mümkün olmadığını, bu hususun Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı ilamı ve Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin aynı yöndeki kararlarıyla belirlendiğini ileri sürmüştür. Diğer bir anlatımla, davacı davaya konu bedellerin alınamayacağı yönündeki iddiasının dayanağı olan maddi vakıayı, yürürlükte olan mevzuat hükümleri ve bu mevzuata işaret eden yargı kararları olarak bildirmiştir. Mahkemece görüşüne başvurulan elektrik mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan 05.09.2017 tarihli raporda ise; ilgili mevzuat uyarınca alınması gereken KDV dahil perakende satış hizmet (PSH) bedeli ile yine ilgili kanunlar gereğince alınması gereken fon, vergi ve TRT payları ile davalı şirketler tarafından tahsil edilen tutarlar arasında fark bulunduğu belirtilerek fazladan alındığı tespit edilen bedeller bildirilmiş; davacı tarafından sunulan 13.11.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile de bu bedeller yönünden davanın kabulü talep edilmiş ve 14.11.2017 tarihinde harç ikmal edilmiştir.

Ne var ki, ilk derece mahkemesince; davacı tarafın ıslah dilekçesi hakkında, olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

Buna göre, ilk derece mahkemesince; davacı tarafın ıslah dilekçesinin değerlendirilmesi ve ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istem halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4739, Karar No: 2014/1154, Tarih: 28.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/4739 E.  ,  2014/1154 K.**

* MURİS MUVAZAASI

* MİRASÇIDAN MAL KAÇIRMA İRADESİNİN BULUNMAMASI

* SEMENİN PARA OLMAMASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 706

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 213

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 237

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 28.01.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat S. K. ile temyiz edilenler vekili Avukat E.U.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan M.F.Ö.’un 2004 yılında öldüğü, davacıların torunları davalının da gelini olduğu, çekişme konusu 7 parsel sayılı taşınmazı 29.11.1988 tarihli akitle gelini davalıya satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Borçlar Kanunu'nun 213. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; murisin 1913 doğumlu olup, yaşlılıktan kaynaklanan hastalıklarının bulunduğu, mirasbırakanın eşi F. S..nın 1993 yılında öldüğü, murisinin, gelini davalı ve oğlu A. S. ile aynı avlu içinde farklı evlerde yaşadıkları, murisin bakımı, yeme içme, temizliği ve ihtiyaçlarının giderilmesini yıllardır gelini davalının yaptığı görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. (HGK.'nun 29.4.2009 günlü 2009/1-130 sayılı kararı). Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 günlü, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; mirasbırakanın dava konusu taşınmazı temlikinde gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı, kendisi ile ilgilenen, bakımını yapıp, ihtiyaçlarını karşılayan gelinine duyduğu minnet sonucu devri yaptığının kabulü gerekir. Diğer taraftan, akitte gösterilen bedel ile gerçek bedel arasında fahiş fark var ise de, bu hususun tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağı da açıktır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenlerden alınmasına, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13311, Karar No: 2020/2152, Tarih: 05.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/13311 E.  ,  2020/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan: Beraat

2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde belirtilen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II-Katılan vekilinin mahkumiyet hükümleri nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemeye gelince;

1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, sanık hakkında mahkumiyet hükümleri verildiği halde kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1.500 TL maktu avukatlık ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

05.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2255, Karar No: 2025/2550, Tarih: 27.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/2255 E.  ,  2025/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3612 E., 2022/2692 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a maddesi ve 53. maddesi uyarınca 16 yıl 6 ay yıl hapis cezası, 60.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3,4-a, 192/3 maddesi, 53. maddesi uyarınca 12 yıl 4 ay 15 gün yıl hapis cezası, 45.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/3612 Esas, 2022/2692 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ...'ın ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Uyuşturucuların ele geçtiği ikametin sanığa ait olmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, lehe hükümlerin uygulanması gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmadığı, sanığın parmak izinin tespit edildiği yerlerin uyuşturucularla ilgili olmadığı, uyuşturucu madde ticaretine ilişkin delil bulunmadığı, alt sınırdan haksız olarak uzaklaşılmak suretiyle temel cezanın belirlendiği, etkin pişmanlık indiriminin üst hadden uygulanması gerektiği, sanık hakkında takdiri indirim sebeplerinin uygulanması gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyasının kapsamına göre; sanık ...'ye ait olan ve ...'nin beyanına göre sanık ... ile birlikte yaşadığı ikamette gerçekleştirilen aramada ikametin iki odasından da kişisel kullanım sınırının üzerinde sentetik kannabinoidin ele geçirilmesi, polis memurları geldiğinde sanık ...'ın olay yerindeki terastan yan terasa atlayarak kaçmasına ilişkin olayda sanıkların uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak;

1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Dava dosyasının kapsamına göre; sanık ...'ye ait olan ve ...'nin beyanına göre sanık ... ile birlikte yaşadığı ikamette gerçekleştirilen aramada ikametin iki odasından da kişisel kullanım sınırının üzerinde sentetik kannabinoidin ele geçirilmesi, polis memurları geldiğinde sanık ...'ın olay yerindeki terastan yan terasa atlayarak kaçmasına ilişkin olayda sanıkların uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak;

1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, arama tutanağı, tanık beyanları, sanık ...'nin savunmaları, parmak izi inceleme raporu, ikametten hassas terazinin de ele geçirilmesi, ele geçen uyuşturucu madde miktarı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın sanık ... ile aynı iştirak iradesi altında uyuşturucuları ticari amaçla bulundurduğuna dair kabulde, dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, arama tutanağı, tanık beyanları, sanığın savunmaları, parmak izi inceleme raporu, ikametten hassas terazinin de ele geçirilmesi, ele geçen uyuşturucu madde miktarı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın sanık ... ile aynı iştirak iradesi altında uyuşturucuları ticari amaçla bulundurduğuna dair kabulde, dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde, sanık hakkındaki temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 3. ve 61. maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesinde, İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık ... hakkındaki etkin pişmanlık indirimi oranının belirlenmesinde, dava dosyasının içeriği ile uyumlu gerekçelerle sanık hakkında takdiri indirim sebeplerinin uygulama dışı bırakılmasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28/12/2022 tarihli ve 2022/3612 Esas, 2022/2692 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2025 tarihinde karar verildi.