muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9277, Karar No: 2023/6501, Tarih: 25.12.2023

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece erkek tarafından ibraz edilen görüntülerin dava açıldıktan sonra yaşanan olaylara ilişkin olduğu belirtilmiş ise de erkek tarafından ses ve görüntülerin yer aldığı flash bellek dava dilekçesi ile ibraz edilmiş olup açılan dava öncesine ilişkin olduğu, dilenen tanık anlatımları ve incelenen görüntülere göre; erkeğin kadına ve annesine hakaret ettiği, sinirlendiğinde kendi kafasını duvara vurduğu, kadının yürüyüşe çıkmasına izin vermediği, bebek 10 aylıkken baba evine gittiği sonrasında barışarak eve döndüğü, en son tartışma sonrasında kadının gece vakti taksi ile baba evine gittiği, giderken kadının bir takım eşyalarını topladığı sırada erkeğin bu durumu kayıt altına aldığı, kadının taksi parasını evine gittiğinde annesinin verdiği, kadının hamileyken sigara içtiği, son gidişinden sonra eşya almaya geldiğinde yaşanan tartışma sırasında maruz kaldığı olaylar nedeniyle kayınvalidesine şiddet uyguladığı, Mahkemece erkeğin en son kadın lokantada yemek yerken kolundan tutarak ve zorlayarak kök ailesinin yanından aldığı kabul edilmişse de kadının dilekçelerinde bu vakıaya dayanmadığı, sonuç olarak kadına ve annesine hakaret eden, sinirlendiğinde kendi kafasını duvarlara vuran, kadının dışarı çıkmasını istemeyerek hayatına sınırlamalar getiren, kadının yanında parası olmaksızın evden ayrılmasına yol açan erkek ağır, eşya almaya geldiğinde yaşanan tartışma sırasında maruz kaldığı olaylar nedeniyle kayınvalidesine şiddet uygulayan, hamileliği sırasında sigara içen kadının az kusurlu olduğu, hal böyleyken her iki boşanma davasının kabulü gerekirken erkeğin davasının reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, SGK kayıtlarına göre kadının 2020 yılı Temmuz ayında çalışmaya başladığı, karar tarihi itibarıyla aylık kazancının 5

.004,00 TL olduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği ve az kusurlu olan kadın lehine 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşullarının gerçekleştiği ayrıca çocuğun yaşı, anne bakım ve şefkatine muhtaç oluşu, fiili ayrılık döneminde anne yanında oluşu ve uzman görüşü değerlendirilerek, velâyetinin anneye verilmesi çocuğun üstün yararına olduğu, ziynetlere ilişkin istinafın incelenmesine gelince; kadının ziynetlerin evde kaldığını ileri sürdüğü, tanık anlatımlarına göre takıların düğün sonrasında bir kutu içinde erkeğin annesine teslim edildiği gerekçesi ile kabul kararı verildiği, erkek, kadının giderken ziynetleri götürdüğünü ileri sürmüşse de kadın evden ayrılırken eşyalarını topladığı sırada erkeğin görüntü almış olup bu görüntülerde ziynetlerin alındığına ilişkin kayıt olmadığı, erkek tarafından sunulan görüntülerde yapılan konuşmalarda erkeğin kadının kardeşinin "Delikanlı adam karısına sahip çıkarsa bu altınlar senin, bu altınlar ailenin taktığı altınlar" der dediği, erkeğin "Mahkemede her şeyin zaten fotoğrafı videosu var, her şeyi alacak zaten, niye burada bunu konuşuyoruz ki?" şeklinde cevap verdiği, bu durumda kadının ziynet alacağı talebinin kabulünün sonuç itibarıyla doğru olduğu gibi miktar ve niteliklerinin kadına nikah ve düğünde takılan ziynetlerin ibraz edilen görüntülere uygun olduğu gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi, iştirak nafakasının miktarı ve ziynet alacağına yönelik istinaf talebi ile erkeğin ziynet alacağına yönelik istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine, tarafların boşanma davaları ve ferilerine yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile, kadının boşanma davası yönünden yeniden hüküm kurulması zorunlu hale geldiğinden hükmün bütünüyle kaldırılmasına, asıl dava ve birleşen davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve aylık 750,00 TL iştirak nafakasına, nafakaya her yıl ÜFE oranında artış uygulanmasına, kadın lehine 30.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, infazda tereddüt yaratmamak için ziynet alacağı yönünden de yeniden hüküm kurulmak suretiye 11 adet 22 ayar toplam 163 gr bilezik (1.913,76818x11) 21.051,45 TL, bir adet 14 ayar 10 gr kelepçe bilezik 825,00 TL, 21 adet çeyrek altın (230,60x21) 4.842,60 TL, 2 adet yarım altın (461,50x2) 923,00 TL değerindeki ziynet eşyasının aynen iadesine, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde toplam bedel 27.642,05 TL'nin ıslah tarihi olan 28.02.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten tahsili ile kadına ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, kabul edilen ziynet alacağı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- davacı kadın vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının reddi, iştirak nafakası miktarı, maddî ve manevî tazminat miktarı, ziynet alacağı talebinin reddedilen kısmı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; karşılıklı boşanma davasında kusur belirlemesinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, asıl ve birleşen dava ile ziynet alacağının kabulü, kadın lehine yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı, iştirak nafakası ve tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 31 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi uyarınca, boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir. Bölge Adliye Mahkemesince kadının 2020 yılı Temmuz ayında çalışmaya başladığı, karar tarihi itibarıyla aylık kazancının 5.004,00 TL olduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmişse de; dosyadaki sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre kadının asgari ücretli olarak çalıştığı, adına kayıtlı mal varlığı olmadığı, erkeğin yazılım sektöründe çalıştığı, asgari ücretin çok üzerinde geliri olduğu anlaşılmaktadır. Asgari ücretle çalışılmakta bulunulması tek başına yoksulluk nafakası bağlanmasını veya yoksulluk nafakasının ortadan kaldırılmasını gerektiren bir durum olarak kabul edilemez (Hukuk Genel Kurulunun 1.5.2002 tarih 2-397 Esas, 339 Karar, 24.14.2014 tarih ve 2013/3-1364 Esas, 2014/1082 Karar sayılı kararları). Somut olayda ... erkeğin ekonomik ve sosyal durumunun kadınınkinden daha yüksek olduğu anlaşıldığından davalı-davacı kadın lehine 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi koşulları gerçekleşmiştir. O halde, davalı- davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı gerekçe ile isteğin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı- davacı kadın lehine hükmedilen tazminatların miktarı ve yoksulluk nafakası yönlerinden davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA,

2.... erkek vekilinin tüm, davalı- davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine,

Dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/12651, Karar No: 2012/4035, Tarih: 16.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12651 E.  ,  2012/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.03.2010 tarih ve 2009/195-2010/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının maliki olduğu daireden 06.05.2002 tarihinde su akması sonucunda alt katta bulunan müvekkili şirkete sigortalı dairede hasar meydana geldiğini, sigortalı dairede oluşan hasar karşılığının müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek ödenen 8.337 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, zararın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sigortalı dairede meydana gelen hasarın 16 no’lu dairenin kalorifer borusundan kaynaklandığının anlaşıldığı, bu dairenin malikinin ... olduğu, bozma ilamı sonrasında yapılan araştırmada sigortalı evde bulunan halıda meydana gelen hasara yönelik davacı tarafın iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile 330.00 TL'nin ödeme tarihi olan 06.05.2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sigorta şirketi tarafından TTK'nın 1301. maddesine göre açılan rücu davası olup, Dairemizin ilk bozma ilamında hasar gören mallar içinde bulunan ipek Şirvan Halısı'nın gördüğü zarar miktarı yönünden dosyada somut bir delil bulunmadığı belirtilerek, tarafların bu konuda gösterecekleri delillerin toplanması, gerekirse hasara uğradığı iddia olunan halının görülmesi ve bu konuda uzman bilirkişilerden varsa hasar miktarı konusunda rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğine değinilmiş ve mahkemece verilen karar bu suretle bozulmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma kararının gerekleri yerine getirilmeden ipek halının hasarının ispatlanamadığı gerekçesiyle dava ret edilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma kararının gerekleri yerine getirilmeden ipek halının hasarının ispatlanamadığı gerekçesiyle dava ret edilmiştir.

Ancak, mahkemece Dairemiz bozma ilamında gösterildiği gibi gerekirse halının bulunduğu evde keşif yapılması önerildiği halde keşif yapılmamış, bu konuda uzman bilirkişiden, dava konusu olayda olduğu gibi, üst kat dairenin kalorifer borusunun patlaması sonucu oluşan su baskınından böyle bir halının hasar görüp görmeyeceği ve hasarın miktarı konusunda bir bilirkişiden rapor alınmamıştır. Bu durumda Dairemiz bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme yapmak ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar vermek gerekirken zararın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15201, Karar No: 2018/14243, Tarih: 07.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/15201 E.  ,  2018/14243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; gerekli masraf ve pulun yatırılmadığı anlaşılmakla duruşma isteği reddedildi, dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı ile ortak mirasbırakanı ...'nin mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak 566 ada 73 parsel sayılı taşınmazdaki 11 numaralı bağımsız bölümdeki 3/8 payını davalıya devrettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın taşınmazdaki payının miras paylaşımı nedeniyle devredildiğini, mirasbırakanın mal kaçırmasını gerektirecek şekilde eşiyle arasında geçimsizlik olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mal kaçırma kastı ile yapıldığı gerekçesi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mirasbırakan...’nin 14.04.2004 tarihinde öldüğü, geride davacı eşi ile 2007 yılında ölen annesi ... ve davalının mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın 566 ada 73 parsel sayılı taşınmazdaki 11 numaralı bağımsız bölümdeki 3/8 payın kuru mülkiyetini 31.07.1987 tarihinde satış suretiyle davalıya devrettiği, taşınmazda mirasbırakanın annesi ... lehine intifa hakkı tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı tanığı temlikin bedelsiz olduğunu davalıdan duyduğunu bildirmiş, davalı tanıkları ise mirasbırakan ile davalının annesi ...’nin paydaşı olduğu bir taşınmazı mirasbırakana ev alınması için sattığını, davalının da bu evin alınması için parasal katkıda bulunduğunu, mirasbırakanın bunun karşılığı olarak çekişme konusu taşınmazdaki miras payını davalıya devrettiğini belirterek davalının savunmasının doğrular şekilde beyanda bulunmuşlardır. Bu durumda temlikin mal kaçırma kastı ile yapıldığı iddiası usulüne uygun şekilde kanıtlanabilmiş değildir. Öte yandan, salt bedeller arası oransızlığın muris muvazaasının kanıtı olamayacağı açıktır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre ise; dava konusu taşınmazda kat mülkiyeti tesisi yoluyla oluşan 11 nolu bağımsız bölüm üzerinden hüküm kurulması gerekirken, arsa payı üzerinden iptal-tescile karar verilmesi de doğru değildir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1599, Karar No: 2011/8007, Tarih: 25.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1599 E.  ,  2011/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 175 ada 3 parsel sayılı 292.39 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ibadet yeri ve arsası niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin fen bilirkişi haritasında (A) harfiyle gösterilen bölümünün davacı adına, geriye kalan bölümünün ise davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, satış senedine dayanmış olmasına rağmen senet tanıkları dinlenmemiş, taşınmaz üzerinde kimlerin zilyet olduğu yeterince araştırılmamış ve tespite aykırı sonuca varıldığı halde tespit bilirkişilerinin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmamıştır. Eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak karar verilemez. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşabilmek için, taşınmaz başında yaşlı, yöreyi iyi bilen ve tarafsız kişiler arasından seçilecek üç yerel bilirkişi, senet tanıkları, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları ile fen bilirkişi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte yerel bilirkişiler, senet tanıkları, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, ... mirasının taksim edilip edilmediği, çekişmeli taşınmaz üzerinde kimlerin, ne kadar süre zilyet oldukları, davacının zilyetliğinin bulunup bulunmadığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, çelişkiler giderilmeye çalışılmalı, fen bilirkişisinden keşfi izlemeye olanak tanır rapor ve harita istenmeli ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 25.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34264, Karar No: 2017/15835, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34264 E.  ,  2017/15835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27324, Karar No: 2020/10161, Tarih: 20.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/27324 E.  ,  2020/10161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 52/2, 53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın, mağdur ....'a ait nüfus cüzdanı ve sürücü belgesini sahte olarak düzenleyip üzerine kendi fotoğrafını yapıştırdıktan sonra katılan ...'nın işyerine gelerek kendisini bu isimle tanıtıp sahte belgeleri ibraz ettikten sonra katılan ... Tali tarafından bu işyerince kiralanması için bırakılan .... plaka sayılı aracı üç günlüğüne kiraladığı, sürenin bitiminde anlaşma gereği, üç gün daha süre uzatımı yapıldığı, verilen ikinci süre bitmesine rağmen aracın işyerine teslim edilmeyerek başkasına sahte belgelerle satıldığı, yapılan incelemede, sözleşme altındaki imzanın sanığa ait olduğunun belirlendiği, sanığın suçunu kabul ettiği, bu dosya kapsamına göre, sanığın, sahte nüfus cüzdanı ve sürücü belgesini kullanarak nitelikli dolandırıcılık suçunu, bu şekilde sahte kira sözleşmesini imzalayarak da özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, ikrar, katılan ve tanık beyanları, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğini sabit gören mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, bu hususun, koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanığın herhangi bir gerekçeye dayanmamış yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA

20/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.