muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5525, Karar No: 2012/18391, Tarih: 14.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/5525 E.  ,  2012/18391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Uysal tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin 08.07.2008 tarihinde davalı şirket bünyesinde Acil Tıp Teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, davacıya işveren tarafından 30.09.2011 tarihinde işe gelmemesi, iş sözleşmesinin feshedildiğinin şifahi olarak söylendiği, davalı işveren tarafından feshe ilişkin herhangi bir yazılı bildirimde bulunulmadığı, hiçbir gerekçe ... sürülmediği, feshin geçersiz olduğu, iş sözleşmesinin feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine, davacının kanuni sürede işe başlamak için başvurması halinde, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süreye ilişkin, en fazla dört aylık ücreti ve diğer haklarının ödenmesinin tespitine, davacının kanuni sürede başvurması halinde davalı işverence en son yaptığı işe uygun olarak işe başlatılmaması hali için belirlenecek iş güvencesi tazminatının sekiz aylık ücreti tutarında belirlenerek müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri gereği haklı ve usulüne uygun olarak 05.10.2011 tarihinde ihtarname ile feshedildiğini, davacının iş sözleşmesinin 30.09.2011 tarihinde şifahi olarak feshedilmediğini, davacının 30.09.2011 tarihinden itibaren izinsiz ve özürsüz olarak işyerine gelmediğini, bunun üzerine davacıya ihtarname gönderilerek işyerine davet edildiği, bu davete icabet etmemesi durumunda iş sözleşmesinin feshedileceğinin yazılı olarak kendisine bildirildiği, davacının işe gelmemesini kimin söylediğinin de belli olmadığını, devamsızlık sebebiyle haklı olarak feshedildiğini, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının sigorta çıkışının 30.09.2011 tarihinde yapıldığı, iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra tutulan devamsızlık tutanaklarının hükme dayanak yapılamayacağı, sigorta kayıtlarında 30.09.2011 tarihinde prim ödeme gün sayısı bulunan davacının 30.09.2011 tarihinde işe gelmediğine ilişkin devamsızlık tutanağına dayanarak iş sözleşmesinin feshedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme yetersizdir. Şöyle ki;

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme yetersizdir. Şöyle ki;

1-Mahkemece davacının sigortalı hizmet cetvelinde belirtilmiş olan işten ayrılma tarihine göre iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği kabul edilmiş ise de, devamsızlık durumunda çalışılmayan günler için işverenin Sosyal Güvenlik Kurumu'na prim ödeme yükümlülüğü bulunmadığından sigortalı hizmet cetvelinde gösterilen tarihte hizmet sözleşmesinin feshedildiği kabul edilemez. Bu sebeple işten ayrılma bildirgesinin hangi tarihte düzenlendiği ve kuruma hangi tarihte verildiği belirlenmeden sözkonusu tarihe itibarla sonuca gidilmesi isabetli değildir.

2-Davacı, işveren tarafından 30.09.2011 tarihinden itibaren işe gitmemesinin istendiğini iddia ettiğine göre, bunu davacının ispat etmesi gerekir. Bilgisine başvurulan tanıkların beyanı genel olarak duyuma dayalı olup, kendilerinin de aynı sebeplerle işten çıkartıldıklarını bildirmişlerdir. Davacı tanıklarının işverene karşı davaları olup olmadığı araştırılmadığı gibi, işten çıkartıldıklarını bildirdiklerine göre anlatımları da inandırıcı bulunmamaktadır.

3-Somut olayda doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davacıdan kendisine işe gelmemesini söyleyen işyeri çalışanının kim olduğu tespit edilmeli ve gerekirse bu kişinin de bilgisine başvurulmalıdır. İşten ayrılma bildirgesinin düzenlenme ve kuruma verildiği tarihler belirlenmeli, davacının gerçekten işveren tarafından 30.09.2011 tarihinden itibaren işe gelmemesinin istenip istenmediği duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmelidir. Gerçekten böyle bir istek nedeniyle davacı işe gitmemiş ise, devamsızlık hukuki sonuç doğurmayacağından şimdiki gibi davanın kabulüne, aksi taktirde davacının 30.09.2011 tarihinden itibaren haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın işe devamsızlık sebebiyle yapılan feshin haklı olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Bu sebeplerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12605, Karar No: 2014/13940, Tarih: 21.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12605 E.  ,  2014/13940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2012/1817-2014/244

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, uyuşmazlık toplu iş sözleşmesinin uygulanmasından doğmaktadır. Bu sebeple açılan davadaki hüküm altına alınan miktar toplu iş sözleşmesinin uygulanması yönünden tespit niteliği taşımaktadır. Bu durumda verilen kararın miktar yönünden kesin olduğu söylenemez. Buna göre, hüküm altına alınan miktarın kesin olduğu gerekçesiyle, davalının temyiz isteminin reddine ilişkin verilen mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalıya bağlı Diyarbakır işyerinde çalıştığını, T... H...ş Sendikası üye olduğunu ve toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, işverence geçici görevlendirmeler ile işverene ait başka işyerlerinde çalıştırıldığını, bu görevlendirmeler sırasında kışla içerisinde işverenin emrinde ve her an buyruğuna hazır bir şekilde beklediğini, gece gündüz günün her saati akdi ve hafta tatili günlerinde her an göreve çağrılabileceği ve karakol dışına çıkmanın yasak olduğu söylenerek hazır bekletildiğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. ve Toplu İş Sözleşmesinin 61. ve 62. maddeleri gereğince işverenin emrinde ve her an göreve hazır beklediği bu çalışmalar için zamlı ücret ödenmesi gerekirken ödenmediğini belirterek akdi ve hafta tatili günlerinde yapılan bu fazla çalışma ücretlerinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini ıslah ederek artırmıştır.

Davalı vekili, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunarak, davacının geçici görevlendirildiği sürelerde bakım merkezi komutanlığından izin alınmadan fazla mesai yapılmayacağının belirtildiğini, izin alınarak yaptırılan fazla mesai karşılıklarının ödendiğini, akdi ve hafta tatili günlerinde kendilerine konaklama yeri tahsis edildiğini ve hiçbir çalışma yapmadıklarını, emniyet sebebi ile kışla dışına çıkmalarına müsaade edilmemiş ise de, kışla içinde bulunmalarının, akdi ve hafta tatili günlerinde çalışmak için hazır bekledikleri anlamına gelmeyeceğini, bu günler için puantaj tanzim edilmediğini, emredilmediği halde çalışarak iş yapmış olmalarının mümkün bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının, davalı Bakanlığa bağlı P.../D.. işyerinde saat ücretli işçi pozisyonunda çalıştığı, işletmede uygulanan toplu iş sözleşmesine taraf T... H.....ş ...Sendikası üyesi olduğu, toplu iş sözleşmesinden yararlandığı, davacı ile bir kısım işçinin, geçici görevle görevlendirildikleri, davacının geçici görevli olduğu dönemde kışlada konakladığı ve genel olarak haftanın beş günü ve 08:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı, haftalık fiili mesai süresinin kırkikibuçuk saat olduğu, hafta içinde arızi olarak yaptıkları fazla mesai karşılığı zamlı ücretlerin toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödendiği, ancak dava konusu 22, 23, 29, 30.09.2012, 06, 07, 13, 14.10.2012 sözleşmesi (Cumartesi) ve hafta tatili (Pazar) günleri için ödeme yapılmadığı, 23. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 30/a. maddesince, davacı dava konusu sözleşmesi (Cumartesi) ve hafta tatili günlerinde fiilen çalışmamış ise de geçici görevlendirme sebebi nazara alındığında, akdi ve hafta tatili günlerinde de işverenin emir ve buyruğuna hazır durumda beklediğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Davacının, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan akdi tatil ve hafta tatili ücretlerine hak kazanıp hak kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden, davacının T.... H.....ş Sendikası üyesi olduğu ve toplu iş sözleşmesinden yararlandığı, davacı ile bir kısım işçinin, iç güvenlik bölgesinde konuşlu operasyon birliklerinin arızalı araç, silah ve malzemelerinin onarımı maksadı ile Y.../H...... Hudut Tugay Komutanlığı ile Dağ Komando Tugay Komutanlığı üs bölgelerinde geçici olarak saat ücretli işçi olarak geçici süreyle görevlendirildiği, davacının çalışmakta olduğu .. Bakım Merkezi Komutanlığınca düzenlenen "Görevlendirme mesaj formu"nun 5. maddesinde "Görevlendirilen personele ... Bakım Merkezi Komutanının emri alınmadan kesinlikle fazla mesai yaptırılmayacağı, yapıldığı takdirde fazla mesai ödenmeyeceği, .. Bakım Merkezi Komutanının müsaadesi alındıktan sonra fazla mesai yapıldığında "seyyar ekip fazla mesai çizelgesi"nin eksiksiz doldurulacağı hususlarının belirtildiği, ancak bu konuda davacıya yazılı bir bildirim yapılmadığı, bu durumun davacıya sözlü olarark iletildiğinin iddia edildiği, davacının geçici görevli olduğu dönemde bulunduğu kışlada konakladığı ve genel olarak haftanın beş günü ve 08:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı, haftalık fiili mesai süresinin kırkikibuçuk saat olduğu, davacı ve diğer geçici görevli işçiye hafta içinde arızi olarak yaptıkları fazla mesai karşılığı zamlı ücretlerin toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödendiği, ancak dava konusu edilen 22-23-29-30.09.2012,06-07-13-14.10.2012 sözleşmesi (Cumartesi) ve hafta tatili (Pazar) günleri için herhangi bir ödeme yapılmadığı, 23. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin, “30/a. maddesinde,' İşçinin işinde ve işverenin her an buyruğunda hazır bir halde bulunmakla beraber, çalıştırılmaksızın ve çıkacak işi bekleyerek boş geçirdiği sürelerin iş süresinden sayılacağı, 61. Maddesinde, hafta tatili günleri için %80 zamlı ücret ödenmesi yapılacağı, .. maddesine göre, Cumartesi günlerinde haftalık kırkbeş saatten eksik kalan ikibuçuk saat için %35 zamlı, kalan beş saat için ise %80 zamlı saat ücreti ödenmesi gerektiği, 25-a. İşyerlerinde normal çalışma süresinin günde sekizbuçuk saat, haftada beş gün ve kırkikibuçuk saat olduğu, işçilere bu çalışmaları karşılığında kırkbeş saat üzerinden ücret ödeneceği, b. İhtiyaç hallerinde, işyerinde işveren vekilinin onayı ile akdi tatil günleri mesai yaptırılabileceği, bu takdirde çalışma yapılacağının yirmidört saat önceden ilân edilmek suretiyle çalışacak işçilere duyurulacağı, c. Akdi tatil günlerinde çalıştırılan işçilere o günden önceki hafta içinde haftalık normal çalışma süresini fiilen tamamlayıp tamamlamadıklarına bakılmaksızın, haftalık normal çalışma süresine kadar çalışmaları ile ilgili ücretleri normal mesai üzerinden, normal haftalık çalışma süresi ile kırkbeş saat arasında geçen fazla süreli çalışmaları için ücretleri %35 zamlı olarak, kırkbeş saati aşan çalışmaları için ise, %80 zamlı ödeme yapılacağı, 31-Hafta tatilinden önceki gün akdi tatil günü olduğu,” hükümlerinin düzenlemiş olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının akdi tatil ve hafta tatillerinde fiili olarak çalışmadığı konusunda uyuşmazlık yoktur. Davacının, normal mesai saatleri dışında fiili olarak çalışmamış olsa bile çalışmaya hazır halde beklediğine dair işverene ait komutanlık sınırları içinde ikamet etmesi dışında bir delil bulunmamaktadır. Davacının Komutanlık dışında ikamet etmemesinin işçinin güvenliği gereği olduğu, davacının çalışmaya hazır halde beklemesine dair yazılı bir emir bulunmadığı, kaldı ki fazla çalışma yapan işçilere haklarının işverence ödendiği ve işyerinin kamu işyeri olduğu, yapılan ve yapılacak işlerin kayıtlarının bulunduğuda dikkate alındığında, mesai saatleri dışında çalışmaya hazır bekleme şartının oluşmadığı düşünülmeden davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 21.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2995, Karar No: 2022/6195, Tarih: 19.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/2995 E.  ,  2022/6195 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2021/1042

Hükümlü ... tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292/1 ve 293. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2015 tarihli ve 2014/720 Esas, 2015/818 sayılı Kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan hükümlünün, Kocaeli İnfaz Hakimliğinin 31/10/2013 tarihli ve 2013/4032 Esas, 2013/3989 sayılı Kararıyla hapis cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilip tahliye edilmesini müteakip, denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması için denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına rağmen müracaat etmemesi nedeni ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 8. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılarak adı geçen Mahkemenin 15/09/2015 tarihli ve 2014/56 Esas, 2015/489 sayılı Kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, yine hükümlünün bahse konu denetimli serbestlik tedbiri kararının kaldırılarak kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Gebze İnfaz Hakimliğinin 15/11/2013 tarihli ve 2013/225 Esas, 2013/226 sayılı Kararının tebliğine rağmen 2 gün içerisinde teslim olmaması nedeni ile aynı suçtan Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılarak anılan Mahkemenin 19/06/2015 tarihli ve 2014/720 Esas, 2015/818 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21/11/2018 tarihli ve 2018/7328 Esas, 2018/13100 Karar sayılı ilamında, "...5275 sayılı Kanunun 105/A-8 maddesinde; "Denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına karşın müracaat etmeyenler ile kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayan hükümlüler hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292. ve 293. maddelerinde yazılı hükümler uygulanır." hükmü düzenlenmektedir. Anılan düzenlemede "denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına karşın müracaat etmeme" ve "kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmama" iki seçimlik hareket olarak belirtilmiştir. Somut olayda; sanığın, hakkında uygulanmasına karar verilen denetimli serbestlik tedbiri nedeniyle Gebze Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne kimliği olmadan süresinde başvurduğu, kimliği olmadığı için ek süre verilmesine rağmen bu sürenin sonunda da müdürlüğe usulüne uygun geçerli bir başvuruda bulunmadığı anlaşılmaktadır. "Denetimli serbestlik

./..

S/2

./..

S/2

müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına karşın müracaat etmeme" şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminin, anılan hükmün kapsamında kaldığı, bu aşamaya kadarki hali itibariyle mezkur suçu oluşturduğu, sanık hakkında İnfaz Hakimliği'nden kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı aldırılmasının suçun oluşumuna etki sağlamayacağı...." şeklinde belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-8 maddesinde yer alan "Denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına karşın müracaat etmeyenler ile kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmayan hükümlüler hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292 nci ve 293 üncü maddelerinde yazılı hükümler uygulanır." şeklindeki düzenleme gereğince "denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına karşın müracaat etmeme" ile "kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmama" eylemlerinden herhangi birinin gerçekleşmesi halinde firar suçunun oluşacağı ve sonraki eylemin ayrı bir firar suçunu oluşturmayacağı, bu halde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına rağmen müracaat etmemesi nedeni ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 26/05/2014 tarihli iddianamesi ile hakkında kamu davası açılan sanığın, denetimli serbestlik tedbiri kararının kaldırılarak kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Gebze İnfaz Hakimliğinin 15/11/2013 tarihli kararının tebliğine rağmen 2 gün içerisinde teslim olmaması şeklindeki sonraki eyleminin firar suçunu oluşturmayacağı ve adı geçen suçtan ayrıca cezalandırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.11.2020 gün ve 2020-17040 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2021 gün ve KYB - 2021/1042 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan hükümlünün, Kocaeli İnfaz Hakimliğinin 31.10.2013 tarihli ve 2013/4032 Esas, 2013/3989 sayılı Kararıyla hapis cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilip tahliye edilmesini müteakip, denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması için denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına rağmen müracaat etmemesi nedeni ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılarak adı geçen Mahkemenin 15.09.2015 tarihli ve 2014/56 Esas, 2015/489 sayılı Kararı ile

./..

S/3

mahkumiyetine karar verildiği, kararın 13.10.2015 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, yine hükümlünün bahse konu denetimli serbestlik tedbiri kararının kaldırılarak kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Gebze İnfaz Hakimliğinin 15/11/2013 tarihli ve 2013/225 esas, 2013/226 sayılı kararının tebliğine rağmen 2 gün içerisinde teslim olmaması nedeni ile aynı suçtan Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2015 tarihli ve 2014/720 esas, 2015/818 karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiğinin ve kararın 04.09.2015 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında,

5271 sayılı CMK.nın 223/7. maddesinde "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hükmü veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir." hükmünün yer aldığı, Ceza Genel Kurulu'nun 13.04.2010 tarih 2010/1-9 Esas, 2010/83 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; konusu ve tarafları aynı olan suçun iki ayrı davaya konu edilmesi halinde, daha sonradan düzenlenen iddianame ile açılan ikinci kamu davasının, aynı eylem nedeniyle açılan mükerrer dava niteliğinde olup açılan bu ikinci kamu davasının CMK.nın 223/7.maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-8 maddesinde yer alan "Denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına karşın müracaat etmeyenler ile kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmayan hükümlüler hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292'nci ve 293'üncü maddelerinde yazılı hükümler uygulanır." şeklindeki düzenleme gereğince "denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına karşın müracaat etmeme" ile "kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmama" eylemlerinden herhangi birinin gerçekleşmesi halinde tutuklu hükümlünün kaçması suçunun oluşacağı ve sonraki eylemin ayrı bir tutuklu hükümlünün kaçması suçunu oluşturmayacağı, bu halde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına rağmen müracaat etmemesi nedeni ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2013 tarihli iddianamesi ile hakkında kamu davası açılan hükümlünün, denetimli serbestlik tedbiri kararının kaldırılarak kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Gebze İnfaz Hakimliğinin 15.11.2013 tarihli, 2013/225 Esas, 2013/226 Karar sayılı kararının tebliğine rağmen 2 gün içerisinde teslim olmaması şeklindeki sonraki eyleminden dolayı 26.05.2014 tarihli iddianame ile açılan davanın 5271 sayılı CMK.nın 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.06.2015 gün ve 2014/720 Esas,

./..

S/4

2015/818 sayılı Kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, yürütülen mükerrer davanın 5271 sayılı CMK.nın 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, mahkemece hükmedilen cezanın kaldırılmasına ve infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18810, Karar No: 2012/13884, Tarih: 22.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/18810 E.  ,  2012/13884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :27.5.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının maddi tazminata yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının manevi tazminata ilişkin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Mahkemece sabit görülen ve boşanma nedeni olarak kabul edilen olayların, davalının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu kabul edilemez. Bu nedenle; Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmadığı ve istemin reddine karar verilmesi gerektiği halde; davalı kadın yararına manevi tazminata karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, maddi tazminata ilişkin bölümünün ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.05.2012 (salı)