muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14129, Karar No: 2014/14599, Tarih: 23.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/14129 E.  ,  2014/14599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Urla Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2011/294-2012/511

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre dava tarihi olan 2011 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2011 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2010 yılı verilerinin esas alınması,

2-Kamulaştırma bedeli hesaplanırken toplam zemin bedeli üzerinden irtifak değeri hesaplanıp, bulunan irtifak değerine ağaçların zarar gördüğü tesbit edilmiş ise ve varsa ağaç bedeli eklenmesi gerekirken, tesbit edilen ağaç bedelinin dava konusu taşınmazın toplam bedeline ilave edildikten sonra toplam bedel üzerinden irtifak bedelini hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

3-Dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapılmamak koşuluyla irtifak hakkı tesisine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıdaki hususlar doğrultusunda ek rapor alınmalı, raporun resmi verilere uygunluğu denetlendikten sonra bozma nedeni de dikkate alınıp usuli kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12708, Karar No: 2009/3666, Tarih: 19.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12708 E.  ,  2009/3666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki aktin feshi, alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... şirketinden 27.5.2004 tarihinde satın aldığı aracın 11.11.2004 tarihinden başlamak üzere pek çok arıza nedeni ile servise müracaat ettiğini, aracın gizli ayıplı olduğunun tespit raporu ile de belirlendiğini ileri sürerek, aracın yenisi ile değiştirilmesine mümkün olmazsa bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 27.5.2004 tarihinde satın aldığı aracın servis belgelerinin incelenmesinde; davacı şikayeti ile, 11.11.2004 tarihinde kapılara film bant uygulaması, 15.12.2004 tarihinde motorda sızdırmazlık contası yenilemesi, 10.1.2005 tarihinde katalizor egzost değişimi ve aracın turbo sisteminin komple değişimi, 19.1.2005 tarihinde ön amortisör değişimi, 5.2.2005 tarihinde, el freni kolu değişimi, 10.3.2005 tarihinde, bagaj açma anahtarı ve Gem modülü değişimi, 4.5.2005 tarihinde şaft askı bilyası değişimi, 16.5.2005 tarihinde sağ ön amortisör takozu değişimlerinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından yaptırılan tespit bilirkişi raporu ile, yargılama aşamasında makine mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu raporunda ve ek raporda, ... emirleri ile yapıldığı anlaşılan tamiratlara ilişkin arızaların üretimden kaynaklanan ve kullanıcı hatasına ilişkin olmadığı dolayısıyla gizli ayıplı olduğu açıklanmıştır. Mahkemenin

2008/12708-2009/3666

hükmüne esas aldığı 24.6.2008 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise, araçta ... süresi içinde, üretimden kaynaklanan birbirinden farklı üç arızanın meydana geldiği, amortisör değişimi ile şaft askı bilyası değişimi, amortisör takozu değişimlerinin önceki bilirkişi raporlarında kullanım ile ortaya çıkan arıza olduğu, diğer arızaların ise önemli nitelikte olmadığı ve tamiratla giderildiği açıklanmıştır. Ancak, kullanım ile oluştuğu açıklanan arızaların ne şekilde kulanım nedeni ile oluştuğuna ilişkin açıklayıcı ve tatmin edici bir açıklama yapılmamıştır. Özellikle öncesinde alınan 13.11.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, katalizör egzost değişiminin kötü yakıt kullanımından da oluşabileceği ancak kötü yakıt kullanımından kaynaklanan diğer arızaların araçta oluşmadığı bu nedenle kullanıcıdan kaynaklanmadığı bildirilmiştir.

Bu durumda, dava konusu araçta ... süresi içinde ve 1 yıldan kısa bir sürede 10 kez arıza meydana gelmesi ve bu arızaların giderilmesi için gerekli olan süreler gözetildiğinde; davacının araçtan gereği gibi yararlanamadığı, ve ... Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmeliğin 14.maddesinde belirtildiği şekilde, aynı arızanın ikiden fazla ve farklı arızanın dörtten fazla meydana geldiği, bu arızaların teslimden itibaren bir yıllık süre içinde ve ... süresi içinde meydana geldiği dosyadaki delillerden anlaşıldığına göre, davacı ilk tercih hakkını onarım yönünde kullanmış olsa bile aracın değiştirilmesini isteme hakkı doğmuştur. Şu halde Mahkemece, davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 29.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4381, Karar No: 2014/8197, Tarih: 05.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4381 E.  ,  2014/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi idare tarafından hangi tarihte ( gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 16.02.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada 2 parsel sayılı taşınmazın ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan asıl dava bakımından 2012; birleşen dava bakımından 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ve belgelerin dosyaya konulmasından,

5-Davacılar vekilinin ibraz ettiği dilekçenin temyiz dilekçesi niteliğinde olup olmadığı davacı vekiline açıklattırılarak, temyiz dilekçesi ise temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılıp bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK'nun 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca davacı vekiline gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve buna dair evrakın dosyaya konulmasından,

6-Davacılar vekilinin 11.02.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinin davalı ... Belediye Başkanlığı vekili Av. ...'a ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili Av....'ya tebliğ edildiğine dair belgelere dosya içinde rastlanmamıştır. Adı geçen davalı belediye vekillerine temyiz dilekçesi tebliğ edilmişse buna dair belgenin dosya içine konulması, tebliğ edilmemişse tebliği sağlanıp cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32002, Karar No: 2013/19788, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32002 E.  ,  2013/19788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 03/08/2007 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11572, Karar No: 2013/12165, Tarih: 09.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/11572 E.  ,  2013/12165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek ve alacaklıyı zarara uğratmak maksadıyla mevcudu eksiltmek suçundan açılan davada İİK'nın 349/6. maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Şikayetçi vekiline ait ve dosya içerisinde bulunan "Fks.Etkinlik Günlüğü"nde 06.06.2012 tarihinde 02242714937 numaraya mazeret dilekçesinin fakslandığı anlaşılmakta ise de, söz konusu faks yazısının mahkemeye ulaşıp ulaşmadığı araştırılarak, buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulmasını müteakip temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4347, Karar No: 2015/25435, Tarih: 07.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/4347 E.  ,  2015/25435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/14634

MAHKEMESİ : İnegöl (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2011/483 (E) ve 2012/1352 (K)

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı mahkumiyet hükmü niteliğinde olmadığından, adli sicil kaydında yalnızca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan sanığın, 5271 sayılı CMK.nun 231/6-b madde, fıkra ve bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması mahkumiyeti olduğundan bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 34. maddesine göre, adli emanete alınan 20 TL parayla ilgili karar verme yetkisinin mülki amirliğe ait olduğu gözetilmeksizin, yasal olmayan gerekçeyle müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde ve fıkrası uyarınca (BOZULMASINA), 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34707, Karar No: 2017/15884, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34707 E.  ,  2017/15884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/604, Karar No: 2022/1020, Tarih: 22.06.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/604 E.  ,  2022/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “Tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İzmir 1. İş Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararına yönelik davalı muris ... mirasçısı ... ve fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.07.2004 tarihinden itibaren davalı murisin yanında bakıcı ve refakatçi olarak çalışmaya başladığını, ücret verilmediği gibi primlerinin de yatırılmadığını, 08.10.2015 tarihinde iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek 01.07.2004-08.10.2015 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmasının kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı muris ... mirasçısı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin mirası reddetmesi sebebiyle taraf sıfatının bulunmadığından davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

6. Fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK/Kurum) vekili cevap dilekçesinde; davacının 15.09.2003 tarihinden itibaren sigorta kaydının bulunduğunu, davalı ... ve mirasçısı ... adına iş yeri kaydının bulunmadığını, hizmet döküm cetveline göre davacının çalıştığını iddia ettiği dönemde çakışan şekilde muhtelif işyerlerinde bildirilen çalışmalarının olduğunu, davacı tarafından iddiasının yazılı delillerle ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: