muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1170, Karar No: 2016/840, Tarih: 22.06.2016

İİK 269/2 maddesinde ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini 62.madde hükümleri dâhilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak ret etmez ise akdi kabul etmiş sayılır. İcra İflas Kanununun 269/c maddesine göre borçlu akdi reddetmeyip kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple istenemeyeceğini bildirerek İtiraz etmiş ise, itiraz sebeplerini açıkça bildirmek ve ödeme konusundaki itirazını noterlikçe re'sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge ile ispat etmeye mecburdur.

Somut olayda; davalı borçlular süresinde verdiği itiraz dilekçesinde; kira ilişkisine, alacaklının kiralayan ve borçlunun da kiracılık sıfatına, kira miktarına itiraz etmemiştir. Borçlunun kira ilişkisine ve kira miktarına açıkça karşı çıkmaması karşısında İİK.nun 269/2. maddesi gereğince kira ilişkisinin ve kira miktarının kesinleştiğinin kabulü gerekir. Bu durumda davalı borçlu ödeme savunmasını İİK’nun 269/c maddesindeki belgelerle kanıtlamalıdır. Bu yönüyle uyuşmazlığın yargılamayı gerektirir bir yönü bulunmadığından mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı alacaklılar vekili, davalı kiracılar aleyhine Bursa 14.İcra Müdürlüğünün 2012/2600 E. sayılı dosyasından başlatılan icra takibi nedeniyle davalılara ödeme emri gönderildiğini, davalılar tarafından taşınmazın tahliye olunduğundan bahisle borca itiraz edildiğini, bu itiraz sonucunda da icra takibinin durduğunu, davalı-kiracılar hakkında yapılan icra takibinin yazılı kira sözleşmesine dayandığını, kiracıların imzaya itiraz etmedikleri gibi, akdi ilişkiyi de kabul ettiklerini, kira bedeline de bir itirazda bulunmadıklarını, bu durumda davaya dayanak yapılan kira kontratının İİK.nun 68.maddesi anlamında belge niteliğini kazandığını, Ocak 2012 tarihinden itibaren kontratın 18.maddesi gereği TEFE - TÜFE oranında yapılan artışlar sonucu aylık kira bedelinin net 33.333.00-TL’ne ulaştığını, davalıların Ocak 2012 tarihinde sözleşmenin 18.maddesinde belirtilmiş olan TEFE- TÜFE oranında zam yapılmadan sadece 30.000.00-TL yatırdıklarını, Şubat ayından sonra ise her hangi bir ödeme yapmadığından sözleşme gereği diğer aylara ait kira bedellerinin de muaccel hale geldiğinden dava konusu icra takibini yapma mecburiyeti doğduğunu belirterek; itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin 5 yıllık süresi biten kira sözleşmesine konu taşınmazı 01.11.2011 tarihinde kiralayana sözlü bildirim yapmak suretiyle 31.01.2012 tarihinde boşaltmış olduklarını, davacılara kira borçlarının bulunmadığını, buna rağmen davacıların kira sözleşmesinin muacceliyet şartına dayanarak ödenmeyen kira bedelleri ile muaccel bir yıllık kira bedellerinin tahsili için icra takibi başlatmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemece, takibin, kira sözleşmesinden kaynaklanan kira alacağına dayalı genel haciz (örnek7) yoluyla ilamsız icra takibi olup, takibe dayanak kira sözleşmesinin İ.İ.K.nun 68.maddesi anlamında belge sayılmayacağı, bu durumda davacı alacaklı tarafın alacağının varlığını ve miktarının tespitinin yargılamayı gerektirdiği, dar yetkili olan icra hukuk mahkemesince bu konuda yargılama yapılması yasal olarak mümkün olmadığı gerekçesiyle; davanın reddine dair verilen karar, davacı alacaklı vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş; mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmünü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kiralayan ile kiracı arasında adi yazılı şekilde yapılan kira sözleşmesinin İİK.nun 68. ve 269/c maddesinde düzenlenen belgelerden olup olmadığı, varılacak sonuca göre icra hukuk mahkemesinde itirazın kaldırılmasına ilişkin dava açılıp açılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle, uyuşmazlığın çözümüne etkili yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar bulunmaktadır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 68.maddesinde itirazın kesin olarak kaldırılması; 62 ve bu maddeye atıfla 63.maddelerinde ise itirazın süresi, şekli ve sebepleri düzenlenmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun “İtirazın kesin olarak kaldırılması” başlıklı 4949 sayılı Kanun ile değişik 68. maddesinin ilk üç fıkrasında;

“Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilâmsız takip yapılamaz.

Borçlu itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse tetkik mercii itirazın kaldırılmasına karar verir.

İtiraz birinci fıkrada gösterilen senet veya makbuz yahut belgeye müstenit ise itirazın kaldırılması talebi reddolunur.” hükmü yer almaktadır.

Yine, aynı Kanunun “Kira akdi dışındaki itirazlar ve tahliye” başlıklı 269/c maddesinde;

Borçlu itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse tetkik mercii itirazın kaldırılmasına karar verir.

İtiraz birinci fıkrada gösterilen senet veya makbuz yahut belgeye müstenit ise itirazın kaldırılması talebi reddolunur.” hükmü yer almaktadır.

Yine, aynı Kanunun “Kira akdi dışındaki itirazlar ve tahliye” başlıklı 269/c maddesinde;

“Borçlu akdi reddetmeyip kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple istenemeyeceğini bildirerek itiraz etmiş veya takas istemişse, itiraz sebeplerini ve isteğini noterlikçe re'sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya vesika ile ispat etmeğe mecburdur.

Senet veya makbuzun alacaklı tarafından inkarı halinde 68 inci madde hükmü kıyasen uygulanır.

Merciin tahliyeye mütedair kararının infazı için kesinleşmesi beklenmez. Ancak tahliye için, kararın borçluya tefhimi veya tebliği tarihinden itibaren ongün geçmesi lazımdır. Borçlu tahliye kararı hakkında 36 ncı madde hükmünden faydalanabilir.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Bu açık hükümler gözetilerek somut olay ele alındığında; itirazın kaldırılması istemine konu takibin dayanağı, yazılı kira sözleşmesidir. Takip talepnamesinde, alacaklı ödenmeyen kira bedellerini istemektedir. Borçlu/kiracı herhangi bir belgeye dayanmaksızın takibe itiraz ederek, borcu olmadığını ileri sürmüştür.

Borçlular takibe itiraz ederken, alacaklının da dayandığı yazılı kira sözleşmesinin varlığına ve imzaya itiraz etmemiş, kısmi itirazını ise 01.11.2011 tarihinde kiralayana sözlü bildirim yapmak suretiyle kiralananı 31.01.2012 tarihinde boşaltmış oldukları ve davacılara kira borçlarının bulunmadığını savına dayandırmıştır.

Takibe konu kira sözleşmesine davalı/borçlular karşı çıkmadığından alacaklının takibi, İcra ve İflas Kanunu’nun 68/1 maddesi anlamında “imzası ikrar edilen ve borç ikrarını içeren bir belgeye” dayanmaktadır.

Takibe konu kira bedeli ve faiz dışındaki hususlar alacaklı kiralayanın da kabulünde olduğuna göre taraflar arasında kira sözleşmesinin varlığı ve özel şartları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, sadece sözleşmede belirlenen esaslar çerçevesinde kiracı tarafından taşınmazın 31.12.2011 tarihinde tahliye edileceğine dair bildirimde bulunulup bulunulmadığı, varılacak sonuca göre davacı alacaklının kira alacağının bulunup bulunmadığı hususundadır.

Dar yetkili İcra Mahkemesi, itiraz ederken sebeplerini ayrıntısıyla bildiren borçlunun itirazlarının kaldırılıp kaldırılmayacağına karar verirken, tarafların kabulünde olan bu sözleşme hükümlerini değerlendirmek ve ayrı bir yargılama da gerektirmediğinden bu sözleşme üzerinden tarafların sav ve savunmalarını incelemek durumundadır.

Dar yetkili İcra Mahkemesi, itiraz ederken sebeplerini ayrıntısıyla bildiren borçlunun itirazlarının kaldırılıp kaldırılmayacağına karar verirken, tarafların kabulünde olan bu sözleşme hükümlerini değerlendirmek ve ayrı bir yargılama da gerektirmediğinden bu sözleşme üzerinden tarafların sav ve savunmalarını incelemek durumundadır.

Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 06.04.2005 gün 2005/6-192 E. 2005/224 K.; 22.12.2004 gün 2004/12-760 E. 2004/729 K. ve 10.04.2002 gün 2002/12-288 E. 2002/306 K. sayılı kararlarında da aynı husus benimsenmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında dava konusu taşınmazı 31.12.2011 tarihinde tahliye edeceğini davacıya bildirdiğini kanıtlayamayan davalı, icra takibine konu kira parasını ödediğini de İİK'nun 269/c maddesinde sayılan belgelerden birisiyle kanıtlayamadığına göre, itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar göz ardı edilerek, salt icra mahkemesinin dar yetkili olduğundan bahisle ve kanuna yanlış anlam vermek suretiyle talebin reddine karar verilmesi doğru değildir.

O halde, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 22.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5071, Karar No: 2025/1941, Tarih: 10.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/5071 E.  ,  2025/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1443 E., 2023/1335 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mudanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/444 E., 2021/66 K.

Taraflar arasında tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... İdaresi vekili, dahili davalı ... vekili, davalı ... Başkanlığı vekili, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... İdaresi vekili, dahili davalı ... vekili, davalı ... Başkanlığı vekili, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu; Bursa ili Mudanya ilçesi ... köyünün bulunduğu yörede, 766 sayılı Kanuna göre 1988 tarihinde yapılıp kesinleşen tapulama çalışması, 3402 sayılı Kanuna 22/A maddesi gereği 2014 yılında yenileme çalışması, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre 1991 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2 inci madde uygulaması bulunmaktadır.

Davacı vekili; Bursa ili Mudanya ilçesi ... köyünde tarım arazisi olarak bırakılan dava konusu taşınmazın davacının zilyetliğinde olduğu ve tescil harici bırakıldığını, davacının söz konusu yeri ekip dikmek suretiyle tarım amaçlı olarak kullanıp ilk malikle birlikte zilyetliğin 80 seneyi geçtiğini, taşınmazın orman, mera ve 3 üncü kişilerle herhangi bir ilişkisinin bulunmadığını, dava konusu taşınmazın memleket haritasında tarım alanı içerisinde kaldığını, taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davacının keşif tarihinden geriye doğru 40-50 yıl taşınmazda zilyet olduğu, taşınmazın zeytinlik olduğu, zeytin ağaçlarının 80-85 yaşlarında olduğu, mahalli bilirkişi, davacı tanık beyanları ve bilirkişi raporu dikkate alındığında dava tarihine kadar zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile bilirkişi heyetinin 19.11.2015 tarihli raporuna ekli krokide (C) harfi ile gösterilen 1835,83 m2'lik taşınmazın davacı mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili; taşınmazın kadastro harici bırakılma nedeninin net olarak belirlenmesi gerektiği, özel mülkiyete konu olamayacak yerlerin tapulama harici bırakıldığı, taşınmazın sınırında orman sınırı başladığı, davacı tarafça ormandan açılmak suretiyle tasarruf edildiği, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesindeki sayılan koşulların oluşmadığı iddiasıyla, davalı ... Belediyesi vekili; davacının davasının Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 nci maddelerinde öngörülen tüm şartları taşımadığı, imar planı araştırması yapılmadığı, dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakılma nedeninin açıklanmadığı, kadastro çalışmalarında devletin hüküm ve tasarrufu altında bırakılan taşınmazın davacı adına tescil edilmesi için imar ve ihyası zorunlu olduğu, bilirkişi raporuna göre 1958 yılında dahi tarım alanı olan taşınmazın davacı tarafından imar ve ihya edildiğinin kabulünün mümkün olmadığı iddiasıyla, davalı ... İdaresi vekili; davacının süresinde itirazda bulunmadığı, kadastro tespit tutanağının kesinleştiği, taşınmazın çevresinin ve taşınmazın orman olduğu, davacının harcı tamamlamadığı iddiasıyla kararı istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'nin 20.09.2018 tarih, 2018/297 Esas, 2018/1389 Karar sayılı ilamında; dosyadaki 19.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın nazım imar planında tarım alanında kaldığı belirtilmesine rağmen Mahkemece taşınmazın imar durumu ile ilgili herhangi bir araştırma yapılmadığı, bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde 70 adet 80-85 yaşlarında zeytin ağacı bulunduğunun belirtildiği, ancak aynı raporda 1958 tarihli memleket haritasında taşınmazın açık renkle gösterilen tarım alanı olduğunun belirtildiği ve zeytin ağaçlarının yaşları ile hava fotoğrafı arasında çelişki oluştuğu, zeytin ağaçlarının yabani mi yoksa aşılı mı olduğunun tespit edilmediği, Bursa Büyükşehir Belediyesinin davaya dahil edilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, taşınmazın evvelinden beri zeytinlik vasfında olduğu, zeytinlerin 45-50 yaşlarında, verimli, bakımlı, kültür ağaçları olduğu, bu ağaçların 1958-1971 tarihleri arasında dikildiğinin hava fotoğraflarından anlaşıldığı, tarımsal amaçla kullanıldığı, orman dışında kaldığı, dava konusu taşınmazın arazi vasfında olduğu, masraf, emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirildiği, imar ihyanın tamamlandığı tarihten tescil davasının açıldığı tarihe kadar 20 yıldan fazla süredir ekonomik amacına uygun olarak zilyet edildiği, taşınmazın 16.10.2008 tarihinde imar planı kapsamına alındığı, imar ihyanın tamamlandığı tarihten imar planı kapsamına alındığı güne kadar da 20 yıldan fazla süredir ekonomik amacına uygun olarak zilyet edildiği ve bu zilyetliğin halen sürdürüldüğü, iktisab şartlarının oluştuğu gerekçesiyle taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Davalı ... Başkanlığı vekili; 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 nci maddelerinde belirtilen koşulların oluşmadığı, İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı öncesinde ve sonrasında alınan bilirkişi raporlarında ağaç yaşları hususunda çelişki olduğu, imar durumuyla ilgili araştırma yapılmadığı, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı değerlendirme yapılmadığı, taşınmazın orman olduğu, hak düşürücü sürenin geçtiği iddiasıyla, davalı Hazine vekili; dava konusu taşınmazın zilyetlik ile kazanım koşullarının oluşmadığı, bilirkişi raporlarında ağaç yaşlarıyla ilgili çelişkiler bulunduğu, mahkemece bu çelişkilerin giderilmediği, taşınmazın tescil harici bırakılma nedeninin netleştirilmediği, taşınmazın ormandan açılma yer olduğu, gerekçeli kararın 2 nolu bendinde eksik harcın davacıdan alınmasına karar verildiği, ancak harç eksikliği giderilmeden hüküm kurulduğu iddiasıyla, davalı ... İdaresi vekili; bilirkişi raporlarında ağaç yaşlarıyla ilgili çelişkilerin olduğu, çelişkilerin giderilmeden karar verildiği, imar- ihyanın ne zaman başladığının netleştirilmediğini, gerekçeli kararın 2 nolu bendine eksik harcın davacıdan alınmasına karar verildiği, ancak harç eksikliği giderilmeden hüküm kurulduğu, 03.07.2019 tarihli raporun tebliğ edilmediği, komşu taşınmazla ilgili davada kısmen kabul kararı verilerek komşu taşınmazın bir kısmının orman olarak tescil edildiği, dava konusu taşınmazın da orman niteliğinde olduğu iddiasıyla, davalı ... vekili; bilirkişi raporlarında bulunan çelişkilerin giderilmediği, davada taraf ehliyetlerinin olmadığı, davacının askı ilan süresi içinde itirazda bulunmadığı iddiasıyla kararı istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 12.05.2023 tarih, 2021/1443 Esas, 2023/1335 Karar sayılı ilamında; 03.07.2019 tarihli bilirkişi raporunda yer alan hava fotoğraflarına göre taşınmazın 1971 yılı hava fotoğrafında üzerinde zeytin ağaçlarının dikildiği ve taşınmazın imar planına alındığı 16.10.2008 tarihine kadar kültür zeytinliği olarak kullanıldığı, zeytin ağaçlarının 45-50 yaşlarında olduğu, taşınmazın imar planına kadar zilyetlikle kazanım koşullarını taşıdığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin, davalı ... Başkanlığı vekilinin, davalı Hazine vekilinin ve davalı ... İdaresi vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)

353/1-b.1 maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Davalı Hazine vekili, Orman İdaresi vekili, Mudanya Belediye Başkanlığı vekili, Bursa Büyükşehir Belediye Başkalığı vekili istinaf gerekçeleriyle kararı temyiz etmiştir.

353/1-b.1 maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Davalı Hazine vekili, Orman İdaresi vekili, Mudanya Belediye Başkanlığı vekili, Bursa Büyükşehir Belediye Başkalığı vekili istinaf gerekçeleriyle kararı temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç; Yukarıda açıklanın sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz eden davalı ... Başkanlığı'ndan alınmasına,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 345,55 TL'nin temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7358, Karar No: 2019/4811, Tarih: 09.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/7358 E.  ,  2019/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi,TCK’nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine. Ancak;

1)Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde; suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak; hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2)Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup, yakalanma ile temadi kesileceğinden karar başlığında suç tarihinin "25.07.2016" yerine “23.07.2016” olarak yazılması,

3)Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4)Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak doğrudan ve yalnızca TCK'nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde 58/6 maddesinin yazılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, sanığın tutuklu kaldığı süre, küçük yaşta emzirme döneminde çocuğunun bulunması ve tutukluluktan umulan yararın sağlanmış olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 109/3-a maddesi gereğince “Yurtdışına çıkamamak” ve aynı kanunun 109/3-b maddesi gereğince “Duruşmalara düzenli olarak katılmak” adli kontrol tedbiri uygulanmak suretiyle TAHLİYESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadığı takdirde DERHAL SALIVERİLMESİNİN sağlanması için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.