muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9085, Karar No: 2024/633, Tarih: 18.01.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; birleştirme kararı verilmesinin hatalı olduğunu, hükme esas alınan raporun eksik incelemeye dayalı olduğunu, emsalin uygun olmadığını, bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kıyıların özel mülkiyete konu olmasının mümkün olamayacağını, davacının kendi mülkiyetinde olmayan bu alana yapı yaptıktan sonra tazminat talep etmesinin haksız olduğunu, taşınmazın davacının kullanımında kaldığı yıllara ait gelirlerin tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini, fahiş miktarda tazminat tespit edildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince Devletin kusursuz sorumlu olduğu, arsa niteliğindeki taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle biçilen değerin uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2.Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4-383 Esas, 2009/517 Karar sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava konusu Hatay ili, Samandağ ilçesi, ... Mahallesi 4265 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın Hazine tarafından açılan dava sonucunda Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/94 Esas, 2013/160 Karar sayılı ilâmı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 4.729,00 m²lik kısmının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 10.07.2019 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 25.10.2019 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Dava konusu taşınmazın 4.729,00 m²lik kısmının tapu kaydının iptaline karar verildiği hâlde, taşınmazın tamamı üzerinden tazminat hesaplanması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan 1.330,20 TL temyize başvurma harcının alınarak Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyayı İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3178, Karar No: 2023/3010, Tarih: 16.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3178 E.  ,  2023/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/544 Esas, 2017/564 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Körfez Çimento ve Hazır Beton San. A.Ş.'nin sermayesinin 11.12.1997 tarihinde artırıldığını, arttırılan sermayenin ¼'ünün tescil tarihinden itibaren en geç 3 ay içerisinde, bakiyenin de 05.09.2000 tarihine kadar ödeneceğinin kararlaştırıldığını, arttırılan sermayenin 296.250,00 TL'sinin halen ödenmediğini, davacı şirketin 31.12.2003 tarihi itibarı ile grup kuruluşu Rumeli Holding A.Ş.'den 238.500,00 TL alacağı bulunduğunu, bu alacağın Şişli 2. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 26.08.2003 tarih ve 2003/442-443 sayılı tedbir kararları hilafına kanunsuz olarak kasadan aktarılan nakitten kaynaklandığını, bu alacağın halen tahsil edilemediğini, şirketin 2002 ve 2003 yılı yönetim kurulu üyeleri ile denetçileri olan davalıların 296.250,00 TL sermayenin ödenmemesinden, 238.500,00 TL Rumeli Holding A.Ş.'ye aktarılan bedelden ve 202,39 TL kasa açığından sorumlu bulunduklarını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep etmiş, 20.07.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 737.140,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; davacıların dava açma hakkına sahip olmadığını, davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, kasa sayımı yapılmadığından kasa açığından sorumlu tutulamayacaklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davaya konu istemin zaman aşımına uğradığını, müvekkilinin yönetim kurulu üyesi sıfatıyla görev yaptığı dönemde yetkilerini kullanırken kanun ve ana sözleşmeye uygun davrandığını, davanın delil niteliği taşımayan Fon'un iç mekanizması ürünü, içeriği doğru olmayan “Denetim Kurulu Raporuna” dayalı olarak açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

4.Davalı ... cevap dilekçesinde; davacıların dava açma hakkına sahip olmadığını, davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, kasa sayımı yapılmadığından kasa açığından sorumlu tutulamayacaklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

5.Davalı ... cevap dilekçesinde; Uzan Grubu şirketlerde sekreter olarak çalıştığını, muhasebe kayıtlarına, evraklarına ulaşmasının ve incelemesinin söz konusu olmadığını savunarak davanın husumet ve zamanaşımı sebebiyle reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

5.Davalı ... cevap dilekçesinde; Uzan Grubu şirketlerde sekreter olarak çalıştığını, muhasebe kayıtlarına, evraklarına ulaşmasının ve incelemesinin söz konusu olmadığını savunarak davanın husumet ve zamanaşımı sebebiyle reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 27.09.2010 tarih, 2006/764 E. ve 2010/568 K. sayılı karar ile davalı yönetim kurulu üyelerinin sermaye borcu ve usulsüz para aktarımı toplamı 534.750,00 TL'yi tazminle yükümlü bulundukları, denetçilerin ise esasen Uzan grubu şirket çalışanları olması ve mevcut deliller çerçevesinde davranışlarının olağan davranış kapsamında değerlendirilmesi nedeniyle bir sorumlulukları bulunmadığından davalılar ..., ... ve ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 534.750,00 TL’nin 10.000,00 TL’sine dava, bakiyesine 20.07.2007 ıslah tarihinden itibaren avans faizi işletilerek bu davalılardan tahsiline, diğer davalılar yönünden yerinde görülmeyen davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 11.12.2014 tarih, 2014/9467 E. ve 2014/19501 K. sayılı kararıyla davalı denetim kurulu üyelerinin de sermaye koyma borcunu yerine getirmeyen dava dışı ortakların bu fiillerine karşı gerekli yasal yollara başvurmamaları ve denetim görevlerini yerine getirmemeleri sebebiyle, anılan alacak kalemi yönünden meydana gelen şirket zararından sorumlu oldukları kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, anılan alacak kalemi yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle karar davacı yararına bozulmuş, karar aleyhine davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

Dairemizin 11.02.2016 tarih, 2015/5592 E. ve 2016/1347 K. sayılı kararıyla davacının tüm alacağı için haksız eylem tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle karar davacı yararına bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı yönetim kurulu üyelerinin sermaye borcu ve usulsüz para aktarımı toplamı 534.750,00 TL'yi tazminle yükümlü bulundukları, denetim kurulu üyelerinin, sermaye borcunu zamanında ödemeyen dava dışı ortaklar aleyhine gerekli yasal yollara başvurmadığından meydana gelen zarardan yönetim kurulu üyeleri ile birlikte sorumlu oldukları, ayrıca usulsüz para aktarımından da sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 534.750,00 TL'nin 10.000,00 TL'sinin dava, bakiyesinin 20.07.2007 ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde temlik alan davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Temlik alan davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki talepleri ve Yargıtay bozma kararı doğrultusunda, şirket zararının doğduğu tarihten itibaren zarar tutarına faiz işletilmesi gerektiğini belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı anonim şirketin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri olan davalıların sorumlulukları sebebiyle alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6762 sayılı Kanun) 269 uncu, 140 ıncı maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı Kanun) 405 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Davacı vekilinin karar düzeltme talebine istinaden Dairemizin 11.02.2016 tarih, 2015/5592 E. ve 2016/1347 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere davacının alacak talebinin temeli davalıların haksız eylemleri olduğundan, davacının tüm alacağı için haksız eylem tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilir. 09.09.2005 tarihli raporda belirtildiği üzere Rumeli Holding A.Ş.'ne aktarılan 238.500,00 TL için raporda belirtilen 17.09.2003 tarihinden itibaren, 296.250,00 TL sermaye borcu için de 05.09.2000 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde haksız eylem tarihi belirlenmeden dava ve ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesi ve 5236 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 5236 sayılı Kanun’un 16 ncı maddesi ile değiştirilmeden önceki 438 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan "534.750,00 TL'nin 10.000,00 TL'sine dava, bakiyesine 20.07.2007 ıslah tarihinden" ibaresinin çıkartılarak yerine “534.750,00 TL'nin 238.500,00 TL'sine 17.09.2003 tarihinden, 296.250,00 TL'sine 05.09.2000 tarihinden” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacının yatırdığı peşin harcın istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3770, Karar No: 2010/4931, Tarih: 28.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3770 E.  ,  2010/4931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı 124 ada 3 nolu parselin bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptalini istemiştir.

Davalılar, duruşmalara gelmemiş yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bir kısmının keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi. . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, mahkemece yapılan uygulama neticesinde 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın teknik bilirkişi krokisinde gösterilen 3949.34 m² sinin 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde tanımı yapılan kıyıda kaldığı saptanarak bu taleple bağlı kalınarak 3521.17 m² yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Çekişme konusu taşınmazın husumet kendilerine yöneltilen davalılara ait olduğu kayden sabittir. Oysa, davalıların celp edilen nüfus kayıtlarından dava tarihinden önce ölü oldukları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, HUMK 38. maddesi hükmü uyarınca bir davada ancak gerçek ve hükmi şahsiyete haiz tüzel kişiler taraf olabirler. Diğer taraftan 4.5.1978tarih , 4/5 sayılı İnançları Birleştirme Kararında belirtildiği üzere ölü olan kişiler davada taraf olamayacakları gibi mirasçılarına tebligat yapılmak suretiyle davaya dahil edilerek davanın yürütülmesine de olanak bulunmamaktadır. Ayrıca, ıslah yoluyla dahi olsa hasım değiştirilmesi de mümkün değildir.

Hal böyle olunca, ölü kişiler aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davalıların mirasçılarının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   28.04.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/157, Karar No: 2013/3192, Tarih: 27.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/157 E.  ,  2013/3192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2001 yılında işlenen suçtan: düşme2002 yılında işlenen suçtan : beraat

1-Katılan vekilinin, 2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suçun işlendiğinin belirlendiği 01.04.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin, 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiğinin belirlendiği 01.04.2003 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1282, Karar No: 2023/1143, Tarih: 20.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1282 E.  ,  2023/1143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın esasının görülmesi amacıyla, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 01.02.2023 tarihli ek karar ile temyiz talebinin kesin karara ilişkin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanunun 353 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması sebebiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olup aynı Kanunun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın istinaf incelemesi sonucunca bölge adliye mahkemesince kararın kaldırılmasına ve uyuşmazlığın incelenmesi amacıyla dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkin verilen karar kesin niteliktedir.

Bu durumda, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 01.02.2023 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararında isabetsizlik olmadığından, ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 01.02.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

2
Yargıtay — Esas No: 2014/26747, Karar No: 2016/2160, Tarih: 18.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/26747 E.  ,  2016/2160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurumca belirlenen iş kazasına bağlı meslekte kazanma gücü kayıp oranının iptali ile anılan oranının yeniden tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.