muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10690, Karar No: 2023/629, Tarih: 23.02.2023

8. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Kastı Yönünden

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk müdafiince sanığın atılı suçu işleme kastının olmadığı iddia edilmişse de olaylar olgular başlığı altında ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere olayda öldürmeye elverişli aletlerden olan bıçak kullanılması, ...'ın bıçağı ...ye iki kere vurması, üçüncü hamleyi yaptığında arkadaşlarının engel olması, darbelerin vücutta isabet ettiği göğüs bölgesinin hayati önemi ve katılanın yarasının hayati tehlikeye neden olacak nitelikte olması hususları değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun kastının öldürmeye yönelik olduğu nlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkumiyete Yeter Kesin ve Somut delil Olup Olmadığı Yönünden

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk müdafii somut delil olmadığını söylemiş ise de olaylar olgular başlığı altında ayrıntılı şekilde açıklanığı üzere; mağdurun ilk ifadesi, tanık beyanları, olay yeri inceleme tutanağı ve krokisi, uzmanlık raporu, görüntü izleme tutanağı, mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak tanzim olunan adlî muayene raporu karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Haksız Tahrikin Derecesi Yönünden

Olaylar olgular başlığı altında ayrıntılı şekilde açıklanığı üzere; katılan ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın aynı ortamda bulundukları sırada başka kişiler de varken onların da duyabileceği bir şekilde ...nin ...'a ailesini de etkileyecek şekilde hakaret niteliğinde ve uygunsuz sözler söylemesi üzerine ...'ın öfkelenmesi nedeniyle gerçekleştiği, taraflar arasında başka her hangi bir olumsuz durum yaşanmadığı veya husumet bulunmadığı gözetilerek sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluştuğu ve asgarî oranda indirim yapıldığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2021/127 Esas, 2021/368 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10042, Karar No: 2022/7711, Tarih: 24.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10042 E.  ,  2022/7711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı itiraz yolu açık olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu konudaki istemi üzerine, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 gün, 2016/828 Değişik İş sayılı kararı ile “itirazın reddine” karar verildiği ve itiraz üzerine verilen kararların 5271 sayılı CMK’nın 271/4. maddesi gereğince kesin olduğu anlaşıldığından; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan ise 14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye (dahil) kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 420 TL olan adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2016 gün, 2015/499 esas ve 2015/987 karar sayılı ek kararı ile itirazın reddine karar verildiği, anılan kararın sanık müdafiine usulüne uygun olarak 14.04.2016 tarihinde tebliğ edilip temyiz isteminde bulunulmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların müdafiilerinin bu konudaki vaki taleplerinin inceleme dışı bırakılarak; suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs, suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde ön görülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...’ın müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada savunması alınarak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12475, Karar No: 2021/12738, Tarih: 16.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/12475 E.  ,  2021/12738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yüzüne karşı 27.06.2018 tarihinde tefhim olunan hükümde CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''CMK’nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12095, Karar No: 2014/428, Tarih: 31.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/12095 E.  ,  2014/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2011/175-2013/195

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu H...Mahallesi'nde kain 1816 ada 1 parsel sayılı 1195 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, S...K... (Beldesi) çalışma alanında yapılan kadastro sonucu tespit harici bırakılmışken, 08.05.1996 tarihinde ihdas suretiyle Hazine adına 1401 sayılı parsel olarak tescil edilen ve bu parselin aynı tarihte şuyulandırmaya tabi tutulması sonucu oluşturulan imar parselidir. Davacılar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli 1816 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tapusunun iptali ile davacılar adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacılar lehine imar-ihya ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, çekişmeli taşınmazın S..K... çalışma alanında 1963 yılında başlanıp, 1965 yılında bitirilip, 18.03.1966 tarihinde kesinleşen kadastro çalışmaları sonucunda tescil harici bırakılmışken, 1996 yılında yapılan imar uygulaması sırasında 1401 sayılı parsel olarak 3269 metrekare miktarıyla ve arsa vasfıyla 08.05.1996 tarihinde Hazine adına tescil edildiği ve tabi tutulduğu imar düzenlemesiyle de 1195 metrekare yüzölçümüyle 1816 ada 1 sayılı imar parseli olarak Hazine adına kaydedildiği anlaşılmaktadır. Öte yandan; Mal Müdürlüğü tarafından, .... ada 1 sayılı parselin üzerinde mevcut üç adet yapıdan her biri hakkında davacıların miras bırakanı Kazım, Kazım’ın babası Hasan ile Kazım’ın kardeşleri Mustafa ve Emrullah (Emir) hakkında ayrı ayrı 1996 ila 2000 dönemi itibariyle ecrimisil ihbarnamelerinin tanzim edildiği, adı geçenlerin 18.05.2001 tarihinde, çekişmeli imar parselini satın alma talebiyle anılan idareye müracaat ettikleri, yine Hasan’ın gecekondusu nedeniyle 1986 yılında 2981 sayılı Yasa uyarınca Manavgat Belediyesi’ne başvuruda bulunduğu ve ilgili belgelerin düzenlendiği dosya kapsamıyla sabittir. Diğer yandan; mahkemece yapılan uygulama sırasında dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmazın evveliyatı konusunda çelişkili beyanlarda bulundukları halde çelişkiler giderilmediği gibi temin edilen bilirkişi raporlarında da, zilyetliğin başlangıç tarihi itibariyle taşınmazın niteliği açıkça ortaya konulmamıştır. Yine mahkemece, dava konusu taşınmazın ilk defa hangi tarihte imar planı kapsamına alındığı ile davacılar ve miras bırakanları Kazım bakımından belgesiz araştırmaları yapılmamıştır. Bilindiği üzere, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi “orman sayılmayan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz” şeklinde hükümler içermektedir. Somut olayda; eldeki dava kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açılmış, ancak mahkemece yapılan keşifte dinlenilen davacılar tanığı B.. Ş..’in taşınmazın evveliyatının bataklık olduğu yönündeki beyanlarına itibar edilmek suretiyle imar-ihya ve zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle neticeye gidilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki, çekişmenin çözümü bakımından, öncelikle dava konusu taşınmazın niteliğinin, farklı bir deyişle zilyetlikle edinebilecek yerlerden olup olmadığı ile zilyetlik öncesi imar-ihyası gereken yerlerden olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği kuşkusuzdur

.. Ş..’in taşınmazın evveliyatının bataklık olduğu yönündeki beyanlarına itibar edilmek suretiyle imar-ihya ve zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle neticeye gidilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki, çekişmenin çözümü bakımından, öncelikle dava konusu taşınmazın niteliğinin, farklı bir deyişle zilyetlikle edinebilecek yerlerden olup olmadığı ile zilyetlik öncesi imar-ihyası gereken yerlerden olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği kuşkusuzdur. İmar-ihya durumunda ise, taşınmazın ilk imar planına alındığı tarihe kadar 3402 sayılı Yasa'nın 17. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin ortaya konulması gerektiği de tartışmasızdır. O halde, mahkemece yapılacak iş, dava konusu taşınmazın ilk defa hangi tarihte imar planı sınırları içine alındığı ile bu imar planının niteliği ve kesinleşme tarihi saptanmalı ve bu tarihten önceki 20 yılı kapsayacak şekilde beşer yıllık aralıklarla üç adet memleket haritaları ve stereoskopik çift hava fotoğrafları getirtilerek, bu fotoğraflar harita mühendisi ya da jeodezi veya fotogrametri mühendisi bilirkişiye stereoskopla incelettirilmeli, mahallinde uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılarak; çekişmeli taşınmazın niteliği ve imar-ihyanın ne zaman tamamlandığı, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin süresi ve niteliği konusunda bilimsel verilere dayalı ve ayrıca eski raporlar irdelenmek ve çelişkiler giderilmek suretiyle raporlar alınmalı ve tanıklar ile yerel bilirkişi beyanları denetlenmeli, yine davacılar ile murisleri Kazım bakımından belgesiz araştırması yapılmalı ve davacıların zilyetliğindeki kısımlar saptanmalı, ondan sonra toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Noksan incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 31.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18032, Karar No: 2017/1513, Tarih: 28.03.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/18032 E.  ,  2017/1513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’ın, akciğer kanseri hastalığı ile mücadele ettiği ve ölümüne yakın bir dönemde davalının eşi ...’u ( aynı zamanda vasiyetname ile mirasçı olarak atadığı ) 12/03/2009 tarihinde vekil tayin ederek, en kıymetli malvarlığı olan 922 ada 122 parsel sayılı taşınmazdaki dairesini ve bir adet aracını mirasçıların mal kaçırmak amacıyla davalı ...’a 25/03/2009 tarihinde satış göstererek devrettiğini, vekaletname tarihinde murisin gerek fiziksel gerek psikolojik açıdan içinde bulunduğu durum nedeniyle yönlendirilebilir olduğunu ve ehliyete haiz bulunmadığını, özgür iradesi ile hareket edemediğini, ayrıca mal satmayı gerektirecek bir ihtiyacı da olmadığı gibi devir tarihinden kısa süre sonra da öldüğünü, yapılan temlikin gerek ehliyetsizlik gerekse muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek çekişmeli taşınmaz ile araç kaydının iptali ile yasal mirasçılar adına tescilini, taşınmaz yönünden mahrum kalınan gelir için fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 18.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, murisin işlem tarihinde akli melekelerinin yerinde olduğunu, hastalığının akli arıza yaratmadığını, davacıların muris ile hiç ilgilenmediğini, satış bedelinin 370.000,00 TL olup, ödendiğinin gerek resmi senet gerekse vasiyetname içeriğinden sabit olduğunu, muvazaa iddiasının yerin olmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, araç ile ilgili davanın geri alınması nedeniyle dava konusu araç hakkında karar verilmesine yer olmadığına, taşınmazın muvazaalı devredildiği ispatlanamadığından iptal ve tescil isteğinin reddine, ecrimisil isteği bakımından ise, iptal ve tescil davasının sonucunun etkili olacağından tefrik edilerek ayrı bir esas üzerinden yargılamaya devam edilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 28.03.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat Ali Selek ile temyiz edilen vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

./..

-KARAR-

./..

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 1.480.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 6.20.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3115, Karar No: 2018/501, Tarih: 23.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3115 E.  ,  2018/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, 01/06/2007 tarihinden itibaren primleri düzenli ödenmiş olan sigortalılık süresinin geçerli olduğunun ve iptal edilen tarihten itibaren sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/06/2007 tarihinden sonraki 2925 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığını iptal eden Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Dairemizin 28/05/2015 tarih, 2015/5308 E. 2015/12225 K. Sayılı bozma ilamına uyan Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davalı kurum tarafından davacı ... hakkında düzenlenen dava konusu kurum işleminin kısmen iptali ile ; davacının 01/06/2007 - 31/12/2009 ve 01/01/2012 - 31/12/2012 tarihleri arasında ödemiş olduğu sigortalılık süresinin geçerli olduğunu ve iptal edilen bu kısım için davacının sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dairemizin 28/05/2015 tarih, 2015/5308 E. 2015/12225 K. Sayılı bozma ilamına uyan Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davalı kurum tarafından davacı ... hakkında düzenlenen dava konusu kurum işleminin kısmen iptali ile ; davacının 01/06/2007 - 31/12/2009 ve 01/01/2012 - 31/12/2012 tarihleri arasında ödemiş olduğu sigortalılık süresinin geçerli olduğunu ve iptal edilen bu kısım için davacının sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 24/05/2007 tarihli istek ve tescil belgesi ile 01/06/2007 tarihinden itibaren 2925 sayılı Yasa kapsamında tescil edildiği, ... isimli kişinin İğneli köyünde tarımla geçimini sağladığı ve ... halkından davacı ...'ın yanında çalıştığı yönünde dilekçesi bulunduğu, davacının 2012/2. ay dahil primlerini ödediği, 13.09/2012 tarihindeki ihbar üzerine yapılan denetim ve düzenlenen rapora göre davacının tarım işlerinde hizmet akti ile çalışmadığının anlaşıldığı, davacının 01/06/2007 tarihinde başlayan 2925 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının iptal edildiği, kurum memuru tarafından ifadelerine başvurulan aza ...'in davacıyı tanımadığını beyan etmesine rağmen duruşmada verdiği beyanında davacının köyde tarım işi yapan diğer köylülerin günlük işlerinde çalıştığını ve köyde davacıdan başka ... isimli kişiler bulunduğundan Kurum memuruna başka bir ... hakkında beyanda bulunduğunu ifade ettiği, davacının ikamet adresinin 01/4/2007-16/07/2012 tarihleri arasında İstanbul'da bulunduğu, Ulus İlçe Seçim Kurulu Başkanlığının 08/03/2016 tarihli yazısında davacının 22/02/2007 tarihli Milletvekili Genel Seçiminde ve 21/10/2007 tarihli Halkoylamasında ... Ulus adresinde oy kullandığı, 29/03/2009 tarihinde ikameti nedeniyle İstanbul Kağıthane'de oy kullanma hakkı bulunduğu halde oy kullanmadığı, 12/09/2010 tarihli Halk oylamasında İstanbul Kağıthane'de oy kullandığı, 12/06/2011 tarihinde ikameti nedeniyle milletvekili seçiminde İstanbul Kağıthanede oy kullanmadığı, 30/03/2014 seçimlerinden itibaren ... Ulusta ikamet ederek oy kullandığı bildirildiğinden, Mahkemece, davalı Kurum tarafından davacı ... hakkında düzenlenen dava konusu Kurum işleminin kısmen iptali ile davacının 01/06/2007 - 31/12/2009 ve 01/01/2012 - 31/12/2012 tarihleri arasında ödemiş olduğu sigortalılık süresinin geçerli olduğunu ve iptal edilen bu kısım için davacının sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece davacının tarım işlerinde süreksiz olarak hizmet aktiyle çalışıp çalışmadığı ve çalışıyorda hangi tarihler arasında çalıştığı ortaya konulmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, ... isimli kişinin İğneli köyünde arazisi olup olmadığını araştırmak ve bu kişinin beyanlarına başvurarak tarımsal faaliyeti olup olmadığını ve davacının yanında çalışıp çalışmadığını sormak, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, ... isimli kişinin İğneli köyünde arazisi olup olmadığını araştırmak ve bu kişinin beyanlarına başvurarak tarımsal faaliyeti olup olmadığını ve davacının yanında çalışıp çalışmadığını sormak, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

23/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4952, Karar No: 2021/2743, Tarih: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4952 E.  ,  2021/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ... vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.