muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13834, Karar No: 2013/14608, Tarih: 18.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13834 E.  ,  2013/14608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaza aynı değerlendime tarihi itibariyle bilirkişi kurullarınca metre kare birim bedeli olarak 500,00TL. ve 274,00TL. değer biçilmek suretiyle, düzenlenen raporlar arasında yüzde yüze varan fark oluştuğundan, her iki raporda inandırıcı nitelikte bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen kamulaştırma bedeline 06.02.2010 tarihinden itibaren karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen kamulaştırma bedeline 06.02.2010 tarihinden itibaren karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere. 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17551, Karar No: 2017/26796, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17551 E.  ,  2017/26796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11227, Karar No: 2018/5222, Tarih: 28.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11227 E.  ,  2018/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı şirkete dava dilekçesi ve duruşma günü usul ve yasaya uygun tebliğ edilmemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile mümkündür. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Dosya içeriğinden somut olayda, dava dilekçesi ile tensip tutanağının önce “Özdemir Park Yem. Gıda Tem. Tekst. Tur. İnş. Nak. Akaryakıt Tic. Ltd. Şti.”ne tebliğe çıkarıldığı, tebligatın bila tebliğ döndüğü, daha sonra davalı Özdemir Park Yem. Gıda Tem. Tekst. Tur. İnş. Nak. Akaryakıt Tic. Ltd. Şti.'ne dava dilekçesinde belirtilen adres dışındaki bir adrese tebligat çıkarıldığı, bu tebligatın da bila tebliğ döndüğü, dava dilekçesi ile tensip tutanağının ticaret sicilden gelen adres dava dilekçesindeki adres olmakla birlikte salt normal tebligat yapılmadan dava dilekçesindeki adrese önce tebligata verilen şerh ile tebligat yapılamadığı takdirde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılmasının istenildiği, bu tebligatın örnek no: 6 eklenmediğinden 35. maddenin uygulanamadığı belirtilerek bila tebliğ döndüğü, daha sonra ise Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ıslah dilekçesinin davacının ıslah dilekçesinde bildirdiği başka bir adrese normal tebligat yoluyla tebliğ edildiği, bilirkişi raporunun ise bu adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği görülmektedir.

Bu durumda, Mahkemece taraf teşkili usulüne uygun olarak sağlanmadan işin esasına girilmesi hatalı olup davalı şirketin savunma hakkını kullanabilmesi için dava dilekçesi ve davetiyenin Tebligat Kanunu ve ilgili tüzük hükümlerine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağlanmalı ve taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmelidir. Kamu düzenine ilişkin bu yönün gözardı edilerek, davalının yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyiz ilişkin sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

N.E.
Yargıtay — Esas No: 2025/1211, Karar No: 2025/2067, Tarih: 16.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1211 E.  ,  2025/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1765 E., 2025/106 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/205 E., 2023/178 K.

Taraflar arasındaki 3194 sayılı İmar Kanunu'nun geçici 16. maddesi uyarıca açılan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 30.01.2025 tarihli ek kararında, dava değeri temyiz sınırı altında olduğundan temyiz dilekçesinin kesinlikten reddine karar vermiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının adına tescilini talep ettiği 1782 parselin yapı kayıt belgesi düzenlenen 190 m2'sinin değeri, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamış, ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.01.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12454, Karar No: 2021/18609, Tarih: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12454 E.  ,  2021/18609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

Katılan vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 28/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29619, Karar No: 2015/14514, Tarih: 01.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29619 E.  ,  2015/14514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık ... Hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdurun 14.06.2012 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, 29.03.2013 tarihli temyiz dilekçesi sunarak hükmü temyiz ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesine göre, kovuşturma evresinin her aşamasında, hüküm verilinceye kadar mağdur, suçtan zarar gören gerçek veya tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilecekleri, aynı Yasanın 260/1. maddesine göre ise katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yollarının açık olduğu, kovuşturma aşamasında açıkça sanıktan şikayetçi olmadığını kendi iradesi ile ortaya koyan mağdurun hükmü temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla mağdurun temyiz isteğinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B- Sanık ... Hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, dosya içerisinde bulunan terhis belgesinden suç tarihi olan 08.04.2011 tarihinde ... Hd. A. 4. üncü Tak. Hd. Kış. Hiz. Birliğinde kısa dönem er olarak askerlik yapmakta olduğu, bu tarih itibariyle izin de kullanmadığı, dosya içinde bulunan 24.10.2011 tarihli yüzleştirme tutanağında katılanın sanığı teşhis edemediğininin anlaşılması karşısında sanık ...'in atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25460, Karar No: 2019/19003, Tarih: 04.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/25460 E.  ,  2019/19003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalarda mağdurun, ortak oldukları minibüsün hesaplarındaki eksiklik nedeniyle kendisine hakaret ettiğini, bunun üzerine çıkan arbede sonucu bıçak gösterdiğini savunması ve sanık ile mağdur arasında alacak verecek meselesi nedeniyle tartışma çıktığının iddia ve kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Adli emanette bulunan bıçak hakkında müsadere talebi bulunmasına rağmen, bu konuda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1807, Karar No: 2015/2534, Tarih: 09.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1807 E.  ,  2015/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/252922

MAHKEMESİ : Nazilli(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2010/295 (E) ve 2013/425 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve 14/05/2013 tarihli duruşmada sanığın cezalandırılmasını istediğini belirten müşteki vekiline davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar görenin davaya katılan, Av.... katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tutanağının 24/01/2010 tarihi olması, bilirkişi raporuda ağaçların kesim tarihinin 2009 yılı olması karşısında gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı yazımı mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

I- Sanık hakkında, yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan kurulan beraat kararına yönelik temyiz iddialarına ilişkin olarak yapılan incelemede,

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı,mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından sanığa isnat edilen yakacak nitelikte ağaç kesme suçunun sübut bulduğu anlaşıldığından,sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA,

II- Sanık hakkında, işgal ve faydalanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz iddialarına ilişkin olarak yapılan incelemeye gelince;

1- Adli sicil kaydında bulunan kasıtlı suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasının ertelemeye engel olduğu gözetilmeden sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi,

2- Orman İdaresinin 06/05/2010 tarihli infaz tutanağında, sanık tarafından suça konu yere dikilen asma ve zeytin toplam 42 ağacın sökülerek infaz edildiği bildirilmesine göre emvalin müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10976, Karar No: 2012/423, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10976 E.  ,  2012/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Güveni kötüye kullanma suçunda malın teslimi, hukuka uygun, özgür bir iradeye dayanır. Malın alınması ile değil, alınan malın tasarruf amacı dışında kullanılması, inkar edilmesi ile oluşur. Malın zilyeti tarafından faile tesliminden sonra, iade aşamasında teslim amacı dışında yararlanma kastı oluşturmaktadır. Dolandırıcılık suçunda ise malın teslimi sağlanarak çıkar sağlamakla oluşur. Başlangıçta bir suç işleme, çıkar sağlama amacı bulunmaktadır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Güveni kötüye kullanma suçunda malın teslimi, hukuka uygun, özgür bir iradeye dayanır. Malın alınması ile değil, alınan malın tasarruf amacı dışında kullanılması, inkar edilmesi ile oluşur. Malın zilyeti tarafından faile tesliminden sonra, iade aşamasında teslim amacı dışında yararlanma kastı oluşturmaktadır. Dolandırıcılık suçunda ise malın teslimi sağlanarak çıkar sağlamakla oluşur. Başlangıçta bir suç işleme, çıkar sağlama amacı bulunmaktadır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Somut olayda; sanığın kendisini ... olarak tanıtıp ... adına hazırlanmış sahte ehliyet ve evrakları kullanarak çalıntı bir kamyonla nakliyecilik ile uğraşan ... Kargo Ltd.Şti.'ne başvurarak nakliye işi yapmak istediğini belirttiği ve bir hafta kadar bu şirkete ait malların nakliyesinde çalıştığı, 20.05.2005 tarihinde ... ilçesine götürmek üzere kendisine teslim edilen 15 ton birayı alıp kayıplara karıştığının iddia edildiği, müşteki beyanında ... başvurularında sabıka kaydı istediğini ve sanığın da sabıkasızlık kaydı getirdiğini bildirmesi, ayrıca sanığın da sahte kimlik, ruhsat ve çalıntı kamyonla adı geçen şirkete başvurması dikkate alındığında baştan beri dolandırıcılık kastı ile hareket ettiği, gerçekte birçok sabıkası bulunan sanığın, sabıkalı olduğunu belirten sabıka kaydı getirmesi halinde yükü alamayacağı bilinciyle gerçeğe uygun olmayan sabıkasızlık kaydı getirerek malın teslimini hileli hareketlerle sağladığı anlaşılmakla, sanığın kendisine çıkar sağlamak amacıyla başlangıçtan itibaren dolandırıcılık suçunu gerçekleştirmek için hareket ettiği, başka bir anlatımla kastı yük taşımak değil özde iade etmemek üzere almak olduğunun belirlenmesi karşısında; eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan ceza süresi yönünden kazanılmış hak saklı olmak üzere hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.