muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3550, Karar No: 2025/1524, Tarih: 20.03.2025

Dosyanın incelenmesinden; davaya konu taşınmazın çok sayıda yakın ve komşu parselleriyle seri halde aynı iddialara dayalı davalara konu olduğu, çekişmeli taşınmazın ve komşu taşınmazların gerçek kişiler adına tesciline esas dava dosyasının incelenmesinden araştırmanın zilyetlikle sınırlı olarak yapıldığı, taşınmazın niteliği ve kullanım şekli yönünden detaylı bir incelemenin yapılmamış olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece dinlenen yerel bilirkişilerce taşınmazın genellikle sonbahar ve kış aylarında çevrede bulunan ormandan yaprak keserek hayvanları beslemek ve barındırmak amacıyla yılın belli bir bölümünde kullanıldığı, çoğunlukla hayvanlara bakıcılık yapan kişilerin de taşınmaz üzerinde enkazı bulunan kömlerde hayvanlarla birlikte kaldığı, yaz aylarında bu kişilerin köylerine döndükleri; bir kısım yerel bilirkişilerce taşınmazın yaz aylarında da ailenin tamamı tarafından yaşam alanı olarak kullanıldığı beyan edilmiş ise de özellikle yapılan 07.12.2021 tarihli keşifte davacı köyden ve tarafsız komşu köyden dinlenen yerel bilirkişiler taşınmazın yalnızca hayvancılık amacıyla sonbahar ve kış aylarında kullanıldığını doğrulamış, taşınmazın yaz aylarında da yerleşim alanı olarak kullanıldığına dair beyanların davalı köyden dinlenen yerel bilirkişilere ait olması ve her iki köy arasında derin husumet bulunduğunun sabit olması nedeniyle davalı köyden dinlenen yerel bilirkişi beyanlarına itibar edilmemiştir. Nitekim; dosyada bulunan jeodezi bilirkişi raporunda davaya konu taşınmazın 1977 yılı ve sonrasına ait hava fotoğrafında sınırları sabit görülmemiş, üzerinde tarımsal faaliyet veya bitki örtüsü bulunmadığı, imar-ihyaya konu olmadığı, köm niteliğinde yapıların bulunduğu tespit edilmiş; ziraatçi bilirkişi raporunda ise toprak yapısına göre taşınmaza üretim girdi ve tekniklerinin hiç uygulanmadığı, tarımsal üretim amacıyla kullanılmadığı, ham toprak, mera veya ormanlarda bulunan humus tabakasına rastlandığı, Yargıtay denetiminden geçerek kışlak oldukları kesinleşen komşu taşınmazlarla aynı özellikleri taşıdığı bildirilmiştir. Kaldı ki, eldeki davaya ve aynı iddialarla açılmış olan benzer nitelikteki davalara konu olan çok sayıda taşınmazın 101 ada 1 ve 2 parsel ve 189 ada 1 parsel sayılı orman parselleri ile 101 ada 34 parsel ve 189 ada 19 parsel sayılı ham toprak parselleri ile çevrili bir alanda 1050 metre rakımda konumlandığı, Genç Kadastro Mahkemesince kışlak olarak sınırlandırılmasına karar verilen ve Yargıtay tarafından da onanan 101 ada 18, 20, 22, 23, 24, 25, 29, 35 ve 189 ada 20, 21, 22, 23, 25, 30, 31, 32 33 parsel sayılı komşu taşınmazlarla nitelik ve kullanım yönünden benzerlik gösterdiği, bu itibarla denetime elverişli ve bilimsel verilere dayalı bilirkişi raporlarının davacı ... ve tarafsız komşu köyden dinlenen yerel bilirkişi beyanları ile uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; taşınmazın kadimden beri sadece hayvanların beslenilmesi için sonbahar ve kış aylarında kullanıldığı, hayvanların burada ormandan kesilen yapraklarla beslendiği, çevresinde tarım arazisinin olmadığı gibi köm enkazı olduğu, ilkbahar ve yaz mevsimlerinde köye döndükleri, sonbahar ve kış aylarında köylülerin tamamının değil hayvanlarla ilgilenen kişilerin geldiği, ailelerin ilkbahara yakın aylarda geldiği ve ilkbahar ve yaz aylarında tekrar köylerine döndükleri, memleket haritasında ... kömü olarak isimlendirildiği, kömün sözlük anlamının hayvan ağılı olduğu, çevrede de bu amaçla kullanılan alanın çok geniş olduğu hususları dikkate alındığında taşınmazın kışlak niteliğinde olup özel mülkiyete konu olamayacağı kanaatine varılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,

Dosyanın Genç Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

20.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23044, Karar No: 2015/12096, Tarih: 18.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/23044 E.  ,  2015/12096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu meslekte kazanma gücü kayıp oranının yeniden tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı ile davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5233, Karar No: 2019/9929, Tarih: 01.07.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5233 E.  ,  2019/9929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'ye yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile mağdur ...'e yönelik hırsızlık suçundan; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile mağdur ...'e karşı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından; suça sürüklenen çocuk ... hakkında ...'a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile mağdur ...'ya yönelik hırsızlık suçundan; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'ya yönelik hırsızlık, mağdurlar ... ve ...'ye karşı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçlarından verilen kararlar temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'e karşı mala zarar verme suçundan kamu davası açılmasına rağmen hüküm tesis edilmediği anlaşılmış ise de suç tarihi olan 31/12/2012 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçen sürede 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151, 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerine göre belirlenen 6 yıllık kesintili ceza zamanaşımı süresinin dolduğu ve suça sürüklenen çocuğun 09/10/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahallinde düşme kararı verilmesi mümkün görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'ye karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile mağdur ...'e karşı hırsızlık suçundan; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından yapılan itirazların mercii Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/06/2015 tarih 2015/860 D. İş sayılı kararı ile incelendiği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ..., ..., ...'ye karşı, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a karşı, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ... ve ...'ye karşı mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'ye karşı mala zarar verme suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, hükme yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'ye karşı mala zarar verme suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, hükme yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hükümlerin verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizleri olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile mağdur ...'e karşı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydının incelenmesinden; Edirne Çocuk Mahkemesinin 14/01/2011 tarihinde kesinleşen 2010/109 Esas - 2011/5 Karar sayılı, 18/02/2011 tarihinde kesinleşen 2010/379 Esas - 2011/88 Karar sayılı, 23/03/2011 tarihinde kesinleşen 2010/378 Esas - 2011/140 Karar sayılı, 20/04/2011 tarihinde kesinleşen 2010/233 Esas - 2011/181 Karar sayılı, 29/04/2011 tarihinde kesinleşen 2011/67 Esas - 2011/202 Karar sayılı, 27/05/2011 tarihinde kesinleşen 2010/148 Esas - 2011/238 Karar sayılı, 30/09/2011 tarihinde kesinleşen 2011/118 Esas - 2011/335 Karar sayılı, 14/10/2011 tarihinde kesinleşen 2011/108 Esas - 2011/356 Karar sayılı, 05/10/2011 tarihinde kesinleşen 2010/289 Esas - 2011/338 Karar sayılı, 30/09/2011 tarihinde kesinleşen 2011/106 Esas - 2011/334 Karar sayılı, 30/09/2011 tarihinde kesinleşen 2011/52 Esas - 2011/332 Karar sayılı, 29/04/2011 tarihinde kesinleşen 2011/56 Esas - 2011/197 Karar sayılı, 25/05/2011 tarihinde kesinleşen 2011/23 Esas - 2011/237 Karar sayılı, 05/10/2011 tarihinde kesinleşen 2011/126 Esas - 2011/339 Karar sayılı, 30/09/2011 tarihinde kesinleşen 2011/32 Esas - 2011/331 Karar sayılı, 03/02/2012 tarihinde kesinleşen 2011/306 Esas - 2012/16 Karar sayılı, 03/02/2012 tarihinde kesinleşen 2011/320 Esas - 2012/17 Karar sayılı, 07/03/2012 tarihinde kesinleşen 2011/394 Esas - 2012/58 Karar sayılı, 07/03/2012 tarihinde kesinleşen 2011/392 Esas - 2012/57 Karar sayılı, 07/03/2012 tarihinde kesinleşen 2011/396 Esas - 2012/59 Karar sayılı, 07/03/2012 tarihinde kesinleşen 2011/258 Esas - 2012/51 Karar sayılı, 23/03/2012 tarihinde kesinleşen 2011/149 Esas - 2012/90 Karar sayılı, 06/06/2012 tarihinde kesinleşen 2012/99 Esas - 2012/219 Karar sayılı, 08/06/2012 tarihinde kesinleşen 2012/1 Esas - 2012/232 Karar sayılı ilamları ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 3 yıllık denetim süresinin belirlendiği, 3 yıllık denetim süresi içerisinde suça sürüklenen çocuğun kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11 maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasına yönelik karar verilmesi gerekip gerekmediği mahkemesince takdir edilmek üzere karar kesinleştiğinde kesinleşme şerhli bir örneği gönderilmek suretiyle ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerekirken bu yönde bir karar verilmemesi mahkemesince mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, 5271 sayılı CMK'nun 185. maddesi uyarınca 18 yaşını doldurmamış çocukların duruşmalarının kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun 12/12/2014 tarihinde 18 yaşını doldurmasına karşın suça sürüklenen çocuk ...'nin yargılama sırasında 18 yaşını doldurduğundan bahisle 27/09/2013, 20/12/2013, 11/04/2014, 11/09/2014 ve 09/12/2014 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması, tekrarlanması ve giderilmesi olanağı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında şikayetçi olmayan mağdur ...'in ve kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdurlar ..

...'nin yargılama sırasında 18 yaşını doldurduğundan bahisle 27/09/2013, 20/12/2013, 11/04/2014, 11/09/2014 ve 09/12/2014 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması, tekrarlanması ve giderilmesi olanağı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında şikayetçi olmayan mağdur ...'in ve kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdurlar ..., ... ve ...'nin gerekçeli karar bağlığında şikayetçi olarak yazılmaları, mahallinde düzeltilebilir hata olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'ye karşı hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında şikayetçi olmayan mağdur ...'in ve kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdurlar ..., ... ve ...'nin gerekçeli karar bağlığında şikayetçi olarak yazılmaları, mahallinde düzeltilebilir hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'ye yönelik hırsızlık suçlarından dolayı hüküm kurulurken belirlenen 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 yıl 2 ay 13 gün yerine 1 yıl 4 ay 13 gün hapis cezasına hükmedilmesi sonucu fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ...'nin mağdur ...'ya yönelik hırsızlık eylemine ilişkin B-I-a sayılı, mağdur ...'a yönelik hırsızlık eylemine ilişkin B-II-a sayılı ve mağdur ...'ye yönelik hırsızlık suçuna ilişkin B-IV-a sayılı hüküm fıkralarından "SSÇ'nin sabıkasızlığı lehine takdiri indirim sebebi kabul edilmekle TCK 62 maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 1 YIL 4 AY 13 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" cümlelerinin çıkarılarak yerlerine "SSÇ'nin sabıkasızlığı lehine takdiri indirim sebebi kabul edilmekle 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 1 YIL 2 AY 13 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...'e karşı hırsızlık suçları ile mağdurlar ... ve ...'ye karşı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

IV- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...'e karşı hırsızlık suçları ile mağdurlar ... ve ...'ye karşı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Suç tarihinde 12 - 15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Farik mümeyyiz raporunun zorunlu kamu masrafı niteliğinde olması nedeniyle Adli Tıp Kurumuna ödenen ücretin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

3- 5271 sayılı CMK'nun 185. maddesi uyarınca 18 yaşını doldurmamış çocukların duruşmalarının kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmamış olmasına karşın suça sürüklenen çocuk ...'nin yargılama sırasında 18 yaşını doldurduğundan bahisle 29/05/2013 tarihinden sonraki celselerin kapalı yerine açık yapılması, hükmün dahi açık oturumda tefhim edilmesi,

4- Suça sürüklenen çocuk hakkında şikayetçi olmayan mağdur ...'in ve kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdurlar ..., ... ve ...'nin gerekçeli karar bağlığında şikayetçi olarak yazılmaları,

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın karar tarihinden sonra, 09/10/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafi ile Suça sürüklenen çocuk ...'ın müdafinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7732, Karar No: 2016/2383, Tarih: 16.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/7732 E.  ,  2016/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2015

NUMARASI : 2014/360-2015/114

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin faturaya dayalı alacak için yaptığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, malları teslim almadığını, borcun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, ispat yükünün davacıda olduğu, davalının sevk irsaliyelerindeki imzaları inkar ettiği, davacının sevk irsaliyelerinin asıllarını ibraz edememesi nedeniyle imza incelemesi yapılamadığı, davacının teklifi üzerine davalının malları teslim almadığına ilişkin yemini eda ettiği gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacının, dava konusu faturaların davalı tarafından vergi dairesine beyan edilip edilmediğinin araştırılmasını talep ettiği, vergi dairesinin dosyaya davalının gelir vergisi beyannamelerini gönderdiği, davacının vergi dairesinden ayrıntılı araştırma talebini yargılama boyunca tekrar ettiği görülmüştür. Bu durumda, mahkemece, dava konusu faturaların davalı tarafından vergi dairesine KDV Beyannameleri (BA-BS formları) kapsamında beyan edilip edilmediği konusunda yeterli araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/497, Karar No: 2023/1008, Tarih: 21.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/497 E.  ,  2023/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen elatmanın önlenmesi ve kâl davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin paydaşı olduğu dava konusu 243 ada 3 parsel sayılı taşınmazda davalının hiçbir hakkı yokken taşınmaza ceviz ağacı dikmek suretiyle tecavüz ettiğini, taşınmaza yaptığı haksız müdahalenin önlenmesini ve diktiği ağaçların kâl'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı yargılama sırasındaki beyanında, dava konusu taşınmazı 49 yıllığına Orman Bakanlığından kiraladığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2016 tarih ve 2014/1603 Esas, 2016/160 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 28.01.2021 tarih ve 2018/10075 Esas, 2021/640 Karar sayılı ilâmıyla, kısa ve gerekçeli karar çelişkisi nedeniyle hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazı Çevre ve Orman Bakanlığından 49 yıllığına kiraladığını, kendisine kiraya verildiğinde henüz davacılar adına tescil edilmediğini, Orman İşletme Müdürlüğünün asli müdahale talebinin kabul edilmesi gerektiğini, dava konusu yer hakkında Orman İşletme Müdürlüğü tarafından davacılar aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kâl talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi ve “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi.

3. Değerlendirme