muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8684, Karar No: 2017/9270, Tarih: 13.11.2017

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı vekili vekili karar düzeltme dilekçesinde; temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri hususların cevapsız bırakıldığını, ayrıca Kadastro Kanununun 36/A maddesine göre de davacı Hazinenin açtığı bu davada yargılama giderleri ile vekalet ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1)Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinde işin esasına ilişkin olarak değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür. Dairemiz kararı, karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usûl ve kanuna da uygun bulunduğundan işin esasına ilişkin karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2)Davalı vekilinin yargılama giderlerine ve vekalet ücretine yönelik karar düzeltme itirazlarına gelince; dava, Hazine tarafından kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemine ilişkindir. Kural olarak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A. maddesinde "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve aynı Kanunun 17. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. maddesine göre; "bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır” hükmü gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan davalı vekilinin işin esasına ilişkin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

SONUÇ: 1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan davalı vekilinin işin esasına ilişkin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

2) 2.bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yargılama giderleri ile vekalet ücretine yönelik karar düzeltme istemlerinin kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının yargılama giderleri cümlesinden olan peşin harç ve bakiye ilâm harcı da dahil olmak üzere, keşif ve tebligat giderleri ile vekalet ücretinin davalılardan tahsilini içeren (2), (3) ve (4) numaralı bentlerinin hüküm yerinden çıkartılarak, bunun yerine (2) numaralı bent olarak “2- 6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına, aynı nedenle davacı Yönetim yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 13/11/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10092, Karar No: 2019/141, Tarih: 22.01.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10092 E.  ,  2019/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 22.01.2019 gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında ve tapuda davacının babası ... adına kayıtlı bulunan eski 222 parsel sayılı 870,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 109 ada 166 parsel numarasıyla ve komisyon kararı ile 731,87 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlı bulunan eski 314 parsel sayılı 2560 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 109 ada 162 parsel numarasıyla ve 2.443,11 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında babasına ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği/sınırının yanlış belirlendiği ve eksikliğin/yanlışlığın davalıya ait 109 ada 162 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak mülkiyet değişikliğine neden olan 22/a çalışmasının iptali istemiyle dava açmış, yargılama sırasında ise, davalıya ait taşınmaza 22/a çalışmalarıyla kadim köy yolunun dahil edildiği, mülkiyeti babasına ait eski 222 parselin bir bölümünün de 22/a çalışmaları sırasında yola bırakıldığı iddiasına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli eski 222 yeni 109 ada 166; eski 314 yeni 109 ada 162 parsel sayılı taşınmazların uygulama kadastrosu komisyon tutanağındaki tespitleri gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1235, Karar No: 2019/6775, Tarih: 08.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1235 E.  ,  2019/6775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın soruşturma aşamasındaki beyanında, 18/05/2013 günü saat 15.25'te ikametinin pencerelerini kapatıp, giriş kapısını kilitledikten sonra ikametinden ayrıldığını, saat 17.30 sıralarında ikametine geldiğinde giriş kapısı kilit göbeklerinin kırık olduğunu fark ettiğini, kendi imkanlarıyla giriş kapısını açtığını, giriş kapısı kilit göbeklerini çilingir vasıtasıyla yaptırdığını belirtmesi ve olay yeri inceleme tutanağında da bu hususun doğrulanması karşısında, mala zarar verme suçuyla ilgili tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken, hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 116/2. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ; hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2012 gün ve 2011/109 esas, 2012/25 karar sayılı hırsızlık suçundan 04/09/2012 tarihinde kesinleşen ilamının, tekerrüre esas teşkil ettiği halde, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı ve eşit olarak sorumlu tutulmaları gerekirken, yargılama giderlerinin müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı ve eşit olarak sorumlu tutulmaları gerekirken, yargılama giderlerinin müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasından ''müteselsilen'' kelimesi çıkartılıp yerlerine ''ayrı ayrı ve eşit oranda'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1108, Karar No: 2018/5522, Tarih: 28.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/1108 E.  ,  2018/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 05.05.2016 tarih ve 2016/12907 sayılı karara karşı yapılan itiraz üzerine, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 15.07.2016 tarih ve 2016/1723 sayılı itirazın reddine dair kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların eşi/ babası Kadircan'ın idaresindeki araca çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada tam kusurlu olduğunu, davalıya yapılan başvuruya rağmen ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 16.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 25.04.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle toplam taleplerini 290.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, poliçe limitiyle sınırlı biçimde ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını, kazadaki kusur oranlarının belirlenmesi için kusur raporu alınması ve tazminat hesabı için alınacak raporun aktüerya uzmanından alınması gerektiğini, SGK tarafından yapılan rücuya tabi ödeme varsa bunun da tazminattan düşülmesi gerektiğini belirterek başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; başvurunun kabulü ile davacı ... için 274.305,00 TL, Aydanur için 3.431,00 TL. ve Yağmur için 12.264,00 TL. olmak üzere toplam 290.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının 20.10.2015 tarihinden

işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; bu karara, davalı vekili İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz etmiştir. Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından, emekli asker olan desteğin bilinen en son geliri üzerinden hesaplamanın yapıldığı raporun hükme esas alınmasında hata olmadığı, esas alınan rapordaki tespit ve hesaplamaların yerinde olduğu gerekçesiyle, davalı ... şirketi vekilinin Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı yaptığı itirazın reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının, 6098 sayılı TBK'nun 53/3. maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının, 6098 sayılı TBK'nun 53/3. maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatının belirlenmesinde, ölenin son gelir durumu ile birlikte, muhtemel yaşam süresinin ve bu sürenin ne kadarında aktif çalışma hayatının devam edeceği, ne kadarında pasif dönemde bulunacağının tespiti önem arzetmektedir. Çalışma hayatının, aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve özel yasalarında çalışma süreleri ayrık olarak belirtilmemiş (asker, polis vb. gibi) kişiler yönünden 60 yaşın aktif çalışma devresi, bakiye yaşam süresi varsa kalan sürenin de pasif çalışma dönemini oluşturduğu; destekten yoksun kalma nedeniyle tazminatın hesabında, pasif devrede de zararın oluşacağı ve bu zararın asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulü gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır. Özel yasaları gereği çalışma süreleri ayrık olarak düzenlenenler dışında kalan kişiler yönünden, aktif- pasif devre ayrımı anılan şekilde yapılmakla birlikte; asker, polis gibi özel yasaları ile çalışma süreleri farklı belirlenen kişiler için sürelerin bu yasalardaki düzenlemelere göre belirlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda; davacılar, desteğin emekli astsubay olduğunu ve emekli maaşı aldığını belirtmiş olup; desteğin 45 yaşında ve astsubay emeklisi olduğu zaman diliminde davaya konu kazada öldüğü dosya kapsamı ile sabittir. Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından hükme esas alınan 22.04.2016 tarihli aktüerya uzmanı bilirkişinin raporunda, davacılar desteğinin kaza tarihindeki 45 yaşına ve PMF Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresi belirlendikten sonra, bakiye ömür süresinin tamamı için, desteğin emekli maaşı miktarının bildirildiği SGK Başkanlığı yazısındaki gelir üzerinden

hesaplama yapılmıştır. Oysa, kaza tarihi itibariyle emekli olduğundan pasif devrede bulunan desteğin geliri, muhtemel bakiye ömür süresinin tamamı için asgari geçim indirimi bedeli dahil edilmemiş net asgari ücret olarak kabul edilip hesaplama yapılmalıdır. Ne var ki, davalı vekili Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı yaptığı itirazda ve İtiraz Hakem Heyeti kararına karşı yaptığı temyiz başvurusunda, tazminat hesabının 60 yaşa kadar AGİ dahil edilmiş asgari ücretten ve 60 yaştan sonraki pasif devrede ise AGİ hariç asgari ücret üzerinden yapılması gerektiğini ifade etmiş olup, davalı tarafın bu kabulü davacılar yönünden usuli kazanılmış hak oluşturmaktadır. İfade olunan bu hususların bir bütün olarak değerlendirilmesi suretiyle tazminat hesabı yapılması gerektiğinden, hükme esas alınan aktüerya uzmanı raporu hatalı tespitler içermekte olup eksik inceleme ile karar verilmiştir.

2-Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından hükme esas alınan 22.04.2016 tarihli bilirkişi raporunda; davacı eş Zeynep'in rapor tarihindeki 55 yaşı ile iki kızının bulunduğu gerekçesiyle evlenme ihtimali bulunmadığı kabul edilerek, hesaplanan tazminattan evlenme ihtimali indirimi yapılmadığı görülmektedir.

Vefat edenin bakımından yararlanan eşin, yeniden evlenmesi veya fiili olarak bakım ihtiyacını karşılar biçimde birliktelik yaşaması halinde bakım ihtiyacının sona erdiği ve yitirilmiş destek ediminin yeni bir destek edimiyle karşılanmış olacağı dikkate alınarak, hayatta kalan eşin desteklik süresi içerisinde yeniden evlenme ihtimalinin belirlenmesi gerekir. Bu bağlamda, eşin yaşı, 18 yaşından küçük çocuk sayısı, sağlığı, görünümü, ekonomik durumu gibi etkenler değerlendirilerek bu belirlemenin yapılması gerekir.

Dairemiz'in yerleşmiş içtihatları gereği; evlenme ihtimali oranları belirlenirken, destek gören eşin kaza tarihindeki yaşına göre, AYİM Evlenme İhtimali Tablosu'ndaki belirlemelerin esas alınması gerekmektedir. Hükme esas alınan raporda; 18.02.1971 doğumlu, davaya konu kaza tarihinde 44 ve hesap tarihinde 45 yaşında olan davacı eş Zeynep'in yaşının hatalı biçimde 55 olarak kabul edilmesi yanlış sonuca ulaşılmasına neden olduğu gibi eş Zeynep'in kaza tarihindeki yaşı yerine rapor tarihindeki yaşının esas alınması da doğru değildir.

Bu durumda Sigorta Tahkim Komisyonu'nca; davacı eş Zeynep'in kaza tarihindeki yaşı ve 18 yaşından küçük çocuğunun bulunmadığı dikkate alınıp AYİM Tablosu'na göre evlenme ihtimali oranının belirlenmesi ve tazminattan bu nedenle indirim yapılması; ayrıca, davalı tarafın kabulü nedeniyle davacılar lehine oluşan usuli kazanılmış hak ile yukarıda ifade olunan ilkeler çerçevesinde, desteğin gelirinin 60 yaşa kadar AGİ dahil ve 60 yaştan sonrası için AGİ hariç asgari ücret olarak esas alınması suretiyle tazminatların hesaplandığı ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28.5.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12451, Karar No: 2020/16709, Tarih: 18.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/12451 E.  ,  2020/16709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince, bu kararlara karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, temyizi kabil olmadığından, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama suçundan verilen kararlara yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;

Mağdurlar hakkında İnegöl Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen adli raporlarda her iki mağdur açısından da tespit edilen mevcut kırığın hayati fonksiyonlarına etki derecesinin belirtilmemesi karşısında, mağdurlarda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etki derecesi hususunda tüm tedavi evrakları ile birlikte en yakın adli tıp kururmundan rapor aldırılarak, sonucuna göre kırığın derecesi ile orantılı olarak 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesince artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 18.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5523, Karar No: 2011/1326, Tarih: 08.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/5523 E.  ,  2011/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/199840

MAHKEMESİ :(BURSA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :30.12.2009 -349/472

SUÇ :Kasten yaralama

S.. Ö..'ı kasten yaralamaktan sanık A.. T..'ün bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BURSA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2009 gün ve 349/472 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafii ile müdahil vekilinin suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanık Ali'nin, önceden tanıştığı mağdur Sıdıka'ya evlenme teklif ettiği, ancak mağdurun bu teklifi kabul etmediği, bir süre sonra teklifini tekrarlayan sanığın mağdurdan yine aynı cevabı aldığı, olay günü, mağdurun iş görüşmesi yapmak için sanığın da tesadüfen bulunduğu bara gittiği, burada işyeri sahibi tanık Nihat'la konuşmaya başladığı, bu sırada sanığın, yerinden kalkarak mağdura doğru yöneldiği, omzundan tutup kendisine doğru çevirdiği, mağdurun hayati önemi bulunan sağ göğüs bölgesine, kolunda sakladığı namlu kısmı 13 cm. Uzunluğundaki bıçakla bir kez vurduğu, mağdurun sağ göğüs üst kısmından aldığı darbenin toraksa nafiz olduğu, pnömotoraksa ve hayati tehlikeye sebebiyet verdiği, tanık Nihat ve bar çalışanlarının üzerine atlayıp bıçağı almaları sonucu, sanığın eylemini tamamlayamadığı olayda,

Hedef alınan vücut bölgesinin yeri, suç aleti bıçağın öldürmeye elverişliliği, mağdurdaki yaranın niteliği ve engel halin varlığı dikkate alındığında, sanığın, öldürme kastının eylemine bağlı olarak ortaya çıktığı anlaşıldığı halde, "öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde hataya düşülerek, yazılı şekilde "kasten yaralama" suçundan cezalandırılması,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16332, Karar No: 2014/9017, Tarih: 17.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16332 E.  ,  2014/9017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Şiran Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :12.03.2013

No :2012/106-2013/33

Dava, hak sahibi konumundaki davalıya yersiz ödenen ölüm aylığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2004 yılında kesinleşen hak sahibi kız çocuğuna, sigortalı babası üzerinden bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca kesilerek, 21.10.2008-21.07.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.