muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24923, Karar No: 2013/3155, Tarih: 26.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/24923 E.  ,  2013/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmazın kıyı ve kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle tapusunun iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi gereğince tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, taşınmazın kıyı ve kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle tapusunun iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi gereğince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9266, Karar No: 2024/10853, Tarih: 12.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9266 E.  ,  2024/10853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/318 E., 2024/1031 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/96 E., 2021/627 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin ve ödeme emirlerinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 2 0899 0101 1023610 068 01-93 sicil no ile fiilen faaliyet gösterdiğini, ...'nın müvekkiline ait firmada sigortalı olarak çalışmakta olduğunu, ...'nın tüm işe giriş çıkış evraklarının eksiksiz bir biçimde Kuruma kanuni süreler içinde teslim edildiğini, Aksaray Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü tarafından yapılan incelemede söz konusu belgelerin bildirilmediği gerekçesiyle resen 8.155.54 TL prim borcu çıkarıldığını, SSİY'nin 24 üncü maddesi gereğince en fazla geriye doğru 1 yıl tespit yapılabileceğini, bildirimsiz işçi çalıştırılmadığını ve Kuruma ilgili belgelerin zamanında teslim edilmediğinin de doğru olmadığını belirterek Aksaray Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 26.02.2018 tarihli ve 2018/18 sayılı kararı ile reddedilen ve resen hesaplanan 8.155,54 TL prim borcunun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2018/109 Esas sayılı dava dosyasında davacı vekili özetle; dava konusu ödeme emirlerinin herhangi bir yasal dayanağı bulunmadığını, müvekkiline işe giriş bildirgelerinin yetkili idareye bildirilmemesi nedeni ile para cezası verildiğini, müvekkilinin söz konusu evrakları ilgili idareye eksiksiz ve zamanında teslim ettiğini, Kuruma söz konusu para cezalarına karşı 28.07.2017 tarih ve 3996540, 80460572-202.01.01-E.547149 sayılı resmi dilekçelerle başvurularda bulunulduğunu, herhangi bir inceleme yapmaksızın talebin ret ile sonuçlandığını, bunun üzerine ilgili idareye karşı Aksaray İş Mahkemesi'nde 2018/96 Esas sayılı ve İdare Mahkemesinde 2018/228 Esas sayılı davaları açtıklarını, davalı Kurumca yollanan 05.03.2018 ve 08.03.2018 tarih ve 3.257.700 sayı no.lu 32.173,071 TL'lik ödeme emirlerinin yerinde olmadığını beyan ederek ödeme emirlerinin iptaline ve dava sonuçlanıncaya kadar icra takibinin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Kurum aleyhine açmış olduğu davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2018/109 Esas sayılı dava dosyasında davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı adına kayıtlı iş yerinin Kurum denetim elemanlarınca denetlendiğini ve aynı tarihli durum tutanağı tanzim edildiğini, söz konusu raporda işyerinde ...'nın 28.10.2016-31.05.2017 tarihleri arasında sigortasız çalıştığının tespit edildiğini, davacıdan prim ve hizmet belgelerinin istendiğini, davacı tarafından gerekli eksiklikler giderilmediği için tüm belgelerin resen tanzim edildiğini ve yasadan kaynaklı para cezaları tahakkuk ettirildiğini, toplam idari para cezası tutarının 31.212,00 TL olduğunu, davacının itirazı reddedilince Kurum alacağının tahsili için icra takibine geçildiğini, 5510 sayılı Kanun gereğince idari para cezasına yapılan itirazın takibi durdurduğunu ancak bir ihtiyati tedbir kararı yoksa takibin devamını engellemediğini, davacının Kurumca uygulanan para cezasına Aksaray İdare Mahkemesinin 2018/ 324 E. sayılı dosyası ile itiraz ettiğini ve uygulanan cezalarda herhangi bir hata bulunmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle asıl dava yönünden " .. Aksaray Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü denetmenince düzenlenen 06/06/2017 tarih ve H.Y./2017/08 sayılı durum tespit raporu eki işveren ... ve ...' nın imzası bulunan 30/05/2017 tarihli durum tespit tutanağında ...' nın fiilen çalıştığının tespit edilmesi, işveren ...' ın beyanında; ...' nın bu iş yerinde 28/10/2016 tarihinden bu yana kesintisiz olarak çalıştığını, aylık net 2000 TL ücret aldığını beyan etmesi, ...' nın beyanında aynı şekilde bu iş yerinde 28/10/2016 tarihinden bu yana kesintisiz olarak çalıştığını beyan etmesi, kamu tanığı ...' nın beyanında aynen ; "... da davacıya ait taş ocağında daimi nezaretçi olarak çalışıyordu, davacının işlettiği taş ocağı yaz aylarında Nisan gibi başlar, Eylül' e kadar çalışır, kış döneminde yağmur kar olduğu için çalışma yapılmaz, ocağın çalışmadığı dönemlerde de ... sigortalı gösteriliyor ve maaşı da ödeniyordu, aylık 2000 TL ücret alıyordu." şeklinde beyanda bulunması, davacı tanığı ...' in beyanında aynen; "...' yı babamın iş yerinde birkaç kez görmüştüm, kendisi taş ocağında çalışıyordu," şeklinde beyanda bulunması göz önüne alındığında dava dışı ...'nın davacı işverene ait 2 0899 01 01 1023610 068 01-93 sicil numaralı dosyada işlem gören işyerinde 28.10.2016-31.05.2017 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmış olmakla, davacı işverene ait işyeri hakkında 8.155,54 TL prim ve gecikme zammı borcu tahakkuk ettirilmesine ilişkin Aksaray Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü' nün 28.07.2017 tarihli ve 3996540 varide sayılı işleminin usul ve yasaya uygun olduğu kanaatine varan mahkememizce esas davanın reddine.." ve birleşen dava yönünden "..Bu durumda ; dava dışı ...'nın davacı işverene ait 2 0899 01 01 1023610 068 01-93 sicil numaralı dosyada işlem gören işyerinde 28.10.2016-31.05.2017 tarihleri arasında çalıştığı anlaşıldığından, 2018/010372 sayılı takip dosyasından gönderilen 03.03.2018 tarih ve 3.252.700 varide sayılı ödeme emri içeriği 28.778,72 TL İPC ve gecikme zammı borcu ile 2018/010374 sayılı takip dosyasından gönderilen 03.03.2018 tarih ve 3.252.700 varide sayılı ödeme emri içeriği 3.395,49 TL İPC ve gecikme zammı borcunun iptalinin mümkün bulunmadığı.." yönünde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında ".. Sosyal güvenlik denetmeni tarafından davacı adına işlem gören 1023610.068 sicil sayılı iş yerine ilişkin tanzim edilen 06.06.2017 tarih ve H.Y./2017/08 sayılı rapor ile dava dışı ...'nın 28.10.2016-31.05.2017 tarihleri arasında çalıştığı halde sigortalı gösterilmediğinin tespit edildiği, Kurumun 28.07.2017 tarih ve 3996540 varide sayılı yazısı ile ... adına 28.10.2016 işe giriş bildirgesi, 2016/10-11-12. aylar için brüt 2.624,76 TL ve 2017/01-02-03-04-05. aylar için brüt 2.611,08 TL kazanç üzerinden aylık prim hizmet belgesi verilmesinin işverenden talep edildiği, davacı tarafın 09.02.2018 tarihli dilekçesi ile prim borcuna itiraz ettiği, Kurum Prim İtiraz Komisyonunun 26.02.2018 tarihli kararı ile davacının itirazının reddedildiği, Aksaray Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından 2018/010373 sayılı ödeme emri ile ...'a ait 1023610.068 sicil sayılı iş yerinin 2016/10-11-12, 2017/01-02-03-04-05.aylarına ait 27.918,00 TL İPC ve 03.03.2018 tarihi itibariyle 860,22 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 28.778,22 TL'nin tahsili için davacı aleyhine 6183 Sayılı Kanun hükümlerine göre takip başlatıldığı, ödeme emrinin 20.03.2018 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, Aksaray Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından 2018/010374 sayılı ödeme emri ile ...'a ait 1023610.068 sicil sayılı iş yerinin 2016/10. ayına ait 3.294,00 TL İPC ve 03.03.2018 tarihi itibariyle 101,49 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 3.395,49 TL'nin tahsili için davacı aleyhine 6183 Sayılı Kanun hükümlerine göre takip başlatıldığı ve ödeme emrinin 20.03.2018 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davacının 20.11.1992 tarihinden itibaren şirket ortağı olduğu ve halen ortaklığının devam ettiği, toplanan delillere göre dava dışı ...'nın 28.10.2016-31.05.2017 tarihleri arasında da davacı adına işlem gören iş yerinde çalıştığı halde sigortalı gösterilmediği, bu nedenle asıl davanın konusu prim borçlarından ve birleşen davanın konusu ödeme emirlerinde belirtilen borçlardan davacının sorumluluğunun bulunduğu, sonuç olarak Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin SGK'ya tabi olan çalışanlarının bulunmadığı, işverenin sosyal sigorta anlamındaki yükümlülüklerinin sigortalı sayılan kişiler için geçerli olacağı, davaya konu idari işlemlerden fark işçiliğe dayalı olarak ceza tahakkuk ettirildiği, 28.10.2016-31.05.2017 tarihlerine ilişkin işe giriş bildirgesi ve aylık prim bildirgelerinin verilmemesi nedeniyle cezanın tahakkuk ettirildiği, davalı Kurum tarafından varsayımsal olarak çalışan kişiye ait belgelerin Kuruma ibraz edilmediğinden bahisle ceza işlemi tesis edildiği, müvekkilinin 506 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi anlamında sorumlu tutulamayacağı, müvekkiline tebliğ edilen idari para cezasında kayıt ve belgelerin kısmen ibraz edilmemesi nedeniyle idari para cezası uygulandığı, Yine olmayan kişiler için prim belgesi verilmediği, bu kişilere ilişkin aylık sosyal güvenlik destek prim bordrosu muhteviyatına göre prim tahakkuk ettirildiğinin belirtildiği, yasa gereği tüm kayıt ve belgeleri süresi içerisinde verdiği, müvekkiline ait işyerinin incelenerek tutanak tanzim edildiği, tutanağa göre eksik işçi bildirimi yapıldığından bahisle prim tahakkuku yapıldığı, yasaya göre sigortalı sayılanların çalışmaya başladıklarını işe başladıkları tarihten itibaren 30 gün içinde Kuruma bildirme hak ve yetkisi bulunduğu, Kuruma yapılmış herhangi bir şikayet ve yasal müracaatın bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl dava yönünden Kurum işleminin iptali, birleşen dava yönünden ise ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7763, Karar No: 2023/4824, Tarih: 18.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7763 E.  ,  2023/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1017 E., 2022/2257 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/954 E., 2019/911 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların kızlarının doğumundan sonra kadının, davacının ailesine hiçbir şekilde destek vermesini istemediğini, bu nedenle aile içinde devamlı huzursuzluk çıkardığını, müvekkilinin ailesi ile görüşmesine dahi karıştığını, müvekkiline ve evine karşı ilgisiz olduğunu, hakaret ettiğini, müvekkilini evliliğin devamı için tüm çabalarının sonuçsuz kaldığını, kadının sürekli erkeği suçlaması, çocuklarının ve ailesinin yanında küçük düşürmesi, ailesi ile görüşmesini istememesi, çocuklarına ve evine ilgisiz davranması nedeniyle müvekkilinin on beş ay önce müşterek konutu terk ettiğini, bu süreçte eşinin ve çocuklarının maddî ve mahevi ihtiyaçlarını karşıladığını, buna rağmen eşinin olumsuz davranışları ve suçlamalarının devam ettiğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına ve ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı- karşı davalı erkek vekili asıl davaya cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; karşı davanın reddine, asıl davanın kabulüne, müvekkili lehine 300.000,00 TL maddî ve 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.Davacı- karşı davalı erkek vekili asıl davaya cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; karşı davanın reddine, asıl davanın kabulüne, müvekkili lehine 300.000,00 TL maddî ve 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarının doğru olmadığını, 2016 yılında ...'da bayilik açtıktan sonra aylarca eve geç geldiğini, daha sonra müvekkilinden habersiz 2017 yılı Mayıs ayında Bursa'da ev kiraladığını, buna gerekçe olarak ben evde çok bunalıyorum, çocuk gürültüsüne katlanamam, dinlenmeye ihtiyacım var diyerek orada kalmaya başladığını, ortak konuta çok nadir gelmeye başladığını, 2017 yılı yaz tatilinde Bursa'ya taşındıklarını, okullar açılınca Yenişehir'e dönüldüğünü, gelinen son noktada davacının evdeki bütün eşyalarını toparlayıp ben seninle yapamayacağım, artık seni sevmiyorum, sen ne biçim giyiniyorsun, ben beş oldum sen bir kaldın, senin istenecek yerin yok artık demeye başladığını, müvekkilinin erkeğin eve dönmesi için çok çaba harcadığını, ailelerden yardım istediğini ancak erkeğin, seninle artık yapamayız, anlaşalım, boşanalım demeye başladığını, davacının 2018 yılında müvekkilinin kullandığı aracı yenisini alacağım diyerek sattığını, sonrasında 27.06.2018 tarihinde müvekkilinin cep telefonunu elinden aldığını ve eve bakmamaya başladığını, bu tarihten sonra hiçbir maddî yardımda bulunmadığını, aynı tarihte müşterek konuttaki interneti kapattığını, 16.11.2018 tarihinde ortak konutun doğalgaz ve elektriğini kestirdiğini, abonelikleri iptal ettirdiğini, evin kilidini değiştirdiğini, eşyaları aldığını, evi terk ettiğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temeliden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk ... için aylık 3.000,00 TL, ... için 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 400.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin Türk Telekom Bayiiliği yaptığı, evlilik birliği içerisinde kadının, erkeğin ailesini ve eşinin onlara yardım etmesini istemediği, bu durumun taraflar arasında tartışmalara yol açtığı, erkeğe öküz, gerizekalı, dengesiz gibi sözler söylediği, ev işlerine yeterli özeni göstermediği, tarafların arası bozuk iken erkeğin cinsel birliktelik istediği kadının yanaşmadığı, erkeğin 2016 yılında AVM'de Avea bayiliği yapmaya başladığı, bu işi yapmaya başladıktan sonra Yenişehir'de bulunan müşterek konuta geç gitmeye başladığı, kadının rızasını almadan 2017 yılı Mayıs ayında işi ve ortak çocukların eğitimlerini düşünerek Bursa'da yeni bir ev kiraladığı, yaz tatilinde tarafların ailece bu konutta kaldıkları, okullar açılınca kadının ve çocukların Yenişehir'de bulunan konuta geri döndükleri, erkeğin diğer konutta yaşamaya devam ettiği, tarafların bu davranışının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 185 inci maddesinin üçüncü fıkrasında emredici olarak düzenlenen "Eşler birlikte yaşamak zorundadır" şeklindeki yaşam biçimine aykırı olduğu, erkeğin 16.11.2018 tarihinde kadın ve çocuklarının oturduğu müşterek konutun elektrik ve doğalgaz aboneliklerini kapattırdığı, evde bulunan bir kısım eşyaları kadın evde yokken aldığı ve müşterek konutun kilidini değiştirdiği, erkeğin bu davranışı ile eşini ve ortak çocukları zor durumda bıraktığı, kadının eve giremediği için polislerle birlikte eve gittiği, uzaklaştırma kararı aldığı ve erkek hakkında şikayetçi olduğu, delil yetersizliği nedeniyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği,erkeğin müşterek konutu terk ettikten sonra ailesinin ve evinin ihtiyaçları ile ilgilenmediği, erkeğin, kadının kardeşine daha genç olduğunu, hayatını kurmak istediğini söyleyerek evlililik birliğini devam ettirmek istemediğine yönelik iradesini ortaya koyduğu, geçimsizliğe sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 800,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, eşit kusurlu olduklarından tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; kadının kusurlu olduğunu, karşı davanın reddedilmesi gerektiğini, lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiğini, kadın lehine hükmedilen nafakanın kaldırılması gerektiğini ileri sürerek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafakalar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkek eşin tam kusurlu olduğunu, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, nafakaların miktarının düşük olduğunu, maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek; kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi ve nafakaların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin sarsılmasında kusur belirlemesinin doğru olup olmadığı, nafakaların miktarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 175 inci maddesi, 328 inci maddesi.

3.Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- karşı davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.