muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14372, Karar No: 2012/21032, Tarih: 17.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14372 E.  ,  2012/21032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/07/2011 tarih ve 2011/502-2011/938 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Halk Finansal Kiralama A.Ş'den finansal kiralama sözleşmesi ile matbaa makinesi aldığını, makinenin zamanında taraflarına teslim edilmemesi üzerine açılan davada davalı ile aktedilen sigorta sözleşmesinin de hükümsüzlüğüne karar verildiğini, bu karara dayanılarak ödenen primlerin davalıdan istendiğini, iadenin yapılmaması üzerine davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin idare merkezi ve ikamet adresinin Beyoğlu yargı çevresinde kaldığını, poliçeyi düzenleyen acentenin de Şişli yargı çevresinde ikamet ettiğini belirterek yetki itirazında bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, her davanın aksine hüküm bulunmadığı müddetçe davalının ikametgahında açılacağı, HUMK'nun 19. maddesinde de sigorta sözleşmelerinden doğan davalar hakkında yetkili mahkemenin gösterildiği, davalı idare merkezi ve ikamet adresinin Beyoğlu yargı çevresinde kaldığı, acentenin dahi adresinin Şişli olduğu gerekçeleriyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, dosyanın Beyoğlu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, ödenen primin davalı ... şirketinden tahsiline ilişkin olup taraflar arasında "Leasing All Risks Sigorta Poliçesi" düzenlendiği uyuşmazlık konusu değildir. Mülga HUMK'nun 19. maddesi ile yürürlükte bulunan HMK'nun 15. maddesi gereğince sigorta bir taşınmaza veya niteliği gereği bir yerde sabit bulunması gereken yahut şart kılınan taşınıra ilişkinse malın bulunduğu yerde de dava açılabilir. Mahkemece taraflar arasında sözleşme bulunduğu gözönünde bulundurularak Borçlar Kanunu'nun 73. ve HUMK'nun 19, HMK'nun 15. maddeleri gereğince mahkemenin yetkili olup olmayacağının değerlendirilmesi gerekirken davanın genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı mahkemesinde görüleceğinden bahisle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin ücreti vekalete ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin ücreti vekalete ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ücreti vekalete ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3461, Karar No: 2023/434, Tarih: 06.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3461 E.  ,  2023/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2014 tarihli ve 2013/472 Esas, 2014/1421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan aynı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.12.2017 tarihli ve 14-2015/43008 onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yargıtay — Esas No: 2015/6424, Karar No: 2015/18908, Tarih: 11.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6424 E.  ,  2015/18908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma, kıyı Kanununa aykırılık ve hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İmar kirliliğine neden olma, kıyı kanununa muhalefet ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, idare vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Katılan hazine temsilcisinin hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan hazine temsilcisinin suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA) 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6495, Karar No: 2010/7272, Tarih: 21.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6495 E.  ,  2010/7272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, A.İ. S.Beldesi 345 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde olduğunu, 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan 219.52  m² lik kısmının iptaline karar  verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12.maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespitinin kesinleşmesiyle  dava tarihi arasında 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse davacı Hazine’nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (29.5.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca; yapılan uygulama neticesinde dava tarihinde davacı Hazine’nin davasında haklı olduğu gözetilerek, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden ve maktu harçtan davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14144, Karar No: 2012/8069, Tarih: 20.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/14144 E.  ,  2012/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının işyeri kıdeminin altı aydan fazla olduğu, dosya içeriğine göre işverence yapılan fesih işleminin haksız olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının altı aylık kıdeminin bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla iş güvencesi hükümleri kapsamına girip girmediği uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümleri kapsamına girmek için en az altı aylık kıdeme sahip olmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre altı aylık süre aynı işverenin bir veya değişik işyerlerinde geçen süre birleştirilerek hesaplanır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasına göre altı aylık kıdemin hesaplanmasında aynı Kanun'un 66. maddesindeki süreler dikkate alınır. Altı aylık kıdem şartını öngören hüküm nispi emredici olduğundan, daha az kıdem şartını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Altı aylık kıdem işçinin fiilen çalışmaya başladığı tarih ile fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih arasında geçen süreye göre belirlenir.

Dosyadaki içeriğinden, davacının 19/08/1981--31/07/2010 tarihleri arasında Tesis Bakım ve onarım teknisyeni olarak çalıştığı, 31.07.2010 tarihinde emekli olduğu, emeklilikten sonra 23/08/2010 - 07/10/2010 tarihleri arasında 6 aydan az süre çalıştığı, iş sözleşmesinin hatırlatılmasına rağmen verilen görevleri yapmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesince haklı sebeple feshedildiği, davacının 08.03.2010 tarihli dilekçesinde, 31.07.2010 tarihinin son çalışma günü olmak üzere emekli olmak istediğini beyan ettiği, 10.08.2010 tarihli ibranameye göre emeklilik öncesine ilişkin tazminatlarının ödendiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, kıdem süresinin belirlenmesinde işçinin aynı işverenin bir veya değişik işyerlerinde iş ilişkisi hukuken kesintiye uğramış olsa dahi, işçinin o işverene bağlı işyerlerinde geçen hizmet sürelerinin birleştirilmesi gerektiği ilkesi dikkate alınarak hüküm kurulmuş ise de, davacının davalı işverene ait işyerindeki 19/08/1981--31/07/2010 tarihleri arasındaki çalışma döneminin sonunda emekli olduğu, bu döneme ilişkin alacak ve tazminatlarının ödendiği, 23.08.2010 tarihinde yeni bir iş sözleşmesine dayanılarak yeni bir çalışma döneminin başlatıldığı, altı aylık kıdem süresinin hesaplanmasında alacak ve tazminatları ödenen önceki dönemin dikkate alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 130,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 20.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7654, Karar No: 2012/10052, Tarih: 07.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7654 E.  ,  2012/10052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... Şerbetçi tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 14/09/2007 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/06/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.I

Davacı yan başlangıçta Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açarken fazlaya dair haklarını saklı tutarak tazminat davası açmıştır. Dosyada yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu yanlış olarak hesaplanan ilk rapora göre davasını ıslah etmiştir. İkinci ve ek olarak düzenlenen aktüerya raporuna göre Sulh Hukuk Mahkemesi'nde ek davasını açmış, bu dava ıslah dilekçesinde fazlaya dair hakların saklı tutulmaması nedeniyle reddedilmiştir.

Ek dava ve ıslah müesseseleri birbirinden farklıdır. Islahın konusu tarafların yaptıkları kendi usul işlemleridir. Davada müddeabihinde ıslah yoluyla arttırılması mümkündür. Bu ıslah şekli kısmen ıslahtır. Ek dava ise yeni bir taleptir. Asıl davada davacı yan fazlaya dair haklarını saklı tuttuğuna göre; kalan kısmını ek dava ile isteyebilir. Mahkemenin aksi yöndeki kararının bozulması gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına karşıyım. 07/06/2012
Yargıtay — Esas No: 2014/11066, Karar No: 2014/11416, Tarih: 17.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11066 E.  ,  2014/11416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2013/131-2014/9

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Uyuşmazlık konusu ihaleye ilişkin satış kararı tarihinin 05.01.2013’den sonra olduğu anlaşıldığından; satış kararı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6352 Sayılı Yasa ile değişik İİK'nun 114. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesi gereğince satış ilanının elektronik ortamda yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise buna ilişkin kayıtların ve ayrıca ihaleye elektronik ortamda katılım olmuş ise Yargıtay incelemesine esas teşkil edecek şekilde bununla ilgili tutanak, belge ve onaylı uyap çıktılarının (icra müdürlüğünün imza ve mührünü taşıyan birer örneğinin) satışı yapan icra müdürlüğünden temin edilerek (imza ve mührü ihtiva etmeyen belgelerin Yargıtay denetimi sırasında incelemeye esas teşkil etmeyeceği gözönünde tutularak) birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5519, Karar No: 2022/13955, Tarih: 05.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/5519 E.  ,  2022/13955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 16.08.2010 tarihli mütalaası ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, Mahkeme’nin 11.11.2014 tarihli 2010/321 Esas ve 2014/658 karar sayılı ilamı ile bu suçlardan hüküm kurulduğu, temyizi üzerine Dairemizin 17.06.2021 tarihli 2018/679 Esas ve 2021/5393 Karar sayılı ilamı ile 2008 takvim yılı için zamanaşımından düşme ve 2009 takvim yılı için eksik incelemeden bozma kararı verildiği ve sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde, bu suçtan verilen düşme hükmü yok hükmünde olduğundan, dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

Sanık hakkında 2009 takvim yılında verilen hükme yönelik yapılan incelemede;

Derhal beraat kararı verilen haller dışında zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararına karşı sanığın temyizde hukuki yararı bulunmadığından sanık müdafisinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Yargıtay Üyesi ...'ın hukuki yarar bulunduğuna ve düşme hükmünün esasına girilerek incelenmesi gerektiği yönünde karşı oyu ile oy çokluğuyla, 05.07.2022 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik sanık müdafısinin temyizinde hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin CMUK'nin 317 maddesi uyarınca reddine ilişkin düşüncesine iştirak etmek mümkün bulunmamıştır, zira;

Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan düşme hükmü kurulmuş kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmü sanık müdafısi tarafından suçu işlemediğine beraat etmesi gerektiğine yönelen temyiz nedeni ile temyiz edilmiştir.

Sayın çoğunluğun sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik sanık müdafısinin temyizinde hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin CMUK'nin 317 maddesi uyarınca reddine ilişkin düşüncesine iştirak etmek mümkün bulunmamıştır, zira;

Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan düşme hükmü kurulmuş kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmü sanık müdafısi tarafından suçu işlemediğine beraat etmesi gerektiğine yönelen temyiz nedeni ile temyiz edilmiştir.

Yargıtayın yerleşik uygulama ve içtihatlarında beraat eden sanığın beraat gerekçesine yönelik olmayan temyizi ile sınırlı olarak temyizde hukuki yarar bulunmadığına ilişkin bir uygulama olup zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne göre daha lehe olan beraat hükmü kurulmasının teorik olarak mümkün bulunması ve bizzat Dairemiz uygulamalarınında düşme hükmüne yönelik sanık temyizlerinin esasına girilerek inceleniyor olması karşısında, sanığın düşme hükmüne yönelik temyizde hukuki yararı bulunduğundan temyizin kabulü ile esasa girilerek inceleme yapılması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun hukuki yarar bulunmadığından temyiz isteminin reddine ilişkin düşüncesine iştirak etmek mümkün bulunmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/6990, Karar No: 2014/14773, Tarih: 30.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6990 E.  ,  2014/14773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 07/12/2012

Numarası : 2011/164-2012/525

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde resepsiyonist olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdini kendisinin istifa ederek feshettiğini kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini ve tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki iş ilişkisinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği sonucuna varıldığından davacının ihbar ve kıdem tazminatı alacaklarının dava tarihinden önce ödendiği anlaşıldığından, ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinin reddine, diğer taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.