muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1834, Karar No: 2023/7156, Tarih: 05.12.2023

Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

05.12.2023 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

- KARŞI OY -

Dava, tapu iptali ve tescil davasıdır. İlk Derece Mahkemesince (İDM) davanın reddine karar verilmiştir. Kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince eksik araştırma ve inceleme yapıldığından bahisle karar bozulmuştur. Bozma kararı sonrasında İDM'ce zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Dairemizin Sayın Çoğunluğunca ise "... bozma sonrası alınan jeodezi mühendisi bilirkişi raporunda 1971 ve 1995 yıllarına ait hava fotoğraflarında taşınmazın kullanılıp kullanılmadığının tespit edilemediği, 1991 yılına ait hava fotoğrafında ise taşınmazın bir kısmının kullanıldığının belirtildiği, üç kişilik ziraat bilirkişi kurulu raporunda da aynı tespitler teyit ve tekrar edilerek ayrıca zeminde yapılan inceleme sonucunda taşınmazın yaklaşık 15-20 yıldır ekilip biçilmediğinin, herhangi bir tarımsal faaliyet ve kullanımın olmadığının, taşınmazın orman sınırına yakın kısımda altı adet çam ağacının olduğunun belirtildiği gözetildiğinde, kadastro tespit tarihi olan 2007 yılından geriye doğru 20 yıllık kesintisiz bir tarımsal faaliyetin ve kullanımın bulunmadığının anlaşıldığı, bu haliyle dava konusu taşınmazda ekonomik amaca uygun şekilde sürdürülmüş bir zilyetlik bulunmadığı, davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı sonucuna varılmaktadır." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Dava konusu taşınmazın kadastro tespiti 2007 yılından yapılmış olup, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tapu iptal ve tescil davasında anılan tarihten geriye doğru 20 yıl zilyet olunduğunun ispatlanması gerekmektedir. Temin edilen 1991 yılına ait hava fotoğrafında A ile gösterilen 834,41 metrekarenin tarımsal amaçla kullanıldığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişisi raporunda ise 2019 tarihi itibari ile dava konusu taşınmazın 15-20 yıldır kullanılmadığı tespit edilmiştir. Mahallinden dinlenilen mahalli bilirkişi ve tanıklar da taşınmazın uzun yıllardan beri davacının kendisi ve mirasbırakanları tarafından kadastro tespit tarihine kadar kullanıldığını bildirmişlerdir.

Her ne kadar bozma kararında taşınmazın 15-20 yıldır ekilip biçilmemesine dayalı olarak zilyetlikle edinim koşullarının sağlanmadığına dayanılmışsa da bu süre 2019 yılında yapılan keşfe göre ifade edilmiş olup bu süre çıkarıldığında davacıların en son 1999-2004 yılında tarımsal faaliyet yaptıkları, kadastro tespitinin ise 2007 yılında yapıldığı gözetildiğinde 8 yıllık tarımsal faaliyet yapılmamasının iradi terk olarak kabul edilemeyeceği açıktır. Öte yandan 1991 yılına ait hava fotoğrafında tarımsal faaliyetin yapıldığı da ortadadır. Bu durumda 1991 yılından önce dava konusu yerde davacı tarafın geçerli zilyetliğinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerekmektedir. Bu hususta dinlenilen mahalli bilirkişi ve tanıkların bir kısmı davacı tarafın zilyetliğinin 1999 yılından önce 20 yılı kapsadığı yönündedir. Bu durumda davacının davasını kısmen (hava fotosunda tespit edilen 834,41 metrekare yönünden) ispatladığı kabul edilebilir. Bu hususta bir tereddüt duyulması halinde ise 1991 yılından önce davacı tarafın zilyetliğinin bulunup bulunmadığının netleştirilmesi yoluna gidilebilir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle İDM kararının kısmen kabul kararı verilmesi veya araştırma bozması yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulması gerekirken Sayın Çoğunluğun davanın reddedilmesi gerektiği yönündeki bozma kararına iştirak edilememiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/8662, Karar No: 2014/10744, Tarih: 02.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/8662 E.  ,  2014/10744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... haklarında açılan davaların zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması.

2- Sanık ... için defter ve belge ibraz etmemek suçundan beraat.

3- Sanık ... için , 213 sayılı Kanunun 359/a-2, TCK.nun 62, 51. maddeleri uyarınca 15 ay hapis, erteleme, 1 yıl denetim süresi, 213 sayılı Kanunun 359/b-1, TCK.nun 62, 53/1. ( 3'şer kez ) maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, hak yoksunluğu (3'şer kez ), vekalet ücreti

4- Sanık ... için, 213 sayılı Kanunun 359/b-1, TCK.nun 62, 53/1. ( 3'şer kez ) madderi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, hak yoksunluğu ( 3'şer kez ) vekalet ücreti.

I- Katılan vekilinin, Sanık ... hakkında “defter ve belge ibraz etmemek” suçundan kurulan beraat, sanıklar ... ve ... hakkında ise 2002 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'in yüklenen “defter ve belge ibraz etmemek” suçunu işlemediği ve sanıklar ... ile ...'ya yüklenen 2002 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunda ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II- Sanıklar ... ve ... hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde anılan suçlardan sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetine hükmolunması yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- “Defter ve belge ibraz etmemek” suçundan sanık ..., 2005 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan ise sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanıklar hakkında düzenlenen İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 16.06.2006 gün ve VDENR-2006-484/ 112 sayılı vergi tekniği raporunda, 2002-2003-2004 takvim yıllarına ilişkin vergi incelemesi yapıldığı, 2005 takvim yılına ilişkin bir inceleme yapılmadığı, bu dönemde sahte fatura düzenlenip kullanıldığına dair bir tespit olmadığı gibi ele geçen herhangi bir fatura da bulunmadığı gözetilmeden sanıklar ... ve ...'in 2005 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, varlığı anlaşılan ve sanığın annesine tebliğ edildiği belirtilen “06.07.2005 tarih ve VDENY-2005-484/264 sayılı Defter ve Belge İsteme Yazısı” temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiğinin belirlenmesi, sanık ...'in şirkete ait defter ve belgeleri askere giderken evine taşıdığını, evinde çıkan yangın sonucu tüm belgelerin yandığını, zayi kararı için ticaret mahkemesine dava açtığını savunması ve 26.12.2004 tarihli Yangın Raporunu ibraz etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, yangın raporunun adına tutulduğu kişi olan...tanık olarak dinlenip defter ve belgelerin evinde saklanıp saklanmadığının sorulması, ticaret mahkemesine açıldığı belirtilen dava dosyası getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

A-Defter ve belgeleri gizleme suçunun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki hali olan 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 6 ay olduğunun, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun cezasının alt sınırının ise suç tarihi itibariyle 18 ay olduğunun gözetilmeden ve lehe yasa değerlendirmesi yapılmadan sanıklara fazla cezalar verilmesi,

B-5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezaların aynen çektirilmesine" karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

C-5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında belirlenecek olan denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı; sanık ... müdafii ve ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3688, Karar No: 2024/608, Tarih: 18.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3688 E.  ,  2024/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/578 E., 2023/364 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2014 tarihli kararıyla sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; ... eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan hükmolunan 15 ay hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5 inci maddeleriyle yapılan değişiklik nedeniyle, 7394 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi uyarınca lehe değerlendirme yapılması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

5.... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2022/578 Esas, 2023/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 53 ve 51 inci maddeleri uyarınca hükmolunan 15 ay hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiiinin temyiz isteği özetle; eksik inceleme sonucu delillerin takdirinde hataya düşülerek karar verildiğine, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiiinin temyiz isteği özetle; eksik inceleme sonucu delillerin takdirinde hataya düşülerek karar verildiğine, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, vergi incelemesi amacıyla istenilen ve yetkilisi olduğu şirkete ait olan 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin defter, kayıt ve belgelerin ibrazına ilişkin isteme yazısının usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen verilen süre içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonucunda, sanığın yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edilmesinden itibaren, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarih olduğu nazara alındığında; defter ve belge isteme yazısının 21.11.2012 tarihinde tebliğ edilmesi ve ibraz için 15 günlük süre verilmesi nedeniyle, “07.12.2012” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "2012" şeklinde eksik gösterilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2022/578 Esas, 2023/364 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7168, Karar No: 2018/2078, Tarih: 25.04.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/7168 E.  ,  2018/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm/Karar : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile resende temyize tabii olan hükmün ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süreler gözönüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/8161, Karar No: 2012/16893, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/8161 E.  ,  2012/16893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVACILAR : ...

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ......ve Tic. Ltd. Şti. İle ... İnş. Ltd. Şti. Vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere,göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; 28.04.2008 tarihinde zararlandırıcı sigorta olayı sonucu yaşamını yitiren muris Nedim Bektaş’ın haksahibi olan davacıların maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Maddi tazminatların belirlenmesinde ve davalı ...’na yönelik davanın reddinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak bir kısım manevi tazminatların takdirinde yanılgıya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

11.08.2008 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere, davacılar zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde murisin hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalıların tam kusuruna dayanmışlardır. 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere ölenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir. Somut olayda, kazalı murisin %20 oranında kusurlu bulunduğu kusur raporu karara esas alınmıştır. Hal böyle olunca ve özellikle, sigortalının kusursuz olduğu belirtilerek dava açılmış olmasına göre, kazalı murisin müterafik kusuru gözetilerek bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatların belirlenmesi gerekirken, eş ...... ile baba...... yönünden talepleri gibi manevi tazminat takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 09/10/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12475, Karar No: 2022/6464, Tarih: 31.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12475 E.  ,  2022/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.