muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3313, Karar No: 2009/4150, Tarih: 06.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3313 E.  ,  2009/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 229 ada 3, 301 ada 30 ve 31 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile terkin isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden çekişme konusu 229 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 08.07.1972, 301 ada 30 ve 31 nolu parsellerin kadasto tespitinin ise 21.02.1972 tarihinde yapıldığı, tespite itiraz sonucunda mahkemece verilen kararlar sonucunda 3 nolu parselin 10.05.1978, 30 ve 31 nolu parsellerin 24.04.1975 tarihinde tapuya tescil edildikleri ve davanın 25.03.2005 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamalacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince ) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2..2009 tarihinde kabul edilip 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. Fıkrasına eklenen " bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" ve 3. Maddesi ile eklenen geçici 8. Maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespit tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12. Maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Bilindiği üzere, hak düşürücü süre olumsuz dava şartlarından olup, kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece, davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerekirken,yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428. Maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 6.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33, Karar No: 2016/3358, Tarih: 23.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/33 E.  ,  2016/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı beraat,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/209 Esas sayılı dosyasında açılan davaların mükerrer olması nedeniyle

3-Sanıklar ... ve ... hakkında kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e-son, 43/1, 168/2, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 3.940,00 TL adli para cezası ile mahkumiyet

4-Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 43/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın eczacı, sanıklar...ve ...’in kalfa olarak çalıştıkları, şikayetçi .... ve ...’nin yeşilkartlarındaki bazı sayfaların yırtılmak suretiyle reçete tanzim edilerek 5.970,02 TL’nin kuruma fatura edildiği ancak tahsilat yapılamadığı, ayrıca yapılan aramada sanık ...’in aracında 17 adet reçete bulunduğu, gerçekte muayene edilemeyen hastalar adına düzenlenen reçetelere Dr...’ın kaşesinin vurularak 10.900,45 TL olarak kuruma fatura edildiği, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerinde sahte reçete düzenleyerek menfaat ederek resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar... ve ...hakkında nitelikli dolandırıcılık ve Resmi belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetleri ile birleştirilen Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/209 Esas sayılı dosyasında açılan davanın mükerrer olması nedeniyle davanın reddi yönünde kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar müdafiilerinin ve Katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Sanıklar... ve ...hakkında nitelikli dolandırıcılık ve Resmi belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetleri ile birleştirilen Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/209 Esas sayılı dosyasında açılan davanın mükerrer olması nedeniyle davanın reddi yönünde kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar müdafiilerinin ve Katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

a-Birleştirilen ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/209 Esas sayılı dosyasına ait iddianamede sanıklar ... ve ...'ın eczanelerine bırakılan yeşil kartlı hastaların sağlık karneleri üzerinden ...Sağlık Ocağı Hekimi Dr....'in sahte oluşturulan kaşesini kullanmak suretiyle 17 adet sahte reçete tanzim ettikleri anılan reçeteleri ... İl Sağlık Müdürlüğüne fatura ederek haksız kazanç temin etmek suretiyle Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık ve Resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin anlatıldığı, görülmekte olan .... Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/264 E. sayılı davanın iddianamesinde ise ... ve ... isimli hastaların 'yeşil kart sağlık karnelerindeki sayfalar kullanılarak sahte rapor ve reçete düzenleyerek sahtecilik, reçete bedellerini kamu kurumundan tahsil etmeye yönelik olarak girişimde bulunup Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılığa kalkışma ve Resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri, şeklinde eylemlerin anlatıldığı, bu durumda iddianamelerde anlatılan eylemlerin farklı olduğu, iddianame ve suç tarihleri itibariyle hukuki kesinti oluşmamakta ise de yapılan yargılama sonucunda sanıklar ... ve ...'ın aynı suç işleme iradesiyle eczanelerine bırakılan yeşil kartlı hastaların sağlık karnelerinden temin ettikleri sayfalar üzerine ...Sağlık Ocağı Hekimi Dr....adına 17 adet sahte reçete tanzim ettikleri veya ettirdikleri anılan reçeteler nedeniyle ... İl Sağlık Müdürlüğünden 3756,4 TL. haksız kazanç temin ettiklerinin kabul edilmesi karşısında, tespit ve kabul edilen eylemde, birleştirilen.... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/209 Esas sayılı dosyasına ait iddianamede anlatılan eylemin anlatıldığı, bu eylem ile ilgili açılan dava dosyasının mükerrer olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

b-Suça konu reçete ile ilgili mevcut bilirkişi raporuna göre iğfal kabiliyeti ile ilgili görüş bulunmadığından, sahteciliğin iğfal kabiliyetine haiz olup olmadığının bilirkişi raporu ve mahkeme gözlemi ile tespit edilmemiş olması ve sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer verilmeyecek şekilde açığa çıkarılabilmesi ve suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespiti amacıyla, suça konu 17 adet sahte reçetenin mahkemece gözlemlenip aldatma yeteneğini taşıyıp taşımadığı duruşmada incelenerek, özellikleri zapta geçirilerek, iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

c-TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar... ve ...müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9383, Karar No: 2021/8305, Tarih: 12.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9383 E.  ,  2021/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1) Sanık hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyizinin incelemesinde;

Sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık hakkında 2007 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde:

2007 takvim yılında en son Aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihinin en aleyhe kabulle "31.12.2007" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12.10.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5103, Karar No: 2017/8528, Tarih: 30.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/5103 E.  ,  2017/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın   kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 11.01.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının geride kalan hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle oluşan kurum zararının davalılardan tahsili talebinde bulunmuştur.

1-Mahkemece, gerekçeli kararda davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 26. maddesi olarak kabulü ile, gerçek zarar hesabı yapılmaksızın hüküm kurulması gerektiği gerekçesi ile peşin sermayeli gelir esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş, davalılardan...'in ise sormluluğunun %10 kusur karşılığı olan 12.800,05 TL olduğu belirtilmek suretiyle, davalıların kusur toplamı olan %70 kusur karşılığı 80.003,62 TL'nin davalılardan müşterek müteselsil tahsiline karar verilmiş olması kazanın meydana geldiği tarih itibariyle isebetsizdir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi olup, davalıların   sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 5510 sayılı Yasa'nın 21/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketinin varlığı halinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmış, 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm  halinde  destekten  yoksun  kalma  tazminatı  hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net  geliri, kalan  ömür  süresi,  iş  görebilirlik  çağı,  iş göremezlik derecesi,   kusur   ve   destek   görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, .Bölümü, ... Danışmanlık, .... çalışmalarıyla “....” adı verilen ..... hazırlanarak...... 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara  dayalı  gerçek  zarar  hesabında  gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren .... tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Mahkemece davanın yasal dayanığının hatalı tespiti ile yukarıdaki ilkeler çerçvesinde yapılacak maddi gerçek zarar hesabına göre belirlenecek tutar ile peşin sermayeli gelir'in karşılaştırılması ile düşük olan miktar esas alınmak suretiyle karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-5510 sayılı Yasa'nın 12. maddesinde, 4/1-(a) maddesine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşların işveren, işveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimsenin işveren vekili olduğu, bu kanunda geçen işveren deyiminin, işveren vekilini de kapsadığı, işveren vekilinin, bu kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu açıklanmıştır.

Kurum, birleşen dava ile davalı şirket yönetim kurulu başkanı ...'ndan da kurum zararının tahsilini istemiştir. Yine bu davalı hakkında davalı şirket yönetim kurulu başkanı olarak yargılandığı Ceza Davasında, tali kusurlu olarak

ölüme sebep olmaktan sorumlu tutulmuş, hakkında Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararı verilmiştir. Mahkemece davalı ...'in işveren vekili olup olmadığı irdelenmeksizin hüküm tesisi edilmesi isabetisizdir.

5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından ise 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, anılan fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir; İşverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri x işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı x üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, davalılardan...’in yetkisi ve konumu net olarak belirlendikten sonra, işveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapıp yapmadığı, işveren vekili olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, işveren vekili ise, yukarıdaki açıklamalar gözetilerek... yönünden 21/1. madde uygulanması kapsamında değerlendirme yapılarak, kurum alacağı belirlenmeli, işveren vekili olmadığının tespiti halinde ise 3. kişi konumunda olduğu gözetilerek 21/4. madde uygulaması kapsamında değerlendirme yapılmalı sorumlu olduğu miktar belirlenmeli, teselsül hükümleri çerçevesinde de tüm davalıların sorumlu oldukları miktar belirlenerek davacı kurumun talep ettiği miktarda gözetilerek taleple bağlılık kuralı gereği sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekilinin   bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalı, hükmü temyiz eden taraf lehine  oluşan kazanılmış hak durumu da gözetilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmünün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalara iadesine, 30.11.2017  gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6939, Karar No: 2019/4999, Tarih: 28.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6939 E.  ,  2019/4999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, katılan vekilinin temyizinin suç vasfına ilişkin olduğu gözetilip idari para cezası da kaldırılarak dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık savunması, bilirkişi raporu, suç tutanağı, dosya kapsamı ve oluşa göre, sanığın suç tarihinde plakası sökülerek araç içine gizlenmiş şekilde sevk ve idaresinde bulunan araç ile motorlu testereyle dikiliden kaçak olarak yeni kestiği yakacak nitelikli ve fidan vasıflı 5 kental meşe ağaçlarını kaçırırken kovalamaca sonucu yakalanması, suça konu motorlu testerenin de araç içinde bulunması, ele geçirilen meşe ağaçlarının 6831 sayılı Kanunun 91/1. maddesi kapsamında kalması nedeniyle eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/1-2.cümle - 91/2. maddeye uyduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, kaçak ağaç kesme suçundan beraat kararı verilip 91/5. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle idari para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.