muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13052, Karar No: 2013/19459, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13052 E.  ,  2013/19459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 16/08/2000-26/08/2005 dönemindeki zorunlu ... sigortalılığının süresinin ve tahakkuk ettirilen borcun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 16/08/2000-26/08/2005 dönemindeki zorunlu ... sigortalılığının ve tahakkuk ettirilen borcunun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı yasanın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 485555957 Bağ numarası ile kendi nam ve hesabına bağımsız çalışması nedeniyle gerçekleşen vergi kaydı gereğince 05/02/1987 tarihinde 1479 Sayılı Yasa'ya tabi olarak zorunlu ... sigortalısı olarak tescil edildiği ve vergi kaydının 04/02/2000 tarihinde sona erdiği, 506 Sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak 23/03/2000-15/08/2000, 27/08/2005-20/09/2007, 21/09/2007- 31/12/2008 dönemlerinde çalıştığı, 04/02/1987-15/08/2005 tarihleri arası meslek odası kaydının, 04/02/1987-15/08/2005 tarihleri arasında esnaf sanatkarlar sicil memurluğu kaydının bulunduğu, davacının vergi kaydının 04/02/2000 tarihinde sona ermesine rağmen meslek odası ve esnaf sanatkarlar sicil kaydının devam ettiği gerekçesi ile zorunlu ... sigortalılığının 22/03/2000 tarihine kadar devam ettirildiği ve bu tarihte 506 Sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak çalışmaya başlaması üzerine ... sigortalılığının terkin edildiği, ancak 506 Sayılı Yasa'ya tabi çalışmasının 15/08/2000 tarihinde sona ermesini takiben 16/08/2000 tarihinde zorunlu ... sigortalılığının yeniden başlatıldığı ve 15/08/2005 tarihine kadar ... sigortalı kabul edilip bu döneme ilişkin olarak 28/02/2010 tarihi itibarıyle 7.911,02.- TL prim aslı ve 23.258,98.- TL gecikme zammı olmak üzere toplam 31.170,00.- TL borç tahakkuk ettirildiği, davacının SSK na verdiği 03/05/2010 gün ve 6965241 varide nolu dilekçe ile kendisine 1995/11 Sayılı Genelgenin uygulanarak 04/02/2000-15/08/2005 dönemindeki zorunlu ... sigortalılığının ve tahakkuk ettirilen borcun iptalini talep ettiği ancak bu talebin rededildiği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Yasanın 24 ve 25.maddelerinde ... sigortalılığın başlangıç ve bitişinde vergi, meslek ve sicil kayıtlarının esas alınacağı, açıkça belirtilmiştir. Vergi kaydının sona ermesi davacının kendi nam ve hesabına çalışmasını sona erdirdiğinin tek başına açık delili değildir.

Yapılacak iş; davacının kayıtlı bulunduğu odalardan uyuşmazlık konusu 16/08/2000-26/08/2005 tarihleri arasındaki dönemde aidat ödeyip ödemediği, Hazirun cetvellerinde imzasının bulunup bulunmadığını sormak, varsa belgelerini getirtmek, davacının oto lastik tamirciliği işi yaptığı işyerlerinin adresleri belirlenerek bu işyerlerini hangi tarihte açtığı, hangi tarihte kapattığını araştırmak, işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde ...-su aboneliklerinin kimin üzerinde kayıtlı olduğu ilgili kuruluşlardan sormak, zabıtaya bu işyerlerine komşu işyerlerini tespit ettirilerek komşu işverenlerin varsa komşu işyeri kayıtlarına geçmiş kişilerin tanık olarak beyanlarına başvurmak, Emniyet yoluyla davacının 2000-2005 yılları arasında ticari faaliyette bulunup bulunmadığını araştırmak, ticari faaliyeti konusunda mahalli idarelerden de bilgi almak, esnaflık faaliyetinin bulunup bulunmadığını belirleyip tüm deliller bir arada değerlendirilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuku olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu ... şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6595, Karar No: 2008/8844, Tarih: 28.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/6595 E.  ,  2008/8844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tebligat Kanunu'nun 35/son maddesi "...daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, taraflar arasında yapılan imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine, esnaf ve sanatkarlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişikliklerde bu madde hükümleri uygulanır" hükmünü içerir.

Somut olayda, borçlu N. P..'e çıkartılan ödeme emri tebligatı bila ikmal iade edilince, alacaklı vekili talebiyle tebligatın döndüğü adresin bağlı olduğu mahalle muhtarlığında, borçlunun ikamet adresinin sorulması üzerine muhtarlıkça ".mahallesi ..Sok. .Apt. ..Blok .Adana" olarak bildirilen ikamet adresine çıkan ödeme emri tebligatı da "adreste taşındığından" iade edilmiştir. İcra müdürlüğünce, alacaklı vekilinin talebi üzerine bu adreste ödeme emri, TK'nun 35/son'a göre tebliğ ettirilmiştir. Mahalle muhtarlıkları, TK'nun 35/son'da belirtilen nitelikteki yerlerden olmadığı için bu maddeye dayanılarak, mahalle muhtarlığının bildirdiği adrese yapılan tebligat da usulsüzdür.

O halde, mahkemece öğrenme tarihi tespit edilerek şikayetin süresinde olması durumunda diğer şikayetlerin de incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile reddine dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2692, Karar No: 2019/4760, Tarih: 04.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2692 E.  ,  2019/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın örgütle iltisaklı zaman gazetesine abone olma ile çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesi eylemlerinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20332, Karar No: 2017/14064, Tarih: 25.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20332 E.  ,  2017/14064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de mahkemece,bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan 15.04.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda ,kıyasi emsal olarak alındığı belirtilen 2164 ada 13 ve 224 ada 1 parsel sayılı taşınmazların sehven emsal olarak alındığı belirtilmesine rağmen ,raporun sonuç bölümünde adı geçen emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz mukayese edilmek suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçildiğinden ve emlak vergisine esas m2 rayiç bedellerinin gerçeği yansıtmadığından bahisle, genel ifadeler kullanılarak hesaplama yapan ,ek bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13557, Karar No: 2017/2541, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13557 E.  ,  2017/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13865, Karar No: 2012/1656, Tarih: 20.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13865 E.  ,  2012/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaza davalının müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve muhtesatların kaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere elattığının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalının kendisine ait taşınmazların dışına çıkarak kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunan yere muhtesat yapmak suretiyle elattığı belirlendiğine göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.094,10 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/942, Karar No: 2015/12243, Tarih: 07.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/942 E.  ,  2015/12243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ciro ve temlik edilmiş bulunan bir adet bonoya dayanarak davalı hakkında ilamsız yolla icra takibi yapıldığını, davalının takibe itiraz ettiğinden takibin durdurulduğunu, davalının takibe dayanak belgedeki imzasını inkar etmediğini, takibe dayanak senedin bankadan da protesto olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile takibin devamı ile asıl alacağın %20 oranından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip konusu bononun zaman aşımına uğradığını, böyle bir borcunun olmadığını, borca itiraz ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ispat yükünün davalıda bulunduğu, davalı keşidecinin sebepsiz zenginleşmediğini ispatlamaya yarar herhangi bir delil sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı icra takibinde 10.000,00 TL asıl alacak, 3.392,87 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 13.392,87 TL alacak talebinde bulunmuştur. Davalı borçlu takibe itiraz etmiş, açılan itirazın iptali davasında davacı alacaklı harca esas değeri 10.000,00 TL olarak göstermiştir. Ancak talep sonucu bölümünde itirazla duran tüm alacak yönünden takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Dava dilekçesinde gösterilen harca esas değer ile talep sonucunda istenen meblağ farklı olup, öncelikle 6100 sayılı HMK'nın 31. maddesi uyarınca alacaklının hangi meblağ üzerinden takibin devamını istediği hususu açıklattırılmalıdır. Davacı alacaklının itiraza uğrayan tüm alacak yönünden takibin devamını istemesi halinde harç tamamlattırıldıktan sonra birikmiş faize yönelik itirazın haklılığı üzerinde durulup varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.10.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ-

Dava; davalının icra takibine yönelik itirazının iptali ile takibin devamına yöneliktir.

Takip borçlusunun, takibin tamamına itiraz etmesi üzerine davacı yalnızca asıl alacak kalemi üzerinden harç ikmal ederek iş bu davayı açmıştır.

Ne var ki; dilekçenin sonuç kısmında herhangi bir ayrıntıya girilmeksizin “itirazın iptali ile takibin devamına” denilmiştir.

- MUHALEFET ŞERHİ-

Dava; davalının icra takibine yönelik itirazının iptali ile takibin devamına yöneliktir.

Takip borçlusunun, takibin tamamına itiraz etmesi üzerine davacı yalnızca asıl alacak kalemi üzerinden harç ikmal ederek iş bu davayı açmıştır.

Ne var ki; dilekçenin sonuç kısmında herhangi bir ayrıntıya girilmeksizin “itirazın iptali ile takibin devamına” denilmiştir.

Talep konusunun belirsizliği halinde, hakimin takınacağı tutumla ilgili HMK 31/1. maddesinde aynen: “Hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir, soru sorabilir…” denilmek suretiyle, hakime “davayı aydınlatma” görev ve sorumluluğunun yüklenmiş olduğu görülecektir.

Nitekim ön incelemenin kapsamıyla ilgili HMK 137/1 maddesinde de hakimin “uyuşmazlık konularını” tam olarak belirledikten sonra tahkikat aşamasına geçileceği belirtilmektedir.

Uygulamada çoğu kez, asıl alacağın yanı sıra; işlemiş faiz gibi feri kalemlerin de takibe konulduğu, ancak itiraz üzerine, temerrüdü ispat noktasındaki güçlükler nedeniyle yalnızca asıl alacak üzerinden itirazın iptali davası açıldığı görülmektedir.

Böyle durumlarda, dava konusunun belirsizliğine dair herhangi bir itirazla karşılaşılmamasına rağmen, mahkemenin harca esas değeri gözetmeksizin; itirazın iptaline karar vererek dava konusu yapılmayan kısmı da hükme bağlamış olması halinde Yargıtay bozmasının hangi yöne olacağı noktasında tartışma yaşanmaktadır.

Bu halde, fazlaya dair haklar açıkça saklı tutulmamakla; talebin asıl alacakla ilgili olduğu düşünülmelidir. Dolayısıyla dava dilekçesi sonunda zikredilen; “itirazın iptali ve takibin devamı” ibaresinin de yalnızca harca esas asıl alacağa yönelik olduğu şeklinde anlaşılmadır. Buna rağmen davanın tam kabulü halinde; mahkemenin yalnızca harca esas miktarı açıkça belirtmek suretiyle itirazı iptaline deyip, dava konusu yapılmayan ve esasen itirazla durmuş olan “ işlemiş faiz vs. gibi” feri kalemlerle ilgili herhangi bir hüküm kurmaması gerektiği izahtan varestedir.

Somut olayımızda da; dava konusu yapılmayan işlemiş faiz kalemini de kapsayacak şekilde iptal kararı verilmiştir. Muaraza konusu yapılmayan sair alacak kalemlerinin hüküm altına alınması halinde, emredici mahiyetteki HMK 26/1 Maddesinde yer alan “taleple bağlılık” ilkesinin ihlali gerekçesiyle hükmün bozulması gerekir. Hal böyle iken, davanın hiçbir aşamasında dile getirilmeyen ve dolaylı da olsa bozma sonrası ıslah sonucunu doğuracak şekilde, “eksik harcın ikmalinden” bahisle bozma yapılmasının usul ve yasaya aykırı olacağı kanaatiyle sayın çoğunluğun gerekçesine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/3693, Karar No: 2013/7535, Tarih: 09.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/3693 E.  ,  2013/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, yasal defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002, 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, yasal defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2002 takvim dönemi için suç tarihinden hüküm tarihine kadar dolduğu gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı,

2003 takvim dönemi sahte fatura düzenlemek ve yasal defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu yönünden ise suçların işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden,

Sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.