muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26335, Karar No: 2016/12228, Tarih: 20.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26335 E.  ,  2016/12228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz malın üzerinde üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan genel deyimlerle, serbest piyasa araştırmasına göre değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu

halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için taşınmazın arsa niteliğine uygun olarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, dava konusu ve emsal alınan taşınmazların emlak vergisine esas rayiç değerleri ile, yine emsal ve dava konusu taşınmazların imar parseli mi, yoksa kadastro parseli mi oldukları ilgili Belediye Başkanlığından sorulup, gelen cevaplara göre bilirkişi raporu denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4184, Karar No: 2025/946, Tarih: 11.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/4184 E.  ,  2025/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/197 E., 2023/327 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Başkale Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2007/10995 E., 2019/7 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucu ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Van ili Başkale ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 49, 115 ada 106, 109 ada 5 ve 109 ada 6 parsel sayılı taşınmazlar, tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacılar ..., ... ve ... ayrı dava dosyalarına sundukları dava dilekçeleri ile, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, kadastro tespitin iptali ile taşınmazların adlarına tescilini talep etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince, davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda; "... davanın kadastro tespitine itiraza ilişkin olup süresinde açıldığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na göre re'sen yürütülmesi gereken davalardan olmadığından suçüstü giderinden harcama yaparak delil toplanmasına gerek bulunmadığının anlaşıldığı, davacı tarafa yeterli ve makul süreyi içerir ve yapılabilir nitelikteki işler ile kesin süreye uymamanın sonuçlarını açıkça duraksamaya yer vermeyecek şekilde ayrıntılı olarak gösteren usulüne uygun tebliğ edildiği, davetiyeye rağmen keşif giderlerinin verilen kesin süre içerisinde yatırılmadığı, davacı davasını ispatlar nitelikte delil sunmadığından Kadastro Kanunu'nun 36/1. maddesi ve HMK'nın 94.maddesi gereğince davacı tarafın keşif delilinden vazgeçmiş sayılması gerektiği ve mevcut delillerle de davanın ispatlanamadığı ..." gerekçesiyle, davacıların davalarının reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükme karşı, davacı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince; "... İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği ..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b.1 maddesi gereği esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı, davacı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulmamış olup, diğer davacı ...' in istinaf başvurusu ise Bölge Adliye Mahkemesince yerinde görülmeyerek esastan reddedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı, davacı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulmamış olup, diğer davacı ...' in istinaf başvurusu ise Bölge Adliye Mahkemesince yerinde görülmeyerek esastan reddedilmiştir.

Kural olarak; İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Zira, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurmada hukuki yararın bulunması gerekmektedir (HMK mad. 361/2) İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan taraf yönünden, verilen karar kesinleşeceği için artık bu tarafın temyiz yoluna başvurmasında hukuki yararı bulunduğundan söz edilemez.

Ancak, davanın taraflarından birisinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmesi ve bu yeni kararla aleyhine hukuki bir durum yaratılması durumunda, İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan taraf, bu yeni kararı temyiz edebilecektir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı ..., İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından ve Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle aleyhine yeni bir hukuki durum yaratılmadığından, davacı ...' in Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da katılma yoluyla temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı HMK ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu itibarla; İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davacı ...' in Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Davacı ...'in temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/431, Karar No: 2011/4817, Tarih: 03.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/431 E.  ,  2011/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ve ...ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.09.2008 gün 14/26 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, miras yoluyla intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak 146 ada 41 sayılı parselin tapu kaydının iptaliyle vekil edenleri adına tapuya teciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, önceki kararda, kazanma koşullarının gerçekleştiği düşüncesinden hareketle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairece, usulüne uygun olarak kadim ve tahsisli mera araştırması yapılması gerektiğine işaret edilerek bozma sevkedilmiş, mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne, 146 ada 41 sayılı parselin tapu kaydının iptaliyle veraset belgesindeki payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Bahçe niteliğindeki 15153 m2 yüzölçüme sahip dava konusu 146 ada 41 parsel, aynı ada 21 parsele uygulanan 25.09.1964 tarih 3 sayılı tapu kaydının sabit sınırlı olmaması nedeniyle miktar fazlası olarak 05.12.1997 tarihinde Hazine adına tespit edilmiş, tutanağın 03.02.1998 tarihinde kesinleşmesi üzerine kayıt oluşmuştur.

Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, bozma ilamına uyularak sonucu dairesinde işlem tesis edildiğine, dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu, tespit tarihine kadar miras bırakan ve davacılar lehine kazanma koşullarının gerçekleştiği belirlendiğine göre, davalı Hazine temsilcisinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, bozma ilamına uyularak sonucu dairesinde işlem tesis edildiğine, dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu, tespit tarihine kadar miras bırakan ve davacılar lehine kazanma koşullarının gerçekleştiği belirlendiğine göre, davalı Hazine temsilcisinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Bozmadan sonra, 23.05.2008 tarihinde taşınmaz başında yapılan keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişiler ... ile ... dava konusu taşınmaz ve çevresinin kayıp ve kaçak kişilerden Hazine'ye intikal eden yerlerden olduğunu, Hazine tarafından taşınmazların Belediye’ye devredildiğini, Belediye tarafından da şahıslara satıldığını bildirmişlerdir. Mahkemece taşınmazın kayıp ve kaçak kişilerden Hazine'ye intikal eden yerlerden olup olmadığı, 2510 sayılı İskan Kanunu ile 4753 sayılı Kanun hükümleri uyarınca dağıtıma tabi tutulup tutulmadığı araştırılmamış, varsa dağıtıma ilişkin haritalar ve belgeler İl Özel İdaresi, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan istenilmemiştir. Ayrıca, Hazine'den Belediye'ye geçişin ne şekilde olduğu ve Belediye'nin kişilere hangi yöntemle özgülediği de araştırılmamıştır. Mahkemece açıklanan araştırma ve incelemeler yapılmadan eksik incelemeye dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2024/13229, Karar No: 2024/8623, Tarih: 12.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13229 E.  ,  2024/8623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR SAYISI : 2021/171 E., 2021/200 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.01.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/200 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir. 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, SEGBİS sistemi üzerinden yüzüne karşı tefhim edilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, sanığa duruşma tutanağının tebliğ edildiği ancak gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9 MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren aynı kanunun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtarat içeren tebligatın yapılarak, usûlüne uygun şekilde yapılan tebliğ-tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 12.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12649, Karar No: 2016/10383, Tarih: 10.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/12649 E.  ,  2016/10383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçları ile işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya içeriğine ve gerekçeye göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 04/04/2013 ve 28.03.2013 tarih ve 2013/121 Esas ve 2013/233 ek Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin kararların ve dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların yaşları nedeniyle evrakları ayrılan diğer sanıklarla birlikte katılan ...'ın işyerine girip, ...'a ait 2 adet laptop, içinde para bulunan çelik kasa ile diğer katılan ...'a ait ancak kış bakımı ve lpg montajının yapılması için bırakılan aracı çaldıkları, suça sürüklenen çocukların hırsızladıkları çelik kasa ve laptop ile aracın farklı kişilere ait olduğunu bilemeyecek durumda olduklarının anlaşılması karşısında; eylemin tek hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde iki kez hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocukların yaşları nedeniyle evrakları ayrılan ..., ... ve ... ile birlikte katılan ...'a ait 2 adet laptop ve içinde 8.000,00 TL para bulunan çelik kasa ile katılan ...'a ait aracı çaldıkları, 2 adet laptopu evrakı ayrılan sanık ...'in evine koydukları, paraları kendi aralarında paylaştıkları, boş çelik kasayı ise katılan ...'e ait araca koyup terk ettikleri, içinde boş çelik kasa olan aracın hasarlı olarak terk edilmiş halde bulunduğu, yakalanan diğer sanık ...'in beyanıyla 2 adet laptopun yapılan aramada sanık ...'in evinde ele geçtiği, ayrıca sanık ...'in kendisinin çelik kasadan aldığını söylediği 50,00 TL'yi de polise teslim ettiği, katılan ...'ın beyanında aracının hasarlı olmasından dolayı 1.500,00 TL zararı olduğunu ve bu zararının sanıklarca karşılanmadığını söylediği, katılan ...'ın ise bu dosyadaki beyanında zararının karşılanmadığını söylediği ama evrakı ayrılan diğer sanıkların dosyasının UYAP'tan yapılan incelemesi sonucu ortaya çıkan beyanında sadece 50,00 TL para ile 2 adet laptopunu geri aldığını, ayrıca diğer katılanın aracının bir kısım hasarlarını da karşıladığını, kalan zararlarının giderilmediğini ve etkin pişmanlığına rızasının bulunmadığını söylediği ancak 15.03.2013 tarihinde dilekçe vererek zararlarının sanıklar ... ve ... tarafından karşılandığını söylemesi nedeniyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulandığı ve suça sürüklenen çocuklarının da üzerlerine atılı suçları kabul etmesi nedeniyle, diğer sanıkların dosyası getirtilip, katılan ... gerekirse yeniden dinlenip, sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşularının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3-Katılan ...'a ait aracın kış bakımı ve lpg montajı için katılan ...'ın işyerinde bulunduğu sırada çalındığı, katılan ...'ın duruşmadaki beyanında anahtarın aracın üzerinde mi yoksa masanın çekmecesinde mi olduğunu hatırlamadığını beyan ettiği ve suça sürüklenen çocuk ... ile diğer sanık ...'ın da savunmasında anahtarın aracın üzerinde olduğunu söylediğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12199, Karar No: 2015/15444, Tarih: 22.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/12199 E.  ,  2015/15444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/332182

MAHKEMESİ : Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2011

NUMARASI : 2011/250 Esas, 2011/408 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın Antalya Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğu tarihte, posta dağıtıcısı olan sanığın, Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesince katılanın Şahinbey/Gaziantep adresine çıkartılan tebligatı, "muhatap tebligat esnasında çarşıda olduğundan muhatabın aynı çatı altında ikamet eden kuzeni Aziz 'e verildiği" şerhiyle tebliğ etmek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında, tebligatı muhatap adına alan Aziz 'nin tanık olarak celbiyle, katılan ile aynı çatı altında ikamet edip etmediği, tebligattaki imzanın ve katılanın çarşıda olduğuna ilişkin beyanın kendisine ait olup olmadığı hususlarında dinlenilmesi, ayrıca tebligatı almaya ehil olup olmadığının da tespiti ile oluşacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra başlamak üzere hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12006, Karar No: 2017/25937, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12006 E.  ,  2017/25937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2976, Karar No: 2023/4503, Tarih: 05.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/2976 E.  ,  2023/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1216 E., 2021/1332 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/213 E., 2019/168 K.

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki üst ... şerhinin terkini ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve asli müdahil Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun HMK'nın 353/1-b-1 nci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve asli müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA