muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/38129, Karar No: 2025/5228, Tarih: 29.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/38129 E.  ,  2025/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/68 E., 2021/29 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli ve 2016/122 Esas, 2016/447 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine hükmedildiği, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 26.12.2017 tarihli ve 2017/34602 Esas, 2017/29194 Karar sayılı kararı ile söz konusu mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası ise dosyanın sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki dosya ile birleştirildiği anlaşılmakla;

1. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten sonra verilen kararların istinafa tabi olduğu nazara alındığında; incelemeye konu dosyada, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümlerin daha önce Yargıtay incelemesinden geçmemiş ve Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra ilk kez kurulmuş hükümler olması nedeniyle istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, mercide yanılma nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesi gözetilerek, söz konusu hükümlere yönelik istemin istinaf talebi olarak kabulüyle, esası incelenmeyen dava dosyasının İlk Derece Mahkemesince yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

2. Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmiş olduğu anlaşılan hükmün ise, istinafa tabi olan hükümlerin istinaf incelemesi yapıldıktan sonra, bu hükümlerin temyiz edilmesi durumunda dosyanın kül hâlinde, temyiz edilmemesi hâlinde ise, yalnızca sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya aslı ile istinafa tabi hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara ilişkin dosyanın onaylı örneğinin Yargıtay 11. Ceza Dairesi Başkanlığına gönderilmesi için dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4847, Karar No: 2015/19208, Tarih: 22.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4847 E.  ,  2015/19208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet ve Çeyiz Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; her iki boşanma davası ve fer'ileri ile ziynet alacağının kabul edilen kısmı yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; tazminat ve nafaka miktarları ile ziynet alacağının reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadın tarafından; ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde ise bedeli olan 11.539 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı-karşı davalı erkek ziynet eşyalarından çeyrek altınlarının, davalı-karşı davacının rızası ile bozdurulup, kadın için harcandığını savunmuş, mahkemece 28 adet çeyrek altın yönünden davayı kabul etmiş, diğer ziynetler yönünden ise davanın reddine karar vermiştir. Davalı-karşı davacı kadın, mahkemece kabul edilen 28 adet çeyrek altın dışındaki ziynetlerin davacı-karşı davalı erkeğin uhdesinde kaldığını ispatlayamamıştır. Ancak kadın ziynetler konusunda yemin deliline de dayanmış olup, davalı-karşı davacı kadına reddedilen ziynetler yönünden yemin hakkı hatırlatılıp teklif etmesi halinde davacı-karşı davalı erkeğe usulüne uygun yemini yaptırılıp sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilep sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Turgay'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ... geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.10.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/10070, Karar No: 2008/1594, Tarih: 12.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/10070 E.  ,  2008/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, miras bırakanları halaları H... M.....temyiz kudretinden yoksun olduğunu, bu durumundan yararlanan davalının hileli ve muvazaalı yollarla murise ait 1381 parsel sayılı taşınmazın adına temlikini sağladığını ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuşlar, ıslah yoluyla dava sebebini değiştirerek miras bırakanın çekişme konusu 1381 parsel sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalıya temlik ettiğini iddia etmişlerdir.

Davalı, taşınmazın satış bedelini murisin yeğeni olan M... ... banka hesabına yatırdığını, satış işleminin muvazaalı olmadığını murisin hukuki ehliyete haiz olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.02.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden ...... v.s. vekili Avukat ile yine temyiz eden S.... K... vekili Avukat  geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; kayden davacıların miras bırakanına ait çekişme konusu 1381 parsel sayılı taşınmazın satış suretiyle davalıya temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, miras bırakanın temlik tarihinde tasarruf ehliyetine sahip olduğu Adli Tıp Kurumundan alınan raporla belirlenmek suretiyle bu sebebe dayalı olarak açılan davanın reddedilmiş olması doğru ise de, davacılar aynı zamanda muris muvazaası hukuksal nedenine de  dayanmış olduklarından Mahkemece, bu iddianın yazılı bir belge ile kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, miras bırakanın temlik tarihinde tasarruf ehliyetine sahip olduğu Adli Tıp Kurumundan alınan raporla belirlenmek suretiyle bu sebebe dayalı olarak açılan davanın reddedilmiş olması doğru ise de, davacılar aynı zamanda muris muvazaası hukuksal nedenine de  dayanmış olduklarından Mahkemece, bu iddianın yazılı bir belge ile kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.Bu durumda,  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1-4-1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince;yukarıda değinildiği üzere muris muvazaası terekeye karşı yapılan haksız fiil niteliğinde olup, iddianın her türlü delille ispatı olanaklıdır.

Diğer taraftan, taraf muvazaası ve inançlı işlemler bakımından geçerli ve gözetilmesi gerekli olan 05.02.1947 tarih 20/6 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında somut olayda  uygulama yeri olmadığı tartışmasızdır.

O halde, Mahkemece kurulan hükmün doğru olduğu söylenemez.

Somut olaya gelince;yukarıda değinildiği üzere muris muvazaası terekeye karşı yapılan haksız fiil niteliğinde olup, iddianın her türlü delille ispatı olanaklıdır.

Diğer taraftan, taraf muvazaası ve inançlı işlemler bakımından geçerli ve gözetilmesi gerekli olan 05.02.1947 tarih 20/6 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında somut olayda  uygulama yeri olmadığı tartışmasızdır.

O halde, Mahkemece kurulan hükmün doğru olduğu söylenemez.

Kabul tarzı itibariyle de, dava reddedildiğine göre, keşfen belirlenen ve yargılama aşamasında harcı ikmal edilen değer gözetilmek suretiyle davalı yararına avukatlık parası tayin ve takdir edilmesi gerekirken dava dilekçesinde gösterilen değere göre avukatlık ücretine hükmedilmiş olmasıda yerinde değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda iddia ve savunma yönünden taraf delillerinin toplanması gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması sonucuna göre, bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine ve 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden tarafların vekilleri için 550.00'şer.-YTL. duruşma avukatlık parasının karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine, 12.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14384, Karar No: 2014/27681, Tarih: 27.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14384 E.  ,  2014/27681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2011/229-2014/147

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, emsal alınan taşınmazlar dava tarihinden sonraki satışlar olduğu gibi, 25 kat değer farkı olan taşınmaz satışları da emsal olarak değerlendirilemeyeceğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Ecrimisil talebi yönünden feregat nedeniyle davanın reddine karar verildiği halde, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3) Davacı dava konusu taşınmazda paydaş olduğu halde tam paya göre bedele hükmedilmesi,

4) Davacı dava konusu taşınmazın davacının payı oranında yol olarak terkini yerine yazılı şekilde tescil kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4880, Karar No: 2019/1221, Tarih: 14.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/4880 E.  ,  2019/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararından sonra ilamında açıklanan sebeplerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 25.10.2010 tarihinde kesinleşen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Hakkında verilen boşanma kararı 25.10.2010 tarihinde kesinleşen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıklar ile kurum raporunda belirtilen komşularının tespit edilerek ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, adres hareketleri ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, özellikle Kurum Rapor’u öncesi döneme ilişkin seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak; davacının eşinin cezaevinde bulunduğu süreler olduğu görülmekle, öncelikle davacının eşinin cezaevinde bulunduğu süre zarfındaki ziyaretçi defteri getirtilmeli ve davacının bu sürede eski eşini ziyaret edip etmediği etmişse hangi tarihlerde ve ne sıklıkla bu ziyaretlerin gerçekleştiği irdelenmelidir. Bunun yanında davacı ve boşandığı eşinin medula hareketleri celbedilip tespite konu süre de ayrı ayrı her ikisinin de hangi sağlık kuruluşlarına başvurdukları araştırılmalıdır. Mahkemece tespite konu dönemde davacı ve eşinin oturduğu adres ve tespit edilecek bu yerler yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, davacı ve eşinin boşanma sonrası müşterek çocuklarının velayeti ile baba ve çocuklar arasında şahsi ilişkinin nasıl tesis ettirildiğinin araştırılmalı, ayrıca dosyadaki kayıtlardan davacının oturduğu evin kirasının boşandığı eşi tarafından ödendiği hususu da göz önünde bulundurulmalı böylece kontrol memuru raporunun aksinin ispat edilip edilmediği hususu belirlenerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği ve gerçekleştiyse hangi dönemler arasında gerçekleştiği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35871, Karar No: 2013/13507, Tarih: 06.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35871 E.  ,  2013/13507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastı bulunmadığına, takdiri indirim uygulanmamasına; Cumhuriyet Savcısının eksik inceleme ile karar verildiğine yö- nelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığın üzerinde 6136 sayılı Yasa kapsamında bir adet tabanca ve bir adet sustalı çakı ele geçmiş bulunması karşısında, TCK.nun 3 ve 61/1. maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- CMUK.nun 305/son maddesi kapsamında kesin nitelikte olan cezanın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3- Sanıkta ele geçen ve 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak bıçaklardan olmadıkları belirtilen iki adet bıçağın da müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.