muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/485, Karar No: 2020/6239, Tarih: 23.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/485 E.  ,  2020/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Emanette kayıtlı sustalı bıçağın müsaderesi yönünde ek kararla hüküm verilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Sanığın, müştekiye ait aracın arka kısmında bulunan asma kilitle kilitli sandığı bıçak ile açmaya çalışırken yakalanması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’ nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36500, Karar No: 2015/36913, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36500 E.  ,  2015/36913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5302 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 13458 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 11745 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ile 11745 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5302 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 13458 TL yapı bedeli ile 1712,10 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2016/712, Karar No: 2016/641, Tarih: 19.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/712 E.  ,  2016/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin ek kararıyla davacı vekilinin temyizinin süresinde olmaması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1675, Karar No: 2019/5789, Tarih: 26.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1675 E.  ,  2019/5789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen temyiz isteminin reddi kararına yönelik temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

22.10.2013 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 19.12.2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 18.06.2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/2. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının 31.07.2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 26/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2473, Karar No: 2025/848, Tarih: 12.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2473 E.  ,  2025/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2169 Esas, 2024/248Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/258 E., 2023/706 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin ... marka aracı 22.04.2016 tarihinde 0 km olarak davalıdan satın aldığını, gözden geçirilmesi sonucu bir ayıba rastlanmadığını, alındığı günden itibaren en ufak yağmurda fren balata disklerinden ses geldiğini, bu kapsamda değiştirdiklerini, ancak yine sesin giderilemediğini, ayrıca bagaj kapağının ses yaptığını, servisteki müdahaleyle giderilmişse de daha sonra sesin tekrar başladığını, opsiyonel olarak hands free özelliğinin eklendiğini ancak çalışmadığını, ilk alındığında vites şanzıman sorunları yaşandığını, motorunun 19.05.2018 tarihinde servise girdikten 3 ay sonra 13.08.2018 tarihinde komple değiştirildiğini, aracın daha sonra da 16.09.2018 ve 29.09.2018 tarihlerinde arıza yaptığını, aynı sorunların birçok kişi tarafından yaşandığını öğrendiklerini, araçtaki ayıpların gizli ayıp olduğunu ileri sürerek terditli olarak aracın 0 Km misliyle değiştirilmesini veya ayıplı aracın iadesi ile bedelinin avans faizi ile tahsilini veya ayıp oranında bedelden indirim yapılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ayıp ihbarının zamanında yapılmadığını, talebin zamanaşımına uğradığını, davacının seçimlik haklarından ücretsiz onarım hakkını kullandığını, bu nedenle bedelden indirim, misliyle değişim veya bedel iadesi seçimlik haklarını kullanamayacağını, üretimden kaynaklanan ve ayıp olarak nitelendirilebilecek bir arızanın olmadığını, arızaların garanti kapsamında orijinal parça kullanılarak giderildiğini, aracın değişimi veya bedel iadesine karar verilmesi hâlinde davacının araçtan elde ettiği faydaların araç bedelinden mahsubuna veya davalı şirkete iadesine karar verilmesi gerektiğini, bedel iadesi veya bedel indirimi durumunda faiz taleplerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı TTK) ticari satışlara ilişkin 23. ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 231. maddeleri uyarınca ticari satışlarda ayıplı mal satışından kaynaklanan uyuşmazlıklarda zamanaşımı süresinin iki yıl olduğu, aracın 22.04.2016 tarihinde satın alındığı, seçimlik haklarının 22.04.2018 tarihine kadar kullanılması gerektiği, davacının 19.05.2018 tarihinde iki yıllık süre sona erdikten sonra yetkili servise başvuruda bulunduğu, yetkili servisin aracın motoruna ilişkin arızayı motoru değiştirerek giderdiği, bilirkişi raporu ile bu arızanın gizli ayıp niteliğinde olduğu, motor değişimi sonrasında davacının 16.07.2018 tarihli ihtarnamesi ile aracın misli ile değiştirilmesini talep ettiği, davalının satıcı ve ithalatçı olarak iki yıllık süre ile araç için garanti verdiği, garanti süresi başlangıcının 28.04.2016 tarihi olduğu, iki yıllık garanti süresine eklenen bir yıllık sürenin yalnızca bedelsiz onarım hakkı için söz konusu olduğu hususunun garanti şartlarında düzenlendiği, aracın misli ile değiştirilmesi yönündeki talebin garanti süresi içerisinde öne sürülmediği, davalı aynı zamanda aracın satıcısı olmakla, davacının aracın misli ile değişimi yönündeki talebi, söz konusu ayıbın daha sonra ortaya çıkması halinde de iki yıllık zaman aşımına tabi olduğu, yapılan bilirkişi incelemesinde motor değişimi ile arızanın giderildiği, bagaj kapağı ve balata sesi arızalarının devam ettiği, bu ayıpların gizli ayıp niteliğinde olduğu belirtilmişse de, dava dilekçesi ile birlikte bu sorunların aracın satın alındığı tarihten itibaren davacı tarafça fark edildiği beyan edilen açık ayıp niteliğinde olduğu, satıcının ağır kusurunun, alıcıyı aldatmasının söz konusu olmadığı, diğer arızalar onarım seçimlik hakkı kullanımı sonucunda giderildiğinden zamanaşımı definin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda on yıllık zamanaşımı süresinin uygulanmasını gerektiren ve davalıya atfedilecek ağır kusurlu bir davranış ya da dürüstlük kuralına aykırı bir davranışın varlığı kanıtlanmadığından, İlk Derece Mahkemesince davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TBK'nın 227. maddesi uyarınca, gizli ayıp nedeniyle satıma konu aracın ayıpsız yenisiyle değiştirilmesi, olmadığı takdirde araç bedelinin iadesi, bu da mümkün olmadığı takdirde ise satış bedelinden indirim yapılarak indirim tutarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TBK'nın 227. maddesi uyarınca, gizli ayıp nedeniyle satıma konu aracın ayıpsız yenisiyle değiştirilmesi, olmadığı takdirde araç bedelinin iadesi, bu da mümkün olmadığı takdirde ise satış bedelinden indirim yapılarak indirim tutarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2906, Karar No: 2011/6287, Tarih: 25.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2906 E.  ,  2011/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazı geniş çevresiyle gösteren pafta fotokopi örneğinin getirtilerek,

2) Taşınmaza en yakın komşu parseller paftasından tespit edilerek kesinleşme durumlarını gösterir son tapu kayıtlarının getirtilerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2130, Karar No: 2010/2509, Tarih: 08.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2130 E.  ,  2010/2509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, davalılar  adına  kayıtlı  12   parsel  sayılı   taşınmazın  kıyı-kenar  çizgisi  içerisinde  kaldığını, kıyıların devletin  hüküm  ve  tasarrufu  altındaki  yerlerden  olup,  özel  mülke   konu  olamayacağını  ileri   sürerek   tapunun  iptal ve  terkinini  istemiştir.

Davalılar, karşı  dava ile, çekişmeli  taşınmazın  tapusunun  iptal   edilmesi   halinde  bedelinin  yasal  faizi ile   tahsilini   talep  etmişlerdir.

Davalılar, karşı  dava  ile, çekişmeli  taşınmazın  tapusunun  iptal  edilmesi  halinde, bedelinin  yasal  faizi   ile   tahsilini   talep  etmişlerdir.

Mahkemece, 5841 Sayılı  Yasa ile  değişik  3402  Sayılı  Yasanın  12/3  maddesine  göre  hak düşürücü  sürenin  geçtiği  gerekçesiyle  davanın  reddine  karar  verilmiştir.

Karar, davacı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,  çekişme  konusu  taşınmazın  kıyı  kenar  çizgisine  göre  kıyıda   kaldığı  iddiasına  dayalı  tapu  iptal  ve terkin, karşı  dava  ise, taşınmazın  tapusunun  iptal  edilmesi  halinde   bedelinin  yasal  faizi ile  tahsili  isteğine  ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre  nedeniyle   asıl davanın  reddine, yargılama  masraflarının  davacı  üzerinde  bırakılmasına  ve  davalı  yararına  maktu  vekalet  ücreti  tayinine , karşı  dava  konusunda  karar  verilmesine  yer  olmadığına  karar  verilmiştir.

Dosya  içeriği ve  toplanan  delillerden, çekişme  konusu  359  ada  12  parsel  sayılı  taşınmazın   ifrazen  geldiği 662  parsel  sayılı  ana  kadastral parselin  22.01.1988  tarihinde   kesinleşen  kadastro  sonucu  tapuya  tescil  edildiği  görülmektedir.

Bilindiği üzere; 14.03.2009  tarihli  Resmi Gazete de   yayınlanarak  yürürlüğe giren  5841  Sayılı Yasanın 2. maddesi  ile  3402  sayılı  Kadastro  Yasasının 12.  maddesinin  üçüncü  fıkrasına " bu  hüküm  iddia ve  taşınmazın  niteliğine   yahut  devlet veya  diğer  kamu  tüzel  kişileri  dahil, tarafların   sıfatına  bakılmaksızın  uygulanır"  cümlesi ve   aynı  Yasanın  3. maddesi  ile  de  3402  Sayılı Yasaya  " Bu  Kanunun  12. maddesinin  üçüncü  fıkrası  hükmü  devletin  hüküm ve tasarrufu  altında   olduğu  iddiası ile  yürürlük  tarihinden  önce  açılmış ve henüz  kesin   hükme   bağlanmamış  olan  davalarda  dahi  uygulanır" şeklindeki geçici  10. madde  eklenmiştir.

Öte  yandan, 3402  Sayılı  Yasanın  12/3  maddesinde  öngörülen  süre  hak düşürücü  süre  olup  kamu  düzeni  ile  ilgilidir ve mahkemece davanın  her  aşamasında   resen  gözetilmesi  gerekli   olumsuz  dava  şartlarındandır.

Öte  yandan, 3402  Sayılı  Yasanın  12/3  maddesinde  öngörülen  süre  hak düşürücü  süre  olup  kamu  düzeni  ile  ilgilidir ve mahkemece davanın  her  aşamasında   resen  gözetilmesi  gerekli   olumsuz  dava  şartlarındandır.

Somut  olayda   kadastro   tespitinin  kesinleştiği  tarihten  itibaren  dava  tarihine  kadar  10 yıllık   hak düşürücü  süre  geçtiğinden  3402 Sayılı Yasanın  12/3   maddesinde  5841  Sayılı  Yasa  ile  yapılan  değişiklik  gözetilmek  suretiyle  davanın  reddine  karar  verilmiş  olmasında  kural  olarak bir isabetsizlik  yoktur.

İdarece  kıyı  kenar  çizgisi  belirlenmiş  ise  de  taraflara  tebliğ   edilmediğinden  kesinleşmediği, mahkemece  3 Jeoloji Mühendisi, 1  Ziraat  Mühendisi ve 1  Kadastro   Mühendisi   marifetiyle   kıyı  kenar  çizgisinin  belirlenmesine   karar  verildiği  ancak  bu  konuda   tespit ve  inceleme   yapılmadan  hak düşürücü   süreden  dava  reddedilmiştir.

Bu  durumda, uzman bilirkişiler  aracılığıyla  mahallinde   keşif  yapılarak   kıyı  kenar  çizgisinin  28.11.1997  gün ve  5/3  Sayılı  İnançları  Birleştirme  Kararı  doğrultusunda   belirlenmesi, çekişmeli  taşınmazın  kıyı  kenar   çizgisine  göre  kıyıda  kalıp  kalmadığının  saptanması,  yasal düzenlemeler ve  toplanan  deliller   birlikte   değerlendirilerek  dava  tarihinde   davacı  Hazinenin  davasında  haklı  olup  olmadığının   ortaya  çıkarılması zorunlu  iken  eksik  inceleme  ve  soruşturmayla   yetinilerek  yazılı  şekilde  karar  verilmesi  doğru  değildir.

Bunun  yanında ; her  davanın  açıldığı  tarihteki  koşullara   bağlı  olduğu;  bir  tarafın   dava  açıldığı   andaki  mevzuat  ve  İçtihada  göre   davasında  haklı  bulunduğu  halde  dava  açıldıktan  sonra  yürürlüğe  giren (geçmişe  etkili)   yeni  bir   yasa  hükmü   ya da   İnançları  Birleştirme  Kararı  nedeniyle   davayı  kaybetmesi  halinde   yargılama  giderlerinden  ve  avukatlık  ücretinden  sorumlu  tutulamayacağı  ilkeleri  karşısında , tarafların  davadaki   haklılık  durumları   dikkate   alınarak   yargılama  giderlerine ve avukatlık  ücretine  hükmedilmesi  gerektiğinin   düşünülmemesi  de   isabetsizdir.

Hazinenin temyiz itirazı  açıklanan  nedenlerden   ötürü   yerindedir. Kabulüyle  hükmün  HUMK'nun  428. maddesi  gereğince   BOZULMASINA,8.3.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4215, Karar No: 2013/3568, Tarih: 14.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/4215 E.  ,  2013/3568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.