muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6458, Karar No: 2019/2851, Tarih: 11.04.2019

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının 25/05/2010 tarihinde eşi ...’den boşandığı, 2002 yılında vefat eden babasından dolayı yetim aylığı aldığı, 22.08.2013 tarihli kontrol memuru raporuyla davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığının tespit edildiği, bu rapora göre davacıya 19/10/2010-18/03/2014 arası ödenen aylıkların borç çıkarıldığı, Mahkemenin “Davanın Kabulüne” dair ilk kararının Dairemizce araştırmaya yönelik bozulduğu, bozma ilamında; “Yapılacak iş, tutanak tarihinde, kontrol memuru tutanağında bahsedilen 1,3 ve 6 numaralı dairelerde oturan kişiler ile apartmanın girişindeki çay ocağında çalışan kişileri tespit ederek dinlemek ve davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşayıp yaşamadığı hususunda yukarıda anılan çelişkileri de giderecek şekilde beyanlarını almak, davacının kontrol memuruna eski eşinin yaşadığını beyan ettiği adresteki komşuları da tespit ederek dinlemek ve böylece toplanan delillere göre varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.” hususlarına yer verildiği, bozma sonrası dinlenen 1-3-6 nolu daire sakinlerinin ; eşinin arada gelip gittiğini ,davacının, eşinin kardeşleri ve çocuklarıyla yaşadığını,kayınları rahatsız olduğu için onlarla ilgilendiğini söyledikleri, çay ocağı sahibinin denetmene birlikte yaşadıklarını söylediğini, şu an hergün görmediğini, arada gelip gittiğini, davacının eşinin kardeşleri ve çocuklarıyla yaşadığını eşinin burada kalıp kalmadığını bilmediğini beyan ettiği, 22.08.2013 tarihli kontrol memuru tutanağında; ... Mahallesi ... Sokak'ta yapılan araştırmada; apartmanın 1,3 ve 6 numaralı daire sakinleri ile girişteki çay ocağı sahibiyle yapılan görüşme sonucu davacının boşandığı eşi ile birlikte bu adreste yaşadığının tespit edildiği, davacının yazılı beyanında; eski eşinin kardeşleri ile birlikte ...Mahallesi İnönü Caddesi'nde oturduğunu, eski eşinin her gün çocukları görmek için eve geldiğini ve çocukları ile vakit geçirip gittiğini beyan etttiği, kontrol memurları tarafından ...Mahallesi İnönü Caddesi'ndeki adrese gidildiğinde adreste eski eşin değil, iki erkek kardeşinin yaşadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda; denetmen raporunun içeriği, bozma sonrası dinlenen tutanak tanıklarının beyanları, davacının denetmene verdiği ifadesinin aksinin ispatlanmış olması, bir kadının boşandığı eşinin epilepsi hastası yetişkin iki erkek kardeşiyle aynı evde yaşamasının hayatın olağan akışına aykırı olması, hususları birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin, boşandıkları süreçte de birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38198, Karar No: 2017/16606, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38198 E.  ,  2017/16606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11340, Karar No: 2014/12686, Tarih: 01.07.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/11340 E.  ,  2014/12686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİSMİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2010/726-2013/325

Taraflar arasında görülen tapu iptal tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 1.7.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat M.E. A. ile temyiz edilen vekili Avukat S.R. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlardaki pay temliklerinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan Şaban’ın 04.06.2010 tarihinde öldüğü, davacının mirasbırakanın kızı, davalının oğlu ve gelini olduğu, 07.04.2010 tarihli resmi akit ile, mirasbırakana vekaleten dava dışı Şaban Özbek’in dava konusu 22,25,26,27 ve 29 parsel sayılı taşınmazlardaki murisin paylarını davalılara eşit paylarla satış suretiyle temlik ettiği, davacıların anılan temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Her ne kadar mahkemece temliklerin mal kaçırma amaçlı olduğu ve muvazaalı kabul edilerek iptal ve tescile karar verilmiş ise de, Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesinde; “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” hükmüne, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190/1. maddesinde de “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.” hükmüne yer verilmiş olup, davacının iddiasını ispatla mükellef olduğu kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; davacı taraf dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış olup, mahkemece 28.01.2011 tarihli celsede bu yönde süre verilmiş, ancak davacı tarafça tanık bildirilmemiş, mahkemecede bu hususta kesin süre verilmemiştir. Davacı tanık dinletmekten de vazgeçmiş değildir. Mevcut haliyle muvazaa iddiasının kanıtlanabildiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, muvazaa ididasının yukardaki ilkeler uyarınca incelenmesi, davacıya tanık dinletme olanağının tanınması, tanık bildirdiği takdirde yöntemine uygun olarak dinlenmesi, temliklerin 07.04.2010 tarihinde yapıldığının, mirasbırakanın 04.06.2010 tarihinde öldüğünün gözetilmesi, satış nedeniyle terekeye para girip girmediğinin, girmişse nereye harcandığının açıklığa kavuşturulması ve varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de, 22 parsel sayılı taşınmazda 39/960 pay yerine, 78/960 payın iptal ve tesciline karar verilmiş olmasıda isabetsizdir.

Kabule göre de, 22 parsel sayılı taşınmazda 39/960 pay yerine, 78/960 payın iptal ve tesciline karar verilmiş olmasıda isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 1.7.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17930, Karar No: 2024/735, Tarih: 25.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17930 E.  ,  2024/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/236 E., 2016/364 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/236 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararı ile sanığın on beş yaşından küçük mağdureyi rızası ile yanağından öpmek suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu ile özel hayatın ihlali suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçtan beraatine, sanığın başkasına ait sahte kimlik bilgisi ile facebook hesabını oluşturup mağdurenin okul arkadaşlarını dahi bu sahte facebook sitesinde arkadaş olarak ekleyerek mağdurenin çıplak fotoğraflarını facebook sosyal paylaşım sitesinde yayınlaması neticesinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 134 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Söz konusu kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

D. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan teşdit uygulanmasının, takdiri indirim nedenin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Söz konusu kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

D. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan teşdit uygulanmasının, takdiri indirim nedenin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Olayın intikal şekli, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçu Yönünden

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun uzlaşma kapsamında olması, taraflar adına uzlaşma formunun soruşturma aşamasında düzenlenmemiş olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddelerinde öngörülen yönteme uygun biçimde uzlaştırma işlemi yapılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/236 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/236 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/93, Karar No: 2020/5061, Tarih: 16.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2019/93 E.  ,  2020/5061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamı bir bütün halinde ele alındığında, olay tarihinde sanık ...’nun mağdur ...’i telefon ile arayıp evinde olduğunu öğrenmesi üzerine, mağdurun evine giderek açık olan daire kapısından içeri girdiği ve aralarındaki alacak-borç ilişkisi nedeniyle tartışmaya başladıkları, sanığın borcuna karşılık mağdura verdiği 01.06.2011 ödeme tarihli 13.500 TL bedelli senedi sorması üzerine senedi gösteren mağdurun elinden senedi çekip aldığı, senedi yırtmasından korkan mağdurun senedi geri almaya çalışırken sanık ile boğuşmaya başladıkları sanığın bu sırada tezgah üzerinde bulunan ve adli emanetin 2012/304 sırasında kayıtlı meyve bıçağını alarak mağdura doğru salladığı, olayı gören mağdurun kızının bağırması sonucu sanığın elindeki bıçağı ve senedi atarak kaçtığı olayda; sanığın eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1132, Karar No: 2023/5328, Tarih: 19.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1132 E.  ,  2023/5328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/15 E., 2022/200 K.

Taraflar arasındaki tapu kaydında düzeltim yapılması istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine 13.12.2022 tarihli ek kararla, temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ek kararına yöneliktir.

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, davacıya 21.11.2022 tarihinde tebliğ edildiği ve temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 13.12.2022 tarihinde verildiği anlaşılmaktadır. miştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz dilekçesinin süreden reddine ilişkin 13.12.2022 tarihli ek kararın, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz itirazlarının reddi ile söz konusu ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1286, Karar No: 2018/10310, Tarih: 15.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1286 E.  ,  2018/10310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu Ticaret Sicil Memurluğuna bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutad ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1.İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2. Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3. Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4. Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut uyuşmazlıkta bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden 2014 ve 2015 yıllarına ait tüm vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği ve şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilerek delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.