muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13453, Karar No: 2019/3130, Tarih: 06.05.2019

.....

Bozma kararına uyulması sonrasında mahkemece Hazine dahil edilmiş, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile 31.063,45 TL'nin 23/11/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, TMK'nın 1007. maddesi uyarınca Devletin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından tazminat istemine dayanak Mahmutseydi köyü 502 ada 18 parsel sayılı 1919,99 m² yüzölçümündeki taşınmazın, kadastro sonucu ..... adına tespit ve tescil edildiği, davacının taşınmazı 05/06/2008 tarihinde satın aldığı, daha sonra ..... tarafından açılan dava sonucu ..... 2009/367 K. sayılı kararı ile tamamının orman sınırları içerisinde kaldığı gerekçesi tapusunun iptali ile orman vasfıyla tesciline karar verildiği, hükmün temyiz incelemesinden geçerek 23/11/2010 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 15/04/2011 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece bozma kararına uyularak hüküm kurulmuş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki; 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı).

Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir. Dolayısıyla mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle taşınmazın değerinin tespit edilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Zararın meydana geldiği tarihe göre, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise, net gelir metodu yöntemi ile, arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir. Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; ormanlar özel mülkiyete konu olamayacak ise de genel arazi kadastrosu sırasında taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenerek tapu kütüğünün gerçek kişi adına oluşturulduğu, bu şekilde tapu sicili hatalı olarak tutulduğundan, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının gerçek zararının tazmininin gerektiği açıktır.

Tapusu iptal edilen taşınmazın arazi niteliğinde kabul edilerek hüküm kurulmasına, tarafların bir itirazı bulunmamaktadır. gerçek zararın, bozma ilamında belirtilen şekilde dava tarihindeki gelir metoduna göre hesaplanması zorunludur.

Dosya kapsamında iki kez keşif yapılmış, ilk keşifte zapta yansıyan mahkeme gözlemine göre taşınmazın köy içinden geçen yolun batısında yamaçta bulunduğu, eğiminin fazla olduğu, yakında su kaynağının bulunmadığı, en yakın su kaynağının arazinin yamacında bulunduğu, tepenin dibindeki dereden araziye su çıkarıldığına dair herhangi bir tesisatın olmadığı, araziye doğrudan yol çıkmadığı bildirilmiş ve bu keşif sonrasında düzenlenen 27/04/2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda da taşınmazın içinde sulama tesisatı olmadığı bildirilmiş, rapor ekindeki fotoğraflarda da herhangi bir tesisat görülmemiştir. bilirkişilerce taşınmaz kuru tarım arazisi olarak kabul edilmiş, buğday soğan ve yer fıstığı münavebe ürün olarak kabul edilerek, % 6 kapitilizasyon faiz oranı ve toptancı hali ile tüketim merkezlerine yakınlığı, yayla turismine açık olması yayla evi yapılabilir konumu gibi nedenlerle % 35 objektif değer artışı uygulanarak taşınmazın m² değeri 4,30 TL belirlenmiş, üzerindeki ağaçların değeri de eklenmek suretiyle taşınmazın toplam değeri bildirilmiştir.

Davacı vekilinin itirazları sonrasında düzenlenen ek raporda da taşınmazın sadece yağmur sularından faydalanarak tarım yapılan kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu belirtilerek değerlendirme tarihinde ağaçların verim çağında olmadığından arazinin kapama bahçe niteliğinde olmadığı, yapılan imar ihya işleminin net gelir hesap metodunda yer almadığı belirtilmiş iken itiraz sonucunda bu

.....

işlemlerin arazi değerine katılmasının uygun olduğu belirtilerek münavebe ürünler değiştirilerek bakla bezelye soğan münavebe ürün olarak kabul edilerek, aynı kapitilizasyon faiz oranı ve objektif değer artışı uygulanarak taşınmazın m² değeri bu kez 14,31 TL belirlenmiş, üzerindeki ağaçların değeri ve imar ihya değeri de eklenmek suretiyle taşınmazın toplam değeri bildirilmiştir.

Tarafların itirazı sonrasında yapılan ikinci keşifte ise mahkemece zapta yansıtılan gözlem bulunmamakta, 14/03/2016 tarihli bilirkişi heyet raporunda ise taşınmazın davacının ve köy adına olan tazyikli şebeke suyu ile damlama usulüyle sulandığı belirtilmiş, rapor ekindeki fotoğraflarda da taşınmazın muhtelif yerlerinden borular geçirildiği görülmüştür. Bu kez bilirkişilerce taşınmaz sulu tarım arazisi olarak kabul edilmiş, ilk iki rapordan farklı münavebe ürünleri olan patlıcan, taze fasülye, biber münavebe ürün olarak kabul edilerek, % 5 kapitilizasyon faiz oranı uygulanarak taşınmazın m² değeri bu kez 15,58 TL belirlenmiş, üzerindeki fidanların değeri ve tesfiye işlemleri de eklenmek suretiyle taşınmazın toplam değeri bildirilmiş, objektif değer artışı uygulanmamıştır.

Bu hali ile dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle değeri bilirkişilerce birbirinden oldukça farklı şekilde bildirilmiş, taşınmazda yer alan 4 adet teras ve kuru duvarın yapım tarihi açıklanmadığından dava tarihinde taşınmazda bulunup bulunmadığı anlaşılamamış, dosya kapsamından taşınmazın sulu yada kuru arazi olup olmadığı ve taşınmazın değerini etkileyecek objektif değer artışının bulunup bulunmadığı hususlarında tereddüde neden olunmuştur.

Bunun yanı sıra, mahkemece 2011 yılına ait çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmî verileri ilçe tarım müdürlüğünden istenilmiş ise de müdürlükçe 09/04/2015 ve 10/07/2015 tarihli cevabî yazılarla gönderilen veriler birbiri ile çeliştiği gibi bilirkişi raporunu denetlemeye olanak veren verileri de içermemektedir.

Bu nedenlerle, davaya konu taşınmazın niteliği ve değerinin yöntemine uygun şekilde tespit edildiği söylenemez.

O halde, mahkemece kapama bahçe niteliğinde olmayan çekişmeli taşınmazın arazi vasfında olduğundan dava tarihi itibariyle sulu-kuru olup olmadığı, yerleşim alanlarına uzaklıkları, iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu gözetilerek 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 6754 sayılı Bilirkişilik Kanununun 39. maddesiyle değişik 15. maddesinde belirtilen yönteme göre oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla 2011 yılına ilişkin çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmî verileri ilçe tarım müdürlüğünden getirtilmek suretiyle, elde edilen verilere uygun biçimde değerlendirme yapılarak net gelir yöntemiyle dava tarihindeki gerçek değerinin hesaplattırılması, taşınmazda yer alan 4 adet teras ve kuru duvarın yapım tarihi belirlenerek dava tarihinde var ise bunun yapım masrafları ile bu tarih itibari ile taşınmazın üzerinde bulunan ağaç değerlerinin taşınmaz değerine eklenmesi, bu şekilde tapusu iptal edilen tapu sahibinin gerçek zararının saptanması, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yetersiz bilirkişi kurul raporuna dayalı verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre de; belirlenen gerçek zarara değerlendirme tarihi olan dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, tapu iptal kararının kesinleştiği 23/11/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faize karar verilmiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16548, Karar No: 2025/1800, Tarih: 06.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/16548 E.  ,  2025/1800 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 24.07.2024

SAYISI : 2010/403 E., 2010/1098 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Memnu hakların iadesi talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü 19.07.2024 tarihli dilekçesi ile memnu haklarının iadesine karar verilmesini talep ettiği, İnegöl 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.07.2024 tarih ve 2010/403 E., 2010/1098 K. sayılı ek kararıyla talebin reddine karar verildiği, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’na 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile eklenen “Yasaklanmış hakların geri verilmesi” konu başlıklı 13/A maddesinin (5). fıkrasında, bu kararlara karşı hükümle ilgili olarak Ceza Muhakemesi Kanununda öngörülen kanun yoluna başvurulabileceğinin belirtildiği, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği ve 5271 sayılı Kanun'un 285. maddesi birlikte değerlendirildiğinde ek kararın bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4194, Karar No: 2011/860, Tarih: 21.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4194 E.  ,  2011/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının açılmamış sayılmasına dair Besni Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.01.2002 gün ve 179/37 sayılı hükmün Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi ise davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş ise de, duruşma talebinin gider olmadığından ve değer yönünden reddine karar verilerek, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak davalı ... adına kayıtlı 60 ada 97 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

... davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; davacı vekili hükmün esası yönünden, davalı ... vekili vekalet ücreti yönünden temyiz isteğinde bulunmuşlardır.

Davacı, yargılama sırasında duruşma gününü bildirir davetiyelerin 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı biçimde, yıllardır görüşmediği oğlu olduğunu bildirdiği Ramazan Alaman’a yapıldığı için yargılama oturumlarına katılamadığından davasından haberdar olamadığını ve gıyabında verilen kararla davanın neticelendiğini ileri sürerek temyiz isteğinde bulunmuştur. Dosya arasında yer alan tüm tebligat parçalarında 7201 sayılı Kanuna uygun şekilde davacıya yapılan tebliğin birlikte sakin olduğu açıklanmak suretiyle oğlu olan Ramazan Alaman’a yapıldığı, davacının da tebliğ edilen duruşma tarihlerinde yargılama oturumlarına katıldığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki, hüküm de yine aynı biçimde, adresinde birlikte sakin oğlu Ramazan Alaman’a tebliğ edilmiş, davacı süresinde temyiz isteğinde bulunmuştur. Son olarak 19.07.2001 tarihli yargılama oturumunda davacı hazır bulunmuş, bu oturumda kararlaştırılan bir sonraki duruşma günü olan 24.10.2001 tarihindeki celseye mazeret bildirmeksizin katılmamış, mahkemece HUMK.nun 409.maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, yasal süresi içerisinde yenilenmediğinden yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Şu halde davacının 24.10.2001 tarihli yargılama oturumundan haberdar olduğu, buna rağmen geçerli mazeret bildirmeksizin katılmadığı, HUMK.nun 409/5 fıkrasında belirtilen yasal 3 aylık süre içerisinde de davayı harç yatırmak suretiyle yenilemediği anlaşılmakla, mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün esasına yönelik bölümünün ONANMASINA,

Davalı ... vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince, HUMK.nun 409.maddesi hükmü uyarınca; davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğine ve davalı ... yargılama oturumlarında Avukat marifetiyle temsil olunduğuna göre, HUMK.nun 421 ve hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi hükmü uyarınca; davalı yararına vekalet ücreti takdir ve tayini gerekirken bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması kanuna aykırıdır. Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümünün HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL’ nin temyiz eden davacıdan alınmasına 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2298, Karar No: 2012/10530, Tarih: 04.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/2298 E.  ,  2012/10530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-c, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkartılıp olayın etraflıca aydınlatılması bakımından; mahallinde teknik bilirkişiler marifetiyle keşif yapılmak suretiyle zarar verilen ağaçların kimin arazisinde bulunduğu, arazinin orman olup olmadığı, müştekiye ait ise ağaçların komşu taşınmaza zarar verip vermediği ve meydana gelen zararın miktarı da saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5674, Karar No: 2014/14098, Tarih: 09.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5674 E.  ,  2014/14098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 4. İş Mahkemesi

Tarihi :18.12.2013

Dava, malullük aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

07.10.1985-10.08.1990 tarihleri arasında 506 sayılı Kanuna tabi sigortalılığı bulunan davacının, 18.01.2011 tarihinde Kurumdan malullük aylığı talebinde bulunduğu, Kurumca %60 oranında meslekte kazanma gücü kaybı bulunmadığı için talebinin ret edildiği, Kurumun ret kararı üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 25 ve devamı maddeleridir.

Anılan Kanunun 25. maddesinin 1. fıkrasının “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmü ile sigortalıların hangi hallerde malul sayılacağı belirlenmiş, 26. maddenin “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./14.mad) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c)Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü ile de malul sayılan sigortalıların malullük aylığından yararlanabilmeleri için gereken şartlar düzenlenmiştir.

Hastanelerin sağlık raporları arasında çelişki bulunması durumunda, bu çelişkinin, 95. maddede belirtilen prosedüre uyularak, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan, itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla giderilmesi gereklidir. Ancak Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan verilecek rapor ile Adlî Tıp Kurumu’ndan alınacak rapor arasında çelişki mevcut olması halinde Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmalıdır.

Somut olayda; Yüksek Sağlık Kurulunun 10.08.2011 tarihli raporunda çalışma gücü kayıp oranının %60 olmadığının bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun çalışma gücü kayıp oranının %60 olduğunu bildiren raporu esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, raporlar arası çelişkinin bulunması nedeni ile, Adli Tıp Genel Kurulundan çelişkileri giderecek şekilde rapor alınarak, davacının %60 oranında çalışma gücünü kaybedip etmediği ve hangi tarih itibariyle çalışma gücü kayıp oranının %60 olduğu tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, bu aşamadan sonra, davacının, Kurumdan tüm sigortalılık süreleri celp edilerek, yukarıda zikredilen 26. madde çerçevesinde malullük aylığı şartlarını taşıyıp taşımadığı irdelenerek, anılan maddenin 2. fıkrasının (c) bendinin (Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.) hükmü de gözetilerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7227, Karar No: 2023/9753, Tarih: 26.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7227 E.  ,  2023/9753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/272 Esas, 2022/368 Karar

Taraflar arasındaki enerji nakil hattı nedeniyle kamulaştırılarak üzerinde irtifak hakkı tesis edilen taşınmaz üzerindeki hattın sökülerek iptal edilmesi nedeniyle taşınmazın tapu kaydındaki irtifak hakkının terkini davasında yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 20.06.2022 tarihli ve 2022/8145 Esas, 2022/11284 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesinin kararı bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar taraflarca temyiz edilmeksizin resen İlk Derece Mahkemesi tarafından Dairemize gönderilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin beşinci fıkrasında, İlk Derece Mahkemesinin direnme kararına ilişkin ancak bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme yapılabileceği açık bir hüküm olarak düzenlendiğinden, direnme kararına karşı taraflarca temyiz yoluna başvurulmadığı gözetilerek İlk Derece Mahkemesince resen gönderildiği anlaşılan dosyanın işlemsiz olarak İlk Derece Mahkemesine iade edilmesi gerektiği değerlendirilmekle, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7375, Karar No: 2025/1186, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7375 E.  ,  2025/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/88 Esas, 2024/1022 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/383 Esas, 2023/29 Karar

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptalinden kaynaklanan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Sakarya ili, ..., Denizköy köyü 788, 789, 790, 794, 796, 797, 801, 802, 803, 805, 806, 808, 809, 810, 812, 813, 814, 815, 822, 825, 827, 828, 829, 830, 831, 832, 833, 834, 835, 836, 837, 838 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının Mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının kesinleşme tarihi esas alınarak davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, Hazine aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini, kıyıların mülkiyet hakkına tabi olmasının mümkün olmadığını, bu sebeplerle davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri