muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13680, Karar No: 2015/16646, Tarih: 15.09.2015

3. Şahıslar özel kişi, şirket, kurum nezdinde dava tarihi itibariyle davalıların doğmuş ve doğacak hak edişleri üzerindeki ihtiyati tedbir kararlarının dava değerinin %50 si ile sınırlı olmak üzere devamına,

Fazlaya ilişkin istemin reddine,.." karar verilmiş, itiraz talebinin incelenmesine lişikin mezkur kararın davalı Ermenek Cenne Kömür İşletmeleri vekilince temyiz edilmesi üzerine, mahkemece 05.03.2015 tarihli ek karar ile Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu 'nun 21/02/2014 tarih 2013/1 E. 2014/1 K. sayılı ilamıyla ihtiyati tedbir talebiyle ilgili olarak temyiz yoluna gidilemeyeceği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, 10.12.2014 tarihli "niteliği itibariyle ihtiyati haciz" kararına yanlış anlam verilmek suretiyle ihtiyati tedbir olarak nitelendirilmesi sonucunda temyiz isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup mahkemenin 05.03.2015 tarihli ek kararının kaldırılarak işin esasına girilmesi gerekir.

2. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı E.. Ş.. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

3. Davacıların murisinin davalılardan E.. Ş.. ile Has Şekerler Madencilik Enerji Nak. İnş. San. Tic. Ltd.Şti'ne ait maden işletmesinde 28.10.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat ettiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 257/1 maddesinde rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcu nedeniyle ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmış iken 2. bentte vadesi gelmemiş borçtan dolayı hangi hallerde ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmıştır.

Somut olayda, haksız bir fiile dayalı olarak bir zararın meydana geldiği açıktır. Sadece maluliyet oranı ve kusur durumu çekişmelidir. Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında tazmin yükümlülüğü olay tarihi itibariyle muaccel hale gelir. Bu durumda geçici hukuki koruma yollarından biri olan ihtiyati hacizde yakın ispat koşulu gerçekleşmiş olup, mahkemece davacının ihtiyati haciz isteminin hangi alacaklara ve taşınmaz veya taşınmazlara ilişkin olduğu somut olarak açıklatıldıktan sonra, davacının tazminat talebi ile orantılı ve davalı şirketin ticari hayatını etkilemeyecek biçimde "tedbirde ölçülülük" ilkesine uygun bir ihtiyati hacize karar verilmesi gerekirken, bu ilkelere uygun düşmeyecek biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan E.. Ş.. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Mahkemenin 05.03.2015 tarihli ek kararının kaldırılarak işin esasına girilmesine,

2-Yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılalardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. İadesine, 15.09.2015gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13453, Karar No: 2011/15875, Tarih: 10.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13453 E.  ,  2011/15875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması, değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması, etrafının da meskun olması gerekir. Özalp Belediye Başkanlığının cevabi yazısında, taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırlarında olduğu, belediye hizmetlerinden faydalanmadığı ve etrafının meskun olmadığı belirtilmiştir.

Taşınmazın mevcut durumu itibariyle arsa vasfını kazanmadığı anlaşıldığından, arazi niteliğinde olduğu kabul edilerek, arazi değerlendirmesi yapılması için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, taşınmazın yer ve özellikleri dikkate alınıp, Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi gereğince objektif değer arttırıcı unsur ilave edilerek bedelinin tesbiti gerekirken, arsa niteliğine göre değer biçen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle H.U....nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/512, Karar No: 2021/1713, Tarih: 21.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/512 E.  ,  2021/1713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnme kararı verilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin İstanbul ili Tuzla ilçesi Merkez Mahallesi 1662 parsel sayılı 13.785 m2 yüzölçümlü taşınmazın toplam 6953 m2’lik kısmının müşterek mülkiyet kurallarına göre maliki ve hissedarı olduklarını, taşınmaza davalı tarafından yol, park ve yeşil alan yapılmak suretiyle kamulaştırmasız olarak el atıldığını, dava konusu taşınmazın imar planı içinde belediye hizmetlerinden yararlanan çok değerli bir arsa olduğunu, ulaşım imkânlarının iyi bir düzeyde bulunduğunu ileri sürerek el atılan kısım için şimdilik 10.000TL tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taşınmaza el atılan veya kamu hizmetinde kullanılmaya başlanılan tarihten itibaren 20 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması durumunda davanın bu yönden reddini talep ettiklerini, taşınmazın ana arter olmaması veya el atan idarenin müvekkili idare olmaması hâlinde davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine ve ayrıca esas yönünden de davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

6. Davalı Tuzla Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu 1662 parsel bünyesinde yapılan değişiklik ve düzenlemelerin İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından gerçekleştirildiğini, mevcut cadde ve yeşil alan düzenlemesinin İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından yapıldığını beyan ederek davanın husumet yokluğu nedeniyle reddini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

6. Davalı Tuzla Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu 1662 parsel bünyesinde yapılan değişiklik ve düzenlemelerin İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından gerçekleştirildiğini, mevcut cadde ve yeşil alan düzenlemesinin İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından yapıldığını beyan ederek davanın husumet yokluğu nedeniyle reddini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

7. (Kapatılan) Tuzla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.04.2011 tarihli ve 2010/73 E. 2011/458 K. sayılı kararı ile; davacıların hissedar olduğu Tuzla ilçesi Merkez Mahallesi 1662 parsel sayılı taşınmaza davalı ... Belediyesi tarafından herhangi bir kamulaştırma işlemi yapılmaksızın asfalt yol, tretuar ve park yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı ve davacıların el atılan bölümlerle fiili tasarrufunun kesildiği, el atılan kısımların ana yol olan Doğandere Caddesine cepheli olup, Büyükşehir Belediyesi dahilindeki anayol ve caddelerden Büyükşehir Belediyesinin sorumlu olduğu, Tuzla Belediyesi tarafından el atılmadığı gerekçesiyle davalı Tuzla Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacıların davasının İstanbul Büyükşehir Belediyesi yönünden kabulü ile, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, 10.000TL tazminatın davalı ... Başkanlığından alınarak hisselerine göre davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Düzelterek Onama Kararı:

8. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

9. Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 07.03.2012 tarihli ve 2011/18829 E. 2012/4062 K. sayılı kararı ile; “…Mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmazın dava tarihindeki değerinin belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Yol, tretuvar ve park yapılmak suretiyle el atıldığı belirlenen bölümlerin davacılar üzerindeki tapusunun iptali ile terkin ve tescil kararı verilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Fen bilirkişisi kadastro teknisyeni ... tarafından düzenlenen 07.03.2011 havale tarihli krokili raporda (A) harfi ile gösterilen yol ile B, C, D, E, F, G, H ve K harfleriyle gösterilen tretuvar yapılan bölümlerdeki davacılar payının iptali ile yol olarak terkinine, park yapılan ve (N) harfi ile gösterilen bölümdeki davacılar paylarının da iptali ile davalı ... adına tesciline) ibaresinin yazılmasına…” gerekçesiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Özel Dairenin Bozma Kararı:

10. Davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Özel Dairenin Bozma Kararı:

10. Davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

11. Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 23.09.2013 tarihli ve 2013/9352 E. 2013/15314 K. sayılı kararı ile; “…Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, davanın kabulüne dair verilen mahkeme kararına karşı davalı idarenin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onama kararı verilmiş, bu ilama karşı davalı ... vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içerisinde, dava konusu taşınmazın malikleri arasında fiilen taksim edildiğine dair bir takım belgelerin olduğu anlaşılmıştır.

Buna göre, mahkemece yapılan incelemenin eksik ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, düzeltilerek onandığı, anlaşılmakla; Dairemizin 07.03.2012 gün 2011/18829 esas, 2012/4062 karar sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Tuzla Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, ... yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazda özel parselasyon yapılıp yapılmadığı araştırılıp, bu hususta taraflardan delilleri de sorularak, mahallinde yapılacak keşifte dava konusu taşınmaza ait olduğu ileri sürülen özel parselasyon haritası veya fiili kullanımı gösterir kroki zemine uygulanarak, tapudaki diğer hissedarlar ve gerekirse başka tanıklar da dinlenmek suretiyle davacıların dava konusu taşınmazı satın alırken üzerinde bulunan yolların oluşup oluşmadığı, zeminde paylaştırma yapılıp yapılmadığı, alıcıların kendilerine gösterilen yerleri kullanıp kullanmadıkları ve bu işlemler sırasında yola terklerin yapılıp yapılmadığı hususları da sorularak, buna göre davacıların taşınmazdaki payının nerede bulunduğu açıkça belirlenip, krokide fen bilirkişisine işaretlettirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yol, tretuvar ve park yapılmak suretiyle el atıldığı belirlenen bölümlerin davacılar üzerindeki tapusunun iptali ile yol ve tretuvar olan kısımların terkinine park olan kısımların tesciline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin İkinci Kararı:

Kabule göre de;

Yol, tretuvar ve park yapılmak suretiyle el atıldığı belirlenen bölümlerin davacılar üzerindeki tapusunun iptali ile yol ve tretuvar olan kısımların terkinine park olan kısımların tesciline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin İkinci Kararı:

12. İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.05.2014 tarihli ve 2013/453 E. 2014/193 K. sayılı kararı ile; (bozma kararına uyulmasına karar verildikten sonra) Tuzla ilçesi, Merkez Mahallesi 1662 parsel sayılı taşınmazda davalı ... Belediyesi tarafından herhangi bir kamulaştırma işlemi yapılmaksızın asfalt yol, tretuvar ve park yapılmak suretiyle fiilen el atılarak davacıların el atılan bu kısımlarda fiili tasarrufunun engellendiği, dava konusu parselde keşifte alınan tanık beyanlarına göre 24 yıldan beri fiili taksimat mevcut olup zeminde her hissedarın kullandığı yerin ayrı ayrı olduğu, belediyenin göndermiş olduğu parselasyon krokisinin alınan bilirkişi raporuna göre teknik olarak uymadığı, fiili taksimat yapılırken üzerindeki yolların oluşmadığı ve yola terklerin yapılmadığı ve bu suretle yapılan fiili taksimin özel parselasyon niteliği kazanıp tapu kayıtlarına işlenmediğinin anlaşıldığı, dava konusu parselde 6852 m2'lik kısma davalı idare tarafından fiilen el atıldığı, el atılan kısımda davacıların payları bedelleri toplamı olan 2.621.267,41TL ile davacıların kamulaştırılan alan dışında kalan ve diğer dava dışı tapu malikleri tarafından kullanılan alanda kaldığı için tasarruf edemedikleri hisselerin bedeli olan 1.589.734,10TL olup davacıların payları karşılığının 4.211.001,51TL olduğu ve ıslah talebi de dikkate alınarak davalı Tuzla Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacıların davasının İstanbul Büyükşehir Belediyesi yönünden kabulü ile, 4.211.001,51TL tazminatın dava tarihi olan 08.02.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ... Başkanlığından alınarak hisselerine göre davacılara verilmesine, teknik bilirkişinin 07.03.2011 havale tarihli krokili raporunda A harfi ile gösterilen yol ile B, C, D, E, F, G, H, K harfleri ile gösterilen ve tretuar yapılan bölümlerdeki davacılar payının iptali ile yol olarak terkinine, park yapılan ve N harfi ile gösterilen bölümdeki davacılar payının iptali ile davalı ... Belediyesi adına tesciline karar verilmiştir.

Özel Dairenin Bozma Kararı:

13. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

14. Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 09.02.2015 tarihli ve 2014/25960 E. 2015/1309 K. sayılı kararı ile; “…Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Özel Dairenin Bozma Kararı:

13. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

14. Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 09.02.2015 tarihli ve 2014/25960 E. 2015/1309 K. sayılı kararı ile; “…Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1)Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Mahkemece dinlenen tanık beyanlarına göre dava konusu taşınmazdan geçen yolun fiili taksim sonucu yol payı olarak bırakıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, kamulaştırma Kanununun 35.maddesi gereği, dava konusu taşınmazdan geçen yoldaki davacı payları karşılığının bedeline ilişkin davanın reddedilmesi, sadece park haline getirilen 995,33 m² kısımdaki davacı paylarının karşılığına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde yol ve dava dışı kişiler tarafından kullanılan kısımların bedeline hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2)6100 sayılı HMK'nun 177 ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 04.02.1948 gün ve 10/3 sayılı kararına göre bozmadan sonra ıslah suretiyle talep sonucunun arttırılması mümkün değildir. Islah dilekçesindeki talep nazara alınarak fazlaya karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin Üçüncü (Direnme) Kararı:

15. İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2015/374 E. 2016/8 K. sayılı kararı ile; Yargıtay bozma kararında Kamulaştırma Kanunu’nun 35. maddesi gereğince dava konusu taşınmazdan geçen yoldaki davacı payları karşılığının bedeline ilişkin davanın reddedilmesi gerektiğinin belirtildiği, oysaki davada Kamulaştırma Kanunu’nun 35. maddesinin şartlarının mevcut olmadığı, 35. maddenin uygulanması için imar mevzuatı gereğince taşınmazın düzenlemeye tabi tutulması veya özel parselasyon yapılmasının gerektiği, toplanan tüm deliller, yapılan keşif, bilirkişi raporları ve tanık beyanlarına göre dava konusu yerde özel parselasyon ve imar mevzuatı gereğince düzenleme yapılmadığı, bu nedenle 35. maddenin uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle bozma kararının (1) numaralı bendi yönünden direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

16. Direnme kararı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

17. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin eldeki davada, Kamulaştırma Kanunu’nun 35. maddesinde düzenlenen şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

18. Konunun açıklığa kavuşturulması için öncelikle kamulaştırmasız el atma kavramı ile ilgili yasal düzenlemelerin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

II. UYUŞMAZLIK

17. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin eldeki davada, Kamulaştırma Kanunu’nun 35. maddesinde düzenlenen şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

18. Konunun açıklığa kavuşturulması için öncelikle kamulaştırmasız el atma kavramı ile ilgili yasal düzenlemelerin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

19. Kamulaştırmasız el atma müessesesi, kamulaştırma yetkisi bulunan bir idari makamın Anayasa’ya ve yasalara uygun işlemleri oluşturmaksızın bir kişinin malına kalıcı olarak el koyması ve onun üzerinde bir yapı ya da tesis yapması yahut o taşınmazı bir hizmete özgülemesi suretiyle mal sahibinin taşınmazı dilediği gibi kullanmasına engel olması hâlidir (Türk Hukuk Lügatı, Cilt I, Ankara 2021, s. 646). Kamulaştırmada, yöntem olarak Anayasa ve kanunlara uygun bir kamulaştırma işlemi yapılması söz konusu iken, kamulaştırmasız el atmada usulüne uygun bir kamulaştırma işleminden söz edilmesi olanaklı değildir.

20. Ancak kamulaştırmasız el atma ile kamulaştırmanın konu, amaç ve yetki yönüyle benzer yönleri bulunmaktadır. Her iki müessesenin de oluşması için, kamulaştırma yapmaya yetkili devlet kamu tüzel kişileri veya kamu kurumları tarafından kamulaştırma işleminin yapılması veya kamulaştırmasız el konulmuş olması gereklidir. Kamulaştırmasız el atmada da, kamulaştırmada olduğu gibi, taşınmazın edinilmesinde kamu yararının bulunması zorunludur. Gerek kamulaştırmanın gerekse kamulaştırmasız el atmanın konusu sadece özel mülkiyette bulunan taşınmaz mallardır.

21. Yukarıda açıklandığı üzere, kamulaştırmasız el atma müessesesi mülkiyet hakkının özüne dokunan ve onu ortadan kaldıran bir niteliğe sahip olmakla birlikte, çağdaş bir yaklaşımla ve sosyal devlet ilkesi gereği olarak uygulamada, taşınmaz malikine, dava yoluyla mülkiyetin bedele çevrilmesi ya da idarenin hakkın özünü zedeleyen el koyma eylemine son verilmesi yolu açılmıştır.

22. Kamulaştırmasız el atma hâlinde kamu kurumu, Kamulaştırma Kanunu’na uygun hareket etmeden, ferdin malını elinden almış olması sebebiyle kanunsuz bir harekette bulunmaktadır. Bu bakımdan dava, mülkiyete tecavüzün önlenmesi veya haksız fiil neticesinde meydana gelen zararın tazmini davasıdır (11.02.1959 tarihli ve 1958/17 E. 1959/15 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gerekçesinden).

22. Kamulaştırmasız el atma hâlinde kamu kurumu, Kamulaştırma Kanunu’na uygun hareket etmeden, ferdin malını elinden almış olması sebebiyle kanunsuz bir harekette bulunmaktadır. Bu bakımdan dava, mülkiyete tecavüzün önlenmesi veya haksız fiil neticesinde meydana gelen zararın tazmini davasıdır (11.02.1959 tarihli ve 1958/17 E. 1959/15 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gerekçesinden).

23. Modern mülkiyet anlayışında mülkiyet hakkı yetki ve ödevlerden oluşmaktadır. Malikin hem yetkileri hem de yakınlarına ve topluma karşı ödevleri bulunmaktadır. Hakkın kapsamında yer alan ödevler, mülkiyet hakkına yabancı, ona dıştan ve sonradan yükletilen sınırlamalar olarak kabul edilmemeli, aksine bunları, kamu yararı amacıyla malike yükletilen ve mülkiyet hakkını oluşturan ödevler olarak düşünmelidir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz. Mülkiyet ancak kanunla ve kamu yararı amacı ile sınırlandırılabilir. Başka bir deyişle, kanun koyucunun malikin yetkilerini sınırlamak yetkisi, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 35. maddesinin 2. fıkrasında sınırlandırılmıştır. Bu sınırlandırmanın özü “kamu yararı”, şekli ise “kanun” dur. Kanun koyucunun mülkiyet üzerinde yaptığı sınırlamalar bu hakkın özüne dokunamaz.

24. Anayasa’da modern mülkiyet anlayışı benimsenmiştir ve mülkiyet hakkına saygılı ve bu hakkı koruyan bir rejimi öngörmektedir.

25. Anayasa’nın, “Mülkiyet hakkı” başlıklı 35. maddesi:

“Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir. Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz.”

düzenlemesini getirmiştir. 35. maddede mülkiyet hakkı üç aşamalı bir anlatımla açıklanmıştır:

26. Birinci fıkrasında “Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir” denilerek bu hakkın varlığı anayasal bir hak olarak saptanmıştır. Böyle bir hak sahibi mülkiyetinde olan şeyi dilediği gibi kullanabilir, ona sahip olabilir. Başkalarının o şeye el koyması durumunda onun el koymasının önlenmesini ve bu hakkının korunmasını dava yolu ile isteyebilir. Mülkiyet hakkının bu görünümü kural olarak sınırsız ve kısıtlamasızdır. Kutsal, sınırlamasız ve kısıtlamasız görünen bu hak anılan maddenin 2 ve 3. fıkraları ile genel bir sınırlamaya bağlı kılınmıştır.

27. İkinci fıkra uyarınca: “Bu haklar ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir”. Demek ki kamu yararı olan yerde veya bu amaçla kullanma gereksiniminde mülkiyet hakkı sınırlanabilir. Ancak bu sınırlama da kanunla yapılabilir. Kanunsuz olarak burada kamu yararı vardır, denilerek herhangi bir kamu kurumu veya tüzel kişisi mülkiyet hakkına herhangi bir sınırlama koyamaz. Öyle ise bu fıkranın içeriğine göre ancak kamu yararı bulunduğu durumlarda ve kanuna tutunarak sınırlama yapılabilir, yasal bir dayanak olmadan kamu yararı olsa bile mülkiyet hakkına el uzatılamaz. Kanunun olanak tanıdığı yerde de kamu yararı bulunmalıdır.