muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3138, Karar No: 2016/6218, Tarih: 22.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3138 E.  ,  2016/6218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 109/1, 109/3-f, 109/5, 31/2, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun ile kısmen mülga 23. maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarih ve 2014/198 Esas, 2015/128 sayılı Kararını müteakip, suça sürüklenen çocuk müdafiince müvekkili hakkında cinsel istismar suçundan hükmolunan mahkûmiyet kararına yönelik verilen 27.05.2015 tarihli süre tutum dilekçesi aynı zamanda iş bu karara yönelik itiraz dilekçesi olarak değerlendirildiğinden, yapılan itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 31.07.2015 tarih ve 2015/320 değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararına, suça sürüklenen çocuk müdafiince herhangi bir şekilde itirazda bulunulmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiince müvekkili hakkında cinsel istismar suçundan hükmolunan mahkumiyet kararına yönelik verilen 27.05.2015 tarihli süre tutum dilekçesinin aynı zamanda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi olarak değerlendirildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk aleyhine sonuç doğuracak şekilde itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ...Genel Müdürlüğünün 09.12.2015 gün ve 94660652-105-35-12430- 2015-26023/81592 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 31.07.2015 tarih ve 2015/320 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına Tevdiine, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10819, Karar No: 2015/32369, Tarih: 17.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/10819 E.  ,  2015/32369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/172756

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Çay Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2014/863 (E) ve 2015/167 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Mala zarar verme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların aşamalarda değişmeyen ifadelerinde, suça konu kiraz ağaçlarının bulunduğu yerin kendilerine ait olduğunu, olay nedeniyle herhangi bir zararın bulunmadığını ve katılan ile aralarında kullanmış oldukları taşınmazların sınırları hususunda ihtilaf bulunduğunu, bu anlaşmazlıkla ilgili olarak halen davalarının devam ettiğini belirtmeleri karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanıklar ile katılan arasında zarar gördüğü iddia edilen kiraz ağaçlarının bulunduğu taşınmaz ile ilgili devam eden veya bitmiş bir hukuk davasının bulunup bulunmadığının araştırılması, bu kapsamda bir davanın bulunduğunun tespit edilmesi halinde getirtilerek incelenmesi ve onaylı bir suretinin dosya içine konulması, mahalinde bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, zarar verilen ağaçların kimin arazisinde bulunduğunun kesin olarak saptanması ve katılanın olay nedeniyle bir zarara uğrayıp uğramadığının belirlenmesinden sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3606, Karar No: 2021/4534, Tarih: 13.10.2021

**5. Ceza Dairesi         2018/3606 E.  ,  2021/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yetkilisi olduğu şirketin ihale sonrası teslim ettiği sözleşmeye konu üç kalem tıbbi malzemenin muayene ve kabul komisyonunca yapılan incelemesi sonrası malzeme üzerindeki lot numaralarında oynama yapılmış olabileceğinden kuşkulanılarak malın ithal edildiği şirketin web sayfasından yapılan karşılaştırma sonucu lot numaralarının aynı olmasına karşın son kullanma tarihlerinin ürünler üzerindekinden farklı olduğunun ve bu şekilde tespiti yapılan malzemenin idari ve teknik şartnameye uygun olmadığının belirlendiği, böylelikle sanığın suç konusu malzemelerin son kullanma tarihini kuruma teslim tarihine göre değiştirerek ihalede niteliği belirtilen maldan farklı bir mal teslim etmek suretiyle edimin ifasına fesat karıştırma suçunu işlediği kabul edilerek hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de; dosya kapsamında idareye teslim edilen malzemelerin üzerindeki son kullanma tarihlerinde silinti, kazıntı ya da değişiklik yapıldığına dair bir tespit bulunmaması, bu malzemelerin adli emanete alındığına ilişkin bir belgeye de rastlanmaması, idari şartnamenin 53/9. maddesinde “İşin süresi içinde getirilen mal veya yapılan işin muayeneleri sonucunda uygun olmadığı tespit edildiğinde, yüklenici bu süre içinde malını alıp yenisini getirmekte veya itiraz muayenesi istemekte serbesttir. İşin süresi içinde uygun çıkmayan mallar yerine sadece bir defaya mahsus olmak üzere yeniden getirilen malların muayenesi yapılır. İşin süresi dolmuşsa ihale dokümanında belirtilen ihtarlı süre verilerek bu süre içinde bir defa olmak üzere getirilecek mallar teslim alınarak muayeneleri yapılır...” hükmünün yer alması, benzer bir düzenlemeye ihale sözleşmesinin 35/7. maddesinde de yer verilmesi, sanığın mahkemeye sunduğu dilekçelerde ürünlerin bedelsiz değişiminin taahhüt edildiğini, şikayet üzerine kitlerin değiştirildiğini, idarenin bu işten zarar görmediğini bildirmesi karşısında, idareye müzekkere yazılarak edime konu malların teslimi sonrası şirkete herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının, idari ve teknik şartnameye uygun olmadığı belirlenen tıbbi malzemelerin yenisiyle değiştirilip değiştirilmediğinin, değiştirilmişse bunlara ilişkin muayene ve kabul işlemlerinin ne şekilde sonuçlandığının ve birden fazla değiştirme yapılıp yapılmadığının sorularak ilgili belgelerin temin edilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Muayene ve kabul komisyonunca gerekli muayene ve kabul işlemi sırasında edimin ifasına konu malların idari ve teknik şartnamede belirtilen niteliklere sahip olmadığının ortaya çıkması karşısında, sanığın eyleminin edimin ifasına fesat karıştırmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının yanlış değerlendirilmesi sonucu sanık hakkında mahkum olduğu hapis cezasının yasal sonucu olan 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA 13/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/18470, Karar No: 2017/6020, Tarih: 21.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18470 E.  ,  2017/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında 19/09/2012 tarihli şikayet dilekçesinde İİK'nın 331/1, 333/a ve 345/a maddelerinden cezalandırma talep edilmesi karşısında bu maddelerden zamanaşımı içerisinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın vergi dairesi müdürlüğüne bildirdiği adreste hurda malzemelerin bulunduğunun anlaşılması karşısında, hurdacılıkla iştigal eden sanığın bu malzemeleri depolamasının ticari faaliyetinin devamı niteliğinde olup olmayacağı hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi için belirtilen adreste zabıta araştırması yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

1- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/142, Karar No: 2023/3890, Tarih: 16.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/142 E.  ,  2023/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/245 E., 2021/279 K.

İHBAR OLUNAN : ...

DAVA TARİHİ : 06.01.2012

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1-Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalılar arasında düzenlenen 07.01.2010 tarihli sözleşme ile Adana İl Emniyet Müdürlüğü hizmet binası yapım işinin üstlenildiğini, temel imalatı sırasında yapılan kazıda yeraltı suyu ile karşılaşıldığını ve gerekli önlemlerin alınarak suyun çalışma alanı dışında tahliye edildiğini, davalı tarafından su tahliye bedeli için fazla ödeme yapıldığı gerekçesi ile müvekkilinin hakedişinden haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek, haksız kesinti bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2-Davacı vekili 08.05.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 266.952,11 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşme konusu işin devamı sırasında yoğun yer altı suyu ile karşılaşıldığını, ÖZEL-1 poz numarası ile su boşaltma zammı birim fiyatının oluşturulduğunu ve ödeme yapıldığını, ancak sonradan fazla ödeme yapıldığının anlaşıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.06.2015 tarihli ve 2012/15 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararıyla; toplanan tüm delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davacı müteahhidin hakedişlerinden 266.952,11 TL olarak kesilen bedelin davacı müteahhide geri ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 266.952,11 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1- Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1- Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2- Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 27.04.2017 tarih ve 2016/1499 Esas, 2017/1820 Karar sayılı kararı ile, 07.01.2010 tarihli sözleşme ile davacı yüklenici davalı iş sahibine ait Adana İl Emniyet Müdürlüğü Hizmet Binası Yapım işini anahtar teslimi götürü bedelle üstlendiği, sözleşmenin 8.2-1-1. maddesinde Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin sözleşmenin ekleri arasında sayıldığı, davacı tarafça dava konusu kesintinin 13 nolu ara hakedişte yapıldığı belirtilmesine rağmen, dosya içerisinde bulunan 15.04.2011 tarihli 13 nolu hakediş raporunda su tahliye bedelinden fazla ödeme nedeniyle yapılmış bir kesinti görülmediği, ayrıca dosya üzerinde 2 kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, 1. bilirkişi kurulu raporunda fazla ödeme miktarı 266.951,11 TL’nin yüklenici hakedişinden kesilmesi gerektiğini, 2. bilirkişi kurulu rapor ve ek raporunda 266.952,11 TL'nin yükleniciye iade edilmesi gerektiğini bildirdiği, farklılığı gidermek için yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmamış olup, 2. bilirkişi kurulunun önceki bilirkişi kurulu raporundan farklı olan rapor ve ek raporunun hükme esas alınmasının gerekçesinin açıklanmadığı, bu durumda mahkemece dava edilen fazla ödeme nedeniyle kesintinin hangi hakedişten yapıldığının taraflardan sorulup tesbit edilerek, bu hakediş tutanağı ve varsa itiraz dilekçesi sureti davalı iş sahibinden celp edilip, Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. maddesine uygun biçimde yüklenicinin itirazı bulunup bulunmadığı, kesintinin yapıldığı ara hakedişin yüklenici tarafından olduğu gibi kabul edilmiş sayılıp sayılmayacağı değerlendirilerek, yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kurulundan önceki raporlar arasındaki farklılık ve çelişkiyi giderecek şekilde gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi, dava edilen kısım için dava, ıslahla artırılan bölüm yönünden ıslah harcının yatırıldığı tarihten faiz yürütülmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli ve 2017/348 Esas ve 2018/86 Karar sayılı kararıyla, bozmaya uyularak, davacının 18/04/2011 tarihli dilekçesi ile Q değeri ile ilgili olarak 15/04/2011 tarihli 13 numaralı hakediş ile yapılan 224.250,00 TL kesintinin düzeltilmesini talep ettiği, ayrıca 15/04/2011 tarihli 13 numaralı hakedişi de itiraz kaydı ile imzalandığı, bu nedenle Yargıtay ilamında bahsedilen süresi içinde itirazın yapıldığı, davaya konu inşaatta yer altı suyu debisinin Q=684 m³ saat olarak alınması ve yükleniciden 13 numaralı hakediş ile kesilen KDV dahil 224.250,20 TL'nin iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 224.250,20 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1- Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2- Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 20.06.2019 tarih, 2019/1428 Esas ve 2019/2899 Karar sayılı kararı ile, mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği, mahkemece yeniden oluşturulan bilirkişi kurulundan rapor alınmış ise de, alınan bilirkişi kurulu raporunda 13 nolu hak edişin iç sayfaları dosya içinde bulunmadığından bu hak edişten dava konusu edilen kesintinin yapılıp yapılmadığının kontrolünün mümkün olmadığı açıklandığı halde ve uyulan bozma ilamında belirtilmesine rağmen dava edilen fazla ödeme nedeniyle kesintinin hangi hak edişten yapıldığı taraflardan sorulup tespit edilmemiş, bu hak ediş tutanağı ve varsa itiraz dilekçesi sureti davalı iş sahibinden celp edilmemiş ve az yukarıda özeti yazılı bozma ilamında belirtilen inceleme ve değerlendirmeler yapılmadan bilirkişi kurulundan rapor alınarak hüküm tesis edilmesi yoluna gidildiği, bu durumda mahkemece yapılacak işin, bozma ilamında belirtildiği şekilde dava edilen fazla ödeme nedeniyle kesintinin hangi hak edişten yapıldığının taraflardan sorulup tespit edilerek bu hak ediş tutanağının (iç sayfaları da dahil) ve varsa itiraz dilekçesi suretinin davalı iş sahibinden celp edilmesi, bozma ilamında yazılı gerekli araştırma ve incelemelerin yapılıp bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak oluşacak sonuca uygun karar verilmesinden ibaret olduğu gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamına uyularak, 02/11/2020 tarihli bilirkişi heyeti ek raporu ile dava konusu alacak miktarı ile alakalı olarak yapılan hesaplamalar neticesinde davacının 224.250,20 TL yönünden davasında haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 224.250,20 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının itirazının YİGŞ’in 39. maddesine uygun bir itiraz olmadığını, davacının henüz ödeme ve kesinti yapılmadan önce bir dilekçe verdiğini, konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmadığını, müvekkili tarafından yapılan hesaplamanın doğru olduğunu belirterek, kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Borçlar Kanununun 355 nci ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Borçlar Kanununun 355 nci ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davacı yüklenicinin 18.04.2011 tarihli ve 7512 kayıt numaralı yazısında hakedişten kesinti yapılması halinde ihtirazi kayıtla hakedişi imzalayacağını, davalı idareye bildirdiği, dava konusu kesintinin 15.04.2011 tarihli 13 numaralı hakedişte yapıldığı, ancak hakedişte 19.04.2011 tarihli imzalar bulunduğu gibi, onay tarihinin 22.04.2011 olduğu, davacı yüklenici 18.04.2011 tarihli dilekçesi ile dava konusu alacak bakımından ihtirazi kaydını davalı iş sahibine bildirdiğinden ve hakedişi de ihtirazi kayıtla imzaladığından itirazının usulen uygun olduğu anlaşılmıştır.

3.Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6428, Karar No: 2013/5856, Tarih: 11.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6428 E.  ,  2013/5856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.