muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14866, Karar No: 2016/8389, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14866 E.  ,  2016/8389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın belirsiz alacak davası olarak açılmış bulunmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 324.75 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16205, Karar No: 2020/2490, Tarih: 01.07.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16205 E.  ,  2020/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 1886 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tespitine dayanak yapılan 109 tahrir numaralı vergi kaydı ile çekişmeli 1890 ada 44 parsel sayılı taşınmazın tespitine dayanak yapılan 103 tahrir numaralı vergi kaydının,

2- Dava konusu taşınmazları komşularıyla birlikte gösterecek geniş çaplı kroki getirtilip komşu parseller tespit edilerek, bu komşu taşınmazların kesinleşme durumunu gösteren onaylı tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ile varsa dayanak belgelerinin (eski tapu ya da vergi kaydı vs.),

3- Çekişmeli taşınmazlarla ilgili olarak Toprak Tevzi Komisyonunca yapılan çalışmalar sonucu oluşturulan bu tevzi parsellerine ait tevzi haritasının ve tevzi parsellerinin dayanağı olan belirtmelik tutanaklarının okunaklı ve onaylı örneklerinin, eksiksiz olarak getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14476, Karar No: 2015/14125, Tarih: 27.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/14476 E.  ,  2015/14125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Gümrük Müdürlüğü'nün gıyabında verilen hüküm kalemde bizzat katılan vekiline tebliğ edilmiş ise de tebligat parçası üzerinde tebliğ tarihi yazmadığı gibi UYAP sisteminden yapılan incelemede tebligatın oluşturulma tarihinin 07.06.2012 olduğu, temyiz başvuru formunda ise katılana tebliğ tarihinin 19.06.2012 olarak belirtilmesi karşısında; katılan vekilinin temyiz talebinin süresinde olup olmadığının tespiti açısından anılan tebligatın ne zaman yapıldığı araştırılıp tutanağa bağlandıktan sonra dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27.04.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4333, Karar No: 2022/16610, Tarih: 22.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4333 E.  ,  2022/16610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22.11.2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Davacı idarece düzenlenen 20.09.2011 tarihli kıymet takdir raporunda ve acele el koyma dosyasında dava konusu taşınmaza kısmen kapama kayısı bahçesi ve kısmen tarım arazisi niteliği ile değer biçildiği halde, hükme esas bilirkişi raporunda taşınmazın tamamının kapama kayısı bahçesi olduğu kabul edilerek değerinin belirlendiği ve alınan rapor doğrultusunda hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla, parsel sorgu sisteminden edinilen bilgilere ve keşif gözlemine göre taşınmazın hali hazırda kısmen baraj suları altında kaldığı da gözetilerek; taşınmazın niteliği konusundaki çelişkinin giderilmesi için, öncelikle taraflardan her türlü delilleri sorularak, tanık da dinlenmek suretiyle, gerekirse dava konusu taşınmazın kamulaştırma yapılmadan önceki tarihe ait hava fotoğrafları da getirtilip, taşınmazın ölçekli krokisi de çakıştırılmak suretiyle, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre %4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın %5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

3) Dava konusu taşınmazın toplam alanının ve kamulatırmadan arta kalan kısmının alanının hatalı gösterildiği, tapuya göre toplam 16900 m² olan taşınmazın 15473,19 m² kısmının kamulaştırıldığı, buna göre arta kalan kısmın 1426,81 m² olduğu; yüzölçümü, konumu ve geometrik durumuna göre arta kalan alanda değer azalışı oluşacağı düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Dava konusu taşınmazın toplam alanının ve kamulatırmadan arta kalan kısmının alanının hatalı gösterildiği, tapuya göre toplam 16900 m² olan taşınmazın 15473,19 m² kısmının kamulaştırıldığı, buna göre arta kalan kısmın 1426,81 m² olduğu; yüzölçümü, konumu ve geometrik durumuna göre arta kalan alanda değer azalışı oluşacağı düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

4) Kabule göre de; kapama kayısı bahçesi niteliğindeki taşınmaza kayısı ürününün dekar başına verim miktarının ve değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden sorulduktan sonra tespit edilecek net meyve gelirine kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle bilimsel yolla değer biçilmesi gerekirken tüm ekonomik ömrü dikkate alınarak periyodik gelir hesabı olarak nitelendirilen hesaplama yöntemiyle hesap yapılması,

Doğru olmadığı gibi;

5) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1345, Karar No: 2019/598, Tarih: 04.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1345 E.  ,  2019/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi’nin 01.09.2016 tarihli, 2016/131 esas ve 2016/177 sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 31.10.2016 tarihli, 2016/36 esas ve 2016/37 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, sanık müdafinin süresindeki isteği nedeniyle duruşmalı olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafinin; sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ile tanık ...arasında husumet bulunduğuna, mahkemece keşif talebinin reddedildiğine dair temyiz sebepleri ile duruşmadaki sözlü savunmalarının CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin reddine, 04.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI : 04.02.2019 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı...'nın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ün yokluğunda, 14.02.2019 tarihinde, açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2022/6362, Karar No: 2023/2826, Tarih: 01.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/6362 E.  ,  2023/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1575 E., 2022/500 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/987 E., 2019/478 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince duruşma istemli temyiz edilmekle ; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 23.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde temyiz eden davacı ... ile vekilleri gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; davalının hiçbir konuda müvekkilinin fikrini sormadığını, müvekkiline "senin bu işlere aklın ermez, kuş beyinli" diyerek hakaret ettiğini, bağırıp çağırdığını, fiziksel şiddet uyguladığını, müvekkilinin yaptığı yemekleri beğenmeyerek tabağı fırlatıp müvekkiline "elinden hiçbir halt gelmiyor, sende kadınmısın, yemek nasıl pişirilir git annenden öğren" diyerek hakaret ettiğini, davalının bozulan yada kırılan ev eşyalarınıda tamir ettirip yenilemediğini, tarafların bir kez dahi olsun tatile çıkmadıklarını, müvekkili televizyon seyrettiğinde müvekkilinin elinden kumandayı aldığını, davalının istediği zaman müvekkili ile zor kullanarak birlikte olduğunu iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi birinci maddesi uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, çocuk için aylık 5.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili için aylık 20.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 1.500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, müvekkilinin saygın bir işadamı, davacı eşinin de muhterem bir hanımefendi olduğunu, iki tarafında eğitimli olduğunu, müvekkili tarafından hiçbir zaman eşine fiziki şiddet veya baskı gösterilmediğini, tarafların halen aynı evde birlikte yaşamakta olduklarını, dava açılmasına rağmen davacı tarafın halen evi terketmediğini, tarafların yemek yüzünden yüksek ses ile tartıştıklarını, müvekkilinin evlilik birliğinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, tarafların bir çok defa yurtiçi ve yurtdışı tatili için gezilere katıldıklarını, davacının dilediği zaman eşi olmadan da gezilere katılabildiğini, davacının varlıklı bir ailenin kızı olduğunu, müvekkili gibi aile şirketinde ortaklığı ve öncesinde de yönetim kurulu üyeliğinin mevcut olduğunu, müvekkilinin şirket hissesi dışında malvarlığının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen taraf tanıklarının anlatımlarından, tarafların aile apartmanında oturdukları, dava açıldıktan sonra davacının aynı dairede eşi ile 6 ay süresince oturmaya devam ettiği, davacının dava açıldıktan 6 ay sonra müşterek evi terkettiği, dava açılmasına rağmen tarafların birlikte yaşamayı sürdürdükleri, davadan sonra birlikte yaşamın sürmesinin barışma, dolayısıyla davadan feragat niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının kalacak yeri olmadığı için tarafların davanın açıldığı tarihten sonra altı ay aynı dairede kaldıklarını, davalının babasına ait apartmanda ikamet ettikleri için davalının dava dilekçesinin kendisine ulaşmasından sonra iş dönüşü eve uğrayıp kızını gördükten sonra üst katta yaşıyan anne ve babasının yanında kaldığını, davanın açıldığı tarihlerde anne ve babasının da kendi evleri yapım aşamasında olduğu için davacının kız kardeşinin yanında ikamet etmek zorunda olduklarından davacının gidecek hiç bir yeri olmadığını, 6 ay aynı evde ikamet ettiklerini ancak bu süre boyunca davalı ile yüz yüze dahi gelmediğini belirterek hükmün tamamı yönünden ilk derece mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların dava açıldıktan sonra bir süre aynı evde yaşaması tek başına tarafların barıştığını göstermediği, davacı kadının bu yönde bir beyanı olmadığı gibi, tarafların barıştığına ilişkin başkaca delil de bulunmadığı, dosya kapsamı ve tanık beyanlarından davalı erkeğin eşine değer vermediği, bağırarak konuştuğu, evle ilgilenmediği, evin ihtiyaçlarını karşılamadığının sabit olduğu, bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddinin hatalı olduğu, ortak çocuk Ayşe'nin yargılama süresince anne ile yaşadığı, anne bakım ve ilgisine ihtiyaç duyduğu dikkate alınarak velâyetin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, tarafların kusur dereceleri, ekonomik ve sosyal durumları, davacı kadının ve müşterek çocuğun ihtiyaçları, boşanmakla yoksulluğa düşmesi, mevcut veya beklenen menfaatlerinin boşanma yüzünden zedelenmesi, erkeğin belirtilen davranışlarından ötürü kadının kişilik haklarının saldırıya uğraması dikkate alınarak davacının iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî taminat talebinin kabulüne karar verildiği gerekçesi ile davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin hükmünün kaldırılarak tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarına boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, davacı kadın için aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, müşterek çocuk için aylık 700,00 TL tedbir, 1.500.00 TL iştirak nafakasına ve davacı kadın lehine 100.000,00 TL maddî tazminat ile 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili yararına hükmedilen nafaka ve tazminatların, davalı erkeğin ekonomik durumuna, evliliğin süresine ve kusur durumuna nazaran düşük olduğunu, davalı erkeğin iş adamı olduğunu, yanında 1.000 kişi çalıştırdığını, 176 sayfa gayrimenkul kaydı olduğunu, Başakşehir'de 3 taşınmazının olduğunu, maddî tazminatın 5.000.000,00 TL'ye yükseltilmesi gerektiğini, yoksulluk nafakasının 40.000,00 TL, iştirak nafakasının 20.000,00 TL, manevî tazminatın 600.000,00 TL olarak belirlenmesi gerektiğini belirterek nafaka ve tazminatların miktarı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

2.Davalı erkek vekili tarafından; müvekkili ile davacının dava açıldıktan sonra 6 ay karı koca hayatı yaşadıklarını, hiçbir tartışma yaşanmadığını, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğunu, müvekkilinin kusuru olmadığını, müvekkili aleyhine hükmedilen tazminatların usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükmün tüm yönleri ile hukuka aykırı olduğunu belirterek hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet verecek nitelikte geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, davacı kadın yararına takdir edilen maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, iştirak nafakası hükmedilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü ve devam maddeleri, 326 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 inci maddesi, 327 inci maddesi, 328 inci maddesi, 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 inci maddesi, 51 inci maddesi.

3.Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerekmiştir.

3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk Ayşe yararına hükmedilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı görülmüş ve bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk Ayşe yararına hükmedilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı görülmüş ve bozmayı gerektirmiştir.

4.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve manevî tazminat ile iştirak nafakası miktarları yönünden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin ise sair temyiz tirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27672, Karar No: 2017/34872, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27672 E.  ,  2017/34872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14770, Karar No: 2020/4107, Tarih: 10.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/14770 E.  ,  2020/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: