muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10134, Karar No: 2015/14176, Tarih: 23.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10134 E.  ,  2015/14176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 50/1-d maddesine göre seçenek yaptırımın süresinin, mahkum olunan cezanın yarısından cezanın kendisini ifade eden bir katına kadar olabileceği gözetilmeden, verilen hapis cezasını da aşacak şekilde ve infazı kısıtlayacak biçimde '' Mayıs ayından itibaren'' şeklinde belirlenmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak hüküm fıkrasından “10 ay süre ile Mayıs ayından itibaren” ibaresi çıkarılarak yerine “5 ay” ibaresi eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-) Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi ve katılanın soruşturma aşamasındaki soyut iddialarından başka bir delil bulunmaması karşısında, CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince hükme esas alınan deliller kararda açıklanıp değerlendirilmeden yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;

aa)Sanığın, katılana karşı hakaret sözlerini aralarındaki tartışma bitmeden tekrarlaması karşısında, eylemin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 43/1. maddesi uygulanarak fazla cezaya hükmolunması,

bb) TCK'nın 50/1-d maddesine göre seçenek yaptırımın süresinin, mahkum olunan cezanın yarısından cezanın kendisini ifade eden bir katına kadar olabileceği gözetilmeden, verilen hapis cezasını da aşacak şekilde ve infazı kısıtlayacak biçimde '' Mayıs ayından itibaren'' şeklinde belirlenmesi,

aa)Sanığın, katılana karşı hakaret sözlerini aralarındaki tartışma bitmeden tekrarlaması karşısında, eylemin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 43/1. maddesi uygulanarak fazla cezaya hükmolunması,

bb) TCK'nın 50/1-d maddesine göre seçenek yaptırımın süresinin, mahkum olunan cezanın yarısından cezanın kendisini ifade eden bir katına kadar olabileceği gözetilmeden, verilen hapis cezasını da aşacak şekilde ve infazı kısıtlayacak biçimde '' Mayıs ayından itibaren'' şeklinde belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırümak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12722, Karar No: 2020/7029, Tarih: 03.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/12722 E.  ,  2020/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun inanç ve takdiri ile incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2013 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, 2008,2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her bir takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için düzenleme ve kullanma suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, temyize konu kararın gerekçesinde sanığın 2008,2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde sahte fatura düzenlediği ve kullandığı denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması ve eksik ceza tayini,

2-iddianamede sevk maddesi olarak TCK'nin 43/1. madddesinin gösterilmediği halde sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Hükmün 1 nolu bendinde 3 yıl 4 ay 18 gün hapis cezası yerine 2 yıl 16 ay 18 gün, 3 nolu bendinde 3 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 14 ay 15 gün, 4 nolu bendinde 3 yıl 3 ay 17 gün hapis yerine 2 yıl 15 ay 17 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

4-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21148, Karar No: 2014/6365, Tarih: 28.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/21148 E.  ,  2014/6365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/1286-2013/1127

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; aylık 3.000,00 TL olarak ödemekte olduğu yoksulluk nafakasının, nafaka yükümlüsü davacının gelirindeki azalma nedeniyle aylık 200,00 TL'ye indirilmesi talep edilmiştir.

Davalı taraf; tarafların anlaşmalı boşandıklarını, nafaka miktarının tarafların özgür iradeleriyle belirlendiğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; mevcut gelir durumuna göre davacıdan aylık 3.000,00 TL nafaka ödemesinin beklenemeyeceği, şartların değişmesi halinde nafakanın azaltılabileceği gerekçesiyle nafakanın aylık 500,00 TL'ye indirilmesi cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava; yoksulluk nafakasının indirilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 176/4. maddesi gereğince; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın azaltılmasına karar verilebilir. Bu bağlamda iradın azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir.

Buna göre bu tür davalarda sağlıklı bir yargılama yapılabilmesi için öncelikle; tarafların boşanma davası sırasındaki mali durumlarıyla nafakanın azaltılması davasının açıldığı sıradaki mali durumların tam olarak saptanıp karşılaştırılması, ardından nafakanın indirilmesini gerekli ve haklı kılacak bir değişimin olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 2000 yılında evlenip; 2009 yılında anlaşmalı boşandıkları; çocuklarının olmadığı, boşanma protokolü ile davacının davalıya aylık 3.000,00 TL yoksulluk nafakasını ödemeyi kabul ettiği, 1968 doğumlu davalı Figen'in ODTÜ'de akademisyen olduğu, bu işten aylık 2.000,00 TL gelir elde ettiği, tek başına yaşadığı, aylık 1.000,00 TL kira ödediği, boşanma davasından sonra ekonomik ve sosyal durumunda herhangi bir değişikliğin olmadığı, davacı Mete'nin ise Bilgi Üniversitesi'nde yarı zamanlı öğretim görevlisi olarak çalıştığı, aylık kazancının 1.312,50 TL olduğu, boşanma davası sırasında çalıştığı şirketten ayrıldığı, davalıdan boşandıktan 18 gün sonra yeniden evlendiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece öncelikle; davacının boşanma davası sırasında çalıştığı şirkete müzekkere yazılarak, boşanma davasının derdest olduğu 2009 yılında davacının aylık ne kadar maaş aldığı, şirketten ne zaman, hangi gerekçeyle ayrıldığı hususlarının sorulması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi, davacının şirketten kendi isteğiyle ayrıldığının tespiti halinde ise hiç kimsenin kendi kusurundan faydalanamayacağı ilkesinden hareketle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16022, Karar No: 2008/2325, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16022 E.  ,  2008/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastro çalışması ve 2/B madde uygulamasına itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi, ... Köyü, Karakise Mahallesi ... mevkiinde bulunan taşınmazın zilyetliğinde bulunduğunu, ancak yörede 01.06.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastro çalışmalarında orman sınırları içine alındığını belirterek çekişmeli taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması talebi ile orman kadastro çalışmasına 6 aylık askı ilan süresi içinde dava açmıştır. Mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli 3090.02 m2'lik taşınmaz yönünden orman kadastro çalışmasının iptaline, bu bölümün orman sınırları dışına çıkarılmasına, tescil talebi yönünden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6 aylık askı ilan süresi içinde açılan orman kadastro çalışması ve 2/B madde uygulamasına itiraz ve Medeni Yasanın 713. maddesine dayalı tescil davası niteliğindedir.

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişi kurulu düzenledikleri raporda, çekişmeli taşınmazın eğiminin % 20 iken teraslama ile % 10'a indirildiğini, içinde yaşlı nar, dut ve aşılı keçiboynuzu ağaçlarının bulunduğunu, 1963 tarihli memleket haritasında yeşil renkli meyva rumuz1u alanda yer aldığını ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu açıklayarak taşınmazın resmi belgelerdeki konumunu işaretlemişlerdir.

Mahkemece, sözkonusu rapor gözönüne alınarak davanın kabulü yolunda hüküm kurulmuş ise de, toplanan deliller ve dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazın orman tahdit haritasına göre kuzey ve batı yönden tahdit içindeki ormanlık alana bitişik halde bulunduğu, memleket haritasında Karatöme tepesinin batı bölümünde işaretlendiği, memleket haritasında Karatöme tepesinin tüm etrafının (kuzeydeki ... bir alan dışında) yeşile ... ve yapraklı-ağaç rumuzlu alan ile çevrili olduğu, bu tepenin kuzeyindeki açık renkli alanda dahi yapraklı ağaç rumuzunun bulunduğu, uzman bilirkişilerin belirttiği gibi ortada meyve ağacı rumuzunun bulunmadığı ve çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunun kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla, mahkemece gerçek kişinin açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 14/02/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10228, Karar No: 2008/10431, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10228 E.  ,  2008/10431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 14.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve yoğun meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı mahallenin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı ve imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 14.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 550,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa, davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1177, Karar No: 2011/4971, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1177 E.  ,  2011/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...’un yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetlerine, sanık ...’un reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, sanık ... hakkında alıkoyma suçundan açılan davanın reddine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.01.2006 gün ve 2003/318 Esas, 2006/1 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen red kararına yönelik temyizi bulunmadığından, incelemenin diğer hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve sanık ...’a isnat olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 5 yıllık asli, 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu yönünden suç tarihi olan Ağustos 2002 ile inceleme günü arasında asli ve ilave zamanaşımının gerçekleştiği, sanık ...’un reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu yönünden de sanığın sorgusunun yapıldığı 23.12.2003 ile inceleme günü arasında asli zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 13.12.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17489, Karar No: 2017/629, Tarih: 25.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17489 E.  ,  2017/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 725 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 820TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m2 değerine 410TL değer biçildiğinden alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal

taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer olan muhdesat bilgisini gösterir şerhin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4650, Karar No: 2019/2746, Tarih: 30.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/4650 E.  ,  2019/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nin 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.