muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4352, Karar No: 2022/7377, Tarih: 18.05.2022

-Karara esas alınan hesap raporunda ocak içi tazminatı, günlük ek ücreti ilave tediye ve akdi ikramiye alacakları, TİS dönemlerinde yevmiyelerde yapılan iyileştirmeler eksik belirlenerek eksik tavan hesabı yapıldığını, sigortalının ücretleri hatalı belirlenerek eksik yapılan tavan hesabına mahkemece itibar edilmemesinin gerektiğini, hesap raporunda Yargıtay içtihatları gereği bilinmeyen yılların iskonto oranının % 5 alındığını, bilinmeyen yıl kazançlarının da % 5 arttırıldığının belirtildiğini, iskonto uygulamasının yasal dayanaktan yoksun olduğunu, Yargıtay içtihatlarına göre bilinmeyen yıl kazançlarının % 10 arttırılmasının, iskonto oranının % 5 uygulanmasının gerektiğini, bilinmeyen yıl kazançlarının % 5 arttırılmasının yasal dayanağının bulunmadığını, kurumun rücu sınırını daraltmaya yönelik uygulamanın hiçbir yasal dayanağının bulunmadığını, raporu kabul etmediklerini ve rapora sunulan itirazların saklı kalmak kaydıyla yasal mevzuat gereği mahkemece hesap raporu alındığına göre rücu sınırları belirlenirken ilk peşin değerli gelirlerle bağlı kalınmamalı hesap raporuyla belirlenen tavan miktarının rücu sınırı olarak esas alınmasının gerektiğini belirterek yerel mahkemenin kararının İstinaf İncelemesi yapılarak kaldırılmasını ve talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ederek istinaf talebinde bulunmuştur.

Davalı Türkiye Taş Kömürü Kurumu istinaf dilekçesinde özetle;

-Dava iş kazası sebebiyle sigortalıya bağlanan gelirler ile ödenen geçici iş göremezlik ödemesi ve yapılan masrafların rücuen tazmini istemiyle açıldığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kazada %70 işveren kusuru bulunduğunun belirtildiğini, bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğunu,

-Alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, işverene kusur verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkil kurum teknik birimince hazırlanan Teknik Savunma Raporunda da belirtildiği gibi; işyerinde yapılan çalışmaların tamamının yasal mevzuatlara uygun olarak hazırlanmış yönerge ve çalışma talimatları doğrultusunda yapılmakta olduğunu, çalışanlara bu talimatlara uygun hareket etmeleri yönünde düzenli olarak eğitimler verildiğini, işin yapımında kullanılacak araç, gereç ve kişisel korunma teçhizatlarının noksansız olarak işçilere verildiğini,

-İşveren işyerlerinde gerekli güvenlik denetimini yapıp ustaları ve işçilerin çalışmalarını başlattığını ve sonra diğer işyerlerini denetime gittiğini, işveren Maden ve Taş Ocakları Tüzüğüne uygun yönergeler oluşturduğunu, işçilerin kendi güvenliklerini almadan çalışmaya başlamamalarını ustaların da işin devamı süresinde işyerinden ve yanındaki işçilerin güvenliğinden sorumlu olduklarını öğrettiğini, işveren tarafından birebir her işçinin yanma olağan şartlarda sürekli bir denetmen verilemeyeceği için denetimde aksaklık söz konusu olmadığını, işverenin kendi görev ve sorumluluklarını yerine getirdiğini,

-Mahkemece itirazların reddedilmesi ve hatalı bilirkişi raporuyla hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu,

-Faizin olay tarihinden başlatılması halinde zararın olay tarihi itibariyle sermayeleştirilmesinin (iskonto edilmesi) gerektiğini,

- Fiili gün ortalaması tespitinde sadece fiilen çalışılan günlerin esas alınması gerektiğini, izinli ya da istirahatli geçen ve tatil olan günlerin de fiili gün ortalaması tespitinde dikkate alınmasının hatalı olduğunu,

- Davacının 50-60 yaş arası yılın tamamını düzenli olarak asgari ücretli işte çalışarak geçireceğinin varsayımı ülke gerçeklerine uygun olmadığını, genç nüfusun yoğunluğu ve işsizlik oranının her yıl azalmayıp, hızla arttığı bir ortamda 50-60 yaşındaki kişinin düzenli, sabit bir işte ücretli olarak çalışabileceğinin kabulü ve bu dönem için bu şekilde hesap yapılmasının hatalı olduğunu,

-Geleceğe yönelik varsayımsal olarak hesap yapılmasının hatalı olduğunu, nitekim davacının emeklilik nedeniyle kurumdan ayrıldığında kendisine SGK’ca yaşlılık aylığının bağlanacağını, davacının bu tarihten sonra çalışması varsayımının kabule şayan olmadığını belirterek yerel mahkeme kararının bozulmasını talep ederek istinaf talebinde bulunmuştur.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesince, 1-Davacı ... ile davalı Türkiye Taşkömürü Kurumu Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı ve davalı işveren vekilleri, aynı istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Eldeki dosya kapsamından; Sigortalının çalışmakta iken 20.08.2014 tarihinde iş kazası geçirdiği, ... Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından sigortalının iş göremezlik oranının %35 olduğuna, 05.01.2017 tarihinde kontrolü gerektiğine karar verildiği, kontrol muayenesi sonucu maluliyet oranının Azalma kaydıyla (26.12.2016) 23 olduğu tespit edildiği, bu karara sigortalının itirazı üzerine dosyası incelenmek üzere YSK”'na gönderildiği, YSK”'da yapılan inceleme sonunda maluliyet oranının %23 olduğuna, kontrol muayenesi gerekmediğine, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

20/08/2014 tarihli zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerin, davalıdan 5510 sayılı yasanın 21.maddesine göre rücuan tahsili istemine ilişkin olan davada; Mahkemece, kurum zararını değişen sürekli iş göremezlik oranlarını birbiri ile orantılamak suretiyle kurum zararını belirleyen denetime elverişli olmayan hatalı hesap raporu doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

20/08/2014 tarihli zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerin, davalıdan 5510 sayılı yasanın 21.maddesine göre rücuan tahsili istemine ilişkin olan davada; Mahkemece, kurum zararını değişen sürekli iş göremezlik oranlarını birbiri ile orantılamak suretiyle kurum zararını belirleyen denetime elverişli olmayan hatalı hesap raporu doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

Sürekli iş göremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin başladığı tarih itibariyle düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi zorunlu olup; başlangıçtaki yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle fazladan (yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik nedeniyle) ödenen fark gelirlerin, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire ilavesi gereği bulunmaktadır.

Bu itibarla, mahkemece yargılama aşamasında kurum tarafından gönderilen çelişkili belgeleri gidermek üzere, sürekli iş göremezlik derecesinin en başından itibaren mi, yoksa azalma kaydıyla mı değiştiği ve sürekli iş göremezlik derecesinde farklılığın gelir miktarına etkisi Kurumdan sorularak belirlenmeli, Kurumca yapılan fiili ödeme olup olmadığı ve hangi tarih aralığında ne kadar ödendiği hususları Kurumdan sorularak ilk peşin değer ve fiili ödeme miktarları belirlenip, uzman hesap raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7783, Karar No: 2013/6024, Tarih: 09.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7783 E.  ,  2013/6024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde güvenlikçi ve bekçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin feshi ile birlikte ödenen kıdem ve ihbar tazminatının sosyal hakların dikkate alınmaması nedeni ile eksik hesaplanarak ödendiğini, davacının yaz kampı niteliğindeki davalı işyerinde yazın ve kışın fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı ile diğer kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacıya tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, fazla mesai, milli bayram ve genel tatil mesai ücretine ilişkin iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 12/09/2011 tarihli kararı ile özetle kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki feshe bağlı olmayan alacaklar bakımından gerekçesiz hüküm kurulması, kabulü göre de dava ve ıslaha yönelen zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi, fazla mesai ve tatil ücretlerinden hakkaniyet indirimi yapılmaması nedenleri ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme tarafından başka bir bilirkişiden zamanaşımı def'ini de kapsayacak şekilde rapor alındıktan sonra 29/05/2012 tarihinde fazla mesai, milli bayram ve genel tatil mesai ücretleri bakımından davanın kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı hakkında ise bozma kararı dışında kalıp kesinleşmesi nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu kararın da temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24/09/2012 tarihli kararı ile özetle "...Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonunda bütün talepler hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken “Kıdem ve ihbar tazminatı yönünden karar kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde karar verilmesi hatalı olduğu " gerekçesi ile yeniden bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında tanık anlatımlarına istinaden tüm yıl boyunca aylık 67 saat fazla mesai ücreti, ayrıca yaz ve kış dönemi için milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti hesap edilmiştir.

Dosya içinde davacının yıllık izin belgeleri, vizite kağıtları mevcut olup bunların tetkiki ile davacının yıllık izin, rapor ve sair nedenlerle fiilen çalışmadığı günlerin tespiti ve çalışılmayan bu günlerin fazla mesai ve milli bayram ve genel tatil çalışma ücretinin hesabında dışlanması gerekirken davalı vekilinin bu yöne ilişen itirazı da nedensiz şekilde yerinde bulunmayarak hatalı şekilde hazırlanan rapora itibar edilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir değerlendirme yapıldıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine, 09/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12026, Karar No: 2025/6574, Tarih: 30.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12026 E.  ,  2025/6574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/542 Esas, 2023/1420 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece feragat konusunda ek karar verilmek üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 14.06.2024 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın feragat nedeniyle sona erdiğini, konusu para olan davalarda nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.06.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27529, Karar No: 2020/10955, Tarih: 06.07.2020

**7. Ceza Dairesi         2015/27529 E.  ,  2020/10955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, kaçakçılık

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... (...) hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, araçların sahiplerine iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... (...) ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'ın sevk ve idaresindeki, Kartmin Taşımacılık İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. adına tescilli 24/11/2012 tarih ve 12270100EX0061655 sayılı ihracat beyannamesi muhteviyatı eşyanın yüklü olduğu aracın 12TR27010001051423 sayılı Transit Refakat belgesi ile sevki sonucu Gaziantep Gümrük Muhazafa Müdürlüğünce yapılan aramada, araç üzerindeki branda güvenlik halatının dorsenin ön orta kısmına gelen yerinden kesilmiş olduğunun ve sonradan kesilen yerin koli bandı ile yapıştırıldığının tespit edildiği, yine araçta bulunması gereken eşyalardan 1 kapta 240 adet pamuklu çubuk, 1 kapta 12 adet kavanoz, 1 kapta 12 adet sürahi, 1 kapta 120 adet plastik bardak, 4 kapta 84 adet kahve fincanı, 10 kapta 196 adet tencere-tava, 1 kapta 12 adet çaydanlık, 12 kapta 215 adet temizlik banyo seti, 1 kapta 12 adet duvar saati, 1 kapta 24 adet un eleği, 1 kapta 48 adet krema pompası, 1 kapta 6 adet semaver, 2 kapta 397 adet kavanoz kapağı, 2 kapta 1792 adet cam şekerlik ve 1 kapta 80 adet tepsi seti cinsi eşyanın hiç bulunmadığının, 5169 adet çay fincan takımı ile 350 adet çay bardağı ve 1200 adet vazo cinsi eşyanın ise eksik olduğunun tespit edildiği, 30/11/2012 tarihli Mardin Ticaret ve Sanayi Odasının kayıtlarına göre sanık ...(...)'ın Kartmin Taşımacılık İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. nin ortağı ve müdürü olduğu, davaya konu Kartmin Taşımacılık İç ve Dış Ticaret Ltd.Şti adına tescilli 24/11/2012 tarih ve 12270100EX0061655 sayılı beyannamede sanık ...(...)’ın imzasının bulunduğu, 09/09/2013 tarihli heyet raporunda araçta bulunmayan ve eksik çıkan eşyaların suça konu beyanname kapsamı eşyanın %10 oranını aşan bir şekilde 46.025,05 USD bedel tutarında bir farklılığa müstenit olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, sanıkların cezadan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibarla mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ... müdafiinin 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi ile katılan ... İdaresi vekilinin anılan sanığa yönelik temyizine göre yapılan incelemede ise;

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ... müdafiinin 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi ile katılan ... İdaresi vekilinin anılan sanığa yönelik temyizine göre yapılan incelemede ise;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 06.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13246, Karar No: 2007/15871, Tarih: 06.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13246 E.  ,  2007/15871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü ... mevkii 218 ada 11 parsel sayılı 15313 m2 yüzölçümündeki ev ve tarla nitelikli taşınmaz, belgesiz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, ... mirasçıları ... ve arkadaşları adına tesbit edilmiştir. Davacı, Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle edinilemeyeceği iddiasıyla, tesbitinin iptali ve adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1949 yılında yapılıp, 21.11.1949 tarihinde ilan edilerek 21.02.1950 tarihide kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükümlerine göre yapılıp, arazi kadastrosu sonuçları ile ilan edilen aplikasyon uygulaması vardır.

Mahkemece kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen Orman Bilirkişisi, Ziraat Uzmanı bilirkişi ve Kadastro Kontrol Mühendisi bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, davalı gerçek kişi yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarını oluştuğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, yörede Mera Teknik Ekibinin yaptığı çalışmada, çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... mevkiindeki 55 yazım numaralı Hazineye ait mera nitelikli vergi kaydı kapsamındaki taşınmazın, köy yerleşim yeri ve tarla olarak kullanıldığından söz edildiği, Hazine bu mera nitelikli vergi kaydına da tutunduğu halde, yapılan keşifte yerel bilirkişinin, bu kayıtların köylerine ait yaylalara ait olduğu ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere 8-10 km uzakta olduğu şeklindeki soyut beyanı ile yetinilmiş, bu kayıt yöntemince uygulanmamış, çekişmeli parselin mera niteliğinde olup olmadığı yöntemince araştırılmamıştır.

Bu nedenlerle, öncelikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu köy ve mevkiiye ilişkin mera nitelikli vergi kayıtları, varsa mera nitelikli tapu kayıtları, mera tahsis kararları yada mera olarak belirlemeye ilişkin idari kararlar ile çekişmeli taşınmazın bulunduğu mevkiiye ilişkin 55 yazım numaralı vergi kayıtlarından önce ve sonra gelen gerçek kişilere ait vergi kayıtları ve tapu kayıtları, çekişmeli parselin komşuları olan taşınmazların dosyada bulunmayanların kadastro tesbit tutanakları ve var ise dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları ilgili yönetimlerden eksiksiz olarak getirtilmeli, çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyden olmayan ancak çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreyi bilen yeterince yaşlı üç yerel bilirkişi ismi tesbit edilmeli ve dosya bu şekilde keşif hazırlanmalı, daha sonra, önceki bilirkişiler dışında bir ziraat uzmanı ve bir ... elemanı bilirkişi vasıtasıyla yeniden yapılacak keşifte, yerel bilirkişilerden çekişmeli taşınmazın mera sayılan yerlerden olup olmadığı sorulmalı, mera nitelikli vergi kayıtları ve diğer karar ve haritalar yerel bilirkişiler vasıtasıyla uygulanmalı, bilinmeyen sınırlar konusunda taraflara tanık dinletme olanağı verilmeli, yerel bilirkişi sözleri komşu parsel ve yakın parsellerin kayıtları ile memleket haritasında geçen mevki ve yer isimleri ile denetlenmeli, çekişmeli taşınmazın bitki örtüsü ve ... yapısı itibariyle mera sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde ziraat uzmanı bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınmalı, ... elemanı bilirkişiye keşfi ve kayıt uygulamasını yansıtan krokili rapor düzenlettirilmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 06/12/2007 günü oybirliği ile karar verildi.