muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/331, Karar No: 2019/7579, Tarih: 27.11.2019

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalıya ait katalogda yer alan "Adel Maxi" ibareli köşe ve kanepe formundaki koltukların, davacı adına 2014/06123-1 ve 2 sıra no ile tescilli tasarımla aynı olduğu, 2014/06123-3 nolu tasarımın görünüm özelliklerinin davacı kataloğunda yer alan "Adel Maxi" ibareli takımda yer alan berjer koltuğun görünüm özelliklerinden farklı bulunduğu, davalının incelenen kanuni defter ve kayıtlarına müstenit satış faturalarında, davaya konu "Adel", "Adel Maxi", "ADEL Köşe" ibareli koltuklarla ilgili bilgiye rastlanmadığından, davacı lehine 554 sayılı KHK 52/2-b maddesi çerçevesinde maddi tazminat hesaplanamadığı, davalının iş yerinde üretimde kullanılan araçların hangilerinin doğrudan doğruya uyuşmazlık konusu ürünler için kullanıldığı hususunda bir inceleme, değerlendirme ve tespit yapılmadığı gerekçesiyle davalıya ait "adel maxi" ibareli koltukların (köşe ve kanepe formundaki koltuklar) görünüm özelliklerinin, davacı adına 2014/06123-1 ve 2 sıra no ile tescilli tasarımla aynı olduğundan, bu ürünlerin üretimi ve satışlarının durdurulmasına, müdahalesinin önlenmesine, bu ürünlerin içerisinde yer aldığı katalogların toplatılmasına, 2014/06123-3 nolu tasarım yönünden talebin reddine, internet sitesinden kaldırılması talebinin konusuz kalması nedeniyle bir karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafın üretmeye yarayan hammadde, kalıp ve makinalara el konulması talebinin reddine, 1.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren 2.000 TL maddi tazminatın ıslah tarihinden itibaren, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, hüküm özetinin masrafı davalıdan alınarak ulusal gazetelerden birinde ilanına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve mahkemece görüşüne başvurulan uzman bilirkişi incelemesine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizliğin olmadığı gibi HMK.'nın 357/1. maddesi uyarınca, dava dilekçesinin ve bilirkişi raporunun kendisine tebliğine rağmen savunmada bulunmayıp, bilirkişi raporuna da itiraz etmeyen davalının, İlk Derece Mahkemesinde ileri sürmediği savunmalarının dinlenemeyeceği ve yeni delillere dayanamayacağı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 373,58 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16825, Karar No: 2019/3347, Tarih: 27.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/16825 E.  ,  2019/3347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, davalılar adına kayıtlı 1074, 4238, 4239, 4240 ve 4242 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde ve kumsalda kaldığını ileri sürerek tapuların iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davaya karşı bir savunma getirmemişlerdir.

Dava, çekişmeli taşınmazların kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece,(ilk kararda) dava konusu 1074 parselin tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle, tapusunun iptaline, diğer parsellerin ise kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmaları nedeniyle kısmen tapularının iptaline karar verilmiş, taraf vekilleri tarafından süresinde duruşma istemli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 07.10.2010 tarihli ve 2010/9672 Esas, 2010/10089 Karar sayılı ilamı ile davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi, ayrıca Mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli taşınmazların kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı ve dava tarihinde davacı Hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına göre davalıların tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerektiğinden bahisle hüküm bozulmuş, bozma ilamına karşı davacı Hazine vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 18.12.2014 tarihli ve 2014/12107 Esas, 2014/19833 Karar sayılı ilamı ile davanın hak düşürücü süreden reddi gerektiğine ilişkin, Daire kararının, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra doğruluğundan söz edilemeyeceği, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün hallerin istisnanın kapsamına girdiği,hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerektiği belirtilerek Dairenin 07.10.2010 tarihli ve 2010/9672 Esas-10089 Karar sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, ilk karar değişik gerekçeyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan 30.06.2015 tarihli duruşmada Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 07.10.2010 tarihli ve 2010/9672 Esas, 2010/10089 Karar sayılı ilamına uyma kararı verilmiş, çekişme konusu taşınmazların geldisini teşkil eden parselin kadastro tespitinin 17.12.1936 tarihinde kesinleştiği ve davanın 28.09.2004 tarihinde açıldığı, nizalı taşınmazların kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasası'nın 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasa'nın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen " bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde, kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 17.12.1936 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasa'nın 12. maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyma kararı verilen Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 07.10.2010 tarihli ve 2010/9672 Esas, 2010/10089 Karar sayılı ilamı aynı dairenin 18.12.2014 tarihli ve 2014/12107 Esas, 2014/19833 Karar sayılı bozma ilamı ile ortadan kaldırılmış olup mahkemece ortadan kaldırılan bozma ilamı doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Mahkemece, öncelikle Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 18.12.2014 tarihli ve 2014/12107 Esas, 2014/19833 Karar sayılı bozma ilamı taraflara okunarak bozma ilamına uyulup uyulmayacağına karar verilmesi, bozma ilamına uyulmasına karar verilmesi halinde ilgili ilam doğrultusunda yargılama yapılarak oluşacak sonuca göre dosya kapsamına uygun bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme yapılarak, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12851, Karar No: 2015/11494, Tarih: 03.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12851 E.  ,  2015/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2015

NUMARASI : 2014/509-2015/646

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davanın esastan reddi gerektiği iddiası ile davalı M.. Ö.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vergi idaresi vekili, davalı borçlu ... Madeni Yağ Ambalaj Nak.Oto.San.İth.İht.Tic.Ltd.Şti.'nin hakkında 6183 sayılı Yasa uyarınca takip yapıldığını, takibi semeresiz bırakmak için ve alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazı diğer davalı Mehmet'e sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalı borçlu ..... Madeni Yağ Ambalaj Nak. Oto. San. İth.İht.Tic.Ltd.Şti. vekili kesinleşmiş bir vergi borcunun olmadığını kötü niyetin olmadığını davanın reddini savunmuştur.

Davalı Menmet, taşınmazı 401.277,40 TL ödeyerek raiç bedeli üzerinden satın aldığını ve vergi borcundan haberdar olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davadan önce 01.04.2014 tarihinde davalı Mehmet tarafından dava dışı........ Baklıyat...Ltd.Şti'ne satıldığı, davanın yeni malike karşı yöneltilmesi gerekirken yeterli özenin gösterilmediğinden hatalı olarak yanlış hasmın gösterildiğini davacının HMK'nun 124.maddessinden yararlanma imkanın bulunmadığından, taraf teşekkülü eksikliğinden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davanın esastan reddi gerektiği iddiası ile davalı Mehmet tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 sayılı Yasa'nın 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Anılan yasanın 25.maddesinde borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılır. Ayrıca, borçlu ile hukiki işlemde bulunan kişi, borçludan aldığı malı üçüncü bir kişiye devrederse, alacaklı kötü niyetli dördüncü kişi veya mirascıları hakkında da iptal davası açılabilir.

Somut olayda davalı Mehmet, borçlu ile tasarrufta bulunan üçüncü kişi olarak zorunlu hasım konumunda olup dava dilekçesinde taraf gösterilmiştir. Ancak taşınmazı yargılamadan önce elinden çıkardığında alacaklı dördüncü kişi aleyhine dava açıp açmamakta özgürdür. Dördüncü kişi ihtiyari dava arkadaşıdır. Alacaklı dilerse davasını bedele dönüştürerek taşınmazın bedelinin üçnücü kişiden tahsilini, dilerse dördüncü kişiye davaya dahil ederek tüm tasarrufların iptalini talep edebilir. Nitekim davacı vekili, dördüncü kişinin davaya dahil edilmesi istemi ile bir dilekçe de vermiştir.

Bu durumda, mahkemece dördüncü kişinin davaya dahil edilmesini sağlayarak, taraf delilleri toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre karar vermesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda, mahkemece dördüncü kişinin davaya dahil edilmesini sağlayarak, taraf delilleri toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre karar vermesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Mehmet'in temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Mehmet'e geri verilmesine 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3610, Karar No: 2020/6933, Tarih: 25.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3610 E.  ,  2020/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz talebinin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, ... hakkında ise hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığı ve hüküm kısmında suç adının “iş yeri dokunulmazlığının ihlali” yerine" konut dokunulmazlığının ihlali” olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek, sadece hırsızlık suçundan farik ve mümeyyiz olduğuna dair alınan raporla yetinilerek hüküm kurulması,

b- Gerekçeli karar başlığı ve hüküm kısmında suç adının “iş yeri dokunulmazlığının ihlali” yerine" konut dokunulmazlığının ihlali” olarak yanlış yazılması,

c- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17418, Karar No: 2012/20885, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/17418 E.  ,  2012/20885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, acil hasta olarak davalı kuruma başvurduğunu, kurumun 2500 TL tutarında senet imzalattığını SGK emeklisi olmasına rağmen tedavi süresince 1600 TL tedavi ücreti ödediğini bu ücretin haksız tahsil edildiğini ileri sürerek, alınan senet iptali, borçlu olmadığının tespiti ve ödediği 1300 TL'nin istirdadına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının SGK'lı hasta olarak kabul edildiğini alınan senedin ek ücret için olduğunu ve bu ek ücretin SGK ile yapılan sözleşmeye uygun olduğunu, davacının ödeme yapmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, dava şartı eksikliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Adil yargılanma hakkı Anayasamızın 36'ıncı maddesinde, AİHS'nin 6'ıncı maddesinde ve HMUK'un 73'üncü maddesi ile HMK'nın 27'inci maddesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Hukuki dinlenilme hakkı adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Ayrıca HMK'nın 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. HMK 115/2 ve 120 maddelerinden ve 30.09.2011 tarihli resmi gazetede yayımlanan HMK gider avansı tarifesinin 1 ve 6 maddelerindeki düzenlemelerden gider avansının davanın açılması sırasında alınmasının şart olmadığı mahkemenin sonradan da bu eksikliği kesin süre vererek ikmal ettirebileceği anlaşılmaktadır. Davanın 2012/17418-20885

Açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. Bu durum davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekir. Gider avansının yatırılmaması halinde dava usulden red edilir. Tarafların bazı usuli işlemleri belli bir süre içinde yapmaları için hakimin bir tarafa kesin mehil verebileceği HMK'nun 94 ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Kesin mehil, davanın en az masrafla ve sürüncemede bırakılmadan bir an evvel sonuçlanmasını temin için hakime tanınan yasal takdir yetkisidir. Ancak kesin mehil verilen işlemin yapılmaması, bir hakkın ortadan kalkması sonucunu doğurduğundan bu konudaki kararın yasaya uygun olması zorunludur. Bu nedenle HMK'da taraflara verilecek kesin süreye ilişkin ara kararlarda, yapılması gereken işlerin neler olduğunun açıklıkla belirtilmesi, tanınan sürenin yeterli ve elverişli olması, süreye uyulmamasının doğuracağı sonuçların açıklanması ve bu konuda tarafın uyarılması gereklidir. Aksi takdirde kesin mehle uymama, hukuki sonuç doğurmaz. (Bkz. HGK 21.9.1983 T. 14/3447-825 sayılı kararı)

Somut olayda mahkemece, 22.11.2011 tarihli duruşmada davacı vekiline "98 TL gider avansı yatırması için 2 hafta kesin süre verilmesine, aksi halde davanın usulden ret edileceğinin ihtarına ve dosyanın karar verilmek üzere incelemeye alınmasına" karar verilmiş ve duruşma 18.01.2012 tarihine ertelenmiştir.Fakat 14.12.2011 tarihinde hakim duruşma gününü beklemeksizin resen dosya üzerinden yaptığı inceleme ile tarafların yokluğunda davanın usulden reddine karar vermiştir. Tayin edilen duruşma günü beklenmeksizin dosyanın resen tarafların yokluğunda incelenerek davanın reddine karar verilmesi hukuki dinlenilme hakkına aykırı olup adil yargılanma hakkının açıkça ihlalidir. Ayrıca mahkemece davacıya gider avansını yatırması için iki haftalık kesin süre verilmiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğu, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığı belirtilmemiştir. Dolayısı ile talep edilen avansın gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığı denetlenememektedir. Zira yukarıda açıklandığı gibi gider avansı dava şartı iken delil ikamesi avansı dava şartı olarak nitelendirilemez. Delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması dava şartı nedeni ile davanın reddini gerektirmez. Taraf belirlenen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilinden vazgeçmiş sayılır. Mahkeme, dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ilgili olarak verilen kesin sürede 2012/17418-20885

yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkca yazmalıdır. Yukarıda açıklanan şekilde duruşma günü beklenmeden dosyanın resen ele alınarak tarafların yokluğunda soyut olarak verilen kesin süreye dayanılarak dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesi HMK 27 ve 294'üncü maddeleri gereğince usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10912, Karar No: 2014/17010, Tarih: 30.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10912 E.  ,  2014/17010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sabit tesis niteliğindeki meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK' un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının 8. bendinden sonra gelmek üzere " suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki ağaçların TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.