muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/174, Karar No: 2010/191, Tarih: 31.03.2010

Özel Dairece; yukarıda açıklanan gerekçeler ile hüküm bozulmuş, Yerel Mahkemece, davacının eksik ödemeyi öğrendiği anda dava açtığı, Yönetmeliğin 15.maddesinin eksik ödemeye neden olan şeklinin davacının talebi gibi değiştirildiği ve ücretlerin azaltılamayacağı gerekçeleriyle önceki kararda direnilmiştir.

Uyuşmazlık; 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sözleşmeli personel iken 4502 sayılı Kanunun Geçici 4.maddesi uyarınca sosyal güvenliği T.C.Emekli Sandığına tabi olarak devam etmek şartıyla imzaladığı hizmet sözleşmesi ile kapsam dışı personel olarak iş mevzuatına geçen davacıya hizmet sözleşmesini imzaladığı tarih ile, Kapsam Dışı Personelin Ücret Ve Çalışma Esasları Yönetmeliğinin 15.maddesinin değişikliğe uğradığı 10.04.2007 tarihleri arasında ücret dışı ödemelerin hesaplanmasında kapsam dışı çalışanlara ödenen ücretin esas alınması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4502 sayılı Yasa’nın Geçici 4.maddesinde yer verilen “Bu Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihte Türk Telekom’da 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tabi olarak kadrolu veya sözleşmeli personel statüsünde çalışmakta olanlardan isteyenler iş mevzuatına tabi personel statüsüne geçirilir. İş mevzuatına tabi personel statüsüne geçmek istemeyenlerin mevcut statü, sosyal ve özlük haklarıyla istihdamlarına devam olunur.” hükmü ile, iş mevzuatına geçmek istemeyen 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye tabi kadrolu veya sözleşmeli personelin statüleri, sosyal ve özlük hakları korunmak suretiyle ve görevde yükselmelerine de olanak sağlayacak biçimde düzenlenmiştir.

406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunun Değişik 1.maddesinin 7.fıkrasında, “Türk Telekom, bu Kanun ve Özel Kanun hükümlerine tabi bir anonim şirkettir. Bu Kanun hükümleri saklı kalmak üzere kamu iktisadi teşebbüsleri de dahil, sermayesinin yarısından fazlası kamuya ait olan kamu kurum, kuruluş ve ortaklıklarına uygulanan mevzuat Türk Telekom’a uygulanmaz” hükmüne yer verilerek Türk Telekom’a özgü farklı bir statü oluşturulmuştur.

Aynı Kanunun Ek 22.maddesinin, Değişik 1/a fıkrasında ise, “Personelin statüsü: (Ek ibare: 12/05/2001-4673/6 md.) Türk Telekom’daki kamu payı %50’nin altına düşünceye kadar, Türk Telekom Yönetim Kurulu üyeliklerine atanacaklarda Devlet memurluğuna atanabilme genel şartlarına sahip olma ve en az dört yıllık yüksek öğrenim görme şartları aranır. (Mülga ikinci ve üçüncü cümle: 16/6/2004-5189/12) Bunların dışında kalan personel iş mevzuatı uyarınca istihdam edilir. İş mevzuatına göre istihdam edilenlere ilişkin kayıt ve şartlar Yönetim Kurulu tarafından tayin olunur.” hükmü öngörülmüştür.

Türk Telekom Yönetim Kurulu, anılan Yasa hükmü doğrultusunda yaptığı düzenlemeyle iş mevzuatına göre istihdam edilenleri kapsam içi ve kapsam dışı olarak sınıflandırmıştır. Ancak, bu sınıflandırma sonucu kapsam dışı sayılan personel de yine bütünüyle iş mevzuatına tabi olarak istihdam edilmekte olup, söz konusu personelin Türk Telekom’un statüsü itibariyle kamu personeli sayılmaları mümkün görülmemektedir.

Öte yandan, Türk Telekom personelinin statüsünü belirleyen 406 sayılı Kanunun Ek 22.maddesinin, 4502 sayılı Kanunla 29.01.2000 tarihinde yürürlüğe konulduğu gözetildiğinde, bu Kanun hükümlerinin yürürlükte olmadığı sırada verilen Uyuşmazlık Mahkemesi Genel Kurulunun 22.1.1996 günlü, E:1995/1, K:1996/1 sayılı ilke kararının dava konusu uyuşmazlıkta uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

406 sayılı Yasada, 4502 sayılı Yasa ile getirilen Ek Madde 22 ve Geçici Madde 4 de iş yerinde uygulanacak personel rejimi düzenlenmiştir.

Davalı Türk Telekom AŞ.de uygulanmakta olan personel rejimi;

Kadrolu personel ve iş mevzuatına geçen ve bu mevzuata tabi olarak çalışan personel olmak üzere ikiye ayrılmaktadır.

Kadrolu personel, 657 sayılı Yasaya tabi çalışan devlet memurları ile 399 sayılı KHK hükümlerine göre çalışan sözleşmeli personeli kapsamaktadır.

İş mevzuatına geçen ve bu mevzuata tabi olarak çalışan personel ise; toplu iş sözleşmesi kapsamına dahil edilen sendikalı olması zorunlu, kapsam içi denilen personel ile toplu iş sözleşmesi kapsamına dahil edilmeyen, kapsam dışı denilen personeli ifade etmektedir.

İş mevzuatına tabi olarak çalışan personelin neye göre TİS kapsamı içinde veya dışında olacağı da TİS hükümlerine göre belirlenmiştir.

Davacının, Türk Telekomünikasyon AŞ işyerinde 399 sayılı KHK’ya göre sözleşmeli statüde çalışırken 29.01.2000 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4502 sayılı Kanunun geçici 4. maddesi hükmü uyarınca, 15.09.2004 tarihinde kendi iradesi ile imzaladığı hizmet akti ile kapsam dışı olarak iş mevzuatına tabi hale geldiği konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davaya konu edilen alacaklar davacının iş mevzuatına geçtiği tarihten sonraki döneme aittir.

Davacının, Türk Telekomünikasyon AŞ işyerinde 399 sayılı KHK’ya göre sözleşmeli statüde çalışırken 29.01.2000 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4502 sayılı Kanunun geçici 4. maddesi hükmü uyarınca, 15.09.2004 tarihinde kendi iradesi ile imzaladığı hizmet akti ile kapsam dışı olarak iş mevzuatına tabi hale geldiği konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davaya konu edilen alacaklar davacının iş mevzuatına geçtiği tarihten sonraki döneme aittir.

Davacı tarafından kendi iradesi ile imzalanan İş Mevzuatına Geçenler İçin (Kapsam Dışı) başlıklı Hizmet Sözleşmesinin hükümlerine göre; teknisyen ünvanı ile yapacağı göreve karşılık, iş gerekleri, işyeri ve çalışma şartlarına göre aylık olarak ücret ödeneceği, iş kolunda geçerli olan TİS ile kapsam içi işçilere verilen ücret zammı oranı ve dönemlerinin kapsam dışı personelin ücretlerine aynen yansıtılacağı, ücretlerindeki değişikliklerin ilgilinin statüsü ile ilgili Kanun, Yönetmelik, Esas Ve Usullerde düzenlendiği şekilde uygulanacağı, bu sözleşmede yer almayan hususlarda iş mevzuatı, ilgilinin statüsü ile ilgili Kanun, Yönetmelik, Esas ve Usuller ile Şirket Ana Sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağı, ikramiye, yardım vs gibi mali ve özlük hakları için İş Mevzuatına Tabi Kapsam Dışı Personel Esaslarında yer alan hükümlerin uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Buna göre davacı kendi iradesi ile imzaladığı hizmet sözleşmesi ile ücret ve diğer parasal alacaklarının belirlenmesinde davalı Kurumun yönetmelik ve esasların uygulanacağını kabul etmiştir.

Yeri gelmişken belirtilmelidir ki, iş akti genel olarak kabul edildiği üzere; iş görme, ücret ve bağımlılık unsurlarından oluşan bir sözleşmedir. İş akti diğer sözleşmelerde olduğu gibi işçi ve işverenin karşılıklı ve birbirine uygun irade beyanlarında bulunmaları ile kurulur. İş akitleri kural olarak bir şekle bağlı değillerdir.

Bir sözleşme olan hizmet akti tarafların anlaşması ile, belirli süreli ise bu sürenin dolması veya işçinin ölümü ile sona erebilir. Ayrıca kanunda sayılan fesih sebepleriyle de haklı olarak feshedilebilir.

İş hukukunda sözleşme serbestisi bulunmaktadır. Bununla birlikte; hizmet sözleşmeleri kamu düzeni düşüncesi ile emredici ve yasaklayıcı hükümler yönünden, genel hukukun geleneksel sözleşmelerine oranla, daha geniş ölçüde sınırlandırılmıştır.

Hizmet sözleşmeleri tıpkı diğer özel hukuk sözleşmeleri gibi batıl addolunabilir. Başka bir ifade ile, özel hukuk sözleşmelerinin butlan sebepleri hizmet sözleşmeleri için de geçerlidir. Bunları dört grupta toplayabiliriz. Şöyle ki; tarafların ehliyeti ile ilgili eksiklikler, şekil noksanlıkları, hukuka ve ahlakâ aykırılık ve imkansızlık hallerinin bulunması durumunda hizmet sözleşmesinin iptali istenebilir. Bu gibi durumlarda, yani butlanla malül sözleşme başlangıçtan itibaren geçersiz olup, bir davada her zaman ileri sürülebilir ve hakim tarafından da re’sen göz önüne alınır.

Yine hizmet sözleşmesinin yapılması sırasında irade sakatlıklarının bulunması mümkündür. Bunlar ise; hata, hile ve ikrah olarak ortaya çıkabilir. Hizmet sözleşmesinin geçerli olarak doğmasına rağmen, devam edip etmemesi tarafların iradelerine bırakılmıştır.

Somut olayda; davacı işçi tarafından hizmet sözleşmesinin belirtilen şekilde iptali yönünde bir talebi bulunmadığından, hizmet sözleşmesi uyarınca, davalı Kurumun yönetmelik ve esasları davacının ücret ve ücrete bağlı haklarının hesaplanmasında davacı yönünden bağlayıcı olacaktır.

Somut uyuşmazlık bu kapsamda değerlendirildiğinde; davalı Kurumda, İş Yasasına tabi Kapsam Dışı Personel statüsüne geçirilenlerin, kapsam dışı ücret skalasına göre belirlenen aylık ücretlerine ve İş Yasası hükümlerine göre fazla mesai, 6772 Sayılı Yasadan kaynaklanan ilave tediyeyle Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğinden kaynaklanan ikramiye alacakları, 15.10.2001 tarihine kadar fiilen ödenen ücretten tahakkuk ettirilip ödenirken Yönetim Kurulunun 15.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren 09.10.2001 gün ve 303 sayılı kararıyla, ilave tediye, ikramiye, ücret, fazla mesai ve bayram alacakları kapsam dışı davacıya fiilen ödenen ücrete göre değil, kapsam içi personel için öngörülen düşük ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya göre ödenmiştir.

Belirtilmelidir ki, Türk Telekom Kapsam Dışı Personelin Ücret Ve Fazla Çalışma Esaslarının 15. maddesi, Kurum Yönetim Kurulunun, 15.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren 09.10.2001 gün ve 303 sayılı kararıyla değiştirilmiştir.

Yönetim Kurulu kararıyla değişik 15.maddede "Kapsam içinde yer alan unvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınır" hükmüne yer verilmiştir.

Yönetim kurulu kararıyla yapılan bu değişiklik sonucu, İş Yasasına tabi Kapsam Dışı Personel statüsünde çalışmakta olanların 15.10.2001-10.04.2007 arası aylık ücretleri, Kapsam Dışı Personel ücretinden ödendiği halde ilave tediye, ikramiye, fazla mesai ve bayram alacakları, Kapsam Dışı Personele emsal kapsam içi işçi ücreti yani daha düşük ücret esas alınarak ödenmiştir.

Bu uygulama, Yönetim Kurulunun 10.04.2007 tarihinde yürürlüğe giren 10.04.2007 gün ve 127 sayılı kararıyla kaldırılmış olup 10.04.2007 tarihinden itibaren ücrete bağlı alacaklar, fiilen ödenen ücrete göre tahakkuk ettirilip ödenmiştir.

Yapılan açıklamaların ışığında, davacı kendi iradesi ile imzaladığı hizmet sözleşmesi ile ücret ve diğer parasal alacaklarının belirlenmesinde davalının yönetmelik ve esaslarının uygulanmasını kabul etmiş olmakla, Kapsam Dışı Personelin Ücret Ve Fazla Çalışma Esaslarının 15. maddesinin 15.10.2001 ile 10.04.2007 tarihleri arasında yürürlükte olan şekline göre davalı Kurumca davacının ücret dışı parasal alacaklarının kapsam içi işçiye ödenen ücrete göre hesaplanarak yapılan ödemesinde mevzuata aykırılık bulunmamaktadır.

Öyleyse Hukuk Genel Kurulunca da uygun bulunan Özel Dairenin bozma kararına uyulması gerekirken direnme kararı verilmesi hatalı olmuştur. Direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  31.03.2010 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23099, Karar No: 2018/660, Tarih: 24.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/23099 E.  ,  2018/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebeblerinin reddi, ancak;

Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetle, ticareti terk suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedenlerle sanık hakkında ticareti terk suçundan verilip Dairemizin 2015/27070 ve 2015/28258 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dosyaların bulunması karşısında; anılan dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanıkların cezada kazanılmış hakkının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12660, Karar No: 2019/12590, Tarih: 30.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12660 E.  ,  2019/12590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 10.05.2016 tarihli 2016/İHK-1010 sayılı kararın davacı (başvuru sahibi) vekili ve davalı (karşı taraf) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Başvuru sahibi vekili, müvekkiline ait, davalıya sigortalı iş yerinde bulunan hava soğutmalı cihazın arızalandığını, hasar 13.06.2014 tarihinde fark edilmiş ise de hasarın kış ayı içinde ve davalı nezdinde düzenlenen poliçe teminat süresi içinde kaldığını, müvekkiline ait iş yerinde oluşan zararın davalı tarafından karşılanması gerektiğini açıklayıp 80.399,84 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (karşı taraf) vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyetince, toplanan delillere göre, başvurunun 22.267,90 TL'nin tahsiline karar verilmiş; karara itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince, itirazların reddine karar verilmiş, karar, davacı(başvuru sahibi) vekili ile davalı (karşı taraf) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı (karşı taraf) vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12.maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibinin talebinin kısmen kabulü ile; 22.267,90 TL'nin tahsiline karar verdiğine göre; anılan madde uyarınca kabul edilen miktar yönünden karar kesin nitelikte olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinin bu aşamada reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı(başvuru sahibi) vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Davacı(başvuru sahibi) vekili, müvekkiline ait spor tesislerindeki hava soğutma sisteminde meydana gelen arıza nedeni ile oluşan hasarın tazmini amacı ile öncelikle dava dışı ... Sigorta A.Ş.'ye başvuru yapıldığını, yapılan başvuru neticesinde alınan eksper raporu gereğince hasarın donma sebebi ile gerçekleştiğinin tespit edildiğini, hasara sebep olacak donmanın ise kış aylarında olabileceği belirtilmiş, ... Sigorta A.Ş. ise yazı cevabında; şirketleri nezdinde düzenlenen sigorta poliçesinin başlangıç tarihinin 20.03.2014 olduğu ve hasarın poliçe tanzim tarihinden önce, kış aylarında gerçekleştiğinden tazminat talebinin reddedildiğini bildirmiştir. Anılan yazı cevabı üzerine davacı vekilince bu davadaki davalı ...Ş. aleyhine tazminat talebi ile Sigorta Tahkim Komisyonuna başvuru yapılmıştır.

Davacıya ait işletmenin, 24.10.2013-24.10.2014 tarihleri arasında davalı ...Ş. nezdinde sigorta teminatı altına alındığı, 02.04.2014 tarihli zeyilname ile poliçenin iptal edildiği, yine aynı işletmenin dava dışı ... Sigorta A.Ş. nezdinde 20.03.2014-20.03.2015 tarihleri arasında sigorta teminatı altına alındığı anlaşılmaktadır.

Hakem Heyetince, davaya konu iş yerinin davalı ...Ş. ve dava dışı ... Sigorta A.Ş. nezdinde düzenlenen sigorta poliçeleri ile teminat altına alındığı, davaya konu olayda müşterek sigortanın uygulanması gerektiğini belirerek her iki sigorta şirketinin sorumluluğunda kalan miktar belirlenerek davanın kısmen kabulü yönünde karar verilmiştir. Ancak davacının iş yerini teminat altına alan her iki sigorta poliçesinin başlangıç ve vade tarihleri farklı olup sadece kısa bir zaman dilimi için her iki poliçenin teminat süresi kesişmektedir. Dava dışı ... Sigorta A.Ş. nezdinde düzenlenen poliçenin başlangıç tarihi 20.03.2014 olup, bu sigorta şirketi hasarın donma sebebi ile gerçekleştiğini ve bu donma olayının poliçe başlangıç tarihi olan Mart ayında gerçekleşemeyeceğini iddia etmiştir. Bu nedenle müşterek sigortanın uygulanabilmesi için öncelikle hasar tarihinin ve hasar sebebinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde net olarak belirlenmesi gereklidir. Bu nedenle Hakem Heyetince hasarın tarihi net bir belirlemeksizin hasarın her iki poliçenin de teminat süresi içinde kaldığının belirtilerek yazılı şekilde karar vermesi doğru görülmemiştir.

Dosya kapsamından davaya konu cihazın tamamen mi kısmen mi hasarlandığı, pert ve sovtaj işlemlerine tabi tutulup tutulamayacağı da anlaşılamamaktadır. Bu eksikliğin giderilmeden karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Davalı nezdinde düzenlenen sigorta poliçesinin 02.04.2014 tarihli zeyilnamae ile iptal edildiği anlaşılmaktadır. Bu zeyilnamenin ve iptal sebebinin de araştırılmaksızın yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi de doğru değildir.

Buna göre Hakem Heyetince öncelikle, konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden, dava dışı ... Sigorta A.Ş. tarafından aldırılan eksper raporu ve davalı tarafından aldırılan eksper raporundaki çelişkiler de tartışılmak ve gerekçeleri açıklanmak suretiyle, riziko tarihinin ve riziko sebebinin net bir şekilde belirlenmesi, ondan sonra davaya konu hasardan asıl sorumlu olan sigorta şirketinin belirlenmesi, davaya konu cihazın üretimden kalktığı belirtildiğine göre muadiline ilişkin bedel tespit edildikten sonra, hasar bedeli ve poliçe teminat ve menfaat bedellerine göre eksik sigorta ve müşterek sigorta hususlarının T.T.K. Hükümlerine göre yeniden değerlendirilmesi gerekmekte olup kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya ve davalıya geri verilmesine, 30/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5995, Karar No: 2015/170, Tarih: 22.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2013/5995 E.  ,  2015/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü sanık ... yolda karşılaştığı akrabası olan mağdur .... bıçakla vurarak, sol elinden bir, batın bölgesinden dört bıçak darbesiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı ve eylemine kendiliğinden son verdiği olayda, darbelerin şiddeti ve engel olmadığı halde eylemin sürdürülmemesi hususları dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten yaralama suçlarından hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması, Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceya aykırı olarak BOZULMASINA, 22/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38510, Karar No: 2015/12697, Tarih: 08.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/38510 E.  ,  2015/12697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/175628

İMAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/1480 (E) ve 2013/195 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın, mağdur Hasan'ı, silahtan sayılan taşla vurarak yaşamını tehlikeye sokacak, yüzünde sabit iz kalacak ve vücudunda meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarını 4. derece etkileyecek şekilde yaraladığının adli raporla belirlendiği, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d-son maddeleri uygulanarak ceza tayin edilmesi gerekirken nitelikli yaralanma ile birlikte kemik kırığı da meydana geldiğinde TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2) Somut olayda yaralama eyleminde TCK'nin 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenmesinde esas alınan meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına ve diğer ölçütlere göre sanığa ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilirken TCK'nin 53/1-c maddesindeki haklardan TCK'nin 53/3. maddesi gereğince sadece kendi alt soyu yönünden şartla tahliye tarihine kadar, diğer şahıslar yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. ve 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 08.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.