muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2149, Karar No: 2016/15096, Tarih: 30.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/2149 E.  ,  2016/15096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi “...” vekilinin haciz ihbarnamesinin iptali ve haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetçinin birinci haciz ihbarnamesine süresinde itiraz ettiği için ayrıca haciz ihbarnamesinin iptalini istemekte hukuki yararı bulunmadığından istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 89. maddesinin 1. ve 2. fıkralarına göre; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4'üncü fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir.

Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur."

Şu hale göre, kendisine haciz ihbarnamesi tebliğ edilen 3. kişinin yapması gereken; borçlunun bir alacağı veya hakkı mevcut ise, bunlar üzerine haciz uygulayarak icra müdürlüğüne bildirmek, yukarıdaki maddede öngörüldüğü şekli ile borçlunun alacak veya hakkının bulunmadığının anlaşılması halinde ise, usulüne uygun olarak icra müdürlüğüne müracaat ederek bu yönde itirazlarını bildirmekten ibarettir.

Somut olayda, alacaklının, borçlular hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlattığı icra takibinde; adı geçen borçluların, şikayetçi 3. kişi “...” nezdindeki her türlü hak ve alacakları üzerine haciz konduğuna dair 89/1 haciz ihbarnamesinin gönderildiği görülmektedir.

Somut olayda, alacaklının, borçlular hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlattığı icra takibinde; adı geçen borçluların, şikayetçi 3. kişi “...” nezdindeki her türlü hak ve alacakları üzerine haciz konduğuna dair 89/1 haciz ihbarnamesinin gönderildiği görülmektedir.

Haciz konulan bir mal veya hakkın haczedilmezliğine yönelik iddia, ancak borçlu tarafından ileri sürülmesi halinde icra mahkemesince incelenebilecek bir husustur. Bu konuda 3. kişinin, borçluya ait bir mal veya hakkın haczedilemeyeceğini ileri sürerek, 89/1 ihbarnamesine dayalı haczin kaldırılması ve ihbarnamenin iptali istemi ile yaptığı şikayetin dinlenilmesi olanağı yoktur. 6100 sayılı HMK.nun 114. maddesinde dava şartlarının neler olduğu belirtilmiş, aynı Kanunun 115. maddesinde ise dava şartlarının incelenmesine ilişkin düzenlemeye yer verilmiştir. 6100 sayılı HMK.nun 115. maddesinin 1. fıkrasının gerekçesi; “Maddenin birinci fıkrasında, dava şartlarının mevcut olup olmadığı hususunun, davanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilebileceği; taraflarca da bu bağlamdaki eksikliğin her zaman ileri sürülebileceği açıkça vurgulanmıştır. Genel dava şartlarının inceleme sırasının ne olacağı hususu ise pozitif bir düzenlemeye elverişli bir nitelik taşımaması sebebiyle, tümüyle doktrin ve yargı uygulamasına bırakılmıştır.” şeklinde olup, bu doğrultuda dava şartlarının hangi sıraya göre inceleneceğine dair bir düzenleme bulunmamakla birlikte, somut olay nazara alındığında, dava ehliyetine dair incelemenin, hukuki menfaatin olup olmadığına yönelik dava şartından önce incelenmesi gerektiği söylenebilir. Zira, dava ehliyetinin bulunmadığı durumlarda davacının davayı açmakta hukuki menfaatinin olup olmadığının tartışılmasına da gerek kalmayacaktır.

O halde, mahkemece, istemin, aktif husumet ehliyeti bulunmadığından, reddine karar verilmesi gerekirken, istemin yerinde olmayan yazılı gerekçe doğrultusunda hukuki menfaat yokluğundan reddine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonuçta istemin reddine karar verildiğinden sonucu itibari ile doğru olan mahkeme kararının onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 29,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14724, Karar No: 2015/11837, Tarih: 26.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14724 E.  ,  2015/11837 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2015

NUMARASI : 2015/274-2015/701

İHBAR EDEN : İznik Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

KÜÇÜK : M.. E..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Osmaneli ve Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Osmaneli Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün MERNİS adresinin “Z.. Mah. S.. Sok. No:.. M../B..” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesince ise; vasi adayının 10.08.2015 tarihli dilekçesine göre küçüğün vasi adayı ile birlikte “B.. ili O.. ilçesi A.. köyü G.. mevkiinde” ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Vasi adayının 10.08.2015 tarihli dilekçesi ve Osmaneli İmam Hatip Ortaokulunun yazısından küçüğün vasi adayı ile birlikte “B.. ili O.. ilçesi A.. köyü G.. mevkii” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Osmaneli Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Osmaneli Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14357, Karar No: 2012/883, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14357 E.  ,  2012/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında taşınmazın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve iskelenin ve otoparkın yapım tarihi de araştırılarak ve sanık hakkında mahkemenin 2008/245 esasına kayıtlı dosyanın bulunduğu gözetilerek, aynı yere ait olup olmadığı araştırılıp gerektiğinde dosyaların birleştirilerek sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3776, Karar No: 2021/10742, Tarih: 27.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3776 E.  ,  2021/10742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Katılanın aşamalardaki beyanlarına göre, suça konu hayvanların, katılanın evinin bitişiğindeki ağıldan 20/11/2015 günü saat 23.30 ile 21/11/2015 günü saat 07.00 arasında çalındığının, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre güneşin saat 06.41’de doğduğunun, gece vaktinin ise saat 05.41’de sona erdiğinin anlaşılması karşısında, suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar açıklanmadan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10399, Karar No: 2013/16381, Tarih: 07.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10399 E.  ,  2013/16381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 25.08.2005 tarihinde davalı iş yerinde inşaat mühendisi olarak çalışmaya başladığını, en son ücretinin aylık 1.500,00 TL olduğunu, iş akdinin 31.08.2009 tarihinde davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, 2008 yılı Ağustos ayından iş akdinin feshedildiği tarihe kadar aylık ücretinin ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.07.2008-31.08.2009 tarihleri arasında asgari ücret ile çalıştığını, kendi isteğiyle istifa ederek işten ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, yıllık izinlerini kullandığını ve işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş akdinin hangi tarafça feshedildiği dolayısıyla davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı iş akdinin davalı işverence haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise davacının istifa ederek iş akdine son verdiğini savunmuştur.

Davacı tanığı, iş yerinde ücretlerin gecikmeli ödendiğini, firma adına davacıya kredi çektirildiğini bir iki taksit ödendikten sonra kalan taksitlerin ödenmediğini, davacının da bu nedenle ve ücretlerini düzenli ve vaktinde alamaması sebebiyle işten ayrıldığını,davalı tanıkları ise aylık ücretlerin 1-2 ay gecikmeli ödendiğini ve davacının da bu nedenle işten kendisinin ayrıldığını beyan etmiştir.

Mahkemece davalı işverenin istifa dilekçesi veya devamsızlık tutanağı ibraz etmediği, SGK kayıtlarında işten ayrılış nedeninin hizmet akdinin işveren tarafından haklı bir sebep bildirilmeksizin fesih olarak yazıldığı,delil durumuna göre davacının iş akdine davalı işverenin haksız ve bildirimsiz şekilde son verildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı alacağına hükmedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 24 II (e) bendine göre işveren tarafından işçinin ücretinin kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmemesi veya ödenmemesi işçiye derhal haklı nedenle fesih hakkı verir.

Dosyadaki yazı ve deliller ile dinlenen tanık beyanlarından iş akdinin davacı tarafından ücretinin ödenmemesi nedeniyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 24 II (e) bendine göre işveren tarafından işçinin ücretinin kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmemesi veya ödenmemesi işçiye derhal haklı nedenle fesih hakkı verir.

Dosyadaki yazı ve deliller ile dinlenen tanık beyanlarından iş akdinin davacı tarafından ücretinin ödenmemesi nedeniyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı, buna bağlı olarak da kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan "ücret hesap pusulası" verilmesi zorunludur, işverence verilmesi gereken bu belgede işçinin imzasının alınmış olması ücretin ödendiği anlamına gelir.

Uygulamada çoğunlukla "ücret bordrosu" adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence yemin deliline dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir.

Somut olayda; davacı 2008 yılı Ağustos ayından iş akdinin feshedildiği 31.08.2009 tarihine kadar olan döneme ilişkin ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise ücret alacaklarının bazen elden bazen bankaya ödendiğini savunmuştur.

Davalı taraf 2008 yılı Haziran-2009 yılı Ağustos ayları arasını kapsayan ücret bordrolarını ibraz etmiş ise de bu bordrolarda davacının imzası bulunmamaktadır.

Dava HUMK'nun yürürlükte bulunduğu tarihte açılmış olup, davalı vekili 14.09.2011 havale tarihli delil listesinde ispat aracı olarak banka kayıtları ile "her türlü yasal delil" ifadesi ile yemin deliline dayanmıştır.

Yapılacak iş, davaya konu döneme ilişkin aylık ücretlerin yatırıldığı banka kayıtları getirtilerek bir değerlendirme yapılarak ücretlerin bankaya yatırılmadığının anlaşılması halinde davalıya yemin teklifi hakkının olduğunun hatırlatılması ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek ücret alacağının bulunup bulunmadığı tespit edilmeli, çıkacak sonuca göre kıdem tazminatı alacağı hakkında bir karar vermektir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

3-İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda davacı iş akdini feshettiğine göre iş sözleşmesini fesheden taraf olması nedeniyle ihbar tazminatına hak kazanamayacaktır.

Mahkemece davaya konu ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/508, Karar No: 2017/9428, Tarih: 08.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/508 E.  ,  2017/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dilekçesinde belirttiği elektrik abonelikleri nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, haksız tahsil edilen bedellerden şimdilik 3.315,24 TL'nin her bir kesintinin ödenme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 25.12.2015 harç tarihli dilekçesi ile talebini 52.009,76 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacının elektrik abonelikleri nedeniyle düzenlenen faturalarda davalı tarafından tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi, olarak tanımlanmıştır.

./..

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili konularda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

./..

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili konularda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya ait 83 adet elektrik abonelik bulunduğu ve bu abonelikler nedeniyle düzenlenen faturalarda davalı tarafından tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin hesaplandığı, mahkemece de bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmiştir.

Mahkemece, davacıya ait olduğu bildirilen davaya konu aboneliklerin sayısı göz önüne alınıp, davaya konu aboneliklerin türleri (mesken mi?, ticari mi?, tarımsal sulama mı? vs.) hakkında bir araştırma ve belirleme yapılmadan, davacının bu sayıda olan aboneliği kullanıp kullanmadığı, düzenlenen faturaları ödeyip ödemediği gibi hususlar araştırılarak, davacının 6502 sayılı yasa kapsamında ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi olup olmadığı olmadığı noktasında bir değerlendirme yapılarak, olayda 6502 sayılı kanun hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılarak karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22506, Karar No: 2014/5863, Tarih: 27.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22506 E.  ,  2014/5863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Her iki sanık için beraat

1-2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA

2-2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine, beraatlerine karar verilmesi, yasaya aykırı ve yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden ise, suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında 2003 ve 2004 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılmış olan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.