muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21482, Karar No: 2013/8339, Tarih: 19.04.2013

Somut olayda, feshin kesinleştiği tarih itibariyle davacının ücreti emsal ücret araştırması yapılarak belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

3.Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitlerin ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitlerin ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde patlayıcı madde ustası olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Şahitler patlatma işlerinin hava kararmadan önce ve güvenlik nezaretinde yapıldığını beyan etmişlerdir. Bu durumda, davacının 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun değildir. Davacının yaptığı işin niteliği de dikkate alınarak günlük çalışma süresi belirlenmeli, çalışma süresinin yaz ve kış aylarında değişip değişmediği tespit edilmeli, gerekirse şahitler yeniden dinlenerek bilgilerine başvurulmalı, davalı işyerinden tüm puantaj kayıtları, işe giriş çıkış kayıtlara ilişkin varsa imza belgeleri celp edilmeli ve oluşacak sonuca göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, yapmışsa haftada kaç saat fazla çalıştığı belirlenerek sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmakla; hakkaniyet indirimi dışında reddedilen alacaklar sebebi ile davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi de hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/665, Karar No: 2022/2257, Tarih: 15.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/665 E.  ,  2022/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen cezai şart, uyarı ve reçete bedelinin tahsiline ilişkin işlemin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddi gerekmektedir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370/1 maddesi uyarınca onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370/1 maddesi uyarınca onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7467, Karar No: 2017/24353, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/7467 E.  ,  2017/24353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5572, Karar No: 2011/2258, Tarih: 22.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5572 E.  ,  2011/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 30.12.2009

No : 231/853

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıdan satın alınan motorun montajı sırasında kulpu kırıldığı için yere düştüğünü, kusurun müvekkilinde olmadığını, maldaki kusurdan dolayı kulpunun kırıldığını ve zararın meydana geldiğini, satış bedelinden indirim yapılması gerektiğini ileri sürerek ayıp nedeniyle malın değerindeki eksilmenin bilirkişi marifeti ile tespit edilmesini ve bu değerin davalıdan tahsilini ve ayıplı mal nedeniyle doğan ek zararların tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde satışa konu malın ayıplı olduğuna ilişkin bir saptamanın bulunmadığı, satılanın montajının alıcı tarafından yapılacağı ve montaj sorumluluğunun alıcıya ait olacağı hususu açıkça öngörüldüğü için meydana gelen zarardan dolayı davalı satıcının sorumlu tutulmasının düşünülemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu motor parçasında hasar meydana getirecek nedenler arasında dizayn hatası, imalat hatası veya kullanıcı hatası olabileceği 8.4.2009 tarihli bilirkişi raporunda belirtilmiştir. Davacı tarafından davalıdan satın alınan motorun yerine montajı için kaldırıldığı sırada üst kısmında bulunan kaldırma kulpunun iki noktadan kırılması şeklinde oluşan hasarın imalat hatasından kaynaklanması halinde motordaki hasardan davacının sorumlu tutulması düşünülemez. Bu durumda mahkemece dava konusu motor üzerinde inceleme yaptırılarak hasarın imalat hatasından mı yoksa montaj sırasında kullanıcı hatasından mı kaynaklanıp kaynaklanmadığı konusunda uzman bilirkişiden ayrıntılı ve yargı denetimine elverişli rapor alınıp deliller birlikte değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7331, Karar No: 2012/9970, Tarih: 08.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7331 E.  ,  2012/9970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/11/2009 gün ve 2007/259-2009/683 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/02/2012 gün ve 2010/2560-2012/1905 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, Avustralya'nın Fremantle şehrinden İstanbul'a ihraç edilen 6x20' konteyner muhteviyatı toplam 4080 karton "kaymağı alınmış süt tozu" yükünün taşıyanı olduğunu, davalı SABAY Shipping & Intl Fwdg Co. Ltd.'nin, söz konusu yükün İstanbul'da alıcısına teslim edilmesi için davacının acentesi sıfatıyla hareket ettiğini, ancak acente SABAY'ın, acentelik görevini suistimal ettiğini ve konu yükü, orijinal konşimento ibraz edilmeksizin Kiraz Süt Mamülleri Yem ve Gıda San. Tic. A.Ş.'ne teslim ettiğini, malı ihraç eden (satıcı) Fayrefıeld Foods Ireland Ltd, semeni tahsil edemediğini, böylece malın orijinal konşimento ibraz edilmeden teslim edilmiş olması nedeniyle mal bedeli kadar zarara uğradığını ve bu zarardan davacıyı sorumlu tuttuğunu bildirdiğini, acente SABAY'm acentelik görevini suistimal etmiş olması yüzünden müvekkilinin pasifinde çoğalma meydana geldiğini, acente S AB AY'ın, tüm yazışmalarda S AB AY Shipping & Intl Fwdg Co. Ltd unvanını kullandığını, acentenin bildirilen adresinde kurulu iki şirket mevcut olduğunu, her iki şirketin de aynı adreste kurulu olması ve unvanlarının birbirine çok benzemesi karşısında herhangi bir husumet sorunu yaşamamak için davacı tarafça her iki davalı aleyhine de icra takibi başlatıldığını, davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazlarının iptaline ve icra icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 19.10.2009 tarihli dilekçesi ile de 55.748,19 USD'nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın usul ve esas yönüünden reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/2560 E, 2012/1905 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekiil bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar vekili, davanın usul ve esas yönüünden reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/2560 E, 2012/1905 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekiil bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4656, Karar No: 2007/5256, Tarih: 12.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4656 E.  ,  2007/5256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı arsa sahibi, 28.08.1999 günlü noterden düzenlenen sözleşme ile davalı ...’in .... parselde inşaat yapmayı taahhüt ettiğini, ancak işi tamamlamadan terkedip, bağımsız bölümlerin tapularını da diğer davalılara devrettiğini ileri sürerek, akdin ve tapu kayıtlarının iptâl ve adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, bilahere davalılar.... ve .... aleyhine açtığı davadan feragat etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere, yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporuna göre akdin feshine, davalı .....’nin davacıdan satın almış olması ve diğer davalılar yönünden feragat edilmesi nedeniyle iptâl isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Cemaliye Deveciler aleyhinde açılan dava, iptâli istenen bağımsız bölüm tapusunun davacı tarafından devredildiği gerekçesiyle reddedilmiştir. Gerçekten de bu davalıya devir işlemi tapuda davacı tarafından yapılmıştır. Davacı satışın davalı yüklenici tarafından yapıldığını ve satış bedelinin de kendisine ödendiğini usulen ispat edememiştir. Nevar ki dava dilekçesinde (vesair deliller) demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılacağından, satışın davalı yüklenici tarafından yapılıp bedelin kendisine ödendiği yolunda davacının davalı .....’ye yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılıp sonucuna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Öte yandan davalı yüklenici Nurver aleyhinde açılan dava kabul edilip sözleşmenin feshine karar verildiğine göre vekille temsil olunan davacı için takdir olunacak vekalet ücretinin davalı ...’den tahsiline da karar verilmelidir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nci bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nci bent uyarınca kabulüyle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5546, Karar No: 2019/1616, Tarih: 18.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5546 E.  ,  2019/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2013 tarihli ve 2017/161 esas, 2017/284 sayılı kararı ile 5 ay 25 gün hapis cezasına hükümlü ...'in, denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Muğla İnfaz Hâkimliğinin 25/01/2018 tarihli ve 2018/132 esas, 2018/129 sayılı kararını müteakip, hükümlünün kendisine yüklenen denetim planını ihlâl ettiğinden bahisle denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A-6-b maddesi uyarınca kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair Muğla İnfaz Hâkimliğinin 11/04/2018 tarihli ve 2018/565 esas, 2018/565 sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/05/2018 tarihli ve 2018/865 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesinin 6. fıkrasında yer alan;

"Hükümlünün;

a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi,

b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi,

c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine, infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki düzenleme ile,

Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin hükümlünün uyarılması başlıklı 44. maddesinde yer alan;

"(1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlâli sayılır. Yükümlülüğün ihlâl edilmesi durumunda vaka sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya kanunda yazılı hallerde komisyonun önerisi üzerine ilgili hâkim tarafından uyarılır.

(2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır.

(2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır.

(3)Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlâl edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlâlin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında somut olayda, hükümlünün 09/02/2018 günü saat 15.00 ila 23.00 saatleri arasında koşullu olarak salıverilme imza takip çizelgesine imzasını atmayarak yükümlülüğünü birinci kez ihlal etmesi üzerine Muğla Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 05/03/2018 tarihli ve 2018/62 NKL sayılı yazısının hükümlüye 12/03/2018 tarihinde yapılan tebliği ile uyarıldığı ancak hükümlünün 12/03/2018 tarihli imza yükümlülüğünü de ihlal ederek yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği anlaşılmakla, yükümlünün bu duruma gerekçe olarak içmiş olduğu ilaçların etkisi nedeniyle 12/03/2018 tarihli imza yükümlülüğünü yerine getiremediğine ilişkin mazereti ileri sürdüğü, ancak soyut beyan dışında mazeretini haklı gösterecek bir delil bulunmadığı gibi itirazın da yerinde olmadığı, soyut beyan nazara alınarak denetime elverişsiz gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/10/2018 gün ve 94660652-105-48-7671-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilebilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.11.1977 gün ve 3-2 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bu yasa yolunun olağan üstü bir yasa yolu olması nedeniyle, her türlü hukuka aykırılık iddiası, kanun yararına bozma konusu yapılamayacak, bu kapsamda hâkimlerin takdir hakkı alanına giren ve suç işleyenler için bir hak teşkil etmeyen hususlar ile mahkemenin takdirine bağlı istekler ve uygulamadaki takdir yanılgıları veya takdirin yerinde olup olmadığının denetlenmesine ilişkin başvurular, temyiz yasa yolundan farklı olarak yasa yararına bozma konusu yapılamayacağından, bu yolla denetlenemeyecektir.