muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13000, Karar No: 2022/7140, Tarih: 11.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13000 E.  ,  2022/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 11/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14501, Karar No: 2023/3538, Tarih: 22.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/14501 E.  ,  2023/3538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum veya Kuruluşları veya Devletin Hüküm ve Tasarrufu Altındaki Taşınmazlara Tecavüz Etme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1. Didim (Yenihisar) Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Didim (Yenihisar) 2. Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın hazine vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, kamunun hüküm ve tasarrufunda bulunan hazine adına kayıtlı 1794 ada 1 sayılı parsele sanığın zeytin ağacı dikmek ve tarımsal amaçlı kullanmak suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. ... tarafından 21.04.2014 ve 08.01.2015 tarihlerinde birinci ve ikinci men kararları verilmiş ve kararlar infaz edildiği anlaşılmıştır.

3. İdari soruşturma aşamasında ve mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında, hazineye ait 1794 ada 1 nolu parsele zeytin ağacı dikmek sureti ile 10.000 metre kare tecavüz olduğu belirtilmiştir

4. Sanık tevil yollu suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, sanığın savunması, men kararları, infaz tutanakları, keşif, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ilk men kararındaki zeytin ağaçları ile ikinci men kararındaki zeytin ağaçlarının aynı olduğu, bu hususun mahkemece yapılan keşif neticesinde zirai bilirkişi raporu ile belirlendiği, buna göre ... tarafından verilen ilk men kararının infaz edilmediği gibi sanığın başkaca bir fiili kullanımının olmadığı, birinci men kararına konu olan zeytin ağaçlarının sökülmemesinin yasaya aykırı olarak ikinci tecavüz olarak nitelendirildiği anlaşılmıştır. Sanığın Didim Kaymakamlağının ilk men kararının infaz edilmediğinin anlaşılması ve sanığın söz konusu araziye başka yeni bir tecavüzünün olmaması nedeniyle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Didim(Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8882, Karar No: 2015/7751, Tarih: 25.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8882 E.  ,  2015/7751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/114537

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2010

NUMARASI : 2009/467 (E) ve 2010/392 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvuru süreleri, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, Anayasa'nın 40/2, CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olmayan karar açıklaması karşısında, sanık R.. C..'un da temyizi süresinde kabul edilerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Sanık S.. Ş..'ün savunması alınmadan hakkında mahkûmiyet kararı verilerek CMK'nın 193/2 maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- 28.08.2008 tarihli vergi tekniği raporunda; 03.03.2008 tarihli arama kararına istinaden Ankara Kaçakçılık ve Organize Suçlar Şube Müdürlüğü görevlileri tarafından gerçekleştirilen oparasyon kapsamında sanık R.. C..'un iş yerinde yapılan aramada ele geçen bilgi ve belgelerden faydalanılarak yapılan incelemeler sonucu sanıkların atılı suçu işlediği belirtilmiştir.

CMK’nın 116 ve devamı maddelerinde “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar düzenlenmiş ise de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesindeki suçlar yönünden anılan Kanun'un 142 ve devamı maddelerinde aramanın usul ve şartları ayrıca hükme bağlanmıştır. Buna göre vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemini genel kolluk görevlileri değil, vergi inceleme elemanları gerçekleştirilecektir. VUK'nın 147. maddesinde, “bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun arama ile ilgili bulunan hükümlerinin uygulanacağı"nın belirtilmesinden maksat, bu Kanun'un aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır.

Genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine, delil elde edilmesi amacıyla CMK uyarınca yapılan arama işlemi sonucunda, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nın 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ililişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabilir ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen deliller hukuka uygun kabul edilebilir ise de VUK’nın 359. maddesi kapsamındaki bir suç soruşturmasında arama kararı ve aramanın gerçekleştirilmesi işleminin VUK hükümlerine göre yapılması gerekir. Aksi halde elde edilecek delil hukuka aykırı olacağından, hükme esas alınamayacaktır.

Bu itibarla delillerin hukuka uygun elde edilip edilmediği ve aramanın yukarıda belirtilen mevzuat çerçevesinde yapılıp yapılmadığının belirlenmesi yönünden, sanıklar hakkında hangi suç nedeniyle soruşturmaya başlandığının, en başından beri vergi suçundan soruşturma yapılıp yapılmadığının tespiti ve arama kararı ile bu kararın icrasına ilişkin arama ve el koyma tutanaklarının aslı veya onaylı örneklerinin getirilmesi, öte yandan 213 sayılı VUK' nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçun oluşabilmesi için vergi tekniği raporunda dökümü yapılan ve sahte olarak düzenlendiği iddia edilen faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiğinden, 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlenen faturalardan kanaat oluşturacak sayıda onaylı suret yada asılları getirtilerek incelenmesi, soruşturma aşamasında polisteki beyanında suça konu ''L...LTD'' şirketinden aracı Beytullah Yılmaz vasıtasıyla komisyon karşılığı fatura aldığını beyan eden Hasan Basri Şanlıtürk ile adını zikrettiği B.Y. ve fatura kullanıcıları mükelleflerden kanaat oluşturacak sayıda tanığın dinlenmesi, gerektiğinde sanıklar ile yüzleştirilerek faturaları kimden, hangi ticari ilişki nedeniyle aldıklarının sorulması, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/5548 soruşturma numaralı dosyası akıbetinin araştırılarak dava açılmış ise dosyanın incelenmesi, özetinin duruşma tutanağına yansıtılarak bağlantılı yada mükerrer olup olmadığının belirlenmesinden sonra hukuki durumun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-2007 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin son faturanın tanzim tarihleri olan 31/12/2007 ve 09/02/2008 tarihlerinin suç tarihleri olduğu gözetilmeksizin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1 maddesindeki cezanın onsekiz aydan üç yıla kadar hapis iken 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle anılan maddedeki suç için üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörülmesi karşısında lehe yasa değerlendirmesi yapılmadan TCK'nın 7/2.maddesine muhalefet edilmesi ve 2008 takvim yılına ilişkin suçlar bakımından eksik cezaya hükmolunması,

b- Aynı takvim yılı içerisinde değişik zamanlarda birden fazla fatura düzenlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmemesi,

c-Düzenlenen fatura sayısı ve tutarına göre TCK'nın 3 ve 61. maddeleri gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle cezaya hükmolunması gerektiğinin düşünülmemesi kanuna aykırı,

b- Aynı takvim yılı içerisinde değişik zamanlarda birden fazla fatura düzenlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmemesi,

c-Düzenlenen fatura sayısı ve tutarına göre TCK'nın 3 ve 61. maddeleri gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle cezaya hükmolunması gerektiğinin düşünülmemesi kanuna aykırı,

d- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması, nedeniyle bu hususun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. Ş.. müdafii ile sanık R.. C..'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, sanıkların kazanılmış haklarının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca saklı tutulmasına, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/935, Karar No: 2013/4140, Tarih: 11.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/935 E.  ,  2013/4140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davalı Belediye Başkanlığı ile davacı arasında yapılan sözleşme gereği Belediye başkanlığınca yapılması öngörülen bir kısım işlemler karşılığı yola terkin edilen taşınmazların Belediyenin yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle davacı adına tescili, bu mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, davalı Belediye Başkanlığı ile davacı arasında yapılan sözleşme gereği Belediye başkanlığınca yapılması öngörülen bir kısım işlemler karşılığı yola terkin edilen taşınmazların Belediyenin yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle davacı adına tescili, mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yola terkin olup da yeniden davacı adına tescili mümkün olmayan taşınmazlar bedelinin davalı Belediye Başkanlığı ile diğer davalı eski Belediye Başkanı ...’dan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun 35. maddesi uyarınca, malikinin muvafakatı ile kamu hizmet ve tesisleri için ayrılmış bulunan yerler için eski maliklerince mülkiyet iddiasında bulunulamayacağı ve bedel istenemeyeceği belirtildiğinden, yol olarak terkin edilen bölümlerin bedellerine hükmedilemeyeceği gibi, yapılan incelemede taraflar arasındaki sözleşmeye konu cins tashihi ve parselasyon işlemlerinin Belediye Başkanlığınca yerine getirilmiş olduğundan, davanın her iki davalı açısından reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2311, Karar No: 2014/2596, Tarih: 04.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2311 E.  ,  2014/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2013/291-2013/189

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili şirketin 1992 yılında kurulduğunu, 2011 yılı itibariyle 50.000,-TL sermayesinin bulunduğunu, ağırlıkla inşaat taahhüt işi yaptığını; sayı ve iş hacmi bakımından kapasitesinin üzerinde iş üstlendiğini ve kamu ihalelerindeki hesap tarzı nedeniyle borca batık hale geldiğini; devam eden 13 işin tamamlanması, mevcut 14 adet dairenin satılması, bitme seviyesine gelen 20 dairenin bitirilerek satılması, tasarruf tedbirlerinin uygulanması, tahsilat yapılması ve ortakların sermaye arttırması suretiyle borca batıklıktan kurtulma imkanı bulunduğunu ileri sürerek iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, davacının kapasitesinin çok üzerinde sayı ve hacimde iş üstlendiği, sermaye artışının tam olarak gerçekleştirilmediği ve sembolik kaldığı, yargılama aşamasında Kuzey Irak'ta yapılacağı belirtilen sözleşme ile ilgili gelişme olmadığı ve borca batıklığın derinleştiği gerekçesiyle davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/842, Karar No: 2024/5494, Tarih: 25.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/842 E.  ,  2024/5494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/503 E., 2023/576 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin bozma öncesi 27.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dairemizce İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın ve vekalet ücretiyle sınırlı olmak üzere katılan vekilinin temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek "...Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 3 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.01.2024 tarihli ve 2024/6989 sayılı, hükmün gerekçesiz olduğu, zamanaşımı kapsamında bulunan takvim yılı olmasına rağmen bu hususun tartışılmadığı ve kazanılmış hakkın ihlal edildiği gerekçeleriyle hükmün bozulması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta, eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.01.2024 tarihli ve 2024/6989 sayılı, hükmün gerekçesiz olduğu, zamanaşımı kapsamında bulunan takvim yılı olmasına rağmen bu hususun tartışılmadığı ve kazanılmış hakkın ihlal edildiği gerekçeleriyle hükmün bozulması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta, eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tınaztepe Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın POS tefecilik kapsamında 2011 ve 2012 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan belgeleri sahte olarak düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın inkara yönelen savunması, vergi tekniği, inceleme ve suç raporları, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı ve diğer deliller dosya arasında olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığından 2011 olarak eksik gösterilen suç tarihinin, düzenlenen son belgenin tarihi olan 31.12.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Gerekçeli kararın Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olduğu, Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre Mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dava dosyasındaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin gerekçeye yansıtıldığı, bu itibarla Mahkeme kararının kanunî gerekçenin özelliklerini taşıdığı; 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiği ve düzenlenen son belgeye göre suç tarihi 31.12.2012 olup dava zamanaşımının gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu hususlara değinen bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.