muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17961, Karar No: 2018/4622, Tarih: 19.06.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/17961 E.  ,  2018/4622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.07.2011 ve 09.05.2012 günlerinde verilen dilekçeler ile irtifak hakkına müdahalenin önlenmesi ve yıkım talebi üzerine davaların birleştirilerek yapılan duruşma sonunda; davanın ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 06.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 08.07.2011 tarihli dilekçesi ile tapuda 1/2 pay maliki ... hakkında açtığı davada 6823 sayılı parsel 390 m2 arsa cinsli taşınmaz üzerinde davacı kurumun 20.07.1966 tarihli enerji nakil hattı irtifak hakkı bulunduğunu, taşınmaz üzerindeki binanın emniyet mesafesine tecavüzlü olduğu, 12.04.2011 ve 14.04.2011 tarihli ihtarnameler ile bildirildiği nedeni ile irtifak hakkına müdahalenin önlenmesi ve kal istenmiştir.

Birleştirilen davada davacı vekili dava konusu, 6823 parsel sayılı arsa cinsli taşınmazda diğer 1/2 pay maliki ... aleyhine açmış olduğu dava 17.05.2012 tarihinde birleştirilerek yapılan yargılamasında davalı tapuda 1/2 pay maliki ... binanın 30 yıllık yapı olup, iskan ruhsatı bulunduğu, son katın ise 17 yıl önce yapıldığı, enerji nakil hattına zararı bulunmadığını, emsal binaların da aynı şekilde olduğunu, taşınmaz üzerinde iki adet bitişik bina olup dava konusu binanın ise kendisine ait olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işbu dosya ile birleştirilen 2012/315 Esas sayılı dosya bakımından davanın kabulü ile 6823 parsel sayılı taşınmazın fenbilirkişi...tarafından düzenlenen 05.03.2014 tarihli bilirkişi raporu ve ekli krokisinde gösterildiği üzere, yatay ve düşeyden müdahalesinin önlenmesine, müdahaleli kısımların yıkılmasına, yıkım giderlerinin davalı tarafça karşılanmasına 06.07.2015 tarihinde karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Mahkemece, işbu dosya ile birleştirilen 2012/315 Esas sayılı dosya bakımından davanın kabulü ile 6823 parsel sayılı taşınmazın fenbilirkişi...tarafından düzenlenen 05.03.2014 tarihli bilirkişi raporu ve ekli krokisinde gösterildiği üzere, yatay ve düşeyden müdahalesinin önlenmesine, müdahaleli kısımların yıkılmasına, yıkım giderlerinin davalı tarafça karşılanmasına 06.07.2015 tarihinde karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Mahkemece, 15.03.2012 tarihinde yapılan keşif sonucu inşaat mühendisi ve elektrik mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 19.03.2012 tarihli raporda ve fen bilirkişinin 25.07.2013 tarihli ek raporunda dava konusu binada yatayda tamamen, düşeyde 2,76 m elektrik hattının irtifak alanı içinde bulunan toplamda yaklaşık 251,04 m2 alan kısmının ihlal kapsamına girdiğinden binanın yönetmelik şartına uymayan çatı katının yıkılarak yönetmeliğe uygun hale getirilmesi gerektiği belirtilmiştir. 20.02.2014 tarihinde yapılan ikinci keşif sonucu düzenlenen 05.03.2014 tarihli fenbilirkişisi kadastro teknisyeninin rapor ve krokisinde ise "...dava konusu taşınmazın hatta olan 5,00 m'lik emniyet mesafesini düşeyde 0,25 m ve 0,48 m ihlal ettiği, bu ihlal mesafesinin dava konusu 4 katlı binanın 3. Normal katının 2,03 m ve 1,80 m'lik kısmından başlayarak çatı istikametine doğru yükseldiği, söz konusu alan rapor ekinde sunulan krokisinde Düşey Plan başlıklı krokide A harfi ve kırmızı renkte taranarak gösterilmiştir. Yine rapor ekinde sunulan krokide yatayda olan tecavüzlü kısım ise mavi renkte taranarak gösterilmiştir..."

Yukarıda özetlenen birinci keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında binanın yatayda tamamen düşeyde 2,76 m elektrik hattının irtifak alanı içinde bulunan toplamda yaklaşık 251,04 m2 alanı kısmının ihlal kapsamına girdiğinden binanın yönetmelik şartlarına uymayan çatı katının yıkılarak yönetmeliğe uygun hale getirilmesi gerektiği yolundaki tespitlerine rağmen ikinci keşif sonucu düzenlenen 05.03.2014 tarihli fen rapor ve krokisinde "...düşeyde 0,25 m ve 0,48 m ihlal ettiği ... krokisinde düşey plan başlıklı krokide A harfi ile kırmızı renkte taranarak gösterildiği..." yönünde rapor düzenlemişlerdir. Mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden 05.03.2004 tarihli ikinci keşif sonucu düzenlenen kadastro teknisyeni bilirkişinin raporu esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişilerden taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra dava konusu taşınmazın irtifak hakkına tecavüzlü kısımlarının net olarak tespit edilip ayrıntılı ve infaza elverişli rapor düzenlettirmek ve bu rapor doğrultusunda HMK 297/2. maddesi gereğince tecavüzlü kısımların hüküm fıkrasında gösterilerek açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde tecavüzlü kısım kaldırılarak elatmanın önlenmesine karar vermek olmalıdır. Bilirkişi raporuna atıf yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Özay'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıran davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1215, Karar No: 2014/9680, Tarih: 26.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1215 E.  ,  2014/9680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 30. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2013

NUMARASI : 2012/24-2013/210

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 30. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/06/2013 tarih ve 2012/24-2013/210 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın 06.09.2006 tarihli kasa sayımında eksik olduğu anlaşılan 10.000,00 Euro’nun yanlışlıkla davalı şirket çalışanı diğer davalıya verildiğini ileri sürerek, anılan meblağın kur karşılığı 14.633,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı H.. Ç.., iddianın asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, kamera kayıtları ile davaya konu paranın davalı tarafından alındığının ispat edilemediği, davacının yemin teklifi üzerine davalının parayı almadığı konusunda yemin ettiği, davacının iddiasını ispatlayıcı başkaca delil göstermediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, alacak istemine ilişkin olup, davacı taraf kasa açığının diğer davalı adına davalı H.. Ç..’e yapılan ödeme sırasında oluştuğunu ileri sürerek, banka kamera kayıtlarına da delil olarak dayanmıştır. Davacı tarafından bozmadan sonra alınan bilirkişi raporuna kamera kayıtlarındaki görüntü netliğini sağlayacak teknik bilgi ve donanıma sahip görüntü çözümleme uzmanı bilirkişinin heyete dahil edilmesi gerektiğinden bahisle itiraz edilmiştir. Bu durumda, mahkemece bilgisayar ve görüntü konusunda uzman bilirkişiden delil olarak dayanılan kamera kayıtlarındaki görüntülerin netleştirilip netleştirilemeyeceği konusunda rapor alınarak, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şeklide hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1562, Karar No: 2019/3238, Tarih: 19.06.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1562 E.  ,  2019/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mağdur ...’ın gerekçeli kararda belirtilen haksız tahrik oluşturan davranışları nedeniyle sinirlenen sanık ...’nın bıçakla mağdur ...’ı göğsünden ve batın bölgesinden 2 bıçak darbesiyle yaraladığı, sanığın eylemi neticesinde oluşan yaralanmaların mağdurun yaşamsal tehlikeye geçirmesine neden olduğu anlaşılan olayda, mağdurdan sanığa yönelen haksız davranışların nitelik ve derecesine göre TCK’nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, asgari düzeyde indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 19/06/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20798, Karar No: 2024/4651, Tarih: 30.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/20798 E.  ,  2024/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/786 E., 2020/422 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hapis cezasının para cezasına çevrilmesi, aftan ve denetimli serbestlikten faydalanma taleplerine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Askerlik hizmetini yapmakta olan sanığın, 15.05.2012 tarihinde 10 gün süreli kanuni izne ayrıldığı, izin süresinin bitimi olan 25.05.2012 tarihinde Birliğine katılması gerekirken katılmayıp, daha sonra 08.06.2012 tarihinde kendiliğinden gelerek Birliğine katıldığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b ve 73 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında babasının rahatsızlığından dolayı Birliğine süresinde katılış yapamadığını beyan etmiştir.

Ümraniye Polis Merkezi Amirliğinin 14.12.2012 tarihli yazısı ekinde sanık hakkında yapılan tahkikat raporunun gönderildiği belirlenmiştir.

İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 12.10.2012 tarihli yazısı ve ekinde bulunan belgeler dava dosyasında mevcuttur.

Sanığa ait aile nüfus kayıt örneği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; suç tarihlerinde babasına bakacak kendisinden başka ve yaşça büyük kardeşlerinin de olduğu anlaşılan sanığın izin süresini geçirmesine ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların kanuni ve geçerli mazeretlerden olmadığı anlaşılmakla atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15976, Karar No: 2015/22963, Tarih: 22.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/15976 E.  ,  2015/22963 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kozan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI :

DAVACI : Y.. K..

DAVALI : S.. K.. vs.

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Aidiyetinin Tespiti

Y.. K.. ile S.. K.. aralarındaki Muhdesat Aidiyetinin Tespiti davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Kozan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.01.2014 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ev, ahır, samanlık ve deponun davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu muhdesatın ortak miras bırakan tarafından yapıldığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine, ... parsel üzerindeki teknik bilirkişinin 23.09.2013 tarihli raporunda gösterilen tek katlı ev, iki katlı ev ile ahır ve samanlığın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine, depo ile ilgili talebin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller değerlendirilerek karar verildiğine ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmadığına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bent haricindeki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

.//..

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

.//..

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki tek katlı ev, iki katlı ev ile ahır ve samanlığın davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın aidiyetine karar verilmesi doğru değilse de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları kısmen yerinde görüldüğünden kabulü ile temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca, birinci paragrafındaki "mülkiyetinin davacı Y.. K..'ya ait olduğunun tespitine" tümcesinin çıkarılarak, yerine "davacı Y.. K.. tarafından meydana getirildiğinin tespitine" sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasının bu şekilde düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 243,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15260, Karar No: 2012/39861, Tarih: 26.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/15260 E.  ,  2012/39861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 05.05.2008 tarihli ekspertiz raporu, ev arama tutanağı ve Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/962 değişik iş sayılı arama ve elkoyma kararının Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18819, Karar No: 2021/8026, Tarih: 02.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18819 E.  ,  2021/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Dairemizin 25/12/2018 Gün 2016/7145 E-2018/12793 K sayılı ilamında; “....Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir. Somut olayda davacı küçük ...’in yaralanıp geçici iş göremediğinden bahisle de maddi tazminat isteminde bulunulmuştur. Davacı ... tarihinde 13 yaşında olup hükme esas alınan ATK raporuna göre davacı küçüğün sürekli maluliyet oranının %3.3. olduğu, iyileşme süresinin 3 aya kadar uzayabileceği, bu süre zarfında mesleğini icra edemeyeceği ve %100 malul sayılması gerektiği tespit edilmiştir. Hesap bilirkişisi tarafından küçük ... için kaza tarihinden itibaren 3 ay için geçici işgöremezlik tazminatı hesabı yapılmış, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacı küçük Muhammet bakımından daimi maluliyet yanında 2.792,02 TL geçici iş göremezlik tazminatına da hükmedilmiştir. Küçük ... kaza tarihinde henüz 13 yaşında olup gelir getiren bir işte çalıştığının iddia ve ispat edilemediği, dolayısıyla tedavi müddeti boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığından, mahkemece geçici işgöremezlik zararı bulunmadığının gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir....” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonunda avanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 25.656,88 TL sürekli iş göremezlik tazminatının, dava tarihinden (14.07.2015) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yargılama yapılmış olmasına dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.314,84 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 02/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7185, Karar No: 2018/2094, Tarih: 21.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7185 E.  ,  2018/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen farik mümeyyiz raporunda yalnızca ''İş yerinden hırsızlık'' suçundan değerlendirme bulunduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen suça sürüklenen çocuğun gece vakti iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.