muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12243, Karar No: 2017/4392, Tarih: 30.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12243 E.  ,  2017/4392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadğına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalıdan Kocaeli 1.Aile Mahkemesi'nin 2005/627-662 sayılı ilamı ile boşandığını, davalı için 200.TL yoksulluk nafakası, müşterek çocuk için 200.TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, müvekkilinin, nafaka borcuna mahsuben, müşterek çocuk Tuana'nın özel okul masraflarını karşıladığını, yaptığı ödemelerin nafaka miktarlarının çok üzerinde olduğunu, buna rağmen müvekkili aleyhine Kocaeli 6.İcra Müdürlüğü'nün 2010/5713 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davacının nafaka ödemesini fazlası ile yaptığını belirterek, 22.400.TL nafaka borcundan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının kendi isteğiyle müşterek çocuğun özel okula gönderildiğini, özel okul masraflarının nafaka borcundan mahsubunun, davalı tarafından kabul edilmediğini belirterek, davanın tamamen reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 22,400.TL'lik ilamlı icra takibinin kısmen iptali ile davacının davalıya 16.530,20.TL nafaka borcu bulunduğunun tespitine, 16.530,20.TL nafaka borcu dışındaki davalının icra takibinin iptaline karar verilmiş, hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 29.05.2014 tarih, 2014/895 Esas, 2014/8556 Karar sayılı ilamı ile “... mahkemece takip tarihi itibariyle davacının borçlu olmadığı miktarın tespitine karar verilmesi gerekirken, yargılama sırasında davacı tarafından yapılan nafaka ödemelerinin düşürülmesi suretiyle, davalı alacağının takip tarihi itibariyle 16.530,20.TL olarak değerlendirilmesine sebebiyet verecek şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir...” gerekçeleri ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş ve davalının icra dosyasına konu alacağından feragat etmiş olması üzerine konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve taraf vekilleri yararına önceki ilam ile vekalet ücretleri takdir olunduğundan ve buna ilişkin karar kesinleşmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297.maddesine göre;

“(1) Hüküm "Türk Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297.maddesine göre;

“(1) Hüküm "Türk Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını.

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi.

(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenlenmiştir.

“Hükmün Yazılması” başlıklı 298.maddesi ise:

“(1) Hüküm, hükmü veren hâkim, toplu mahkemelerde başkan veya hükme katılmış olan hâkimlerden başkanın seçeceği bir üye tarafından yazılır.

(2) Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

(3) Hükümde gerekçesi ile birlikte karşı oya da yer verilir.

(4) Hüküm, hükmü veren hâkim veya hâkimler ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır.”

hükmü yer almaktadır.

Açıklanan hükümlerin ortaya koyduğu bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denilebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Hukuk Genel Kurulu’nun 05.10.2011 gün ve 2011/20-607 E.-604 K.sayılı kararında da bu ilkeler aynen kabul edilmiştir.

Bu açık düzenlemeler nedeni ile bozma ile önceki hüküm ortadan kalktığından bozma konusu yapılmayan istekler hakkında da olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulması gerekir. Bozma konusu olmayan isteklerin kesinleştiğinden söz edilerek karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi anılan usul hükümlerine aykırılık teşkil eder (HGK. 10.10.2012 gün ve 2012/9-851 Esas, 2012/705 Karar).

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesinde;

Bu açık düzenlemeler nedeni ile bozma ile önceki hüküm ortadan kalktığından bozma konusu yapılmayan istekler hakkında da olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulması gerekir. Bozma konusu olmayan isteklerin kesinleştiğinden söz edilerek karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi anılan usul hükümlerine aykırılık teşkil eder (HGK. 10.10.2012 gün ve 2012/9-851 Esas, 2012/705 Karar).

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesinde;

''Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur.'' hükmü bulunmaktadır.

HMK’nın 331. maddesinin birinci fıkrası; “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” yasal ifadesini içermektedir. Anılan madde doğrultusunda davanın konusuz kalması halinde davanın açıldığı tarihte haksız olduğu tespit edilen taraf yargılama giderini ödemekle yükümlü olacaktır.

Somut olayda, dava açıldığı tarihte davalının davacıya 22.400.TL nafaka borcu bulunduğu ve davalının takip başlatmakta haklı olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken mahkemece, uyuşmazlığın ön inceleme duruşmasından sonra konusuz kalması nedeniyle giderilmesi sebebiyle, davada kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 6.maddesinde yazılı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretleri yönünden yeninden hüküm kurulmaması ve yazılı şekilde kesinleşmiş olması nedeniyle taraf vekillerine yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından, hükmün HUMK.'nun 438/7.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2. bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT 6. md. uyarınca 2.688.TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6650, Karar No: 2020/19607, Tarih: 14.12.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/6650 E.  ,  2020/19607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı,

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı anlaşılmakla,

Katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3019, Karar No: 2025/945, Tarih: 23.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/3019 E.  ,  2025/945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2016/280 E., 2017/181 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın mahkumiyetine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 13.02.2017 tarihli ve 2016/280 Esas, 2017/181 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin huzurunda verilen 13.02.2017 tarihli kararı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî sürede 20.02.2017 tarihli temyiz nedeni içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, gerekçeli kararın 07.04.2017 tarihinde tebliğ edildiği ancak yapılan tebligatta, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre katılanlar vekiline yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle süre tutum dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1395, Karar No: 2008/2832, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1395 E.  ,  2008/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekillerince temyiz edilmiş, davalı Rektörlük vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili ile davalı Belediye Başkanlığı vekili gelmedi. Davalı ... vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, Belediye’nin talimatı ile diğer davalı için yapılan imalâtın bedelinin tahsili talep edilmiş, mahkemece alınan bilirkişi raporlarına dayanılarak alacağın her iki davalıdan müteselsilen tahsiline dair verilen karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamından davacı ile davalı Belediye arasında 12.02.1999 ve 22.03.1999 tarihli sözleşmelerin imzalandığı, bu sözleşmeler ile davalı Üniversiteye ait Avcılar Kampüsü Ana Giriş Kapısı Binası inşaatının ve çevre düzenlemesi işlerinin yapımı kararlaştırılmıştır. Dava konusu edilen işlerin ise sözleşme konusu işleri kapsamadığı ve bu sözleşmelerin devamı niteliğinde bulunan işlerden olmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Bu nedenle sözleşmelerin kapsamında kaldığı düşünülerek davalı Belediye’nin alacaktan sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Belediye hakkında açılan dava reddedilmelidir.

2- Davalı Üniversitenin temyiz itirazlarına gelince; işin bağış olarak yapıldığına dair diğer temyiz itirazları yerinde bulunmamakta ise de, dava konusu imalâtın Üniversitenin mülkiyetinde bulunan binaya yapıldığı ve Üniversitenin yararına faydalı imalâttan bulunduğu dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporu ile saptandığına göre davalı Üniversitenin BK’nın 413 ve devamı maddeleri gereğince imalât bedelinden sorumlu olduğunun kabulü gerekir. İşin yapıldığı tarihteki mahalli rayiçlerden bedel ödenmelidir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporu, dava dilekçesindeki rakamlar ve birim fiyatlar esas alınarak hazırlandığından mahkemece bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak imalâtın gerçekleştirildiği tarihlerdeki mahalli rayiçlerden bedeli saptanıp, davalı Üniversiteden tahsiline karar verilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalı Avcılar Belediye Başkanlığı’nın temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı Belediye yararına, 2.bentte yazılı nedenlerle de davalı Üniversite yararına BOZULMASINA, davalı Üniversite’nin diğer temyiz itirazlarının reddine, 550,00 YTL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil edilen davalı Üniversite’ye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı Belediye’ye geri verilmesine, 28.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16243, Karar No: 2017/630, Tarih: 25.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16243 E.  ,  2017/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 325- TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 370-TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m2 değerine 205-TL değer biçildiğinden alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacı TOKİ Başkanlığından peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/772, Karar No: 2023/1978, Tarih: 05.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/772 E.  ,  2023/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu 16 parsel sayılı taşınmazın tamamı bakımından ilk defa hangi tarihte imar planına alındığı, tamamının imar planı içerisinde olup olmadığı ve bu imar planı gereğince imar durumunun ne olduğunun belediyeden sorularak ilgili bilgi ve belgelerin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19841, Karar No: 2017/1045, Tarih: 06.03.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/19841 E.  ,  2017/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacılar, davalı ile ortak murisleri ...’ın maliki olduğu 102 ada 2 ve 5 parsel (imar öncesi 127 parsel) sayılı taşınmazlarını mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile muris adına tescilini istemiş, daha sonra isteklerini ıslah suretiyle miras payı oranında tapu iptal ve tescile dönüştürmüşlerdir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, murise ve onun ilk eşlerinden olan çocuklarına baktığını, murisin dava konusu taşınmazı duyduğu minnet duygusu ile kendisine devrettiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, murisin dava konusu taşınmazları eşi olan davalıya emek ve hizmeti karşılığı devrettiği, muvazaanın varlığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamı ve delillerden; davacıların 01.02.1991 tarihinde vefat eden muris ilk ve ikinci eşinden olma çocukları, davalının da 3.eş olduğu, davaya konu 127 nolu parsel sayılı taşınmazın tamamının muris tarafından 03.04.1989 tarihinde davalıya tapuda satış suretiyle temlik edildiği, taşınmazın imar görmesi sonucu 102 ada 2 ve 5 parsellerin oluştuğu, dinlenen tanıkların beyanlarından ve kolluk araştırmasından murisin satış tarihinde taşınmazı satmaya ihtiyacının olmadığı, davalının alım gücünün bulunmadığı, annesi ölen davacı ...'ye dedesi ve onun da ölümü üzerine dayısı tarafından bakıldığı, murisin ve üvey annesi olan davalının davacıyla ilgilenmedikleri anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

./..