muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2007/291, Tarih: 23.05.2007

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 236/1. maddesi hükmü uyarınca dava evrakında yapılan ikrar geçerlidir ve ikrar eden aleyhine, başka bir davada da kesin delil teşkil eder.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde; davalının boşanma davasında ibraz ettiği imzalı cevap dilekçesindeki beyanının, HUMK nun 236/1. maddesinde öngörülen mahkeme içi ikrar niteliğinde olup, görülmekte olan davada davalı aleyhine kesin delil teşkil ettiği ve 5.2.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında öngörülen yazılı belge mahiyetinde bulunduğu, her türlü kuşku ve duraksamadan uzaktır.

Nitekim; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 13.5.1992 gün ve E:1992/14-249 K:1992/323 sayılı kararında da aynı görüş benimsenmiştir.

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemece davacının iddiasını yazılı delille kanıtladığı göz önünde tutularak, dava konusu 3 numaralı bağımsız bölümün, davalının çocukları tarafından satın alındığının K....ü ile, davacı çocuğun payı oranında talebin hüküm altına alınması gerekirken; yanılgılı gerekçeyle davanın reddine dair verilen önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının K....ü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 23.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4963, Karar No: 2024/233, Tarih: 17.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/4963 E.  ,  2024/233 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli 2015/103 Esas, 2015/183 Karar sayılı sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli 2015/103 Esas, 2015/183 Karar sayılı kararına sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 02.12.2019 tarihli 2018/2355Esas 2019/11228 Karar sayılı kararı ile;

"...lehe hükümler istemi bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin düzenlendiği TCK'nın 50. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması,

Katılanlar kendilerini aynı vekaletname ile aynı avukata temsil ettirmeleri nedeniyle, katılanlar ..., ..., BeyzaNursin Yeni, ..., ... yararına tek vekalet ücretine, katılan ... hakkında ise ayrı bir vekaletname ile kendini yukarıda adı geçen katılanlar ile aynı avukata temsil ettirmesi nedeniyle ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği gözetilmeyerek katılan taraf lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Katılanlar kendilerini aynı vekaletname ile aynı avukata temsil ettirmeleri nedeniyle, katılanlar ..., ..., BeyzaNursin Yeni, ..., ... yararına tek vekalet ücretine, katılan ... hakkında ise ayrı bir vekaletname ile kendini yukarıda adı geçen katılanlar ile aynı avukata temsil ettirmesi nedeniyle ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği gözetilmeyerek katılan taraf lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine ve temyiz incelemesine konu Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli 2020/56 Esas, 2020/496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 30.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.09.2021 tarihli ve 2021/104541 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza verildiğine, sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiği ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 05.02.2015 günü 18:30 sıralarında ölen sürücü ...’nin kullandığı ... plaka sayılı aracı ile Trabzon istikametinden Yomra istikametine doğru seyri sırasında, sanığın yönetimindeki kamyonu ile Rize istikametinden gelip Yomra içerisine girmek için Namık Kemal mahallesi Sifla kavşağı isimli yerde sanığın sol tarafa kavşağa girdiğinde, seyir istikametine göre sağdan gelen ve geçiş hakkı önceliği olan ölenin kullandığı araca ilk geçiş hakkını tanımadan gerekli kontrolleri yapmadan tedbirsizce kavşağa girmesi sonucu, ölen otomobil sürücüsünün 9.80 metre fren izi bırakıp sağa manevra yapmasına rağmen duramayarak sanığın kullandığı ... plakalı kamyonun sağ arka yan kısmına tüplerin olduğu noktadan çarpması suretiyle ölümlü ve yaralamalı trafik kazası meydana gelmiştir.

2.Kaza tespit tutanağına göre, bu kazanın oluşumunda sürücü ...’in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 84 üncü maddesinde yer alan sürücülere ait kusurlardan sayılan 57 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendini ihlal ettiği, diğer sürücü ...’nin ise aynı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kuralını ihlal ettiği belirlenmiştir.

3. Savcılık aşamasında alınan 10.02.2015 tarihli bilirkişi raporu İle:

2.Kaza tespit tutanağına göre, bu kazanın oluşumunda sürücü ...’in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 84 üncü maddesinde yer alan sürücülere ait kusurlardan sayılan 57 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendini ihlal ettiği, diğer sürücü ...’nin ise aynı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kuralını ihlal ettiği belirlenmiştir.

3. Savcılık aşamasında alınan 10.02.2015 tarihli bilirkişi raporu İle:

a-...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyonu ile Arsin istikametinden gelmek suretiyle ... yönünden kavşağa giriş yaptığı, ancak her ne kadar yolu kullanma önceliği trafik ışıklı işaretleri ile düzenlenmemiş ise de, kavşak içerisinde kendisine hitap eden DUR işaret levhası olmasına rağmen, (Yomra Merkez istikametine giriş yapmak için) Trabzon'dan seyir halinde olduğu yol bölümüne kontrolsüz bir şekilde geçiş yaptığı, çarpanın da yine bu yol bölümünün ortasına yakın bir yerde olduğu, Trabzon C. Başsavcılığı'nın 2015/1593 Soruşturma nolu dosya içeriği yol ve çevre koşulları ışığında değerlendirildiğinde; ... plaka sayılı kamyon sürücüsü ...'in kazanın meydana geldiği kavşakta yolun kullanılması ışıklı trafik işareti ile düzenlenmemiş olmasına ve kontrolsüz kavşak olmasına rağmen kavşak içerisinde (her iki yön için de) çıkış yapmakta olan ... sürücülerine hitap eden DUR işaret levhasına uymadığı, ifadesinde bir süre durarak geçiş yapmakta olan araçların geçişini beklediği ancak görüş alanını kapatan ya da kısıtlayan cisim ve durum olmamasına rağmen, (kendi beyanında ... plakalı aracı gördüğü ancak uzak olduğundan geçebileceğini düşünerek hareket ettiğinden) Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 109 uncu maddesinin (a) bendinde belirtilen "Kontrolsüz kavşağa yaklaşan sürücüler, kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamak, dikkatli olmak, geçiş hakkı olan araçların önce geçmesine imkan vermek zorundadırlar" kuralına uymayarak ... plakalı otomobilin emniyetle geçişini beklemeyerek direk geçmekte olan bu aracın seyir halinde bulunduğu yol bölümüne çıkmış olduğundan, 2918 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca "Trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikte gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk ve yükümlülüklere uymamak" kusurunu ihlal ederek kazaya sebebiyet verdiğinden 1. Derecede Asli Kusurlu Olduğu,

b- ... plaka sayılı otomobil sürücüsü ...'nin ise her ne kadar kaza tespit tutanağında (araçların cinsi de göz önüne alınarak) azami hız limitinin 110 km/s olarak belirtilmiş ise de kaza saati itibariyle havanın yağmur yağışlı oluşu sebebiyle yol yüzeyinin ıslak oluşu, yol aydınlatması mevcut ve faal olmasına karşın gün durumunun gece karanlık olduğu, yeteri kadar ilerisinin görüşe açık olamayacağı, raporda belirtilmiş olduğu şekilde yerleşim yeri (meskun mahal) oluşu ve kontrolsüz kavşağa yaklaşıyor olmasına karşın yeteri kadar aracının hızını azaltmadığı, hızını gösterir çarpma şiddeti ile aracının ön kısmı ile çarpmış olduğu kamyonun arka kısmını 30 derece kadar otomobil yönünde kaydırması, aracın ön kısmının göğüs tabir edilen yere kadar ezilerek geldiği ve kendisinin exs olacak ve ön sağ koltukta yolcu olarak bulunan ...'ın yaşamını tehlikeye düşürecek şekilde yaralanmış olduğundan, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin (2918 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi) 101 inci maddesinin (b) fıkrasındaki sürücüler "hızlarını kullandıkları aracın teknik özelliğine görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak" kusurunu ihlal ettiği belirlenmiştir.

4.Yapılan ölü muayene tutanağı ile kişinin kesin ölüm sebebinin genel beden travmasına bağlı kot, pelvis ve alt ekstremite kemik kırıklarıyla iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama olduğu tespit edilmiştir.

5. K.T.Ü Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın 17.03.2015 Tarihli Adli Raporu İle; ...'ın 04.02.2015 tarihinde ... içi trafik kazasına bağlı yaralanması sonucu meydana gelen arızasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek hafif nitelikte olmadığı, vücutta kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.UYAP sistemi üzerinden yapılan taraf ayrıntılı sorgulama ekranında sanığın hükmün tefhim tarihinde cezaevinde bulunmadığı, sanığın 03.06.2020 tarihinde cezaevinden çıkış yaptığı anlaşılmakla, mahkemenin karar celsesinde hükmün tefhim edildiği anda sanığın Beşikdüzü Ceza İnfaz Kurumunda bir başka suçtan hükümlü olduğu ve duruşmada hazır edilmeyerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196 ncı maddesinin beşinci fıkrasına aykırılık nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bir kişinin ölmesine ve bir kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu, sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmama gerekçesinin yerinde olduğu ve sanık hakkında lehe hükümlerin değerlendirildiği anlaşıldığından, sanığın müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli, 2020/56 Esas, 2021/496 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5442, Karar No: 2025/5088, Tarih: 28.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/5442 E.  ,  2025/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/721 E., 2024/367 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sanıklar hakkında 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanık ...'un ortak ve yetkili temsilcisi, sanık ...'in ise ortağı olduğu ve 14.11.2008 tarihinde mükellefiyet tesis edilen ... Ltd. Şti. tarafından anılan yıllarda birden fazla toplamda 14.833.205,50 TL tutarında fatura düzenlenmesine rağmen şirketin bu miktarda fatura düzenleyebilecek yeterlilikte kapasite ve organizasyonunun bulunmaması; sanık ...'un alınan ilk savunmasında, şirket kurmadığını, bu olayı yeni öğrendiğini belirtmesine rağmen, aşamalarda alınan savunmalarında, Hacer'le birlikte şirket kurmak istediklerini, belgeleri hazırladıklarını, ancak aynı isimle başka bir şirket olduğu için şirketi kurmadıklarını, iş yerini hiç görmediğini beyan ederek çelişkili savunmada bulunması; alınan bilirkişi raporuna göre, 21.11.2008 tarihli yoklama fişi başta olmak üzere şirket kuruluşunda düzenlenen diğer bir kısım belgedeki imzaların sanık ...'a ait olduğunun anlaşılması; diğer taraftan sanık ...'in, ... birlikte 2008 yılında şirket kurduklarını, 2 ay şirkette kaldıktan sonra şirketten fiilen ayrılıp Ankara'ya döndüğünü savunmasına karşın, 15.08.2012 tarihli yoklama fişindeki imzanın sanık ...'in eli ürünü olduğunun tespit edilmesi, ayrıca sanığın şirket kurulurken para almadığını ancak bir kez kâr adı altında 600,00 TL aldığını beyan etmesi karşısında; sanıkların savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun kabulünde zorunluk bulunduğu ve fikir ve eylem birliği içerisinde yüklenen suçu işledikleri gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

2. Kabul ve uygulamaya göre; 7394 sayılı Kanun'la değişik 213 sayılı Kanun'un 359/6. maddesinde "Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenleme uyarınca, suç tarihinin düzenlendiği tespit edilen son fatura tarihi itibarıyla 01.05.2013 tarihi olduğu, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yılları yönünden hüküm tarihi itibarıyla dava zamanaşımının henüz dolmadığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, başkan vekili ...'ın ... hakkındaki 2012-2013 takvim yıllarında kurulan mahkumiyet hükmünün onanması, Hacer Pınar hakkında beraat kararının bozulması, düşme hükümlerinin de onanması yönünden karşı oyu ile oy çokluğuyla BOZULMASINA, 28.04.2025 tarihinde karar verildi.

(Karşı oy)

KARŞI OY

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 28/04/2025 tarihli ilamındaki bozma düşüncesine aşağıda belirtilen gerekçeler ile katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu bozma üzerine verilen yerel mahkeme kararında 2008, 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak her iki sanık hakkında CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞME, 2012 ve 2013 takvim yıllarındaki sahte belge düzenlemek suçları bakımından sanık ... hakkında CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca BERAAT; sanık ... hakkında ise 2012 ve 2013 takvim yıllarındaki sahte belge düzenleme suçlarından ise CMK'nin 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile CEZALANDIRILMASINA ilişkin farklı hükümler kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanıklardan ... hakkında birden fazla takvim yılına (2012 ve 2013) ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından 213 sayılı VUK'nin 359/b ve TCK'nin 43/1 ve 62 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; diğer sanık ... hakkında aynı takvim yıllarına tekabül eden sahte belge düzenleme suçları bakımından beraatine; 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin sahte fatura düzenleme suçları bakımından ise karar tarihi itibarıyla olağanüstü zamanaşımının dolduğuna işaretle, düşme kararları verilmiştir. Düşme kararları yönünden yerel mahkemenin değerlendirmesi usul ve yasaya uygundur.

Aynı şekilde dosya kapsamı itibarıyla sanıklardan ... bakımından sübuta eren 2012 ve 2013 takvim yıllarına ilişkin sahte belgede düzenlemek suçlarından zincirleme suç hükümlerine göre hüküm kurulması isabetlidir.

Ancak, sanık ... bakımından delil yetersizliğinden beraat gerekçesine dayalı beraat hükümleri kurulması da -adı geçenin savunmasının aksine 15.08.2012 tarihli yoklama fişindeki imzanın kendisine ait olması...bir kez kar adı altında 600 TL aldığını beyan etmesi karşısında- atılı suçun sübuta ermesine rağmen yetersiz inceleme sonucu beraat kararı verilmesi isabetsizdir.

Sanıklara atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( ..., Ceza Hukukunda Zamanaşımı, .... Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; ..., Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca..., Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında her iki sanık bakımından 2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçları bakımından verilen düşme hükümlerinin onanması gerekir.

Buna karşılık sanıklardan ...'nın savunmasını dayanaksız bırakan yoklama fişindeki imzası ve aşamalarda bir kez kar adı altında para almış olması sebebiyle beraat hükümlerinin bozulması; ancak sanık ... yönünden sübut bulan 2012 ve 2013 takvim yıllarındaki sahte belge düzenlemek suçlarından TCK'nin 43/1 maddesi de gözetilerek kurulan hükmün ise onanması gerekir.

Yukarıda izah edilen gerekçeler ile tüm kararların bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 28/04/2025