muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/304, Karar No: 2014/1170, Tarih: 26.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/304 E.  ,  2014/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2013/87061

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 18/12/2012, 2012/412 (E) ve 2012/671 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mustafa'nın suçunun sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bir olayda sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğunun kabulü için, suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet eden bölge, darbe adedi ve şiddeti, hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve özellikleri, sanığın kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı eylemine son verdiği gibi ölçütlere bakılması gerekmekte olup;

Mağdur Bilal'in oğlu olan Hasan ile sanığın kardeşi arasında olaydan önce yaşanan kavga nedeniyle, sanığın olay günü, mağdurun ikametine gelip elindeki bıçakla zorla mağdurun evine girerek Hasan'ı aramaya başladığı, bu sırada sanığın babası olan M.. A..’nın da olayı öğrenerek mağdurun evine geldiği, mağdurun evden çıkmalarını istemesi üzerine aralarında çıkan kavga sırasında mağdur Bilal'in bıçakla M.. A..’nın göğüs bölgesine bir kez vurarak onu yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı ve bu eylem nedeniyle hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün Dairemizce onanarak kesinleştiği, sanığın da kavga sırasında üzerinde bulunan bıçakla mağdur Bilal'in batın bölgesine üç kez vurduğu, batına nafiz olan üç ayrı yara nedeniyle mide ve karaciğer yaralanmasına bağlı olarak mağdur Bilal'ın yaşamsal tehlike geçirecek nitelikte yaralandığı olayda, yukarıda belirtilen kriterlerden suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı, yaraların yerleri ve niteliği dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine incelenen hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11244, Karar No: 2019/18508, Tarih: 18.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/11244 E.  ,  2019/18508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 02.09.2009 tarihinde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, istenildiğinde yararlanıp yararlanamayacağı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının, ilgili ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan sorulduktan,

2-Dava konusu Merkez ... mahallesi 437 ve 439 parsel sayılı taşınmazların değerlendirme tarihi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... mahallesi 537 parsel sayılı taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında, dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri, İlgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

4-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Kireçhane mahallesi 537 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kaydının Tapu Müdürlüğü’nden getirtildikten,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye ticari nitelikte olan yerlere olan mesafeleri fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplar mahkeme hakimince denetlenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2038, Karar No: 2019/7130, Tarih: 25.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/2038 E.  ,  2019/7130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : . İş Mahkemesi

A)Davacı İstemi;

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin geçirdiği iş kazası nedeniyle fazlaya ilişkin talep hakkını saklı tutarak 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini 119.809,00 TL’ye artırmış, iş bu dava ile birleşen dava dosyasında ise 100.000,00 TL manevi tazminatın aza tarihinden faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davacının yaşamış olduğu kazada müvekkilin hiçbir kusurunun bulunmadığını, her türlü iş güvenliğinin alındığını, davacıya iş güvenliği konusunda eğitimler verildiğini, ancak davacının kaza anında iş güvenliği elbisesi, kemerini kullanmadığını, talep edilen manevi tazminatında fazla olduğunu haksız bir kazanç olarak görüldüğünü, ayrıca manevi tazminatın 10 yıl sonra açıldığını bu yüzden zamanaşımına uğradığını, beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı :

İlk derece mahkemesince 98.520,02 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 06/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı :

İlk derece mahkemesince verilen kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Mahkemece, kusur tespiti yönünden 3 kişilik heyetten alınan 28/10/2010 ve 07/04/2012 tarihli bilirkişi raporlarındaki tespitlerin dosya kapsamıyla uyumlu olduğu buna göre yapılan maddi tazminat hesabında ve davacının tazminat hesabına esas ücretinin belirlenmesinde bir hatanın bulunmadığı ancak davacının maluliyet oranı ,olay tarihi, iş kazasının meydana geliş şekli, tarafların olaydaki kusur durumları, davacının olay nedeniyle duymuş olduğu manevi ızdırap, maluliyet durumu, ekonomik koşullar dikkate alındığında mahkemece hüküm altına alınmış olan 30.000,00 TL manevi tazminat takdirinin fazla olduğu, 12.000,00 TL manevi tazminat takdirinin hakkaniyete daha uygun olacağı kanaatiyle davalının manevi tazminatın miktarına ilişkin istinaf talebinin kabulü ile bu konudaki hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, 98.520,02 TL maddi tazminat ile 12.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 06/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

E) Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye mahkemesince, hükmedilen manevi tazminatın, davacının kaza tarihindeki yaşı, maluliyet oranı ve uğradığı kayıplar dikkate alındığında çok düşük olduğunu kararın bozulmasını talep etmiştir.

E) Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye mahkemesince, hükmedilen manevi tazminatın, davacının kaza tarihindeki yaşı, maluliyet oranı ve uğradığı kayıplar dikkate alındığında çok düşük olduğunu kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya karşı ileri sürülen zamanaşımı definin karşılanmadığını, kusur oranlarının tespiti yönünden itirazlarının karşılanmadığını, davacı işçinin ağır kusurlu hareketi neticesinde illiyet bağı kesildiğinden müvekkili şirkete sorumluluk yüklenemeyeceğini, davacıya %20 oranında tali derecede kusur atfedilmesinin hatalı olduğunu, davacının kurumca karşılanmayan bir zararı bulunmadığını, maluliyet oranına itirazın karşılanmadığını, tazminat hesabına esas ücret miktarının gerçek ücret üzerinden yapılmamış olmasının hatalı olduğunu, tazminata esas ücretin sendikalardan, ...Kaynakçılar Derneğinden, Çevre Şehircilik Bakanlığından ve ...verilerinden elde edilen miktarların ortalamasının alınması suretiyle davacı işçinin asgari ücrete ortalama fazlalık miktarının 1.94482 olarak bulunduğunu, sendika üyesi olmayan işçiye dair emsal ücretin hükme esas alınmasının hatalı olduğunu,kabul anlamı taşımamak üzere gelen kayıtlardan Çevre ve Şehircilik Bakanlığının bildirdiği ücretin kabul edilebilir olduğunu, bilinen (işlemiş kazanç dönemi) ve bilinmeyen (iskontolu kazanç dönemi) dönemin başlangıç ve bitiş tarihlerini belirlemesinin hatalı olduğunu, rapor tarihi olan 25/01/2018 tarihinin biline dönem sonu olarak esas alınması gerekirken 31/12/20128 tarihinin esas alındığını, maluliyet oranı %60’dan düşük olduğundan pasif devre hesabının yapılması mümkün olmadığını, manevi tazminata fazla hükmedildiği, faiz başlangıç tarihi hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

1- Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, 06/05/2006 tarihli iş kazasında sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

1- Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, 06/05/2006 tarihli iş kazasında sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, Davalı ...İnşaat A.Ş.’nin ve iş bu şirketle birleşmek suretiyle infisah eden davalı... İnşaat Tic. A.Ş’nin olay tarihinde Dalaman Havalimanı Yeni Dış Hatlar Terminal Binası yapım işini yürüttükleri, işçinin bu şirketlerin işçisi olarak iskele üzerinde kaynak yaparken yüksekten düşerek kaza geçirdiği, olayın SGK tarafından iş kazazı olarak kabul edildiği ve sürekli iş göremezlik oranının itirazlar neticesinde Adli Tıp Genel Kurulundan alınan rapora göre %11 olarak kesinleştiği, iş kazasının gerçekleşmesinde Davalı YDA ve... İş Ortaklığı %80 oranında kusurlu kabul edilirken, davacının %20 oranında müterafik kusurunun bulunduğunun tespit edildiği, hükme esas alınan 25/01/2018 tarihli ek hesap raporunda Türkiye İnşaat Sanayi İşçileri Sendikası, Yol İş Sendikası, ...Kaynakçılar Derneği, ...ve Çevre Şehircilik Bakanlığı tarafından bildirilen emsal mahiyetteki ücretlerin ortalaması alınarak asgari ücretin 1,94 katı düzeyindeki ücret üzerinden hesap yapıldığı anlaşılmıştır.

Taraflar arasında maddi tazminatın hesabı noktasında uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere tazminatın saptanmasında, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, göremezlik ve müterafik kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin ve destek görenin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Dairemizin ve Yargıtay'ın oturmuş, yerleşmiş görüşlerindendir.

Öte yandan kazalının maddi tazminat alacağının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması ön koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödemek amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Gerçek ücretin ise; öncelikle toplu iş sözleşmesi ile imzalı bordrolara, bunların yokluğu halinde ise işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücrete göre tespit edileceği, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş olan miktarın ücret olarak değerlendirilemeyeceği, Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı şirketin üstlendiği inşaat işyerinde “kaynak işçisi” olarak çalıştığı buna göre davacının asgari ücretle çalıştığının kabulü hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, sendikasız işçi için sendikalar tarafından bildirilen ücretin de esas alınmak suretiyle belirlenen asgari ücretin 1,94 kat düzeyindeki ücretin esas alınması da hatalı olmuştur. Aynı zamanda bilinen (işlemiş devre) hesabının rapor tarihi esas alınarak yapılması bu tarihten sonra ise bilinmeyen (işleyecek devre) hesabına geçilerek hesabın sürdürülmesi gerektiği açık olmasına karşın; mahkemece hükme esas alınan raporda bilinen dönem sonunun rapor tarihi olan 25/01/2018 tarihi olarak esas alınması gerekirken; 31/12/2018 tarihi olarak esas alınarak hata yapıldığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece yapılacak iş, davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak, 25/01/2018 tarihli hesap raporunda esas alınan ücretin, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından bildirilen asgari ücretin 1,57 katı düzeyindeki ücret olarak esas almak ve bilinen (işlemiş) devre sonu olarak da rapor tarihi olan 25/01/2018 tarihini esas alarak bu tarihten sonra ise yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskonto yapmak suretiyle bilinmeyen (işleyecek) devre hesabına devam etmek suretiyle hesap bilirkişiden ek rapor almak, alınacak raporda davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek, rapordan sonra yürürlüğe giren asgari ücret farklarını rapora yansıtılmamasına dikkat etmek suretiyle, belirlenecek maddi tazminat hesabını hükme esas alarak bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 25/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/265, Karar No: 2012/5664, Tarih: 15.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/265 E.  ,  2012/5664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/09/2011

Davacı tarafından davalı aleyhine açılan tapu iptali ve tescil ve ecrimisil davasının yapılan yargılamasında mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı M. vekili ile davalılar E. ve A. vekilince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.05.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat gelmedi, diğer temyiz eden davacı M.A. vekili Avukat H. D., temyiz edilen müdahil davacılar E.A. vd. vekili Avukat Ö.B.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 169 ada 50 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan A. ve kardeşleri adına kayıtlı iken, pay temlikleri görüp, 22.03.1989 tarihinde tamamı alım ile davalı E. adına kaydedildikten sonra 11.12.1989 tarihinde tamamının satış ile muris adına tescil edildiği ve miras bırakanın maliki olduğu bu taşınmazının davalı A.’a satışı konusunda satış vaadinde bulunarak tapuda ferağı için de dava dışı İ.. A..’i vekil tayin ettiğine dair Adana 4. Noterliği’nde 09.07.2004 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ve ferağı havi vekaletname düzenlediği, adı geçen vekili tarafından da taşınmazın anılan vekaletname dayalı olarak 13.07.2004 tarihinde ve satış suretiyle davalı A. Turhak’a temlik edildiği, taşınmaz kaydına 25.08.2004 tarihinde muris lehine 10 yıllık kira şerhi verildiği, A.’ın da taşınmazı 16.04.2009 tarihinde satış yoluyla davalı E. A..’e devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki;  bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı tarafın dayandığı banka dekontunda, ilk el davalı A.’ın, taşınmazın satışına ilişkin olmak üzere 80.000.-TL.'sını miras bırakan A.’in mevduat hesabına, “taşınmazın satışına ilişkin olduğu” da gösterilerek yatırdığı görülmektedir. Anılan bu belgenin sıhhati konusunda bir irade beyanında bulunulmadığı gibi, aksi de kanıtlanmış değildir.

Öte yandan; çekişmeli taşınmazın miras bırakan tarafından A.’a temlikinin altında yatan gerçek, taşınmazı sonradan edinen ve ikinci el konumunda bulunan E.’un talimatı olup, gerçekte O’nun taşınmazı muristen satın aldığına ilişkin E.’un Emniyetteki ifadesi, mahkemece muris muvazaasının hukuki gerekçesi olarak kabul edilerek, bu gerekçeyle 01.04.1974 tarih ve ½ Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanması cihetine gidilmiş ise de, böylesi bir savunmada anılan İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı, Borçlar Kanununun genel muvazaayı saptayan 18. maddesi şumulü kapsamında olduğu kabul edilmelidir.

Öyleyse; bu olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Öyleyse; bu olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Bozma nedenine göre davacı M.’nin temyiz itirazlarının reddine. Davalılar A. ve E.’un temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.