muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13998, Karar No: 2015/5516, Tarih: 04.06.2015

Her ne kadar mahkemece temyiz istemi miktar yönünden reddedilmiş ise de davalı aleyhine hüküm altına alınan alacak miktarı takibe konu edilen ve mahkemece davacının borçlu olmadığı kabul edilen alacak olan 1244,04 TL ile birlikte, her biri 300 TL değerinde 01/10/2013, 01/11/2013, 01/12/2013 ve 01/01/2014 vadeli senetlerin bedelleri toplamı olan 1200 TL dikkate alındığında hüküm altına alınan ve temyize konu edilen değer miktarı toplam 2444,04 TL olup hüküm tarihi itibarıyla temyize konu değer 1890,00 TL nin üzerinde olduğundan yerel mahkemenin 04/11/2014 gün ve 2013/985 Esas, 20147965 Karar sayılı miktar yönünden temyiz isteminin reddine dair ek kararın bozularak kaldırılmasına oybirliği ile karar verilip, davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının Uşak 3. İcra Müdürlüğünün 2013/3543 sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine dayalı icra takibi başlattığını, senetlerin dayanağının müvekkilinin kefil sıfatıyla imzaladığı 01/02/2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi olduğunu, senetlerin müvekkili tarafından kira sözleşmesine dayalı olarak güvence amacıyla davalıya verildiğini, her ay kira bedeline karşılık gelen 300 TL bedelli 12 adet senet alındığını, davalının aynı kira sözleşmesine dayalı olarak kiracı hakkında da 2013 yılı Mayıs ve Haziran ayları kira alacaklarının tahsili için Uşak 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2296 sayılı takip dosyası ile icra takibi başlattığını, kiracının o icra takibine itiraz ettiğini, takibin durduğunu, kiralanan işyerinin haklı nedenlerle 15/05/2013 tarihinde boşaltıldığını, bu hususun davalıya ihtarname ile bildirildiğini, anahtarların Uşak 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2296 sayılı dosyasında kiracı tarafından icra müdürlüğüne teslim edildiğini, belirterek borçlu olmadığının tespitine, Uşak 3. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3543 Esas sayılı takibin iptaline, bedelsiz kalan ve davalı tarafından teslimi yapılmayan 01/02/2013 tanzim tarihli 01/10/2013, 01/11/2013, 01/12/2013, 01/01/2014 vadeli 300,00 TL meblağlı kalan dört adet senedin iptaline, karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili savunmasında; Kiracının taşınmazı gördüğünü ve kendi iş ihtiyacını karşılayabilecek nitelikte olduğunu görüp kira sözleşmesini imzaladığını, ileri sürülen fesih sebeplerinin taşınmazı boşaltmaya esas teşkil etmediğini, kiracının taşınmazı boşalttığını bildirmesine rağmen anahtarı teslim etmediğini, sözleşmede erken tahliyede borcundan kurtulacağına dair bir madde olmadığını, taşınmazın aynı şartlarda başka birisine 15/09/2013 tarihinde kiraya verildiğini, kiracının bu tarihe kadar olan kira parasından ve diğer ferilerinden sorumlu olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur

. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalıya ait işyerinin haklı sebeple boşaltıldığı, ancak davacının Mayıs 2013 ayına ilişkin 15 günlük kirayı ödemediği, kira ilişkisi sona erdikten sonraki aylar kira paralarından davacının sorumlu olmadığı belirtilerek davacı vekilinin vaki vazgeçmesi nedeniyle 150,00 TL ye ilişkin talebinin reddine, Uşak 3. İcra Müd.nün 2013/3543 sayılı takibin 150,00 TL alacağa yönelik takibin devamına, davacının Uşak 3. İcra Müd.nün 2013/3543 sayılı takip dosyasına dayanak teşkil eden 01/02/2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesine istinaden davaya konu edilmiş bulunan 01/05/2013 tarih 01/06/2013, 01/07/2013,01/08/2013 ve 01/09/2013 vadeli senetlerden dolayı Borçlu olmadığının tespitine, 2013/3543 sayılı takibin 150,00 TL alacak haricindeki kısmının iptaline, bedelsiz kalan ve davalı tarafından 01/02/2013 tanzim tarihli ve 01/10/2013, 01/11/2013, 01/12/2013 ve 01/01/2014 vadeli senetlerin iptaline, karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Harca tabi davalarda, başvurma harcı ve nisbi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak alınır (Harçlar Kanunu 27-28 mad). Harcın tahsili kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece kendiliğinden gözetilmelidir. Dava açılırken harcın eksik alınmış olması halinde, mahkemece davaya devam olunabilmesi için harcın Harçlar Kanunu’nun 30 ve 33. maddeleri uyarınca tamamlanması yoluna gidilir ve davacıya eksik harcı yatırması için süre verilir. Şayet verilen süreye rağmen eksik harç ikmal edilmez ise dosya işlemden kaldırılır ve HMK 150. maddesi uyarınca süresinde harç tamamlanarak dava yenilenmez ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

Somut olayda; Davacı vekili dava dilekçesinde davalı tarafından başlatılan icra takibi nedeni ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ettiği gibi takibe konu edilmeyen her biri 300 TL değerindeki 4 adet senedin de iptalini talep etmiş olup, peşin harç ise icra takibine konu edilen alacak miktarı üzerinden yatırılmıştır. Davaya konu edilen ve iptali istenen 01/02/2013 tanzim tarihli ve 01/10/2013, 01/11/2013, 01/12/2013 ve 01/01/2014 vadeli her biri 300 TL değerindeki 4 adet senet yönünden harç yatırılmadığı halde mahkemece bu yön gözetilmeksizin belirtilen senetlerin de iptaline yönelik hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

2-) İcra takibinde davacının borçlu olmadığına hükmedilen miktara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Kiralananın anahtarının usulüne uygun şekilde kiralayana teslim edildiğini yazılı delillerle kanıtlama yükümlülüğü kiracıya aittir. Anahtar teslim edilmediği sürece kiralananın kiracının işgalinde olduğunun kabulü gerekir. Kiralayanın anahtarı almaktan kaçınması halinde kiracının tevdi mahalli tayini isteyip tayin edilecek yere ya da notere anahtarı teslim etmesi ve bu durumu kiralayana bildirmesi gerekir. Kiracının kiralananı iade borcu ancak bu şekilde durumun kiralayana bildirildiği tarihte son bulur. Aksi halde kiracının kira parasını ödemek dahil olmak üzere sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri devam eder.

Taraflar arasında 01/02/2013 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedelinin 300 TL olduğu ve her ay peşin ödeneceği kararlaştırılmış olup davacı sözleşmeyi müteselsil kefil sıfatıyla imzalamıştır. Davalı kiraya veren tarafından Uşak 3. İcra Müdürlüğünün 2013/3543 sayılı dosyasında kambiyo senetlerine mahsus takip talebi ile 19/09/2013 tarihinde başlatılan icra takibinde Uşak 3. İcra müdürlüğünün 2013/2296 sayılı dosyası ile mükerrer olmamak şartıyla açıklaması yapılarak Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ayları için tam Eylül ayı için 15 ine kadar kira alacağı olmak üzere 1350 TL asıl alacak, 44,04 TL işlemiş faiz alacağı toplamı 1394,04 TL alacağın tahsili istenmiş takibe dayanak belge olarak 01/02/2013 tanzim ve 01/05/2013, 01/06/2013, 01/07/2013, 01/08/2013 ve 01/09/2013 vade tarihli 300 er TL bedelli 5 adet bono gösterilmiştir. Davalı kiralayan tarafından dava dışı kiracı hakkında Uşak 3.İcra Müdürlüğü'nün 2013/2296 esas sayılı takip dosyası ile başlatılan icra takibinde ise aylık 300 TL den 2013 yılı Mayıs ve Haziran ayları kira alacaklarının tahsili ve kiralananın tahliyesi istenmiş olup, ödeme emrinin tebliği üzerinde kiracı tarafından icra takibine itiraz edilerek kiralananın anahtarları 16/07/2013 tarihli dilekçe ile birlikte icra müdürlüğüne tevdi edilmiştir. Bu durumda kiralananın anahtarları kiralayan tarafından tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi üzerine kiracı tarafından 16/07/2013 tarihinde icra müdürlüğüne tevdi edildiğine göre sözleşmenin 18. Maddesi gereğince müteselsil kefil olarak sözleşmeyi imzalayan davacı kefilin 16/07/2013 tarihine kadar olan kira borcundan sorumlu tutulması gerekirken yazılı gerekçe ile takibin bu tarihe kadar olan kira alacakları ile ilgili kısımlarının da iptaline karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6718, Karar No: 2013/3803, Tarih: 04.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/6718 E.  ,  2013/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 21.01.1998-04.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1479 sayılı Yasa, zorunlu sigortalılık şemsiyesi altına alınan “esnaf ve sanatkarlar ve diğer bağımsız çalışanlara” Yasada yazılı sosyal güvenlik hükümlerini uygulama amacını taşımakta olup, 26. madde ile sigortalı olma hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağını, bu Kanuna göre sigortalı sayılanların, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescil yaptırmalarının zorunlu olduğunu, aksi durumda, Kurum tarafından re’sen tescil işleminin yapılacağı hükme bağlanmıştır.

619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesine göre “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, 20.4.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin primleri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” denilmekte olup, 04.10.2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararı uyarınca 619 sayılı KHK. tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasanın 47. maddesiyle, Bağ-Kur Kanununa eklenen Geçici 18. maddesine göre; “Bu Kanuna göre sigortalılık

02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasanın 47. maddesiyle, Bağ-Kur Kanununa eklenen Geçici 18. maddesine göre; “Bu Kanuna göre sigortalılık

niteliği taşıdıkları halde 4.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 4.10.2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49 uncu ve ek 15 inci maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını, tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.”

Anılan hükümle belirtilen şartları yerine getiren kişiler maddede belirtilen sürelere ilişkin prim tutarlarını ödeyerek o döneme ilişkin süreleri sigortalı saydırabileceklerdir. Anılan düzenleme ile borçlanma hakkı, 4.10.2000 tarihinden sonra zorunlu sigortalı olarak Bağ-Kur’a tescil edilmiş olanlardan, daha önce vergi kaydı bulunanlara tanınmıştır.

Davaya konu olayda, davacı, 1479 sayılı Yasa kapsamında, 10.09.2001 tarihli giriş bildirgesi ile 04.10.2000 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olarak Kurumca tescil edilmiştir.

Davacının, Kuruma tescil edildiği tarihe göre, gerek 619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi hükmünün, gerekse benzer bir düzenlemeyi öngören 4956 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın Geçici 18. madde hükmünün somut olayda uygulanma olanakları bulunmamaktadır. Bu durumda, anılan tarih itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre uyuşmazlığın çözümünde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

İhtilaf konusu olan 21.01.1998-04.10.2000 tarihleri arasındaki dönem yönünden, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile değişik 1479 sayılı Kanun’un 24. maddesi hükümlerine göre, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

Davacının, ihtilaf konusu dönemde vergi kaydının ve şoförler odası kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının, ihtilaf konusu dönemde vergi kaydının ve şoförler odası kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, ihtilaf konusu olan dönemde, yukarıda açıklanan 1479 sayılı Yasanın 24. maddesindeki 3165sayılı Yasayla yapılan değişiklikle getirilen yasal düzenlemeler çerçevesinde, sigortalılık niteliğinin varlığı sorunu çözümlenmelidir. Belirtmek gerekirse anılan düzenlemenin açıkça değindiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma” olgusunun varlığı zorunlu ve asli unsur olup, vergi dairesine, meslek kuruluşuna ve Esnaf Sanatkar Sicil

Memurluğuna kayıtlı olmak; anılan çalışmayı doğrulayan bir şekil şartından ibaret olduğu cihetle aksinin kanıtlanması olanaklıdır. Diğer bir anlatımla, bu gibilerin mesleki faaliyetlerine son verdiklerinin kanıtlanması halinde, artık somut bir çalışmaya dayanmayan, soyut ve sadece evrak üzerindeki oda/vergi/Esnaf Sicil Memurluğu kaydına itibar edilerek kişiyi sigortalı saymak, Kanunun amacına aykırı olacağı açıktır.

Hâl böyle olunca, mahkemece, davacının 21.01.1998-04.10.2000 tarihleri arasındaki dönemde, kendi nam ve hesabına çalışmasına ilişkin yaptığını iddia ettiği iş, ya da işyeri ile ilgili kayıtlar araştırılarak, vergi ve oda kayıtlarının mevcudiyeti karşısında, 1479 sayılı Yasanın 26. maddesinde düzenlenen, “sosyal güvenliğin vazgeçilmez ve kaçınılamaz” kamusal yapısı gereği yöntemince ve re’sen araştırma yapılarak, varılacak sonuç uyarınca, açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılıp, davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gereken dönem, kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10841, Karar No: 2020/1802, Tarih: 25.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10841 E.  ,  2020/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde, ... Belediye Başkanlığı tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7.maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde Belediye tarafından yapılan bina ve tesislerin, otogar, restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri v.b amaçlarla şahıslara kiralanmak suretiyle kullandırıldığını, ... Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, Belediye tarafından ... İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini açıklayarak, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde, belediye tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... Belediye Başkanlığı ile davacı Hazine arasındaki Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının derdest olduğu, bu davadan da anlaşılacağı üzere ... Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında, dava konusu alanların mülkiyeti konusunda uyuşmazlık bulunduğu, davalı ... Belediye Başkanlığının, dolgu alanlarını kendisinin olduğu inancıyla malikmiş gibi kullandığı ve iyiniyetli asli zilyet konumunda bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Bu gibi yerlerde doldurma veya kurutmayı yapacak ilgili idarenin valiliğe iletilen teklifi, valilik görüşü ile birlikte Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gönderilir. Bakanlık, konusuna göre ilgili kuruluşların görüşünü de almak suretiyle teklifi inceler. Uygun bulunması halinde ilgili idare tarafından uygulama imar planı hazırlanır. Bu yerler için yapılacak planlar hakkında 3.5.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uygulanır. Ancak bu planlar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından; 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan alanlardaki planlar, anılan Kanun’un 7 nci maddesine göre ve 4737 sayılı Kanun kapsamında kalan alanlardaki planlar ise anılan Kanun’un 4/A, 4/C ve 4/Ç maddelerine göre tasdik edilir. Doldurma ve kurutma işlemleri yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre yapılır. Bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, özel mülkiyet konusu olamaz.

Bu alanlar üzerinde 6 ncı maddede belirtilen yapılar ile yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanları düzenlenebilir” hükmü getirilerek, dolgu suretiyle elde edilen alanların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıklanmıştır.

Ancak, yargılama sırasında gerek davacı Hazine gerekse de Mahkemenin 2015/281 Esas sayılı dosyasında davalı bulunan ... Belediye Başkanlığı tarafından, dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle, ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı belirtilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK'nin 165. maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından, Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere ret karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10323, Karar No: 2013/20400, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10323 E.  ,  2013/20400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıkların kovuşturma aşamasındaki savunmaları gözönüne alındığında aralarında hukuki menfaat çatışması olduğu gözetilmeden aynı müdafii tarafından savunulmaları suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 152. maddesine aykırı davranılması,

2-İlköğretim okulu binası içerisinde, farklı sınıflarda bulunan mağdurlara ait eşyaları hırsızlayan sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden aynı maddenin (e) bendi ile uygulama yapılması,

3-Güvenlik kamerası görüntülerine göre sanıkların hırsızlık eylemlerini 18:47-19:10 saatleri arasında gerçekleştirmelerine ve suç tarihinde Eskişehir İli Merkez İlçesinde gece sayılan zaman dilimi başlangıcının saat 17:42 olmasına göre, sanıkların cezalarından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanık ... Karasöğüt'ün UYAP'tan alınarak dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğine göre Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24.06.2010 kesinleşme tarihli, 2010/81-138 sayılı ilamıyla adı geçen sanığın “30.04.1997” olan doğum tarihinin “30.04.1992” olarak düzeltilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda yer alan sanık ... Karasöğüt hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31. maddesinin 3. fıkrası yerine 2. fıkrası uyarınca uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Günay Atmaca ve Sevda Karasöğüt müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanıklar hakkında 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin saklı tutulmasına, 26.06.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.