muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1819, Karar No: 2014/611, Tarih: 07.05.2014

İrade ve beyan arasında bilerek yaratılan uyumsuzluk şeklinde tanımlanan muvazaa, pozitif hukukumuzda Borçlar Kanunu’nun 18. maddesinde düzenlenmiş ve anılan maddede, “bir aktin şekil ve şartlarını tayinde, iki tarafın gerek sehven, gerek akitteki hakiki maksatlarını gizlemek için kullandıkları tabirlere ve isimlere bakılmayarak, onların hakiki ve müşterek maksatlarını aramak lazımdır” hükmüne yer verilmiştir.

O halde muvazaa; tarafların üçünü kişileri aldatmak amacı ile ve fakat kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç doğurmayan bir görünüş yaratmak hususunda anlaşmalarıdır, şeklinde tanımlanabilir. Bir başka ifadeyle, irade açıklamasında bulunan taraflar bu açıklamanın kendisine yapıldığı kişi, irade açıklamasının sonuç doğurmaması konusunda anlaşmışlar, yalnız gerçek bir hukuki işlemin bulunduğu görüşünü yaratmayı istemişlerse, muvazaadan söz edilir.

Taraflar ister yalnız bir görünüş yaratmayı, ister ikinci bir gizli işlem yapmayı arzu etmiş olsunlar, görünüşteki (zahiri) işlem tarafların gerçek iradelerine uymadığından, ilke olarak herhangi bir sonuç doğurmaz. Muvazaada görünüşteki işlemin her türlü hukuki sonuçtan yoksun olması, tarafların ortak iradelerinin bu yolda olmasından kaynaklanmaktadır.

Kural olarak hiç kimse kendi muvazaasına dayanarak bir hak talep edemez. Kaldı ki böyle bir hak talebi herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasının hukuk düzenince korunamayacağını belirten TMK.nun 2. maddesine de aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, alt işverenin davalıya göre farklı bir işkolunda imzaladığı toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasını istemektedir.

Taraflar arasında görülen işe iade davasının yargılaması sonucunda kesinleşen karar ile davalı ile dava dışı Yıldıran Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı ve davacının başlangıçtan itibaren davalının işçisi olduğu, feshin sendikal nedene dayandığının kabul edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davalı işverenin muvazaalı sözleşmeler ile davacıyı alt işverenin işçisi gibi çalıştırdığı, davacının görünüşte farklı bir işkolunda faaliyet gösteren alt işveren işçisi olması nedeniyle davalıya ait işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığı, buna göre davalının muvazaalı sözleşmelere dayalı olarak davacıda alt işverenin işçisi olduğu görünümü yaratarak davacının davalının faaliyet gösterdiği işkolunda örgütlü sendikaya üye olmasını ve buna bağlı olarak işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının engellenmesini amaçladığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında uyuşmazlığın değerlendirilmesinde, davalı işverenin kendi muvazaasına dayalı olarak, davacıyı toplu iş sözleşmesinden yararlandırmamak suretiyle maddi menfaat elde etmeyi amaçladığı, bu anlamda davalının savunmasının dürüstlük kuralına aykırı ve bu bağlamda hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, hiç kimse kendi muvazaasına dayanarak bir hak talep edemeyeceğinden davalının dürüstlük kuralına aykırı davranması nedeniyle muvazaalı eyleminin sonuçlarına katlanması gerektiği kabul edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nda yapılan görüşmeler sırasında, davacının muvazaa iddiasına dayanmış olması, asıl-alt işveren ilişkisine dayalı olarak talepte bulunmaması da dikkate alındığında, Türk İş Hukukunda işkolu esasının geçerli olması nedeniyle işe iade davasında işvereni olmadığı kesinleşen şirket tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinden yararlanılmasının mümkün olmadığı görüşü dile getirilmiş ise de bu görüş, yukarıda açıklanan nedenlerle çoğunluk tarafından benimsenmemiştir.

Açıklanan nedenlerle; Mahkemenin davalının talep ettiği ve toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmamasından kaynaklanan taleplerinden sorumlu olduğuna ilişkin kabulü usul ve yasaya uygundur.

Ne var ki, mahkemece hükmedilen miktarlara yönelik olarak davalı vekilinin temyiz itirazları Özel Dairesince incelenmemiştir.

Bu nedenle işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun olup, davalının hükmedilen miktarlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3. fıkrası uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.05.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13403, Karar No: 2015/23157, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/13403 E.  ,  2015/23157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yemek parası alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, .... bilgisayar işletmeni olarak çalıştığını, .... yerine ... Bakanlığı kurulduğunu davalının bu sebeple ... Bakanlığı olarak gösterildiğini; 01.10.2009 tarihinden itibaren yürürlüğe giren Personel ücretleri ile mali sosyal haklara ilişkin uygulama usul ve esaslarının 13. maddesine göre ödenmesi gereken yemek yardımının yapılmadığını belirterek davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının görev yaptığı birimdeki personele yemek çıktığını, yemek çıkmayan personele ise yemek yardımı yapıldığını, davalı kurumun ....na bağlı kuruluş iken 03.06.2011 tarihli ve 637 sayılı ... Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname ile birlikte faaliyetlerini Türkiye İhracatçılar Meclisi Çatısı Altında bağımsız olarak devam ettirdiğini, davanın ... Bakanlığına karşı açılması sebebi ile husumet yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... Bakanlığına husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı ...Birliğine izafeten ... Bakanlığına karşı dava açmıştır. Oysa ...Genel Sekreterliğinin ... Bakanlığına bağlı kuruluş olmadığı, kendine ait tüzel kişiliği bulunduğu; 03.06.2011 tarihli ve 637 sayılı ... Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname 38/3-d madde hükmü doğrultusunda bağlı kuruluş olduğuna ilişkin 4059 sayılı Kanun 6/c bendindeki düzenlemenin yürürlükten kaldırıldığı ve faaliyetlerini Türkiye ihracatçılar Meclisi Çatısı altında bağımsız olarak devam ettirdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece temsilde hata sebebiyle davacıya davasını ...Genel Sekreterliğine yöneltmesi için süre verilip yargılama yapılması gerekirken, ... Bakanlığı aleyhine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1079, Karar No: 2011/4976, Tarih: 21.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1079 E.  ,  2011/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz tapuya kayıtlı olmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Tapuya kayıtlı olmayan taşınmazın zemin bedeli yönünden davanın reddine karar verilmesi doğrudur. Ancak;

Taşınmaz üzerinde davalı idarece yol yapımı sırasında kesilen davacıya ait incir ağaçları olduğu ileri sürüldüğünden, bu durum maddi vakıa olarak araştırılarak, taşınmazda ağaç varsa ve bu ağaçlar taşınmaza bahçe niteliği verecek sayıda değilse maktuen, taşınmaz kapama incir bahçesi niteliğinde ise gelir metoduna göre tespit edilen net incir geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhtesat bedelinin tesbiti ve davalı idareden tahsili yerine, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14164, Karar No: 2022/3184, Tarih: 28.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14164 E.  ,  2022/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/836 Esas - 2021/243 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/836 E- 2021/243 K. sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kısmen kapama fındık bahçesi kısmen tarım arazisi niteliğindeki ... İli, 19 Mayıs İlçesi, Düzköy Mahallesi, 112 ada 1, 2, 3, 4 parsel ve 113 ada 2 ve 5 parsel sayılı taşınmazların zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla üzerinde bulunan yapılara ise aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma bedelinin ilk derece mahkemesinin ilk kararıyla hükmedilen 3.859.194,80-TL'lik kısmına 15/04/2017 tarihinden ilk derece mahkemesinin ilk karar tarihi olan 18/07/2019 tarihine kadar, ilk derece mahkemesinin ikinci kararı ile hükmedilen fark bedele ise 15/04/2017 tarihinden ilk derece mahkemesinin ikinci karar tarihi olan 27/07/2021 tarihine kadar faiz yürütülmesi gerekirken; tüm kamulaştırma bedeline ilk derece mahkemesinin ikinci karar tarihine kadar faiz uygulanmasına karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/836 Esas - 2021/243 Karar sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-1 nolu bendinde yer alan (bu bedele 15/04/2017 tarihinden karar tarihi olan 27/07/2021 tarihine kadar yasal faizi uygulanmasına) ibaresinin çıkartılarak, yerine (613.673,79-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren dava konusu taşınmazın ilk karar tarihi olan 18/07/2019'a kadar, 170.823,50-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren ilk derece mahkemesinin son karar tarihi olan 27/07/2021'e kadar yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin yazılmasına,

b-2 nolu bendinde yer alan ( bu bedele 15/04/2017 tarihinden karar tarihi olan 27/07/2021 tarihine kadar yasal faizi uygulanmasına) ibaresinin çıkartılarak, yerine (1.874.712,03-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren dava konusu taşınmazın ilk karar tarihi olan 18/07/2019'e kadar, 386.432,15-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren ilk derece mahkemesinin son karar tarihi olan 27/07/2021'e kadar yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin yazılmasına,

c-3 nolu bendinde yer alan (bu bedele 15/04/2017 tarihinden karar tarihi olan 27/07/2021 tarihine kadar yasal faizi uygulanmasına) ibaresinin çıkartılarak, yerine (354.519,30-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren dava konusu taşınmazın ilk karar tarihi olan 18/07/2019'e kadar, 96.104,75-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren ilk derece mahkemesinin son karar tarihi olan 27/07/2021'e kadar yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin yazılmasına,

d-4 nolu bendinde yer alan (bu bedele 15/04/2017 tarihinden karar tarihi olan 27/07/2021 tarihine kadar yasal faizi uygulanmasına) ibaresinin çıkartılarak, yerine (240.492,12-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren dava konusu taşınmazın ilk karar tarihi olan 18/07/2019'e kadar, 238.899,71-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren ilk derece mahkemesinin son karar tarihi olan 27/07/2021'e kadar yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin yazılmasına,

e- 5 nolu bendinde yer alan (bu bedele 15/04/2017 tarihinden karar tarihi olan 27/07/2021 tarihine kadar yasal faizi uygulanmasına) ibaresinin çıkartılarak, yerine (650.658,62-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren dava konusu taşınmazın ilk karar tarihi olan 18/07/2019'e kadar, 159.200,25-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren ilk derece mahkemesinin son karar tarihi olan 27/07/2021'e kadar yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin yazılmasına,

f- 6 nolu bendinde yer alan (bu bedele 15/04/2017 tarihinden karar tarihi olan 27/07/2021 tarihine kadar yasal faizi uygulanmasına) ibaresinin çıkartılarak, yerine (125.338,94-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren dava konusu taşınmazın ilk karar tarihi olan 18/07/2019'e kadar, 27.113,20-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren ilk derece mahkemesinin son karar tarihi olan 27/07/2021'e kadar yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin yazılmasına,

f- 6 nolu bendinde yer alan (bu bedele 15/04/2017 tarihinden karar tarihi olan 27/07/2021 tarihine kadar yasal faizi uygulanmasına) ibaresinin çıkartılarak, yerine (125.338,94-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren dava konusu taşınmazın ilk karar tarihi olan 18/07/2019'e kadar, 27.113,20-TL'ye 15/04/2017 tarihinden itibaren ilk derece mahkemesinin son karar tarihi olan 27/07/2021'e kadar yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14418, Karar No: 2019/13506, Tarih: 20.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/14418 E.  ,  2019/13506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı nedenle feshettiğini, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğinden davacı işçinin, 01/01/2010-12/05/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, fazla çalışmanın ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtlarının bulunmadığı ve davacının fazla çalışmalarının tanık beyanlarına göre tespit edildiği anlaşılmıştır.

Dosya içeriğinden davacı işçinin, 01/01/2010-12/05/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, fazla çalışmanın ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtlarının bulunmadığı ve davacının fazla çalışmalarının tanık beyanlarına göre tespit edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, taraf tanık beyanları doğrultusunda işyerinde haftada ortalama 18 saat fazla çalışma yapıldığı kabulü ile fazla çalışma alacağına hükmedilmiş ise de, davacı işçinin, aynı işyerinde çalışan dava dışı işçi tarafından davalı işveren aleyhine ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/827 esas sayılı dosyası üzerinden görülen davada tanık olarak dinlendiği sırada işyerindeki çalışma düzenine ilişkin olarak “Biz vardiyalı olarak çalışıyorduk. Vardiyalardan birisi 08.00 17.00, diğer vardiya ise yazın 17.00-02.00, kışın ise 17.00-00.00 saatleri arasındaydı. Ancak vardiyalara uyulmuyordu. Çoğu zaman fazla çalışıyorduk. Ne kadar fazla çalıştığımız belli olmuyordu. Kimi zaman 2-3 saat çalışıyorduk,” şeklindeki ifadeleri ile söz konusu dosyada emsal işçinin kabul edilen fazla mesaisi birlikte değerlendirildiğinde dava konusu alacağın haftalık 8 saat fazla çalışma kabulü ile hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9234, Karar No: 2021/16, Tarih: 11.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9234 E.  ,  2021/16 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davalı vekilinin temyiz başvurusunun CMK'nın 296/1. maddesi gereğince reddine

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 58.800 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 41.179,57 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin oluğu görülmekle;

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 07.04.2019 tarih, 2019/819 Esas – 2019/445 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararı, davalı açısından 6100 sayılı HMK’nın 24/11/2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin a bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre kesin nitelikte olması sebebiyle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.04.2019 tarih ve 2019/819 – 2019/445 sayılı ek karara yönelik davalı vekilinin CMK'nın 296/2. maddesi gereğince yaptığı temyiz isteminin, CMK'nın 302/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE; dosyanın gereği için İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 11.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12047, Karar No: 2013/1783, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12047 E.  ,  2013/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi ... vekilince yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen cevap dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden ... adına temsilcisi ... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldiler. Gelen temsilci ve vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, vakıf senedinin değiştirilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vakfa ait yürürlükte bulunan senedin resmi senet değişikliği başlığını taşıyan 23. maddesinde, vakıf senedi değişikliğine Yönetmenler Meclisi’nin oybirliği ile karar verileceği; 8.maddesinin 1.fıkrasında ise Yönetmenler Meclisi’nin oniki kurucu ile yedi doğal yönetmenden (İstanbul Valiliği, Milli Eğitim ve Sağlık Bakanlıkları Müsteşarları ile Marmara, Erciyes ve Çukurova Üniversitesi Rektörleri ile Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfının Yönetim Kurulunca seçilmiş yönetim kurulu üyesinden) olmak üzere toplam 19 yönetmenden oluşacağı, 2. fıkrasında kurucu yönetmenlerin görevden ayrılmaları halinde yerlerine atanacak üyelere ilişkin seçim usulü ve 3. fıkrasında da doğal yönetmenlerin üyeliklerinin nasıl sona ereceği hükme bağlanmış olup dava konusu vakfın yönetmenler meclisince 31.10.2007 tarih 2007/3, 26.11.2008 tarih 2008/2 ve 06.11.2009 tarih 2009/2 sayılı kararları ile vakıf senedi değiştirilmek istenilmiş ise de, bu kararların vakıf senedinin 23. maddesine göre senet değişikliği için zorunlu ve önşart niteliğinde bulunan yetkili yönetmenler meclisince oybirliği ile alınmış bir organ kararı olmadığı anlaşıldığından; mahkemece, davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.