muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15683, Karar No: 2015/29907, Tarih: 27.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15683 E.  ,  2015/29907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/376454

MAHKEMESİ : Malkara Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/134 (E) ve 2013/226 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanığın mağdura yönelik yaralama eylemi nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirmesine ve mağdurda kemik kırığı meydana gelmesine neden olduğu olayda , mağdurda meydana gelen kemik kırığının 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine göre sadece temel hapis cezasının tayininde nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşma nedeni olarak gösterilebileceği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1,87/1-d, maddeleri gereğince kurulan hükmün ayrıca meydana gelen kemik kırığından dolayı 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırılması,

2)Mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 27 Mayıs 2013 tarihli raporunun sonuç kısmı 4.bendinde "Yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi ve yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda görüş isteniyorsa kişinin aralık 2013 tarihinden sonra bir üniversite veya eğitim araştırma hastanesine sevk edilerek yapılacak solunum fonksiyon testi ve yeni çekilecek akciğer grafisi ile birlikte muayene edilmek üzere kurulumuza gönderilmesi gerektiği oy birliği ile mütalaa olunur."denildiği halde bu hususun araştırılmaması,

3)Sanığın hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca aynı yasanın 326/son maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7681, Karar No: 2023/9708, Tarih: 16.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7681 E.  ,  2023/9708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/443 E., 2023/948 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/377 E., 2021/745 K.

Taraflar arasındaki Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 13.11.1992 tarihinde işe başladığını, davacı hakkında 13.11.1992 tarihinde vergi kaydı açılmış olmasına rağmen davalı SGK tarafından davacının Bağ-Kur sigorta tescilinin yapılmadığını, davacının Bağ-Kur sigortalılık tescilinin yapılması için Kadıköy SGM'ye 12.02.2019 tarihinde başvuru yapıldığını, ancak davalı kurum tarafından başvuruya olumlu cevap verilmediğini, 1479 sayılı Kanun'un 3165 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikte bahsedilen hükmünün sigortalılık için aradığı şartlar dikkate alındığından davacının vergi kaydının başlangıç tarihi itibariyle zorunlu sigorta olarak Bağ-Kur kapsamında değerlendirilmesi konusunda yasal zorunluluk olduğunu, davacının mağduriyetinin giderilmesi açısından hakuki menfaati bulunduğunu beyanla, sigortalılık tescil tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 13.11.1992 tarihinden itibaren tespitinin yapılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının 01.06.2001 tarihli 27241 sayı ile Kurum kayıtlarına vermiş olduğu giriş bildirgesine istinaden 25.05.1995 tarihinde başlayan şirket kaydına göre 04.10.2000 tarih ve 24193 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 619 no'lu KHK gereği 04.10.2000 tarihli tescilin yapıldığını, aynı kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten önce 24 üncü madde kapsamına girecek nitelikte şirket ortağı veya vergi mükellefi olduğu halde KHK'nın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kuruma kayıt ve tescilini yaptırmamış olanların tescillerinin bahsi geçen kararnamenin geçici 1 inci maddesi gereğince 04.10.2000 tarihinde başlatılacağını, bu şekilde sigortalı olanların 13.11.1992 - 31.05.1994 ve 25.05.1995 - 04.10.2000 tarihleri arası şirket ortaklığı veya vergi mükellef sürelerini belgeleyerek borçlanmak için yazılı talepte bulunmak ve bu borçlanma karşılığı süresi içerisinde (en son 05.02.2005 tarihine kadar) ödemek kaydıyla bu sürelerin Bağ-Kur sigortalılık süresinden sayılması hakkı bulunmasına rağmen davacı tarafından böyle bir müracatının ve ödemesinin olmadığını, bu nedenle de 04.10.2000 öncesi ticari faaliyetlerinin Bağ-Kur kapsamına alınmasının söz konusu olmadığını, kurumun yapmış olduğu işlemin yasal olduğunu beyanla iş bu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında;yapılan tüm inceleme neticesinde dosyadaki kayıt ve belgelerden davacı yanın vergide kayıtlı 13.11.1992 - 31.05.1994 tarihleri arasını kapsar vergi kaydının olduğu, Periler Gıda Ltd. Şti. deki ortaklığının ise 25.05.1995 tarihinden itibaren, davacı tarafından 04.10.2000 tarihi öncesi döneme ait Bağ-Kur sigorta süresinin tescili yönünden 01.06.2001 tarih ve 27241 sayı ile işe giriş bildirgesi verdiği tescile dayanak 619 sayılı KHK'nın Anayasa Mahkemesinin 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararına göre iptal edildiği, sonraki düzenleme olan 1479 sayılı Kanun'un Geçici 18 inci maddesinin 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe girdiği, dolayısıyla davacının işe giriş bildirgesi ibraz tarihinin döneminin hukuki boşluk dönemine isabet ettiği, şu halde davacının vergi mükellefiyet ve limited şirket ortaklığı sürelerinde Bağ-Kur sigortalısı şartlarını taşıdığı kanaatine varılarak; davanın kısmen kabulüne, davacının 13.11.1992 - 31.05.1994 tarihleri arasındaki vergi kaydına ve 25.05.1995 - 04.10.2000 tarihleri arasındaki limited şirketi ortaklığına istinaden 1479 sayılı Kanun uyarınca Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, yeterli inceleme yapılmadığını, davacının Bağ-Kur sigortalısı kabul edilemeyeceğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, yeterli inceleme yapılmadığını, davacının Bağ-Kur sigortalısı kabul edilemeyeceğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacının 13.11.1992 - 31.05.1994 tarihleri arasını kapsar vergi kaydının olduğu, Periler Gıda Ltd. Şti.'deki ortaklığının ise 25.05.1995 tarihinden itibaren bulunduğu, davacı tarafından 04.10.2000 tarihi öncesine döneme ait Bağ-Kur sigorta süresinin tescili yönünden 01.06.2001 tarih ve 27241 sayı ile işe giriş bildirgesi verdiği tescile dayanak 619 sayılı KHK'nın Anayasa Mahkemesinin 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararına göre iptal edildiği, sonraki düzenleme olan 1479 sayılı Kanun'un geçici 18 inci maddesinin 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe girdiği, dolayısıyla davacının işe giriş bildirgesi ibraz tarihinin döneminin hukuki boşluk dönemine isabet ettiği, şu halde davacının vergi mükellefiyet ve limited şirket ortaklığı sürelerinde Bağ-Kur sigortalısı şartlarını taşıdığı gerekçeleri ile kaldırma kararı sonrası yapılan yargılamada davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacının 13.11.1992- 31.05.1994 tarihleri arasındaki vergi kaydına ve 25.05.1995 - 04.10.2000 tarihleri arasındaki limited şirketi ortaklığına istinaden 1479 sayılı Kanun uyarınca Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya dair talebin reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun oy birliği ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un 24, geçici 18 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un 24, geçici 18 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29260, Karar No: 2017/7065, Tarih: 05.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/29260 E.  ,  2017/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar gören ...in vekilinin şikayet dilekçesi ile sanıklar hakkında soruşturmanın başladığı, kurum vekilinin her iki celse öncesinde de başka yerdeki duruşmalarını, dosya numaralarını belirterek mazeret dilekçesi sunduğu, suçtan zarar gördüğü ve katılma iradesini fiilen ortaya koyduğu, kendisine karar tebliğ edilmediği için müşteki vekilinin, gerekçeli karardan 20.05.2015 tarihinde haberdar olduğu ve 20.05.2015 tarihinde de kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, katılan ve temyiz hakkı olduğu kabul edilerek, temyiz talebinin reddine dair 05/06/2015 tarihli ek kararın kaldırılması ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; katılan .... vekilinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan sanıkların hakkındaki beraat hükümlerinin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1407, Karar No: 2013/13123, Tarih: 25.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1407 E.  ,  2013/13123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tapuda hazine adına hamtoprak vasfıyla kayıtlı bulunan taşınmaza zeytin ağacı dikmek, ev, ahır yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişi alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı da davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanununun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11012, Karar No: 2024/24823, Tarih: 07.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/11012 E.  ,  2024/24823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan sanıklar ve yönünden ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1- Delillerinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne,

2- Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına,

3- 5237 sayılı Kanun'un 192/1. maddesinin uygulanması; aksi takdirde aynı Kanun'un 192/3. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğine,

4- 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2- Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına,

3- Delillerinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne,

4- 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına,

2. Delillerinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne,

İlişkindir.

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192/3. maddesinin uygulanmasına ve bu madde uyarınca yapılan indirim miktarına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanıklar Ceyhun ve Özgür Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafileri ve sanık ...'un temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

B. Sanıklar Ceyhun ve Özgür Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafileri ve sanık ...'un temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi kararında sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25268, Karar No: 2015/33046, Tarih: 19.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/25268 E.  ,  2015/33046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2013/272349

MAHKEMESİ : Soma(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/865 (E) ve 2013/520 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Dairemizin 01.07.2015 tarih, 2015/7390 esas, 2015/23333 karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 10/09/2015 tarih, KD-2013/272349 sayılı itiraznamesi ile,

Sanık Baki Altıner'in, sanık Yılmaz'a karşı yumrukla vurarak kasten yaralama eyleminin tamamladığı, aynı zaman diliminde bir kez de bıçakla vurmaya teşebbüs ettiği ancak bunu başaramadığı olayda, farklı hareketlerin tek bir suçu oluşturduğu, kastedilen eylem ile alınmak istenen sonucun yumruk vurulması ile elde edildiği, bıçakla gerçekleştirilen hareketler sonucunda ise arzu edilen sonucu oluşturmadığı, bıçakla oluşan bir yaralanma olmadığından artık TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmasına olanak bulunmadığı gerekçesiyle sanık B.. A.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik (1) nolu bozma nedeninin hükümden çıkartılması talebiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 01.07.2015 tarih, 2015/7390 esas, 2015/23333 karar sayılı ilamının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE; itiraz ile ilgili bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 19/11/2015 gününde gününde Üyeler...... ve. ...ın karşı oyu üzerine oyçokluğu ile karar verildi.

Müşteki sanıkların olay öncesine dayalı husumetleri bulunduğu olay günü karşılaştıklarında birbirlerini yumrukla darp ettikleri ayrıca sanık Baki'nin cebinden çıkardığı kesici aleti müşteki Yılmaz'a doğru salladığı ancak teşebbüs aşamasında kaldığı dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Kavga sırasında kesici alet sallamak, yumruk ve tekmeler atmak gibi her bir bedeni hareket ayrı bir davranışı oluşturmakta ise de, tüm bu hareketlerin tek başına kavgayı oluşturduğu, hukuki anlamda hepsinin tek fiil sayılması gerekmektedir.

Fiildeki teklik nedeniyle, bu aynı neviden bedeni hareketlerden en ağır ve en şiddetli olan yumrukla yaralama eyleminin tamamlandığı bu eylemin müeyyidesi olan cezanın sanığa uygulanması gerektiğinden bu olayda TCK 86. maddenin 3-e fıkrasının uygulama olasılığı bulunmamaktadır.

Bu nedenle mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine dair çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2009/4963, Karar No: 2010/1898, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4963 E.  ,  2010/1898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı SS ... Konut Yapı Kooperatifi ile davalı ... Mob.İnş.Taah.Turz. ve Tic.A.Ş., Birleşen 2004/716 Esas sayılı davada davacı ... Mob.İnş.Taah.Turz. ve Tic.A.Ş. ile davalı SS ... Konut Yapı Kooperatifi, Birleşen 2001/478 Esas sayılı davada davacı ... Mob.İnş.Taah.Turz. ve Tic.A.Ş. ile davalı SS ... Konut Yapı Kooperatifi, Birleşen 2000/930 Esas sayılı davada davacılar 1-... Mob.İnş.Taah.Turz. ve Tic.A.Ş. 2- ... ile davalı SS ... Konut Yapı Kooperatifi, Birleşen 2002/636 Esas sayılı davada davacı SS ... Konut Yapı Kooperatifi ile davalı ... Mob.İnş.Taah.Turz. ve Tic.A.Ş., Birleşen 2001/749 Esas sayılı davada davacı ... Mob.İnş.Taah.Turz. ve Tic.A.Ş. ile davalı SS ... Konut Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26.07.2007 gün ve 1999/670-2007/379 sayılı hükmü onayan Dairemizin 05.06.2009 gün ve 2009/1320-3373 sayılı ilamı aleyhinde davacı-k.davalı SS ... Konut Yapı Kooperatifi vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava fazla ödemenin istirdadı, cezai şart nedeniyle borçlu olmadığının tesbiti istemiyle açılmıştır. Davalı fazla ödeme bulunmadığı gibi kendilerinin alacakları olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, birleşen davalarında, imalât bedelinden kalan alacağı ile cezai şartın tahsilini istemiş, mahkemece, asıl davanın ve menfi tesbit davasının reddine, yüklenicinin alacak ve cezai şarta ilişkin davalarının kısmen kabulüne, diğer birleşen davaların reddine karar verilmiş, karar, Dairemizce onanmış, asıl davacı kooperatifin karar düzeltme istemiyle dosya yeniden incelenmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı-k.davalı kooperatif vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.