muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6531, Karar No: 2025/1438, Tarih: 05.02.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, tespit edilen bedelin davalı DSİ Genel Müdürlüğünden tahsili ile taşınmazda bulunan davacı payının tapusunun iptaline, davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazlara müvekkil idare tarafından hukuki ya da fiili bir kamulaştırmasız el atma durumu bulunmadığını, akarsu yataklarının mülkiyetinin Hazineye ait olduğunu ve yatağın içinde akan suyun mülkiyetinin de müvekkil idareye ait olmadığını, ayrıca dava konusu taşınmazlara el atma tarihi olarak da "Kıyı Kenar çizgisi"nin onandığı tarih olan 19.03.2013 tarihinin esas alındığını, dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısımları açısından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazlar açısından taşkın ya da su baskını nedeniyle bir zararın tazmini talebi olmamakla birlikte, dava konusu taşınmazların, taşkın ve su baskını zararlarından korunmasında öncelikli olarak Antalya Büyükşehir Belediyesinin sorumlu olduğunu, ancak 2010/5 Sayılı Başbakanlık Genelgesi ve 03.05.2019 tarihli ve 30763 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan Taşkın ve Rüsubat Kontrolü Yönetmeliği'nin 18 inci maddesine göre ilgili belediyelerce veya Valilik Koordinasyonunda ihtilafsız olarak yer teslimi yapılması halinde ise 6200 Sayılı Kanun'a göre DSİ Genel Müdürlüğünün sorumlu olabileceğini, Valilikçe ve Antalya Büyükşehir Belediyesi tarafından ... Çayının ıslahı için yer teslimi yapılmadığı için dere yatağı ıslahı yapılamadığını, dere yataklarının mülkiyeti DSİ Genel Müdürlüğüne ait olmayıp Hazineye ait olduğunu, bu nedenle kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazlardan Maliye Hazinesi sorumlu olup kamulaştırma yapması gereken kurumun DSİ Genel Müdürlüğü olmadığını, dava konusu taşınmazlarda müvekkil idarenin herhangi bir el atması veya kamulaştırmasız el atmasını kabul etmemekle birlikte dava konusu taşınmazlar açısından belirlenmiş olan bedelin de taraflarınca kabulünün mümkün olmadığını, dava konusu taşınmazların değer tespiti noktasında karara esas alınmış olan bilirkişi raporuna ilişkin itirazların yeterince değerlendirilmediğini, dava konusu taşınmazların tarla vasfında olduğunu

ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile meydana gelebilecek su taşkınları ve sellere karşı özel mülkiyette bulunan taşınmazların korunması amacıyla yapılması gereken her türlü işlemden DSİ Genel Müdürlüğü'nün sorumlu olacağı açık olduğundan buna göre sorumlu idarenin DSİ Genel Müdürlüğü olduğunun kabulünün doğru olduğunun anlaşıldığı, dava konusu Antalya ili, ... ilçesi, Pazarcı Mahallesi 102 ada 3 parsel sayılı ve aynı yer 111 ada 29 parsel sayılı taşınmazların 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde kalması nedeniyle arsa vasfında kabul edilerek emsal araştırma yöntemi ile dava konusu taşınmazların değerinin tespiti yoluna gidilmesinde yöntem olarak isabetsizlik bulunmadığı, dava konusu taşınmazlardan düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmadığı, dava konusu taşınmazların 2017 yılı emlak vergisine esas m² birim fiyatının 3,16 TL olduğu, emsal olarak alınan Antalya ili, ... ilçesi, Sorkun Mahallesi 2571 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı içerisinde düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmış imar parseli olduğu, 2017 yılı emlak vergisine esas m² değerinin 50,45 TL olduğu, emsal taşınmaza ait hissesinin 01.07.2016 tarih 3988 yevmiye numaralı resmi satış örneğinin dosyaya celp edildiği, emsal olma özelliğine sahip bulunduğu, dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazın eksik ve üstün yanlarının hükme esas alınan bilirkişi raporunda tartışıldığı, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazlardan daha değerli kabul edilerek dava tarihi olan 11.10.2017 tarihi itibarıyla m² birim bedelinin 864,30 TL olarak kabulünün yerinde olduğu kararın usul ve kanuna uygun bulunup davalı vekilinin istinaf sebepleri yerinde olmadığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1007 inci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 6100 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi gereğince; maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir.

2. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 6100 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi gereğince; maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir.

3. Dava her ne kadar kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası olarak açılmış ise de dava dilekçesinden ve dosyadaki bilgi ve belgelerden tazminat talebine konu Antalya ili, ... ilçesi, ...Mahallesi 102 ada 3 parsel sayılı tapu kaydında 5.331 m² yüzölçümlü taşınmazın tamamı ile Antalya ili, .......... ilçesi, ............Mahallesi 111 ada 29 parsel sayılı tapu kaydında 6.796 m² yüzölçümlü taşınmazın 1/2 hissesine tapu kayıtları üzerinde herhangi bir şerh olmaksızın davacı tarafından edinildiği, dava konsu 102 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 2.198,21 m²sinin, 111 ada 29 parsel sayılı taşınmazın 985,34 m²sinin Kıyı Kanunu Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin geçici 1 inci maddesinin 13 üncü fıkrası uyarınca "... Çayı: ...Barajı ile Akdeniz arasındaki kesimi" olarak yer almakta; kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığı, davacının satıştan sonra taşınmazın tapu kayıtlarına kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına dair 19.03.2015 tarihinde şerh konulduğunu, mülkiyet hakkının kısıtlanması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin olup, husumetin Maliye Hazinesine yöneltilmesi ve davalı DSİ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek kabul kararı verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1.Davalı idare DSİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesinin kararının sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11802, Karar No: 2015/4639, Tarih: 05.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/11802 E.  ,  2015/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01.01.2010-30.04.2010 tarihleri arasında meydana gelen don afeti nedeniyle meyve ağaçları zarar gören çiftçilerin zararlarının telafi edilmesi amacıyla Bakanlar Kurulu Kararına istinaden çiftçilere verilen destekten faydalanmak amacıyla İlçe Tarım Müdürlüğüne başvuruda bulunan sanık hakkında Tarım İlçe Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan inceleme ve araştırma neticesinde; bildirilen 70 numaralı parselde kayıtlı olan yerin tarla vasfında olduğu burada kayısı ağacının bulunmadığının belirlendiği, bu şekilde sanığın, 2.940 TL destekleme parası almak suretiyle kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, bizzat ilgili kuruma başvurarak söz konusu arazinin sehven yanlış olarak kaydedildiğini, kayısı bahçesinin 374 numaralı parselde kayıtlı olduğunu ve bu şekilde düzeltilmesi gerektiğinin bildirmiş olduğu ve ayrıca Sulh Hukuk Mahkemesinde açmış olduğu tespit davası kapsamında yapılan keşifte; sanığa ait olan ve 374 numaralı parselde kayıtlı olan arazinin kayısı bahçesi niteliğinde olduğunun belirlendiği, sanığın gerçekte tarımsal faaliyette bulunması, fiilen kendisi tarafından kullanıldığı sabit olan 374 numaralı parselde kayıtlı olan arazisindeki kayısı ağaçlarını bildirmiş olsaydı da aynı destekleme priminin kendisine ödeneceğinin anlaşılması karşısında; sanığın dolandırma kastıyla hareket ettiğine dair iddia ve varsayımdan başkaca, somut ve kesin bir delil elde edilememesi dikkate alınarak sanığın beraatine dair kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8172, Karar No: 2019/10973, Tarih: 23.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8172 E.  ,  2019/10973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlar temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz olarak Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/05/2015 tarih, 2015/606 D. İş sayılı kararı incelendiği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hükümlerin verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan hangi oranda alınacağının belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüde yol açacak şekilde karar verilmesi,

2-Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "Posta gideri 27'şer TL'nin suça sürüklenen çocuklardan ayrı ayrı tahsiline" cümlesinin çıkarılarak yerine "Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama giderlerinden her bir suça sürüklenen çocuğun payına düşen miktar, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğundan yargılama giderlerinin Devlet Hazinesi üzerinde BIRAKILMASINA" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13233, Karar No: 2014/15228, Tarih: 29.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/13233 E.  ,  2014/15228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2014

NUMARASI : 2013/735-2014/189

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren davacının istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece istifa dilekçesinin işveren tarafından alınmış olduğu, davacı işçinin serbest ve özgür iradesi ürünü olduğunun ispatlanamadığı ve feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatının altı aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı işverence davacının iş sözleşmesinin istifa sebebi ile sona erdiği ve feshin geçerli sebebe dayandığı ispatlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının altı aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacımn işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacımn işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 139,45 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 29.05.2014 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12200, Karar No: 2024/4477, Tarih: 16.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12200 E.  ,  2024/4477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/944 Esas, 2023/829 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/460 Esas, 2021/207 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalı vekilinin istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacının, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı idare vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3058, Karar No: 2020/7911, Tarih: 29.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/3058 E.  ,  2020/7911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının kalite kontrol teknisyeni olarak 10.01.2010 tarihinden iş sözleşmesinin haksız feshedildiği 11.02.2013 tarihine kadar net 1.600,00 TL ücret ile çalıştığını, yol ve yemek giderlerinin işveren tarafından karşılandığını her hangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, görev ve sorumluluklarının gereğini yapmayarak zarara sebebiyet verdiği gerekçesi ile haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında kıdem ve ihbar tazminatına esas ücrete dahil edilen yol ve yemek ücreti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kıdem tazminatı hesabında esas alınacak ücret, işçinin son ücretidir. Başka bir anlatımla, iş sözleşmesinin feshedildiği anda geçerli olan ücrettir. İhbar öneli tanınmak suretiyle yapılan fesihte önelin bittiği tarihte fesih gerçekleştiğinden, önelin bittiği tarihteki ücret esas alınmalıdır. Bildirim öneli tanınmaksızın ve ihbar tazminatı da ödenmeden (tam olarak ödenmeden) işverence yapılan fesih durumunda ise, bildirim öneli sonuna kadar işyerinde uygulamaya konulan ücret artışından, iş sözleşmesi feshedilen işçinin de yararlanması ve tazminatının bu artan ücret esas alınarak hesaplanması gerekir.

Kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması gereken ücret, işçinin brüt ücretidir. O halde, kıdem tazminatı, işçinin fiilen eline geçen ücreti üzerinden değil, sigorta primi, vergi sendika aidatı gibi kesintiler yapılmaksızın belirlenen brüt ücret göz önünde tutularak hesaplanır.