muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6839, Karar No: 2016/7068, Tarih: 09.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/6839 E.  ,  2016/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece, davalı ... aleyhine açılan iptal-tescil davasının kabulüne, tazminat davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve miras payı oranında tescil olmazsa tazminat isteğine ilişkindir

Davacı, mirasbırakan babası ....'in 45 ada 26 ve 36 parsel sayılı taşınmazlarını diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı kızı ...e'ye satış göstererek temlik ettiğini, onun da taşınmazları diğer kardeşi davalı ...'e devrettiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini olmazsa miras payının dava tarihindeki değerinin davalı ...'den tahsilini istemiştir.

Davalılar, her iki satış işleminin de gerçek olduğunu, mirasbırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırma kastı taşımadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan iptal-tescil davasının kabulüne, davalı ...(İlk) aleyhine açılan tazminat davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mirasbırakan ....'in 27.07.2002 tarihinde öldüğü, geride davacı oğlu ....., davalı çocukları .... ile birlikte dava dışı çocukları ..., ...i mirasçı olarak bıraktığı, mirasbırakanın 45 ada 26 ve 36 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazlarını 28.12.1994 tarihli akitle davalı kızına satış suretiyle temlik ettiği, davalı ...'nin ise 36 parseli başka taşınmazlardaki payları ile birlikte 08.11.2010 tarihinde, 26 parseli ise yine başka taşınmazlardaki payları ile birlikte 20.12.2010 tarihinde davalı kardeşi ...'a satış suretiyle aktardığı kayden sabittir.

Davacı, söz konusu devir işleminin mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak gerçekleştirildiği iddiasıyla eldeki davayı açmış, davalılar, satış işleminin gerçek olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuşlardır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706, Türk Borçlar Kanunun 237 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 s. HMK'nun 190. maddesine göre; ''İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.'', TMK'nun 6. maddesine göre ise; ''Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. ''

Somut olaya gelince; özellikle, davanın kabulü halinde hak sahibi olacak olan mirasbırakanın diğer çocukları tanık olarak dinlenmişler ve bu kişiler işlemin satış olduğunu bildirmişlerder. Salt bedeller arasındaki farkın da tek başına muvazaanın kanıtı olamayacağı tartışmasızdır. Tüm dosya kapsamından, HMK'nun 190 ve TMK'nun 6. maddeleri uyarınca davacının muvazaa iddiasını kanıtlayamadığı, bir başka ifade ile temlikin gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5506, Karar No: 2024/2489, Tarih: 16.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5506 E.  ,  2024/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/723 E., 2023/715 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mudurnu Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

SAYISI : 2022/4 E., 2023/49 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve velâyet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, kadının davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun sair istinaf sebepleri incelenmeksizin kabulü ile kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin, birinci fıkrasının (a) bendinin (4) üncü alt bendi uyarınca re'sen kaldırılmasına ve mahal mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yeniden yapılan yargılamada, erkeğin boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadının birleşen velâyet davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; 21.06.2018 tarihinde iş yerinde çalışmaktayken telefonuna daha önce tanımadığı ... C. adlı şahıstan kadın eş ile farklı yer ve zamanlarda çekilmiş uygunsuz vaziyetteki fotoğraflar ve mesajların gönderildiğini, bu durumu kadına sorduğunda kadının mutfaktan aldığı bıçakla erkeğin üzerine yürüdüğünü, daha sonra eve kadının annesi ve akrabalarının geldiğini ve kadını alıp götürdüklerini, kadının ortak çocuğu da zorla götürdüğünü, kadının fiziki şartlarının ortak çocuk için uygun olmadığını, mevcut şartlarda evliliğin devamının da mümkün bulunmadığını ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya bırakılmasına, erkek lehine 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı-davacı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; erkeğin eve elinde balta ile kadını öldürmek kastıyla geldiğini, evliliğin devamı sırasında erkeğin eş ve ortak çocuk ile ilgilenmediğini, ... C. adlı şahsın müvekkili ile aynı işyerinde çalıştıklarını, şahsın bu fotoğrafları kadını tehdit etmek suretiyle çektiğini, kadının Mudurnu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinde 2018/80 E.- sayılı dosya ile velâyet davası açtığını, boşanmak istediğini, bu nedenle tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak, kadın için de aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat takdir edilmesine, yetkili mahkemenin Mudurnu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi olduğundan yetkisizlik kararı verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; tarafların 7 yıldır evli olduğunu, evliliklerinden 16.07.2012 doğumlu ... isimli çocukları olduğunu, erkeğin ilgisizliğinden ve eve bakmamasıyla başlayan nedenlerden dolayı davalı ile tartıştıklarını fiilen 2 aylık bir süreden beri ayrı yaşadıklarını, davalının şiddet uygulamasındaın korktuğu için müşterek haneyi terk etmek zorunda kaldığını ve Mudurnu merkezde annesinin yanına yerleştiğini evden ayrıldığında çocuğunun kendi yanında olduğunu, davalı babası çocukla görüşmek istediğinde çocuğun babası ile görüşmesine izin verdiğini, sonrasında babanın çocuğu getirmediğini, çocuğun 6 yaşında olduğunu ve anne ilgi ve şefkatine muhtaç olduğunu, okula başlayacağını, halen Mudurnu da oturduğu için çocuğun Mudurnu İlçe Merkezinde bir okula kaydedilmesi çocuğun menfaatine olacağını, tüm bu nedenlerle ihtiyati tedbir kararı verilerek evlilikleri devam eden ancak 2 aydır fiilen ayrı yaşayan tarafların ortak çocuğu ...'ın velâyetinin tedbiren davacı anneye verilmesini, mümkün olmadığı takdirde çocukla anne arasında şahsi münasebet tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Bolu Aile Mahkemesi'nin 2018/583 Esas, 2019/34 Karar sayılı kararı ile davacı-davalının yerleşim yerinin "..." olduğu, davalı-davacının yerleşim yerinibelirtilerek mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) olduğuna, dosyanın karar kesinleştiğinde süresi içinde talep edilmesi halinde yetkili ve görevli Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, yargılama giderlerinin yetkili ve görevli mahkeme tarafından nihai karar ile birlikte hüküm altına alınmasına karar verilmiş, karar istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir.

2. Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) yaptığı yargılama sonucu verilen 16.07.2020 tarihli kararda; kadının dava dışı ... C. isimli şahıs ile cinsel içerikli fotoğraflar çektirerek sadakatsiz davranışlarda bulunduğu, erkeğin eşi ile evlilik birliğinin gerektirdiği şekilde yeterince ilgilenmediği, eşini ihmal ettiği belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda kadının erkeğe nispeten ağır kusurlu olduğu, gerekçesi ile erkeğin davasının kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, erkek yararına aylık 25.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, davalı-davacının tedbir ve yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, birleşen davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olup karar davacı-davalı erkek tarafından; velayet, kusur tespiti, maddî ve manevî tazminat miktarları ve birleşen davada vekalet ücreti takdir edilmemesi yönlerinden, davalı-davacı kadın tarafından; yetkisiz mahkemede açılan dava nedeniyle kadın lehine maktu vekâlet ücreti takdir edilmemesinin doğru olmadığı, birleşen davanın reddi, ibraz edilen fotoğrafların hukuka aykırı delil mahiyetinde bulunduğu, kusur belirlemesi, tedbir nafakası takdir edilmemesinin doğru olmadığı, erkek lehine takdir edilen maddî- manevî tazminatlar ve miktarları yönünden istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince kadının birleşen davasının esasına yönelik karar verilmesi gerektiği ve dava şartı yokluğundan yazılı şekilde birleşen davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğu belirtilerek kesinleşen boşanma hükmü dışında hükmün tamamının kaldırılmasına karar verilmiştir.

3.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının dava dışı ... C. isimli şahıs ile cinsel içerikli fotoğraflar çektirerek sadakatsiz davranışlarda bulunduğunu, erkeğin ise eşi ile evlilik birliğinin gerektirdiği şekilde yeterince ilgilenmediği, eşini ihmal ettiği, evlilik birliğini sona erdiren olaylarda kadının erkeğe nispeten ağır kusurlu olduğu belirtilerek asıl davada boşanma hükmü kesinleşmekle bu yönden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kabulüne, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, babayla kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadının tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî taleplerinin reddine, erkek yararına 25.000,00 TL maddî 15.000,00 TL manevî tazminata, erkek lehine asıl dava ve kadın lehine birleşen dava yönünden maktu vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı erkek vekili, hükmün usul ve Kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek velâyet, tazminat miktarları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı kadın vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka taleplerinin reddi, erkek lehine verilen tazminatlar, tedbir ve iştirak nafakası miktarı, kadın lehine tedbir nafakası takdir edilmemesi, yetkisizlik kararı nedeniyle vekâlet ücreti takdir edilmemesi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, erkek lehine verilen tazminatlar, kadının tazminat ve nafaka taleplerinin reddi, tedbir ve iştirak nafakası miktarı, kadın lehine tedbir nafakası takdir edilmemesi, yetkisizlik kararı nedeniyle vekâlet ücreti takdir edilmemesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkek yararına hükmedilen tazminatlar ile miktarları ve kadının reddedilen tazminat ve nafaka taleplerinin verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tedbir ve iştirak nafakasının miktarı ve yetkisizlik kararı nedeniyle kadın lehine vekalet ücreti takdir edilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 323 üncü, 326 ncı, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 323 üncü, 326 ncı, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı -davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2013/12006, Karar No: 2014/12748, Tarih: 07.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/12006 E.  ,  2014/12748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/241788

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2011

NUMARASI : 2010/459 (E) ve 2011/257 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun suça konu bisikleti, bulunduğu apartmanın içerisinden alıp apartman kapısından çıktığı sırada tanık Mücahit tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı hususu gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suç tarihi itibari ile 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya anılan Yasanın aynı maddesinin 3. fıkrasına göre de sosyal inceleme raporu alınmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilecek sonuç ceza belirlenirken TCK'nın 31/3.maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak sonraki indirimin ve TCK 52/2.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmenin de hatalı hesap üzerinden yapılması nedeniyle sonuç olarak 1 yıl 1 ay 16 gün hapis cezası yerine, 7 ay 23 gün hapis cezasından çevrilme 4.660,00 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk G.. H.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son. maddesinin gözetilmesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1706, Karar No: 2022/2186, Tarih: 18.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/1706 E.  ,  2022/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı kooperatif vekili, müvekkilinin 21.04.2019 tarihli genel kurulunda alınan karar uyarınca önceden yapılan kesin maliyet hesaplarının iptaline karar verildiğini ve yeniden yapılan maliyet hesabına göre davalıdan talep edilen bedeli davalının ödemediğini iddia ederek ıslah talebiyle 184.899,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kooperatif üyesi olmadığını, önceden yapılan kesin maliyet hesabına göre talep edilen ödemeyi yaparak bağımsız bölüm tapusunu alıp kooperatiften istifa ettiğini, ana sözleşmenin 61/e maddesine göre kesin maliyetin %10’unu da ödediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kooperatif genel kurulunca oluşturulan komisyon tarafından belirlenen kesin maliyet hesabını davalının ödemek zorunda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf talebi Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Dava kooperatif genel kurulu kararı uyarınca oluşturulan komisyon tarafından yapılan kesin maliyet hesabı doğrultusunda davalıdan talep edilen alacağa ilişkindir.

Yapı kooperatiflerinin amacı ortaklarının konut ihtiyaçlarını karşılamaktır. Bu amaçla bir araya gelen ortaklar emeklerini ve birikimlerini birleştirerek amaçlarını gerçekleştirirler.

Kooperatifler Kanunu 23. maddesine göre “kooperatif ortakları bu yasanın kabul ettiği ilkeler ışığında hak ve yükümlülüklerde eşittirler.

Kooperatiflerin ana sözleşmesi kooperatif ortaklarının birbiri ve ortaklarla kooperatif tüzel kişiliği arasında özel hukuk sözleşmesidir.

Ana sözleşmeye Kooperatifler Kanunu’na aykırı olmamak koşulu ile sözleşme serbestisi çerçevesinde istenilen hükümler konulabilir.

Somut olayda; Kooperatif Ana Sözleşmesinin kesin maliyete ilişkin 61. maddesi ve kur’a çekimine ilişkin 62. maddesinde değişiklik yapılarak kooperatifin etap etap yapılacağı, inşaat bittikçe biten binalar için kur’a çekileceği ve çıkarılan kesin maliyet hesabına göre % 10 fazla ödeyenlerin bağımsız bölümlerinin teslim edilerek kooperatiften istifa edebilecekleri ana sözleşme hükmü olarak belirlenmiştir.