muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26694, Karar No: 2023/4092, Tarih: 02.05.2023

3.15.11.2017 tarihinde düzenlenen 14 nolu suç tutanağında sanığın su amaçlı kazı yaptığının tespit edildiği, söz konusu tutanak nedeniyle başlatılan soruşturmada sanık hakkında Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2018 tarih ve 2018/256 Esas sayılı iddianamesiyle kamu davasının açıldığı, Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli ve 2018/143 Esas, 2018/576 Karar sayılı ilâmı ile

sanığın orman alanını işgal ve faydalanma suçundan 6831 sayılı Kanun uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 12.06.2018 tarihinde kesinleştiği, yine 15.11.2017 tarihinde düzenlenen 15 nolu suç tutanağı ile sanığın 109 nolu orman bölmesinde bahçe yaptığının tespit edildiği, söz konusu tutanakla ilgili olarak Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.12.2017 tarihli iddianame düzenlendiği, yapılan yargılama sonunda sanığın işgal ve faydalanma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, söz konusu kararın istinaf edilmesi üzerine talimat ile aldırılan bilirkişi raporunda her iki suç tutanağına konu olan yerlerin aynı orman bölmesinde farklı mevkilerde olduğu, aralarında 410 metre kuş uçuşu mesafenin bulunduğunun belirtildiği, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 2017/671 Esas 2019/4392 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere aynı gün tutulan tutanak ile tespit edilen birbirine yakın iki farklı mevkide yapılan orman alanında açma ve faydalanma eylemlerinin tek suç oluşturacağı, sanık hakkında Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli ve 2018/143 Esas ve 2018/576 Karar sayılı ilâmı ile sanığa aynı suç nedeniyle verilen cezanın kesinleşmiş olması dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan davanın reddine ve söz konusu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki meyve ağaçlarının müsaderesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın aynı orman bölmesindeki eylemleri nedeniyle aynı tarihte tutulan tutanaklar üzerine ayrı davalar açılarak yargılama yapılması nedeniyle sanık hakkında mükerrer davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, mükerrer açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca reddine karar verildiği halde vekâlet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderinin kamu üzerine bırakılması yerine, sanıktan tahsiline karar verilmesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

2.Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, mükerrer açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca reddine karar verildiği halde vekâlet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderinin kamu üzerine bırakılması yerine, sanıktan tahsiline karar verilmesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2018/1484 Esas, 2019/3184 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hükümden vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin paragrafın çıkartılmasına ve hükmün yargılama giderine ilişkin paragrafında yer alan "sanıktan tahsili ile hazineye irad kaydına" ibaresinin çıkartılarak yerine "Hazine üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11063, Karar No: 2025/1026, Tarih: 22.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11063 E.  ,  2025/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/606 E., 2024/2152 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/481 E., 2020/423 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin yurt dışı borçlanması işleminin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek karar ile davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin süreden reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına ve ek kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile gerekçeli kararın 26.12.2020 tarihinde davalı Kuruma tebliğ edilmesi ve 12.01.2021 tarihinde kararın istinaf edilmesi sonucu iki haftalık istinaf süresinin geçtiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesi ek kararı yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, istinaf isteminin süresinde olup olmadığına ilişkindir.

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurumun elektronik tebliğ adresine usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

...

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11. maddesi ise “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, İlk Derece Mahkemesi hükmünün, vekil adı aynı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmesi gerekmektedir.

3.Belirtilen mevzuat çerçevesinde somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediği bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının yerinde olmadığı anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesi hükmünün davacı Kurumun ilgili birimine yukarıda belirtilen şekilde usulüne uygun şekilde tebliği ile Kurum vekili tarafından istinaf dilekçesinin süresinde verilmesi durumunda, dosyanın esas yönünden istinaf incelemesinin yapılması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi Ek Kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2473, Karar No: 2012/11955, Tarih: 20.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/2473 E.  ,  2012/11955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yalan Tanıklık

HÜKÜM : Eylemin kabahatler yasası kapsamına girdiği ve idari para cezasının kollukça verilmesi gerektiği anlaşıldığından mahkememizin görevsizliğine ilişkin.

Adlî yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararları hüküm niteliğinde olup temyize tabi bulunduğundan, mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 15.02.2008 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

23.05.2007 günü saat 03.00 sıralarında polis haber merkezine otogarda şüpheli bir bayanın bulunduğu bilgisinin gelmesi üzerine polis ekiplerinin otogara gittiği, şüpheli şahsın otogarda bulunduğunun görülmesi üzerine kimlik sorulduğu, şüpheli bayanın kimliğinin olmadığını, isminin...Dayan olduğunu beyan ettiği, polis ekipleri tarafından kendisine otogarda ne için beklediğinin sorulduğu ve bu sırada şüpheli şahsın yanına iki erkek şahıs geldiği, bayanın bir erkeği göstererek işte ağabeyim geldi dediği, polis ekipleri tarafından bu şahsa bayanı tanıyıp tanımadığının sorulduğu, sanık ... in kendisinin bayanın kardeşi olduğunu beyan ettiği, diğer sanık ...''in sanık ... ve ismini...olarak bildiren şüpheli ... ile kardeş olduğunu beyan ettiği, şahısların durumunun şüpheli görülmesi üzerine ... Amirliğine götürülüp kimlik tespiti yapıldığı, ismini...olarak bildiren şahsın sanık ... olduğu ve Turhal Yetiştirme Yurdundan kaçtığının anlaşıldığı ve böylece sanık ...'in ismi hakkında görevli memura yalan beyanda bulunduğu, diğer sanıklar ...ve ...' in de ...'in kardeşi olduklarına dair görevli memura yalan beyanda bulunduklarından bahisle açılan davada, başkasına ait kimlik bilgilerini vermekten ibaret eylemlerinde; 5237 sayılı TCK’nun 206 veya 268. maddelerinde düzenlenen suçların unsurları mevcut olmayıp, fiilinin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 40. maddesinin birinci fıkrasına uygun bulunduğu ve mahkemece yargılamaya devamla sanıklar hakkında bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/910, Karar No: 2012/10301, Tarih: 19.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/910 E.  ,  2012/10301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, tecil

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanıklar hakkında İnegöl Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/347 esas sayılı davasının yapılan yargılamasında verilen ara karar gereğince suç duyurusunda bulunularak dava açılmış bulunmasına göre; incelenen dava ile 2006/347 esas sayılı davanın birleştirilmeleri ve toplanacak delillere göre hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunla, özel nitelikte olan 6831 Sayılı Orman Kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi dikkate alınması suretiyle 6831 Sayılı Kanunun 108/1.maddesi uygulamasında suça konu emvalin değerinin azlığı da gözetilerek ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hükmün saptanması ve uygulamanın denetime imkân verecek şekilde karar yerinde gösterilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- İncelenen dosya içinde suça konu emvale ilişkin yediemin senedi bulunmadığı gözetilmeksizin müsaderesine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5473, Karar No: 2025/2271, Tarih: 04.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/5473 E.  ,  2025/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1513 E., 2024/613 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/125 E., 2022/242 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kişisel ilişki yönünden; davacı kadın vekili tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalının istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacı kadının, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2-Davalı erkek vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

a)Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

a)Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b)Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Çocuk anne ve babası ile düzenli kişisel ilişki kurma ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Anne ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, anne ve baba için de haktır. Kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kaldırılabilir.

Dosya kapsamı ve çocuğun yaşı dikkate alındığında, ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocuğun ... ve sosyal gelişmesi için de yetersizdir. Mahkemece baba ile çocuk arasında yatılı olacak şekilde ve daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması uygun görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun`un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca bu yöne ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılması, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyen yön temyiz edilemeyeceğinden REDDİNE,

2.Davalı erkek vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davalı erkek vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyen yön temyiz edilemeyeceğinden REDDİNE,

2.Davalı erkek vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davalı erkek vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

3. Davalı erkek vekilinin kişisel ilişkinin süresine yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin kişisel ilişkiye yönelik esastan ret kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (A) numaralı bendinin kişisel ilişkiye yönelik kısmının kaldırılarak yerine "velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında çocuğun yaşı, eğitim durumu, seyahat kolaylığı gözetilerek her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi günü sabah saat 09.00'dan Pazar günü akşam saat 18.00'e kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 09.00'dan 3. günü akşam saat 18.00'e kadar, yılda iki kere verilen okul ara tatillerinin ilk ara tatilinin başladığı tarihin ertesi günü saat 11:00 den takip eden ilk cumartesi günü saat 17:00'ye kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü sabah saat 09.00'dan 20. günü akşam saat 18.00'ye kadar, yanına almak, görmek, gözetmek suretiyle kişisel ilişki tesisine " cümlesinin eklenmesi suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kişisel ilişkiye yönelik hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33442, Karar No: 2017/15725, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33442 E.  ,  2017/15725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16618, Karar No: 2016/24048, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16618 E.  ,  2016/24048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı ... ... İşletmeleri A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.