muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/345, Karar No: 2023/579, Tarih: 08.11.2023

Maddenin sekizinci fıkrasıyla, uygulamada yaşanabilecek sorunların önüne geçmek amacıyla basit yargılama usulü kapsamına giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmesi halinde bu usulün uygulanmayacağı düzenlenmektedir.” şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.

Anayasa’nın 38. maddesinin birinci fıkrası; “Kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz; kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez” hükmü ile suçun kanuniliği; üçüncü fıkrasındaki “Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” hükmüyle de cezanın kanuniliği ilkesi güvence altına alınmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti’nin de 1954 yılından beri tarafı olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin Kanunsuz ceza olmaz kenar başlıklı 7. maddesinin birinci paragrafında; “Hiç kimse, işlendiği zaman ulusal veya uluslararası hukuka göre suç oluşturmayan bir eylem veya ihmalden dolayı suçlu bulunamaz. Aynı biçimde, suçun işlendiği sırada uygulanabilir olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez.”,

Medenî ve Siyasî Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme’nin 15. maddesinin birinci paragrafı ise; “Hiç kimse, işlendiği zamanda ulusal ya da uluslararası hukuk bakımından suç sayılmayan bir fiil ya da ihmal yüzünden suçlu sayılamaz. Suç sayılan bir fiile, işlendiği zaman yürürlükte olan bir cezadan daha ağır ceza verilemez. Fiilin işlenmesinden sonra yasalarda bu fiile karşılık daha hafif bir ceza öngörülecek olursa, fiili işleyene bu ikinci ceza uygulanır.” hükümlerini içermektedir.

TCK’nın "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesi;

“(1) İşlendiği zaman yürürlükte bulunan kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. İşlendikten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimse cezalandırılamaz ve hakkında güvenlik tedbiri uygulanamaz. Böyle bir ceza veya güvenlik tedbiri hükmolunmuşsa infazı ve kanuni neticeleri kendiliğinden kalkar.

(2) Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.

(3) Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır.

(4) Geçici veya süreli kanunların, yürürlükte bulundukları süre içinde işlenmiş olan suçlar hakkında uygulanmasına devam edilir.” hükümlerini içermektedir.

17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile;

"(1) Bu maddeyi ihdas eden Kanunla;

(...)

d) 1/1/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.

(...)" şeklinde Geçici 5. madde düzenlenmiş ise de;

(4) Geçici veya süreli kanunların, yürürlükte bulundukları süre içinde işlenmiş olan suçlar hakkında uygulanmasına devam edilir.” hükümlerini içermektedir.

17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile;

"(1) Bu maddeyi ihdas eden Kanunla;

(...)

d) 1/1/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.

(...)" şeklinde Geçici 5. madde düzenlenmiş ise de;

Anayasa Mahkemesince 25.06.2020 tarih ve 16-33 sayılı karar ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “…kovuşturma evresine geçilmiş,…” ibaresinin; 14.01.2021 tarihli 81-4 sayılı kararla, Kanun'un aynı madde ve bendinde yer alan “...hükme bağlanmış...” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Olay tarihinde sanığın, oğlu olan ve okula geç kalmasına karşın telefonla oyun oynayıp vakit geçiren katılan mağduru uyarmak amacıyla eline geçirdiği terlikle sol bacak baldır kısmına vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı hususunda Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasında uyuşmazlık bulunmayan olayda;

Her ne kadar Yerel Mahkemece sanığın eyleminin talim ve terbiye hakkı kapsamında kaldığı gerekçesiyle sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; bir zarar suçu olan kasten yaralama bakımından özel kastın aranmaması nedeniyle bu suçun işlenmesi için bilme ve isteme unsurları ile neticenin gerçekleşmesinin yeterli olması karşısında Yerel Mahkemece sanığa yüklenen eylemin sübutu kabul edilmesine rağmen bu kabulle çelişki oluşturan ve Kanun'da yer almayan eylemin talim ve terbiye amacıyla gerçekleştirilmesi biçimindeki gerekçenin kanun koyucunun aradığı anlamda yasal ve yeterli gerekçe olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilmelidir.

Öte yandan, Yerel Mahkemece verilen direnme kararına konu hükümden önce 17.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile CMK'nın 251. maddesinde basit yargılama usulünün düzenlendiği ve aynı Kanun'un 251/3. maddesi gereğince de mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir oranında indirim yapılmasına ilişkin lehe düzenleme öngörülmüş olup düzenlemenin maddi ceza hukukuna ilişkin sonuçları ile TCK'nın “Zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesi gereği, suç işlendikten sonra sanık lehine olarak ortaya çıkan bu durum dolayısıyla sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi maksadıyla hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, Anayasa'nın 141 ve CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli gerekçeyi içermemesi ve aynı Kanun'un 251. maddesine 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle eklenen basit yargılama usulüne ilişkin düzenleme ile Anayasa'nın 38. ve TCK'nın 7. maddeleri gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle:

1-Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve 17-320 sayılı direnme kararına konu hükmünün, Anayasa'nın 141 ve CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli gerekçeyi içermemesi ve aynı Kanun'un 251. maddesine 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle eklenen basit yargılama usulüne ilişkin düzenleme ile Anayasa'nın 38. ve TCK'nın 7. maddeleri gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26124, Karar No: 2022/3250, Tarih: 28.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26124 E.  ,  2022/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin ... Mah. ... Sokakta ikamet ettiği, 31.07.2015 saat 22:00 sıralarında, 350 TL. ye aldığı Bisan Marka bisikleti ile 400 TL'ye aldığı Salcano Hector marka bisikletini ikamet ettiği binanın giriş kısmındaki merdiven boşluğuna bıraktığı, 01/08/2015 günü sabah, bisikletlerin yerinde olmadığını gördüğü ve müracaatta bulunduğu, 01/08/2015 günü saat 12:00 da müştekinin Bisan marka bisikletini ikametinin bulunduğu ... Sokak üzerinde bulduğu, müştekinin terk halde bulduğu Bisan marka bisiklet üzerinde herhangi bir parmak izi incelemesinin yaptırılmadığı, kolluk görevlilerinin de 02/08/2015 günü saat 14:20 sıralarında sanığı müştekinin tarif ettiği özellikte bir bisiklet ile seyir halinde görerek durdurdukları, sorulduğunda bisikletin kendisine ait olmadığını ... Mah. de adresini bilmediği bir yerden sokak üzerinden ayağı ağrıdığı için aldığını, olay yerinde başka bisiklet görmediğini beyan ettiği, bisikletin üzerindeki seri numarasından müştekiye ait olduğunun tespiti ile iade edildiği, takdir-i kıymet tutanağına göre ikinci el fiyatının 150 TL değerinde olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamı itibarıyla, suç tarihi üzerinden uzun bir zaman geçmiş olmasıda dikkate alınarak, Bisan marka bisikletin sanık tarafından çalınıp çalınmadığı hususunun kesin olarak tespitinin mümkün olmadığı, sanıktan ele geçirilerek, müştekiye iade edilen Salcano Hector marka bisikletin ikinci el fiyatının da 150 TL. olduğu, bu nedenle sanık hakında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması ihtimali bulunmadığından, bu hususlarda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Salcano Hector marka bisikletin müştekinin müracaatından sonra verdiği eşgal bilgileri üzerine kolluk görevlileri tarafından eşgale uyan bisikleti sanığın kullanımındayken görüp durdurmaları sonrası sanığın bisikleti aldığı mahalle ismini bildirmesinin etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilemeyeceği ve rızai bir iadenin söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve hırsızlık suçundan hüküm kurulurken netice cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13558, Karar No: 2013/10828, Tarih: 27.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/13558 E.  ,  2013/10828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; mahkumiyetine ilişkin İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 24.12.2008 tarih ve 2006/444 Esas, 2008/644 karar sayılı hükmün Dairemizin 28.03.2013 gün ye 2011/10806 esas, 2013/5241 karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2013 gün, 11-2009/159842 itiraz sayılı yazısı ile; ...'nın kimlik bilgilerinin kullanılması nedeniyle suçun mağduru konumunda olup, doğrudan zarar gördüğü ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunduğu hususunun sabit olduğu, gerekçeli kararın kendisine tebliği gerektiği, bu nedenle, öncelikle yerel mahkeme hükmünün temyiz yasa yolunun süresi ve şeklini de kapsayan meşruhatla birlikte mağdur ...'ya tebliğinin sağlanması için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiinin sağlanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği yönünde itirazda bulunulması üzerine dosyanın yeniden incelenmesi sonucunda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde olduğu anlaşıldığından Dairemizin 28.03.2013 gün ve 2011/10806 Esas, 2013/5241 sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşülüp düşünüldü;

İftira suçu yönünden kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan mağdur ...'ya iddianame ve duruşma günü usulen tebliğ edilmeden yargılama yapılarak hüküm kurulduğu anlaşılmakla; yüklenen suçtan zarar gören mağdura gerekçeli kararın usulünce tebliğ edilerek, buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçelerinin de eklenerek ek tebliğname düzenledikten sonra iadesinin temini için mahalline iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12775, Karar No: 2024/13818, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12775 E.  ,  2024/13818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9034, Karar No: 2011/11234, Tarih: 30.09.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9034 E.  ,  2011/11234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.04.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali istemiyle açılmıştır.

Davalı, davacı ile akti bir ilişkisi bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin kuruluşu, hiçbir şekle bağlı değildir. Sözleşme sözlü olarak yapılabileceği gibi adi yazılı veya resmi şekilde de yapılabilir. Eser sözleşmesinin yazılı yapılması, buna dayanan tarafa ispat olanağı sağlar.

Somut olayda, taraflar arasında yazılı bir eser sözleşmesi bulunmadığı çekişmesizdir. Davalı, davacı ile aralarında varlığı bildirilen eser sözleşmesi ilişkisini inkar etmektedir. İcra takibine konu miktar ise 1.941.23 TL'dir.

Her ne kadar davacı tanık dinletme isteminde bulunmuşsa da HUMK'nun 288. maddesinin 1. fıkrasına göre bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve iflası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin yapıldıkları zamandaki miktar ve değeri 550.00 TL'yi geçmekte ise ispatın yazılı şekilde yapılması gerekir. Aynı Yasanın 289. maddesi gereğince tanık ancak karşı tarafın açıkça muvafakatı halinde dinlenebilir. Başka bir deyişle, davalının açık onayı olmadan tanık dinlenmesi ve akdi ilişkinin varlığının dinlenen tanık sözleri ile kanıtlandığının kabulü yasaya aykırıdır.

Ne var ki davacı dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya bu hakkı hatırlatılmalı, akdi ilişki kanıtlanırsa istek şimdiki gibi hüküm altına alınmalı, aksi halde dava reddolunmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 30.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8360, Karar No: 2019/12127, Tarih: 12.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/8360 E.  ,  2019/12127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından, akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik sanık ...‘ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Polis olan katılan ve müştekilerin, sanığın evinde tahliye işlemi yapılmak üzere icra memurları ile birlikte olay yerine gittikleri, sanığın polislere hitaben "a... koyduğumun çocukları, yine mi geldiniz, sizin ananızı avradınızı s...yim, sizin hepinizi yakacam, o... çocukları, gelin lan buraya, hepinizi yakacam, benim deli raporum var, hiç kimse bana karışamaz, bana ceza veremezler, hepiniz gelin, hepiniz" şeklinde sözler söylediği kabul olunmasına karşın, sanığın eyleminin bir bütün halinde TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden tehdit suçundan ayrıca hüküm kurulması,

b) Dosya kapsamına ve 24/05/2012 tarihli bilirkişi raporuna göre, sanıkta ele geçirilen bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı ve sanığın 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyete yeterli delillerin bulunmadığı da gözetilmeden, unsurları itibarıyla oluşmayan 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13242, Karar No: 2014/792, Tarih: 21.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13242 E.  ,  2014/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.