muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25866, Karar No: 2014/34948, Tarih: 30.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/25866 E.  ,  2014/34948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/27375

MAHKEMESİ : Kemalpaşa(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2012/41 (E) ve 2012/1292 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu ağaçların bulunduğu 681 numaralı parselin maliki tespit edildikten sonra, duruşmada dinlenerek, ağaçların rızası dahilinde kesilip kesilmediğinin sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13093, Karar No: 2016/8374, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13093 E.  ,  2016/8374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 340.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9668, Karar No: 2016/5130, Tarih: 04.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9668 E.  ,  2016/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Adana Valiliği, Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Çukurova Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli, ... ili, .. ilçesi, ...l sayılı 36603.66 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 2012 yılında 4342 sayılı Kanuna göre yapılıp 28/03/2013 tarihinde ilân edilen çalışmalarda mera olarak tahsis edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi vekilinin, taşınmazın 11522,28 m2'lik bölümünün 2001 yılında yapılıp kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı iddiasıyla, mera tahsis kararının iptali ve taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle Kadastro Mahkemesinde açtığı dava görevsizlik kararı verilerek Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Yargılama devam ederken Orman Yönetimi, bilirkişi raporu doğrultusunda davasını ıslah ederek taşınmazın 12864,58 m2'lik bölümünün orman olarak tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 12864,58 m2'lik kısmının kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunduğu gerekçesiyle mera komisyon kararının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Adana Valiliği, Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve Çukurova Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mera komisyon kararının iptali ve taşınmazın orman olarak tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2001 yılında 6831 sayılı Kanun gereğince yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B çalışmaları vardır. Genel arazi kadastrosu 1952 yılında yapılıp kesinleşmiş, 2011 yılında ise yenileme çalışmaları yapılmıştır.

Çukurova ilçesi, Karahan köyü sınırları içinde bulunan çekişmeli 12117 ada 1 parsel sayılı taşınmaz mera vasfı ile mera özel siciline kayıtlı olup Adana Mera Komisyon Başkanlığınca 4342 sayılı Kanun uyarınca mera olarak tahsis edilmiştir. Meraların mülkiyeti Hazineye, kullanma ve yararlanma hakkı ilgili belediye ya da köy tüzel kişiliklerine aittir. Orman Yönetimi, sadece Adana Valiliğini taraf göstererek eldeki davayı açmış, daha sonra Çukurova Belediye Başkanlığı ile Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiştir. Taraf teşkili davanın görülebilme koşullarından olup mahkemece re'sen (kendiliğinden) yapılması gereken işlemlerdendir. Mahkemece, davanın eksik taraf teşkiliyle sonuçlandırılması usûl ve kanuna aykırıdır.

O halde, Hazinenin davaya katılımı sağlanarak husumet yaygınlaştırılıp taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra işin esasına girilmeli, davada pasif dava ehliyeti bulunmayan Adana Valiliği yönünden de açılan davanın husumetten reddine karar verilmelidir.

O halde, Hazinenin davaya katılımı sağlanarak husumet yaygınlaştırılıp taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra işin esasına girilmeli, davada pasif dava ehliyeti bulunmayan Adana Valiliği yönünden de açılan davanın husumetten reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar Adana Valiliği, Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Çukurova Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/05/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5330, Karar No: 2021/1850, Tarih: 09.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5330 E.  ,  2021/1850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmaması nedeniyle kapalı yapılması gereken 07.07.2015, 12.02.2016 tarihli duruşmaların, açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm incelendiğinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve sanık hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümler incelendiğinde;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkındaki soruşturma ve kovuşturmanın çocuk mahkemesi sıfatı ile 5395 sayılı yasanın 17/1. maddesi gereğince ayrı yürütülmesi gerekirken yaşı büyük sanık ile birlikte soruşturma ve kovuşturmanın yapılması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunda, suç olgusunun ve bunun hayatında nelere mal olabileceğinin farkında olmadığı gözlemlendiğinin bildirilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, 09/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8499, Karar No: 2020/6500, Tarih: 30.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8499 E.  ,  2020/6500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm: TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafii 20.04.2016 tarihli mahkeme yazı işleri müdürü havaleli dilekçeyle, hükmün verildiği son oturuma yasal mazereti sebebiyle katılamayacağını ifade ettiği ve mahkemece mazaret dilekçesi okunmayarak dosya içerisine konulmasına karşın, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, sanık ve müdafinin yokluğunda hüküm kurularak, savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak, BOZULMASINA; 30.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13942, Karar No: 2024/16410, Tarih: 26.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13942 E.  ,  2024/16410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, karar tarihi itibarıyla ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığından; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19125, Karar No: 2014/37346, Tarih: 17.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/19125 E.  ,  2014/37346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/27368

MAHKEMESİ : Adana 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2012

NUMARASI : 2012/1172 (E) ve 2012/469 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın mahkemece alınan savunmasında olay günü devamsızlık meselesinden kaynaklı tartışmada elinde bulunan bıçağı dosyanın diğer müştekisi ve aynı zamanda öğretmen olan E..'a doğru fırlattığını ancak bıçağın olayla ilgisi olmayan mağdur B..'a geldiğinin açıkça beyan etmesi, mağdur B.., Müşteki E.. ve tanık N.. de mahkemece alınan beyanlarında sanığın savunmasını doğrular mahiyette beyanda bulunmaları karşısında sanığın mağdur barış'a yönelik eylemi bakımından 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesince olası kastın uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3339, Karar No: 2025/1043, Tarih: 16.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/3339 E.  ,  2025/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/46 Esas, 2023/469 Karar

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırılarak zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 sayılı Kararında açıklandığı üzere; yüzüne tefhim olunan karara karşı sanığın, 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde belirtilen kanunî süre içerisinde; "Ben kararı temyiz ediyorum" şeklindeki beyanı ile temyiz iradesini açıkladığı, bu hususun, hüküm duruşması tutanağının altına dercedildiği, hükmün tefhiminde; "sanığa tefhimden, ... CMK'nın 295. maddesi uyarınca başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemiş ise temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde bu nedenleri içeren ek bir dilekçe verilmek suretiyle CMK 286. maddesi gereğince Yargıtayda temyiz yolu açık olmak üzere, yasal süre içerisinde yasa yoluna başvurulmaması halinde hükmün kesinleşeceğine" ilişkin ihtarın yapıldığı, sanığın temyiz dilekçesini, tebliğ tarihi olan 03.05.2023 tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK’nın 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra, 15.05.2023 tarihinde, ibraz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3574, Karar No: 2010/9639, Tarih: 04.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3574 E.  ,  2010/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.07.2008 tarih ve 2003/1264-2008/378 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 1.300.092,00 TL tutarında hazine bonosu aldığını, ancak hazine bonosu karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkı saklı olarak şimdilik 50.000,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının müflis bankaya karşı davasını atiye terk ettiği, yargılama sırasında davacının 08.10.2007 tarihli ibranameyle her türlü alacağını asıl ve feri’leriyle birlikte aldığını beyan ettiği, her ne kadar bu ibraya karşı geçersiz olduğu yönünde bir gün sonra ihtarname çekmiş ise de ibranamenin iptali için bir dava açmadığı, ibranamenin tüm davalılar açısından geçerli olduğunun kabulünün gerektiği gerekçesiyle, müflis banka yönünden dava atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına, ... yönünden idari yargı görevli olduğundan mahkemenin görevsizliğine ve diğer davalılar yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davalılardan Müflis İmar Bankası hakkındaki davanın atiye bırakılması nedeniyle bu davalı hakkında hüküm kurulmaması ve davalılardan ... hakkındaki davada idari yargının görevli bulunması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacının imzasını taşıyan 08.10.2007 tarihli ibranamenin iptali için dava açılmamış olduğundan bu ibranın davacı yanı bağlayacağı şeklindeki mahkemenin yazılı gerekçesi yerinde değildir. Zira, davacı taraf bu ibranamenin özgür irade ile imzalanmadığını, hukuken geçerli sayılamayacağını ileri sürdüğü halde mahkemece, bu iddia üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davacının 1.300.092,20 TL alacağını 1.055.524,80 TL olarak tahsil ederken kendisinden alınan ibranamenin imzalanmak zorunda kalındığına ilişkin iddiasının delilleri sorulup toplanmak ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken yazılı gerekçeyle davalılardan banka yönetim ve denetim kurulu üyeleri hakkında davanın reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19863, Karar No: 2013/3882, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19863 E.  ,  2013/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın kendisine ait ... isimli işyerini sanığa kiraladığı, bu sürede içerdeki soğutucunun iyi çalışmaması nedeniyle katılan adına yeni bir soğutucu alındığı, kış ayının gelmesiyle birlikte, soğutucuya ihtiyaç olmaması ve yer kaplaması nedeniyle, bu eşyanın sanık tarafından kendisine ait işyerine kaldırıldığı, bu yerin bir süre işletmeciliğini yapan sanığın 2007 Aralık ayında işyerini tahliye ettiği, katılanın eşyayı sanıktan istediği, sanığın, işyerinde gelip almasını söylediği, katılanın, kendisinin gelmeyeceğini, eşyayı getirmesi gerektiğini belirttiği, yapılan tespitte söz konusu soğutucunun sanığın belirttiği şekilde işyerinde bulunduğunun tespit edildiği, böylece sanığın güveni kötüye kullanmak suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suçun unsurlarının oluşmadığı, eylemin taraflar arasında hukuki ihtilaf teşkil ettiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6754, Karar No: 2025/1660, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6754 E.  ,  2025/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1354 Esas, 2023/1225 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/182 Esas, 2022/137 Karar

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının maliki olduğu Kocaeli ili, ..., 3412 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamının tapu kaydının kadastro tespitine itiraz davası sonucunda iptal edilerek kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından tespit dışı bırakılmasına karar verildiğini, bu durumun müvekkilinin mülkiyet hakkını ihlâl ettiğini belirterek müvekkilinin uğradığı zararın tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız olduğunu, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olması nedeniyle özel mülkiyete konu edilemeyeceğini, bu tür taşınmazlar için şahıslar adına yapılan tescil işlemlerinin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu, muteber bir tapu kaydına dayanılmadığı için tazminat koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve tespit edilen bedelin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın konumu itibarıyla çok değerli olduğunu, değerinin düşük hesaplandığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın konumu itibarıyla çok değerli olduğunu, değerinin düşük hesaplandığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve hak düşürücü süreler geçtiğinden davanın reddine karar verilmesini, dava konusu taşınmaz imar uygulamasıyla deniz içinde bırakıldığından tazminat bedelinden Hazinenin değil, Belediyenin sorumlu olduğunu, taşınmazın gerçek değeri üzerinden bedel belirlenmesinin hatalı olduğunu, faiz başlangıç tarihinin yanlış belirlendiğini, tazminat hesabında değerlendirme tarihi olarak hükmün kesinleşme tarihinin esas alınması gerektiğini, gerek dava dilekçesinde gerekse bedel artırım dilekçesinde davacının talebinin tapunun iptal edildiği tarihteki değeri olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak değerlendirilen taşınmazın dava konusu taşınmazdan çok daha iyi bir konumda olduğunu, bu nedenle emsal olarak değerlendirilmesinin yerinde bulunmadığını, dava konusu taşınmaz yapılaşmaya uygun olmadığından arsa olarak değerlendirilemeyeceğini, tapu kaydındaki beyan ve şerhlerin hesaplamada dikkate alınmadığını, belirlenen bedelin yüksek olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç