muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25072, Karar No: 2022/7976, Tarih: 31.05.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25072 E.  ,  2022/7976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 22/09/2021 tarih 2021/İHK-30627 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan 29/03/2022 tarihli dilekçede, davalı ile sulh olunduğu belirtilerek davadan feragat edildiği bildirilmiş olup, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 31/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2697, Karar No: 2020/1607, Tarih: 25.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/2697 E.  ,  2020/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili ile davalılardan Mucur Belediye Başkanlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ile davalılar Mucur Belediye Başkanlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davalı ... Belediye Başkanlığı nezdinde su saaati endeks yazım işi yaptığını, davalı ... İnş. Ltd. Şti. üzerinden 01.06.2009 - 06.07.2009 ve 02.11.2009 - 07.12.2009 tarihleri arasında çalışmalarının davalı Kuruma bildirildiğini, hizmetlerinin davalı Belediye Başkanlığı bünyesinde geçtiğini belirterek, 01.06.2009 - 01.08.2010 tarihleri arasındaki kesintisiz çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili; davacının davalı ... İnş. Ltd. Şti. ile Mucur Belediye Başkanlığı arasında akdedilen hizmet alım sözleşmesi kapsamında belediyede çalıştığını, davalı şirket çalışanı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Başkanlığı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi tarafından, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalılar Mucur Belediye Başkanlığı ve ... İnş. Ltd. Şti'.nde 01.06.2009 - 04.03.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekili ile davalılar Mucur Belediye Başkanlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili ile davalılar Mucur Belediye Başkanlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilleri kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

B-BAM KARARI

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekili ile davalılar Mucur Belediye Başkanlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili ile davalılar Mucur Belediye Başkanlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilleri kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 5510 sayılı Kanun’un m. 86/9. maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti istemine ilişkindir. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gereği göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki davada; davacı, 01.06.2009 - 01.08.2010 tarihleri arasında davalı belediye başkanlığı bünyesindeki kesintisiz çalışmalarının tespitini talep etmiş, Mahkemece davalı belediye başkanlığı ile diğer davalı şirket arasında akdedilen hizmet alımı sözleşmelerindeki süreler gözetilerek davanın kısmen kabulü ile; davacının, davalılar Mucur Belediye Başkanlığı ve ... İnş. Ltd. Şti.'nde 01.06.2009 - 04.03.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemenin kabul kararı yerinde ise de, davacının hangi işveren nezdinde çalıştığının araştırılmadığı, hangi davalı olduğu belirtilmeksizin infazda tereddüt yaratacak şekilde davalılar nezdinde çalıştığının tespit edildiği, davalı şirket işyerinden yapılan bildirimlerin dışlanmadığı, sözleşme süreleri dışındaki çalışmaların varlığının tespiti bakımından, davacının su saati endeks yazım işinde çalışıp çalışmadığının ve kabul edilmeyen dönemde bu işin kim tarafından yapıldığının yeterince araştırılmadığı anlaşılmakla, çalışıldığı belirtilen birimlerdeki görevlilerin de dinlenilmesi ve elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi uygun bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

O hâlde, davacı vekili ile davalılar Mucur Belediye Başkanlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcını istek halinde davacı ve davalılardan Mucur Belediye Başkanlığı'na iadesine, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5075, Karar No: 2017/9491, Tarih: 25.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5075 E.  ,  2017/9491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketlerde şoför olarak çalıştığını, hiçbir sebep bildirilmeden haksız olarak işten çıkartıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta sonu ve resmi tatil günleri ücreti, ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, müvekkili şirketin Karayolları Genel Müdürlüğünün ihale usulü yol yapım işlerini yaptığını, mevsim şartları ve halin icabı bahar aylarında işe başlanıldığını ve kış aylarında sona erdiğini, bu nedenle işçilerin sürekli ve kesintisiz çalışmasını gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığını, fazla çalışmanın söz konusu olmadığını, tüm işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da fazla mesai konusunda göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına dayanılarak, davacının haftada yirmibir saat fazla çalışma yaptığı saptanmış ise de, tanık beyanlarına, yapılan işin niteliğine, bölgenin özelliklerine ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sabah 06:00 akşam 18:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Fazla çalışma alacağı bu kabule göre ve ara dinlenme süresi de düşülmek suretiyle yeniden hesaplandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5418, Karar No: 2007/7848, Tarih: 10.07.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5418 E.  ,  2007/7848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAZAR (RİZE) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların miras bırakanı adına kayıtlı olan .. ada ..parsel sayılı taşınmazın 1027.77 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp, bu kısmın tapusunun iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Davalı Yaşar, davanın reddini savunmuş; diğer davalılar davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 1301.55 m2lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, davalı Songül'ün dava tarihinden önce öldüğü gerekçesiyle davalı S.... bakımından davanın reddine; diğer davalılar yönünden ise, .. ada ..parsel sayılı taşınmazın 1301.55 m2 lik kısmın tapusunun iptali ile bu kısma yönelik elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı Y.. E..vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.7.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat M..B..K..r ile temyiz edilen Hazine vekili Avukat S..S.B..geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ..tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Kıyı Kanunundan kaynaklanan sicil terkini ile elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kayden davalılara ait ..ada .parsel sayılı taşınmazın, 28.11.1997 tarih ve 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca saptanan kıyı kenar çizgisine göre, 1301.55 m2 lik kısmının 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde tanımı yapılan "kıyıda" kaldığı belirlenmek ve mahkemece benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak, dava dilekçesinde açıkça 1027.77 m2 lik kısmın tapusunun iptali ile sicil kaydının terkini istenildiği halde; istek aşılmak suretiyle, çekişmeli taşınmazın 1301.55 m2 lik bölümünün tapusunun iptali ve elatmanın önlenmesi yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davalı Y..E..'ın temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,13.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 500.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.7.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2566, Karar No: 2018/4761, Tarih: 26.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/2566 E.  ,  2018/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket nezdinde 07/01/2003 tarihinden beri hizmet akdine dayalı şekilde ve teknisyen olarak çalıştığını, 15/06/2004 tarihinde TES-İŞ sendikasına üyeliği yapılarak sendika kapsamına alındığını ve muvafakati olmadan da yevmiyesinin düşürüldüğünü, davacının yevmiyesinin düşürülmesinin iş şartlarında esaslı değişiklik anlamına geldiğini belirterek dava tarihinden geriye doğru son beş yıl için davacıya eksik ödenen yevmiye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine mahkeme hükmü, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 2015/6587 esas ve 2016/7685 karar sayılı ilamı ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.12.2015 tarih ve 2015/9-990 esas ve 2015/2743 karar sayılı kararında bireysel iş sözleşmesinde öngörülen ücret seviyesinin Toplu İş Sözleşmesi hükümleri ile düşürülemeyeceğinin kabul edilmiş olması karşısında davacının fark ücret alacağının talep edebileceği değerlendirilerek davanın reddinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, bozma ilamına uyulmasından sonra alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının alacakları hesaplanmış olup davacı vekili tarafından ibraz edilen ıslah dilekçesi ile talep konusu alacakların miktarı arttırılmıştır. Mahkemece, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı değerlendirmesi ile maaş farkı, ikramiye farkı, bakım tazminatı farkı, iş güçlüğü tazminatı farkı, fazla mesai ücreti farkı alacakları bakımından dava dilekçesi ile talep edilen miktarlar üzerinden hüküm kurulmuştur. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 2015/1 esas, 2016/1 karar sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince bozmadan sonra ıslah yapılamayacağından Mahkemece davacı vekilinin bozmadan sonra ıslah dilekçesiyle yaptığı talebin değerlendirme dışı tutularak ıslah edilen miktalar yönünden hüküm kurulmamasında bir isabetsizlik yoktur. Ancak, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle mahkemece davacının dava dilekçesindeki miktarların tümünün hüküm altına alınmış olması karşısında davanın kabulü yönünde karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü yönünde karar verilmiş olması; ayrıca dava dilekçesinde talep edilen alacakların tümü kabul edildiğinden davalı vekili lehine vekalet ücretine takdir edilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, ilgili yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının başlığında yer alan "Davanın Kısmen Kabulüne, Kısmen Reddine" ifadesinin hükümden çıkartılarak, yerine "Davanın Kabulüne" ifadesinin hükme eklenmesine,

Hüküm fıkrasının 11. bendinin davalı lehine vekalet ücretine ilişkin kısmında yer alan "Davalı davada kendisini vekil vasıtasıyla temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 2.692,55-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ifadesinin hükümden çıkartılarak, yerine " Davanın kabulü nedeniyle davalı taraf lehine vekalet ücreti takdir edilmesine yer olmadığına" ifadesinin hükme eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4240, Karar No: 2007/5549, Tarih: 16.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4240 E.  ,  2007/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARSİN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/09/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, çekişme konusu .ada . parsel sayılı taşınmazın  kıyı kenar çizgisinin  deniz tarafından kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı Belediye, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Belediye vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...... raporu okundu,Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; özellikle sicil kaydından, çekişme konusu taşınmazın öncesinde senetsiz olarak zilyet ve tasarrufu Arsin Belediyesine ait deniz tereddübatı, med ve cezirden husule gelen denizden doldurma olan yerin tamamının kaymakamlığın talebi üzerine 2644 Sayılı Tapu Kanununun 10.maddesi ve 1580 Sayılı Belediye Kanununun 159.maddesi uyarınca Arsin Belediyesi adına şehir parkı ve spor sahası olarak tapunun Eylül 1963 tarih 21 sıra numarasına kayıt edildiği, daha sonra ifrazen şehir parkı olarak ayrılan bölümün kadastroca . ada . nolu parsele revizyon gördüğü .ada .nolu parselin ifrazından ise .ada .ve .. nolu parsellerin oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve kamu malı olduğunu, hakkında sicil oluşturulmasına olanak bulunmadığını ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Gerçekten de, çekişme konusu taşınmazın 28.11.1997 Tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı ayrıca Belediyece denizden doldurularak elde edildiği ve buna göre sicil kaydının oluşturulduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Hemen belirtmek gerekir ki, çeşitli zamanlarda ve muhtelif yasalarla denizden doldurulan yerlerle ilgili bazı düzenlemeler getirilmiştir. O halde, bu düzenlemelere kısaca değinmekte fayda vardır.

Bunlardan ilki yürürlük tarihi 1 Eylül 1930 olan 1580 Sayılı Belediye Kanununun 159. maddesi hükmüdür. Buna göre; belediye marifetiyle deniz, nehir ve gölden doldurulmuş olan yerlerin tasarruf, idare ve nezareti Belediyelere bırakılmış tereddüte yer vermeyecek biçimde mülkiyetinin devri yönünden belediyeye bir hak tanınmamıştır. Sonradan yürürlüğe giren ve 1580 Sayılı Yasayı ortadan kaldıran 28.12.2004 günlü 5272 Sayılı Belediye Yasasının 79. maddesi de yine taşınmazın mülkiyeti açısından belediyelere bir hak tanımamış, aksine Belediye yetkilerinde kısıtlamalara gidilerek bu gibi yerlerin yalnız tasarrufunun, dolgu yapan belediyeye bırakılacağı yönünde benzer hükme yer vermiştir.