muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10657, Karar No: 2014/10959, Tarih: 03.06.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde ...göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde ...ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde ...e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde ...e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13/05/2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması

karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un .... maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5243, Karar No: 2017/7252, Tarih: 02.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5243 E.  ,  2017/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/740, Karar No: 2012/6212, Tarih: 28.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/740 E.  ,  2012/6212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 408 ada 1 parsel sayılı taşınmazda ... ilköğretim okulu binasının bulunup, idare adına kayıtlı olduğunu, imar planına göre okul alanı ile tevhit şartı bulunan teklif folyesinde (A) ile gösterilen 602.53 m2'lik bölümün yoldan ihdas edilerek okul alanına katılması ve 222 sayılı Yasanın 62 ve 65 maddeleri gereğince bedelsiz olarak idare adına tescili ile taşınmaz üzerindeki takyidatların terkini isteminde bulunmuştur.

Davalı, taşınmazın bedelsiz olarak devrinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.75.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/247, Karar No: 2016/3626, Tarih: 01.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/247 E.  ,  2016/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin, Müdahalenin Meni, Kal

Hazine ile ... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.03.2012 tarih ve 559/243 sayılı hükmün Daire'nin 22.01.2015 gün ve 2014/22484 Esas 2015/1440 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı Hazine vekili ve davalı vekili taraflarından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, davalı adına kayıtlı bulunan 581 parselin 68 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu edilemeyeceğini açıklayarak dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptaline, davalının bu kısma elatmasının önlenmesine ve üzerindeki bina ve muhdesatların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini, çapa dayalı mülkiyetin kullanıldığını, davalı lehine müktesep hak oluştuğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan Yargıtay bozma ilamları sonrasında yapılan yargılama neticesi davanın kabulü ile, mülkiyeti davalıya ait Çamlıbel köyü 581 parselin teknik bilirkişinin 01.07.2009 tarihli raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterdiği 68 m2'lik bölüme ait tapu kaydının iptali ile deniz kenarı olarak terkinine, davalı tarafından kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kalan ve tapu kaydı iptal edilen 68 m2'lik bölümüne yapılan vaki müdahalesinin menine, bu yer üzerinde yapılmış bina ve muhdesatların kal'ine karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine hüküm Dairenin 22.01.2015 tarih 2014/22484 esas 2015/1440 karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Davacı Hazine vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre, yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davacı Hazine vekilinin karar düzeltme istemi yerinde görülmemiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre, yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davacı Hazine vekilinin karar düzeltme istemi yerinde görülmemiştir.

2- Dosya kapsamı, toplanan deliller, usul ve yasaya uygun şekilde alınan bilirkişi raporları ile dava konusu yapılan 581 parselin 68 m2 bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı belirlendiğine göre, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, eksikten dosya arasına gelen tapu kayıtlarına göre 68 m2 bölümüne ait tapu kaydı iptal edilen dava konusu 581 parselin bahçeli kargir dükkan ve ev vasfı ile 270 m2 miktarı ile tapuda kayıtlı iken 3402 sayılı Kanunun 22/A maddesi gereğince yenilemenin tescili ile 05.11.2015 tarihinde aynı vasıfla 260,62 m2 miktarlı 268 ada 1 parsel numarasını aldığı anlaşılmıştır. Mahkemece yenileme kadastrosu nedeniyle hüküm kurulan 581 parselin kaydının kapandığı 268 ada 1 parsel olduğu gözden kaçırılarak ve hükmün infazına olanak vermeyecek şekilde eski parsel üzerinden iptal ve terkine karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; kaydı kapatılan 581 parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenen 68 m2 bölümünün, yeni oluşan 268 ada 1 parselin hangi bölümüne isabet ettiğinin, bu suretle 268 ada 1 parsele ait tapu kaydından iptal ve terkine karar verilmesi gereken miktarını mahallinde yapılacak keşif sonunda alınacak teknik bilirkişi raporu ile belirlemek ve krokiye işaretlettirmek, sonucunda 268 ada 1 parsel ile ilgili bu bölüm yönünden hüküm kurmak olmalıdır. Karar bu nedenle bozulması gerekirken onandığından davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteminin yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenle REDDİNE; (2) numaralı bentte yazılı nedenle davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK'nun 440-442. maddeleri uyarınca KABULÜ ile Dairenin 22.01.2015 tarih ve 2014/22484 Esas, 2015/1440 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, Yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; HUMK'nun 442/1 maddesi gereğince aynı mahkeme ilamı ile ilgili bir defadan fazla karar düzeltme isteğinde bulunulamayacağından ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 01.03.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

... tarafından açılan, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu uygulamasına dayalı Tapu iptal/terkin davası mahkemece 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesindeki on yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Hükmü davacı temyiz etmiş, temyizi inceleyen Y.1.HD. "davanın esasına ilişkin olarak verilen, hak düşürücü süre yönünden davanın reddi kararına ilişkin temyiz talebinin reddetmiş; hükmü sadece hükmün ferilerine ilişkin yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bozmuştur. Böylece hükmün davanın reddine ilişkin bölümü kesinleşmiştir.

Hak düşürücü süre nedeniyle verilen davanın reddi kararı; usule ilişkin bir karar olmayıp; maddi hukuka ilişkin bir karardır. Bozma sonrası devam eden yargılama, yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkindir. Davanın esasıyla ilgili olarak usulünce devam eden bir dava bulunmadığı sürece; hükmün kesinleşen bölümü kamu düzeni ilkesine aykırı olsa bile; hükmün esası yeniden ele alınarak yargılama ve inceleme konusu yapılamaz. Hükmün kesinleşen bölümlerinin yeniden yargılama konusu yapılması; "usuli kazanılmış hak ilkesi" ile " hukuki istikrar ve güvenlik ilkesi"ne aykırı olur. Durum böyleyken, mahkemece davanın kesinleşmiş olan bölümleri yönünden yeniden hüküm verilmesi ve bu hükmün temyizi üzerine de Yargıtay ilgili Dairesi'nin hükmün kesinleşmiş bölümü (somut davada davanın esası hakkında) hakkında önceki kararına aykırı nitelikte yeni bir karar vermiş olması; ilk bozma/onama kararıyla diğer taraf yararına oluşmuş olan usuli kazanılmış hak durumunu ortadan kaldırmayacağı gibi, yeni hükme ilişkin olan bozma kararına mahkemece uyulmuş olması da, bu sefer diğer taraf yararına yeni bir usulü kazanılmış hak durumu doğurmaz.

Belirtilen hususlar, temyiz incelemesi aşamasında karşı oyumuzda da açıklanmıştır.

Bu durumda, karar düzeltme talebinin kabulü ile, davanın esasına ilişkin yerel mahkeme hükümünün davanın reddine karar verilmek üzere bozulması gerektiğini düşünüyorum. Değerli çoğunluğun karar düzeltme talebinin kabulü sonucuna katılmakla birlikte, karar düzeltme gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/15455, Karar No: 2015/12766, Tarih: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15455 E.  ,  2015/12766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... ... ... Bakım Merkezi .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının ... adresinin “... Mah., ... Sk., No: 5 Merkez/...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve ... Aile ve ... ... İl Müdürlüğünün 13.11.2015 tarihli yazı cevabı ve ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 09.11.2015 tarihli yazı cevabına göre de kısıtlı adayının bakımevine yerleşmeden önce “... Mah., ... Sk., No: 5 Merkez/...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18110, Karar No: 2011/40325, Tarih: 29.09.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/18110 E.  ,  2011/40325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü sanık yanında kimliği saptanamayan bir kişi daha bulunduğu halde yakınan ... ve tanık ...'ün yanına gelerek birbirleriyle kavga etmeye başladıkları, bu sırada sanık ...'nun yakınanın cebinden 550.00 TL'yi aldığı,sonrasında sanığın peşinden yakınan ,diğer kişinin peşinden de tanık ... 'ün koşmaya başladığı,sanığın kendisini yakalayan yakınana bıçak çekip tehdit ettiği,olay yerine gelen kollukça yakalanan sanığın üst aramasında suça konu paranın bulunmadığı,tanık ...'ün ise diğer kişiyi yakalayamadığı ve yakınanın yanına döndüğünün anlaşılması karşısında :suça konu paranın yakalanamayan diğer kişiye sanık tarafından hangi aşamada verildiği, sanığın yakınanı bıçakla tehdit ettiği sırada paranın diğer kişiye verilip verilmediği ve yakalanamayan diğer kişinin bu sırada nerede olduğunun saptanması amacıyla yakınan ve tanık ... dinlenmesinden sonra, sonucuna göre suçun niteliğinin belirlenmesi yerine eksik incelemeyle yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15885, Karar No: 2014/19788, Tarih: 30.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15885 E.  ,  2014/19788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının fazla mesai yaptığına dair tanık dinletmek istemiş ancak davcıya verilen kesin süre içerisinde tanığını da dinletemediğinden ve davacının fazla mesai yaptığına dair dosyada bilgi ve belge bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. 115/2. maddesinde ise, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verilirek, bu süre içerisinde noksanlık giderilmezse davanın dava şartı yokluğundan usulden reddedileceği düzenlenmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 94/2. maddesinde kesin sürenin nasıl verileceği husus düzenlenmiş olup somut olayda davacı taraf dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış olup, davacı vekiline avans yatırması hususunda 29.01.2013 tarihli celsede kesin süre verilmiş, tanıklarının isimlerini ve adreslerini bildirimesi için kesin süre verilmemiştir. Belirtilen kesin sürede tanıklar için avans yatırılmış, davacı vekili tarafından asile ulaşılamaması sebebiyle tanık isim ve adreslerinin bildirilemediği belirtilerek ek süre verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece kesin süre verilmediği gözetilmeden, davacı vekiline tanıkların isim ve adreslerinin bildirilmesi için kesin süre verilmesi gerekirken, kesin süre içerisinde tanık dinletilmediğinden davanın ispat edilememesi sebebiyle reddine karar verilmiş olması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6999, Karar No: 2020/6499, Tarih: 30.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6999 E.  ,  2020/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davalı vekili yönünden kısmen kabulü ile Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/144 Esas- 2017/213 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, arazi niteliğindeki Güneyköy köyü, 221 ada 1 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden sulu arazide %4 kapitalizasyon faizi uygulamak suretiyle bilimsel yolla değer tespit edilmesinde, üzerindeki yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-İlk derece mahkemesince tespit edilen bedelin karar tarihi itibariyle kesinleşmesi beklenmeksizin davalıya ödenmesine hükmedildiği anlaşıldığından, infazı mümkün olmayacak şekilde kıymet taktir raporundaki bedelin ödenmesine, bakiye bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,