muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/478, Karar No: 2018/4798, Tarih: 14.05.2018

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/17362, Karar No: 2011/5516, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/17362 E.  ,  2011/5516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine dair İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2011 gün ve 2011/306 Esas, 2011/90 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin de duruşmalı olarak yapılması talep edilmesi üzerine dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 21.12.2011 Çarşamba günü saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... vekili Av. ...'ın bila tarihli mazeret dilekçesinde İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/464 Esas sayılı dosyasında tutuklu sanık Atilla Kurul müdafii olarak İstanbul'daki duruşmaya katılmak zorunda olduğundan bahsetmiş ise de; dilekçe ekindeki onaysız fotokopisinin Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/270 Esas sayılı tutuklu sanık Erdal Kara'ya ait duruşma tutanağının eklendiği görülmekle mazeret belgelenmediği gibi Yargıtay'daki duruşmaların öncelik arz etmesi sebebiyle Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaasına göre Av. ...'ın mazeretinin reddiyle DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Oluşa uygun şekilde sanığın, mağdure Kezban'a karşı çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediğinin, mağdure ...f'e karşı ise de nitelikli cinsel istismar suçunu işlediğinin kabulüne ve gerekçe bölümünde de belirtilmesine rağmen, kısa hükümde sanığın mağdure Elif'e karşı eylemleri bölümüne mağdure Kezban'ın, mağdure Kezban'a karşı eylemleri bölümüne de mağdure Elif'in adının yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Beden veya ruh sağlığının bozulması sonucunu doğuran cinsel saldırı ve cinsel istismar suçlarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma biçimini gösteren ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 Karar sayılı ilamı ile TCK.nun 61. maddesinin 4 ve 5. fıkraları hükümleri karşısında, TCK.nun 103/1-a ve103/2. maddeleri ile belirlenen cezalar üzerinden 43/1. madde uygulanarak bulunacak miktarın 103/6. madde ile tayin edilen ceza süresine eklenmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı kararında açıklandığı üzere; mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten alınması gerekirken, Adli Tıp Kurumu Kanununun 7/f ve 23/B. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının 28.01.2011 ve 14.01.2011 tarihli raporlarına dayanılarak karar verilmesi,

Sanığın adli sicil kaydına konu olan 12.03.2009 tarih ve 2004/1880 Esas, 2009/220 Karar sayılı ilam getirtilerek tekerrüre esas olup olmadığı irdelenmeden, 01.05.2008 tarih ve 2007/307 Esas, 2008/458 Karar sayılı ilam ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle, 1412 sayılı CMUK.nun 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden sanık hakkında mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33454, Karar No: 2017/15728, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33454 E.  ,  2017/15728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7042, Karar No: 2013/7223, Tarih: 02.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/7042 E.  ,  2013/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/207867

MAHKEMESİ : Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 10/03/2011, 2010/131 (E) ve 2011/28 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hükmolunan ceza miktarına göre, sanık Recep müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık Recep hakkında mağdur Bilge'yi kasten öldürme suçuna teşebbüsten ve silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Recep'in mağdur Bilge’ye karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin verilen cezada haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur Bilge ile sanık Recep'in aynı okulda öğrenci oldukları, bir süredir duygusal birlikteliklerinin bulunduğu, mağdur

. Bilge'nin bu ilişkiyi bitirmek istediği, sanığın ise bu teklifi kabul etmediği, olaydan önce bu nedenle tartışmalarının olduğu, sanık Recep'in olay günü konuşmak amacıyla okuluna gidip mağduru beklediği, okuldan çıkan mağdur ile ilişkileri ile ilgili konuşmaya başladıkları, sanığın "hem benimle arkadaşlık yapıyor, hem de o çocukla görüşüyorsun, senin yaptığın o...luk" dediği, mağdurun ise "evet ben öyleyim" diyerek alaycı bir şekilde gülmesi üzerine sanığın önce mağdura tokat attığı, daha sonra yanında taşıdığı bıçağı çıkartarak sol göğüs, sol kol, sağ uyluk ve sol sırt bölgelerinden mağduru yaraladığı, yere düşen mağdura "kalk suya gideceğiz yoksa boğazını keseceğim" dediği, ayağa kalkan mağdurun yeniden yere düşmesi üzerine sanığın arkadaşı tanık Fahri'ye telefon ederek olay yerine çağırdığı, kısa bir süre sonra olay yerine gelen Fahri'nin aracıyla mağduru hastaneye götürerek tedavi olmasını sağladığı, mağdurun acil ameliyat ile hayata döndürüldüğü olayda;

A-) Sanık Recep hakkında mağdur Bilge'yi kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hüküm yönünden;

a-) Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, sanık icra hareketlerini tamamladıktan sonra neticenin meydana gelmesini önlediğinden, eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerekmekle beraber, 5237 sayılı TCK'nun 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmü gözönünde tutularak ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, kasta dayalı kusurun ağırlığı hususları birlikte dikkate alınarak, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenerek kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, kasten öldürme suçuna teşebbüsten yazılı şekilde karar verilmesi,

b-) Haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı, mağdurdan sanığa yönelik tahrik oluşturan haksız bir eylemin bulunmadığı anlaşıldığı halde, haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

c-) Sanık hakkında belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK'nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini sadece kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi,

d-) Kabule göre de;

Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınıp alt sınırdan uzaklaşılarak makul bir ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

B-) Sanık Recep hakkında mağdur Bilge'yi tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın bıçakla mağdura saldırdığı sırada sarfettiği tehdit içeren sözlerinin zarar verme kastını gösterdiği, aynı saldırı sonucunda mağdurun yaralandığı anlaşıldığından; sanık hakkında sadece yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken ayrıca TCK'nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçundan da cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Recep müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321.maddeleri uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3457, Karar No: 2019/658, Tarih: 12.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/3457 E.  ,  2019/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 52, 53 ve 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, suç tarihinde katılanın işlettiği araç kiralama firmasından suça konu aracı kiralayıp, kira süresi bitmesine rağmen getirmeyerek uhdesinde tuttuğu, bu surette sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, katılan beyanı, oto kiralama sözleşmesi ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/1028 esas, 2007/977 karar sayılı ilamına konu “güveni kötüye kullanma” suçunun uzlaşma kapsamında bulunması, UYAP'tan alınan güncel sabıka kaydında tekerrüre esas alınan bu ilamın görünmemesi ve diğer sabıkalarının da tarihleri itibari ile tekerrüre esas alınmayacağının değerlendirilmesi karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın her hangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddi ile hükmün ONANMASINA, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1020, Karar No: 2013/919, Tarih: 01.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/1020 E.  ,  2013/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada ... 16. Asliye Hukuk ve 19.İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, davacının trafik kazası sonucu yaptığı ... harcamalarının tazmini istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, Sosyal Sigortalar ve Genel ... Sigortası Kanununda tanımlanan şekilde sigortalı olan davacının yaptığı ... harcamalarını kurumdan talep ettiği, bu durumda uyuşmazlığın anılan yasadan kaynaklandığı, anılan yasadan çıkan uyuşmazlıkların aynı yasanın 101. maddesi gereğince İş Mahkemelerinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

İş Mahkemesi ise, uyuşmazlığın Sosyal Sigortalar ve Genel ... Sigortası Kanunundan değil, 2918 sayılı Trafik Yasasından kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacının ,davasında, 6111 sayılı yasanın 59. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu 2918 sayılı Trafik Yasasının 98. maddesi ne dayandığı ,söz konusu maddede ise aynen " ... hizmet bedellerinin ödenmesi : Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel ... kurum ve kuruluşlarının sundukları ... hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın ... tarafından karşılanır" şeklinde olduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından,davacı trafik kazası geçirmesi üzerine, özel ... kuruluşunda tedavi gördüğü,. Trafik kazası sonucu tedavi nedeniyle yaptığı ... harcamalarını 2918 sayılı

Trafik Yasasının 98. maddesi ne istinaden, Sosyal Sigortalar

Kurumundan talep ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda davacı, her ne kadar, 6111 sayılı yasanın 59. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu 2918 sayılı Trafik Yasasının 98. maddesi ne dayanmış isede, uyuşmazlık 2918 sayılı Trafik Yasasından değil, Trafik kazsı sebebiyle, ... Tarafından karşılanması gereken ... hizmet bedellerinin tahsiline ilişkin olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... 19. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nin 25. ve 26.) maddeleri gereğince ... 19. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.02.2013 gününde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3539, Karar No: 2010/8189, Tarih: 03.06.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/3539 E.  ,  2010/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde

Zamanaşımını kesen en son işlem olan sanıkların 25.04.2005 ve 23.05.2005 savunmasının alındığı 17.09.2003 tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA,

Katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve ...'a yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede

02.11.2005 tarihli celsede, İnegöl Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/319 - 820 E.K sayılı dosyasının kararı ve bilirkişi raporunun dosyaya konulduğu belirtildiği halde bilirkişi raporunun dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu bilirkişi raporu dosyaya getirtildikten sonra suça konu taşınır kültür varlıklarının bu raporda belirtilen eşyalar ile aynı olup olmadığı belirlenip sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASA, 03.06.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15280, Karar No: 2020/590, Tarih: 05.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/15280 E.  ,  2020/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan eşi ...’in maliki olduğu 301 ada 12 parsel sayılı taşınmazını ilk eşinden olma çocukları olan davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali ve tescil mümkün olmazsa tenkis istemiştir.

Davalılar, taşınmazı bedelini ödeyerek temlik aldıklarını, mirasbırakanın davacıya Fatih'te bir gayrimenkul, Çekmeköy'de bir daire ve ... marka bir jeep aldığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan ...'in maliki olduğu 301 ada 12 parsel sayılı taşınmazın intifa hakkını üzerinde bırakıp çıplak mülkiyetini 08.02.2011 tarihinde ilk eşi ...'dan olma çocukları olan davalılara yarı yarıya satış suretiyle temlik ettiği, 1958 doğumlu mirasbırakanın 04.05.2014 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak tarafların kaldığı, davacı ile mirasbırakanın 02.12.2010 tarihinde evlendikleri sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan; mirasbırakanın, sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmış olması durumunda mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda, davalılar, mirasbırakanın sağlığında davacıya 2 parça taşınmaz ile bir araç aldığını belirterek paylaştırma savunmasında bulunmuşlar, tanıkları da mirasbırakanın paylaştırma iradesiyle hareket ettiğini beyan etmişler, ancak mahkemece paylaştırma savunması üzerinde durulmamış, mirasbırakanın iradesini bu yönde oluşturup oluşturmadığı bakımından araştırma yapılmadan sonuca gidilmiş, ayrıca savunmada bildirilen taşınmazların tapu kayıtları da getirtilmemiştir.

Hâl böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca davalıların savunması üzerinde durulması, mirasbırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır ve taşınmaz mal ve hakların araştırılması, tapu kayıtları, resmi akitler ve varsa öteki delil ve belgelerin ilgili mercilerden getirtilmesi, mirasbırakanın sağlığında mirasçıları arasında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde bir paylaştırma yapıp yapmadığının belirlenmesi, bu yönde tüm taraf delillerinin toplanması, mirasbırakanın paylaştırma mı yoksa mal kaçırma amacını mı üstün tutulduğunun aydınlığa kavuşturularak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.