muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8213, Karar No: 2023/1184, Tarih: 21.03.2023

Suça sürüklenen çocuk ve sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiklerini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı anlaşılmakla suçun nitelikli halinin uygulanmadığı tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ve sanığın maktule ait iş yerine geceleyin ve birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığını ihlal etmiş oldukları anlaşılmakla, ilk haksız hareketin sanık ve suça sürüklenen çocuktan geldiği değerlendirilerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı tespit edilmiştir.

2. Sanığın ve suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunmaları, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.03.2018 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı, 13.03.2018 tarihli görüntü izleme tutanağı, sanığa ve suça sürüklenen çocuğa ait güncel adlî sicil kayıtları, 14.03.2018 tarihli yer gösterme ve olay yeri tespit tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden istinaf başvurularının esastan reddine, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden ise 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yaş küçüklüğü nedeni ile indirim yapılırken yaşıyla orantılı olacak bir indirim yapılması gerektiğinden bahisle istinaf başvuruları kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin suça sürüklenen çocuğun cezasının az takdir edildiğine, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun suçlarının canavarca hisle işlendiğine, sanık müdafiinin iştirak derecesine, suçu işlemediğine, haksız tahrike, suça sürüklenen çocuk müdafiinin eksik araştırmaya, cezanın fazla takdir edildiğine, haksız tahrike yönelen temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin suça sürüklenen çocuğun cezasının az takdir edildiğine, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun suçlarının canavarca hisle işlendiğine, sanık müdafiinin iştirak derecesine, suçu işlemediğine, haksız tahrike, suça sürüklenen çocuk müdafiinin eksik araştırmaya, cezanın fazla takdir edildiğine, haksız tahrike yönelen temyiz sebepleri yönünden;

“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, ilk haksız hareketin maktule ait iş yerine gece vakti birden çok kişiyle izinsiz girerek çok miktarda alkollü içki tüketen, tükettikleri boş alkollü içki şişelerini ve sigaraları iş yerindeki masaların üzerinde bırakan sanık ve suça sürüklenen çocuktan geldiği, maktulden sanığa ve suça sürüklenen çocuğa yönelen etki - tepki dengesini bozacak şekilde haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği" anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2021/1667 Esas, 2022/249 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince ve suça sürüklenen çocuk ile sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanık ve suça sürüklenen çocuğun tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4711, Karar No: 2010/17599, Tarih: 02.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4711 E.  ,  2010/17599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince , borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Yapılan araştırmaya göre borçlunun sözkonusu adreste yalnız yaşadığı ve sosyal durumu nazara alındığında yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesi gerekmez.

Mahkemece yapılacak iş borçlunun İstanbul’un daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1934, Karar No: 2013/22230, Tarih: 02.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1934 E.  ,  2013/22230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a, 62/1, 52/1-2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı olarak mağdur vekilinin isminin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir yazım eksikliği olarak değerlendirilmiş, meydana gelen olayda tali kusurlu olan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş ise de, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, sanık hakkında teşdiden ceza tayin edilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu konuda bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet Savcısının, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında, sonuç cezanın hesap hatası nedeniyle 4.500 TL yerine, 5.500 TL olarak belirlenerek, fazla ceza tayini,

2- Sanığın meydana gelen olayda tali derecede kusurlu olmasına karşın, hükmün gerekçe kısmında, “failin taksire dayalı kusurunun ağırlığı” ibaresinin kullanılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 2. paragrafındaki ve gerekçe kısmındaki “5.500 TL” ibaresinin çıkartılarak, yerine, “4.500 TL” ibaresinin eklenmesi ve gerekçe kısmındaki “failin taksire dayalı kusurunun ağırlığı” ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3597, Karar No: 2019/5659, Tarih: 05.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2017/3597 E.  ,  2019/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ ... HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.11.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakan babaları ...’ün maliki olduğu ... ada ... parseldeki taşınmazını ölümünden kısa bir süre önce davalı oğluna satış suretiyle devrettiğini, temikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçtiğini, mirasbırakanın kumar ve gece hayatı alışkanlığı olduğunu, borçları nedeniyle dava dışı üç adet taşınmazını sattığını, satışlardan elde ettiği para yeterli olmayınca kendisinden senet karşılığı borç aldığını ve bunlara karşılık taşınmazı devrettiğini, ayrıca mirasbırakanın sağlık harcamalarını karşıladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ün maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ... nolu bağımsız bölümü 28.05.1993 tarihinde davalı oğluna satış suretiyle devrettiği, 1927 doğumlu murisin 14.02.1993 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kızları ... ve ..., davalı oğlu ... ile dava dışı eşi ....’ün kaldıkları anlaşılmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ün maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ... nolu bağımsız bölümü 28.05.1993 tarihinde davalı oğluna satış suretiyle devrettiği, 1927 doğumlu murisin 14.02.1993 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kızları ... ve ..., davalı oğlu ... ile dava dışı eşi ....’ün kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, HMK'nın 190. maddesi ile TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Öte yandan, HMK'nın 190. maddesi ile TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda; yukarıda değinilen olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakan ile davalının uzun süre birlikte çalıştıkları, mirasbırakanın temlik tarihinden önce ve sonra bir çok taşınmazını elden çıkardığı, dava konusu taşınmazı davalı oğluna sattığı, mevcut deliller ile mirasbırakanın dava konusu devri mal kaçırma amaçlı yapmadığı anlaşılmakta olup bunun aksinin TMK'nın 6, HMK'nın 190. maddeleri uyarınca davacılar tarafından usulünce kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13477, Karar No: 2018/12340, Tarih: 18.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/13477 E.  ,  2018/12340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Spor Kulübü'nün sözleşmeli oyuncusu olduğu 2013/2014 sezonu için, kulüp başkanı davalının 22.08.2013 tarihli protokol ile bir üst lige çıkılması şartına bağlı olarak, 2014 model Mercedes CLS CDI marka/model otomobil almayı kabul ve taahhüt ettiğini, bir üst lige çıkılmış ve ihtarname keşide edilmiş olmasına rağmen, davalının üstlendiği edimi yerine getirmediğini ileri sürerek; belirtilen otomobilin aynen teslimine, mümkün olmaması halinde fazlası saklı tutulmak suretiyle 10.000,00 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu belgenin kulüp başkanı sıfatı ile imzalandığını, talebin kulübe yöneltilmesi gerektiğini, hukuken geçerli şartları haiz olmayan sözleşme nedeniyle talepte bulunulamayacağını savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, dava konusu belgenin kulüp başkanı sıfatı ile imzalandığını, talebin kulübe yöneltilmesi gerektiğini, hukuken geçerli şartları haiz olmayan sözleşme nedeniyle talepte bulunulamayacağını savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bağışlama sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, mahkemece, 12.08.2015 tarihli bilirkişi raporu da gözetilip, taahhüt ile futbolcunun azminin, oyun kapasitesinin ve takıma katkısının artırılmasının amaçlandığı, sözleşme sonuçlarından elde edilecek menfaatin dava dışı spor kulübüne ait olduğu, davalının borçtan şahsen sorumlu tutulamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu 22.08.2013 tarihli " Özel Protokol " başlıklı " İş bu protokol ... ... Spor Kulübü başkanı Sn ... ve Futbolcu ...'ın arasında çift nüsha olarak hazırlanmıştır. Şayet ... Spor Kulubü 2013-2014 sezonu sonunda bir üst lige çıkması halinde kulüp başkanı Sn.....manlı Futbolcu ...'a sezon sonunda 2014 model CLS 320 CDI Mercedes marka otomobil alacaktır. " yazılı belgenin, kulüp başkanı sıfatıyla davalı ve futbolcu arasında imza edildiği anlaşılmaktadır. Hemen belirtilmelidir ki; sözleşmede belirtilen bir üst lige çıkılması koşulu gerçekleşmiş olup, ihtilaf, edimin ifasından kulübün mü, yoksa davalının mı sorumlu tutulması gerekeceği noktasında toplanmaktadır. Bilindiği üzere; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 1. maddesi "Sözleşme, tarafların iradelerini karşılıklı ve birbirine uygun olarak açıklamalarıyla kurulur.", 26. maddesi "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler." hükümlerini içermektedir. Dava konusu bağış sözleşmesi Kanun'un anılan maddeleri kapsamında, özellikle de sözleşmedeki " ... bir üst lige çıkması halinde kulüp başkanı Sn....Futbolcu ...'a sezon sonunda 2014 model ... CDI ... marka otomobil alacaktır. " şekliyle yazılı ibare gözetilerek ele alındığında, edimin bizzat davalı tarafından üstlenildiği, kulübü bağlamayacağı sonucuna ulaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece, davacının talebi gözetilerek bir hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20135, Karar No: 2014/19986, Tarih: 01.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/20135 E.  ,  2014/19986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.