muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6139, Karar No: 2016/7536, Tarih: 30.03.2016

Somut olayda, davacı davalıya ait eczanede kalfa olarak çalışmış olup aylık 2.000,00 TL ücretle çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Davacının hizmet dökümüne göre davacıya fesih tarihinde asgari ücret tahakkuk ettirildiği görülmüştür. Davacı tanıkları davacının en son haftalık net 500,00 TL ücret aldığını beyan etmiştir. Dinlenen davalı tanıklarından ... davacının haftalık 400,00 TL ücretle çalıştığını arkadaşlarından duyduğunu, davalı tanığı ... ise davacının haftalık 450,00 TL ücret aldığını ifade etmiştir. Mahkemece davacının net 2.000,00 TL ücret aldığı kabul edilerek dava konusu alacaklar hesaplanmış ise de, usulünce emsal ücret araştırması yapılmadan davacının ücretinin net 2.000,00 TL olarak kabul edilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında alacakların faiz başlangıcı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının dava açmadan önce 13.09.2012 tarihli ihtarnamenin tebliğinden itibaren 3 gün içerisinde hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücretlerinin yatırılmasını talep ederek işvereni temerrüde düşürmesi ve ihtarnamenin davalı tarafa 15.09.2012 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında kıdem tazminatı dışında talep edilen ücret alacaklarının faiz başlangıç tarihinin temerrüt tarihi olduğu gözetilmeden dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

4-Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai ücretinin hesabı konusunda uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Hükme esas bilirkişi raporunda davacının yaz döneminde 08.00-19.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile haftada 6 gün çalışarak 15 saat fazla mesai yaptığı, ayda 1 kez nöbetçi kabul edilerek gece saat 24.00'e kadar çalışarak 16 saat çalıştığı ve 1,5 saat ara dinlenmesi ile 7 saat fazla mesai yaptığı haftalık toplam fazla mesai saatinin 16,75 saat olduğu, kış döneminde haftada 6 gün 08.00-18.00 saatleri arası çalışarak ve 1 saat ara dinlenmesi ile haftada 9 saat fazla mesai yaptığı nöbet tutulan günlerde yapılan 1,75 saatlik fazla mesai dahil edildiğinden toplamda 10,75 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosyada bulunan Eczaneler Odasından gelen yazı cevabına göre yazın hafta içi 08.00-19.00 Cumartesi 08.00 – 13.00 saatleri arasında kışın ise hafta içi 08.00-18.00 Cumartesi 08.00–13.00 saatleri arasında çalışıldığının belirtildiği görülmektedir. Ayrıca davacı .... 4. İş Mahkemesinin 2013/344 E sayılı dosyasının 15/04/2013 tarihli 1.duruşmada tanık olarak vermiş olduğu yeminli beyanında “..İş yerinde mesai sabah saat 08.00'de başlayıp akşam saat 19.00'da sona ererdi. Cumartesi günleri mesai saat 13.00'da sona ererdi. Pazar günleri genel olarak tatildi...” şeklinde çalışma saatleri hakkında açıklamada bulunmuştur. Davacının mahkeme huzurundaki bu yeminli beyanı da kendisini bağlamaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş davacının Cumartesi günü çalışmasının 08.00–13.00 saatleri arasında olduğunun kabulü ile davacının fazla çalışmasının bilirkişiye hesaplattırılarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

5- Kabule göre davacının iş akdinin haksız nedenle feshedildiğine karar verildiği anlaşıldığı halde mahkemece gerekçeli karar kısmında “ İş aktinin feshine gelince, davalı işveren tarafından davacının iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep edebileceği kanaatine varılmıştır.” denilmek suretiyle çelişkili ibareler yazılmış olması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19125, Karar No: 2013/23278, Tarih: 09.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/19125 E.  ,  2013/23278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, Kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanunun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüzyüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir (Ejder Yılmaz, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, Ankara 2001, s. 888).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşmadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Bu nedenle mahkeme ön inceleme için bir gün tespit ederek taraflara tebliğ edecektir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; eldeki davada, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16544, Karar No: 2017/172, Tarih: 19.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16544 E.  ,  2017/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m² bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 360-TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 410-TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m² değerine 205-TL değer biçilmiş olup, alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8644, Karar No: 2012/16261, Tarih: 14.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/8644 E.  ,  2012/16261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2378, Karar No: 2019/6032, Tarih: 14.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/2378 E.  ,  2019/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalılar ..., ..., ... ve Tire Ömür Gıda Tic. Ltd. Şti vekilleri tarafından talep edilmiş, davacı vekili ile davalılar ... ve ... GIda Tic. Ltd. Şti. vekillerince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 14.05.2019 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ..., davalı ... vekili Av. ... Hadimli ve davalı ... Gıda Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... Ayan geldi. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili ile davalılar ..., ... ve Tire Ömür Gıda Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlular ..., ..., ..., Demirağ Prefabrike Beton Yapı San. Tic. A.Ş hakkında, takip yaptıklarını, takibin semeresiz kaldığını, borçluların alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adlarına kayıtlı taşınmazlarını diğer davalılara sattıklarını belirterek davalılar arasındaki tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu şirket, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Diğer davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde, haksız açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan tüm deliller itibari ile davalılardan Tire Ömür Gıda Tarım Hayv. San. Tic. Ltd. Şti, ..., ..., ... ve ... ile ilgili davaların muvazaa nedeniyle tasarruflarının iptal edilmesi gerektiği, davalılar ... ..., ..., ..., ..., ... hakkında açılan davaların ise muvazaa konusu sübut olmadığı için reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılardan Tire Ömür Gıda Tarım Hayv. San. Tic. Ltd. Şti, ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve davalı Tire Ömür Gıda Tarım Hayv. San. Tic. Ltd. Şti.'nin 19.08.2008 tarihinde kurucu ortaklarından biri borçlu Demirağ Prefabrike Beton Yapı San. Tic. A.Ş olup, dava konusu Tire 1293 ada 17 parseli aynı şirketten 09.11.2008 tarihinde satın alırken İİK’nun 280. maddesi hükmüne göre borçlunun içinde bulunduğu mali durumu bilmemesinin mümkün olmamasına göre Tire Ömür Gıda Tarım Hayv. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin 5.bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin 2 nolu bentteki açıklanan temyiz itirazlarının dışında kalan ve davacı vekilinin 3 nolu bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tasarrufun iptali davalarında amaç, borçlunun haciz ya da iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyiniyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaktır.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için,davacının borçludaki alacağının gerçek olması, borçlu hakkındaki icra takibinin kesinleşmiş olması, iptali istenen tasarrufun takip konusu borçtan sonra yapılmış olması ve borçlu hakkında alınmış kesin veya geçici aciz belgesinin (İİK.nun 277 md) bulunması gerekir. Bu ön koşulların bulunması halinde ise İİK.nun 278, 279 ve 280. maddelerinde yazılı iptal şartlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda takip konusu alacak İzmir 3.Asliye Ticaret Mahkemesinin ... Esas 2010/763 Karar sayılı ilamına müstenit alacağa ilişkin ilamlı takiptir. Anılan ilamda davacı alacak dayanağı olarak 10.09.2008 tarihli eser sözleşmesine dayanmış ve bu ilam Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Bu halde borcun doğum tarihi kesinleşen ilam ile 10.09.2008 olarak belirlenmiş olduğundan, aksinin tanık beyanları ile ispatı mümkün değildir.

Bu halde dava konusu, Çiğli 2151 ada 5 parselin 26.08.2008 tarihli satışı, ... parselin 19.08.2008 tarihindeki satışı ve ... nolu bağımsız bölümün 02.09.2008 tarihindeki satışı borcun doğumundan önce olduğundan, bu taşınmazlar ile ilgili davanın ön koşul yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

3-Dava konularından Çeşme 5649 ada 7 parsel 2 nolu bağımsız bölümün 28.11.2008 tarihinde davalı ...’a satışının iptali yerinde olmakla birlikte, aynı taşınmazın ... tarafından davalı ...’a yapılan satışının reddi eksik incelemeye dayalı olarak verilmiştir. Dosya içeriğinde anılan davalının borçlulardan ... ile yazışmaları bulunmaktadır. Bu yazışmaların ne zaman yapıldığı ve anılan davalılar arasında tanışıklık olup olmadığı gerekirse zabıta marifeti ile de araştıralarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

Öte yandan, bu taşınmazla ilgili olarak borçlu ...'un yaptığı 28.11.2008 tarihli satış iptal edilmesine rağmen hükmün son paragrafında kabul edilen tasarrufların tarafları arasında yer almaması da doğru değildir.

4-Dava konusu Çiğli 2151... parselin gerekçede tartışıldığı bölümde davalı ... ile ilgili değerlendirme yapılması gerekirken bu bölüm ile ilgisi olmayan ... hakkında değerlendirme yapılması da doğru olmamıştır.

Öte yandan, bu taşınmazla ilgili olarak borçlu ...'un yaptığı 28.11.2008 tarihli satış iptal edilmesine rağmen hükmün son paragrafında kabul edilen tasarrufların tarafları arasında yer almaması da doğru değildir.

4-Dava konusu Çiğli 2151... parselin gerekçede tartışıldığı bölümde davalı ... ile ilgili değerlendirme yapılması gerekirken bu bölüm ile ilgisi olmayan ... hakkında değerlendirme yapılması da doğru olmamıştır.

5-Davacı 5 ayrı taşınmazla ilgili olarak tasarrufun iptalini talep etmiş olup her bir taşınmazın alıcıları arasında mecburi dava arkadaşlığı olmadığından, her bir davalı yönünden takip konusu alacak ile taşınmazın tasarrufun yapıldığı tarihteki değeri karşılaştırılarak düşük olan değer üzerinden ayrı ayrı yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Tire Ömür Gıda Tarım Hayv. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin, davalı ... vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ...vekillerinin temyiz itirazlarının, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının, (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Tire Ömür Gıda Tarım Hayv. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılar ..., ..., Tire Ömür Gıda Tar. Hay. San. Tic. Ltd. Şti'ne verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar ... ve ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalılar ...,...

..., ... ve Tire Ömür Gıda Tarım Hayv. San. Tic. Ltd. Şti'ne geri verilmesine 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.