muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7671, Karar No: 2024/4379, Tarih: 07.05.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/7671 E.  ,  2024/4379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

DAVALILAR : 3.Kişiler : ..., Deva Tekstil Madencilik İnşaat Petrol Ürünleri Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/3.kişi ...ile davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili, icra mahkemesine başvurusunda, takip dışı (3. kişi) davalı ...'ne gönderilen haciz ihbarnamesine itiraz edildiğini, haciz ihbarnamesine itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, 89/4. maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesini ve İİK'nın 338. maddesi gereğince şirket yetkilisi sanıkların cezalandırılmasını talep ettiği, mahkemece sanıkların beraatine ve tazminat davasının kabulü ile 140.000,00 TL tazminatın davalı 3. kişi şirketlerden tahsili ile davacıya verilmesine yönelik hüküm kurulması üzerine davalı ve davacı tarafın ayrı ayrı istinaf yoluna başvurduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı ...vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı ... yönünden kaldırılmasına; davalı ...'nin pasif dava ehliyeti bulunmadığından, açılan davanın bu davalı yönünden reddine dair verilen kararın davacı ve davalı 3. kişi vekili tarafından tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edildiği görülmektedir.

2004 sayılı İİK’nın 89. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir. Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya

emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur" hükmüne yer verilmiştir.

emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur" hükmüne yer verilmiştir.

Kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada, üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu davacı takip alacaklısı ispat etmelidir. Üçüncü kişinin beyanının aksi, İİK'nın 68. maddesinde sayılan belgelere bağlı olmaksızın her türlü delille ispat edilebilir. Anılan maddenin açık hükmü gereğince; icra mahkemesince, genel hükümlere göre yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir.

İİK'nın 89/4. maddesine dayalı olarak açılan tazminat davasında, tarafların göstereceği deliller, ticari defterler ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, ihbarnamenin tebliğ tarihi itibariyle, borçlunun, üçüncü kişiden istenebilir, kesin nitelikte bir alacağının mevcut olup olmadığı genel hükümler çerçevesinde belirlenir, diğer bir ifade ile anılan maddeye göre tazminata hükmedilebilmesi için, borçlunun, haciz ihbarnamesinin üçüncü kişiye tebliği tarihi itibariyle, üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş, haczedilebilecek muaccel bir alacağının bulunması zorunludur.

Dava dosyasının incelenmesinde; 21.09.2021 ve 01.02.2022 tarihli kök ve ek bilirkişi raporlarında; davalı 3. kişi ...'nin ticari defterleri ile dava dışı borçlu Halk Yenilenebilir Enerji A.Ş.'ne ait ticari defterlerinin incelendiği, asıl borçlu ve 3. şahıs arasında düzenlenen ve ihtilaf konusu olmayan sözleşme hükümlerinin incelenmediği görülmüştür.

Dava dosyasının incelenmesinde; 21.09.2021 ve 01.02.2022 tarihli kök ve ek bilirkişi raporlarında; davalı 3. kişi ...'nin ticari defterleri ile dava dışı borçlu Halk Yenilenebilir Enerji A.Ş.'ne ait ticari defterlerinin incelendiği, asıl borçlu ve 3. şahıs arasında düzenlenen ve ihtilaf konusu olmayan sözleşme hükümlerinin incelenmediği görülmüştür.

Somut olayda, 3. kişi ... ile ...nin, dava dışı borçlu Halk Yenilenebilir Enerji A.Ş.'ye, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle kesinleşmiş ve muaccel bir borcunun bulunup bulunmadığının tespiti için tüm taraflara ait tüm ticari defter ve belgeler ile 2020 yılına ait ticari defterlerle birlikte, asıl borçlu ve 3. şahıs arasında düzenlenen sözleşme hükümleri de dikkate alınarak, ... ile ...ve dava dışı borçlu Halk Yenilenebilir Enerji A.Ş.'nin 2020 yılına ait defter kayıtlarını oluşturan defter ve belgelerle birlikte banka hesapları ile belgeler (Fatura, Çek, Hakediş, Teminat Mektubu, Avansla ödemeleri, Banka dekontları vb. evrakların) üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılıp, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle borçlunun davalı 3. şahıstan kesinleşmiş ve muaccel bir alacağının olup olmadığının net olarak tespit edilerek, sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, sözleşme hükümleri incelenmeksizin düzenlenen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü yönünde hüküm tesisi ve Bölge Adliye Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bunun yanısıra davalı 3. kişi ...'nin birleşme yolu ile ...tarafından devralındığı anlaşıldığından, ...'nin ticaret sicilden terkin edilip edilmediği hususun ticaret sicil müdürlüğünden sorularak ticaret sicil kayıtlarının da bu yönden incelenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Davalı 3. kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 27.12.2022 tarih ve 2022/1008 Esas, 2022/3788 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA ve Ankara 5. İcra Ceza Mahkemesinin 09.03.2022 tarih ve 2020/395 ESAS NO : 2023/7671

Esas, 2022/79 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, davacının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/161, Karar No: 2012/3373, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/161 E.  ,  2012/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Önalım

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkına ilişkin olarak payın iptali ve davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 04.07.2011 tarihli oturuma katılmamışlar, mazeret istekleri de, mahkemece yerinde görülmeyerek reddedilmiştir. Bu durumda mahkemece, taraflarca takip edilmeyen dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken (HUMK.nun 409/1) yargılamaya yokluklarında devam edilerek işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5360, Karar No: 2011/9293, Tarih: 22.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5360 E.  ,  2011/9293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları M. A.'un maliki olduğu 1 parseldeki 4 nolu bağımsız bölüm ile 2267 parseldeki 12 nolu bağımsız bölümü mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla davalı ikinci eşi F.'ya satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini 4 nolu bağımsız bölümün F. tarafından damadı olan diğer davalıya danışıklı olarak devredildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ve davalı F.. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakan M.A.’un 1 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetini 12.7.2002 tarihli akitle davalı F.’ya satış göstermek suretiyle temlik ettiği, F.’nın da damadı olduğu anlaşılan diğer davalı T.’e 19.11.2003 tarihli akitle devrettiği, 2267 parseldeki 12 olu bağımsız bölümün ise davalı F.tarafından muris ile ilgisi bulunmayan İ.isimli kişiden satın aldığı görülmektedir.

Davacılar, temliki işlemlerin kendilerinden mal kaçırmak amacıyla muvazaalı yapıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Her ne kadar, mahkemece her iki parsel açısından olayda uygulama yeri olmayan 05.2.1947 tarih 20/6 sayılı İ.B.K. kararı uyarınca yazılı bir belge ibraz edilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, 2267 parseldeki 12 nolu bağımsız bölüm yönünden taşınmazın 3.kişiden satın alınarak davalı F. adına tescilinin sağlandığı, diğer bir deyişle gizli bağış niteliğinde olduğu, 01.4.1974 tarih ½ sayılı İ.B.K.’nın uygulama yerinin olmadığı, ancak tenkis isteğinde bulunulabileceği, davacılarında bu yönde bir isteklerin bulunmadığı, gözetilerek bu gerekçelerle anılan taşınmaz yönünden ret kararı verilmiş olması sonucu itibariyle doğrudur. Davacıların bu taşınmaza ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir reddine;

2495 ada 1 parsel 4 nolu bağımsız bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece yapılan araştırmanın hükme yeterli ve elverişli olduğu söylenemez.

2495 ada 1 parsel 4 nolu bağımsız bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece yapılan araştırmanın hükme yeterli ve elverişli olduğu söylenemez.

Bilindiği üzere,uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l–4–1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, 2495 ada 1 parseldeki 4 nolu bağımsız bölüm yönünden yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde inceleme ve araştırma yapılması, tarafların delillerinin eksiksiz toplanılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik tahkikatla yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, 2495 ada 1 parseldeki 4 nolu bağımsız bölüm yönünden yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde inceleme ve araştırma yapılması, tarafların delillerinin eksiksiz toplanılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik tahkikatla yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule görede, davanın reddine karar verildiği halde davalı Fatma yararına dava dilekçesinde gösterilen ve harcı yatırılmış olan değer üzerinden avukatlık ücret tarifesine göre nispi avukatlık ücreti takdiri gerekirken maktu avukatlık ücretine hükmedilmiş olması da yerinde değildir.

Davacılar ve davalı Fatma’nın bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6876, Karar No: 2014/9247, Tarih: 12.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6876 E.  ,  2014/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB- 2013/41512

Mala zarar verme suçundan sanık A.. Ç..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3 ve 52. maddeleri uyarınca 2.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, netice adli para cezasının tassitlendirilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına ilişkin Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2012 tarihli ve 2012/358 esas, 2012/473 sayılı, karar aleyhine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/03/2014 gün ve 2013/41512 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosyanın yapılan incelemesinde; Sanığın, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını bitirmemiş bulunmasına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 4. fıkrası gereğince hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosyanın incelenmesinde, suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük bulunduğundan, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Kanununun 106/4. maddesi hükmü karşısında, hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2012 gün ve 2012/358 esas, 2012/473 sayılı kararın CMK’ nın 309. maddesinin 4 fıkrasının d bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, hükümde, “ ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” paragrafının çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 12.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5344, Karar No: 2010/5965, Tarih: 26.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/5344 E.  ,  2010/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.11.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu iptali ve kıyı olarak terkinini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 15.08.1962 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 6.11.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına ekleme yapılmıştır. Anılan hüküm, “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklindedir.

Diğer taraftan, 5841 Sayılı Kanununun 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Kadastro Kanununa geçici 10. madde eklenmiştir. Bu madde ise “bu kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Anılan hükümler gözetildiğinde, kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik

12.maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz incelemesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının davalıya iadesine, 26.5.2010 tarihinde oybirliği ile karar veridi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15720, Karar No: 2017/26487, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15720 E.  ,  2017/26487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3711, Karar No: 2014/4057, Tarih: 26.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3711 E.  ,  2014/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2013 (Ek Karar)

NUMARASI : 2012/247-2013/78

Taraflar arasındaki iflasın kapatılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde alacaklı Konya Vergi Dairesi Başkanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Mahkemece, 25.07.2013 tarihli ek kararla, 25.03.2013 günü saat:11.00 itibariyle davalı şirketin iflasının açılmasına karar verildiği, Konya 14. İcra Dairesi'nin, 22.07.2013 havale tarihli yazısı ve eki 22.07.2013 tarihli İİK'nın 254. maddesine göre düzenlenen rapor ile, müflis adına yapılan genel sorgulamada araç ve tapu kaydına rastlanılmadığı, bankalar ile yapılan yazışmalarda müflis adına mevcut herhangi bir hesap, hak ve alacağa rastlanılmadığı, dosyada alacak kaydı yaptıran alacaklı bulunmadığı ve hukuken bir yararı olmayacağından tasfiyenin tatiline de karar verilmediği, bu nedenlerle iflasın kapatılması talebiyle dosyayı gönderdiği, iflas dosyasında iflas ile ilgili hata ve noksan bir işlem bulunmadığı gerekçesiyle, Konya 14. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2 E. sayılı iflas dosyasında İİK'nın 254. maddesi gereğince iflasın kapatılmasına karar verilmiştir.

25.07.2013 tarihli ek kararı, alacaklı Konya Vergi Dairesi Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

İflas idaresinin ticaret mahkemesinden iflasın kapanmasına karar verilmesini isteyebilmesi için iflasın tasfiyesini bitirmiş olması gerekir.

İflasın kapanması müessesesini düzenleyen İİK'nın “nihai rapor ve kapanma kararı” başlıklı 254. maddesi;

“Paralar dağıtıldıktan sonra idare, iflasa hükmeden mahkemeye son bir rapor verir.

Mahkeme iflasın idaresinde hata ve noksan görürse icra mahkemesine bundan haber verir.

Mahkeme, tasfiyenin bittiğini anladıktan sonra kapanma kararı verir.” hükmünü içermektedir.

Son raporda, iflas tasfiyesinin yapılış şekli hakkında, örneğin; masaya ait mal ve hakların satılmış olduğu, masa ile ilgili davaların sonuçlandığı, masadaki paraların alacaklılara dağıtıldığı, alacağı tamamen alamamış olan iflas alacaklılarına dağıtıldığı, alacağını tamamen alamamış olan iflas alacaklılarına ne miktar için aciz belgesi verildiği ve 250. madde gereğince bankaya depo edilen paraların miktar ve yeri hakkında bilgi verilmelidir. Son rapora, iflâs tasfiyesine ilişkin bütün dosya ve belgelerin ve alacaklılara ödenen iflas payları için onlardan alınan makbuzların eklenmesi gerekir. (Kuru, Baki, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Tamamen Yeniden Yazılmış ve Genişletilmiş 2. Baskı, Ankara, 2013 s. 1374-1375)

Somut olayda, iflasın kapatılması istemli son raporun, yukarıda açıklanan vasıfları haiz olmayıp, soyut olması ve özellikle Mevlana Vergi Dairesi'nin 14.06.2013 tarihli yazısıyla bildirdiği vergi alacağı konusunda açıklama içermemesi nedeniyle mahkemece, anılan rapordaki hata ve noksanlarla ilgili İİK'nın 254/2. maddesi uyarınca icra mahkemesine haber verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde, iflasın kapatılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, alacaklı Konya Vergi Dairesi Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, Konya Vergi Dairesi Başkanlığı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.