muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13399, Karar No: 2014/2136, Tarih: 06.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13399 E.  ,  2014/2136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, Sakarya ili valilik konutunun yan tarafındaki cadde üzerinde dikili halde bulunan palmiye ağacını çakmakla yakarak zarar verdiği ve ağacın hayatiyetini kaybettiği anlaşılmakla; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c, 152/2-a. maddesinde düzenlenen “dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında yakarak mala zarar verme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin birinci fıkrasının a bendi gereğince “kamu malına zarar verme” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16221, Karar No: 2014/61, Tarih: 06.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/16221 E.  ,  2014/61 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/175714

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2009

NUMARASI : 2009/441 (E) ve 2009/801 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının bu davaya konu 18.06.2009 gün 2009/982 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın ikamet ettiği evin elektrik sayacının abonesiz olması nedeniyle mühürlendiğinin, 20.07.2008 olan suç tarihinde yapılan kontrolde mührün bozularak elektrik kullanımına devam edildiğinin tespit edildiği iddiası ile TCK'nun 203/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davasının açıldığı ve mahkemece atılı suçu işlediği kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği; yapılan UYAP sorgulamasında sanık hakkında mühür bozma suçundan açılmış bulunan Dairemizin 2012/13734 Esas sırasına kayıtlı dosyasının da mevcut olduğu görülerek yapılan incelemede, temyiz incelemesinde olan Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2009 gün 2009/38 Esas ve 2009/678 Karar sayılı dosyasına ait karar ve 05.01.2009 tarihli iddianame örneğinden, sanığın aynı ikamette 20.07.2008 tarihinde işlediği mühür bozma suçundan dolayı TCK'nun 203/1, 53 ve 58. maddeleri uygulanmak suretiyle 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, aynı eyleminden dolayı 18.06.2009 tarihli iddianame ile mühür bozma suçundan açılan bu kamu davasının mükerrer olduğu gözetilmeden kamu davasının reddi yerine, yazılı şekilde mahkümiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10340, Karar No: 2023/5570, Tarih: 26.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10340 E.  ,  2023/5570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/120 E., 2015/297 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 tarihli ve 2015/120 Esas, 2015/297 Karar sayılı kararı ile;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında; Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve son cümlesi uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.07.2019 tarihli ve 2015/422049 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Mağdure ve suça sürüklenen çocuğun rızayla cinsel ilişkiye girdikleri, doğum raporu olmayan mağdurenin kemik yaşının tespit edilmediğine ve bu hususta eksik inceleme ile karar verildiğine, suça sürüklenen çocuğun yaptığı fiilin anlam ve önemini kavrayacak yaşta olmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Mağdure ve suça sürüklenen çocuğun rızayla cinsel ilişkiye girdiklerine, eylem bir defa gerçekleştiği için zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, mağdurenin şikayetçi olmadığına ve bu sebeple suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ...'ın Kanuni Temsilcisinin Temyiz Sebebi

Ceza verilirken yalnızca mağdurenin yaşının dikkate alındığına ve üst sınırdan cezalandırma yapıldığına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

D. Suça Sürüklenen Çocuk ...'in Kanuni Temsilcisinin Temyiz Sebebi

Ceza verilirken üst sınırdan cezalandırma yapıldığına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

C. Suça Sürüklenen Çocuk ...'ın Kanuni Temsilcisinin Temyiz Sebebi

Ceza verilirken yalnızca mağdurenin yaşının dikkate alındığına ve üst sınırdan cezalandırma yapıldığına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

D. Suça Sürüklenen Çocuk ...'in Kanuni Temsilcisinin Temyiz Sebebi

Ceza verilirken üst sınırdan cezalandırma yapıldığına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece ''Mağdur ... ile SSÇ'ler ... ve ...'nın; mağdur ...'nın aynı okulda okuyan kız arkadaşı ...'nin sevgilisi olan ssç ... ile tanışık olup, olay tarihinden önce arkadaş oldukları, karşılıklı birbiriyle mesajlaştıkları ve hoşlanmaya başladıkları, ssç ...'in, 2014 yılı Ocak ayı başında mağdurun okuduğu Küçükçekmece ... ... Ortaokulunun yakınındaki Yeşil sokak No:12 de bulunan terk edilmiş bir eve giderek mağdurun rızası dahilinde mağdurla anal yoldan organ sokmak suretiyle ilişkiye girdiği, daha sonra ssç ... yanında ssç ... 'da bulunduğu halde tekrar aynı metruk evde aynı odada birbirini müteakiben mağdurun rızası dahilinde mağdurla anal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği kabul olunarak her iki ssç'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, her iki ssç hakkında TCK 7/2 maddesi uyarınca TCK da 18/06/2014 tarihinde yapılan değişiklik öncesi hükümler uyarınca TCK 103/1-a, 103/2, 103/3, 43, 31/2 maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

SSÇ'lerden ...'in eyleminin birden fazla olduğu, ...'in ikinci kez cinsel ilişkisi sırasında ...'ın da aynı yer ve mekanda olduğu ve SSÇ'lerin birbirini takip edecek şekilde mağdure ile rızası ile cinsel ilişkiye girdikleri anlaşıldığından SSÇ'ler hakkında TCK 103/3, 43/1 maddesinin uygulanması gerektiği kanaatine varılmıştır.'' şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Deliller; suça sürüklenen çocukların savunmaları, mağdur beyanları, tanık anlatımları, İlçe Nüfus Müdürlüğü'nün 21.05.2015 tarihli yazı cevabı, doktor raporu, Adli Tıp Kurumu Küçükçekmece Şube Müdürlüğünün raporları, sosyal inceleme raporları ile kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafii ve Kanuni Temsilcisinin Temyiz İstekleri

2. Deliller; suça sürüklenen çocukların savunmaları, mağdur beyanları, tanık anlatımları, İlçe Nüfus Müdürlüğü'nün 21.05.2015 tarihli yazı cevabı, doktor raporu, Adli Tıp Kurumu Küçükçekmece Şube Müdürlüğünün raporları, sosyal inceleme raporları ile kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafii ve Kanuni Temsilcisinin Temyiz İstekleri

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak tüm dosya kapsamından, suça sürüklenen çocukların suç tarihindeki istismar eylemlerinin cebir veya tehdit kullanılmaksızın işlenmesi karşısında, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmadığı gibi fail çokluğunun mağdur çocuğun direncinin kırılmasına bir etkisi olmadığı ve suça sürüklenen çocuk ...'ın olay günü gerçekleşen eylem dışında mağdura karşı başkaca bir cinsel istismar eyleminin bulunmadığı halde diğer eyleme de iştirak ettiği gerekçesiyle mükerrer cezalandırma oluşturacak şekilde hüküm kurulduğu anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesi ile arttırılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine göre Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafii ve Kanuni Temsilcisinin Temyiz İstekleri

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak tüm dosya kapsamından, suça sürüklenen çocukların suç tarihindeki istismar eylemlerinin cebir veya tehdit kullanılmaksızın işlenmesi karşısında, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmadığı gibi fail çokluğunun mağdur çocuğun direncinin kırılmasına bir etkisi olmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile artırılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine göre Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde yer alan nedenlerle Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 Tarihli ve 2015/120 Esas, 2015/297 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile kanun temsilcilerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40299, Karar No: 2017/3500, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40299 E.  ,  2017/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14361, Karar No: 2016/8874, Tarih: 02.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14361 E.  ,  2016/8874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İHBAR OLUNANLAR : 1- ... VEK.AV. ...,

2- ...,

3- ...

Taraflar arasında görülen kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 727.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.06.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/10289, Karar No: 2015/9566, Tarih: 20.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10289 E.  ,  2015/9566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/176957

MAHKEMESİ : Van 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06.03.2012

NUMARASI : 2011/105 Esas, 2012/9 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında fuhuş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından tek sevk maddesi ile dava açılmış olmasına rağmen ek savunma hakkı verilmeden fuhuş suçundan iki kez mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda TCK'nın 43/2. maddesi uygulanarak mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı hüküm kurulması,

Fuhuş suçundan kurulan hükümde gün para cezasının TCK'nın 52/2 maddesi gereğince para cezasına çevrilmesi hesabı yapılırken iki kez 50 gün adli para cezası karşılığı olan 1.000’er TL adli para cezası ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde “ iki kez 50 gün adli para cezası karşılığı olan 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Sanığa talebi üzerine atanan müdafii için Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik gereğince ödenmesi gereken ücret yerine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti hükmedilerek yargılama giderinin yanlış hesaplanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4529, Karar No: 2021/16432, Tarih: 29.06.2021

**(Kapatılan)19. Ceza Dairesi         2020/4529 E.  ,  2021/16432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ahmet Şen isimli şahsın, sanığın ağaç kesip evinde ve ağılında sakladığı yönündeki şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, sanığa ait ev ve müştemilatta yapılan aramada suç unsuruna rastlanmaması, şikayet edilen mevkiye 500 metre mesafede kesilmiş ağaç kökleri ve emvallerin tespit edilmesi, ihbarda bulunan Ahmet Şen'in soruşturma aşamasında alınan beyanında ağaçları sanığın kestiğini gördüğünü ifade etmesi, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek Ahmet Şen ile aralarında husumet bulunduğunu savunması karşısında, ihbarda bulunan Ahmet Şen tanık sıfatıyla dinlenip , sanık ile aralarında suç isnadını gerektirecek nitelikte önceye dayalı husumet bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suça konu emvalin müsaderesi hususunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3622, Karar No: 2010/5202, Tarih: 03.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3622 E.  ,  2010/5202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EĞİRDİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanlarından kendilerine intikal eden dava konusu 358 ada  52 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını, kendilerinden önce mal kaçırmak amacıyla miras payını davalıya devreden kardeşleri Kamil'e daha sonra devredilmek üzere, davalıya temlik ettiklerini, ancak davalının miras paylarını kardeşlerine devretmek yerine ortaklığın giderlimesi davası açtığını ileri sürerek, taşınmazdaki miras paylarının iptali ile adlarına tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  .....'in  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların dava konusu 358 ada 52 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını 15.1.1995 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettikleri anlaşılmaktadır.

Davacılar, paylarını aslında dava dışı kardeşleri olan Y. sattıklarını, ancak Y.ın borçları nedeniyle, sonradan Y.. devredilmek üzere davalıya temlik ettiklerini, taşınmaz pay bedellerinin kendilerine ödenmediği gibi payların iade de edilmediğini ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Gerçekten de, ileri sürülen iddianın içeriği ve niteliği gözetildiğinde taraflar arasındaki çekişmenin inançlı işlemden kaynaklandığı, bu tür çekişmelerin 5.2.1947 tarih 20/6 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı gereğince yazılı belge ile kanıtlanması gerekeceği tartışmasızdır.

Ne varki, davacılar  vekili sunmuş olduğu delil dilekçesinde HUMK.'nun 337.maddesinde öngörülen yemin deliline de dayanmışlardır.

O halde, davasını yazılı delil ile kanıtlayamayan davacılara yemin hakkının hatırlatılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  03.5.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6743, Karar No: 2015/20930, Tarih: 17.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6743 E.  ,  2015/20930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2014

NUMARASI : 2013/226-2014/332

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 17.11.2015 günü temyiz eden davacı idareler vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın belediye mücavir alanı içinde bulunduğu anlaşılmış olup, .... Belediye Başkanlığının 05.07.2013 tarihli yazısı ve bilirkişi raporları ile belirlenen özelliklerine göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazı tarım arazisi olarak kabul eden rapor hükme esas alınarak eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.