muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1715, Karar No: 2021/1091, Tarih: 28.09.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1715 E.  ,  2021/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket tarafından sigortalı bulunan çekiciye boşaltım yerinde verilen hasardan dolayı sigortalısına ödenen tazminatın rücuen tahsili amacıyla davalı aleyhine Afyonkarahisar 2. İcra Dairesinin 2011/5297 E. sayılı dosyasında başlatılan icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; Afyonkarahisar Şeker Fabrikasının Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. bünyesinde olup fabrikanın ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunmadığını, yetkili mahkemenin Ankara Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, bahsi geçen kaza ile ilgili olarak, olay tarihinden bugüne kadar müvekkil şirkete gerek davacı, gerek fabrika veya adli makamlardan intikal etmiş ya da ettirilmiş hiçbir bilgi ve belge bulunmadığından beyanda bulunmalarının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.09.2012 tarihli ve 2012/75 E., 2012/384 K. sayılı kararı ile; davalı ile dava dışı yüklenici arasında düzenlenen sözleşmeye göre her türlü doğacak zarardan yüklenicinin sorumlu olduğunun belirlendiği, dava konusu haksız fiilde davalı şirketin herhangi bir kusurunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 07.05.2013 tarihli ve 2013/1129 E., 2013/6504 K. sayılı kararı ile;

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 07.05.2013 tarihli ve 2013/1129 E., 2013/6504 K. sayılı kararı ile;

“…T.Ş....Ş Afyon Şeker Fabrikası Müdürlüğü ile dava dışı yüklenici firma olan Barata Tarım Makine San. Tic. Ltd. Şti. ile arasında yapılan sözleşme ile sabit otomatik pancar boşaltma makinesinde pancarın boşaltılması revizyon ve bakım onarım işi ve kanallarda pancarın yüzdürülerek sevki işi yüklenici firmaya aittir. Somut olayda, davacı ..., sigortalısına ait araç pancar boşaltımını yaparken hasarlandığı iddiası ile sigortalısına ödediği tazminatı rücuen talep etmektedir. Davalı idare ile dava dışı yüklenici firma arasındaki sözleşmenin 30/1 maddesi ve teknik şartnamenin 21. maddesi gereğince işin yapımı sırasında meydana gelen kaza, hasar ve zararlara ait bütün sorumluluk ve sonuçlarının yükleniciye ait olacağı hüküm altına alınmış ise de; bu hüküm sözleşmenin tarafları arasındaki iç ilişkiyi düzenlediği, zarar gören ve onun halefi olan şahıslar bakımından bağlayıcılığı bulunmadığı açıktır. Ayrıca sözleşmenin 18.1 maddesi gereğince davalı idarenin sözleşme konusu işleri kendi kontrol birimi ile denetim ve gözetim altında tuttuğu anlaşıldığından BK.nun 142. ve devamı maddeleri uyarınca davalı şirketin müteselsilen sorumlu olduğu düşünülmeli, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Yerel mahkemece direnme adı altında verilen karar, Hukuk Genel Kurulunca; usulün öngördüğü niteliklere haiz kısa karar oluşturulması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş; Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.06.2014 tarihli ve 2014/276 E., 2014/383 K. sayılı kararı ile; Hukuk Genel Kurulu bozma kararına uyularak önceki gerekçelerle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olay bakımından davalı Şirket ile dava dışı yüklenici arasında imzalanan sözleşme ile teknik şartnamede yer alan “işin yapımı sırasında meydana gelen kaza, hasar ve zararlara ait bütün sorumluluk ve sonuçlarının yükleniciye ait olacağı” yönündeki hükmün sözleşmenin tarafları arasındaki iç ilişkiyi düzenleyip düzenlemediği, anılan hükmün zarar görenin halefi konumunda olan davacıya karşı ileri sürülüp sürülemeyeceği, dava dışı yüklenici ile davalının zarardan müteselsilen sorumlu olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Borçlar hukukuna hâkim olan “nispilik ilkesi” gereğince borç ve alacak ilişkisi kural olarak sözleşmenin tarafları arasında hüküm ifade eder. Bu ilişkinin dışında kalan üçüncü kişilere karşı alacak ve borç ilişkisi ileri sürülemez.

III. GEREKÇE

12. Borçlar hukukuna hâkim olan “nispilik ilkesi” gereğince borç ve alacak ilişkisi kural olarak sözleşmenin tarafları arasında hüküm ifade eder. Bu ilişkinin dışında kalan üçüncü kişilere karşı alacak ve borç ilişkisi ileri sürülemez.

13. Uyuşmazlığın meydana geldiği ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (BK) 51.maddesi;

“Müteaddit kimseler muhtelif sebeplere (haksız muamele, akit, kanun) binaen mesul oldukları takdirde haklarında, birlikte bir zarar vukuuna sebebiyet veren kimseler hakkındaki hükümlere göre muamele olunur.

Kaideten haksız bir fiili ile zarara sebebiyet vermiş olan kimse en evvel, tarafından hata vaki olmamış ve üzerine borç alınmamış olduğu halde kanunen mesul olan kimse en sonra, zaman ile mükellef olur”.

hükmünü içermektedir. Maddede öngörülen “Kanun” deyimi, sadece Borçlar Kanunu’nda öngörülen sorumluluk hâllerini değil, kamu hukuku ve diğer tüm kanunlarda yer alan yasal sorumlulukları da kapsamaktadır.

14. Böylece, birden çok kimse birlikte sebep olmadıkları zarardan haksız fiil, sözleşme, kanun gibi çeşitli nedenlerden dolayı zarardan sorumlu ise; zarar gören (davacı) dilerse zararının tümünü sorumlu olanlardan birinden talep edebileceği gibi, eksik teselsül kuralı gereğince sorumluların hepsinden zararının karşılanmasını da isteyebilecektir.

15. Eş söyleyişle, birden çok kimsenin birlikte neden oldukları zarardan sorumluluklarını düzenleyen BK’nın 50. maddesi ya da birden çok kimsenin değişik nedenlerle meydana getirdikleri aynı zarardan sorumluluklarını düzenleyen 51. maddesi ve aynı Kanun’un 142. maddesi hükmüne dayanarak davacı, zararının tümünü müteselsil sorumlulardan biri aleyhine açacağı bir dava ile isteyebileceği gibi, sorumluların hepsi aleyhine açacağı tek bir dava ile de talep edebilir. Ancak, aynı Kanun’un 141. maddesi gereğince teselsül, ister Kanun’dan, ister sözleşmeden doğmuş olsun, bu kuraldan yararlanma hakkı sadece zarara uğrayanın, daha geniş bir deyim ile alacaklınındır. Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.06.1983 tarihli ve 1983/9-553 E., 1983/724 K. sayılı kararında da kapsamlı bir biçimde açıklanmıştır. Nitekim eldeki davada, davalı BK’nın 58. maddesinde düzenlenen “bina malikinin sorumluluğu”, dava dışı yüklenici ise şartlar gerçekleştiği takdirde “haksız fiil sorumlusu” olarak zarardan sorumlu olacaktır.

16. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı ... şirketince, sigortalısına ait aracın pancar boşaltımını yaparken hasarlandığı iddiası ile sigortalıya ödenen tazminatın mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 1301. maddesi kapsamında rücuen tahsili talep edilmiştir. Mahkemece yalnızca davalı ile dava dışı yüklenici arasındaki sözleşme ilişkisi değerlendirilerek eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile, dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Zira davalı şirket ile dava dışı yüklenici firma arasındaki sözleşme ve teknik şartname gereğince işin yapımı sırasında meydana gelen kaza, hasar ile zararlara ait bütün sorumluluk ve sonuçlarının yükleniciye ait olacağı hüküm altına alınmış ise de; anılan hüküm yalnızca sözleşmenin tarafları arasındaki iç ilişkiyi düzenlemektedir. Bu hükmün zarar görenin halefi olan davacı bakımından bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Yine sözleşmenin 18.1 maddesi gereğince davalı idarenin sözleşme konusu işleri kendi kontrol birimi ile denetim ve gözetim altında tuttuğu anlaşılmaktadır. Bu kapsamda mahkemece, sözleşme ilişkisi gereğince davanın reddi yerine, yukarıda açıklanan maddeler uyarınca davalı şirketin müteselsilen sorumlu olduğu düşünülerek, işin esasına girilmeli, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

17. Öte yandan, “15.02.2012” olan dava tarihinin gerekçeli kararın başlığında “18.06.2014” olarak gösterilmesi maddi hataya dayalı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

18. Hâl böyle olunca; mahkemece, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

19. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440/III-1 maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.09.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1346, Karar No: 2023/2107, Tarih: 10.07.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1346 E.  ,  2023/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/450 E., 2022/366 K.

Taraflar arasında İlk derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen ayıplı malın misli ile değişimi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam değer 64.668,50 TL olup, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107,090 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31958, Karar No: 2018/5764, Tarih: 14.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/31958 E.  ,  2018/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl davada kurum işleminin iptali, birleşen davada alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Merkez Eczanesi sahibi ve mesul müdürü olduğunu, 2004 yılı için Bağ kur ... il Müdürlüğü ile yapılan sözleşme gereği Bağkur sigortalılarının tedavilerine yönelik ilaçların temin ederek kuruma fatura ettiğini, bu meyanda bağkur sigortalısı ... ın 26/01/2004 tarihinde düzenlenen sağlık karnesi ve rapora göre reçetesinde yazılı 10 adet Zometa 4 mg IV Flakon isimli kanser ilacını temin ederek sigortalıya verdiğini, 7.773,280 TL bedelini kuruma fatura ettiğini, davalı kurum tarafından yapılan inceleme sonunda ilacın eczaneye giriş faturası olmadığından gerçek ilaç satışı olmadığı gerekçesi ile hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2004/19500 Soruşturma Numaralı dosyası ile şikayette bulunulduğunu, yapılan soruşturma sonunda da kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, tüm bunlara rağmen kurum tarafından 20/07/2005 tarih ve 79084 sayılı yazı ile eczanenin sözleşmesinin 7 yıl süre ile feshine, işleme konu fatura bedeli faizi, protokolün 22. Maddesine göre 5 katı para cezası olan 38.666,400 TL ile birlikte toplam 50.659,171 TL'nin ödenmesine karar verildiğini, sözleşmenin feshi ile çalışamaz hale geldiğini, kurum tarafından yapılan incelemede söz konusu kanser ilacı ile ilgili eczaneye giriş faturası olmamasına rağmen bu ilacın kuruma fatura edildiği, gerçek bir satış olmaksızın kurumun zarara uğratıldığı gerekçesiyle cezanın düzenlendiğini, oysa ki davalı kurum sigortalısı adına sağlık raporu gereğince sağlık karnesine yazılan ilacı takas yolu ile temin ederek verdiğini, ilaçların sahibi ... ile ilacı alan eşi İdris Toktaş'ın ilaçları tam olarak aldıklarına dair beyanlarının bulunduğunu beyan ederek sözleşmenin feshine dair işlemin usul ve esas yönünden yasaya aykırı olması sebebiyle haksız olduğunun tespitine, bu husustaki taraflar arasında muarazanın men'ine, dava konusu sözleşmenin feshi ile birlikte fatura bedelinin faiz ve cezasıyla birlikte ödenmesi talebinin de haksız olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiş, birleşen davasında, davalı eczacı ...'ya ödenmemesi gereken 50.659,18 TL'nin ödendiğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere öncelikle davalının T.C. Emekli Sandığı ve SSK'dan olan alacakları üzerine ihtiyati tedbir kararı konulmasına ve 50.659,18 TL kurum alacağının ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan geri alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiş, birleşen davasında, davalı eczacı ...'ya ödenmemesi gereken 50.659,18 TL'nin ödendiğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere öncelikle davalının T.C. Emekli Sandığı ve SSK'dan olan alacakları üzerine ihtiyati tedbir kararı konulmasına ve 50.659,18 TL kurum alacağının ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan geri alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davada davacı yanın davasının kabulü ile; davalı kurum tarafından 20/07/2005 tarih ve 79084 sayılı yazı ile davacı eczanenin 2004 yılına ilişkin sözleşmesinin 7 yıl süre ile feshine, işleme konu fatura bedeli 7.773,28 TL, faizi olarak hesaplanan 4.259,49 TL, protokolün 22. maddesine göre 5 katı para cezası olan 38.666.400.707 TL ile birlikte toplam 50.659.17 TL'nin davacıdan tahsiline ilişkin işlemin iptali ile muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Asıl dava, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu iddiasına dayalı olarak açılan cezai işleminin haksız olduğunun tespiti ile bu husustaki taraflar arasındaki muarazanın men'ine ilişkindir. Birleşen dava ise taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davacının davalıya ödediği bedelin geri alınmasına yönelik alacak davasıdır. Davacı hakkında Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık suçlamasıyla iddianame düzenlenmiş, açılan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/186 Esas 2012/98 Karar sayılı dosyasında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiş ve karar Yargıtay'ca onanarak kesinleşmiştir. Her ne kadar ceza mahkemesinde düşme kararı verilmişse de dosyada bulunan karar örneğinin incelenmesinde Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nca yapılan kriminal inceleme sonucu düzenlenen raporda kuruma fatura edilen ilaç küpürlerinin sahte olup orjinal olmadıklarının anlaşıldığından bahsedildiği görülmüştür. Bu dosyada yapılmış tespitler eldeki dava dosyası açısından önem arz etmektedir. O halde, mahkemece, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/186 Esas 2012/98 Karar sayılı dosyasının tüm evrakları ile getirtilip dosya arasına alınması ve ceza dosyasındaki tespitler de dikkate alınmak suretiyle bilirkişi kurulu oluşturularak, objektif, Yargıtay ve taraf denetimine uygun bir rapor alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-... tarafından ... aleyhine açılan ve eldeki dosya ile birleştirilmesine karar verilen ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/174 Esas 2006/381 Karar sayılı dosyası ile ilgili olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamış olması da usul ve yasaya aykırı olup, ayrıca bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15112, Karar No: 2014/17019, Tarih: 12.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15112 E.  ,  2014/17019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırklareli İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2011/222-2012/154

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde Mayıs 2008-Ağustos 2009 arası onaltı ay ekmek satışında işçi olarak çalıştığını, işverence işine Ağustos 2009’da son verildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işçi olarak yanında hiç çalışması bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının hizmet ilişkisini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında hizmet ilişkisinin bulunup bulunmadığı hususu uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir. Davalıya ait işyerinde yaklaşık onaltı ay çalıştığını iddia eden davacı, işverenin faaliyet alanında alınması zorunlu bulunan portör muayenesine ilişkin belgelere dayanmış, çevre esnafın bir takım yazılarını sunmuştur. Yargılama sırasında dinlenen işyerinde çalışmış davalı tanıkları, davacının işyerinde belli bir dönem bulunduğunu, burada müşterilere parfüm, vb. sattığını beyan etmiştir. Mahkemece uyuşmazlık konusu dönemde işyerinde çalışmış olan bordroya kayıtlı kişiler ve komşu işveren çalışanları re’sen tanık olarak dinlenmeli, davacının iddia ettiği dönemde hizmet ilişkisine tabi çalışması bulunup bulunmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/549, Karar No: 2021/12211, Tarih: 14.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/549 E.  ,  2021/12211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 27. İş Mahkemesi

Dava, maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmemesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince 14.12.2020 tarihli ek kararla, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, ilgili ek kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, ilgili ek kararın Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 14.12.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.