muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9084, Karar No: 2024/3301, Tarih: 26.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/9084 E.  ,  2024/3301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/318 E., 2020/940 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşya ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk tarafından ... plakalı araç ile yüklü miktarda kaçak sigara getireceği ve ikametinde de kaçak sigara bulunduğu ihbarı üzerine önleme araması kararına istinaden bahse konu aracın takibi sonucunda ikametin bahçe kısmına girdiği tespit

edilmiş, yapılan aramada aracın arka kısmında ve park edildiği ahırda beyaz çuvallar içinde 135.500 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmalarında, ... adlı iki şahsın çalıştığı pastacılık dükkanına geldiğini,Van'a gideceklerini araçlarının kalacağı otopark aradıklarını söylemeleri üzerine anlaştıkları meblağ karşılığında suça sürüklenen çocuğun babasının evinin bahçesine birlikte giderek park ettiklerini, araçta porselen ürünler olduğunun söylendiğini, sigara olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (...) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "fahiş değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun babasının ikametinde park halindeki araçta ve ahırda ticari miktar ve mahiyette sigaraların ele geçirilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7127, Karar No: 2010/12396, Tarih: 22.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/7127 E.  ,  2010/12396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.01.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün 05.01.2009 tarihli ek karar yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 22.06.2010 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların boşanmalarına ilişkin karar temyiz edilmeyerek 20.11.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşmiş kararlara karşı olağan (normal) kanun yollarına başvurulamayacağı gibi, mahkemece de bu tür kararlar res'en yeniden ele alınamaz. Bu yönler gözetilmeksizin mahkemece 05.01.2009 tarihli karar ile 20.11.2008 tarihli boşanma kararının yok sayılması usul ve yasaya aykırı olup, ek kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen 05.01.2009 tarihli ek kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.06.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/1600, Karar No: 2022/6259, Tarih: 12.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1600 E.  ,  2022/6259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

I) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; katılan vekilinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II) Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat, Sanık ... hakkında 2008 takvim yılı sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından verilen beraat, sanık ... hakkında defter kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat, sanıklar ... ile ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından açılan davada, bu suçlardan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince sanıklar hakkında dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, mütalaa verilmeyeceğinin bildirilmesi durumunda dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi gerekirken, sanıkların atılı suçlardan beraatine hükmedilmesi, yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıklar ... ve ...’a yüklenen “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 15.05.2013 ve 18.07.2013 tarihlerinden; sanıklar ..., ... ile ...’e yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar ... ile ... müdafileri ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12819, Karar No: 2019/15831, Tarih: 10.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12819 E.  ,  2019/15831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığının ihlali ,mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların nitelikleri ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hüküm açısından;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler açısından;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23785, Karar No: 2015/19103, Tarih: 09.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/23785 E.  ,  2015/19103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 4 adet kamyon lastiği sattığını, buna ilişkin fatura düzenlendiğini, kamyon lastiklerinin bedelinin ödenmemesi üzerine davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalı tarafça haksız olarak itiraz edildiğini, takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıdan böyle bir alışverişte bulunmamış olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava itirazın iptali davası olup; Mahkemece, dava konusu yapılan alacağın davacının defterlerine usulüne uygun olarak yansıtıldığı, bu nedenle davacının lehine delil teşkil ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı davalıya dört adet kamyon lastiği sattığını, bedelinin ödenmediğini ileri sürerek talepte bulunmuş; davalı ise akdi ilişkiyi inkar etmiştir. Bu durumda; davacı taraf davalıya dört adet kamyon lastiğini satıp teslim ettiğini ve bedelinin ödenmediğini yasal delillerle ispat etmelidir. Davacının tek taraflı olarak düzenlediği Fatura tek başına, akdi ilişkinin varlığını kanıtlamaya yeterli olmadığı gibi, Davacı tarafından tek taraflı olarak düzenlenmiş defter ve kayıtlar da tek başına davacı lehine delil teşkil etmeyip davalıyı bağlamaz. Olayda miktar itibariyle tanıkta dinlenemez. Olayda davacının iddiasını yasal delillerle ispat etmesi gerekir. Oysa davacı iddiasını ispat edebilecek hiçbir yazılı belge sunamamış ve iddiasını ispat edememiştir. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış bulunduğundan davalıya yemin yöneltme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usül ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13714, Karar No: 2012/14285, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13714 E.  ,  2012/14285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan 1598 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; 1. bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın emsalden 3 kat daha değerli, 2.bilirkişi kurulu raporunda ise 3,50 oranında daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu raporların ortalaması alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince ... vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin ... vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın ... vergisine esas asgari m² değeri 7,27 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 11,42 TL'dir. ... vergi değerleri bakımından emsal olarak alınan taşınmazın değeri, dava konusu taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında askeri güvenlik bölgesi içerisinde kaldığı anlaşılmakla, bu durumun taşınmazın tamamında kaçınılmaz olarak oluşturacağı değer kaybının dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3694, Karar No: 2014/3475, Tarih: 24.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3694 E.  ,  2014/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin, ücret, fazla çalışma, hafta tatili ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, dava dışı alt işveren aleyhine açtığı işçilik alacaklarına ilişkin davada verilen kararın kesinleştiğini, kesinleşen ilamın icraya konulduğunu, bir kısım alacağın tahsil edildiğini ileri sürerek, ödenmeyen bakiyesinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, davacı ile aralarında işçi- işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının ihale ile iş alan şirketler nezdinde adliyede temizlik işçisi olarak çalıştığını, kendilerine husumet yöneltmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davalı Bakanlığın önceki davadan haberdar olmaması sebebi ile takip tarihindeki miktardan sorumlu tutulabileceği belirtilerek, takip tarihindeki 15.710,60 TL borçtan davacının kabulünde olan 2.000,00 TL ve 5.000,00 TL ile icra dosyasına ödenen 2.907,87 TL 'nin mahsubu ile bakiye 5.302,73 TL işçilik alacağı hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece, davalı Bakanlığın önceki davadan haberdar olmaması sebebi ile takip tarihindeki miktardan sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, ... 1. İş Mahkemesinin 2007/44 esas ve 2007/1157 karar sayılı dosyasında mahkemece alacaklara brüt olarak hükmedildiği, davacı tarafından alacakların brüt miktarlar üzerinden takibe konulduğu, davacının kabulüne olan ve icra dosyasına yapılan ödemlerin ise net mi brüt mü olduğunun belli olmadığı, buna rağmen mahkemece takibe konulan miktardan yapılan ödeme düşülerek bakiyesinin brüt olarak hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Öncelikle net ve brüt miktarlar ayrı ayrı tespit edilmeli, brüt olarak hüküm kurulacaksa ödenen miktarların brüt tutarı belirlenmelidir. Ayrıca mahkemece toplam alacaktan toplam ödemenin mahsubu ile bakiye miktara tek kalemde işçilik alacağı olarak hükmedilmesi de doğru olmamıştır. Her bir alacak yönünden mahsup kurallarına göre (muacceliyet ve zamanaşımı sırası) mahsup işlemi yapılmalı, en son davacının hangi alacak kaleminden ne kadar bakiye alacağı bulunduğu belirlenerek her bir kalem ayrı ayrı hüküm altına alınmalıdır. Dava dışı alt işveren yönünden de aynı miktarlar için kesinleşen bir ilam ve devam eden bir icra takibi bulunduğuna göre, karar verilirken tahsilde tekerrüre yol açmamak kaydıyla hüküm kurulmalıdır . Bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/887, Karar No: 2023/2676, Tarih: 02.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/887 E.  ,  2023/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı (iki kez)

2015 Şubat - Kasım (mağdure ... ...)

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2017 tarihli ve 2016/71 Esas, 2017/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Mağdure ... ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.09.2017 tarihli ve 2017/1517 Esas, 2017/1620 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik ..., Antalya Barosu, mağdure ... ... vekilinin istinaf istemlerinin 5271 sayılı Kanunun 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve aynı kanunun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesin olmak üzere reddine, sanık müdafi, katılan Bakanlık vekili ve katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliyesi Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 29.01.2019 tarihli ve 2018/8024 Esas, 2019/525 Karar sayılı kararı ile "İlk derece mahkemesi tarafından değerlendirmede sanığın, değişik tarihlerde öğrencisi olan mağdurelere yönelik hangi eylemleri gerçekleştirdiği ayrı ayrı belirtilmeksizin, gerekçeli hükümde yer alan her iki mağdureye karşı farklı zamanlarda öpmek ve kucağına oturtmak suretiyle işlediği fiillerin sarkıntılık düzeyini aştığına ilişkin kabulün dosya içeriğiyle uyumlu olmaması karşısında sanığın, her bir mağdureye yönelik değişik tarihlerde gerçekleştirdiği sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin ayrı ayrı yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurularak ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği halde kararda bu hususların CMK'nın 230. maddesine aykırı olacak şekilde bulunmaması nedeniyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesinde belirtilen kesin hukuka aykırılık halinin oluştuğu gözetilerek ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde vaki başvurusunun esastan reddedilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrasına göre bozulmasına karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2019/661 Esas, 2019/2207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Mağdure ... ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi