muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3366, Karar No: 2025/3681, Tarih: 10.04.2025

5271 sayılı Kanunda iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291/1. maddesinin ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgilisi aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkını kullanır. Ancak 5271 sayılı Kanunun temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki; 5271 sayılı Kanunun 294/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanunun 298/1. maddesinin ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanunun temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir. Nitekim 5271 sayılı Kanunun "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295/1. maddesinde; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile hükmün tefhim ya da tebliğinden itibaren usûlüne uygun şekilde temyiz iradesini açıklayan ilgili, bahse konu dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermemiş ise 5271 sayılı Kanunun 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2022/3265 Esas 2022/3623 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesinde ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanunun 291/1. maddesi ile sınırlı tutulduğu, katılan vekiline 5271 sayılı Kanunun 295/1. maddesinde, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

O hâlde Mahkemece yapılacak iş, kanunî süresi içerisinde usûlüne uygun olarak temyiz iradesini açıkladığı belirlenen katılan vekiline, "5271 sayılı Kanunun 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile gerekçeli kararının tebliğ edilmesi, süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle, incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 10.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2201, Karar No: 2008/2903, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2201 E.  ,  2008/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek.Av.... ... ile davalılar 1-... Biber Teks.San.Tic.A.Ş. 2-... ... 3-... 4-.... 5-... ... (... oğlu, 1974 doğumlu) vekl.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında K.Maraş 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2005 gün ve 151-563 sayılı hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, davacı vekilinin 20.02.2008 günlü dilekçesi ile davadan feragat etmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı vekili, Av.... Ünlü’nün vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Varsa feragat yetkisini taşıyan vekaletname örneğinin ya da feragat yetkisine ilişkin yetki belgesinin dosyaya konması ve Kalem Talimatnamesi’nin 53. maddesine göre davadan feragat dilekçesi veren vekilin kimlik tespiti de yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18809, Karar No: 2019/3814, Tarih: 18.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/18809 E.  ,  2019/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut 27.02.2014 tarihli tutanak, bunu doğrulayan CD içerisindeki fotoğraflar ve sanığın ikrarından İl Özel İdaresine ait tesiste bulunan ağaçlardan, 3 adet vişne ve 4 adet mahlep ağacını keserek atılı suçu işlediği anlaşılmasına rağmen mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29049, Karar No: 2017/34876, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29049 E.  ,  2017/34876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7918, Karar No: 2022/3083, Tarih: 18.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7918 E.  ,  2022/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Düzce 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.07.2019 tarih ve 2017/435 E- 2019/272 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.09.2020 tarih ve 2019/1827 E- 2020/893 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacının "Sayan Fındık" markası ile fındık ihracatı işi ile uğraştığını, "Sayan Fındık+şekil" ibareli, 2016/95947 numaralı tescilli markasının olduğunu, davalının davacının markasını haksız olarak kullandığını, Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2017/15 D. İş sayılı dosyasıyla tespit yapıldığını ve davalının markayı bir çok yerde kullanıldığının tespit edildiğini, davalının kullanımının davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ve haksız rekabete yol açtığını, tarafların işyerleri birbirine yakın olduğundan davacı müşterilerinin işletmeleri karıştırdığını, davacının tanınmışlığından ve müşteri potansiyelinden faydalanıldığını ileri sürerek davalının "Sayan Fındık" markasına tecavüzünün önlenmesine, markanın davalı tarafından kullanıldığı tabelaların sökülmesine, araç üzerinde bulunan ve diğer reklam vasıtalarının sökülmesine, fatura vb. tüm basılı resmi evrak, kartvizit ve ürün ambalajlarının toplatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının tescil ettirdiği "Sayan Fındık" ibareli markası ile davalının kullanımı arasında karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzerlik olduğu, davalının 2006 yılından bu yana söz konusu markayı kullanmakta olduğu dikkate alındığında, davalının kullanımının davacı tarafından 28/11/2016 tarihinde tescil ettirilen bu markadan doğan haklara tecavüz teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; davalının "Sayan Fındık ..." ibaresini markasal olarak kullandığı, davalının kullanımı ile davacıya ait 2016/95947 sayı ile tescilli "Sayan Fındık+Şekil" markası arasında karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzerlik bulunduğu, davalı kullanımına konu hizmetler ile davacı markasının kapsamındaki hizmetlerin aynı olduğu, davalının söz konusu markayı davacının marka tescil başvurusundan en az 10 yıl önce kullanmaya başladığı, tarafların soyadlarının "SAYAN" olduğu ve uzun yıllardır yakın iş yerlerinde fındık alım-satım ticareti yaptıkları, davalının ticaret unvanının ... olduğu, iştigal konusunun fındık alım satım işi olduğu, ticaret siciline 05/12/1995 tarihinde kayıt olduğu, davacının, davalı kullanımının başladığı 2006 yılından kendi markasını tescil ettirdiği 2016 yılına kadar yaklaşık 10 yıl boyunca sessiz kalınması nedeniyle davalının kazanılmış hakkı olduğu, davalının markayı kullanmaya başladığı tarihten dava açıldığı tarihe kadar geçen sürede davalının faaliyetinin davacı tarafından bilindiği, yakın iş yerlerinde faaliyette bulundukları, tarafların soyadlarının da aynı olduğu, davacı talebinin hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğu, sonradan tescil edilen bir markanın, bu markanın tescilinden önceki kullanımları engellemeyeceği ve daha önceki kullanımların sonradan tescil edilen marka hakkına tecavüz olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2745, Karar No: 2024/6641, Tarih: 11.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2745 E.  ,  2024/6641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3375 E., 2022/3335 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/395 E., 2022/304 K.

Taraflar arasında iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının ve yansıma suretiyle yakınlarının maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davaların kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar ve davalılar vekillerinin istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabul ve kısmen redde dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davalılar ve katılma yoluyla davacılar vekilleri tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği, davalılar vekillerinin temyiz incelemesini duruşmalı yapılmasını talep ettiği, murafaa yapılmak üzere tayin olunan 05.12.2023 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine murafaa talep eden davalı ...-Den Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hiz. A.Ş. adına Av. ... ile davacılar adına Av. ...'in geldiği, mürafaalı temyiz eden davalı ...Ş. adına ve feri müdahil adına gelen olmadığı görüldükten, gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra incelemenin aynı gün öğleden sonraya bırakılmasına karar verilmekle, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

I. DAVA

I. DAVA

1.Davacılar vekili asıl dosyasının dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalılardan Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş. Bünyesinde ve onların emrinde elektrik teknisyeni olarak aylık 1.350,00 TL net maaş ile çalışmaya başladığını, 06.11.2013 günü ekipler önce 137 no.lu direğin bakımını yapmış daha sonra sırasıyla diğer direklerin tamiratını yapmışlar en son 172 no.lu direğe gelindiğinde direğe ilk önce ... Kantarcı'nın çıktığı ve yerini aldığını ondan sonra çıkan davacının da yerini aldığını, daha sonra elektrik kontrolü için makara ile aşağıdan kontrol ıstankasını yukarı doğru çekerken daha henüz tele dokunmadan çalışmaya başlamadan elektriğin genel hattan kesilmemiş olması nedeni ile elektrik akımına kapılarak çarpıldığını, kaza nedeniyle bir kolunun tamamen kesildiğini, diğer kolu ise tüm hareketini kaybetmiş, bacaklarında da doku kaybı meydana geldiğini, davalı işverenin arıza bakım ve onarımın yapılacağı bölgeye giden tüm elektrik bağlantılarını kesmeden ekibe görev vermesi bu bölgenin elektriğin tüm bağlantılar ile birlikte kesildiğine dair bütün ilgili birimlerden onay almaması, elektrik gibi çok tehlikeli bir işte koordinasyonun sağlanmamış olması, gerekli dikkat ve özenin gösterilmemiş olması nedeni ile tamamen kusurlu olduğunu belirterek davacı ...'ya 1000 TL maddi tazminat, 100.000 TL manevi tazminat ve 500 TL tedavi gideri, diğer davacılara 1000'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 20.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı ... vekili birleşen dosyanın dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalılardan Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş. bünyesinde ve onların emrinde elektrik teknisyeni olarak aylık 1.350,00 TL net maaş ile çalışmaya başladığını, 06.11.2013 günü ekipler önce 137 no.lu direğin bakımını yapmış daha sonra sırasıyla diğer direklerin tamiratını yapmışlar en son 172 no.lu direğe gelindiğinde direğe ilk önce ... Kantarcı'nın çıktığı ve yerini aldığını ondan sonra çıkan davacının da yerini aldığını, daha sonra elektrik kontrolü için makara ile aşağıdan kontrol ıstankasını yukarı doğru çekerken daha henüz tele dokunmadan çalışmaya başlamadan elektriğin genel hattan kesilmemiş olması nedeni ile elektrik akımına kapılarak çarpıldığını, kaza nedeniyle davacı ...'ın Antalya 5. İş Mahkemesinin 2014/371 Esas sayılı dava dosyasında alınan iş göremezlik raporunda %96 oranında iş gücü kaybının bulunduğu ancak davalıların itirazları nedeniyle Antalya 1.İş Mahkemesinin 2017/131 Esas sayılı dava dosyasında davacının iş göremezlik oranının tespiti yönünden SGK'da hasım gösterilerek dava açtıklarını ve davanın derdest olduğunu, dosyada maluliyete ilişkin devam eden dava gözetilerek belirsiz alacak davası olarak şimdilik 1.000 TL bakıcı gideri tazminatının davalılardan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

3.Davacı vekili 17.04.2020 tarihli ıslah dilekçesiyle asıl dava yönünden; maddi tazminat istemlerinden olan iş gücü kaybından kaynaklı tazminat istemini 674.320,86 TL ve tedavi giderini 21.348 TL'ye, birleşen davadaki bakıcı gideri istemini ise 844.396,45 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş. vekili asıl ve birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; Davacının hiçbir zaman müvekkili şirket çalışanı olmadığını, dava konusu kazanın meydana gelmesi esnasında gerçekleştirilen iş ile müvekkil şirketin hiçbir ilgisi ve sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkili şirket tarafından yönetimsel işler dışında inşa, bakım, onarım işlerinin tamamı sözleşme ile diğer davalı ...-Den Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hiz. A.Ş.'ye devredildiğini, AG ve YG(OG) Elektrik dağıtım tesislerinin arıza onarımı, fiziki irtibat bağlanması veya sökülmesi, periyodik bakımı, montajı diğer davalı tarafından gerçekleştirildiğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini, birleşen davanın da belirtilen bu sebeplere ek olarak davaya konu edilen alacağın belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğini ve giderek zamanaşımından reddini talep etmiştir.

2.Davalı Akden Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. vekili asıl ve birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; Davacı ve ekibinin çalışma yapacakları direklerde çalışmaya başlamadan önce kendilerinde mevcut bulunan "yüksek gerilim faz detektörleri" (kontrol kalemleri) ile direkte elektrik akımı bulunup bulunmadığını kontrol etme zorunluluklarının bulunduğunu, elektriğin kesildiği bilgisi verilse dahi bu kontrolün yapılmak zorunda olduğunu, yüksek gerilim hatlarında tellere belirli bir mesafe kadar uzakta durmak ve akım kontrolünü yapmak gerektiğini, zaten kontrolün yapılacağı faz detektörlerinin yeterli uzunlukta olup çalışanların tellere güvenli mesafeden kontrol yapabilme olanağı tanıdığını, bu zorunluluğa ve teknik yeterliliğe ve bilhassa ısrarla yapılan uyarılara rağmen davacı ve ekibi zorunlu kontrolü yapmaksızın işe başladığını, burada davacının elektriğin olmadığını zannetmesinin önem arz etmediğini, çünkü elektrik olmasa dahi bu kontrolün rutin ve zorunlu olarak yapılmak zorunda olduğunu, teknisyenlerin bu şekilde yapılan bir kontrolde elektrik akımı olduğu tespit edilirse derhal direkten inerek durumu müvekkili şirket merkezine rapor etmeleri gerektiğini, bu kontrolün yapılması davaya konu iş kazasının tamamen önüne geçtiğini, çünkü kontrol sonrası elektrik akımı varsa o direkte çalışmanın kesinlikle yapılmayacağını, yaşanan kazada davacı işçi ve ekip arkadaşlarının ağır kusurunun bulunduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini, birleşen davanın da belirtilen bu sebeplere ek olarak davaya konu edilen alacağın belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğini ve giderek zamanaşımından reddini talep etmiştir. talep etmiştir.

3.Fer'i müdahil Ak Sigorta A.Ş. vekili asıl davaya beyan dilekçesinde özetle; müvekkili şirket nezdinde mevcut poliçe ve genel şartlar uyarınca davaya konu maliyet talebinde bulunan ...'nın sigortalı Akden Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hiz.A.Ş. nezdinde hizmet akdi ile bağlı olması ve kazanın iş kazası mahiyetinde olması gerektiğini, kurum tarafından davacıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ile maluliyet nedeni ile bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin sorulması gerektiğini belirterek HMK md. 68 ve md. 69 hükümleri uyarınca müdahil müvekkili şirket hakkında hüküm tesis edilmemesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası yazılı kararında özetle; dosyada alınan 26.11.2015 tarihli bilirkişi raporu gözetilerek davalı Akden şirketinin Ekat belgesine sahip olmayan davacı ve aynı ekipteki diğer personelleri çalıştırması, hat üzerinde enerji kontrolü yapılmadan ekip elemanlarının direk üzerine çıkmaları gözetilerek işyerinde çalışanlara yasal olarak yapmaları gereken yükümlülükler hususunda yeterli alışkanlığın kazandırılmamış olması, işin çalışanların kendi tecrübe ve birikimlerine terk edilmesi, yeterli denetim ve gözetimin sağlanmaması nedenleriyle somut olayda %70 oranında kusurlu olduğu, davalı Akedaş şirketinin davalı Akden'in kusurundan 4857 sayılı İş Kanunun 2/6 maddesince müteselsilen sorumlu olduğu, her ne kadar Akedaş'a son kusur raporunda %10 kusur yüklenmiş ise de Mahkememizce Akedaş'ın asıl işveren olması nedeniyle Akden'in sorumlu olduğu kusur oranından müteselsil sorumluluğu dışında somut olayda bir kusuru bulunmadığı kanaatine varılarak ilk kusur raporuna üstünlük tanındığı, davacının da enerji kontrolü yapılmamış bir direk üzerine kişisel koruyucu malzemelerini de kullanmayarak çıkması ve hat tellerine tehlike mesafesini ihlal edecek yakınlıkta durması nedenleriyle somut olayda %30 oranında kusurlu olduğu, davacının %96'lık iş göremezlik oranı, SGK'ca yapılan sürekli ve geçici iş göremezlik ödemeleri ile kusur oranları doğrultusunda yapılan 28.02.2022 tarihli aktüer rapordaki hesaplama sonucunda davacı ...'nın Kurumca karşılanmamış sürekli iş göremezlik (iş görme/efor kaybı) zararının 792.511,89 TL, bakıcı gideri zararının 1.015.453,42 TL olduğu, toplam tedavi giderinin ise (dosya kapsamına sunulan 16.01.2014 tarihli fatura nedeniyle 427,00TL, 15.08.2014 tarihli fatura nedeniyle 8.000,00 TL, 24.03.2014 tarihli fatura nedeniyle 12.828,00 TL olmak üzere) 21.255,00 TL olduğu, tespit edilen sürekli iş göremezlik zararının davacı tarafça talep edilen tutarın üzerinde olduğu, bu nedenle taleple bağlı kalınarak 674.320,86 TL sürekli iş göremezlik (iş görme/efor kaybı) tazminatının yasal faiziyle birlikte hüküm altına alınması gerektiği, 21.255,00 TL tedavi giderinin yasal faiziyle birlikte hüküm altına alınması ve fazlaya ilişkin talebin reddi gerektiği, bakıcı giderinin ise (davacıya eşi tarafından bakılması hususu da gözetilerek Yargıtay yerleşik içtihatları uyarınca ve takdiren) %20 hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle 812.362,74 TL bakıcı gideri tazminatının yasal faiziyle birlikte hüküm altına alınması ve fazlaya ilişkin bakıcı gideri tazminatı talebinin reddi gerektiği, her ne kadar davacı ...'ın eşi ve çocukları olan diğer davacıların destekten yoksun kalma tazminatı talep ettikleri görülmüş ise de destekten yoksun kalma tazminatının 6098 sayılı TBK'nın "ölüm halinde uğranılan zararlar" başlıklı 53/1-3. bendinde düzenlendiği, destekten yoksun kalma tazminatının davacı ...'nın ölümü halinde talep edilebileceği açık olup ölüm gerçekleşmediğinden davacılar ..., ... ve ..