muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/24039, Karar No: 2014/13772, Tarih: 02.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/24039 E.  ,  2014/13772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/131363

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2009

NUMARASI : 2005/1028 (E) ve 2009/43 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şikayet tarihinden 25 gün önce okula gitmek için yolda yürümekte olan mağdurun önüne kesen sanıklar “Babanın parasını ve cep telefonunu getir, üç gün içinde getirmezsen elini keseceğiz” diyerek tehdit edip üzerine aradıkları ancak bir şey bulamayınca mağdura tokat atıp olay yerinden uzaklaştıkları, bu olaydan bir gün sonra yine sokakta yürümekte olan mağdurun yolunu keserek “Biz sana babanın parasını ve cep telefonunu getir demedik mi? Müddetin dolmak üzere” diyerek tehdit edip ellerindeki bıçak ile mağduru yaraladıkları, bu olaydan 15 gün sonra yine aynı şekilde sokakta yürümekte olan mağdurun yolunu keserek aynı tehditleri tekrarladıkları ve üzerini arayarak 10,00 TL parasını aldıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların baştan beri kasıtlarının "özgüledikleri" malvarlığı değerlerine ulaşmak amacıyla eylemlerini gerçekleştirdikleri, bu bağlamda, sanıkların eyleminin bir bütün halinde birden fazla kimse ile birlikte silahla tek yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. A.. ve S.. G.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9409, Karar No: 2007/8565, Tarih: 24.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/9409 E.  ,  2007/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Elazığ İş Mahkemesi

Tarih               :  14.3.2007

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1- Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan  davacı işçinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının davalıya ait işyerinde  çalışırken 1.3.2003 tarihinde tomruğu hızar makinasına  iterken elini makinaya kaptırmak suretiyle yaralandığı parmaklarının  koptuğu olayın SSK'ca iş kazası olarak kabul edildiği, davalı şirketin SSK Başkanlığı'nı  hasım göstermek suretiyle açtığı olayın  iş kazası olmadığının tesbitine  ilişkin  davanın  Elazığ İş Mahkemesince reddedilip Dairemizce onanmak süretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir. 506 sayılı Yasa'nın 19. maddesinde geçici iş göremezlik hali sonunda Kuruma ait veya Kurumun sevk edeceği sağlık tesisleri sağlık kurulları tarafından verilecek raporlarda belirtilen arızalarına göre iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünün en az %10 azalmış bulunduğu Kurumca tesbit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı, 31. maddesinde Kurumun, sigortalıya bağlanacak gelirleri yapılan inceleme ve soruşturmalar sonunda ve gerekli belgelerin tamamlandığı tarihten itibaren en geç üç ay içinde tesbit ederek ilgililere yazı ile bildireceği, ilgililerin bağlanan geliri bildiren yazıyı aldıktan sonra bir yıl içinde yetkili mahkemeye başvurarak Kurum kararına itirazda bulunabilecekleri, itirazın reddi hakkındaki mahkeme kararının kesinleşmesiyle Kurum kararının kesinleşmiş olacağı, 109. maddesinde de sigortalıların iş görmezlik hallerinin tesbitinde, Kurum Sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlar da belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı, Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilmesi halinde durumun Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karar bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda  davacının sürekli iş göremezlik oranının henüz SSK Başkanlığınca  belirlenmediği ve davacıya iş kazası sigorta kolundan  gelir  bağlanmadığı, mahkemece davacının kişisel başvurusu üzerine  F. Üniversitesi  Fırat Tıp Merkezi  Başkanlığı Sağlık  Kurulu'nun 15.5.2003 tarihli raporu esas alınarak davacının % 21,77 oranında sürekli işgöremez duruma geldiği kabul  edilmek suretiyle  davanın  sonuçlandırıldığı görülmektedir.

Yapılacak iş; öncelikle davacıya sürekli iş göremezlik   oranının tesbiti ile gelir  bağlanması için SSK  Başkanlığına  müracaatta  bulunmak üzere önel vermek ve çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Öte Yandan olay iş kazası olup, iş hukuku ve sosyal güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu bakımdan insan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunun'nun 77.maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu’nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre,  işyerinde  uygulanması  gereken  İşçi  Sağlığı  ve  İş  Güvenliği  Tüzüğü'nün  ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir.

Mahkemece alınan 25.4.2005 tarihli bilirkişi raporunda  işverenin 2/8, davacının 6/8  oranında kusurlu olduğu, 25.9.2006 tarihli raporda işverenin % 60  davacının % 40 oranında kusurlu oldukları  bildirilmiş, mahkemece iki kusur raporu arasında kusur oranları bakımından açık fark  bulunmasına rağmen bu  çelişki  giderilmeden  25.9.2006 tarihli rapor esas alınmak suretiyle sonuca  gidildiği  görülmektedir.

Yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde  inceletmek, raporlar arasındaki çelişki  giderilerek verilen raporu dosyadaki bilgi ve  belgelerle birlikte değerlendirilmek suretiyle karar vermektir.

3-Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif  ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin  yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar   hesabında   pasif   dönemin  hesaba  dahil  edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi gerekir.

Uyuşmazlık, gerçek ücretin  belirlenmesi noktasındadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının  hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise, işyeri kayıtlarından  giderek ücret tediye bordrolarından saptanacağı, bordrolardan tespit edilememesi durumunda işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda  davacı işçinin ücretinin işveren kayıtlarında yer almadığı, davacının sigorta  müfettişine verdiği ifade de  işyerinde aylık 450.00 YTL net ücretle çalıştığının beyan ettiği, mahkemece hükme davanak alınan  hesap raporunda davacının bu beyanının esas alınarak  ve pasif dönem zararı hesaba katılmamak suretiyle   hesaplama yapıldığı  görelmektedir.  Yapılacak iş; ilgili  meslek odasından  davacının yaşı,  eğitim durumu, mesleği, yaptığı iş belirtilmek suretiyle olay tarihinden raporun  hazırlanacağı tarihe kadar emsal işçi  ücreti  sorularak  gerçek  ücret tesbit edilmek, davacının maddi zararını pasif dönem zararını da  hesaba dahil ettirmek suretiyle belirletmektir.

4-Nisbi harca tabi davalarda ıslah dilekçesi verilirken nisbi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak alınır,  gerekli harcın  ödendiği tarihte dava  ıslah edilmiş sayılır.  Davacı ıslah dilekçesini harçlandırmadığı  halde mahkemece  bu eksikliğin giderilmesi sağlanmadan harçlandırılmamış ıslah dilekçesine değer verilmek suretiyle hüküm kurulmuş olması isabetsiz olmuştur.

4-Nisbi harca tabi davalarda ıslah dilekçesi verilirken nisbi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak alınır,  gerekli harcın  ödendiği tarihte dava  ıslah edilmiş sayılır.  Davacı ıslah dilekçesini harçlandırmadığı  halde mahkemece  bu eksikliğin giderilmesi sağlanmadan harçlandırılmamış ıslah dilekçesine değer verilmek suretiyle hüküm kurulmuş olması isabetsiz olmuştur.

5- Tazminat alacağının faiz başlangıcı zararlandırıcı olayın meydana geldiği  tarih olup  davadan önce işlemiş faizinde tahsili isteniyorsa dava dilekçesinde  faizin  başlangıç tarihi  gösterilmelidir.  Davacı gerek dava gerekse ıslah  dilekçesinde talep ttiği  maddi tazminat alacağına olay tarihinden itibaren faiz  yürütülmesini  talep ettiği  halde dava dilekçesi ile  talep edilen alacağa dava, ıslah dilekçesi ile talep edilen alacağa ıslah tarihinden itibaren faiz  yürütülmüş olmasıda mahkemenin kabulüne göre hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde  hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre  tarafların diğer temyiz  itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine,  24.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3285, Karar No: 2012/5125, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/3285 E.  ,  2012/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülmekte olan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında 112 ada 1 parsel sayılı 1721.18 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesinde "6831 sayılı yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır, kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının sahibi ... oğlu ...'tır" şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendisinin kullanımında olduğu iddiası ile bu yönde adına şerh verilmesi istemi ile dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine taşınmazın köyde olmayıp Belediye sınırları içerisinde kalması nedeniyle kullanım ve muhtesat şerhinin iptali istemi ile davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda Kadastro Müdürlüğüne yönelik davanın husumet nedeniyle reddine, asli müdahil davacı Hazinenin davasının reddine, diğer davalılar yönünden kabulü ile çekişme konsu 112 ada 1 sayılı parselin beyanlar hanesindeki "kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının sahibi ... oğlu ...'tır" şeklindeki tespitin iptali ile "kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının sahibi Şerif oğlu ...'dır" şeklinde değiştirilmek suretiyle tespit gibi Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil davacı (Davalı) Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmü temyiz eden müdahil (karşı davalı) Hazinenin daha sonra dosyaya ibraz edilen 11.04.2012 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiği anlaşılmakla temyiz inceleme isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4896, Karar No: 2009/6189, Tarih: 28.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4896 E.  ,  2009/6189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ECEABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 592  parsel sayılı taşınmazın  bir bölümünün  kıyı kenar  çizgisi  içerisinde  kaldığını, özel  mülkiyete  konu  olamayacağını ileri  sürerek  tapu iptali,  terkin  ve elatmanın  önlenmesi  isteklerinde  bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uzman  bilirkişilerce belirlenen  kıyı kenar  çizgisine göre  çekişmeli  taşınmazın 3464.69 m2 lik  bölümünün kıyıda kaldığı gerekçesiyle  davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince  süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm taraflarca  temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın  kadastro tespitinin 9.7.1982 tarihinde yapıldığı, 22.4.1983 de kesinleştiği ve davanın 22.5.2007 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fırkası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih  ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Öyleyse, Hazinenin tüm temyiz itirazı yerinde değildir.Reddine.Davalının temyiz  itirazlarının belirtilen nedenlerle kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan  peşin harcın temyiz eden davalıya  geri verilmesine, 28.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16391, Karar No: 2020/7308, Tarih: 15.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16391 E.  ,  2020/7308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, vergi suçu raporu ve eklerinde 2010 takvim yılında tek sahte fatura kullandığının bildirilmesi karşısında, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından TCK'nin 43. maddenin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, TCK'nin 62. maddesinin tatbikine ilişkin kısımdan ise ''3 yıl 1 ay 15 gün'' ibaresinin çıkartılarak yerine '' 2 yıl 6 ay hapis'' ibaresi eklenerek sonuç cezanın belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18325, Karar No: 2022/2101, Tarih: 14.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/18325 E.  ,  2022/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının denetimi bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

3- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK’nın 116/2-4. maddesi yerine aynı Kanun’un 106/2-4. maddesi ve yaş küçüklüğüne ilişkin uygulama maddesinin de TCK’nın 31/3. maddesi yerine aynı Kanun’un 31/2. maddesi şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hükümler kurulurken kazanılmış hakkın gözetilmesine, 14.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18806, Karar No: 2010/2013, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18806 E.  ,  2010/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile ... vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 20.03.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.