muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5744, Karar No: 2007/8404, Tarih: 22.05.2007

Aynı olayda vefat eden, temyize konu davada ise, ...’ın iş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istenilmiş, mahkemece yanların ekonomik ve sosyal durumları olayın mahiyeti ve cereyan tarzı, davacıların olaydan duydukları acı ve ızdırabın derecesi nazara alınarak 48 yaşında ölen işçinin 57 yaşındaki eşi için 30.000.-YTL. 23 ve 21 yaşındaki çocuklar Ali ve ...’ın her biri için ayrı ayrı 15.000.-YTL. manevi tazminata hükmedilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki davanın olayı ve davalısı aynı, ölen işçilerin eş ve çocuklarının ekonomik ve sosyal yapıları da kuşkusuz benzer olup farklılık arz etmemektedir.

Davacılar takdir olunan tazminatın olayın farklılık göstermemesi nedeniyle, bir önceki kesinleşen davada daha fazlasına hükmedilmesini emsal göstererek mahkemenin takdirinde hataya düştüğünden bahisle miktarın arttırılmasının adil olacağı gerekçesiyle kararı temyiz etmişlerdir.

Yüksek daire çoğunlukla, tazminat miktarlarındaki farklılığın, ölen işçilerin ve hak sahiplerinin yaşlarından kaynaklandığını ve sonuca ulaşmada bu unsurun etken olduğunu gerekçe göstererek kararın onanması gerektiği sonucuna varmıştır. Aşağıda açıklayacağımız nedenlerle çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.

B.K.’nun 47.maddesi gereğince Hakim hususi halleri nazara alarak cismani zarara uğrayan kimseye yahut adam öldüğü takdirde ölenin ailesine manevi zarar namıyla adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir.

Kanunun takdir hakkı verdiği konularda, hakimin hukuka ve hakkaniyete göre karar vereceği M.K.’nun 4.maddesinde açıklanmıştır. Asıl olan takdir edilecek tazminat miktarının zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmasıdır. İnsan zararı, yaşama, vücut ve ruh bütünlüğünü koruma hakkının tabii sonucu olan “ Temel insan hakkı” na dayanır. Ölçülen mameleki değer değil “insani değer” dir. İnsan zararı insandan insana değişmeyen, konumsal değil, mutlak eşitliğin egemen olduğu zarardır. Yaşama ve vücut bütünlüğünü koruma hakkı kişilerin konumuna göre farklılık göstermez. Bu ilkenin doğal bir sonucu olarakta bu hakların karşılığı olan zarar ve tazminatta da farklılık yaratılmamalıdır. Gerek ölenin, gerekse hak sahiplerinin yaşları maddi zarar hesabından iş görebilirlik çağı, aktif ve pasif dönem zararı, hak sahiplerinin destek alma sürelerinin hesabında gözetilecek kriterler olup, manevi zararın tayininde ölçü olamaz.

Manevi zarar bilindiği gibi insanın psikolojik varlığında bir eksilme olup, yaşamını yitiren işçinin aynı olay nedeniyle ölen diğer işçinin yaşından daha büyük olması ölçütü, eş ve çocuklar için daha az değer taşıyacağı sonucuna varılamayacağı gibi yaş farklılıklarının hayatta kalanlar bakımından daha az acı duyacakları olgusunun varsayılarak karara gerekçe olarak gösterilmesi yaşama ve insan olmanın onuruna ve Anayasa’da ifade edilen “eşitlik ilkesi” ne de aykırı olur. Oysa; kişilerin onuru, saygınlığı kişilik ve yaşam hakları, bedensel bütünlükleri onların varlıklı veya yoksul, mevkii ve makam sahibi veya sıradan yurttaş oluşlarına, yaşlı veya genç olmalarına göre değerlendirilmemeli, cana gelen zarar için manevi tazminat miktarı belirlenirken de, zengin-yoksul, maddeci-emekçi, şehirli-köylü, eğitimli-eğitimsiz, ayrımı yapılmadan zararın azlığına çokluğuna haksız eylemin ve hukuka aykırılığın niteliğine kusurun ve sorumluluğun derecesine göre değerlendirme yapılmalı, hüküm altına alınacak manevi tazminat, maddi tazminatı tamamlayıcı ve zarar vereni caydırıcı bir işlem görmelidir. Vardığımız bu sonuç YHGK.’nun 23.06.2004 gün ve E. 2004/13-291, K. 2004/370 sayılı kararı ile de desteklenmektedir.

Mahkemece manevi tazminatın yukarıdaki açıkladığımız gerekçeler göz ardı edilerek amacının ve niteliğinin tesbit ve tayininde hataya düşülmek suretiyle ölenin ve yakınlarının yaşları ölçü alınarak daha açık bir anlatımla felsefi ve etik bir değer olan insana yaşı esas alınarak fiat biçilmek suretiyle bilimsel ve yargısal inanç ve düşüncelere aykırılık gösterilerek istemin altında manevi tazminat takdir eden, yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken onanması yönündeki çoğunluk görüşüne bu anlatımlarımız ışığı altında katılmamız mümkün olmamıştır. 22.05.2007
Yargıtay — Esas No: 2015/8546, Karar No: 2016/3285, Tarih: 21.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/8546 E.  ,  2016/3285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 08/09/2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı Okul Aile Birliği 31.01.2015 tarih 25831 sayılı Yönetmelik ve Milli Eğitim Temel Kanun'una göre ilgili yönetmelik hükümleri doğrultusunda kurulmuş olup, davalıya kamu tüzel kişiliği statüsü tanınmamıştır. Buna karşın yönetmelik hükümleri gereğince Okul Aile Birliğine özel hukuk alanında hukuki işlem, kiralama sözleşmesi yapma yetkisi verilmiştir. Bu durumda davalı Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliği olmadığından davada taraf ehliyeti bulunmamaktadır. Ancak Okul Aile Birliğine karşı açılan davanın Milli Eğitim Bakanlığı adına açıldığının kabulü gerekir. Bu nedenle Milli Eğitim Bakanlığı'na davanın yöneltilerek dava dilekçesinin tebliğ edilmesi taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30444, Karar No: 2019/2184, Tarih: 20.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/30444 E.  ,  2019/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar: ...ve diğer 56 kişi vekilleri avukat ... ile Davalı: ... vekili avukat ..., Feri Müdahil: ... İnşaat A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Tüketici Mahkemesinden verilen 18/04/2014 tarih ve 2013/1129-2014/678 sayılı hükmün Dairemizin 13/04/2016 tarih ve 2015/1006-2016/10361 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacılar, davalıdan satın aldıkları taşınmazların Ekim 1995 tarihinde teslim edildiğini, ancak ayıplı imalatlarının bulunduğunu, ortak mahallerde oluşan ayıp ve kusurların onarılmasını istediklerini, olmadığı takdirde onarım bedeli olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 145.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte ödenmesine, ayrıca karar tarihindeki inşaat malzemelerine uygulanan KDV'nin bu meblağa ilave edilmesine karar verilmesini istemişler, davacılar 08.10.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile de; dava dilekçesinin netice-i talep kısmını “ayıplı imalatların bedelsiz olarak onarılmasına” şeklinde değiştirdiklerini belirtmişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bir kısım davacılar yönünden davanın reddine, bir kısım davacılar yönünden ise kabulüne karar verilmiş; hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.04.2016 tarih ve 2015/1006 esas, 2016/10361 karar sayılı ilamı ile davacı temyizi yönünden dilekçenin reddine, davalının temyizi yönünden ise hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bir kısım davacılar yönünden davanın reddine, bir kısım davacılar yönünden ise kabulüne karar verilmiş; hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.04.2016 tarih ve 2015/1006 esas, 2016/10361 karar sayılı ilamı ile davacı temyizi yönünden dilekçenin reddine, davalının temyizi yönünden ise hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Davacı kat malikleri, davalıdan satın aldıkları taşınmazın ortak mahallerinde ve dairelerde ortaya çıkan gizli ayıplı imalat nedeniyle davalıdan tazminat isteminde bulunmuşlardır. Borçlar Kanunu 215/3 maddesi “bir binanın ayıplı olmasından mütevellit ve tekeffüle müstenit davalar mülkiyetin devrinden beş sene geçmekle sakıt olur” hükmünü içermektedir. Buna göre satım aktinden itibaren 5 yıl geçmekle davacıların taşınmazla ilgili bu madde kapsamındaki talep hakları zamanaşımına uğrar. Taşınmazlarını davalıdan devralan bir kısım davacılar kendilerine ait bağımsız bölümleri değişik tarihlerde satın almış olup eldeki davalarını 11.12.2003 tarihinde açmışlardır. Her bir davacının taşınmazı satın aldığı tarih ayrı ayrı değerlendirilmek suretiyle, bahsedilen kanun hükmü gereği dava tarihi itibariyle zamanaşımının dolup dolmadığı konusunda değerlendirme yapılarak sonucu gidilmesi gerekmektedir. O halde, mahkemece, anlatılanlar ışığında değerlendirilme yapılmadan sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken zuhulen onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 13.04.2016 tarih ve 2015/1006 esas, 2016/10361 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalının sair karar düzeltme nedenlerinin bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 13.04.2016 tarih ve 2015/1006 esas, 2016/10361 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme hükmünün yukarıda açıklandığı şekilde davacı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme nedenlerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/711, Karar No: 2016/640, Tarih: 19.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/711 E.  ,  2016/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin ek kararıyla davacı vekilinin temyizinin süresinde olmaması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10112, Karar No: 2018/1797, Tarih: 26.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/10112 E.  ,  2018/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalırın tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 10.09.1999 ile 19.09.2011 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 20.11.1999 ile 19.09.2011 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalı işveren adına tescilli değişik sicil numaralı iş yerlerinden kesintili olarak bildirildiği,uyuşmazlık konusu dönemde 29.05.2001-05.08.2001 tarihleri arasında ... sicil numaralı ...Ltd.Şti. ve 05.11.2004-2005/6 döneminde ... sicil numaralı...Ltd.Şti. Unvanlı işyerlerinden yapılan bildirimlerin davalı işverenle bağlantısının araştırılmadığı,bordro tanıklarının dinlendiği ancak tanıkların çalışmasının, tespite karar verilen tarih aralığının tamamını kapsamadığı ve bir kısım bordro tanıklarınca yapılan işin mevsimlik olduğunun beyan edildiği, 2005 yılından itibaren davacı ile davalı işveren arasında imzalanan belirli süreli iş sözleşmelerinin dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ihtilaflı dönemin tamamına ilişkin dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak,dava dışı ... sicil numaralı...Ltd.Şti. ,... sicil numaralı ... Ltd.Şti.nin davalı işyeri ile organik bağı olup olmadığını araştırmak,özellikle dava dışı iş yerlerinden yapılan bildirimlerin davalı işverenle irtibatı olmadığının anlaşılması durumunda,kesintili/mevsimlik çalışma iddiasını araştırarak, davalı işyerinde kış aylarında üretim olup olmadığı,davacının işyerindeki görevi ve yaptığı işe göre çalışmasının tüm yıl boyunca devam edip etmediği konularında resen tespit edilecek bordro tanıklarının beyanlarını almak,davacının askere sevk ve terhis tarihlerini de araştırarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... A.Ş'ne iadesine, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3646, Karar No: 2010/3862, Tarih: 26.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/3646 E.  ,  2010/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i kasten öldürmekten sanık ..., suç üstlenmekten sanık ... ve izinsiz silah taşımaktan adları geçen sanıkların yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (GAZİANTEP) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.06.2007 gün ve 470/258 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ... hakkında suç üstlenmek suçundan kurulan hüküm yönünden; verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı, 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin bu suça yönelen temyiz talebinin,

b) Katılanın yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin sanık ... ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin,

CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-a) Sanık ... ...’in sabıka kaydında yer alan mahkûmiyet kararları nedeniyle 6136 sayılı Yasa’ya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden, CMK 231. maddenin 6. fıkrasının (a) bendi gereğince, aynı yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 5. fıkrasında düzenlenen, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanması yasal olarak mümkün görülmemiştir.

b) Sanık ... ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden: sanığın sabıka kaydında yer alan ilamların, 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi gereğince tekerrüre esas olup olmadığının karar yerinde tartışmasız bırakılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ...’in insan öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ... müdafiinin suç vasfına, tahrikin ağır olduğuna yönelen, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-a) Sanık ... ...’in insan öldürme suçu yönünden;

A) Sanık ... ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-a) Sanık ... ...’in insan öldürme suçu yönünden;

aa) Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin kabulüne göre; diş teknisyeni olan sanığın, maktulun kefil olmasıyla onun bir tanıdığına diş protezi yaptığı, asıl borçlunun borcunu ödememesi nedeniyle, kefil olduğu borcun ödenmesini maktulden istediği, bu nedenle aralarında tartışma çıkması üzerine, maktulun eliyle sanığa vurması şeklindeki haksız hareket nedeniyle; 12 ila 18 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 29/1.maddesi uygulamasında tahrike dayalı indirimin asgari düzeyde yapılması yerine 16 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

bb) Sanığın sabıka kaydında yer alan ilamların getirtilip incelenerek, 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi gereğince tekerrüre esas olup olmadığının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

b) Sanık ...’in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlar getirtilerek sanık hakkında hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 26.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3803, Karar No: 2021/276, Tarih: 14.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/3803 E.  ,  2021/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

“2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçu nedeniyle açılan kamu davasında hüküm fıkrasında sanık ... yönünden 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin hüküm kurulmuş ise de;

Suça konu faturaların en son 2007 yılı Aralık ayı KDV indirimi ile 2008 yılı Eylül ayı KDV indiriminde kullanılmaları nedeniyle suç tarihlerinin 25.01.2008 ve 25.10.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 14/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9426, Karar No: 2015/3548, Tarih: 05.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9426 E.  ,  2015/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar 09.01.2014 tarihli dilekçe ile; ... tarafından aleyhlerine açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.01.2009 gün 2008/288 E. - 2009/40 K. sayılı ilâmıyla ... ilçesi, ... mevkiinde bulunan 1084 parsel sayılı 428,87 m2 yüzölçümlü arsa cinsli taşınmazlarının tapu kaydının iptal edilip orman niteliği ile adına tescil edildiğini, kararın temyiz incelemesinden geçerek 08.04.2009 tarihinde kesinleştiğini, yine ... tarafından açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.07.2007 gün 2006/163 E. - 2007/260 K. sayılı ilâmıyla ... ilçesi, ... mevkiinde bulunan 4973 parsel sayılı 348.90 m2 yüzölçümlü arsa cinsli taşınmazlarının tapu kaydının iptal edilip orman niteliği ile adına tescil edildiğini, kararın temyiz incelemesinden geçerek 31.03.2008 tarihinde kesinleştiğini, tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde orman şerhi bulunmadığını, tapu kaydına güvenerek taşınmazları satın aldıklarını, tapu sicilinin yanlış tutulmasından kaynaklı gerçek zararlarının karşılanması gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup 5.000.-TL tazminat istemiyle dava açmışlardır. Daha sonra 04.07.2014 havale tarihli ıslah dilekçesiyle 1084 parsel yönünden 58.553,62.-TL, 4973 sayılı parsel yönünden 47.635,17.-TL tazminat isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı ; 6292 sayılı Kanun uyarınca davacıların öncelikle idareye başvurmaları, sonuç alınamaması halinde dava açmaları gerektiğini, yasal başvuru önşartının yerine getirilmediğini, davanın süresinde açılmadığını, davacıların çekişmeli yerleri ormandan açtıklarını, taşınmazların kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldıklarından ...nin kusursuz sorumluluğundan sözedilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacıların, çekişmeli taşınmazları tapu kaydına güvenerek satın aldıkları, satın alınma tarihinde beyanlar hanesinde orman şerhi bulunmadığı, gerçek kişilere ait tapu kayıtları iptal edildiğinden TMK'nın 1007. maddesi uyarınca ...nin kusursuz sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.