muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2477, Karar No: 2024/5974, Tarih: 28.05.2024

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava konusu kazanın 22.04.2015 tarihinde meydana geldiğini, davacı tarafça 04.08.2017 tarihinde kısmi dava açılmış ve 20.09.2020 tarihinde de ıslah dilekcesi verildiğini, davacının talep etmiş olduğu tazminat taleplerinin zamanaşımına uğradığını, müteveffanın müvekkili şirketin çalışanı olmadığını ve müvekkili şirkette kaza geçirmediğini, murisin davalı ... şirketi çalışanı olup diğer davalı ... firması ile müvekkili şirket arasında herhangi bir sözleşme de bulunmadığını, murisin işvereni olan ... firmasının kazanın meydana geldiği işyerinin sahibi olan ... Ltd. Şti. ile bir sözleşme yaptığını, ... firması ile ... firmaları arasında yapılan sözleşmede müvekkili şirketin taraf olmadığını, ... firması ile ... firması arasında imzalan sözleşmeden müvekkili şirketin haberi dahi bulunmadığını, kaza geçirildiği iddia edilen işyerinin müvekkili şirkete değil, ... firmasına ait işyeri olması nedeni ile davacıların murisinin kaza geçirmesi ile ilgili olarak müvekkili şirketin hiçbir kusuru ve sorumluluğu bulunmadığını, müteveffanın kaza geçirdiği işyerinin sahibi olan ve ... firması ile sözleşme yapan ... firmasının Ulaştırma Bakanlığı'ndan almış olduğu yetki ile yurtiçi kargo taşımacılığı konusunda acentelik yapabilen bağımsız bir işveren olduğunu, acente ...'ın almış olduğu bu yetkiye istinaden kargo taşımacılığı yapan firmalarla acentelik sözleşmesi yaptığını, acentenin bu yetkisine istinaden dosyada örneği görüldüğü üzere sadece Yurtiçi Kargo Servisi A.Ş. ile acentelik sözleşmesi yapmadığını, acentenin aynı zamanda Yurtiçi Kurye A.Ş. ile de acentelik sözleşmesi yaptığını ve bununla ilgili olarak da kargo taşımacılığı yaptığını, iş bu nedenle iki şirket ile acentelik sözleşmesi yapan acente ... ile müvekkil şirket olan Yurtiçi Kargo Servisi A.Ş. arasında alt-üst işveren ilişkisi bulunmadığından Mahkemenin davanın müvekkili şirket açısından husumetten reddine karar vermesi gerekirken bunun aksine karar verdiğini, emsal dosyada davacının işvereni olan ... Ltd. Şti. firmasında çalışıp ta Yurtiçi Kurye Ltd. Şti.'ye Ankara 1.İş Mahkemesinin 2014/620 Esas ve 2015/688 Karar sayılı dosyada müvekkili şirket açısından davanın husumetten reddine karar verildiğini, acentelerin bağımsız birer işveren olduklarını, kendi adlarına işveren kaydı olan, kedi adına vergi kaydı olan ve yine kendileri bağımsız olarak kargo acenteliği yapma yetkisini gösteren Ulaştırma Bakanlığından verilmiş olan G3 belgesine sahip bağımsız işverenler olduklarını, bu bağımsız işverenlerin kendi adına işçi alma ve çıkartma yetkisine sahip olduklarını, Yurtiçi kargo ile acenteler arasında alt-üst işveren ilişkisi bulunmadığını, Yurtiçi kargonun davacının asıl işvereni olmadığını, davacıların murisinin çalıştığı şirket ile acente ..

... arasında iş sözleşmesi bulunduğunu, bilirkişinin 57 yaşında emekli olan davacıların murisinin tüm yaşam süresi boyunca aktif dönem hesabı yapmasını kabul etmediklerini, TRH yaşam tablosu kullanılarak 16 yıl 10 ay 29 gün bakiye aktif ömür süresi hesabı yapılmasının hatalı olduğunu, 60 yaşa kadar aktif ve 60 yaşından sonra da pasif dönemler için asgari ücret baz alınmak suretiyle yeniden hesaplama yapılması taleplerinin Mahkeme tarafından kabul edilmediğini, asgari ücretten fazla bir ücret üzerinden yapılan hesaba üstünlük tanınmasının hatalı olduğunu, Mahkemenin usul ve kanuna aykırı olarak ödenmesine karar verdiği tedavi giderlerini de kabul etmediklerini, davacının kabul ettiği 10.000,00 TL maddi tazminat ödemesi tüm taraflara sirayet etmesi nedeni ile davacının almış olduğu ödemenin de hesaplanan tazminattan düşülmesi gerektiğini, hüküm altına alınan manevi tazminatların fazla olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından, davalı ... şirketinin sözleşme ile Yurtiçi Kargo şirketinin merkez ve birimlerinin olduğu adresler ile diğer davalı ... şirketine bildirilecek adreslerde ve yine Yurtiçi Kargo şirketi tarafından belirtilen yerlerde/tesislerde yükleme boşaltma vs taşıma işlerinin ... şirketi işçileri tarafından yapılması işini davalı ... şirketine verdiği, sözleşmede, anılan sözleşmede hizmetin ifa edileceği yer olarak Yurtiçi Kargonun İstanbul, İzmir, Ankara, Adana, Gaziantep, Antalya ve Bursa’da bulunan birimleri olarak belirtildiği, yine hizmetin ifa edileceği zamanın Yurtiçi Kargo şirketinin belirteceği çalışma saatleri olarak belirlendiği, ihbar olunan ... Pazarlama Tic. Ltd. Şti.'nin Dairemizin geri çevirme karararı ile dosya kapsamına kazandırılan 27.10.2008 tarihli sözleşmeye göre giden kargoların Yurtiçi Kargo şube ve acentelerinden ring sistemi ile alınması, Transfer Merkezine taşınması, Transfer Merkezinde araçtan indirilmesi, sayım, tesbit, kontrol işlemlerinin yapılması, muhafaza ve tasnif edilmesi, gerekirse kargoya ve ambalajına yönelik koruyucu tedbirlerinin alınması, gitmesi gereken merkeze iletilmek üzere şehirlerarası araca düzgün ve doğru olarak yüklenmesi iş ve işlemlerini ve gelen kargoların, şehirlerarası araçtan indirilmesi, sayım, tesbit, kontrol işlemlerinin yapılması, muhafaza ve tasnif edilmesi, gerekirse kargoya ve ambalajına yönelik koruyucu tedbirlerinin alınması, şube ve acentelere gönderilmek üzere şube-acente araçlarına düzgün ve doğru olarak yüklenmesi, şube ve acente araçlarının almadığı veya şehirlerarası bazı araçların geç gelmesi durumlarında gelen kargoların ilgili şube ve acentelere ring araçları ile taşınarak teslim edilmesi işlerini üstlendiği, davacılar murisinin ... şirketi sigortalısı olduğu, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... şirketinin asıl işveren, diğer davalı ... şirketinin alt işveren olarak nitelendirildiği, iş kazasının meydana gelmesinde ... sigortalının %20, alt işveren olarak nitelendirilen davalı ... şirketinin %40, asıl işveren olarak nitelendirilen davalı ... şirketinin %40 kusurlu olduğu, ihbar olunan ... şirketinin ise kazanın meydana gelişinde bir kusuru olmadığı kabulünden hareketle sonuca gidildiği, aynı iş kazasına ilişkin olarak Kurum tarafından yapılan tahkikat sonrasında düzenlenen inceleme raporunda olayın bir iş kazası, ... şirketinin işveren, Yurtiçi Kargo şirketinin 5510 sayılı Kanun'un 21/4 üncü maddesi kapsamında 3 üncü kişi olarak nitelendirildiği, kusur taksimatının eldeki dosyada alınan kusur raporu gibi sigortalı %20, işveren ... %40, üçüncü kişi ıkaraj nitelendirilen Yurtiçi Kargo şirketi %40 olarak yapıldığı, Mahkemenin aynı bilirkişiden bir kök bir de ek hesap raporu aldığı, kök hesap raporuna itirazlar üzerine alınan ve hükme dayanak kılıan 16.03.2020 tarihli bilirkişi ek hesap raporunun itibar edilen hesaplama seçeneğinde ..

... %40, üçüncü kişi ıkaraj nitelendirilen Yurtiçi Kargo şirketi %40 olarak yapıldığı, Mahkemenin aynı bilirkişiden bir kök bir de ek hesap raporu aldığı, kök hesap raporuna itirazlar üzerine alınan ve hükme dayanak kılıan 16.03.2020 tarihli bilirkişi ek hesap raporunun itibar edilen hesaplama seçeneğinde ... sigortalının ücretinin asgari ücret kabul edildiği, kazadan bakiye ömür sonuna kadar AGİ dahil asgari ücretler üzerinden hesaplama yapıldığı, davacı eşin hesaplanan 81.496,49 TL maddi zararının içinde esasen %80 davalı taraf kusuru üzerinden hesaplanan 11.323,37 TL de tedavi gideri bulunduğu, diğer bir deyişle Mahkemece davacı eş lehine hüküm altına alınan 81.496,49 TL maddi tazminatın 11.323,37 TL'sinin tedavi giderinden, kalan 70.173,12 TL'sinin destekten yoksun kalma zararından oluştuğu anlaşılmaktadır.

İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının veya hak sahiplerinin kazanç kaybının hesaplanmasında kazalı sigortalının kendi kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu Mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.

Somut olayda, davalı ...Ş.'nin ihbar olunan ... şirketi ile arasındaki Ankara/Kahramankazan’da bulunan Kargo Aktarma merkezinde görülecek işler yönünden yapılan ve kaza tarihini kapsayan sözleşmenin, yine davalı ... İnsan Kay. Loj. Kargo ve Tem. Hizm. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile diğer davalı ...Ş. ile ... İnsan Kay. Loj. Kargo ve Tem. Hizm. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki kaza tarihini ve kazanın meyndana geldiği işyerini kapsayan sözleşmenin Dairemizin geri çevirme kararı ile dosya kapsamına kazandırıldığı açık olduğuna göre bu sözleşmeler değerlendirilmeksizin düzenlenen kusur raporları hükme dayanak kılınmak suretiyle sonuca gidilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş; Dairemizin geri çevirme kararı ile dosya kapsamına kazandırılan sözleşmelerle Kahramankazan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/1154 Esas sayılı aynı olaya ilişkin ceza dava dosyası kapsamı irdelenmek suretiyle davalı şirketler ile ihbar olunan ... şirketi arasındaki hukuki ve fiili irtibatları değerlendirip bu şirketler arasındaki ilişkiyi tereddüte yer bırakmayacak şekilde kesin olarak belirlemek, yine davacılar murisinin hangi şirketin emir ve talimatı altında çalıştığınını tespit etmek, yapılacak belirleme ve tespitler doğrultusunda iş güvenliği uzmanlarından oluşan farklı bir bilirkişi heyetinden kusur raporu almak, sonrasında farklı bir hesap bilirkişisinden hükme esas 16.03.2020 tarihli hesap raporunun bilinen dönem sonu tarihini kullanan, aktif dönem hesabını kazadan murisin 60 yaşını ikmal ettiği tarihe kadar asgari geçim indirimi dahil net asgari ücretler, sonrasında pasif dönem hesabını PMF-1931 yaşam tablosuna göre belirlenen bakiye ömür sonuna kadar asgari geçim indirimsiz net asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini gözeten yeni bir hesap raporu almak, davalı ... şirketi ile davacıların kararı temyiz etmemeleri nedeniyle oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Kabul ve uygulamaya göre de sarfedilmiş tedavi giderlerinin ancak SUT’u aşan kısmının hüküm altına alınabileceği dikkate alınıp bu yönde bir değerlendirme yapılmadan sonuca gidilmesi yerinde görülmediği gibi davacı tarafa tedavi giderlerine ilişkin olmak üzere davalı ... şirketi tarafından ödendiği belirtilen 10.000,00 TL tutarındaki ödemenin davacı eşin destekten yoksun kalma zararından değil de belirlenecek tedavi giderleri zararından tenzil edilmesinin gerekip gerekmediği yönünde bir irdeleme yapılmaksızın karar verilmesi de isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3.Temyiz eden davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

4.Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3060, Karar No: 2015/17224, Tarih: 26.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3060 E.  ,  2015/17224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... 989 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Mahkemece dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde birkaç emsal incelenmiş ise de, bunların hiçbiri emsal olarak alınmamış, soyut olarak dava konusu taşınmazın m² değerinin 300 TL olacağı belirtilerek bir değer bulunmuştur. Kamulaştırma Yasası'nın kıymet takdiri esaslarını gösteren 11. maddesinin 1. fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına, ... Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatı bulunduktan sonra, dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar tespit edilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu gösterilerek dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu bakımdan dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda, bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Buna göre; tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar ... müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra, yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporları alınıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Buna göre; tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar ... müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra, yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporları alınıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1637, Karar No: 2015/6078, Tarih: 19.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1637 E.  ,  2015/6078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkin olarak açılan davada .... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ..... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kendisinden uzun süredir haber alınamayan ...'ın gaipliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

.... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ..... Cumhuriyet Başsavcılığının 2002/1845 sayılı dosyasının incelenmesinden, dosya içindeki gaipliğine karar verilmesi istenilen ...'ın eşi Nurcan Akbaş'ın; 25/10/2002 tarihli ve eşinin 10 gündür kayıp olduğunu bildirir şikayet dilekçesinde, eşi ve çocukları ile birlikte "..........." adresinde ikamet ettiğini belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, yerleşim yeri bilgisini içerir nüfus kayıtları incelendiğinde; gaipliğine karar verilmesi istenilen ..., talep eden Seyhannur Akbaş, ..., ... ve ...'nin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adreslerinin "...." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 32/2 maddesinde” Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri, eğer Türkiye‘de hiç yerleşmemiş ise Nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer, böyle bir kayıt da yok ise anasının ya da babasının kayıtlı olduğu yer mahkemesidir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, tüm dosya kapsamından hakkında gaiplik kararı verilmesi istenen ...'ın nüfus kayıtlarına göre "....." adresinde ikamet ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, .... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.06.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15843, Karar No: 2013/5393, Tarih: 15.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15843 E.  ,  2013/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 01.03.2010-03.11.2010 tarihleri arasında çalıştığını, davalı şirkette çalıştığı sürece hafta içi, Cumartesi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde 08-22 saatleri arasında çalıştırılmasına rağmen, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, söz konusu alacakların tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirkette elektrik teknisyeni olarak çalışan ve şirketin müşterisi Yapı Kredi Bankasının Türkiye’deki şube ve ATM’lerine güvenlik kamerası takmak, bu makinelerin bakımını yapmak ve oluşabilecek arızaları gidermekle görevli olan davacının iş sözleşmesinin Yapı Kredi Bankası ile müvekkili şirket arasında akdedilmiş servis ve bakım sözleşmesinin 31.10.2010 tarihi itibariyle feshi üzerine sona erdirildiğini, davacının her gün 08-22 saatleri arasında cumartesi, resmi tatil ve bayram günlerinde ortalama ondört saat çalışma iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının kamera sistemlerinin bakım ve hizmetlerini yaptığı banka şubelerinin bayram ve hafta sonlarında çalışmaması sebebiyle ancak acil hallerde bu günlerde davacının çalışmasının söz konusu olabileceğini, kaldı ki taraflar arasında akdedilmiş iş sözleşmesinin 5/b bendinde de kanuni sınırlar içinde yapılacak fazla çalışma ücretinin kararlaştırılan ücrete dahil olduğunun belirtilmiş olması karşısında, davacının yıllık ikiyüzyetmiş saatlik kanuni sınırı aşan fazla çalışması olamayacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin, fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin, fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma konusunda hesap yapılırken bir davacı tanığının anlatımları dikkate alınmıştır. Oysa, bu tanık, işveren aleyhine aynı konuda dava açan kişidir. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanığın anlatımına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Bu durumda, öncelikle dava dışı Yapı Kredi Bankası ile davalı şirket arasında akdedilmiş servis ve bakım sözleşmesinin celbi ile davacının yapacağı işlerin neler olduğu, kaç kişinin bu işlerde çalışacağı saptanmalı, davacının yaptığı işin niteliği ve yapılacak işlerin kapasitesi dikkate alınarak, davalıya ait işyerinde fazla çalışma yapılmasını gerektirecek iş yoğunluğu bulunup bulunmadığı, gerekirse uzman bilirkişiden rapor alınarak tespit edilmeli ve tüm deliller yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak, davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıkça saptanarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile fazla çalışma ücreti alacağına ilişkin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.