muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/45440, Karar No: 2015/36778, Tarih: 15.12.2015

Hemen belirtmek gerekir ki, işin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından tüketicinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur. İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir. Sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle tüketicinin zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa, mahkemece ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, az yukarda açıklanan ve davacıların satın almış oldukları bağımsız bölümlerde değer kaybına sebebiyet veren hususlar yönünden, bunların açık ya da gizli ayıp, yahut eksik iş ya da eksik ifa olup olmadığı üzerinde yeterince durulmamış, “ayıp” olarak kabul edilecek hususlar yönünden tüketicinin süresinde ihbar mükellefiyetini yerine getirip getirmediği irdelenip değerlendirilmemiştir. Hükme esas alınan söz konusu raporda, siteye ait ortak alanlarda eksik iş ve ayıplı imalatlar olduğu belirtilerek, bunların yapım bedelleri hesaplanmış, daha sonra da “davacıların satın almış oldukları villaların, tüm tesislerin yapılması ve ayıpların olmaması durumundaki rayiç değerleri ile mevcut hale göre rayiç değerleri arasındaki değer farkının her bir villa için 25.000 TL olduğu” açıklanmış, rapora yapılan itiraz üzerine verilen ek raporda da, “taahhüt edilenlerin yapılmış olması halinde her bir villanın dava tarihi itibariyle yaklaşık olarak 25.000 TL daha fazla bir değerle satılabileceği” belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere bilirkişiler tarafından, yukarda değinilen ilke ve esaslara göre öncelikle eksik iş, açık ayıp, gizli ayıp ayrımı yapılarak, davacıların ayıplar yönünden süresinde ihbar mükellefiyetlerini yerine getirip getirmediklerine göre, her bir davacı yönünden, davalı tarafın hangi kalemlerden sorumlu olduğu belirlenmediği gibi, satış bedelinden indirilecek miktarın tespitinde de, gerek Dairemiz gerekse Yargıtay tarafından öteden beri uygulanan "nispi metod" olarak adlandırılan hesaplama yönteminin dikkate alınmadığı, değer kaybı olarak belirtilen miktarın herhangi bir hesaba dayanmadan, soyut bir şekilde belirtildiği anlaşılmaktadır. Denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmayan söz konusu bu rapora göre karar verilmiş olması isabetsizdir.

O halde mahkemece dava konusu olayda, öncelikle davacıların ayrı ayrı sözleşmelerle satın almış oldukları bağımsız bölümlerdeki açık ya da gizli ayıplar ile eksik işler, her bir davacı yönünden sözleşme içeriğine ve ayrıca tanıtım, katalog, mimari proje ve vaziyet planındaki taahhüt ve koşullara, davalı şirketin davacılara karşı satıcı ya da müteahhit sıfatıyla sorumlu olmasına ve ayıplar yönünden süresinde ihbar mükellefiyetinin yerine getirilip getirilmediğine göre, konusunda uzman bilirkişi kurulundan dayanaklarını gösterir, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle tespit edilip, davalı şirketin sorumluluğu ve bunun miktarı konusunda, az yukarda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine verilmesine, peşin alınan 2.568,00 temyiz harcın istek halinde davalı .. . Şirketi'ne iadesine, 15/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2319, Karar No: 2020/3074, Tarih: 30.09.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2319 E.  ,  2020/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne izafeten ... ve ... aleyhine 31/10/2005 gününde verilen dilekçe ile 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan istihkak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/06/2007 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne izafeten ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Gerekçeli karar başlığında dava tarihi 31/10/2005 olarak yazılması gerekirken, 01/01/2006 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Menderes Vergi Dairesi Müdürlüğüne izafeten ... vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA 30/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3075, Karar No: 2023/6687, Tarih: 21.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3075 E.  ,  2023/6687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/668 Esas, 2021/1710 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/830 E., 2020/57 K.

Taraflar arasındaki tazminat, menfi tespit ve malların iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının içmesuyu isale yapım işini üstlendiğini, bu nedenle yurt dışından gemi ile boru ithal edildiğini, geminin boruları İskenderun limanına getirdiğini, taraflar arasında düzenlenen 09.09.2015 tarihli sözleşme ile davalının limana yanaşan gemideki mülkiyeti müvekkiline ait boruların 5 gün içerisinde "... İskenderun/HATAY" adresine taşınması ve 30 gün içerisinde de dava dışı ... Nak. Pet. Gıda Tarım Hay. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin araçlarına yüklenmesi işini üstlendiğini, sözleşme bedelinin tamamının ödenmesine karşın davalının 30 günlük süreyi geçirerek bir kısım boruları nezdinde tuttuğunu ve ardiye parası talep ettiğini, oysa sözleşme kapsamında ödenen bedelin 30 günlük bekleme ücretini de kapsadığını, ihtarlara rağmen sonuç alınamadığını ileri sürerek boruların 5 gün içerisinde taşıma işleminin bitirilememiş olması sebebiyle 2.400,00 USD liman işletmeciliği tarafından uygulanan cezai işlem ile 2.200,00 USD gözetim ücreti olmak üzere fazladan ödenmek zorunda kalınan kalemlere istinaden şimdilik 4.600,00 USD'nin 12.10.2015 tarihinden itibaren faiziyle, davalı tarafından taşınma esnasında hasara uğratılan borulara ilişkin olarak şimdilik 3.000,00 USD+KDV'nin davalıdan tahsiline, ardiye ücreti olarak talep edilen 25.000,00 USD bedelden borçlu olmadığının tespitine ve davalı uhdesinde haksız olarak tutulmakta olan boruların müvekkiline iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; boruların liman işletmesi tarafından 10 gün içerisinde boşaltılabildiğini, boruların boşaltılmasının 10.09.2015 gününden başlanılarak 20.09.2015 tarihinde tamamlandığını, hava şartları, pazar günleri ve araya giren Kurban Bayramı nedeniyle çalışma yapılamadığını, 20.09.2015 tarihinden 22.10.2015 tarihine kadar çalışılamayan pazar ve bayram günleri çıkarıldıktan sonra fiilen 28 günlük yükleme yapıldığını, sözleşmenin yedinci maddesine göre boruların gemiden belirtilen adrese taşınması ve ardiye sorumlusuna teslim edilmesiyle sorumluluğunun sona erdiğini, sözleşmenin 12 nci maddesine göre 09.10.2015 tarihinden sonraki günlere ait ardiye ücretinin ödenmesi gerektiğini, 215.000,00 TL kesin ve süresiz banka teminat mektubu veya nakit ibrazı durumunda sahada mevcut tüm boruların davacılara derhal teslim edileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı taşıyanın, boruların boşaltılmasına 10.09.2015 gününden başlanılarak 20.09.2015 tarihinde tamamlandığını kabul ettiğini, Sözleşmenin 14 üncü maddesine göre taşıma tarihi 09.09.2015 olup, sözleşmenin 15 inci maddesine göre en fazla 5 gün içerisinde nakliyenin gerçekleşmesinin gerektiği, boşaltmada gecikme bulunduğu, davalı taşıyanın cevabi ihtarnamesinde boruların limandan ... sahasına 5 gün gecikme ile taşındığını ikrar ettiği, davalı, yanıt dilekçesinde ve savunmalarında, hava şartları, pazar günleri ve araya giren kurban bayramı nedeniyle çalışma yapılamadığını, fiilen 28 günlük yükleme yapıldığını ileri sürdüğü, yanlar arasında yapılan ve onları bağlayan sözleşmede 30 gün belirlendiği, ancak bu sürenin iş günü olmadığı, davalı taşıyanın savunmasının yerinde olmadığı, dolayısıyla, davalı taşıyanın 5 günlük gecikme nedeniyle zarardan sorumlu olduğu, yapılan incelemeye göre toplamda 4.600,00 USD'nin davalıdan tahsiline karar vermek gerektiği, ayrıca gecikme nedeniyle davalı taşıyanın ardiye bedeli olarak 25.000,00 USD talebinin yerinde olmadığı, davacı taşıtanın 25.000,00 USD borçlu olmadığının tespitine karar vermek gerektiği, dava edilen hasarlı boruların DN 900 lük 2 adet ve DN 400 lük 3 adet borular olduğu, yapılan incelemede 1 adet DN 900'lük boru yönünden hasarın belirlenmesi için net anlaşılır fotoğraflarının sunulmadığı, 1 boru DN 400'lük için 285,36 USD ve 2 boru DN 400'lük için 95,12 USD hasar bulunduğunun rapor edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, boruların 5 gün içerisinde taşıma işleminin bitirilememiş olması sebebiyle, fazladan ödenmek zorunda kalınan kalem için 4.600,00 USD alacak yönünden 2.200,00 USD'nin dava tarihinden itibaren USD'ye uygulanan yıllık en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, 2.400,00 USD'nin ise 12.10.2015 temerrüt tarihinden itibaren USD'ye uygulanan yıllık en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, davalı tarafından taşınma esnasında hasara uğratılan borular yönünden 2 adet DN 900'lük boru için hasar miktarı ispatlanamadığından istemin reddine, 1 adet boru DN 400'lük için 285,36 USD ve 2 boru DN 400'lük için 95,12 USD hasar bulunduğu anlaşıldığından toplam 380,48 USD'nin 12.10.2015 temerrüt tarihinden itibaren USD'ye uygulanan yıllık en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, dava konusu edilen 09.09.2015 tarihli nakliye sözleşmesi kapsamında ardiye ücreti nedeniyle davacının davalıya 25.000,00 USD borçlu olmadığının tespitine, davalı uhdesinde haksız olarak tutulduğu anlaşılan dava konusu borular ve sandığın davacıya iadesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

1.Taraflar arasındaki sözleşmenin 12 nci maddesinde, toplam ücretin belirlendiğini ve ücrete 30 günlük bekleme ücretinin dahil olduğunun düzenlendiğini, bu hükmün yanlış değerlendirilerek tüm boruların 30 günde tamamen yükletilip nihai varma sahasına gönderileceğinin taahhüt edildiğinin kabul edildiğini, oysa müvekkilinin tüm gelen boruların en fazla 30 gün içerisinde başka bir nakliyeci firmaya ait tırlara yüklenip tamamen nihai varma yerine göndermeyi taahhüt etmediğini, yüklemenin 30 günü aşması halinde 30 günü aşan ardiye ücretinin müvekkiline ait olmayacağının ifade edildiğini,

2. Dava dışı taşıyıcı firmanın temin ettiği tırlardaki sorunlar nedeni ile boru sevkiyatında meydana gelen gecikmelerden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını,

3.20.09.2015 tarihinden 22.10.2015 tarihine kadar geçen 32 günlük süre içerisinde 4 günlük Bayram Tatili düşüldüğünde 28 günlük çalışmada 250 tır yüklenip son varma yerine gönderildiğini, son yükün alındığı tarih olan 25.01.2016 tarihine kadar ardiye ücretlerinin ödenmesi gerektiğini ve müvekkilinin sadece 30 günlük ardiye ücretini üstlendiğini,

4. Müvekkilinin gemi ile gelen boruların 5 gün içinde liman sahasından ... sahasına taşınması taahhüdünü aynen kabul ettiğini ve liman idaresi tarafından davacıya tahakkuk ettirilen 2.400,00 USD’lik bekleme ücreti ile gözetleme şirketinin 2.200,00 USD’lik yevmiye ücret farklarına herhangi bir itirazda bulunmadığını, bu gecikmeden doğan zararların ödeneceğinin kabul edildiğini savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

4. Müvekkilinin gemi ile gelen boruların 5 gün içinde liman sahasından ... sahasına taşınması taahhüdünü aynen kabul ettiğini ve liman idaresi tarafından davacıya tahakkuk ettirilen 2.400,00 USD’lik bekleme ücreti ile gözetleme şirketinin 2.200,00 USD’lik yevmiye ücret farklarına herhangi bir itirazda bulunmadığını, bu gecikmeden doğan zararların ödeneceğinin kabul edildiğini savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraflar arasında imzalanan 09.09.2015 tarihli sözleşme ile mülkiyeti davacıya ait boruların 5 gün içerisinde davalı tarafından limandan İskenderun'da bulunan ardiyeye taşınması ve 30 gün içerisinde de dava dışı şirketin araçlarına yüklemesi işinin üstlenildiği, sözleşmede belirlenen iş bedeline 30 gün sahada bekleme ücretinin de dahil olduğu, iş bedelinin de davacı tarafından ödendiği, taşınan borularda meydana gelen hasara ve taşımadaki gecikme nedeniyle davacı tarafından ödenen bedellere ilişkin davalının bir itirazının olmadığı, bu hususun davalı tarafından gönderilen 16.11.2015 tarihli ihtarnamede de belirtildiği, ardiye ücreti yönünden ise davalının hava şartları, pazar günleri ve araya giren Kurban Bayramı nedeniyle çalışma yapılamadığını savunduğu, oysa taraflar arasında düzenlenen sözleşmede sürenin iş günü olarak belirlenmediği, dolayısıyla bu savunmanın yerinde olmadığı, yine davalı savunmasının aksine tüm boruların 30 gün içinde davalı tarafından dava dışı şirkete ait araca yüklenmesinin üstlenildiği, davalının pazar günleri veya Kurban Bayramında çalışmamasının kendi kusuru olduğu, bu itibarla davalının ardiye ücreti talebinin yerinde bulunmadığı, buna bağlı olarak davalı tarafından boruların elde tutulmasının da haklı olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen 09.09.2015 tarihli sözleşme ile davalının yüklendiği taşıma işleminin zamanında bitirilememiş olması sebebiyle uğranılan zararların davalıdan tazmini ile ardiye ücreti olarak talep edilen bedelden borçlu olmadığının tespiti ve davalı uhdesinde haksız olarak tutulmakta olan boruların davacıya iadesi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 875 inci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 875 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24715, Karar No: 2022/15187, Tarih: 22.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24715 E.  ,  2022/15187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ağrı 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 22/11/2022 Salı günü taraflar adlarına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkiline ait binanın davalı sigortacı tarafından “klasik yangın sigortası poliçesi” ile içinde bulunan elektronik eşyaların ise “ elektronik cihaz sigorta poliçesi” ile sigortalandığını, 21/05/2015 tarihinde meydana gelen fırtına neticesinde sigortalı binanın çatısının zarar gördüğünü, ayrıca 14/05/2015 tarihinde elektrik akımında meydana gelen değişiklik nedeniyle sinema projeksiyon cihazının zarar görüp kullanılamaz hale geldiğini, her iki hasardan da davalının sorumlu olduğunu beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere çatı hasarı yönünden 100,00 TL; projeksiyon cihazı yönünden 100,00 TL olmak üzere 200,00 TL maddi tazminatın hasar tarihinden yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı; davanın reddi gerektiğini savunmuştur

İlk derece mahkemesince, zararın teminat kapsamında olmadığı gerekçesi ile davanın esastan reddine karar verilmiş; karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, fırtına sebebiyle çatıda meydana gelen zarar yönünden istenen tazminatın olay tarihinde rüzgarın 17,1 m/sn hızına ulaşmaması nedeniyle iş bu hasarın genel şartlara göre teminat kapsamında olmadığı gerekçesi reddine, elektrik akımı sebebiyle sinema makinasında meydana gelen zarar için davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla talep ettiği 100,00 TL maddi tazminatın 09/06/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı alınmasına 22/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6357, Karar No: 2024/960, Tarih: 08.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6357 E.  ,  2024/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

...

...

Taraflar arasındaki tapu kaydında düzeltim davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.11.2023 tarihli ek kararı ile, kesin nitelikte verilen kararın HMK'nın 362-(1)-ç maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamayan karalardan olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlardan olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz talebinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 03.11.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Çekişmesiz yargı işlerinden olan tapu kaydında düzeltim isteği hakkında karar verildiğine göre, HMK′nın 366 ncı maddesi atfıyla 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.11.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 157,75 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

...