muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8439, Karar No: 2024/874, Tarih: 28.02.2024

1.Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Taksirle öldürme suçundan, sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 62, 63. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası mahkumiyetine ve sanık ... hakkında ise TCK'nın 85/2, 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olup, CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması ve taksirle öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29. maddesi ile CMK’nın 286. maddesine eklenen 3. fıkra kapsamında yer almadığının anlaşılması karşısında, suçun niteliği, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın kesin nitelikte olması nedeniyle, sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklardan ...'ın olay tarihinde Zeytinburnu Belediyesinde zabıta müdürü, sanık ... ve ...'ın ise Zeytinburnu Belediyesinde zabıta memuru olarak görev yaptıkları, 5393 sayılı Belediye Kanunu, 5316 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu ile 26490 sayılı Belediye Zabıta Yönetmeliği kapsamında sanıkların, iş yerinin açma ruhsatı alıp almadığını kontrol etmek, yetkili mercilerce verilen iş yeri kapatma cezasını uygulamak ve gereken işlemleri yapma görevlerinin bulunduğu, olay kapsamında sanıkların suça konu iş yerinin ruhsatsız olduğunu tespit etmeme şeklindeki eylemleri ile meydana gelen ölüm ve yaralanma neticesi arasında illiyet bağı kurulamayacağı ve bu bakımdan taksirle öldürme suçu bakımından sanıklara kusur yüklenemeyeceği, ancak eylemlerinin görevi ihmal suçu kapsamında değerlendirilebileceği anlaşılmakla bu kapsamda yapılan incelemede ise, İş Yeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik kapsamında "Ruhsatın Düzenlenmesi" başlıklı 12. maddesine göre "...Sıhhi işyeri açmak isteyen gerçek ve tüzel kişiler, işyerlerini bu Yönetmeliğe uygun olarak tanzim ettikten sonra Örnek 1'de yer alan başvuru ve beyan formuyla yetkili idareye müracaat eder. Başvurunun Yönetmelikte öngörülen kriterlere uygun olduğunun tespiti halinde başkaca bir işleme gerek kalmaksızın işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenerek ilgiliye aynı gün içinde verilir." şeklinde, aynı Yönetmeliğin "İşyeri açma ve çalışma ruhsatının kesinleşmesi" başlıklı 13. maddesine göre "İşyeri açma ve çalışma ruhsatı verilen işyerleri, yetkili idareler tarafından ruhsatın verildiği tarihten itibaren en geç bir ay içinde kontrol edilir. İşyerinin bu süre içinde kontrol edilmemesi halinde ruhsat kesinleşir. Kontrol görevini yerine getirmeyen yetkili idare görevlileri hakkında kanuni işlem yapılır. İşyeri açma ve çalışma ruhsatının verilmesinden sonra yapılacak denetimlerde mevzuata uygun olmayan unsurların ve noksanlıkların tespiti halinde, işyerine bu noksanlık ve hatalarını gidermesi için bir defaya mahsus olmak üzere onbeş günlük süre verilir. Verilen süre içinde tespit edilen noksanlık ve aykırılıklar giderilmediği takdirde, ruhsat iptal edilerek işyeri kapatılır. Ayrıca ilgililerin yalan, yanlış ve yanıltıcı beyanı varsa haklarında kanuni işlem yapılır." şeklinde düzenlendiği, patlamanın gerçekleştiği iş yerinin yetkilileri tarafından herhangi bir ruhsat başvurusunun yapılmamış olduğu, bu bakımdan zabıta görevlileri tarafından iş yeri denetiminin ancak şikayet üzerine yahut kontroller sırasında tespit edilmesi halinde mümkün olduğu, dosyaya sunulan evraklar kapsamında 2014 yılı içerisinde zabıta ekipleri tarafından toplam 13

. Ayrıca ilgililerin yalan, yanlış ve yanıltıcı beyanı varsa haklarında kanuni işlem yapılır." şeklinde düzenlendiği, patlamanın gerçekleştiği iş yerinin yetkilileri tarafından herhangi bir ruhsat başvurusunun yapılmamış olduğu, bu bakımdan zabıta görevlileri tarafından iş yeri denetiminin ancak şikayet üzerine yahut kontroller sırasında tespit edilmesi halinde mümkün olduğu, dosyaya sunulan evraklar kapsamında 2014 yılı içerisinde zabıta ekipleri tarafından toplam 13.065 adet iş yeri denetimi yapıldığının, bunların 4670 adetinin ruhsat evrakı gereği denetlendiğinin, 2618 adet iş yerinin Sağlık İşleri Müdürlüğü ekipleri ile müşterek olarak denetlendiğinin, 3413 adet iş yerinin ruhsatsız faaliyetten mühürlendiğinin, 737 adet iş yerinin mührünü bozarak çalıştığı tespit edildiğinden savcılığa suç duyurusunda bulunulduğunun, 395 adet iş yerinin ruhsatının alınması sebebiyle mühür açmasının yapılarak faaliyetine izin verildiğinin, 743 adet iş yerinin ise ruhsatının olduğu tespitinin yapıldığının görüldüğü, patlamanın meydana geldiği iş yerinin patlamadan kısa bir süre önce faaliyete başladığı ve haklarında yapılmış bir şikayetin de bulunmaması sebebiyle, denetim alanının genişliği göz önüne alındığında kısa bir süre içerisinde ruhsatsız faaliyet gösterdiğinin tespitinin mümkün olmadığı, bu sebeple görevi ihmal suçunun unsuları itibariyle meydana gelmediği anlaşılmakla;

Sanık ...'nın patlamanın gerçekleştiği iş yerinin intifa hakkı sahibi olduğu, iş yerini yazılı bir kira sözleşmesi yapmaksızın sanıklar ... ve ...'ya kiraladığı olayda, meydana gelen patlama olayı ile sanık ...'nın kiraya verme şeklindeki eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı, sanık ...'ya kusur yüklenemeyeceği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılanlar vekillerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Taksirle öldürme suçu bakımından kusurları bulunmayan sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, olayda suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 4. numaralı hükmün çıkarılarak yerine "Her ne kadar sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında" taksirle ölüme neden olmak "suçundan kamu davası açılmış ise de, yüklenen suç açısından taksirlerinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca müsnet suçtan ayrı ayrı beraatlerine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince mahkumiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü bakımından ise 5271 sayılı CMK'nın 280/1-e maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın 5271 sayılı CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 24.12.2019 tarihli, 2019/2323 esas, 2019/4805 karar sayılı ilk derece mahkemesinin kararındaki mahkumiyete ilişkin bölümün beraat hükmü ile değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” ilişkin kararın açıklanan nedenle ve sair yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11453, Karar No: 2019/13768, Tarih: 05.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11453 E.  ,  2019/13768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar

verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13894, Karar No: 2013/13719, Tarih: 30.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/13894 E.  ,  2013/13719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 112 ada 34, 35, 36 ve 37 parsel sayılı 1225,84, 1306,25, 1283,72 ve 1137,47 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 34 parsel içindeki zeytin ağaçlarının ..., 35 parsel içindeki zeytin ağaçlarının ..., 36 parsel içindeki zeytin ağaçlarının ..., 37 parsel içindeki zeytin ağaçlarının ...ın kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., davalı parseller ile kendi kullanımlarında olan 112 ada 38 ve 39 sayılı parsellerin murisleri arasında yapılan protokole göre yüzölçümlerinin eşit olması gerektiği halde davalı parsellerin yüzölçümü toplamının fazla olduğu iddiası ile davalı parsellerdeki fazlalığın yarısı olan 791,85 metrekarelik bölümün kendi parsellerine ilave edilmesi istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, davalılar adına yazılan parseller ile davacılar adına yazılan parseller arasındaki 1.583,7 metrekarelik farkın yarısı olan 791,85 metrekarelik bölümün 112 ada 38 ve 39 parsellere ilave edilerek tespit ve tesciline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir. Kural olarak kadastro davaları, lehine tespit ya da Kadastro Komisyonlarınca adlarına tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişiye karşı açılır. Dava 3402 sayılı Yasa'nın Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraz niteliğinde bulunduğundan husumetin taşınmazların tespit maliki olan Hazineye ve beyanlar hanesinde ismi yazılı kişilere yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda dava sadece beyanlar hanesinde isimleri yazılı kullanıcılar aleyhine açılmıştır. O halde mahkemece davacılara davalarını tespit maliki olan Hazineye de yaygınlaştırma olanağı tanınmalı, taraf teşkili sağlandığı takdirde davaya devamla tarafların bildirdikleri deliller toplanarak uyuşmazlık esastan çözülmelidir. Açıklanan nedenlerle taraf teşkili sağlanmadan uyuşmazlığın esasına girerek hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden taraflara iadesine, 30.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9138, Karar No: 2014/26252, Tarih: 22.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/9138 E.  ,  2014/26252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, öğrenim gördüğü üniversitede derslerine giren ve sınıf danışmanı olan katılan ...'in cinsel tacize varan tutum ve davranışlarla kendisini rahatsız ettiğini 22.04.2009 tarihli dilekçesiyle okul idaresine bildiren sanık ...'ye, delille desteklenmeyen soyut iddialarına dayalı olarak katılan hakkında idari işlem yapılamayacağının şifai olarak söylenmesinin ardından, katılanın daveti üzerine 29.04.2009 tarihinde katılanla beraber üniversite yakınlarındaki bir piknik alanına giden sanığın, “kalem kamera” tabir edilen bir cihazla, katılanın kendisine karşı sergilediği tavrı ve konuşmaları gizlice kayda alıp, bu kaydı içeren kalem kamerayı, aynı gün, okul idaresine teslim ettiği ve katılan hakkında başlatılan idari soruşturma sonunda katılana aylıktan kesme cezası uygulandığı olayda,

Katılan hakkındaki idari soruşturma dosyasının içeriğine, şikayete konu kaydın çözümüne ilişkin bilirkişi raporuna ve tanık anlatımlarına göre, kayda alınan görüntü ve konuşma içeriklerini, konuyla ilgisi bulunmayan üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığına ilişkin hakkında bir delil bulunmayan sanığın, kendisine haksız bir saldırıda bulunulduğu düşüncesine kapılmasının ardından ve başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde iken katılanla olan görüşmelerini kaydettiği anlaşılmakla,

Sanığın, katılanın kendisine cinsel tacizde bulunduğuna ve kendisinin de bu eylemlerin mağduru olduğuna ilişkin iddiasını ispatlama ve kaybolma olasılığı bulunan delilin muhafazasını sağlama amacını taşıyan eylemlerinde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davrandığı kabul edilemeyeceğinden,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sübuta ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 223/2-d maddesi gereğince beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu

Sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 223/2-d maddesi gereğince beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu

hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün ilk paragrafının, “Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine,”, şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14982, Karar No: 2017/12345, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14982 E.  ,  2017/12345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19123, Karar No: 2010/1820, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19123 E.  ,  2010/1820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 227 ada 7 ve 387 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 1005,75 m2 ve 3828,84 m2 yüzölçümlü taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle fındık bahçesi ve ... niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların kadastro tespitinin iptaliyle orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğu gibi 227 ada 1 ve 387 ada 1 sayılı parsellerin eylemli biçimde orman niteliğinde olduğu, davalı 387 ada 1 sayılı parsele Haziran 1337 tarih 94 sayılı sicilden gelen Mayıs 1952 tarih 17 sayılı çalılık cinsli pay tapusuna dayanmış ise de, tapu kaydının cinsi ve taşınmazın niteliği ile 4785 Sayılı Yasa hükümleri göz önünde bulundurulduğunda tapu kaydının 387 ada 1 sayılı parsele uyup uymamasının sonuca etkili olamayacağı gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüne ve çekişmeli parsellerin Hazine adına orman niteliğiyle tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8254, Karar No: 2023/8449, Tarih: 07.12.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/8254 E.  ,  2023/8449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

...

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/hissedar, davalı/ihale alıcısı, davalılardan ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Davalı ihale alıcısı ... A.Ş. ile davalı hissedar ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalı ihale alıcısı ile davalı hissedar ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davacı hissedar ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacının, Sulh Hukuk Mahkemesine başvuru dilekçesinde sair fesih iddialarının yanı sıra şikayete konu taşınmazın ilanda belirlenen saatlerden farklı saatler içinde satıldığını ileri sürerek tapunun 2 parselinde kayıtlı taşınmaz ihalesinin feshini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince davacı adına çıkartılan satış ilanı tebligatının usulsüz olduğundan bahisle davanın kabulüne ve ihalenin feshine hükmedildiği, kararın, davacı tarafından gerekçe yönünden istinaf edilerek, ilan saatlerine uyulmaması nedeniyle de ihalenin feshi gerektiği belirtilmek suretiyle kaldırılmasının istendiği, Bölge Adliye Mahkemesince, davacının vekalet ücretine yönelik istinafının yerinde görüldüğü, ancak şikayete konu taşınmazın ihalesinin başlangıç saatinin 10:30 olarak yazılmasının maddi hataya müstenit olduğundan bahisle bu yöne dair istinafın yerinde görülmediği gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi benimsenerek davanın kabulüne ve ihalenin feshine karar verildiği, davacının aynı gerekçeyle kararı temyiz ettiği görülmüştür.

İİK'nın 134. maddesinde ihalenin feshi nedenleri teker teker belirtilerek gösterilmemiştir. Sadece "6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 281 inci maddesinde yazılı", "satış ilanı tebliğ edilmemiş olması", "satılan malın esaslı niteliklerindeki hata" ve "ihaledeki fesat" nedenleriyle ihalenin bozulabileceğine değinilmiştir.

İhalenin bozulma nedenleri gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamasında;

1) İhaleye fesat karıştırılmış olması,

2) Artırmaya hazırlık aşamasındaki hatalı işlemler,

3) İhalenin yapılması sırasındaki hatalı işlemler,

4) Alıcının taşınmazın önemli nitelikleri hakkında hataya düşürülmüş olması şeklinde sıralanmıştır.