muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5660, Karar No: 2021/8470, Tarih: 08.06.2021

2)İlk kararı temyiz etmeyen davalı ...Ş. hakkında açılan davada, mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığından adı geçen davalının payı ile ilgili olarak yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tüm davalılar bakımından davanın reddine karar verilmesi,

Kabule göre de;

3)Bozma öncesi tespit edilen ve davacı idarece bankaya bloke edilen kamulaştırma bedeli ilk kararı temyiz eden davalı tarafa ödenmiş ise, bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan faizi ile tahsili ile ilk kararı temyiz eden davalı taraftan alınarak davacı idareye verilmesine, ödenmemiş ise davacı idareye iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Mahkemece verilen ilk karar ile dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescilinin kesin olarak hüküm altına alınması sebebiyle taşınmaz idare adına tescil edilmiş ise, idare adına oluşan tapu kaydının ilk kararı temyiz eden davalı hissesi oranında iptali ile yeniden ilk kararı temyiz eden davalı adına hissesi oranında tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

5)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan sair hususlar incelenmeksizin hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/664, Karar No: 2013/19041, Tarih: 13.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/664 E.  ,  2013/19041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.06.2011 gün ve 162/410 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, mülkiyeti davalılara ait olan 142 ada 140 parsel sayılı taşınmazın, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan 9,12 m2'lik bölümüne ilişkin tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, kıyı kenar çizgisinin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi'nde dava açtıklarını, bekletici mesele yapılmasını, Kıyı Kanunu'na göre, kadastro sonrası belirlenen kıyı kenar çizgilerinin bulunduğu kısımların maliklerin tasarrufunda bırakılacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, kabulüne dair önceki hüküm davalılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 16/02/2011 tarih 2011/1327 Esas sayılı ilamına özet olarak " ...çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 27.04.1992 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 17.07.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, 3402 sayılı Yasa'nın 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi" gereğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda

Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12.maddesinin

3.fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer Kamu Tüzel Kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; "bu Kanun'un 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; "25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan

"Hâkim, Türk hukukunu resen uygular" hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde;

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Somut olayda; mahallinde yapılan keşif sonucunda üç jeoloji uzman bilirkişi ile harita

mühendisi aracılığı ile alınan rapor ve krokiler ile kontrol mühendisi Semih Göçmez tarafından düzenlenen 12.02.2009 tarihli bilirkişi raporlarında, taşınmazın A harfi ile gösterilen kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının sabit olduğu anlaşıldığından, mahkemece davanın kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK. 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

GK.
Yargıtay — Esas No: 2016/10701, Karar No: 2019/4984, Tarih: 18.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10701 E.  ,  2019/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 12/07/2009 tarihinde davalılardan...Sigorta A.Ş.'ye sigortalı diğer davalı ... adına kayıtlı olan olay tarihinde davalılardan ...'ın sevk ve idaresinde bulunan 38 RR 389 plaka sayılı aracın ile ... sevk ve idaresindeki ... Sigorta A.Ş.'ye kaskolu ... plaka sayılı araç ile çarpışarak ...'ın ölümüne sebebiyet verdiğini, müvekkili ...'ın (1983 d.lu) 7 aylık hamile iken meydana gelen kazada çocukların hayati tehlike geçirmeleri nedeniyle erken doğum yapmak zorunda kaldığını, diğer ...'ın (1943 d.lu) ise meydana gelen kaza sonucunda uzun süre komadan çıkamadığını ve halen tedavi gördüğünü, ilgili Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için ortada mevcut ya da potansiyel bir zarar söz konusu olmadığını, netice itibariyle kaza sonucu meydana gelen ölüm sebebiyle uğranılan maddi ve manevi zararların tazmini için iş bu davayı açma zaruretinin hasıl

olduğunu belirterek; müvekkillerinin müteveffa ...'ın kaza sonucunda yapmış oldukları tedavi, nakil ve defin masraflarının tazmini için 500,00-TL tutarındaki maddi tazminatın meydana gelen kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, müvekkillerinden 1983 d.lu ...'ın kaza sonucunda yapmış olduğu tedavi masraflarının tazmini için 250,00-TL tedavi nedeniyle iş ve güçten yoksun kaldığı günler nedeniyle uğradığı zararlar için 500,00-TL, vücut tamlığındaki eksiklik nedeniyle ilerdeki iş gücü kaybından dolayı uğrayacağı zararlar için 500,00-TL olmak üzere toplam 1.250,00-TL maddi tazminatın meydana gelen kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, müvekkillerinden 1943 d.lu ...'ın kaza sonucunda yapmış olduğu tedavi masraflarının tazmini için 250,00-TL ile tedavi nedeniyle iş ve güçten yoksun kaldığı günler nedeniyle uğradığı zararlar için 500,00-TL olmak üzere toplam 750,00-TL maddi tazminatın meydana gelen kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal fazi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, müvekkillerinin kaza sebebiyle uğradıkları destekten yoksun kalma tazminatı olarak ... için 1.000,00-TL, ... için 1.000,00-TL, ... için 1.000,00-TL olmak üzere toplam 3.000,00-TL maddi tazminatın meydana gelen kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, müvekkillerinden 1983 d.lu ...'ın kaza sonucunda uğramış olduğu manevi zararların tazmini için 10.000,00-TL tutarındaki manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, müvekkillerinden 1943 d.lu, ...'ın kaza sonucunda uğramış olduğu manevi zararlarının tazmini için 10.000,00-TL tutarındaki manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, müvekkillerinden ...'ın ve ...'ın kaza sonucunda babasını kaybetmesi nedeniyle uğramış olduğu manevi zararlarının tazmini için her ikisi için de ayrı ayrı 20.000,00'er TL tutarındaki manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, müvekkillerinden ...'ın kaza sonucunda eşini

kaybetmesi nedeniyle uğramış olduğu manevi zararlarının tazmini için 20.000,00-TL tutarındaki manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen talsiline, taleplerine göre davalıların katlanacakları miktarların ayrı ayrı tespiti ile mahkeme masrafları ve ücreti vekaletin davalılara tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

kaybetmesi nedeniyle uğramış olduğu manevi zararlarının tazmini için 20.000,00-TL tutarındaki manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen talsiline, taleplerine göre davalıların katlanacakları miktarların ayrı ayrı tespiti ile mahkeme masrafları ve ücreti vekaletin davalılara tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Tedavi gideri, yaralanan kişinin sadece hastanede yapılan giderleri olmayıp bunun dışında ilaç, pansuman, medikal malzeme gibi doğrudan tedaviye bağlı giderler dışında, tedavi sırasında yapılacak diğer zorunlu giderler de tedavi giderleri içerisindedir. Bu giderlerin tamamının fatura ile kanıtlanması mümkün değildir. Bu konuda TBK 50/II maddesi yol gösterici nitelikte olup aynı zamanda zararın gerçek miktarını belirleyecek olan hakime de bir görev yüklemektedir.

Somut olayda, davacılar 1943 d.lu ... ile 1983 d.lu ... tarafından kaza nedeniyle yapılan tedavi giderlerini fazlaya ilişkin haklarını saklı tutularak ayrı ayrı 250,00 TL talep edilmişlerdir. Hükme esas alınan 01/02/2016 tarihli hesap bilirkişisi raporunda tedavi giderleri ile ilgili olarak dosya içerisinde davacıların tedavi giderlerine ilişkin masrafa rastlanmadığından hesaplanmamış ve mahkemece tedavi giderleri hususunda taleplerinin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu durumda mahkemece; konusunda uzman doktor bilirkişisinden, davacıların kazadaki yaralanması ile tedavisinin mahiyeti, tedavi süresi ve şekli ile tedavi belgeleri dikkate alınmak

suretiyle, tedavi sürecinde yapılması muhtemel ve belgelenmemiş tedavi giderlerinin miktarı konusunda ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak, oluşacak sonuca göre, davacı isteminin karara bağlanması gerekirken; eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53. maddesinde cenaze giderlerinin de ölüm nedeniyle meydana gelen zararlardan olduğu hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle zarar sorumlusu, ölüm halinde yapılan cenaze giderlerinden de sorumludur. Cenaze giderleri; ölümle doğrudan doğruya ilgili bulunan giderlerden ibaret olup ölenin taşınması, yıkatılması, gömülmesi, mezarlık ücreti gibi giderleri kapsar.

3- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53. maddesinde cenaze giderlerinin de ölüm nedeniyle meydana gelen zararlardan olduğu hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle zarar sorumlusu, ölüm halinde yapılan cenaze giderlerinden de sorumludur. Cenaze giderleri; ölümle doğrudan doğruya ilgili bulunan giderlerden ibaret olup ölenin taşınması, yıkatılması, gömülmesi, mezarlık ücreti gibi giderleri kapsar.

Davacılar destekleri ...’ın cenaze giderlerini talep etmişlerdir. Mahkemece cenaze giderlerine ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir. Mahkemece araştırma yapılmadan verilen karar doğru değildir. Buna göre; SGK’nın 25.10.2011 tarihli yazısına göre cenaze yardımı olarak 289,00 TL ödeme yapıldığına ilişkin yazısı da dikkate alınarak, yukarıda belirtilen ilkelere göre davacıların cenaze ve defin gideri zararının müftülükten sorularak saptanması ve sonucuna göre SGK’nın cenaze giderinden fazla olması halinde düşülerek kalan miktarın hüküm altına alınması, SGK’nın ödediği miktardan düşük olması halinde ise cenaze giderleri yönünden davanın reddedilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ile ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; aşağıda dökümü yazılı 10.361,63 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ile ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17958, Karar No: 2014/23812, Tarih: 15.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17958 E.  ,  2014/23812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2014

NUMARASI : 2012/316-2014/132

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesini, çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının çocuklarına bakacak kimsenin olmaması sebebiyle işe gitmediği, devamsızlığın geçerli bir mazerete dayanması sebebiyle feshin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı işveren tarafından temyiz edilmiştir

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda, davacının 04.07.2012, 05.07.2012 ve 06.07.2012 tarihlerinde işe devam etmediği hususunda taraflar arasında çekişme bulunmamaktadır. Ancak davacının iki kez ikiz doğum yaptığı, en büyük kızı ile birlikte toplamda beş çocuk sahibi olduğu, çocukların yaşı itibariyle bakıma muhtaç durumda bulunduğu, bakıcı bulamaması sebebiyle davacının üst üste üç iş günü işe gelmediği, bununla birlikte davacının işverene herhangi bir mazeret bildirmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davacının çocuklarına bakmak zorunda kalması sebebiyle işe gidemediğinden devamsızlığı haklı bir sebebe dayanmakta ise de, bu mazeretini makul süre içinde işverene bildirmemesi sebebiyle eylemin işin yürütümü bakımından önemli ölçüde olumsuzluklara sebep olduğu ve artık iş ilişkisinin devamının işverenden beklenemeyeceği gözönünde bulundurularak feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilmelidir. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuş, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 151,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 15.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30998, Karar No: 2017/3095, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30998 E.  ,  2017/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Sanık hakkında cezai sorumluluğun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından şirket ana sözleşmesi getirtilerek, fiilin birlikte işlenmediğinin anlaşılması halinde, temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da dikkate alınarak suçun oluşumundaki temsilci tespit edilip, sanık müdafinin 01/04/2014 tarihli dilekçesinde müvekkili borçlu şirket hakkında iflas kararı verildiği ve ilgili dosya numarasını da belirtmesi karşısında anılan dosya getirtilip incelenmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2)Anayasa'nın 141, CMK'nın 34 ve 230 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısı ile herkesi ikna edecek ve denetim muhakemesine imkan tanıyacak biçimde gerekçeli olması gerekir.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm olguların, bu olgular değerlendirilerek mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi beyanın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesinde gösterilmesi ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç olarak kabul edildiği açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden