muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/149, Karar No: 2018/71, Tarih: 27.02.2018

İkinci uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Sanık ... hakkında açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda yerel mahkemece, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.07.2013 tarihli bozma ilamına karşı direnilmesine ve sanığın beraati ile suça konu eşyanın mahrecine iadesine ilişkin hükmün, Ceza Genel Kurulunca, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, mahkemece mahrecine iadesine karar verilen eşyanın zoralımına yönelik çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır.

Yüksek Ceza Genel Kurulunda yapılan görüşme sonunda, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine, elkonulan eşyanın zoralımına karar verilmiştir.

Zoralım 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 'Yaptırımlar' başlıklı üçüncü kısım, 'Güvenlik Tedbirleri' başlıklı ikinci bölümde 'Eşya Müsaderesi' başlığı altında 54. maddede düzenlenmiştir.

'Kamu Davasının Sona Ermesi ve Hüküm' başlıklı 5271 sayılı CMK.nun 223/1. maddesinde 'Güvenlik Tedbiri' hüküm olarak sayılmıştır.

Müsaderenin, TCK'nun 54. maddesinde güvenlik tedbiri olarak düzenlenmesi ve CMK'nun 223/1. maddesinde hüküm olarak belirtilmiş olması karşısında istinaf veya temyiz yasa yoluna tabi olacaktır.

5271 sayılı CMK'nun 256, 257, 258. maddelerinde müsaderede uygulanacak başvuru, duruşma ve karar ile kanun yolları gösterilmiştir.

1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde Yargıtayca davanın esasına, hükmedilecek haller ve karar düzeltilmesi, 5271 sayılı CMK.nun 303. maddesinde Yargıtayca davanın esasına hükmedilecek hâller ve hukuka aykırılık hâllerinin düzeltilmesi CMK'nun 308. maddesinde de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi düzenlenmiştir.

Türk Ceza Kanununun 54. maddesine göre bir güvenlik tedbiri olan ve 5271 sayılı CMK'nun 223/1. maddesi uyarınca hüküm sayılan müsadere istinaf ve temyiz yasal yoluna tabidir.

5271 sayılı CMK'nun 257. maddesi uyarınca müsadere kararının duruşmalı olarak verilmesi yasal bir zorunluluktur.

Duruşma yapılması, müsadereye konu eşya üzerinde hak sahibi olan veya kişiyi ilgilendiren bir konuda delillerini ileri sürmesi ve kanun yollarına başvurma imkânına sahip olmasını sağlayacaktır.

Somut olayda yerel mahkemece ürünlerin iadesine karar verilmiş olup, Ceza Genel Kurulunca doğrudan müsadere kararı verilmiş olması nedeniyle sanığın müsadereye ilişkin Ceza Genel Kurul kararına karşı kullanabileceği bir kanun yolu da kalmamıştır.

1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 303. madde hükümleri göz önüne alındığında, yerel mahkemenin iade kararı kaldırılmadan doğrudan müsadereye karar verilmesi olanaklı değildir. Esasen 1412 sayılı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK'nun 303. madde hükümleri uyarınca müsadere hususunda Yargıtay Ceza Genel Kurulunca bir karar verilmesi mümkün görülmemektedir.

1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 303. madde hükümleri göz önüne alındığında, yerel mahkemenin iade kararı kaldırılmadan doğrudan müsadereye karar verilmesi olanaklı değildir. Esasen 1412 sayılı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK'nun 303. madde hükümleri uyarınca müsadere hususunda Yargıtay Ceza Genel Kurulunca bir karar verilmesi mümkün görülmemektedir.

1412 sayılı CMUK'nun 326. maddesinin 3. fıkrasına göre ısrar üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara uymanın mecburi olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 307. maddesinin 3. fıkrasına göre de direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara karşı direnilemeyeceğine dair hükümleri ile CMK'nun 308. maddesi gereğince Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ancak Ceza Dairelerinin kararlarına karşı itiraz edilebileceğine ilişkin hükümler birlikte değerlendirildiğinde, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmeyerek Ceza Genel Kurulunca müsadere konusunda karar verilmesi ilgililerin kanuni yollara başvurma hakkını ortadan kaldırmakta ve hak ihlaline neden olmaktadır.

Bu itibarla, vergileri ödenmeden ithal edilmeye teşebbüs olunan eşyanın zoralımına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 gün ve 1352-1767 sayılı direnme hükmünün; dava zamanaşımının gerçekleşmesi nedeninden ve suça konu eşyanın müsaderesi yerine mahrece iadesine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK'nun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan;

A- Sanık hakkındaki kamu davasının TCK’nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B- TCDD İzmir Liman İşletme Müdürlüğü 3/B Ambarında ambar giriş defterinin 22.09.2008 tarih ve 812752 sırasında kayıtlı, beyan edilmeyen kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27.02.2018 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık yönünden oybirliğiyle, ikinci uyuşmazlık yönünden oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4466, Karar No: 2010/7763, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4466 E.  ,  2010/7763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mah. 26 ada 20 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; emsalin dava konusu taşınmazdan daha az değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 2 YTL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 3,347 YTL.dir. Emlak vergi değerleri bakımından emsal olarak alınan taşınmazın değeri, dava konusu taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen nedenlerle ikinci bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan ek raporun dosyaya uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14860, Karar No: 2022/2655, Tarih: 21.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/14860 E.  ,  2022/2655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılanı, cep telefonundan arayan ve emniyetten olduğunu söyleyen erkek bir şahsın katılana ''...dolandırıcıların kimlik bilgilerini ele geçirdiklerini, bu maksatla banka hesaplarını boşaltacaklarını, verecekleri kredi kartı hesap numarasına parasını yatırmasını...'' söyleyerek, katılanı ikna ettiği bunun üzerine katılanın sanığa ait .... numaralı kredi kartı hesabına birkaç seferde toplam 18,700 TL para yatırdığı, bu paranın aynı gün ...... isimli iş yerinden şifre kullanılarak harcandığı, sanığın bu suretle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda; sanığın atılı suçu işlemediğini, cüzdanı kaybettiğinde içinde bulunan nüfus cüzdanı, çeşitli banka kartları ile birlikte suça konu kredi kartını da kaybettiğini ileri sürmesi ve Finansbank A.Ş. den gelen 08.04.2014 tarihli yazıda ... adına kayıtlı kredi kartına ilişkin ...'in 04.02.2013 tarihi 20:55 saatinde kayıp/çalıntı başvuruda bulunduğunun belirtilmesi, ayrıca katılanı arayan numaranın ... adına kayıtlı olup, bu şahsın da tanık olarak ifadesinin alınmadığı gibi suça konu kredi kartına yatırılan paranın, aynı gün Chipli şifre kullanılarak harcandığı bildirilen .... Ticaret isimli iş yerinin suç tarihinde çalışanları ve yetkililerinin olaya ilişkin ifadesinin de alınmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; katılanın arandığı ....numaralı telefon numarasının olay tarihine ilişkin baz istasyonu kayıtları (HTS), sinyal bilgileri ile sanığın ilgili bankaya kayıp için başvurduğunda görevliye kullandığını belirttiği ..... numaralı telefon ve sanığın suç tarihinde kullandığı telefonların tespit edildikten sonra suç tarihi itibarıyla baz istasyonu kayıtları (HTS) ve sinyal bilgilerinin istenilerek, baz istasyonu bilgileri karşılaştırılmasından sonra katılanı arayan numaranın HTS kaydının da getirtilerek hat sahibinin tanık olarak dinlenmesi; gerekirse söz konusu cep telefonuna ait sözleşme üzerinde imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1, Karar No: 2018/1, Tarih: 08.01.2018

**9. Ceza Dairesi         2018/1 E.  ,  2018/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Asliye Ceza Mahkemesi

İtirazla İlgili Hüküm : Mahkumiyet

Suç : Hırsızlık, mala zarar verme

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ve ekindeki dava dosyası, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan açılan davanın yargılaması sonunda Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.11.2011 tarih ve 2010/38-2011/503 sayılı mahkumiyet kararlarının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.04.2014 tarih ve 2012/10518-2014/4814 sayılı kararı ile "ONANMASINA" oybirliğiyle karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2017 tarihli itiraz dilekçesinde;

''Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 15/01/2010 ve öncesindeki değişik tarihlerde farklı müştekilere karşı işledikleri "hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, işyeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme, kamu malına zarar verme, suç örgütü kurmak, suç örgütüne üye olmak" suçlarından cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/21011 tarihli ve 2010/38 Esas 2011/503 sayılı kararı ilâmı ile adı geçen sanıklardan ... hakkında ;

1- Katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan, TCK'nın 37/1, 142/1b, 53/1. maddesine göre, 2 yıl hapis,

2- Mağdur ...'e yönelik;

a- Hırsızlık suçundan; TCK'nın 37/1, 142/1-b, 53/1. maddesine göre 2 yıl hapis,

b- Konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan; TCK'nın 37/1, 116/1, 53/1. maddesine göre 6 ay hapis,

3- Müşteki ...'e yönelik;

a- Hırsızlık suçundan; TCK'nın 142/1-b, 53/1. maddesine göre 2 yıl hapis,

b- Konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan; TCK'nın 116/1, 53/1. maddesine göre 7 ay hapis,

4- Katılan ... ... yönelik;

a- Hırsızlık suçundan; TCK'nın 37/1, 142/1-b,143/1, 53/1.maddesine göre 2 yıl 4 ay hapis,

b- Gece vakti konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan; TCK'nın 37/1, 116/4, 53/1. maddesine göre 1 yıl hapis,

5- ... İlköğretim Okulundaki hırsızlık eylemi nedeniyle okul müdürü müşteki ...'a yönelik;

a- Hırsızlık suçundan; 37/1, 142/1-a, 53/1. maddesine göre 2 yıl hapis,

b- Kamu malına zarar vermek suçundan; TCK'nın 37/1, 152/1-a, 53/1. maddesine göre, 1 yıl hapis,

6- Mağdur ...'na yönelik hırsızlık suçundan; TCK'nın 37/1, 142/1-b, 53/1. maddesine göre 2 yıl hapis,

7- Mağdur ...'a yönelik;

a- Hırsızlık suçundan; TCK'nın 37/1, 142/1-b, 53/1. maddesine göre, 2 yıl hapis,

b- Konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan; TCK'nın 37/1, 116/1, 53/1. maddesine göre 6 ay hapis,

8- Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçundan TCK'nın 220/1, 53/1. maddesine göre 2 yıl 6 ay hapis cezası

6- Mağdur ...'na yönelik hırsızlık suçundan; TCK'nın 37/1, 142/1-b, 53/1. maddesine göre 2 yıl hapis,

7- Mağdur ...'a yönelik;

a- Hırsızlık suçundan; TCK'nın 37/1, 142/1-b, 53/1. maddesine göre, 2 yıl hapis,

b- Konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan; TCK'nın 37/1, 116/1, 53/1. maddesine göre 6 ay hapis,

8- Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçundan TCK'nın 220/1, 53/1. maddesine göre 2 yıl 6 ay hapis cezası

İle cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş, Başsavcılığımızca 15/05/2012 tarih ve 2012/93607 sayılı tebliğname düzenlenmiş, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 31/05/2016 gün ve 2015/13094 Esas, 2016/9238 Karar sayılı ilâmı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, anılan karara sanık ... tarafından itiraz edilmesi nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığımıza gelmesi üzerine,

Yapılan inceleme sonucu, sanığın 09 - 10/02/2009 tarihinde, müşteki ...'ın müdürü olduğu ... İlköğretim Okulunda gerçekleşen "hırsızlık ve kamu malına zarar verme" eylemleri sırasında cezaevinde olması nedeniyle atılı suçları işlemediği anlaşıldığından, aşağıda arz ve izah edilen sebeplerle ilâma itiraz edilmesi gerekmiştir.

İtirazımız sanık ...'e atılı ... İlköğretim Okulunda gerçekleşen "hırsızlık ve kamu malına zarar verme" eylemlerinin subutu noktasındadır. Sanık ... ve onun adına dosyaya dilekçe sunan avukatların itirazlarından, Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/01/2009 tarih ve 2009/22 D.iş sayılı tutuklama müzekkeresi ile tutuklanarak Sincan L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna konulan sanığın tutuklu olarak yargılandığı Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/129 Esas sayılı dosyasında 10/02/2009 tarihinde tahliyesine karar verildiği, dolayısıyla sanığın Gölbaşı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/38 Esas sayısına kayden yargılamaya konu edilen eylemlerden biri olan okuldan hırsızlık eyleminin gerçekleştiği olay tarihinde cezaevinde bulunduğunu belirtmeleri üzerine,

Sanık hakkındaki dosyanın ve cezaevi kayıtlarının incelenmesinde, sanığın 10/02/2009 günü saat 21.04 itibariyle cezaevinden çıkış yaptığı, okulda meydana gelen olay nedeniyle ifadesi alınan okul müdürü ...'ın 10/02/2009 günü alınan kolluk ifadesinde, "09/02/2009 günü saat 17.30 sıralarında okulu kilitleyerek istirahate ayrıldık, 10/02/2009 günü saat 07.30'da bizden önce gelen hizmetliler okulun müdür ve müdür yardımcısı odalarının kapılarının kırık olduğunu görünce bizlere haber verdiler" şeklinde beyanda bulunduğu, 10/02/2009 saat 11.00'da kollukça düzenlenen olay yeri inceleme tutanağında "okuldan hırsızlık olayı ile ilgili 10/02/2009 günü saat 08.10 sıralarında olay yerine intikal edildiği" nin belirtildiği görülmüştür.

Dosya kapsamına göre, sanık ...'in, 09/02/2009 günü saat 17.30 ile 10/02/2009 günü saat 07.30 arasında belirlenemeyen bir saatte gerçekleşen ... İlköğretim Okulundaki "hırsızlık ve kamu malına zarar verme" eylemleri sırasında Sincan L Tipi Kapalı Cezaevine tutuklu olarak bulunduğu, dolayısıyla atılı suçları işlemediği anlaşıldığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı görülerek,

Gölbaşı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/21011 tarihli ve 2010/38 Esas 2011/503 Karar sayılı kararının ,adı geçen okul müdürü müşteki ...'a yönelik "hırsızlık ve kamu malına zarar verme" eylemleri nedeniyle sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olarak 9. Ceza Dairesinin

18/04/2014 gün ve 2012/10518 Esas, 2014/4814 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, yerel mahkemenin sanığın mahkumiyetine dair hükmünün bozulması istemiyle anılan karara itiraz edilmiştir.

1) İtirazın KABULÜ ile,

2) 18/04/2014 gün ve 2012/10518 Esas 2014/4814 Karar ONAMA hükmünün kısmen KALDIRILMASINA,

3) Gölbaşı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/21011 tarihli ve 2010/38 Esas 2011/503 sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık ... hakkındaki ilgili kısmının BOZULMASINA karar verilmesi,

4) İtirazın yerinde görülmemesi halinde dosyanın değerlendirilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi,''

düşüncesiyle Dairemiz kararına karşı itirazda bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, sanık ...'in suç tarihi 09-10.2010 olan hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işleyip işlemediğinin tespitine ilişkindir.

Sanık savunmaları, olayın meydana geldiği tarih aralıkları ve saatleri, dosya içerisinde bulunan olay yeri inceleme tutanağı ve saati, sanığın cezaevinden tahliye olduğu tarih ve saat ile sanığın 11.01.2009 – 10.02.2009 tarihleri arasında Sincan 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğuna dair UYAP'tan temin edilen tutuklu bilgisi ve tüm dosya kapsamından; 09.02.2009 ve 10.02.2009 tarih aralıklarında şikayetçi ...'ın müdürü olduğu ... İlköğretim Okulunda gerçekleşen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına sanığın iştirak etmediği ve yüklenen suçları işlemediği anlaşıldığından, itiraz yerinde görülerek aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

KARAR;

1- İtirazın kabulü ile itiraza konu Dairemizin 18.04.2014 tarih ve 2012/10518 - 2014/4814 sayılı kararının sanık ... hakkında 09-10.02.2009 tarihinde şikayetçi ...'ın müdürü olduğu ... İlköğretim Okulunda gerçekleşen hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden kaldırılmasına,

2- Sanık ... hakkındaki 09-10.02.2009 tarihinde şikayetçi ...'ın müdürü olduğu ... İlköğretim Okulunda gerçekleşen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

KARAR;

1- İtirazın kabulü ile itiraza konu Dairemizin 18.04.2014 tarih ve 2012/10518 - 2014/4814 sayılı kararının sanık ... hakkında 09-10.02.2009 tarihinde şikayetçi ...'ın müdürü olduğu ... İlköğretim Okulunda gerçekleşen hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden kaldırılmasına,

2- Sanık ... hakkındaki 09-10.02.2009 tarihinde şikayetçi ...'ın müdürü olduğu ... İlköğretim Okulunda gerçekleşen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanık savunması, olay tarihi, olay yeri inceleme tutanağı, sanığın 11.01.2009 – 10.02.2009 tarihleri arasında Sincan 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğuna dair UYAP'tan temin edilen sanığın tutuklu bilgisi ve tüm dosya kapsamından; sanığın 09.02.2009 ve 10.02.2009 tarihlerinde gerçekleşen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına iştirak etmediği ve yüklenen suçları

işlemediğinin sabit olması karşısında, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yüklenen suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5725, Karar No: 2018/16769, Tarih: 24.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/5725 E.  ,  2018/16769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5948, Karar No: 2012/7571, Tarih: 21.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5948 E.  ,  2012/7571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davacının, hakkında verilen davalı kooperatif yönetim kurulu ihraç kararının iptali istemiyle açtığı davada, .... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/90 Esas, 2009/287 Karar sayılı ilamıyla davanın reddine ilişkin verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 13.09.2011 tarih ve 915 Esas, 285 Karar sayılı ilamıyla mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, akabinde davalı vekilinin yaptığı karar düzeltme istemi Dairemizin 02.04.2012 tarih, ve 1216 Esas 2525 Karar sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

Davalı vekili, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na hitaben yazdığı 06.06.2012 tarihli temyiz dilekçesi ile, Dairemizin yukarıda belirtilen bozma ve karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararlarının ortadan kaldırılarak, mahkeme kararının onanmasını istemiş, .... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 13.07.2012 tarih ve 2008/90 Esas 2009/287 Karar sayılı ek kararıyla usul ve yasaya uygun olmadığından bu istemin reddine karar verilmiş, anılan ek karar davalı vekilinin 10.09.2012 tarihli dilekçesiyle, bu kez, ek kararın bozulması ve dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesi istemiyle temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen 13.07.2012 tarihli ek kararın, 1086 sayılı HUMK'nın 427. hükmü uyarınca temyiz kabil nihai kararlardan olmayıp, ara kararı niteliğinde olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nın 432./4. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin, mahkeme ek kararının temyizi kabil nihai kararlardan olmaması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle ile karar verilmiştir.