muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17520, Karar No: 2017/8972, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17520 E.  ,  2017/8972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalı şirketin 01371188 nolu abonesi olduğunu, davalının davacıdan haksız olarak kayıp kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli ve bedeller üzerinden belediye tüketim vergisi, enerji fon bedeli, TRT payı ve KDV tahsil ettiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve dava tarihinden geriye dönük 10 yıllık dönem için bu kalemlere ilişkin 10.000 TL. alacağın tahsil tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, öncelikle davanın idari yargıda ve....'ya karşı açılmasının gerektiğini, zamanaşımı süresinin de dolduğunu, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunun'da 6719 s. yasayla yapılan değişikliklerin bu yasadan önce açılan davaları da etkileyeceğini beyan ederek davanın esastan da reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının dava konusu alacağının mahkeme hükmü dışında ve dava açıldıktan sonra herhangi bir şekilde ifa edilip sona ermediği, davanın açılmasını gereksiz kılacak (hukuki yararı ortadan kaldıracak) şekilde davalının itirazlarının da aynı şekilde sona ermediği, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununda 6719 sayılı kanun ile yapılan değişikliklerin adeta 6446 sayılı kanunun uygulanmasındaki tereddütleri ortadan kaldırıcı ve.... kararlarına daha açık bir biçimde yasal dayanak oluşturan düzenlemeler olduğu sonucuna varıldığından, davanın konusuz kalmasından söz edilemeyeceği, "kanunlar kural olarak geriye yürümezler" prensibin istisnalarından olan 6719 sayılı kanun ile, bu kanunun yürürlüğe girdiği 17/06/2016 tarihinden önce açılmış olan davalar yönünden de düzenlemeler yapıldığının anlaşıldığı, söz konusu yasal değişikliklerden önce, aynı nitelikteki çok sayıda davanın, dağıtım şirketlerinin abonelerinden kayıp- kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli,

./..

-2-

parakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli tahsil edilemeyeceği gerekçesiyle aboneler lehine sonuçlandığı, davanın reddi halinde davalılar lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti tayini gerekli ise de; davacının dava açıldığı tarih itibariyle bu davayı açmakta ve emsal içtihatlar gereğince kazanacağını ümit etmekte haklı görülmesi nedeniyle davalı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemiş, her iki tarafın yaptığı yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılması gerektiği sonucuna varılmakla davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının.... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde.... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,.... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek,Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

../...

-3-

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, konusuz kalan dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3) Yargılama harç ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan tarafa, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HMK m. 326/I). Bu cümleden olarak, davayı kazanan taraf, davayı bir vekil aracılığı ile takip etmişse, haksız çıkan taraf, yargılama gideri olarak vekalet ücreti ödemeye de mahkum edilir (HMK m. 323/1-ğ).

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün 1., 3. ve 4. fıkralarının hükümden çıkartılarak yerine “1- Konusuz kalan dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, 3-Davacı tarafından yapılan 29,20 TL başvurma harcı, 29,20 TL maktu harç ile 3 adet tebligat gideri toplamı 89,41 TL yargılama

.../....

-4-

giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, 4-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca 1.800 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,” fıkralarının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15198, Karar No: 2018/25385, Tarih: 26.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/15198 E.  ,  2018/25385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin noksan ikmaline dair 18.01.2016 tarihli kararı gereğince gerekçeli kararın davalı ... vekili Av. ...'a tebliğ edilmiş, aynı zamanda davalı ... vekili de olan Av. ... tarafından sunulan 06.05.2016 tarihli dilekçe ile davalı ...'a vasi atanmış olması sebebi ile vekilliğinin sona erdiği belirtilerek Yargıtay ilamı ile bundan sonra yapılacak tüm tebliğlerin ilgiliye yapılması talep edilmiştir. Söz konusu beyan üzerine gerekçeli kararın davalı ...'a kalemde bizzat tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak bu tebligatın anılan dilekçe içeriğine göre usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın vasiye yöntemince tebliği ile kanuni temyiz süresinin beklenilmesinden sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27360, Karar No: 2015/7728, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27360 E.  ,  2015/7728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2014

NUMARASI : 2014/40-2014/528

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19315, Karar No: 2023/19111, Tarih: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19315 E.  ,  2023/19111 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 13.09.2023

SAYISI : 2022/788 E., 2023/2405 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 42. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/938 E., 2021/1113 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 13.09.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 13.09.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre kabul edilen ve temyize konu edilen alacak toplamı 111.102,95 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.09.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4455, Karar No: 2015/12263, Tarih: 01.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/4455 E.  ,  2015/12263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 01.06.2004 tarihinden 13.10.2009 tarihine kadar gece bekçisi olarak çalıştığını, müvekkilinin çalışma esnasında haftanın yedi günü 01.06.2004 ve 31.07.2009 tasrihleri arasında mesai haricinde yedibuçuk saat fazla mesai yaparak çalıştığını, 31.07.2009 ve 13.10.2009 tarihleri arasında ise sabah 07:00 ve akşam 19:00 saatleri arasında çalıştığını, milli bayramların tamamında ve dini bayramlarda da çalıştığını, müvekkiline bu çalışması karşılığında fazla mesai alacağı, hafta ve genel tatil ücreti ve bayram tatil ücretleri ödenmediğini, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini beyanla, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı belediyenin küçük bir belde belediyesi olduğunu, davalı ... ile davacının mensubu olduğu sendika arasında imzalanan protokolün geçici denkleştirme maddesinde çalışma süresinde çalışma süresi ortalaması sağlanacağı hükme bağlandığını, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının yaz aylarında haftada otuz saat, kış aylarında ise haftada yirmibeş saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının yaz aylarında haftada otuz saat, kış aylarında ise haftada yirmibeş saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır.

Dosya içerisindeki 09.04.2008 imza tarihli 15.04.2008 - 14.04.2011 tarihleri arasında yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ve toplu iş sözleşmesinin uygulanmasına yönelik protokolde işçilerin çalışma saatleri ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Davacı taraf bu kayıtların aksini aynı değerde belgeler ile ispat edemediğinden toplu iş sözleşmesi ve toplu iş sözleşmesinin uygulanmasına yönelik protokolün yürürlükte olduğu dönem için davacının haftalık çalışma süresi toplu iş sözleşmesi ve ek protokolüne göre saptanmalı ve fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bu tespite göre değerlendirilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6641, Karar No: 2023/1052, Tarih: 28.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/6641 E.  ,  2023/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/2026 E., 2015/97 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2015 tarihli ve 2012/2026 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, bilirkişi raporunu kabul etmediklerine ve tanık ...'ın beyanlarına itibar edilmemesine, eksik inceleme sonucu verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyiz dışı sanıklar ... ve Nejdet Karaarslan tarafından, kira borçlarına karşılık suçtan zarar gören ...'a verilen çekin, bankaya ibrazından çalıntı kaydının bulunduğu tespit edilmiş, temyiz dışı sanıklar ifadelerinde suça konu çeki Vasfi isimli kişiden aldıklarını beyan ederek, onunla irtibat kurdukları telefon numarasını vermiş, telefon numarasının sanık ...'in kızı adına kayıtlı olduğu anlaşılarak sanıkların eylem ve fikir birliği içerinde hareket ederek üzerilerine atılı suçu işledikleri iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Söz konusu telefon numarasının tanık G. A. adına kayıtlı olduğu, G. A.nın sanık ...'in kızı olduğu anlaşılmış, sanık ...'in de diğer sanıkların uzaktan akrabası olduğu beyan edilmiştir.

3. Tanık G. A. sanık ...'in babası olduğunu ve telefonun bazen babası tarafından kullanıldığını beyan etmiştir.

4. Temyiz dışı sanıklar ... ve Nejdet Karaarslan soruşturma aşamasındaki beyanlarında çeki, ...'in yanında çalışan Vasfi isimli kişiden aldıklarını beyan etmiş iseler de, mahkemedeki sorgularında çekin bizzat sanık ... tarafından kendilerini verildiğini beyan etmişlerdir.