muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3523, Karar No: 2013/17738, Tarih: 11.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/3523 E.  ,  2013/17738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Bozma kararından sonra mahkemece usulen duruşma açılarak taraf- lardan bozma kararına karşı iddia ve savunmaları sorulmadan tensip kararı ile yazılı bi- çimde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapı- lan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi için- de kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmaz üzerindeki yapıların bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre, gerekirse Belediye Başkanlığı da şikayetçi sıfatıyla davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hu- kuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9417, Karar No: 2010/22270, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/9417 E.  ,  2010/22270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlular vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince :

Borçlular aleyhinde genel kredi sözleşmesine dayalı olarak  Malatya icra dairesinde genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatılmıştır.Borçlular süresi içerisinde,  Malatya icra müdürlüğü'nün yetkisine ve borca itraz  etmeleri üzerine, alacaklı vekili icra mahkemesin de itirazların kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece  kredi sözleşmesinin  41. maddesinde özel yetkili yer olarak  Malatya ve Bitlisin yetkili kılındığı, borçlulara ödeme emirlerinin Bitlis'de tebliğ edildiği, bu nedenle yetki itirazının kaldırılması talebinin reddine dair karar verilmiştir.

İİK.nun  50/1. madde göndermesiyle uygulanması gereken HUMK'nun  22. maddesi  gereğince kamu düzenine aykırı olmayan hallerde tarafların sözleşme ile yetkili yeri belirlemeleri mümkündür. Taraflar arasındaki  kredi sözleşmesinde, Malatya ve Bitlis  Mahkemeleri yetkili kılınmıştır. Alacaklının bu yerlerden birinde (Malatya'da) takip yapmasında usulsüzlük bulunmamaktadır.

Alacaklı takip talepnamesinde takip dayanağı kredi sözleşmelerine dayanmıştır. Borçluların ikametgahı Bitlis  ise de  takibin HUMK 22. maddesi gereğince Malatya İcra Dairesinde yapılmasında yasaya uymayan bir yön yoktur. Zira sözleşmede Malatya İcra Dairelerinin yetkisi de kararlaştırılmış bulunduğundan alacaklının sözleşme ile yetkili kılınan yer de takip yapması da doğrudur. Hal böyle olunca mahkemece borçluların yetkiye yönelik itirazının reddine karar verildikten sonra diğer itiraz nedenleri incelenerek hasıl olacak sonuca göre alacaklı istemi hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5400, Karar No: 2022/10502, Tarih: 27.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5400 E.  ,  2022/10502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ve davalı vekillerince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27.09.2022 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat İpek Gülce Önal Karaca geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bankada 03.10.2005-08.03.2016 tarihleri arasında raportör avukat olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin davalı Banka tarafından haksız olarak feshedildiğini, davacının alacaklarını tahsil etmek için davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalı Bankanın ... sözleşmesinin eki mahiyetindeki banka iç mevzuatına aykırı olarak ücret benzeri ödemelerden kesinti yaptığı ve gelir kaydettiğinin öğrenildiğini, davalının yapılan kesintileri gizlediğini belirterek icra takibine yapılan itirazın iptali ile %20'den aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunduğunu, karşı taraf vekâlet ücretinin 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na göre ödenmesinin mümkün olmadığını, müvekkili Bankanın sözleşmeli avukatlar ile imzaladığı sözleşme kapsamında karşı taraf vekâlet ücretinin %50'sini aldığını, bu tutarın bir bölümünün kadrolu avukatlara performans bonusu olarak dağıtıldığını, dava konusu kesintinin işverenin eşit davranma borcunun gereği olduğunu, bu kesintilerin işyeri uygulaması hâline geldiğini ve davacının çalışmaya başladığı tarihten önce yürürlükte olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Davacı tarafça davalı bankanın iç mevzuatı gereği sözleşmeli avukat tarafından tahsil edilen tutarların % 50'sinin avukatlara dağıtılması gerektiği ancak % 25'inin dağıtılacak hesaba katıldığı bu nedenle % 25 ayrımdan doğan vekalet ücreti alacağı bulunduğunu ayrıca kalan % 25 i için ikinci bir kesinti yapıldığını iddia etmiştir. Taraflar arasında KTVÜ ücretinin ücret alacağı olup olmadığı hususunda ihtilaf bulunmaktadır. ... Barosu hakem kurulunun 2002/229 Esas , 2003/173 Karar sayılı kararında, Avukatlık yasasının 164/son hükmü gereğince KTVÜ ücretlerinin avukatlar arasında dağıtılmasına karar verildiği görülmüştür. Dosya kapsamında takip işleri uygulama esasları gereğince bankaya vekalet ücreti olarak gelen % 50 paranın tamamının hukuk müşaviri, müşavir ve avukatlara ait olduğu düzenlenmiş ve 2009 yılına kadar ödemenin yapıldığı ancak bundan sonra kesinti yapılmaya başlandığı anlaşılmıştır. 4857 sayılı yasanın 22. Maddesi gereği çalışma koşullarında esaslı değişiklik ancak işçiye yazılı bildirim sureti ile yapılabilir ve şekle uygun yapılmayan ya da 6 ... gün içerisinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. Davalı işyerinde, davacı işçiden 4857 sayılı yasanın 22. Maddesi kapsamında yazılı onay alınmadığından, yapılan değişikliğin davacı işçiyi bağlamadığı kanaatine varılmıştır..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı borçlunun borç tutarını hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde bildiğini ve bu anlamda dava konusu alacağın likit olduğunu, bu sebeple İlk Derece Mahkemesinin icra inkar tazminatının reddine yönelik kararının hukuka aykırı olduğunu, davalı borçlunun takip öncesi temerrüte düşürülmediğinden bahisle işlemiş faiz alacağı talebinin reddine karar vermiş ise de taraflar arasındaki sözleşme ve davalı Bankanın iç mevzuatı uyarınca vekâlet ücreti adındaki ücretin ödeme zamanının açıkça belli olduğunu, belirtilen tarihte vekâlet ücreti adındaki ücretin tam olarak ödenmemesi hâlinde davalının temerrüte düşeceğinin açık olduğunu ileri sürerek işlemiş faiz ve icra inkar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu alacak ek ödeme niteliğinde olmasına rağmen faiz türü İlk Derece Mahkemesince yanlış değerlendirilerek yasal faiz değil de mevduat faizi uygulanmasının hatalı olduğunu, karşı taraf vekâlet ücretlerinden %25 tutarındaki kesintilerin davacı çalışmaya başlamadan önce uygulanan bir kesinti olduğunu, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 22 nci maddesi anlamında kazanılmış haktan söz edilemeyeceğini, ayrıca karşı taraf vekâlet ücretlerinden yapılan kesintilerin dağıtım havuzuna aktarılmadan önce müvekkili Bankanın tasarrufu ve mülkiyetindeyken yapılan bir kesinti olduğunu, diğer %30 tutarındaki kesintilerin de eşitlik ilkesine uygun olarak emsal çalışanların ücret skalasında meydana gelen bozukluğu düzeltmek amacıyla davalı Bankaca yapılan iyiniyetli bir işlem olduğu hususunun İlk Derece Mahkemesince nazara alınmadığını, kesintiye rağmen davacının gelirinde azalma olmayıp tam tersi artış meydana geldiğini, bu şekilde çalışanlar arasındaki ücret adaletsizliğinin giderildiğini, uzun süre işverenin ücret uygulamasına karşı çıkmamış olan davacının daha sonradan açtığı bu davada iyiniyetli olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Somut olayda ise; dosya kapsamında KTVÜ ile ilgili açıkça bir ödeme gününün kararlaştırılmamış olması, talep edilen ücretin ek bir ödeme niteliğinde olması ve davalının takip tarihinden önce temerrüte düşürüldüğünün ispatlanamamış olması nedeniyle Yerel Mahkemece işlemiş faiz talebinin reddine karar verilmesi yerinde olup, davacı vekilinin aksi yöndeki istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.

...

... akdiyle çalışan davacı avukatın bu değişikliklere ilişkin yazılı muvafakatinin bulunmadığı göz önüne alındığında ... Kanunu 22. maddedeki "işveren ... sözleşmesiyle veya ... sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da ... yeri uygulaması ile oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından 6 ... günü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz." şeklindeki amir hüküm karşısında davalı bankanın ... taraflı tasarrufuyla davacı aleyhine yaptığı bu değişikliklerin davacı avukatı bağlamayacağı açıktır.

Ayrıca, davalardan kazanılan karşı taraf vekalet ücretinden %25 kesinti miktarının davalı bankaya geçmesine ve 2009 yılında ise dağıtılan %25 ücretten %30'unun dağıtılmaması yönündeki duyuruyla başlayan uygulamaya uzun süre ses çıkarmadığı ileri sürülerek davacının açtığı bu davada kötüniyetli olduğundan bahsedilemez.

Neticeten davalı banka tarafından yapılan uyuşmazlık konusu % 25’lik ve %30’luk kesintilerin hukuki veya sözleşmesel dayanağı bulunmamaktadır.

Ayrıca, davalardan kazanılan karşı taraf vekalet ücretinden %25 kesinti miktarının davalı bankaya geçmesine ve 2009 yılında ise dağıtılan %25 ücretten %30'unun dağıtılmaması yönündeki duyuruyla başlayan uygulamaya uzun süre ses çıkarmadığı ileri sürülerek davacının açtığı bu davada kötüniyetli olduğundan bahsedilemez.

Neticeten davalı banka tarafından yapılan uyuşmazlık konusu % 25’lik ve %30’luk kesintilerin hukuki veya sözleşmesel dayanağı bulunmamaktadır.

Tüm bu kabullere binaen davalı banka tarafından dosyaya sunulan Banka Gelir Hesaplarına Aktarılan (%25 Kesinti Yapılmış Olan) Aylık Dönemler itibariyle Vekalet Ücretleri Banka Geneli ve yine Dönemler İtibariyle Hukuk Müşavirliği Vekalet Ücret Hesabının Toplamları ile davacıya üçer aylık dönemler itibariyle yapılan KTVÜ ödemeler listeleri üzerinden Hukuk Müşavirliğinin davacı için belirlediği dağıtım oranı ve davacıya ödenen tutarların, havuz hesabında toplanan tutarlara bölünmesiyle belirlenen, ayrıca davalı tarafın zamanaşımı def'i nazara alınarak düzenlenen bilirkişi hesap raporunun denetime elverişli, yerleşik yargısal kararlara uygun, gerekçeli ve hüküm kurmaya yeterli olduğu görülmekle bu raporu esas alan Yerel Mahkeme kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Buna göre davalı vekilinin aksi yöndeki istinaf itirazları yerinde değildir.

Yine; dava konusu olan ödemeler ücret niteliğinde olmakla faiz türü olarak ... Kanunu'nun 34. maddesinin " .... Gününde ödenmeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanır... " hükmü çerçevesinde dava konusu asıl alacağa -dava dilekçesindeki talep gibi- takip tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı işletilmesinde isabetsizlik görülmemiştir...." gerekçesiyle davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; alacak likit olduğundan müvekkili lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiğini, davalı Bankanın vekâlet ücreti adındaki ücreti üçer aylık dönemde ve ayın son günü hak edilen tutarın %30 kısmını kestikten sonra ödediğini, bu durumda özellikle bu tarihlerde işçilik alacağının %70 oranındaki kısmını ödediği dikkate alındığında ücretin ödenme tarihinin kesin vadeye bağlandığını, temerrüt başlangıcının kesinti tarihi olarak kabulü gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı vekili; %30 tutarındaki kesintinin ücret skalasında meydana gelen bozukluğu gidermek amacıyla yapılan bir işlem olduğunu, davacının eline geçen ücrette bir azalma meydana gelmediğini, bu durumun çalışma koşullarında esaslı bir değişiklik olmadığının göstergesi olduğunu, dava konusu kesintilerin yedi yıl sonra ileri sürülmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı vekili; %30 tutarındaki kesintinin ücret skalasında meydana gelen bozukluğu gidermek amacıyla yapılan bir işlem olduğunu, davacının eline geçen ücrette bir azalma meydana gelmediğini, bu durumun çalışma koşullarında esaslı bir değişiklik olmadığının göstergesi olduğunu, dava konusu kesintilerin yedi yıl sonra ileri sürülmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya ödenmesi gereken ücret benzeri alacaklardan yapılan kesintinin çalışma koşullarında esaslı değişiklik olup olmadığı ve kesintinin davacıya ödenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve temyiz sebeplerine göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine,

Davalı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22564, Karar No: 2013/11068, Tarih: 02.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22564 E.  ,  2013/11068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörlülen dava zamanaşımının, 2004 takvim yılı hesaplarının katma değer vergisi yönünden incelenmesi ve kullanılan son fatura tarihine göre suç tarihinin, 3065 sayılı KDV Kanununun 5035 sayılı Kanunun 48. maddesi ile değişik 41 ve 45. maddeleri uyarınca 21.11.2004 olacağından, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.07.2013 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9235, Karar No: 2012/15623, Tarih: 09.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9235 E.  ,  2012/15623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev ve bahçe yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle açılan davada, taşınmazın yeri ve üzerindeki binanın niteliği belirlenmediğinden; gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/71, Karar No: 2025/780, Tarih: 22.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/71 E.  ,  2025/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/52 E., 2024/545 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği; bu nedenle somut davadaki ücret tespitinin, hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar ile reddedilen ve temyize konu edilen miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.