muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21996, Karar No: 2014/14599, Tarih: 09.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/21996 E.  ,  2014/14599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi, yıkım

Hazine ile Martılar Tarım ve Deniz Ürünleri Yatırım Pazarlama aralarındaki elatmanın önlenmesi, yıkım davasının kabulüne dair Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.06.2013 gün ve 186/362 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere davalının iskele vs. yapmak sureti ile müdahalede bulunduğunu, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek davalının müdahalesinin men'i ile taşınmaz üzerindeki muhdesatların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının teknik bilirkişinin 29.04.2010 tarihli raporunda (A) olarak gösterilen (yem deposu ve idari bina) 345,00 m² lik alanın, (B) olarak gösterilen (ahşap iskele) 675 m²'lik alan yönünden vaki müdahalenin men'ine, bu alanlardaki yapıların kal'ine, alınması gereken 18.033,84 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına, davacı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT’ne göre 20.290,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa ödenmesine, davacı tarafından yapılan toplam 1.022,10 TL yargılama giderinin davalı taraftan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içeresinde davalı vekili tarafından esasa ilişkin olarak ve harç ile vekalet ücreti yönlerinden temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün esasının ONANMASINA,

Davalı vekilinin harç ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava değeri uzman bilirkişilerce 204.000 TL olarak belirlenmiştir. Buna göre dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Harçlar Yasası ve buna bağlı bir ... tarife gereğince nispi harcın karar tarihinde yürürükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nispi vekalet ücretinin hesaplanması gerekirken Mahkemece, davalı aleyhine yazılı olduğu üzere fazla harç ve vekalet ücretinin hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Davalı vekilinin harç ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme kararının harç ve vekalet ücreti bölümlerinin 6100 ... HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3402 ... Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30124, Karar No: 2015/10393, Tarih: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30124 E.  ,  2015/10393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2014

NUMARASI : 2014/35-2014/436

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12911, Karar No: 2016/23003, Tarih: 08.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/12911 E.  ,  2016/23003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının mülkiyetinde bulunan 1 nolu parselde ortak olarak ekilip hasadının yarı yarıya paylaşılması konusunda 2010 yılı ocak ayında sözlü anlaşma yapıldığını, davalının 2011 yılı 1. Ürün buğday ve 2. Ürün mısır mahsulüne verilen tarım ve akaryakıt desteğinden hissesine düşen bedeli ödemediğini ileri sürerek fazla hakları saklı kalarak 10.000 TL.nin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile herhangi bir ortaklık anlaşmasının bulunmadığını, davacının tarla işinde getir götür işlerini geçici süre ile yaptığını başkaca ilişkilerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile olan ortaklık anlaşmasına göre ödenmesi gereken destek bedelinin ödetilmesini istemiş, davalı da aralarında bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığını, davacının getir götür işlerini geçici süre ile yaptığını savunmuştur. Davalının bu savunması, gerekçeli inkardır. Davacı, iddiasını yasal delillerle kanıtlamalıdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın miktar ve niteliği gözetildiğinde açık bir muvafakat olmadıkça tanık dinlenemez, dinlenen tanık ifadelerine değer verilemez. TMK'nun 6. maddesi ve HMK gereği, davacı iddiasını, bir başka deyişle ortaklık sözleşmesini yasal delille kanıtlayamamıştır. Ne var ki davacının yemin deliline dayanmış olduğu anlaşıldığından, mahkemece davacının davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10871, Karar No: 2015/11015, Tarih: 21.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/10871 E.  ,  2015/11015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2014

NUMARASI : 2013/669-2014/462

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı yargı yolu nedeniyle görev itirazının reddine ve dava dilekçesinin yetki nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı B.. B.. Başkanlığı vekili ve davalı B.. M.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı müvekkil sigorta şirketine “ticari paket sigorta poliçesi” ile sigortalı olan işyerindeki kumaşların ana binanın pis su borularının rögara bağladığı noktada tıkanarak geri tepmesi sonucu zarar gördüğünü, dava dışı sigortalı M.S.G.'na hasara ilişkin olarak 13.12.2012 tarihinde 54.724,62 TL müvekkil şirket tarafından ödendiğini, zarardan davalı kiraya veren H.. K..'nın bina maliki olarak gerekli önlemleri almadığından, diğer davalıların ise kanalizasyon, rögarla ilgili gerekli bakımları yapmadığından sorumlulukları bulunduğunu belirterek ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Gemlik Belediye Başkanlığı vekili, rizikonun gerçekleştiği yer Gemlik olup ortak yetkili mahkemenin olan Gemlik mahkmeleri olduğunu, mahkemenin yetkisiz olduğunu, zarardan müvekkil idarenin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı H.. K.., zararın aşırı yağan yağmurun belediyeye ait rögarların tıkanarak binabın pis su borularının geri tepmesi sonucu meydanageldiğini, kiraya veren olarak sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, davanın hizmet kusuru iddiasına dayandığını, idari yargının görevli olduğunu,rögar kapaklarının bakım ve sorumluluğunun B.. M..ne ait olduğu için müvekkil idarenin sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı B.. M.. vekili, müvvekil idarenin kusuru bulunmadığını, hasardan pis suların geri tepmemesi için gerekli önlemleri almayan, rögar kapağı ile pis su bağlantı yerine çekvalf koymayan taşınmaz sahibinin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK 7/2 maddesi gereğince dava sebebine göre tüm davalılar yönünden Gemlik mahkemelerinin ortak yetkili mahkme olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili Gemlik Asliye Hukuk Mahkmesine gönderilmesine; davada adli yargı görevli olduğundan görev itirazının reddine karar verilmiş, karar davalı Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ve davalı B.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1-Somut olayda, tazminat istemine konu edilen olayın, davalı Büyükşehir belediyesi ve ilçe belediyesinin görevleri arasında bulunduğu iddia edilen rögarların bakımı ile ilgili bulunduğu anlaşılmaktadır.

Olayda, davalı Bursa Büyükşehir Belesiyesi ve G.. B..nin görevini yasa ile belirlenen şekilde yerine getirip getirmediğinin, kamu hizmetini yöntemine ve hukuka uygun olarak yürütüp yürütmediğinin, idarenin hizmet kusurunun bulunup bulunmadığının yargısal denetimi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2. maddesinde “idari dava türleri” arasında sayılan “idari işlem ve eylemlerden dolayı zarara uğrayanlar tarafından açılacak tam yargı davası” kapsamında, idari yargı yerlerine aittir.

Bu durumda mahkemece, davalı Bursa Büyükşehir Belesiyesi ve G.. B.. yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davada adli yargının görevli olduğu gerekçesiyle davalı B.. B..nin görev itirazının reddine karar verilerek işin esasının çözümlenmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-6100 sayılı HMK.'nin genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin 1. fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. "7. maddesinde de," davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir." denilmektedir. Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. Maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Mahkemece, haksız fiilden kaynaklanan davada, HMK.'nin 16. maddesi gereğince tüm davalılar yönünden ortak yetkili mahkeme olan Gemlik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkisinin HMK.'nin 7. maddesine göre kesin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK 16. madde hükmü, HUMK.’daki düzenlemeye oranla daha genişletilmiş ve ayrıntılandırılmıştır. Ancak, HMK.'nda kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup, haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp, bir seçimlik yetkidir. Ortak yetkili mahkemede dava açılmasının zorunlu olması durumu, ancak zorunlu dava arkadaşlığına ilişkin hükümlerin varlığı halinde uygulanır.

Yetki itirazının ileri sürülmesi ile ilgili kurallar Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 19.maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin 4. bendine göre; “Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

Bu durumda, davacı seçimlik hakkını kullanarak davayı davalı Bursa Büyükşehir Belesiyesi ve B.. M..nün bulunduğu Bursa'da açtığına göre, Mahkemece, HMK.'nin 7. maddesi hatalı yorumlanmak suretiyle kesin yetki kuralından bahisle, yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ve davalı B.. M.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile B.. M..ne geri verilmesine, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4449, Karar No: 2018/926, Tarih: 08.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/4449 E.  ,  2018/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Onsekiz yaşını tamamlamamış olan ... hakkında, 13/07/2010, 16/09/2010, 21/10/2010, 03/12/2010 ve 09/12/2010 tarihli oturumların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan ... hakkında açılan kamu davasının ''çocuk mahkemesi sıfatıyla'' görülmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1 maddesinde yer alan ''Çocuk mahkemelerinde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet savcısı bulunmaz.'' şeklindeki düzenlemeye de aykırı olarak sadece ... hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için yapılan yargılamaya Cumhuriyet savcısının katılımı ile duruşma yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2-19.01.2010 tarihli kolluk tutanağına göre, müştekiye ait ikametten Doblo markalı araçla hırsızlık yapıldığının anons edilmesi üzerine yapılan araştırma ile bahse konu araçta ve suça sürüklenen çocuğun satmaya çalıştığı Neslihan Şahin'e ait ikamette suça konu kömür çuvallarının ele geçirilmesi karşısında, etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde, suça sürüklenen çocuğun cezasından 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Müştekinin beyanına göre, suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait ikametinin eklentisindeki kömürlükten toplam değeri 48 TL olan 4 çuval kömürü çaldığının anlaşılması karşısında; ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

5-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde 3 ve 11. fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak onsekiz yaşından küçük ... hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20695, Karar No: 2014/25878, Tarih: 29.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20695 E.  ,  2014/25878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/360-2014/398

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, hizmetine ihtiyaç kalmaması sebebiyle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının projeye bağlı olarak üst üste belirli süreli hizmet sözleşmesi ile çalıştığı, işe iade hakkının ise belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçilere tanındığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre, davacının 23.09.2002-04.03.2013 tarihleri arasında teknisyen olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 04.03.2013 tarihli fesih bildirimi ile davacı tarafından alınan hizmete ihtiyaç kalmadığı, şirket içerisinde diğer bölümlerde kendisine uygun bir kadro bulunamadığı gerekçesiyle feshedildiği, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile işe başladığı, ancak çalışma süresi ve yaptığı iş göz önüne alındığında davacının belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığının kabulü gerektiği, iş sözleşmesinin fesih sebebinin açık olarak belirtilmediği, davacıya ihtiyaç kalmaması durumunun tek başına geçerli sebep olmadığı anlaşıldığından davanın kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 40,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak oybirliğiyle 29.09.2014 tarihinde karar verildi.