muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/805, Karar No: 2022/1804, Tarih: 21.12.2022

20. Bu aşamada hâkimin izleyeceği yöntem, HMK’nın 281. maddesinde; “(1) Taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler. Bilirkişi raporuna karşı talebin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor veya imkânsız olması ya da özel yahut teknik bir çalışmayı gerektirmesi hâlinde yine bu süre içinde mahkemeye başvuran tarafa, sürenin bitiminden itibaren işlemeye başlamak, bir defaya mahsus olmak ve iki haftayı geçmemek üzere ek süre verilebilir.

(2) Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir.

(3) Mahkeme, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir” şeklinde gösterilmiştir.

(2) Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir.

(3) Mahkeme, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir” şeklinde gösterilmiştir.

21. Ayrıca aynı hususla ilgili olarak 6754 sayılı Bilirkişilik Kanunu’nun 3/7. maddesi de; “Aynı konuda bir kez rapor alınması esastır; ancak rapordaki eksiklik veya belirsizliğin giderilmesi için ek rapor istenebilir” hükmünü haizdir. Bu bağlamda çözümü hukuk bilgisi dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektirdiği için bilirkişiye başvurulduğu hâllerde mahkeme, bilirkişi raporunda noksan veya müphem gördüğü hususların tamamlanması veya açıklanması için kendiliğinden veya tarafların itirazı üzerine bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Ayrıca bilirkişi raporları arasında çelişki varsa, çelişki giderilmeden karar verilemez. Ancak, bilirkişi raporunun noksan ve müphem bulunmadığı (tam ve açık bulduğu), itirazların daha önce incelenmiş veya dava dosyasındaki bilgilerle karşılanmasının mümkün olduğunun belirlendiği hâllerde mahkeme, ek rapor almadan veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırmadan bilirkişi raporuna karşı yapılmış olan itirazları kendisi de inceleyebilecektir (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. III, ... 2001, s. 2761). Bu aşamada ayrıca belirtilmelidir ki; bilirkişilerin inceleme konusunda uzman olmadıklarının tespiti nedeniyle var olan eksikliğin, belirsizliğin veya çelişkinin ek rapor ile giderilmesi mümkün değilse, mahkemece yeniden belirlenecek bir bilirkişi veya bilirkişi heyeti vasıtasıyla yapılacak inceleme sonucunda bir karar verilmesi gerekmektedir. Bir başka deyişle, çözümü için özel veya teknik bilgi gereken bir hususta hazırlanan bilirkişi raporunun, düzenleyen bilirkişilerin gerekli özel veya teknik bilgiden yoksun olmaları nedeniyle hükme esas alınacak niteliği haiz olmaması durumunda mahkemece, yeni bir bilirkişi incelemesi yapılmaksızın karar verilemez.

22. Nitekim aynı ilkelere Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.06.2021 tarihli ve 2017/11-2480 E., 2021/657 K.; 18.05.2022 tarihli ve 2022/(13)3-294 E., 2022/669 K. sayılı kararlarında da değinilmiştir.

22. Nitekim aynı ilkelere Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.06.2021 tarihli ve 2017/11-2480 E., 2021/657 K.; 18.05.2022 tarihli ve 2022/(13)3-294 E., 2022/669 K. sayılı kararlarında da değinilmiştir.

23. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendiğinde; asıl ve birleşen davada davacı vekili taraflar arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek kesin teminatın güncelleme farkını ve idarenin uğramış olduğu zararı talep etmiş; davalı da açmış olduğu karşı davasında sözleşmeye aykırı davrananın idare olduğunu, bu nedenle idarenin sözleşmeyi feshinin haksız olduğunu ileri sürerek teminat mektubu bedeli ile şirketin uğradığı zararın idareden tahsilini talep etmiştir. Mahkemece konunun aydınlatılması için bilirkişi deliline başvurulmuş ve 30.10.2017 tarihli bilirkişi raporunun benimsenmesi suretiyle hüküm kurulmuş; rapora asıl ve birleşen davada davalı- karşı davada davacı vekili tarafından itiraz edilmiş ise de Mahkemece rapor yeterli ve hüküm kurmaya elverişli bulunarak karar verilmiştir.

24. Yukarıda da açıklandığı üzere Mahkeme, bilirkişi raporuna yapılan itirazları incelediğinde raporun yeterli olduğu kanaatine ulaşır ve gerekli görmezse yeni bilirkişi raporu almaksızın karar verebilir. Somut olayda da, alınan bilirkişi heyeti raporunda davacı idarenin sözleşmeyi feshinin haklı olduğu belirtilmiş ve bu durum Mahkemece benimsenmiştir. Özel Daire bozma kararında her ne kadar hükme esas alınan 30.10.2017 tarihli bilirkişi heyeti raporunda karşı dava bakımından inceleme ve değerlendirme yapılmadığı belirtilmişse de, taraflar arasındaki sözleşmenin davacı idare tarafından feshinin haklı görülmesi ve böylece asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmesi durumunda, feshin haksızlığına dayanan karşı davanın reddinin gerekeceği açıktır. Vakıa ve sonucun tek olması nedeniyle araştırılması gereken başkaca bir durum bulunmamaktadır.

25. Kaldı ki, Mahkemenin birinci kararının son paragrafında “davalı karşı davacı şirketin davasının ise alınan bilirkişi raporuna göre davacı tarafın davasının sabit olduğu anlaşıldığından davalı tarafın ispatlanamayan davasının reddine” açıklaması bulunduğu anlaşılmakla, kararın karşı dava yönünden gerekçesiz olduğundan bahsedilemez.

26. Hâl böyle olunca, Mahkemece verilen direnme kararı yerindedir.

27. Ne var ki, Özel Daire bozma kararına göre davalı-karşı davacının sair temyiz itirazları yönünden inceleme yapılmadığı anlaşılmakla bu yönden inceleme yapılmak üzere dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun olup sair hususların incelenmesi için dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 21.12.2022 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6049, Karar No: 2018/434, Tarih: 07.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/6049 E.  ,  2018/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili için başlatılan takibe yönelik itirazın iptâline ilişkin olup, mahkemece davalılardan ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen hüküm, davalılar vekilince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; taraflar arasındaki uyuşmazlık iş bedelinin ödenmesinde toplanmaktadır. Davacı ile davalıların murisi arasında eser sözleşmesi kurulmuş olup, davalı taraf duruşma aşamasında ödeme savunmasında bulunmamışsa da, temyiz dilekçesine eklediği belgelerden bir kısım ödemelerin davacının hesabına yapıldığını ve bunun tutarının da 3.500,00 TL olduğunu bildirmiştir. Ödeme savunması borcu söndüren belge niteliğinde olmakla her aşamada ileri sürülebileceğinden bu ödemelerin dikkate alınması zorunludur. Öte yandan davalı cevap dilekçesinde açıkça “yemin” deliline de dayanmış, mahkemece yemin hakkı hatırlatılmamıştır.

Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, davalı vekilinin temyiz dilekçesine eklediği ödemelerle ilgili delillerini toplamak, bu ödemelerin takipten önce ve iş bedeli karşılığı yapıldığı anlaşıldığı taktirde bu ödemeler yönünden davayı reddetmek, yazılı belgesi bulunmayan diğer ödemeler yönünden ise, ispat külfeti davalıya ait olduğundan davalı tarafa davacıya yemin yöneltme hakkı olduğunu hatırlatmak ve yemin eda edildiği taktirde bu miktarlar yönünden davayı kabul etmek, yemin eda edilmediği taktirde ise bu miktarlar yönünden de davayı reddetmekten ibarettir.

....

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulup karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/767, Karar No: 2019/6219, Tarih: 04.12.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/767 E.  ,  2019/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakan...’nin maliki olduğu 4504 parsel ile 735 ada 15 parsel sayılı taşınmazlarını davalıya satış suretiyle devrettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunup taşınmazları bedeli karşılığında satın aldığını, mirasbırakanın terekesindeki paranın mirasçılar arasında eşit şekilde paylaşıldığını, davacıların saklı paylarının zedelenmediğini, ayrıca mirasbırakanın bakımıyla ilgilendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1941 doğumlu mirasbırakan...’nin 08.07.2005 tarihinde öldüğü, geride davacı kardeşi ... ve ..., kendisinden önce ölen kardeşi ...’dan olma yeğenleri...ve ..., kardeşi ...’den olma yeğenleri ..., ... ve..., davalı kardeşi ... ile dava dışı başkaca mirasçıların kaldıkları, mirasbırakan ...’in maliki olduğu 4504 parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 payını 11.06.2003 tarihinde davalı ...’ya, Mustafa’nın da 536/921 payu uhdesinde bırakarak 26/307 payı dava dışı ...’e sattığı, yine mirasbırakan İsmail’in 735 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını 12.06.2003 tarihinde davalı ...’ya satış suretiyle devrettiği, 13.10.2006 tarihli tevhit işlemi ile yeni 735 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 183/814 payının davalı adına tescil edildiği, davalının 158/865 payı uhdesinde bırakarak 25/814 payı dava dışı ...’ye devrettiği, taşınmazda 26.06.2007 tarihinde kat irtifaki tesis edilerek 1, 3 ve 6 nolu bağımsız bölümlerin 1/2’şer payının, 5, 9 ve 14 nolu bağımsız bölümlerin ise tamamının davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda; davacı tarafın süresinde tanık ismi bildirmediği, davalı tanıklarının ise işlemlerin gerçek bir satış olduğunu ifade ettikleri, toplanan deliller yukardaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde HMK 190. ve TMK 6. maddeleri gereğince davacı tarafça muvazaa iddiasının usulüne uygun biçimde kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davaların kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6100, Karar No: 2024/6025, Tarih: 21.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/6100 E.  ,  2024/6025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1562 Esas, 2022/1134 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

27.04.2022 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden katılana 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılana yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12506, Karar No: 2023/6853, Tarih: 05.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/12506 E.  ,  2023/6853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/296 E., 2018/647 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2017 tarihli ve 2016/506 Esas, 2017/145 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ikişer kez 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.05.2018 tarihli ve 2018/296 Esas, 2018/647 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası ve 209 uncu maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla, aynı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Sanıklar Hakkında

Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteği; sanıklar hakkında her bir suçtan ayrı ayrı ceza verilmesi gerektiği, zincirleme suç hükümlerinin uygulama şartlarının bulunmadığına, ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Sanık Hakkında

Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Temyizin Kapsamına Göre;

Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Temyizin Kapsamına Göre;

1. Katılan ...'ın sanık...... ile evliyken boşandığı, tarafların aralarındaki geçimsizlik nedeniyle katılanın aynı zamanda boşanmadan önce sanık...aleyhine mal ayrılığı davası açarak evlilik birliği içerisinde edinilen 60 adet dairenin eşit paylaştırılması talebinde bulunduğu, ilerleyen zamanda 18 adet dairenin katılana verilmesi hususunda tarafların anlaştıkları, ancak bu daireleri vermek istemeyen sanık......'un diğer sanıklar ..., ... ve ... ile anlaşarak müştekiye karşı hileli hareketler ile danışıklı olarak daireleri geri almak için plan yaptıkları, bu plan çerçevesinde daha önceden müştekiye bir şekilde imzalatılmış bir kağıda 23.10.2010 tarihli "Borç Ödeme Protokolü" başlıklı katılanın sanık ...'e 710.000,00 TL borçlu olduğuna dair ibareleri içeren belgeyi düzenledikleri, belgeyi tanık sıfatıyla sanıklar ... ve...ın imzaladığı, bu belgeye dayanarak sanık ...'in katılan aleyhine icra takibi başlattığı ve ödeme emrinin kasıtlı olarak müştekinin oturmadığı adrese çıkartıldığı, tebligatın 10.09.2011 tarihinde katılanın oğlu sanık ... tarafından adreste birlikte oturdukları beyan edilerek alındığı ve sanık ...'ün annesi ...'ı tebligattan haberdar etmeyerek takibin kesinleşmesini sağladığı, icra takibinin kesinleşmesi ile katılanın adına kayıtlı 18 adet dairenin üzerine haciz konulduğu, katılanın şikayeti üzerine ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/075 Esas, 2011/1125 Karar sayılı kararı ile ödeme emrinin sanık ...'e tebliğinin usulsüz olduğuna ve tebliğ tarihinin 27.10.2011 olarak düzeltilmesine karar verilmesi üzerine takibin durdurulmasına karar verildiği, takibin durdurulmasına karar verilmesinin ardından eylemlerinde ısrar eden sanıkların yenilenen kastla aynı metni bu kez borç miktarını 630.000,00 TL olarak değiştirerek ihtiyati haciz talebinde bulundukları, ihtiyati haciz talebinin mahkemece reddedildiği, yapılan kriminal incelemede suça konu iki adet belgenin sağ alt köşelerinde bulunan "... ..." isim yazıları ve imzalarının benzer mürekkepli bir kalemle, diğer yazı, rakam ve imzaların ise farklı mürekkepte ikinci bir kalemle oluşturulduğu, "... ..." isim yazıları ve imzalarının katılanın eli ürünü mahsulü olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanıkların özel belge niteliğindeki "Borç Ödeme Protokolü" başlıklı belgeleri içeriği itibariyle sahte ve tahrifata uğratılmış şekilde düzenleyip kullanarak özel belgede sahtecilik, bu belgeleri kullanarak kamu kurum ve kuruluşu niteliğindeki icra müdürlüğünü aracı kılarak haksız yarar sağlamaya çalıştıkları, eylemlerinin icra takibinin durdurulması ve ihtiyati haciz talebinin reddedilmesi nedeniyle teşebbüs aşamasında kaldığı iddiasıyla sanıklar hakkında yenilenen kastla atılı suçları işledikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.