muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7732, Karar No: 2020/1906, Tarih: 11.03.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7732 E.  ,  2020/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen re’sen de temyize tabi hükmün sanık müdafisi tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya sanık müdafisinin katılmadığı anlaşıldığından, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Kayden 05.03.2007 doğumlu olup suç tarihi dönemde sekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin aşamalarda verdiği beyanlarında ailesinin tanıdığı sanığın, kendisini hemen hemen her gün sahibi olduğu işyerine götürüp defalarca gözünü bağlayarak ağzına cinsel organını soktuğunu belirtmesine karşılık eylemlerin sayısı ile oluş şekline dair açıklamalarının kendi içinde ve müşteki annenin beyanlarıyla çelişkili olması, soruşturma evresinde yaptırılan işlemde sanığı teşhis etmesine rağmen duruşmada kendisine cinsel istismarda bulunan kişinin salonda olup olmadığı sorulduğunda içinde tutuklu sanığında bulunduğu ortama bakarak olmadığını söylemesinin ardından heyet başkanı tarafından sanık gösterilerek tekrar sorulduğunda o kişi olduğunu belirtmesi, müşteki annenin aşamalarda sanığın işyerinde mağdurenin kıyafetini çıkardıktan sonra eylemini gerçekleştirip, bundan dolayı midesinin bulandığını kızının kendisine anlattığını belirtmesine karşılık mağdurenin beyanlarında buna dair herhangi bir açıklama bulunmadığının anlaşılması, sanığın aşamalarda mahalleden tanıdığı mağdurenin ailesine zor durumda olmalarından dolayı aralıklarla maddi yardımda bulunup, kızları olan mağdure ile diğer çocuklara zaman zaman bakkaldan bir şeyler alarak verdiğini, işyerinin aynı mahallede olmasından dolayı mağdure tarafından bilindiğini, sonradan müştekinin daha fazla yardımda bulunması yönündeki isteğini geri çevirmesinden dolayı kendisine husumet duyduğunu ifade etmesi ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin en seri biçimde mahalline bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, 11.03.2020 tarihinde üye ...'nun karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Mağdure ve katılanın aşamalarda değişmeyen tutarlı anlatımları, tanık beyanları, sanığın dolaylı ikrarı, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, maddi durumları iyi olmayan mağdure ve ailesine yardımlarda bulunduğu, evlerini su bastığında bizzat kendisininde temizleme çalışmalarına katıldığı, bu şeklide mağdure ve ailesi ile yakınlık kurduğu, intikal tarihinde sanığın katılanların evine gelip gıda malzemesi verdiği, ayrıca çocukları dondurma almaya götürdüğü, daha sonra döndüklerinde sanığın katılan ...’ya “abla bir bayan ...’ye okul kıyafeti alacak” diyerek mağdureyi işyerine götürdüğü, aradan bir saat geçtiği halde mağdurenin geri dönmemesi üzerine annesinin merak ettiği ve küçük oğlu olan ...’i bakması için iş yerine gönderdiği, ...’in geri dönüp iş yerinin kilitli olduğunu söylediği, katılanın tedirgin olarak kızını aramaya çıktığı, baktığında sanık ile kızı ...’nin geldiğini gördüğü, kendisini görmeyen sanığın kızı ...’ye “seni seviyorum” dediğini bizzat duyduğu, sanığın mağdureye çikolata ve meyve suyu almış olduğunu gördüğü, yapılan soruşturma ve kovuşturma sonucu sanığın işyerinde mağdurenin gözlerini kumaş parçası ile bağlayıp cinsel organını ağzına sokmak suretiyle birden fazla kez istismarda bulunduğunun saptandığı, mağdurenin olay günü giymiş olduğu elbise üzerinde bulunan epitel hücre üzerinde derlenen DNA profilinin sanığın DNA profiliyle uyumlu olduğuna ilişkin ekspertiz raporu düzenlendiğinin anlaşılması karşısında sabit olan suçtan Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun beraata yönelik kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/26337, Karar No: 2013/1919, Tarih: 07.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26337 E.  ,  2013/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2002 ve 2003 yıllarına ait suçlar hakkında; Ortadan Kaldırma

2004 yılına ait suç hakkında; Mahkumiyet

I- Katılan vekilinin 2002 ve 2003 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçlarından açılan kamu davalarının düşürülmesi hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2002 ve 2003 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 21.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29715, Karar No: 2019/7486, Tarih: 02.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/29715 E.  ,  2019/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın... Köyü 157 parsel sayılı taşınmazda tarımsal faaliyette bulunacağını beyanla ....İl Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğüne müracaat ederek dosya açtırdığı, ancak taşınmazına Orman idaresi tarafından sehven ağaç dikilmesi nedeniyle tarımsal faaliyette bulunamadığı, bu nedenle sanığın katılan kuruma başvurarak söz konusu taşınmazda tarımsal faaliyette bulunamadığını bildirip destekleme ödemesi yapılmamasını istemesi gerekmesine rağmen yapmayarak haksız olarak 169,57 TL aldığı, bu suretle üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, bilirkişi raporu, idari soruşturma dosyası ile dosya kapsamından, sanığın desteklemeden faydalanmak üzere ekim yapacağını belirterek evraklarını sunduktan sonra Orman idaresi arazisine ağaç dikimi yaptığından bir kısım arazisini kullanamadığı, başkaca bir işlem yapmadan idarenin hesabına yatırdığı parayı çektiği, bu aşamada herhangi bir aldatıcı hareket bulunmadığı, sanığın arazisine dikim yapan memurlardan şikayetçi oluncaya kadar haksız ödemenin anlaşılamadığı, arazisine ağaç dikilmesi nedeniyle arazisini işleyemediği, bu sebeple kaçınılmaz hataya düştüğü ve soruşturma aşamasında da bu parayı iade etmiş olması da nazara alındığında suç kastının bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın kastının olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4053, Karar No: 2018/536, Tarih: 05.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/4053 E.  ,  2018/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda,ilamında belirtildiği şekilde davanın ... Büyükşehir Belediyesi (kapatılan ...İl Özel İdaresine izafeten) yönünden hem husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden de kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-6360 sayılı Kanun uyarınca il özel idarelerinin kapandığı, davalılardan ...İl Özel İdaresinin ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na devredildiği, eldeki dava nedeniyle doğan borcun da ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na devredildiğinin dosya kapsamından anlaşılmasına göre, karar başlığında davalı olarak ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı yerine, İl Özel İdaresinin gösterilmesi,

2-Davalı ... vasisi olan ...’ın aynı zamanda davada davalı sıfatıyla taraf olmasına rağmen karar başlığında davalı yerine vasi olarak gösterilmiş olması,

3-...Büyükşehir Belediye Başkanlığı (kapatılan ...İl Özel İdaresinin) yönünden davanın husumet nedeniyle reddedilmiş olması nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. maddesi uyarınca lehine maktu vekalet ücreti verilmesi gerekirken nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Karar başlığının davalılar kısmının 1 no.lu bendinin karşısındaki “...-...” ibaresinin silinerek yerine “...Büyükşehir Belediye Başkanlığı(kapatılan ......) yazılmasına, karar başlığındaki vasi ifadesinin silinerek davalılar kısmına teselsül edilmek suretiyle 5 no.lu bendin eklenerek karşısına “...” yazılmasına, hükmün 6 nolu bendinin silinerek yerine “Kendisini vekilli temsil ettiren davalı ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1800 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı ...Büyükşehir Belediye Başkanlığına verilmesine,” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7446, Karar No: 2012/1181, Tarih: 27.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7446 E.  ,  2012/1181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve ... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Haymana Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.03.2008 gün ve 162/29 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 111 ada 58 parselin miras bırakan ...’dan kaldığını, taksim edilmediğini, taşınmaz üzerinde miras payları bulunduğunu, ancak kadastro sırasında davalı adına tespit edildiğini açıklayarak tapu kaydının iptaliyle miras payları oranında ... mirasçıları adına tapuya tescilini istemiş, 31.01.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini sınırlayarak miras payları oranında vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı usulüne uygun tebligata karşın yargılama oturumlarında temsil olunmamıştır.

Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 111 ada 58 parselin,1938 tarih 55 sayılı vergi kaydı kapsamında kaldığı, kayıt malikinin 1956 yılında öldüğü, mirasçılar arasında yapılan taksim sonunda ...’a kaldığı ve 1980 yılında devredildiği açıklanarak 20.08.1993 tarihinde davalı ... adına tespit edilmiş, tutanağın 22.04.1994 tarihinde kesinleşmesi üzerine tapu kaydı oluşmuştur.

Dava; miras payına dayalı pay iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, taşınmazın davalı tarafından kullanıldığı, tespit sırasında annesi ...’ın tespite muvafakat ettiği, davacıların tespite itirazda bulunmadığı görüşünden hareketle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. 21.03.2005 ve 04.12.2006 tarihlerinde taşınmaz başında yapılan keşif sırasında dinlenen yerel ve tespit bilirkişileri ile tanıklar, taşınmazın ortak miras bırakan ...’dan kaldığını, 1947 yılında ölmesi üzerine taşınmazı davalının annesi ...’ın kullanmaya başladığını, davacıların tespite itiraz etmediklerini, tespit sırasında ... tarafından bir mahkeme kararı ibraz edilmesi ve muvafakat beyanı üzerine davalı adına tespit edildiğini bildirmişler, taksim hususunda bir açıklamada bulunmamışlardır.

Tarafların 1947 yılında ölen ... mirasçıları olduğu ve taşınmazın ortak miras bırakandan kaldığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacılar vekili, dava konusu parselin davalı adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürmüş, terekenin taksim edilmediğini bildirmiştir. Dava konusu parselin ortak miras bırakan ...’dan kaldığı anlaşıldığına göre, taksimin yapılmadığının davacı, yapıldığının ise davalı tarafça kanıtlanması gerekir. (TMK.m.6) Toplanan deliller ve dosya içeriğine göre geçerli bir taksimin yapılıp yapılmadığı gereği gibi araştırılıp belirlenmemiştir. Uzun süreli kullanma (bir insan ömrü kadar) taksime karine teşkil eder ise de, miras yoluyla intikal eden elbirliği mülkiyetine dahil taşınmazlarda mirasçılardan birinin taşınmazlar üzerinde sürdürdüğü zilyetlik tüm mirasçılar adına sürdürülmüş sayılacağından, zilyede herhangi bir hak bahşetmez. Bu yön gözönünde tutularak taksim olgusunu kanıtlamak üzere taraflara süre ve imkan tanınması, tarafların gösterdiği delillerin eksiksiz olarak toplanması, 1947 yılında ölen ... terekesinin tüm mirasçılarının katılımıyla geçerli bir taksim yapılıp yapılmadığının araştırılıp belirlenmesi, kadastro tutanağında açıklanan ve tespit sırasında ibraz edilen mahkeme kararının taraflardan sorularak belirlenmesi, dava dışı 111 ada 66 parselin Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/275 Esas sayılı dosyasında taraflar arasında davalı olduğu anlaşıldığından, anılan dava dosyalarının getirtilerek uyuşmazlığın çözümünde gözönünde tutulması, dava dilekçesinde tapu kaydının iptali ile ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesi istenilmiş ise de, gerek ıslah dilekçesindeki açıklamalar, gerekse davanın mirasçılar arasında açılıp yürüyen bir dava olması nedeniyle dava başarıya ulaştığı taktirde, davacıların payları oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir

Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 14,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19166, Karar No: 2014/18916, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19166 E.  ,  2014/18916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS., özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 15/07/2014 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'den boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.