muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/259, Karar No: 2017/449, Tarih: 31.10.2017

İlgilinin rızasının hangi hallerde hukuka uygunluk nedeni olduğu konusundaki bu açıklamalardan sonra, 5237 sayılı TCK'nun 30. maddesinde düzenlenen “hata” hükmüne de değinmek gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nun "Hata" başlıklı 30. maddesi üç fıkra halinde;

"Fiilin icrası sırasında suçun kanunî tanımındaki maddî unsurları bilmeyen bir kimse, kasten hareket etmiş olmaz. Bu hata dolayısıyla taksirli sorumluluk hâli saklıdır.

Bir suçun daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli hâllerinin gerçekleştiği hususunda hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır.

Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır." şeklinde düzenlenmiş iken, 08.07.2005 tarih ve 25869 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 4. maddesi ile eklenen; "İşlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, cezalandırılmaz" biçimindeki dördüncü fıkra ile son halini almıştır.

Maddede çeşitli hata halleri düzenlenmiş olup, maddenin uyuşmazlıkla ilgili üçüncü fıkrasının değerlendirilmesi gerekmektedir.

TCK'nun 30. maddesinin üçüncü fıkrasında, ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait şartların gerçekleştiği konusunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişinin, bu hatasından yararlanacağı hüküm altına alınmış olup, fıkrada hem hukuka uygunluk sebebinin maddi şartlarında hata, hem de kusurluluğu etkileyen hata halleri düzenlenmiştir. Failin bu fıkra hükmünden yararlanabilmesi için, bulunduğu durum itibariyle hatasının kaçınılmaz olması şartı aranmıştır.

Gelinen bu noktada, hukuka uygunluk sebebinin maddi şartlarındaki hata konusu da değerlendirilmelidir.

Gerçekleştirdiği eylemle ilgili olarak hukuka aykırılık vasfını ortadan kaldıran bir sebebin somut olayda var olduğunu düşünen kişi, bu hususta kaçınılmaz bir hataya düşmesi halinde TCK’nun 30. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince sorumlu tutulamayacaktır. Meşru savunma koşullarının bulunduğu, kanun hükmünü yerine getirdiği ya da ilgilinin hukuken korunan geçerli bir rızasının olduğu gibi konularda hataya düşülmesi durumunda hatanın kaçınılmaz olup olmadığı değerlendirilecek ve ancak kaçınılabilir bir hata olduğu sonucuna varılırsa failin sorumluluğu cihetine gidilecektir.

Hatanın kaçınılmaz olup olmadığının belirlenmesine yönelik olarak da kişinin bilgi düzeyi, gördüğü eğitim, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre koşulları göz önünde bulundurulacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde,

Hatanın kaçınılmaz olup olmadığının belirlenmesine yönelik olarak da kişinin bilgi düzeyi, gördüğü eğitim, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre koşulları göz önünde bulundurulacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde,

Sanığın görev ve sorumluluğunun kendisine verilen talimatlar doğrultusunda iş makinasını kullanmakla sınırlı olması, yol genişletme çalışmasını kendisine verilen etüt çalışma planı doğrultusunda gerçekleştirmesi ve bu etüt planında katılanın arazisinin çalışma alanı içerisinde gösterilmesi karşısında; çalışma sınırlarına dahil edilen arazilerin sahiplerinin müdahaleye rızalarının olup olmadığını ayrıca araştırma ve sorgulama yükümlülüğü bulunmayan sanığın bilgi düzeyi, gördüğü eğitim, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre koşulları da nazara alındığında; sanığın katılanın arazisinde çalışma yapılması konusunda rızası bulunduğuna dair TCK'nun 30/3. maddesi anlamında kaçınılmaz bir hataya düştüğü ve bu kaçınılmaz hatanın atılı mala zarar verme suçuna yönelik kastını ortadan kaldırdığı anlaşıldığından, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, " Sanığın TCK'nun 30/3. maddesi anlamında kaçınılmaz bir hataya düştüğü ve bu kaçınılmaz hatanın atılı mala zarar verme suçuna yönelik kastını ortadan kaldırdığı" değişik gerekçesiyle onanmasına karar verilmelidir.

Bu uyuşmazlık konusunda çoğunluk görüşüne katılmayan Bir Ceza Genel Kurulu Üyesi, itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 23.01.2014 gün ve 20961-972 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2011 gün ve 238-140 sayılı hükmünün, "Sanığın TCK'nun 30/3. maddesi anlamında kaçınılmaz bir hataya düştüğü ve bu kaçınılmaz hatanın atılı mala zarar verme suçuna yönelik kastını ortadan kaldırdığı" değişik gerekçesiyle ONANMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2017 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10217, Karar No: 2024/5439, Tarih: 29.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/10217 E.  ,  2024/5439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/534 - 2022/533

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-27005

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kabulü/ İtirazın kısmen kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/62235

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ile davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının reddine, davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Ouick Sigorta A.Ş. tarafından tanzim edilen Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sorumluluğu temin edilen aracın 21.04.2020 tarihinde davacıya çarpması neticesinde davacının yaralanarak malul kaldığını, bu nedenle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 5.100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile sigorta şirketinden tahsilini talep etmiş, 21.02.2022 tarihli dilekçesi ile talep miktarını 52.991,91 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların olaydaki kusur dağılımına ilişkin rapor alınması gerektiğini, davacı tarafça dosyaya sunulan maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmediğini, kaza ile maluliyet arasında illiyet bağı olup olmadığının değerlendirilmediğini, davacı tarafın tek taraflı müracaatı ile alınan maluliyet raporunun hükme esas alınmasının doğru olmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının tazminat talebinin kabulü ile 52.991,91 TL'nin 25.06.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Ouick Sigorta A.Ş.'den alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; bilirkişi raporu ve tazminat hesaplama yönteminin hatalı olduğunu, yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekitğini belirterek karara itiraz etmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; bilirkişi raporu ve tazminat hesaplama yönteminin hatalı olduğunu, yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekitğini belirterek karara itiraz etmiştir.

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacının tam kusurlu olduğunu ve kusur raporu alınması gerektiğini, başvuru şartının gerçekleşmediğini, sağlık kurulu raporunun geçersiz ve hatalı olduğunu, tazminat hesaplama yönteminin hatalı olduğunu ve tazminat hesaplamasının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,65 teknik faiz dikkate alınarak yapılması gerektiğini, davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 20.04.2021 tarihli Dicle Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak hazırlanan maluliyet raporunun mevzuata uygun olduğu, hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda davacının %6 maluliyet ve %25 kusur oranı üzerinden davacının kaza öncesi geliri esas alınarak TRH 2010 Yaşam Tablosu, 0 teknik faiz ve progresif rant yöntemine göre rapor tarihi itibarıyla hesaplanan sürekli maluliyet tazminatı alacağının 52.991,91 TL olarak belirlendiği, bilirkişi raporunun denetime elverişli ve hüküm kurmaya uygun olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin aksi yöndeki itirazlarının reddi gerektiği, yapılan değerlendirmeler ve belirtilen gerekçeler neticesinde; itiraz eden davacı vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 29.03.2022 tarih ve K-2022/62235 sayılı kararına yaptığı itirazın reddine, itiraz eden sigorta şirketi vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 29.03.2022 tarih ve K-2022/62235 sayılı kararına yaptığı itirazın kabulü ile "Karar kısmının (3) nolu bendindeki “17 nci maddesi hükmü çerçevesinde hesaplanan 7.688,95 TL vekâlet ücretinin aleyhinde başvuru yapılan sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine” ibaresinin karardan çıkarılması ile yerine “5.100,00 TL vekalet ücretinin” ibaresinin eklenmesi sureti ile kararın düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusur dağılımına ilişkin itirazlarının dikkate alınmadığını, kusur raporunun kaza tespit tutanağı ile çeliştiğini, çelişkinin giderilmesi için yeniden rapor alınması gerektiğini, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmediğini, kaza ile maluliyet arasında illiyet bağı olup olmadığının değerlendirilmediğini, davacı tarafın tek taraflı müracaatı ile alınan maluliyet raporunun hükme esas alınmasının doğru olmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitlendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3085, Karar No: 2015/13817, Tarih: 23.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/3085 E.  ,  2015/13817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

... ve ..... aralarındaki alacak davasının kabulüne dair .....Aile Mahkemesi'nden verilen 26.09.2014 gün ve 938/690 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak davalı vekili taraflarından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.06.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Avukat ..... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat ..... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı....vekili, davalının hissedarı olduğu ve evlilik birliği içinde kurulan şirketler, evlilik birliği içinde gizlediği kazancı ile davalının bu şirketlerde yaptığı sermaye artırımları ile davalı ve annesi adına satın aldığı taşınmazların TMK'nın 219. maddesi uyarınca edinilmiş mal kapsamında kabul edilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 25.000 TL tasfiye payının boşanma davasının açıldığı tarih olan 02.03.2007 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiz ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, kaçırılan para veya malvarlığı olmadığını, boşanma sonrası alınan malların tasfiye edilemeyeceğini, hissedarı olduğu şirketler için davacının bir katkısı bulunmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 25.000 TL katılım alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 20.08.1988 tarihinde evlenmiş, 16.06.2010 tarihinde açılan ve kesinleşen dava sonunda boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrığı (TKM'nin 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (TMK'nın 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nın 202.m).

1-Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller toplanarak karar verildiğine, davalının hissedarı olduğu dava konusu iki şirkette

1-Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller toplanarak karar verildiğine, davalının hissedarı olduğu dava konusu iki şirkette

dağıtılmayan kar payları bakımından davacının katılma alacağı hakkı hesaplanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığına, mal rejiminin sona erdiği tarihte davalının malvarlığı içinde mevcut olmayan ve bu tarihten sonra edinildiği konusunda ihtilaf bulunmayan taşınmazlar tasfiyede yer alamayacaklarına (TMK m.235/1), redde konu malların mal rejimi sona erdikten önce davalı tarafından elden çıkarılmadıklarından TMK'nın 229.maddesi de olayda uygulanamayacağına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıda yazılı husus dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; Katılma alacağı, eklenecek değerlerden (TMK'nın 229) ve denkleştirmeden (TMK'nın 230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malların (TMK'nın 219) toplam değerinden bu mallara ilişkin borçları çıktıktan sonra kalan artık değerin yarısı üzerinde (TMK'nın 231) diğer eşin alacak hakkıdır. (TMK'nın 236/1).

Davacı vekili tarafından herhangi bir katkı iddiasında bulunulmamış, yasa gereği katılma alacağı talep edilmiştir. Davalının %33,33 hissedarı olduğu ve halen faal durumda, taraflar arasında mal ayrılığı rejimi geçerli iken 17.06.1997 tarihinde kurulan............. ... ile 02.07.2002 tarihinde taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejimi geçerli iken kurulan ........... ... 01.01.2002 tarihinden mal rejiminin sona erdiği tarih arasında geçen sürede herhangi bir kar payı dağıtmadıkları ve dağıtılmamış kar payının sermayeye eklenerek kullanıldığı anlaşıldığına, bu şirketlerin defterleri üzerinde konusunda uzman bilirkişiler tarafından yapılan inceleme sonucu iki şirketin bu dönemdeki dağıtılmamış kar payları, ayrıca ... .......açısından özvarlık üzerinden davacının katılma alacağı hakkı bulunduğuna göre hükme esas alınan bilirkişi raporlarındaki açıklamalar ve şirket defter ve belgeleri üzerindeki hesaplamalar ile davacı lehine bulunan 88.115,95 TL yerindedir. Mahkeme bu miktarı dikkate almış, taleple bağlılık kuralı gereğince 25.000 TL üzerinden hüküm kurmuş, davacı tarafın fazlaya ilişkin haklarını da saklı tutmuştur.

Davalının boşanma davasının açıldığı tarihte mevcut mallarının (TMK m.235/1) gözönüne alınacağı dikkate alındığında, şirket defter ve belgeleri üzerinde özvarlık ve dağıtılmamış kar payından dolayı alacak hesabı yapılması gerektiği konusunda bir ihtilaf yoktur. Şirketlerin mal rejiminin sona erdiği tarihten sonraki faaliyetlerinin de gözetilerek tasfiye hesabında dikkate alınma imkanı bulunmamaktadır. Yukarıda da açıklandığı üzere bu kurallara göre davacı lehine hesaplama sonucu mal rejiminin sona erdiği tarih itibarıyla 88.115,95 TL.nin bulunması doğru olmuştur. Ancak, 4721 sayılı TMK'nın 239/son maddesi uyarınca edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde sahip olunan mal varlıklarının karar tarihine en yakın piyasa sürüm değeri üzerinden tasfiyesi sonucunda oluşacak alacak miktarına tasfiye tarihi olarak kabul edilen karar tarihinden itibaren faiz yürütülür. Görüldüğü gibi alacak miktarı karar tarihine en yakın tarih itibarıyla hesaplanmakta ve yasa gereği de bu miktara karar tarihinden itibaren faiz yürütülmektedir. Şirketlerle ilgili tasfiye talebinde bulunulduğunda, şirketlerin nitelikleri ve TMK'nın 235/1.maddesi gözetildiğinde karar tarihine en yakın piyasa sürüm değerlerinin dikkate alınması mümkün olmamaktadır. Hesaplama şirketlerin mal rejiminin sona erdiği tarihteki mal varlıkları üzerinden defter ve belgeleri dikkate alınarak yapılmaktadır. Bu kuralın uygulanması sonucu bulunan miktarın dikkate alınması, gerek karar tarihine en yakın değerin belirlenmesi kuralına, gerekse hak ve nesafete aykırı olacağı anlaşıldığına göre olayda davacı lehine mal rejiminin sona erdiği tarih itibarıyla hesaplanan 88.115,95 TL.nin, tasfiye tarihi itibarıyla (karar tarihine en yakın tarih) ulaşacağı, güncelleştirilerek bulunacak miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken, davacı aleyhine mal rejiminin sona erdiği boşanma dava tarihi itibarıyla bulunan değer üzerinden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Her ne kadar Mahkemenin taleple bağlı kalarak 25.000 TL.ye hükmetmesi sebebiyle bozma sonucu

kurulacak hükümde miktarın değişmeyeceği düşünülebilir ise de davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulduğu hükümde dikkate alınması gereken 88.115,95 TL.nin davacı lehine değişeceği gözetildiğinde bozmada davacı tarafın hukuki yararının bulunduğu kabul edilmelidir.

SONUÇ : Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) numaralı bentteki nedenlerle reddine; Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 428. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine ve

taraflarca HUMK'nın 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde davacıya, 426,93 TL peşin harcın da davalıya istek halinde iadesine 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1054, Karar No: 2022/8451, Tarih: 16.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1054 E.  ,  2022/8451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Kırkağaç Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2013 tarihli ve 2013/455 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılmasına rağmen, sahte fatura düzenleme ile sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu anlaşılmakla;

Sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 16.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1127, Karar No: 2015/867, Tarih: 21.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/1127 E.  ,  2015/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ..., ... haklarında ; Beraat

Sanıklar ..., ... haklarında; TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'nın mahkumiyetlerine sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine ilişkin hükümler, sanıklar Fatma Demir ve ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin 17.01.2013 tarihli temyiz dilekçesinde beraat eden sanıklar yönünden hükmü temyiz ettiklerini bildirdiği 14.03.2013 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ise tüm sanıklar hakkındaki hükmü temyiz etmesi karşısında temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra yapıldığı anlaşılmakla sanıklar ... ve ...haklarındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin; CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... müdafii ile sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;