muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5927, Karar No: 2010/9631, Tarih: 30.10.2010

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 9.5.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Diğer taraftan; bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297)  Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.09.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/100, Karar No: 2012/20736, Tarih: 13.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/100 E.  ,  2012/20736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Pamukova Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.10.2010 tarih ve 2008/33-2010/318 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.12.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ayva bahçelerinin davalı nezdinde tarım sigortasıyla teminat altında bulunduğu sırada 16-17 Nisan 2007 tarihlerinde meydana gelen don olayı nedeniyle sigorta kapsamındaki ürünlerin zarar gördüğünü, durumun hemen davalıya bildirildiğini, davalının poliçeler uyarınca ödemede bulunması gerekirken bu sorumluluğunu yerine getirmemesi sonucu müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, davaya konu sigorta sözleşmeleri kapsamında doğan 27.250,00 TL alacağın davalıdan avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçelerine göre meyve ağaçlarında don teminatının çiçeklenmenin son bulması yani meyve oluşumu ile başladığını, sigortalı ürünlerde yapılan incelemede hasar anında ürünün çiçeklenme döneminde olup, henüz meyveye dönüşümünün söz konusu olmadığının tespit edildiğini, bu nedenle meydana gelen olayın poliçe teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait bahçelerdeki ayva ürününün meyve aşamasında meydana gelen don olayı nedeniyle hasara uğradığı, bu nedenle riskin sigorta teminatı kapsamında kaldığı sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile 27.244,00 TL sigorta tazminatının 28.04.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünün teknik bilgi gerektirdiği kabul edilerek ziraatçı bilirkişi görüşüne başvurulmuş ve bilirkişi tarafından hazırlanan raporda dondan kaynaklanan hasarın meyvelenme döneminde meydana geldiği, bunun da teminat kapsamında olduğu belirtilmiş ise de davalı vekili bilirkişi raporuna itirazında aynı mahkemede açılan benzer davalarda hasarın çiçeklenme döneminde meydana geldiğine ilişkin bilirkişi raporlarının sunulmuş olduğunu bildirmiştir.Bu durumda mahkemece, davalının bilirkişi raporuna yaptığı ciddi itirazların değerlendirilmesi amacıyla ve uyuşmazlığın çözümünün teknik uzmanlığı gerektirmesi nedeniyle yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak rapor alınması suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Ayrıca, kabule göre de mahkemece hüküm fıkrasında sigorta tazminatının 28.04.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesine rağmen gerekçe kısmında 03.06.2007 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi suretiyle kararın gerekçe kısmı ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması HUMK’nun 388 ve devamı maddeleri ile HMK’nun 297 ve 298.maddelerine aykırı olduğu gibi, taraflar arasında düzenlenen poliçe tarihinde yürürlükte bulunan Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nın “Tazminatın Ödenmesi” başlığı altında yer alan B.7. maddesinde, kesinleşmiş olan tazminat miktarının en geç 30 gün içinde sigortalıya ödeneceği, sözleşme süresi içinde kısmi hasarların oluşması durumunda toplam tazminat tutarının hasat sonrası bir defada ödeneceğinin düzenlenmiş olması karşısında temerrüt tarihinin buna göre belirlenmesi gerekmekle, temerrüt tarihinin bu madde uyarınca belirlenmemiş olması ile yazılı şekilde hüküm fıkrası ve gerekçe arasında farklılık yaratılması da doğru görülmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7227, Karar No: 2019/1504, Tarih: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7227 E.  ,  2019/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında atılı suçlamayı kabul etmemesi, sanığın adına fatura düzenlediği Yonca Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. ve ... Matbaacılık Tur. Tek. Tic. Ltd. Şti. yetkilileri hakkında düzenlenen karşıt inceleme tutanaklarında şirket yetkililerinin ifadelerinde sanıktan mal/hizmet aldıklarını ve ödemeleri banka havalesi veya çekle yaptıklarını söylemeleri, dosyada mevcut 22.08.2011 tarih ve VDENR-2011-2559/8 sayılı Vergi Tekniği Raporunda sanığın işyeri adresinde yapılan 27.10.2010 tarihli yoklamada bulunan 30.09.2010 tarih ve 091181 nolu alış faturasının Zincirlikuyu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi nolu mükellefi ...'in bilgileri kullanılmak suretiyle taklit edildiğinin belirtilmesi ile beyanları ve mali tabloları üzerinden sanığın sahte fatura düzenlediğine ilişkin kanaate varıldığı belirtilmiş ise de, bu rapordaki tespitlerin faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığına ilişkin somut ve yeterli verilere dayanmadığının ve yine söz konusu raporda sanıktan mal/hizmet alımı yaptığı tespit edilen kişi/şirketler hakkında sahte belge kullanımı yönünden inceleme yapılacağının belirtilmesi ancak bu hususun akıbetinin mahkemece sordurulmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu faturaları kullanan kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu kişi/şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları

getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının sorulmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15048, Karar No: 2025/374, Tarih: 13.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/15048 E.  ,  2025/374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/162 E., 2024/359 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğunu, işe alındığı tarihte yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca deneme süresi sonunda kesin kabul esnasında davacının 2 (iki) üst dereceye intibak ettirilmesi gerektiğini; ancak davalı Kurum tarafından ticaret meslek liselerinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olmadığı gerekçesiyle kesin kabul sırasında 2 (iki) derece yerine 1 (bir) derece verildiğini, bu nedenle ücret alacaklarının da eksik ödendiğini ileri sürerek davacının kesin kabul esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe alındığı tarihte işyerine ibraz ettiği diploma gereği alındığı iş ve meslek kolu ile herhangi bir ilişkisi bulunmadığından deneme süresinde bir kademe artırıldığını, müvekkili ile Millî Eğitim Bakanlığı arasında yapılan koordineye göre 6764 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6764 sayılı Kanun) ile 3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanun'un (3795 sayılı Kanun) 3. maddesinde yapılan değişiklik ile 09.12.2016 tarihinden önce meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılamayacağını ve bu nedenle de toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonucunda verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazanmalarına imkân bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli kararı ile; davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğu, davalı Kuruma bağlı işyerinde işe alındığı ve 3 aylık deneme süresinden sonra 1 (bir) üst derece ile kesin kabulünün yapıldığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince davacının kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılıp yapılmayacağı yönünde olduğu, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden ticaret meslek liselerinin, lise muadili teknik öğrenim veren okul statüsünde olduğu gerekçesiyle davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 12.10.2023 tarihli kararı ile; davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre işe yeni alınan işçilerin 3 aylık deneme süresi sonunda kesin kabullerinin yapılacağı, kesin kabul yapılırken lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarının 2 (iki) derece alacağının düzenlendiği, davacının işe giriş tarihinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinde de aynı yönde düzenleme bulunduğu, davalı Kurum tarafından 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun’un 3/1-(a) hükmünde yapılan değişiklik ile bu okullardan mezun olanlara teknisyen ünvanının verileceği savunulmuş ise de işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümleri incelendiğinde, mezun olunan alan ile ilgili bir iş ve meslek kolunda çalışma zorunluluğunun getirilmediği, başka bir deyişle kesin kabul esnasında davacının mezun olduğu teknik lise bölümü ile aynı doğrultuda bir işte ve meslek kolunda çalışma şartının getirilmediği, bu nedenle işçinin mezun olduğu alanda çalışıp çalışmadığına bakılmaksızın lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olunmasının kesin kabul esnasında 2 (iki) derece alınmasına yeterli koşul olduğu, toplu iş sözleşmesinin kesin kabul sırasında verilecek derece uygulamasında, 3795 sayılı Kanun’un 3/1-(a) hükmünün sonucu değiştirecek nitelikte olmadığı, davacının mezun olduğu okulun lise muadili teknik öğrenim veren okul olduğu ve davacının 2 (iki) derece almaya hak kazandığı, davanın kısmi dava olarak açıldığı ve zamanaşımı def'inin değerlendirildiği, alacaklara işletilen faiz türü ve başlangıç tarihlerinin isabetli olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun'un 3. maddesinde değişiklik yapılan tarih olan 09.12.2016 tarihinden itibaren (bu tarihten önce veya sonra ticaret meslek liselerinden mezun olunmasına bakılmaksızın) ticaret meslek lisesi mezunlarının, teknik öğrenim veren okul mezunu sayılması gerektiği ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kesin kabul esnasında ayrıca bir üst derece daha almaya hak kazandıklarının kabulü gerektiği, bu açıklamalara göre davanın kabulü yerinde ise de, dava zamanaşımı gözetilerek Şubat 2016 tarihinden itibaren hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğu, davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği kabul edilerek 09.12.2016 tarihinden itibaren derece ve kademesinin yeniden belirlenmesi ve sonucuna göre fark ücret alacaklarının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda fark ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiğini,

2. Millî Savunma Bakanlığı ile Millî Eğitim Bakanlığı arasında yapılan koordineye göre; 6467 sayılı Kanun'la 3795 sayılı Kanun'un 3. maddesinde yapılan değişiklik ile 09.12.2016 tarihinden önce ticaret meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılamayacağı ve bu nedenle de toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonucunda verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazanmalarına imkân bulunmadığını,

3. Davacının 09.12.2016 tarihinden önce mezun olması sebebiyle davanın reddi gerektiğini,

4. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporundaki süreler ve muhtemel hesap hataları ile temerrüt tarihlerine ilişkin tespitler açısından rapora itirazlarının gözetilmediğini, faiz türü ve başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu,

5. Müvekkili İdarenin işlemlerinin mevzuata uygun olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının, mezun olduğu ticaret meslek lisesinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olmasına göre, kesin kabul esnasında 2 (iki) derece alması ve buna bağlı olarak dava konusu fark ücret alacaklarının hesaplanması ile zamanaşımı hususlarındadır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının, mezun olduğu ticaret meslek lisesinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olmasına göre, kesin kabul esnasında 2 (iki) derece alması ve buna bağlı olarak dava konusu fark ücret alacaklarının hesaplanması ile zamanaşımı hususlarındadır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Millî Savunma Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/190, Karar No: 2020/587, Tarih: 10.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/190 E.  ,  2020/587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, davalı tarafın ortak alana yönelik haksız el atmanın tespiti ve men'i ile haksız ve hukuka aykırı el atmaya son verilmesi konusunda davalıya ihtarda bulunulmasına, haksız işgal başlangıcından itibaren oluşan zarar için fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000.00 TL ecrimisilin işgal tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davalının davacı sitede C4 Blok 1/E numaralı yerin kiracısı olduğu, bu yerde market işlettiği ve fakat kendisine ayrılan yerlerin dışına taşarak ortak alanda bulunan yerlerde mağazanın dış ön ve sağ yan cephesinin raylı tente ve naylon branda ile kapatıldığı, kapatılan bu yerlerin zeminlerinin ahşap malzeme ile kaplandığı ve söz konusu yerde kış bahçesi ile meyve ve sebze satış reyonunun oluşturulduğu gerekçesiyle ...Toplu Yapılar 3 C ada C 4 Blok 1/E'de bulunan davalı kiralananın hudutları dışında oluşturduğu yeme, içme ve dinlenmeye ilişkin kış bahçesi ile sebze ve meyve satış reyonu, sitenin ortak alanlarında tesis edilmiş olan yönetim planını 6. maddesine aykırı nitelikteki yapıların kaldırılmasına davalının müdahalesinin men'ine, bu yönde davalıya 15 günlük süre verilmesine, davacının ecrimisil talebini kısmen kabulü ile 3.200.00 TL’nin 11.09.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2013/16402 E.- 2013/14151 K. sayılı ilamı ile "Dava konusu bağımsız bölümün tapuda dava dışı ... adına kayıtlı olup anataşınmazda kat mülkiyetinin kurulduğu, davalının ise bağımsız bölümden faydalandığı anlaşılmaktadır. Yargıtay uygulamalarında, dava konusu edilen bağımsız bölümde tapu maliki ile birlikte oturan veya bu bağımsız bölümden faydalanan kimselere karşı açılan davada, usul ekonomisi ve verilecek karardan hukuku etkilenecek olan tapu malikinin de davaya dahil edilip taraf teşkili sağlanması kabul edilmektedir. Mahkemece, tapu malikinin de (...) yöntemince davaya dahil edilmesi ve ondan sonra işin esasına girilip tüm delillerin toplanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, davanın kısmen kabulü, doğru görülmemiştir. " denilmek suretiyle bozulmuştur.