muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4965, Karar No: 2025/1653, Tarih: 10.02.2025

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174/1. maddesi;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2024 tarihli ve 2024/192 İddianame değerlendirme sayılı kararı ile "...soruşturma evresinde yalnızca müşteki kurumun ihbar evrakları ile yetinilmiş olup, 5271 sk md 160 ve 170/4 maddeleri uyarınca araştırma yapılamamıştır. Şirketin kendisi tarafından idare edilmediğini, ... isimli kişi tarafından işlerin yürütüldüğünü salt resmi yetkili olduğunu dile getiren şüpheli ifadesi karşısında; suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği; 1- Şüphelinin hedef gösterdiği ... isimli şahsın Norerler Birliği kanalı ile vekalet alıp almadığı araştırılarak buradan kimlik bilgilerinin tespiti akabinde beyanlarının ve yazı imza örneklerinin alınmadığı, 2- Şüphelinin alınan yazı ve imza örneklerinin suça konu faturalar ile şirketi temsilini gösterir tarh dosyasındaki evraklar üzerinde incelemesinin yaptırılmadığı, 3- ... isimli kişinin beyanları ile yazı imza örnekleri alınarak suça konu faturalar ile şirketi temsilini gösterir tarh dosyasındaki evraklar üzerinde incelemesinin yaptırılmadığı, 4- Tarh dosyasının fiili temsilin tespiti maksatlı celp edilmesi gerekirken sürecin noksan bırakıldığı, 5- Fatura muhatabı şirketlerin yetkililerinin tespit edilerek dinlenmediği, 6- Fatura muhatapları hakkında vergi incelemesine dair tahkikat olup olmadığının tespit edilmediği, 7- Faturaların gerçek olup olmadığının tespit maksatlı karşıt inceleme raporu alınmadığı, 8- Ticari defterler incelenmediği gibi faturaların gerçek yada sahte olduğuna dair savcılık makamınca araştırma yapılmadığı, 9-Fiili temsilin tespiti maksatlı şirket muhasebecisi, iş yeri maliki ya da çalışanların dinlenmediği..." şeklindeki gerekçeler doğrultusunda, "suçun sübûtuna doğrudan etki edecek birçok delil toplanmadan düzenlendiği" belirtilen İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.02.2024 tarihli ve 2023/212668 Soruşturma, 2024/16754 Esas sayılı iddianamesinin, 5271 sayılı Kanun'un 174/1-b. maddesi uyarınca iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Göztepe Vergi Dairesi Müdürlüğünün 274 156 8702 vergi kimlik numaralı mükellefi olup taş ve mermerlerin kesilmesi, şekil verilmesi ve bitirilmesi alanında faaliyet gösteren ... Endüstriyel Kimya Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin yetkilisi olan şüpheli hakkında, "2022 takvim yılında sahte fatura düzenleme" ile "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarını işlediğinden bahisle Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı İstanbul Vergi Kaçakçılığı-2 Denetim Daire Başkanlığının, 12.02.2023 tarihli ve 2023-(2014-2-895)/2 sayılı Vergi Suçu Raporunun düzenlendiği, dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunduğu, ilgili vergi tekniği raporunda şüphelinin düzenlediği iddia olunan sahte faturalar ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden ayrıntılı açıklamalara yer verildiği, defter ve belge isteme yazısı, tebliğ-tebellüğ belgesi, düzenlenen bir kısım faturalar ve bu faturaları kullanan mükelleflere ait karşıt inceleme raporlarının dosya içerisinde mevcut olduğu, şüphelinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde para karşılığında ... isimli kişinin talebi üzerine adı geçen şirketi kurduğunu, bu kişiden her ay 7.000-10.000 TL arasında harçlık adı altında para aldığını ve almaya devam ettiğini, şirketin faal olup olmadığı hakkında bilgi sahibi olmadığını, defter kayıt ve belgelerin kendisinde bulunmadığını bildirdiği anlaşılmakla; İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2024 tarihli ve 2024/192 İddianame değerlendirme sayılı kararında belirtilen nedenlerin, 5271 sayılı Kanun‘un 174/1-b. maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı, toplanan deliller ışığında şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunduğu ve belirtilen deliller ile şüphelinin savunmasında dile getirdiği hususlara yönelik diğer delillerin yargılama sırasında Mahkemece de toplanabileceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2024 tarihli ve 2024/396 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7833, Karar No: 2015/12281, Tarih: 10.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7833 E.  ,  2015/12281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, Mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nın sanık Kazım ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15/07/2000 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/824, Karar No: 2019/1843, Tarih: 25.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/824 E.  ,  2019/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmişse de Mahkemece ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek kararın davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Davacılar; kendilerinin tapu maliki oldukları dava konusu 3912 parsele davalı tarafından yapılan müdahalenin men’ini talep etmişlerdir. Dava değeri dava açılırken 1000 TL gösterilmiş olup mahkemece alınan bilirkişi raporları doğrultusunda müdahale edildiği belirtilen zemin değerinin 45 TL müdahaleli yapının yıkılarak yeniden yapılması gereken masrafların ise 1500 TL olacağı tespit edilmiş ve fahiş zarar doğuracağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün son paragrafında kararın “kesin" olduğu belirtilmiştir. Hüküm davacılar tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olup Mahkemece bu defa ek karar ile temyiz edilen kararın dava değerine göre temyizi kabil olmayan kesin karar olduğu gerekçesi ile kesin hükme yönelik temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir. Bu ek karar hükmü davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre davacıların temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan ek karar hükmünün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 16,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 25.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5312, Karar No: 2017/3416, Tarih: 11.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/5312 E.  ,  2017/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, terör örgütü faaliyeti çerçevesinde askeri tesisleri tahrip, kasten adam öldürme, kasten adam öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2016/299 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24/08/2017 tarih ve 35601974-104-0515-2017-E.1284/55774 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 25/08/2017 günlü ve ND-2017/50314 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Diyarbakır Valiliğinin 20/07/2017 tarihli ve 81199893-889-20425 sayılı yazısında; söz konusu davanın Diyarbakır adliyesinde görülmesi halinde ilin hassasiyetleri göz önünde bulundurularak, daha önce görülen davalardaki yaşanan olumsuz olayların tekerrür edebileceği, mağdur/maktul ile şüpheli yakınları ve siyasi görüşlerine yakın kitlelerce davaya ciddi katılımın yapılabileceği, davanın içeriğinin terör konusu olması nedeniyle sanığın irtibatı veya iltisakı bulunduğu terör örgütü mensuplarınca davanın propaganda malzemesi haline dönüştürülmeye çalışılabileceği, belirtilen nedenlerden dolayı toplumsal olaylara veya kargaşaya yol açabileceği; adliye binasının fiziki şartları itibariyle koridorlarının dar olması, konum itibariyle vatandaşların yoğun olarak kullandığı mevkide bulunması nedeniyle yaşanması muhtemel olaylara müdahale edilmesi esnasında istenmeyen sonuçların meydana gelmemesi ve ilgisi olmayan vatandaşlara zarar gelmemesi açısından yapılacak müdahalenin sınırlı olabileceği, ayrıca daha önce de haklarında tahkikat yürütülen şüphelilerin hastaneye sevki sırasında PKK/KCK terör örgütü mensubu teröristler tarafından şüphelilerin bulunduğu İl Emniyet Müdürlüğü'nün servis aracına yönelik bombalı araç ile gerçekleştirilen saldırı neticesinde gözaltında bulunan üç şüpheli şahsın öldüğü ve bir güvenlik görevlisinin şehit olduğu, davanın önemi nedeniyle tutuklu sanığın adliyeye sevk işlemi esnasında terör örgütünce benzer eylemlerin gerçekleştirilme riskinin bulunduğu ve Diyarbakır ilinin sosyal ve siyasi konumu gereği güvenlik risklerinin sürekli olarak değişkenlik göstermesi nedeniyle kamu güvenliği bakımından yaşanması muhtemel tüm olumsuzlukların önüne geçmek adına, davanın naklinin uygun olacağı yönünde görüş belirtildiği,

Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 27/07/2017 tarihli ve 2017/10748-2/01 B.M. sayılı yazısında; halen atılı suçtan dolayı Kırıkkale F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan ...'ın, duruşmalara SEGBİS yoluyla katılmak istememesi, duruşmalara bizzat getirilerek savunma yapmak istemesi bu nedenle 14/03/2013 tarihinden bu yana tutuklu bulunan sanığın savunmasının alınamaması, mağdur/maktul ile şüpheli yakınları ve siyasi görüşlerine yakın kitlelerce davaya ciddi katılımın yapılabileceği, davanın içeriğinin terör konusu olması nedeniyle sanığın irtibatı veya iltisakı bulunduğu terör örgütü mensuplarınca davanın propaganda malzemesi haline dönüştürülmeye çalışılabileceği, alınacak ek güvenlik tedbirlerinin de yeterli olmayacağı ve üzücü olayların meydana gelme olasılığının bulunması nedeniyle davanın Diyarbakır dışında başka bir yere naklinin uygun olacağının bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no.lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki yukarıda belirtilen görüşler ve Adalet Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme sorumluluğunun bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği, ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı, kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin söz konusu olabileceği ve davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden geldiği anlaşılmakla, CMK'nın 19/2. maddesi

uyarınca Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/299 Esasında kayıtlı kamu davasının Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15689, Karar No: 2014/17618, Tarih: 11.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15689 E.  ,  2014/17618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/161062

Mahkemesi : Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/04/2012

Numarası : 2012/17 - 2012/325

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 03.05.1985 tarih ve 994 sayılı kararı ile sit alanı içerisindeki taşınmazlar üzerinde yer alan iskeleye izin almadan tadilat yaptığı ve denize bir metre mesafede kıyıyı çakıl taşları ve kum ile doldurmak suretiyle kıyının yükseltildiği iddiasıyla dava açıldığı, sanığın kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, ..... adlı restaurantı iki yıldır işletmekte olduğunu, işletmeye başladığı zamandan beri iskele üzerinde tadilat yapmadığını, sadece iskele üzerinde ahşapları değiştirmek suretiyle iskeleyi sağlamlaştırdığını, kıyıda dolgu işlemini yapmadığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında atılı suçlamayı kabul etmeyen sanığın, Luna Begonvil adlı restaurantın işletmecisi olmadığını, davaya konu restaurantın .... Turizm İnsaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından işletildiğini, restaurantta ücretli olarak çalışan işletme müdürü olduğunu savunduğu, mahkemece, kovuşturma aşamasında sanığın değişen beyanlarına ve suça konu işyerini işleten şirket vekilinin tamiratın şirket tarafından yapıldığını ve sanığın sadece restaurantta çalışan olduğuna dair beyanı ile kolluk tarafından yapılan araştırmada tamirat işini sanığın yaptırmadığı, şirketin yaptırdığı beyanına itibar edilerek sanığın beraatine, suç failinin tespiti ile ... ..Restaurant işletmecisi hakkında gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulmasına hükmedildiği anlaşılmakla;

Mahkemece, suç duyurusunun akıbeti sorulup, dava açılmış olması halinde incelenen dosya ile birleştirilmesine karar verilmesi, sonrasında; suç tarihi itibariyle Luna-Er Turizm İnş. Ltd. Şirketinin yetkililerinin kimlikleri ve inşai müdahaleye konu restaurantın işletmecisi olup olmadıkları, sanığın şirketteki görev ve yetki durumu, restaurant ile çevresinde inşai ve fiziki müdahalede bulunma hususunda kimin/kimlerin sorumlu olduğu hususları açıkça belirlenerek böylece maddi gerçeğin her türlü şüpheden uzak biçimde tespiti ile sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.