muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3177, Karar No: 2024/3088, Tarih: 02.05.2024

tarihlerde de aynı büfede kaçak alkol ve kaçak alkol yapımında kullanılan malzemeleri yakalattığı, alkollü içki perakende satış belgesinin bu sebepten dolayı iptal edildiği, yeğeni olan sanık ...'in üzerine perakende satış belgesi alarak aynı yerdeki faaliyetini sürdürdüğü, sanık ...'nin bu işyerinde kaçak alkol üretimi yaptığı, hatta bu üretimi büfenin altında bulunan gizli depoda yapıp pet şişelerin içine koyarak sattığının tespit edilmesi karşısında; sanık hakkında maktule karşı olası kastla öldürme suçunu işlediği sabit olmadığından İlk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak sanık ... tarafından işletilmekte olan büfede ve sanığın ikametinde ele geçirilen ve kaçak olarak yönetmelik hükümlerine aykırı şekilde üretildiği anlaşılan alkol ve alkol üretiminde kullanılan eşyaların aidiyeti, sanık ...'nin söz konusu büfede kaçak alkol üretip sattığının gerek tanık beyanlarıyla, gerekse kolluk araştırmaları ile tespit edilmiş olması, maktul ...'ın ölümüne neden olan alkolü 20.10.2020 günü sanık ...'nin işletmekte olduğu büfeden almış olduğunu özellikle maktulün hastaneye götürülürken kardeşi ... ve yeğeni ...'e bizzat söylemiş olması, yine tanıklar ..., ..., ..., ...'ın beyanlarından olay günü maktulün sanık ... tarafından işletilmekte olan büfeden alkol alıp içtiğinin anlaşılmış olması, alkol bağımlısı olan maktulün oturmakta olduğu mahallede sanık ... tarafından işletilmekte olan büfe dışında alkol temin edebileceği başka bir yerin bulunmaması, katılanlar ile sanık ... arasında herhangi bir anlaşmazlık ya da husumet bulunmaması gözetildiğinde katılanların sanık ...'ye iftira atmasını gerektirecek herhangi bir nedenin de bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'nin kaçak olarak üretip satmakta olduğu büfesinde olay günü maktule alkol verdiğinin ve maktulün bu alkolü içerek alkol zehirlenmesi sonucu hayatını kaybettiğinin sabit olduğu, sanığın kaçak olarak ürettiği alkollü içkinin insanları öldürebileceğini öngörmesine rağmen bu neticeyi umursamayarak, neticeyi göze alıp kabullenerek yargılamaya konu eylemini gerçekleştirmiş olması nedeniyle maktule yönelik olası kastla öldürme suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın maktule karşı işlediği sabit olan olası kastla öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, uygulanması mümkün olan lehe hükümlerin somut olaya tatbik edildiği, sanık hakkında belirlenen mevcut sonuç ceza miktarının, cezanın ertelenmesine ve seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilmesinde kanunî engel teşkil ettiği anlaşıldığından sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2022/583 Esas, 2022/3041 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42571, Karar No: 2015/36934, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/42571 E.  ,  2015/36934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5351 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 11510 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 10227,60 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 10227,60 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5351 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 11510 TL yapı bedeli ile 1282,40 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2120, Karar No: 2019/5822, Tarih: 27.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/2120 E.  ,  2019/5822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18/06/2019 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen karar 31.12.2013 tarihinde sanık ...'a tebliğ edilmesine karşın, sanık savunmanının CMK'nin 291/1. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 05.02.2014 tarihinde sunduğu dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, temyiz talebinin aynı Kanununun 298. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında açılan kamu davasında, alacağın tahsili amacıyla yakınana tehdit eyleminin gerçekleştiğinin belirtilmesi karşısında; sanığın eyleminin daha az cezayı gerektiren hal ve/veya yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracalığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 27/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15976, Karar No: 2012/21765, Tarih: 27.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/15976 E.  ,  2012/21765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yağma suçunu işledikten sonra yakında bulunan araca binerek uzaklaştığı ve yüklenen suçu birden fazla kişiyle işlediği halde hakkında TCY'nın 149/1-c maddesinin uygulanmaması temel ceza belirleme gerekçesi karşısında sonuca etkili bulunmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11954, Karar No: 2015/28966, Tarih: 28.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/11954 E.  ,  2015/28966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 62/1, 52/2 ve 50/1-a maddeleri gereğince 80 Türk lirası ve 3.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Asliye Ceza Mahkemesinin 06/01/2015 tarihli ve 2014/235 esas, 2015/9 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.05.2015 gün ve 2015-10352/32490 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2015 gün ve 2015/186612 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, annesini arama bahanesiyle mağdurun cep telefonunu alan sanığın, görüşmeyi yaptıktan sonra olay yerinden kaçması şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, sanığın eyleminin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 gün ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da açıklandığı gibi "hırsızlık" suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "güveni kötüye kullanmak" suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, annesini arayacağını söyleyerek mağdurdan geçici olarak aldığı cep telefonunu iade etmeyerek sattığının iddia edildiği olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 Esas- 2012/229 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanık ile şikâyetçi arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması için aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı kanunun 155/1. maddesinde yer alan güveni kötüye kullanma suçundan uygulama yapılması nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06.01.2015 tarih ve 2014/235-9 sayılı hükmünün aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7055, Karar No: 2016/10342, Tarih: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7055 E.  ,  2016/10342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı ... Kimya Sanayi Ticaret A.Ş. vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı şirket vekili tarafından sunulan 30.12.2015 tarihli dilekçe ile özetle; "...mahkeme hakiminin, tanıkların beyanlarını tutanaklara eksik yazdığını, bazı beyanları ise hiç yazmadığını, bu yöndeki itirazlarınında sürekli reddedildiğini, sert sözlerle ikaz edildiğini, 17.12.2015 tarihli oturumda davacı asilin aleyhte beyanda bulunduğu halde mahkeme hakiminin duymadığını belirterek tutanağa geçmediğini, kendilerinin ve diğer davalı ... vekilinin ısrarı üzerine asili yönlendirmek suretiyle yeniden soru sorup lehe beyanları tutanağa geçtiğini, davacının tüm tanıklara soru sormasına izin verildiği halde kendilerine izin verilmediğini, hakimin davacının davasına inanarak yargılama yaptığını, yargılama bitmeden kararını verdiğini, savunma haklarının kısıtlandığını, mahkeme hakiminin tarafsızlığından şüphe edildiğini..." belirterek reddi hakim talebinde bulunmuştur

Reddedilen hâkim tarafından, talebin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin reddine, reddi hakim isteyen davalının 550,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10.11.2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18885, Karar No: 2019/1912, Tarih: 22.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/18885 E.  ,  2019/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22/01/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dava yığılmasında reddedilen alacak kaleminin ayrıca değerlendirilerek, reddedilen manevi tazminat talebi nedeni ile red harcının mahsubu ile davacıya harç yükletilmesi davacı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacı dava dilekçesinde, diğer alacakların yanı sıra davalıya gönderdiği ihtarname masraflarının da tahsiline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece ihtarname masrafları ayrı bir alacak kalemi olarak hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece ihtarname masraflarının yargılama giderleri kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, ihtarname masraflarının ayrı bir alacak kalemi olarak tahsiline karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 1/g bendi ile 7 numaralı bendinin çıkartılarak, yerlerine;

“g- İhtarname masraflarının yargılama giderleri içerisinde değerlendirilmesine,

7- Davacının yaptığı 1.400,65 TL. harç masrafının tamamı ile 363,07 TL. ihtarname masrafı, 124,00 TL. PTT. masrafı ve 400,00 TL. bilirkişi masrafı toplamı 887,07 TL. yargılama giderinden, kabul/red oranına göre belirlenen 805,00 TL. sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı yararına belirlenen 2.037,00 TL. vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, 22.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13278, Karar No: 2014/698, Tarih: 20.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13278 E.  ,  2014/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2013/112-2013/325

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu İ.. M.. vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanunun 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 Sayılı Kanunun Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacakları haczedilmeyeceği gibi İSKİ’nin malları niteliği gereği kamuya tahsisli olduğundan haczedilemeyeceğini, öte yandan 2560 Sayılı İSKİ Kanunu’nun 27. maddesine göre İSKİ’ye ait mallar devlet malı sayıldığından yapılan haciz işlemlerinin İİK'nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 30.06.2010 tarihinden sonra hüküm altına alınan tazminat alacakları Yasa'nın kapsamında olduğundan, icra takibine dayanak teşkil eden ilamın karar tarihinin bu yasanın yürürlük tarihinden sonra olduğu, bu nedenle 5999 ve 6111 sayılı Yasa hükümlerinin kapsamında davacının alacaklarının haczedilemeyeceği, her ne kadar Anayasa Mahkemesi'nin 2010/83 Esas, 2012/169 Karar sayılı 01.11.2012 tarihli kararı ile 13.02.2011 günlü 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edilmiş ise de, iptal kararında iptal nedeniyle doğacak hukuksal boşluk kamu yararını ihlal edecek nitelikte görüldüğünden, Anayasa'nın 153. maddesinin 3. fıkrası ile 6216 sayılı Kanun'un 66. maddesinin 3 numaralı fıkrası gereğince bu maddeye ilişkin iptal hükmünün kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak 6 ay sonra yürürlüğe girmesi kararlaştırıldığından henüz iptal kararı yürürlüğe girmemiş olmakla, yürürlükte olan ve yukarıda bahsedilen kanun hükümleri gereğince bu nedenle şikayetin kabulüne, icra dosyasından konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak elkonulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız elkoyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.