muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21431, Karar No: 2015/36783, Tarih: 02.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/21431 E.  ,  2015/36783 K.**

* TARLADA MEYDANA GELEN EYLEM

* MEŞRU MÜDAFA VE ZORUNLULUK HALİ

* ZİLYETLİĞİN KORUNMASI

* HAKARET

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 981

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 25

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 129

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılanın kendisine ait fındıklardan toplamak istediğini savunması, katılanın ise sanığın tarlanın sınırını kendisine göre tarlasının içerisine girerek belirlediğini ileri sürmesi, 4721 sayılı Medeni Kanun’un 981. maddesindeki “Zilyet, her türlü gasp veya saldırıyı kuvvet kullanarak defedebilir. Zilyet, rızası dışında kendisinden alınan şeyi taşınmazlarda el koyanı kovarak, taşınırlarda ise eylem sırasında veya kaçarken yakalananın elinden alarak zilyetliğini koruyabilir. Ancak, zilyet durumun haklı göstermediği derecede kuvvet kullanmaktan kaçınmak zorundadır.” biçimindeki düzenleme karşısında, olayın meydana geldiği ve katılanın fındık topladığı yerin mülkiyetinin ve zilyetliğinin kime ait olduğunun araştırılması, sanığa ait olduğunun belirlenmesi durumunda, eylemin Medeni Kanun’un 981 ve TCK’nın 25. maddeleri kapsamında kalacağı gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle, tarlada meydana gelen tehdit eylemi de nazara alınarak sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

2-Bir numaralı bozmanın sonucuna göre, sanık hakkında hakaret eylemleri yönünden, TCK'nın 129. maddesinin ve ikinci tehdit eylemi yönünden de; aynı Kanunun 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1182, Karar No: 2017/7316, Tarih: 12.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/1182 E.  ,  2017/7316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya, istinaf başvurusu nedeniyle bölge adliye mahkemesince bir karar verilerek ilk derece mahkemesine iade edilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine de ilk derece mahkemesi tarafından Yargıtay’a gönderilmiştir.

HMK’nın 365. maddesi ve 366 maddesindeki açıklama uyarınca kıyasen uygulanacak 343 ile 346. maddeleri gereğince, temyiz dilekçesi kararı veren bölge adliye mahkemesinden başka bir mahkemeye verildiğinde, temyiz defterine kaydolunarak kararı veren bölge adliye mahkemesine iletilmeli, bölge adliye mahkemesi tarafından temyiz harçları tebliğ giderleri, temyizin süresinde yapılıp yapılmadığı, kesin bir karara ilişkin olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilip sonucu uyarınca işlem yapılarak, neticesinde dosya temyiz incelemesi için kararı veren bölge adliye mahkemesi tarafından Yargıtay’ın ilgili hukuk dairesine gönderilmesi gerekirken, dosya ilk derece mahkemesi tarafından Dairemize gönderilmiştir.

Görülmekte olan davada ilk derece mahkemesi tarafından yukarıda açıklanan belirlemeye uyulmadığı gibi, dosya doğrudan ilk derece mahkemesi tarafından Dairemiz’e gönderildiği için UYAP işletim sistemindeki düzenleme nedeniyle Dairemizin esasına temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararı yerine, ilk derece mahkemesinin kararının kaydı zorunluluğu doğmuş, ayrıca bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi de UYAP’da görüntülenememiştir. Mevcut haliyle temyiz işlemlerine devam edilmesi halinde Dairemizin vereceği temyiz kararının ilk derece mahkemesinin kararına ilişkin olacağı gibi bir sonuç doğacak, kararlardaki kayıt karmaşasının yanı sıra bölge adliye mahkemesi başkan ve üyeleri hakkında kanun yolu değerlendirme formu (not fişi) de düzenlenemeyecektir.

Belirtilen nedenlerle usul ve kanuna uygun temyiz kayıt işlemlerinin yapılabilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/3599, Karar No: 2018/14783, Tarih: 22.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/3599 E.  ,  2018/14783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...'ın malvarlığının mirasçılar arasında paylaşımı noktasında sorun yaşanmaması için kendilerini temsil etmesi hususunda davalı ile anlaştıklarını, 156 ada 48 ve 197 ada 109 parsel sayılı taşınmazları temsil edilme amacıyla davalıya devrettiklerini ileri sürerek dava konusu taşınmazlardaki davacının tecavüzünün önlenmesi ve payları oranında tapu kaydının iptali ile tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davacıların dava konusu taşınmazlar üzerindeki miras haklarından ivaz karşılığında feragat ettiklerini, davacıların taşınmazlardaki miras hisselerini maddi bedellerini ödemek suretiyle satın aldığını, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/235 Esas ve 2005/177 Karar sayılı kararı ile davacıların paylarının adına tescil edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, aradan uzun süre geçtikten sonra davacıların dil bilgilerinin zayıf olduğu iddiasının tek başına mahkeme huzurundaki kabul beyanlarını ve konsolosluk aracılığıyla gönderdikleri feragatnameyi geçersiz kılmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalı vekilinin 03.06.2015 tarihli celseye mesleki mazereti nedeniyle katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi sunduğu, davacılar vekilinin de mazeret bildirmeksizin katılmadığı, anılan celse tahkikatın bitirilmesine karar verilip sözlü yargılamaya geçilerek yargılamaya devam edildiği ve davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem taşımaktadır.

Yazılı yargılama usulünde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp, açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemlidir.

Hemen belirtilmelidir ki, hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem taşımaktadır.

Yazılı yargılama usulünde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp, açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemlidir.

Bu ilkeler, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 184. ve 186. maddelerinde yapılan düzenlemelerle hüküm altına alınmıştır. HMK'nin 184. maddesinde açıkça; Hâkimin, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz vereceği, mahkemenin tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini, taraflara tefhim edeceği, yine aynı Kanunun 186. maddesi hükmü ile de; mahkemenin tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği, taraflara çıkartılacak davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkeme de hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunu bildireceği, mahkemenin sözlü yargılamada tarafların son sözlerini sorarak hükmünü vereceği düzenlenmiş olup, anılan düzenlemeler emredici niteliktedir.

Somut olayda, söz konusu ilkeler dikkate alınmadan sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca, HMK'nin 184. maddesi hükmü gereğince, tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için taraflara söz verilip tahkikatın bittiği tefhim edildikten sonra, taraflara sözlü yargılama için duruşmanın başka bir güne bırakılmasını isteyip istemediklerinin sorulması, talep halinde başka bir gün tayin edilmesi; başka bir duruşma gününü istememeleri halinde sözlü yargılama aşamasına geçilerek aynı Kanunun 186. maddesi gereğince taraflara sözlü yargılama yoluyla beyanda bulunma hakkı verilmesi, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, değinilen yasal düzenlemeler gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmadığından anılan yasal düzenlemeler gözetilerek usulü hükümler yerine getirilmek ve ondan sonra hüküm oluşturulmak üzere karar bozulmalıdır.

Davacıların bu yöne değinen ve yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40773, Karar No: 2017/17071, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40773 E.  ,  2017/17071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8253, Karar No: 2023/6667, Tarih: 24.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8253 E.  ,  2023/6667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/163 E., 2015/54 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/163 Esas, 2015/54 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci

fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı yasanın 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, ve beşinci fıkrası ile 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü katılan mağdure ...'nin ikametinden ekmek almak için çıkarak bakkala yürüdüğü sırada yolda karşılaştığı suça sürüklenen çocuk ...'in, mağdureye "gel" diyerek yanına çağırdığı ve elinden tuttuğu, elinden tutarak götürmeye çalıştığı, katılan mağdurenin suça sürüklenen çocuk ile gitmek istememesi üzerine suça sürüklenen çocuk'nin "gelmezsen seni döverim" diyerek katılan mağdureyi tehdit ettiği, akabinde katılan mağdureyi çekiştirerek suç konusu inşaat halindeki boş evin merdivenleri altındaki boşluğa götürdüğ ve yere yatmasını istediği, mağdurenin yere yatmak istememesi üzerine suça sürüklenen çocuğun, mağdure ...'yi zorla sırt üstü yatırdığı, sonra beyanı uyarınca ters çevirdiği ve kıyafetleri üzerinden poposuna ellediği ve eşofmanını çıkarmadan elini eşofmanından "poposuna soktuğu" daha sonra poposunun üzerine oturduğu, akabinde mağdurenin üzerinden kalkan suça sürüklenen çocuk ... ...'in mağdureye "önce ben gideceğim ..., sen sonra git, seni buraya getirdiğimi kimseye söyleme, söylersen seni gebertirim." ifadelerini kullanarak olay yerinden ayrıldığı, katılan mağdurenin iftira atmasını gerektirecek derecede bir husumet bulunmadığı, yaşı küçük katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, katılan mağdure beyanlarını samimi bulduğuna yönelik uzman bilirkişi görüşü ve katılan mağdurenin suç atmasına neden olacak veya ifadelerine itibar etmeye engel teşkil edecek ruhsal bir bozukluğunun bulunmadığına dair Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 02.03.2015 tarih ve 2015/149 sayılı raporu karşısında suça sürüklenen çocuğun suçtan kurtulmaya yönelik bu savunmasına itibar edilmemiş ve suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile ikinci fıkrasının birinci cümlesi gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suç tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğinin tespiti için alınan 07.05.2014 tarihli raporda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, söz konusu eksiklik giderildikten sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Tebliğname Yönünden

Gerekçenin (A ve B) bölümünde açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/163 Esas, 2015/54 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/163 Esas, 2015/54 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2802, Karar No: 2020/7750, Tarih: 26.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2802 E.  ,  2020/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen davada, ... ’nin sürücüsü olduğu araç ile seyri sırasında anayolun hemen kenarında bulunan ilköğretim okulunda öğrenim gören ... isimli öğrencinin aniden yola çıkması nedeniyle çocuğa çarpmamak için aracı yolun kenarına doğru yönelttiğini, yolun kenarında bulunan ancak nizami olmayan ve kazaya karşı önlem alınmamış menfes (bariyer olmaması) nedeniyle kazanın meydana geldiğini, kaza sonucu araç içerisinde bulunan ... ’nin ve ...’ın öldüğünü, davacılar ... ile ...'nin ağır bir şekilde yaralandığını, yol bakım çalışmalarının yapılmamış olmasından dolayı yolun içinde bulunduğu durumdan trafik işaret ve levhalarının görünür şekilde, yerinde ve yeterli olarak yolda yer verilmemiş olmasından ve standartlara aykırı olarak dere yatağına yapılmış ve bu halde bırakılmış olan menfezden dolayı davalı Karayolları Genel Müdürlüğünün kusurlu olduğunu, dava konusu kazanın gerçekleştiği yerin anayol olması ve anayol kenarına ilköğretim okulu yapılmış olması, şehirler arası trafiğin bulunduğu bir anayolun hemen kenarında ilköğretim okulunun yapılmış olmasının başlı başına

bir kusur olmasının, yapılması gereken işaret ve düzenlemelerin yapılmamış olması, öğrencinin tek başına anayola çıkmasını engelleyecek herhangi bir tedbir alınmamış ve görevlendirme yapılmamış olması, yoldan karşıya geçişlerde öğrencilerin güvenliği için gereken önlemlerin alınmamış olması nedeniyle davalı Milli Eğitim Bakanlığının kusurlu olduğunu, ... 'ın kazaya karışan aracın maliki olması sebebi ile davalı ...Ş.'nin trafik sigortacısı olması sebebi ile sorumlu olduğunu, kazanın meydana gelmesinden dolayı asli kusurun yaya/öğrenci ...’a ait olup bu zararlardan dolayı velayeten anne ve babasının sorumlu olduğunu açıklayıp maddi – manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekili, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili, davalı ...Ş vekili, davalı ... ve davalı ... davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekili, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili, davalı ...Ş vekili, davalı ... ve davalı ... davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Dairenin 15.03.2018 gün, 2015/8493 Esas – 2018/2621 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl davada; 3.437,68 maddi tazminatın davalılar Ak Sigorta A.Ş. ile ...'a velayeten davalı ... ve ...'dan müştereken müteselsilen tahsiline, diğer maddi tazminat taleplerinin vazgeçme nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, 1.500,00 TL manevi tazminatın ...'a velayeten davalı ... ve ...'dan tahsiline, birleştirilen davada 2.282,76 TL maddi tazminatın davalılar Ak Sigorta A.Ş. ile ...'a velayeten davalı ... ve ...'dan müştereken müteselsilen tahsiline, diğer maddi tazminat taleplerinin vazgeçme nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, 1.500,00 TL manevi tazminatın ...'a velayeten davalı ... ve ...'dan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalılar ..., ... ve ... tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Davalılar ..., ... ve ...'ın manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2019 tarihinden itibaren 3.200,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup asıl ve birleştirilen davada kabulüne karar verilen 1.500,00 TL manevi tazminat yönünden karar kesin

niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalıların temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalılar ..., ... ve ...'ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre davalılar ..., ... ve ...'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ... ve ...'ın temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ... ve ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 241,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ..., ... ve ...'dan alınmasına 26/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.