muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9913, Karar No: 2021/12764, Tarih: 27.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9913 E.  ,  2021/12764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 2014/700 Esas, 2015/412 Karar sayılı kararının 09.09.2015 tarihinde kesinleştirilmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 11.06.2017 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli ve 2018/184 Esas, 2018/767 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03.03.2021 tarihli ve 2021/1312 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2021 tarihli ve 2021/35895 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın, dosyanın diğer mağduru Mahircan Divar’a yönelik eylemi nedeniyle üzerine atılı kasten yaralama suçu yönünden mahkumiyetine dair anılan Mahkeme kararının istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2019/1276 Esas, 2019/1847 sayılı kararında yer alan, "…Gerekçeli kararın sanığın askerlik görevini yapması nedeniyle bizzat veya 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usule uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği, böylece denetim süresinin de başlamadığı dikkate alındığında yazılı şekilde hüküm kurulması,..." şeklindeki gerekçe ile kasten yaralama suçu yönünden Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli kararının kaldırılmasına ve hükmün açıklanmasına yer olmadığına ilişkin karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

Sanığın mağdur ...'a yönelik eylemi yönünden yapılan incelemede; Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın yokluğunda verilen 28.04.2015 tarihli kararın, sanığın doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi gereğince “ ...”adresine yapılan tebliğin sanığın askerde olması nedeniyle iade olması neticesinde, aynı adrese anılan Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilerek kesinleştirilmiş ise de, Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına dair Yönetmeliğin 22. maddesindeki “(1) Er ve erbaşlara yapılacak tebliğ, kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılır.(2) Nöbetçi amiri veya subayı, tebliğ memurunun en yakın üste tebliğ yapmasını temin eder.” şeklindeki düzenleme uyarınca tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu, mağdur ...’a yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan sanığın cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2015 tarihli kararının kesinleşmediği cihetle, hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenen dosya kapsamına göre; Mahkemece 11.10.2018 tarihli karar ile sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hüküm açıklanmış ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesi usulüne uygun olmadığından hükmün açıklanmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten basit yaralamadan Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli ve 2018/184 Esas, 2018/767 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4875, Karar No: 2022/5779, Tarih: 11.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4875 E.  ,  2022/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, ancak işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen davada ise fark ücret, yol ve yemek yardımı ile... alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili ve davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; tanıkların fazla çalışma yapıldığını ve resmî tatillerde çalışıldığını beyan ettiklerini, davacının arıza bakım teknisyeni olarak çalıştığını, yapılan işin mahiyeti gereği özellikle kış aylarında arızanın yoğun olduğunu, kesintilerin sık yaşandığını, tanıkların yeminli olarak dinlendiklerini, yemine rağmen gerçeğe aykırı beyanda bulunulması durumunda mahkemece suç duyurusunda bulunulması gerektiğini fakat bu yola gidilmediğini, tanık beyanlarına itibar edilmesi gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, asıl ve birleşen davada husumetten ret kararı verilmesi gerektiğini, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacının yüklenici firma çalışanı olduğunu, davacı ile Şirket arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, bilirkişinin yanlış ve hatalı hesaplama yaptığını, davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ilave tediye ücreti, yıllık ücretli izin ve ücret alacağının bulunmadığını ve ıslaha karşı zamanaşımı defin dikkate alınmadığını ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 09.07.2020 tarihli ve 2019/6158 Esas, 2020/9301 Karar sayılı ilâmıyla; davacının yol ve yemek ücretine ilişkin olarak çalıştığı alt işveren şirketlerle yapılan ihale sözleşmesi ve idari şartnameler ve davacının yaptığı işe göre her bir sözleşme döneminde çalışmaya dayanak hizmet alım sözleşmeleri, teknik ve idari şartnameler ile hizmet sözleşmeleri sair ekleri ile bordrolarının bilirkişilerce incelenmesi, bu şekilde davacının yol ve yemek ücretinin belirlenememesi hâlinde davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı ve gidiş geliş toplu taşıma ücretinin sorularak ve davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı günlük yemek ücreti konusunda emsal araştırması yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği; fark ücret alacağına ilişkin olarak ise hizmet alım sözleşmeleri ve ekleri ile şartnameler getirtildikten sonra davacının ücretinin belirlenmesine esas teşkil eden düzenlemeler tetkik edilerek sonuca gidilmesi gerektiği; kabule göre de birleşen davaya ilişkin dava dilekçesinin davalılara tebliğ edilmesi ve davalıların cevap süresi beklenerek yargılamaya devam edilmesi gerektiği yönündeki gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"... bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, DEDAŞ ile davacının çalıştığı tüm alt işverenler arasındaki teknik ve idari şartnameler ile hizmet alım sözleşmeleri celp edilmiş, emsal yol ve yemek ücret araştırmaları yapılmış, birleşen davaya ilişkin dava dilekçesi davalılara tebliğ edilmiştir.

...

Fark ücret alacağı bakımından inceleme yapıldığında;

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"... bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, DEDAŞ ile davacının çalıştığı tüm alt işverenler arasındaki teknik ve idari şartnameler ile hizmet alım sözleşmeleri celp edilmiş, emsal yol ve yemek ücret araştırmaları yapılmış, birleşen davaya ilişkin dava dilekçesi davalılara tebliğ edilmiştir.

...

Fark ücret alacağı bakımından inceleme yapıldığında;

İşçinin ücretinin tam ve eksiksiz ödendiğini ispat işverene aittir. Davacının, davalı ...Temizlik Gıda Elektrik Makine Teknik Servis Hizmetleri Sanayi Ve Ticaret Anonim Şirketi uhdesindeki çalışmalarında 2914 ve 2015 yıllarında asgari ücrete yapılan zam oranında ücretinde artış yapılır iken 2016 yılınd asgari ücrete yapılan %30 zammın aksini ücretinde yalnızca %8 oranında artış yapıldığı idiasında olduğu anlaşılmaktadır. Somut olayda elektrik teknisyeni olarak çalışan davacının, 2011/143991 ihale kayıt numaralı sözleşme ve tanık beyanları uyarınca asgari ücretin %60 fazlasına çalıştığı, 01.01.2016-31.05.2016 tarihleri arasındaki dönemde asgari ücret artış oranı dikkate alınarak ücretinin ödenmesi gerekir iken, asgari ücret artış oranı dikkate alınmadan ödeme yapılmış olması sebebiyle bozma öncesi ve bozma sonrası 09.08.2021 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan miktarda ücret farkı alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Yol ve yemek ücret alacağı bakımından inceleme yapıldığında;

...

... Neticeten, davalının yemek ve yol ücreti ödemesi gerektiği anlaşıkmış, ödenecek yemek ve yol yardımının miktarının sözleşmeler ile belirlenemediği sabit görülmüş olup, mahkemece ilgili oda ve kurumlara müzekkere yazılarak, davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı ve gidiş geliş toplu taşıma ücreti ve yine davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı günlük yemek ücreti konusunda yapılan emsal araştırması mucibinde, davacının banka hesabına yatan tutarların, davacının asgari ücretin %60 fazlasına tekabül eden ücretine ulaşmadığı, yani eksik ödenen dönemlerde davacının yol ve yemek ücreti almadığı kabulüyle 09.08.2021 tarihli bilirkişi raporunda yapılan yol ve yemek ücreti hesabı hüküm vermeye ve denetime elverişli görülerek taleplerin kısmen kabulüne dair aşağıdaki gibi karar verilmiştir.

EKAT alacağı bakımından inceleme yapıldığında;

Davalı Dedaş ile alt işverenler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde, davalı Dedaş bünyesinde çalışacak 15. Maddede sayılı personellerin ( davacı gibi teknisyenler dahil,) ... belgesine sahip olmasının şart koşulduğu, yine sözleşmelerin 7.1 madddesinde... eğitim bedellerinin yüklenici alt işverenlere ait olduğunun kararlaştırıldığı anlaşılsa da davacı taraf... eğitim giderlerinin miktar ve nev'ini somutlaştırmadığı, bedellerin kendisi tarafından ödendiğini de ispat edemediği anlaşılmakla... alacağı talebinin reddi gerekmiştir." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Davacı işçinin yol ve yemek yardımı alacaklarının bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "Ücret ve ücretin ödenmesi" kenar başlıklı 32 nci maddesinin sekizinci fıkrası şöyledir:

"Ücret alacaklarında zamanaşımı süresi beş yıldır."

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosya kapsamının değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesine göre, ayrı ayrı açılmış davaların aralarında bağlantı bulunması hâlinde birleştirilerek bakılmaları mümkündür. Ancak birleştirme kararı, taraflar arasındaki uyuşmazlığı esastan çözümleyen bir karar değildir. Bu karar, sadece birleştirilen davaların yargılama safhalarının müşterek cereyan etmesi sonucunu doğurup, her dava ayrı ayrı hükme bağlanmalıdır. Davaların birbirlerinin içerisinde erimesi, tek bir davaya dönüşmesi gibi bir durum söz konusu değildir. Başka bir anlatımla, birleştirmeye konu davalar bağımsız olma niteliklerini korurlar.

3. Mahkemece bozma doğrultusunda birleşen davanın dava dilekçesinin davalılara tebliğ edildiği, davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilinin süresi içinde zamanaşımı definde bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Dosya kapsamına göre; davacı yol ve yemek ücret alacağını talep ettiği birleşen davasını 06.06.2017 tarihinde açmış olup 4857 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi gereğince davacının bu alacaklarının 06.06.2012 tarihinden itibaren hesaplanması gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15.06.2011 tarihinden itibaren hesaplanması hatalıdır. Birleşen davada zamanaşımı defin birleşen dava tarihine göre dikkate alınması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir..

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14203, Karar No: 2017/1837, Tarih: 02.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14203 E.  ,  2017/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

31.12.2013 tarihli duruşma gününün şikayetçi vekiline usulüne uygun olarak bildirilmemesine rağmen, duruşmaya gelmediği ve mazerette bildirmediği gerekçesiyle yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29928, Karar No: 2015/31781, Tarih: 25.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/29928 E.  ,  2015/31781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Aydın 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/136-2014/90

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde çalışması süresince fazla mesai yaptığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığını ayrıca yıllık ücretli izinlerinin kullandırmadığını, bunlara ek olarak 11.04.2013 tarihinde davalı işyeri sorumlu Müdürü H.. E.. ve Muhasebeci K.. D..'in ambardaki yaklaşık 48.000,00 TL değerindeki malzeme açığının sorumluluğunun müvekkiline yüklendiğini bu nedenlerle 12.04.2013 tarihi mesai bitimi itibariyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/Il-b ve 24/ll-e fıkrası gereği iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili davalı işyerinde 01.06.1999 tarihinden itibaren depo sorumlusu olarak çalışmaya başladığını, 01.01.2013-09.04.2013 tarihleri arasında sorumluluğunda bulunan depoda kendisine teslim edilen malların sayımının yapıldığını ve kayıtlar üzerinden karşılaştırma yapılması sonucunda 48.129,21 TL'lik ürünün depoda eksik olduğunun saptandığını, bunun üzerine davacının yazılı ya da sözlü bir açıklama yapmadan işyerini terkettiğini; bu nedenle davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e maddesi gereğince feshedildiğini, davalı işyerinde genelde fazla mesai yapmadığını, işlerin yoğunluğu nedeniyle yapılması halinde ise fazla çalışma ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini, işyerinde bayramlarda çalışılması halinde ücretlerin bordrolara yansıtılarak ödendiğini, aynı şekilde hafta tatilinde fazla çalışma yapıldığında fazla çalışma ücretlerinin bordrolara yansıtıldığını, davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin hangi tarafça feshedildiği, feshin haklı olup olmadığı, buna bağlı olarak da davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin hangi tarafça feshedildiği, feshin haklı olup olmadığı, buna bağlı olarak da davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Fesih bildirimi bir yenilik doğuran hak niteliğini taşıdığından ve karşı tarafın hukukî alanını etkilediğinden, açık ve belirgin biçimde yapılmalıdır.

Somut olayda; davacı 12.04.2013 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesini "...işyerinin ambarında yaklaşık 48.000,00 TL değerinde malzeme açığının çıkması ve bunun sorumluluğunun kendisine yükletilmesi ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle İş Kanunun 24/II-b ve 24/II-e bentlerine göre..." feshettiğini bildirmiştir. Söz konusu ihtarname davalı işverene 17. 04. 2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı işveren ise 15.04.2013 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesini “...davacının sorumluluğu altında bulunan depoda davacıya teslim edilen malların sayımı yapılarak, kayıtlar üzerinden karşılaştırma yapıldığında 48.129,21 TL'lik ürünün depoda bulunmadığının tespit edildiğini, davacının bu hususta yazılı ve sözlü açıklama yapmayarak işyerini terk ettiğini, bu nedenlerle 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e maddesi gereğince...” feshedildiğini savunmuştur. Söz konusu ihtarname davacıya 19.04.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Fesih bildirimlerinin tebliğ tarihlerine göre davacı işçinin feshe yönelik irade beyanının davalı işverene daha evvel ulaşmasıyla, hukuki sonuç doğuracağı kabul edilmelidir. Davacı işçinin fesih bildiriminde belirttiği fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi davacıya haklı fesih imkanı verir. Mahkemece fazla çalışma ücretlerinin bulunduğu tespit edilip hüküm altına alındığına göre davacı işçinin feshi haklı sebebe dayanmaktadır. Bu sebeple davacının kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasında yaz ayları için esas alınan çalışma süresi konusunda uyuşmazlık vardır.