muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27107, Karar No: 2017/11719, Tarih: 29.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/27107 E.  ,  2017/11719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, tıp merkezinin 2011 yılında kendi isteği ile kapatıldığını, davalı kurum tarafından sağlık merkezine, hasta ...'nun ...Tıp merkezini tanımadığını ve hiç gitmediğini belirtmesi üzerine 20.000TL cezai şart uygulandığını, cezai şart işleminin haksız olduğunu, tıp merkezinin isminin işlem tarihinde "Özel ... Polikliniği" olduğunu, bu nedenle hastanın bu şekilde beyanda bulunmasının normal olduğunu ve şahsın daha sonra şikayetinden feragat ettiğini, davalı kurumun cezai şart işleminin hukuka aykırı olduğunu belirterek uygulanan 20.000TL cezai şart işleminden şimdilik 10.000 TL lik kısmının haksız olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmesini istemiş; 19.03.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 20.000TL olarak artırmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davalı idarenin 02.05.2011 tarih, 7551033 sayılı kararına istinaden uygulanan ceza-i işlemin iptaline, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafından uygulanan, ceza-i işlemin iptali talebine ilişkindir. Davalı kurum, kurum sigortalısı ...'nun davacı şirkete ait tıp merkezinde tedavi olmuş gibi gösterilmesi ve hiç kullanmadığı ilaçlarla ilgili sigortalı adına reçete düzenlenmesi sebebiyle cezai şart uygulandığını savunmuş; alınan hasta beyanında, fatura tarihlerinde ve bunların dışında hiçbir tarihte davacı merkeze başvurmadığını belirttiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, 25.02.2014 tarihli Sayıştay Emekli Uzman Denetçisi ...'in hazırladığı bilirkişi raporu, 30.06.2014 tarihli ek rapor ve 16.01.2015 tarihli Eczacı ..., iç Hast ve Gastroent. Uzm. Dr. ..., Emekli Sayıştay Denetçisi ...'in hazırladığı bilirkişi heyeti raporu dosyaya kazandırılmak suretiyle ve belirtilen görüşler benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Davaya konu hasta ...'nun dosya içerindeki ifadeleri incelendiğinde, 13.12.2010 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçesinde, "Diyabet hastasıyım, ... insülin kullanmaktayım. Dozum 26.11.2010 tarihinde sona ermekteyken, tanımadığım bir eczaneden (... Eczanesi) 13.11.2010 tarihinde söz konusu ilacımın, haberim olmaksızın alındığını öğrendim. 13.11.2010 tarihi Cumartesi günüdür; TBMM Toplantıları nedeniyle 08-14 Kasım 2010 tarihleri arasında Antalya'daydım. İlacımın dozu bittiği için TBMM'deki doktora ilacımı yazdırdım fakat hiçbir eczaneden alamadım." demiş; yine davalı kuruma verdiği 28.12.2010 tarihli ifadesinde; Özel ... Tıp Merkezine 28.05.2010 ve 13.11.2010 tarihlerinde gitmediğini, nerede olduğunu bilmediğini, muayene ve tedavi olmadığını belirtmiştir. Adı geçen hastanın çalıştığı kurum ile yapılan yazışmalarda da, 9-14 Kasım 2010 tarihleri arasında Antalya'da görevli olduğu teyit edilmiştir. Ancak anılan hasta kuruma verdiği 06.01.2011 tarihli imzası inkar edilmeyen dilekçe ile "28.12.2010 tarihinde müdürlüğünüz tarafından daha önce vermiş olduğum dilekçem için çağrılmıştım. Bana Özel ... Tıp merkezini tanıyıp tanımadığım sorulmuştu ve isim karışıklığından dolayı tanımadığımı belirtmiştim. Bahsedilen yeri ben Özel ... polikliniği olarak bildiğim için yanlış beyanda bulunmuş oldum. Daha önce ... Tıp Merkezine gitmediğimi belirtmiş olduğum ifademden feragat etmek istiyorum. Merkez hakkında herhangi bir şikayetimin olmadığını dile getirip devamlı gidip muayene olup ilaçlarımı yazdırdığım yerin burası olduğunu belirtmek istiyorum. Merkezin vermiş olduğu hizmet ve davranışlardan çok memnunum. Şikayetimi geri alıp isim karışıklığından kaynaklanan sorunların giderilmesini ve gereğinin yapılmasını arzederim." demiştir. Tüm bunlar üzerine anılan hasta mahkemece tanık olarak dinlenilmiş ve 09.05.2014 tarihli celsede; "Sosyal Güvenlik Kurumu Beşevler Sağlık Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğüne yazılan 06/01/2011 tarihli ..

. Merkezin vermiş olduğu hizmet ve davranışlardan çok memnunum. Şikayetimi geri alıp isim karışıklığından kaynaklanan sorunların giderilmesini ve gereğinin yapılmasını arzederim." demiştir. Tüm bunlar üzerine anılan hasta mahkemece tanık olarak dinlenilmiş ve 09.05.2014 tarihli celsede; "Sosyal Güvenlik Kurumu Beşevler Sağlık Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğüne yazılan 06/01/2011 tarihli ... imzalı dilekçedeki imza bana aittir, dilekçeyi Sosyal Güvenlik Kurumuna ben vermedim, ben diyabet hastasıyım, TBMM Dış İlişkiler Protokol Daire Başkanlığında Tercüman olarak görev yapıyorum, 2010 yılı Kasım ayında 10 gün süre ile Antalya'da seminerde görevli idim, şu anda seminerin tam tarihini hatırlamıyorum, seminer dönüşü Ankara'ya geldiğimde, Meclisteki doktora ilaçlarımı yazdırdım, ben davacı şirketin sahibi olduğu tıp merkezinde muayene olmadım, ilaçlarımı almak için ...ı'daki ... Eczanesinden almak istediğimde, ilaçların başkası tarafından alındığını, Sosyal Güvenlik Kurumuna başvurmamı söylediler, bunun üzerine SGK ... Şubesine başvurdum, bir müddet sonra SGK ... Şubesinden beni çağırdılar, oradaki hanım bana doktoru tanıyıp tanımadığımı sordu, ben doktoru tanımadığımı ve belirtilen tıp merkezinde muayene olmadığımı söyledim, reçetenin arkasındaki imza da bana ait değildi, ben davacı şirkete ait ... Tıp Merkezinden veya ... Tıp Merkezine muayene olmadım, benim adıma bu merkezden reçete düzenlettirmedim, yerini dahi bilmiyorum, 06/01/2011 tarihli dilekçenin içeriğini kabul etmiyorum, dilekçe bilgisayarla yazılmıştır, bana dilekçenin imzalatıldığı tarih 06/01/2011 olabilir, şu anda ismini vermediğim bir şahıs, bu dilekçeyi bana getirdi, imzalarsan iyi olur dedi, kendisinin eski parlementer olduğunu söyledi, ben de mecliste çalıştığım için dilekçeyi imzaladım, Ben davacı Tıp Merkezine hiç bir şekilde gitmedim, ancak benim TC. kimlik bilgilerim veya diğer bilgilerimin nereden alındığını bilmiyorum." demiştir.

Davaya konu cezai işlemin temelini oluşturan hasta ifadesi bu kadar açık olmakla, Özel Sağlık Hizmeti Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 5.1.1 maddesinin ihlal edildiğinin kabulü gerekirken, mahkemece bilirkişi raporu temini ile yorum yoluyla, cezai işlemin iptali gerektiğinin benimsenmesi ve buna göre davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17321, Karar No: 2018/2794, Tarih: 17.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17321 E.  ,  2018/2794 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, daval.....’ in okul açmak için ....’ e geldiğini, davacı şirket tarafından bu davalıya okul malzemeleri, personel eğitim hizmeti, inşaat danışmanlık hizmeti, kiralanan araç ücreti gibi kalemler altında ödemeler yapıldığını, davalının hizmet ve mal bedellerini davacıya ödemediğini, okul faaliyete geçtikten sonra hisselerini diğer davalı .....ye devir ettiğini ileri sürerek, davalıya yapılan ödemelerin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..... vekili, davacı tarafından düzenlenen faturaların hiç birisinin davalıya tebliğ edilmediğini, davacının iddia ettiği mal ve hizmetlerin davalı tarafından alınmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir..

Davalı ......davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından davalılara davaya konu malın teslim olunduğu veya hizmetin verildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/18597, Karar No: 2015/26195, Tarih: 03.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/18597 E.  ,  2015/26195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikâhlı evli iken, sanık ...'nin ölen babasından yetim maaşını alabilmek için 27/06/2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'den maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikâhlı evli iken, sanık ...'nin ölen babasından yetim maaşını alabilmek için 27/06/2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'den maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37194, Karar No: 2017/16454, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37194 E.  ,  2017/16454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/993, Karar No: 2022/43, Tarih: 10.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/993 E.  ,  2022/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : VAN Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Van 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26/11/2019 tarihli, 2018/332 esas ve 2019/298 sayılı kararı

2) İstinaf başvurularının esastan reddi;Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 16/06/2020 tarihli, 2020/838 esas ve 2020/587 sayılı kararı Kararlar: Temyiz isteminin reddi;

a) Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin24/11/2020 tarihli, 2020/838 esas ve 2020/587 sayılı ek kararıile, (Sanık ... hakkında)

b) Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 25/01/2021 tarihli, 2020/838 esas ve 2020/587 sayılı ek kararı ile, (Sanık ... hakkında)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler ve "temyiz isteminin reddine" ilişkin ek kararlar sanık ... müdafii ve sanıklar tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamından, sanık ... hakkında istinaf incelemesi sonucu verilen "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin hükmün, 22/05/2018 tarihli genel vekaletnameye dayanan yetki belgesi ile sanığı kovuşturma aşamasında temsil eden Av. ...'a 29/06/2020 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, süresi içerisinde temyiz edilmediğinden 15/07/2020 tarihinde kesinleştirildiği; sanık ...'in ise söz konusu ilamın infazı için 30/10/2020 tarihinden itibaren bulunduğu Ceza İnfaz Kurumları aracılığı ile gönderdiği 09/11/2020 ve 20/01/2021 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminde bulunması üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nce verilen 25/01/2021 tarihli "temyiz isteminin reddine" ilişkin ek kararı, süresi içerisinde 01/02/2021 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; söz konusu ek karar ve temyiz isteminden önce 15/01/2021 tarihinde düzenlenen tebliğnamede sanık ... hakkında görüş bildirilmediğinden, ek tebliğname düzenlenmesi konusunda gereğinin takdiri için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12327, Karar No: 2019/15303, Tarih: 03.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12327 E.  ,  2019/15303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 1.000,00 TL dahil adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17999, Karar No: 2020/16142, Tarih: 12.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/17999 E.  ,  2020/16142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanık ...'ün hazırlık aşamasında, olay günü sanığın müştekiye bıçakla saldırdığını beyan edip tehdit eyleminden bahsetmemesi, kovuşturma evresinde de yine sanığın tehditte bulunduğuna yönelik bir anlatımının olmamasına karşın, 11.02.2013 tarihli ifadesinde sanığın elinde bıçakla müştekiyi tehdit ettiğini belirtmesi, tanık ...' ın da soruşturma aşamasında sanığın müştekiyi bıçakla tehdit ettiğini, kovuşturma evresinde ise tehdit etmediğini beyan etmesi karşısında; tanıkların aşamalardaki beyanları arasında bulunan çelişkiler yöntemince giderildikten ve hangi beyana hangi nedenle itibar edildiğinin tartışılmasından sonra, sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre ise;

a-Sanığın kardeşi olması nedeniyle tanıklığa engel kan hısımlığı bulunan tanık ...'a tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı hatırlatılmadan dinlenilmesi suretiyle, CMK’nın 45 ve 51. maddelerine aykırı davranılması,

b-Sanığın Adana 7.Asliye Ceza Mahkemesi'nin hırsızlık suçundan dolayı 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti yerine, daha hafif cezaya dair, Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası nedeniyle hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilerek, TCK’nın 58, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddelerine aykırı davranılması,

c-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un, 26.12.2020 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.