muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4613, Karar No: 2017/10237, Tarih: 08.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4613 E.  ,  2017/10237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin babası olan ...'ın 13/02/2011 tarihinde durakta beklerken ... yönetimindeki aracın aşırı hızlı olması nedeniyle kontrolden çıkarak müvekkilinin babasının ölümüne sebebiyet verdiğini belirterek, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat talep etmiş, 14.10.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 10.500,00 TL olarak belirlemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 10.500,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1-a maddesi gereği, her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olup olmadığına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen hususlar mutlak ticari davalardır. TTK'nun 5/1. maddesi gereği ticari davalara bakmakla görevli mahkeme, asliye ticaret mahkemeleridir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden itibaren yasanın 5/3. maddesi gereği asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki, işbölümü olmaktan çıkmış görev ilişkisi haline gelmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1.maddesi gereği göreve ilişkin kurallar, kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.

Somut olayda; uyuşmazlığın temelinde 3.kişinin haksız fiili bulunmakta ise de, davalı ...’nin sorumluluğu ... hukukundan (sigortacılık yasasından) kaynaklanmaktadır. ... hukuku 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 6.kitabında 1401 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemelere göre taraflar arasındaki uyuşmazlıkta ... hukuku uygulanacağı için uyuşmazlığın Asliye Ticaret Mahkemesince sonuçlandırılması gerektiğinden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; çocuklar için destekten yoksun kalacakları sürenin belirlenmesinde yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşulların ayrı ayrı değerlendirilmesi, ... öğrenim yapacaklar ise, 25 yaşının doldurulmasına kadar; ... öğrenim yapmamakta ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı ...'nün kaza tarihinde 47 yaşında olduğu ve yaşından dolayı destek alamayacağı, mahkeme aksi kanaatte ise 10.502,85 TL destek tazminatı olduğu belirtilmiştir. Dosyada ...'nün özel bakım veya özürüne ilişkin herhangi bir bilgiye rastlanılamamıştır. Bu durumda davacı ... için 22 yaşında destek sona ereceğinden davacının destekten yoksun kalma zararına ilişkin maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 08/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32930, Karar No: 2013/20315, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32930 E.  ,  2013/20315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 21.09.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9518, Karar No: 2012/17918, Tarih: 31.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9518 E.  ,  2012/17918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin 12.05.2010 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında "2002, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından, 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle verilen hükme yönelik müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3644, Karar No: 2023/3863, Tarih: 10.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/3644 E.  ,  2023/3863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1707 E., 2022/3178 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/504 Esas, 2021/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, şikayet yokluğu nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 16.11.2022 tarihli ve 2021/1707 Esas, 2022/3178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89. maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62. maddesinin birinci fıkrası gereğince neticeten 500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddesinin altıncı fıkrası gereğince 4 ay süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.09.2023 tarihli ve 2023/15679 sayılı, temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Mağdurun davada katılan sıfatı olmadığı için istinaf isteminde bulunmasının mümkün olmadığına, istinaf dilekçesinin ve isteminin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girişilip karar verilmiş olmasının usule ve yasaya aykırı olduğuna, dosyaya getirtilen raporlarda ...'ın olaydan sonra bilincinin açık olmadığına dair bir tespitin bulunmadığına, şikayetten vezgeçmeden vazgeçme niteliğinde olup bunun hukuken mümkün olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.'' Olay tarihinde sanık ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı ... ile 09/06/2019 tarihinde Afyon ilinden Antalya istikametine doğru giderken Burdur Askeriye Köyü mevkisinde direksiyonun kilitlenmesi üzerine kaza yaptığı ve mağdurun yaralandığı, mağdur ...'ın soruşturma evresinde kollukta alınan 09/06/2019 tarihli beyanında; olay nedeniyle kimseden şikayetçi olmadığını belirttiği, bunun üzerine Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının 12/09/2019 tarih ve 2019/3915 soruşturma sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralamaya neden olma suçundan şikayet yokluğu nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, mağdur vekilinin şikayetçi oldukları yönünde takipsizlik kararına itirazı üzerine Burdur Sulh Ceza Hakimliğinin 2019/2126 Değişik İş sayılı kararı ile iş bu takipsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği ve akabinde her ne kadar sanık hakkında taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan kamu davası açılmış ise de, TCK.nun 89/5 maddesi ile atılı eylemin kovuşturulmasının şikayete bağlandığı, mağdur ...'ın 09/06/2019 tarihli kolluk ifadesinde şikayetçi olmadığını bildirdiği, Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi tarafından mağdur hakkında 09/06/2019 tarihinde düzenlenen raporda, mağdurun bilincinin açık olduğunun belirtilmesi karşısında, şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmadığı anlaşıldığından..'' gerekçesi ile sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

2.Katılan beyanında;

''Ben bu olayla ilgili olarak karakolda ayrıntılı olarak ifade vermiştim o ifademi aynen tekrar ederim, Olay günü ... ile beraber aynı araçta Antalya iline gidiyorduk. Seyir halinde bulunduğumuz sırada ... uyudu. Ben arada kendisini uyardım. Ancak daha sonra ben de uyumuşum. Ben gözümü açtığımda araba şarampole yuvarlanıyordu. Arabada takla attık. Ben ne olduğunu sordum ... da bana fren attım direksiyon kitlendi dedi. Ben araba takla atarken uyandım. Olay sebebiyle benim boynumda kırıklar oluştu. Benim felçli kaldığıma dair raporum vardır. Bu olay sebebiyle felç oldum. Kazadan sonra ... beni arabadan çıkarmaya çalıştı. Bu olay sebebiyle sürekli hastanelere gidip gelmekteyim. Maddi ve manevi olarak zararım vardır. Zararım giderilmemiştir. Ayrıca olay sebebiyle sağlığım bozuldu kendi işlerimi artık kendim yapamıyorum Sanıktan şikayetçiyim davaya katılma talebim vardır" demiştir.

3. Sanık savunmasında ;

3. Sanık savunmasında ;

''Ben bu olayla ilgili olarak karakolda ayrıntılı olarak ifade vermiştim o ifadelerimi aynen tekrar ederim, olay günü Antalya'daki kardeşimin yanına gidecektim. Kendisi ile daha tanıştığım ... kendisinin misafiri olan ... ve ...'nın da Antalya'ya gideceklerini söyledi. Ben de götürebileceğimi kendisine söyledim. Burdur yakınlarındaki Askeriye Köyüne geldiğimizde hava yağışlıydı ... direksiyonumda bir anda bir kilitlenme oldu. ... hakimiyetini kaybettim ve refüje çarparak yan yattım bu sırada araçta ..., ... ve ... vardı. ...'ın kemeri takılı değildi. Olay sebebiyle yaralandı. ... benden misafirlerini götürülmesini istediği için olaydan sonra şikayetçi olmamıştı. Ancak daha sonra benden şikayetçi olmuş ayrıca ...'ın yaralanmasından dolayı maddi tazminatını aracımın sigortasından aldığını öğrendim. Savunmam bundan ibarettir öncelikle beraatime karar verilmesini mahkeme aksi kanatte ise hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına rızam vardır ayrıca hakkımda şikayetten vazgeçme olursa hakkımdaki şikayetten vazgeçme beyanını kabul ederim.Kamuya yararlı bir işte çalışmaya rızam vardır .'' demiştir.

4.Trafik kazası tespit tutanağına göre; Sürücü ...'ın 2918 sayılı K.T.K'nun 52/1-b "Aracının hızını, aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak" kuralını ihlal ettiği belirtilmiştir.

5. Soruşturma aşamasında Trafik Polis Memuru ... Tarafından Düzenlenen 05.06.2020 tarihli Kusur Raporuna Göre;

'' ... plakalı kamyonet sürücüsü ...'ın;

Dosya kapsamında bulunan kaza tespit tutanağından kazanın meydana geldiği yerin düz ve eğimsiz bir yol olduğu, havanın yağmur yağışlı olduğu anlaşılmıştır. Sürücüler bu gibi hava koşullarında araçlarının hızını görüş, yol, hava ve trafik durumuna uydurarak ilerlemeleri gerekmektedir. Yaptığım incelemede kazanın asıl sebebinin bu olduğu kanaatine varılmıştır. Sürücü ifadesinde kazanın direksiyon kilitlenmesi nedeni ile olduğunu beyan etmektedir. Trafik görevlilerinin düzenlediği Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre kazanın gerçekleştiği tarihte 02.04.2020 tarihine kadar aracın geçerli fenni muayenesinin bulunduğu görülmüştür. Kamyonetlerin muayeneleri her yıl yapılmaktadır. Buradan kazanın gerçekleştiği tarihten iki ay önce aracın teknik yönden incelemeye girdiği, muayenesinin onaylandığı anlaşılmaktadır. Ayrıca sürücüler karayoluna çıkardıkları araçların bakımından sorumlu bulunmaktadırlar. Yaptığım inceleme neticesinde kazanın sebebinin aracın direksiyon kilitlenmesinden meydana gelmediği kanaatine varılmış, açıklanan nedenler ile ...'ın kullanmış olduğu aracının hızını gerekli şartlara uydurmaması nedeni ile kazanın meydana geldiği, kazanın oluşumunda asli (ağır) kusurlu olduğu..'' belirtilmiştir.

6.Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 25.01.2021 Tarihli Raporuna Göre;

6.Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 25.01.2021 Tarihli Raporuna Göre;

Sanık ...'ın, sevk ve idaresinde bulunan kamyonet ile meskun dışı mahalde gündüz vakti seyri sırasında gerekli dikkatini yola verip, seyrini ve hızını aracın teknik özellikleri ile mevcut yol-zemin şartlarını da dikkate alıp yol içinde kalacak şekilde sürdürmeye yeterli özeni göstermediği, dikkatsiz şekilde seyri sırasında sevk ve idare hatasıyla direksiyon hakimiyetini kaybedip sağdan yol dışı kalarak toprak zemine çarptıktan sonra takla atması sonucu gerçekleşen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine riayet etmediği için asli kusurlu, kaza esnasında mağdur ...'ın emniyet kemeri takıp takmadığı yönünde her hangi bir tespit ya da bağımsız kamu tanığı ifadesi bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu hususta bir mütalaaya gidilmemiş, emniyet kemerinin takılı olmadığının kabulü halinde bile mağdur yolcunun kazanın oluşumunda kusursuz olacağı ancak kendi yaralanmasında alt düzeyde tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

7. Katılan ... Hakkında Burdur Devlet Hastanesince Düzenlenen 09.05.2019 Tarihli Rapora Göre; Katılanın basit tıbbi müdahale giderilemez, hayati tehlike geçirecek, vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı belirtilmiştir.

Katılan ... Hakkında Afyonkarahisar Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 23.07.2020 Tarihli Raporuna Göre; Katılanda meydana gelen yaralanmanın hayat fonksiyonlarını AĞIR (4) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına sebep olduğu ve kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu belirtilmiştir.

Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin Engelilik Sağlık Kurulu raporuna göre; Katılanın % 96 oranında engelliği kaldığı belirtilmiştir.

Afyonkarahisar Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 02.03.2022 tarihli rapora göre; katılanın yaralanmasının duyularından veya organlarından birini işlevini yitirmesine neden olduğu, iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalık veya bitkisel hayata girme durumunun bulunmadığının tespit edildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü