muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/80, Karar No: 2020/433, Tarih: 10.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/80 E.  ,  2020/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; Dudullu/Sultanbeyli hattında çalışan minübüste yolculuk yapan mağdur ... ve yakınlarının araçtan inmek istedikleri sırada, gömlek cebindeki 720 TL. parasının çalındığını farkeden mağdurun, sanığa yönelerek parasını geri vermesini istediği, sanığın parayı kendisinin çalmadığını, parayı çalan bir başka şahsın araçtan indiğini söyleyerek araçtan inerek olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı, mağdur ve yakınlarınca kendisine engel olunması üzerine de engel olmak isteyenlere karşı bıçak çekerek olay yerinden kaçtığı; 21.09.2009 günü saat 16.25'de düzenlenen kolluk tutanağı içeriğine göre de; mağdurdan çalınan 720 TL. paranın olaydan bir süre sonra (saat 16.15 sıralarında) Dudullu/Sultanbeyli hattında çalışan minübüsün koltuğunun üzerinde ... adlı kişi tarafından bulunarak kolluğa teslim edildiğinin belirtildiği olayda; sanığın, mağdur ...’nin cebinden 720 TL. parasını çaldığı ancak farkedilmesi üzerine parayı minibüsün içerisine attığı, bu sırada kendisine yönelen mağdur ve yakınları ile vatandaşlardan kurtulmak için bıçak çekerek kaçtığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin da dolaylı yağma suçuna yer verilememiş olması nedeniyle sanığın eyleminin hırsızlığa teşebbüs ve silahla tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin bütün halinde yağma suçunu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi;

Kabule göre de;

Sanığın, mağdurun cebindeki parayı aldıktan sonra paranın geri verilmesini isteyen mağdur ve yakınlarına bıçak çektiği dikkate alındığında, paranın alınması ile yağma suçunun tamamlandığı gözetilmeden; TCK’nin 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son (5271 sayılı CMK'nin 307) maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4883, Karar No: 2013/20431, Tarih: 10.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4883 E.  ,  2013/20431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

Kasıtlı suçtan silinme koşulları oluşmamış sabıkası bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevril- mesi nedeniyle tekerrür uygulamasının mümkün olmadığı gözetilmeden, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

2- 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca sanığa hükmolunan adli para cezasının, 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi gereğince suç tarihi itibarıyle 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden fazla ceza tayini,

3- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının "489 TL"nin "450 TL'ye," TCK.nun 62 uygulanması sonucu belirlenen "407 TL'nin" "375 TL'ye" indirilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30528, Karar No: 2013/20150, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30528 E.  ,  2013/20150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27/05/2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2982, Karar No: 2014/1297, Tarih: 10.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/2982 E.  ,  2014/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2009 gün ve 2009/714 Esas, 2009/1040 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kısa kararda TCK.nın 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerine hükmolunmaması, hapis cezasının kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında TCK.nın 102/1. maddesi ceza belirlenmesinin ardından, 1412 sayılı CMUK.nın 326. maddesi uyarınca kazanılmış haklarının gözetilmesi gerekirken, hüküm kurulmadan yazılı şekilde CMK.nın 307/4. maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası verilmesi,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK.nın 102/1. maddesi uyarınca ceza belirlenmesine ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine “Sanığın eylemine uyan TCK.nın 102/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı nedeniyle sonuç cezanın 3 aya indirilmesine" ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3143, Karar No: 2017/4050, Tarih: 02.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/3143 E.  ,  2017/4050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3621 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların kıyıya beton malzeme dökmek ve merdiven inşaatı yapmak biçiminde gerçekleşen eylemleri sonucu oluşan tahrifatın "...kıyının doğal yapısını bozacak bir etki meydana getirip getirmediği..." hususunda, alanında uzman Çevre Mühendisi, Jeoloji Mühendisi ve İnşaat mühendisinden oluşan bir bilirkişi heyet raporu alınması ve buna göre sanıkların üzerine yüklenen 3621 sayılı yasanın 15/4. Maddesinde yazılı suçun unsurları bakımından hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, sadece bir İnşaat Mühendisi tarafından sunulan, gerekçesiz ve denetime elverişsiz rapora istinaden, suça konu yapının ruhsata tabi olmadığından bahisle, "imar kirliliğine sebebiyet vermek suçunun kanunda yazılı tipiklik unsurunun oluşmadığı" gerekçesiyle CMK 223/2-a gereği Beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanacak 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21262, Karar No: 2011/6906, Tarih: 19.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21262 E.  ,  2011/6906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ...yönünden reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ...hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama ve temyize başvurma harçlarının temyiz edenden alınmasına, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5305, Karar No: 2018/1879, Tarih: 14.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5305 E.  ,  2018/1879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın 24/03/2013 günü ... ... AVM içerisinde bulunan ... mağazasının, reyondan eşofman altı ve mont alarak soyunma kabinine girip, elindeki giysilerin alarm aparatlarını yanında bulunan çakı bıçağı ile çıkartıp, giysileri kendi üzerine giyip mağazadan dışarı çıktığı sırada, mağaza görevlisi ...’in sökülmüş alarm aparatlarını fark edip, AVM dış kapısına yönelen sanığı durdurmaları için güvenlik görevlilerine seslendiği, güvenlik görevlileri tarafından sanığın yakalandığı, sanığın mağaza görevlisi ...’a “beni bırakın, üzerimde emanet var, seni doğrarım” dediği olayda;

a) Sanık hakkında TCK'nın 148. maddesinin 1. fıkrası yerine suç tarihi itibariyle uygulama olanağı bulunmayan aynı Kanunun 149. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi ile temel ceza tayini,

b) Oluş ve dosya kapsamına göre uygulama koşulları bulunmayan TCK'nın 150/2. maddesine yer verilerek noksan ceza tayini,

2) Sanık üzerinde ele geçirilen bıçağın suçta kullanılmadığının ve 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte silahlardan sayılmadığının anlaşılması karşısında; koşulları bulunmadığı halde Adli Emanetin 2013/1920 numarasında kayıtlı bıçağın müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8731, Karar No: 2011/11043, Tarih: 27.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8731 E.  ,  2011/11043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 19.10.2009 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, komşuluk hukukuna aykırı davranışın önlenmesi ve zarar görmesine sebep olan ağaçların kal'i isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, gelecekte meydana gelebilecek zararlar için mülkiyet hakkının şimdiden sınırlandırılamayacağı gerekçesiyle dava reddolunmuştur.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 683. maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu ...” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Burada esaslı unsur, zarar görmedir. Mahkemece, davalı taşınmazındaki bitkilerin gölge yaparak ya da köklerinin geçmesi nedeniyle, davacı taşınmazında verim kaybının olup olmadığı saptanmalıdır. Zararın varlığının saptanması halinde ise, uzman bilirkişiler aracılığı ile hangi ağaçların (bitkilerin) zarar verdiği, bunların kökünden ya da dalları kesilerek mi zararın giderileceği saptanarak, zararın giderim şekli hükümde açıkça gösterilmelidir.

Somut olayda; yapılan keşif sonucu alınan 25.04.2011 tarihli ziraat bilirkişisi raporunda beş adet kestane ağacının davacının evini tehdit ettiği bildirilmiştir. Hiç kimse can ve malına yönelik yakın bir tehlike altında yaşamaya zorlanamaz. Böyle bir tehlikeye maruz kalanlar sürekli bir korku ve endişe içinde olacağından zarar koşulunun gerçekleştiğini kabul etmek gerekir. Bu sebeple davacının evini tehdit ettiği anlaşılan ve anılan ziraat bilirkişisi raporunda belirtilen ağaçların kal'ine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 27.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8290, Karar No: 2017/2221, Tarih: 19.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8290 E.  ,  2017/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı yana vinç çalıştırma hizmeti verdiğini, bu hizmete karşın 4.425,00 TL bedelli faturayı davalı yana tanzim ettiğini, davalı yanın takip konusu iş bu faturanın 1.925,00 TL'lik kısmını ödemediğini, bu nedenle ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/8912 Esas sayılı dosyası ile takip başlattıklarını, ancak davalı yanın takibe itiraz ettiğini ve takibin durdurulduğunu beyan ederek takibin devamına, %40 icra inkâr tazminatı ödemesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin herhangi bir borcunun bulunmadığını, bu durumun şirket defterlerinin incelenmesi sonucunda görüleceğini, davacı yanın icra inkâr tazminatı talep ettiğini ancak bu durumun hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı taraf defterlerine dayanmış olup defterlerin delil niteliğinde bulunması için düzgün tutulması ve açılış onayı yapılan ancak kapanış onayı için süresi dolmayan defter kayıtlarının birbirini doğrular nitelikte bulunması gerektiği, davacı tarafın söz konusu faturayı kayıtlarına işlediği, ancak ödenen kısımla ilgili hiçbir kaydın bulunmadığı, bu nedenle de düzgün tutulmadığı mahkemece müşahade edilmiş faturanın altında teslim alanın imzasının da bulunmadığı görülmekle davacı tarafa yemin hakkı hatırlatıldığı, yemin teklifinde bulunulmadığı ve davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.