muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4836, Karar No: 2015/3922, Tarih: 15.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/4836 E.  ,  2015/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından kurulan hükmünlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklardan ...'ın kovuşturma aşamasında 18 yaşını bitirmediği nazara alınmadan, CMK'nın 185/1. maddesine aykırı olarak 28/01/2010 tarihli oturumun gizli yerine açık yapılması telafisi mümkün bulunmadığından; davaya konu eylemleri birden fazla kişinin birlikte işlediğinin kabul edilmesine göre, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yargılama gideri olarak hesaplanan 15,00 TL'nin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi zorunluluğu,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yargılama gideri olarak hesaplanan 15,00 TL'nin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz sebepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerden, TCK'nın 50/6. maddesi uyarınca seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaza verileceğini ilişkin bölümlerin tümüyle çıkarılması, yine hükümden suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''suça sürüklenen çocuk ... hakkında yargılama gideri olarak hesaplanan 15,00 TL'nin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek hazineye yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından kurulan hükmünlerin temyiz incelemesine gelince;

UYAP sisteminden alınan nüfus kaydında, suça sürüklenen çocuk ...'nın 21/05/2012 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun öldüğünün anlaşılması halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19879, Karar No: 2017/2799, Tarih: 16.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/19879 E.  ,  2017/2799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen ....03.2017 Salı günü davacı vekili Av. ... .... geldi. Davalı ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili ve davalı asil dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 02.05.2007 tarihinde meydana gelen trafik kazasında ... plakalı otobüs ile.... plakalı aracın çarpışması sonucunda ... plakalı araç içinde bulunan müvekkilinin ağır yaralanması sonucu malul kaldığını, davalı ...'ın kazaya sebebiyet veren ... plakalı aracın sürücüsü ve (maliki) işleteni olduğunu, iş bu nedenle müvekkilin uğradığı zararlardan sorumluluğu mevcut olduğunu, kaza tespit tutanağından da anlaşılacağı üzere meydana gelen kazada müvekkiller yakının ... plakalı araç içerisinde .... kişi konumunda olması nedeniyle hiçbir kusuru bulunmadığını, meydana gelen kaza sonrasında sürücü aleyhine ... .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/69 E. Sayılı dosyasına kayden ceza davası açıldığını, meydana gelen kaza sonrasında müvekkilin % 82 oranında sakat kaldığını, müvekkilin kaza sonrasında günlerce hastanede kalmış, özel ihtiyaçlarını dahi karşılayamadığını, vücudundaki izleri her gördüğünde kaza anını hatırladığını, bu hususun müvekkilin psikolojisini de bozduğunu zira iş bu kaza nedeni ile müvekkilde tedaviyle iyileşme olanağı veren akıl hastalığı,

artık tedavi görse de çalışma olanağı vermeyen şizofreni hastalığına dönüştüğünü, dahası davalı kaza sonrasında müvekkilin hiçbir zararını karşılamadığını, müvekkillerin yaşadığı elem ve ızdırabın karşılığı olmamakla birlikte bir nebze olsun hafifletmek adına ....000,00 TL ....000.00 TL. manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/69 esas 2009/88 karar sayılı dosyasının ....02.2009 tarihinde kesinleştiğini bu nedenle manevi tazminatın zamanaşımına uğradığını, ceza davasının gerekçeli kararında davacı asilin tanık konumunda olduğunu bu nedenle taraf olamayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve toplanan delillere göre; Davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile, ....000 TL. manevi tazminatın olay tarihi 02.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve toplanan delillere göre; Davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile, ....000 TL. manevi tazminatın olay tarihi 02.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...'ın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ....480,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 705,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına ....03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5243, Karar No: 2020/1567, Tarih: 24.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2018/5243 E.  ,  2020/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasında verilen davanın reddine dair hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı -tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıdan abone sözleşmesi gereğince elektrik satın aldığını, davalının tahakkuk ettirdiği faturalar ile kendisinden haksız şekilde kayıp kaçak bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış bedeli, sayaç okuma bedeli ile bu bedeller üzerinden TRT payı ve KDV bedelleri tahsil ettiğini ileri sürerek, şimdilik 100,00 TL'nin fatura ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamaycağını, dava konusu tahsilatların mevzuata uygun olduğunu davacının tacir olup, faturalara itirazın sekiz günlük süreye tabi olduğunu tüketiciler için öngörülen yasa hükümleri ve kararlardan yararlanamayacağını, davacının ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi isteminin de hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davadan önce 17/06/2016 tarihinde 29745 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun'un 21.maddesiyle 6446 sayılı Yasa'nın 17. maddesinin 1, 3 ve 4. fıkraları ile 6. fıkrasının (a,ç,d,f) bendleri değiştirilmiş, aynı maddeye eklenen 10. bend ile " Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda Tüketici Hakem Heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü ve 6719 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6446 sayılı Yasaya

eklenen geçici 20. maddesinde ise "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17. madde hükümleri uygulanır."hükmü gereğince, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve mahkemelerin bu konuda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkisi sadece dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin kurumun bu konuda düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlandığından, bu yasa yürürlüğünden önce açılan davada davacı tarafça tahsilatların EPDK'nın düzenleyici işlemlerine aykırı olduğu yönünde bir iddiası bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddi ile yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 1980 TL vekalet ücretinin davacından alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacı taraf, yerel mahkeme kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davanın yargılaması sırasında 17/06/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı Yasa ile 6446 sayılı Yasaya getirilen yeni düzenlemeler gereğince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı yasa değişikliği nedeniyle davada haklı iken haksız duruma düştüğünden, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdiri ile yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline yönelik olarak hüküm kurulması gerektiği belirtilerek; yerel mahkeme kararının HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek, yeniden esas hakkında karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim bedeli, açma kapama bedeli ve bu bedeller üzerinden hesaplanarak tahsil edilen TRT payı ve KDV’nin istirdatı talebine ilişkindir.

Temyiz incelemesine konu dava 12/12/2016 tarihinde açılmış olmakla, dava tarihinden önce 17/06/2016 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunun 21. Maddesi ile 6446 sayılı kanunun 17. Maddesinin birinci,üçünçü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen onuncu bent ile " Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda, tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır " hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davanın 12/12/2016 tarihinde, yukarıda yazılı yasal düzenlemelerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra açıldığı, ayrıca yerel mahkemenin de kabulünde olduğu gibi dava konusu tahsilatların EPDK' nın düzenleyyici işlemlerine uygun olup olmadığının denetimine yönelik olarak davacının açık talebinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; davanın 12/12/2016 tarihinde, yukarıda yazılı yasal düzenlemelerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra açıldığı, ayrıca yerel mahkemenin de kabulünde olduğu gibi dava konusu tahsilatların EPDK' nın düzenleyyici işlemlerine uygun olup olmadığının denetimine yönelik olarak davacının açık talebinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu haliyle; dosyadaki mevcut delil durumu ve davacının davasında ileri sürdüğü sebepler dikkate alındığında, mahkemece kurulan davanın reddi yönündeki hükümde hukuka aykırılık bulunmadığının kabulünde zorunluluk bulunması karşısında; Bölge Adliye Mahkemesince davanın açıldığı tarih gözetilerek, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yerel mahkeme kararının düzeltilerek; davanın konusuz kaldığından bahisle yeniden hüküm kurulması doğru olmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, HMK'nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10730, Karar No: 2012/15591, Tarih: 19.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10730 E.  ,  2012/15591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 65000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait iş makinesinin davalı şirkete ait taşocağı şantiyesinde 03.04.2009-26.05.2009 tarihleri arasında tek vardiye, 26.05.2009-17.09.2009 tarihleri arasında çift vardiye çalıştırılmış olmasın rağmen, ücretinin ödenmediğini iddia ederek, fazlaya ait kısmı saklı kalmak üzere 65.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı şirket vekili, davacı ile aralarında herhangi bir sözleşme olmadığını, davacıya ait bir iş makinesinin şirkette çalıştırılmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, somut olayda taraflar arasında akdedilmiş bir sözleşme bulunmadığı, uyuşmazlık konusu miktarın 65000 TL olduğu, HMK'nun 288.maddesi uyarınca hukuki işlemin varlığının senetle ispat olunması gerektiği, davacı tarafça hukuki ilişkinin ve alacağın varlığı ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.Mahkemece de kabul edildiği gibi iddianın miktarına göre alacağın varlığı tanıkla ispat edilemez ise de, maddi vakıalar tanıkla ispat edilebilir. Davacı, kendisine ait iş makinesinin davalının şantiyesinde çalıştırıldığı vakıasına dayanmıştır. İş makinesinin şantiyede çalıştırılması maddi bir vakıa olup, bu husus tanıkla ispat edilebilir. O halde mahkemece davacının delil listesinde bildirdiği tanıklar dinlenmeli, varsa davalının da karşı delilleri toplanmalı ve hasıl olacak sonuca gore bir karar verilmelidir. Bu yönden herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31986, Karar No: 2015/33436, Tarih: 17.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/31986 E.  ,  2015/33436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2015

NUMARASI : 2014/134-2015/58

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan M.. A..'a ait taşınmaz üzerine yapılacak inşaat ile ilgili olarak yapı denetim hizmeti konusunda anlaştığını, diğer davalı Y.. Ş..'in ise davalı M.. A..'ın vekilliğini yaptığını, inşaatın durdurulması üzerine sözleşme nedeniyle hizmet bedelinin ödenmediğini belirterek 40.000,00TL maddi, 30.000,00TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar , davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile, davalılar ile akdettiği sözleşme neticesinde oluşan zararından dolayı maddi ve manevi tazminat istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davalılar aleyhine açılan maddi tazminat davasının reddinden dolayı kendisini davada vekil ile temsil ettiren davalılar yararına dava değeri üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre nisbi ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken, 1.500,00TL maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan “1.500,00TL” rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine “4.700,00” rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davalılara iadesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18083, Karar No: 2023/786, Tarih: 18.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/18083 E.  ,  2023/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/547 E., 2014/758 K.

SUÇ : 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Düşme, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve 2014/547 Esas, 2014/758 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca düşmesine, adli emanetin 2014/6202 sırasında kayıtlı olan ve

sanığa yediemin olarak teslim edilen suça konu ürünlerin 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.03.2021 tarihli ve 2016/379016 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; suça konu ürünlerin müsadere edilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ...., ..., ... ve The ... firmalarının vekili 24.04.2014 tarihli şikâyet dilekçesi ile Immigrant ... isimli iş yerinde taklit markalı ürünler satıldığını beyan ederek şikâyetçi olmuştur.

2. Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.04.2014 tarihli ve 2014/542 değişik iş sayılı kararı doğrultusunda Immigrant Birds Outlet isimli iş yerinde 26.04.2014 tarihinde yapılan aramada Tommy Hilfiger markalı 250 adet tişört, 62 adet gömlek, 50 adet kot pantolon, The Polo Lauren markalı 100 adet tişört, 30 adet gömlek ve Tiger markalı 8 çift ayakkabı olmak üzere toplam 500 adet ürüne el konulmuştur. Sanık, arama tutanağını iş yeri sahibi sıfatıyla imzalamış ve el konulan ürünlerden üçer adet numune alınarak adli emanetin 2014/6202 sırasına kayıt edilmiş, geri kalan 477 adet ürün sanığa yediemin olarak teslim edilmiştir.

3. Sanık 29.04.2014 tarihli kolluk ifadesinde suça konu ürünleri iki ay önce Adana'dan gelen bir kişiden 10 TL karşılığında satın aldığını, iş yerinde 20 TL'den satışa sunduğunu, bunların taklit markalı ürünler olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.