muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23427, Karar No: 2016/9327, Tarih: 09.05.2016

2-Kamulaştırmadan arta kalan kısım için imar izni verilip verilmeyeceği, geometrik durumuna göre inşaat yapılıp yapılamayacağı, kamulaştırma nedeni ile yapılaşmaya kısıtlama getirtilip getirtilmeyeceği ilgili Belediye Başkanlığından sorulup sonucuna göre karar verilmesi düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19203, Karar No: 2015/2928, Tarih: 19.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19203 E.  ,  2015/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-K.Davalı, Kurum işleminin iptaliyle ödenmeyen aylıkların kesildiği tarihten itibaren faiziyle tahsiline,

Davalı-K.Davacı ise, haksız ödenen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün Davacı-K.Davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının yaşlılık aylığını iptal eden Kurum işleminin iptali ile kesildiği tarihten itibaren ödenmeyen aylıklarının yasal faizi ile birlikte tahsili ve birleşen dosyada davacı Kurumun yersiz ödenen aylıkların davalı karşı davacı ...'den tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ...'ün davalı ...'na açmış olduğu kurum işleminin iptali davasının reddine, davacının ...'ndaki 75 numaralı kaydının geçersiz sayılması gerektiğinin tespitine, davacı ... tarafından davalı ...'e karşı açılan alacak davasının kabulü ile 2.830,64 TL asıl alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacı ...'na verilmesine, dava tarihine kadar işlemiş olan 3.924,43 TL faizin davalı ...'den alınarak davacı ...'na verilmesine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 30/01/1990 tarihli giriş bildirgesi ile 01/01/1990 tarihinde başlayan vergi kaydı gereğince davacının sigorta tescilinin yapıldığı, davacının 29/07/1997 tarihli dilekçesi Kuruma başvurarak ... kaydı gereğince sigorta giriş tarihinin 20/04/1982 olarak belirlenmesini talep ettiği, dilekçesinin ekinde bulunan Dernek Durum Belgesinde davacının ... Odasına 04/05/1970 tarihinde üye olduğunun ve üyeliğinin halen devam ettiğinin ve Vergi Dairesinin yazısında vergiden muaf olduğunun bildirildiği, Kurum tarafından davacının giriş tarihinin 20/04/1982 olarak düzenlendiği, davacının 17/09/1997 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu ve 01/10/1997 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı, müfettiş incelemesi sonucu oda kaydı geçersiz sayılarak yaşlılık aylığının kesilmesine karar verildiği, davacının 01/01/1990-15/09/1997 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu ve 01/01/1970 tarihinde başlayan oda kaydının bulunduğu, davacı hakkında dolandırıcılık ve belge ile yalan şahadet suçlamasıyla ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/382 Esas sayılı dosyası ile kamu davasının açıldığı ve davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

6552 sayılı Yasanın 58. maddesi ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Geçici 54. madde ile “Mülga 4355 sayılı Ticaret ve Sanayi Odaları, Esnaf Odaları ve Ticaret Borsaları Kanunu, mülga 5373 sayılı Esnaf Dernekleri ve Esnaf Dernekleri Birlikleri Kanunu ve mülga 507 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkârlar Kanununa göre; esnaf ve sanatkâr siciline veya odasına ya da her ikisine birden kayıtları bulunmakla birlikte üye kayıtlarının mevzuata uygun olarak yapılmadığının tespit edilmesi üzerine, Kuruma kayıt ve tescili yapılmakla birlikte, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalılık süreleri geçersiz sayılarak iptal edilen sigortalılardan 22/3/1985 tarihinden sonraki sürelere ait prim, gecikme zammı ve gecikme cezalarının 31/12/2013 tarihine kadar ödenmiş olması şartıyla 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalılıkları başlangıç tarihinden itibaren geçerli sayılır.” hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, davacının vergi kaydından muaf olduğu belirtilmiş ise de terzi olan davacının vergiden muaf olması söz konusu olamayacağından, sigortalılığı oda kaydına dayanan davacının yukarıda sıralanan yasal mevzuat gereğince sigortalılığının 22/03/1985 tarihinden başlatılması gerekmektedir. Kurum tarafından davacının oda kaydının geçersiz olduğu gerekçesiyle sigortalılığı iptal edilmiş ise de 6552 sayılı Yasanın 58. maddesi ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Geçici 54. madde gereğince tüm prim borçlarını ödediğinden 22/03/1985 tarihinden sonraki sigortalılığı geçerli kabul edilmelidir. Buna göre de, davacının 22/03/1985 tarihinden sonraki sigortalılık süresine göre yaşlılık aylığı koşullarının ve yersiz ödenen aylık miktarlarından sorumluluğunun yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının/karşı davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının/karşı davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1848, Karar No: 2011/10381, Tarih: 11.07.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/1848 E.  ,  2011/10381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp Düşünüldü;

Sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden; "Olayın meydana geliş şekli,sanıkların işlediği suçun özelliği,bu suçun sonucunda müştekilerde meydana gelen yaralanmaların niteliği ..." biçimindeki, 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesinin 6.fıkrasının a,b ve c bentlerinde belirtilen hususları içermediği için yasal olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında aynı kanunun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususlar incelenmeksizin hükmün bu sebepten isteme aykırı olarak CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10877, Karar No: 2015/9436, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10877 E.  ,  2015/9436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2015

NUMARASI : 2015/248-2015/606

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul 2. Sulh Hukuk ve Rize Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “H.Mah. 1 Nolu Güneşli Sok No.15 İç Kapı No.2 Merkez/RİZE” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Rize Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün cezaevine girmeden önce “A. Mah. Atatürk Cad. No:45 Sarıyer/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevi idaresince alınan beyanına ve Sarıyer İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “A. Mah. Atatürk Cad. No:45 Sarıyer/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7306, Karar No: 2019/1035, Tarih: 05.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7306 E.  ,  2019/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... haklarında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

I. Sanıklar ... ve ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zaman aşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının, gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II. Sanıklar ... ve ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- ... Otomotiv Nakliye Gıda İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketinin müdürü ..., ortağı ... ve Konya 11. Noterliğinin 18.07.2006 tarih, 1596 yevmiye sayılı işlemi ile şirket müdürü ... tarafından vekil tayin edilen sanık ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; vergi tekniği raporunda, mükellef kurumun 31.12.2006 tarihine kadar faaliyetine devam ettiğinin, 01.01.2007 tarihinden itibaren iş yerini terk ederek hiç bir ticari faaliyette bulunmadığının, mükellef kurum tarafından 2007, 2008 ve 2009 yıllarında düzenlenen tüm faturalar ile perakende satış fişlerinin gerçek bir ticari faaliyete dayanmayan, sahte belgeler olduğunun belirtilmesi, sanık ...'ın 2006 yılının sonuna kadar şirket işlerini vekaleten idare ettiğini, bu tarihten sonra şirket müdürü ...'a ulaşamadığı için şirketle ilgili tüm belgeleri muhasebecileri ... ve ...'ye teslim ettiğini, kendisi ile birlikte ... ve ...isimli kişilerin de şirkette çalıştığını ve faturaları bu kişilerin düzenlediklerini savunması, sanık ...'ın, sanık ...'a vekaletname verdiği tarihten sonra şirket işleri ile hiç bir bağlantısı kalmadığını savunmasına rağmen ... isimli mükellefin matbaasında bastırılan A-1 20501-23000 numaralı perakende satış fişlerinin 07.12.2006 tarihinde sanık ... tarafından teslim alındığının anlaşılması, 2006 yılında mükellefe mal satan ... Otomotiv Ticaret ve Sanayi Ltd. Şirketi yetkilisinin vergi müfettişine verdiği ifadesinde, şirket yetkilisi olarak ..., ... ve ... ile muhatap olduklarını belirtmesi, dosya içerisinde bulunan suça konu faturalardan ... Ltd. Şti adına düzenlenmiş 2007 tarihli 3 adet fatura ile Konya Meram Vegi Dairesi mükellefi ... adına düzenlenmiş 2008 tarihli iki adet faturanın seri numaralarının, 13.10.2003 tarihinde şirketin eski müdürü ...'a teslim edilen fatura koçanındaki seri numaralaeı ile örtüştüğünün anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; 2007, 2008 ve 2009 yıllarında ba formu ile mükelleften mal aldıklarına dair beyanda bulunan yani suça konu faturaları kullanan mükellefler ve şirket yetkilleri hakkında sahte fatura kullanma suçundan karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairelerinden araştırılarak, söz konusu şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, düzenlenen faturaların seri numaralarının araştırılarak tespit edilmesi, suça konu fatura asıl veya onaylı örneklerinden her takvim yılları için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, sanık ...'ın savunması doğrultusunda şirket muhasebecileri ... ve ... ile şirketin eski ortaklarından ...'ın, tanık sıfatıyla dinlenerek, sanık ... tarafından şirkete ilişkin hangi belgelerin sanık ...'a verilmek üzere muhasebecilere teslim edildiğinin, 13.10

...'ın savunması doğrultusunda şirket muhasebecileri ... ve ... ile şirketin eski ortaklarından ...'ın, tanık sıfatıyla dinlenerek, sanık ... tarafından şirkete ilişkin hangi belgelerin sanık ...'a verilmek üzere muhasebecilere teslim edildiğinin, 13.10.2003 tarihinde bastırılan 8851-9100 numaraları aralığındaki faturaların sanıkların elinde bulunup bulunmadığının söz konusu faturaların kimde bulunduğunun, şirket devri sırasında söz konusu faturaların sanıklara eksiksiz olarak teslim edilip edilmediğinin sorulması, ... ve ... isimli kişilerin CMK'nın 48. maddesine göre kendileri aleyhine tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve suça konu faturalar gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, sanıklar ile adı geçen kişilerin yazı ve imza örnekleri temin edilerek, suça konu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, sanıkların ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına kimlerin iş ve işlemlerde bulunduğunun, sanık ...'ın ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının, şirketin banka hesaplarındaki paraların kimler tarafından çekildiğinin belirlenmesi, ba formu ile sanıktan mal aldığını beyan eden şirketlerin yetkilileri veya mükelleflerin tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak yüklenen suçların gerçek faili saptanıp sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a-Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin kurulan hükümlerde TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, sanık ... yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13265, Karar No: 2012/1322, Tarih: 13.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13265 E.  ,  2012/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,Muğla İli Bodrum İlçesi,Turgutreis Beldesi Yalı Mevkiinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içindeki taşınmaza davalının müdahale ettiğini ileri sürerek haksız elatmanın önlenmesine ve muhtesatın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne; kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaza yönelik elatmanın önlenmesine ve müdahaleye konu bina, imalat ve tesislerin kal'ine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 5.926,48 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7179, Karar No: 2019/1764, Tarih: 14.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/7179 E.  ,  2019/1764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63, 62 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı,başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerekyapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz

dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3617, Karar No: 2022/11089, Tarih: 27.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/3617 E.  ,  2022/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kural olarak İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi’nin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçiler ... ve Özel Eskişehir Hiperbarik Oksijen Tedavi ve Sağlık Hizmetleri Ltd Şti. İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmemiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararını temyiz etmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere şikayetçiler, İlk Derece Mahkemesi'nin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından ve aleyhine yeni bir karar verilmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa ilk derece mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı HMK ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen şikayetçilerin Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE,

2-İlk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz isteminde bulunması mümkün olmadığı halde Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca temyiz talebinde bulunan davacılar vekili Av. ...'ın takdiren 4.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, 27/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.