muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17929, Karar No: 2015/1272, Tarih: 04.02.2015

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıların yöneticisi oldukları dava dışı şirketin kötü yönetilmesi sebebiyle, şirketten olan alacağın tahsil edilemediği gerekçesiyle bu alacağın, şirket yöneticileri olan davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

6762 sayılı TTK’nın 556. madde hükmü yollamasıyla, aynı Kanun'un 336. maddesi uyarınca, yöneticilerin eylemleri neticesinde ortakların veya alacaklıların mal varlığında doğrudan bir azalma meydana gelmiş ise bu zararı veren yöneticilere karşı tazmin istemiyle dava açılması mümkündür. Ancak zarar doğrudan değil, dolaylı ise, yani ortak veya alacaklının değil, onların çıkarlarının bağlı olduğu şirket varlığında azalma olmuş ise, 6762 sayılı TTK’nın 340. maddesi yollamasıyla, aynı Kanun'un 309. maddesi uyarınca, yönetim kurulu üyelerine karşı açılacak davada, hükmolunacak tazminatın şirkete verilmek üzere istenmesi ve hükmedilmesi gerekmektedir.

Somut olayda da, davacının iddiası, davalıların şirketi iyi yönetememeleri, ana sözleşmenin kendilerine yüklediği görevleri yapmamaları sebebiyle şirketin borca batık hale geldiğine, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığına yönelik olup, iddianın ileri sürülüş biçimine göre dolaylı zarara ilişkin işbu davanın TTK'nın 309. maddesine dayalı olarak açıldığının kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan ilke uyarınca davacı alacaklının dava hakkının bulunduğunun kabulü zorunlu ise de, madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere böyle bir davada davacının dava sonunda hükmedilecek tazminatı şirket yararına istemiş olması gerekmektedir. Oysa somut olayda, davacı alacağın kendisine ödenmesini talep etmiş olup, mahkemece bu husus nazara alınarak davanın reddi gerekip, yazılı gerekçeyle reddi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK 437/7. maddesi gereğince açıklanan bu gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4766, Karar No: 2018/7103, Tarih: 06.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4766 E.  ,  2018/7103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...l Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 06/11/2018 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı ... vekili Av.... ile diğer taraftan davalı ... vekili Av... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

KARAR

KARAR

Davacı vekili 27/10/2016 tarihli dava dilekçesinde özetle, müvekkili ... Tekirdağ ili ... ilçesi Sultanköy Kovalık mevkii, 12 pafta, 2695 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilmiş olan 4 nolu dubleks meskenin maliki iken taşınmazının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmakta olduğu gerekçesi ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 1996/451 Esas sayılı dava sonucu verilen kararla tapu kaydının iptal edildiğini, ancak taşınmazın halen müvekkili adına kayıtlı bulunduğunu, sözü edilen taşınmazın bulunduğu sitenin inşaatının müvekkili tarafından inşa edildiğini, inşaatın başlangıcı ile tamamlanması aşamasına kadar tüm yasal işlemlerin yapıldığını, tasdikli proje ve yapı ruhsatına uygun inşa edildiğini, inşaatın bitiminde yapı kullanma izni (iskan) belgesi de alındığını, aşamaların hiçbir yerinde kıyı kenar çizgisi söz konusu edilmediği halde bu sebebe dayalı olarak hakkında tapu iptali ve tescil davası açıldığını, inşaatın başladığı tarihte yürürlükte olan kıyı kenar çizgisine uygun davranıldığını, bu durumun müktesep hak teşkil etmiş olduğu halde tapu iptali yoluna gidildiğini, karşılığında hiçbir bedelin ödenmediğini, ayrıca bir süredir de müvekkilinden (Hâzineye ait taşınmaz üzerinde bahçe ve ev yapılmak suretiyle) şeklindeki gerekçeyle haksız bir şekilde ecrimisil talep edildiğini, oysa belediye başkanlığından ve tapudan celb olunacak işlem dosyaları incelendiğinde inşaatın yapıldığı tarihte tapu kaydının müvekkiline ait olduğunu, inşaatın belediyeden alınan yasal izin ve belgelere göre yapıldığının açıkça görüleceğini, yasalara ve İnsan Hakları Evrensel Beyannamesine göre mülkiyet hakkının her hangi bir bedel ödenmeksizin idareler tarafından ortadan kaldırılamayacağını ve bu durumun kanun karşısında himaye görmeyeceğini, ayrıca kıyı kenar çizgisi bakımından Çevre ve Şehircilik Bakanlığı nezdinde yürütülmekte olan çalışmalara göre müvekkilinin taşınmazının kıyı kenar çizgisi dışında kaldığını, müvekkilinin taşınmazının villa niteliğinde olduğunu, maddi değerinin de bir hayli yüksek olduğunu, zararının tazmini gerektiğini, tapu kaydının iptali nedeniyle müvekkilinin uğradığı zarar karşılığı olarak fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 250.000 TL tazminatın zararın oluştuğu tarihten başlatılmak üzere faizi ile birlikte tahsiline, masraf ve vekalet ücretinin davalı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... süresi içinde sunmuş olduğu cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını ileri sürmüştür.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı tazminat davasıdır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı tazminat davasıdır.

Dosya kapsamından dava konusu ... mevkiinde bulunan 2695 parsel sayılı taşınmazın 20/100 hissesi davacı adına kayıtlı iken ... tarafından açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/451 E-2004/88 K. sayılı ilamı ile taşınmazın kıyı kenar çizgisi içine kalması nedeni ile tamamının tapusunun iptaline karar verilmiş, hüküm Yargıtay incelemesinden geçerek 27/04/2005 tarihinde kesinleşmiş ve 27/10/2016 tarihinde eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davanın tapu iptal kararının kesinleşmesinden 10 yıl sonra açıldığı, davalı Hazinenin cevap süresi içinde zamanaşımı definde bulunduğu anlaşıldığına ve mahkemece davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1.630,00.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Hazineye verilmesine, HMK 302/5 ve 373 maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 06/11/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12100, Karar No: 2019/10058, Tarih: 08.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/12100 E.  ,  2019/10058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 14.06.2007 tarihinden itibaren davalı sitede kapıcılık, bekçilik, bahçıvanlık gibi görevleri eş zamanlı yerine getirdiğini, 16 saatlik çalışma süresine varacak şekilde site sakinlerine hizmet edildiğini, fazla mesai karşılığının ödenmediğini, hafta tatili yapmadığını, işe başlama tarihinden ayrılma tarihine kadar genel tatil bayram tatillerini kullanmadığını, ücret artışı sağlanmadığını, ödenmeyen fazla çalışmaları nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının görevinin kapıcılık ve bahçıvanlık olduğunu, davacının sürekli farklı bahanelerle izin kullandığını, 02.05.2014-07.05.2014 tarihleri arasında devamsızlık yaptığını, mazaretsiz olarak işe gelmediğini bu sebeple kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davacının kanunda belirtilen çalışma saatlerine riayet edilmek suretiyle çalıştırıldığını, nöbet sistemi uygulandığını, fazla çalışmaların kayıt altında olduğunu, talep konusu diğer alacakların ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınıp alınamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

2-Taraflar arasında ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınıp alınamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 371/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

1086 sayılı HUMK yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı itirazına davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa(suskun kalınmışsa) zamanaşımı itirazı geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı itirazının geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı itirazına davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı itirazı dikkate alınmaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davasını 14.12.2015 tarihinde ıslah etmiş olup, ıslah dilekçesi davalıya 16.12.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı tarafından 23.12.2015 havale tarihli dilekçede zamanaşımı def'i ileri sürülmüştür. Süresi içerisinde ileri sürülen zamanaşımı def'inin ıslaha karşı zamanmaşımı def'i olduğu kabul edilmek suretiyle, davacının hak kazandığı alacaklarının miktarının yöntemine uygun biçimde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilerek belirlenmesi gerekmektedir.

Davalı vekilinin ıslah dilekçesine karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı defi değerlendirilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

Davalı vekilinin ıslah dilekçesine karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı defi değerlendirilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde yaz döneminde iki hafta 08.00-19.00, bir hafta 19.00-08.00 saatleri arasında; kış döneminde de iki hafta 08.00-17.00, bir hafta 17.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiş olmasına rağmen; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yaz aylarında, bir hafta gündüz 08.00-19.00 saatleri arasında, bir hafta gece 19.00-08.00 saatleri arasında çalıştığı; kışın ise bir hafta gündüz 08.00-17.00 saatleri arasında, bir hafta gece 17.00-.08.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılmıştır. Davalının aleyhine olacak şekilde davacının talebi aşılmak suretiyle fazla çalışmanın bu şekilde hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43994, Karar No: 2016/6538, Tarih: 17.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/43994 E.  ,  2016/6538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş akdinin geçerli bir neden bulunmaksızın feshedildiğini ve davalılar arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının davalı üniversitedeki işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı üniversite vekili, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu ve bu şirket ile aralarındaki ilişkinin muvazaalı olmadığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini; davalı şirket vekili ise, iş akdinin ihale süresinin sona ermesi nedeniyle sonlandırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davalılar arasında kurulan asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı bulunduğu feshin haklı yada geçerli bir nedene de dayanmadığı gerekçesiyle davacının davalı üniversiteye ait işyerine işe iadesine, işe iadenin mali sonuçlarından davalı üniversitenin sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Somut olayda, davalılar arasında 2013 yılı için hasta servis elemanı, teknik destek elemanı, veri kayıt elemanı, veri destek elemanı ve biyomedikal servis elemanı hizmet alım sözleşmesi yapılmış olup davacının yapılan hizmet alım sözleşmesi kapsamında acil servis tiraj görevlisi olarak çalıştırıldığı, bu görevin uzman hemşire ve acil tıp teknisyeni paramedik gibi eğitimli bir personel tarafından verilmesi gerektiği, bu işin üniversitenin asli işlerinden olduğu ve davalı üniversitenin yargılama sırasında üniversitede kadrolu olarak çalışan acil servis tiraj görevlisi bulunduğunu bildirdiği dikkate alındığında mahkemece davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, iyiniyetli olan davacı işçiye karşı, muvazaalı olduğu gerekçesiyle akdin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin MK.'nun 2.maddesindeki iyiniyet kurallarına aykırı olması ve hiç kimsenin kendi hilesinden yararlanamayacağı ilkesi gereğince asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı biçimde kurulması halinde işçi gerçek işveren işyerine iade edilmeli, ancak işçinin iş akdinin geçersiz nedenle feshi sonucuna bağlı yasal yaptırım sonucu doğan alacaklarından (boşta geçen en çok 4 aya kadar ücret ve diğer hakları ile birlikte işçinin süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat) muvazaalı işlemin tarafı olan gerçek veya tüzel kişi gerçek işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır.

Bu hukuki olgu karşısında davalılar arasında muvazaa bulunması nedeniyle davacının asıl işveren olan davalı üniversiteye ait işyerindeki işe iadesine, maddi sorumluluk ve yargılama gideri açısından ise davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, davalı ... 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun 56/b ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince başvuru harcından da muaf olduğunun gözetilmemesi de doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile ,

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... işyerinde İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Karar tarihinde alınması gerekli 29,20 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL harcın davalı üniversite harçtan muaf olduğundan davalı ...'den tahsili ile hazineye gelir kaydına,

6-Davacı tarafından yatırılan 25,20 TL başvurma harcı, 25,20 TL peşin harç olmak üzere 50,40 TL'nın davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan davalı ... Temizlik Hizmetleri A.Ş.'den ve bilirkişi ücreti, tanıklık ve tebligat gideri dahil 379,00 TL yargılama giderinin ise davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8- Artan gider ve delil avansının kullanılmayan kısmının ilgilisine iadesine, 17/03/2016 oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19311, Karar No: 2013/6579, Tarih: 26.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19311 E.  ,  2013/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, iddianamenin ve sanığın savunmasının alındığı 25.02.2010 tarihli duruşma tutanağının Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 63. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4104, Karar No: 2020/4319, Tarih: 22.09.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/4104 E.  ,  2020/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 53, 62, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal koşulları oluşmadığından CMK'nın 299. maddeleri gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve sanığın çocuklarını ... terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı okullara göndermesinin sanık hakkındaki müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.