muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8620, Karar No: 2019/10378, Tarih: 17.10.2019

Tanık ... hakkındaki dava dosyasının, Dairemizin 13/09/2012 tarih, 2011/9837 Esas, 2012/18641 Karar sayılı bozma ilamı ile mahalline iadesinden dolayı, anılan dosyada adı geçen şahıs hakkında tesis edilen hükmün kesinleşmediği, diğer yandan, ...'ın sadece “beton platform üzerine ahşap baraka inşa etme” eylemi nedeniyle yargılanmış olduğu anlaşılmakla; “taşınmaz üzerine zeytin ağaçları dikme ve taşınmazın etrafını tel çit ile çevirme” eylemleri yönünden ... hakkında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunularak, dava açılması halinde öncelikle, Dairemizin yukarıda anılan bozma ilamına konu dava dosyası ile; daha sonra da sanık hakkındaki inceleme konusu dava dosyası ile birleştirme kararı verilmesi, böylece, sanık ile ...'ın, “taşınmaz üzerine beton zemin ile inşa edilmiş ahşap baraka yapma, zeytin ağaçları dikme, taşınmazın etrafını beton direkler arasına çekilmiş tel örgü ile çevirme” eylemleri nedeniyle birlikte yargılanmalarının sağlanması, açıklanan ifadelerin gerek kendi içinde gerekse birbirleri arasında çelişkili olduğu, keza, bilirkişi raporlarında yer alan müdahale zamanlarına yönelik tespitler birbiriyle uyumlu olmadığı gibi, soruşturma aşamasında “beton” kovuşturma aşamasında “demir” olarak nitelendirilen direkler arasına çekilen tel örgülerin yapılış zamanının da belirlenmediği görülmekle; sanığın ve ...'ın aşamalardaki ifadeleri arasında mevcut çelişkilerin giderilmesi, bu çerçevede, müdahalelere ilişkin olarak çevredeki taşınmazların malik ya da kullanıcılarından bilgi ve görgüsü olanların da tespit edilmesi, önceki keşiflere katılanlardan farklı bilirkişiler refakate alınmak suretiyle olay yerinde yeniden keşif yapılarak, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, karbonlaşma ve paslanma gibi teknik veriler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, “taşınmaz üzerine beton zemin ile inşa edilmiş ahşap baraka yapma ve taşınmazın etrafını beton direkler arasına çekilmiş tel örgü ile çevirme” eylemlerinin; yine ziraat alanındaki kriterler ile dosya içerisinde mevcut beyan ve bilgiler göz önünde bulundurulup, “zeytin ağaçları dikme” eyleminin yapılış zamanlarının tereddütsüz şekilde belirlenmesi, böylece suç tarihi ve suçun unsurları şüpheden uzak biçimde ortaya konulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile beraate dair hüküm tesisi” nedeniyle Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 30/04/2014 tarihli ve 2011/369 Esas, 2014/284 Karar sayılı hükmünün bozulduğu,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, sanık ... hakkında “suça konu taşınmaz üzerine zeytin ağaçları dikme ve taşınmazın etrafını tel çit ile çevirme” eylemleri yönünden Seferihisar Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması üzerine, anılan eylemlere ilişkin olarak 23/06/2016 tarihli ve 2016/511 Esas sayılı iddianame ile dava açıldığı, Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2016 tarihli, 2016/684 Esas, 2016/672 sayılı kararı ile dosyanın, aynı mahkemenin incelemeye esas 2016/352 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,

Yapılan yargılama sonunda, “sit alanında kalan taşınmaz üzerine beton döküp ahşap baraka yapma” eylemine ilişkin olarak, “mahkemenin 2008/94 Esas ve 2009/138 Karar sayılı kararıyla mahkumiyet hükmü tesis edildiği, anılan kararın Yargıtay incelemesinden geçerek 13/09/2012 tarihinde kesinleştiği, aynı fiil nedeniyle, sanık ... hakkında önceden verilmiş bir hüküm bulunduğu” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, anılan hükme karşı sanık ... ile birlikte katılan vekilinin temyiz isteminde bulunduğu, Dairemizin 13/09/2012 tarih, 2011/9837 Esas, 2012/18641 Karar sayılı ilamı ile, sanık ...’ın temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilerek, katılan vekilinin temyiz istemi yönünden, eksik araştırma nedeniyle hükmün bozulması karşısında, 2008/94 Esas ve 2009/138 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün kesinleşmediği, ayrıca, Seferihisar Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2016 tarihli ve 2016/511 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan davanın “sit alanında kalan taşınmaz üzerine beton döküp ahşap baraka yapma” eylemine yönelik olmadığı, bu itibarla, sanık hakkında aynı eyleme ilişkin olarak açılmış mükerrer dava bulunduğunun kabul edilemeyeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/94 Esas sayılı dosyasının incelemeye esas dosya ile birleştirilmesine karar verilerek, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile davanın reddine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9136, Karar No: 2013/22479, Tarih: 10.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9136 E.  ,  2013/22479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/02/2013 tarih ve 2012/84-2013/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından yurtiçi karayolu taşıyıcı sorumluluk sigorta abonman poliçesi ile sigortalı bulunan emtianın davalı ...'un araç maliki, taşıyan ve işleten sıfatına sahip olduğu, diğer davalının sevk ve idaresindeki araca yüklenerek taşınması sırasında 29.08.2010 tarihinde meydana gelen yangın sebebiyle hasar gördüğünü, 16.949,70 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, bu kapsamda davalılar aleyhine icra takibi başlatılmış ise de, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, hasarın meydana gelmesinde müvekkillerinin hiç bir kusuru ve sorumluluğunun bulunmadığını, hasarın meydana gelmesine neden olan yangının araç seyir halinde iken dışarıdan atılan bir madde nedeni ile çıkmış olma ihtimalinin yüksek olduğunu, gerek ekspertiz raporunda gerekse de itfaiye raporunda da bu yönde tespitler yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve toplanan delillere göre, yangının davalı ...'a ait diğer davalının sevk ve idaresindeki kamyonun kasasında meydana geldiği, yangının sebebinin tespit edilemediği, yüklerden hiçbirinin yangın başlatıcı özelliğe sahip olmadığının bilirkişi raporunda ve itfaiye yangın raporunda belirtilmesi karşısında malların sallanıp sürtünme sonucu kızışıp alevlenmesi ile yangının başlaması ihtimalinin olmadığı, yangının araçta meydana gelen herhangi bir arızadan ileri geldiğine dair bir tespitin ve delilin bulunmadığı, yangının, seyir esnasında başka bir araçtan atılan sigara sebebi ile çıkmış olabileceği yönündeki değerlendirmenin yerinde olduğu, bu durumda kamyondaki yangının davalıların kusurlarından kaynaklanmadığı, taşıyıcının yangının sonuçlarını önlemesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, yurtiçi taşıyıcı sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında rucuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçeler ile davanın esastan reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı ile dava dışı sigortalı arasındaki sigorta ilişkisi sorumluluk sigortasına dayanmakta olup, dava dışı sigortalının taşıma risklerinden doğabilecek sorumlulukları yük sahibine karşı teminat altına alınmıştır. Buna göre, somut olayda yük sahiplerine dava dışı sigortalının ödeme yaptığına dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi ve belge bulunmamakta olup, sigortalı tarafından düzenlenen 08.11.2010 tarihli yazı ve 11.11.2010 tarihli taahhütname kapsamında, sigortalının mal sahiplerinden ve 3. kişilerden gelebilecek olan taleplerden dolayı sorumluluğu kabul etmesi üzerine davacı tarafça sigortalıya ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu şekilde yapılan ödemenin 6102 sayılı TTK'nun 1472. maddesi (Eski :TTK'nun 1301.maddesi) kapsamında halefiyet sonucunu doğuracak bir ödeme niteliğinde kabul edilmesi mümkün olmadığı gibi, sigortalı ile davacı arasında düzenlenen ''Makbuz, İbraname ve Temlikname'' başlıklı belgede, her türlü hak, alacak ve dava hakkının temlik edildiği belirtilmiş ise de, böyle bir temlik ancak riziko sebebiyle zarar gören 3. kişi tarafından yapılması halinde sonuç doğuracak nitelikte olup, yük ilgilisine ödeme yapmayan sigortalının bu yöndeki temlik iradesi sebebiyle davacının dava hakkı kazanması mümkün olmayacaktır. Buna göre, yük sahiplerine dava dışı sigortalı tarafından yapılan ödemelere ilişkin bilgi ve belgeler getirtilmeksizin ve davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde araştırılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23270, Karar No: 2018/7003, Tarih: 12.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23270 E.  ,  2018/7003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi ... Mahallesi 1088 ada 122 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmediği gözetildiğinde inandırıcı olmayan rapor esas alınarak karar verildiği kanaatine varılmıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15285, Karar No: 2012/1042, Tarih: 16.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15285 E.  ,  2012/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz etti- ğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle teca- vüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ge- reğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3474, Karar No: 2018/1574, Tarih: 15.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/3474 E.  ,  2018/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Şikayetten vazgeçme nedeniyle TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararı, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1999 doğumlu olup olay tarihinde 13 yaşında olan mağdurun kendi beyanına göre okula gitmediği zaman ailesine maddi katkıda bulunmak için çalıştığı inşaatta, olay günü akşam saat 18.30 sıralarında mermer taşıdığı sırada gerekli güvenlik önlemlerinin alınmadığı inşaatın 3. katının asansör boşluğundan zemine düşmesi sonucu yaşamını tehlikeye sokacak ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli kaybına sebebiyet verecek şekilde yaralandığı olayda; sanık ...'in işveren ... İnşaat Limited Şirketi ile imzaladığı sözleşme ile asıl işverene ait inşaatın pencere ve mutfak tezgah mermerlerinin yapım ve montaj işini yüklenen taşeron olduğu, sanık ...'ın ise asıl işveren şirketi temsile yetkili şirket müdürü ve şirketin ortağı olduğu, olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Ağır ve Tehlikeli İşler Yönetmeliği hükümlerine aykırı olacak şekilde ve Çocuk ve Genç İşçilerin Çalıştırılması Usul ve Esasları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre yaşı itibariyle 14 yaşını doldurmadığından çocuk işçi dahi sayılamayan katılanı, bilirkişi tespitlerine göre de ağır ve tehlikeli işler kapsamında olan inşaat işinde, gerekli güvenlik önlemleri alınmadan çalıştırılması eyleminde bilinçli taksir koşullarının bulunduğu; bilinçli taksir halinde TCK’nın 89/1. maddesi kapsamındaki yaralanma şikayete tabi olmasına rağmen 89. maddenin ikinci ve üçüncü fıkrası kapsamındaki yaralanmanın aynı Kanunun 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı göz önüne alınarak, şikayete tabi olmayan suç yönünden kovuşturmaya devam edilerek sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde düşme kararı verilmesi;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Yaşı küçük katılan ...'ın Türk Medeni Kanununun 335/1. maddesi gereğince anne ve babasının ortak velayeti altında olduğundan katılan ...'ın babası ...'ın şikayetten vazgeçmeye, annesi ... ... muvafakat etmesi gerektiğinden bu hususun yerine getirilmeden yaşı küçük mağdurun babasının şikayetten vazgeçmesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 15.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4683, Karar No: 2012/6717, Tarih: 26.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4683 E.  ,  2012/6717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığa yüklenen suçların 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek olup hakkında düzenlenen Vergi İnceleme Raporu ve dosyadaki KDV beyannamelerine göre 2004 takvim yılındaki mal ve hizmet satışlarına ilişkin matrah beyanının en son Eylül ayına ait olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının Aralık 2003 ve Eylül 2004 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16135, Karar No: 2020/2710, Tarih: 11.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/16135 E.  ,  2020/2710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Sanığın eylemini TCK’nin 6/1-f-4 maddesi gereği silah kabul edilen bıçakla işlediğine dair iddia ve kabule göre, sanık hakkında TCK’nin 86/2 maddesi ile belirlenen temel cezanın TCK’nin 86/3-e maddesi ile (1/2) oranında arttırılması gerektiği gözetilmeden, bu hususun teşdit gerekçesi yapılarak TCK’nin 86/2 maddesinden hüküm tesisi,

2)Suçta kullanılan adli emanetin 2015/15815 sırasında kayıtlı bıçağın müsaderesine dair talep yönünden bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 11.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/265, Karar No: 2018/1766, Tarih: 27.11.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/265 E.  ,  2018/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması” talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul 9. İcra (Hukuk) Mahkemesince itirazın kaldırılmasına dair verilen 17.12.2014 tarihli ve 2014/1178 E., 2014/1418 K. sayılı karar, davalı-borçlu vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 15.06.2015 tarihli ve 2015/5662 E., 2015/16583 K. sayılı kararı ile onanmış ise de davalı-borçlu vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 20.10.2015 tarihli ve 2015/25138 E., 2015/25083 K. sayılı kararı ile;

“...Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlunun yasal sürede borca itirazı sonucu takibin durdurulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu ve mahkemece itirazın kaldırılmasına ve alacaklı yararına tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu' nun 37. maddesinde; "Kat malikleri kurulunca kabul edilmiş işletme projesi yoksa, yönetici gecikmeksizin bir işletme projesi yapar. Bu projede özellikle: a) Ana gayrimenkulün bir yıllık yönetiminde tahmini olarak gelir ve gider tutarları; b) Tüm giderlerden her kat malikine, bu Kanunun 20. maddesindeki esaslara göre düşecek tahmini miktar; c) Tahmini giderlerle diğer muhtemel giderleri karşılamak üzere her kat malikinin 20. maddedeki esaslara göre vermesi gereken avans tutarı; gösterilir. Bu proje, kat maliklerine veya bağımsız bölümden fiilen yararlananlara, imzaları karşılığında veya taahhütlü mektupla bildirilir. Bildirimden başlayarak yedi gün içinde projeye itiraz edilirse, durum kat malikleri kurulunda incelenir ve proje hakkında karar verilir, gerekirse yeni bir proje hazırlanır. Kesinleşen işletme projeleri veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararları, İcra ve İflas Kanunu'nun 68. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen belgelerden sayılır" hükmü yer almaktadır. Anılan madde hükmüne göre, kat malikleri kurulu kararları ve kesinleşmiş işletme projeleri, İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olup, geçersizliği genel mahkemelerde açılacak bir dava ile kanıtlanmadığı sürece ilamsız takibe konu edilebilir.