muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7799, Karar No: 2020/838, Tarih: 19.02.2020

için konunun uzmanı bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu vasıtasıyla keşif yapılarak

denetlemeye olanak veren bilimsel verileri içeren rapor alınması, emsal alınan taşınmaza ilişkin resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden getirtilmesi, emsal taşınmazlar ile çekişmeli taşınmaza ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri, ilgili belediye başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporunun da denetlenmesi, dava konusu taşınmazın ve emsal alınan taşınmaz/taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden sorulup, emsalin İmar Kanunu uyarınca imar parseli, dava konusu taşınmazın ise imar uygulaması yapılmamış arsa parseli olduğunun belirlenmesi halinde çekişmeli taşınmazın emsalle karşılaştırma sonucu bulunan değerinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmesi, tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği arazi olarak belirlenir ise, arazi niteliğinde bulunan dava konusu taşınmaza yönelik olarak, sulu olup olmadığı, yerleşim alanlarına uzaklığı iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu gözetilerek oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmî verileri ilçe tarım müdürlüğünden getirtilmek suretiyle, taşınmaz üzerinde meyve ağaçları varsa ağaçların cinsleri de dikkate alınmak suretiyle elde edilen verilere uygun biçimde değerlendirme yapılarak tapu kapsamındaki taşınmazın değeri, tapu iptali ve tescil kararının kesinleştiği tarihe göre hesaplanmalı, taşınmaların varsa mütemmim cüzleri, muhdesat ve sökülemeyen teferruatlarının değerleri bayındırlık birim fiyatları ve yıpranma oranları gözetilerek değerleme tarihine göre tespit ettirilmeli, bu şekilde tapusu iptal edilen taşınmazın zemin değeri, üzerindeki mütemmim cüz, muhdesat ve sökülemeyen teferruatları esas alınarak, tapu sahiplerinin oluşan gerçek zararlarının saptanması gerekmektedir .

Somut olaya gelince; davacılara ait tapu kaydının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapusunun kısmen iptal edildiği, her ne kadar kıyıların özel mülkiyete konu olması mümkün değil ise de tapu kütüğünün davacılar adına oluşturulduğu, bu şekilde tapu sicilinin hatalı olarak tutulduğundan, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacıların zararının tazmininin gerektiği kuşkusuzdur. Davacıların zararı, tapu iptal kararının kesinleştiği 06/05/2008 tarihinde oluşmuş olup, mahkemece bu tarihin değerlendirme tarihi olarak esas alınması ve tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değerinin belirlenmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın imar durumu araştırılmaksızın arsa olarak nitelendirilerek dava tarihi itibariyle tazminat miktarını belirleyen ve kanunen aranan şartları taşımayan bir mimar bir inşaat mühendisi bilirkişiden oluşan kurul raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir. Kaldı ki taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle arsa niteliğinde olduğu kabul edilse dahi bilirkişi kurulunca bu tarihten sonra 04/05/2009 tarihinde satışı yapılan bir taşınmazın emsal olarak alınması da ayrı bir bozma nedenidir.

Hal böyle olunca; çekişmeli taşınmazın zararın doğduğu 06/05/2008 tarihinde yukarıda açıklanan Bakanlar Kurulu kararı ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulu kararı çerçevesinde arsa yahut arazi vasfında olup olmadığı yeniden araştırılmalı, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 15. maddesinde belirtilen yönteme göre oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu marifetiyle yeniden keşif yapılmalı, taşınmazın bu ilkelere göre arsa niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde emsal incelemesi ve kıyaslaması yöntemiyle, arazi niteliğinde olduğunun saptanması halinde ise tarımsal gelir metoduna göre bu tarihteki gerçek değeri varsa üzerinde bulunan yapıların Bayındırlık Bakanlığı resmi birim fiyatları esas alınarak yıpranma payı düşülmek suretiyle tespit edilmeli, emsal satış yöntemine göre zarar belirlenecek ise taraflarca gösterilecek veya bilirkişi kurulu tarafından resen belirlenecek emsaller arasından, değerlendirme tarihine yakın zamanda, gerçek satışlara ait taşınmazın resmi satış tablosu getirtilmeli, imar parsellerine yakın olup olmadığı, kadastro veya imar parseli niteliğinde olup

olmadığı, DOP düşülmesi gerekip gerekmediği araştırılmalı, çekişmeli taşınmazın konumunun, emsal taşınmaz ve çevredeki yakın imar parselleri ile birlikte kroki üzerinde gösterildiği, denetime imkan veren rapor hazırlattırılmalı ve oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/02/2020 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24113, Karar No: 2022/18104, Tarih: 27.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/24113 E.  ,  2022/18104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanıklar ..., ... ve ...’e yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Suçun işleniş biçimi, kasta dayalı kusurun yoğunluğu, olayın meydana geliş şekliyle göçmen sayısı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ve adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, TCK’nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı

Anlaşıldığından;

a- Sanıklar ... müdafisinin ve ...’ın göçmen kaçakçılığı suçuna ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b- Sanık ... hakkında kurulan hükümde ise;

5 yıllık denetim süresi geçmesine rağmen sanık hakkında adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik dosyasına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, “Karar kesinleştiğinde gereğinin takdir ve ifası için sanıklar Hüseyin Özgür'ün adli sicil kaydında bulunan HAGB kararlarına yönelik ilam dosyasına bildirimde bulunulmasına,” ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizinde ise;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanığın 07/12/2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, ölümün doğruluğu kesin biçimde saptanarak, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 64 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizinde ise;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanığın 07/12/2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, ölümün doğruluğu kesin biçimde saptanarak, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 64 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13645, Karar No: 2014/16073, Tarih: 02.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13645 E.  ,  2014/16073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle:

7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 09/03/2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam edip SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/874, Karar No: 2011/3063, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/874 E.  ,  2011/3063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, maddi tazminatın tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında yapılan “sözlü sözleşme” gereğince, maliki bulunduğu ... plakalı ... marka tır-çekici aracının bakım ve onarım işini davalı şirketin yüklendiğini; ancak davalının aracın birçok parçasını söktüğünü ve onarımı yapmadığını; Bornova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1999/188 Değişik iş sayılı dosyası üzerinden yaptırılan delil tespiti sonucu 30.08.1999 tarihli bilirkişi raporunun sunulduğunu, araçta eksik olduğu tespit edilen toplam 100 kalem parça değerinin 56.804,99 DEM; bu parçaların takılması için mekanik ve elektrik işçilik giderleri 200,00 TL, aracın 15 günlük onarım süresi içinde gerçekleşen kazanç kaybı tutarı 900,00 TL ve aracın İstanbul’daki yetkili servisine nakli için harcanan 200,00 TL tutarlarında zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 1.000,00 DEM parça bedeli ile az yukarıda belirtilen miktarlardaki tazminatların davalıdan tahsilini dava etmiştir. 11.05.2004 tarihinde ve ıslah yoluyla toplam 50.998,41 TL maddi tazminatın tahsili istenmiştir.

Yukarıda sayısı belirtilen delil tespiti dosyası ile İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/322 Esas ve 2009/382 Karar sayılı dosyası ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; davacının sözü edilen tır-çekici aracının bakım ve onarım işini davalının yüklendiği; ancak, parçaların söküm işini yaptıktan sonra, onarımını yapmadığı ve aracın davacı tarafından Gebze’de ............ nakledildiği ve onarımının bu servisçe yapılmış olduğu sonucuna varılmaktadır. Dosya kapsamındaki 29.02.2000 tarihli 669481, 669480, 669479, 669478 ve 669477 numaralı faturaların, ... ... Şirketi’nce düzenlenerek, davalı şirkete gönderdiği anlaşıldığı gibi; davalı taraf da bu 6 adet fatura bedelini ödediğini savunmuştur. Diğer yandan, anılan ceza mahkemesi dosyası içindeki belge fotokopisinden, Gebze’deki yetkili servis tarafından davalı yükleniciye gönderilen faks yazısında davalı tarafından sökülüp takılmayan 21 kalem parçanın, davalıdan teslim alındığı bildirilmiştir. Mahkemece, yüklenici davalı tarafından gönderilen parçaların Gebze’deki yetkili servis tarafından kullanılmış ve ceza davasında dinlenen servis yetkililerince de doğrulanmış olduğu halde, bilirkişi kurulunca bu parçaların bedellerinin de hesaplanmış olduğu görüldüğü gibi, buna yönelik davalı savunması da, mahkemece dikkate alınmamıştır.

Yanlar arasındaki akdî ilişki, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi hükmünde tanımlanan “eser sözleşmesi” olduğundan, bu sözleşmeye aykırılık nedeniyle, istenen maddi tazminata, temerrüt faizi uygulanabilmesi için Borçlar Kanunu’nun 101. maddesi uyarınca davalının, davacı tarafından borçlu temerrüdüne düşürülmesi zorunludur. Davalı, dava tarihi itibariyle borçlu temerrüdüne düşürülmüştür. O halde, dava tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanması gerekirken, delil tespiti tarihinden itibaren mahkemece reeskont oranına göre temerrüt faizi uygulanması doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; delil tespiti dosyası kapsamı ile davalı tarafından gönderilen 21 kalemden ibaret parça listesi ve dava dosyası kapsamındaki tüm faturalar birlikte değerlendirilerek; yüklenici davalı tarafından sökülüp, takılmayan ve davalının yetkili servise gönderdiği parçaların dışında kalan parça bedellerinin onarım tarihi itibariyle bedellerinin ve 200,00 TL’den fazla olmamak üzere işçilik giderlerinin, 900,00 TL’den fazla olmamak üzere onarım süresince gerçekleşen kazanç kaybının belirlenmesine ilişkin yeniden oluşturulacak uzman bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılması ve rapor alınması ayrıca davacının davalıya ve onarımı yapan yetkili servise ödeme yapıp, yapmadığının araştırılması ve varılacak sonuca göre uyuşmazlığın hükme bağlanmasından ibaret olmalıdır.

Eksik soruşturma ve araştırma ile hüküm kurulamaz. Açıklanan tüm bu sebeplerle karar bozulmalıdır.

Eksik soruşturma ve araştırma ile hüküm kurulamaz. Açıklanan tüm bu sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, davalı Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmadığından yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/42648, Karar No: 2013/4454, Tarih: 06.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/42648 E.  ,  2013/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ile manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket nezdinde 07.06.2001-16.07.2007 arasında ihracat müdürü olarak çalıştığını, iş akdine işverenlikçe 17.06.2007 tarihinde son verildiğini, daha sonra davacının primlerinin gün ve miktar olarak eksik yatırıldığını gördüğünü, hafta içi 5 gün 08.30-19.00 arasında, cumartesi günleri de ortalama 09.00-13.00 arasında çalıştığını, fazla mesai ödemesi yapılmadığını, en son 1.250,00 TL Net maaş aldığını, resmi ve dini bayramlarda çalışmadığını, çalışmanın çok istisna olduğunu, her yıl sadece 1 hafta izin kullandırıldığını, halen 16 günlük maaşını alamadığını iddia ederek, FİH saklı kalmak üzere, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ücret ve manevi tazminat alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işverenlikçe işten çıkarılmadığını, izinsiz ve mazeret de bildirmediği halde 17.07.2007 tarihinden itibaren işe gelmediğini, bunun üzerine ihtarname keşide edildiğini, davacının iş akdinin ihtarnameye cevap vermemesi, mazeret bildirmemesi ve devamsızlığını sürdürmesi üzerine 25/II-g uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, davacının ücretinin asgari ücret olduğunu, davacının ihracat müdürü olarak değil, ihracat departmanı elemanı olarak çalıştığını, lise mezunu olup, herhangi bir yabancı dil de bilmediğini, yıllık izin alacağının gerçek dışı olduğunu, fazla mesai alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tanık beyanlarından davacının fiilen işyerinin kapanması nedeniyle iş akdinin feshedildiği ve davalı tarafından iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının ücret seviyesi taraflar arasında çekişmeli olup, davacının işverenlik aleyhine Bakırköy 13. İş Mahkemesinin 2007/989 Esas sayılı dosyasında hizmet tespiti talepli dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu davada belirlenecek hizmet süresi ve ücret seviyesinin eldeki davada kesin delil teşkil edeceğinden, kesinleşmesinin beklenmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.