muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5497, Karar No: 2015/9364, Tarih: 24.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/5497 E.  ,  2015/9364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOYABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2012/1497-2013/1847

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası Ahmet 112 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki 12 numaralı bağımsız bölüm ile 567 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak kızı olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, ayrıca murisin 02.05.2006 tarihli vasiyetnamesi ile davaya konu taşınmazlarını daha önce de davalıya vasiyet ettiğini, bu durumun dahi muvazaanın kanıtı olduğunu ileri sürerek, payı oranında tapu iptal ve tescil isteminde bulunmuş, yargılama sırasında ölümü ile mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

Davalı, murisin tedavi masraflarını karşıladığını, murise kendisinin baktığını, murisin davacıya parasal yardımda bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, murisin mal kaçırma amacının bulunmayıp, temliklerin minnet duygusu ile yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 112 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki 12 numaralı bağımsız bölümün Ahmet tarafından 07.08.2007 tarihinde, 567 parsel sayılı taşınmazın ise 05.08.2008 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik edildiği, eksiğin tamamlatılması yoluyla getirtilen belgelerden, Boyabat Noterliğinin 02.05.2006 tarihli vasiyetnamesi ile muris Ahmet dava konusu taşınmazlardan 112 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki 12 numaralı bağımsız bölüm ile dava dışı başka taşınmazlarını davalıya vasiyet ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakan tarafından yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

./..

./..

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; tüm dosya kapsamı ve dinlenilen tanık beyanları ile toplanılan delillerden; murisin sağlık sigortasının olduğu, mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı, Boyabat Noterliğinin 02.05.2006 tarihli vasiyetnamesi ile dava konusu taşınmazlardan 112 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki 12 numaralı bağımsız bölüm ile dava dışı başka taşınmazlarını da davalıya vasiyet ettiği, çekişme konusu 12 numaralı bağımsız bölümü sonrasında 07.08.2007, 567 parsel sayılı taşınmazını ise 05.08.2008 tarihinde davalıya satış suretiyle devrettiği,, murisin yapmış olduğu vasiyetname göz önüne alındığında davalıya yapılan temliklerin minnet duygusu ile yapıldıklarının kabul edilemeyeceği, başkaca mal varlığının da bulunmadığı, resmi akitteki değer ile gerçek değer arasında fahiş fark bulunduğu gözetildiğinde, temlikin bedelsiz olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olduğu ve bu amaçla temlikin gerçekleştirildiği kabul edilmeli ve davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olduğu ve bu amaçla temlikin gerçekleştirildiği kabul edilmeli ve davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2361, Karar No: 2021/4094, Tarih: 13.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2361 E.  ,  2021/4094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ...Ş vekili ve davalı ... A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dairemizin 03/12/2020 tarihli 2020/3765 Esas, 2020/7342 Karar sayılı geri çevirme ilamında; mahkemece temyiz eden davalı ... San. ve Dış Ticaret A.Ş vekiline çıkartılan muhtıraya rağmen eksik temyiz harç ve masraflarının yatırılmaması nedeniyle 10/01/2018 tarihinde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına dair ek karar verildiği ancak ek kararın davalıya tebliğ edilmediği anlaşıldığından mahkemesinden eksikliğin tamamlanması istenilmiş olup, mahkemece ek kararın davalı şirketin yetki belgesi ile davayı takip eden Av....’na tebliğ edildiği, avukat tarafından tebliğin alındığı gün 2016 dan itibaren davalının asıl avukatı ile işlerini ayırdığı ve davalı asil tarafından da kendisine verilen bir vekalet olmadığı için vekillikten istifa ederek gerekli işlemlerin yapılması ve asile tebliğ çıkartılması talep edilmesine rağmen mahkemece herhangibir işlem yapılmadan dosya dairemize gönderilmiş olup bu şekilde geri çevirme kararının gereğinin eksiksiz şekilde yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Temyiz incelemesinin daha fazla uzamasına sebebiyet verilmemesi açısından, ivedilikle davalı şirketin yetkili avukatının istifasının davalı şirkete tebliğ edilmesi, söz konusu 10/01/2018 tarihli ek kararın Tebligat Kanunu 11. maddesi gereği davalı şirketin avukatına, avukatı yoksa asil olan davalı ... San. ve Dış Ticaret A.Ş.’ne usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve ek kararın temyiz süresi de beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/04/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10139, Karar No: 2016/1176, Tarih: 27.01.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/10139 E.  ,  2016/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanık müdafiinin duruşma talebinin reddine karar verilerek;

A) 5607 Sayılı Yasaya Aykırılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz İncelemesinde;

Aramanın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan CMK 'nın 119. maddesinde yer alan "Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, iş yerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabilir..." şeklindeki düzenleme karşısında, olay günü sanığa ait ikametinin eklentisi niteliğindeki depoda arama yapılması için hakim kararı veya Cumhuriyet Savcısının yazılı emri bulunmadığı, bu nedenle de aramanın hukuka aykırı olduğu ve elde edilen delillerin yasak delil niteliğinde olup sanık aleyhine kullanılamayacağı, ayrıca sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, çiftçilikle uğraştığından zaman zaman akaryakıt alıp deposuna koyduğunu ancak deposunda kaçak akaryakıt bulunmadığını beyan ettiği nazara alınarak, sanığın savunmasının aksini gösteren mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule Göre;

22/04/2011 tarihinde yakalandığı iddia edilen akaryakıtın kaçak/markersız olduğuna ilişkin delil olmadığı gibi, sanığa ait ikametinin eklentisi niteliğindeki depoda yakalanan markersız 20 litre akaryakıtın ticari amaçla bulundurulduğuna ilişkin mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

B) Mühür Bozma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz İncelemesinde;

Sanığın ikametinin eklentisi niteliğindeki depoda usulüne uygun bir arama kararı olmadan yapılan arama neticesinde konulan mühür yasal bir işleme dayanmadığı gibi, mührün sanık tarafından bozulduğuna ilişkin mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

B) Mühür Bozma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz İncelemesinde;

Sanığın ikametinin eklentisi niteliğindeki depoda usulüne uygun bir arama kararı olmadan yapılan arama neticesinde konulan mühür yasal bir işleme dayanmadığı gibi, mührün sanık tarafından bozulduğuna ilişkin mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2061, Karar No: 2017/6300, Tarih: 06.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2061 E.  ,  2017/6300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili görevsiz asliye hukuk mahkemesine hitaben yazdığı dava dilekçesinde, davalının ... Apartmanında 53 nolu dairenin maliki olduğunu, daha önce de borcunu ödemediği için davalı aleyhine başlatılan takibe yapılan itirazın iptali için dava açıldığını, davalının 21/06/2014 tarihi itibariyle anapara ve gecikme tazminatı borcunun toplamı olan 3.223,91.-TL borcunu ödemediğini, davalıdan bu borcun tahsili için ... 25. İcra Müdürlüğünün 2014/13676 sayılı dosyası ile icra takibine başlattılarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek davalının haksız itirazının iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Asliye hukuk mahkemesince, uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, görevsizlik kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dosyanın sulh hukuk mahkemesine gönderilmesinin ardından yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabülü ile davalının ... 25. İcra Müdürlüğünün 2014/13676 sayılı dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile 1.213,15.-TL asıl alacak, 1.299,01.-TL gecikme tazminatı ve 6,88.-TL işlemiş yasal faiz üzerinden takibin devamına, bakiye talebin reddine, kabul edilen asıl alacağın %20'si oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda “devreden borç” kalemi olarak, taraflar arasında görülen ... 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/272 E. - 2014/1795 K. sayılı dosyasına konu olan alacak miktarı baz alınmış, asıl borç ve gecikme tazminatı hesaplaması da devreden borç kalemi üzerinden yapılmıştır. Bu durum, tahsilde tekerrüre sebep olabileceğinden, mahkemece, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 05.05.2016 gün ve 2015/9297 E. -2016/7305 K. sayılı ilamı ile onanan ... 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/272 E. -2014/1795 K. sayılı kararının kesinleşme durumu ve davalı tarafça yapılan ödemeler dikkate alınarak inceleme yapılmalı ve ulaşılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temiyiz harcının istek halinde iadesine 06/07/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12441, Karar No: 2011/5242, Tarih: 24.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12441 E.  ,  2011/5242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı ... adına gerekçeli karar Tebligat Kanunun 21.maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de tebligat mazbatasının tetkikinden, 7201 Sayılı Tebligat Yasasının 21.maddesi ile Tüzüğün 28.maddesinde belirtilen esaslara uyulmadığı, özellikle tebliğ yapılacak kişinin adreste bulunmama nedeninin soruşturulup ilgililerin beyanlarının tutanağa yazılmadığı ve ayrıca keyfiyetin muhataba bildirilmesi için en yakın komşulardan birisine, bildirildiği belirtildiği halde imzasının alınmadığı bu hale göre tebligat işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla davalı ...’ye mahkeme kararı ve temiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 24.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16845, Karar No: 2015/28345, Tarih: 17.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/16845 E.  ,  2015/28345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;Borçlu vekili icra mahkemesine yaptığı başvurusunda, ödeme emrinin şirkete tebliğ edildiği sırada şirketi temsile yetkili ...'nın il dışında olduğunu, 18.12.2014 tarihinde İstanbul’a geldiğinde takibi öğrendiğini ileri sürerek, gecikmiş itirazının kabulüne karar verilmesini istemiş, mahkemece istemin süreden reddine karar verilmiştir.İİK’nun 65. maddesinde; “Borçlu, kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir. Ancak borçlu, maninin kalktığı günden itibaren 3 gün içinde mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve müteakip fıkra için yapılacak duruşmaya taalluk eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur. İtiraz üzerine icra mahkemesi ancak gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre takibin talikini tensip edebilir. İcra mahkemesi tetkikatını evrak üzerinde yapar. Lüzumu halinde iki tarafı hemen davetle mazeretin kabule şayan olup olmadığına karar verir.” hükmünü yer verilmiştir. Buna göre, gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın yapılmış olmasıdır.Somut olayda, borçlu şirkete yapılan tebligat evrakı incelendiğinde şirket yetkilisi olan ...’nın tebliğ saatinde orada olup olmadığı hususunun araştırılmaması ve bu durumun tebligat mazbatasına tevsik edilmemesi nedeniyle tebliğ işleminin bu hali ile 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. ve 13. maddelerine aykırı yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın İİK'nun 65. maddesinde yer alan gecikmiş itiraz kurallarına göre değil, 7201 Sayılı Kanunun 32. maddesine göre çözümlenmesi gerekir. (HGK.nun 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258E. 1991/344K.) Borçlunun şikayet dilekçesinde, gecikmiş itiraz deyimini kullanması, HMK’nun 33. maddesi uyarınca hukuki tavsifin hakime ait olması nedeniyle sonuca etkili olmayıp, başvuru bu hali ile 7201 sayılı yasanın 32. maddesine dayalı tebligat usulsüzlüğü şikayetidir. (Hukuk Genel Kurulu’nun 05.06.2001 tarih ve 1991/12-258 E. - 1991/344 K. sayılı kararı) O halde mahkemece, tebligatın usulsüzlüğüne yönelik şikayetin esası incelenerek sonucuna göre karar vermek gerekirken, başvurunun İİK'nun 65. maddesinde düzenlenen gecikmiş itiraz olarak nitelenip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4936, Karar No: 2025/3214, Tarih: 08.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4936 E.  ,  2025/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1183 Esas, 2024/1209 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/208 E., 2021/111 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2017/7048 sayılı Damat Kolisi ibareli tasarımının bulunduğunu, davalının müvekkilinin tasarımının taklidini üreterek haksız kazanç elde ettiğini, Mahkemenin 2019/142 D.İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile davalıya ait işyerinde müvekkiline ait tasarımın birebir aynısının izinsiz bir şekilde üretilerek satışa sunulduğu ve bulunan ürün adedinin 104 adet 3'lü kutu olduğunun tespit edildiğini, davalının eyleminin müvekkilinin tasarım hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, giderilmesine, ihlal teşkil eden ürünlere el konularak imhasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi ve 1.000,00 TL itibar tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının tasarımının yenilik ve ayırt edicilik taşımadığını, dava konusu tasarımın tescil tarihi 28.10.2017 tarihinden önce de birçok yerde kamuya sunulduğunu, anonim bir ürün olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının tasarımının yenilik ve ayırt edicilik taşımadığını, dava konusu tasarımın tescil tarihi 28.10.2017 tarihinden önce de birçok yerde kamuya sunulduğunu, anonim bir ürün olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait 2017/07048 numaralı "Damat Kolisi" isimli tasarım ile davalının kullanımlarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, ürünleri meydana getiren detayların, şekil ve biçimlerin neredeyse aynı olduğu, davalının davacıya ait tasarım ile genel izlenim itibarıyla ayırt edilemeyecek kadar benzer ürünleri piyasaya sunduğu ve bilgilenmiş kullanıcı nezdinde farklılık oluşturmadığı, davacının tasarım hakkına tecavüz yaratıldığı, bu eylemin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiği, tarafların ticari defterlerinde ürün bazlı bir kayıt bulunmadığı, bu nedenle davalının ihlal teşkil eden ürünlerden kaç adet sattığı ve davacının tazminat seçeneğine göre ne kadar kar elde ettiğinin tespit edilemediği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddeleri uyarınca davacı yararına 1.000,00 TL maddi tazminat takdir edildiği, davalının eylemleri nedeniyle davanın manevi zarara uğradığı, itibar tazminatının koşullarının oluşmadığı, davalı vekili, dayanak tasarımın harcı alem olduğunu iddia etmiş ise de davaya konu tasarımın davacı adına tescilli olduğu sürece davacıya koruma sağlayacağı, bu tasarımın iptal edilmediği ve davacının tescilde kötüniyetli olduğu ispatlanmadığı sürece harcı alem olmasının da varılan sonucu değiştirmeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının davacı adına tescilli 2017/07048 numaralı tasarımdan ... haklarına tecavüz ve haksız rekabetinin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine ve giderilmesine, ihlal teşkil eden ürünlere el konularak imhasına, 1.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, itibar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF