muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3058, Karar No: 2020/7911, Tarih: 29.06.2020

Kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması gereken ücret, işçinin brüt ücretidir. O halde, kıdem tazminatı, işçinin fiilen eline geçen ücreti üzerinden değil, sigorta primi, vergi sendika aidatı gibi kesintiler yapılmaksızın belirlenen brüt ücret göz önünde tutularak hesaplanır.

Kıdem tazminatına esas alınacak olan ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanununun 32 nci maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır. İşçiye sağlanan özel sağlık sigortası yardımı ya da hayat sigortası pirim ödemeleri de para ile ölçülebilen menfaatler kavramına dahil olup, tazminata esas ücrete eklenmelidir. Satış rakamları ya da başkaca verilere göre hesaplanan pirim değişkenlik gösterse de, kıdem tazminatı hesabında genişletilmiş ücret kavramı içinde değerlendirilmelidir.

Somut olayda; davacı 1.600,00 TL net ücret ile çalıştığını yol ve yemek ücretinin işveren tarafından karşılandığını iddia etmiştir. Yargılamanın birinci celsesinde davacı tarafın davalının cevap dilekçesindeki beyan ve belgeleri kabul etmeyerek delillerin toplanmasını, dosyanın mevcut hali ile bilirkişiye gönderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 1.600,00 TL net ücret ile çalıştığını, ispatlar delil bulunmadığından Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ve bordrolara göre aylık 1.592,00 TL günlük, 53,06 TL brüt ücret üzerinden kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanmıştır. Davacı vekili ise 20.05.2016 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanırken işçinin brüt çıplak günlük ücretine süreklilik ve düzenlilik arz eden sosyal yadım ve benzeri ücret eklerinin ilave edilmesi gerektiğini belirterek bilirkişinin hesaplama yaptığı bordro ücretine 10,28 TL yemek bedeli ve 3,42 TL yol bedeli ekleyerek 66,76 TL ücret üzerinden hesapladığı kıdem ve ihbar tazminatının kabul edilmesini istemiştir. Mahkemece davacı vekilinin yol ve yemek ücret ekli hesaplaması doğrultusunda kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmıştır. Dosya içeriğinde yer alan bordrolarda yol ve yemek ücretine dair herhangi bir ödeme bulunmadığı gibi, davacı ile işveren arasında yol ve yemek yardımı sağlandığına ilişkin yazılı bir sözleşme de söz konusu değildir. Dosya kapsamında dinlenen tanık da bulunmamaktadır. Davacı vekilinin yol ve yemek yardımına ilişkin iddiası toplanan deliller ve dosya içeriğine göre ispatlanamamıştır. Hal böyle iken, yol ve yemek yardımı eklenerek giydirilmiş brüt ücret üzerinden hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatının mahkemece kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/922, Karar No: 2023/1193, Tarih: 22.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/922 E.  ,  2023/1193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdata dönüşen menfi tespit ve alacak davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/550 esas sayılı davasının kabulüne, birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/769 esas sayılı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen 2004/550 esas sayılı dosya davalısı birleşen 2004/769 esas sayılı dosya davacısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen 2004/550 esas sayılı dosya davalısı birleşen 2004/769 esas sayılı dosya davacısı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen 2004/550 esas sayılı dosya davalısı birleşen 2004/769 esas sayılı dosya davacısı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan 17/05/2000 tarihli sözleşme ile davalı tarafından yaptırılacak "... (...) Kalıcı Konutları Teknik Altyapı Tesisi İnşaatı" işinin müvekkili şirket tarafından üstlendiğini, müvekkili şirketin sözleşme ve sözleşme eklerine uygun olarak işi tamamladığını, davalı tarafından da herhangi bir ihtiraz-i kayıt ileri sürülmeksizin işin kesin kabulünün yapıldığını, ancak davalı tarafından gönderilen 31.12.2003 tarihli yazıda kazı nakli farkından 283.505.822 TL, 2001/2862 sayılı fiyat farkından 31.052.036 TL olmak üzere toplam 314.557.858 TL fazla ödeme yapıldığının tespit edildiği paranın ödenmesi aksi takdirde şirket alacaklarından kesinti yapılacağı ve teminata el atılacağının bildirildiğini, davalının müvekkili şirkete fazla ödeme yapıldığı iddiasının hiçbir şekilde haklı ve yerinde olmadığını, Alikahya Belediye Başkanlığının cevabı doğrultusunda müvekkili şirket ile Alikahya Belediye Başkanları arasında 27.06.2000 tarihli protokol imzalandığını,, yine İzmit Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın 04.07.2000 tarihli yazısında çıkan toprakların belirtilen yere dökülmesinin bildirildiğini, müvekkili şirketin belirtilen müracaatları neticesinde davalının 21.07.2000 tarihli tutanak başlıklı belgesinde yer alan "... kazı artığı malzemeleri için... ... Belediyesinin döküm yeri olmadığından Büyükşehir Belediyesinin göstermiş olduğu park ve bahçeler müdürlüğüne ait kesin depo yerine dökülmesi uygun görülmüştür. " tespiti ile kazı atığı malzemeleri döküm yerinin kesin olarak belirlendiğini, davalının ise müvekkili şirketin kazı atığı malzemelerini belirtilen yerlere taşımadığını iddia ettiğini, davalının 31.12.2013 tarihli yazısında ileri sürdüğü 314.557.858 TL fazla ödeme yapıldığı iddiası haklı olmadığından muarazanın önlenmesine davalıya borçlu olunmadığının tespitini talep etmiş, yargılama sırasında 314.557,85 TL paranın davalı tarafından hak edişlerden kesinti yapılmak suretiyle 11.03.2004 tarihinde tahsil edilmesi sebebiyle 314.557,85 TL nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

DAVA

DAVA

Birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2004/550 esas sayılı dosyasında davacı vekili dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan 17.05.2000 tarihli sözleşme gereğince müvekkili şirketin kazı artığı malzemeleri dökebileceği yerlerin tespiti amacı ile ..., İzmit Büyükşehir ve Alikahya Belediye Başkanlıklarına müracaat ettiğini verilen cevaplar neticesinde davalının 21.07.2000 tarihli "Tutanak" başlıklı belgesinde yer alan "... kazı artığı malzemeleri için... ... Belediyesinin döküm yeri olmadığından Büyükşehir Belediyesinin göstermiş olduğu Park ve Bahçeler Müdürlüğüne ait kesin depo yerine dökülmesi uygun görülmüştür. " tespiti ile kazı atığı malzemeleri döküm yerinin kesin olarak belirlendiğini, kazı artığı malzemelerinin konut bölgelerine yakın yere dökenin müvekkili şirket olmadığının davalı tarafından da kabul edildiğini belirterek davalının 26.08.2004 tarihli yazısında ileri sürdüğü müvekkili şirkete 93.062.071 TL fazla ödeme yapıldığı iddiası yerinde olmadığından davalının çıkarttığı muarazanın önlenmesine, müvekkili şirketin davalıya borçlu olmadığının tespitini talep etmiş, yargılama sırasında 93.062,07 TL paranın davalı tarafından hakedişlerden kesinti yapılmak suretiyle 21.10.2004 tarihinde tahsil edilmiş olduğundan 93.062,07 TL nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

DAVA

Birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2004/769 esas sayılı dosyasında davacı ... vekili dava dilekçesinde; davalı firmaya ...(...) Teknik Altyapı İnşaatı işinin ihalesi sonucu 17.05.2000 tarihli sözleşme imzalandığını, ihale konusunun iş kalıcı konutlarla ilgili toprak taşıma işi olduğunu, toprak taşıma işine ait maliyetlerin ödenmesi sonrası yapılan işin niteliği ve ödemelere dair yoğun şikayetlerin gündeme gelmesi ile müvekkili banka müfettişlerinin yerinde yapılan tespitler sonucu düzenlenen raporlarda yapılan toprak taşıma işinin maliyetinin çok üstünde yapılan hesaplar sonucu yapılmayan işler için fahiş ödemeler yapıldığı ve kamunun zarara sokulduğunun tespit olunduğunu, kazı atığı malzemelerinin kesin depo yerlerine taşınmadığını, 314.557.858 TL lik fazla ödemenin ortaya çıktığını 26.08.2004 tarihine kadar ana alacağa eklenen 93.062.071 TL banka alacağının faizi ile birlikte ana para alacağı toplamda 659.637.489 TL olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 659.637.489 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili bankanın ihale makamı olarak davaya konu .../... Kalıcı Konutlar Teknik Altyapı İnşaat yapım işinin yüklenici firma olarak davacıya verildiğini, afet nedeniyle oluşan acil işlerde milyonlarca metre küp kazı atığı ve nakliyelerine ait maliyetlerde haksız kazanç elde edildiğinin müfettiş incelemeleriyle ortaya çıktığını fazla ödemelerin geri alınmasının gündeme geldiğini, sözleşme ve eki şartnameler gereği kesin depo mahalline kazı atığı malzemelerinin taşınması gerekirken yükleme boşaltma ve şantiye içi nakliye mesafesi kadar nakliye işleminin haricinde taşınmayarak kazı nakli farkından fazla ödeme yapıldığının tespit olunduğunu, sözleşmenin 12 ve sözleşme eki şartnamenin 38. maddesi uyarınca kesin hesap sonucunda yüklenicinin bankaya borçlu çıkması halinde yüklenicinin bankadaki tüm hak ve alacaklarından ve teminatından banka alacağının tutulacağının açık olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

CEVAP

Birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2004/550 esas sayılı dosyasında davalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; Banka Kontrol Teşkilatı görevlilerince yeterli inceleme yapılmadan yüklenicilere ödendiğini, ancak toplamında trilyonlara varan ödemelerin sözleşme ve eki şartnamelere aykırı bir biçimde yapıldığı, Banka Teftiş Kurulu Başkanlığının, tahkikat raporunda kesin depoya taşınması gereken kazı artıklarının kalıcı konutların etrafına döküldüğü, bu hususunda taşıma gibi bir faaliyetin yapılmış olduğu anlamına gelmediği, gerçekte taşıma faaliyetine ait imalatların yapılmadığını ancak yapılmış gibi göstererek davacı şirkete haksız kazanç sağlandığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

CEVAP

CEVAP

Birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2004/769 esas sayılı dosyasında davalı Erdinç İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin sözleşme ve sözleşmenin eklerine uygun olarak işi tamamladığını, yapılan tüm işlerin davalının bünyesinde yöredeki işlerle ilgili olarak oluşturduğu yerinde kontrol sistemi elemanlarınca denetimi yapılmak suretiyle onaylandığını,, müvekkili şirketin işin yapımı esnasında çıkan kazı artığı malzemeyi resmi birimler tarafından gösterilen ve davacı tarafından da kabul edilen yerlere taşıdığını ve bu doğrultuda hak edişlerin gerçekleştiğini, davacı hiçbir haklı gerekçe olmaksızın işin bitiminden ve kabulünden uzun bir süre geçtikten sonra kazı artığı malzemelerin belirtilen yerlere taşınmadığını iddia ettiğini oysa müvekkilinin yükümlülüklerini yerine getirdiğini, işin yapımı esnasında ... ilinde meydana gelen sel felaketi nedeniyle büyük bir toprak kaybının yaşandığı ve yine tespit edilen yerlere dökülen topraklar üzerine daha sonra park inşaa edilmiş olduğunun davacı tarafından da bilindiğini, işin kabulü ve hak ediş ödemelerinin herhangi bir itirazi kayıt ileri sürülmeksizin yapıldığını, konut bölgelerine yakın yere dökenin müvekkili şirket olmadığının davalı tarafından da kabul edildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/33 ve 2010/212 E. sayılı dosyaları ile Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/2 E. sayılı dosyasında verilen ve kesinleşen kararlar, tespit raporu ve esasa ilişkin bilirkişi asıl ve ek raporlarına özellikle 10/11/2015 tarihli bilirkişi görüşüne göre; taraflar arasında "... (...) Kalıcı Konutları Teknik AltYapı Tesisi İnşaatı" işine ilişkin sözleşme akdedildiği sözleşme gereği işin tamamlandığı gerekçesiyle geçici ve kesin kabullerin yapıldığı, uyuşmazlığın sözleşmeye konu altyapı inşaatında kazıdan çıkan hafriyatın kesin depo yeri olarak belirlenen yere nakledilip nakledilmediği, nakledilmemiş ise bankanın talep edeceği tutarın ne olabileceği, buna göre davacı şirketin davalı bankadan talep edilen tutar kadar borçlu bulunup bulunmadığı hususların tespitinden kaynaklandığı şirket yetkili temsilcisi ve banka görevlileri hakkında açılan davalardan dolayı yapılan yargılamada sahte belge düzenlendiğine dair varsayımlara dayanan soyut iddia dışında mahkumiyetlerine yeterli delil bulunamaması nedeniyle, yaptırılan tespitler ve bilirkişi incelemeleri değerlendirilerek kimin ne kadar malzeme bıraktığının somut olarak tespit edilememesi, muallak soyut eylemler çerçevesinde iddialar dile getirilmesi, deprem sonrası yaşanan kargaşa sırasında kimin nereye malzeme döktüğünün belirlenememesi ve resmi makamlarca ilgililere belli bir hafriyat döküm depo yeri gösterilmemesi gerekçesiyle sanıkların beraatine karar verildiği, talimat yoluyla mahallinde keşif yapılarak düzenlenen raporda İller Bankası'nın iddiasını kanıtlar nitelikte bilgi ve belgeye ulaşılamadığı, ... Kalıcı Konutlarının taban malzemesinin dolgu sahalarındaki malzemeler ile benzerlik göstermediğinin bildirildiği, bu durumda da döküm yeri dışındaki başka yerlere döküldüğüne ilişkin yeterli delil bulunmadığı, geçici ve kesin hak edişler ile iş bitim belgesinin aksinin kanıtlanamadığı anlaşılmakla asıl ve birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/550 E. sayılı davanın kabulüne, asıl dava yönünden davanın kabulüne davacının davalıya 314.557,85 YTL borçlu olmadığının tespiti ile 314.557,85 YTL nin 12/03/2004 dava tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/550 E sayılı dava yönünden davanın kabulüne, davacının davalıya 93.062,07 YTL (93.062.071.472 Eski TL) borçlu olmadığının tespiti ile 93.062,07 YTL nin 21/10/2004 dava tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/769 E. sayılı dosya yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen 2004/550 esas sayılı dosya davalısı birleşen 2004/769 esas sayılı dosya davacısı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleşen 2004/550 esas sayılı dosya davalısı birleşen 2004/769 esas sayılı dosya davacısı vekili istinaf dilekçesinde; asıl davada taraflar arasında aktedilen sözleşme ve eki şartnameler gereği taşımakla mükellef olduğu kesin depo mahalline taşınması gereken kazı artığı malzemelerinin taşınmadığını, cüzi bir miktarın taşınmış gibi göstererek, davalının haksız kazanç elde ettiğini, mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak verilen kararın doğru olmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı nedenle, istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen 2004/550 esas sayılı dosya davalısı birleşen 2004/769 esas sayılı dosya davacısı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen 2004/550 esas sayılı dosya davalısı birleşen 2004/769 esas sayılı dosya davacısı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz sebebi olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen davalarda "...(...) Kalıcı Konutları Teknik Altyapı Tesisi İnşaatı" işinden kaynaklanan borçlu olunmadığının tespiti/istirdat ve alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddeleri ve ilgili diğer mevzuat.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Taraflar arasındaki uyuşmazlık; sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen “eser” sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmaktadır. ... (...) Kalıcı Konutları Teknik AltYapı Tesisi İnşaatı işine ilişkin sözleşme gereği işin tamamlandığı gerekçesiyle geçici ve kesin kabullerin yapıldığı, İller Bankasının sözleşmeye konu altyapı inşaatında kazıdan çıkan hafriyatın kesin depo yeri olarak belirlenen yere nakledilmediği, döküm yeri dışındaki başka yerlere döküldüğüne ilişkin yeterli delil bulunmadığı, geçici ve kesin hak edişler ile iş bitim belgesinin aksinin kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleşen 2004/550 esas sayılı dosya davalısı birleşen 2004/769 esas sayılı dosya davacısı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/586, Karar No: 2013/8004, Tarih: 16.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/586 E.  ,  2013/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet ( Defter ve belgeleri gizlemek)

HÜKÜM : Unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine.

Dosya kapsamına göre; sanığın yetkilisi olduğu Baştaş Teknik Mak. Hırd. Tur. Tic. Ltd. Şirketi ile kendi mükellefiyetine ilişkin defter ve belgeleri ibraz etmemesi eylemleriyle ilgili verilmiş olan mütalaa da dikkate alınarak dava zamanaşımı süresi içerisinde, 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesi gereğince kamu davaları açılması mümkün görülmüştür.

Baştaş Hırdavat ve Dış Ticaret Ltd. Şirketinin ortağı ve yetkili temsilcisi olan sanığın vergi incelemesi için istenen 2001 ve 2002 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri tebligata rağmen ibraz etmediğinin iddia olunması, sanığın, muhasebecisi ile arasında gerginlik nedeniyle defter ve belgeleri ibraz edemediğini, İstanbul 4. Vergi Mahkemesine açtıkları davanın kabul edilerek cezalı tarhiyatın terkinine karar verildiğini savunmasına karşın, vergi denetimi sırasında defter ve belgeleri ibraz edememesine dair hiç bir mazeret sunmadığı, 09.11.2006 tarihinde yapılan işyeri yoklamasında şirketin 5 yıl önce bilinen adresinden taşındığının bizzat sanık tarafından ifade edildiği, şirkete ait defterlerin muhasebecisinde bulunup aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle ibraz edilememesinin 213 sayılı VUK'nun 13. maddesinde belirtilen mücbir sebep veya kastı kaldıran diğer nedenlerden biri olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

#####
Yargıtay — Esas No: 2011/21000, Karar No: 2013/19738, Tarih: 27.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/21000 E.  ,  2013/19738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, şöför olarak davalı işyerinde çalıştığını, yazın ayın 25 günü, kışın 20 günü 24 saat araçta bulunduğunu, tüm ulusal bayram genel tatillerde çalıştığını, ve hiç hafta tatili iznini kullanmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, işyerinde fazla çalışma uygulaması olduğunu ve davacının yaptığı fazla çalışmaların karşılıklarının ödendiğini, resmi tatillerin kullandırıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının emeklilik nedeni ile sona eren ilk dönem karşılığı kıdem tazminatına hak kazandığı, dini ve milli bayramlarda çalıştığını ispatladığı, yıllık ücretli izin alacağı bulunduğu, bunlara ilişkin davalı tarafça herhangi bir delil sunulmadığı, davacının fazla mesai yaptığını ve hafta tatillerinde çalıştığını somut olarak ispat edemediği, ayrıca dava dilekçesinde ayda 20-25 gün çalıştığına ilişkin beyanı olduğu gerekçesi ile bilirkişi raporuna dayanılarak, bakiye kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücretlerinin kabulüne fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile fazlaya ilişkin ulusal bayram- genel tatil ücreti taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.