muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/192, Karar No: 2022/606, Tarih: 04.10.2022

Bu açıklamalar ışığında söz konusu uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... hakkında dört kez sahte fatura düzenleme ve bir kez sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında, katılan kurum ... Vergi Dairesi Başkanlığının kendisini vekille temsil ettirdiği, Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 04.11.2014 tarih ve 141-579 sayı ile sanık hakkında beş ayrı mahkûmiyet hükmü kurulup karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre 1.500 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan kuruma verilmesine hükmedildiği, mahkûmiyet hükümlerinin sanık müdafisince temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece inceleme dışı sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden onama, incelemeye konu sahte fatura kullanma suçundan ise bozma kararı verildiği, bozmaya uyarak yapılan yargılama sonucunda Yerel Mahkemece 16.02.2021 tarih ve 213-107 sayı ile sanık hakkında yeniden mahkûmiyet hükmü tesis edildiği, hükümde kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum ... Vergi Dairesi Başkanlığı lehine vekâlet ücreti verilmediği hususları birlikte gözetildiğinde, sanık hakkında tek bir iddianame ile açılan kamu davasında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden onama kararı verilmiş ve bu hükümler kesinleşmiş ise de sahte fatura kullanma suçu yönünden kurulan ilk mahkûmiyet hükmünün Özel Dairece bozulduğu, bozma üzerine yargılamaya devam edildiği, bu nedenle kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine takdir edilecek vekâlet ücretinin, Yerel Mahkemece yargılamaya devam edilerek sahte fatura kullanma suçundan sanık hakkında ikinci kez mahkûmiyet hükmü kurulduğu 16.02.2021 karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenmesi gerekeceği, ancak Yerel Mahkemenin 04.11.2014 tarihli hükmü ile verilen ve hakkında bozma kararı bulunmayan 1.500 TL tutarındaki vekâlet ücretinin, 16.02.2021 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine verilmesi gereken 4.080 TL tutarındaki vekâlet ücretinden mahsup edilmesi suretiyle katılan Kurum lehine 2.580 TL vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmesi gerekirken, Yerel Mahkemece bu hususta herhangi bir karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

A) Sanığa atılı sahte fatura kullanma suçu yönünden zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından REDDİNE,

B) Katılan vekili lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre vekâlet ücreti hükmolunmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından ise KABULÜNE,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

A) Sanığa atılı sahte fatura kullanma suçu yönünden zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından REDDİNE,

B) Katılan vekili lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre vekâlet ücreti hükmolunmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından ise KABULÜNE,

2- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 12.01.2022 tarihli ve 11528-238 sayılı düzeltilerek onama kararına; “ancak;” ibaresinden sonra gelmek üzere bir paragraf ile “Yerel Mahkemenin 04.11.2014 tarihli kararında sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin sanık hakkında kurulan dört ayrı mahkûmiyet hükmünün Dairenin 22.02.2017 tarihli ve 8348-1241 sayılı kararıyla onanmak suretiyle kesinleştiği, aynı Yerel Mahkeme kararında katılan Kurum lehine 1.500 TL vekâlet ücreti de takdir edilmiş olup Dairenin temyiz incelemesinde vekâlet ücreti yönünden herhangi bir bozma kararı bulunmadığı, Dairenin belirtilen onama kararının yer aldığı ilamında ayrıca sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan sahte fatura kullanma suçu yönünden de bozma kararı verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, bozma sonrasında yargılamaya devam edilmesine rağmen yargılama sonucunda Yerel Mahkemece kurulan 16.02.2021 tarihli hükümde, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine verilmesi gereken 4.080 TL tutarındaki vekâlet ücretinden önceki hükümde verilen vekâlet ücreti mahsup edilerek katılan Kurum lehine 2.580 TL vekâlet ücreti verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,” ibareleri ve “2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragraftan önce gelecek şekilde” cümlesi ve bu cümle sonrasında da tırnak içinde olacak biçimde “Katılan Kurumun kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 4.080 TL maktu vekâlet ücretinden 04.11.2014 tarihli kararla hükmedilen 1.500 TL vekâlet ücreti mahsup edilerek 2.580 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan Kuruma verilmesine” cümlesinin EKLENMESİNE,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.10.2022 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık konusu yönünden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12657, Karar No: 2013/17798, Tarih: 28.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12657 E.  ,  2013/17798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, mahrum kalınan kira geliri ve diğer kayıpların tazmini ile manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla duruşma için belirlenen 26.02.2013 günü temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile davalı idare vekili Av....'nun yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, mahrum kalınan kira geliri ve diğer kayıpların tazmini ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında taşınmaz değerinin dava tarihine göre belirlenmesi esastır.

Bu durumda; mahkemece, dava konusu edilen taşınmaz ile, üzerinde bulunan yapıların dava tarihindeki değerini belirleyen 26.12.2011 günlü bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınıp, aynı raporda yapılan hesaplamalar uyarınca dava tarihi ile taşınmaza el koyma tarihi olan 08.09.2000 tarihleri arasındaki mahrum kalınan kira gelirine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerininin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının ...ye irad kaydedilmesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 990,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 990,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30103, Karar No: 2015/25423, Tarih: 16.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/30103 E.  ,  2015/25423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş akdini davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının Üniversitesi Hastanesi ikmal inşaat işinin yapımı için istihdam edildiğini, davacı ile yapılan sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, kendilerinden kaynaklanmayan sebeplerle asıl işveren ile yaptıkları sözleşmenin son bulmasından dolayı davacı ile aralarındaki iş akdinin kendiliğinden son bulduğunu ve başka bir alacağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının fazla mesai ücreti tanık beyanlarına göre hesaplanmıştır. Davalı, davacı tanıklarının husumetli olduğunu ve başka dosyalarda vermiş oldukları beyanlar ile mahkemede vermiş oldukları beyanlar arasında çelişki bulunduğunu, bu nedenle tanık beyanlarının hesaplamalarda dikkate alınamayacağını iddia etmiştir. Gerçektende davacının ve bazı işçilerin iş akitlerinin davalı tarafından feshedilmesi üzerine İş Mahkemelerinde bir çok dava açıldığı, bu dosyalarda dinlenilen davacı tanıklarının genelde aynı kişiler olduğu, davalı işyerinde çalıştıkları, davalıya karşı açmış oldukları davalarının bulunduğu ve bu tanıkların çalışma saatlerine ilişkin gerek aynı mahkemede farklı dosyalarda vermiş oldukları beyanlar gerekse başka mahkemelerde vermiş oldukları beyanların çelişkili oldukları, iş başlangıç ve bitiş saati hakkında farklı dosyalarda farklı beyanlar verdikleri, Dairemizce incelenen dosya içeriklerinden ve davalı vekili tarafından tanık beyanlarına karşı verilen dilekçelerden anlaşılmaktadır. O halde yapılacak iş, Üniversitesi'ne müzekkere yazılarak davacının çalıştığı şantiyedeki çalışma saatleri sorulmalı ve davacı tanıkları tekrar dinlenerek yaz ve kış çalışma saatlerine ilişkin davalı vekilinin tanık beyanlarına karşı vermiş olduğu dilekçede belirtilen çelişkiler giderilmeli, tüm bu deliller birlikte değerlendirilerek çıkacak sonuca göre davacının fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin çelişkili tanık beyanlarına dayalı olarak fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Her ne kadar davacının ihbar tazminatı talebi iş akdinin belirli süreli hizmet sözleşmesi niteliğinde olduğu gerekçesiyle mahkemece reddedilmiş ise de dava konusu iş akdi belirli süreli hizmet sözleşmesinin objektif koşullarını taşımadığından belirsiz süreli olup belirli süreli hizmet sözleşmesi olarak nitelendirilemez. Bu nedenle mahkeme kararı bu noktada hatalı ise de temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12730, Karar No: 2015/7809, Tarih: 04.09.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/12730 E.  ,  2015/7809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2014/95-2014/203

Dava, kadastro öncesi nedenlere dayanılarak genel mahkemede açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 14. madde gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 16. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 04.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11150, Karar No: 2024/14914, Tarih: 20.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/11150 E.  ,  2024/14914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/117 E., 2020/221 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/242 K. 2019/449 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Dosya içerisinde bulunan HTS analiz raporu ve bu rapor dayanak alınarak hazırlanan bilirkişi raporunda sanıkla birlikte ardışık olarak arandıkları tespit edilen ... A., ... K., ... A. Ve ... T. isimli asker şahısların haklarında soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının araştırılması, ifadelerinin onaylı örneklerinin dosyaya getirtilerek doğrudan aleni duruşmada sanık ve müdafinin huzurunda veya 5271 sayılı Kanun'un 180 inci maddesinin birinci ikinci ve beşinci maddeleri gereğince SEGBİS kullanılmak ya da anılan Kanun'un 181 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen usule riayet edilmek suretiyle istinabe yoluyla dinlenilmelerinin sağlanması;

2-Temyiz aşamasında dosyaya gönderilen Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2024 tarih ve 2024/5529 ihbar sayılı soruşturmaya yer olmadığına dair karar ve eklerinin CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafilerine okunup diyeceklerinin sorulması;

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

Cumhuriyet savcısının mütalaasını sunduğu 01.10.2019 tarihli celsede sanık müdafiinin mazeret dilekçesi sunarak duruşmaya katılmadığı, hazır bulunan sanığın ise esasa ilişkin savunmasının alınmadığı, karar duruşması olan 19.11.2019 tarihli celsede sanık müdafiinin yine mazeret dilekçesi sunarak duruşmaya katılmadığı, sanık veya müdafi tarafından celse arasında esasa ilişkin yazılı bir savunma dilekçesinin de verilmediği, 19.11.2019 tarihli karar duruşmasında esas hakkındaki mütalaanın okunmasından sonra hazır bulunan sanığın esasa ilişkin savunması alınmadan doğrudan son sözü sorularak yargılamanın bitirilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın üzerine atılı suçun vasıf ve mahiyeti, adli kontrol hükümlerini ihlal ederek yasa dışı yollardan yurt dışına kaçarken yakalanmış olması ve adli kontrol hükümlerinin yetersiz kaldığı gözetilerek tahliye talebinin reddi ile TUTUKLULUK HALİNİN DEVAMINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19035, Karar No: 2021/1910, Tarih: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19035 E.  ,  2021/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4463, Karar No: 2022/2269, Tarih: 24.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4463 E.  ,  2022/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.03.2015 tarihinde verilen dilekçe ile muhdesatın aidiyetinin tespiti ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.09.2020 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; dava konusu edilen ve tescil harici bırakılan taşınmazdaki ağaçların müvekkilleri tarafından dikildiğini, davalı ...’nin kanal geçirmek suretiyle ağaçları kestiğini belirterek, ağaçların müvekkillerine ait olduğunun tespitine ve doğan zarar nedeniyle 2.500 TL’nin davalı ...’den alınarak davacılara verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk kararda davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilince hüküm temyiz edilmiş, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, mahkemece hüküm fıkrasında davanın kabulüne, tescil harici bırakılan meyve bahçesindeki ağaçların davacılar ... ile ...'e ait olduğunun tespitine karar verildiği, hükmün gerekçesinde ise, tespitin yanı sıra davacıların talebi gibi 2500,00 TL'nin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine karar verilerek çelişki yaratıldığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece; muhdesatın aidiyetinin tespiti talebinin kabulüne, davalı ...'den talep edilen tazminat yönünden davanın tefrik edilmesine karar verilmiş, karara karşı davalılar vekillerince temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Bilindiği üzere; bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur(4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer(TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK 722, 724, 729 m.ler), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.