muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24169, Karar No: 2014/26128, Tarih: 10.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/24169 E.  ,  2014/26128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2012

NUMARASI : 2010/392-2012/246

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, ek ders ücreti, asgari geçim indirimi, hafta tatili ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.09.2007 tarihinden işyerinden çıkarıldığı 21.06.2010 tarihine kadar müzik öğretmeni olarak çalıştığını, çalıştığı süre içinde ilk sene 1.900, ikinci sene 1.500 ve üçüncü sene 1.750 TL maaş ödendiğini, davacının iş akdinin feshedildiğini, adeta okuldan atıldığını, davalı kurumca iş sözleşmesinin okulun kapatılacağı gerekçesiyle feshedildiğini, çalıştığı halde Haziran maaşı ile sözleşme gereği Temmuz ve Ağustos 2010 maaşlarının ödenmediğini, sözleşmede maaş olarak 1.900 TL için anlaşılmasına rağmen 1.750 TL ödendiğini, bir yıl boyunca aylık 150 TL maaş farkının ödenmediğini, davalıca fesih hakkının kötüye kullanıldığını iddia ederek kıdem, ihbar, kötü niyet tazminatı, maaş, maaş farkı, ek ders, asgari geçim indirimi ve hafta sonu çalışma ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının okuldan atılmasının söz konusu olmadığını, atamasının sonlandırılması gibi bir işlem söz konusu olduğunu, davacının istifaya zorlanmadığını, okul hakkında yasal olarak alınan kararın ve ilgili MEM tarafından gönderilen karara dair yazının açıklaması ve davacıya tebliğinin sağlandığını, davacının yazılı ve sözlü uyarılara rağmen haksız rekabete yol açarak ve şirketi maddi manevi zarara uğratacak şekilde görev aldığı sınıflardaki birçok öğrenciyi ve velileri başka bir özel eğitim kurumuna yönlendirdiğini, davacının iş akdinin sorumluluklarını yerine getirmediğini, davacının şirketin faaliyet gösterdiği binadaki faaliyetinin sona erdirilmesine dair henüz yasal anlamda kesinleşmiş bir karar bulunmamasına ve kanuni süreç devam etmesine rağmen velileri yanlış şekilde bilgilendirdiğini, henüz ders yılı sona ermeden okulda kaos yaşanmasına, velilerle okul idaresi arasında anlaşmazlık çıkmasına sebebiyet verdiğini, davacının iş sözleşmesi hükümlerine aykırı davrandığını, tüm uyarılara rağmen iş akdi devam etmekte iken bir sonraki eğitim öğretim yılı için başka bir özel eğitim kurumu ile anlaşmaya vardığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ücret, ek ders ücreti, bakiye süre ücret alacaklarının tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ücret, ek ders ücreti, bakiye süre ücret alacaklarının tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacının ek ders ücreti talebi hüküm altına alınmış ise de, davacının ne kadar ek ders yaptığı açık bir şekilde belirtilmediği gibi sözleşme metninde de ek derse ilişkin bir düzenleme yapılmamıştır. Bu nedenle ek ders ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9274, Karar No: 2012/15794, Tarih: 09.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9274 E.  ,  2012/15794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın ülkeye soktuğu 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu belirlenen toplam "427 adet" bıçağın dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre sayısal olarak vahim kabul edilemeyeceği gözetilmeden, 6136 sayılı Yasanın 14/4. madde ve fıkrası uyarınca artırım yapılarak sanığa fazla ceza tayin edimesi,

2- Olay ve uygulama itibariyle 765 sayılı TCK.nun ve 647 sayılı Yasa sanık lehine olup uygulamada buna göre yapıldığına göre; suça konu bıçaklar ve suçta kullanılan araç hakkında müsadere hükmü uygulanırken 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6893, Karar No: 2014/21795, Tarih: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6893 E.  ,  2014/21795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2012

NUMARASI : 2011/406-2012/119

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre, üzerinde bulunan ağaçlara yaş cins ve verim durumuna göre maktuen, yapılara ise resmi birim fıyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaza değer biçmede esas alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki üretim masrafları ile hasat dönemindeki toptan kilogram satış fiyatları karar tarihinde belli olacağından, ilgili kuruluşlardan 2011 yılına ait üretim masrafları ile kilogram satış fiyatları getirtilip, bu resmi veriler üzerinden hesaplama yapılması için ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden, 2010 yılı verilerine göre hesaplama yapan rapora göre değer biçilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın niteliği, konumu, bilirkişi kurulu raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında, net gelirine göre belirlenen m2 bedeline objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerektiği gözetilmeden, az bedel tespiti,

3- İlçe Tarım Müdürlüğünden resmi veriler getirtilip rapor da denetlenmek suretiyle ağaç bedellerine hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu ağaç bedellerinin tespiti,ve4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13747, Karar No: 2012/19200, Tarih: 11.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13747 E.  ,  2012/19200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-a) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, imar planı içerisinde ise, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi, olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden,

b) İmar planı içinde değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından,

Ayrı ayrı sorulmasından,

2-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8223, Karar No: 2019/966, Tarih: 04.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8223 E.  ,  2019/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Zonguldak Rapor Değerlendirme Komisyonunun 23.07.2013 tarihli RDK/100 sayılı mütalaasında, sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği, sahte fatura kullandığı, defter ve belgeleri ibraz etmediği belirtilmesine rağmen, sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açılmadığı anlaşıldığından; "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 04.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8171, Karar No: 2013/4334, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8171 E.  ,  2013/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan sanık ..., fuhuş için başkasına kadın tedarik etme ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ..., ırza geçme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ..., ..., ..., ...ve...'in atılı suçlardan beraatlerine, sanıklar ... ve ...'in atılı suçlardan mahkûmiyetlerine, sanık ... ...'nin ölümü nedeniyle, sanıklar ... ile ...'ın atılı suçlardan, sanıklar...'ın ise ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile açılan kamu davalarının zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşmesine, sanıklar ...hakkında atılı suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.01.2012 gün ve 2003/141 Esas, 2012/7 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerin 20.01.2012 ve 01.03.2012 havale tarihli dilekçe ile katılan mağdure vekili tarafından tüm sanıklar yönünden temyiz edildiği, ancak tebliğnamede sanıklar ... ve... hakkında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, sanıklar ... hakkında ırza geçme, sanık ... ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından kurulan hükümlerle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, açıklanan noksanlığın ek tebliğname düzenlenerek tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5293, Karar No: 2021/5412, Tarih: 18.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5293 E.  ,  2021/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11086, Karar No: 2016/424, Tarih: 18.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11086 E.  ,  2016/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan kovuşturma neticesinde her ne kadar CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hüküm kurulmuş ise de, düzenlenen iddianame ile sanık hakkında sahte bandrollü kitap satmak suçundan alt sınırı 3 yıl hapis cezası olarak düzenlenmiş bulunan 5846 sayılı Kanun'un 81/9 maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle de kamu davası açıldığı ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesi gereği uygulama olanağı bulunmadığı halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, dolayısıyla istemin temyiz kapsamında olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye (bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; sahte bandrollü ve bandrolsüz kitapları satmak için işyerinde bulundurduğu tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9 maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı;

1- 5846 sayılı Kanun'un 81. maddesi (ve 08.11.2001 tarih, 24577 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan ilgili Yönetmelik) hükümlerine göre oluşturulan İl Denetim Komisyonlarının suç soruşturmasına esas olacak şekilde denetim, arama ve el koymaya yetkili olup olmadığı, somut

olayda İl Denetim Komisyonu tarafından usulüne uygun gerçekleştirilen bir denetimin bulunup bulunmadığı, İl Denetim Komisyonları 5846 SK'na göre bandrol denetimi yaparken, anılan Kanun'un 81. maddesi kapsamında kalan bir suçun işlendiğini tespit etmesinden sonra nasıl hareket edilmesi gerektiği, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olup olmadığı,

olayda İl Denetim Komisyonu tarafından usulüne uygun gerçekleştirilen bir denetimin bulunup bulunmadığı, İl Denetim Komisyonları 5846 SK'na göre bandrol denetimi yaparken, anılan Kanun'un 81. maddesi kapsamında kalan bir suçun işlendiğini tespit etmesinden sonra nasıl hareket edilmesi gerektiği, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olup olmadığı,

2- Sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığı, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunup bulunmadığı,

3- Anayasa ve CMK'nun amir hükümleri karşısında, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde delillerin tartışılarak değerlendirilmesinin yapılması ve hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilmesi gerekip gerekmediğine ilişkindir.

1- 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81. maddesinin 5 ve 6. fıkralarına göre, “Bakanlık ile mülkî idare amirleri bandrollenmesi zorunlu olan nüshaların ve süreli olmayan yayınların, bandrollü olup olmadıklarını her zaman denetleyebilir. Gerekli görüldüğünde, mülkî idare amirleri re'sen veya Bakanlığın talebi ile bu denetimi gerçekleştirmek üzere illerde denetim komisyonu oluşturabilir. İhtiyaç hâlinde, bu komisyonlarda Bakanlık ve ilgili alan meslek birlikleri temsilcileri de görev alabilirler. Bu denetimler sırasında bu Kanunda koruma altına alınan hakların ihlal edildiğinin tespiti hâlinde 75 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılır."

Anılan Kanun'un konuyla ilgili 75. maddesinin 3. fıkrasına göre de, "Şikâyet üzerine Cumhuriyet savcısı suç konusu eşya ile ilgili olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre elkoyma koruma tedbirinin alınmasına ilişkin gerekli işlemleri yapar. Cumhuriyet savcısı ayrıca, gerek görmesi hâlinde, hukuka aykırı olarak çoğaltıldığı iddia edilen eserlerin çoğaltılmasıyla sınırlı olarak faaliyetin durdurulmasına karar verebilir. Ancak, bu karar yirmidört saat içinde hâkimin onayına sunulur. Hâkim tarafından yirmidört saat içinde onaylanmayan karar hükümsüz kalır."

5846 sayılı Kanun'nun 81. maddesine dayanılarak çıkarılıp, 08.11.2001 tarih, 24577 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Bandrol Uygulamasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin “Denetim” başlıklı 9. maddesinde ise, “Kanunun 81 inci maddesinde belirtilen ihlallerde, genel kolluk ve zabıta; re’sen ve/veya hak sahipleri, komisyon, meslek birlikleri, Bakanlık veya ilgili diğer kanunlarla kendisine yetki ve görev verilmiş olanların ihbarı üzerine harekete geçer. Usulsüz ve izinsiz olarak çoğaltılmış ve yayılmış nüsha ve yayınlar ile bunları çoğaltmaya yarayan her türlü araç ve diğer delillere ilişkin olarak Kanunun 81 inci maddesi hükümleri uygulanır.

Bu denetimler sırasında Kanunda koruma altına alınan hakların ihlal edildiğinin tespiti hâlinde Cumhuriyet savcısı suç konusu eşya ile ilgili olarak 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre elkoyma koruma tedbirinin alınmasına ilişkin gerekli işlemleri yapar. Cumhuriyet savcısı ayrıca, gerek görmesi hâlinde, hukuka aykırı olarak çoğaltıldığı iddia edilen eserlerin çoğaltılmasıyla sınırlı olarak faaliyetin durdurulmasına karar verebilir. Ancak, bu karar yirmidört saat içinde hâkimin onayına sunulur. Hâkim tarafından yirmidört saat içinde onaylanmayan karar hükümsüz kalır."

Görüldüğü gibi Yönetmelikteki düzenleme, 5846 SK'nun 81/5-6 ve 75/3. maddelerindeki hükümlerin birleştirilerek tekrarlanmasından ibarettir. Bütün bu yasal düzenlemelerden anlaşılması gereken şudur: Bakanlık, mülkî idare amirleri veya İl Denetim Komisyonları, bandrollenmesi zorunlu olan eserler ile süreli olmayan yayınların bandrollü olup olmadığını, re’sen veya hak sahipleri ile diğer ilgililerin ihbarı üzerine her zaman denetleyebilir. Bu denetim, önleme araması veya adli arama değil, eserlere bandrol yapıştırılması zorunluluğuna (5846 SK m. 81/1, Yön. m. 5) ilişkin idari bir denetimdir. Denetim esnasında Kanunda koruma altına alınan hakların ihlal edildiğinin (81. maddedeki fiillerin işlendiğinin) tespiti hâlinde Cumhuriyet savcısı durumdan haberdar edilecek, Cumhuriyet savcısı da öncelikle suç konusu eşya ile ilgili olarak CMK'nun 127. maddesi hükümlerine göre elkoyma koruma tedbirinin alınmasına ilişkin gerekli işlemleri yapacaktır.

Dikkat edilirse, İl Denetim Komisyonları ile Kanunla yetkili kılınan diğer idari makamların bandrol denetimi esnasında, 81. maddedeki suçların konusu olan eşyanın tespiti hâlinde nasıl hareket edecekleri düzenlenirken, aramanın değil, el koyma işleminin nasıl gerçekleştirileceği açıklanmıştır. Çünkü, adli veya önleme araması boyutunda olmayan (dolayısıyla gizli kapalı yerlere bakılmadan, işyerinin görünen raf ve satış reyonları gibi açık alanlarında gerçekleştirilen) idari denetim esnasında zaten suç konusu eşya açıkta satışa sunulmuş halde bulunmuştur. Arama ile ortaya çıkarılacak, gizlenmiş, saklanmış bir şey olmadığı gibi komisyonun böyle bir yetkisi de bulunmamaktadır.

Bu şekilde suç eşyası, dolayısıyla suç işlenmiş olabileceğine dair delil bulununca, yapılması gereken şey, soruşturma makamı olan Cumhuriyet savcısını durumdan haberdar edip, talimatları doğrultusunda hareket edilmesidir. Bu safhada da ceza usul hukuku açısından, arama ve/veya elkoyma işlemine ihtiyaç varsa, bu işlemler CMK hükümlerine uygun olarak gerçekleştirilecektir. Bu düzenlemelerden, İl Denetim

Komisyonları ile diğer idari makamlara adli veya önleme araması yetkisi verildiğinin kabul edilmesi mümkün değildir.