muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/31399, Karar No: 2024/2382, Tarih: 27.02.2024

3. Katılan ..., çeki ...'a ticari ilişki sırasında ödeme amacıyla verdiğini, ... ile ortak olduğunu yağmur sulama malzemesi sattıkları ...'den aldıklarını ifade etmiştir.

4. Sanık ..., çeki patates sattığı...dan aldığını, malzeme ...'a cirolayıp verdiğini kendisine verdiğini savunmuştur.

5. Tanık ..., ... ile ortak açlıştıklarını, damla sulama malzemesi sattıkları sanıktan suça konu çeki aldıklarını, çeki alışveriş yaptıkları ...'a verdiklerini beyan etmiştir.

6....nın tespiti ve savunmasının alınması amacıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına yazılan talimatın, adres yetersizliği ve yokluk nedeniyle bila ikmal iade olunduğu, ilgili çekin üzerinde ilk ciranta olarak ismi geçen Erkan Çetinkaya yazısının altındaki 0534 640 8507 numaralı hattın da, Turkcell firması cevabi yazısına göre, Gadir Mamadov isimli ilgisiz üçüncü bir kişiye ait olduğu tespit edilmiştir.

7. Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 28.10.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre; dava konusu çekin külliyen sahte ve aldatıcılık niteliği haiz olduğu anlaşılmıştır.

8. Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin29.09.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre; inceleme konusu çek tamamen sahte, aldatıcılık niteliğini haiz, çekin ön yüzündeki düzenleme yazıları, keşideci imzası ... elinden çıkmadığı, arka yüzdeki ikinci ciranta yerinde Erdal Çamlıbel adına atılı imzanın Erdal Çamlıbel'e ait olduğu kanaatine varılmıştır.

9. Mahkeme tarafından; şikâyetçi, katılan ve tanığın beyanları, sanığın savunması, bilirkişi raporu, suça konu belgenin duruşmada incelenerek aldatıcılık niteliği taşıdığı yönünde yapılan gözlem ve tüm dosya kapsamına göre, çekin arkasında ilk ciranta olarak ismi yazılı olan Erkan Çetinkaya isimli şahsın, hayali bir şahıs olduğu kanaatine ulaşılmış, ikinci ciranta sanık ...'in, katılan ... tarafından dosya arasına sunulmuş fatura suretinden de anlaşılacağı üzere, satın almış olduğu yağmurlama sistemine karşılık olarak, bir şekilde sahte olarak oluşturulmuş suça konu çeki teslim ederek, bankayı aracı kılmak suretiyle nitelikli dolandırıcık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği kabul ederek temyize konu mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçların sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak,

3. Sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden; 5237 sayılı TCK'nın 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde, adli para cezası belirlenirken, tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, 20-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı ise de bu hususun Yargıtayca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

1. Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (1-2) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (1-3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin "5 gün", "4 gün", "80 TL", "37.400 TL" ibarelerinin ve 4. paragrafın tamamen hükümden çıkarılarak yerlerine sırasıyla "1875 gün", "1562 gün", "31.240 TL", "31.240 TL" yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18853, Karar No: 2014/12818, Tarih: 27.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18853 E.  ,  2014/12818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Gebze 1. İş Mahkemesi

Tarihi :30.05.2013

No :2012/365-2013/429

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davalının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle kesilen ölüm aylığı nedeniyle kendisine yapılan yersiz ödemenin, 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 18.04.2002 tarihinde kesinleşen davalıya bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Mart 2010 tarihi itibariyle kesildiği anlaşılmakta olup; davacı Kurum 01.01.2008 – 18.03.2010 tarihleri arasında yapılan yersiz ödemelerin yasal faiziyle birlikte tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptalini talep etmiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; dava konusu dönem ilişkin olarak muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, aylıkların birlikte yaşama olgusu sebebiyle kesildiği dönemde boşanan eşlerin medula sisteminde geçen adres bilgilerinin aynı olup olmadığı araştırılmalı, boşanma ilamında velayet ve nafaka ile ilgili hükümler varsa bu hükümlerin icrası ne şekilde gerçekleşmekte olduğu, şahsi ilişki ve varsa nafakanın tahsilinin icra marifetiyle mi yoksa nizasız şekilde mi icra edildiğinin araştırılmalı ve özellikle su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği kolluk yerine ilgili kuruluşlardan sorularak saptanmalı, Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca gerçekleştirilen soruşturmada ifadesi alınan tanığın beyanlarını içerir tutanağın içeriği dikkate alınmalı, davalının, boşandığı eşiyle yeniden evlenmesine ilişkin olgunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1615, Karar No: 2015/21248, Tarih: 18.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1615 E.  ,  2015/21248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/217016

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2008

NUMARASI : 2007/485 (E) ve 2008/713 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 324/4. maddesi gereğince terkin tutarı altında kalan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılması gerektiği gözetilmemiş ise de; bu husus kararın kesinleştirme aşamasında mahkemesince dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verileceğinde, CMK'nin 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi yada koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca erteleme hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8640, Karar No: 2010/3467, Tarih: 13.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8640 E.  ,  2010/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, ... İcra Müdürlüğünün 2009/1121 Esas sayılı dosyasından, 27.02.2009 tarihinde haczedilen yer fıstıkları üzerinde davalı 3.kişinin istihkak iddiasında bulunduğunu belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemişlerdir.

Davalı 3.kişi, yer fıstıklarının kendisine ait olduğunu, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, hacizli fıstıklarla ilgisi olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, toplanan delil durumuna göre hacizli yer fıstıklarının borçluya ait olduğunun anlaşıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir

Uyuşmazlık, alacaklının İİK’nun 99 maddesine dayalı olarak açtığı 3.kişinin istihkak iddiasının reddine ilişkindir.

Dava konusu yer fıstıkları, 23.02.2009 tarihinde, 3.kişiye ait işyerinde ve 3.kişi huzurunda haczedilmiştir. Mülkiyet karinesi davacı 3.kişi yararınadır. Bu Yasal karinenin aksinin davacı alacaklı tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekmektedir.

Davacı alacaklı, delil olarak tanık beyanına dayanmıştır. Dinlenen tanık anlatımları yeterli ve hükme dayanak nitelikte değildir. Dosya içeriğinden davacının değişik üreticilerden yer fıstığı aldığı, bu üreticiler arasında borçlunun da bulunduğu ancak hacizli yer fıstıklarının borçludan teslim alınan fıstıklar olduğunun davacı alacaklının kesin olarak ispatlayamadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuku olgular dikkate alınmadan alacaklı tarafından açılan davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı 3.kişi vekilinin temyiz itirazları kabul edilerek hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı 3.kişiye geri verilmesine 13.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11592, Karar No: 2011/14019, Tarih: 21.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11592 E.  ,  2011/14019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa, 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, ... köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

3367 sayılı Yasayla 442 sayılı Köy Kanununa eklenen ek 13. madde hükmü uyarınca Köy Tüzel Kişiliği adına köy yerleşim planına göre tescil edilen parsellerin 2000 m²'yi geçmemek üzere köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine, ihtiyar meclisinin kararı ile raiç bedel üzerinden satışı mümkündür. Ayrıca Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve reşit olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, ve İsteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve reşit çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Somut olayda; davacı ..., 173 ada 1 parsel numaralı taşınmazın adına tescilini istemiştir. Dosya arasında bulunan 15.03.2004 tarihli satış kararında 173 ada 1 parselin, ... oğlu 1979 dlu ...'ya satıldığı yazılmaktadır. Oysa davacıya ait nüfus kayıt sureti incelendiğinde davacının ... oğlu 1973 dlu ... olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca tapu sicil müdürlüğü tarafından gönderilen 25.10.2009 tarihli yazıda taşınmazın satış tarihi olan 15.03.2004 tarihinde davacıya ait 101 ada 3 parsel numaralı arsa nitelikli 3367 sayılı Kanun gereği satışı yapılan taşınmaz bulunduğu bildirilmiştir. Mahkemece, davacıya satış yapılmadığı ve davacı adına kayıtlı Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte taşınmaz bulunduğu gözetilerek tapu iptali ve tescil isteminin reddi ile kanıtlanırsa ikinci kademedeki alacak isteminin incelenip hükme bağlanması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 21.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6433, Karar No: 2010/4678, Tarih: 22.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/6433 E.  ,  2010/4678 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı olası kastla öldürmekten, ...'ı da kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ÜSKÜDAR) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/11/2007 gün ve 58/255 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın olası kastla öldürme, öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, teşebbüs nedeniyle üst sınırdan ceza tayin edilmesinin yersiz olduğuna, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Olası kastla öldürme ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; Mağdur ...'ın olay günü yanında mahalleden arkadaşları tanıklar ... ... ve ... Terletme olduğu halde kız arkadaşlarını okuldan alıp yürüdükleri sırada maktul ve arkadaşlarının, mağdur ve arkadaşlarına sataşmaları üzerine aralarında kavga çıktığı, sonradan olay yerine gelerek kavgaya katılan sanığın mağdurun bıçak çektiğini görmesi üzerine, elindeki tabancanın kabzesi ile mağdurun kafasına vurduğu, mağdurun aldığı darbenin etkisiyle elindeki bıçağı düşürdüğü, daha sonra yerdeki bıçağı alarak sanığın bacağına vurup kaçması üzerine, sanığın kendisine yapılan bıçaklı saldırının etkisiyle elindeki tabanca ile maktulün bulunduğu tarafa doğru kaçan mağduru hedef alarak ateş ettiği olayda; sanık hakkında ceza tayin edilirken tahrik nedeniyle asgari oranda cezadan indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle (BOZULMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine, 21/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13500, Karar No: 2011/639, Tarih: 24.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13500 E.  ,  2011/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2010

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı 2539 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, iptal ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteklerine ilişkin olup, mahkemece 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespitiyle dava tarihi arasında 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davacı Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Hemen belirtilmelidir ki, yargılama sırasında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle yürürlüğe konulan 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde; “...yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği “hükmünün getirilmiş olması karşısında, yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmış olması da doğrudur.

Ayrıca, davacının davasında haksız çıkmış olması halinde, kural olarak davalı lehine yargılama gideri ve avukatlık ücreti tayini gerekeceği açıktır. Ancak, genel kuralın istisnası olarak yerleşik Yargıtay kararlarına göre, yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği nedeniyle yargılama giderine ve davada kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği sabittir.

O halde, davalı lehine avukatlık ücreti hükmedilmiş olması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.