muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/724, Karar No: 2005/781, Tarih: 28.12.2005

*Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 3.1.2000 günlü talimat yazısının yatırım hesabından menkul kıymet alım satımına ilişkin olup, hesaptan para çekmeyi de kapsadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.*

*Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.*

*Dava, davacıya ait hesaptan yetkisiz olarak çekilen paranın tahsili istemine ilişkindir.*

*Davalıların savunmalarında dayandıkları 3.1.2000 tarihli yetki belgesi incelendiğinde, davacının eşi K.Y.’a menkul hesabından alım satım yapma yetkisi verdiği ve mevduat hesabından da para yatırmaya ve çekmeye tam yetkili olduğunun belirtildiği görülmüşse de, yetki belgesinin yazılış şekli ve davacının yetkiyi vermedeki gayesinin temelde yatırım hesabına yönelik tasarrufta bulunmak olduğu anlaşılmaktadır. Banka şubesine hitaben düzenlenmiş bulunan adi yazılı belgede banka görevlilerinin imzası ve onayı bulunmadığı gibi, belgenin düzenleniş şekline davacı tarafın itirazda bulunmasına göre de, bu belge ile davalı K.Y.’a verilen yetkinin sadece yatırım hesabında işlem yapmaya yönelik olarak verildiği, davacının mevduat hesabından para çekip yatırmaya ilişkin olarak verilen yetkinin de bu paranın yine yatırım hesabında kullanılması amacına yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir. Buna göre, mahkemenin davacının eşine verdiği hisse senedi alım satım yetkisinin yatırım hesabından para çekme yetkisini de içerdiği, gerekçesiyle davanın reddine karar vermesinde isabet bulunmamaktadır. Davacının mevduat hesabından çekilen paranın ancak davacıya ait yatırım hesabında kullanılması şartıyla izin verilmesine, yetki belgesinin bu şekilde değerlendirilmesi gerekmesine göre, davalı bankaca diğer davalıya doğrudan yapılan nakit ödemesi yerinde olmayıp davalıların sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir*...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davacıya ait hesaptan yetkisiz olarak çekildiği ileri sürülen paranın tahsili istemin ilişkindir.

**A-DAVACININ İSTEMİNİN ÖZETİ:**

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı Bankada bulunan yatırım hesabından eşi diğer davalı K. Y.’a sadece alım satım yapma yetkisi verdiğini; para çekme yetkisi vermediği halde, anılan hesaptan usulsüz olarak K. Y.’a 5.600.000.000TL ödendiğini ileri sürerek; yetkisiz olarak çekilen 5.600.000.000TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

**B-DAVALININ CEVABININ ÖZETİ:**

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı Bankada bulunan yatırım hesabından eşi diğer davalı K. Y.’a sadece alım satım yapma yetkisi verdiğini; para çekme yetkisi vermediği halde, anılan hesaptan usulsüz olarak K. Y.’a 5.600.000.000TL ödendiğini ileri sürerek; yetkisiz olarak çekilen 5.600.000.000TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

**B-DAVALININ CEVABININ ÖZETİ:**

Davalı Banka vekili; davacının başvurusu üzerine Banka servis görevlisince düzenlenen 3.1.2000 tarihli belge ile davacının, eşi K. Y.’a yatırım hesabında hisse alım satımı, mevduat hesabında ise para yatırma ve çekme yetkisi verdiğini, anılan talimat uyarınca davalı eşin yaptığı işlemlere hiçbir itirazının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı K. Y. ise; yetki belgesinin düzenlendiği tarihte eşi olan davacının, hem mevduat hesabından para çekme hem de yatırım hesabından hisse senedi alım satım yetkisini birlikte verdiğini; ancak aralarında sonradan geçimsizlik çıkması nedeniyle eşi davacının verdiği yetkiyi inkâr ederek, kötü niyetle dava açtığını savunmuştur.

**C-YEREL MAHKEME KARARININ ÖZETİ:**

Yerel Mahkeme; *“davacı tarafından verilen 3.1.2000 tarihli talimatın yatırım hesabından menkul kıymetlerin alım satımına ilişkin olup, hesaptan para çekme yetkisini de kapsadığının anlaşıldığı”* gerekçesiyle *“davanın reddine”* karar vermiştir.

**D-TEMYİZ EVRESİ, BOZMA VE DİRENME:**

Davacı vekilince temyiz edilen karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkeme *“hisse alım yetkisi verildikten sonra, bunun zorunlu uzantısı olan para çekmek için ayrı bir yetkinin varlığının araştırılmasının işin doğasına ters olduğu; menkul kıymet alım satım yetkisinin, temsilcinin para çekme yetkisinden daha az önemsiz olduğunun söylenemeyeceği, bu nedenle 3.1.2000 tarihli talimat yazısında ayrıca açık olarak belirtilmesine gerek olmadan para çekme yetkisinin davalı eşe verildiğinin kabulü gerektiği; davalı K. Y.’ın hesaptan çektiği paradan daha fazlasını da geri yatırdığının anlaşıldığı”* gerekçesiyle önceki kararında direnmiş, direnme kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

**E-MADDİ OLAY:**

Dosya içeriğine göre, davalı Bankada mevduat hesabı bulunan davacı, 3.1.2000 tarihinde yatırım hesabı açmış ve aynı tarihli yetki belgesi ile, o tarihte eşi olan diğer davalı K. Y.'a hukuki işlem yapma yetkisi vermiştir. 3.1.2000 tarihli belgede bu yetkinin sınırlarını, *“Şubenizde açılmış bulunan nolu menkul hesabımdan eşim K. Y.’a alım satım yapma yetkisi veriyorum ve ayrıca 42226 nolu hesabımdan para çekme ve yatırmaya tam yetkilidir”* ifadeleriyle belirlemiştir. Ancak davacı daha sonra, mevduat hesabından davalı K. Y. tarafından çekilen 5.600.000.000Tl’nin usulsüz olarak ödendiği iddiasıyla, temsil yetkisi verilen Kadri Yılmaz ve ödemeyi yapan Banka aleyhine, bu miktarın tahsili istemiyle görülmekte olan davayı açmıştır.

Yargılama sırasında mümessil K. Y.’ın vefatı üzerine davacı, çocukları olan mirasçıları davaya dahil etmeyeceğini beyan etmiş ve zararın sadece davalı Banka tarafından tazminini istemiştir.

**F-GEREKÇE:**

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; 3.1.2000 tarihli yetki belgesinin, yatırım hesabında işlem yapmanın yanı sıra para çekme yetkisini de içerip içermediği; bu bağlamda mümessile ödemede bulunan davalı Banka’nın kusurlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümüne geçilmeden önce, “Temsil” müessesesinin açıklanmasında yarar vardır.Temsil, bir kimsenin mümessil sıfatıyla diğer bir kişi adına hukuki işlem yapmasıdır. Temsil kurumu

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 32-40. maddeleri arasında düzenlenmiş olup; burada, yetkili bir mümessilin diğer bir şahıs adına yaptığı hukuki işlemden doğan hak ve borçların temsil edilene ait olması söz konusudur.

Bu noktada, mümessil tarafından yapılan hukuki işlemden doğan hak ve borçların temsil edilene ait olabilmesi için gerekli en önemli unsur; mümessilin, temsil edilen adına hukuki işlem yapmaya yetkili olmasıdır. Bu yetki, bir hukuki işlemden (rızai yetki) veya kanundan (kanuni yetki) doğabilir.

Temsil yetkisi kanundan doğuyorsa yetkinin kapsamını ilgili kanun belirler; şayet bir hukuki işlem ile temsil yetkisi verilmiş ise, yetkinin kapsam ve sınırı bu hukuki işlemde gösterilir. (BK.m33)

Bir hukuki işlem ile verilen temsil yetkisinin kapsamı belirlenirken, temsil edilenin iradesi ve işin niteliğinin de göz önünde tutulması gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olayda; davacı, yatırım hesabının açıldığı 3.1.2000 tarihine kadar mevduat hesabında tek başına tasarruf etmiş; Banka şubesine hitaben düzenlenen 3.1.2000 tarihli yetki belgesinde, eşi K. Y.’a menkul hesabından alım satım yapma yetkisi vermiş, mevduat hesabından da para yatırmaya ve çekmeye tam yetkili olduğu belirtilmiştir. Yatırım hesabında alım satım yapmaya yetkilendirilen bir kimsenin, o hesapla ilişkilendirilen bir mevduat hesabından para çekme ve yatırmaya da yetkili kılınması zorunlu bulunduğuna göre; davalı K. Y.’a, davacının mevduat hesabından para çekip yatırmaya ilişkin olarak verilen yetkinin, bu paranın davacının yatırım hesabında kullanılması amacına yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Yatırım hesabında işlem yapmak için başvurduğu 3.1.2000 tarihine kadar mevduat hesabında tek başına tasarruf eden davacının, o tarihte para çekme yetkisini vermedeki amacının, yatırım hesabına yönelik tasarrufta bulunmak olup; davalıya doğrudan para çekme yetkisi vermediği açıktır.

Görüldüğü üzere, davalı K. Y.’ın yetki sınırlarını aşarak, davacının hesabından para çekmesi ve diğer davalı Bankaca nakit ödenmesi nedeniyle davacının zararı doğmuştur.

Hemen belirtilmelidir ki, temsilcinin yetkisiz olduğunu ya da yetki sınırlarını aştığını bilen ya da bilmesi gereken üçüncü kişi, temsil edilen yönünden zararlı sonuçlar doğuran bir işlem nedeniyle sorumludur.

Görüldüğü üzere, davalı K. Y.’ın yetki sınırlarını aşarak, davacının hesabından para çekmesi ve diğer davalı Bankaca nakit ödenmesi nedeniyle davacının zararı doğmuştur.

Hemen belirtilmelidir ki, temsilcinin yetkisiz olduğunu ya da yetki sınırlarını aştığını bilen ya da bilmesi gereken üçüncü kişi, temsil edilen yönünden zararlı sonuçlar doğuran bir işlem nedeniyle sorumludur.

Şu durumda; davacının mevduat hesabından, davalı Kadri Yılmaz’a doğrudan nakit ödeyen davalı Banka; kendisinden beklenen özeni göstermeyip, mümessilin bu konuda yetkili olup olmadığını denetlememekle kusurludur.

Hatta denilebilir ki, yetkisiz temsilciye (yanlışlıkla, temsilcilik sınırlarını bilmeden) yapılan ödeme, ödeyeni borçtan kurtarmaz. (Yargıtay 4.Hukuk Dairesi 10.12.1963 gün, E:12094 K:10599)

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemece davalı Bankanın sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, davanın reddine dair önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA**, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9640, Karar No: 2019/5660, Tarih: 05.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/9640 E.  ,  2019/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil- tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.11.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’nın maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin 3/15’er payını davalı yeğenine satış suretiyle devrettiğini, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücünün bulunmadığını, işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, satış işlemlerinin gerçek olduğunu, tenkis koşullarının oluşmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olduğunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nın maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ... ve ... nolu bağımsız bölümlerin 3/15’er payını 30.12.1999 tarihinde davalı yeğenine satış suretiyle temlik ettiği, 1945 doğumlu murisin 03.01.2010 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacıların kaldığı, başka mirasçının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, HMK'nın 190. maddesi ile TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda; özellikle dinlenen davalı tanık beyanlarından davalının çekişme konusu taşınmazlardaki mirasbırakana ait payları satın aldığı, ayrıca mirasbırakanın mal kaçırma amacı bulunsa idi dava konusu taşınmalar dışında maliki ve paydaşı olduğu olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ..., ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümleri temlik edebilecek durumda iken davalıya sadece çekişme konusu taşınmazlardaki 3/15’er payı devrettiği, mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olduğu yönünde somut bir olgunun da ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda muvazaa iddiasının kanıtlandığından söz etme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26191, Karar No: 2014/16472, Tarih: 15.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/26191 E.  ,  2014/16472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/135305

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2012

NUMARASI : 2011/390 (E) ve 2012/59 (K)

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların şikayetçiye ait taşınmazda bulunan hisseli bahçesindeki nar ağaçlarına tarlayı sürerek zarar verdikleri, bu eylemleriyle dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Suça konu yerin hisseli yer olduğunun belirtilmesi karşısında, olay yerinde keşif incelemesi yapılarak, ilgili kayıtlarda getirtilmek suretiyle suça konu yerde sanıkların mülkiyet haklarının olup olmadığı, bu yerin kimler tarafından kullanıldığı, nar fidanlarının ekili olduğu kısımların katılanın hisse miktarı ile orantılı olup olmadığı değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5348, Karar No: 2020/3646, Tarih: 10.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5348 E.  ,  2020/3646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 157/1,62,52/2,4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Müşteki ... ile eşi ...'nun ihtiyaç gereği ikamet ettikleri daireyi satmaya karar verdikleri ve ikametin penceresine satılık yazısı yazdıkları, olay tarihinde ...'nu arayan sanık ... ve temyiz dışı sanık ...’in eve bakmak istedikleri, ...'nun kendisinin evde olmadığını, eşinin evde olduğunu beyan ederek sanıkları eve yönlendirdiği, sanıkların müştekinin evine gittiği ve ev içerisinde ... ile telefonda konuşarak evin satış bedeli konusunda 79.000 TL'ye anlaştıkları, sanıkların İbrahim'e 4000 TL kapora bırakacaklarını telefonda söyleyerek telefonu kapattıkları, daha sonra müşteki Seyhan'a "evde para varmış, İbrahim Abi o paraları bize vermenizi söyledi" diyerek müştekiden 4600 TL para aldıkları ve yerine 1000 Özbek Somu banknotu müştekiye vererek evden ayrıldıkları, sanığın su şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; savunması, müşteki beyanı, fotoğraf teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerlerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun sübut bulmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2007/499, Karar No: 2010/9700, Tarih: 14.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/499 E.  ,  2010/9700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2005 gün ve 2005/858 Esas, 2005/930 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 22.03.2002'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4845, Karar No: 2007/4304, Tarih: 17.12.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4845 E.  ,  2007/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

7360002305 vergi numarasında kayıtlı ... Yayıncılık A.Ş'ne ait tarh dosyası aslı ile 31.1.2005 tarihli İstanbul Valiliği Defterdarlık Beyoğlu Vergi Dairesi Başkanlığınca dizi pusulasına bağlanarak gönderilen belge asıllarının bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya eklendikten ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17.12.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11520, Karar No: 2017/2555, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11520 E.  ,  2017/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6703, Karar No: 2018/3601, Tarih: 10.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6703 E.  ,  2018/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden vela ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece yapılan yargılama sırasında usulüne uygun şekilde duruşma günü tebliğ edilmesine rağmen geçerli mazereti olmaksızın davayı takip etmeyen Bakanlık vekilinin yokluğunda kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.