muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22882, Karar No: 2024/11474, Tarih: 11.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/22882 E.  ,  2024/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/129 E., 2021/502 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/129 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyize gelmeyen suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen karar, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere, 7201 sayılı Kanun'un 11/1. maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka suça sürüklenen çocuğa da ayrıca tebliğ edilmesinin gerektiği, ancak suça sürüklenen çocuğa kararın tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat belgesine rastlanılmadığından, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa usûlüne uygun şekilde (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması hâlinde cezaevinde okunup anlatılarak bizzat tebliği, aksi hâlde suça sürüklenen çocuğun son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhli olarak tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile tebliğ - tebellüğ evraklarının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1258, Karar No: 2024/11772, Tarih: 06.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/1258 E.  ,  2024/11772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1283 E., 2022/1399 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli, 2020/1283 Esas ve 2022/1399 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii tarafından süresinde temyiz edilmesine rağmen temyiz dilekçesinin temyiz sebebi ihtiva etmediği anlaşılmakla; yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda (5271 sayılı Kanun) iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgilisi aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkını kullanır.

Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki; 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir. Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli, 2021/2532 Esas ve 2022/747 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, sanık müdafiine, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

Somut olayda bölge adliye mahkemesinin karar eteğinde, "sanık ... ve sanık ... müdafii yönünden kararın sanık ... müdafiine tebliğ tarihinden, sanık ... ve sanık ... müdafii yönünden kararın sanık ... müdafiine tebliğ tarihinden, sanık ... ve sanık ... müdafii yönünden kararın sanık ... müdafiine tebliğ tarihinden, dairemiz nezdindeki iddia makamı yönünden kararın görüldü tarihinden itibaren 15 gün içinde dairemize verilecek dilekçe veya tutanağa geçirilmek üzere zabıt kâtibine beyanda bulunmak veyahut da bir başka ilk derece ceza mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi ceza dairesi aracılığıyla dilekçe gönderilmek, tutuklu sanık yönünden ayrıca zabıt katibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu veya tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle ve temyiz hukuki sebepleri belirtilerek Yargıtay ilgili ceza dairesi tarafından incelenmek ve TEMYİZ yasa yolu açık olmak üzere " denildiği ve Kanun'un 295/1. maddesindeki ek yedi (7) günlük süreden hiç söz edilmediği için, yanıltma nedeniyle; temyiz isteminde sebep bildirmeyen sanık ... ve müdafiine "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi (7) gün içerisinde gerekçelerini bildirmemeleri halinde, meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek mâkul bir sürede temyiz gerekçelerinin, diğer bir ifadeyle sebeplerinin bildirilmemesi halinde temyiz başvurusunun sebep yokluğundan ret edileceği" ihtarını içerir tebligat yapılarak, tebliğ belgesi ve sanık ... veya sanık ... müdafii tarafından sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12304, Karar No: 2009/12676, Tarih: 07.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12304 E.  ,  2009/12676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 07/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazine davalı adına kayıtlı 1170 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek tapunun iptal ve terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar,  davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.3.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden M. Z.. ile  temyiz edilen Hazine vekili Avukat C. S..geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen asilin ve vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 1170 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden özellikle eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden çekişmeli taşınmazın öncesinde 938 ve 939 parseller olarak 1937 'de tescil edildiği, 29.1.1959 tarihinde ifraz edilerek 1170 parsel sayılı ifraz parsellerinin Samandağ Belediyesi adına tescil edildiği 25.8.1961 tarihinde dava dışı kişiye satış suretiyle temlikinden sonra 31.5.1963 tarihinde anılan taşınmazı davacının satın almak suretiyle malik olduğu eldeki davanın 22.6.2004 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar nizalı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de 25.2.2009 tarihinde kabul edilip 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır." ve 3.maddesi ile eklenen geçici 10.maddesinin  "bu kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi ve çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı keşfen belirlendiğine göre  davacı Hazinenin dava tarihinde haklı olduğu gözetilerek davalının tüm yargılama giderleri ve Avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4761, Karar No: 2020/7397, Tarih: 01.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4761 E.  ,  2020/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan ...’ın aşamalarda, kendisine ait iş yerinden 80-100 TL değerinde yiyecek malzemesi çalındığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 145. maddesinin, uygulanmasının gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26644, Karar No: 2016/14010, Tarih: 11.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26644 E.  ,  2016/14010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2015

NUMARASI : 2014/561-2015/359

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: DSİ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne İSKİ Genel Müdürlüğü yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, DSİ Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9040, Karar No: 2014/16656, Tarih: 10.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9040 E.  ,  2014/16656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 20/03/2014

Numarası : 2013/96-2014/92

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi, incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 2009 yılı Mart ayından itibaren davalı şirkete ait Mersin Carrefour'da stand görevlisi olarak çalıştığını, 05.09.2012 tarihinde görevli olduğu stanttan alınarak fabrikada görevlendirildiğine dair yazı gönderildiğini, davacının 15.09.2012-11.10.2012 tarihleri arasında mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, oysa davacının 04.11.2012 tarihine kadar Mersin Carrefour'daki stantta görevine devam ettiğini, davalının bu davranışının davacıyı bezdirmeye ve yasal haklarını vermeden iş akdinin feshine yönelik olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı ile davalı şirket arasında 02.03.2010 tarihinde yazılı iş sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmenin gereği olarak Mersin Carrefor A.Ş. Mersin Hipermarketinde davalı şirketin üretimi olan bakliyatın tanıtımına ilişkin stantta haftanın 6 günü günde 7.5 saat görevlendirildiğini, devamında ürün tanıtım standının ekonomik fayda sağlamadığının belirlenmesi üzerine iş sözleşmesinin 1/5 maddesi gereğince yönetim hakkı kapsamında 05.09.2012 tarihli yazı ile davacının Yenitaşkent mevkiindeki işyerinde çalışmaya davet edildiğini, ancak davacının söz konusu bildirimi almaktan imtina ettiğini, bunun üzerine PTT yolu ile bildirimin 07.09.2012 tarihinde davacının aynı adreste oturan kardeşine tebliğ edildiğini, yine davacının işyerinin değiştirildiğinin 14.09.2012 tarihinde Carrefor A.Ş. Mersin mağazasına bildirildiğini ve devamında standın kaldırıldığını, işyeri değişikliğinin bildirilmesine karşın davacının 15.09.2012- 25.09.2012 tarihleri arasında merkez işyerinde işe gelmemesi nedeniyle devamsızlığa ilişkin mazeretinin sorulduğunu, buna dair tebligatın da davacı tarafından alınmadığını, sonuçta iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 25/11-g maddesi gereğince Mersin 6.Noterliğinin 11.10.2012 tarih ve 20812 sayılı ihtarnamesi ile sonlandırıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işveren yanında 03/03/2010 tarihinden 11/10/2012 tarihine kadar belirsiz ve tam süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı, davacı işçinin haksız işveren feshine dayandığı, davalı işverenin devamsızlık nedeni ile yapılan feshin haklı olduğunu savunduğu, davacı hakkında son tutanağın 25/09/2012 tarihinde tutulması, fesih işleminin 11/10/2012 tarihinde yapılması, öncesinde davacının çalışma yerinin değiştirilmesi ve tanık beyanları değerlendirildiğinde işveren tarafından haklı nedenle fesih yapıldığının kabul edilemeyeceği, ispat yükü kendisinde olan davalı işverenin feshin haklı nedenle yapıldığını ispatlayamadığı, haksız işveren feshinin sonucu olarak davacının ihbar tazminatı ve kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının Ekim 2012 ücretinin ödendiğinin ispat yükü kendisinde olan davalı işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde davacının Carrefour market elemanı olduğunun belirtildiği, aynı sözleşmenin 1.6 maddesinde işçinin işverenin gerekli göreceği iş değişikliğini yurdun her yerinde kabul etmek zorunda olduğunun düzenlendiği görülmektedir.

Davalı tarafça davacının Carrefour mağazasındaki işinden alınarak Adana Mersin yolu üzerindeki Yenitaşkent mevkiindeki işyerinde görevlendirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı tanığı M.. B.. davacıya işyeri değişikliğine dair bildirim yapmak için davalı işyeri yetkililerinin mağazaya geldiğini, davacının tebligatı almadığını beyan etmiştir. Davacının tebligatı almaması üzerine 5.9.2012 tarihli işyeri değişikliğine dair görevlendirme yazısının PTT yoluyla davacının adresine 7.9.2012 tarihinde tebliğ edildiği, görevlendirme yazısında davacının 15.9.2012 tarihinden itibaren yeni işyerinde göreve başlaması gerektiğinin bildirildiği görülmektedir.

Davalı işverence davacının yeni işyerindeki işine başlamaması üzerine 15.9.2012-11.10.2012 tarihleri arasını kapsayan devamsızlık tutanaklarının tutulduğu, davalının 26.9.2012 tarihli yazısı ile davacıya devamsızlığa ilişkin mazeretini bildirmesi için yazı gönderildiği, tebligatın davacı tarafından alınmadığının şerh düşüldüğü, bunun üzerine 11.10.2012 tarihli ihtarname ile davacının iş akdinin feshedildiğinin bildirildiği görülmektedir.

Davalı işverence davacının daha önce stand görevlisi olarak çalıştığı Carrefour mağazasına yazılan 14.9.2012 tarihli yazı ile davacının 15.9.2012 tarihinden itibaren merkez işyerinde görevlendirildiğinin ve Carrefour mağazası ile ilişiğinin kesilmesini istediği görülmektedir.

Davalı işverence davacının daha önce stand görevlisi olarak çalıştığı Carrefour mağazasına yazılan 14.9.2012 tarihli yazı ile davacının 15.9.2012 tarihinden itibaren merkez işyerinde görevlendirildiğinin ve Carrefour mağazası ile ilişiğinin kesilmesini istediği görülmektedir.

Davacı dava dilekçesinde; 5.9.2012 tarihinde görevli olduğu stanttan alınarak fabrikada görevlendirildiğine dair yazı gönderildiğini, 15.9.2012-11.10.2012 tarihleri arasında mazeretsiz işe gelmemesi nedeniyle iş akdinin feshedildiğinin bildirildiğini, ancak davacının 4.11.2012 tarihine kadar Mersin Carrefour’daki stantta çalışmaya devam ettiğini beyan etmiştir. Ancak davacı imzaladığı iş sözleşmesi ile işverenin uygun göreceği görevi ve iş değişikliğinin yurdun her yerinde çalışmayı kabul etmiş, davacıya davalıya ait aynı il sınırları içinde bulunan merkez işyerinde görevlendirildiği usulüne uygun olarak bildirilmiş, davacının çalıştığı mağazaya da davacının 15.9.2012 tarihinden itibaren işyeri merkezinde görevlendirilmesi nedeniyle ilişiğinin kesilmesi gerektiği bildirilmiştir. Buna rağmen davacının Carrefour mağazasında bir ay daha çalıştığı davacı ve davacı tanıklarınca beyan edilmiş ise de davacının 15.9.2012 tarihinden sonra Carrefour mağazasında çalışmasından davalı işverenin bir sorumluluğu bulunmamaktadır. Davalı işverence davacının 15.9.2012 tarihinden sonra yeni işyerinde çalışmaya başlamadığına dair devamsızlık tutanakları tutularak davacının mazeretini bildirmesi için davacıya tebligat yapıldığı, davacının mazeretini sunmaması üzerine de iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin kabul edilmesi gerekirken davacının iş akdinin işverence haksız feshedildiğinin kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü hatalıdır.

Ayrıca davalı işveren 15.9.2012 tarihinde davacının işyeri merkezinde görevlendirilmesi nedeniyle Carrefour mağazasından davacının ilişiğinin kesilmesini istemiş olup davacının 15.9.2012 tarihinden sonra Carrefour’da çalışmaya devam etmesi nedeniyle davalının bir sorumluluğu da bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının 2012 Ekim ayına ilişkin ücret talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.