muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3401, Karar No: 2019/9647, Tarih: 24.04.2019

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacının 01.01.2010-12.07.2013 tarihleri arasında fazla mesai yaptığı iddia edilerek alacak talep edilmiş, ispat noktasında garaj giriş ve çıkış kayıtları, şehir dışı sefer kayıtları, ücret ödeme fişleri ile 01.03.2012-28.02.2014 tarihleri arasında işyerinde yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesine dayanılmıştır.

Mahkemece yargılama sırasında iki ayrı hesap raporu alınmış olup, raporlarda; puantaj kayıtlarında belirtilen fazla mesai saatlerinin fazla mesai ücreti bordrolarına yansıtılarak ödendiği gerekçesiyle fazla mesai hesabının yapılmadığı, dava konusu döneme ilişkin aylık mesai puantaj cetvelleri, garaj giriş ve çıkış kayıtları ile şehir dışı sefer kayıtlarındaki çalışma saatlerinin dökümünün yapılmadığı, haftalık fazla mesai yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise kaç saat yapıldığının somut olarak belirlenmediği, yapılan fazla mesai saatleri karşılığı ücretlerin aylık fazla mesai ücret bordroları ile tam olarak ödenip ödenmediğinin denetime elverişli şekilde gösterilmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, fazla mesai ücreti talebi hakkında yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporlarına itibarla karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca, işyerinde 01.03.2012-28.02.2014 tarihleri arasında yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi'nin 25. maddesi ile 60. maddesinde, haftalık çalışma süresinin 40 saat olduğu, 40 saati aşan çalışmaların fazla süreli çalışma ve fazla çalışma olduğu belirtilerek yapılacak hesaplama şekli açıklanmıştır. Dava dilekçesinde davacının dayanışma aidatı ödeyerek söz konusu Toplu İş Sözleşmesi’nden yararlandığı belirtilmiş ancak hangi tarihten itibaren yararlandığı açıklanmamıştır. Mahkemece, davacının dayanışma aidatı ödemeye başladığı tarih ilgili sendikadan ve davalı ...'ndan sorulup tespit edilerek bu tarihten itibaren fazla mesai ücreti hesabında işyerinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin dikkate alınması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/859, Karar No: 2023/3890, Tarih: 05.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/859 E.  ,  2023/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/473 Esas, 2015/814 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 ... maddesi birinci fıkrası gereğince ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Yerköy Asliye Ceza Mahkemesi kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 16.09.2019 tarihli ve 2019/9899 Esas, 2019/16022 Karar sayılı kararı ile katılanın yaralanması konusunda tedavi evraklarının Adlî Tıp Kurumuna gönderilmesi sureti ile yaralanmanın organ işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda yeniden rapor aldırıldıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin edilmesi, koşulları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında olası kast indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, kabule göre de suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması ve hesap hatası nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2019/494 Esas, 2021/421 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hakkı gereğince 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 ... maddesi birinci fıkrası gereğince ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocuğun lehine olan deliller değerlendirilmediğinden eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, bozma nedenlerine uyulmadığına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile suça sürüklenen çocuğun aynı sınıfta öğrenci oldukları, olay günü suça sürüklenen çocuğun yerinden kalkması için katılanın sırtına yumrukla vurduğu, bunun üzerine suça sürüklenen çocuk ile katılanın tartışmaya başladıkları, ders sonrasında tarafların tartışmaya devam ettikleri, suça sürüklenen çocuğun okul bahçesinde yerden aldığı taşı katılana atarak katılanın yaralanmasına neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan, suça sürüklenen çocuğun kendisine taş atarak yaraladığını beyan etmiştir.

4. Katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu ve sol gözünde görme kaybına bağlı oluşan yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı gereğince 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmişse de ilgili kanun maddesinin hüküm kısmında gösterilmemesi mahallinde ilave edilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı gereğince 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmişse de ilgili kanun maddesinin hüküm kısmında gösterilmemesi mahallinde ilave edilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilen "4 yıl 5 ay 10 gün" hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi son cümlesi gereğince kazanılmış hak nedeniyle "1 yıl 14 ay 20 gün" hapis cezası olarak infazına karar verildiği, bununla birlikte suça sürüklenen çocuğun asıl cezasının "4 yıl 5 ay 10 gün olup, kazanılmış hakka konu olan cezasının infaza ilişkin olduğu suça sürüklenen çocuğun lehine yapılan hatalı uygulamadan ikinci kez istifade etmesinin çifte atıfet yasağına aykırılık oluşturduğu ve bu itibarla asıl ceza miktarı itibariyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun'un 51 ... maddesi gereğince erteleme hükümlerinin uygulanamayacağı kuşkusuz olsa da, aleyhe temyiz olmadığından bu aykırılık bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2019/494 Esas, 2021/421 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedenleri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13523, Karar No: 2012/425, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13523 E.  ,  2012/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; taşınmazın çevresini de gösteren ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yakmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanununun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2328, Karar No: 2007/3151, Tarih: 26.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2328 E.  ,  2007/3151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.12.2005 gününde verilen dilekçe ile kadastroda yol olarak yapılan tesbitin iptali ve davacı adına tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 2.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanı ve dahili davalı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 247 parsel ile 248 parsel sayılı taşınmazlar arasındaki yolun iptal edilerek 247 parsele ilave edilmek suretiyle iptal ve tescil istemine ilişkindir. Dava ... Belediye Başkanlığını temsilen Belediye Başkanı hasım gösterilerek açılmış davalı adresine çıkarılan tebligatta " ... Belediye Başkanlığına izafeten Belediye Başkanlığı Andırın" adresi gösterilmek suretiyle memur ... Kayran imzasına tebliğ edilmiştir. Ayrıca deliller toplandıktan ve keşif yapıldıktan sonra Hazine davalı sıfatı ile davaya dahil edilmiştir.

Dava dilekçesi Belediye Başkanlığı Andırın adresine tebliğ edildiğinden davalının davadan haberdar edildiği şüpheli olmuş zaten bu durumda temyiz sebebi yapılmıştır. Böylece usulüne uygun olarak taraf teşkili sağlanarak davalıların savunma ve delilleri de sorulmak suretiyle yargılama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi yerine davalı tarafa usulüne uygun tebligat yapılmadan ve delilleri toplanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 26.3.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3573, Karar No: 2018/6164, Tarih: 02.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3573 E.  ,  2018/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

... Köyü 130 ve131 parsel sayılı taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal karşılaştırması yapılmadan genel deyimlerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden

sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11900, Karar No: 2012/13882, Tarih: 31.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/11900 E.  ,  2012/13882 K.**

* KIRA ALACAĞININ TAHSILI

* BORCUN YAPILANDIRILMASI

* BAZI ALACAKLARIN YENİDEN YAPILANDIRILMASI İLE SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU VE DİĞER BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN (6111) Madde 17

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: 25.02.2011 TARİHİNDE YÜRÜRLÜĞE GİREN BAZI ALACAKLARIN YENİDEN YAPILANDIRILMASINA İLİŞKİN 6111 SAYILI KANUNDA, YAPILANDIRMADAN SONRA TAKSİTLERİN HERHANGİ BİRİNİN ÖDENMEMESİ HALİNDE BU KANUN HÜKÜMLERİNDEN YARARLANMA HAKKININ KAYIP EDİLECEĞİ BELİRTİLMİŞTİR. BU YASA KAPSAMINDA TAKİBE KONU BORCUN YAPILANDIRILDIĞI VE İLK TAKSİDİN ÖDENDİĞİ NAZARA ALINARAK, BORCUN YAPILANDIRILMASINDAN DOLAYI ÖDEMENİN DÜZENLİ YAPILMASI DURUMUNDA, SON TAKSİTİN BORÇ ÖDEME TARİHİNE, TAKSİTLERİN AKSATILMASI HALİNDE İSE AKSATILMA TARİHİNE KADAR BEKLETİCİ MESELE YAPILIP, SONUCUNA GÖRE BİR KARAR VERİLMEDİR.

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuş, mahkemece konusuz kalan dava hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı şirketin kiracı olduğunu, borçlu şirketin Şubat, Nisan, Haziran, Temmuz/2010 dönemlerine ilişkin kira bedellerini ödemediklerinden hakkında takip yaptıklarını, ödeme emrine davalının itiraz ettiğini itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın kaldırılmasını ve %40 icra inkar tazminatı verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise yetki itirazında bulunduklarını, müvekkil şirketin böyle bir borcu olmadığını, alacak likit olmadığını icra inkar tazminatı istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin 6111 sayılı Kanunun konuya ilişkin 17 maddesinin 25 fıkrasının (f) bendinde yasadan yararlanma koşulları ve 19 maddesinde ise yapılandırılmadan sonra taksitlerin herhangi birinin ödenmemesi halinde bu kanun hükümlerinden yararlanma hakkının kayıp edileceği belirtilmiştir. Bu yasa kapsamında takibe konu borcun yapılandırıldığı ve ilk taksitin ödendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Borcun ya­pılandırılmasından dolayı ödemenin düzenli yapılması durumunda, son taksidin borç ödeme tarihine, taksitlerin aksatılması halinde ise aksatılma tarihine kadar bekletici mesele yapılması ve sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken konusuz kalan dava hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

S o n u ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK’ya 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK’nın 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16219, Karar No: 2015/1746, Tarih: 05.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16219 E.  ,  2015/1746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ve duruşma gününün taraflara tebliği için gerekli olan posta pulunun dosyada bulunmadığı 14.02.2014 tarihli kalem tutanağı ile saptanmıştır. Bu hususun Dairemizin onama kararında gösterilmesi maddi yanılgı sonucu unutulmuştur. Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 250.60 TL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunandan alınmasına, 05.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13018, Karar No: 2012/19447, Tarih: 05.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/13018 E.  ,  2012/19447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCk. 142/2-b, 62, 53. (2 yıl 6 ay hapis cezası)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü otobüs durağında cep telefonu ile konuşan yakınana arkadan yanaşarak, omzuna bıçak dayayıp yakınandan cep telefonunu istediği, yakınan vermek istemeyince sanığın telefonu çekip aldığı, sanığın bıçağı olduğundan yakınanın daha fazla direnemediğinin anlaşılması karşısında; eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.