muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15086, Karar No: 2011/27016, Tarih: 26.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/15086 E.  ,  2011/27016 K.**

**"İçtihat Metni"**

5187 sayılı Basın Kanununun 18. maddesine muhalefet suçundan sanıklar ..., ..., ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2007 tarihli ve 2007/742-22 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne dair Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2007 tarihli ve 2007/64 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03.07.2009 gün ve 35975 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2009 gün ve KYB. 2009-176209 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında resen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1.maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanununun 27.maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi ….." hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, 12.07.2007 tarihli, 302 ve 16.07.2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2007 gün ve 2007/64 D.iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 26.12.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanun yararına bozma yolu olağanüstü bir kanun yolu olup meselenin bir başka şekilde çözümlenmesi mümkün ise bu yola başvurulamaz.

Görevsizlik konusunda uyuşmazlık olduğundan bu konunun çözümü müşterek yüksek mahkemece yada uyuşmazlık mahkemesince çözülebilir. Mahkemece yanlış görevsizlik kararı verilipte müşterek yüksek mahkemece bu konu kabul gördüğünde dahi dava Yargıtay`a ve Danıştay`a geldiğinde yanlışın düzeltilmesi mümkündür.

İzah edilen nedenlerle kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun kabul kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/2836, Karar No: 2010/6265, Tarih: 20.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2836 E.  ,  2010/6265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve ... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Demre Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.01.2010 gün ve 131/6 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine ve Belediye Başkanlığı vekilleri taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde mevkii ve sınırlarını açıkladıkları taşınmazın vekil edenlerinin zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu açıklayarak adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine ve Derme Belediye Başkanlığı vekilleri, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, teknik ve uzman bilirkişilerin rapor ve krokilerinde A harfiyle gösterilen 6747,47 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacılar adına eşit payla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine hüküm davalı Hazine ve belediye vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kazanmayı sağlayan zilyetlik ve paylaşım hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, teknik ve uzman bilirkişilerin rapor ve krokilerinde A harfiyle gösterilen 6747,47 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacılar adına eşit payla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine hüküm davalı Hazine ve belediye vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kazanmayı sağlayan zilyetlik ve paylaşım hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dosyadaki bilgilere göre, dava konusu taşınmaz, 23.11.1979 tarihinde yapılan kadastro çalışmalarında tapulama dışı bırakılan bir yerdir. Ancak, dava konusu yapılan taşınmazın hangi tarihte ve ne niteliği ile tespit dışı bırakıldığı, tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığı sorulmamıştır. Bu nedenle teknik bilirkişilerin rapor ve krokisi eklenerek dava konusu taşınmazın hangi tarihte ve ne niteliği ile tespit dışı bırakıldığı hususlarının Kadastro Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden, çifte tapunun önlenmesi açısından aynı şekilde teknik bilirkişinin rapor ve krokisi eklenerek, dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı olup olmadığının ayrıca Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, davanın açıldığı 23.9.2008 tarihinden geriye doğru en az 20 yıl öncesine ait (1980– 1988 arası) 2 ayrı zamanda çekilmiş hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, hava fotoğrafları ile komşu 4677, 2100 ve 5411 sayılı parsellere ait kadastro tutanak ve ekleri ile bu parsellere kadastro sırasında revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra sözü edilen hava fotoğrafları ile komşu parsellere ait kayıt ve belgeler uzman bilirkişi harita mühendisi, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla yapılacak keşifte uygulanması, hava fotoğraflarının çekildiği tarihlere göre taşınmazın kültür arazisi niteliğinde olup olmadığının veya hangi durumda bulunduğunun saptanması, hava fotoğraflarının streoskopik aletle üç boyutlu olarak incelemeye tabi tutulması, komşu kayıt ve belgelerin taşınmaz yönünü ne gösterdikleri üzerinde durulması, dava konusu yerin gerçek niteliğinin saptanması, bu konuda uzman bilirkişi harita mühendisinden tarafların ve Yargıtayın denetimine açık gerekçeli rapor alınması gerekir.

Öte yandan keşifte dinlenen jeoloji mühendisi ...’un 11.6.2009 tarihli raporunda; dava konusu taşınmazın sınırda kıyı kenar çizgisinden söz edilemeyeceği, çünkü dava konusu taşınmaz ile deniz arasında yol bulunduğu açıklanmıştır. Raporun bu haliyle yetersiz olduğu ve hükme esas alınamayacağı açıktır. Bu bakımdan daha önce götürülmeyen başka bir jeoloji mühendisi aracılığıyla taşınmaz ile deniz arasındaki kıyı kenar çizgisinin kesin bir biçimde saptanması, yol olup olmadığı gözetilmeyerek tescili istenen taşınmazın saptanacak kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının belirlenmesi, öncelikle idarece çizilmiş kıyı kenar çizgisinin olup olmadığının Bayındırlık ve İmar Müdürlüğünden sorulması varsa öncelikle idarece çizilen kıyı kenar çizgisinin uygulanması, buna göre taşınmazın kıyı kenar çizgisinin kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi, aksi halde işin bilirkişi aracılığıyla çözümlenmesi, bu konuda uzman bilirkişi jeoloji mühendisinden gerekçeli ve kuşkuya yer bırakmayacak biçimde rapor ve kroki istenmesi, öte yandan davacılar açısından 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince miktar araştırmasının yapılması, davacıların belgesizden taşınmaz edinip edinmediklerinin Tapu Sicil Müdürlüğü ile Kadastro Müdürlüğünden sorulması, varsa belgesizden edinilen taşınmazlara ilişkin kadastro tutanak ve ekleri ile tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde açıklanan sınırlandırmalar yönünden gözönünde tutulması, tesciline karar verilen taşınmazın hangi tarihte onaylanan imar planı kapsamında kaldığının ilgili Belediyeden sorulması, belediyeden gelen ve dosya arasında bulunan yazıya göre kabulüne karar verilen yerin bir kısmının imar paftasında yol, bir kısmının ise park alanı olduğu anlaşıldığına ve bu haliyle taşınmaz kamu emlakine dönüştüğüne göre taşınmazın davacılar adına tapuya kayıt ve tescili yerine mülkiyetin (zilyetliğin) davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmesi düşünülmelidir.

Davalı Hazine ve Belediye vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Başkanlığına iadesine 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11631, Karar No: 2013/21311, Tarih: 15.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11631 E.  ,  2013/21311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, iş kazası olduğu belirtilerek, sigortalıya bağlanan sürekli işgöremezlik gelirleri ve yapılan ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma üzerine, ilamında belirtilen gerekçe ile, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, iş kazası saydığı ve kazalıya kısa vadeli sigorta kollarından gelir ve sosyal sigorta yardımı yaptığı 03.05.2005 tarihli olay nedeniyle uğradığı zararın rücuan tazminini istemiş; Mahkemece, kazalı ile davalı arasında hizmet akdinin bulunmadığı, kazalının, kendi kendisinin işvereni olarak serbest çalışırken kazanın meydana geldiği, buna göre davaya konu kazanın, iş kazası olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu kazanın meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 506 Sayılı Kanun’un 2. maddesi gereğince, bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılan kimse sigortalı sayılmalıdır.

Hizmet akdinin belirleyici özelliği “zaman” ve “bağımlılık” unsurlarıdır. Buna göre, belirli ya da belirsiz bir süre ile işgücünü sunan kimse yani sigortalı ile bunu kabul eden kimse ya da kimseler arasındaki iş ilişkisi hizmet akti olarak tanımlanır.

Davaya konu kazalının, üçüncü kişi konumundaki iş sahibine satılan güneş enerjisi sisteminin montajı sırasında, çatıdan kayarak yere düştüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece, montaj işini yapan kazalının, davalıdan bağımsız olarak çalıştığı, davalıdan satın alınan aldığı malzemenin iş sahibi tarafından kazalıya monte ettirildiği, kazalı ile davalı arasında hizmet sözleşmesinin bulunmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu kazalının, üçüncü kişi konumundaki iş sahibine satılan güneş enerjisi sisteminin montajı sırasında, çatıdan kayarak yere düştüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece, montaj işini yapan kazalının, davalıdan bağımsız olarak çalıştığı, davalıdan satın alınan aldığı malzemenin iş sahibi tarafından kazalıya monte ettirildiği, kazalı ile davalı arasında hizmet sözleşmesinin bulunmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

İş müfettişine verilen beyanlarda; kazalının, davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalışmakta iken, müşteriye satılan malzemenin montajı sırasında çatıdan düşmek suretiyle yaralandığı ifadeleri; davalı montaj yerine gitmeksizin, satılan malzemenin davalıya ait araç ile montajın yapılacağı yere kazalı ve diğerleri tarafından getirilmiş olması, kazalının, iş kazasının meydana geldiği tarihi kapsar şekilde kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasını gösterir vergi vs. kuruluş kayıtlarının bulunmaması, kazalı ile kaza sırasında birlikte çalıştığı kaynı olan tanık ...’nın, kaza sonrasında, davalıya ait işyerinden güneş enerji sistemi montaj işi nedeniyle sigortalı olarak bildirilmiş olmaları gözetildiğinde; davaya konu iş kazasının meydana geldiği 03.05.2005 tarihinde, davalı ile kazalı arasındaki ilişkinin hizmet sözleşmesine dayalı, buna göre kazanın da iş kazası olduğu anlaşılmakta olup; Mahkemece, yapılacak araştırma ile kusur oran ve aidiyeti, bunun sonucunda da rücu edilebilecek tazminat miktarı belirlenip, taleple bağlı kalınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile, davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3383, Karar No: 2023/13158, Tarih: 09.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3383 E.  ,  2023/13158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/241 E., 2016/15 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Serik Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/2450 soruşturma numaralı ve 17.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Serik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/241 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; silahla tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

1. Silahla tehditin yasal unsurlarının oluşması nedeniyle mahkûmiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırılığına,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III.OLAY ve OLGULAR

1. Suç tarihinde mağdurların kaçak elektrik kullandığı tespit edilen sanık ...'nin ikametinin elektriklerini kestikleri, bunu fark eden sanıkların birlikte ele geçirilemeyen sopalarla mağdurların kullanmış olduğu aracın önünü kestikleri, sanık ...'nin mağdurlara hitaben " orospu çocukları, elektriği neden kestiniz" dediği, mağdurların ise genel merkezden talimat geldiğini söyledikleri, bunun üzerine sanıkların ellerindeki sopaları mağdurlara gösterdikleri sırada sanık ...'nin "ananızı sinkaf ederim, geri geri gideceksiniz, o elektriği bağlayacaksınız" dediği maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Mağdurlar aşamalarda değişmeyen, tutarlı beyanlarda bulunmuşlardır.

3. Sanıkların ikrar niteliğinde savunmaları bulunmaktadır.

4. Tanıklar M.Y. ve O.T., mağdurların beyanlarını doğrular nitelikte beyanlarda bulunmuşlardır.

IV.GEREKÇE

2. Mağdurlar aşamalarda değişmeyen, tutarlı beyanlarda bulunmuşlardır.

3. Sanıkların ikrar niteliğinde savunmaları bulunmaktadır.

4. Tanıklar M.Y. ve O.T., mağdurların beyanlarını doğrular nitelikte beyanlarda bulunmuşlardır.

IV.GEREKÇE

Mağdurların Serik İlçesinde Akdeniz Edaş adlı elektrik dağıtım şirketinde elektrik teknisyeni olarak çalıştıkları, suç tarihinde sanıklara ait olan bir inşaatta kaçak elektrik kullanıldığının tespit edilmesi üzerine aldıkları talimat uyarınca inşaata giden elektriği kestikleri, mağdurların olay yerinden ayrılmak üzereyken sanıkların birlikte geldikleri, araçlarında ele geçirilemeyen boru benzeri birer cisim aldıkları, mağdurların kullanmış olduğu aracın önüne gelerek tartışmaya başladıkları ve ellerindeki boru benzeri cisimleri havaya kaldırdıkları, bu sırada sanık ...'nin "geri gideceksiniz, o elektriği bağlayacaksınız" şeklinde sözler söylediği, sanıkların yargılama aşamasında boruları mağdurları korkutmak için bulundurduklarını açıkça ikrar ettikleri, sanıkların yaklaşık 1 metre uzunluğundaki 5237 sayılı 6 kapsamında silah olarak değerlendirilebilecek boruları mağdurlara gösterilmesi ve boruları gösterirken " ananızı sinkaf ederim, geri geri gideceksiniz ve elektriği bağlayacaksınız" demelerinin korku ve kaygı yaratmaya elverişli olduğu, bu nedenle sanıkların üzerine atılı silahla tehdit suçunun yasal unsurlarının oluştuğu işlediklerinin kabul edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçundan mahkûmiyetleri yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Serik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/241 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14542, Karar No: 2020/7438, Tarih: 06.07.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/14542 E.  ,  2020/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’in; nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın beraatine ilişkin hükümler katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında “07/12/2005, 02/05/2006, 19/06/2006, 23/08/2006” olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Suç tarihlerinde sanıkların işleri nedeniyle paraya ihtiyaçları olduğu, bu amaçla katılan Akbank TAŞ’ın ... ve ... Şubelerinden kredi çekmek istedikleri, ancak krediler için yeterli belge ve bilgilerinin olmaması nedeniyle dosyada mevcut sahte olarak düzenlenmiş vergi levhaları ve esnaf kayıt bilgileri ibraz edilerek kredileri aldıkları, bu anlamda;

a) 02/05/2006 tarihinde sanık ... adına sanık ...’nın kefil olması ile Akbank ... Şubesinden 26.000 TL,

b) 19/06/2006 tarihinde sanık ... adına sanık ...’un kefil olması ve işlemlere belge bulup kredi lehdarı kişiler adına bankada işlem yaptıran sanık ...’in yardımıyla Akbank ... Şubesinden 45.000 TL,

c) 23/08/2006 tarihinde sanık ... adına, sanık ...’un kefil olması ve işlemlere belge bulup kredi lehdarı kişiler adına bankada işlem yaptıran sanık ... yardımıyla Akbank ... Şubesinden 35.000 TL,

d) 07/12/2005 tarihinde sanık ... adına, sanık ...’ın kefil olması ile Akbank ... Şubesinden 73.000 TL kredilerin çekildiği,

Bahse konu kredilerin alımı sırasında ibraz edilen belgelerden sanık ... (... Ticaret) adına ibraz edilen esnaf sicil kayıt belgesinin aslında sanık ...’a ait olduğu ve üzerindeki özlük bilgilerinin değiştirildiği, sanıklar..., ..., ... ile ... adına düzenlenen vergi levhalarının sahte olduğu, sanık ...’nin ticari ünvanının bulunmadığı, sahte vergi levhasında yer alan vergi sicil numarasının kardeşi tanık ...’a ait olduğu, diğer üç vergi levhasındaki vergi sicil numaralarının gerçek olmasına rağmen matrah bilgi bölümlerinin gerçek dışı olduğu, sanıklar..., ..., ... ve ...’ın işyeri adresi olarak gösterdikleri adreslerinde faaliyette bulunmadıkları, sanıklar...(...) ve ... ‘ın (... Hidrofor San. ve Tic. Ltd. Şti.) yetkilisi olduğu firmaların vergi levhalarının sahte olduğu, gerçek vergi numaraları altında gerçek dışı matrah bilgilerinin yazıldığı, sanık ...’ın yetkilisi olduğu ... Hidrofor firmasının belirtilen adreste bulunmadığı,