muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/966, Karar No: 2022/641, Tarih: 26.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/966 E.  ,  2022/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 07.06.2018 gün ve 2014/1094 - 2018/745 sayılı kararı onayan Daire'nin 04.11.2020 gün ve 2020/3283 - 2020/4724 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen bayilik sözleşmesi gereğince davalı şirketin müvekkiline uygun ürün vermediğini, bundan dolayı müvekkilinin kamu ihalelerinden yasaklandığını, teminatlarına el konulduğunu, kamuoyunda itibarının zedelenmesi nedeniyle satışlarında düşüş yaşandığını, müvekkilinin ihalelere katılmaktan yasaklanması nedeniyle 19.000.- TL teminat ve noter masrafı zararının doğduğunu, kârdan mahrum kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla maddi kaybın ve kâr mahrumiyetinin şimdilik 20.000.- TL'lik kısmı ve 5.000.- TL manevi tazminat olmak üzere 25.000.- TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacı bayiinin ürünleri teslim alırken muayene etme yükümlülüğü yerine getirmediğini, ayıplı ürün iddiasına dayalı davacı tarafından müvekkiline herhangi bir ihbarda bulunulmadığı gibi davacının müvekkili ile olan ticari ilişkisine devam ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve bilirkişi raporuna göre davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, taraflar arasında akdedilen bayilik sözleşmesi gereğince davalının ifa yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmemesi ve sözleşmeye aykırılık nedeniyle uğranılan maddi zarar ile kar mahrumiyet alacağı ve manevi tazminata ilişkindir.

Mahkemece, davalı üreticinin davacıya sivil kullanım için tedarik ve satış yaptığı dikkate alındığında davacının girdiği askeri ihale gereği araçlar için kullanılacak bir ürünün tedarik ve uygunluğundan sorumlu tutulamayacağı ve davalının da buna ilişkin özel taahhüdü olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairemizce onanmıştır.

Mahkemece, davalı üreticinin davacıya sivil kullanım için tedarik ve satış yaptığı dikkate alındığında davacının girdiği askeri ihale gereği araçlar için kullanılacak bir ürünün tedarik ve uygunluğundan sorumlu tutulamayacağı ve davalının da buna ilişkin özel taahhüdü olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı, davalıdan tedarik ettiği SAE 20W/50 turbo dizel motoryağını girdiği askeri ihale sonucu idareye teslim ettiğini ancak davacı ile dava dışı idare arasındaki teknik şartname gereği dava dışı idare tarafından alınan ürünlerin teknik analizinde SAE 20W/50 turbo dizel motoryağının şartnameye göre kinematik viskosite ile akma noktasında uygun olmadığı için iadesine karar verildiğini, bu nedenle kamu ihalelerinden yasaklandığını ve zarara uğradığını belirtmiştir. Dosya içeriğinde alınan bilirkişi raporu teknik bir inceleme içermemekte olup, davacının davalıdan tedarik ettiği madeni yağ ürününde, dava dışı idarenin 17.11.2003 tarihli teknik analiz raporunda bahsi geçen eksik kriterlerin sivil veya askeri araç kullanımı farketmeksizin standart bir üründe olması gereken özellikler mi yoksa sadece askeri araçlarda kullanılan madeni yağlardaki farklı özellik olup olmadığının tespit edilmesi gerekir.Zira, davacı taraf tedarik ettiği madeni yağın sivil veya askeri alanda kullanımına bakılmaksızın standardının tek olduğu ve ayrımının olmadığını iddia etmektedir. Mahkemece, davalının sözleşme gereği teslim etmesi gereken turbo dizel madeni yağın özelliklerinin sivil veya askeri araç kullanımında standart olup olmadığı, buna göre dava dışı idare tarafından yapılan teknik analizdeki veriler de dikkate alınarak bu konuda dosyanın yeniden petrol akaryakıt ve madeni yağ konusunda uzman bir bilirkişinin de yer aldığı bilirkişi kurulundan rapor alınarak, alınacak rapor ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken mahkemece verilen kararın onanması yerinde olmadığından davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizin 2020/3283 esas -2020/4724 karar sayılı 04.11.2020 tarihli kararın kaldırılarak mahkemece verilen kararın açıklanan bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2020/3283 esas -2020/4724 karar sayılı 04.11.2020 tarihli kararının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 26/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27695, Karar No: 2015/28375, Tarih: 13.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/27695 E.  ,  2015/28375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverenlikte günde 5 saat fazla mesai yaparak çalıştığını, fazla mesai ücreti dahil bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş saatleri dışında fazla çalışma yapmadığını, davacının günde 5 saat fazla çalıştığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, davalı işyerinin turizmle ilgili bir işyeri olması sonucu kışın neredeyse boş olan, müşteri bulunmayan işyerinde fazla çalışma yapılmasının mümkün olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2012/34012 Esas sayılı bozma ilâmına uyulduğu, bozmadan sonra yapılan yargılamada davalı tarafın tanıklarının ifadelerinin alınması için bulundukları yer mahal mahkemelerine yazılan talimatın tanıkların adreslerinde bulunamaması sebebiyle bila ikmal döndüğü, işyerinde işçilerin vardiya usulü ile çalışıyor olmasının işçilerin fazla mesai yapamayacağı anlamına gelmeyeceği, davalı aleyhine açılan Mahkeme'nin 2009/176 Esas -2012/486 Karar sayılı dosyasında davacı ile aynı bölümde çalışan başka bir işçinin fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücretine hükmedildiği, ilgili kararın Yargıtayca onandığı, bu hali ile davalının 2009/51 Esas sayılı dosyasında aldırdığı raporun mahkeme kararı ile yanlışlığının tespit edildiği, davacının tüm dosya kapsamına göre davalıya ait işyerinde fazla mesai yaptığı ve fazla mesai ücretinin de davacıya ödenmediği gerekçesi ile yıllık izin ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içeriğine göre davacı, davalı işverenliğin otel işyerinde kat hizmetlerinden görevli asistan olarak çalıştırılmaktadır. Davacının çalıştığı otelin bulunduğu yer de gözetildiğinde, turizm sektöründe çalışması nedeniyle işyerinde çalışmanın yazın yoğun şekilde faal olduğu, kışın ise yoğun bir çalışma bulunmadığı anlaşılmaktadır. Nitekim, Dairemizin 2012/33835 Esas sayılı dosyasında aynı davalı işverenlik aleyhine açılan dava dosyasında kat görevlisi olan davacının 15 Mayıs-15 Eylül ayları arasında kabul edilen yaz aylarında fazla mesai yaptığı karara bağlanmış ve bu husus bozma konusu edilmeyerek kesinleşmiştir.

Sonuç itibari ile, davacının görevini tek başına yürütmesi nedeni ile tespit edilen fazla mesai saati yerinde ise de, işyerinin yoğunluğu itibari ile sadece yaz ayları için fazla mesai ücreti hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15473, Karar No: 2019/2049, Tarih: 04.04.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15473 E.  ,  2019/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/09/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi dahili davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının müvekkili birliğin eski başkanı olduğunu, 5355 sayılı ...... İdare Birlikleri Kanunu'nda öngörülmediği halde davalıya 2006-2009 yılları arasında "başkanlık ödeneği" adı altında maaş ödemesi yapıldığını, bu durumun ..... Bakanlığı ...... İdareler Kontrolörlüğünün 100/35 sayılı denetim raporuyla tespit edildiğini, anılan yasanın 22. maddesine istinaden huzur hakkı alacağının mahsubu ile kalan miktarın ödenmesinin davalıdan istendiğini, ödeme yapılmaması nedeniyle hakkında ...... İcra Müdürlüğünün 2010/4136 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının itirazıyla takibin durduğunu belirterek itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalı; kurum zararına ilişkin kesinleşmiş birlik meclisi kararı olmadan hakkında icra takibi başlatıldığını, bu durumun 5355 sayılı yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı birliğin Sayıştayın dış denetimine tâbi olmayan bir ...... idare birliği olduğu, 5355 sayılı Kanun'un 22/2. maddesi uyarınca kişi borcu tekliflerinin birlik meclisinde görüşülerek karara bağlanması gerektiği, bu karara karşı ilgililerin on gün içerisinde idari yargıya başvuru haklarının bulunduğu, oysa davaya konu kamu zararının birlik meclisinde karara bağlanmadığı, aksine davaya konu dönemlerle ilgili olarak ibra kararlarının bulunduğu, yasada belirtilen prosedürün tamamlanmadığı, alacağın icra takibi ile talep edilebilir bir aşamaya gelmediği, kaldı ki; usulüne uygun olarak onaylanan ... Tüzüğü'nün 19. maddesinin 12. fıkrasında, birlik başkanına ödenecek aylık brüt ödeneği belirlemenin meclisin görevleri arasında sayıldığı, birlik giderlerinin düzenlendiği maddelerde de benzer hükümler bulunduğu, birlik meclisince birliğin seçilmiş organı sıfatını taşıyan birlik başkanına maaş ödemesi yapılmasına yasal engel bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece dava, hem usule hem de esasa ilişkin gerekçelerle reddedilmiştir. Gerekçelerin değerlendirilmesine geçilmeden önce; bu şekilde hüküm tesisi usule uygun değildir.

Mahkemece dava, hem usule hem de esasa ilişkin gerekçelerle reddedilmiştir. Gerekçelerin değerlendirilmesine geçilmeden önce; bu şekilde hüküm tesisi usule uygun değildir.

Davaya konu alacağın icra takibi ile talep edilebilir bir aşamaya gelmediğine (usule) dair gerekçenin incelenmesinde; davaya konu kurum zararı 2006-2009 dönemine ilişkin olduğundan 11/06/2005 tarihinde ...... Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5355 sayılı ...... İdare Birlikleri Kanunu uygulama alanı bulacaktır.

Mahkeme hükmünün dayanağı olan, 5355 sayılı yasanın 22. maddesine 5445 sayılı Kanun ile eklenen ikinci fıkrada; "Sayıştayın dış denetimine tâbi olmayan ...... idare birliklerinin, ...... Bakanlığı, valiler veya kaymakamlarca malî denetimi sonucunda tespit edilen kamu zararı üzerine yapılan kişi borcu teklifleri, birlik meclisinde görüşülerek karara bağlanır. Bu kararın örneği, birlik merkezinin bulunduğu yerin valiliğine, ülke düzeyinde kurulan birlikler ile başkanı vali veya vali yardımcısı olan birliklerde ise ......i Bakanlığına gönderilir. Karara karşı, ülke düzeyinde kurulan birlikler ile başkanı vali veya vali yardımcısı olan birliklerde ......i Bakanlığı, diğerlerinde ise valiler veya hakkında kişi borcu çıkarılanlar on gün içinde idarî yargıya başvurabilirler. İdarî yargı kararı doğrultusunda işlem sonuçlandırılır." hükmü düzenlenmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun 3/e maddesinde; ...... idare birlikleri "...... idare" olarak tanımlamış, 68. maddesinde dış denetim, 71. maddesinde kamu zararı düzenlenmiş, Kamu Zararlarının Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik bu yasa uyarınca kabul edilmiştir. Aynı Yasa'nın 3/e maddesinde ...... idare; "Yetkileri belirli bir coğrafi alan ve hizmetlerle sınırlı olarak kamusal faaliyet gösteren belediye, il özel idaresi ve bunların kurdukları birlik ve idare" şeklinde tanımlanmış, 24/12/2005 tarihli ...... Gazete'de yayımlanan 5436 sayılı yasa ile tanımın son bölümü "... belediye, il özel idaresi ile bunlara bağlı veya bunların kurdukları veya üye oldukları birlik ve idare" şeklinde değiştirilmiştir.

Yargılama sırasında tüzel kişiliği sona eren davaya konu ..., ...... Belediyeleri tarafından kurulmuş olup 5018 sayılı yasada tanımlanan ...... idare birliklerindendir. Öte yandan; ...... Belediyesi'nin 28/02/2014 tarihli yazı cevabında; davacı birliğe her yıl belediye bütçesinden kaynak aktarıldığı belirtilmiştir. Şu halde; davacı birliğin Sayıştay dış denetimine tâbi olduğu açık olup dış denetime tâbi olmayan ...... idare birliklerine ilişkin olan 5355 sayılı yasanın 22/2. maddesinin somut olayda uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Davaya konu kurum zararı, 5018 sayılı yasanın 71. maddesi ve buna dayalı yönetmelik hükümlerince, diğer bir deyişle önce rızaen ödemeye davet, ödeme yapılmaması halinde genel hükümler uyarınca dava ya da takip yapılarak tahsil edilebilecektir. Bu durum ...... 2. İdare Mahkemesinin 2011/336 esas 2011/246 karar sayılı ilamında da belirtilmiştir. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve davacı birliğin niteliği gereği, denetim sonucu tespit edilen kamu zararının doğrudan takibe konu edilmesinde yasal bir engel bulunmamaktadır. Mahkemenin alacağın icra takibi ile talep edilebilir bir aşamaya gelmediğine ilişkin gerekçesi yerinde değildir.

Mahkemenin esastan ret gerekçesine gelince; 5355 sayılı yasanın birlik meclisinin görev ve yetkilerinin açıklandığı 9. maddesinde; "birlik başkanının ödeneğini belirlemek" şeklinde bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Yasada birlik yönetiminde yer alan kişilere "maaş" ödeneceğine ilişkin bir hüküm de bulunmamaktadır. 22. maddenin son fıkrasında ise yalnızca "huzur hakkı" düzenlenmiş ve tavan sınırı da belirtilmiştir. Oysa birlik tüzüğünün 19. maddesinin 12. bendinde; "birlik başkanına ödenecek aylık brüt ödeneği belirlemek" görevi meclisin görevleri arasında sayılmıştır. Birlik meclisine yasa ile verilmemiş olan görev ve yetki, birlik tüzüğü ile verilemez. Tüzüğün anılan maddesi yasaya uygun değildir. Açıklanan nedenlerle "birlik meclisince birliğin seçilmiş organı sıfatını taşıyan birlik başkanına maaş ödemesi yapılmasına yasal engel bulunmadığı" yönündeki mahkeme gerekçesi de yerinde değildir.

Davacı birlik tarafından, yasanın 22/son maddesi uyarınca davalıya ödenmesi gereken huzur hakkı tenzil edilerek icra takibi başlatıldığı belirtildiğine göre; bu husus da incelenip değerlendirilerek ve davanın itirazın iptali davası olduğu da gözetilerek zarar kapsamı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle davanın reddine hükmedilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6500, Karar No: 2010/7270, Tarih: 21.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6500 E.  ,  2010/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, A.İlçesi S. Beldesi 351 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde olduğunu, 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyıların Devletin hüküm ve tasarrafu altında olduğunu ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan 978.43 m2'lik kısmının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12. maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespitinin kesinleşmesiyle dava tarihi arasında 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davalının tüm, davacı Hazine’nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca; yapılan uygulama neticesinde dava tarihinde davacı Hazine’nin davasında haklı olduğu gözetilerek, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden ve maktu harçtan davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/122, Karar No: 2018/6010, Tarih: 03.07.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/122 E.  ,  2018/6010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı, yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin Dairemizin 25/09/2017 gün ve 2017/4132 Esas, 2017/6762 Karar sayılı ilamında maddi hata olması nedeniyle karar düzeltme talep etmiştir.

Mahkeme, 30/11/2017 tarihli ek kararıyla karar düzeltme talebinin reddine karar vermiştir.

30/11/2017 tarihli ek kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davalı, 22/11/2017 tarihli dilekçe ile Dairemizin 25/09/2017 gün ve 2017/4132 Esas, 2017/6762 Karar sayılı ilamının maddi hata nedeniyle düzeltilmesib talep edilmesi üzerine dosyanın gereği yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekirken mahkemece ele alınarak istemin reddine dair ek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmekle, Yerel Mahkemenin bu konudaki 30/11/2017 gün ve 2013/473 Esas, 2014/790 Karar sayılı Ek Kararının KALDIRILMASINA karar verildi.

İşin esasına gelince; 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlarla ilgili olarak Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Kaldı ki, ilgili Yargıtay ilamında maddi hata da bulunmamaktadır. Bu bakımdan, davalının karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle mahkemenin 30/11/2017 günlü Ek Kararının bozularak kaldırılmasına, davalının karar düzeltme talebinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.