muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4772, Karar No: 2023/4845, Tarih: 04.05.2023

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı Hüner Müteahhitlik Tur. … Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hükme esas alınan kusur incelemesine, hesap raporuna ve maluliyete dair rapora itirazları değerlendirilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, davacının inşaat alanında ve montaj esnasında yalnız olmadığını yanında usta olduğunu davacının acemi olduğu ve tek başına çalıştırıldığı yönündeki tespitin doğru olmadığını ve davalı işyerinde gerekli denetimlerin yapıldığını, davacıya kişisel ekipmanlarının teslim edildiğini ve iş güvenliği önlemlerinin alındığını kusur bilirkişi raporunda ki gerekçelerle davalı şirkete %30 oranında kusur atfedilmesinin hatalı olduğunu, kazanın davacının kendi beyanı ile de kabul edildiği üzere bir anlık dalgınlığı sebebi ile meydana geldiğini ve davalı şirketin kusuru bulunmayıp davacıya %10 oranında atfedilen kusurun düşük olduğunu, hesap bilirkişisi raporunun aktüerya hesap kurallarına uygun olmadığını davacının muhtemel ömrünün hatalı tespit edildiğini, aktif ve pasif dönem hesabında gelirin artırılmasında hatalar bulunduğunu, davacıya yapılan ödemelerin faizi ile birlikte mahsubu gerektiğini, davacının hizmet cetvelinden kazadan sonra çalışmaya devam ettiğinin sabit olduğunu ve bu yöndeki itirazlarının değerlendirilmediğini, davacının maluliyet oranının %30,2 olarak tespitinin hatalı olup davacının fiilen muayene edilerek maluliyet oranının tespitinin gerektiğini, davacının manevi tazminat talebinin tamamının kabul edilmesinin işleyecek faiz de dikkate alındığında fahiş olup hatalı olduğunu davacı lehine takdir edilen vekalet ücreti, yargılama gideri ve harç miktarlarının hatalı hesaplandığını, belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı ... Asansör Makine … Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hükme esas alınan kusur incelemesine, hesap raporuna ve maluliyete dair rapora itirazları değerlendirilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, davacının inşaat alanında ve montaj esnasında yalnız olmadığını yanında usta olduğunu davacının acemi olduğu ve tek başına çalıştırıldığı yönünde ki tespitin doğru olmadığını ve davalı işyerinde gerekli denetimlerin yapıldığını, davacıya kişisel ekipmanlarının teslim edildiğini ve iş güvenliği önlemlerinin alındığını kusur bilirkişi raporunda ki gerekçelerle davalı şirkete %60 oranında kusur atfedilmesinin hatalı olduğunu, kazanın davacının kendi beyanı ile de kabul edildiği üzere bir anlık dalgınlığı sebebi ile meydana geldiğini ve davalı şirketin kusuru bulunmayıp davacıya %10 oranında atfedilen kusurun düşük olduğunu, hesap bilirkişisi raporunun aktüerya hesap kurallarına uygun olmadığını davacının muhtemel ömrünün hatalı tespit edildiğini, aktif ve pasif dönem hesabında gelirin artırılmasında hatalar bulunduğunu ,davacının hizmet cetvelinden kazadan sonra çalışmaya devam ettiğinin sabit olduğunu ve bu yöndeki itirazlarının değerlendirilmediğini, davacının maluliyet oranının %30,2 olarak tespitinin hatalı olup davacının fiilen muayene edilerek maluliyet oranının tespitinin gerektiğini, davacının manevi tazminat talebinin tamamının kabul edilmesinin işleyecek faiz de dikkate alındığında fahiş olup hatalı olduğunu davacı lehine takdir edilen vekalet ücreti, yargılama gideri ve harç miktarlarının hatalı hesaplandığını, belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Hüner Müteahhitlik Tur. … Ltd. Şti. vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı ... Asansör Makine … Ltd. Şti. vekili istinaf gerekçeleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava maddi ve manevi tazminat tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8516, Karar No: 2019/11105, Tarih: 24.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8516 E.  ,  2019/11105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan 11/09/2014 tarihli hükmün, suça sürüklenen çocuk tarafından lehe olarak temyiz edilmesi üzerine, anılan hükmün, Dairemizin 26/03/2018 tarihli ilamıyla, diğer nedenlerin yanı sıra "Akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişi hakkında 5237 sayılı TCK’nın 32/2. maddesindeki 'ceza altıda birinden az olmamak üzere indirilebileceği gibi mahkum olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabileceği', aynı Kanun'un 57/6. maddesindeki 'işlediği fiille ilgili olarak hastalığı yüzünden davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişi hakkında birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre yerleştirildiği yüksek güvenlikli sağlık kuruluşunda düzenlenen kurul raporu üzerine, mahkum olduğu hapis cezası, süresi aynı kalmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, mahkeme kararı ile akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanabilir' şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde 'hafif derecede zeka geriliği' saptanan ve bu akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilecek cezalarda 5237 sayılı TCK’nın 32/2. maddesinde gösterildiği biçimde indirim de yapıldığı halde, suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının tamamı veya bir kısmı için yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilip verilemeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçeleriyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmesine karşın; bu konuda herhangi bir karar verilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12265, Karar No: 2014/22443, Tarih: 17.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/12265 E.  ,  2014/22443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/208120

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2008

NUMARASI : 2007/2985 (E) ve 2008/7 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 29/03/2012 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü gece saat:00.15 sıralarında sanık, müştekinin ahşap olan daire giriş kapısını zorlayarak içeri girdiği, mağdur uyumakta iken evin içerisini karıştırıp elbisesinin cebinde bulunan 16.00 YTL'sini aldığı, bu sırada üst katta oturmakta olan gelini olan tanık Hatice Kerimoğlu'nun mağdurun dairesi kapısının açık olduğunu görüp içeriye baktığında, elinde siyah bir poşet ve bıçak bulunan sanık, tanığın üzerine doğru gelip, bıçağı tanığa doğru salladığı, tanık yardım isteyerek bağırıp yukarıya doğru kendi dairesine koştuğu sırada, sanığında apartmanın dışına kaçtığı ancak diğer tanık İsmail Kerimoğlu'nun takibi sonucu yakalandığı, olay yerinin 10 metre ilerisinde siyah poşet içerisinde mağdurdan yağmalanan eşyalar ile bıçağın bulunduğu ve üst aramasında da 16 YTL paranın ele geçtiğinin mağdurun ifadesi,tanıklar Hatice Kerimoğlu ve İsmail Kerimoğlu'nun ifadesi ve yakalama tutanağı ile anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabule göre,

Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan Ayvacık Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.07.2003 gün ve 2003/51 Esas, 2003/39 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas oluşturduğu, bu nedenle 765 sayılı TCK’nın 81/2 maddesi ile cezasında arttırma yapıldığı görülmekle, anılan Yasanın 522.maddesinin son fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında düzenlenen indirim hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. B.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27965, Karar No: 2012/28280, Tarih: 24.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/27965 E.  ,  2012/28280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 27, 67, 5237 sayılı TCK'nın 53, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların elinde tarihi eser bulunduğu ve bu eserleri satmak istedikleri yönünde edinilen bilgi üzerine, kolluk görevlilerinin sanıklarla irtibata geçerek eserlerin satışı konusunda anlaştıkları, olay günü sanıklarla kendisini alıcı olarak tanıtan kolluk görevlisinin buluştukları, sanıkların yanlarında herhangi bir eser bulunmadığı halde yakalandıkları, bekçi olarak görevli olan ve orada ikamet eden sanık ...'ın çalıştığı hamamda usulünce yapılan aramada 2863 sayılı Kanun kapsamında taşınır kültür varlığı olan toplam 16 adet sikke ele geçirildiği, sanık ...'in kaldığı çadırda ise herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı, sanıkların savunmalarında söz konusu sikkelerden haberdar olmadıklarını beyan ettikleri anlaşılmakla;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın yakalandığı anda üzerinde sikke bulunmaması, ticaret iddiasının jandarma görevlilerinin beyanının ötesinde delillendirilemediği dikkate alındığında; sanık ...'ın ikamet ettiği hamamda ele geçirilen kültür varlıkları ile ilgili eylemin 2863 sayılı Kanunun 70. maddesine temas eden bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı BOZULMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4039, Karar No: 2014/7163, Tarih: 14.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/4039 E.  ,  2014/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2010

NUMARASI : 2007/349-2010/160

Hazine ile H.. Y.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 18.02.2010 gün ve 349/160 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan parselde kayıtlı taşınmazın, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre Akşehir Gölü kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan H.. Y.., P.. Y.. E.. ve F.. Y..; dava konusu taşınmazın kültür arazisi olduğunu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlar; diğer davalılara dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun biçimde tebliğ edildiği halde, yargılama oturumlarına katılmamış ve davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece; uyulan bozma ilamı sonrasında; ölü Z.. Y.. N..'na karşı açılan dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılara karşı açılan davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine, hüküm; davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Z.. hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne dair önceki hüküm Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 19.10.2006 tarih 2006/8713 Esas sayılı ilamına özet olarak “ ...çekişme konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yapılan inceleme sonucu saptanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığına göre, davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik olmadığı, ancak, dava kabulle sonuçlandığı halde davacı yararına yargılama gideri ve avukatlık parasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun düşünülmemiş olması doğru olmadığı” gereğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer Kamu Tüzel Kişileri dâhil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hâkim, Türk hukukunu re'sen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi, tapu kayıt maliklerinin sağ olup olmadığının tespiti ve vefat etmişler ise, varsa tüm mirasçılarına davanın yöneltilmesi suretiyle taraf teşkilinin tamamlanması, ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Açıklanan nedenle davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK. 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3, Karar No: 2013/7416, Tarih: 26.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3 E.  ,  2013/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : a) Sanıklar ...ve ...haklarında: Beraat

b) Sanık ... hakkında: TCK'nın 85/2, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in mahkumiyetine, sanıklar Sait ve Hikmet'in beraatlerine ilişkin hüküm sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, Tedaş'tan ihale sonucu Anamur ilçesi köylerinin elektrik direklerinin değiştirilmesi işini alıp, bu işi yetkili bir teknik eleman görevlendirmeden yaparken, işçilerin başında bulunan usta başı olup, olayda ölen ...'nin, Tedaşa yapılan bildirim sonucu elektriği kesilen köylerdeki işin bitmesini müteakip, elektriğin kesilmediği anlaşılan Akine köyünün elektrik direklerini değiştirdiği sırada 12 metre yüksekliğindeki demir direği yerine yerleştirirken direğin enerji bulunan tele temas etmesi sonucu 3 işçinin ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda; itibar edilen 17.05.2010 tarihli bilirkişi raporunda sanık ...'ın ortağı olduğu ... Limited Şirketi müdürü olan ...a da kusur izafesi üzerine mahkemece adı geçen hakkında suç duyurusunda bulunulduğu ve Anamur Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/2103 soruşturma numarası aldığının anlaşıldığı, sanık ...'ın işçilerinin başında bulunan ustabaşı olan ölenin olay günü daha önceden Tedaş'a haber verilerek çalışma yapılan ve elektrik kesme protokolü başlıklı belgedeki imzanın 18.09.2009 tarihli Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi raporuna göre ...'nin eli ürünü olmadığının bildirildiği, ancak söz konusu belgede imzaları bulunan Anamur Tedaş işletmesinde görevli sanıklar ... ve ...'in uygulamaya esas imza örneklerinin alınmaması nedeniyle anılan belgedeki imzanın söz konusu sanıklara ait olup olmadığının belirlenemediği bildirildiğinden, adları geçen sanıklara ait medarı tatbik imzalarının temini ile Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor alınıp, Anamur Cumhuriyet Başsavcılığı'ndaki Tahir İptaş ile ilgili soruşturma evrakının sonucu araştırılıp, dava açılmış ise dava dosyası getirtilip birleştirilmesi hususunun değerlendirilip birleştirme mümkün olmadığı taktirde onaylı örneği dosyaya konulup sonuçlarına göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.