muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11558, Karar No: 2021/5906, Tarih: 20.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/11558 E.  ,  2021/5906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/60 Esas–2018/367 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20/04/2021 günü günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/60 – 2018/367 E/K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Karacabey İlçesi, ... Mahallesi 5138 (yeni 6252) parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 2858.21 m2’lik kısmının yüzölçümü, geometrik durumu, bilirkişi rpaorundaki özelikleri dikkate alındığında, bu kısımda % 50 oranda değer azalışı oluşacağı gözetilmeden, yazılı şekilde az bedele hükmedilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda HMK’nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 20/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16092, Karar No: 2018/1136, Tarih: 12.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/16092 E.  ,  2018/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit- istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının davacı hakkında çeke dayalı kambiyo takibi başlattığını, davacının ciranta olduğu takip konusu çekin davacı tarafından kargoya verildikten sonra kaybolduğunu, davacı ile davalı arasında ticari ilişki olmadığını, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek dava konusu edilen çek nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin iptali ile %20 oranında tazminata ve çekin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili 19.11.2015 tarihli dilekçesinde yargılama sırasında çek bedelinin dava dışı keşidecisi tarafından ödendiğini, menfi tespit taleplerinin istirdada dönüştüğünü belirterek, çek bedelinin davalıdan istirdadına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalı vekili tarafından 18.4.2016 tarihinde yokluklarında davanın kabulüne karar verilmesinin talep edildiği, hernekadar 19.4.2016 tarihli dilekçesinde kabul beyanının sehven yazıldığını iddia etmiş ise de, davaya son veren taraf işlemlerinin iradeyi sakata uğratan hata, hile, ikrar hallerinde iptali mümkün ise de davacının hata ettiğine dair hiç bir delil ileri sürmediği, iradesinin gerçeği yansıtmadığına yönelik iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabul beyanı ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline, asıl alacağın %20’si oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine karşı açılmış menfi tespit davası olup, davalı alacaklı vekili yargılamaya karşı verilen cevabında davanın reddini istemiştir. Yargılamanın safahatında 18.4.2016 tarihli dilekçesi ile mazeret bildiren davalı vekili dilekçenin 4. satırında “ davanın kabulüne” kelimelerini yazarak beyanda bulunmuş, 19.4.2016 tarihli celsede mazereti kabul edilerek yeni bir duruşma günü verilmiştir. Davalı 19.4.2016 tarihli dilekçesi ile 18.4.2016 tarihinde vermiş olduğu dilekçedeki “davanın kabulüne” kelimelerinin dilekçeye sehven yazıldığını maddi hata olduğunu belirterek bu beyanının dikkate alınmaması gerektiğini bildirmiştir. Davalının alacaklı olduğu ve yapılan maddi hatayı bir gün sonra hemen açıkladığı dikkate alındığında mahkemenin yorum ile davalının beyanın ciddi olduğu gerekçesiyle davalının 19/04/2016 tarihli düzeltme beyanının kabul edilmemesi doğru olmayıp, davalının maddi hataya dayalı 18/04/2016 tarihli beyan dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde olmamıştır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6536, Karar No: 2024/966, Tarih: 25.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6536 E.  ,  2024/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3953 Esas, 2023/826 Karar

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Menemen 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/143 Esas, 2022/237 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, Menemen ilçesi, ... Mahallesi 41 parsel(yeni 178 ada 332 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda belirlenen bedelin düşük olduğunu, dava konusu taşınmaz ile emsalin belgeleri de getirtilerek emsal karşılaştırması ile değer biçilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, bilirkişi raporuna yaptıkları itirazların nazara alınmadığını, dava konusu taşınmazın arsa vasfında olmadığını, kamulaştırma bedelinin yüksek belirlendiğini, emsal incelemesinin hatalı olduğunu, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer azalışı oluşmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın konumu gereği kamulaştırma bedelinin düşük belirlendiğini, düzenleme ortaklık payı oranının yüksek belirlendiğini, arta kalan kısım için belirlenen değer azalışı oranının düşük belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada bulunan ... Belediye Başkanlığının 11.11.2019 tarihli yazı cevabına göre dava konusu taşınmazın 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planında tarım alanı, taşkına maruz alan ve büyük ova koruma sınırı içerisinde kaldığı, taşınmazın en yakın imar planı sınırına kuş uçumu 750 metre, en yakın meskun mahale kuşuçumu 900 metre mesafede olduğu bildirilmiş, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama uygulama programı üzerinden yapılan incelemeden ve alınan bilirkişi raporu ekindeki fotoğraflardan taşınmazın etrafında yapılaşmanın bulunduğu ve talep halinde taşınmazın belediye hizmetlerinden faydalanabilecek konumda olduğu anlaşılmakla arsa vasfında kabul edilerek bedelinin tespiti yerinde olup emsal alınan taşınmaza ilişkin hiç bir verinin celp edilmediği görüldüğünden ... İlçesi, ... Mahallesi 5379 ada 3 parsele ilişkin eksik evrakların birer örneği aynı bölgeden gelen başka bir dosyadan bu dosya içine alınarak raporun denetiminin sağlandığı, dava konusu taşınmazın bulunduğu mahaldeki kamulaştırma davalarında aynı emsalin alınmış olmasından bahisle ... Mahallesi 5379 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 02.11.2015 tarihli satışının emsal olarak alındığı, dava konusu taşınmaz kadastral parsel, emsal taşınmaz ise imar parseli olduğundan dava tarihi itibarıyla % 45 oranında düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılması ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın emlak vergisine esas rayiç değerleri ile bilirkişi raporunda yapılan değerlendirme arasında mübayenet bulunmadığından belirlenen m² birim bedelinin uygun olduğu, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde ve kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği; ancak dava konusu taşınmaz ifraz öncesi 5

.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde ve kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği; ancak dava konusu taşınmaz ifraz öncesi 5.957,25 m² yüzölçümünde olup kamulaştırılan kısım ( yeni 178 ada 332 parsel) taşınmazın bir köşesinde yer almakta olup yüzölçümünün 94,56 m² olduğu, dosya kapsamında yer alan fotoğraflardan ve krokiden taşınmazın hali hazırda yola sınır olan kısmının kamulaştırmadan etkilenmediği ve kısmi kamulaştırma nedeniyle taşınmazın yüzölçümü önemli oranda azalmadığı gibi geometrik şekli de bozulmadığından kamulaştırmadan arta kalan ve 178 ada 331 parsel numarasını alan kısım yönünden değer düşüklüğü bedeli hesaplanmasının hatalı olduğu ve acele el koyma dosyasında belirlenen bedelin davalıya ödendiği (davalının talebi halinde davalıya ödenmesi gerekeceği) nazara alındığında, acele el koyma dosyasında davalıya ödeme yapılmamış ise tespit edilen irtifak hakkı bedelinden, acele el koyma dosyasında belirlenen bedelin davalıya ödenmesine karar verilmiş olması da hatalı olduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1498, Karar No: 2014/8677, Tarih: 21.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1498 E.  ,  2014/8677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 04/11/2013

Numarası : 2012/314-2013/613

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 18/07/2008 -08/04/2011 ve 01/07/2011 31/12/2011 tarihleri arasında bilfiil ve kesintisiz olarak çalıştığını, 08/04/2011 -01/07/2011 tarihleri arasında taahhüdü ihlal etmesi nedeni ile hapse girdiğini ve hapisten çıktıktan sonra yine davalı O.. Taah. A.Ş.'de çalışmaya devam ettiğini, tüm çalışma süresi boyunca M.. B..nın hizmet görev emir ve itaatinde çalıştığını, en son O.. Taah. A.Ş.'de çalışmasının 31/12/2011 tarihinde yeni ihaleyi kazanamaması nedeni ile sona erdiğini, 10 günlük işsizlik döneminden sonra yeni ihaleyi alan dava dışı başka bir şirket nezdinde 10/01/2012 tarihi itibari ile işe başladığını, 10/01/2012 tarihinde imzalanan sözleşmenin işyerinin devri olarak nitelendirilememekte olup, aksine yeni bir iş sözleşmesi olarak kabul edildiğini, ara vermeksizin çalışma yapamadığını, O.. Taah. A.Ş. tarafından iş akdi fesih edilerek 10 gün işsiz kaldığını öne sürerek; kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, davalının kadro dışında işçi istihdam yetkisinin bulunmadığını, bu sebeple bir kısım hizmetlerin yürütümü için ihale yolu ile hizmet satın aldığını, dava dışı firmalar ile davalı arasandı asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı O.. Taahhüt A.Ş.; ihaleyi kazanınca işi mevcut işçilerle birlikte devraldığını, aynı şekilde ihalenin bitiminde işi alan yeni şirketin de mevcut işçilerle birlikte işi devraldığını, davacının da bu şekilde aynı işyerinde asıl işverene bağlı olarak çalışmasını sürdürdüğünü ve halen de sürdürmekte olduğunu, ihaleli işlerde alt taşeronun değişmesinin işçinin iş akdinin feshi sonucunu doğurmadığını, aynı zamanda bu durumun işçiye iş akdini fesih hakkını vermediğini, davacının iş akdinin şirketçe fesih edilmediğini, aynı işyerinde çalışmasını sürdürdüğü için kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı iş akdinin davalı şirket tarafından 31/12/2011 tarihinde feshedildiği, feshin haklı sebebe dayanmadığı, davacının toplam 42 gün ücretli izne hak kazandığı İzinlerinin kullandırıldığı veya ücretinin ödendiğinin davalı işveren tarafından kayıtlarla kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın, kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin işverence feshedilip feshedilmediği buna bağlı olarak da davacının kıdem tazmiantı ve yıllık izin ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin işverence feshedilip feshedilmediği buna bağlı olarak da davacının kıdem tazmiantı ve yıllık izin ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalılardan Belediye'nin asıl işveren olduğunu, davalı şirketin alt işveren olduğunu, işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin 31.12.2011 tarihinde feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti talep etmiştir. Davalı şirket ise, davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini, davacının asıl işveren Belediyeden ihaleyi alan yeni şirkette çalışmaya devam ettiğini savunmuştur. Gerçekten, SGK kayıtlarında davacı işçinin ihaleyi alan yeni şirkette 10.01.2012 tarihinde işe girişi görünmektedir. Ayrıca davalı şirketin tanıkları da ara verilmediğini, davacının çalışmaya devam ettiğini beyan etmişlerdir. Davalı şirketin yazılı fesih beyanı da bulunmamaktadır. Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde; davacının iş sözleşmesinin feshedilmediği, davacının asıl işverenden ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde çalışmasını devam ettirdiği bu nedenle feshe bağlı alacaklardan olan kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretini talep edemeyeceği düşünülmeden yazılı gerekçe ile kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35459, Karar No: 2017/16032, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35459 E.  ,  2017/16032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8579, Karar No: 2006/9473, Tarih: 14.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8579 E.  ,  2006/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*tarafların biribirine yakın gelir durumları da nazara alınarak karar verilmiş bulunmasına, davalı kadının maddi-manevi tazminat talebini saklı tutmuş olmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.06.2006 Prş.