muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9335, Karar No: 2017/166, Tarih: 16.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9335 E.  ,  2017/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tâbi hükümlerin sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 28.12.2016 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü verilerek sanıklar müdafiilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Muammer Çalık hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... müdafii Av. ...’nın duruşmaya gelmediği, 28.12.2016 tarihinde göndermiş olduğu dilekçe ile yol masraflarının karşılanmadığı gerekçesi ile mazeretini bildirdiği anlaşıldı.

Sanık ... müdafiin mazeret talebinin reddine karar verilmekle duruşmaya devam olundu.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Sanık müdafii 1 sayfalık dilekçe ekinde Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait duruşma zaptı sundu. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 18.01.2017 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden verilen kısmi iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz itirazları ile sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki savunmasının reddiyle re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA, 16.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

16.01.2017 tarihinde verilen işbu karar 18.01.2017 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Murat küçük hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/3890, Karar No: 2014/7549, Tarih: 16.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3890 E.  ,  2014/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/270-2013/599

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin eşinin ciranta olduğu çeke dayalı olarak girişilen icra dosyasında haciz tehdidi ile kefil olduğunu, dava dışı ciranta eşi yönünden icra mahkemesince takibin durdurulduğunu, diğer takip borçluları yönünden de takibin aynı şekilde durdurulduğunu, borcun zamanaşımına uğradığını bilmeden müvekkilinin icra takip dosyasına kefil olduğunu belirterek müvekkilinin kefaletinin geçersizliğine ve takipten dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının talebinin takip hukukuna ilişkin olması ve icra hukuk mahkemesince şikayet yolu ile icranın geri bırakılmasının sağlanabileceği görevli mahkemenin icra hukuk mahkemesi olduğu, davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Dairemiz bozma ilamında; “..Her ne kadar mahkemece görevli mahkemenin İcra Hukuk Mahkemesi olduğu ve davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, somut olayda davacı borçlu olmadığının tespitini istediğine göre uyuşmazlığın İİK’nun 72. maddesi uyarınca menfi tespit istemine ilişkin olduğu ve bu çerçevede taraf delilleri toplanıp birlikte değerlendirildikten sonra, uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken mahkemece davanın nitelendirilmesinde ve hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmiştir.

Yerel Mahkemece Dairemiz Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanan delillere göre; şikayetçi icra kefili S.. Ö..' in takip borçlusu N.Kamil Özmen'in icra takip dosyasındaki borcuna icra kefili olduğu, adı geçen borçlu hakkındaki takibin İzmir 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 05/11/2012 tarih ve 2012/295 Esas 2012/588 karar sayılı ilamıyla icranın geri bırakılmasına karar verildiği, asıl borçlu hakkında icra takibi bulunmadığına göre, icra kefilinin de takipten sorumlu tutulamayacağı, asıl borçlu yönünden takip zamanaşımı nedeniyle iptal edildiğinden kefilin borcu da takip dosyasına kefil olması sebebiyle asıl borçluya bağlı olarak devam etmesi gerektiğinden, kefil olan davacının bu dosya için borçlu olamayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile davaya konu icra takibi nedeniyle asıl borçlu yönünden zamanaşımı nedeniyle takibin iptali sebebiyle kefil davacının borçlu olmadığının tespitine, karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İIK.'nın 38. maddesine göre icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK.'nın 39. maddesine göre de ilama müstenit takip, son muamele üzerinden 10 sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

Somut olayda, davalı-alacaklı tarafından dava dışı N. K.. Ö.. aleyhinde çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapılmıştır. Davacı S. Ö. ise 11/05/2012 tarihli haciz sırasında icra kefili olmuştur.

İcra kefaleti, kambiyo senedinden ayrı bir taahhüdü içerdiğinden 818 sayılı BK.'nın 125. maddesine göre 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup icra kefili yönünden, yapılan son işlem tarihinden dava tarihine kadar bu zamanaşımı süresi gerçekleşmemiştir.

O halde mahkemece, zamanaşımı süresi dolmadığından işin esasına girilerek tarafların sunacağı tüm deliller birlikte incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın zamanaşımına uğradığından bahisle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8578, Karar No: 2018/231, Tarih: 17.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/8578 E.  ,  2018/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 129 ada 57 parsel sayılı 6.383,15 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, edinme sebebinde komşu 14 nolu parsele uygulanan 260 nolu vergi kaydının miktar fazlası olduğu belirtilerek mera niteliğiyle tesbit edilmiştir. Davacı ..., 260 nolu vergi kaydının komşu 14 nolu parselle bir bütün olarak dava konusu 57 nolu parseli de kapsadığını ve kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına gerçekleştiğini ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 129 ada 57 nolu parselin kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1942 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre orman kadastrosu yapılmıştır. 2004 yılında ise 3402 sayılı Kanun uygulamalarına esas olmak üzere yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B çalışmaları bulunmaktadır.

Mahkemece ulaşılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Şöyle ki; çekişmeli 129 ada 57 parsel sayılı taşınmaz komşu 14 parsel sayılı taşınmaza uygulanan güney sınırı değişebilir nitelikte “mera” olan 6.440 m2 yüzölçümlü 260 nolu vergi kaydının miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilmiştir. 3402 sayılı Kanunun 20/C maddesine göre harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bu tür kayıtların kapsamının yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerekir. Değişebilir sınır ihtiva eden vergi kayıtları miktarı ile geçerlidir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur. Hal böyle olunca, kayıt miktar fazlasının taşınmazın sınırında bulunan meradan açıldığının kabulü gerekir. Bütünüyle miktar fazlasını oluşturan dava konusu parselin mera’ya elatılarak edinildiği ve süresi ne olursa olsun zilyetlikle kazanılamayacağı düşünülerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13672, Karar No: 2024/13206, Tarih: 18.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/13672 E.  ,  2024/13206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/305 E., 2024/186 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda verilen karar davacı Kurum vekili ile davalılardan ... Demir-Çelik...Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava değeri 160.659,54 TL olup karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili ile davalılardan ... Demir-Çelik...Ltd.Şti. vekili temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'nun muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ..., ...'ün oyları ve oy çokluğuyla

18.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Anayasa ile güvence altına alınan hukuki korunma ... (36 ncı madde) yalnızca şekli bir yargılama yapılmasını değil, bunun yanında adil ve doğru bir yargılamayı da gerektirmektedir. Adil yargılamanın teminatlarından biri de kanun yollarıdır. (... Akkaya –Modern Usul Hukukunda İstinaf)

Mahkeme kararlarının hukuka uygunluğunun bir üst mahkeme tarafından denetlenmesi Anayasal bir gerekliliktir.

Anayasa Mahkemesine göre de mahkeme ... sadece ilk derece mahkemesine başvurmayı değil temyiz yoluna başvurmayı da kapsar.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341. maddesinde ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, HMK’nın 361. maddesinde; bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilebilen kararları, 362. maddesinde ise bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilemeyen kararları düzenlenmiştir.

HMK’nın 373/4 maddesi gereğince, Yargıtayın bozma kararı üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uygun karar verildiği takdirde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341. maddesinde ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, HMK’nın 361. maddesinde; bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilebilen kararları, 362. maddesinde ise bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilemeyen kararları düzenlenmiştir.

HMK’nın 373/4 maddesi gereğince, Yargıtayın bozma kararı üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uygun karar verildiği takdirde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

Bu gibi hallerde, ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yolu mevcut olmayıp, sadece temyiz yoluna başvuru mümkündür.

İlk derece mahkemesince yanlış ve hatalı kararlar verilebilmektedir. Bu hataların giderilebilmesi ancak kanun yoluna başvuru ile mümkün ... gelir. Kararın aleyhine olduğunu düşünen taraf kararın denetlenmesini ve düzeltilmesini kanun yoluna başvurarak isteyebilir. Kanun yolları hakimin yapabileceği hatalar karşısında taraflara tanınmış yasal bir güvencedir.

Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesi ile iki aşamalı kanun yolu sistemi söz konusu olmakla birlikte, HMK’nın 373/4 maddesi kapsamına giren ilk derece mahkeme kararlarında sadece temyiz yoluna başvuru mümkün olup, kanun yoluna incelenmesinde yüksek parasal sınırın uygulanması halinde çok sayıda dosyada ilk derece mahkemesi kararına ilişkin kanun yolu incelemesi mümkün olmayacaktır. Bu ise hak arama özgürlüğünün ağır ihlali anlamına gelir.

Hukuk davalarında asıl olanın her karar için denetim yoluna açık olmasıdır. Ancak HMK’da öngörülen parasal sınırların uygulanması gerektiği de açıktır.

HMK’da, bölge adliye mahkemesi kararları için öngörülen parasal sınırın, ilk derece mahkemesi kararları için uygulanması, yasanın lafzına ve ruhuna aykırıdır.

Mahkemeye erişim ..., kanun yoluna başvuru hakkını da içerir. Böylesi bir uygulama adil yargılanma hakkına, mahkemeye erişim hakkına ve hak arama özgürlüğüne aykırılık teşkil eder.

Yargıtayın temyiz incelemesi yapıp ilk derece mahkemesi kararını bozmasından sonra bozma üzerine verilen kararda temyiz incelemesi yapılması, mahkemeye erişim hakkının bir gereğidir.

HMK’da, ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi halinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin dikkate alınması gerekir. Kanun yolu başvuru sınırlarının başvurulacak kanun yoluna göre değil, kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerekir. Hukuk Genel Kurulunun 24.06.2021 tarihli, 2021/4-307 Esas, 2021/833 Karar sayılı, 05.07.2023 tarihli, 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararlarında da bu husus vurgulanmıştır.

Kanunda açık bir hüküm bulunmayan yoruma açık tartışmalı konularda hakkın engellenmesi değil, hakkın yoluna açan bir uygulamanın geliştirilmesi gerekir.

Kanunda açık bir hüküm bulunmayan yoruma açık tartışmalı konularda hakkın engellenmesi değil, hakkın yoluna açan bir uygulamanın geliştirilmesi gerekir.

Aksi halde bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle iki aşamalı kanun yolu sistemi uygulanan ülkemizde, istinaf inceleme sınırının çok üzerinde, ancak temyiz sınırının altında kalan çok sayıda ilk derece mahkemesi kararı esasa ilişkin hiçbir denetim yapılmadan kesinleşecek hak arama özgürlüğü ve mahkemeye erişim ... engellenmiş olacaktır.

Açıkladığım nedenlerden dolayı; ilk derece mahkemesi kararlarına ilişkin temyiz yolu başvurusunda, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin ve parasal sınırın uygulanması gerektiği, bölge adliye mahkemesi kararlarına ilişkin HMK’nın 362. maddesindeki parasal sınırların uygulanması halinde, ilk derece mahkemelerinin çok sayıda kararının hukukiliğinin denetlenme imkanı ortadan kalkacağından, çoğunluğun temyiz talebinin miktardan reddine ilişkin kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/5018, Karar No: 2020/5225, Tarih: 23.10.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/5018 E.  ,  2020/5225 K.**

**"İçtihat Metni"**

I-TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2020 tarih ve 2020/49449 sayılı yazısı ile; Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/07/2019 tarihli ve 2018/47814 soruşturma, 2019/28105 esas, 2019/4076 sayılı iddianamenin iadesine dair İzmir 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/07/2019 tarihli ve 2019/497 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/08/2019 tarihli ve 2019/809 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, İzmir 22. Ağır Ceza Mahkemesince, “...İddianame içeriğinde açıkca şüphelinin örgüt üyeliğine delalet edecek kriterlerin araştırmasında oğlu ... adına kayıtlı ... numaralı GSM hattı üzerinden bylock programına bağlanılması dışında bir kriterin olmadığının belirtilmiş olmasına, dosyada mevcut belirtilen telefon numarasına ilişkin bylock sorgu sonucunda USER ID numarasının tespit edilemediğinin belirtilmesine ve ID numarası tespit edilememekle içeriklerinde henüz tespitinin yapılmamış olmasına, dosyada mevcut 25/09/2017 tarihli yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına istinaden sanıktan elde edilen incelemeye esas dijital materyallerin mevcut olup, inceleme sonucunun dosyada bulunmamasına, Yargıtay 16. Ceza dairesinin 29/04/2019 tarih ve 2019/98 E 2019/3057 K sayılı ilamında açıkca hüküm kurulması için USER ID numarasının tespit çalışmalarının sonuçlanmasının beklenerek sanığın hukuki durumunun tespitinin gerekli olduğunun belirtilmesine, iadeye konu iddianame içeriğinde bylock kullanım iddiası dışında başkaca bir kriterin olmadığının açıkca belirtilmesi nedeni ile ve yine belirtilen Yargıtay ilam içeriğine istinaden hüküm kurulması için USER ID tespiti ile içerik tespitinin yapılmasının zorunlu oluşuna, Bu hususlar dikkate alındığında ilgili emniyet müdürlüğü Organize suçlarla mücadele şube müdürlüğünce USER ID tespiti ve içerik tespitinin yapılmasına ve ayrıca Siber suçlarla mücadele şube müdürlüğünce dijital inceleme işleminin tamamlanmasına müteakip kamu davasının açılması gerektiği, belirtilen her iki eksikliğin CMK'nun 170/4 ve 174/1-b maddesi kapsamında suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delilin toplanmaması mahiyetinde olduğu, zira yargılamanın en kısa sürede sonuçlanması ilkesi de dikkate alındığında ve belirtilen eksikliklerin iadeyi gerektirir nitelikte olduğu anlaşılmakla ..." gerekçesi ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/07/2019 tarihli iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukukî nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 18/10/2019 tarihli ve 2019/4394 esas, 2019/6485 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, somut olayda, ... adına kayıtlı ... numaralı GSM hattı üzerinden bylock programının kullanıldığının tespit edilmesi üzerine, ... hakkında yakalama ve göz altına alma kararı verilmesi sonrasında, ...'ın alınan beyanında bahse konu ... numaralı GSM hattının adına kayıtlı olmasına rağmen annesi ... tarafından kullanıldığını belirttiği, ve ... numaralı GSM hattının HTS kayıtlarının incelenmesi ve gerçek kullanıcısının tespitine yönelik yapılan çalışmalar neticesinde bu GSM hattının kullandığı baz istasyonları, görüşme yaptığı kişiler dikkate alınarak ... tarafından kullanıldığı hususunun tespit edilmesi sonucunda, anılan programa 94 kez giriş yapılması da gözetilerek şüphelinin FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün gizli haberleşme programı olan BYLOCK programını kullandığı kanaatine varılması üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 16/07/2019 tarihli ve 2018/47814 soruşturma, 2019/28105 esas, 2019/4076 sayılı iddianamenin düzenlendiği anlaşılmakla, mevcut delillerin kamu davasının açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20/05/2020 gün ve 94660652-105-35-4460-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY;

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20/05/2020 gün ve 94660652-105-35-4460-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY;

FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarına yönelik yürütülen İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/96002 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, süreçte ilk ve orta öğrenimini devlet okullarında yaptığını, ilahiyat fakültesi mezunu olduğunu ve 2014 yılında KPSS sınavı ile Siirt'te bir ortaokula Din kültürü öğretmeni olarak atandığını, 1 yıl çalışmasının akabinde tayin olduğu okulda öğretmenlik yapmakta iken de açığa alındığını beyan eden ...'ın ilk tespit tarihi olan 04.05.2015 tarihinden itibaren adına kayıtlı 05549643524 numaralı hat üzerinden 35904....... ve 354349....... imei numaralı iki ayrı cihaz ile ByLock