muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/267, Karar No: 2018/1768, Tarih: 27.11.2018

Somut olayda; alacaklı S.S. Mashattan Site İşletme Kooperatifi tarafından borçlu aleyhine yönetim gideri alacağının tahsili amacıyla ilamsız takip başlatıldığı, takip dayanağı hesap ekstresinden alacağın, aidat alacağı, sıcak ve soğuk su alacağı ve sayaç okuma bedelinden oluştuğu anlaşılmakta ise de; alacağın, 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu' nun 37. maddesinde belirtilen kesinleşmiş işletme projesi veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararına dayanmadığı, alacaklı kooperatifin 2012 yılı olağan genel kurul toplantı tutanağına ve alacaklı kooperatifin 2013 yılı tahmini bütçesine dayandığı anlaşılmaktadır.

Takip konusu olan alacaklı S.S. Mashattan Site İşletme Kooperatifinin alacağının varlığı, İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerle ispat edilemediği gibi, alacaklı kooperatifin 2012 yılı olağan genel kurul tutanağı ve 2013 yılı tahmini bütçesi, 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 37. maddesinde belirtilen kesinleşmiş işletme projesi veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararlarından da değildir.

O halde mahkemece, belirtilen nedenlerle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken; Dairemizce maddi hataya dayalı olarak onandığı anlaşıldığından onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir…”

gerekçesi ile onama kararı kaldırılmak suretiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstem itirazın kaldırılmasına ilişkindir.

Alacaklı vekili borçlu hakkında yapmış oldukları takipte borçlunun yetkiye ve borca yönelik itirazları nedeniyle takibin durduğunu, Kat Mülkiyeti Kanunu’nun m. 37/son hükmüne göre kesinleşen işletme projeleri veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 68. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen belgelerden sayılacağı, müvekkilin düzenlemiş olduğu hesap ekstresinin de bu kapsamda olması nedeniyle İİK m. 68/1’deki belgelerden sayılacağını belirterek borçlunun takibe yapmış olduğu itirazın kaldırılması ile takibin devamına, borçlunun %20’den az olmamak üzere icra inkâr tazminatı ödemesine hükmedilmesini talep etmiştir.

Borçlu vekili, alacaklı kooperatifin ilgili itirazın kaldırılması incelemesinde taraf sıfatının bulunmadığını, eldeki incelemenin konusunun Kat Mülkiyeti Kanunu’na tabî olduğunu, bu nedenle Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olacağını, alacaklının dayandığı belgelerin İİK m. 68/1’de belirtilen belgelerden olmadığını, yetkiye de itiraz ettiklerini ileri sürerek istemin reddine karar verilmesini istemiştir.

Borçlu vekili, alacaklı kooperatifin ilgili itirazın kaldırılması incelemesinde taraf sıfatının bulunmadığını, eldeki incelemenin konusunun Kat Mülkiyeti Kanunu’na tabî olduğunu, bu nedenle Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olacağını, alacaklının dayandığı belgelerin İİK m. 68/1’de belirtilen belgelerden olmadığını, yetkiye de itiraz ettiklerini ileri sürerek istemin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yanlar arasındaki uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 33. maddesinden kaynaklandığı, bu maddeden kaynaklanan uyuşmazlıkların taşınmazın bulunduğu yer icra daireleri tarafından çözümlenmesi gerektiği, bu nedenle yetkiye yönelik itirazın 68. madde uyarıca kesin olarak ortadan kaldırılması gerektiği, dosya içerisinde bulunan ve davacı tarafından dayanılan işletme projesi kat malikleri kurulunun işletme giderleri ve uzantıları kararına göre talep edilen alacak miktarı kararının kesinleştiği, söz konusu alacağı ihtiva eden belgelerin İİK’nın 68/1. maddesi kapsamında olduğu gerekçesiyle itirazın İİK'nın 68. maddesi uyarınca kesin olarak kaldırılmasına, İİK'nın 68/son maddesi gereğince alacağın %20'si oranındaki tazminatın borçludan tahsili ile alacaklıya ödenmesine karar verilmiştir.

Borçlu vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yerel mahkeme kararı onanmış ise de onama kararına karşı borçlu vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması nedeniyle bu defa Özel Dairece onama kararı kaldırılmış ve yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece hem Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 37. maddesi gereğince oluşturulan ve yayımlanarak sabit hâle gelen işletme projesi hem de bu işletme projesini somutlaştıran takip dayanağı alacak kalemlerin tahakkukuna ilişkin bildirimin usulüne uygun olup davada etki ve sonuç doğuracak nitelikte olduğu, kat işletme projesine istinaden tebliğ edilip kesinleşen alacak kalemleri ve dayanaklarının İİK 68. maddesinde sayılan belgelerden olduğu gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararı davalı-borçlu vekili tarafından temyize getirilmektedir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olay bakımından eldeki davada S.S. Mashattan Site İşletme Kooperatifinin alacağının varlığını İİK 68/1. maddesinde belirtilen belgelerle ispat edip edemediği noktasında toplanmaktadır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun “itirazın kesin olarak kaldırılması” başlıklı 68. maddesinin 1. fıkrasında; “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilamsız takip yapılamaz.” hükmü yer almaktadır.

Anılan madde hükmü gereğince, resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dâhilinde ve usulüne göre verdikleri belgeler, itirazın kaldırılmasını sağlayıcı nitelikte sayılmaktadır.

Bu belgeler resmî daireler veya yetkili makamlar tarafından düzenlediklerinden, bunlarda borçlunun imzası bulunmaz; bu nedenle, borçlunun imzasının ikrar veya onaylanmış olması şartı burada aranmaz. Fakat bu belgelerin, itirazın kaldırılmasını sağlayıcı nitelikte sayılabilmesi için, borçlunun, belli bir para borcunu kayıtsız şartsız ödemek zorunda olduğunu göstermeleri gerekir.

Resmî dairelerin veya yetkili makamların düzenledikleri bir belgenin, itirazın kaldırılmasını sağlayıcı nitelikte bir belge olduğu, İcra ve İflas Kanunu’nda ve bazı özel kanunlarda yer alan hükümlerde açıkça kabul edilmiştir. Bunun yanı sıra Yargıtay içtihatlarına göre Kanunlarda açıkça belirtilmese dahi bazı belgeler İİK’nın 68. maddesi kapsamında belge niteliğinde sayılmaktadır.

Kat Mülkiyeti Kanunu'na göre, yönetici (veya diğer kat maliklerinden her biri), gider (veya avans) payını ödemeyen kat malikine karşı, yönetim planına, Kat Mülkiyeti Kanununa ve genel hükümlere göre ilamsız icra takibi yapabilir. Gider ve avans payının tamamını ödemeyen kat maliki ödemede geciktiği günler için aylık yüzde beş hesabıyla gecikme tazminatı ödemekle yükümlüdür (Kat Mülkiyeti K. m.20,II; m.35/i; m.25,III/a). Borçlu (kat maliki) ödeme emrine itiraz ederse, takibi yapan yönetici (veya diğer kat maliklerinden biri), (K....m.37'ye göre) kesinleşen işletme projesine veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararına dayanarak, icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Çünkü kesinleşen işletme projeleri veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararları, İİK'nın 68. maddesinin 1’inci fıkrasında belirtilen belgelerden sayılır (Kat Mülkiyeti Kanunu m.37 son fıkra) (Kuru B., İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, 2. Baskı, Ankara 2013, s. 289,290).

Bu genel açıklamaların ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Davacı-alacaklı S.S. Mashattan Site İşletme Kooperatifi tarafından 29.01.2014 tarihli hesap ekstresine göre yönetim gideri alacağının tahsili amacıyla davalı-borçlu aleyhine ilamsız icra takibi başlatıldığı, alacağın kesinleşen işletme projeleri veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararına dayanmadığı, takip dayanağı belgelerin alacaklı kooperatifin 2012 yılı olağan genel kurul tutanağı ve 2013 yılı tahmini bütçesi olup, bu belgelerin Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 37. maddesinde belirtilen kesinleşmiş işletme projesi veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararları niteliğinde olmadığı gibi, kayıtsız şartsız borç ikrarı da içermediğinden alacaklının itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gereklidir.

Hâl böyle olunca yerel mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hâl böyle olunca yerel mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı-borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 366/III. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5004, Karar No: 2015/11788, Tarih: 09.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5004 E.  ,  2015/11788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Tic. Ltd. Şti. Ve ...'e vesayeten ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu araç ile ... ...'ın kullandığı aracın çarpmışması sonucu ölümlü trafik kazası meydana geldiğini, kaza sonucu müvekkillerinden ...'ın kızı, ..., ... ve ... ile müvekkili ...'nın kız kardeşi olan ... ile müvekkillerinden ... ve ...'nın çocukları ...'nin torunu olan ...'nin vefat ettiğini, davalı sürücü Mahmut'un tam kusurlu olduğunu, vefat nedeniyle gerek annesi gerekse müteveffanın kardeşlerinin çok büyük elem içerisine düştüklerini, küçük...'nin ise evin en büyük çocuğu olup okul ve

aile çevresinde çok başarılı olduğunu vefatıyla anne ve babası, kardeşleri ve anneannesinin büyük bir boşluğa düştüklerini, müvekkillerinden ... için 50.000-TL, ... için 20.000,00-TL, müvekkili ... için 20.000,00-TL, müvekkili ... için 20.000,00-TL, müvekkili ... için 30.000,00-TL, ... için 30.000,00-TL, küçük...nın kardeşleri ...ın her biri için 20.000'er TL olmak üzere toplam 230.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...'e vesayeten ..., davalı ...'un kusuru olmadığını, cezaevinde olduğunu, sosyal ve ekonomik durumunun zayıf olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davanın kısmen kabulü ile, davacılardan ... için 25.000,00-TL, ... için 10.000,00-TL, davacı ... ... için 10.000,00-TL, davacı ... için 10.000,00-TL, ... için 30.000,00-TL, davacı ... için 20.000,00-TL, ... için 2.000,00- TL,... için 2.000,00-TL manevi tazminatın 29.06.2011 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine,karar verilmiş; hüküm, davalı ... Tic. Ltd. Şti. ve ...'e vesayeten ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve ayrıca manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... Tic. Ltd. Şti. ve ...'e vesayeten ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 5.584,34 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...
Yargıtay — Esas No: 2017/10730, Karar No: 2018/1317, Tarih: 22.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10730 E.  ,  2018/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmaz 1954 yılında yapılan kadastro sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 362 parsel sayısı ve “zeytin ağaçları bulunan tarla vasfı ile ...adına tespit ve tescil edilmiş, daha sonra mirasçılarına intikal etmiş, 21/01/2008 yılında yapılan ifraz işlemi ile 1103 parsel 3290 m2 yüzölçümü ile davacılar adına aynı vasıfla tescil edilmiş, yörede yapılan yenileme kadastrosunda ise 257 ada 2 parsel sayısını almıştır.

Davacı ... ve arkadaşları, yörede 1998 yılında ilk kez yapılan ve 18/07/1998 - 18/01/1999 tarihleri arasında ilân edilen ve kesinleşen orman kadastrosu sırasında ... köyü 1103 parsel sayılı taşınmazın orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek, bu yere ait sınırlamanın iptali istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne; 29/06/2009 tarihli krokide (B) harfiyle gösterilen 1690 m²'lik kısmın orman tahdidinin iptaline, taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılmasına ilişkin verilen karar, davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30.05/2011 tarih ve 2011/6754-6497 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “... Memleket haritası üzerine orman kadastro haritası ve arazi kadastro paftası bilgisayar ortamında aktarılarak uygulama yapılmadığı, sadece parsel bazında aktarma yapıldığı için orman bilirkişi raporu bu haliyle çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığını ve hukukî durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamayacağı, 1956 ve 1976 tarihli memleket haritalarının yapımına esas alınan hava fotoğrafları da incelenmediğinden, taşınmazın öncesi tam olarak belirlenmediğinden, 1956 ve 1976 tarihli memleket haritası, 1956 yılından önceye ait memleket haritası var ise getirtilerek ve bu memleket haritalarının yapımına esas alınan hava fotoğrafları ve varsa amenajman planında taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli, taşınmazın saptanacak bulgulara göre eğiminin %12'nin üzerinde olduğu ve öncesinin çalılık, fundalık ve makilik olduğunun saptanması halinde ise 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi kapsamı dışında olup orman sayılan yer olduğu düşünülmeli, dava konusu taşınmaz üzerinde 25-35 yaşlı kızılçam ağaçlarından oluşan orman kaplı olup, aralarında 15-35 yaşlı zeytin ağaçlarının olduğu belirtilmiş, ancak zeytin ağaçlarının dikme ile mi yoksa deliceden mi aşılandığı, arazi içindeki dağılımı, adeti, tek tek yaşları tespit edilmeli, davacıların bu taşınmaza ait 3573 sayılı Kanun gereğince verilmiş bir tapu kaydı olup olmadığı araştırılmalı, yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların öncesinin orman sayılan yerlerden olduğunun saptanması halinde; davacılar tapu kaydına dayansa dahi tapu kaydının 4785 sayılı Kanun ile hukukî değerini yitirdiği ve ormanlarda sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceğinden, davanın reddinin gerektiği, orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde ise, davacıların dayandığı tapu kaydı var ise, uyup uymadığı araştırılmalı, bu cümleden olarak; yapılacak keşifte, mahalli bilirkişi yardımıyla tapu kaydı sınırları zeminde tek tek bulunup miktarı ile geçerli kapsamı tayin olunmalı, mahalli bilirkişinin yetersiz olduğu yerde tanık beyanlarına başvurulmalı, komşu parsel kayıtları getirtilerek uygulanmalı, bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; fen bilirkişi krokisi üzerine tapu kaydı sınırları kırmızı renkli kalemle gösterilerek keşfi izleme olanağı sağlanmalı, taşınmaz tapu kaydı kapsamında ve öncesi de orman değil ise, bu bölüm orman parselinden ifraz edilerek, orman sınırları dışına çıkarılmalı, tapu kaydının bulunmaması veya uymadığının saptanması halinde ise taşınmazın üzeri 25-35 yaşlı kızılçam ağaçları ile kaplı halen eylemli orman olduğundan davanın reddine karar verilmeli...” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacılar vekili ve davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 16/09/2014 tarih ve 2014/4207 – 7719 E.K. sayılı kararında özetle; “...Hükmüne uyulan bozma kararında dava konusu taşınmazın öncesinin orman sayılan yerlerden olması halinde davanın reddinin gerektiği, orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiği halde, davacılara 3573 sayılı Kanun kapsamında tapu kaydı verilip verilmediği araştırılmalı, varsa tapu kaydı uygulanmalı, tapu kaydı kapsamında kalan kalan bölümün orman parselinden ifraz edilmeli, tapu kaydı bulunmaması veya uymadığının saptanması halinde ise taşınmaz eylemli orman olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmiş ise de, Daire bozma kararında maddi hata yapılmıştır. Şöyle ki; yargılamanın hiçbir aşamasında davacılar tarafından 3573 sayılı Kanun kapsamında verilen bir tapu kaydına dayanılmadığı ve bu hususta bir iddiada da bulunulmadığı halde, Daire bozma kararında bu hususta araştırma yapılması gerektiği, bu neviden tapu kaydının olması ve taşınmazı kapsaması halinde, taşınmazın öncesinin de orman niteliğinde bulunmaması halinde orman sınırı dışına çıkartılması hususu belirtilmiştir. Oysa, dava konusu taşınmaz, 1954 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda “12 yıl evvel taşlık ve çalılıktan emek ve para sarfı ile imar- ihya edildiği” belirtilmek suretiyle ...adına zeytinlik tarla olarak tespit edilerek itirazsız kesinleşmiş ve tapu siciline tescil edilmiştir. Ayrıca, taşınmaz başında 18.11.2013 tarihinde yapılan keşif üzerine alınan müşterek bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın 1952 yılı hava fotoğrafından ve 1957 yılı gizli memleket haritasında açık alanda olduğu belirlendikten sonra içindeki kızılçam ağaçlarının yaşları 20-25 olduğu ve Kırıklı-Dörtler devamlı Muhafaza Ormanı içinde kaldığı saptanmıştır. Ayrıca, taşınmaz üzerinde 60 adedi yaşlı (45-50 yaş) olmak üzere 90 adet zeytin ağacı ve 4 adet incir ağacı bulunmaktadır.

Mahkemece, davalı taşınmazın öncesinin orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek ve bozma kararına uyulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, dava konusu taşınmazın öncesinin resmî belgelerde orman sayılmayan yer olduğu, 1954 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında imar ve ihyası tamamlanmış zeytinlik tarla niteliğinde bulunduğu, üzerindeki kızılçam ağaçlarının 20-25 yaşlı olup, davacılar adına tapu kaydı oluştuktan çok sonra taşınmaz içerisinde yetiştiği, genel arazi kadastro çalışmaları sırasında ve eski tarihli belgelerde bu ağaçların bulunmadığı gibi taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, bu neviden özel mülkiyete konu taşınmazlar üzerinde sonradan oluşacak orman örtüsünün, davalı taşınmaza 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi uyarınca orman niteliği kazandırmayacağı, bu anlamda Daire bozma kararında maddi hata yapıldığı, Yargıtay bozma kararına uyulmakla bozma kapsamında kalan hususlar yönünden ilgilileri yararına usûlî kazanılmış hak oluşmakta ise de, Yargıtayın onama veya bozma kararlarında maddi hata yapılması halinin bunun istisnası olup, ilgili taraf aleyhine veya lehine sonuç doğurmayacağı (Hukuk Genel Kurulunun 23.10.2002 gün ve E:2002/10-895, K:2002/838; 02.07.2003 gün ve E:2003/21-425, K:2003/441; 13.04.2011 gün ve E:2011/9-72, K:2011/99 sayılı kararları), ayrıca, dava konusu taşınmazın genel arazi kadastro sonucu gerçek kişi adına tespit ve tescil edildikten sonra muhafaza ormanı içine alınması nedeniyle kamulaştırma yapılmasının mümkün olması nedeniyle, açılan davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın orman kadastro sınırı içinde kalan bölümüne ilişkin açılan davanın kabulü ile bu bölümün orman sınırı dışına çıkartılmasına karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne,

Davaya konu ... ili, ... ilçesi,...köyü, ...mevkii 257 ada 2 parsel (1103 ve eski 362 parsel) nolu taşınmazın 20/12/2013 tarihli Orman mühendisi bilirkişiler ... ve .. A. ...tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 1804,53 m2''lik bölümünün orman kadastrosu sınırı dışına çıkartılmasına ve tapuda davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu 1955 yılında yapılmış, taşınmaz belgesizden içinde zeytin ağaçları bulunan tarla niteliği ile davacıların murisi adına tescil edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27030, Karar No: 2020/506, Tarih: 08.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/27030 E.  ,  2020/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekilerin oturdukları binayı kirlettiklerini düşündükleri sanıkla bu konuyu konuşmak için kapısına gittiklerinde çıkan tartışmada; sanığın beyanlarında, müştekilerin kendisine ve eşine ağır hakaretler ettiklerini, hep birlikte kapısını yumrukladıklarını, müştekilere bıçak göstermediğini savunması, tarafları araladığını söyleyen komşuları tanık ...’ın beyanlarında ise bıçaktan bahsetmemesi karşısında, tehdit suçu açısından yüklenen suçun işlenip işlenmediği, ayrıca tehdit ve hakaret suçları açısından olayda haksız tahrik koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenebilmesi için, tanıklar ve müştekilerin kovuşturma aşamasında beyanları alınmadan eksik inceleme ile sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.