muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9588, Karar No: 2024/2808, Tarih: 07.03.2024

.03.2008 ile dava tarihi gözetildiğinde zamanaşımının geçmediği, öte yandan, özel mülkiyete konu teşkil etmeyecek nitelikteki taşınmazın kadastro ekibinin hatalı işlemi sonucu kişi adına tescil edilmesi işlemi, Devletin resmi görevlileri tarafından yapılmış olup, daha sonra kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle yine Hazine tarafından açılan dava sonucu tapunun iptalinin sağlanması kusurlu bir davranış olduğu gibi Hazinenin 1994 yılında kesinleşen ilamı uzun yıllar infaz ettirmemekle kusurlu davrandığı, tüm bu açıklamalar ışığında olaya bakıldığında; mülkiyet hakkı elinden alınan kimseye bir bedel ödenmesi gerektiği tartışmasız olduğundan, davacının zapta karşı tekeffül hükümleri uyarınca kendi âkidine müracaat etme olanağına sahip olması, haksız eylemi nedeniyle ya da kusursuz sorumluluktan ötürü Hazineye karşı dava açmasını engellemeyeceği gibi Anayasa'nın 129 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davalarının, kendilerini rücu edilmek kaydıyla ancak Devlete karşı açılabildiği şeklindeki hüküm gözetildiğinde, iş bu davanın müstakil olarak Hazineye karşı açılması mümkün olduğu gibi taşınmazı satan kişilere karşı da açılması mümkün olup hatta, davacı dilerse her ikisine birden de dava açabileceğinden Hazineye karşı açalan dava sonucunda bedele hükmedilmiş olmasında isabetsizlik görülmemiş; ancak davanın konusu olan bir taşınmazın değeri belirlenirken; cins ve nev'i, yüzölçümü, değeri etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurları, varsa imar durumu vergi beyanı, resmi kurumlarca yapılmış değer takdirleri, arazilerde taşınmaz malın mevki ve koşullarına göre olduğu gibi kullanılması durumunda getirebileceği net gelir; arsa ise emsal satışlara göre olması gereken satış değeri, taşınmazda yapı var ise, resmi birim fiatları, maliyet hesapları ve yıpranma payı ile bedelin saptanmasında etkili olacak diğer objektif ölçülerin gözönüne alınması zorunlu olduğundan bunun sonucu olarak, arsa niteliğindeki taşınmazın emsalinin üstün ve eksik yönleri belirlenip karşılaştırma yapılarak zeminine, resmi birim fiatları esas alınıp yıpranma payının düşülerek üzerindeki muhdesat durumuna göre değerinin saptanması; taşınmazın tarım arazisi olması halinde net gelir üzerinden bilimsel yollarla değerinin belirlenmesi; her iki halde de yıpranma payının varsa değer kaybının düşülmesi, emsalin zorunluluk olmadıkça yakın ve benzer bölge ve yüzölçümlü olması, bu konuda taraflara emsal gösterme olanağının tanınması; bu yönden mahkemece de resen araştırma yapılması, bilirkişi kurullarının açıklanan hususları irdelemeye, saptamaya ve değerlendirmeye yetkin, sıfat ve yeteneğe sahip uzman bilirkişilerden oluşturulması gerekirken yetersiz bilirlkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 08.02.2013 tarihli ve 2012/646 Esas, 2013/101 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda; davanın 10 yıllık zamanaşımı geçtikten sonra açıldığı anlaşıldığından reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Dairenin bozma kararına karşı süresi içinde davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

4. Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda dava konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.09.1994 tarihinde kesinleşen 1988/250 Esas, 1992/41 Karar sayılı kararı ile tapu kaydının iptaline karar verildiği ve bu kararın 2008 yılında infaz edilerek kıyı kenar çizgisinde kalan bölümün tapudan terkininin sağlandığı anlaşılmış olup, 4721 sayılı Kanun'un 705 inci maddesine göre, mahkeme kararı ile tapunun iptal edilmesi halinde mülkiyetin mahkeme kararının kesinleştiği günde yitirildiği, tapuda yapılan infaz işleminin işari nitelikte olduğu ve bu nedenle Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin; ilk kararının temyizi üzerine yapmış olduğu incelemede, tazminat davasındaki zamanaşımının mahkeme kararının tapudaki infaz tarihinden başlayacağına ilişkin kabulünün maddi hataya dayalı olduğu ve iş bu davanın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptaline ilişkin hükmün kesinleşmesinden sonra 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146 ncı maddesindeki 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığı anlaşılmış olup davanın zamanaşımı nedeniyle reddi yerine, kabulüne karar verildiğinden hükmün açıklanan gerekçelerle bozulması gerekirken Dairemizce değişik gerekçe ile bozulduğu anlaşıldığından; karar düzeltme taleplerinin kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin 07.03.2018 tarihli ve 2014/597 Esas, 2018/137 Karar sayılı kararı ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin 07.03.2018 tarihli ve 2014/597 Esas, 2018/137 Karar sayılı kararı ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/250 Esas, 1992/41 Karar sayılı kararı ile davacılar adına tapuda kayıtlı taşınmazın 28077 m²sinin tapu kaydının iptaline karar verildiği, kararın 25.03.2008 tarihinde infaz edilerek bu kısmın tapudan terkin edildiği ve davacılardan ...'ın tapuda hüküm infaz edildikten sonra taşınmazdaki payını edindiği anlaşıldığından adı geçen yönünden ret kararı sonucu itibarıyla doğru olduğu, davacılardan ... yönünden ise yukarıda söz edilen mahkeme kararı uyarınca payı iptal edildiğinden, Anayasa Mahkemesinin 25.07.2017 tarihli ve 2014/6673 numaralı kararı gereği, 18.11.2009 tarihinden önce zamanaşımı süresi dolmuş bulunan eldeki dava yönünden, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi kapsamında dava açılabilmesi imkanı sağlayabilecek Anayasa Mahkemesinin belirtilen hak ihlali kararı dikkate alındığında, eldeki davanın 18.01.2011 tarihinde, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 tarihli kararı ile oluşan iç hukuk yolu itibarıyla, makul süre içinde açıldığından 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca zararın tazmini gerektiğinden işin esasına girilerek dava konusu taşınmaz arazi niteliğinde olduğundan yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın sulu arazi mi, kuru arazi mi olduğu tespit edildikten sonra, yerleşim alanlarına uzaklığı, iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu gözetilerek çevrede yetiştirilen münavebe ürünlerinin dekar başına ortalama verim miktarı toptan satış fiyatı ve üretim maliyetine ilişkin resmi veriler İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilmek suretiyle, elde edilen verilere uygun biçimde değerlendirme yapılarak net gelir metodu ile değerlendirme tarihi olan 18.01.2011 tarihindeki gerçek değerinin -davacının zararının - belirlenmesi gerekirken maddi hataya dayalı Dairemiz kararı uyarınca ... yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

F.Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Maliye Hazinesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği, tapunun iptal edilmesiyle zararın oluştuğunu, zorlama yoluyla 3 yıllık makul süre kabul edilmesinin yerinde olmadığını ve resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Maliye Hazinesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği, tapunun iptal edilmesiyle zararın oluştuğunu, zorlama yoluyla 3 yıllık makul süre kabul edilmesinin yerinde olmadığını ve resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 439 uncu maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Sakarya ili, Karasu ilçesi, ... Mahallesi, 3337 parsel sayılı, 86998 m² yüzölçümlü, tarla vasıflı taşınmazın Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 1988/250 Esas sayılı dava sonunda, taşınmazın 28.077 m²lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapusunun iptaline ilişkin kararın 1994 yılında kesinleştiği, davacıların 03.05.1991 tarihinde edindikleri pay yönünden eldeki davanın 18.01.2011 tarihinde makul sürede açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde davacıların 03.05.1991 yılında edindikleri kısım yönünden bedelinin davalı Hazineden tahsil edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5410, Karar No: 2018/4652, Tarih: 26.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/5410 E.  ,  2018/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, intifa hakkı İdare'ye ait olan ... ilçesi ... köyü dahilinde bulunan ...... Suyu Tesisleri'nin 09.09.1998 tarihli Kira Yapım ve İşletme Sözleşmesi gereğince on yıl süre ile davalılardan ...Turizm İnş. Ltd. Şti.'ne kiralandığını ancak söz konusu işletmenin, İdare'nin bilgisi ve muvafakati dışında 25.10.2004 tarihi itibariyle diğer davalı ...Gıda San. Paz. A.Ş adına devredildiğini, her iki şirket arasında muvazaalı ilişki bulunduğunun resmi kayıtlarla tespit edildiğini, davalılardan ...Gıda San. Paz.Tic.A.Ş'nin ... Kaymakamlığınca 08.05.2006 tarihinde tahliye edildiğini ancak davalılardan ...Turz. İnş. ve Tic Ltd.Şti'ne 09.10.1998 tarihli 2 adet faturada teferruatı belirtilen malzeme teslim edilmiş ise de söz konusu malzemenin iade edilmediğini, iade edilmeyen malzemelerin bugünkü değerlerinin toplamının 41.865,00 TL olduğunu, davalı ...Gıda San. Paz.Tic.A.Ş'nin 08.05.2006 tarihinde söz konusu su tesisinden Kaymakamlık kanalıyla tahliye edilirken su kaynağına çamur atmak sureti ile kaynağı kirleterek kullanılmaz hale getirdiğini, kaynak ancak 22.05.2006 tarihinde kullanılabilir hale geldiğinden 08.05.2006 ile 22.05.2006 tarihleri arasındaki üretim yapılamayan 9 iş günü içerisinde idarenin 78.750 TL zararının meydana geldiğini belirterek davalılara teslim edilip geri alınamayan toplam 41.865 TL malzeme bedelinin 09.10.1998 tarihinden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte ve 08.05.2006 ila 22.05.2006 tarihleri arasında su tesisine verilen zarar nedeniyle meydana gelen toplam 78.750 TL 'nın 08.05.2006 tarihinden itibaren kanuni faiziyle birlikte tahsil edilmek üzere toplam 120.615 TL 'nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Gıda San. Paz.Tic.A.Ş., davanın reddini dilemiş ; Davalı ...Turz. İnş. ve Tic Ltd.Şti ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, taraf teşkiline ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 12.089,50 TL 'nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve dava tarihinin hükümde yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hataya müstenit olduğunun anlaşılmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve dava tarihinin hükümde yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hataya müstenit olduğunun anlaşılmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kazanç kaybı alacağına ve faize ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;Her ne kadar Mahkemece, 6.050 TL malzeme bedeli ve 6.039,50 TL kar mahrumiyetinden oluştuğu anlaşılan 12.089,50 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de dosya kapsamında aldırılan kök ve ek bilirkişi raporlarında, dava konusu kiralanan kaynağın ortalama baz debisinin 80 ton/gün olarak alınabileceği, 2006 yılı Mayıs ayı için günlük cironun 6.761 TL/gün , giderin ise 721,50 TL /gün olduğu buna göre de mahrum kalınan net karın 6.039,50 TL/gün olduğu belirlenmiştir.Bu itibarla, Mahkemece kar mahrumiyeti olarak hükmedilen 6.039,50 TL'nın sadece 1 güne ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.Oysa ki , kaynağın çamurdan arındırılması için geçen sürenin tanık ifadelerine göre 06.05.2006 ila 22.05.2006 tarihleri arası 17 gün olduğu fakat davacı tarafından bu sürenin 9 iş günü olarak belirtildiği nazara alındığında taleple bağlı kalınarak 9 güne ilişkin hesaplanacak kazanç kaybına hükmedilmesi ve yine sonucu dairesinde belirlenecek toplam alacağın haksız fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken Mahkemece bundan zühul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm, bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19633, Karar No: 2014/6759, Tarih: 09.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19633 E.  ,  2014/6759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... 'nın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, eşi ...'dan 30.03.2005 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.