muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3019, Karar No: 2024/10021, Tarih: 25.12.2024

B-Sanık ... Hakkında Katılan ... Finansbank'a Yönelik Sahte Banka veya Kredi Kartının Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendine açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 17.05.2023 tarihli kararında katılan ... Finansbank A.Ş. vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEM ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C.Sanık ... Hakkında Katılan ... Finansbank A.Ş ve Katılan Asya Katılım Bankası AŞ'ye Yönelik Sahte Banka Veya Kredi Kartının Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... Finansbank A.Ş. vekilinin sanık ... hakkında katılan ... Finansbank A.Ş'ne yönelik sahte banka veya kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlama suçuna yönelik kurulan hükme yönelik temyiz istemi ile sanık ... müdafinin sanık ... hakkında katılan ... Finansbank A.Ş ve katılan Asya Katılım Bankası AŞ'ye yönelik sahte banka veya kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu yönünden kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 17.05.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6364, Karar No: 2018/16164, Tarih: 13.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/6364 E.  ,  2018/16164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında ise hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ...... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7261, Karar No: 2012/12662, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7261 E.  ,  2012/12662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca, somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, belediye başkanlığından emlak vergi değerleri de getirtilerek karşılaştırma yapılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15040, Karar No: 2017/838, Tarih: 06.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15040 E.  ,  2017/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihi itibarı ile kooperatif yönetim kurulunda bulunduğu sabit olan sanıkların, kanunda ön görülen yasal süre içerisinde kooperatif genel kurulunu toplantıya çağırmadıkları ve meşru bir mazeretlerinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanıkların mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5648, Karar No: 2013/17882, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5648 E.  ,  2013/17882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'un vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 31.10.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4976, Karar No: 2023/3452, Tarih: 28.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/4976 E.  ,  2023/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/143 E.,2016/57 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : 1-Katılan sanık ... hakkında; Mahkumiyet

2-Katılan sanık ... hakkında; Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2014/143 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca BERAATİNE; Katılan sanık ... hakkında ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 ncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.09.2020 tarihli katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile mahkumiyet hükmün Onanması görüşlü tebliğname ve 19.06.2023 tarihli beraat hükmünün onanmasına ilişkin ek tebliğname görüşü ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1-Olay yerinde keşif yapılmadan, beraat kararı verilen en sağ şeritteki ... sürücüsü ...'nın çelişkili ifadeleri üzerine, dosya içindeki tek kusur raporu olan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin, katılan sanığın tam kusurlu olduğuna ilişkin görüşü üzerine, ağır yaralanan ve belden aşağısı felç olan katılan sanık hakkında verilen Mahkumiyet kararının, hukuka aykırı olduğuna

2-Olay tarihinde katılan sanık ...'un sürücü belgesi olup olmadığının araştırılmadığına, minibüs sürücüsü katılan sanık ...'un kusurlu olduğuna, beraat hükmünün hukuka aykırı olduğuna

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

2-Olay tarihinde katılan sanık ...'un sürücü belgesi olup olmadığının araştırılmadığına, minibüs sürücüsü katılan sanık ...'un kusurlu olduğuna, beraat hükmünün hukuka aykırı olduğuna

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1.Suç tarihinde katılan sanık ...'nun sevk ve idaresinde bulunan araçla İstanbul Şile yolu üzerinde Dudullu -Parseller yol ayrımında seyrederken sağındaki şeride yönelmesi üzerine sağındaki şeritten ve arkasından gelen katılan sanık ...'un sevk ve idaresinde bulunan araçla çarpıştığı, ...'un da kendi sağına yönelmesi üzerine onun da yolun en sağından gelmekte olan sanık ...'nın idaresinde bulunan araçla çarpıştığı, meydana gelen bu kazada katılan sanık ...'un vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta derecede etkiler nitelikte, katılan sanık ...'nun hayati tehlike geçirecek şekilde ve vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkiler nitelikte, sanık ...'nın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, kazanın oluşumunda Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan 11/05/2015 tarihli rapora göre sanık ...'nun asli ve tam kusurlu, diğer sanıklar ... ve ...'nın ise kusursuz olduklarının belirlendiği anlaşılmakla sanıklar ... ve ...'nın üzerlerine atılı taksirle ölüme ve yaralamaya sebebiyet verme suçundan kusurlu davranışının saptanamadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenlerle sanıklar Harun ve Anıl'ın beraatine, sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu İstanbul Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporu ile; “müşteki şüpheli ...'nun hayati tehlike geçirecek şekilde, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkiler nitelikte, müşteki şüpheli ...'un hayati tehlike geçirmeksizin, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta derecede etkiler nitelikte, müşteki şüpheli ...'nın hayati tehlike geçirmeksizin, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları ” tespit edilmiştir.

3.Katılan Sanık ... aşamalardaki savunmalarında " ...Çekmeköy'den Üsküdar istikametine doğru orta şeritten seyir halinde idim. Yolda benim önümde trafikte iki tane beyaz taksi önüme çıktılar. Önüme çıkan araçlar trafikte şeritler arasında sinyal vermeksizin slalom yaparak şerit değiştirip duruyorlardı. Bir tanesi hızlıca önümden yan şeride geçti. Bir diğeri arkasından aynı hareketi yaptı. Ben de bu esnada akan trafikte hafifçe fren yaptım. Benim hızım saatte yaklaşık 70 km kadardı. Hava açıktı. Yağmur yoktu. Görüş mesafesi uzundu. Araçta ben yalnızdım. Saat gündüz 15:00 sıraları idi. Hafif fren yaptıktan sonra arkadan bir ... bana çarptı ve çarptıktan sonra ayağımı pedaldan çektim. Daha sonra kendimi olay mahalinde buldum. Kimin çarptığını göremedim. öncelikle beraatime karar verilmesini istioyrum, lehime olan yasa hükümlerinin uygulanmasını istiyorum, olaya karışan minübüsü de ben geçmedim, sollama yapmadım, bu konudaki beyanları kesinlikle kabul etmem, suçsuzum" şeklindedir.

4.Katılan sanık ... tüm ifadelerinde olayı hatırlamadığını savunmuş ve yaralanması ve babasının ölümü nedeni ile sanıklardan şikayetçi olup, davaya katılmıştır.

5.Sanık ... savunmalarında "... O gün Çekmeköy tarafından Ümraniye tarafına doğru en sağ şeritte ilerliyordum, orta şeritte Ducato marka sol şeritte ise focus marka ... seyir halinde idi, bir süre sonra sol şeritte seyir halinde bulunan ... birden direksiyon hakimiyetini kayıp etti. Yalpaladı ve orta şeritteki minibüsün önüne doğru kaydı orta şeritte bulunan Ducato marka ... ise aniden sağ şerite doğru yani benim önüme doğru manevra yaptı, manevra sonrasında yani benim şeritime aniden girdiği için 34 GH 5426 plakalı araçla çarpıştı., sağ tarafta bariyer olduğu için kaçamadım arada kaldım, kaza sonucu aracımla çarpışan 34 GH 5426 plakalı ... trafik akışına ters döndü ve bariyerlere çarparak durabildi, benim olaydta bir kusurum yoktu, ben 80 km hızla gidiyordum, ... benim önüme birden çıkınca benim yapacak hiç bir şeyim kalmadı; Tek hatırladığım minibüs ile kafa kafaya geldiğimdir. Olaydan 15 dakika gözümü açtım. Airbagler falan patlamıştı. Ben kaza anında kendi şeridimde idim. Diğer aracı kimin kullandığını görmedim." şeklinde beyanda bulunmuştur.

6.Kaza tespit tutanağında, fren izinin olmadığı, araçlardaki ağır hasar ve yetersiz bilgi nedeni ile çarpışma noktalarının belirlenemediği, bu nedenle kusur tespiti yapılamadığı rapor edilmiştir.

6.Kaza tespit tutanağında, fren izinin olmadığı, araçlardaki ağır hasar ve yetersiz bilgi nedeni ile çarpışma noktalarının belirlenemediği, bu nedenle kusur tespiti yapılamadığı rapor edilmiştir.

7.Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda, "...sanık sürücü ... kaza mahallinde slalom yapan plakası belirsiz iki araçtan bahsetmişse de bu yönde yapılmış bir tespit bulunmadığı, ayrıca diğer sanıkların, özellikle de olayı ayrıntılı olarak anlatan sanık sürücü ...' nın başka ... olduğu yönünde beyanı olmadığı, olaydaki asli ve tek kusurlunun sanık sürücü ... olduğu, diğer sanıkların kusurlarının olmadığı, kanaatine varılarak, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobille seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, direksiyon hakimiyetine ve aracını kendi şeridi üzerinde tutmaya özen göstermesi gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmemiş, hatalı doğrultu değiştirme manevrası kural ihlali ile olaya sebebiyet vermiş olup asli ve tam kusurludur..." şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Katılan Sanık Müdafiinin Mahkumiyet ve Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden;

Olay tarihinde katılan sanık ... idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, saat 15:20 sıralarında, üç şeritli yolun sol şeridinde seyir halinde iken, Dudullu-Parseller yol ayırımı önüne geldiğinde, tespit edilemeyen bir nedenle direksiyon hakimiyetini kaybederek, sağa doğru yöneldiği ve sağındaki orta şerit üzerinden ve arkasından gelmekte olan katılan sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki minibüsün çarpması neticesinde, minibüsün yolun sağına doğru kayarak demir bariyerlere ve yer yön levhasına çarptığı, en sağ şeritten gelen katılan sanık ... idaresindeki otomobilin de bu araca çarpması neticesinde, katılan sanık ...'ın minibüsünde yolcu olarak bulunan babasının öldüğü, kendisinin de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden alınan bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, yerel mahkemenin oluş ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Re'sen Gözetilecek Sebepler Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR