muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/275, Karar No: 2017/85, Tarih: 21.02.2017

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Kasten öldürme suçunun sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

30.06.2013 tarihli olay yeri inceleme raporunda; olayın sanığa ait arazi içerisinde meydana geldiği, maktul ve sanığa ait arazileri ayıran sınır bölgesinin yanmış ve sönmeye yüz tutmuş olduğu, küllerin arasında bir adet silah kılıfı ile maktule ait bahçe sınırına 13,7 metre uzakta kan lekelerinin bulunduğu, dedektörle yapılan aramada olay yerinde 6 adet 9 mm çapında boş kovan tespit edildiği, sanık tarafından Canik-55 marka silah ile 2 adet şarjörün kolluk görevlilerine teslim edildiği, silah ve eklerinde herhangi bir parmak izine rastlanılmadığı bilgilerine yer verildiği,

Trabzon Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığınca düzenlenen otopsi raporunda; maktulün her iki kolunda, göğüs ve karın bölgesinde olmak üzere 23 adet ateşli silah yarası saptandığının, bu yaralardan bir adedinin cilt sıyrığı, 12 adedinin giriş, 10 adedinin çıkış yarası olduğunun, üç adet yarasının tek başlarına öldürücü nitelikte olup, kişinin ölümünün, iç organ ve büyük damar harabiyetine bağlı gelişen iç-dış kanama sonucu meydana geldiğinin belirtilerek, maktulün kanında antidepresan ilaçların etken maddesi olan Opipramola rastlanıldığının ifade edildiği,

Jandarma Genel Komutanlığınca düzenlenen uzmanlık raporlarında; sanık tarafından teslim edilen 9 mm çapında fişek istimal eden yarı otomatik tabancanın sağlam ve işler durumda olduğu, mekanik bir arızasının bulunmadığı, 6136 sayılı Kanuna göre yasak nitelikte ateşli silahlardan olduğu, olay yerinde bulunan altı adet kovanın bu silahtan atıldığı, sanıkta atış artığına rastlanılmadığı, maktulün sol el ve yüz svaplarında atış artığına rastlanıldığı, maktulün giysileri üzerinde yapılan inceleme sonucu atışların uzak atış mesafesinden yapılmış olduğu tespitlerine yer verildiği,

Sanık hakkında olaydan yaklaşık iki saat sonra Fatsa Devlet Hastanesinde düzenlenen ilk adli raporda; sanığın alkolsüz olduğu, vücudunda darp ve cebir izine rastlanılmadığı,

Ünye Devlet Hastanesinde olaydan bir gün sonra, 01.07.2013 günü saat 10.00'da düzenlenen raporda; sanığın boynunun her iki yan ve ön kısmında 3x2 cm şişlik, sol tarafta 0,5 cm kesi tespit edildiği, baş arka kısımda ağrı tarif edildiği, mevcut yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu,

Sanık hakkında olaydan yaklaşık iki saat sonra Fatsa Devlet Hastanesinde düzenlenen ilk adli raporda; sanığın alkolsüz olduğu, vücudunda darp ve cebir izine rastlanılmadığı,

Ünye Devlet Hastanesinde olaydan bir gün sonra, 01.07.2013 günü saat 10.00'da düzenlenen raporda; sanığın boynunun her iki yan ve ön kısmında 3x2 cm şişlik, sol tarafta 0,5 cm kesi tespit edildiği, baş arka kısımda ağrı tarif edildiği, mevcut yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu,

Raporlar arasında çelişki görülmesi üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığının aynı günlü yazısı üzerine saat 10.56'da Ünye Devlet Hastanesinde düzenlenen 01.07.2013 tarihli kesin hekim raporunda ise; “darp ifadesiyle gelen hastanın yapılan muayenesinde boynun her iki tarafında eski düzelmeye yüz tutmuş, minimal peteşial ekimotik odaklar mevcut, (en az 1 haftalık olduğu düşünülmektedir), sol tarafta minimal şişlik mevcut, boynun sol tarafında 0,5 cm ebadında minimal kesi izi (iyileşmekte olan eski) mevcut, yaralanmanın kişi üzerindeki etkisi basit bir tıbbi müdahale ile giderilebileceği” tespitlerine yer verildiği,

Ünye Devlet Hastanesinde düzenlenen ve ikinci raporu düzenleyen hekimin imzasını taşıyan, 01.07.2013 tarihli, düzenleme saati 11.50 olan raporda; ikinci rapordaki bulgular tekrarlandıktan sonra, mevcut yaralanmanın üç günden eski olduğunun belirtildiği,

Sanığın, 04.05.2013 günü arazisinde meydana gelen yangın olayı ile ilgili olarak maktulden şikâyetçi olduğu, Ünye Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonunda; yangının araziler arasında bulunan bakımsız otlak ve çalılık kısımda meydana geldiği, herhangi bir ağacın zarar görmediği, kendiliğinden sönen yangının herhangi bir zarara neden olmadığı gibi maktulün üzerine atılı suçu işlediğine dair sanık ve eşinin soyut iddiaları dışında delil de bulunmadığı gerekçesiyle 16.05.2013 tarihli kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği,

Ünye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.04.2014 gün ve 613-179 sayılı kararı ile; sanık ve maktule ait arazileri ayıran kısımdan doğal gaz boru hattı geçmesi nedeniyle söz konusu arazi üzerinde Botaş A.Ş. lehine, ağaç dikmemek, bina v.s. sabit tesis yapmamak şartı ile daimi irtifak tesis edildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... kollukta; olay günü eşi olan maktul ile bahçelerine çalışmaya gittiklerini, sanığın oğlu ile birlikte yanlarına geldiğini, sanığın “Tarlanın kenarını biçme” dedikten sonra belinden çıkardığı tabancayla çok sayıda ateş ederek maktulü öldürdüğünü,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... kollukta; olay günü eşi olan maktul ile bahçelerine çalışmaya gittiklerini, sanığın oğlu ile birlikte yanlarına geldiğini, sanığın “Tarlanın kenarını biçme” dedikten sonra belinden çıkardığı tabancayla çok sayıda ateş ederek maktulü öldürdüğünü,

Savcılıkta ve mahkemede; olay günü maktulle fındık bahçelerindeki çalı çırpıyı toplayıp yakarak temizlik yaptıklarını, bu sırada sanığın oğlu Kamuran'ın iki kez olay yerine gelip, etrafı gözetledikten sonra geri gittiğini, daha sonra sanıkla beraber olay yerine geldiklerini, maktulün elinde çatal uçlu dirgen bulunduğunu, sanığın maktule hakaret ettiğini, silahını çıkararak 5-10 metre mesafeden ateş etmeye başladığını, şarjörü boşaltmasına rağmen maktulün yere düşmediğini, maktulün elinde bulunan çatal dirgenle sanığa hamle yaptığını, fakat birkaç adım sonra yere yığıldığını, sanığın maktulün başını tekmelediğini, herhangi bir boğuşma yaşanmadığını,

Tanık ... aşamalarda; sanığın oğlu olduğunu, olay günü saat 15.45 sıralarında sanıkla birlikte evlerinde oturdukları esnada bahçelerinin bulunduğu yerden duman çıktığını gördüklerini, yangını söndürmeye gittiklerini, bahçelerine yakın kısımdaki yangını söndürdüklerini, eve dönüp jandarmaya haber verecekleri sırada maktul ile eşinin yanlarına geldiklerini, maktulün sanığa hitaben “Niye geldiniz lan buraya, a..na koyduğumun çocukları, sizi de öldüreceğim” diyerek bahçelerine girip sanığa saldırdığını, vurup yere düşürdüğünü, elinde bulunan çatal ağızlı tahta sopayı sanığın boğazına dayadığını, nefes alamaz hale gelen sanığın kendisini kurtarmak amacıyla belindeki tabancayı çıkararak maktulün ayaklarına doğru 2-3 el ateş ettiğini, maktulün yere düştüğünü, kendisi şoka girdiği için olaya müdahale edemediğini, olaydan sonra maktulün saldırdığı çatal uçlu dirgeni alarak eve gittiklerini, gelen kolluk kuvvetlerine bu dirgeni teslim ettiklerini,

Tanık ...; köy muhtarı olduğunu, bir ay kadar önce olayın meydana geldiği yerdeki çalıların yandığını, sanığın maktulü savcılığa şikâyet ettiğini, ancak takipsizlik kararı verildiğini, sanığın bu olay dolayısıyla kendisine sık sık yakındığını, olay günü sanığın kendisini telefonla aradığını, “Mustafa bana saldırdı, beni az daha öldürecekti, canımı zor kurtardım, ben de tabancayla ateş ettim, neresine geldiğini bilmiyorum, jandarmayı al gel, evde bekliyorum” dediğini,

Tanık ...; sanığın kardeşi olduğunu, geçimsiz biri olan maktulün şartla tahliye ile cezaevinden çıktığını, bu yüzden kendisini şikâyet etmediklerini,

Tanık Penbe Şen; sanığın eşi olduğunu, maktulün olaydan önce yaktığı ateşin kendi arazilerine sıçradığını, olayın tekrarlanması üzerine maktulün bunu kasten yaptığını düşünerek savcılığa şikâyette bulunduklarını, maktulün bunun üzerine kendilerine husumet beslemeye başladığını, olayı görmediğini,

Beyan etmişlerdir.

Tanık ...; sanığın kardeşi olduğunu, geçimsiz biri olan maktulün şartla tahliye ile cezaevinden çıktığını, bu yüzden kendisini şikâyet etmediklerini,

Tanık Penbe Şen; sanığın eşi olduğunu, maktulün olaydan önce yaktığı ateşin kendi arazilerine sıçradığını, olayın tekrarlanması üzerine maktulün bunu kasten yaptığını düşünerek savcılığa şikâyette bulunduklarını, maktulün bunun üzerine kendilerine husumet beslemeye başladığını, olayı görmediğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda; olay günü, ormanlık alandan duman yükseldiğini görünce, oğlu Kamuran ile giderek yangını söndürdüklerini, bu sırada maktulün uç kısmı çatal yapıda, iki metre uzunluğunda bir sopa ile üzerine yürüdüğünü, “Seni öldüreceğim, anasını avradını sinkaf ettiğim” diyerek hem hakaret ettiğini, hem de elindeki sopayı boynuna geçirip kendisini yere düşürdüğünü, nefes alamayacak duruma gelince belinde bulunan tabanca ile ateş ettiğini, maktulün yere düşmesi ile evine giderek durumu köy muhtarına bildirdiğini, olay esnasında maktulün eşi ...'nın kendilerine on metre mesafede bulunduğunu, ancak herhangi bir müdahalede bulunmadığını,

Savcılıkta ve mahkemede ayrıca; maktulün eliyle de kendisinin boğazını sıktığını, bunun üzerine kendisini korumak için hedef gözetmeksizin ateş ettiğini, maktulün saldırıda kullandığı dirgeni olay yerinden alarak evine getirdiğini,

Savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinde haksız tahrik; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hallerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu halde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik halinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da maktulden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hallerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ve maktulün Ordu ili, Ünye ilçesi, Sahilköyü'nde yan yana arazilerinin bulunduğu, olay günü maktul ve eşinin bahçelerinde topladıkları kuru çalıları temizlik maksadıyla arazileri ayıran hendekte yaktıkları, dumanı gören sanığın kendi arazisinde yangın çıktığını düşünerek oğlu Kamuran ile olay yerine geldiği, burada sanığın üzerinde bulunan silahla birden fazla kere ateş ederek maktulü öldürdüğü olayda; her ne kadar sanık ve oğlu, olay yerine gelmeleri ile maktulün tehdit ve hakaret ederek sanığın üzerine yürüyüp elindeki dirgenle sanığı boyun bölgesinden yaraladığını, sanığın da boğuşma sırasında maktule ateş ettiğini iddia etmiş iseler de, olay sırasında maktulün yanında bulunan maktulün eşi ...'in aşamalardaki beyanlarında maktulden kaynaklanan haksız bir hareketten bahsetmemesi, Jandarma Genel Komutanlığınca hazırlanan uzmanlık raporunda atışların uzak atış mesafesinden yapılmış olduğunun bildirilmesi ve sanığın boyun bölgesindeki yaralanmanın olay günü değil, olaydan bir hafta kadar önce oluştuğu yönündeki Ünye Devlet Hastanesince düzenlenen kesin hekim raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanık ve oğlunun iddialarının soyut nitelikte kaldığı, bu durumda sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, yerel mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin Özel Daire kararı isabetli olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2017 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14517, Karar No: 2012/699, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14517 E.  ,  2012/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza işyeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9127, Karar No: 2014/54, Tarih: 13.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9127 E.  ,  2014/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/270121

Basit cinsel saldırı ve tehdit suçlarından sanık B.. A..'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.05.2013 gün ve 2013/290 Esas, 2013/265 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın mağdureyi takip ederek evinin giriş kapısının önünde mağdureyi zorla dudağından öpüp vücudunu ellerken mağdurenin bağırması üzerine, cebindeki çakı bıçağını çıkarıp susması için mağdurenin karnına dayayarak mağdureden susmasını istemesi üzerine mağdurenin bağırmaya devam etmesi ile olay yerinden ayrılması şeklinde gelişen olayda sanığın mağdurenin karnına bıçak dayaması eyleminin basit cinsel saldırı suçunun unsuru olduğu olduğu gözetilerek sanığa basit cinsel saldırı suçundan tayin edilecek cezanın TCK.nın 102/3-d maddesi uyarınca arttırılması yerine yazılı şekilde tehdit suçundan ayrıca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34873, Karar No: 2018/14143, Tarih: 05.07.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/34873 E.  ,  2018/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kabulüne kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece bozma kararına uyularak bilirkişi incelemesi yapılmış ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dairemiz bozma ilamında; " arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunlu olduğundan emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi, gerektiği belirtilmiş ise de bozma ilamı sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınıp kıyaslama yapılmadan soyut ifadelerle bozmaya konu olan bilirkişi kurulu raporunu tekrar eder şekilde hesaplama yapan bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23238, Karar No: 2014/5881, Tarih: 27.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23238 E.  ,  2014/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/348473

MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2011

NUMARASI : 2011/73 (E) ve 2011/310 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

... Elektrik Elektronik İnş. San. Tic. Ltd. Şti'nin yetkili temsilcisi olan sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığının iddia olunması, dosya kapsamından sahte fatura düzenleyen şirketler hakkında mevcut vergi tekniği raporları dışında vergi inceleme raporlarının da bulunduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi tekniği ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, bu şirket temsilcileri hakkında kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı araştırılarak, toplanan deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.