muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30743, Karar No: 2017/3091, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30743 E.  ,  2017/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6102 sayılı TTK’nun 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği hususu belirlenip sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, şikayetçi vekilince 03/01/2013 tarihli dilekçe ekinde borçlu şirkete ait 2010 yılına ait ticari defterler mahkemeye teslim edilmesine rağmen yalnızca 31/12/2009 ve 31/12/2010 tarihli bilanço kayıtları üzerinden düzenlenen, şikayet tarihi itibariyle mevcut durumu da tespit etmeyen yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında,

sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16391, Karar No: 2018/12733, Tarih: 24.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/16391 E.  ,  2018/12733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen......... davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ......... muvazaası hukuksal nedenine dayalı ...... iptali ile tüm mirasçılar adına tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'nın 33 ada 22 parseldeki 45/48 hissesini 500,00-TL bedelle davalılardan .........'a muvazaalı olarak satış suretiyle devrettiğini, bu devirden sonra aynı taşınmazda 3/48 hisse sahibi diğer davalı ...'in ön alım (şuf'a) hakkını kullanarak adına tescil kararı aldığını, daha sonra davalı ...'in çekişme konusu taşınmazı davalılardan eşi ......'a muvazaalı olarak satış göstermek suretiyle devrettiğini, .........in davalılardan oğlu ......'ın yanında kaldığını, onun bakımı ile hayatını devam ettirdiğini, .........in tek erkek evladı olan .........'a yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, davalılardan ......'in .........in damadı, eşi ......'ın da ...... olması sebebiyle muvazaalı işlemden haberdar olduklarını ileri sürerek, ......nun 45/48 hissesinin iptali ile ......... adına veya mirasçıların veraset belgesindeki miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılardan ......; kesin hüküm nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ......... ile ......; .........in gerçek amacının ......'a bağış yapmak olduğunu, ancak ......da satış gösterdiklerini, devir karşığında para verilmediğini ,bu nedenle davaya bir diyeceklerinin olmadığını bildirmişlerdir.

Mahkemece, muvazaanın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "......... muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve ......lu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği ......lu taşınmazını, ......da yaptığı ......... sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı ......... Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve ...... Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak ......... sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan ...... kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda miras bırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Dava, ......... muvazaası hukuksal nedenine dayalı ...... iptal ve tüm mirasçılar adına tescil isteğiyle açılmış, diğer mirasçıların davada yer alması sağlanarak taraf teşkili sağlanmıştır. Toplanan deliler ve tüm dosya içeriğiyle, mirasbırakanın çekişme konusu taşınmazdaki payını ilerde oğlu ......'a devredilmek üzere ......'ın yakın arkadaşı .........'a muvazaalı biçimde temlik ettiği, ön alım (şuf'a) yoluyla payı alan ......'in hem taşınmazda paydaş olması hem de .........in damadı olması sebebiyle muvazaalı işlemi bilebilecek konumda olduğu saptanarak davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik olmadığı gibi harcı tamamlanan değer üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesinde de isabetsizlik yoktur.

Ne var ki, eldeki davada terekeye iade istendiği halde ......nun iptali ile ......... ...'nın veraset ilamında gösterilen mirasçıları adlarına payları oranında tesciline karar verilmesi gerekirken, iptal edilen payın sadece dava açan mirasçılar adına tesciline karar verilmesi doğru olmadığı gibi, taşınmazın keşifte belirlenen değeri üzerinden harca hükmedilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi de isabetsizdir.

Davalıların temyiz itirazlarının reddine, davacıların yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35845, Karar No: 2018/5973, Tarih: 29.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/35845 E.  ,  2018/5973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir. Arazi niteliğindeki ... Köyü 340 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Davacı idarece düzenlenen 2010 tarihli kıymet takdir raporu ve 2012 tarihli acele el koyma dosyasına göre dava konusu taşınmaz üzerinde 30 yaşında 3 tane çam,25 yaşında 1 tane dut, 45 yaşında 1 adet okaliptüs ağaçların olduğu belirlendiği halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 2007/71 D.iş dosyasına göre 2302,70 m2'lik alanda 90 adet 3 yaş zeytin ağacı bulunduğunun belirtildiği ve ağaçların değerinin dava tarihi itibariyle hesaplandığı göz önünde bulundurulduğunda aradaki çelişki giderildikten sonra taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş, cins, verim durumları ve adedi belirtilerek, 2010 İlçe Tarım Müdürlüğü'nden resmi veriler getirtilerek maktuen değer biçilmesi yerine, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde bedel tespiti,Doğru görülmemiştir.Davalı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ... vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1149, Karar No: 2024/8489, Tarih: 07.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1149 E.  ,  2024/8489 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1772 E., 2023/2725 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/291 E., 2022/171 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların uzunca bir süre Ortaköy`de yaşadıklarını, müşterek çocuğun ... Lisesini kazanınca Aksaray'dan ev kiralamak sureti ile burada yaşamaya başladığını, davalının sürekli evde kavga çıkardığını, müvekkilini ve müşterek çocuğu bırakıp Ortaköy'e gittiğini sonrada müvekkilini arayıp sormadığını, maddî ve manevî yardımda bulunmadığını, davalının evliliğin başından itibaren müvekkilini istemediğini, çocuk için katlandığını söylediğini, ortak çocuk Aksaray da okurken hafta sonları köye gittiklerinde davalının müvekkili eve almadığını, davalının müvekkilini eşi olarak görmediğini, benimsemediğini, davalının olmayan şeyleri yaşanmış gibi anlatma huyu olduğunu, taraflar bir arada yaşadıkları dönemde müvekkilinin fiziksel ve ekonomik şiddete maruz kaldığını, davalının fiziksel şiddetinden dolayı müvekkilinin davalı hakkında şikayetçi olduğunu, müvekkilinin fiziksel engelli olmasına rağmen günlük işlere çapaya nohut, pancar yolmaya gittiğini buradan kazandıklarını da eve harcadığını, davalı erkeğin eve doğru düzgün alış veriş dahi yapmadığını, canı isterse istediğini alıp getirdiğini, davalının müvekkilini hiçbir zaman beğenmediğini, aşağıladığını istemediğini dile getirdiğini, tarafların dört yıldır ayrı yaşadıklarını belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasının, 80.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının doğru olmadığını, davanın evi terk edip gittiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının doğru olmadığını, davanın evi terk edip gittiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların evliliklerinin ilk yıllarında Ortaköy ilçesinde ikamet etmeye başladıkları daha sonra müşterek çocuğun eğitimini sağlamak amacıyla birlikte karar vererek Aksaray ilinden kiralık bir ev tuttukları ancak Ortaköy de bulunan evlerini de kapatmadıkları, bir müddet bu evde birlikte yaşamaya başladıkları, sonrasında ise müşterek çocuğun eğitim hayatının sona ermesi ve evlenmesi üzerine erkeğin tekrar Ortaköy ilçesine eşi ile birlikte dönmek istediği, fakat kadının bu durumu kabul etmemesi üzerine erkeğin tek başına döndüğü ancak zaman zaman yine Aksaray da bulunan eşinin yanına gelip kısa süreli de olsa birlikte yaşamaya devam ettikleri, bu suretle davacı kadının dayanmış olduğu müşterek haneyi terk ve Ortaköy de bulunan ortak konuda davacı kadının kabul etmediği yönündeki vakıaların ispat edilemediği bu hususta dinlenilen tanık beyanlarının da bu durumu doğruladığı, diğer vakıalar yönünden yapılan değerlendirmede ise taraflar arasındaki şiddete ilişkin şikayetin tarihinin eski olduğu bu tarihten sonra tarafların bir arada yaşadıkları buna ilişkin tanık anlatımlarının bir kısımının evlilik birliğinin temelinden sarsacak anlatımlar olmadığı, bir kısmının ise neden ve saiki açıklanamayan soyut ibaret kaldığı, davacının davasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine, davacının tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, maddî tazminat ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 2016 yılından bu yana davacı kadının Aksaray'da, davalı erkeğin ise Ortaköy'de yaşadıkları, davacı kadının kızının okulu için Aksaray'a gittiği, daha sonra 2019 yılında müşterek çocuğun evlendiği, tanık ...'ın beyanlarından anlaşıldığı üzere, davacı kadının Ortaköy'de bulunan müşterek haneye dönmek istemesine rağmen davalı erkeğin ''Gelme, seni kovarım'' şeklinde sözler söylediği, kadını istemediğini söylediği, fiilen ayrı yaşadıkları süreçte kadına maddî yardımda bulunmadığı, her ne kadar davalı erkek, tanık ...'un dinlendiği celsede davacı kadın ile tanığın dost hayatı yaşadıklarını beyan etse de, dosya kapsamında bu yönde bir delil bulunmaması nedeniyle tanık beyanlarına itibar edilmesi gerektiği, buna göre; taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davalı erkek tam kusurlu olup, davacı kadının ispatlanan herhangi bir kusurunun bulunmadığı, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile davacı kadın vekilinin, kusur belirlemesine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulü ile boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu, davacı kadının kusursuz olduğunun tespitine, davacı kadın vekilinin, davanın reddine, kadının tedbir-yoksulluk nafakası ile maddî-manevî tazminat taleplerinin reddine yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisine, buna göre davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, davacı kadın için dava tarihi olan 01.09.2020 tarihinden Daire karar tarihi olan 06.12.2023 tarihine kadar aylık 500,00 TL, Daire karar tarihi olan 06.12.2023 tarihinden boşanma hükmünün kesinleşme tarihine kadar aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının davalı erkekten alınıp davacı kadına ödenmesine, bu nafakanın (aylık 1.000,00 TL) boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden itibaren yoksulluk nafakası olarak devamı ile davalı erkekten alınıp davacı kadına ödenmesine, kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşullarının oluştuğu gerekçesi ile 25.000,00 TL maddî tazminatın ve 25.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınıp davacı kadına ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü kararının doğru olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile nafaka koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi.

3.Değerlendirme

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; tarafların Ortaköy`de yaşarken ortak çocuklarının Aksaray`da okul kazanması üzerine Aksaray`da ev kiraladıkları, davacı kadın ve ortak çocuğun bu evde yaşamaya başladıkları, davalı erkeğin de dönem dönem bu eve gelip birlikte kaldıkları, tarafların çocuklarının 2019 yılı Ağustos ayında evlendiği, tanık beyanlarına göre tarafların bundan sonra da bir arada yaşadıkları, her ne kadar davacı kadın tanığı ...`ın tarafların telefon konuşmasında davalı erkeğin davacı kadına '' gelme, seni kovarım '' şeklindeki beyanını duymuş olduğunu beyan etmişse de tarih itibari ile bu beyanın tarafların birlikte yaşadıkları döneme denk geldiği, affedilmiş ve hoşgörüyle karşılanmış olayların taraflara kusur olarak yüklenemeyeceği, bundan başka da davacı kadının davalı erkeğin kusurlu bir davranışını kanıtlayamadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle iken davalı erkeğe yüklenebilecek bir kusur bulunmadığından davanın kabulü koşulları gerçekleşmemiş olup davanın reddi gerekirken kabulü ile boşanmaya karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.