muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3598, Karar No: 2025/1521, Tarih: 20.03.2025

Dosyanın incelenmesinden; davaya konu taşınmazın çok sayıda yakın ve komşu parselleriyle seri halde aynı iddialara dayalı davalara konu olduğu, çekişmeli taşınmazın ve komşu taşınmazların gerçek kişiler adına tesciline esas dava dosyasının incelenmesinden araştırmanın zilyetlikle sınırlı olarak yapıldığı, taşınmazın niteliği ve kullanım şekli yönünden detaylı bir incelemenin yapılmamış olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece dinlenen yerel bilirkişilerce taşınmazın genellikle sonbahar ve kış aylarında çevrede bulunan ormandan yaprak keserek hayvanları beslemek ve barındırmak amacıyla yılın belli bir bölümünde kullanıldığı, çoğunlukla hayvanlara bakıcılık yapan kişilerin de taşınmaz üzerinde enkazı bulunan kömlerde hayvanlarla birlikte kaldığı, yaz aylarında bu kişilerin köylerine döndükleri; bir kısım yerel bilirkişilerce taşınmazın yaz aylarında da ailenin tamamı tarafından yaşam alanı olarak kullanıldığı beyan edilmiş ise de özellikle yapılan 07.12.2021 tarihli keşifte davacı köyden ve tarafsız komşu köyden dinlenen yerel bilirkişiler taşınmazın yalnızca hayvancılık amacıyla sonbahar ve kış aylarında kullanıldığını doğrulamış, taşınmazın yaz aylarında da yerleşim alanı olarak kullanıldığına dair beyanların davalı köyden dinlenen yerel bilirkişilere ait olması ve her iki köy arasında derin husumet bulunduğunun sabit olması nedeniyle davalı köyden dinlenen yerel bilirkişi beyanlarına itibar edilmemiştir. Nitekim; dosyada bulunan jeodezi bilirkişi raporunda davaya konu taşınmazın 1977 yılı ve sonrasına ait hava fotoğrafında sınırları sabit görülmemiş, üzerinde tarımsal faaliyet veya bitki örtüsü bulunmadığı, imar ihyaya konu olmadığı, köm niteliğinde yapıların bulunduğu tespit edilmiş; ziraatçi bilirkişi raporunda ise toprak yapısına göre taşınmaza üretim girdi ve tekniklerinin hiç uygulanmadığı, tarımsal üretim amacıyla kullanılmadığı, ham toprak, mera veya ormanlarda bulunan humus tabakasına rastlandığı, Yargıtay denetiminden geçerek kışlak oldukları kesinleşen komşu taşınmazlarla aynı özellikleri taşıdığı bildirilmiştir. Kaldı ki, eldeki davaya ve aynı iddialarla açılmış olan benzer nitelikteki davalara konu olan çok sayıda taşınmazın 101 ada 1 ve 2 parsel ve 189 ada 1 parsel sayılı orman parselleri ile 101 ada 34 parsel ve 189 ada 19 parsel sayılı ham toprak parselleri ile çevrili bir alanda 1050 metre rakımda konumlandığı, Genç Kadastro Mahkemesince kışlak olarak sınırlandırılmasına karar verilen ve Yargıtay tarafından da onanan 101 ada 18, 20, 22, 23, 24, 25, 29, 35 ve 189 ada 20, 21, 22, 23, 25, 30, 31, 32 33 parsel sayılı komşu taşınmazlarla nitelik ve kullanım yönünden benzerlik gösterdiği, bu itibarla denetime elverişli ve bilimsel verilere dayalı bilirkişi raporlarının davacı ... ve tarafsız komşu köyden dinlenen yerel bilirkişi beyanları ile uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; taşınmazın kadimden beri sadece hayvanların beslenilmesi için sonbahar ve kış aylarında kullanıldığı, hayvanların burada ormandan kesilen yapraklarla beslendiği, çevresinde tarım arazisinin olmadığı gibi köm enkazı olduğu, ilkbahar ve yaz mevsimlerinde köye döndükleri, sonbahar ve kış aylarında köylülerin tamamının değil hayvanlarla ilgilenen kişilerin geldiği, ailelerin ilkbahara yakın aylarda geldiği ve ilkbahar ve yaz aylarında tekrar köylerine döndükleri, memleket haritasında ... kömü olarak isimlendirildiği, kömün sözlük anlamının hayvan ağılı olduğu, çevrede de bu amaçla kullanılan alanın çok geniş olduğu hususları dikkate alındığında taşınmazın kışlak niteliğinde olup özel mülkiyete konu olamayacağı kanaatine varılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın Genç Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

.

20.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3168, Karar No: 2018/5013, Tarih: 28.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3168 E.  ,  2018/5013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... .... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Sok. No:9 ... ../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... .. Cad. No:73/....../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Safranbolu İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Cad. No:73/....../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE .../06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17755, Karar No: 2023/4701, Tarih: 21.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/17755 E.  ,  2023/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/722 E., 2023/913 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen 04.04.2023 tarihli ek kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. ve 296/2. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2022 tarihli ve 2022/209 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun katılana ait... Gıda isimli iş yerine korkuluk demir aparatını kırarak girdiği ve iş yerinden yaklaşık olarak 100 karton sigara, 1 kasa ... marka şişe bira, çekmecede bulunan 200 TL madeni para yine çekmeceden katılana ait pasaport, eski paralar ve çeşitli evrakların bulunduğu el çantasını aldığı eylem sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/3; 116/2-4, 119/1-c, 31/3; 151 ve 31/3. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2. Edirne Çocuk Mahkemesinin, 05.01.2023 tarih ve 2022/288 Esas, 2023/1 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 13.03.2023 tarihli ve 2023/722 Esas, 2023/913 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 04.04.2023 tarihli temyiz dilekçesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2023/722 Esas, 2023/913 Karar sayılı ek kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından 5271 sayılı Kanun'un 286/2, 296/1. maddeleri uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 04.04.2023 tarihli temyiz dilekçesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2023/722 Esas, 2023/913 Karar sayılı ek kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından 5271 sayılı Kanun'un 286/2, 296/1. maddeleri uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Hırsızlık Suçu Bakımından Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Talebi

Hırsızlık suçu bakımından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi; suça sürüklenen çocuğun her aşamada pişmanlığını belirtmesine rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı, alt sınırdan uzaklaşılarak karar verildiği, hırsızlık suçundan gece vakti artırımı yapılmasına rağmen ayrıca iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu, zarara ilişkin somut bir değerlendirmenin dosyada bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken aleyhine yanılgıya düşülerek mahkumiyet hükmü kurulmasının ve lehine indirimler yapılmamasının da usul ve yasaya aykırı olduğu, hakkında erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi gerektiğine yöneliktir.

B. Konut Dokunulmazlığının ihlâli ve Mala Zarar Verme Suçları Bakımından Sanığın Ek Kararı Temyizi Talebi

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca verilen kararın temyizine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suça sürüklenen çocuğun ve dosya dışı sanık ...'nin, katılanın işletmeciliğini yapmakta olduğu... Gıda isimli işyerine iş yeri korkuluğunun demir aparatını kırarak girdikleri ve iş yerinden yaklaşık olarak 100 karton sigara, 1 kasa ... marka şişe bira, çekmecede bulunan 200 TL madeni para yine çekmeceden müştekiye ait pasaport, eski paralar, eurolar ve çeşitli evrakların bulunduğu el çantasını aldıkları, soruşturma kapsamında incelenen güvenlik kamera görüntülerinden sanık ve suça sürüklenen çocuğun kesin ve net bir şekilde tespit ve teşhis edildikleri tespit edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki ifadelerinde söz konusu hırsızlığı yaptıkları ancak katılanın belirttiği zarar kadar bir mal almadıkları, katılanın ise zararının 40.000 TL civarında olduğunu bildirmiştir.

3. Dosya içerisinde mevcut "araştırma - görüntü izleme tespit tutanağı"na göre, suça sürüklenen çocuk ve yanındaki dosya dışı sanığın iş yerine giriş saatinin gece vakti 03.30 sıraları olduğu, yine dosya içerisine alınan olay tarihindeki güneş doğuş batış saatlerini gösterir çizelgeden ise güneş doğuş saatinin 07.24 olduğu dolayısıyla suçun gece vakti işlendiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3. Dosya içerisinde mevcut "araştırma - görüntü izleme tespit tutanağı"na göre, suça sürüklenen çocuk ve yanındaki dosya dışı sanığın iş yerine giriş saatinin gece vakti 03.30 sıraları olduğu, yine dosya içerisine alınan olay tarihindeki güneş doğuş batış saatlerini gösterir çizelgeden ise güneş doğuş saatinin 07.24 olduğu dolayısıyla suçun gece vakti işlendiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesi hükümlerine yönelik kararda eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin belirlendiği, bu tesbitlerin soruşturma evresinde ve kovuşturma evresinde yasaya uygun toplanan ve duruşmada tartışılan delillere dayandırıldığı, zikrolunan delillerin ilk derece mahkemesinde kovuşturma evresinde iddianın ve savunmanın tartışmasına açılıp muhakemenin özünü teşkil eden tartışmanın sağlandığı ve bu durumun duruşma tutanaklarında istinaf denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz yansıtıldığı, oluşturulan mahkumiyet yönündeki vicdani kanaatlerin kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, mahkumiyet hükümlerinin gerekçesinde mahkumiyete esas alınan delillerin gösterildiği ve gerekçede iş bu delillerin özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, bu itibarla kurulan mahkumiyet hükümlerinde suçların subutu açısından yasal ve vicdani bir isabetsizlik olmadığı belirlenmiş, hukuki denetimde de; suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine mümas olduğu, temel cezaların suçların alt ve üst sınırları gözetilerek makas aralığında kurulduğu, bu yönde takdir hakkının kullanılmasında yasal ve vicdani bir isabetsizliğin olmadığı, cezalarda arttırım ve indirim nedenlerinin ve cezaların şahsileştirilmesine ilişkin sebeplerin takdirinin doğru olarak yapıldığı, cezaların yasal bağlamda uygulanması nedeniyle de bu yönden de hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı saptanmış, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Katılanın savunmaları, suça sürüklenen çocuğun ikrarı, görüntü izleme tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, verilen ceza miktarı bakımından mahkemece yapılan değerlendirmelerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından kurulan hükümlerde verilen ceza miktarı sebebiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli 2023/722 E., 2023/913 K. sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A.Hırsızlık Suçu Bakımından Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden

2.İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından kurulan hükümlerde verilen ceza miktarı sebebiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli 2023/722 E., 2023/913 K. sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A.Hırsızlık Suçu Bakımından Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 13.03.2023 tarihli ve 2023/722 Esas, 2023/913 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. İş yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçları Bakımından Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Ek Kararı Temyizi Talebi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli 2023/722 Esas, 2023/913 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edirne Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1521, Karar No: 2019/2258, Tarih: 19.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/1521 E.  ,  2019/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının Emniyet Genel Müdürlüğünün açmış olduğu teknisyen yardımcılığı sınavını kazandığını, ancak memuriyetine engel hapis cezası bulunduğundan atamasının yapılmadığını, davalı tarafça ... 9. İdare Mahkemesinde iptal davası açıldığını, mahkemenin idari işlemi iptal ettiğini, bunun üzerinde davalıya 18.117,29 TL ödeme yapıldığını, daha sonra dosyanın temyizi üzerine Danıştay tarafından yerel mahkeme kararının bozulduğunu, bu aşamda davalıya 18.117,29 TL yersiz ödeme ile 18.00 TL yargılama gideri masrafı yapıldığını, yersiz olarak ödenen maaşın ödeme tarihi olan 25/05/2009 tarihinden itibaren faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalıya usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davalıya yersiz olarak ödendiği tespit edilen 18.117,29 TL'nin ödeme tarihi olan 25/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve 18,00 TL posta giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine yönelik hüküm kurulmuş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava yersiz ödenen maaşın ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte iadesi talebine ilişkindir.

Türk Borçlar Kanunu'nun konuya ilişkin 77 vd. (BK. m. 61 vd.) maddelerindeki düzenlemelere göre, sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir.

Sebepsiz zenginleşme, bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı, geri verme borcu altındadır.

Diğer taraftan, sebepsiz zenginleşmeden doğan bir alacağa faiz yürütülebilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp, borçlunun, yani sebepsiz zenginleşenin bir ihtar ile ya da aleyhine bir dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir.

Sebepsiz zenginleşme, bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı, geri verme borcu altındadır.

Diğer taraftan, sebepsiz zenginleşmeden doğan bir alacağa faiz yürütülebilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp, borçlunun, yani sebepsiz zenginleşenin bir ihtar ile ya da aleyhine bir dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir.

Somut olayda; dosya kapsamındaki bilgi belgelerden; davalı tarafından davacı kurum aleyhine memuriyetine engel hapis cezası bulunduğundan bahisle atamasının yapılmamasına ilişkin işlemin iptali talebiyle ... 9. İdare Mahkemesine açılan davada, 08.07.2008 tarihli ve 2007/989 E. 2008/1558 K. sayılı karar ile dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, kararın temyizi üzerine Danıştay 12. Dairesinin 26.06.2009 tarihli ve 2009/768 E. 2009/3970 K. sayılı ilamı ile kararın bozulduğu, ... 9. İdare Mahkemesinin 02.04.2010 tarihli ve 2010/501 E. 2010/444 K. sayılı kararı ile idari işlemin iptaline ilişkin talebin reddine karar verildiği, davacının (bu davanın davalısı) temyizi üzerine Danıştay 12. Dairesinin 13.05.2013 T. 2010/4010 E. 2013/3719 K. sayılı Kararı ile hükmü onadığı, davacının (bu davanın davalısı) karar düzeltme talebi üzerine, Danıştay 12. Dairesinin 27.12.2013 tarih ve 2013/8763 E., 2013/12902 K. sayılı kararı ile kararın düzeltilmesi isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

TBK'nun 117/2.maddesine göre; sebepsiz zenginleşenin iyiniyetli olduğu hallerde temerrüt için bildirim şarttır. Davalı, mahkeme kararının kesinleştiği tarihe kadar iyiniyetlidir. Dolayısıyla, faizin başlangıç tarihi idare mahkemesinin kararının kesinleşme tarihi olup, bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, dava konusu alacağa ... 9. İdare Mahkemesinin 2010/501 E. 2010/444 K. sayılı dosyasının kesinleşme tarihi olan 27/12/2013 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken davalıya ödenme tarihi olan 25/05/2009 tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru değilse de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 1. fıkrasındaki "ödeme tarihi olan 25/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte" ifadesinin ilam metninden çıkartılarak yerine "... 9. İdare Mahkemesinin 2010/501 E. 2010/444 K. sayılı dosyasının kesinleşme tarihi olan 27/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte" ifadesi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.