muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16232, Karar No: 2017/490, Tarih: 24.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16232 E.  ,  2017/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 725 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 820TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m2 değerine 410TL değer biçilmiş olup, alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye

esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden alınan temyi ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1063, Karar No: 2019/14550, Tarih: 10.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/1063 E.  ,  2019/14550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip dosyası kayıp olduğundan inceleyemediğini ancak ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek tebliğ tarihinin düzeltilmesini ve hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu, tebliğ mazbatasında Tebligat Kanunu’nun.../2 maddesinde yazılı mernis adresine ilişkin kaydın bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin kabulüne ve tebliğ tarihinin 16.4.2018 olarak düzeltilmesine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi.... Hukuk Dairesi’nin 26.11.2018 tarih ve 2018/1772 E. - 2018/2726 K. sayılı kararı ile, tebliğ işleminin T.K.’nun.../2 maddesi değil.../1 maddesi gereğince yapıldığı ve usulüne uygun olduğundan bahisle, istinaf başvurusunun kabulüne ve mahkeme kararının kaldırılması ile şikayetin reddine hükmedildiği, kararın borçluca temyiz edildiği görülmektedir.

T.K.'nun.... maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat yapılabilmesi için, muhatabın tebligat çıkarılan adreste ikamet etmekle birlikte, geçici olarak adreste bulunmadığının ve nedeninin, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin tespiti ile bu tespitin tebliğ evrakına yazılması ve tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir (Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik m.30/1).

Burada Yönetmeliğin 30. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını “tahkik etme” görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp, bunu tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde yapılan işlemin usulüne uygun olup olmadığı, hakim tarafından denetlenebilir.

Somut olayda ödeme emrinin; “ Adreste kimse bulunmaması üzerine komşusu....’dan soruldu. Muhatabın çarşıda olduğunu sözlü beyan etti. Beyanına imzadan imtina etti. Evrak Koşuyolu Muhtarlığı’na teslim edildi. 2 no’lu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırıldı. Muhataba haber vermek üzere komşusu ...’a bilgi

Somut olayda ödeme emrinin; “ Adreste kimse bulunmaması üzerine komşusu....’dan soruldu. Muhatabın çarşıda olduğunu sözlü beyan etti. Beyanına imzadan imtina etti. Evrak Koşuyolu Muhtarlığı’na teslim edildi. 2 no’lu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırıldı. Muhataba haber vermek üzere komşusu ...’a bilgi

verildi.” şerhiyle 05.4.2018 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğ mazbatasına, beyanına başvurulan ve haber bırakılan komşu isminin ve imzadan imtina ettiği hususunun yazıldığı, bu hali ile tebligatın T.K.'nun.../1. maddesine göre şeklen usulüne uygun tebliğ edildiği görülmektedir. Ancak, borçlunun temyiz dilekçesinde,... isminde bir komşusunun bulunmadığını ileri sürdüğü, bu iddianın, ilk derece ve istinaf aşamalarında ileri sürülmemesi nedeniyle araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar şikayette ileri sürülmemiş olan bu husus, kamu düzeninden olmadığından istinaf ve temyiz aşamalarında nazara alınamaz ise de, borçlunun şikayet dilekçesinde, takip dosyası kayıp olduğundan inceleyemediğini belirtmekle birlikte, icra dosyasına sunduğu 17.4.2018 tarihli dilekçe ile de icra dosyasının kayıp olduğunu bildirdiği görüldüğünden, tebligatta yazılı... adında bir komşusunun bulunmadığına ilişkin iddianın temyiz aşamasında ileri sürülmüş olmasının tabi olduğunun ve değerlendirilmesi gerektiğinin kabulü zorunludur.

Tebligat Kanunu ve Tebligat Yönetmeliği, tebliğ belgesindeki işlemin aksinin iddia edilmesi halinde, bunun tahkik şeklini ve yöntemini göstermemiştir. Mahkemece, her somut olayın özelliği, cereyan şekli, gerçekleşen maddi olgular, en ufak ayrıntılarına kadar göz önünde bulundurup iddia tahkik edilmelidir. H.G.K.nun 07.04.1982 tarih ve 1377-337 sayılı kararında da benimsendiği üzere, tebligat parçasında yazılı olan hususun aksi her türlü delille ispatlanabilir.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi’nce borçlunun ödeme emri tebliğ tarihi itibariyle tabligat mazbatasında beyanı alınan ve haber verildiği yazılan... isimli bir komşusunun bulunup bulunmadığının tarafların delilleri toplanarak ve gerektiğinde zabıta araştırması da yapılarak incelenmesi ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi.... Hukuk Dairesi’nin 26.11.2018 tarih ve 2018/1772 E. - 2018/2726 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 10/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/890, Karar No: 2024/4544, Tarih: 27.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/890 E.  ,  2024/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3357 E., 2022/559 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

B. İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; sanığın ikametinde uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde alınan ihbar üzerine usulüne uygun arama kararı ile gidilen adreste kolluk görevlilerince ikamet kapısının koç başı marifetiyle açıldığı, bu esnada ikametin tuvalet kısmından çıkarak kaçmaya başlayan sanığın kovalamaca sonrasında yakalanabildiği, ikamette yapılan aramada klozetin gider bölümüne atılı vaziyette şeffaf poşet içerisinde hint keneviri, mutfak rafında hassas terazi ve yanında fışeklenmiş halde 4 parça hint keneviri ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

Uzmanlık raporuna göre, ele geçen maddelerin THC içeren esrar elde etmeye elverişli hint keneviri bitkisi parçaları olduğu anlaşılmış; sanığın telefonunda yapılan incelemede, uyuşturucu madde görselleri ve uyuşturucu madde satışına yönelik olduğu anlaşılan görüşmelerin bulunduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunmalarında uyuşturucu maddeleri kullanmak için aldığını beyan etmiş ise de, ele geçen uyuşturucu madde miktarı, paketçikler halinde satışa hazır vaziyette olması, hassas terazi ele geçirilmesi ve telefon inceleme raporu birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesinin kararında, sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş, bu hukuka aykırılığın duruşma açılmaksızın düzeltilmesi mümkün görülerek, hüküm fıkrasına "...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek, usule ve esasa ilişkin başka bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı gerekçesi ile sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kolluğa gelen ihbar üzerine usulüne uygun şekilde yapılan aramada sanığın ikametinde satışa hazır halde uyuşturucu madde yanında hassas terazi ele geçirilen olayda, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun sübutuna ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/3357 Esas, 2022/559 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8884, Karar No: 2015/6195, Tarih: 18.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/8884 E.  ,  2015/6195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, minibüs hattı sözleşmesi gereği ödenmeyen kira bedellerinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve takibin devamı ile % 40 icra tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; ... arasında çalışacak belediye denetimli dolmuşların faaliyetlerine dair taraflar arasındaki 11.06.2004 tarihli Belediye Encümen kararına istinaden hazırlanan şartname gereği ödenmeyen ayların kira bedellerinin tahsili istemiyle ....İcra Müdürlüğü'nün 2010/3434 sayılı dosyası ile davalı aleyhine başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu, davalının kira bedelini ödemeden kurtulmak ve ödemeyi geciktirmek amacıyla kötü niyetli olarak icra takibine itiraz ettiğini,...ı Belediyesi arasında çalışacak belediye denetimli dolmuşların faaliyetlerine dair şartnamenin taraflar arasında imzalandığını, davalının 27.08.2009 tarihli dilekçesi üzerine davalının davacı Belediyeden kiraladığı dolmuş hattı kirasının bir yıl süreyle uzatılmasının encümence görüşülerek karara bağlandığını, şartnamenin 26.maddesine göre aylık kira bedelinin KDV dahil 365-TL olarak tespit edildiğini, ancak davalının davacı Belediye Başkanlığı aleyhine kira sözleşmesinin dayanağı olan 03.06.2004 tarihli 18 sayılı Belediye encümen kararı ile 27.08.2009 tarih 044 numaralı kararlarının iptali istemi ile ... İdare Mahkemesi Başkanlığında dava açtığını belirterek davalının itirazının iptali ile % 40 icra inkar tazminatı verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacı Belediyenin dolmuş hattı kiralaması yetkisi olmadığını bu işlemi iptal ettirmek için İdare Mahkemesine dava açtığını bildirerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, ... İdare Mahkemesi'nin 02.07.2010 tarih 2009/1223 esas, 2010/728 karar sayılı hükmü ile dava konusu işlemlerden ... Belediye Encümeninin 03.06.2004 tarih 18 sayılı kararı yönünden davanın süre aşımından reddine, 27.08.2009 tarih ve 44 sayılı Irlıganlı Belediye Encümeni kararının farklı idari birimler arasında taşımacılık faaliyeti yapılan Irlıganlı ... hattında güzergahla ilgili düzenleme yapma yetkisinin tamamen ...Trafik Komisyonu'na ait bulunması sebebiyle, Irlıganlı Belediye Encümeninin minibüs hattı belirleyerek kiraya vermeye, yine belirlenen güzergahta aylık kira bedeli talep etmesine yönelik dava konusu işlemde yetki yönünden hukuka uyarlılık görülmediği, davacının Irlıganlı ... arasında yolcu

taşımacılığı yapmak için üyesi olduğu kooperatifin ... Trafik Komisyonundan izin aldığı anlaşıldığından iptaline karar verildiği ve kararın Danıştayca onandığı anlaşıldığından davacının kira alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve davaya esas alınan taraflar arasında düzenlenen 11.06.2004 tarihli Belediye Encümen kararına istinaden hazırlanan şartname konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Şartnameye göre yıllık kira bedeli her yıl belediye encümeni tarafından belirlenecektir. Bu şart gereği Irlıganlı Belediye encümeni 2009 yılı aylık kira parasının 27.08.2009 tarih 44 sayılı encümen kararı ile KDV dahil 365-TL olarak belirlenmesine karar vermiştir. Ancak aylık kira bedelinin belirlenmesine yönelik söz konusu Belediye encümen kararı İdare mahkemesi tarafından iptal edilmiştir ve iptal edilen bu karar Danıştay tarafından onanarak kesinleşmiştir. Taraflar arasında düzenlenen 03.06.2004 tarihli minibüs hattına ilişkin sözleşme geçerli olup tarafları bağlar. Ne var ki; takip talepnamesine ekli çizelgede hangi dönem ve hangi aylar kira bedelinin talep edildiği, kira farkı istenilip istenilmediği anlaşılamamaktadır. Mahkemece yapılacak iş tarafların bu konuda beyanı alınarak, istenen aylar kira bedeline ilişkin ödeme yapılıp yapılmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1738, Karar No: 2014/114, Tarih: 19.02.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1738 E.  ,  2014/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 2. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2011/5-2013/1

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 2. Hukuk Dairesince;

“İstek: Davacı, dava dilekçesinde; Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesince aleyhine verilen bir kararı temyiz etmek üzere başvurduğunda mahkeme başkanı O.. A..'nın 20.12.2010 tarihli temyiz başvuru dilekçesini kabul etmediği gibi, şahsına hakaret ederek fiili saldırıda bulunduğunu, aynı gün hakkında bir tutanak tanzim ederek Manisa Cumhuriyet savcılığına gönderdiğini, 23.12.2010 tarihli ve 2010/427 muhabere no.lu bu tutanak ve üst yazıda; “adliyede çok sayıda davaların tarafı olduğumu, Adalet Bakanlığının ihbarı üzerine bir kısım hakim ve savcılar hakkında iftira suçundan hakkımda İzmir’de kamu davası açıldığını, çok sayıda dava ve şikayetlerimin bulunması sebebiyle bu hususların araştırılması ve vesayeti gerektiren bir durumumun bulunup bulunmadığı yönünden değerlendirilmemi talep ettiğini”, bu yazıyı alan Manisa Cumhuriyet savcısı (E.. K..)’ın ise; 2010/5815 sayılı davaname ile: “vesayet altına alınması için” Manisa Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açtığını, savcı E.. K..'ın; tarafı olduğu sulh hukuk mahkemesindeki otuz dört, asliye hukuk mahkemesindeki on iki adet davanın numaralarını ve hakkındaki 156 adet kişisel veriyi hukuk dışı yollardan yasaya aykırı olarak ele geçirdiğini ve hazırladığı davaname ekine “delil” olarak koyduğunu; Manisa sulh hukuk hakimi Z.. G..'ün ise; Cumhuriyet savcısı E.. K..'ın hazırladığı davanameyi mahkemesinin 2010/1442 esasına kaydettiğini, hakkında bu suretle “vasi tayinine” ilişkin davanın açılıp yürütüldüğünü; vasi tayini davasını yürüten sulh mahkemesi hakimi Z.. G..'e, hakkında daha önce aynı iddialarla Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde 2008/685 esas numaralı “vasi tayini” davası açıldığını, o davada vesayeti gerektiren bir hali bulunmadığının tespit edildiğini ve davanın reddedildiğini ifade ettiği halde, hakim Z.. G..'ün bu taleplerini ve itirazlarını dikkate almayarak sağlık kurulu raporu için kendisinin hastaneye sevki yönünde karar aldığını, hakkında “vasi tayini” için açılan davanın, hukuka, Anayasa'ya İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesine aykırı olduğunu, rızası olmaksızın rapor için hastaneye zorla gönderilemeyeceğini, bu sebeple hastaneye gitmeyi reddettiğini bildirdiğini ve sevki yönünde alınmış olan ara kararından dönülmesini talep ettiği halde, hakim Z.. G..'ün “itiraza ve karşı koymama bakılmaksızın, gerektiğinde muayene sonrasına kadar özgürlüğümün geçici olarak sınırlandırılması suretiyle bulunduğum adresten zorla alınıp Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine götürülerek sağlık kurulu raporumun aldırılması” yönünde kolluğa 29.4.2011 tarihinde yazılı emir verdiğini, bu talimat gereğince, 6.6.2011 günü kolluk görevlileri A.. D.. ve Ş... D.. tarafından “göz altına” alınıp özgürlüğü kısıtlanarak bir sokak serserisi ve uyuşturucu bağımlısıymış veya sapıkmış gibi zorla hastaneye götürüldüğünü, vesayet davasına bakan mahkemenin rapor aldırılması için de olsa “özgürlüğünü geçici olara kısıtlamak suretiyle” hastaneye zorla sevk etme yetkisi olmadığını, hakim Z.. G.

.4.2011 tarihinde yazılı emir verdiğini, bu talimat gereğince, 6.6.2011 günü kolluk görevlileri A.. D.. ve Ş... D.. tarafından “göz altına” alınıp özgürlüğü kısıtlanarak bir sokak serserisi ve uyuşturucu bağımlısıymış veya sapıkmış gibi zorla hastaneye götürüldüğünü, vesayet davasına bakan mahkemenin rapor aldırılması için de olsa “özgürlüğünü geçici olara kısıtlamak suretiyle” hastaneye zorla sevk etme yetkisi olmadığını, hakim Z.. G..'ün bu uygulamasının açıkça Anayasal güvence altında olan kişi dokunulmazlığına, maddi ve manevi bütünlüğüne müdahale oluşturduğunu, hiç kimsenin yasada gösterilen haller dışında özgürlüğünden geçici de olsa yoksun bırakılamayacağını ileri sürerek; Manisa Cumhuriyet savcısı E.. K..'ın, Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı’nın ihbarını esas alıp, vesayeti gerektiren bir durumu bulunmadığı halde hakkında “davaname” tanzim etmek ve ekine kendisi hakkında hukuk dışı yollardan elde ettiği toplam 156 adet kişisel veriyi “delil” olarak koymak suretiyle kanuna aykırı işlem yaptığını, Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi Hakimi Z.. G..'ün ise, hakkında açılan 2010/1442 esas numaralı “vasi tayini” davasını kanuna aykırı olarak re'sen yürütmüş olması ve bu dava sırasında kişi dokunulmazlığını, maddi ve manevi bütünlüğünü ve özgürlüğünü ihlal edici işlemlerde bulunmak suretiyle açıkça kanuna aykırı işlem yapmış olmasından dolayı; kişilik hakları zedelendiğinden bahisle Devlet'ten 15.000. TL. manevi tazminat talep etmiş; ön inceleme duruşmasında; talep ettiği tazminat miktarının 7.500.TL.'sının Cumhuriyet savcısı E.. K..'ın işlemleri, 7.500. TL.'sının da Hakim Z.. G..'ün yargılama faaliyeti sebebiyle olduğunu açıklamıştır.