muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12758, Karar No: 2023/310, Tarih: 19.01.2023

II. CEVAP

1-Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; esas dairesi tarafından HBM şirketi ile Muhammet Zekioğlu aleyhine icra takibi başlatıldığını, satışa konu taşınmazın davacıya ait olmadığından davacının ileri sürdüğü sebeplerle menfaatinin ihlal edildiğini somut olarak ifade edemediğini, diğer borçlu Muhammed Zekioğlu'nun bir vekilinin olmaması nedeniyle borçlu olarak şahsına satış ilanı ve kıymet takdirinin tebliğ edilmesinin kanuna uygun olduğunu, ihale alacaklısı Aynur Arslan'ın elektronik ortamda teklif vermediği için bunun ihale tutanağında da gösterilmesinin mümkün olmadığını, satışa konu taşınmazın mülkiyetinin davacı şirkete ait olmadığından iş bu ihale nedeniyle menfaatinin ihlal edildiğini ispat edemediğinden bahisle davanın reddine, davacı aleyhine %10'dan aşağı olamamak üzere para cezasına hükmedilmesini istemiştir.

2- Davalı ihale alıcısı cevap dilekçesinde; satışa konu talimat dosyasından yapılan tebligatların usulüne uygun olduğunu, davacı vekilinin tebligat tarihinden sonra dosyaya Muhammet Zekioğlu adına vekaletnamede sunduğundan asile yapılan tebligatın usulsüzlüğünü ileri sürmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ihalenin 11 dakika sürdüğünden ihalenin feshini gerektirecek bir husus olmadığından bahisle davanın reddini istemiştir .

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile satış ilanının davacı şirketin vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini, 18.10.2021 tarihli birinci açık artırma tutanağında elektronik ortamda Abdullah Kuş'un 110.000,00 TL teklif verdiği ve ihaleye bu miktar üzerinden başlandığının tellal tarafından duyurulduğunu, satış bedelinin muhammen bedelin yarısı ile satış ve paylaştırma giderlerini karşıladığını,ihalenin 11:11'de sona erdiğini ihalenin feshini gerektirir bir husus olmadığından bahisle şikayetin reddi ile şikayet eden davacının İİK'nın 134. maddesi uyarınca ihale bedeli 110.100,00 TL'nin %10'u olan 11.010,00.TL para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı borçlu şirket, kıymet takdirinin ve satış ilanının usulsüz tebliği edildiğini, satış ilanının vekil yerine asile tebliğ edildiğini, ihaleye hangi tutardan başlandığı ile elektronik ortamda teklif verilip verilmediğinin belirtilmediğini, ihale tutanağında yapılan masrafların eklenip eklenmediğinin belirtilmediğini, taşınmaz maliki Muhammet Zekioğlu'na esas icra müdürlüğü dosyasından kıymet takdiri ve satış ilanın tebliğinin usulüne uygun yapılmadığını, ihale bedellerine yapılan masrafların eklenmediğini, ihalenin sadece bir dakika sürdüğünden bahisle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile satış ilanının borçlu şirkete usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini, satış ilanında tapu kayıt ve imar durum bilgilerinin açıkça yazılı olduğu, İİK madde 128/a-2. fıkrası uyarınca kesinleşen kıymet takdirinin yapıldığı keşif tarihi olan 28.01.2021 itibaren 2 yıl geçmeden 18.10.2021 tarihinde ihalenin yapıldığı, ilanın yapıldığı gazetenin tirajının ellibinin üzerinde olduğu, yurt genelinde dağıtımının yapıldığı, satış ilanlarının usulüne uygun olduğu, , İİK'nın 129. maddesi uyarınca ihale bedelinin taşınmazın muhammen bedelinin yüzde ellisi ile paraya çevirme ve paraların paylaştırma masraflarını karşıladığını, resen incelenmesi gereken diğer hususlarda da ihalenin feshini gerektirecek neden bulunmadığından mahkemenin ihalenin feshi isteminin reddine dair kararında isabetsizlik görülmediğini, ancak, 2004 sayılı İİK'nun 134. maddesinin 7343 sayılı Yasanın 27. maddesi ile değişik hali ve 7343 sayılı Yasa ile İİK'ya eklenen geçici 18. maddenin, para cezasıyla ilgili son fıkrası göz önüne alındığında şikayetçi/borçludan ihale bedelinin takdiren %5'i oranında (5.505 TL para cezası) para cezasının tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmesinin uygun olacağından borçlunun istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ihalenin feshi şikayetinin reddine, şikayetçi/ borçludan ihale bedelinin takdiren %5'i oranında (5.505 TL) para cezasının tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı borçlu istinaf sebeplerini tekrarlayarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, usul ve yasaya aykırı yapılan ihalenin feshi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK 134. maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8677, Karar No: 2022/11054, Tarih: 04.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8677 E.  ,  2022/11054 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 12. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 8. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2014 yılında davalı işyerinde alt işveren şirkete bağlı olarak çalışmaya başladığını, çalışmasının aralıksız şekilde sürdüğünü, davalı işyerindeki alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunu, buna göre davalı işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmelerinde davacıyla aynı görevde çalışan işçi için belirlenmiş taban ücretler dikkate alınarak fark alacakların hesaplanmasının mümkün olduğunu ileri sürerek ücret farkı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Şirketin yardımcı işlerden olan bakım-onarım işlerini alt işveren ... ... Tur. Tic. Ltd. Şti.'ye verildiğini, davacının bu sözleşme kapsamında çalıştığını ve ücret fark alacaklarının bulunmadığını, muvazaa iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Şirketin yardımcı işlerden olan bakım-onarım işlerini alt işveren ... ... Tur. Tic. Ltd. Şti.'ye verildiğini, davacının bu sözleşme kapsamında çalıştığını ve ücret fark alacaklarının bulunmadığını, muvazaa iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"... davacının unvanı, kıdemi ve eğitim durumu ile aynı emsaldeki bir işçinin benzer yada aynı işi yapan aynı kıdeme sahip toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçinin olup olmadığının mahkememize bildirilmesi istenilmiş, davalı tarafça davacının kıdem, ünvan ve eğitim durumuna emsal TİS'e tabi olmayan şirket çalışanı bulunmadığı belirtilmiştir... Davacının kıdem, ünvan ve eğitim durumuna emsal TİS'e tabi olmayan şirket çalışanı bulunmadığı anlaşılmakla; davacının sendikalı işçi olmaması nedeniyle davalı işyerinde İşletme Toplu İş Sözleşmeleri hükümleri doğrultusunda davacının kıdemindeki bir işçinin alması gereken taban ücretler, davacının olması gereken ücretleri olarak kabul edilerek; lise mezunu olan ve fiilen teknisyen olarak çalışan personel için bilirkişice yapılan hesaplamalara itibarla davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili Şirket bünyesinde çalışan, davacıya emsal toplu iş sözleşmesine tabi olmayan herhangi bir işçi olmadığını, muvazaa iddiasına dayanılarak davacının müvekkili Şirketin tarafı olduğu toplu iş sözleşmesinden faydalanmasının mümkün olmadığını, davacının müvekkili Şirket ile ihbar olunan Şirket arasında usulüne uygun şekilde kurulmuş alt işverenlik sözleşmesi kapsamında çalıştığını, taraflar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna ilişkin yorumların mevcut durumu ve maddi gerçeği yansıtmadığını ve istinaf dilekçesinde belirttiği diğer hususları ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Somut olayda davacı ile ihbar olunan şirket arasında imzalanan iş sözleşmelerinde yapılacak işin Türk ... erişim şebekeleri ile ilgili yapım, bakım ve onarım işleri olarak belirtildiği, asıl işveren ile alt işveren arasında imzalanan sözleşmelerde belirlenen işlerin dışında modem kurulumu ve değişimi, yeni abone bağlantısı gibi işlerde de çalıştırıldığı, işin yapılması esnasında kullanılan malzemelerin Türk ... tarafından temin edildiği ve sigorta kayıtlarından alt işverenler değişse de işçilerin çalışmaya devam ettikleri ve işverenin kadrolu işçilerinin de alt işveren işçileri ile aynı işi yaptıkları, taşeron ve kadrolu işçilerin birlikte çalıştıkları, Mahkeme tarafından alınan bilirkişi raporunda asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun belirtildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3.H.D'nin aynı hizmet alımı kapsamında kurulan asıl işveren- alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğuna dair verdiği 12/03/2020 tarih 2019/3426E, 2020/573K sayılı kararının, Yargıtay 9 H.D 19/10/2020 tarih 2020/2275E 2020/12268K sayılı ilamı ile de onandığı, bu nedenle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesine uygun bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurulmadığından, davacının başlangıçtan itibaren Türk ... A.Ş. işçisi olarak kabulü doğrudur.

Davacının dava konusu ücret farkı alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Hesap raporunda davacı ile aynı kıdemdeki teknisyen emsal işçi için TİS'lere göre belirlenen taban ücretlerin davacının alması gereken ücreti kabul edilerek belirlenen ücretler esas alınmıştır. 6356 sayılı Kanun’un 39. ve mülga 2822 sayılı Kanun’un 9. maddelerinde, toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartları düzenlenmiş olup, bunun için toplu iş sözleşmesi tarafı sendikaya üye olmak veya dayanışma aidatı ödemek gerekmektedir. Yargıtay 9.Hukuk Dairesi 22/03/2018 tarih, 2018/2228 E.,2018/6006 K. Sayılı içtihadında da buna vurgu yapmıştır. Toplu iş sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği bulunmayan ve dayanışma aidatı da ödemeyen bir işçinin, toplu iş sözleşmesinden faydalanabileceğinin kabulü ile sonuca gidilmesi isabetli değildir. Davalı işyerinde sendikasız emsal işçi bulunmadığına göre; davacının bireysel hizmet akti şartlarından farklı bir uygulamaya tabi tutulması mümkün olmadığından, fark ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, fark ücret alacağının kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından muvazaalı ilişki kabul edilmiş ve buna dair verilen kararın doğru olduğu belirtilmiş olmasına rağmen verilen kararla müvekkilinin muvazaanın sonuçlarından yararlanamamasının hakkaniyete aykırı olduğunu, her ne kadar davada sendikasız emsal işçi yok ise de sendikasız bir işçinin alabileceği taban ücretinin hesaplanabilecek durumda olduğunu ve temyiz dilekçesinde belirttiği diğer hususları ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı işveren ile ihbar edilen Şirket arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının ücret fark alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/394, Karar No: 2017/7717, Tarih: 19.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/394 E.  ,  2017/7717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya, istinaf başvurusu nedeniyle bölge adliye mahkemesince bir karar verilerek ilk derece mahkemesine iade edilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine de ilk derece mahkemesi tarafından Yargıtay’a gönderilmiştir.

HMK’nın 365. maddesi ve 366 maddesindeki açıklama uyarınca kıyasen uygulanacak 343 ile 346. maddeleri gereğince, temyiz dilekçesi kararı veren bölge adliye mahkemesinden başka bir mahkemeye verildiğinde, temyiz defterine kaydolunarak kararı veren bölge adliye mahkemesine iletilmeli, bölge adliye mahkemesi tarafından temyiz harçları tebliğ giderleri, temyizin süresinde yapılıp yapılmadığı, kesin bir karara ilişkin olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilip sonucu uyarınca işlem yapılarak, neticesinde dosya temyiz incelemesi için kararı veren bölge adliye mahkemesi tarafından Yargıtay’ın ilgili hukuk dairesine gönderilmesi gerekirken, dosya ilk derece mahkemesi tarafından Dairemize gönderilmiştir.

Görülmekte olan davada ilk derece mahkemesi tarafından yukarıda açıklanan belirlemeye uyulmadığı gibi, dosya doğrudan ilk derece mahkemesi tarafından Dairemiz’e gönderildiği için UYAP işletim sistemindeki düzenleme nedeniyle Dairemizin esasına temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararı yerine, ilk derece mahkemesinin kararının kaydı zorunluluğu doğmuş, ayrıca bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi de UYAP’da görüntülenememiştir. Mevcut haliyle temyiz işlemlerine devam edilmesi halinde Dairemizin vereceği temyiz kararının ilk derece mahkemesinin kararına ilişkin olacağı gibi bir sonuç doğacak, kararlardaki kayıt karmaşasının yanı sıra bölge adliye mahkemesi başkan ve üyeleri hakkında kanun yolu değerlendirme formu (not fişi) de düzenlenemeyecektir.

Belirtilen nedenlerle usul ve kanuna uygun temyiz kayıt işlemlerinin yapılabilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/13707, Karar No: 2019/16644, Tarih: 23.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13707 E.  ,  2019/16644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Katılanlar ..., ..., ..., ...’yı basit yaralama suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası (dört kez) adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2018 tarihli ve 2017/286 Esas, 2018/289 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 24.06.2019 tarihli ve 2019/5512 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2019 tarihli ve 2019/68235 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Aynı olayda sanığın mağdur ...'a karşı işlediği kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa 1. Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.12.2018 tarihli ve 2018/1436 esas, 2018/2653 karar sayılı ilâmında yer alan, "Haksız tahrik yönünden yapılan değerlendirmede sanığın nöbetçi öğretmen olarak görevi başında bulunduğu, mağdur ve arkadaşlarının okulun disiplin kurallarını ve yasaklarını ihlal ederek dışarı çıkmak istediği, sanığın hukuki sorumluluk doğurabileceğinden buna izin vermek istemediği ve mağdurlar ile arasında tartışma çıktığı anlaşılmakla, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında TCK'nin 29. maddesi gereğince sanığın cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak sanığın 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklindeki açıklamalar da nazara alındığında, sanık hakkında belirtilen şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında,

2) Adı geçen sanığın mağdurlara karşı kasten yaralama eylemine ilişkin olarak mağdurların beden veya ruh bakımından kendilerini savunamayacak durumda bulunup bulunmadıklarına ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumundan rapor alınmaksızın, sanık hakkında verilen cezadan 5237 sayılı Kanun’nun 86/3-b maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılmasında,

3) Kamu görevlisi olan sanık öğretmen hakkında mağdur öğrencilere yönelik gerçekleştirdiği kasten yaralama eylemine ilişkin olarak, kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuzun kötüye kullanıldığı nazara alınarak, verilen cezadan 5237 sayılı Kanun’nun 86/3-d maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkındaki hükümlere yönelik (1) numaralı bozma talebi yönünden yapılan incelemede;

Öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozma olağanüstü yasa yolunun koşulları ve sonuçları, “kanun yararına bozma” adı ile 5271 sayılı CMK’nin 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkındaki hükümlere yönelik (1) numaralı bozma talebi yönünden yapılan incelemede;

Öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozma olağanüstü yasa yolunun koşulları ve sonuçları, “kanun yararına bozma” adı ile 5271 sayılı CMK’nin 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca, hakim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddi hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hakim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır. Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.11.1977 gün ve 3-2 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bu yasa yolunun olağanüstü bir yasa yolu olması nedeniyle, her türlü hukuka aykırılık iddiası, yasa yararına bozma konusu yapılamayacak, bu kapsamda hakimlerin takdir hakkı alanına giren ve suç işleyenler için bir hak teşkil etmeyen hususlar ile mahkemenin takdirine bağlı istekler ve uygulamadaki takdir yanılgıları veya takdirin yerinde olup olmadığının denetlenmesine ilişkin başvurular, temyiz yasa yolundan farklı olarak yasa yararına bozma konusu yapılamayacağından, bu yolla denetlenemeyecektir. (Ceza Genel Kurulunun 23.03.2010 tarih ve 2/29-56 sayılı Kararı da bu doğrultudadır.)