muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5526, Karar No: 2012/8204, Tarih: 21.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5526 E.  ,  2012/8204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, niteliği ve içeriği itibariyle 1965 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Davalı ...'nun isminin karar başlığında yanılgıyla "..." olarak gösterilmesi mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün maddi yanılgı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhtesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi, mahkemelerce de muhtesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhtesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhtesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhtesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekir.

Tapuda kayıtlı taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğu belirlenen 1965 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan temyize konu uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 25.01.2012 günlü haritada (A) harfi ile işaretli dubleks ev niteliğindeki muhdesatın davacı ... tarafından meydana getirildiği mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davalı ...'nun yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı tarafın harç ve vekalet ücretinin miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2-Davalı tarafın harç ve vekalet ücretinin miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu taşınmazda davacı tarafın da paydaş olduğu gözetildiğinde harç ve vekalet ücretinin dava konusu muhdesat değerinin davalı payına isabet eden bölümü üzerinden belirlenmesi gerektiği kuşkusuzdur. Mahkemece bu olgu gözardı edilerek davalı aleyhine fazla miktarda harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hükmün 1. bendinde yazılı bulunan "...ait olduğunun..." sözleri ile hükmün 2. bendinde yazılı bulunan “….3592,51..." ve "...2694,01..." rakamlarının hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine sırası ile "...tarafından meydana getirildiğinin...", “…958..." ve "...59,50..." söz ve rakamlarının yazılmasına, yine hükmün 4. bendinde yazılı bulunan "...6888,40..." rakamının hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine "...1935,36..." rakamının yazılıp eklenmesine, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, 21.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5108, Karar No: 2014/6649, Tarih: 30.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5108 E.  ,  2014/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/192-2013/1252

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın davalılar tarafından hasara uğratıldığını, sigortalıya 2.142,00.-TL hasar bedelinin ödendiğini, bu tutarın tahsili için yapılan takibe davalıların itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptalini, takibin devamını ve % 40 icra inkar tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Ali ve F.. M.., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Dairemizin 10.10.2012 tarih, 2012/5906 esas, 2012/10810 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, HMK 320/IV gereğince davacı vekilinin davayı birden fazla takipsiz bıraktığı ve dosyanın birden fazla işlemden kaldırıldığı gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK’nın 1301. maddesinden kaynaklanan itirazın iptali davasıdır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 409. maddesi “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri taktirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

Oturum gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hallerde, gün tespit ettirilmemiş ise, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle birinci fıkra hükmü uygulanır.

Yukarıdaki fıkralar hükmü gereğince dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde tarafların birinin dilekçe ile başvurması üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, oturum, gün, saat ve yerini bildiren çağırı kağıdı ile birlikte taraflara tebliğ olunur.

Dava dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenilenirse yeniden harç alınır. Bu harç yenileyen tarafından ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, yeni bir dava sayılmaz.

İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Birinci ve ikinci fıkralar gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde beşinci fıkra hükmü uygulanır” hükmünü içermektedir.

İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Birinci ve ikinci fıkralar gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde beşinci fıkra hükmü uygulanır” hükmünü içermektedir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK'nin 316/I-a maddesi gereğince Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine giren dava ve işlerde basit yargılama usulü uygulanır. HMK'nın 150. (HUMK md. 409/1) maddesinde “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde, dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir” denilmektedir. Adı geçen Yasanın 320/IV. maddesi ise “Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır” hükmünü içermektedir.

Somut olayda 14.09.2011 tarihli oturumda davacı vekilinin duruşmaya gelmediği, yazılı mazeret de bildirmediğinden dosya HUMK m. 409 gereğince işlemden kaldırılmış, davacı vekilinin dosyanın işleme alınması talebi ile dava yenilenmiştir. Davacı vekili 26.06.2013 tarihli oturuma ilişkin olarak sağlık durumunu ileri sürerek mazeret bildirmiş ancak mahkemece davacı vekilinin yenilemeden sonra davayı takip etmediği ve vekaletnamede birden çok avukat ismi geçtiğinden davacı vekilinin mazeretinin reddine karar verilmiş ve yeniden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, 27.11.2013 tarihli oturumda ise dosyanın iki kez işlemden kaldırıldığından HMK'nın 320/IV. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dava 01.04.2011 tarihinde 6100 sayılı HMK'nin yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden önce açılmıştır. HMK'nın 448. maddesinde anılan yasanın tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağı belirtilmiş ise de, 6100 sayılı HMK’nin yürürlük tarihinden önce 1086 sayılı HUMK 409. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmış olması tamamlanmış bir işlem niteliğinde olduğundan HMK 448. maddesi, aynı yasanın 320/IV. maddesinin uygulanmasını mümkün kılmamaktadır. Dava eski HUMK'nın yürürlükte olduğu tarihte açıldığından somut olayda anılan usul kanunun uygulanması gerekirken 6100 sayılı HMK'nın uygulanması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda HUMK'nın 409. maddesi gereğince davacının bir kez daha davayı takipsiz bırakma hakkı bulunduğundan, mahkemece dosyanın işlemden kaldırılması ve sonucunda açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı E. Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12582, Karar No: 2024/13605, Tarih: 15.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12582 E.  ,  2024/13605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyukarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5899, Karar No: 2014/8358, Tarih: 08.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5899 E.  ,  2014/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Zonguldak 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.11.2012

NUMARASI :Esas no:2011/169 Karar no:2012/1097

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.08.04.2014(Salı)

KARŞI OY YAZISI

Davacılar, küçükken davalı ve (ölen) eşi tarafından evlat edinilen kendi öz çocukları Nurseza ile aralarında kişisel ilişki tesisine karar verilmesini istemektedirler. Mahkemece, istek reddedilmiştir.

Davacıların kişisel ilişki kurmak istedikleri Nurseza 4.7.1985 doğumludur. Küçükken davalı ve (ölen) eşi tarafından 15.9.1989 tarihinde birlikte evlat edinilmiştir. Evlatlık, ergin olduktan sonra “orta düzeyde mental reterdasyon” tanısıyla Türk Medeni Kanununun 405'nci maddesinde yer alan sebeple kısıtlanarak Zonguldak 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2.2.2012 tarihli kararıyla evlat edinen Serafettin velayeti altına bırakılmıştır. Buna göre dava, akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlanan ve kendisini evlat edinenin velayeti altında bırakılan ergin kişiyle gerçek anne ve babası arasında kişisel ilişki tesisine ilişkindir.

Mahkeme; “kısıtlı ile velisinin Almanya'da, davacıların ise Türkiye'de yaşadıklarını, sınır ötesi kişisel ilişkinin, engelli bir birey için özel eğitiminin devamlılığına ve bakım görevinin aksamasına yol açacağını, kişisel ilişkinin engellinin Almanya'da devam eden yaşamına ve gelişime katkı sağlamayacağını” belirtmektedir. Mahkeme bu sonuca, pedagog tarafından düzenlenen raporu esas alarak ulaşmıştır. Uzman bilirkişi, engelliyi görmemiştir.

Mahkeme; “kısıtlı ile velisinin Almanya'da, davacıların ise Türkiye'de yaşadıklarını, sınır ötesi kişisel ilişkinin, engelli bir birey için özel eğitiminin devamlılığına ve bakım görevinin aksamasına yol açacağını, kişisel ilişkinin engellinin Almanya'da devam eden yaşamına ve gelişime katkı sağlamayacağını” belirtmektedir. Mahkeme bu sonuca, pedagog tarafından düzenlenen raporu esas alarak ulaşmıştır. Uzman bilirkişi, engelliyi görmemiştir.

Davacılar, kısıtlı ergin kişinin gerçek anne ve babasıdır. Kişisel ilişki kurma hakkı, velayet hakkının bir sonucu değildir. Bu hak irs ve soybağı ilişkisinden doğmaktadır. Nitekim Türk Medeni Kanununda da, “çocuk ile kişisel ilişki hakkı”, soybağının hükümleri altında (m. 323) düzenlenmiştir. Nurseza, ergin olmakla birlikte “akıl zayıflığı” sebebiyle bağımsız karar verebilecek ve verdiği kararları özgürce uygulayabilecek durumda değildir. Bu durumda olması, gerçek ana ve babasıyla iletişim kurma ve onlarla görüşme hakkından yoksun bırakılmasını da gerektirmez. Engellilerin de, temel insan hak ve özgürlüklerinden yararlanmaları asıldır. (Engellilerin Haklarına İlişkin Birleşmiş Milletler Sözleşmesi) Onları bu haktan yoksun bırakmak, özel hayata keyfi ve haksız müdahale oluşturur. Engelli üzerinde velayet hakkına sahip olan kişi bu ilişkiye karşı çıktığına ve kendi evlatlarını davacılara göstermediğine göre, davacıların mahkemeden hukuki koruma istemelerinden başka çıkar yolları kalmamıştır. Bu bakımdan davacılar ile engelli ergin çocukları arasında uygun sürelerle kişisel ilişki kurulmalıdır. Bu sebeple sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/19449, Karar No: 2015/3932, Tarih: 09.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19449 E.  ,  2015/3932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kale Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.3.2014

NUMARASI :Esas no:2013/131 Karar no:2014/49

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.03.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/9947, Karar No: 2019/12038, Tarih: 08.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9947 E.  ,  2019/12038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ,mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarınnı miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde her bir suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan eşit oranda alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 326/2 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ,suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlerden yargılama giderlerine

Bozmayı gerektirmiş ,suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlerden yargılama giderlerine

ilişkin kısım çıkarılarak "Her bir suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmaları suretiyle yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline, ayrıca suça sürüklenen çocukların payına düşen miktarın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde Devlet Hazinesine yükletilmesine" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/5070, Karar No: 2014/17568, Tarih: 17.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5070 E.  ,  2014/17568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2012/7-2013/255

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu taşınnmazların Terkos gölü maxsimum su kotunda kaldığı belirlenmiş ise de dosya kapsamından taşınmazlara fiilen elatılıp atılmadığı anlaşılmamıştır.

Bu durumda mahallinde yeniden keşif yapılarak muhdesatlara fiilen el atılıp atılmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.