muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14923, Karar No: 2011/1549, Tarih: 21.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/14923 E.  ,  2011/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ......, savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Gerekçeli karar başlığında sanık ...’in T.C kimlik numarasının yanlış yazılması, katılanın ve vekilinin yazılmamış olması yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanı ile ... ve ... savunmanlarının, katılan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanıklar hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10520, Karar No: 2025/3305, Tarih: 25.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/10520 E.  ,  2025/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/796 E., 2020/899 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının usulüne uygun olarak 29.09.2020 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 02.10.2020 tarihli temyiz nedeni içermeyen dilekçesi ile temyiz ettiği, davacıya yapılan tebligatlarda, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre davacıya meşruhatlı tebligatla karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1114, Karar No: 2019/2714, Tarih: 14.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/1114 E.  ,  2019/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... 9. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 9. İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı 01/09/2013 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 15.08.2016 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile eksik ödenen kira alacağı 68.980,00 TL'nin tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 17.08.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu vekili 19.08.2016 tarihli itiraz dilekçesinde; müvekkilinin alacaklı görünene ödenmemiş kira borcu bulunmadığını bildirerek borca, faize ve ferilerine itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, her ne kadar borçlunun cevap dilekçesinde ve yargılama aşamasındaki beyanlarında taraflar arasında 15.07.2014 başlangıç tarihli yeni bir sözleşme imzalandığını, bu yeni sözleşmeye göre ödenmeyen kira bedelinin bulunmadığını ileri sürmüş ise de, borçlunun takip dosyasındaki itiraz dilekçesinde ileri sürmediği bu hususları yargılama aşamasında ileri sürmesinin mümkün olmadığı, borçlunun itiraz sebepleri ile bağlı olduğu, bilirkişi raporunun içerik ve sonuç itibari ile yeterli ve inandırıcı bulunduğu, bu nedenle borçlunun icra takibine yaptığı itirazın kaldırılmasına, bununla birlikte ödeme emrinin 17.08.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 02.09.2016 tarihinde açıldığı göz önüne alındığında tahliye için temerrüt koşullarının oluşmaması nedeniyle tahliye talebinin reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, ödemelerin ikinci sözleşmeye göre yapıldığı savunulmuş ise de, daha düşük bedelli ikinci sözleşmede önceki sözleşmenin iptal edildiğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, bu durumda daha düşük bedelli ikinci sözleşmenin yapılmış olmasının önceki sözleşmeyi ortadan kaldırmayacağı, bilirkişi raporu ve dosyada mevcut ödeme belgelerine göre ilk sözleşme hükümleri dikkate alınarak hesap yapılıp alacağın tespitinde ve ödeme emri tebliğinden itibaren 30 gün dolmadan dava açılmış olması nedeniyle tahliye isteminin reddine karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı, ne var ki davalı yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettirmesine rağmen ve tahliye isteminin reddine karar verildiği halde davalı lehine vekalet ücreti verilmemesi doğru olmadığından davalı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının kaldırılmasına, davacının tahliye talebinin reddine, davacı ve davalı taraf lehine 660,00 TL vekalet ücreti takdirine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

Davacı alacaklı takip talebi ile 13/07/2016 tarih ve 19408 yevmiye nolu ihtarnameye dayanmış ve 01/09/2013 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesini takip talebine eklemiş olup, takip talebi ile eksik ödenen 68.980,00 TL'nin tahsilini ve kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Takibe ekli söz konusu kira sözleşmesi ile aylık kira bedeli 9.000,00 TL olarak kararlaştırılmıştır. Davalı borçlu itirazında yalnızca ödenmemiş kira borcu bulunmadığını ileri sürerek borca, faize ve ferilerine itiraz etmiştir. İİK'nin 269/2. maddesi hükmüne göre borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait sözleşmedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmezse akdi ve kira ilişkisini kabul etmiş sayılır. İİK'nin 63. maddesine göre de davalı borçlu itiraz sebeplerini değiştiremez genişletemez. Davalı borçlu az önce değinildiği gibi itirazında kiracılık ilişkisini inkar etmeyip, borca itirazda bulunduğundan kira ilişkisinin ve borç miktarının kesinleştiğinin kabulü zorunludur. Davalı her ne kadar cevap dilekçesinde 15.07.2014 tarihli ve aylık 3.000,00 TL bedelli kira sözleşmesine dayanmış ise de, davalının itiraz dilekçesinde söz konusu kira sözleşmesini ileri sürmemiş olması karşısında, aylık kira bedelinin 9.000,00 TL olarak kararlaştırıldığı dayanak 01.09.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi hükümlerine göre davanın sonuçlandırılmasında bir isabetsizlik yoktur. Ancak davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili tarafından elden bir takım ödemeler yapıldığını bildirerek davanın reddini savunmuş ve buna dair adi yazılı ödeme makbuzlarını dosyaya sunmuştur. Ödeme belgesi borcu söndüren belge niteliğinde olduğundan, savunmanın genişletilmesi olarak değerlendirilemez. Yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Bu durumda mahkemece dosyada mevcut ödeme belgeleri üzerinde durularak ve davacının söz konusu ödemelere karşı beyanı da alındıktan sonra, yapılan ödemelerin takibe konu aylar kiralarına ilişkin olup olmadığı değerlendirilmek suretiyle ve gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15659, Karar No: 2013/145, Tarih: 15.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/15659 E.  ,  2013/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, tıbbi cihaz bedelinin tahsiline ilişkin icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, istek gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A-) Dosya içeriğinden, aktif sigortalı davacının, bakmakla yükümlü olduğu oğlunun, maruz kaldığı kaza nedeniyle sakatlandığı, .... tarafından düzenlenen 21.08.2006 tarihli ...raporunda “spastik tetrapleji” tanısı konulup, “bir çift uzun yürüme cihazı (ithal, İsveç kilitli, bel kemerli) ve sağ bilek statik splinti ve walker (hareketli yürüteç)” kullanmasının uygun olduğu, eskinin kullanılamayacağı ve tamirinin mümkün olmadığının belirtildiği, söz konusu malzemenin 19.09.2006 tarihli fatura ile 2.894,40 TL bedelle dışarıdan temin edildiği, anılan bedelin Kurumca ödenmemesi üzerine 04.04.2008 tarihinde icra takibine geçilerek fatura bedelinin işleyecek faiziyle tahsilinin talep edildiği, davalı Kurumun itirazı nedeniyle de eldeki dava ile sadece itirazın iptalinin dava edildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın “Finansmanı Sağlanan Sağlık Hizmetleri ve Süresi” başlıklı 63. maddesinin (f) bendi, “Yukarıdaki bentler gereğince sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını .... görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği

./...

-2-

yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları .... görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesini içermekte; aynı Yasanın 64. maddesinde finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetleri arasında, davacının gördüğü tedavi ve kullanılan malzeme yer almamaktadır.

Yasayla tanınan olanağın, yasal düzenlemeye dayalı olarak çıkarılan Yönetmelikle ortadan kaldırılması olanağı bulunmadığı gibi, ... İşlemleri Yönetmeliği içeriğinde de engelleyici bir hüküm de yer almamıştır.

./...

-2-

yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları .... görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesini içermekte; aynı Yasanın 64. maddesinde finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetleri arasında, davacının gördüğü tedavi ve kullanılan malzeme yer almamaktadır.

Yasayla tanınan olanağın, yasal düzenlemeye dayalı olarak çıkarılan Yönetmelikle ortadan kaldırılması olanağı bulunmadığı gibi, ... İşlemleri Yönetmeliği içeriğinde de engelleyici bir hüküm de yer almamıştır.

Davacının kullanması gerekli görülerek tıbbi yetkililer tarafından reçetelendirilen ve .... raporuna konu edilen tıbbi malzeme bedelinin davalı Kurum tarafından sağlanması konusundaki yasal yükümlülüğe karşın; malzemenin nitelik ve bedelinin belirlenmesi konusundaki yasal yetki de gözetilerek, tedavi gereklerini sağlama konusunda aynı sonucu doğurabilecek birden fazla malzeme türü arasından, insan yaşamının kutsallığı ve temel insan haklarından olan, sosyal güvenlik hakkının özüne dokunacak sınırlamalar getirilemeyeceği konusundaki ilkeler ışığında, Kurumun düzenleme yetkisinin olduğu ve eldeki davada da, bunun yargısal denetiminin olanaklı bulunduğunun kabulü zorunludur.

Buna göre.... raporu uyarınca kullanılması öngörülen “bir çift uzun yürüme cihazı (ithal, İsveç kilitli, bel kemerli) ve sağ bilek statik splinti ve walker (hareketli yürüteç)” adlı cihazların hastanın tıbben ve fennen iyileşmesi için kullanımının gerekli olup olmadığının tespiti amacıyla üniversitelerin ilgili anabilim dalı uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmalı, düzenlenecek raporda, söz konusu malzemenin kullanımı gereğinin tespitine karşın, kullanımını gerektirir tıbbi zorunluluğun ortaya konulamaması halinde, Kurum tarafından karşılanacak daha niteliksiz malzeme adının ve karşılanması gereken bedelin belirlenmesi gereğinin de gözetilmesi gerekir.

B-)Hastanın tedavisi için gerekli görülerek reçetelendirilen veya ... raporuna konu edilen malzemenin, yukarıdaki bent kapsamındaki değerlendirme sonucunda zorunlu olduğunun belirlenmesi halinde; anılan malzeme bedelinin denetlenip, faturadaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığının ve buna bağlı olarak Kurum tarafından karşılanabilir miktarının belirlenmesi gerekecektir.

B-)Hastanın tedavisi için gerekli görülerek reçetelendirilen veya ... raporuna konu edilen malzemenin, yukarıdaki bent kapsamındaki değerlendirme sonucunda zorunlu olduğunun belirlenmesi halinde; anılan malzeme bedelinin denetlenip, faturadaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığının ve buna bağlı olarak Kurum tarafından karşılanabilir miktarının belirlenmesi gerekecektir.

5510 sayılı Yasanın 63. maddesinde yer alan “Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile, (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını .... görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları ...ı ile ....görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesi ile... İşlemleri Yönetmeliği'nin 22. maddesindeki, “Kurum, finansmanı sağlanan ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerini ve bu malzemelerin temini, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri ile, ödeme usul ve esasları Sağlık Bakanlığının

../...

-3-

görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir.” hükmü gözetilerek; bu amaçla malzemenin satın alındığı tarihte rayiç bedelinin ne olduğu konusunda ....'dan, ticaret odasından, tıbbi malzeme satışı yapan kurum ve kuruluşlarından emsal fiyat araştırması yapılmalıdır. Yapılan bu araştırmalardan sonra; ayrıca, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip eczacı bilirkişiden, piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşleri de dikkate alınmak suretiyle fiyat tespitine ilişkin rapor alınmalıdır.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/4477, Karar No: 2016/1863, Tarih: 11.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4477 E.  ,  2016/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/281662

Mahkemesi : Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/06/2014

Numarası : 2013/10 - 2014/528

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın idaresindeki kamyonet ile orta refüjle bölünmüş çift şeritli ve hafif iniş eğimli yolda, karla karışık yağışlı havada, yol kenarında yer yer kar birikintileri bulunduğu halde seyri sırasında, hakimiyetini kaybederek sağdaki 170 cm genişliğindeki bankette bulunan yayaya aracının sağ önü ile çarpması, ölenin çarpma noktasından 10.4 metre sağa fırlaması şeklinde meydana gelen olayda, kaza anında 0.33 promil alkollü olduğu tespit edilen ve olumsuz hava koşullarını göz önüne almadan ticari araç sürücüsü olduğu halde, aracında kış lastiği kullanmayan sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilinçli taksir koşullarının bulunmadığına, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanmadığına katılanlar vekilinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1819, Karar No: 2022/1789, Tarih: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/1819 E.  ,  2022/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Beraat

5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı on milyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun’un 63/10. maddesinde düzenlenen, sanıklara yüklenen suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nin 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı gibi şikayetçi kurum vekiline 20.02.2013 duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin 05.12.2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen, duruşmaya katılmadığı bunun yanında dilekçe ile de katılma talebinde bulunmadığından, katılan sıfatını kazanmadığı ve hükmü temyize yetkisi olmadığı anlaşılmakla, şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3975, Karar No: 2012/5828, Tarih: 19.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3975 E.  ,  2012/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair Kuruçaşile Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 19.10.2010 gün ve 114/178 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ..., ..., ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine davalılar adına kayıtlı bulunan 103 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek taşınmazın kıyıda kalan kısmının tapusunun iptali isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar davaya karşı beyanda bulunmamışlar, bir kısım davalılar ..., ...,... ve ... davayı kabul etmişlerdir.

Mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu, dava konusu taşınmazın 307.02 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı saptanarak, anılan parselin kıyı kenar çizgisi içerinde kalan kısmının tapusunun iptaline karar verilmiş, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davayı kabul etmeyen davalılar dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karar davalılar ...,...,... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan uygulama sonucu uzman bilirkişi raporu ile dava konusu taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının saptanarak taşınmazın kıyıda kalan kısmının tapusunun iptaline karar verilmiş olması yerindedir.

Karar davalılar ...,...,... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan uygulama sonucu uzman bilirkişi raporu ile dava konusu taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının saptanarak taşınmazın kıyıda kalan kısmının tapusunun iptaline karar verilmiş olması yerindedir.

Ne var ki, yargılama masraflarıyla ilgili olarak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. ve 17. maddeleriyle 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A ve geçici 11. maddelerinde, “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve kararlarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil yargılama gideri yükletilemeyeceği...” yönünde düzenlemeler getirilmiştir. Mahkemece değinilen yasa hükümleri gözardı edilerek yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmiş olması doğru değil ise de kanuna uygun olmayan bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına yer olmadığından hüküm fıkrasında yer alan “…Alınması gereken 445,50 TL harcın davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına, davacının bu dava için yapmış olduğu 138,80 TL posta, 613,80 TL ilanen tebligat ve 567,50 TL keşif ücreti olmak üzere toplam 1.320,10 TL yargılama giderinin davayı ilk duruşmada kabul etmeleri ve davada bir kusurlarının olmadığı anlaşılan davalılar ... ve ... dışındaki davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan A.A.Ü.T ne göre 500,00 TL ücreti vekaletin vekiline ait olmak üzere davayı ilk duruşmada kabul etmeleri ve davada bir kusurlarının olmadığı anlaşılan davalılar ... ve ... dışındaki davalılardan alınarak davacıya verilmesine,…” kısmının hüküm fıkrasından çıkartılarak HUMK.nun 438/7 (HMK.m.370/2) maddesi gereğince (6100 sayılı Kanuna 31.03.2011 tarih 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3.maddeye göre) DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi geregince onama harcı alınmasına yer olmadığına 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.