muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24884, Karar No: 2013/19058, Tarih: 03.12.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 30.03.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20762, Karar No: 2015/10241, Tarih: 10.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20762 E.  ,  2015/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 296. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddi

Temyiz talebinin reddine ilişkin karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi kuruma usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almadığı, katılma talebini içerir dilekçenin, kararın verildiği 24.04.2014 günü saat 09:10'a konulmuş olan duruşmanın bitiminden sonra, saat 16:45 de faks yoluyla mahkemeye gönderildiği anlaşılmakla, hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan şikayetçi adına vekilinin yapmış olduğu temyiz isteminin CMK'nın 296. maddesi gereğince reddine ilişkin ek karar, usul ve kanuna uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5475, Karar No: 2023/5714, Tarih: 23.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5475 E.  ,  2023/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2521 E., 2023/443 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/249 E., 2022/8 K.

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirket işyerinde çalışan davalı ...'nın geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğradığını, davalı Kurum tarafından davacı işveren aleyhine İnegöl İş Mahkemesinin 2021/42 E. sayılı dosyası ile rücu davası açıldığını, bu davanın yargılaması sırasında davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesi için dava açması hususunda süre verilmesi üzerine işbu davanın açıldığını ileri sürerek, davalı sigortalı ...'nın sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının davacıya ait iş yerinde pres ütücüsü olarak çalıştığını, iş yerinde gerekli işçi sağlığı ve iş güvenliği tedbirlerinin alınmaması nedeniyle geçirdiği iş kazası sonucu yaralandığını, sürekli iş göremezlik derecesinin %40.2 olarak belirlendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; kurum işlemlerinin yerinde olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İstinaf kaldırma ilamı doğrultusunda, taraf teşkili sağlanarak, Adli Tıp İkinci Üst Kurulundan ek rapor alınmış, Adli Tıp İkinci Üst Kurul ek raporu hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğundan Adli Tıp Kurumu Genel Kurul (İkinci Üst Kurul) tarafından maluliyete ilişkin verilen ek rapor gereği davalı ...'nın 09.03.2014 tarihli iş kazası sebebiyle çalışır tarihi olan 08.09.2014 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücünü %40,2 oranında kaybetmiş olduğu tespit edilmekle, davanın kabulü ile; davalı ...'nın 09.03.2014 tarihli iş kazası sebebiyle çalışır tarihi olan 08.09.2014 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücünü %40,2 oranında kaybettiğinin tespitine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı ... Vekilinin İstinaf Sebepleri

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı ... Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, dava açılmasına sebebiyet vermeyen davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; kurum işlemlerinin yerinde olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, dava açılmasına sebebiyet vermeyen kurum aleyhine yargılama giderine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamından, davacı şirkete ait iş yerinde çalışan davalı sigortalı ...'nın 09.03.2014 tarihinde geçirdiği kazanın, Kurumca iş kazası sayıldığı; Kurum Sağlık Kurulunun 24.03.2015 tarih ve 1843 sayılı raporunda; sürekli iş göremezlik derecesinin %50 olduğunun belirtildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 27.11.2015 tarih ve 13041 sayılı kararında ise %18 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığına karar verildiği; ATK 3. İhtisas Kurulu'nun 03.10.2016 tarih ve 18503 sayılı, ATK 2. Üst Kurulu'nun 06.03.2018 tarih ve 327 sayılı raporlarında ise; davalı sigortalının anılan iş kazası nedeniyle %40.2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin mütalaa edildiği, ATK 2. Üst Kurulu'nun 31.03.2022 tarih ve 789 sayılı raporunda; 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davalının sigortalının çalışır tarihi olarak bildirilen 08.09.2014 tarihinden itibaren E cetveline göre %40.2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirtildiği, somut olayda; anılan yasal prosedüre uygun olarak inceleme yapılması, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile ATK 3. İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişkinin ATK 2. Üst Kurulundan alınan raporlar ile usulünce giderilmesi, ATK 2. Üst Kurulu'nun 31.03.2022 tarih ve 789 sayılı raporunda davacının %40.2 olarak tespit edilen sürekli iş göremezlik derecesinin başlangıç tarihinin 08.09.2014 tarihi olduğunun belirtilmesi ve bu tarihin de hükümde açıkça gösterilmesi; kurum tarafından işveren aleyhine açılan rücuan tazminat davasında eldeki davayı açması için mahkemece davacı tarafa süre verilmesi nedeniyle dava açılmadan önce davalı Kuruma başvurulmasına da gerek bulunmaması hep birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararda isabetsizlik görülmediğinden yerinde bulunmayan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı şirket işyerinde çalışan davacının geçirdiği iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3.Değerlendirme

İnceleme konusu eldeki davada, davalı sigortalı ...'nın geçirdiği iş kazası nedeniyle Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 27.11.2015 tarihli ve 13041 sayılı kararı ile meslekte kazanma gücü kaybı oranının %18 olarak tespit edildiği, İnegöl İş Mahkemesinin 2021/42 Esas sayılı dosyasına kayden kurum tarafından davacı şirket aleyhine açılan rücuan tazminat davasında verilen süre üzerine eldeki davanın açıldığı, yapılan yargılama sırasında alınan gerek Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu, gerekse Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu raporlarında davacının 09.03.2014 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı yaralanması sebebiyle %40,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağının tespit edilmesi karşısında, davanın reddi gerekirken kabul kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2330, Karar No: 2019/3856, Tarih: 25.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2330 E.  ,  2019/3856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5852, Karar No: 2017/4375, Tarih: 08.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5852 E.  ,  2017/4375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : -18/01/2005 tarihine kadar işlediği iddia edilen sahte fatura düzenleme eyleminden; Zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırma

-18/01/2005 tarihinden sonra işlediği iddia edilen sahte fatura düzenleme eyleminden; Beraat

-18/01/2005 tarihinden sonra işlenen sahte fatura düzenleme eylemi için gerçek faili için yasal gereği hususunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına

1-Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen ortadan kaldırma kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkındaki atılı 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun suç tarihinin en aleyhe kabulle 31 Aralık 2004 tarihi olduğu ve bu halde hüküm tarihi itibarıyla uzatılmış zamanaşımı süresinin dolduğu ve fakat mahkeme her ne kadar sanığın eylemini "18.01.2005 tarihine kadar ve bundan sonraki tarih" olarak bölmüş ise de, 2004 takvim yılına ilişkin hükmün sonucu itibarıyla yerinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın Atışalanı Vergi Dairesinde iplik imalatı işi nedeniyle 13.08.2004 tarihinden vergi mükellefi olduğu, bilahare yapılan vergi incelemesinde işyeri ve ikamet adreslerinde bulunamadığı, tarh dosyası ile Vedop kayıtları üzerinde yapılan incelemede; 2005 takvim yılında gelir vergisi beyanında bulunmadığı, 2005/1-6 dönemlerde verilen KDV beyannamelerinde yüksek matrah beyan edilmesine rağmen cüzi tutarlı ödenecek KDV çıkartıldığı ve bu sebeple 2005 takvim yılında KDV beyannamesine esas olan satış faturalarının gerçeği yansıtmadığı, sanığın komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yaptığı iddia edilen olaylarda, mahkemece sanığın "suçlamayı kabul etmeyip, dava konusu iplik imalatı yapan işyerine işçi olarak çalışmak üzere soyadını hatırlayamadığı ...isimli bir şahıs vasıtasıyla müracaat ettiğini, kendisinden ikametgah belgesi, nüfus cüzdanı sureti gibi belgeler istediklerini, kendisinin de bu belgeleri verdiğini, bu işyerinde müdürlük yapacağının söylendiğini, ...ve yanında ismini bilmediğim bir beyin kendisini bir notere götürdüklerini orada imza attığını ancak daha sonra işe alınmadığını" şeklindeki savunmasına ve 18.01.2005 tarihinden itibaren başkaca bir soruşturma nedeniyle cezaevinde olmasına itibar edilip beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de, sanığın savunmasının yeterince araştırılmadığı gibi sanığın başlangıçtan itibaren iş yerinin kurulmasına zımnen de olsa rıza göstermesi halinde dahi sahte fatura düzenleme eyleminden sorumluluğu gerekeceği cihetle; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi amacıyla, sahte olduğu iddia olunan bu faturaların asıllarının veya onaylı örneklerinin dosya arasına getirtilip, özellikleri duruşma tutanağına geçirilerek 213 sayılı Yasanın 227/3 ve 230

. maddeleri kapsamında yasal unsurları taşıyıp taşımadıkları belirlenip, suç tarihlerinin de kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti ile sahte olduğu iddia olunan faturaların kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmış ise kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı araştırılıp, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek, sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları sorulup, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yetinilip yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15297, Karar No: 2012/23959, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15297 E.  ,  2012/23959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39942, Karar No: 2017/314, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39942 E.  ,  2017/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1647, Karar No: 2023/3940, Tarih: 04.07.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/1647 E.  ,  2023/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.01.2021 tarihli ve 2020/108 Esas – 2021/22 Karar sayılı kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin olan Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 28.11.2022 tarihli ve 2021/5253 Esas - 2022/7790 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, ... ilçesi ... köyünde bulunan 126 ada 96 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmış, yargılama esnasında 02.05.2014 tarihli teknik krokide (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlere yönelik açmış olduğu davadan feragat etmiş, davasını (A) ve (D) harfi ile gösterilen bölümler üzerinden sürdürmüştür.

II. CEVAP

1.Davalı ..., taşınmazın kök muris ... ... ...’dan kaldığını ve keşif esnasında göstereceği bölümün davacının, geriye kalan bölümün kendi zilyetliğinde bulunduğunu öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ..., çekişmeli taşınmazı kayden satın aldığını, bu hususta çekişmeli taşınmaz üzerinde davacının hakkı olup olmadığını bilmediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.02.2016 tarihli ve 2015/392 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararıyla,çekişmeli taşınmazın 02.05.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (D) harfi ile gösterilen 105,34 metrekarelik kısmı yönünden davanın kabulüne, (B) ve (C) harfi ile gösterilen kısımları yönünden davanın reddine, (A) harfi ile gösterilen 1.919,73 metrekarelik kısmı yönünden ise davanın kısmen kabulüne, 3.218,07 metrekare yüz ölçümlü çekişmeli taşınmazın 1.545,14 metrekare yüz ölçümüne isabet eden kısımdaki (A) bölümünden ifraz edilen 1.439,79 metrekare ve (D) bölümü olan 105,34 metrekare yere ilişkin davalı ... adına olan tapu kaydının pay oranında iptali ile iptal edilen payın, davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, bakiye kısmın davalı ... adına ipkasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Karar, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 25.11.2019 tarihli ve 2016/11568 Esas ve 2019/7705 Karar sayılı kararıyla; “infazı kabil hüküm kurulması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 12.01.2021 tarihli ve 2020/108 Esas, 2021/22 Karar sayılı kararıyla, dava konusu 126 ada 96 parsel sayılı taşınmazdan 16.11.2020 tarihli teknik krokide (A1) harfi ile gösterilen 1.439,70 metrekare ve (D) harfi ile gösterilen 105,34 metrekarelik bölümlere ilişkin tapu kaydının iptali ile bu kısımların adanın son parsel numaraları verilmek suretiyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

D. Temyiz Yoluna Başvuranlar