muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13212, Karar No: 2023/1284, Tarih: 21.02.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Ele geçirilen uyuşturucu maddelerin satışa arz edilmediğine,

2. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

3. Eksik araştırma sonucunda karar verildiğine,

4. Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut ve kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanığın temyiz sebebi;

Kullanıcı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinin önünde bulunan fındık bahçesi içerisine kenevir bitkisi ektiği ve kenevirlerin bir bölümünü sökerek kubar esrar haline getirdiği yönünde istihbari bilgi edinilmesi üzerine, usulüne uygun arama kararına istinaden sanığın ikametinde ve eklentilerinde yapılan aramada; ikametin yaklaşık 2 metre ilerisinde gizlenmiş vaziyette boyları 60 cm ila 180 cm arasında değişen, gübrelenmiş, bakımı yapılmış ve düzenli şekilde ekilmiş 24.673 kök hint keneviri bitkisi, ikametin yaklaşık 20 metre ilerisinde sökülüp kurutulmaya bırakılmış 12.059 gram hint keneviri bitkisi, ikamette ise esrar ele geçirildiği, ekili hint keneviri bitkilerinin toplam kök sayısı, elde edilebilecek esrar miktarı, yetiştirilme şekli, bakımının ve sulamasının sanık tarafından yapıldığı, yine kurutulmaya bırakılmış hint keneviri bitkilerinin miktarı, bulundurulma şekli ve elde edilebilecek esrar miktarının yıllık kişisel kullanım sınırının çok üzerinde olduğu dikkate alındığında, sanığın savunmalarına itibar edilmediği ve atılı suçları işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiği; ayrıca 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden, suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı değerlendirilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, bölge adliye mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olmakla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2021/207 Esas, 2021/592 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3403, Karar No: 2014/155, Tarih: 14.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/3403 E.  ,  2014/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2008/328-2012/318

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.01.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat O. D.ile temyiz edilen vekili Avukat İ.G.geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen dahili davacı Z.. Ö.. vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan O. Ö.’ın 16.04.1997 tarihinde oğlu Mümin’i taşınmaz satış yetkisini de içerir vekaletname ile vekili tayin ettiği, vekil M.Ö.’ın çekişme konusu 1460 ada . parsel sayılı taşınmazdaki 5 nolu bağımsız bölümü arkadaşı olan davalı A.ye satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 0l.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Borçlar Kanunu'nun 213. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacının murisin kızı, davalının ise murisin oğlu M.in yakın arkadaşı olduğu, mirasbırakan O.’ın vekili oğlu M. marifetiyle çekişme konusu taşınmazı davalıya temlik ettiği, murisin emekli öğretmen olup, emekli maaşı ve geliri bulunduğu, satış ihtiyacının olmadığı, satış bedeli ile gerçek bedel arasında fahiş fark bulunduğu, taşınmazın davalıya devrine rağmen alıcı davalının taşınmazı hiç kullanmadığı, her ne kadar mirasbırakan ile davalı arasında 01.10.2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesi yapılmışsa da kira sözleşmesinin de muvazaalı olup, murisin uzun yıllar bedelsiz olarak taşınmazı kullanmasına müsaade edilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı görülmektedir.

Öyleyse, yukarıda açıklanan ilkeler ve bu olgular birlikte değerlendirildiğinde miras bırakan O. Ö.’ın davaya konu olan taşınmazı temlikteki gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır. Davalının ise murisin oğlu Mümin’in arkadaşı olduğu gözetildiğinde muvazaayı bilen ve bilmesi gereken kişi konumunda bulunduğu, Türk Medeni Kanunu’nun 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanamayacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5743, Karar No: 2019/14056, Tarih: 02.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/5743 E.  ,  2019/14056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ... hakkında 09.12.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nın 109/2. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; İNEGÖL 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2014 gün ve 2014/380 esas, 2014/709 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, CMK.nın 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, olayda ismi geçen İbrahim isimli şahısla herhangi bir yakınlığı bulunmayan ve eylem sırasında mağdurları darp ederek şahıslarına zarar veren sanık hakkında şartları oluşmadığı halde TCK.nın 29 ve 110. maddelerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve olay tarihinde çocuk yaşta olan mağdur ... yönünden TCK.nın 109/3-f madde ve fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, herhangi bir gerekçe içermeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14840, Karar No: 2013/23932, Tarih: 30.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14840 E.  ,  2013/23932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

(...... İlköğretim Okulu Okul

Aile Birliğini temsilen)

vekili Av.... Değerli

Dava Türü : Alacak

Davacıya ait SGK şahsi sicil dosyası, Hizmet Döküm Cetveli ve işe giriş bildirgelerinin SGK ilgili İl Müdürlüğünden istenilerek eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,30.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2424, Karar No: 2012/8457, Tarih: 27.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2424 E.  ,  2012/8457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 185 ada 4 parsel sayılı 803,71 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ve tutanağın beyanlar hanesinde ölü olduğu belirtilmek suretiyle Neşet Silahsızoğlu adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Davalılar ... ve paydaşları yargılama sırasında tapu kaydına ve satın almaya dayanmışlardır. Mahkemece davacı Hazine'nin davasının kısmen kabulüne, dava konusu 185 ada 4 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 21.7.2011 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli 706,91 m2 yüzölçümündeki bölümünün ifraz edilerek aynı adanın son parsel numarası verilerek hali arazi niteliği ile davacı Hazine adına, (B) harfi ile işaretli 96,80 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyiz konusu 185 ada 4 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 21.7.2011 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli 706,91 m2 yüzölçümündeki bölümüne davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının ve satış senedinin uymadığı, taşınmaz bölümü üzerinde tespit gününde davalılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının da gerçekleşmediği, davalıların niza konusu taşınmaz bölümü üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davalı ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8581, Karar No: 2023/1476, Tarih: 08.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8581 E.  ,  2023/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki asıl ve birleşen dosya şikayetçileri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, asıl ve birleşen dosya şikayetçilerinin ihalenin feshi taleplerinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine takdir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, Birleşen 2017/505 Esas ve Birleşen 2017/523 Esas dosyalarının şikayetçileri/borçluları aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında ayrı ayrı para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Şikayetçiler-borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 30.03.2022 tarih ve 2022/514 E. 2022/1207 K sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “D-Birleşen 2017/505 Esas sayılı dosya yönünden” yazılı bendinin ‘2’ numaralı fıkrasında yer alan “ %10’u tutarında” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ %5’i oranında” ibaresinin yazılmasına ve “6-Birleşen 2017/523 Esas sayılı dosya yönünden” yazılı bendinin ‘2’ numaralı fıkrasında yer alan “ %10’u tutarında” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ %5’i oranında” ibaresinin yazılmasına Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2247, Karar No: 2013/1137, Tarih: 22.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2247 E.  ,  2013/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, elektrik abonelik sözleşmesinden kaynaklanan kayıp kaçak bedeliyle ilgili tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptaline ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3518, Karar No: 2023/4606, Tarih: 29.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3518 E.  ,  2023/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3398 E., 2022/4136 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 36. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/645 E., 2022/294 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine yönelik karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş; istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.