muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8689, Karar No: 2020/7937, Tarih: 05.10.2020

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23/10/2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01/06/2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2019/447 E. 2019/1355 K. sayılı kararın hüküm fıkrasının;

1-Faize ilişkin 3 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Mahkemece tespit edilen 525.011,20 TL kamulaştırma bedelinin; davacı idare tarafından takdir edilen 131.093,48 TL'lik kısmına 07.10.2018 tarihinden ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 28.12.2018 tarihine kadar, mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki fark olan 393.917,72 TL bedele ise 07.10.2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

2-Davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin (6) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1977, Karar No: 2021/469, Tarih: 20.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/1977 E.  ,  2021/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacağı tahsil amacıyla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiler ... ve ... ile aralarında 5237 sayılı TCK'nın 150/1. maddesi anlamında bir hukuki ilişki ve bu ilişkiye dayanan alacak bulunmayan sanıklar ... ve ...’ın, 12.04.2015 günü saat 04:00 sularında müşteki ...’in ikametine gidip, bir arada olan müştekiler ... ve ...’ın aşağı inmesini sağladıktan sonra müşteki...’in teşviki ile girdikleri ve aynı zamanda müşteki ...’ın da faaliyette bulunduğu internet üzerinden ürün pazarlama işinden zarar ettiklerini söyleyip, uğradıkları zararı gidermelerini istedikleri, yaşanan tartışma esnasında sanıkların, müşteki...’i öldürmekle tehdit edip, sanık ...’ın, müşteki...’e kafa atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, kavga esnasında sanık ...’ın bıçak çıkardığını gören müşteki ...’ın olay yerinden kaçtığı, sonrasında ikamette bulunan müşteki...’in annesinin yanına çıkan sanık ...’ın ‘oğlun bana olan borcunu ödesin, onu burada öldürürüm, kimse görmez, kamera yok’ diyerek tehdidini yineledikten sonra olay yerinden ayrıldığı,

14.04.2015 günü saat 19:00 sularında, müşteki ...’nin ikametine tekrar gelen sanık ...’ın, zile basması üzerine diyafonu açan müştekinin annesi Havva Karateke’ye ‘‘oğlun borcunu ödesin, onu bu eve sokmam, yaşatmam’ dedikten sonra olay yerinden uzaklaştığı olayda; sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsil amacı ile tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Yağma suçunun basit halinin 5237 sayılı TCK’nun 148.maddesinde; nitelikli halinin aynı Yasanın 149.maddesinde; daha az cezayı gerektiren halinin ise aynı Kanunun 150.maddesinde düzenlediği, TCK’nun 43/3.maddesine göre de, yağma suçunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının açıkça belirlenmesi karşısında; sanıkların her iki müştekiye yönelik eyleminden dolayı ayrı ayrı uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, zincirleme suç hükümlerine yer verilmesi suretiyle uygulama yapılması,

a)Yağma suçunun basit halinin 5237 sayılı TCK’nun 148.maddesinde; nitelikli halinin aynı Yasanın 149.maddesinde; daha az cezayı gerektiren halinin ise aynı Kanunun 150.maddesinde düzenlediği, TCK’nun 43/3.maddesine göre de, yağma suçunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının açıkça belirlenmesi karşısında; sanıkların her iki müştekiye yönelik eyleminden dolayı ayrı ayrı uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, zincirleme suç hükümlerine yer verilmesi suretiyle uygulama yapılması,

b)Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde "eşit tahsiline" biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış haklarının CMUK 326.maddesi gereğince korunmasına, 20.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4448, Karar No: 2023/1410, Tarih: 13.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4448 E.  ,  2023/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1995/552 E., 1996/710 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tahdide davayı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, İlk derece Mahkemesince 01.02.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik ilk Derece Mahkemesinin 01.02.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı asıl ...'a 31.03.1997 tarihinde yapılan ilan ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 31. maddesi gereği 07.04.1997 tarihinde tebliğ edilmiş sayılmış; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra davalı asıl ...'ın mirasçılar vekili tarafından 01.02.2021 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 01.02.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3378, Karar No: 2024/752, Tarih: 23.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3378 E.  ,  2024/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/535 E., 2023/164 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

SUÇ TARİHLERİ: 31.12.2012, 22.06.2014

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2014/872 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 kez 3 yıl 1 ay 15 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, defter kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2014/872 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli ve 2021/2370 Esas, 2022/9626 Karar sayılı kararı ile 7394 sayılı Kanun'un uygulanması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2022/535 Esas, 2023/164 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, defter kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, her iki suç yönünden yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğu, sahte fatura düzenleme suçu yönünden, lehe olan 7394 sayılı Kanun'a göre, birden fazla takvim yılı için zincirleme suç hükümleri ile etkin pişmanlık hükümleri uygulanmayarak sanık hakkında fazla ceza tayini nedenleriyle bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, usul ve yasaya aykırı kararların bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Vergi mükellefi olan sanığın 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve belirtilen yıllara ait yasal defter ve belgelerini ibraz etmesi için usulüne uygun tebligata rağmen süresinde ibraz etmediği iddialarıyla kamu davaları açılmıştır.

2.Sanık savunmasında; atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3. 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik nedeniyle yapılan bozma sonrası Vergi Dairesi Başkanlığından kamu zararı sorulmuş; sanığa etkin pişmanlıktan yararlanması için meşruhatlı davetiye tebliğ edilmiş ve sanık tarafından ödeme yapılmadığı anlaşılmıştır.

4.Vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında; ... Basım Yayın Yapı Rek. Tan.Yaz.Org. Tic. Ltd. Şti.nin, hisse devrinin gerçekleştiği 24.06.2009 tarihinden itibaren ticari faaliyetinin olmadığı, şirketin iş yeri olarak bildirdiği adreste faaliyet yürütmediği, depo, şube ve ardiyesinin olmadığı, şirketin vergi dairesine olan mükellefiyet ödevlerini yerine getirmediği, şirkete ait Ba-Bs Analiz formlarındaki tutarların birbirini tutmadığı, alış yaptığını bildirdiği mükelleflerin tamamına yakınının “sahte fatura düzenleyicisi” olduklarının vergi tekniği raporları ile tespit edildiği, şirket müdürünün ortaklığının bulunduğu 2 adet şirketin de sahte fatura düzenleyicisi olduğu yönünde vergi tekniği raporlarının bulunduğu, sanığın şirketi devraldığı tarihten itibaren gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı bu tarihten itibaren düzenlenen tüm faturaların sahte olduğu; 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarına ait defter ve belgelerini ibraz etmesi için hazırlanan defter ve belge isteme yazısının mükellefiyet kaydının 30.04.2014 tarihinde re'sen terk ettirilmesi nedeniyle, sanığın ikametgah adresinde aynı konutta birlikte oturan kardeşine 06.06.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak yasal süre içinde defter ve belgelerin ibraz edilmediği belirtilmiştir.

5. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan kanıtlar olan iddia, savunma, 21.11.2014 ve 03.05.2016 tarihli bilirkişi raporları, Başkent Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının vergi raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, sanığın 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında kullanmış olduğu vergilemeye ilişkin yasal defter ve belgeleri 2014 takvim yılında kendisinden istenilmiş olmasına rağmen herhangi bir mucbir sebep belirtilmeksizin yasal süresi içerisinde incelemeye ibraz etmeyerek gizlediği, eyleminin 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesinde yazılı suç tipini oluşturduğu; sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında 2009 yılında 458.780,00 TL tutarında 19 adet, 2010 yılında 152.156,00 TL tutarında toplam 14 adet, 2011 yılında 321.341,00 TL tutarında toplam 11 adet ve 2012 yılında 75.413,00 TL tutarında toplam 3 adet sahte sahte fatura düzenlediği, birden fazla takvim yılı için zincirleme suç hükmünün uygulanması olanaklı hale geldiğinden, lehine olan haliyle 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesinde yazılı suç tipini oluşturduğu sonuç ve vicdani kanaatine varılarak temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuş, ayrıca sanığa 7394 sayılı kanun kapsamında etkin pişmanlık hükmünden faydalanması için tebligat yapıldığı, sanığın kovuşturma aşamasında hüküm kuruluncaya kadar ödeme yapmadığı anlaşıldığından 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi ile eklenen etkin pişmanlık hükmü gereğince indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

1.Gerekçeli kararın Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olduğu, Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre Mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dava dosyasındaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin gerekçeye yansıtıldığı, bu itibarla Mahkeme kararının kanunî gerekçenin özelliklerini taşıdığı anlaşılmakla, her iki suç yönünden Tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2.Mahkemece, sanığa 7394 sayılı Kanun kapsamında etkin pişmanlıktan faydalanabilmesi amacıyla hüküm tarihine kadar vergi ve cezaların ödenmesi için meşruhatlı davetiye tebliğ edildiği, ancak sanık tarafından ödeme yapılmadığı, ayrıca lehe olan 7394 sayılı Kanun kapsamında sanığın 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarındaki tüm eylemleri zincirleme tek suç olarak değerlendirilerek, zincirleme sahte fatura düzenleme suçundan tek hüküm kurulduğu anlaşılmakla, Tebliğnamedeki bozma görüşüne sahte fatura düzenleme suçu yönünden iştirak edilmemiştir.

B. Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Tüm dosya kapsamı itibarıyla, mahkemenin suçun sübutuna ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Tüm dosya kapsamı itibarıyla, mahkemenin suçun sübutuna ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyize konu kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Defter, kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2022/535 Esas, 2023/164 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Defter, kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle, ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2022/535 Esas, 2023/164 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20900, Karar No: 2013/15990, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20900 E.  ,  2013/15990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/2 ve 52. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, netice adli para cezasının taksitlendirilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2009 tarihli ve 2008/262 esas, 2009/4 sayılı karar aleyhine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/07/2013 gün ve 2009/189506 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosyanın incelenmesinde;

Sanığın, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını bitirmemiş bulunmasına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrası gereğince hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuğun 24/01/1996 doğumlu olup suç tarihi olan 15/06/2008 tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamaması ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4 maddesi hükmü karşısında, hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2009 gün ve 2008/262 esas, 2009/4 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4 fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre hükümde, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” paragrafının çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 28.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1802, Karar No: 2012/14586, Tarih: 05.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/1802 E.  ,  2012/14586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hırsızlık, mala zarar verme

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... ... hakkında; Beraat

2- Sanıklar ..., ..., ... ... hakkında;

a) TCK'nın 152/1-a, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

b) TCK'nın 141/1, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : 1- Katılan vekili, 2- Sanıklar ... ..., ..., ... ve müdafileri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

a) Sanık ...'in hırsızlık ve mala zarar verme kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanıklar ... ve ...'ın ...'i aracı kılmak suretiyle katılan ...'ya ait bahçede bulunan 20 adet zeytin ağacını söktükten sonra müdafileri aracılığıyla Sulh Hukuk Mahkemesine tevdii mahalli tayini için dava açtıkları ve belirlenen zararı tazmin edip dava konusu ağaçları odun haline getirdikten sonra sattırmaktan ibaret eylemlerinde hırsızlık suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

c- Sanıklar ... ve ...'ın bilirkişilerce belirlenen zararın olay tarihinden sonra Sulh Hukuk Mahkemesince belirlenen tevdii mahalline depo ettirildiği, sanıklar müdafii ile katılan vekilinin beyanlarından anlaşılmakla, katılana ait zeytin ağaçlarının bulunduğu taşınmazın bedelinin zarar miktarı belirlenirken hesaba katılamayacağı da gözetilerek, zararın ne zaman karşılandığı hususu araştırılıp sonucuna göre sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan tayin olunan cezanın TCK'nın 168. maddesinin hangi fıkrasının uygulanacağı tesbit edilmeden ve katılanın zararının giderilmediğinden bahisle sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermek suretiyle eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, tüm sanıklar hakkında onama ve bozmada oybirliği, sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden bozma gerekçesinde oyçokluğuyla , 05.12.2012 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY: