muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/98, Karar No: 2024/473, Tarih: 05.02.2024

Yukarıda yapılacak araştırma sonucu taşınmazın öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği takdirde, bu kez taşınmazın 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi koşullarını taşıyıp taşımadığının araştırılması gerektiğinden, çekişmeli parselin 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirip yitirmediği ve dolayısıyla 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi kapsamında olup olmadığının tespiti için, 31.12.1981 tarihi öncesi itibariyle en yakın tarihli hava fotoğrafı veya fotoğrafları dosya arasına getirtilerek, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye incelettirilmeli, yine orman mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişilerden çekişmeli taşınmazın 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak yitirip yitirmediği, ormancılık faaliyetleri ve ekonomisi yönünden orman olarak bırakılmasında yarar olup olmadığı, taşınmazın üzerinden insan elinin çekilmesi ve olduğu gibi bırakılması halinde yeniden orman haline dönüşüp dönüşmeyeceği, hangi doğal olaylar ve eylemler sonucu bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybedip kaybetmediği hususlarını içeren, orman niteliği kaybolmuş ise, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsü, ağaçların sayısı ve yaşlarını da belirten rapor alınmalı, böylece, çekişmeli taşınmazın nitelik yitirip yitirmediği bilimsel metodlarla kesin olarak saptanmalı ve daha önce davaya dahil edilen Tarım ve Orman Bakanlığının davada taraf sıfatı kalmadığı da gözetilerek, ulaşılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

İlk Derece Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin, yöntemince taraf teşkili sağlanmadan, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi usûl ve kanuna uygun bulunmadığından hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davacı ... İdaresi vekili, asli müdahil ... ve dahili davacı Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

İstek halinde peşin harcın temyiz eden asli müdahile iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11845, Karar No: 2011/1473, Tarih: 16.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11845 E.  ,  2011/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan Mina Palavurcuk tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, İ.K.K.’nun 121.maddesi uyarınca alacaklı tarafından açılan üç adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece taşınmazların satılarak ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İ.İ.K.nun 121.maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir. İcra hakiminden yetki belgesi almadan doğrudan doğruya veya yetkisi olmayan İcra Müdürünün verdiği yetki belgesine dayanılarak dava açılması halinde dava hemen reddedilmeyip, icra hakiminden yetki belgesi almak üzere önel verilmelidir.

Bu şekilde açılacak davada borçlu ortak dahil tüm ortakların davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Borçlu ortağın alacaklısı tarafından açılan davada birden fazla taşınmaz dava konusu edilmiş ise icra takibine konu borç miktarına göre dava tarihi itibariyle taşınmazlardan borçlu ortağın payına düşecek değerin tespit edilerek borca yetecek miktarda taşınmazın ortaklığının giderilmesine karar verilmesi, fazlaya ilişkin istemin reddedilmesi gerekir.

Olayımızda; davacı icra müdürlüğünden aldığı yetki belgesine dayanmıştır. 14.4.1943 gün ve 15/48 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre yetki belgesinin İcra Mahkemesinden alınması zorunludur. İcra Memurunun böyle bir yetki belgesi verme yetkisi yoktur. İcra mahkemesinden yetki belgesi alınmadan doğrudan doğruya veya İcra Memurunun verdiği belgeye dayanılarak dava açılması doğru olmayıp mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda alacaklı vekiline süre verilerek icra mahkemesinden alacağı yetki belgesinin dosyaya ibrazından sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25039, Karar No: 2014/10614, Tarih: 03.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/25039 E.  ,  2014/10614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı ve nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli ... Sulh Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2011 tarihli ve 2011/749-510 sayılı kararını müteakip, ... Sulh Ceza Mahkemesince verilen 23/11/2012 tarihli ve 2012/480-1098 sayılı görevsizlik kararı üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen, ... Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 28/03/2013 tarihli ve 2013/259 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2013 gün ve 218116 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçuna ilişkin olarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4 maddesinde “1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasının” düzenlenmiş olması karşısında, bu suçtan yargılama yapma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Basit cinsel saldırı ve nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından sanık ... hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2011 tarihli iddianamesiyle, ... Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucu verilen 08.12.2011 tarihli kararla, sanığın eyleminin cinsel taciz ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını oluşturduğu gerekçesiyle, TCK’nın 105 ve 116/1-4. maddeleri gereğince yargılamanın yapılması için Sulh Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verildiği, ... Sulh Ceza Mahkemesi ise 23.11.2012 tarihli kararı ile, geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçunun TCK’nın 116/4. maddesinde tanımlanan ve asliye ceza mahkemesinin görev alanına giren bir suç olduğu gerekçesiyle, karşı görevsizlik vererek olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosyayı Ağır Ceza Mahkemesine gönderdiği, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2013 tarihli kararı ile Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması üzerine, kesin olan bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Cinsel Taciz ve nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından açılan kamu davasında, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesine dair, ortak görevli mahkeme tarafından verilen kesin nitelikteki kararın, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Cinsel Taciz ve nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından açılan kamu davasında, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesine dair, ortak görevli mahkeme tarafından verilen kesin nitelikteki kararın, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Anayasamızın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz." 142. maddesinde " Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir." hükümlerine yer verilmiş,

5271 sayılı CMK’nın göreve ilişkin 3/1 maddesinde, "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." 4/1. maddesinde, "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6 ncı madde hükmü saklıdır." 5/1. maddesinde, "İddianamenin kabulünden sonra; işin, davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir." hükümleri düzenlenmiştir.

5320 sayılı CMK’nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 307/1 maddesinde, "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur." Anılan Yasanın 308. maddesinde, "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır……4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmağa kendini görevli veya yetkili görmesi …." hükümleri yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanık ... hakkında, geceleyin çırılçıplak bir vaziyette müştekiler ... ve ...’nin birlikte kaldığı odanın kapısını açmak için bir kaç kez zorladığı, açamayınca kendi odasına gittiği için, basit cinsel saldırı ve nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlalden dava açılmıştır.

Her iki mahkeme görevsizlik kararlarında sanığın eylemlerini, cinsel taciz ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal olarak değerlendirmiştir.

TCK’nın “Cinsel taciz” başlıklı 105. maddesinde, “(1) Bir kimseyi cinsel amaçlı olarak taciz eden kişi hakkında, mağdurun şikâyeti üzerine, üç aydan iki yıla kadar hapis cezasına veya adlî para cezasına hükmolunur.” hükmüne yer verilmiş, nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal suçu ise 116/4. maddede, “Fiilin, cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle ya da gece vakti işlenmesi hâlinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde düzenlenmiştir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un, “ Sulh Ceza Mahkemesinin Görevi” başlıklı 10. maddesinde, “Kanunların ayrıca görevli kıldığı hâller saklı kalmak üzere, iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezaları ve bunlara bağlı adli para cezaları ile bağımsız olarak hükmedilecek adli para cezalarına ve güvenlik tedbirlerine ilişkin hükümlerin uygulanması, sulh ceza mahkemelerinin görevi içindedir.” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen yasal düzenlemeler çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, sanığın işlediği iddia olunan geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçunun üst sınırının 3 yıl olması, sulh ceza mahkemesinin ise iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezalarına bakmakla görevli olması karşısında, davaya bakma görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin, sulh ceza mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2013 tarihli ve 2013/259 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı yasa maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4689, Karar No: 2018/7257, Tarih: 25.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4689 E.  ,  2018/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : 2009 ve 2010 takvim yıllarında işlenen suç hakkında mahkumiyet

2011 takvim yılında işlenen suç hakkında beraat

A-Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B-Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanığın ÇKS sistemine dahil bazı çiftçilere destekleme priminden faydalanmalarını sağlamak için komisyon karşılığı sahte müstahsil makbuzu sattığı iddia edilen somut olayda; suç tarihinde 60 m2 büyüklüğünde bir dükkanda deposu bulunmadan, işçi çalıştırmadan 3 gün içinde toplam 50.443,60 TL tutarında zirai ürün alabilmesinin ve bunları saklayabilmesinin mümkün olmadığı; sanığın üzerine kayıtlı araç bulunmadığı gibi araç kiraladığına ilişkin belge de ibraz edemediği; dosya arasına alınan suça konu müstahsil makbuzlarına göre 2011 yılında sanığa zirai ürün sattığı belirtilen kişilerden Saime Özen ile ...'ın gelir uzmanına verdikleri ifadelerinde açıkça sanığı tanımadıklarını, ona mahsul satmadıklarını beyan etmeleri, mahkeme huzurunda inkar etse de ...'ın sanığa 550 TL para verip karşılığında müstahsil makbuzu aldığını ifade etmesi karşısında; sanığın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 maddesi ve fıkrası uyarınca mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17435, Karar No: 2023/5853, Tarih: 21.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17435 E.  ,  2023/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1049 E., 2021/1682 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun eleştirili esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2021/58 Esas, 2021/109 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/1049 Esas, 2021/1682 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirili esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Arama kararında belirtilen adres ile arama yapılan adresin farklı olması ve aramada iki hazirun bulundurulmaması sebebiyle arama kararı ve işleminin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Arama kararında belirtilen adres ile arama yapılan adresin farklı olması ve aramada iki hazirun bulundurulmaması sebebiyle arama kararı ve işleminin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

...adresinde ikamet eden sanığın uyuşturucu madde sattığına dair ihbar üzerine, ikametin fiziki takibe elverişli olmaması sebebiyle, Mahkemeden belirtilen adrese ilişkin alınan adli arama kararıyla, arama kararında yazan sokak ismi farklı olan sanığa ait adreste sanığın bulunmadığı sırada kapısı kırılarak yapılan aramada; salonda sehpa çekmecesinde poşet içinde net 170 gram eroin ile aynı odada streç film ele geçirildiği, akabinde sanığın gelmesi beklendiği ve ikamete giriş yapan sanığın montunun cebinde 4 gram sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde ile 2.865,00 TL para ele geçirildiği olayda; sanığın eyleminin ikametinde ele geçen ve

sanığın kendisine ait olduğuna dair mahkeme beyanı ve tutanak tanıklarının beyanları ile sanığa aidiyeti hususunda tereddüt bulunmayan eroinin kullanım sınırının üzerinde olması, sanığın üzerinde de sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde ele geçmesi, uyuşturucu madde çeşitliliği, uyuşturucu maddelerin miktarının fazla olması ve sanık hakkında ihbar olması dikkate alınarak sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği eleştirilip, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördünü fıkrası uygulanırken taksit aralığının belirtilmemiş olması nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

... 7. Sulh Ceza Hakimliği'nin 16.12.2020 tarih ve 2020/7554 D.İş sayılı arama kararında; sanığın ikamet ettiği adresteki sokak ismi "3092" yerine "3902" olarak yazılmışsa da, sanığın duruşmada ikametin ve maddelerin kendisine ait olduğuna dair kabulü ile sanığın apartmana girerken yakalanması birlikte değerlendirildiğinde bu husus yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna ve arama kararı ile arama işleminde bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna ve arama kararı ile arama işleminde bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/1049 Esas, 2021/1682 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1463, Karar No: 2013/32730, Tarih: 26.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1463 E.  ,  2013/32730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ağaç kestiğine dair orman idaresine yapılan ihbar üzerine soruşturma başlatıldığına göre, mümkün ise ihbarcının kimliği tespit edilerek beyanına başvurulması, ayrıca dava konusu yerdeki ağaçların kim tarafından kesildiğini bilebilecek durumda olan köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, köy bekçisi ve komşu parsel sahiplerinin bilgi sahibi olarak beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...