muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2296, Karar No: 2024/9253, Tarih: 27.11.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 19 ncu maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen muhtesata ait hükümler, meralarda uygulanamayacağını ve özel mülkiyete konu olamayacağından, mera üzerinde oluşturulan muhtesatın ve muhtesatı meydana getiren kimsenin, mera tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmesi ve ek fıkradaki sahipsiz yer kapsamına dahil etmenin mümkün olmadığını, dava konusu zeytin ağaçlarının Aydın ili, Yenipazar ilçesi, Donduran mahallesinde bulunan 4126 parsel sayılı taşınmaz üzerinde olduğu, anılan taşınmazın mera vasfı ile kayıtlı olduğu ve mera sınırları içinde kaldığı anlaşılmıştır. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 19 ncu maddesine 5177 sayılı Kanun ile eklenen ek fıkrada açıkça ayrık tutulduğu, anılan hükümde sayılan ve farklı bir hukuki statüsü bulunan “sahipsiz yer” kavramının meraları kapsamadığı, dolayısıyla meralar üzerinde, Kanunun tarif ettiği biçimde muhdesat oluşturulması ve bedelinin ödenmesi olanağının bulunmadığı, bu suretle özel mülkiyete konu olamayacak yerdeki muhdesata hukuki değer verilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi yerinde görülmediğinden davalı ... Müdürlüğünün istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... dahili davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; muhtesat bedelinin davacıya ödenmesi gerektiğini, 2942 sayılı Kanun'un 19 ncu maddesinin son fıkrası, gerek kanunun gerekçesi, gerekse 4721 sayı Türk Medeni Kanunu'nun 729 ve 722 nci maddelerine göre her ne olursa olsun muhdesat bedelinin zilyedine ödenmesi gerektiğini, mera vasfındaki Hazine arazisini başka bir anlam içine sokarak hak ve özgürlükleri kısıtlayacak şekilde daraltıcı yorum yapılmasının kanuna aykırı olduğunu Anayasal güvence altına alınan mülkiyet hakkını ihlal ettiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülkiyeti Hazineye ait taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılması nedeniyle üzerinde bulunan davacıya ait muhdesat bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülkiyeti Hazineye ait taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılması nedeniyle üzerinde bulunan davacıya ait muhdesat bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğu ve kamu orta malı olan meraların 2942 sayılı Kanun’un 19 uncu maddesi kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmadığı gözetilerek, muhtesat bedelinin tazmini isteminin reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ... dahili davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1871, Karar No: 2016/2326, Tarih: 03.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1871 E.  ,  2016/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2015 tarihli ve 2015/144 esas, 2015/344 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 03/04/2015 tarihli ve 2015/77-28 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 08/04/2015 tarihli ve 2015/183 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 09/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13651-2015-25902/81470 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 08/04/2015 tarihli ve 2015/183 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8253, Karar No: 2019/6287, Tarih: 16.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8253 E.  ,  2019/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında- TCK'nın 85/1, 62, 51/1- 3-6.maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, sanıklar ... ve ...’in beraatine ilişkin hükümler, sanıklar ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... 'in beraatine ilişkin hükme vekalet ücreti ile sınırlı olmak üzere sanık müdafiince yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafinin yüzüne karşı 12.01.2016 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 25.02.2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE;

2- Sanıklar ... ve ...'ın beraatine, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

14.06.2013 günü saat 23.20 sıralarında 189 promil alkollü olduğu tespit edilen ölen sürücü ...’in idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri içinde, 15 metre genişliğinde, aydınlatması olan, iki yönlü, düz, eğimsiz, kuru, asfalt kaplama yolda Çay Yolu Park Caddesini takiben Yaşamkent istikametine seyir halinde iken Günışığı Safir Sitesi önüne yaklaştığı sırada, yol ortasında yola paralel olarak 40x20 metre uzunluğunda dolgusu yapılmış çukurun başlangıcında 40x100 cm boyunda 10 cm derinliğindeki çukuru görmesine müteakiben sağa manevra yapması neticesinde aracının direksiyon hakimiyetini kaybedip 25 metre savrulma izi ile yoldan çıkması ve toprak zeminde aracın taklalar atarak safir site bahçe duvarına çarpıp sırt üstü düşüp duruşa geçmesi ile sürücünün vefatı ile sonuçlanan olayla ilgili olarak, Aski Genel Müdürlüğü Su İnşaat Dairesi Başkanlığının Ankara Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Dairesi Başkanlığından aldığı izin uyarınca içme suyu hattı çalışması kapsamında yapı denetim şefi olan inşaat mühendisi sanık ... ve yapı denetim elemanları harita teknikeri ... ve inşaat teknikeri Cemalettin Arslan hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılamasında;

Aski Genel Müdürlüğü Su İnşaat Dairesi Başkanlığının 09.05.2013 tarihli yazısı ile Ankara Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Daire Başkanlığı Aykome Şube Müdürlüğünden içme suyu hattı çalışması kapsamında alt yapı tesisi açım ruhsatı için talepte bulunduğu, bu doğrultuda Aski’ye 29.05.2013- 29.06.2013 tarihleri arasında çalışma ruhsatının verildiği, ancak Aski’nin ruhsat tarihinden önce çalışma yapıp çalışmayı 15.05.2013 tarihinde bitirdiği ve hendek dolgusunu yapıp, 07.06.2013 tarihli yazısı ile kazı alanının tamiratı için Şube Müdürlüğüne yazı ile bildirimde bulunduğu, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı Fen İşleri Daire Başkanlığının 02.09.2013 tarihli yazısında “Aski Su İnşaat Dairesi Başkanlığı tarafından alınan ruhsat çerçevesinde yapılan kazı çalışmalarında gerekli tedbirlerin alınması, dolgu ve sıkıştırma yapılarak çalışma alanının üst kaplamaya (asfalt) hazır hale getirilmesi, ruhsat sahibi olan Su İnşaat Dairesi Başkanlığı' nın sorumluluğunda olup, söz konusu içme suyu çalışmasının kontrol ve denetimi, ASKİ Genel Müdürlüğü Su İnşaat Dairesi Başkanlığı kontrol teşkilatı tarafından yürütülmektedir. AYKOME Şube Müdürlüğümüze müracaatı yapılan söz konusu çalışma için, AYKOME Şube Müdürlüğümüz tarafından ruhsat verilmiş, ruhsat verilmesinden sonra yolun bakım ve onarımından sorumlu olan Yol ve Asfalt Şube Müdürlüğümüze kazılan yerin tamiratının yapılması için gerekli bildirim yapılarak söz konusu çalışma ile ilgili işlemlerin tamamlandığı görülmüştür. Diğer taraftan, konu ile ilgili olarak kayıtlarımızda yapılan tetkik neticesinde belirtilen tarihte Sinan Yılmaz bölge sorumlusu olup, Yenimahalle İlçesine bağlı Çayyolu Semti Park Caddesi imar durumuna göre 20 metre genişliğinde ve 5216 sayılı yasa gereği yolun yapım, bakım ve onarımı Büyükşehir Belediye Başkanlığı sorumluğundadır. Yenimahalle İlçesi Çayyolu Semti Park Caddesi çevresi imar durumuna göre yapılaşmanın hızla devam etmesi nedeni ile altyapı kuruluşlarından ASKİ Genel Müdürlüğü, Başkent Doğalgaz A.Ş. Genel Müdürlüğü, Türk Telekom A.Ş. Genel Müdürlüğü, TELEKOM İletişim Hizmetleri A.Ş., TÜRKSAT İletişim İl Müdürlüğü ve BEDAŞ Genel Müdürlüğünün bu bölgede altyapı çalışmalarının hızla devam ettiği, Daire Başkanlığımız AYKOME Şube Müdürlüğü tarafından 07.06.2013 tarihli ve 3279 sayı ile Şube Müdürlüğümüze intikal eden yazının 11. ekinde belirtildiği üzere, ASKİ Su İnşaat Dairesi Başkanlığı Yenimahalle İlçesi Çayyolu 60680 ada önünde içme suyu şebeke inşaatı için 29.05.2013 - 29.06.2013 tarihleri arasında çalışma yapması için Alt yapı tesisi açım ruhsatı verildiği bildirilmiştir. Bahse konu kaza mahalli ile AYKOME Şube Müdürlüğü kazı ruhsatı verilen yerin aynı nokta olduğu yapılan arazi çalışmalarımız neticesinde tespit edilmiş olup, ayrıca ruhsat tarihleri arasında trafik müsadesi ve emniyet tedbirleri ile ilgili sorumluluğun Aski Su İnşaat Dairesi Başkanlığına ait olduğu ve iş bitimi 29.06

.05.2013 - 29.06.2013 tarihleri arasında çalışma yapması için Alt yapı tesisi açım ruhsatı verildiği bildirilmiştir. Bahse konu kaza mahalli ile AYKOME Şube Müdürlüğü kazı ruhsatı verilen yerin aynı nokta olduğu yapılan arazi çalışmalarımız neticesinde tespit edilmiş olup, ayrıca ruhsat tarihleri arasında trafik müsadesi ve emniyet tedbirleri ile ilgili sorumluluğun Aski Su İnşaat Dairesi Başkanlığına ait olduğu ve iş bitimi 29.06.2013 tarihinden sonra yoldaki gerekli çalışma Yol ve Asfalt Şube Müdürlüğümüze ait olduğundan bahse konu kaza ile ilgili Daire Başkanlığımızın herhangi bir kusurunun bulunmadığı" bildirilmiş, ayrıca Fen İşleri Daire Başkanlığı Yol Ve Asfalt Şube Müdürlüğü mahkemeye hitaben yazmış olduğu müzekkerede, yol çökmesinin alt yapı kazısı yapan kuruluşun kazıdan sonra nitelikli dolgu malzemesi kullanmayıp, vibrasyonlu kompaktörle kademeli sulama ve sıkıştırma yapmamasından kaynaklanmış olduğunu, kazı alanlarında yapılan asfalt yamalarının çökmesinin bu sebepten meydana geldiği belirtilmiştir.

Aski Genel Müdürlüğü Su İnşaat Dairesi Başkanlığının Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesine yazdığı 21.10.2015 tarihli müzekkerede; Söz konusu işte içme suyu borusu döşenmesi için açılan kanala işin sözleşmesi doğrultusunda içme suyu borusu üzerine önce 0-3 mm kırmataş tozu ile gömlekleme yapılıp, hendeğin geri kalan kısmı da 0-63 mm kırmataş doldurularak kanal dolgusu yapılmış olup, akabinde yol trafiğe açılmıştır. Asfalt malzeme ile dolgu yapılması idaremizin görev sahasında ve sorumluluğunda bulunmamakta olup, bu konu ile ilgili herhangi bir kurum tarafında İdaremize verilmiş asfalt malzemesi de bulunmamaktadır." denilmiştir.

Dosyada mevcut, alt yapı tesisi açım ruhsatının 29.05.2013 – 29.06.2013 tarihlerini kapsadığı, özel şartlar bölümünde kazıdan sonra dolguda stabilize kullanılacağının belirtildiği, yapılacak işin fenni mesulü olarak “İncekaya İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited şirketi sorumlusu ...’in belirtildiği görülmektedir.

Olaya ilişkin olarak kusur dağılımı yapılırken;

Kaza Tespit Tutanağında; ölenin asli, yolun bakımından sorumlu kuruluşun ise tali kusurlu olduğunun belirtildiği,

27.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda Aski Genel Müdürlüğü Su İnşaat Daire Başkanlığı görevlilerinin ASLİ derecede kusurlu oldukları, maktul sürücü ...'in TALİ derecede kusurlu olduğunun belirtildiği,

04.12.2014 tarihli iş güvenliği uzmanları tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda, maktul sürücü ...'in ASLİ kusurlu olduğu, sanık ... yapı denetim şefi olarak boru döşemesi yapılmış henüz tamamlanmamış yolu trafiğe açılmadan önce kontrolünü yapmadan, yaptırmadan, ayrıca çalışma yerine sesli ve uyarı levhaları koydurmadan buradaki güvenliği sürücülerin insiyatifine terk ederek, yolu trafiğe açtırmasından dolayı kazanın meydana gelmesinde TALİ kusurlu olduğu, diğer sanıklar ... ile ...'ın ise idari sorumlulukları bulunmadığından kusursuz olduklarının belirtildiği,

- Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 22.06.2015 tarihli raporunda ise; iddianamede Aski yapı denetim görevlileri olan ..., ... ve ... şüpheli olarak belirtilmişse de gerekli tedbir ve önlemleri almayan kişi veya kişiler hususunda takdir sayın mahkemenize bırakılarak rapor tanzim edilmiştir denilerek, mevcut bulgulara göre; ölen sürücünün asli kusurlu olduğu, ilgili kişi veya kişilerin kaplama içerisinde yola paralel olarak bulunan 40x20 metre uzunluğunda dolgusu yapılmış çukurun başlangıcında 40x100 cm boyunda 10 cm derinliğindeki çukur nedeniyle herhangi bir uyarıcı tedbir ve önlem almadıklarından meydana gelen kazada tali kusurlu olduklarının belirtildiği görülmüştür.

Sanıklar benzer mahiyetteki beyanlarında; kazanın meydana geldiği yerdeki çalışmaları 15.05.2013 tarihi itibariyle bitirdiklerini, kazaya etken olacak herhangi bir olumsuzluğun mevcut olmadığını, çalışma ruhsatı verilmeden aciliyet nedeni ile işe başladıklarını, kaldı ki kaza mahallinde ruhsatlı çalışan bir tek kendilerinin olduğunu, elektrik ve doğalgaz işlerinde izinsiz çalışmalar yapıldığını, ayrıca çalışma bittikten sonra usule uygun çalışıp kazdıkları yerleri fen ve sanat kurallarına göre dolgusunu yaptıklarını, asfaltlama işinin görevleri dışında olduğunu belirterek, suçlamayı kabul etmeyip, gerçek sorumluların bulunmasını talep etmişlerdir.

Mahkemece yeminli dinlenen tanıklar ise, olayın olduğu gün ve iki gün öncesi asfalt kazı çalışmasının yapıldığını, kazı yapılan alana yağmur suyunun dolduğunu, yetkilileri gerekli tedbiri almaları konusunda uyardıklarını, ancak uyarıların dikkate alınmadığını, hatta asfaltlama çalışması için Ankara Büyükşehir Belediyesinden veya Aski’den gelen olmayınca görevi olmamasına rağmen Çankaya Belediyesinden ricada bulunduklarını, asfaltın Çankaya Belediyesince yapıldığını beyan etmişlerdir.