muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6641, Karar No: 2023/1052, Tarih: 28.02.2023

3. Tanık G. A. sanık ...'in babası olduğunu ve telefonun bazen babası tarafından kullanıldığını beyan etmiştir.

4. Temyiz dışı sanıklar ... ve Nejdet Karaarslan soruşturma aşamasındaki beyanlarında çeki, ...'in yanında çalışan Vasfi isimli kişiden aldıklarını beyan etmiş iseler de, mahkemedeki sorgularında çekin bizzat sanık ... tarafından kendilerini verildiğini beyan etmişlerdir.

5. Sanık ... suçlamaları kabul etmemiş, çekin kendisi tarafından verilmediğini, çekteki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, tanık V. A. ve diğer sanıkların kendisine iftira attıklarını savunmuştur.

6. Tanık V. A. çekle kendisinin bir ilgisi olmadığını, sanık ...'in piyasadan sahte çekleri alarak sattığını duyduğunu beyan etmiştir.

7. Dosya arasında bulunan Kriminal raporlara göre, çekteki keşideci imzası ile ciranta yazı ve imzalarının burada adı geçen şirket yetkililerine ait olmadığı tespit edilmiş, keşideci imzasının sanık ...'in de eli ürünü olmadığı, ancak çekin ön yüzündeki yazıların sanık ...'in elinden çıktığı kanaatinin bildirildiği görülmüştür.

8. Mahkemece suça konu belge üzerinde yapılan incelemede, çekin aldatıcılık niteliğinin olduğunun tespit edildiği görülmüştür.

9. Mahkeme tarafından bilirkişi raporları, tanık ve sanık beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın savunmaları, temyiz dışı sanıkların ve tanıkların beyanları ile dosya kapsamında toplanan tüm delillere göre yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2015 tarihli ve 2012/2026 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1223, Karar No: 2015/3385, Tarih: 27.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1223 E.  ,  2015/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2014 tarih ve 2014/410529 sayılı yazısı ile;

Terör örgütü propagandası yapma, kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşe silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sırasında, davaya bakma görevinin 5235 sayılı Kanunun 12. maddesi gereğince Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine ilişkin Çocuk Mahkemesinin 15.05.2014 tarihli 2014/184 esas, 2014/528 sayılı kararına itirazın kabulü ile söz konusu görevsizlik kararının kaldırılmasına dair Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2014 tarihli ve 2014/436 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 6526 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 5235 sayılı Kanunun 12. maddesinde, ''Kanunların ayrıca görevli kıldığı haller saklı kalmak üzere, Türk Ceza Kanununda yer alan yağma (m.148), irtikap (m.250/1 ve 2), resmi belgede sahtecilik (m.204/2), nitelikli dolandırıcılık (m.158), hileli iflas (m.161) suçları, Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısmının Dört, Beş, Altı ve Yedinci bölümünde tanımlanan suçlar ( 318, 319, 324, 325 ve 332. maddeler hariç) ve 12.04.1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar ile ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve on yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçlarla ilgili dava ve işlere bakmakla ağır ceza mahkemeleri görevlidir. Anayasa Mahkemesi ve Yargıtayın yargılayacağı kişilere ilişkin hükümler, askeri mahkemelerin görevlerine ilişkin hükümler ile çocuklara özgü kovuşturma hükümleri saklıdır.'' 5395 sayılı Kanunun 26/2. maddesinde; ''Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar." ve anılan Kanunun geçici madde 1/3. maddesinde, "Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu kanun hükümlerine göre yapılır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmakla, itirazın reddi yerine Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 15.12.2014 gün ve 94660652-105-01-7592-2014-22433/74428 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.

I) Olay :

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 15.12.2014 gün ve 94660652-105-01-7592-2014-22433/74428 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.

I) Olay :

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında terör örgütü propagandası yapma, kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşe silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama suçlarından yapılan soruşturma sonucunda Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2014 tarih, 2014/11256 soruşturma, 2014/5717 esas ve 2014/353 iddianame numarası ile Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı, mahkemenin 15.05.2014 gün ve 2014/528 sayılı kararı ile ''6526 sayılı Kanunun 1. maddesi ile 3713 sayılı Kanuna eklenen geçici 14. maddesi ile Terörle Mücadele Kanununun 10. maddesi uyarınca görevlendirilen Ağır Ceza Mahkemelerinin kaldırılmış olması, aynı kanunun 2. maddesi ile 5235 sayılı Kanunun 12. maddesinde yapılan değişiklik sonucu 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davaların Ağır Ceza Mahkemelerinin görev alanında bırakılması dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında isnat edilen terör örgütü propagandası yapmak suçunun 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesi kapsamında düzenlenmiş olması gözetilerek bu suçun Ağır Ceza Mahkemesinin görev alanında kaldığı ve diğer suçların da bu suçla bağlantılı olduğu anlaşıldığından CMK. 4 ve 5 maddeleri uyarınca mahkememizin görevsizliğine'' karar verdiği, bu karara suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2014 gün ve 2014/436 D. iş sayılı kararı ile görevsizlik kararının, ''3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun kapsamına giren suçlar ağır ceza mahkemelerinin görevinde bırakılmış ise de 5235 sayılı Kanunun 12. maddesinin son cümlesinden de anlaşıldığı üzere çocuk kişilerin bu mahkemelerde yargılanamayacağı, suça sürüklenen çocukların üzerine atılı suçların öngördüğü ceza itibariyle çocuk mahkemelerinin görevli olduğu anlaşıldığından itirazın kabulü'' gerekçesiyle görevsizlik kararının kaldırıldığı anlaşılmıştır.

II ) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı :

5235 sayılı Kanun ile mahkemelerin görev ve yetkilerinin düzenlendiği, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu ile de suça sürüklenen çocuklar hakkında yapılacak yargılamada usul ve esaslar düzenlenmiş olup bu çerçevede söz konusu dosyada suça sürüklenen çocukların üzerine atılı terör örgütü propagandası yapma, 2911 sayılı Kanuna muhalefet etme ve kamu görevlisine direnme suçlarından dolayı yargılamasının çocuk mahkemelerinde mi yoksa ağır ceza mahkemelerinde mi hususuna ilişkindir.

III ) Hukuksal Değerlendirme :

6526 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 5235 sayılı Kanunun 12. maddesinde, ''Kanunların ayrıca görevli kıldığı haller saklı kalmak üzere, Türk Ceza Kanununda yer alan yağma (m.148), irtikap (m.250/1 ve 2), resmi belgede sahtecilik ./..

III ) Hukuksal Değerlendirme :

6526 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 5235 sayılı Kanunun 12. maddesinde, ''Kanunların ayrıca görevli kıldığı haller saklı kalmak üzere, Türk Ceza Kanununda yer alan yağma (m.148), irtikap (m.250/1 ve 2), resmi belgede sahtecilik ./..

(m.204/2), nitelikli dolandırıcılık (m.158), hileli iflas (m.161) suçları, Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısmının Dört, Beş, Altı ve Yedinci bölümünde tanımlanan suçlar (318, 319, 324, 325 ve 332. maddeler hariç) ve 12.04.1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar ile ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve on yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçlarla ilgili dava ve işlere bakmakla ağır ceza mahkemeleri görevlidir. Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay'ın yargılayacağı kişilere ilişkin hükümler, askeri mahkemelerin görevlerine ilişkin hükümler ile çocuklara özgü kovuşturma hükümleri saklıdır.'' 5395 sayılı Kanunun 26/2. maddesinde; ''Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar." ve anılan Kanunun geçici madde 1/3. maddesinde, "Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır." hükümleri yer almaktadır.

Çocuk Mahkemesince görevsizlik kararının gerekçesi 3713 sayılı Kanun kapsamındaki suçların görev yerinin ağır ceza mahkemelerine ait olduğuna ilişkindir. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazı üzerine itirazı inceleyen Ağır Ceza Mahkemesince de suça sürüklenen çocuğun yargılamasının çocuk mahkemelerinde yapılması gerektiği yönündedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, PKK/KCK terör örgütünün Fıratnews isimli internet sitesi ile örgüt yandaşlarına eylem çağrısı yapması üzerine 15.02.2014 günü Şakirpaşa Mahallesi, Şakirpaşa Caddesi üzerinde 70-80 kişilik grubun toplanıp yol üzerinde barikat kurduğu, olay yerine intikal eden TEM Şube ve Çevik Kuvvet Şube Müdürlükleri görevlilerine karşı taşlı, molotof kokteyli ve havai fişekli saldırılarda bulundukları, ''Biji serok Apo, Öcalan, Pkk halktır, halk burada'' şeklinde slogan attıkları, kolluk birimlerinin sorumlu amiri tarafından megafonla dağılmaları ikazına rağmen grubun dağılmadığı, eyleme son vermek amacıyla zırhlı araçlarla gösterici gruba müdahale edildiği, grup içinde yer alan şahısların ara sokaklara kaçtığı, bir kısmının yakalandığı, görüntü kayıtları ile kimlik kayıtlarının tespit edildiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın belirtilen eyleme katıldığı ve kovalamaca sonucu yakalandığı olay ile ilgili olarak suça sürüklenen çocuk hakkında iddianame tanzimi ile dava açılmıştır.

6526 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 5235 sayılı Kanunun 12. maddesinde, ''Kanunların ayrıca görevli kıldığı haller saklı kalmak üzere, Türk Ceza Kanununda yer alan yağma (m.148), irtikap (m.250/1 ve 2), resmi belgede sahtecilik (m.204/2), nitelikli dolandırıcılık (m.158), hileli iflas (m.161) suçları, Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısmının Dört, Beş, Altı ve Yedinci bölümünde tanımlanan suçlar ( 318, 319, 324, 325 ve 332. maddeler hariç) ve 12.04.1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar ile ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve on yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçlarla ilgili dava ve işlere bakmakla ağır ceza mahkemeleri görevlidir. Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay'ın yargılayacağı kişilere ilişkin hükümler, askeri mahkemelerin görevlerine ilişkin hükümler ile çocuklara özgü kovuşturma hükümleri saklıdır.'' 5395 sayılı Kanunun 26/2. maddesinde; ''Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar." ve anılan Kanunun geçici madde 1/3. maddesinde, "Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır." hususları değerlendirildiğinde kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

IV ) Sonuç ve karar :

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2014 tarihli 2014/436 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26670, Karar No: 2012/15136, Tarih: 28.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/26670 E.  ,  2012/15136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/274939

MAHKEMESİ : Yahyalı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2008

NUMARASI : 2008/63 (E) ve 2008/97 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine ve anlatımlarına göre, sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediği iddia edilen zaman diliminin 19:45 olması karşısında; olayın meydana geldiği zamanın gece vakti olup olmadığı araştırılıp gece vakti olayın meydana geldiğinin belirlenmesi halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 116/4.maddesinde düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturacağı ve bu suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden, açıklanan şekilde araştırma yapılmadan olayın gündüzleyin gerçekleştiğinin kabulü ile yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10266, Karar No: 2015/6484, Tarih: 26.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/10266 E.  ,  2015/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde sigortasız geçen çalışmaları nedeniyle uğradığı kayıpların tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27367, Karar No: 2015/7727, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27367 E.  ,  2015/7727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2014/42-2014/504

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2774, Karar No: 2012/5535, Tarih: 10.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2774 E.  ,  2012/5535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/11/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 296 parsel sayılı taşınmazın 13.350 m²'lik bölümünün tapusunun kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile iptal edildiğini, ancak kararın tapuya 25.02.2008 tarihinde tescil edildiğini, bu işlemden yeni haberdar olduklarını, tapusu iptal edilen kısımla ilgili ödeme yapılmadığını belirterek, tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın tapusunun iptali nedeniyle muhik tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı Hazine, B.Y.’nın 60. maddesi uyarınca 1 ve 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini tapunun yolsuz biçimde oluştuğunu, tapusu iptal edilen bölümün tescil dışı bırakıldığını, davacının bayiine (satıcısına) karşı dava açması gerektiğini, Hazineye husumet yöneltilemeyeceğini, kıyıların özel mülkiyete konu teşkil  etmediğini, Anayasanın 43, Tapu Kanununun 33, Kadastro Kanununun 16.maddelerine göre tapunun iptalinde kamu yararı bulunduğunu Hazineye kusur izafe edilemeyeceğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İddianın içeriğine ve ileriye sürülüş biçimine göre davada  mülkiyet hakkının yitirilmesi nedeniyle  bedel istendiği açıktır.

Bilindiği ve 28.11.1997 gün 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da ifade edildiği üzere kıyılar, doğal nitelikleri itibarıyla özel mülkiyete konu olamayacak yerlerdendir. Kıyılar, herhangi bir tahsis işlemine gerek olmaksızın doğrudan doğruya herkesin serbestçe yararlanmasına sunulmuş sahipsiz kamu mallarıdır.

Bunun sonucu olarak da, kıyıların zamanaşımı yolu ile kazanılması,  tapu sicili hükümlerine bağlı tutulması, haczedilmesi mümkün değildir. Kıyılar, bu özelliklerinden dolayı Anayasanın 43.maddesinde  ayrı bir bölümde düzenlenmiş ve bu düzenlemede yukarıda sayılan nitelikler vurgulanmıştır.

Bunun sonucu olarak da, kıyıların zamanaşımı yolu ile kazanılması,  tapu sicili hükümlerine bağlı tutulması, haczedilmesi mümkün değildir. Kıyılar, bu özelliklerinden dolayı Anayasanın 43.maddesinde  ayrı bir bölümde düzenlenmiş ve bu düzenlemede yukarıda sayılan nitelikler vurgulanmıştır.

Öte yandan, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla  iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır. (Anayasa md. 35/1 AİHS ek protokol 1-1) Türk Medeni Kanununun 683.maddesinde de  bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde  o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebileceği hüküm altına alınmıştır. Bütün bunların yanında mülkiyet hakkı kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir ya da tamamen kaldırılabilir. Ancak bu sınırlandırma ya da kaldırma  gerçekleştirilirken T.C. Anayasasının 90/5.maddesi ile iç hukukun üstünde sayılan AİHS hükümleri gereğince AİHM tarafından oluşturulan 30.05.2006 tarih ve 1262/02 sayılı kararda ifade edildiği üzere “…bir kişiyi mülkünden  yoksun bırakan bir önlemin…” “kamu yararına meşru bir amaç gütmesi gerektiği…”  bu  önlem  alınırken  “  başvurulan yollar  ve   gerçekleştirilmesi   amaçlanan hedef  arasında   makul  bir  denge olması  gerektiği...” kişinin “ ... kişisel  ve  haddinden  fazla   yük  taşıma  zorunda  kalması  halinde   gerekli  dengenin  kurulamayacağı  açıktır. Bir  başka  ifadeyle  kamu  yararı  ile  mülkiyet  hakkından  kısmen veya  tamamen  yoksun  bırakılan  kişinin  menfaati  arasında makul, kabul  edilebilir, hak ve  adalet  dengesini sağlayacak bir oranın   kurulması  asıldır.

Bu   arada  üzerinde durulması gereken   konulardan  biri  de;  çekişme  yaratılan tapu   kaydına  bağlanan ve böylece kişi  adına mülkiyet  hakkı oluşturulan kıyı  kapsamındaki  yere  ait tapunun  niteliğinin  belirlenmesidir.

Devlet tarafından  verilen  doğru esasa  ve geçerli  kayda  dayalı  iptali  sağlanan  mülkiyet hakkına değer  verileceği  kuşkusuzdur. Böyle  bir  yer  kıyı  kapsamında   kalmakla, özel mülkiyet kapsamından çıkarılarak  kamu  malı  niteliğini kazanmakla  birlikte, kişinin  ya  da  kişilerin  söz   konusu   tapuya   dayalı  hakkının  yukarda   ifade  edildiği  gibi hukuki  güvenlik ilkesinin  sonucu  olarak korunması  gerektiği muhakkaktır. Aksi   düşünce  tarzının, devletin, verdiği tapunun geçersizliğini  ileri  sürerek, hiçbir  karşılık ödemeksizin  iptalini   istemesi, zamanında geçerli bir şekilde ve kayda dayalı olarak oluşturulan mülkiyet hakkı ile  bağdaşmayacağı  gibi, kamu vicdanını yaralaması yanında hukuk devleti ilkesini de zedeleyen  bir  tutum oluşturacaktır.