muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16226, Karar No: 2016/20128, Tarih: 21.09.2016

Davalı teşekkülün ana statüsünün amaç ve faaliyet konuları başlıklı 6. maddesinde; asıl amaç ve faaliyetlerin üretim tesislerinde elektrik enerjisi üretmek olduğu ve ihtiyaçları doğrultusunda Kamu İhale Kanunu'na uygun şekilde ihale yolu ile hizmet alımı yaptıkları; ana statüleri uyarınca davalı teşekküle bağlı işyerlerinde ana hizmet veya üretim faaliyeti ile doğrudan ilgili hizmet alımları ... Satın alma Ve İhale Yönetmeliği hükümlerine göre, üretimle doğrudan ilgili olmayan hizmet alımlarının ise Kamu İhale Kanunu ve ilgili mevzuata göre yapıldığı, bu kapsamda olmak üzere genel temizlik, yemek hazırlama ve dağıtım lokal işletmeciliği ve özel güvenlik hizmetlerinin kamu ihale mevzuatına göre ihale edildiği, teknik hizmet alımlarının ise belirtilen limitleri aşmadığı sürece satın alma ve ihale mevzuatına göre yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle faaliyet alanı elektrik enerjisi üretimine yönelik davalı şirketin hizmet alım ihaleleri gerek 4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun gerekse 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilmelidir. Ancak 4628 sayılı Kanun'un 15. maddesi uyarınca bir işin veya hizmetin alt işverene verilmesi, muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez.

Davalı 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine 5538 sayılı Kanunla eklenen 8 ve 9. fıkralar uyarınca asıl işi verebilme imkanına sahip ise de anılan fıkralar maddenin 6 ve 7. fıkralarında belirtilen sınırlamaları kaldırmamaktadır. Zira davalı 4857 sayılı Kanun'un istisnalara ilişkin 4. maddesi kapsamında olmayıp, Kanunun 1. maddesinde de belirtildiği üzere İş Kanunu 4. maddesinde yer alan istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine ve işçilerine faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır. Buna göre İş Kanununda yer alan alt işverenlik ilişkilerini sınırlandıran ve muvazaa yaptırımına bağlayan 2. maddesi hükmü ... ile alt işverenler arasında kurulan ilişkilere de uygulanacaktır. 4857 sayılı Kanunda yer alan alt işverenliğe ilişkin düzenlemeler, alt işverenlik ilişkilerini kamu işverenleri veya özel sektör işverenleri ile kurulanlar şeklinde bir ayrım yapmaya da imkan vermediği gibi Kanunun 2. maddesinin 8 ve 9. fıkralarının Anayasa’ya aykırılık iddiası, tamamlayıcı ve diğer sınırlamaları kaldırmadığı belirtilerek yetkisizlik gerekçesi ile reddedilmiştir.

Öte yandan 4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun'un 15. maddesine 09.07.2008 tarih ve 5784 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle eklenen fıkra da, 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Kanun'un 30.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 30. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Öte yandan 4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun'un 15. maddesine 09.07.2008 tarih ve 5784 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle eklenen fıkra da, 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Kanun'un 30.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren 30. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Davalı tarafından imzalanan hizmet alım sözleşmeleri incelendiğinde, genel olarak ... Termik Santralı İşletme müdürlüğüne ait değirmen bakım, kömür kül ve cüruf nakil tesisleri, mekanik atölye, türbin bakım tesisleri, buhar üretim, sıhhi tesisat, bakım ve onarım hizmetlerinin yaptırılmasına dair sözleşmeler yapıldığı, sözleşmelerde çalıştırılacak işçi sayısının sabit olduğu, sadece alt işverenlerin ve sözleşme sürelerinin değiştiği, şartnamede alınacak işçilerin ünvanlarının ayrı ayrı belirtildiği, bilirkişi raporu uyarınca asıl işverenin alt işverenin ücret bordrolarını tutan işçisi dışında diğer işçileri sevk ve idare eden işçisi bulunmadığı, puantaj kayıtlarının ... tarafından belirlenen kişilerce tutulduğu, işe alan ve çıkaranın ... olduğu, davacı ve alt işvenen şirket işçilerinin asıl işveren ... işçileri ile aynı şekilde ve üretimin her bölümünde çalıştıkları, emir ve talimatların ... tarafından verildiğini, çalışma şartlarının ve yıllık izinlerin ... tarafından belirlendiği, alt işverenler değişmesine rağmen işçilerin değişmediği, bu işçilerin bir kısmının asıl işlerde, bir kısmının ise yardımcı işlerde çalıştırıldığı, davacı ve alt işveren işçilerinin yapılan iş ve hizmette ... tarafından temin edilen ve yine davalıya ait araçları kullandıkları anlaşıldığından sonuç olarak ihalelerin hizmet ve iş üzerinden değil işçi sayısı üzerinde yapıldığı, dolayısıyla işçi temin edildiği kabul edilmiştir.

Ayrıca davalı ... asıl işin bölünerek verilmesi için teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren kriteri ortaya koyamamış, “gerekli görülme halini” kanıtlayamamıştır. Nitekim alt işverenlik sözleşmesinin konusunu teşkil eden işler dava dışı alt işverenlerin faaliyet alanına girmediği gibi anılan alt işverenler alt işverenlik sözleşmesinde verilen birden fazla asıl işle ilgili olarak uzman da değillerdir.

Asıl olan işverenin asıl işlerini kendi işçileri ile yürütmesi olduğundan yukarıda belirtilen nedenlerle davalı tarafından kurulan alt işverenlik sözleşmeleri muvazaa nedeniyle geçersizdir.

Davalı işverenin muvazaalı sözleşmeler ile davacıyı alt işverenin işçisi gibi çalıştırdığı, davacının görünüşte farklı bir işkolunda faaliyet gösteren alt işveren işçisi olması nedeniyle davalıya ait işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığı, buna göre davalının muvazaalı sözleşmelere dayalı olarak davacıda alt işverenin işçisi olduğu görünümü yaratarak davacının davalının faaliyet gösterdiği işkolunda örgütlü sendikaya üye olmasını ve buna bağlı olarak işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının engellenmesini amaçladığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında uyuşmazlığın değerlendirilmesinde, davalı işverenin kendi muvazaasına dayalı olarak, davacıyı toplu iş sözleşmesinden yararlandırmamak suretiyle maddi menfaat elde etmeyi amaçladığı, bu anlamda davalının savunmasının dürüstlük kuralına aykırı ve hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, hiç kimse kendi muvazaasına dayanarak bir hak talep edemeyeceğinden davalının dürüstlük kuralına aykırı davranması nedeniyle muvazaalı eyleminin sonuçlarına katlanması ve bu nedenle de davacının başlangıçtan itibaren ... işçisi olarak kabulü ile hak ve alacaklarının buna göre belirlenmesi zorunludur.” denilmiştir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 30.09.2015 tarih, 2015/1895 esas, 2015/1779 karar sayılı kararı).

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bahsi geçen kararları sonrasında, Dairemiz önceki hukuki görüşünü korumakla beraber hukuki istikrar adına somut olay özelinde Hukuk Genel Kurulunca belirlenen prensipleri kabul etmiştir.

Anılan sebeplerle, mahkemece, öncelikle, tarafların delilleri toplanılmalı, ardından uzman bilirkişilerle yerinde inceleme yapılarak, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında belirtilen ilkeler doğrultusunda, davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayalı olup olmadığı araştırılarak sonuca göre davacının talepleri değerlendirilmelidir.

Şu husus da gözden kaçırılmamalıdır ki, muvazaanın tespiti ihtimalinde, davacının asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanması için, taraf sendikaya üye olması ve üyeliğin işverene bildirilmesi veya dayanışma aidatı kesilmesini talep etmesi gereklidir. Muvazaanın tespiti halinde, davacının asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanması için bu şartların gerçekleşip gerçekleşmediği de belirlenmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16032, Karar No: 2007/3557, Tarih: 14.03.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/16032 E.  ,  2007/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan borç aldığını karşılığında teminet senedi verdiğini,davalıya olan borcunu ödeyerek davalıdan imzalı yazılı belge aldığını, davalının teminat senetini iade etmeyerek icra takibi başlattığını, davacıya olan borcunu ödediği halde icra baskısı altında davalıya teminat olarak verdiği senedi ödediğini, takibe konu senetten borçlu olmadığının tespiti ile takip dosyasına yatırdığı paranın istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ödeme belgesi olarak dayandığı davalı imzalı belgenin davacının başka bir senet borcu ile ilgili olduğunu ... sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, karar verilmiş; hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalıdan borç aldığı parayı ödeyerek davalı imzasını taşıyan belge aldığı halde borç alınırken verdiği teminat senedinin iade edilmediğini, davalı tarafından icra takibine konu edildiğini ilerı sürerek borçlu olmadığının tespitini, icra tehdidi altında takip dosyasına ödediği paranın da istirdatını istemiştir. Davalı ise davacının bu iddiasina karşı koyarak davacının dayandığı imzaladığı belgedeki yazıları kabul etmediğini, belgenin başka bir senetle ilgili olduğunu savunarak gerekçeli inkarda bulunmuştur. Davalı savunmasını yasal delillerle

2006/16032-2007/3557

kanıtlamakla yükümlüdür. Davalı bu yükümlülüğünü yerine getirememiştir. Ne var ki davlı delil listesinde ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan davalıya bu konuda davacıya yemin yöneltmeye ... bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul eve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12968, Karar No: 2023/6862, Tarih: 30.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12968 E.  ,  2023/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/421 E., 2016/81 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdur vekili, o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2015 tarihli ve 2015/101 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/421 Esas, 2016/81 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.03.2020 tarihli ve 14-2016/251874 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Somut gerçeğe ulaşmak adına yeterince araştırma yapılmadan ve katılan mağdurun çelişkili beyanlarına istinaden beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Katılan mağdurun tüm aşamalarda suça sürüklenen çocuğun kendisine karşı cinsel istismarda bulunduğunu samimi bir şekilde beyan ederek olay mahallini tarif etmesi ve husumet yokluğu karşısında sübuta eren eylemlerden ötürü mahkumiyet kararı yerine beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Katılan mağdurun tüm aşamalarda suça sürüklenen çocuğun kendisine karşı cinsel istismarda bulunduğunu samimi bir şekilde beyan ederek olay mahallini tarif etmesi ve husumet yokluğu karşısında sübuta eren eylemlerden ötürü mahkumiyet kararı yerine beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2014 yılı yaz dönemi içerisinde kayden altı yaşında bulunan katılan mağdurun arkadaşları ile oyun oynamak için ... İlkokulunun bahçesine giderek vakit geçirdiği sırada adı geçenin yanına gelen suça sürüklenen çocuğun, katılan mağdurun elinde bulunan topacı alıp ısrarla istenmesine karşın geri vermekten imtina ettiği, devamında suça sürüklenen çocuğun katılan mağduru okulun karşısında bulunan atıl vaziyetteki binaya götürerek adı geçenin pantolonunu çıkararak göbeğine dokunduğu, 26.11.2014 günü katılan mağdurun ailesine durumu anlatması ile kolluk kuvvetlerine intikalin gerçekleştiği iddiasıyla görülen yargılama neticesinde Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki istikrarlı şekilde inkara dayalı savunması, katılan mağdurun aşamalardaki çelişkili anlatımları, katılan ile tanık ...'nin görgüye dayalı olmayan anlatımları, olay mahallinin iddia konusu suçun işlenmesine elverişli olmadığına dair 28.12.2014 tarihli kolluk tutanağı ve tüm dosya kapsamı itibariyle suça sürüklenen çocuğun suçları işlediğine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle ayrı ayrı beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, buna ilişkin gerekçelerin kanuni ve yeterli olduğu anlaşılmış, bu kapsamda hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. 5271 sayılı Kanun’un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 15.01.2015 günlü iddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan usulüne uygun açılmış dava bulunmadığı gözetilmeden bu suçtan beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Anılan gerekçe ile Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

2. Anılan gerekçe ile Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle; Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/421 Esas, 2016/81 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle; Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/421 Esas, 2016/81 Karar sayılı kararın yönelik katılan mağdur vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/175, Karar No: 2018/1236, Tarih: 26.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/175 E.  ,  2018/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 01/08/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/03/2016 günlü kararın ve temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair verilen 09/02/2017 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle, davalı ... vasisine usulüne uygun muhtıra tebliği ve davalı ...'ın vasisine usulüne uygun gerekçeli karar tebliği yapılması için dosyanın mahalline geri çevrilmesi sonucunda eksikliğin giderildiği anlaşıldı. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dosya kapsamından; davalı ...’ın cezaevinden gönderdiği 24/11/2016 tarihli dilekçe ile kararı temyiz ettiği, ancak temyiz harç ve giderlerini ikmal etmediği, mahkemece hükümlü olduğu sonradan anlaşılan davalının vasisine gerekçeli karar ve temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması yönündeki 15/12/2016 tarihli muhtıranın tebliğe gönderildiği, davalı vasisi tarafından muhtırada belirtilen süre içerisinde temyiz harç ve giderlerinin ikmal edilmemesi nedeniyle mahkemece, 09/02/2017 tarihli ek karar ile davalı ...’ın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, ek kararın vasisi yerine davalıya 24/02/2017 günü tebliğ edildiği, davalının cezaevinden gönderdiği 27/02/2017 tarihli dilekçesi ile ek kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır. Vasi ...’a usulüne uygun içerikte muhtıra tebliği için Dairemizce verilen 05/06/2017 gün, 2017/2442 esas, 2017/3656 karar sayılı geri çevirme kararından sonra, vasiye usulüne uygun olarak tebligat yapılmış, vasi tarafından temyiz giderleri ikmal edilmiştir. Ek kararın gerekçesi, vasiye gönderilen muhtıraya rağmen temyiz harç ve giderlerinin yatırılmamasıdır. Şu halde, davalı ... vasisi tarafından temyiz giderleri de ikmal edildiğinden, davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair 09/02/2017 tarihli ek karar kaldırılarak davalı ...’ın asıl karara ilişkin temyiz isteminin incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlerel, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4126, Karar No: 2014/4815, Tarih: 04.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4126 E.  ,  2014/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2012/1004-2013/929

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebebe dayanmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.