muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6264, Karar No: 2019/4843, Tarih: 26.09.2019

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öta yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanununun (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince; davacı tanığı olarak dinlenen mirasbırakanın kardeşi ..., mirasbırakanın taşınmaz satmasını gerekterir bir durum olmadığını belirtmiş, davalı tanığı olarak dinlenen mirasbırakanın diğer kardeşi ... ise kooperatif aidatlarının davalı tarafından ödendiğini bildirmiş, diğer iki davalı tanığı da benzer yönde beyanda bulunmuşlardır.

Bu somut olgular yukarıdaki ilkeler ışığında değerlendirildiğinde; davacının muvazaa iddiasının kanıtlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33086, Karar No: 2016/22472, Tarih: 19.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/33086 E.  ,  2016/22472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı ile ilave tediye, ücret farkı, sosyal yardım alacağı, ikramiye, vardiya dönüşüm ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, muvazaalı olarak alt işveren gözüken şirkette gösterildiğini, bu durumun ... l. İş Mahkemesi'nin 2011/681 E., 2013/16 K. sayılı dosyası ile tespit edildiğini, bu sebeple baştan itibaren davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin işçisi olduğunu beyanla, ilave tediye, ücret farkı, sosyal yardım alacağı, ikramiye alacağı, iş güçlüğü tazminatı, vardiya tazminatı, vardiya dönüşüm ücreti, bakım tazminatı ücreti alacaklarının ödetilmesi talebiyle dava açmıştır.

B) Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar müşterek verdikleri cevap dilekçesinde, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının ...'ın 28.05.2013 tarihinde özelleştirilmesinden önce istisna akti ile ve işleri bütünüyle devrettiği sayısız yüklenici firma ile çalıştığını, yüklenici firmanın işçisi olduğunu , özelleştirme sonrası ... nezdinde çalışmaya devam ettiğini, davalılardan .... işçisi olmadığını, aynı zamanda yüklenici firmalar ile aralarında İş Kanunu’nun 2/6. maddesi kapsamında alt işveren asıl işveren ilişkisi de olmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işyeri devri ile birlikte devir tarihi itibariyle mevcut iş sözleşmeleri de yeni alt işverene geçmiş, bu itibarla son alt işveren olarak ... ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. ve asıl işveren ... davacının tüm ... süresinden sorumlu olmakla, üyeliğinin bildirildiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği belirtilerek davaya konu isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi ilave tediye alacağı isteğinde bulunmuş, mahkemece alacağın kabulüne karar verilmiştir.

İlave tediye alacaklarının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılıDevlet ve ona bağlı müesseselerde çalışan işçilere ilave tediye yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir.Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumlurın hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkca belirtilmiştir.

2-Davacı işçi ilave tediye alacağı isteğinde bulunmuş, mahkemece alacağın kabulüne karar verilmiştir.

İlave tediye alacaklarının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılıDevlet ve ona bağlı müesseselerde çalışan işçilere ilave tediye yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir.Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumlurın hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkca belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının, davalı şirket nezdinde hizmet akdiyle çalıştığı, davalı işyerinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 07/03/2013 tarih ve 2013/20 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, işyerinin hisselerinin tamamını satın alan iş ortaklığına hisse devrinin 28/05/2013 tarihinde gerçekleştiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacının ilave tediye yönünden alacaklarının hesabında devir tarihine kadar hesaplama yapılması gerekirken yerinde tespit içermeyen bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- HMK'nın 297/2. fıkrası gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerin herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir iken mahkemece infazda tereddüt oluşturacak şekilde, kabulüne karar verilen alacak kalemlerinin ne kadarının ıslah edilen rakam olup, ne kadarının davada talep edilen rakam olduğunun ve faiz başlangıç tarihlerinin de açık yazılmayarak sadece ıslah tarihi , dava tarihi olarak yazılmış olması hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6923, Karar No: 2019/302, Tarih: 16.01.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/6923 E.  ,  2019/302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı kadın, dava dilekçesinde ziynet eşyalarının davalı-karşı davacı erkek tarafından alındığını belirterek ziynetlerin iadesini talep etmiş, mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden düğünde takılan takı parasının erkek tarafından düğün masrafları için bozdurulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece hüküm altına alınan ziynetler arasında bulunan 1.000,00 TL takı parası dışında ayrıca 6.500,00 TL takı parası takıldığı denetime elverişli 24.08.2015 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilmiştir. O halde mahkemece kabul edilen ziynetler ile birlikte varlığı kanıtlanan ve erkek tarafından bozdurulduğu anlaşılan 6.500,00 TL takı parasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/12773, Karar No: 2009/15417, Tarih: 12.10.2009

**10. Hukuk Dairesi         2008/12773 E.  ,  2009/15417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Davacı, 01.02.1995 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline ve kesildiği tarihten itibaren yaşlılık aylıklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde; 01.01.2004 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar vermiştir.

Hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-) Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı Kurumun, yurtdışında geçen çalışma sürelerini 3201 sayılı Kanun hükümleri kapsamında borçlanan ve 01.02.1995 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanan davacının; 01.02.1995 – 31.12.2003 döneminde İsviçre Sigorta Kurumuna prim ödediği gerekçesiyle baştan yaşlılık aylıklarını iptal ettiği anlaşılmaktadır.

2-) Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı Kurumun, yurtdışında geçen çalışma sürelerini 3201 sayılı Kanun hükümleri kapsamında borçlanan ve 01.02.1995 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanan davacının; 01.02.1995 – 31.12.2003 döneminde İsviçre Sigorta Kurumuna prim ödediği gerekçesiyle baştan yaşlılık aylıklarını iptal ettiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında 3201 sayılı Kanunun 3. maddesinde yer alan ve borçlanma isteminde bulunabilmek için yurda kesin dönüş yapılması gereğini öngören düzenlemenin, Anayasa Mahkemesi’nin 12.12.2002 günlü, 2000/36 E. ve 2002/198 K. sayılı kararı ile iptal edilmesi üzerine bu konu, sözü edilen Kanunda değişiklik yapan ve 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 56. maddesiyle yeniden düzenlenmiş ve halen yurtdışında bulunan Türk vatandaşlarının borçlanabilmeleri kabul edilerek, yurda kesin dönüş yapması koşulu öngörülmemiştir. Kanunun 6. maddesinin (A) bendi hükmü gereğince anılan koşul, borçlanan ve borcunu ödeyen sigortalılara yaşlılık sigortasından aylık tahsisi için varlığını korumakta ise de, özellikle Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararından sonra bu koşulun “yurtdışı çalışma ilişkisinin sona ermesi” olarak anlaşılması zorunlu olup, bu kapsamda Türkiye dışındaki bir ülkenin sosyal sigorta kurumundan işsizlik sigortası veya hastalık sigortası yardımı alınması olgusu ya da emeklilik, malûllük gibi her hangi bir maaşa hak kazanabilmek amacıyla prim ödeme günü eksikliğini tamamlamak yönünde isteğe bağlı sigorta primi ödemek için yurtışında zorunlu ikamet edilmesi de, fiilen yurt dışında çalışma gibi değerlendirilmelidir. 6. maddenin (B) bendi hükmünde ise, aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında çalışmaya başlayanların çalışmaya başladıkları tarihi izleyen aybaşından itibaren aylıklarının kesileceği hükmü açıkça düzenlenmiştir. Buna göre aylık kesme işleminin yapılabilmesi için tahsis işleminden sonra yurt dışına çıkılmış olması yeterli olmayıp, gidilen ülkede çalışıldığının, sosyal sigorta kurumundan işsizlik sigortası veya hastalık sigortası yardımı alındığının ya da zorunlu ikamet edilmesi gerektiğinin belirlenmesi zorunludur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında dava değerlendirildiğinde; davacının, 01.02.1995 – 31.12.1996 tarihleri arasında “mecburi olmadan”; 01.01.1997 – 31.12.2003 tarihleri arasında “çalışma olmadan” İsviçre Sigorta Kurumuna prim ödediği anlaşılmaktadır.Bu yönde, anılan primleri ödemesinin mümkün olabilmesi için çalışma ilişkisi kapsamında değerlendirilmesi gereken davacının İsviçre’de ikamet mecburiyeti olup olmadığı araştırıldıktan sonra; ikamet mecburiyeti olduğunun belirlenmesi durumunda şimdiki gibi; aksi takdirde, anılan dönemlerde davacının yurtdışı çalışma ilişkisinin bulunmadığı, prim ödeme günü eksikliğini tamamlayıp maaşa hak kazanabilmek için sigorta korumasını sağlayabilmek amacı ile anılan dönemde isteğe bağlı nitelikte sigorta primi ödediği, böylelikle, maaş bağlama koşullarının değerlendirilmesinde, anılan dönemin “yurtdışı çalışma ilişkisi” niteliğinde değil, prim ödeme günü kapsamında olduğu belirlenmiş olmakla, bu durumun, 3201 sayılı Kanun hükümleri kapsamında borçlanan davacıya bağlanan yaşlılık aylığının kesilmesi nedenleri arasında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9921, Karar No: 2013/15106, Tarih: 26.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/9921 E.  ,  2013/15106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, silahlı ve şartlı tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ... ..., ..., ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2009 ve 08.04.2011 tarihli tebliğnameleri ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmedilen cezanın süresine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının, Yasal süresinden sonra sanık ... ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... hakkında duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

I- Hükümlü ...’in yakınanlar ... ve ...’a yönelik silahlı ve şartlı tehdit suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hükümlü hakkında yakınanlar ... ve ...’a yönelik silahla ve şartlı tehdit suçundan 765 sayılı TCK’nın 188/3, 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay, (iki kez) hapis cezasına ilişkin Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2004 günlü 2000/368 esas, 2002/434 sayılı hükümlülük kararına karşı, sanık savunmanı tarafından süresi içinde açılan temyiz davasını inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin mahkumiyet hükmünün onanmasına 12/05/2004 tarihinde karar verdiği ve anılan hükmün bu hali ile kesinleşti 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca yerel mahkemece duruşma açılmadan uyarlama yargılaması yapıp, 17/10/2005 günlü 200/360 esas, 2002/434 sayılı kararı ile hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 7/2.maddesi ile lehe hüküm içermediğinden 24/02/2012 günlü hükmünün aynen infazına ilişkin karar verdiği anılan bu hükmün ise temyiz edilmeksizin 17/02/2006 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığı karşısında; kesinleşen kararların ancak kanun yararına bozma konusu olabileceği de dikkate alındığında; mahkemenin karara bağladığı dosyayı yeniden ele alarak yargılama sonunda verdiği 18/04/2006 tarih 2004/305 esas ve 2000/168 ek kararın hukuken yok hükmünde olup, sanığa temyiz hakkı kazandırmayacağından hükümlü savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... ..., ..., ..., ... ve ...’in yakınan ...’a, sanıklar ..., ..., ... ..., ... ve ...’in yakınan ...’e, sanıklar ... ..., ..., ... ve ...’in yakınan ...’a yönelik yağma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

II- Sanıklar ..., ... ..., ..., ..., ... ve ...’in yakınan ...’a, sanıklar ..., ..., ... ..., ... ve ...’in yakınan ...’e, sanıklar ... ..., ..., ... ve ...’in yakınan ...’a yönelik yağma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yakınan ...'ın sahibi olduğu, yemek sanayi ve temizlik şirketini 1997 yılında sanık ...'a devrettiği, şirketi devralan sanık ...'ın borçları nedeniyle iflas etmesi nedeniyle, yakınan ...'ı sorumlu tuttuğu ve sanıklar ... ..., ..., ..., ... ve ... ile birlikte yakınan ...'ı ... köyüne götürüp, ayaklarının altına kuşun sıktıkları, ilk önce 7.500 TL istedikleri, sanığın korkusundan 7.500 TL çek verdiği, bir kaç ay sonra 2.500 TL para verdiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'ın dolaşım özgürlüğünü kısıtlayarak yağma eylemi, sanık ... yönünden 765 sayılı TCY'nın 499. maddesinin 2.fıkrasının, diğer sanıklar ... ..., ..., ..., ... ve ... yönünden ise, 765 sayılı TCK'nın 499/1-2.cümle ve 80.maddelerini ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'na göre; somut eylem 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (c) ve (h) bentlerindeki yağma suçunun (2 kez) yanında, aynı Yasanın 109/2-3-b maddesindeki özgürlüğü kısıtlama suçunu da oluşturduğu,

Yakınan ...'ün sanık ... ile birlikte ... isimli kişinin işlettiği fırını 5.500 TL bedelle satın aldıkları, bu ortaklık nedeniyle yakınan ...'ün sanık ...'a 4000 TL bedelle senet verdiği, daha sonra işlerin kötü gitmesi nedeniyle ortaklığı sona erdirdikleri, sanık ...'in teminat senedini alabilmek için sanık ..., ... ..., ... ve ... ile birlikte farklı zamanda 750 TL parayı zorla almaları şeklinde gelişen eylemde; sanıkların eylemi 765 sayılı TCK'nın 495/1, 80.maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'na göre; 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bentindeki yağma suçunu (2 kez) oluşturduğu,

Yakınan ...'ın sanık ...'e 2.500 TL karşılığı annesinin tapuda kayıtlı bulunan araziyi sattığı, parasını peşin aldığı, annesinin ve yakınlarının rıza göstermemesi nedeniyle tapuda devir yapamadığı, sanık ...'nın diğer sanıklar ... ..., ... ve ...'i devreye sokarak zorla 7.500 TL senet ile daha sonra yakınanın eşi adına kayıtlı araziyi satın almak için zorla vekaletname almaları şeklinde gelişen eylemde; 765 sayılı TCK'nın 495/1, 80.maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'na göre; 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bentindeki yağma suçunu (2 kez) oluşturduğu,

Yukarıda izah edilen olaylarda sanıkların her bir yakınana karşı ayrı ayrı iki kez yağma eyleminden mahkumiyetleri yerine, yazılı koşulları bulunmadığı halde TCK'nın 43.maddesiyle uygulama yapılması ve yağma suçunun silahla, birden fazla kişi ile oluştuğu birlikte, geceleyin gerçekleştirildiğinin anlaşılıp, kabul edildiği halde, aynı yasanın 61.maddesindeki ölçütler dikkate alınarak temel cezalar belirlenmesi ve alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde 'müteselsilen tahsiline' biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ..., ..., ... ve ... savunmanları ile sanık ...'ın dilekçelerindeki temyiz itirazları ve sanık ... savunmanı Avukat ...'in duruşmadaki itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden "yargılama giderinin müteselsilen tahsiline" ilişkin bölüm çıkarılarak, 'sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına' karar verilmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanıklar ..., ... ..., ... ve ...'ın yakınanlar ... ve ...'a yönelik silahlı şartlı tehdit, sanıklar ..., ... ... ve ...'ın 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Hükümlüler ..., ... ..., ..., ... ve ...'ın yakınanlar ... ve ...'a yönelik silahlı şartlı tehdit suçu, sanıklar ..., ... ... ve ...'ın 6136 suçu nedeniyle kurulan Bursa 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.12.2002 gün 2000/368 esas ve 2002/434 sayılı kararının Dairemizin 12.05.2004 gün 2004/96 Esas sayılı kararı ile bu suçlar yönünden onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; 5252 sayılı 9/3.maddesine göre kesinleşen kararların uyarlama yargılamasına konu edilebileceği, Dairemizce de

benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.09.2007 gün ve 2007/125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, adı geçen hükümlüler hakkındaki uyarlama yargılaması ile genel hükümlere göre yargılaması süren hükümlülerin diğer sanıklarla birlikte sanık sıfatının bulunduğu davanın farklı hükümlere bağlı olması nedeniyle birlikte görülemeyeceği gözetilmeden, yargılamaya devam olunarak yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... , ..., ... ve ...'in savunmanları ile sanık ...'ın tüm itiraz ve savunmanları ile bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 26.06.2013 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın katıldığı oturumda sanık ve savunmanlarının yokluklarında açıkca ve yöntemince okunup anlatıldı.