muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3931, Karar No: 2023/5854, Tarih: 24.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/3931 E.  ,  2023/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/24 E., 2020/32 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, Bingöl ili Solhan ilçesi ... köyünde köyiçi mevkinde yer alan 134 ada 1 nolu parselin etrafındaki yaklaşık 1-2 dönümlük alanın malik sıfatlı zilyedi olduğunu beyanla taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

Asli Müdahil Tahsin Demir, dava konusu yerin satışla kendisine geçtiğini beyanla adına tescilini talep etmiştir.

Diğer Asli müdahiller, bu yerin dedelerinden kaldığını ve mirasçı olduklarını beyanla adlarına tescilini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.06.2016 tarih ve 2014/106 Esas, 2016/415 Karar sayılı kararıyla; davacı ... ve diğer dahili davacılar ..., ..., Gürcan Çamlı ve ...'ın davasının kabulü ile dava konusu olup Bingöl ili Solhan ilçesi ... köyünde bulunan ve 20.05.2015 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde "A" ve "B" harfi ile gösterilen toplam 1460,01 m2'lik kısmın ifrazı ile aynı adanın son parsel numarası verilerek Solhan Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.12.2015 tarih ve 2015/71 Esas - 2015/83 Karar sayılı veraset ilamındaki hisseleri oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, dahili davacı ... 'in davasının reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi 12.11.2019 tarih ve 2016/13305 Esas, 2019/7220 Karar sayılı kararıyla, dava konusu taşınmaz bölümlerinde davacı ve bir kısım asli müdahiller lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı belirtilmiş, bu nedenle Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gereğine değinilerek hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin; 10.03.2020 tarihli ve 2020/24 Esas, 2020/32 Karar sayılı kararıyla, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin;10.03.2020 tarihli ve 2020/24 Esas, 2020/32 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin; 10.03.2020 tarihli ve 2020/24 Esas, 2020/32 Karar sayılı kararıyla, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin;10.03.2020 tarihli ve 2020/24 Esas, 2020/32 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Dava konusu taşınmazda davacının nizasız ve fasılasız malik sıfatlı zilyetliğinin 20 yıldan çok daha fazla olduğunun ispatlandığını, sadece ağaçların yaşına ve cinsine bakılarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, bozma sonrasında keşif yapılması ve zilyetlik koşullarının tanık ve mahalli bilirkişilere sorularak mülkiyet için kanunda öngörülen şartların gerçekleşip gerçekleşmediğinin ortaya konulması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi miras yoluyla intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü, 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Bingöl ili Solhan ilçesi ... köyünde bulunan ve 20.05.2015 tarihli Fen bilirkişi rapor ve krokisinde "A" ve "B" harfi ile gösterilen toplam 1460,01 m2'lik kısma ilişkin davanın temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 210,55 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.10.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -

Taraflar arasındaki tescil davasında yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesinin (İDM) 14.06.2016 tarihli ve E. 2014/106 K. 2016/415 sayılı kararıyla; davacılar adına zilyetlikle taşınmaz edinme koşulları gerçekleştiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.10.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -

Taraflar arasındaki tescil davasında yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesinin (İDM) 14.06.2016 tarihli ve E. 2014/106 K. 2016/415 sayılı kararıyla; davacılar adına zilyetlikle taşınmaz edinme koşulları gerçekleştiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16 . Hukuk Dairesince "Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde muris... mirasçıları olan davacılar lehine, murislerinden intikalen Medeni Kanun'un 713/1. maddesinde belirtilen zilyetlik şartlarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne dair yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Mahkemece dava konusu taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler, tescil harici bırakılan dava konusu yerin bir kısmında muris...'in şu anda yıkılmış olan evi bulunduğunu ve... tarafından ahır ve bahçe olarak kullanıldığını belirtmiş iseler de, keşif sonucu dosyaya ibraz edilen 25.05.2015 havale tarihli ziraatçi bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde 15-20 yaşlarında kavak ağaçları, 35-40 yaşlarında söğüt ağaçları ve 65-70 yaşlarında bir adet söğüt ağacı bulunduğu belirtilmiştir. Buna göre, çekişmeli taşınmaz üzerinde kendiliğinden yetişen söğüt ağaçlarının olması karşısında, taşınmaz bölümlerinde muris... mirasçıları tarafından ekonomik amaca uygun bir kullanımın bulunmadığı açıktır. Diğer bir anlatımla; taşınmaz bölümleri üzerinde... mirasçıları olan davacılar lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşulları oluşmamıştır. Ayrıca taşınmazın bir bölümü üzerinde ev ve evin müştemilatı olarak ahır yapılmak suretiyle tasarruf edildiği, başkaca bir tarımsal faaliyet bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Ne var ki, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi gereğince imar ve ihya yoluyla taşınmaz iktisabından söz edilebilmesi için, taşınmazın emek ve para sarfedilerek tarım arazisine dönüştürülmesinden sonra en az 20 yıl süre ile malik sıfatıyla zilyet olunması zorunlu olup, taşınmazın üzerine sadece ev ve müştemilatın yapılmış olması taşınmazın ihya edildiği sonucunu doğurmaz. Bu haliyle taşınmaz bölümlerinde herhangi bir imar-ihyanın yapılmadığı ve taşınmaz bölümleri üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunmadığı" gerekçesiyle kararın bozulmasına hükmedilmiştir.

Bozma kararı sonrasında İDM'ce başka bir araştırma yapılmaksızın anılan yargıtay kararı aynen gerekçeye aktarılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, Sayın Çoğunlukça da anılan karar onanmıştır.

Sayın Çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık davanın reddi şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bozma kararı sonrasında İDM'ce başka bir araştırma yapılmaksızın anılan yargıtay kararı aynen gerekçeye aktarılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, Sayın Çoğunlukça da anılan karar onanmıştır.

Sayın Çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık davanın reddi şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı taraf 134 ada 1 nolu parselin dedeleri... adına tespit edildiğini ancak bu tespit yapılırken 134 ada 1 nolu parselin bahçesi olarak kullandıkları yerin tescil harici bırakıldığını bu yere ilişkin de hem kendi mirasbırakanları...'in hem de kendilerinin zilyetliğinin aralıksız olarak devam ettiği ve kanunda belirtilen kazandırıcı sürenin fazlasıyla oluştuğunu belirterek kendi adlarına taşınmazın tescil edilmesini istemişlerdir.

Mahallinde dinlenilen tüm mahalli bilirkişiler dava konusu yeri çok uzun yıllardan beridir davacıların dedesi...'in kullandığını, nitekim... adına tespit yapılan 134 ada 1 nolu parsel üzerinde...'in yıkık evinin bulunduğu, 134 ada 1 parselin önündeki kısımların ise bahçe ve ahır olarak kullanıldığı ve burada çeşitli meyve ağaçlarının bulunduğunu ifade etmişlerdir. Mahallinde yapılan keşif sırasındaki mahkeme gözleminde de hali hazırda kullanımı devam eden yaklaşık 50-60 yıllık bir ahırın bulunduğu, taşınmazın içinde çeşitli tür ve sayıda ağaçlar bulunduğu, söz konusu taşınmaz ile dere arasında bir bağlantı bulunmadığı ve derenin taşınmaza herhangi bir etkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir.

Ziraat bilirkişi raporunda da A ve B ile belirtilen dava konusu yerlerin sınırlarının belirgin olduğu, bakımının yapıldığı, taşınmazın kültür zirai arazisi niteliğinde olduğu, uzun yıllardan beridir bahçe olarak kullanıldığı, taşınmaz üzerinde halen kullanılmakta olan bir adet çatılı taş duvar ahırın bulunduğu, yine parsel üzerinde 35-40 yaşlarında 19 adet söğüt, 15-20 yaşlarında 54 adet kavak ve 65-70 yaşlarında 1 adet söğüt ağacı olduğu, ayrıca söz konusu yerin üzerinde mera bitkilerinin bulunmadığı ve taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek bir yer olduğu tespit edilmiştir.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, taşınmazın bahçe olarak kullanıldığını belirterek taşınmazdaki ağaçların kendiliğinden yetiştiği tespitinin yerinde olmadığını ileri sürmüştür.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, taşınmazın bahçe olarak kullanıldığını belirterek taşınmazdaki ağaçların kendiliğinden yetiştiği tespitinin yerinde olmadığını ileri sürmüştür.

Buna göre, her ne kadar Sayın Çoğunlukça davanın reddi yönündeki kararın onanması biçiminde hüküm kurulmuş ise de kanaatimizce dosyada bir sonuca ulaşılması bakımından yapılan araştırma ve inceleme eksiktir. Bu bağlamda mahalli bilirkişilerin davacıların ve bayilerinin dava konusu yeri 40-50 yılı aşacak biçimde bahçe ve ahır olarak kullandıklarını ifade etmeleri, dava konusu yerde bu beyanları destekleyici olacak şekilde ahır ve çeşitli ağaçların bulunduğunun mahkemenin keşifteki gözlemi ve ziraat bilirkişisi raporuyla teyit edilmesi ve davacı tarafın taşınmazda ekonomik amaçlı zilyetliğinin bulunduğunun ileri sürülmesi karşısında gerçekten dava konusu yerin bahçe olarak kullanılıp kullanılmadığının, söz konusu ağaçların kendiliğinden yetişip yetişmediğinin, bu bağlamda davacı ve bayilerinin bu ağaçların bakım ve gözetimini yerine getirip getirmediklerinin mahallinde yapılacak bir keşifle uzman bilirkişilere tespit ettirilmesi gerekirken sadece ağaçların türü ve dosya üzerinden yapılan bir değerlendirme ile taşınmazda ekonomik amaçlı zilyetliğin bulunmadığının kabulü ile sonuca gidilmesi kanaatimizce yerinde değildir.

Bu itibarla, İDM kararının bozularak mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle dava konusu taşınmaz üzerinde zilyetlikle edinme koşullarının oluşup oluşmadığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde usulüne uygun bir şekilde saptanarak ve özellikle dava konusu yere ait hava fotoğraflarından ve üç kişilik ziraat bilirkişisi kurulundan rapor alınarak bir sonuca gidilmesinin sağlanması yerine eksik incelemeye dayalı İDM kararının onanması yönündeki Sayın Çoğunluğun kararına iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/3598, Karar No: 2025/1521, Tarih: 20.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/3598 E.  ,  2025/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1258 E., 2024/465 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Genç Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/200 E., 2022/77 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği vekili dava dilekçesinde; 14 parça taşınmazla birlikte tefrik edilerek temyize ve davaya konu olan Bingöl ili, Genç ilçesi, ... köyünde bulunan, 101 ada 32 parsel sayılı taşınmazın da köy halkı tarafından kadimden beri kışlak vasfı ile kullanıldığını, dava konusu yerlerin özel mülkiyete elverişli olmadığını, davalının, dava konusu taşınmazın kendisine ait olduğu iddiasıyla açıp tek taraflı olarak görülen dava sonucunda taşınmazın davalı adına tapuya tescil edildiğini, aynı yerde bulunan aynı vasıfta taşınmazlar hakkında Genç Kadastro Mahkemesinde açılan tapu iptali davalarının kabul edilerek taşınmazların kışlak vasfı ile tescil edildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile kışlak vasfı ile sınırlandırılarak özel sicile kaydedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığını, her taşınmaz yönünden dosyanın tefrik edilmesi gerektiğini, ... köyünün idari sınırları içerisinde yer alan ... mevkiinde ... köyünün geçmişten bu yana hiçbir şekilde tasarrufunun bulunmadığını, ... köyünden hiç kimsenin taşınmazların bulunduğu bölgede mülkiyeti ya da fiili kullanımının bulunmadığını, her iki köy arasında derin husumet ve derdest davalar bulunduğunu, taşınmazlar hakkında uzun süredir dava açılmamasının da eldeki davanın kötü niyetli olduğunu ortaya koyduğunu, ... köyünün 1966 yılında ... köyünden ayrıldığını bu nedenle köylünün kadim kullanımından bahsedilemeyeceğini, taşınmazların davalılar adına hükmen tescil edildiğini, Genç Kadastro Mahkemesince verilen kabul kararlarının taraflı yerel bilirkişi beyanlarına dayandığını, anılan beyanlarda taşınmazların ... değil ... köylüleri tarafından kışlak olarak kullanıldığı beyan edilmesine rağmen Mahkemece taraf sıfatı dahi olmayan ... köyü lehine yorumlanarak karar verilmesinin ve bu hususun Yargıtayca fark edilmemesinin hatalı olduğunu, bölgede terör nedeniyle zorunlu göçün yaşanmasından önce dava konusu taşınmazların özellikle bahar ve yaz aylarında kullanıldığını, 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun kapsamında ... mevkiine dair tazminat başvurularının yalnızca ... köyü sakinleri tarafından yapıldığını, ... köyü halkının geçmişten bu yana ... mevkiine girerek hayvanlarını otlatmaya dahi teşebbüs edemediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.10.2020 tarihli ve 2019/41 Esas, 2020/133 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 28.05.2021 tarihli ve 2021/157 Esas, 2021/664 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının araştırmaya yönelik olarak kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen yerel bilirkişi beyanlarından davalıların dava konusu taşınmazda sonbahar ayında yaprak kesimi yaptıkları ve kışın hayvanları barındırdıkları, hayvanlara bakan kişilerin kış aylarında aynı yerde kaldığı, ilkbahar aylarında eş ve çocuklarının da geldiği ve yaza doğru hayvanlarla birlikte tekrar köye çıktıkları, bu haliyle dava konusu taşınmazların bir yaşam alanı olduğu fakat dava konusu yerin yerleşim alanı olarak sınırlandırılmadığı, davalı ve ataları tarafından hayvanları barındırmak amacıyla yapılan yapının kanunun aradığı imar ve ihya kapsamında olmadığı, taşınmazın tarıma elverişli hale getirilmediği, taşınmazın kışlak olarak sınırlandırılmasına karar verilen ve Yargıtayca onanan komşu 101 ada 18, 20, 22, 23, 24, 25, 29, 35 ve 189 ada 20, 21, 22, 23, 25, 30, 31, 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazlar ile benzer özellikte kışlak vasfında olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davaya konu 101 ada 32 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile 3402 sayılı Kanun’un 16/B maddesi uyarınca kışlak vasfı ile sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu taşınmazın jeodezi bilirkişi raporuna göre, 1977, 1982, 1984 ve 2002 yıllarına ait hava fotoğraflarında taşınmazın sınırlarının seçilemediği, herhangi bir tarımsal faaliyet yapılmadığı, köm niteliğinde yapıların görüldüğü ancak söz konusu yapıların 2002 hava fotoğrafında ve keşif günü itibarıyla yapı kalıntılarına dönüştüğü, imar ve ihyanın söz konusu olmadığı, üçlü ziraat bilirkişileri kurulu raporuna göre kültür arazisi niteliğinde olmadığı, bölgedeki tarım parsellerine benzemediği, zemin itibariyle fiziki sınırlarının oluşmadığı, zeminde tuzluluk, yabani ot, çalı ve taşlılık gibi kısıtlayıcı unsurların bulunduğu taşınmazın özel mülkiyete konu olmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kışlak ve benzeri arazilerden olabileceği, evveliyatından günümüze kadar zirai faaliyetlerin yapılmadığı, toprak işlemeli tarımın hiç uygulanmadığı, Genç Kadastro Mahkemesince kışlak olarak sınırlandırılmasına karar verilen ve Yargıtay tarafından da onanan 101 ada 18, 20, 22, 23, 24, 25, 29, 35 ve 189 ada 20, 21, 22, 23, 25, 30, 31, 32, 33 parsel sayılı taşınmazlarla nitelik ve kullanım yönünden aynı vasıfları taşıdığı, yine Dairece aynı gün istinaf incelemesi yapılan aynı adada yer alan 101 ada 12, 28, 16, 10, 11, 31, 13, 8, 6, 26, 14, 30 parsel sayılı taşınmazlar hakkında da kışlak niteliğinde olduğu kabul edilerek davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, bilirkişi raporlarında varılan sonuçların bu kapsamda birbirleriyle ve mahkeme gözlemiyle de uyumlu olduğu, bu nedenlerle Yerel Mahkemenin davanın kabulüne dair kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafın taşınmaz üzerinde hiçbir tasarrufunun olmamasına rağmen taşınmazın ... köylülerinin mülkiyetinden çıkması adına eldeki davada ve diğer seri davalarda Mahkemeyi yanılttığını, kaldırma ilamı öncesindeki bilirkişi raporlarında taşınmazların imar ve ihyasının tamamlandığı ve taşınmazın özel mülkiyete konu olabilen yerlerden olduğunun tespit edildiğini, kaldırma ilamından sonra yapılan keşifte taşınmazın bahar ve yaz aylarında da kullanılan yaşam alanı olduğu yönündeki tanık ve bir kısım yerel bilirkişilerin beyanlarının dikkate alınmadığını, Mahkemece zilyetlik şartlarının yalnızca taşınmazlar üzerinde zirai faaliyet yapılıp yapılmadığı yönünden değerlendirildiğini, alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin de bundan kaynaklandığını, bilirkişilerce yalnızca taşınmaz üzerinde zirai faaliyet sürdürülüp sürdürülmemesi yönünden değerlendirme yapılmasının isabetsiz olduğunu, raporların taşınmazların fiili ve hukuki durumunu ifade etmekten uzak ve denetime elverişsiz olduğunu, taşınmazın bulunduğu bölgede yaklaşık 30 hane yaşamış olup bu alanın toplu ve nizami bir yerleşim yeri olduğunu, bu hususun hava fotoğraflarından da görüldüğünü, kesinleşmiş diğer mahkeme kararlarının dava konusu taşınmaz yönünden esas alınamayacağını, anılan dosyalarda dinlenen beyanların yanlı olduğunu, Mahkemece taşınmaz üzerinde bulunan enkazların ve çeşmelerin imar faaliyeti olup olmadığı yahut insanların taşınmazda bahar ve yaz aylarında aileleri ile birlikte yaşayıp yaşamadıkları hususlarının değerlendirilmesi gerektiğini, toplanan delillerden taşınmazın kışlak vasfında olmadığının anlaşıldığını, davacı ... muhtarının dahi keşifteki beyanında taşınmazın ilkbahar ayında 2-3 ay kullanıldığını beyan ettiğini, bir kısım davalıların davaya konu orman alanında bulunan kömlere giderek 20.05.1983 tarihinde hayvan otlatması nedeniyle sulh ceza mahkemesinde yargılandığını, bu tarihin de yaz aylarına tekabül ettiğini, taşınmazda bulunan dut ağaçlarının dahi yazın meyve verdiğini, yazlık hayvan barınakları olduğunun keşif sırasında beyan edildiğini, bölgede fiili bir toplu yerleşim olmasının taşınmazların özel mülkiyete konu olabilmesi için yeterli olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastrodan önceki hukuki nedene dayalı olarak tapu iptali ve taşınmazın kışlak olarak sınırlandırılması ile özel siciline kaydı istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastrodan önceki hukuki nedene dayalı olarak tapu iptali ve taşınmazın kışlak olarak sınırlandırılması ile özel siciline kaydı istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Kadastro sonucu, temyize konu 101 ada 32 parsel sayılı 441,15 m2 yüz ölçümündeki taşınmazın ... zilyetliğindeyken yaklaşık 30 senedir terk edildiği, köm adlı binaların onarımlarının yapılmadığı için yıkılıp harabe halini aldığı ve halen de zeminde aynı şekilde olduğu ve bu yerin kullanılan süre içerisinde de en fazla 3 aylığına hayvanları barındırma amaçlı kullanıldığı, tarla veya kültür arazisi niteliğini kaybettiği ve zilyetlik şartlarını tam ve kesin olarak taşımadığı belirtilerek 14.11.2005 tarihinde ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edildiği, tespite yapılan itirazın 26.06.2006 tarihinde komisyon kararıyla reddedildiği, askı ilan süresi içerisinde kadastro tespitine itiraz edilmesi üzerine Genç Kadastro Mahkemesinin 10.06.2008 tarihli ve 2006/98 Esas 2008/33 Karar sayılı ilamıyla taşınmazda davacıya ait ev bulunduğu ve 20 yılı aşkın süredir tasarrufu altında olduğu, davacının terör nedeniyle zorunlu olarak göç ettiği gerekçesiyle taşınmazın ... adına tesciline karar verildiği, kararın onanarak 27.11.2008 tarihinde kesinleştiği ve taşınmazın ham toprak vasfıyla ... adına hükmen tescil edildiği anlaşılmıştır.