muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4026, Karar No: 2011/9375, Tarih: 21.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/4026 E.  ,  2011/9375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 2. İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :1.2.2011

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında aylık 300 TL'den 5.2.2010-5.5.2010 tarihleri arası kira parası ve 5.10.2010 tarihli kira parası toplamı 1500 TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye ve asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine, faiz yönünden subut bulmayan davanın reddine karar verilmesi üzerine karar, davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalı borçlunun tahliyeye yönelik temyiz itirazlarının reddi ile tahliyeye dair kararın onanmasına karar verilmiştir.

2-Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklı 15.10.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 5.11.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu sözleşmede aylık kira parasının 300 TL olduğu ve kira parasının aylık ödeneceği hüküm altına alınmıştır. Taraflar arasında ihtilaf bulunmayan bu sözleşme hükümleri tarafları bağlar. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış oludğu itirazında borcunun bulunmadığını savunmuş ancak 269/c maddesinde belirtilen belgelerle bu savunmasını ispat edememiştir. Takibe dayanak yapılan 5.11.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi hükümleri dikkate alındığında 5.10.2010 tarihli kira parası henüz istenebilir hale gelmemiştir. Mahkemece Ekim 2010 kira parası indirildikten sonra kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliye yönünden ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6576, Karar No: 2025/3885, Tarih: 06.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/6576 E.  ,  2025/3885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/284 E., 2022/394 K...

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesi hâkimi olarak görev yaptığını, 12.10.2014 tarihinde yapılan Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu (HSYK) üyeliği seçimlerine katılmak için adli yargı tarafından seçilecek üyeler arasından aday olduğunu, adaylığının Yargıçlar ve Savcılar Birliği ve Yargıçlar Sendikası tarafından desteklendiğini, Sabah Gazetesi'nin 01.10.2014 tarihli nüshasında davalı ... tarafından kaleme alınan ve gazetenin internet sitesinde de yayınlanan haberde sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, meslek onuruna zarar verildiğini belirterek 40.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu haberin kamuoyu tarafından takip edilen bir konu olmasından dolayı müvekkilleri tarafından haber konusu yapıldığını, davacıya yönelik bir ithamda bulunulmadığını, haberin veriliş şekliyle öz ile biçim arasındaki dengenin korunduğunu, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını ve talep edilen tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.09.2015 tarihli ve 2015/84 Esas 2015/399 sayılı kararı ile; davalı ... tarafından kaleme alınan ve Sabah Gazetesi'nin 01.10.2014 tarihli nüshasında yayımlanan haberde davacının açıkça ismi ile fotoğrafına yer verildiği, herhangi bir delil veya belgeye dayanmaksızın HSYK adayları arasında davacı aleyhine olumsuz bir algı oluşturmak ve onu yıpratmak amacı ile kötü niyetli bir şekilde davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu, yazının haber vermek amaçlı sayılamayacağı gerekçesiyle 7.500,00 TL manevi tazminatın haber tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 09.11.2017 tarihli ve 2016/1285 Esas, 2017/7039 Karar sayılı ilamıyla; davaya konu yayının güncel olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, kişilik haklarına saldırı olmadığı, davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 09.11.2017 tarihli ve 2016/1285 Esas, 2017/7039 Karar sayılı ilamıyla; davaya konu yayının güncel olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, kişilik haklarına saldırı olmadığı, davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 09.05.2018 tarihli ve 2018/63 Esas, 2018/185 sayılı kararı ile; önceki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

C. Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.04.2022 tarih ve 2019/4-216 Esas 2022/592 Karar sayılı ilamıyla; dava konusu haberin güncel ve görünür gerçeğe uygun olduğu, öz ile biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, böylelikle hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği gerekçesi ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu haberin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu haberin yayınlandığı tarihte müvekkilinin fiilen hakimlik görevini icra ettiğini, bu mesleğin kamunun güvenini gerektirdiğini, diğer kamu görevlilerine kıyasla daha titizlikle davranılmasının kamu yararı yönünden gerekli olduğunu, yayının görünür gerçeğe uygun olmadığını, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğunu, haberde kamu yararının bulunmadığını, direnme kararının yerinde olduğunu, kişilik haklarına saldırı olduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; 01.10.2014 tarihinde Sabah Gazetesi'nde yayınlanan, davalı ... tarafından kaleme alınan haber nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31948, Karar No: 2017/3068, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31948 E.  ,  2017/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9520, Karar No: 2016/8438, Tarih: 18.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9520 E.  ,  2016/8438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 03/07/2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

İş Mahkemesinden verilen 13/11/2014 günlü ve 2014/128 E-2014/593 K. sayılı hüküm Dairemizin 08/04/2015 günlü ve 2015/743 Esas-2015/6554 Karar sayılı kararı ile ONANMIŞTIR. Davalı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş ise de İş Mahkemesi tarafından 03.07.2015 tarih ve 2014/128 E-2014/593 K sayılı ek kararı ile maddi hata itirazı ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olmakla davalı vekilince ek kararın temyizi ile maddi hata talebinin kabulüyle onama kararının ortadan kaldırılmasına ve 13.11.2015 tarihli kararın şirket yararına bozulmasına karar verilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Daire kararlarında maddi hata yapıldığına dair başvuruların inceleme görevi bizzat kararı veren ilgili Yargıtay Dairesine aittir. Dairemizce verilen onama kararına karşı davalı vekilinin maddi hata talebinde bulunmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ile “maddi hata dilekçesinin, rapora itiraz ve temyiz dilekçeleri ile aynı muhtevada olduğundan bahisle 13.11.2014 tarihli kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmasından dolayı talebin reddine” dair ek kararla reddedilmesi hatalı olduğundan İş Mahkemesinin 03.07.2015 tarih ve 2014/128-593 E.K. sayılı ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı davalının maddi hatanın düzeltilmesi istemi incelenmelidir.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemenin 03/07/2015 tarihli ek kararının BOZULUP KALDIRILMASINA, davalının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4577, Karar No: 2020/1264, Tarih: 10.03.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/4577 E.  ,  2020/1264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03/03/2020 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ve duruşma talebinde bulunan davacılar ... ve Ark. vekili Av.... ile karşı taraftan davalı Hazine vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, davacıların ... ili, Merkez ilçesi, ... köyü 1386 parsel ve 1618 parsel sayılı taşınmazların müşterek malikleri olduğunu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/266 Esas - 2019/394 Karar ve 14/05/2009 tarihli kararı ile 1386 parsel sayılı taşınmazın 7103,5 m²'lik bölümü ve yine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/651 Esas - 2009/226 Karar ve 31/03/2009 tarihli kararı ile ... köyü 1618 parsel sayılı taşınmazın toplam 15653,14 m²'lik kısmının tapu kaydı iptal edilerek orman niteliğinde olduğu gerekçesiyle davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tescil edildiğini, müvekkillerinin hissedar olduğu ve tapuda adlarına kayıtlı olan ve yıllar boyunca mülkiyet hakkına dayalı olarak kullanılan taşınmazları ellerinden alındığını, davacıların tapu kaydının iptal edilmesi karşısında, kendilerine hiç bir maddi karşılık, tazminat verilmediğini ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra 21/11/2017 tarihinde harçlandırdığı ıslah dilekçesi ile talebini 346.750,86 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulü ile ... ili, Merkez ilçesi, ... köyü 1618 (2185) nolu parsel için belirlenen toplam 138.373,75 TL tazminatın 03/03/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, ... ili, Merkez ilçesi, ... köyü 2205 nolu parsel için belirlenen toplam 208.376,96 TL'nin 15/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22/01/2019 tarih 2017/25 E.- 2019/47 K. sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden kanuna aykırı bir durum bulunmamasına göre, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,

2-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2. maddesi gereğince kabulü ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22/01/2019 tarih 2017/25 E.- 2019/47 K. sayılı hükmünün kaldırılmasına,

3-Davanın kısmen kabulü ile;

a-)... ili, Merkez ilçesi, ... köyü 1618 (2185) nolu parsel için belirlenen 82.961,64 TL tazminatın tapu kaydının iptali kararının kesinleşme tarihi olan 03/03/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak tapu kaydındaki ve ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 25/09/2006 tarih 2006/520 E.- 2006/475 K. sayılı kararı ile 20/02/2017 tarih 2017/162 E.-2017/172 K.sayılı kararında belirtili hisseleri oranında davacılara verilmesine, fazlaya dair talebin reddine.

b-)... ili, Merkez ilçesi, ... köyü 1386 (2205) nolu parselin belirlenen toplam 182.591,15 TL tazminatın tapu kaydının iptali kararının kesinleşme tarihi olan 15/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak tapu kaydındaki ve ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 25/09/2006 tarih 2006/520 E.- 2006/475 K. sayılı kararı ile 20/02/2017 tarih 2017/162 E.- 2017/172 K. sayılı kararında belirtili hisseleri oranında davacılara verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının hükmen iptali nedeniyle 4721 sayılı Tük Medenî Kanununun 1007. maddesine göre açılan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından tazminata konu 1618 ve 1386 parsel sayılı taşınmazların 1981 yılında yapılan tapulama çalışması ile davacılar adına sırasıyla 22.200 m2 ve 12.280 m2 yüzölçümü ile tescil edildikleri, yörede 2004 yılında yapılan orman kadastro çalışmasında kısmen tahdit sınırları içine alındıkları, daha sonra Orman Yönetimi tarafından açılan tapu iptal ve tescil davası sonucu ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/651 E.- 2009/226 K. sayılı kararı ile 1618 parselin 15.653.14 m2'sinin tapusunun iptali ile orman niteliyle Hazine adına tesciline karar verildiği ve hükmün 03/03/2010 tarihinde kesinleştiği, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/266 E.- 2009/394 K. sayılı kararıyla 1386 parselin 7102 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, 637,75 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile 2/B niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verildiği, bu hükmün 15/03/2013 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 25/01/2017 tarihinde davacılar tarafından açıldığı anlaşılmıştır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından Devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı). Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise, tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir.

4721 sayılı TMK’nın 705/2. maddesi uyarınca tapu iptali ve tescil istekli davaların kesinleştiği tarih itibariyle mülkiyet hakkı sona ereceğinden bu tarih itibariyle tapusu iptal edilen gerçek ve tüzel kişilerin zararı oluşacaktır. Zararın meydana geldiği tarihe göre de tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Değerlendirme tarihi itibariyle taşınmazın niteliği arazi ise, net gelir metodu yöntemi ile, arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Somut olaya gelince; ormanlar özel mülkiyete konu olamayacak ise de, genel arazi kadastrosu sırasında taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenerek tapu kütüğünün davacılar adına oluşturularak bu şekilde tapu sicili hatalı olarak tutulduğundan, davacıların oluşan zararından TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacıların gerçek zararının karşılanması gerektiği kuşkusuzdur.

Bu nedenle, mahkemece, davacı yanın oluşan zararının Hazine tarafından karşılanması gerektiği yönündeki kabulünde ve taşınmazlara tapunun iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleştiği tarihe göre değer biçilmeye çalışılmasında yöntem olarak bir isabetsizlik bulunmadığından Hazinenin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde değildir.

Bu nedenle, mahkemece, davacı yanın oluşan zararının Hazine tarafından karşılanması gerektiği yönündeki kabulünde ve taşınmazlara tapunun iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleştiği tarihe göre değer biçilmeye çalışılmasında yöntem olarak bir isabetsizlik bulunmadığından Hazinenin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak yerel mahkemece taşınmazların niteliği ve değeri yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir Şöyle ki; dava konusu taşınmazların değeri tespit edilirken öncelikle arsa mı yoksa arazi mi olduğunun belirlenmesi gerekir. ... Belediyesinin 12/4/2017 tarihli yazı cevabında; dava konusu taşınmazların belediye mücavir alan sınırları dışında oldukları ancak imar durumunun İl Özel İdaresinden sorulması gerektiği belirtildiği, Mahkemece alınan bilirkişi raporunda ise taşınmazların yerleşim yerine yakın olduğunun belirtildiği anlaşılmakla taşınmazların niteliği hususunda çelişki bulunduğu görülmüştür. Yerel mahkemece dava konusu taşınmazların belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadıkları da araştırılmamıştır. Fen bilirkişi tarafından taşınmazların birtakım kamu kuruluşlarına ve şehir merkezine uzaklıkları kuş uçuşu belirtilmiş ancak şehir haritası üzerinde gösterilmemiştir. Bilirkişilerce taşınmazlar tarım arazisi olarak kabul edilerek net gelir yöntemine göre değer belirlenmişse de, yörede mutad olarak ekilen münavebeli ürünleri ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden sorulmamış, değerlendirme tarihlerinde dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan getirtilmemiştir. Bu haliyle alınan raporlar denetlenmeksizin hüküm kurulduğundan bölge adliye mahkemesince taraf vekillerinin istinaf istemlerinin kabulü ile bu hususların araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, sadece Hazine vekilinin istinaf başvurusun kabulüne karar verilip, dosya üzerinden yaptığı inceleme ile bilirkişilerce taşınmazların belirtilen kurumlara uzaklıkları ve yerleşim yerine yakınlığı sebebiyle %100 uygulanan objektif değer artışını, %20 ye indirerek hüküm kurması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde öncelikle 1386 parselin değerlendirme tarihi olan 15/03/2013, 1618 parselin ise değerlendirme tarihi olan 03/03/2010 gününde imar planı içinde olup olmadıkları, imar planı içinde iseler imar planının türü ve ölçeği değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadıkları, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadıkları ve etraflarının meskun mahal olup olmadığı, en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklığının ne oldukları hususları belediye başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabına göre, taşınmazların vasfı belirlendikten sonra taşınmazların arsa olduğunun tespiti halinde; emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazların eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak, taşınmazlardan DOP düşülmesinin gerekip gerekmediği belirtilmek, üzerinde bina var ise, Bayındırlık Bakanlığı resmi birim fiyatları esas alınarak yıpranma payı düşülmek suretiyle gerçek zararın belirlenmesi gerektiğinden, taraflara, dava konusu taşınmaz ile aynı bölgeden bulunamaması halinde yakın bölgelerden ve değerlendirme tarihinden önce ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer nitelikli ve yüzölçümlü satışları bildirmeleri için olanak tanınması, gerekli görülürse re'sen emsal getirtme yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu vasıtasıyla keşif yapılarak, denetlemeye olanak veren bilimsel verileri içeren rapor alınması, emsal alınan taşınmazlara ilişkin resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden getirtilmesi, emsal taşınmazlar ile çekişmeli taşınmaza ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazların, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporununda denetlenmesi, dava konusu taşınmazların ve emsal alınan taşınmaz/taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden sorulup, emsalin İmar Kanunu uyarınca imar parseli, dava konusu taşınmazların ise imar uygulaması yapılmamış arsa parseli olduğunun belirlenmesi