muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7737, Karar No: 2025/4871, Tarih: 10.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7737 E.  ,  2025/4871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/805 Esas, 2024/1118 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kurtalan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/382 Esas, 2018/590 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş, ilgili karar kesin olması nedeniyle 12.01.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı idare vekili; 09.10.2023 tarihli tavzih dilekçesinde, dava konusu taşınmazın yüzölçümü ve koordinat sisteminde değişiklik olduğunu, bu nedenle irtifak alanının değiştiğini, bu hususun düzeltilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 20.10.2023 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin tavzih isteminin reddine ilişkin 20.10.2023 tarihli ek kararına karşı davalı idare vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesinin ilk kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulduğundan, tavzih talebinin Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilmesine ilişkin olduğunu, bu talebi inceleme görevinin de Bölge Adliye Mahkemesine ait olacağından İlk Derece Mahkemesince verilen 20.10.2023 tarihli ek kararın kaldırılmasına, davalı idare vekilinin talebinin tavzih yoluyla düzeltilmesi mümkün olmadığından talebin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü düzenlenmiştir.

Tavzih talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükmüne uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Tavzih talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükmüne uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı idare vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkeme kararının ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7191, Karar No: 2011/7178, Tarih: 26.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/7191 E.  ,  2011/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 30.000 lira alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 7.563 TL nın tahsili cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, tarafların paydaş olduğu dükkan ve 2 katlı evin bakım ve onarımını davacının yaptırdığını, zorunlu ve faydalı masraf bedeli olarak davalının payına göre 30.000 TL nın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, ortaklığıngiderilmesi davası ile satış sonunda masrafların istenebileceğini, henüz binanın satışının yapılmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 7.563 TL nın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın tarafların murisinden intikal ile 1/2'şer paydaş oldukları, taşınmaz ile ilgili ortaklığın giderilmesi davasının sonuçlandığı, mahkemece; ortaklığın satış yolu ile giderilmesine ilişkin verilen kararın 6.Hukuk Dairesinin onama ilamı ile 17.02.2011 tarihinde kesinleştiği, taşınmazın henüz satılmadığı anlaşılmaktadır.

Davada, dava konusu taşınmaza davacı tarafından yapılan faydalı ve zorunlu masrafların sebepsiz zenginleşme kurallarına göre davalıdan tahsili talep edilmektedir.

Uyuşmazlık, taşınmazın davacı tarafından dava tarihine kadar kullanılıp kullanılmadığı ve iade borcunun kapsamı noktasında toplanmaktadır.

02.02.1991 gün, 1990/1 E-1991/1 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, iade borcunun kapsamını belirleme de öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir. Uyuşmazlık konusu olayda olduğu gibi dava tarihinden çok önce yapılan ve davacı tarafından kullanılarak yararlanılan giderler nedeniyle, sebepsiz zenginleşme borçlusunun (davalıların) bu giderlerin yapıldığı tarihte ekonomik açıdan zenginleştiği, yapanın ise o anda fakirleştiği kabul edilemez. Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın malvarlığının diğer tarafın mal varlığı aleyhine çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Dava konusu olayda, davacının dükkanı ve bir daireyi dava tarihinde kullandığı ve davalı tarafından davacı aleyhine ecrimisil davası açıldığı anlaşıldığına göre yukarıda açıklanan ilke gereğince davacı, taşınmazı iade etmeden yaptığı masrafları talep edemez. Bu nedenle mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Dava konusu olayda, davacının dükkanı ve bir daireyi dava tarihinde kullandığı ve davalı tarafından davacı aleyhine ecrimisil davası açıldığı anlaşıldığına göre yukarıda açıklanan ilke gereğince davacı, taşınmazı iade etmeden yaptığı masrafları talep edemez. Bu nedenle mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda imalat bedelinin iade anındaki kullanılmış ve yıpranmış olarak mevcut durum itibariyle değerlendirilmesi gerekirken dava tarihindeki bayındırlık birim fiyatlarına göre hesaplanması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39493, Karar No: 2017/3434, Tarih: 21.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/39493 E.  ,  2017/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmasız, davalı ... Vergi Dairesi Müdürlüğü avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, .... ilçesi ... Mahallesi ... Sokak No:14 adresindeki fabrikanın kendisine ait olduğunu, farika binasında .... Grup Kimya Sanayi Dış Ticaret Limited Şti. ne ait taşınır malların vergi borcu nedeniyle .... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 2013/4530 sayılı icra takip dosyasından gönderilen talimat üzerine .... İcra Müdürlüğünün 2013/1054 talimat sayılı dosyasında da diğer davalı alacaklı May Kim Yağ Sanayi Ticaret Limited Şirketinin alacağı nedeniyle ikinci kere haczedildiğini ve yapılan ihale sonucunda mahcuz malların 13/11/2013 tarihinde alacağa mahsuben satıldığını, mahcuz mallar muhafaza altında tutulduğu halde kendilerine her hangi bir tebligat yapılmadığı gibi ücret de takdir edilmediğini, kendisine ait yerde muhafaza edildiği için yedi emin ücreti takdir edilmesi gerektiğini, İİK nun 59, 138. maddeleri gereğince ilk haczin yapıldığı tarih tespit edildikten sonra ihale tarihine kadar ihale bedeline mahsup edilerek Adalet Bakanlığı'na ait depo ve garajlarda muhafaza edilen mallar için alınacak ücret tarifelerinin 3 ve 4. maddeleri esas alınarak yediemin ücreti hesaplanması gerektiğini, 6098 sayılı TBK nun 561/2, 574/1 ve 580/1 maddelerinin de yediemin ücretinin ödenmesini zorunlu kıldığını ileri sürerek, binada bulunan taşınır mallara ilk haczin uygulandığı 14/11/2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere Adalet Bakanlığı'na ait depo ve garajlarda muhafaza edilen mallar için alınacak ücret tarifesine göre hesaplanmak üzere 10.000 TL yediemin ücretinin ödenmesini, aksinin kabulü halinde sebepsiz iktisap hükümleri gereğince 10.000 TL nın 13/11/2013 ihale tarihinden itibaren hesaplanacak en yüksek banka reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı İlyasbey Vergi Dairesine izafeten Maliye Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı İlyasbey Vergi Dairesine izafeten Maliye Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalı İlyasbey Vergi Dairesine izafeten Maliye Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesi istemiş, mahkemece, 69.912,00 TL yönünden harcın tamamlanması istendiğinden davacı tarafça 69.912 TL üzerinden harç yatırılarak yargılamaya devam edilmiş, mahkemece davanın reddine, 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir. Söz konusu karar davalı İlyasbey Vergi Dairesine izafeten Maliye Bakanlığı tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesine göre;“1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmünü içermektedir. Bu hükme göre, davalı lehine harcı yatırılan dava değeri üzerinden hesaplanacak 7.990,32 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/2 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının dördüncü bendinde yer alan “1500,00” rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine “7.990,32” rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalı İlyasbey Vergi Dairesi Müdürlüğüne ödenmesine, aşağıda dökümü yazılı 3,70 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12181, Karar No: 2010/6931, Tarih: 15.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12181 E.  ,  2010/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2008

NUMARASI : 2005/120 - 2008/91

Taraflar arasında görülen davada Eyüp 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.04.2008 tarih ve 2005/120 - 2008/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.06.2010 gününde davalılardan ...vekili Av.... ve Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili Av.... gelip, davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan davalı ...ile Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. Avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen dava dilekçelerinde, müvekkilinin elindeki parayı dostluğuna güvendiği ...aracılığı ile davalı bankanın 500 Evler Şube Müdürü davalı... ile tanıştığını, 12.06.1997 tarihinde % 98 faiz oranlı 6 ay vadeli (5.000.000.000.-) TL'lık hesap açtığını, hesap açıldığında kendisine verilen hesap cüzdanında hesap sahibi olarak yalnızca kendi adı gözükürken, 6 ay sonra bankaya müracaat ettiğinde hesabın müşterek hesap olduğunun kendisine bildirildiğini, hesabın sadece müvekkiline ait iken davalı ...'ın sonradan hesaba ortak edildiğini, bundan sonra hesaptaki paranın 16.12.1997 tarihinde ...'a ödenerek kapatıldığını, müvekkilinin hatırlı banka müşterisi davalı ...ile banka personelince birlikte aldatılarak dolandırıldığını ileri sürerek, müvekkiline bankaya yatırılan (5.000.000.000.-) TL'nın 12.06.1997 hesap tarihinden itibaren davalı bankanın cari faiz oranları üzerinden güncelleştirilerek (3.000.000.000.-) TL manevi tazminatın ise olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 29.02.2008 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini (80.609,22) YTL olarak belirlemiştir.

Davalı ...vekili, davacının iddia ettiği banka hesabına yatırılan paranın tamamen müvekkiline ait olup, faiz isteminin dayanağı olmadığı gibi fahiş bulunduğu, alacağın zamanaşımına uğradığını savunmuştur.

Davalı... vekili, hesabın müşterek olduğunu, müvekkili ve bankaya izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...vekili, davacının iddia ettiği banka hesabına yatırılan paranın tamamen müvekkiline ait olup, faiz isteminin dayanağı olmadığı gibi fahiş bulunduğu, alacağın zamanaşımına uğradığını savunmuştur.

Davalı... vekili, hesabın müşterek olduğunu, müvekkili ve bankaya izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı banka vekili, hesabın müşterek hesap olarak açılıp 16.12.1997 tarihinde 7.167.384.108.-TL olarak ...tarafından kapatıldığı, akabinde ...adına 6 ay vadeli hesap açılarak bilahare başka hesapları ile bu hesabı da kapatarak bedelleri ile hazine bonosu aldığını, hazine bonolarını nakde tahsil ederek hesabına aktardığı, davacının müracaat ederek paranın kendisine ait olduğu iddiası üzerine ...hesabındaki (30.022.502.806.-) TL'lık mevduata bloke konulduğu, davacı aleyhine girişilen icra takibinde davacı hesabına haciz konulması nedeniyle (15.803.858.000.-) TL'nın icra dosyasına ödendiğini, daha sonra borçlusu ...olan takip dosyasından gönderilen haciz ihbarnamesi nedeniyle hesapta kalan (79.552,96) YTL üzerine bloke konularak 24.06.2005 tarihinde icra dosyasına yatırıldığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacı ...'in davalı ...aracılığı ile tanıdık şube olduğunu belirttiği davalı banka Beşyüzevler Şubesi'ne (5.000,00) YTL'lık 6 ay vadeli mevduat hesabı açtırdığı, davalı ...'ın, diğer davalı banka müdürü ile davacının hesabını boşaltıp, davalı ...adına naklettikleri, her iki davalının da ceza mahkemesinde dolandırıcılık suçundan mahkum oldukları, yapılan temyiz üzerine... hakkındaki hükmün kesinleşip, ...hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiği, manevi tazminat isteminin koşullarının ise oluşmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile (80.609,22) YTL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı bankanın mahkeme karar başlığında gösterilmemiş olmasının maddi hataya müstenit olup mahallince düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm,davalılar vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı bankanın mahkeme karar başlığında gösterilmemiş olmasının maddi hataya müstenit olup mahallince düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm,davalılar vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava konusu alacak bankaya karşı, banka mevduat sözleşmesinden kaynaklanmış olup, özel yasada ayrı bir zamanaşımı düzenlemesine yer verilmemesi nedeniyle BK’nun 125. maddesinde öngörülen (10) yıllık genel zamanaşımına ,davalı banka çalışanının davacı tarafa verdiği zarar açısından sorumluluğu ise haksız eylem hükümlerine göre değerlendirilecektir. Zamanaşımı süresi ve bu sürenin başlangıcı bakımından, BK'nun 60. maddesi hükmü uygulanacak olup, maddede 1 ve 10 yıllık süre öngörülmüştür.10 yıllık süre, her halükarda uygulanacak zamanaşımı süresi olmayıp, 10 yıllık süre içerisinde zarar ve faile ıttıla tarihinden itibaren bir yıl içinde açılmayan davalar zamanaşımına uğrar. BK'nun 60. maddesinin 2.fıkrasına göre, zarar-ziyan davası, ceza kanunları gereğince müddeti daha uzun zamanaşımına tabi cezayı gerektirir bir fiilden doğmuşsa, şahsi davaya da o zamanaşımı süresi uygulanır. Öte yandan diğer gerçek kişinin eylemi sebepsiz zenginleşme hükümlerine tabi olup eylemi, BK’nun 66. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresine tabidir. Bu durumda mahkemece her bir davalının sorumluluğunun anılan hükümler dikkate alınarak zamanaşımına uğrayıp uğramadığının belirlenmesi gerekirken noksan incelemeyle işin esasına girilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Öte yandan, mahkemece yapılacak inceleme sonucunda davanın zamanaşımına uğramadığının kabulü halinde,davacı tarafından davacı alacağının davalı banka cari faiz oranları üzerinden hesaplanacak bakiyesinin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi talep edilmiş olup, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise başka bankaların o dönemlerde vermiş olduğu faiz oranları da dikkate alınarak hesaplama yapılmış olması ve anılan raporun hükme esas alınması HUMK’nun 74. maddesine aykırılık teşkil etmekle kararın açıklanan nedenle dahi davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan ...ve...'e verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 15.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2033, Karar No: 2009/3455, Tarih: 19.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2033 E.  ,  2009/3455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2008

Taraflar  arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıların miras bırakanı N.'e ait bulunan 301 ada  38 parsel sayılı  taşınmazın  bir bölümünün kıyı kenar  çizgisi içerisinde kaldığını, özel  mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek  tapu iptali ve terkin  isteğinde  bulunmuştur.

Davalılar, çekişmeli  taşınmazın  yasal  yollarla  edinildiğini, imar  mevzuatına  uygun olarak bina  yapıldığını bildirip davanın reddini  savunmuşlardır.

Mahkemece, uzman  bilirkişilerce belirlenen  kıyı  kenar  çizgisine göre çekişmeli taşınmazın tamamının kıyıda kaldığı, özel mülkiyete konu olamayacağı  gerekçesiyle  davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili  tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 21.10.2008  Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili Avukat N. Ş.  ile  temyiz edilen Hazine  vekili Avukat S.S.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ......tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin  kütükten  terkini  isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan  delillere göre; çekişme  konusu taşınmazın  kadastro  tespitinin 7.6.1952  tarihinde yapıldığı, 10.12.1952 de  kesinleştiği ve davanın  8.12.2005 tarihinde açıldığı  anlaşılmaktadır.

Her ne kadar nizalı  taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde  kalan bölümü devletin hüküm ve  tasarrufu  altında ve kamu malı niteliğinde  özel  mülkiyete  konu olamayacak  (Anayasanın 43, 3402 Sayılı  Kadastro Yasasının 16/C  maddesi gereğince  )  yerlerden  olduğu  keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009  tarihinde  kabul edilip 14.3.2009  tarihinde yürürlüğe giren  5841 Sayılı Yasanın 2.  maddesi ile  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3. Fıkrasına  eklenen  " bu hüküm iddia ve taşınmazın  niteliğine  yahut  Devlet ve  diğer kamu tüzel kişileri  dahil  tarafların sıfatına  bakılmaksızın  uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 8. maddesinin  " bu kanunun 12.  maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve  tasarrufu altında  olduğu iddası  ile yürürlük  tarihinden önce  açılmış ve  henüz kesin   hükme  bağlanmamış olan davalarda  dahi  uygulanır"  şeklindeki  hükmü  gözetildiğinde  kadastro  tespitinin  kesinleştiği tarih olan  10.12.1952 ile davanın açıldığı tarih  arasında  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinde  sözü edilen  10 yıllık  hak düşürücü sürenin  geçmiş  olduğu sabittir.