muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15729, Karar No: 2015/26132, Tarih: 03.06.2015

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklardan ...'in resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için, 21.03.1996 tarihinde kocası olan sanık ...'dan muvazaalı olarak boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3881, Karar No: 2018/9011, Tarih: 18.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3881 E.  ,  2018/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1-İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2-Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3-Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması; somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesinden, faal olup olmadığı da sorularak ve şikayet tarihini de kapsar şekilde en son verilen beyanname örnekleri de getirtilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Dava ve cezanın İİK’nın 354.maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN,5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5232, Karar No: 2013/20212, Tarih: 11.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5232 E.  ,  2013/20212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.12.2012 tarih ve 2011/137-2012/273 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nın 3494 sayılı kanunla değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin tanınmış nitelikte olan “DALAN” esas unsurlu Türkiye de ve yurtdışında çok sayıda markanının sahibi olduğunu, markanın niceliksel ve niteliksel unsur kriterlerine sahip tanınmış bir marka olan "DALAN" markasının farklı mal ve hizmetler için dahi korunması gerektiğini, müvekkili adına tescilli 2006/39583”dalan”, 2000/24150”dalan”, 11170 no lu “DALAN”markaları ile davalının itiraza konu 2009/15665 no lu “DALAN MİÇOS”markalarının görsel, işitsel, anlamsal olarak benzer ve hatta aynı olduğunu, tüketici nezdinde iltibasa neden olabilecek nitelik taşıdığını, davalının müvekkilinin markasının tanınmışlığından yararlanmayı amaçladığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Gıda Sanayi İç ve Dış Ticaret Ltd.Şti davanın süresinde açılmadığını,yetkili mahkemenin İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili,taraf markalarının tamamen farklı mal ve hizmetlerde kullanıldığını,davalı markasında yer alan “MİÇOS”ibaresinin markaya ayırt edicilik kazandırdığını, davalı adına önceden tescilli 2005/43743, 2006/(0134,2009/06256 sayılı “Dalan”ibareli markaların bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili,taraf markalarının tamamen farklı mal ve hizmetlerde kullanıldığını,davalı markasında yer alan “MİÇOS”ibaresinin markaya ayırt edicilik kazandırdığını, davalı adına önceden tescilli 2005/43743, 2006/(0134,2009/06256 sayılı “Dalan”ibareli markaların bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;davalı markasındaki “patates ve mısır cipsleri” mallarının davacının itiraza gerekçe marka kapsamındaki kafeterya, cafe, kokteyl salonu ve snack bar hizmetlerinde sıklıkla sunumu yapılan mallardan olması nedeniyle aralarında ilişki bulunan mal ve hizmetler oldukları “DALAN” ibaresinin her iki tarafa ait markanın da ayırt edici unsuru olarak yer aldığını, bu hizmetlerden yararlanan ortalama tüketici kitlesinin malların üretcisinin aynı veya aralarında bağlantı bulunan işletmeler olduğunu düşünmelerini ve bu sebeple davacı markasının KHK’nın 8/1(b) maddesi uyarınca karıştırılma ihtimali bulunduğunu, davalı TPE vekili davalı adına önceden tescilli “DALAN” ve “DALAN ÇAY ÇAYIN EN İYİSİ+ŞEKİL” ibareli 2005/43743, 2006/0134, 2009/06256 sayılı markaların bulunduğunu ileri sürmüş ise de bunlardan en eskisi olan 2005/43743 sayılı markanın “Whey To Go” ibareli, 2006/0134 sayılı markanın “Dalan” ibareli ancak ancak 30.04.2008 tescil tarihli, 2009/06256 tarihli markanın ise 17.02.2010 tescil tarihli olduğu, bunlardan sadece 2006/01134 sayılı markanın “patates cipsleri”yönünden tescilli olduğu, ancak davaya konu başvuru markasının müracaat tarihi 03.09.2009 itibariyle henüz 1,5 yıl tescilli olduğu KHK’nın 42. m uyarınca 5 yıllık hükümsüzlük tehdidi altındaki bir markanın sahibine müktesep hak sağlamasının mümkün olmadığı,nitekim taraflar arasında görülen Ankara 2. FSHM’nin 2008/125 esas,2010/94 K.sayılı dosyasaında da bu markanın hükümsüzlüğüne karar verildiği ve kararın Yargıtay tarafından onandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK kararının iptaline,davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11358, Karar No: 2009/382, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11358 E.  ,  2009/382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... Bel. Başk. avukatınca duruşmalı, davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... gelmiş, davacı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket tarafından Gazipaşa ilçesinde kurulan Kombi Tatil Sitesinden 26.9.1997 tarihli harici sözleşme ile devre mülk satın alıp, 7835 DM satım bedeli ödediğini, davalı Belediyenin diğer davalı şirketin kurucu ortağı olduğu gibi, satış sözleşmesini şirket temsilcisinin aynı zamanda belediye temsilcisi olarak imzalandığını, belediyenin güvencesine dayanarak devre mülkü satın aldığını, sözleşmeye göre devre mülkün 30 ayda tamamlanacağının, aksi takdirde kullanım bedeli olarak yıllık 1200 Dolar ve cayma halinde de cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak başlayan inşaatın Belediyenin yapı ruhsatını iptal edip, engellemeleri nedeniyle bitirilemediğini, bu nedenle uğradıkları zarardan her iki davalının da sorumlu olduklarını bildirip, ödediği 7835 DM, (4000 Euro) (7.268,00YTL) satış bedeli, 7835 DM (4000 Euro) (7.268,00) cezai şart, her yıl mahrum kaldıkları kullanım bedeli olarak 5 yıl için 6000 USD nin dava tarihinden dövize işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı şirket, Belediyenin engellemeleri nedeniyle edimlerini yerine getiremediğini, Belediyenin ruhsatı iptal ederek açtığı dava sonucu tapunun iptali ile yaptıkları inşaatın kaline karar verildiğini, bu sonuçtan kendisinin değil Belediyenin sorumlu olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

2008/11358-2009/382

Davalı ..., davacı ile aralarında sözleşme ilişkisi olmadığını, davalı şirketin ve temsilcisinin Belediyeyi temsil edemeyeceğini, şirket temsilcisinin Belediye adına yaptığı işlemlerin geçersiz olduğunu, davalı şirketin edimlerini yerine getirmediğinden açtıkları dava sonucu tapunun iptaline, şirketin müdahalesinin menine yapılanların yıkımına karar verilip, kararında kesinleştiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 26.9.2007 tarihli sözleşmenin feshine, satış bedeli olarak ödenen 7835 DM karşılığı 4000 Euro, cezai şart olarak 7835 Dm Karşılığı 4000 euro toplamı 8000 Euro nun dava tarihinden bir yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 26.9.2007 tarihli sözleşmenin feshine, satış bedeli olarak ödenen 7835 DM karşılığı 4000 Euro, cezai şart olarak 7835 Dm Karşılığı 4000 euro toplamı 8000 Euro nun dava tarihinden bir yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dava tarihinin 17.1.2005 olmasına rağmen karar başlığında 2.3.2007 olarak yazılmasının maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Gazipaşa İlçesi Belediye Meclisinin 18.5.2005 tarih ve 24 sayılı kararı ile Belediyenin bir turizm şirketi kurması veya kurulmuş bir turizm şirketine ortak olması hakkında karar verildiği, daha sonra ...’in %80 pay sahibi, Belediyenin de %20 pay sahibi olduğu davalı “Gazipaşa Turizm ve Ticaret Limited Şirketinin” kurulup, kuruluşunun 7.11.1995 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlandığı, Belediyeyi temsilen o tarihlerdeki Belediye başkanı olan ... ... ile Gazipaşa Turizm ve Ticaret Limited Şirketi adına ... arasında 25.10.1995 tarihli ve 13.4.1996 tarihli protokollerin düzenlendiği, bu protokoller ile davalı şirketin, “Kombi Tatil Kenti” adı altında yapılacak devremülk ve otel inşaatı sosyal tesislerini yapmayı ve işletilmesini üstlendiği, Belediyeye karşıda bir takım taahhütlerde bulunduğu, ilk düzenlenen protokolün 5/1. maddesinde; “şirket ortaklarının Belediye Başkanlığının olurunu almadan şirketi hiçbir şekilde borçlandıramazlar, yapsalar da geçersizdir. Bu konuları her iki tarafta peşinen kabullenmişlerdir.” kararlaştırmasının bulunduğu, 13.2.1996 tarihinde tesislerin yapılacağı taşınmazın Belediye tarafından, davalı şirkete tapusunun devredilip, 15.11.1996 tarihinde Belediye başkanı ... ... imzası ile inşaat yapı ruhsatı verildiği, 6.3.1996 tarihli adiyen düzenlenen belge ile şirket temsilcisi ...’in belediyeyi temsil etmek üzere yetkili olduğu Belediye Başkanı ... ... imzası ile belirtilmiş, yine

2008/11358-2009/382

2008/11358-2009/382

... Noterliği’nde düzenlenen 27.10.1995 tarihli vekaletname ile Belediye Başkanı ... ...’in Belediye adına şirket temsilcisi ...’in vekil tayin edildiği, 9.10,1997 tarih ve 688.sayılı yazı ile belediyece davalı şirkete yapı ruhsatının iptal edildiğinin bildirildiği, davalı ... Başkanı ... ... imzası ile 1995, 1996 ve 1997 yıllarında muhtelif kişilere yazılan cevabi yazılar ve basın bildirileri ile, projenin Belediye güvencesi ile yapıldığının bildirildiği gibi, aynı konuyu, yani projenin Belediyenin iştirak ve güvencesi ile yürütüldüğü hususunu şirket temsilcisi ve şirket te yazışma ve ilanlarında belirtmiş, davacı ve davalı şirket arasında 26.9.1997tarihli adiyen düzenlenen sözleşme ile davacı devre mülk satın almış, sözleşmeyi satıcı olarak şirketi ve Belediyeyi temsilen ... imzalamıştır. Belediyenin şirket aleyhine açtığı tapu iptal tescil ve müdahalenin meni davası sonucu, Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.10.2002 gün, 2000/312 Esas 2008/309 karar sayılı, 7.7.2004 tarihinde Yargıtayca onanarak kesinleşen ilamında, davalı şirkete taşınmaz satışına ilişkin ihalenin belediye meclisinin 11.11.1999 tarih ve 1 nolu kararı ile fesih edildiği, satışın ve ihalenin iptaline ilişkin idare mahkemesindeki davaya davalı şirketin de müdahil olarak katıldığı, idare mahkemesince ihale fesih edildiğinden fesih hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilip, kararın taraflara ve müdahil şirkete tebliğ edildiği, temyiz edilmediğinden kesinleştiği, yapılan taşınmaz satışının dayanağının kalmadığı gerekçesi ile davalı şirket adına olan tapunun iptaline, şirketin müdahalesinin meni ile yapılanların kal’ine karar verildiği, yine dosyaya ibraz edilen ... Ağır Ceza Mahkemesinin 16.2.2000 gün, 98/87 Esas, 2000/37 Karar sayılı, 25.10.2000 tarihinde kesinleşen ilamından Belediye Başkanı ... ... ve dört belediye görevlisinin, alıcı olan ve kötü niyetli olduğu belirtilen şirketin davranışları sonucu görevlerini kötüye kullandıkları gerekçesi ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakta olup, bu hususlar tüm dosya kapsamı ile sabit ve tartışmasızdır.

Davacı bu davasında, davalı şirket ile aralarında düzenlenen devre mülk satışına ilişkin, haricen düzenlenen protokol başlıklı belgeye dayanarak, sözleşmenin ifa imkanı kalmadığı gerekçesi ile tazminat isteminde bulunmuştur. Dosya içerisinde bulunan tüm belge ve delillerin birlikte değerlendirilmesinden, zamanın Belediye Başkanı ... ... ile davalı şirketin kurucusu ve yetkilisi bulunan ...’in el ve işbirliği içerisinde oldukları, Belediye başkanının görevini suistimal ederek ve yetkisini aşarak şirket lehine belediye aleyhine bir takım işlemler yapıp, davranışlarda bulunduğu, bu cümleden olarak usulsüz ihale

2008/11358-2009/382

2008/11358-2009/382

yaptığı, yapı ruhsatı verdiği, şirketin yaptığı işlerin, verdiği taahhütlerin belediye güvencesinde olduğunu belirtmiş ise de, usulsüzlükler nedeniyle yapılan taşınmaz ihalesinin fesih edildiği gibi, şirkete devredilen tapunun da iptaline karar verildiği anlaşıldığından davalı ..., zamanın belediye başkanın haksız fiil niteliğini taşıyan ve ceza kanununa göre suç olan bu davranışları ile, yine onun eylem ortağı olan davalı şirketin yaptığı işlemlerden dolayı sorumlu olamıyacağının kabulü gerekir. Bu nedenle, bu sözleşmenin de davalı Belediyeyi bağladığından söz edilemez. Dairemizin dosyaya örnekleri sunulan bozma ilamlarının ait olduğu dosyalarda her ne kadar davalı belediyenin sorumlu olduğu belirtilmiş ise de, o dosyalarda ... Ağır Ceza Mahkemesine ait kesinleşmiş kararı ve Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşmiş kararları bulunmadığından; her dosya kendi şartlarına göre değerlendirileceğinden farklı sonuca varılmıştır.

Bu nedenlerle ve sonuç itibari ile dava dışı zamanın Belediye Başkanı ... ...’in ve onun işbirlikçisi diğer davalı şirketin haksız fiil niteliğindeki şahsi eylem ve işlemlerinden davalı ...’nin sorumlu tutulması mümkün olmadığından davalı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereği davalı ... Belediyesi yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalı ... Belediyesine ödenmesine, peşin alınan 192,50 temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine ve yine peşin alınan 193,00 TL temyiz harcın istek halinde davacıya iadesine, 22.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13231, Karar No: 2011/5560, Tarih: 09.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13231 E.  ,  2011/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2009 tarih ve 2009/70-2009/792 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete konut sigorta poliçesiyle sigortalı dairede , davalıların maliki bulunduğu üst kattaki konuttan pis sularının akması sonucu hasar meydana geldiğini, zararın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 4.490 TL'nın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, sigortalının yazlığında olması ve evini kontrole gelmemesi nedeniyle hasarı geç öğrendiklerini, zararın artmasına sigortalının neden olduğunu, kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigortalıya ait konuta üst kattan akan pis suların hasar verdiği, davalıların hasardan sorumlu bulunduğu, sigortalının da evini kontrol etmeyerek zararın çoğalmasına neden olarak % 20 kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2.392 TL'nın 31.10.2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 60,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.