muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13504, Karar No: 2015/603, Tarih: 22.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/13504 E.  ,  2015/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2014/284-2014/394

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne asıl alacak tutarı üzerinden icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

1)- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan kararın esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2)- Davalı vekilinin icra inkar tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

İİK.nun 68.maddesi gereğince itirazın kaldırılması davasında, itirazın haksızlığına karar verilen borçlu diğer tarafın talebi üzerine icra inkar tazminatına mahkum edilir. Ancak davacı alacaklı vekilinin dava dilekçesinde ve yargılama devam ederken, icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline ilişkin herhangi bir talebi bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece talep olmadan, icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru değilse de bu yanlışlığın düzeltilmesi için kararın bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda gözetilmediğinden, kararın "üçüncü satır başlığındaki tazminata ilişkin kısmının", karardan çıkarılması suretiyle kararın 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca düzetilmesine ve bu düzetilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37817, Karar No: 2017/6433, Tarih: 01.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37817 E.  ,  2017/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müracaat görgü ve tespit tutanağında “iş yerinin metruk binayı andırdığının” belirtildiğinin, müşteki ...'ün soruşturma aşamasındaki 25/06/2013 tarihli beyanından olay yerinin “her tarafı 3,5-4 m. yüksekliğinde beton duvar ile çevrili, üzerinin bir kısmı beton ile bir kısmı da çinko ile kapalı olan ve depo olarak kullandığı iş yeri” olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu iş yerinde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, bu yerde iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı kesin olarak belirlenip, herhangi bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan ve sadece malzeme deposu olarak kullanılan bir yerin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna konu olamayacağı da göz önünde bulundurularak, mahallinde yapılacak keşif ile suça konu yerin iş yeri vasfında olup olmadığı belirlenerek ve sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16855, Karar No: 2019/2102, Tarih: 07.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/16855 E.  ,  2019/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- UYAP kayıtlarına göre, sanığın hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan... Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemedikleri sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, sanığın hükmün açıklandığı 29/05/2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın... Organize Sanayi Bölgesinde devam etmekte olan ... elektrik alt yapı çalışmalarının bulunduğu hat üzerindeki şikayetçi ... A.Ş' ye ait fiber optik kablolarını (haberleşme kabloları) çalması biçimindeki eyleminin; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan "adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

3- 24/01/2014 tarihli Yakalama Tutanağına göre, haber merkezinin... Organize Sanayi Bölgesinde ışıklı kavşaktan, .... Organize Sanayi Bölgesi alt girişine doğru giden yan yol üzerinde şüpheli bir şahsın olduğunu anons etmesi üzerine bahse konu yere giden ekiplerin araştırma yaptığı sırada .... Organize Sanayi Bölgesi ışıklarına yaklaşık 200 metre mesafede sanığı elinde suça konu kabloları sürükleyerek götürdüğünü görerek sanığı yakalandıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

4- Dosya kapsamına göre; soruşturma aşamasında beyanı alınan gece bekçişi olan tanık ...'ın saat 20.30 sıralarında... Organize Sanayi Bölgesinde devriye görevini yaptığı sırada...r Organize Sanayi Bölgesi karşısında bulunan yan yolda sanığı gördüğünü belirttiği ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 18.13 'de başladığının anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7394, Karar No: 2018/2704, Tarih: 17.04.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/7394 E.  ,  2018/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ve ... vekili Avukat... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenlerin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucunda ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 155 ada 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar edinme sebebinde 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca ... adına ... sınırları dışına çıkarıldığı ve bahçe olarak 5 yıldan beri ...'nın, 12 parselin ise aynı nitelikle ... oğlu ...'ün kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile davalı ... adına tespit ve tescil edilmiş, 155 ada 12 parsel 08.12.2014 tarihinde 6292 sayılı Yasa gereği satış işleminden ... adına kayden tescil edilmiştir. Davacı ..., satın alma ve zilyetliğe dayalı olarak 340 metrekare taşınmazının bulunduğu halde beyanlar hanesine ... isminin ve 200 metrekare yüzölçümüyle yazıldığını, ... isminde biri olmadığını, halk arasında bu isimle tanındığını, asıl adının ... olduğunu aynı zamanda teyze çocukları olduğunu öne sürerek yüzölçümünün 340 metrekare olarak düzeltilmek suretiyle beyanlar hanesine kendi isminin kullanıcı olarak yazılması istemiyle dava açmıştır. Davacı yargılama sırasında eksikliğin komşu aynı ada 11 parsel sayılı taşınmazda kaldığını bildirmesi üzerine bu parselin kullanıcısı ... davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 155 ada 11 ve 12 nolu parsellerin tapu kaydında olduğu gibi ... adına tapuya tesciline, 155 ada 11 nolu parselin beyanlar hanesine "İş bu taşınmaz bahçe olarak 1993 yılından beri ...'ten olma ...'in fiili kullanımındadır." şeklinde şerh verilmesine, ... lehine olan fiili kullanım şerhinin iptali ile yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilmesine, 155 ada 12 nolu parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine "İş bu taşınmazın ... teknisyeni bilirkişi ... 'ın 16.11.2015 tarihli rapor ve krokisinde belirtildiği üzere (A) harfi ile gösterilen 49,34 metrekarelik bölümünün bahçe olarak 1993 yılından beri ...'ten olma ...'in fiili kullanımındadır, parselin geri kalan 180,05 metrekarelik bölümünün bahçe olarak 5 yıldan beri ... oğlu ...'ün fiili kullanımındadır." şeklinde şerh verilmesine, ... lehine olan fiili kullanım şerhinin iptali ile yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazinenin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle 155 ada 11 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

2- 155 ada 12 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 3402 sayılı ... Kanunu'na 5831 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile eklenen Ek-4. maddesi uyarınca yapılan ... çalışması sonucunda düzenlenen ... tutanağının beyanlar hanesindeki kullanım şerhinin düzeltilmesine yönelik olarak açılmıştır. Ne var ki, yargılamanın devamı sırasında temyize konu 155 ada 12 parsel sayılı taşınmaz 6292 sayılı Yasa gereğince lehlerine şerh bulunan davalı ...'e satılmıştır. Taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesi ya da şerhin değiştirilmesi için, taşınmazın mülkiyetinin ... ait olması gereklidir. Satışla ... mülkiyetinden çıkmış olan taşınmazların tapu kaydının beyanlar hanesine şerh verilme olanağı kalmamıştır. Hal böyle olunca; 155 ada 12 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın konusuz kalması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile 155 ada 12 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1820, Karar No: 2021/2386, Tarih: 03.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/1820 E.  ,  2021/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...'in temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28252, Karar No: 2014/22400, Tarih: 30.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28252 E.  ,  2014/22400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar hakkında, hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'ın, adli sicil kaydında yer alan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2004 tarih, 2004/17 - 73 Karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince tayin olunan ve 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereği ertelenen 4455000000 TL para cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'ın, adli sicil kaydında yer alan... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2004 tarih, 2004/17 - 73 Karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince tayin olunan ve 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereği ertelenen 4455000000 TL para cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, "evi misafirhane olarak kullanırdım." kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde de "benim büro olarak kullandığım daireye girilmiş." şeklinde beyanda bulunduğu yine olayın görgü tanığı olan ve aynı binada ikamet eden tanık ...'in Cumhuriyet Savcılığınca alınan ifadesinde; "Hırsızlık yapılan şikayetçiye ait giriş katta bulunan daire, binanın mütaahiti olan ...'e aittir, söz konusu yerde bir kısım büro malzemeleri vardı. Burası ikamet için kullanılmıyordu. Ayrıca şikayetçi tarafından iş yeri olarak da kullanılmıyordu. Tahminime göre bir kısım eşyalarını koyduğu depo olarak kullanıyordu. Ben iki yıldır burada ikamet ediyorum bu nedenle biliyorum." şeklinde beyanda bulunması karşısında; suça konu yerin nasıl ve ne şekilde kullanıldığı katılandan sorulup, konut veya işyeri olarak kullanılıp kullanılmadığı kesin olarak tespit edilerek, tanık tarafından depo olarak kullanıldığı belirtilen yerin iş yeri gibi kullanılan yerlerden olmaması halinde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun da unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 116/1 ve 119/1-c maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23870, Karar No: 2016/3849, Tarih: 22.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23870 E.  ,  2016/3849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 29.09.2015

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 12.01.2004 tarihinde kesinleşen davalıya, sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle 01.03.2011 tarihi itibariyle kesildiği ve 01.10.2008 - 24.04.2015 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve

nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; yukarıda yazılı araştırmaların bir çoğunun yapılmadığı anlaşılmakla, mahkemece öncelikle kurum işlemine dayanak olan denetim raporu getirtilmeli, varsa tutanak tanıkları dinlenilmeli, seçmen geri izleme kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, boşanan eşlerin medula sisteminde ve GSM kayıtlarında yer alan adres bilgileri araştırılmalı, davalının, boşandığı eşiyle yeniden evlenmesine ilişkin olgunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.