muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2736, Karar No: 2024/172, Tarih: 16.01.2024

II. CEVAP

1. Asıl ve birleşen dava dosyasının davalısı Hazine vekili; davanın reddini savunmuştur.

2. Birleşen dosya davalısı ... vekili cevap dilekçesinde; taşınmaz dedesi tarafından verilmiş olup arsa ve dükkan karşılığında davalı tarafından davacıya, ikamet ettiği dairenin verildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın arsasının tarafların amcası olan Osman Kaya tarafından davalı-birleşen dosyanın davacısı ...'ya verildiği, ... tarafından arsanın üzerine dükkan inşaatı yapıldığı, kardeşi olan davacı-birleşen dosya davalısı ...'ya bu dükkanda marangozluk yapması için dükkanı teslim ettiği, bunun karşılığında davacı ...'nın abisi ...'nın ... ili Merkez ilçesi İnağzı Mahallesinde 1373 ada 33 parsel ... taşınmazın ilk katında oturmasına, ikinci katı da tamamlayarak kullanmasına rıza gösterdiği, taraflar arasında her ne kadar yazılı bir sözleşme olmasa da, uzun yıllardır 1999 ve çok öncesi 1980'li yıllardan bu yana taşınmazların bu şekilde kullanıldığı anlaşıldığı, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/299 Esas ... dosyasında davalı ...'nın oturduğu ... ili Merkez ilçesi İnağzı Mahallesinde 1373 ada 33 parsel ... taşınmaz hakkında açılan fuzuli işgal ve ecrimisil talepli davaya ilişkin dava dilekçesi, cevap dilekçesi ve taşınmazın tapu kayıt örneğinin dosya arasına getirtildiği, yapılan incelemede, taşınmazda tarafların yıllardır zımni olarak kullandıkları şekilde tapu kaydının oluştuğunun görüldüğü, dava konusu edilen 1408 ada 20 parsel ... taşınmazın 1980'li yıllardan bu zamana kadar davacı-birleşen dosya davalısı ... tarafından malik sıfatıyla zilyet edildiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine, 1408 ada 20 parsel ... taşınmazın kadastro tutanağında belirtilen vasıf ve yüzölçümü ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağının beyanlar hanesindeki şerhlerin iptaline; a)"3303 ... Kanunun 3 üncü maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemez ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayanılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunamaz." b)"Kamu yararı ve ülke güvenliği açısından yabancı uyruklu gerçek kişiler ile kendi ülkelerinin kanunlarına göre kurulan tüzel kişiliğe sahip yabancı ticari şirketlerince iktisap veya sınırlı aynı hak tesis edilemez" c)"14/11/1999 tarihinden evvel olmak üzere Yusuf oğlu ... kullanımındadır." d)"14/11/1999 tarihinden evvel olmak üzere 1 katlı kargir dükkan Yusuf oğlu ...'ya aittir." e)"Taşınmaz üzerindeki binanın Kilimli Çamlık Mahallesi 41 ada 1 nolu parsele 18,76 m2 tecavüzü vardır." şerhlerinin konulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı / birleşen dosyanın davacısı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı / birleşen dosyanın davacısı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı / birleşen dosyanın davacısı ... vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesi ile aşamalardaki iddia ve savunmalarını tekrarlayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve Kanuna aykırı olduğunu, taşınmazın 1976 - 1977 yıllarında tarafların amcası Osman Kaya tarafından ...'ya verildiğini, Hasan'ın bizzat masraflarını karşılayarak dükkanı inşaa ettiğini, ancak o dönemde askerden dönen kardeşi Yılmaz'a marangozluk işini dükkande yapması için teklifte bulunduğunu ve Yılmaz'ın kabul etmesi üzerine davacı ...'ın kira bedeli almadan taşınmazı davalının kullanmasına rıza gösterdiğini, davalı ...'ın ise, davacıya ait dava dışı 1373 ada 33 parsel ... taşınmaz üzerindeki evin 1 inci katında davacının kira bedeli ödemeden oturmasını ve 2 nci katının davacıya ait olduğunu kabul ettiğini, bu şekilde yıllarca kullanıldığını ve taşınmazın davacı ...'a ait olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, çekişmeli taşınmazın lehine kullanıcı şerhi verilen davacı ...'nın kullanımında olduğu, dosya kapsamında, tespit tarihine kadar davalı tarafça bu duruma karşı çıkıldığına ve taşınmazın kullanımına ilişkin taraflar arasında uyuşmazlık yaşandığına dair her hangi bir bilgi veya belge bulunmadığı, böyle olunca; davacı tarafın çekişmeli taşınmaz üzerindeki uzun süreli kullanımının kendi nam ve hesabına olduğunun kabulü gerektiği ve taşınmazın halen de bu şekilde kullanıldığı gerekçesiyle, davalı / birleşen dosyanın davacısı Osman Kaya vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davalı / birleşen dosyanın davacısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı / birleşen dosyanın davacısı ... vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazda taraflar lehine, müstakilen kullanıcı şerhi verilmesine ilişkin koşulların oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3303 ... Kanun'un Ek-1 inci maddesi,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazda taraflar lehine, müstakilen kullanıcı şerhi verilmesine ilişkin koşulların oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3303 ... Kanun'un Ek-1 inci maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı / birleşen dosyanın davacısı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısı ...'dan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41000, Karar No: 2017/17113, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/41000 E.  ,  2017/17113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3209, Karar No: 2015/4850, Tarih: 30.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3209 E.  ,  2015/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/231506

MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

NUMARASI : 2010/85 (E) ve 2011/227 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, Kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek beraat kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Gerekçeli karar başlığında 13.12.2005 olan suç tarihinin 2005 olarak hatalı yazımı,

b) Sahte fatura düzenlemek eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, suç tarihinde sahte fatura düzenlemek suçunun temel cezasının 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanığın lehine olduğu cihetle, uygulamalı yasa karşılaştırması yapılmadan temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25382, Karar No: 2017/4963, Tarih: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25382 E.  ,  2017/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği, öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesinden muhasebecisi belirlenip buradan veya zabıta marifetiyle araştırılıp, borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, sanıktan ticari defter, belge ve kayıtların ibraz edilmesi istenmediği halde mahkeme kararında ibraz yükünü üzerine alan sanığın savunmasını kanıtlayamadığı şeklinde yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14104, Karar No: 2017/57, Tarih: 09.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/14104 E.  ,  2017/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Ek karar tarihi : 10.06.2015

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 2.500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak

davacıya verilmesine ilişkin hüküm ve temyiz

talebinin reddine dair ek karar

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm ile temyiz talebinin reddine dair ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davalı vekilinin 04.06.2015 havale tarihli temyiz dilekçesinin davacıya tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz dilekçesi davacıya tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının dosyaya konulması, tebliğ edilmemiş ise Uyap sistemi üzerinden davacının nüfus kaydının incelenmesinde davacının 11.08.2015 tarihinde öldüğü dikkate alınarak davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacının aile nüfus kaydında yer alan yasal mirasçılarına tebliği ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre katılma yoluyla kararı temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesi davalı vekiline de tebliğ edilerek düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte iade edilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1505, Karar No: 2024/2086, Tarih: 01.07.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/1505 E.  ,  2024/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/351 E., 2024/56 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 51.365,76 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1139, Karar No: 2024/2694, Tarih: 28.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/1139 E.  ,  2024/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/4036 E., 2023/4752 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/118 Esas, 2023/487 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a -c - d, 62, 53, 58, 63 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2023/4036 Esas, 2023/4752 Karar sayılı karar ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Sanığın atılı suçu işlediğine ve bu suça iştirak ettiğine dair bir delil olmadığı halde mahkûmiyet hükmü kurulduğuna,

Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Sanığın atılı suçu işlediğine ve bu suça iştirak ettiğine dair bir delil olmadığı halde, mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, kabule göre, sanığın eyleminin hırsızlığa teşebbüs ve tehdit suçlarını oluşturacağına,

Sanık ...'in Temyiz Sebebi

Atılı suçu işlediğine ve bu suça iştirak ettiğine dair bir delil olmadığı halde, mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, hakkında ikinci kez tekerrür uygulaması yapılmasının hatalı olduğuna,

Sanık ... müdafilerinin Temyiz Sebepleri

Sanığın atılı suçu işlemediğine, aksi yönde somut delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ...'ın telegram isimli internet programında Bitmein L7 marka kripto para madencilik cihazını satışa çıkardığı, 12.01.2023 günü mağduru ... 22 90 numaralı hattan arayan ve kendisini ... ismi ile tanıtan erkek şahısla 200.000,00 TL bedel karşılığında cihazı satmak üzere anlaştıkları, ... ismi ile kendini tanıtan kişinin adresine gidip cihazı kurduğunda mağdura parayı vereceğini söylemesi üzerine görüşmeyi sonlandırdıkları, mağdurun suç tarihi olan 13.01.2023 günü saat 14.15 sıralarında Menemen adresine gittiğinde kendisini ...'ın babası olarak tanıtan şüpheli ...'in karşılayıp cihazı yukarıda test edip alacaklarını söyleyerek "birlikte yukarı çıkalım" dediği, mağdur ile sanık ...'in cihazı mağdurun aracından alıp ... nolu daireye taşıdıkları, mağdur ve kendisini ... olarak tanıtan ve mağdurun daha sonra isminin ... olduğunu öğrendiği şahıs ile ...'ın mağduru evde karşıladıkları, eve girdiklerinde ...'in mağdura cihazı en sondaki odaya bırakmasını istemesi üzerine cihazı bu odaya götürdükleri, ...'un bu odanın kurulum için uygun olmadığını belirtip "üst kata çıkarıp terasa kuralım" demesi üzerine bu kez teras katına çıktıkları, sonrasında ...'un bundan vazgeçip başka bir odaya cihazı kurmalarını istediği, bu odaya geldiklerinde ...'un ürünü "buraya koy benimle gel kahve ısmarlayayım" dediği, akabinde teras kata çıktıklarında üç şahsın da mağdurun yanında bulunduğu, ... ve babası ...'in mağdura cihaz ile ilgili sorular sordukları sırada ...'in mağdurun yanından sessizce ayrılıp cihazı bıraktıkları odaya doğru gittiği, bu sırada ... ile ...'in mağduru oyalayıp terasın uç kısmına götürdükleri, dubleks olan evin merdivenlerinden alt kata inerken mağdurun ...'in elinde cihazı getirdiği kolinin olduğunu görüp mağdura "cihazın burada" diyerek cihazı bıraktığı oda haricindeki üç odayı mağdura gezdirdiği, mağdurun cihazı bıraktığı odaya baktıktan sonra koşarak ...'in peşinden gitmek istediği sırada sanık ...'in belinden çıkardığı tabancayı mağdurun kalbine doğru temas ettirip mağdura "gitme sonu kötü olacak vururum, canından değerli mi " dediği, mağdurun 30 saniye kadar olayın şoku ile olduğu yerde kaldığı, akabinde koşarak merdivenlerden aşağı inip apartmanın önündeki aracının yanına geldiği ve polisi arayıp durumu anlattığı, bu esnada ...'un binadan çıkıp İl Göç İdaresi yönüne doğru koşarak gittiğini görüp aracı ile ...'un peşinden gitmeye çalıştığı, ...'un aracın giremeyeceği bir yola girip mağdura "peşimden gelme ölürsün" dediği, mağdurun da kolinin ...'da olmadığını görünce peşini bırakarak tekrar aynı apartmanın önüne geldiği ve buraya gelen bir ticari taksiye sanık ...'in bindiğini görüp kolinin bu şahısta olabileceğini düşünerek ticari taksiyi takip etmeye başladığı, bir yandan da 112 ile irtibata geçip aracı tarif ettiği, bir süre takipten sonra aracı durdurduğu, ..

...'un peşinden gitmeye çalıştığı, ...'un aracın giremeyeceği bir yola girip mağdura "peşimden gelme ölürsün" dediği, mağdurun da kolinin ...'da olmadığını görünce peşini bırakarak tekrar aynı apartmanın önüne geldiği ve buraya gelen bir ticari taksiye sanık ...'in bindiğini görüp kolinin bu şahısta olabileceğini düşünerek ticari taksiyi takip etmeye başladığı, bir yandan da 112 ile irtibata geçip aracı tarif ettiği, bir süre takipten sonra aracı durdurduğu, ...'in taksinin içerisinden aynı silahı cama doğru vurarak mağdura gösterdiği, sonra ticari taksiden inip mağdurun aracının sağ ön yolcu camına vurduğu ve "devam et sıkayım mı" dedikten sonra yürüyerek boş araziye doğru gittiği, bu esnada sivil polis ekiplerinin geldiğini gören ...'in polislerin ikazı ile silahı yere bıraktığı, polisler tarafından yakalandığı, şeklinde kabul edilen somut olayda sanıkların nitelikli yağma suçunu işlediğinin sabit kabul edildiği görülmüştür.