muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6975, Karar No: 2022/14594, Tarih: 13.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6975 E.  ,  2022/14594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK’nın 116/4. ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 03/12/2015 tarihli ilk mahkumiyet hükmünden, 07/04/2022 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1533, Karar No: 2011/4808, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1533 E.  ,  2011/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2010 yılında yapılan 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8 .maddesi ile eklenen ek 4. maddesi uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kadastro sırasında, ... Köyü 3623 ada 1 parsel sayılı 3.188,76 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığından söz edilerek beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı ve taşınmazın kullanıcısı ve kiraz ağaçlarının sahibinin 1/2’şer pay itibariyle ... ve ... ... olduğu açıklaması yazılarak tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili, müvekkilinin çekişmeli taşınmazı 1997 yılında köy satış senedi ile davalılardan satın aldığı, o tarihten buyana müvekkili tarafından kullanıldığı, bu sebeple taşınmazın beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin iptal edilerek müvekkilinin adının yazılması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacının çekişmeli taşınmazı 1997 yılından bu yana kullandığını iddia ettiği, zabıta araştırmasına görede davacının 5-6 yıl önce taşınmazı kullanmaya başladığı, davacının taşınmazın bulunduğu Yukarıpınar Köyü nüfusuna kayıtlı olmadığı, 2924 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 04.11.1995 tarihinden geriye doğru 5 yıl süreyle zilyetliğinin bulunmadığı, davanın mülkiyet belirlenmesi davası olmadığından eklemeli zilyetlikten yararlanamayacağı, kiraz ağaçlarının davacı tarafından dikildiği iddia edilmiş ise de başkasına ait olduğunu bilerek taşınmaz üzerine kiraz ağaçları diktiğinden iyiniyetli kabul edilemeyeceği, yasa gereği arzın sahibine ait kabul edilen kiraz ağaçlarının muhdesat olarak gösterilmesi konusunda da 2924 sayılı Yasanın 11. maddesindeki koşulların araştırılması gerektiği, kiraz ağaçları yönünden de 04.11.1995 tarihinden öncesine ait koşulların davacı yararına gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazın beyanlar hanesine “kullanıcı ve kiraz ağaçlarının sahibinin 30 pay itibariyle ... mirasçıları ile ... ... mirasçıları olan ... ve ortaklarına aittir” belirtmesi yapılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 18.06.2003 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.Şöyle ki; 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8 .maddesi ile eklenen ek 4. maddesinde “6831 sayılı Orman Kanununun 20/06/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ile 23/09/1983 tarihli ve 2896

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 18.06.2003 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.Şöyle ki; 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8 .maddesi ile eklenen ek 4. maddesinde “6831 sayılı Orman Kanununun 20/06/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ile 23/09/1983 tarihli ve 2896

sayılı, 05/06/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunlarla değişik 2 nci maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle, bu Kanunun 11 inci maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir.” hükmü yer aldığı halde mahkemece 2924 sayılı Yasanın 11. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu sebeple; taşınmaz başında yerel bilirkişi, kadastro tespit bilirkişileri ve davacı tanıkları huzuruyla keşif yapılarak 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8 .maddesi ile eklenen ek 4. maddesi hükmü gözetilerek inceleme ve araştırma yapılması , oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Abdülhakim Gözcü’nün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20.04.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3659, Karar No: 2014/10471, Tarih: 04.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3659 E.  ,  2014/10471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2012/158-2013/1074

Taraflar arasında görülen davada Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.11.2013 tarih ve 2012/158-2013/1074 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının çeltik ektiği iki adet taşınmazın davalı nezdinde sigortalı olduğunu, 30.10.2011 tarihinden meydana gelen fırtına sebebiyle ürünün zarar gördüğünü, davalının zararı karşılamadığını ileri sürerek 7.600,00 TL'nin 30/10/2011 tarihinden işleyecek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 14.744,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, zararın fırtına sebebiyle değil rüzgar nedeniyle oluştuğunu ve rüzgar nedeniyle meydana gelecek zararların poliçe teminatında bulunmadığını, üründe meydana gelen verim düşüklüğü nedeniyle zeyilname düzenlenerek davacıya prim iadesi yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı nezdinde sigortalı bulunan çeltik tarlalarında zararın fırtına sebebiyle meydana geldiğini ve bu nedenle poliçe teminatında bulunduğunu, davacının zararının, sigorta prim iadesi düşüldükten sonra, 13.450,48 TL olduğu gerekçesiyle anılan miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, taraflar arasında düzenlenen sigorta poliçelerinin “Tazminatın Hesabı” başlıklı bölümünde poliçede belirtilen muafiyet tutarı indirildikten sonra kalan zarar miktarının, yine poliçede belirtilen sigortacının üzerinde kalan müşterek sigorta oranı ile çarpılarak hesaplanacağı belirtilmiş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda poliçede belirtilen hesaplamaya riayet edilmeden tazminat tutarı belirlenmiştir. Bu durumda, mahkemece tazminat miktarının yukarıda bahsedilen poliçe hükmü nazara alınarak hesaplattırılması ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken poliçe hükümleri nazara alınmadan yapılan hesaplamaya dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14625, Karar No: 2020/4145, Tarih: 08.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/14625 E.  ,  2020/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmazın tespitine esas tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilmesi ve varsa miktar farklılığının nereden ileri geldiği üzerinde durulması, bundan sonra sözü edilen tapu kaydının ve tespite esas vergi kaydının yöntemince uygulanarak kapsamlarının belirlenmesi, yapılacak uygulama sonucunda gerek tapu kaydının ve gerekse vergi kaydının çekişmeli yere ait ve gayri sabit sınırlı olduğunun saptanması halinde miktarı fazla olan kayda göre kapsam tayin edilmesi ve kayıt miktar fazlası yönünden 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 14. maddesinde öngörülen şekilde iktisap koşullarının davalılar yararına gerçekleşip gerçekleşmediğinin yöntemince araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli müktesap hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için Yargıtay bozma ilamında işaret edilen hususların eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın tapu ve vergi kayıtlarının kapsamında olup, miktar fazlası bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Ne var ki, hükmüne uyulan bozma ilamında tapu kaydındaki miktar farklılıklarının hangi nedenden kaynaklandığı, tespit dayanağı tapu ve vergi kayıtlarının sınırlarının kural olarak gayri sabit olup, mahallinde yapılan uygulama sonucunda da tapu ve vergi kaydının değişir sınırlı olduğunun belirlenmesi halinde, miktar fazlası yönünden yöntemince zilyetlik araştırması yapılması gereğine değinildiği halde, davalıların dayandığı ve tespite esas tapu kaydı tüm tedavülleri ile getirtilmemiş, bu yolla tapu kaydının tesisindeki miktar ve sınırları belirlenmemiş, tapu kaydının davalılar adına tedavül eden son kaydında miktarı 51.481 metrekare olmakla birlikte, tedavülden önceki kayıtlarda “56 Atik Dönüm” olarak gösterilmesi nedeniyle bu miktarın yörede neye isabet ettiği araştırılmamış, taşınmazın tesisinden itibaren miktar farklılığı mevcut olup olmadığı belirlenmediği gibi, tapu ve vergi kaydının yapılan uygulamaya göre değişir sınırlı oldukları anlaşıldığı halde, miktar fazlası yönünden yöntemince zilyetlik araştırması yapılmamış, bu kapsamda ziraat mühendisi bilirkişiden rapor alınmadığı gibi soyut nitelikteki beyanlar ile yetinilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle, yargılama sırasında dava konusu taşınmazın bir kısım paylarının dava dışı şahıslara tedavül ettiğinin anlaşılması nedeni ile davacıya HMK’nın 125

. madde uyarınca seçimlik hakkını kullanması yönünde süre verilmeli, davanın yeni maliklere karşı devam edilmesi halinde bu kişilere davetiye tebliğ edilmeli, bundan sonra, tespite esas olup, davalı tarafın dayandığı tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte eksiksiz olarak mahalli Tapu Müdürlüğü ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilerek dosya arasına konulmalı, tapu kaydının miktarı kesin olarak belirlenmeli, bu amaçla tapu kaydında geçen “Atik Dönüm”ün yörede karşılığının ne olduğu ve kaç metrekareye isabet ettiği sorulup saptanılmalı, tapu kaydında miktar farklılığı tespit edilmesi ve bunun yasal dayanağının bulunmaması halinde kök kayda değer verileceği düşünülmeli, bundan sonra mahallinde, yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile ziraat mühendisi bilirkişi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, bu keşifte dayanılan tapu ve vergi kayıtları yerel bilirkişiler yardımı ile zemine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınırlar yerel bilirkişilere tek tek göstertilmeli, bu sınırlardan yerel bilirkişilerce bilinemeyenler bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye tapu ve vergi kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, tapu ve vergi kayıtlarının sınırlarının gayri sabit olduğu gözönüne alınarak kapsamları miktarlarına göre belirlenmeli, ayrıca davalı taraf ayrı ayrı tapu ve vergi kaydına dayandığına göre, bu kayıtların iç içe geçmesi halinde miktarı fazla olana değer verileceği düşünülmeli, çekişmeli taşınmazın kısmen ya da tamamen davalı tarafça dayanılan tapu kaydının kapsamında kaldığının anlaşılması halinde; tapu kaydının kapsamı dışında kalan bölüm yönünden usulünce zilyetlik araştırması yapılmalı, mahalli bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, bilinen ilk zilyedinin kim olduğu, ne sıfatla kullanıldığı, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, gerek önceki keşiflerde alınan beyanlar gerekse yapılacak keşifte alınacak beyanlar arasındaki çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı; ziraat mühendisi bilirkişiden, taşınmazın toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, üzerindeki bitki örtüsünü, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığını, muhtaç yerlerden ise imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; teknik bilirlişiye ise keşfi takibe, bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli rapor ve kroki düzenlettirilmeli ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre

muhtaç yerlerden olup olmadığını, muhtaç yerlerden ise imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; teknik bilirlişiye ise keşfi takibe, bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli rapor ve kroki düzenlettirilmeli ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmaksızın hüküm verilmesi isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14903, Karar No: 2012/10034, Tarih: 27.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14903 E.  ,  2012/10034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporlarında tecavüz edilen yerlerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmazların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapıların yapım tarihi de araştırılarak TCK.nun 184. ve Kıyı Kanununun 15. maddeleri ile hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasayla değişik TCK.nun 154. maddesinde yapılan değişiklik gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14336, Karar No: 2012/2070, Tarih: 29.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14336 E.  ,  2012/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden maliki olduğu çekişmeli 1635 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, tescile tabi olmayan alanlar olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Yasanın 5841 sayılı Yasa ile değişik 12/son maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne ilave düzenlemeler getiren 5841 sayılı Yasa gereğince davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan bu Yasa, Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeni gibi Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı da usuli kazanılmış hakkın istisnaları arasında yer alır. Öte yandan, davacı Hazine çekişme konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.