muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30274, Karar No: 2013/28518, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/30274 E.  ,  2013/28518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Tıp Merkezi olarak faaliyet gösteren kurumda davalının genel cerrahi uzman olarak görev yaptığını, davalı ile bir yıllık sözleşmeleri olduğunu, davalının yapılan sözleşmeye uymadığını, 'işçi işverenle karşılıklı anlaşma yoluna gitmeyip haklı bir nedene dayanmaksızın süresinden önce sözleşmeyi fesih ederse, haklı bir nedene dayansa dahi bir ay öncesinden fesih edeceğini iş verene bildirmezse ödemeyi taahhüt ettiği üç aylık ücreti toplamı tazminatı talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinin ücretini zamanında ödememesi ve müvekkilinin sağlık durumunun bozulması sonucu evinin bulunduğu Bartın ilinden işyerinin bulunduğu Devrek ilçesine hergün gidiş-geliş yapamayacak halde olduğu gerekçesi ile haklı nedenle feshettiğini, müvekkilinin feshi davacıya bir ay önceden sözlü olarak bildirdiğini, müvekkilinin İzmir ilinde sağlık durumuna uygun bir iş bulduğu için burada çalışmasını sürdürdüğünü savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı işveren ile davalının 29.12.2008 tarihinde belirli süreli (bir yıllık) iş sözleşmesi imzaladıkları, her iki tarafın ortak irade beyanı ile sözleşmenin kurulduğu, davalının 20.04.2009 tarihinde sözleşmede belirtilen süre dolmadan kendi isteğiyle görevinden ayrıldığı, sözleşmenin ilgili maddesi gereğince davalı işçi tarafından iş sözleşmesi haklı bir neden olmadan fesih edildiğinden maddede belirtilen 3 aylık ücret toplamı olan cezai şartın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinde yer alan cezai şart düzenlemesinin geçerliliği hususu uyuşmazlık konusudur.

Cezai şart mevzuatımızda Borçlar Kanunda düzenlenmiş olup, İş Kanunlarında konuya dair bir hükme yer verilmemiştir. Belirsiz süreli sözleşmelerde cezai şart konulamayacağı yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Dolayısıyla gerek belirli gerekse belirsiz iş sözleşmelerinde, cezai şart içeren hükümler, karşılıklılık prensibinin bulunması halinde kural olarak geçerlidir. Ancak, belirli süreli olduğu iddia edilen iş sözleşmesinin süresinden önce feshi koşuluna bağlı cezai şartın sonuç doğurabilmesi için, öncelikle taraflar

arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olup olmadığının tespiti gerekir. Dosya içeriğine göre, taraflar arasındaki 29.12.2008 tarihli iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 11. maddesindeki düzenleme karşısında belirsiz süreli nitelikte olduğu kabul edilmelidir. Davacının özelliklerine ve yaptığı işin niteliğine göre belirli süreli sözleşme yapılmasını gerektiren objektif koşullar bulunmamaktadır. Bu durumda iş sözleşmesinin başlangıçtan itibaren belirsiz süreli olduğunun kabulü gerekir. İş sözleşmesi süre yönünden geçerli olmadığına göre, belirli süreye uyulması amacıyla öngörülmüş olan tazminat (cezai şart) koşulu da geçerli kabul edilemeyeceğinden, mahkemece cezai şart alacağına yönelik talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.12.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

Dosya içeriğine göre taraflar arasında yapılan iş sözleşmesinde, sözleşme süresinin bitiminden önce haklı neden olmadan sözleşmeyi fesheden tarafın diğer tarafa fesih tarihindeki brüt aylık ücretin üç katı tutarında cezai şart ödeyeceği kararlaştırılmıştır. İş sözleşmesi davalı işçi tarafından 20.04.2009 tarihi itibariyle haklı neden olmadan feshedilmiştir.

Davacı işveren süresi bitmeden sözleşmeyi haksız olarak fesheden davalı işçiden sözleşmede öngörülen cezai şartın hüküm altına alınmasını istemiş, mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Her ne kadar sözleşme süreli olarak yapılmış ise de, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 11.maddesi uyarınca sözleşmenin belirli süreli olmasını gerektiren objektif koşullar bulunmadığından sözleşmenin başından itibaren belirsiz süreli olarak kabulü gerekir. Ancak, sözleşmenin belirsiz süreli olarak kabul edilmesi öngörülen cezai şartın geçersizliği sonucunu doğurmamalıdır. Aksi durumda sözleşmede kararlaştırılan tüm hususların geçersiz olması gibi bir sonuç ortaya çıkar. Objektif şartların bulunmaması sadece tarafların süre konusundaki belirlemelerini geçersiz kılar ve sözleşmeyi belirsiz hale dönüştürür. Sözleşmenin belirsiz süreli olması cezai şart kararlaştırılmasına engel değildir. Bu nedenle objektif şartların yokluğu nedeniyle belirsiz süreli sayılan sözleşmedeki cezai şartın geçersiz olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Başka bir anlatımla belirli süreli olarak yapılan sözleşmenin belirsiz süreli olduğu kabul edilse bile sözleşmede öngörülen süre bitmeden haksız olarak sözleşmeyi fesheden taraftan diğer tarafın cezai şart talep hakkı korunmalıdır.

Bu nedenle dosya içeriğine, usul ve kanuna uygun mahkeme kararının onanması gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyoruz. 09.12.2013
Yargıtay — Esas No: 2024/13028, Karar No: 2024/14653, Tarih: 06.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13028 E.  ,  2024/14653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma ilâmından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4102, Karar No: 2021/2977, Tarih: 31.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/4102 E.  ,  2021/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece, yasal ve zorunlu ilânlar yapılmadan karar verilmesinin kanunun âmir hükmüne aykırı olup bozma nedeni olduğu gibi, yapılan araştırma ve incelemenin de hüküm kurmak için yeterli olmadığına değinilerek, Mahkemece yasal ilanların yapılması ve mahallinde bilirkişiler marifeti ile yeniden keşif yapılarak yöntemine uygun şekilde orman ve zilyetlik araştırması yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereklerine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu taşınmazın davacının babasından intikal ettiği, terekenin bölüşülmediği, elbirliği ile mülkiyette zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu, bu hususun dava şartı olduğu, davacının tek başına taşınmazın kendi adına tescilini isteyemeyeceği, aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu yöndeki kabul dosya kapsamına uygun değildir. Şöyle ki, davacı aşamalarda davaya konu taşınmazın babasından kaldığını, kardeşleri ile bölüştüklerini, davaya konu taşınmazın kendisi ile kardeşi ...’a kaldığını beyan ettiğine göre taksime dayanmıştır. 02.08.2016 tarihli keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişiler de taşınmazların davacı ve kardeşleri arasında bölüşüldüğü yönünde beyanda bulunmuşlardır. Hal böyle olunca, davacının taksimin bulunduğu yönündeki iddiasını ispatlaması için kendisine imkan tanınmalı, bildirdiği taktirde delilleri toplanmalı, taksimin yapıldığını kanıtladığı takdirde kendisi ve kardeşine düştüğünü öne sürdüğü hissede 1/2 payı bulunduğu, müşterek mülkiyete konu yer hakkında kendi hissesi için dava açabileceği göz önünde bulundurulup işin esasına girilerek tarafların iddia ve savunmalarıyla ilgili tüm deliller toplanıp birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16385, Karar No: 2023/4441, Tarih: 08.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/16385 E.  ,  2023/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Boğazlıyan Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay haps cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kiracısı olduğu katılana ait suç tarihinden önce tahliye ettiği taşınmaza katılanın rızası ve bilgisi dışında kendisinde bulunan anahtar ile girip ikamet ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.

3. Sanık tevil yollu ikrarda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 03.06.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, sanık ve diğer sanığın ikrarı, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın diğer sanık oğlu birlikte suç tarihinden önce katılanın kiracısı olarak katılana ait evde ikamet ettikleri, kira sözleşmesinin sona ermesi sebebiyle taşınmazı tahliye ettikten sonra taşındıkları evde komşuları ile aralarındaki sorunlar nedeni ile katılana bilgi vermeden ve katılanın rızasını almadan kendilerinde bulunan anahtar ile kapıyı açarak suça konu taşınmazda ikamet etmek sureti işgal ettiği anlaşıldığından sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz isteği yerinde görülmemiş hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13236, Karar No: 2025/5886, Tarih: 22.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2021/13236 E.  ,  2025/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2016/484 E., 2017/73 K.

2. ...

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. Temyiz isteminin reddi (Sanık ... hakkında)

2. Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması (Sanık ... yönünden)

Sanık ... ve müdafiinin yüzlerine karşı 25.01.2017 tarihinde hükmün tefhim edildiği, sanık müdafii tarafından 25.01.2017 tarihinde hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ve gerekçeli karar tebliğ edildiğinde ayrıntılı temyiz dilekçesinin sunulacağına ilişkin temyiz dilekçesi verildiği, sanık müdafiine gerekçeli kararın 22.02.2017 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak yapılan tebligatta temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin verilmesine ilişkin süre ile ihtaratın belirtilmediği, sanık

müdafiinin temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçesini 25.04.2017 tarihinde verdiği, ayrıca hükümde de temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın 22.02.2017 tarihinde tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra sunduğu 25.04.2017 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularına ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

5. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

5. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların birlikte uyuşturucu madde sattıkları istihbari bilgisi üzerine yapılan fiziki takip sonucu yakalanan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...'in soruşturma sırasında müdafii huzurunda verdiği beyanı ile üzerinde ele geçirilen eroini sanıklardan aldığını söylemesi üzerine sanıkların yakalandıkları olayda, sanık ...'in üzerinde...'da ele geçirilen uyuşturucu madde ile aynı cins maddenin ele geçirilmesinde arama emri veya kararı gerekmediği, sanık ...'in ikrarı olmasa bile mevcut delil durumuna göre cezalandırılabileceği anlaşılmakla sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14823, Karar No: 2008/18835, Tarih: 26.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14823 E.  ,  2008/18835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... Çakın ve ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Yokuşlu Köyü 1188, 1189, 1191, 1192, 1193, 1194, 1195, 1196, 1197, 1198, 1199, 1200, 1201, 1202, 1203, 1205, 1206, 1207, 1208, 1209, 1210, 1211, 1212, 1213, 1214 ve 1215 parsel sayılı taşınmazlar, 29 nolu vergi kaydı kapsamında tarla niteliğiyle vergi kaydı malikleri adına tek parça halinde kayıtlı iken, 1960 yılında 26 parçaya ifraz edilerek muhtelif şahıslara haricen satılıp zilyetlikleri devredilmişse de taşınmazların hali hazırda kültür arazisi özelliğini yitirdiğinden, 1182 parsel sayılı taşınmaz da, belgesizden konut ve arsası niteliğiyle İmar ve İskan Bakanlığınca 7269 Sayılı Yasa gereği afetzadelere tahsis edilmek üzere prefabrik konutlar inşa edilmiş ise de, afetzadelerce tahakkuk ettirilen şahıslarca bedel ödenmediğinden Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacılardan ... ...’un 1182, 1188, 1189, 1191, 1192, 1193, 1194, 1195, 1196, 1197, 1198, 1199, 1200, 1201, 1202, 1203, 1205, 1206, 1207, 1208, 1209, 1210, 1211, 1212, 1213, 1214 ve 1215 sayılı parsellerin vergi kaydı ile dedesi ... oğlu ... ...’a Şubat 1312 tarih 311 nolu tapu kaydı ile büyük dedesi ölü ... bin ’ya ait olduğu, davacı ... ..., 1192, 1197 ve 1205 sayılı parsellerin vergi kaydı maliklerinin yaptıkları rızai taksim sonucu kendisine kaldığı, davacı ... 1195 parselin 70 yıldır zilyetliğinde olduğu, orman sahası olmadığı, davacı ... ..., 1206 ve 1188 parsellerin vergi kaydı maliklerinden kendisine intikal ettiği ve 60 yıldır zilyetliğinde olduğu, davacı ... ..., 1200 parselin vergi kaydı bulunduğu ve dedesinden kendisine kaldığı, davacı ... , 1198, 1200 ve 1201 parsellerin vergi kaydı kapsamında ve 70 yıldan beri zilyetliklerinde bulunduğu, davacı ... , 1211 parsel sayılı taşınmazın vergide kayıtlı ve dedelerinden rızai taksimle kendisine kaldığı iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece ... ..., ... ..., ... , ... ..., ... , ... ve ... davalarının reddine ve dava konusu Yokuşlu Köyü 1182 parsel sayılı taşınmazın Konut ve arsası vasfıyla Hazine adına, Yokuşlu Köyü 1188, 1189, 1191, 1192, 1193, 1194, 1195, 1196, 1197, 1198, 1199, 1200, 1201, 1202, 1203, 1205, 1206, 1207, 1208, 1209, 1210, 1211, 1212, 1213, 1214 ve 1215 parsel sayılı taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılardan ... ve ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

-2-

2008/14823-18235

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

-2-

2008/14823-18235

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre mahkemece 1182 parselin afetzedelere tahsis edilmek üzere istimlak edilerek Hazineye intikal eden yerlerden olup, konut bedeli ödenmediğinden konut yeri ve arsası niteliği ile Hazine adına, 1188, 1189, 1191, 1192, 1193, 1194, 1195, 1196, 1197, 1198, 1199, 1200, 1201, 1202, 1203, 1205, 1206, 1207, 1208, 1209, 1210, 1211, 1212, 1213, 1214 ve 1215 sayılı parsellerin ise uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak, yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, ormanlar üzerinde kişiler yararına zilyetlik şerhi verilemiyeceği ve hususun kamu düzeni ile ilgili olduğu gözetilerek bu parsellerin kadastro tutanaklarının beyanlar hanesinde gerçek kişiler lehine konulan zilyetlik şerhlerinin silinmesine karar verilmemesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün 3 ncü bendinin sonuna gelecek şekilde “bu parsellerin kadastro tutanaklarının beyanlar hanesinde gerçek kişiler lehine yazılı zilyetlik şerhlerinin silinmesine" cümlesinin yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 26/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.