muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/651, Karar No: 2018/3591, Tarih: 16.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/651 E.  ,  2018/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 04.06.2008 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen peşin sermaye değerli gelirin 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

506 sayılı Yasa'nın 26. maddesinde sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

Somut olayda; dosyada alınan kusur raporunda davalı sürücü %75, sigortalı %25 kusurlu bulunmuş, mahkemece kusur raporu doğrultusunda %75 kusur oranı üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Yargılama devam ederken kurum tarafından sigortalının oğlunun mezun olması, kızının ise evlenmesi nedeniyle gelirlerinin kesildiği belirtilerek fiili ödeme miktarları bildirilmiştir. Sigortalının hak sahiplerinden oğluna ödenen fiili ödeme miktarı ilk peşin sermaye değerli gelirden düşük olduğundan fiili ödemenin kusur karşılığının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup,bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 1., 2., 3., 4. fıkralarının silinmesine, yerine: "1-Davanın kısmen kabulü ile 117.037.63 TL gelirin İPSDG nin gelir bağlama onay tarihi 27/05/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 7.994.84 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

3-Karar tarihi itibariyle kabul edilen miktar üzerinden yürürlükte bulunan avukatlık ücreti vekaleti tarifesi uyarınca hesaplanan 11.763.01 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 1.500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

2-Kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 7.994.84 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

3-Karar tarihi itibariyle kabul edilen miktar üzerinden yürürlükte bulunan avukatlık ücreti vekaleti tarifesi uyarınca hesaplanan 11.763.01 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 1.500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan toplam 1.177,75 TL yargılama giderinden kabul-red oranı dikkate alınarak takdiren 1.092,13 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına," fıkralarının yazılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

S.A.
Yargıtay — Esas No: 2015/13871, Karar No: 2016/3064, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13871 E.  ,  2016/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2014/322-2014/784

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13017, Karar No: 2024/14643, Tarih: 06.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13017 E.  ,  2024/14643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma ilâmından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15207, Karar No: 2021/6215, Tarih: 06.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15207 E.  ,  2021/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 5.10.2021 Salı günü davacılar vekili Av. ... ile davalı asil ve vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310 “(1)Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 20.05.2021 tarihli dilekçe ile vekaletnamesindeki mevcut özel yetkisine istinaden davadan feragat etmiştir.

Bu itibarla, davacının davadan feragat iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın yerel mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 06/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4056, Karar No: 2021/9289, Tarih: 31.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/4056 E.  ,  2021/9289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1) Sanığın kasten yaralama suçundan beraatine dair; İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 gün ve 2018/170 Esas, 2018/633 Karar sayılı kararı

2)İstinaf başvurusunun kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/02/2020 gün ve 2019/259 Esas, 2020/193 Karar sayılı kararı... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.02.2020 gün ve 2019/259 Esas, 2020/193 Karar sayılı kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince sanığın beraatine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kasten basit yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesine göre tekerrür hükümleri de uygulanarak ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkumiyet kararı verildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Basit yargılama usulünü düzenleyen 5271 sayılı CMK'nin 251/1. maddesine göre bu usulün Asliye Ceza Mahkemesince uygulanabileceği ve yine 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesindeki; “Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanunu'nun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen

kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” ve CMK’nin 251/6. maddesindeki; “Mahkemece gerekli görülmesi hâlinde bu madde uyarınca hüküm verilinceye kadar her aşamada duruşma açmak suretiyle genel hükümler uyarınca yargılamaya devam edilebilir” şeklindeki hükümler gözetildiğinde; sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olması ve bu durumun CMK’nin 280/1-g maddesi gereğince duruşma açmayı gerektirmesi, basit yargılama usulünün uygulandığı durumlarda duruşma açılmaksızın dosya üzerinden karar verilecek olması nedenleriyle tebliğnamedeki CMK’nin 251. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasını talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.02.2020 gün ve 2019/259 Esas, 2020/193 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18221, Karar No: 2017/13380, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/18221 E.  ,  2017/13380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11255, Karar No: 2017/6252, Tarih: 03.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/11255 E.  ,  2017/6252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan 29.09.2010 tarihli VDENR-2010-1778/73 sayılı vergi suçu (kaçakçılık) raporunun sahte belge kullanma suçuna ilişkin olduğu, iddianameye konu edilen “sahte fatura düzenleme” suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, sahte fatura kullanma suçundan sanık hakkında açılmış bir dava da bulunmadığından, 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde her iki dosyanın birleştirilmesi sağlanmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı , sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3319, Karar No: 2013/25835, Tarih: 07.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3319 E.  ,  2013/25835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından kurulan şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine dair hükümlere; suça sürüklenen çocuk ... müdafiin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkındaki hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk ... müdafiin suça sürüklenen çocuk hakkındaki hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- O Yer C.Savcısı'nın suça sürüklenen çocuklar hakkındaki mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde;

19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 6.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 142.maddesine eklenen 4.fıkra gereğince “hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla iş yeri dokunulmazlığınının ihlali ve mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz” hükmü gereğince, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının suç tarihi itibariyle şikayete tabi olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten istem gibi (BOZULMASINA), 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16533, Karar No: 2018/13100, Tarih: 20.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/16533 E.  ,  2018/13100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 06.12.2011 tarihinde açtığı davada; davalı tarafından ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/3600 sayılı dosyası ile hakkında kambiyo senetlerine müstenit ilamsız icra takibine girişildiğini ancak söz konusu bonoya istinaden herhangi bir borcunun bulunmadığını, bononun, taraflar arasında icar sözleşmesi olmasından dolayı davalının eline geçtiğini, davalının sahibi olduğu 14 dönüm taşınmazını çeltik ekimi için tarafına kiraya verdiğini ve tarafların kira bedeli olarak bononun arkasına da yazıldığı gibi "dönümüne 220 kg osmancık veya 200 kg baldo cinsi pirinç" olarak anlaşmaya vardıklarını, ancak sonradan davalı tarafından "toplam borç 15.000,00 TL dir" şeklinde eklemeler yapıldığını ve senedin ön yüzündeki boşlukların da buna göre doldurulduğunu, yine senedin ön yüzünde ise bedelin "nakten" alındığının yazıldığını, bononun düzenlenmesindeki esas ilişkinin taraflar arasındaki icar sözleşmesinden kaynaklandığını, bu sözleşmede de , davacının borcunu nakit olarak değilde pirinç (mal) olarak ödeneceğinin kararlaştırıldığını ve borcunu pirinç olarak ödemeye hazır olduğunu, bu durumda davalının ancak belirtilen miktardaki pirinci yani malı talep etme hakkına sahip olup para olarak taleple bulunması ve bonoyu bu amaçla icra takibine konu etmesinin BK'nun 70 ve 71. madde hükümlerine açıkça aykırı olduğundan bahisle ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/3600 Esas sayılı icra takibinde davalıya borçlu bulunmadığının tespiti ile dava konusu ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/3600 sayılı dosyasına konu 01.11.2011 vade tarihli bononun ve takibin iptaline, davalının haksız ve kötü niyetli takip nedeniyle % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı, tasarruf yetkisine sahip olduğu ve davacıya teslim ettiği 68.388 m² alanındaki gayrimenkule davacının çeltik ektiğini ve kira bedeli için de dava konusu bonoyu verdiğini, bonoda belirtilen borcun 15.000 TL olup vadesinde ödenmemesi nedeniyle davacı hakkında icra takibi başlatıldığını, ancak davacının borcunu ödememek ve tarafını zarara uğratmak maksadıyla kötüniyetli olarak işbu davayı açtığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/3600 Esas sayılı dosyasında davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, ...İcra Müdürlüğü'nün 2011/3600 Esas sayılı dosyasındaki takibin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/3600 Esas sayılı dosyasında davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, ...İcra Müdürlüğü'nün 2011/3600 Esas sayılı dosyasındaki takibin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine konu bonodan dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Takibe konu bonoda düzenleme nedeni olarak nakden ibaresi yer almaktadır. Davacı, bono tanzim nedeninin kira bedeline karşılık malen olduğunu iddia etmiş , davalı da bu senedin aralarındaki kira ilişkisinin teminatı olarak verildiğini kabul etmiştir. Bu durumda, senet üzerindeki ihdas nedeninin davacı ve davalı tarafından '' talil '' edildiği görülmekte olduğundan ispat yükü yer değiştirmeyecek olup davacı borçlunun bonodan dolayı borçlu bulunmadığını yazılı delillerle ispatlaması gerekmektedir.Öte yandan , davacı borçlu tarafından kira sözleşmesi uyarınca ödenmesi gereken kira bedelinin de aynen ya da nakden ödendiği hususunda bir iddiası da bulunmamaktadır. Mahkemece, yapılacak iş; ispat yükünün davacı borçluda olduğu gözetilmesi ve bu yönde inceleme yapılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi iken bu yükümlülüğün davalı alacaklıya ait olduğu kabul edilerek eksik ve hatalı inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm, bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13536, Karar No: 2016/8044, Tarih: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13536 E.  ,  2016/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kayıp-kaçak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 879.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.