muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4459, Karar No: 2018/8436, Tarih: 12.09.2018

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, iletişim sistemleri kullanma bedeli, dağıtım bedeli ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

......

Mahkeme gerekçesinde; daha önce aynı hukuki sebebe dayalı olarak açılan taraflar arasındaki ..... Mahkemesinde görülen ve henüz yargı yolu tüketilerek kesinleşmeyen dava bulunduğu tespitine yer vererek, derdestlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Derdestlik 6100 sayılı HMK'nın 114/I-ı. maddesinde olumsuz bir dava şartı olarak düzenlenmiş olup, davanın görülmekte olması anlamına gelmektedir. Derdestlik nedeni ile davanın reddi üç koşula bağlıdır. Bunlar; davanın daha önce aynı veya başka bir mahkemede açılmış olması,birinci davanın görülmekte olması ve daha önce açılmış ve görülmekte olan dava ile ikinci davanın yani bu davanın aynı olması şeklinde sayılabilir. Bir dava ile görülmekte olan başka bir davanın aynı dava olduğunu söyleyebilmek için ise, maddi anlamda kesin hüküm gibi her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve konusunun aynı olması gerekir. ......

Somut uyuşmazlıkta; ........ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/118 esas sayılı dosyası incelendiğinde, davacı ... tarafından, davalılar .... ve ...... Genel Müdürlüğü aleyhine, yine elektrik aboneliği sözleşmesi kapsamında, ve 10000000410 nolu aboneliğe ilişkin kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli, iletim sistemi kullanma bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve sayaç okuma bedeli adı altında tahsil edilen bedellerin iadesi için dava açıldığı, yargılama neticesinde mahkemenin 11/02/2016 tarih, 2015/118 E.,2016/60K. sayılı kararı ile davalı .... Genel Müdürlüğü yönünden davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine, davalı .... yönünden ise davanın kabulüne ve 51.257,64 TL'nin davalı ....'den tahsiline karar verildiği, kararın temyiz aşamasında olmakla henüz kesinleşmediği, anlaşılmıştır.

Her ne kadar mahkemece, ...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/118 esas sayılı dosyası ile temyizen incelenmesi istenen dosyanın aynı olduğu gerekçesi ile davalının derdestlik itirazı kabul edilerek davanın usulden reddine karar verilmiş ise de; davaların konusu aynı değildir. Eldeki dosyanın konusu ..... aboneliğe ilişkin kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli, iletim sistemi kullanma bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve sayaç okuma bedeli olarak tahsil edilen bedeller olduğu daha önce açılan davanın konusunun ise 10000000410 nolu farklı bir aboneliğe ilişkin olduğu görülmekle derdestlikten söz edilemeyecektir.

Bu haliyle, ....... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/118 esas sayılı dosyasının iş bu dava açısından derdestlik oluşturmayacağı gözetilerek, mahkemece işin esasına girilmek suretiyle, hasıl olavak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddi kararı verilmesi doğru olmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2)Kabule göre, davalının temyiz istemi yönünden;

Bu haliyle, ....... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/118 esas sayılı dosyasının iş bu dava açısından derdestlik oluşturmayacağı gözetilerek, mahkemece işin esasına girilmek suretiyle, hasıl olavak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddi kararı verilmesi doğru olmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2)Kabule göre, davalının temyiz istemi yönünden;

Davalı; eldeki davada kendisini temsil ettirmek amacıyla .....vekil tayin etmiş olup, mahkemece, vekaletnamenin aslının sunulmadığı ve vekalet suret harcının yatırmadığı tespitine yer verilerek, " usulüne uygun vekaletname ibraz edilmemiş olması sebebiyle ......davalı vekili olarak dava ve duruşmalara kabul edilmemesine, ..... vekil kaydının silinmesine ve cevap dilekçesinin verilmemiş sayılmasına dair ara karar kurularak davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm tesis edilmiştir.

./..

-3-

6100 sayılı HMK'nun 76. maddesine göre; “Avukat, açtığı veya takip ettiği dava ve işlerde, noter tarafından onaylanan ya da düzenlenen vekaletname aslını veya avukat tarafından onaylanmış aslına uygun örneğini, dava yahut takip dosyasına konulmak üzere ibraz etmek zorundadır.” aynı yasanın 77. maddesine göre ise; “vekaletnamesinin aslını veya onaylı örneğini vermeyen avukat, dava açamaz ve yargılamayla ilgili hiçbir işlem yapamaz…” Avukatlık Kanununun 4667 sayılı Yasa ile Değişik 27 maddesine göre de“ Avukatlarca vekaletname sunulan merciler, pul yapıştırılmamış veya pulu noksan olan vekaletname ve örneklerini kabul edemez. Gerektiğinde ilgiliye on günlük süre verilerek, bu süre içinde pul tamamlanmadıkça vekaletname işleme konulamaz…”

Yukarıda yazılı yasal hükümler uyarınca; taraf vekili olan kişi mahkemeye vekaletnamesinin aslını veya usulüne uygun şekilde örneğini ibraz etmek zorundadır. Vekaletnamenin mahkemeye verilmemesi halinde o kişi vekil olarak duruşmaya alınmaz ve herhangi bir usul işlemi yapmasına izin verilmez.

6100 sayılı HMK'nun 114/1-f maddesinde ise; vekil aracılığıyla takip edilen davalarda, vekilin davaya vekâlet ehliyetine sahip olması ve usulüne uygun düzenlenmiş bir vekâletnamesinin bulunması dava şartı olarak düzenlenmiştir.

Dava şartlarından birisinin eksik olması halinde nasıl hareket edileceği de HMK’nın 115. maddesinde düzenlenmiştir. Uyuşmazlık konusu olan dava şartı eksikliği tamamlanabilir bir eksiklik olduğuna göre HMK’nın 115/2. maddesi uyarınca davalı tarafa HMK’nın 74. maddesine uygun vekâletname ibraz etmesi için kesin süre verilmesi, verilen kesin süre beklenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı vekilinin vekaletnamenin onaylı suretini sunduğu ancak suret harcını yatırmadığı, mahkemece, davalı vekiline eksikliğin tamamlanması için kesin süre verilerek ihtaratta bulunmaksızın tespit üzerine doğrudan davalı vekili olarak dava ve duruşmalara kabul edilmemesine dair ara karar kurulduğu anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davalı vekilinin vekaletnamenin onaylı suretini sunduğu ancak suret harcını yatırmadığı, mahkemece, davalı vekiline eksikliğin tamamlanması için kesin süre verilerek ihtaratta bulunmaksızın tespit üzerine doğrudan davalı vekili olarak dava ve duruşmalara kabul edilmemesine dair ara karar kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bu haliyle, yukarıda açıklanan yasal hükümler uyarınca ......suret harcı yatırmak üzere kesin süre verilerek gerekli yasal ihtaratın yapılması ve sonucu beklenerek bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde kurulan ara karar ile, bu karara atıf ile tesis edilen hüküm davalı tarafın savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olup, usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2017/4821, Karar No: 2017/3311, Tarih: 11.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/4821 E.  ,  2017/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Korgan Cumhuriyet Başsavcılığının 12/04/2017 tarihli ve 2017/115 soruşturma, 2017/30 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25/04/2017 tarihli ve 2017/10216 soruşturma, 2017/1170 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Korgan Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/05/2017 tarihli ve 2017/8191 soruşturma, 2017/648 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Korgan Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair ... ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/05/2017 tarihli ve 2017/615 değişik iş sayılı kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesinde yer alan, "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme uyarınca, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen karşı yetkisizlik kararı üzerine, yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasının en yakın ağır ceza mahkemesi olan Sakarya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/05/2017 tarihli ve 2017/8191 soruşturma, 2017/648 sayılı yetkisizlik kararı yok hükmünde olup, ... ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmesi yerine yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 28/07/2017 gün ve 94660652-105-52-7835-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29/05/2017 tarihli ve 2017/615 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13472, Karar No: 2011/2716, Tarih: 14.03.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/13472 E.  ,  2011/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamından sanığın dava konusu eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmadan yurda getirdiği gerekçesiyle kamu davası açılmış olup, tüm dosya içeriğine göre sanığın belirlenen gümrük kapısından yolcu olarak yurda giriş yaptığı, ele geçen ve yolcu beraberi statüsünde getirilen eşyanın ticari mahiyette bulunmadığı ve ithalinin yasak olmadığı saptanmıştır.

Fiil ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 13. maddesine göre;

"Yolcuların, gümrük mevzuatına göre zati ve hediyelik eşya kapsamı dışında olup beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde veya eşyası arasında çıkan ya da başkasına ait olduğu halde kendi zati eşyasıymış gibi gösterdikleri eşyanın vergisine ek olarak bir kat para cezası uygulanır ve eşya sahibine teslim edilir.

Yolcuların yanlarında veya kaplarında bulunan ve yukarıdaki fıkra dışında kalan mahiyet ve miktarda olan eşya ile gümrükten kaçırılmak amacına yönelik olarak saklanmış veya gizlenmiş halde bulunan eşyaya ilişkin vergiler tahsil olunmakla birlikte eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar da para cezası alınarak eşya, sahibine teslim edilir.

Yolcuların beraberinde getirilen ticari mahiyet ve miktarda olan eşya için ithali lisansa, şarta veya izne, kısıntıya, standardizasyon kontrolüne veyahut belli kuruluşların vereceği uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi olan eşya hakkında 4 üncü maddenin (d) bendi hükümleri uygulanır.

Türkiye'ye giren veya Türkiye'den çıkan yolcuların üzerlerinde veya eşyaları arasında yasak eşya bulunması halinde 4 üncü maddenin (b) bendinde belirtilen cezalar uygulanır,"

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 6. maddesi ise; "Yolcuların, gümrük mevzuatına göre zati ve hediyelik eşya kapsamı dışında olup beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan ya da başkasına ait olduğu halde kendi zati eşyasıymış gibi gösterdikleri eşyanın gümrük vergileri, gümrük idarelerince iki kat olarak alınır ve eşya sahibine teslim edilir.

Söz konusu eşyanın gümrükten kaçırılmak amacına yönelik olarak saklanmış veya gizlenmiş olarak bulunması durumunda gümrük idarelerince eşyanın gümrük vergileri üç kat olarak alınır ve eşya sahibine teslim edilir.

Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen eşya, gümrük vergileri ödenmediği takdirde, gümrüğe terk edilmiş sayılır.

Yolcuların, beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan eşyanın ticari mahiyette veya ithali veya ihracının yasak olması halinde 3 üncü madde hükümleri uygulanır." Hükümlerini içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler karşısında somut olay irdelendiğinde;

Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen eşya, gümrük vergileri ödenmediği takdirde, gümrüğe terk edilmiş sayılır.

Yolcuların, beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan eşyanın ticari mahiyette veya ithali veya ihracının yasak olması halinde 3 üncü madde hükümleri uygulanır." Hükümlerini içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler karşısında somut olay irdelendiğinde;

04.05.2005 olan fiil tarihi itibariyle, eylemin, 4926 sayılı yasanın 13. maddesi uyarınca eşyanın vergisine ek olarak para cezasını gerektirmesine karşın, ele geçen eşyanın ticari mahiyette bulunmadığı ve ithalinin yasak olmadığı gözetildiğinde, 5607 sayılı yasanın 6. maddesi gereğince gümrük idarelerince gümrük vergilerinin alınmasını gerektirir yaptırıma dönüştüğü sonucuna varılmaktadır.

Bu açıklamaların ışığı altında 5607 sayılı yasadaki düzenlemenin sanık yararına bulunması nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesi gözetilerek, bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak zamanaşımını kesen son işlem olan iddianamenin düzenlendiği 24.05.2005 günü itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk ettiğinden, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu eşya yönüyle 5607 sayılı yasanın 6. maddesi ve gümrük mevzuatı çerçevesinde işlemlerin gümrük idaresince yerine getirilmesine, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5106, Karar No: 2016/19652, Tarih: 10.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5106 E.  ,  2016/19652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile hafta tatili ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... firmasında 01/03/2006-31/05/2010 tarihleri arasında yurt içi ve uluslararası tır sürücüsü olarak çalıştığını, davalı şirket tarafından sürücüler arasında ayrımcılık yapıldığını, davacının ücretinden lastik patlaması yüzünden 400,00 TL kesinti yapıldığını, davacının bu sebeplerle 21/04/2011 tarihinde iş akdini feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 13/04/2007 tarihinde ...ta çalışmaya başladığını, 22/03/2010 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, davacının davalı şirkette 15/07/2010 tarihinde tekrar işe başladığını, 12/04/2011 tarihinde istifa ederek ve şirketi ibra ederek ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işverenlikte 13.04.2007-22.03.2010 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığı, ücretlerinde kesinti yapılması, fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş akdinin haklı sebeple fesih ettiği iddiası karşısında davalı tarafın istifa olgusuna tutunduğu, ancak bu döneme ait istifa dilekçesi sunmamış olduğundan dosya hesap bilirkişisine tevdi edilmiştir. Hesap bilirkişisi raporu oluşa uygun, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğundan mahkemece aynen benimsenerek davacıya ödenmeyen hafta tatili, resmi tatil ücretlerinin bulunduğu anlaşılmakla, ödenmeyen ücret nev’inden alacaklarının da bulunması sebebi ile iş akdinin davacı tarafça haklı nedenle iş kanunu 24. madde kapsamında feshedildiği, fesih şekline göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca davacıya ödenmeyen hafta tatili, resmi tatil ücretleri bulunduğu, davacının fazla çalışma olgusunu somut deliller ile ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17 nci maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında Yasada işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde, kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşılan şekliyle, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde bir icap olarak değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverenin tazminatların derhal ödeneceği sözünü vermek ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, bununla birlikte işveren feshinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD. 3.7.2007 gün 2007/14407 E, 2007/21552 K.).

İşçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada, iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu durumda işçinin haklı olarak sözleşmeyi feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; dosyada mevcut 22/03/2010 ve 12/04/2011 tarihli, el yazılı ve davacının imzasını havi, davacı tarafından imza inkarında bulunulmayan istifa dilekçelerinde, davacının kendi isteğiyle işten ayrılmak istediği hususunun yazılı olduğu ve tanık beyanlarından davacının işi kendisinin bıraktığı anlaşılmıştır. Davacı söz konusu istifa dilekçelerinin, hile ile veya baskı uygulanarak imzalatıldığını ispat edememiştir. Bu nedenle, istifa dilekçeleri geçerli olup iş akdinin davacının istifası suretiyle feshedildiğinin kabulü ile kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı işçi tır şoförü olup, işçilik alacaklarına hak kazanma ve hesap yönlerinden de taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler.

İşin düzenlenmesi ve çalışma şartları yönünden, taşımacılık işinde çalışan şoförler ve çalıştıran işverenler onaylanan Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Taşıtlarda Çalışan Personelin Çalışmalarına İlişkin Avrupa Anlaşması, bu yönde kabul edilen Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Araçlarda Kullanılan Takograf Cihazları Hakkında Yönetmelik hükümlerine ve Karayolu Taşıma Yönetmeliği’nin 34 ila 37. Maddeleri taşıma işlerinde istihdam edileceklerin hakları, nitelikleri ve çalışma ve dinlenme sürelerinde tabii olacakları mevzuat açıkça belirtilmiştir. Sözleşme ve yönetmelik hükümlerinde tır şoförlerinin 4857 sayılı İş Kanunu’ndan farklı olarak günlük ve haftalık sürüş ve dinlenme saatlerinin açıkça öngörüldüğü, bu nedenle öncelikle bu hükümlere göre çalışma süresi ve fazla çalışmaların belirlenmesi gerekeceği açıktır.

Anılan hükümlere göre takograf kullanılması zorunlu olup günlük sürüş süresi 4,5 saatlik sürüşten sonra mola verilmek koşulu ile günlük sürüş süresi 9 saat (haftada iki kez 10 saatte çıkarılabilir), haftalık sürüş saati ise 6 gün olup 6 gün sonunda bir haftalık dinlenme gerçekleştirilmelidir. Günlük dinlenme süresi ise İlki kesintisiz en az üç saatten ve ikincisi de kalan kesintisiz dokuz saat şeklinde alternatif olarak iki ayrı süreç halinde de kullanılabilen, en az 11 saat sürmelidir. Düzenli haftalık dinlenme süresi ise en az 45 saat olmalıdır.