muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3909, Karar No: 2025/452, Tarih: 20.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3909 E.  ,  2025/452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2616 E., 2024/296 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Takı Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/1115 E., 2020/122 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri ile reddedilen takı parası alacağı yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Davalı-karşı davacı erkek vekilinin takı alacağına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın, kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı-karşı davacı erkek vekilinin temyizine konu takı alacağı miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile miktar yönünden kesin olarak verildiği ve 6100 sayılı Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı-karşı davacı erkek vekilinin takı alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı-karşı davacı erkek vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin, takı alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4292, Karar No: 2018/6468, Tarih: 07.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/4292 E.  ,  2018/6468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı ... Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan ... sırasında ... İli, ... İlçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 2041 parsel sayılı 2.055,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... tutanağının beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan zeytin ağaçlarınınn ... oğlu ...'e ait olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın bir kısmının kendi kullanımında olduğunu belirterek, kullandığı yere ilişkin şerh verilmesi ve beyanlar hanesinin düzeltilmesi için dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 25.11.2014 tarihli duruşmadaki ıslah beyanı kapsamında davanın kabulüne, taşınmazın beyanlar hanesinde bulunan zeytin ağaçlarının ... oğlu ...'e ait olduğuna ilişkin şerhin iptaline, fen bilirkişisinin 24.04.2015 tarihli raporu ve ekindeki krokiye göre (A) harfi ile işaretli 1.038,48 metrekarelik alandaki zeytin ağaçlarının davacıya, (B) harfi ile işaretli 1.017,07 metrekarelik alandaki zeytin ağaçlarının ise davalı ... mirasçılarına ait olduğu şeklinde beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, taşınmazın beyanlar hanesinde ölü ... lehine verilen muhtesat şerhine yönelik olarak açılan davada ... ilgili sıfatı ile taraf olduğundan, ... aleyhine yargılama gideri, harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 07.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3373, Karar No: 2022/4456, Tarih: 13.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3373 E.  ,  2022/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 44. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı Bakanlığa bağlı ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 11.08.2007 tarihinden itibaren boyacı ustası olarak çalıştığını, davacının Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacının yürürlükte bulunan 01.01.2019- 31.12.2020 yürürlük süreli ve ... İş Sendikası ile Sağlık Bakanlığının üyesi olduğu işveren Sendikası TÜHİS arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan Toplu İş Sözleşmesinden faydalandığını, Toplu İş Sözleşmesinin hizmet zammı başlıklı 36/1 maddesinde; “Bu Toplu İş Sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı net olarak ödenir.” şeklinde hükmün yer aldığım, davacının fiilen teknik personel çalıştığını ve Toplu İş Sözleşmesi'nin 36/1. maddesine göre hizmet zammı alması gerektiğini, ancak bu güne kadar işverenin hizmet zammını düz işçi gibi ücretinin % 13'ü olarak ödediğini ve yapılan ödemenin eksik olduğunu, 01.11.2020- 15.03.2021 tarihleri arasında eksik ödenen hizmet zam farklarının ödenmesi gerektiğini iddia ederek hizmet zammı fark alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden, davacının dayanışma aidatı ödeyerek ... İş Sendikası sendika üyesi olduğu, ... İş Sendikası ile Sağlık Bakanlığının üyesi olduğu işveren Sendikası TÜHİS arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan Toplu İş Sözleşmesinden faydalandığını,01.01.2019-31.12.2020 tarihleri arasında işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin 36. maddesinin I. ve II. fıkralarında, “Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir.” hükümlerinin düzenlendiği,davacının ikrarı doğrultusunda davacıya toplu iş sözleşmesinin 36. maddesinin II. fıkrasınca ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 36. maddeye göre; Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerini fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidro-jeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okullarından mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder.

Somut olayda, Mahkemece davacı tarafından yapılan işin toplu iş sözleşmesi 36. madde birinci fıkrada yer alan teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olduğu değerlendirilmiş ise de, davacının ilkokul mezunu olduğu, maddede emsali memur personele atıf yapıldığından 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 36. maddesi uyarınca gerekli mesleki eğitiminin (en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul) bulunmadığı ve Toplu İş Sözleşmesi'nin 36. madde birinci fıkra hükmünden yararlanamayacağı anlaşılmaktadır.

Buna göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Buna göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 13.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/140, Karar No: 2019/4967, Tarih: 11.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/140 E.  ,  2019/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesi ile örgütle iltisaklı zaman gazetesine abone olma eylemlerinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1.maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1025, Karar No: 2022/3708, Tarih: 08.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1025 E.  ,  2022/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararlara yapılan itiraz sonucunda mercii İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2014 tarihli ve 2014/1141 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verildiği, yeni esas alan dosyada kurulan hükümler hakkında sanık ... müdafisinin temyiz talebinin bulunduğu anlaşıldığından, temyiz incelemesinin sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2071, Karar No: 2016/14003, Tarih: 26.10.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2071 E.  ,  2016/14003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından takibe konu edilen 2.400 TL bedelli bononun, dava dışı senet lehtarı ile müvekkili arasında imzalanan satış sözleşmesine istinaden verilen bonolardan olduğu, taşınmazın sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmemesi üzerine, müvekkilinin ... 7.Tüketici Mahkemesi'ne dava açarak bonoların iptalini istediğini, bu mahkemece bonoların iptaline ve müvekkilinin bonolar nedeniyle borçlu olmadığına karar verildiğini bu kararın kesinleşme aşamasında olduğunu ileri sürerek, icra takibi ve dayanağı bono nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, son ciranta müvekkilinin iyiniyetli hamil olduğunu, müvekkilinin, dava dışı senet lehtarı ile keşideci olan davacı arasındaki ihtilaftan ve ihtiyati tedbir kararından haberdar olmasının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu bononun bedelsiz olduğu dosya kapsamına göre sabit olmakla beraber, davacının bedelsizlik iddiasını hamile karşı ileri sürebilmesi için öncelikle, davalının senedi kötüniyetle iktisap ettiğinin ispatlanması gerektiği, davalı şirket defterlerinin incelenmesinden, bonoyu aralarındaki ticari ilişki kapsamında dava dışı cirantadan aldığının anlaşıldığı, davalının kötüniyetinin ispat edilemediği, öte yandan, davacı her ne kadar 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 4/f.5 maddesine dayanmış ise de, taşınmazın iş yeri vasfında oluşu ve kira geliri elde etmek amacıyla satın alındığının beyan edilmiş olması karşısında uyuşmazlığa 6502 sayılı yasanın uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31876, Karar No: 2017/3066, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31876 E.  ,  2017/3066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10744, Karar No: 2015/8237, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10744 E.  ,  2015/8237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2015

NUMARASI : 2014/763-2015/753

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Yıldızeli Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Yıldızeli Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “C. Meriç Mah. Sükut Sok. No:20 İç Kapı No:1 Ümraniye/İSTANBUL” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kısıtlı adayının MERNİS adresi de olan “No. İç Kapı No:106 .Merkez Yıldızeli/Sivas” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Ümraniye İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının güncel mernis adresi de olan “No:. İç Kapı No:106 D.lı Merkez Yıldızeli/SİVAS” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Yıldızeli Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Yıldızeli Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16229, Karar No: 2016/20131, Tarih: 21.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16229 E.  ,  2016/20131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, muvazaa nedeniyle baştan itibaren davalı asıl işveren ...'ın işçisi olduğunun tespitine, ücret farkı, toplu iş sözleşmesi kaynaklı ek ödeme ve sosyal yardım, giyim yardımı, vardiya tazminatı, ağır vasıta tazminatı, iş güçlüğü tazminatı, hizmet teşvik primi, gıda yardımı, toplu taşıma yardımı, ilave tediye ile akdi ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle reddine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ve ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrilerek, eksiklik giderildikten sonra dosya yeniden Dairemize gelmekle, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı ...Ş.’ye ait işyerinde, kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaya dayandığından geçersiz olduğunu, davalı asıl işverenin kadrolu ve toplu iş sözleşmeli daimi işçilerine ödediği ücret ve diğer mali haklar ile ilave tediyelerin aynen müvekkiline de ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin baştan itibaren davalının işçisi olduğunun tespitiyle, kadrolu-daimi işçi sayılması gerekliliğinden ve toplu iş sözleşmesinden doğan ücret farkı, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ek ödeme ve sosyal yardım alacakları, ilave tediye ile akdi ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def’ini ileri sürerek, davacı işçinin müvekkilinden hizmet alımı yoluyla anahtar teslimi iş alan ayrı bir işverenin işçisi olduğunu, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili ile şirketler arasında yapılan sözleşmelerin kanuna uygun olup, muvazaaya dayanmadığını, dava konusu alacak taleplerinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 15. maddesi ve Kamu İhale Kanunu’nun 4 ila 22. maddeleri doğrultusunda, davalının kömür boşaltma, kül-curuf atma, inşaat işleri, atölye temizliği ve teknik temizlik işlerini dava dışı şirketlere verdiği, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup, muvazaa bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekilinin, adli yardım talebinin reddine dair tesis edilen ara karara yönelik temyiz itirazı yönünden;