muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1518, Karar No: 2019/6657, Tarih: 07.11.2019

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu açıklamalar doğrultusunda davacı eş ve çocuklar lehine takdir edilen manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı az olduğu açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G) SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 07/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30535, Karar No: 2016/20995, Tarih: 28.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/30535 E.  ,  2016/20995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, uğranılan banka zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A- Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, banka nezdinde gerçekleştirilen usulsüz işlemlerle ilgili olarak hazırlanan ve hesabından bilgisi dışında yapıldığını iddia ettiği ödemeler dolayısıyla davacı bankaya açtığı davayı kazanan Faruk Karakaya'nın adının geçtiği soruşturma ve inceleme raporlarında işlemlerden Şube Yetkilisi olan davalı ...'ın sorumlu tutulduğunu, Faruk Karakaya'nın hesabında yapmış olduğu usulsüz işlemler nedeniyle şimdilik 811.542,52 TL'nin davacı banka tarafından ödenmesine yol açarak davalının, davacının zararına sebebiyet verdiğini, bu nedenlerle banka zararının tahsilini talep etmiştir.

B- Davalı Cevabının Özeti:

Davacı bankanın, soruşturma raporlarındaki ve teftiş raporlarındaki hiçbir iddiayı kabul etmediğini, davacı banka ile 3. şahıs Faruk Karakaya arasındaki dava sürecinin 11 yıl devam ettiğini ve .... lehine sonuçlandığını, bu süre zarfında davacı bankanın, davalıyı hiçbir nam ve sıfat altında davaya dahil etmediği gibi sözlü veya yazılı hiçbir davet ve çağrı da yapmadığını, 11 yıl sonra Faruk Karakaya'nın davayı kazanması ve paranın ödenmesinden sonra davacı bankanın rücuen alacak davası açtığını, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddini istemiştir.

C- Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, 09.03.2016 tarihli duruşmada takip edilmeyen davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve sonrasında ise yasal üç aylık süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

D- Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E- Gerekçe:

Dosyanın incelenmesinde, davacı vekilinin mahkemeye sunduğu 24.12.2015 tarihli cevaplı telgraf ile 25.12.2015 günü yapılacak duruşmaya katılamayacağına dair mazeret sunduğu, Mahkemece mazeretin kabulüne ve davacı vekilinin duruşma gününü UYAP'tan öğrenmesine karar verilerek duruşmanın 09.03.2016 tarihine bırakıldığı, bu tarihte davacı vekilinin duruşmaya katılmadığı ve davalının da davayı takip etmediğini bildirmesi üzerine dosyanın HMK.'nun 150. maddesi uyarınca dava yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği, üç aylık süre zarfında yenileme olmadığından Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin “Davacı vekilinin duruşma gününü UYAP'tan öğrenmesine” şeklindeki ara kararı yasaya uygun olmayıp, davacı vekiline usulüne uygun tebligat yapılarak ya da UYAP üzerinden davacı vekiline duruşma günü bildirilerek davaya katılımına olanak sağlanıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F- SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30928, Karar No: 2018/3522, Tarih: 24.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30928 E.  ,  2018/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu şirketler vekili icra mahkemesine başvurarak, iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir ara kararı nedeniyle takibin iptalini talep etmiş, mahkemece şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/449 E. sayılı dosyasında 06/07/2015 tarihli ara kararının a) bendi ile; "…hangi nedene dayanırsa dayansın davacı hakkındaki her türlü ihtiyati haciz, ihtiyati tedbir ve muhafaza işlemleri de dahil tüm takip işlemlerinin yapılmasının ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına..." yönelik tedbir kararı verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi, sözü geçen tedbir kararından sonra 04/03/2016 tarihinde başlatılmış olup, ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce icra takiplerinin "durdurulması" ile sınırlı olarak tedbir kararı verildiği, icra hâkiminin de mahkemenin vermiş olduğu bu kararı yorumlayamayacağı dikkate alınarak tedbir kararından sonra açılan takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... . İcra Hukuk Mahkemesi'nin 11/05/2016 tarih ve 2016/360 E. 2016/465 K. sayılı kararının 1. fıkrasında yer alan “iptaline" sözcüğünün silinerek karar metninden çıkartılmasına, yerine "durdurulmasına" sözcüğünün yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11377, Karar No: 2024/16707, Tarih: 07.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/11377 E.  ,  2024/16707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1626 E. 2021/60 K.

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz talebinin tanıkların haklılığını ortaya çıkardılarını, ''evi kullanmadığını,'' İnegöl'de çalıştığı, kendisine yapılan tebligatta katılan kurumun hesap numarası bildirilmediğinden ödeme yapamadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Baykan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10073, Karar No: 2020/118, Tarih: 14.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10073 E.  ,  2020/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında 2/3 hissesinin davacıların murisi ..., 1/3 hissesininde davalı Mevlüde adına kayıtlı bulunduğunu, davalı tarafından davacılar aleyhine ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/242 Esas sayılı dosyası ile ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, taşınmazın tapu kaydında tarla görünmesine rağmen elma bahçesi olduğunu, burayı bizzat davacılar ile murislerinin oluşturduğunu açıklayarak, üzerindeki elma bahçesi ile evin davacılara ait olduğunun tespitini ve tapu kütüğünün beyanlar hanesine yazılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu evin adiyetini ortaklığın giderilmesi davasında kabul ettiklerini ve iş bu davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini ileri sürerek yargılama giderlerinin buna göre belirlenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/78 Esas, 2010/400 Karar sayılı ilamının incelenmesinde, dava konusu taşınmaz ile alakalı olarak daha önce açılan bir muhdesat davasının bulunduğunu ve bu dosyada davacı yanın davasının kabulü ile 105 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların ve aynı köy 105 ada 1 parsel üzerinde bulunan taş binanın dosyanın tarafları ile alakalı olarak davacıların murisi ...'ya ait olduğunun tespitine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, daha önceden kesinleşen bir hüküm hakkında yeniden yargılama yapılamayacağından davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafça 105 ada 1 parsel üzerindeki ağaçlar ve ev yönünden tespit kararı talep edilmiş olup, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/78 Esas, 2010/400 Karar sayılı kesinleşen ilamı incelendiğinde ağaçlar yönünden verilen ret kararının yerinde olduğu anlaşılmaktadır. Kesinleşen ilamda 105 ada 1 parsel üzerindeki ağaçlara dair tespit kararı bulunmaktadır. Talep konusu 105 ada 1 parsel üzerindeki ev yönünden bahsi geçen ilam incelendiğinde ise önceki açılan davada 105 ada 1 parsel üzerindeki evin davanın konusunu oluşturmadığı, davacıların 105 ada 1 parsel üzerindeki ağaçlar ile 105 ada 36 parsel üzerindeki ev için dava açtıkları ve yapılan yargılama neticesinde 105 ada 36 parsel üzerindeki ev yönünden tespit kararı verildiği sabittir. 105 ada 1 parsel üzerindeki ev yönünden kesin hüküm bulunmadığından yazılı şekilde davanın reddine dair karar verilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece, eve yönelik talebin esası hakkında dosya kapsamı, davalı tarafın beyanları ve ortaklığın giderilmesi dosyası içeriği birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bu yönden bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle davacılar vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.01.2010 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4513, Karar No: 2013/17529, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4513 E.  ,  2013/17529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 28.03.2005 tarihinde muvazzalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21540, Karar No: 2014/10974, Tarih: 16.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21540 E.  ,  2014/10974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Divriği Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2013

NUMARASI : 2010/39-2013/44

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, emsal karşılaştırması yapılmadan soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle, imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş, cins ve verim durumuna göre maktu değerlerini gösterir cetveller İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2)Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş, cins ve verim durumuna göre maktu değerlerini gösterir cetveller İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.