muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8718, Karar No: 2016/3627, Tarih: 04.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8718 E.  ,  2016/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2014/208-2015/439

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/04/2015 tarih ve 2014/208-2015/439 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, .... Özel Sağlık... A.Ş'nin çek hesabından 0040634 nolu, 09/05/2014 tarihli ve 9.004,00 TL bedelli çekin lehtar ...A.Ş. emrine ödenmek üzere ciro edildiği, müvekkili şirketin bünyesinde çalışan ...'un çekleri kaybettiği, ....Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/134 esas sayılı dosyasından çek iptalı davası açıldığı ve çeke ilişkin ödemeden men kararı alındığı, yasal süreç devam ederken çekin vade tarihi olan 09/05/2014 tarihinde dava konusu çekin H.. S.. tarafından ilgili banka şubesine tahsil edilmek üzere ibraz edildiği, çeke ilişkin ödemeden men yasağı kararından dolayı çek bedeli ödenmediği, bunun üzerine H.. S.. tarafından ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/196 D.İş. Sayılı dosyasından ihtiyati haciz kararı alındığı ve cebri icra baskısı altında olan ...A.Ş. Yetkilileri tarafından dosyaya 11.900,00 TL yatırıldığı, dava konusu çekin arkasında yer alan ciro silsilesinin kopuk olduğu, ...A.Ş. tarafından müvekkili şirket emrine ödenmek üzere ciro edilen çekte müvekkili şirketin cirosunun bulunmadığı, cironun altında ...Yapı inşaat şirketi cirosunun bulunduğu, söz konusu cironun altındaki M.. D.. adına yapılan şahıs cirosunun görüldüğü, M.. D..'ın aynı zamanda UM güçbirliği yapı inşaat şirketi sahibi ve yetkilisi olduğu, tacir vasfına haiz birisi olarak yaptığı cironun usulsüz ve geçersiz olduğunu bilebilecek olduğu, davalıların müvekkili şirketin cirosu bulunmadan ciro silsilesini düzensiz hale getirerek hangi amaçla çeki kullandıklarının araştırılması gerektiği, davalıların yasal hamil olmadıkları gibi çekin ciro edilerek piyasaya sürülmesinde kötüniyetli oldukları ve ağır kusurlu bulunduklarının sabit olduğunu iddia ederek çekin yasal hamili olan müvekkiline iadesi ya da icra dosyasındaki paranın çek bedeli kadarının işlemiş faizi ile birlikte müvekkiline hükmen ödenmesini talep ve dava etmiştir.

./..

Davalı H.. S.., davanın reddini talep etmiştir.

./..

Davalı H.. S.., davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... şirketi yetkilisi ve davalı M.. D.., çeki kendisine ...'un getirdiğini, ..ile alacak verecek ilişkisi olmadığını, hemşehrisi olduğunu, paraya ihtiyacı olduğundan yardımcı olmak amaçlı ciroladığını, çeki ....kömür alışverişi ortaklık olarak yaptığından alacağı olduğunu söylediğini, onu kaşeleyip finans şirketine gönderdiğini, ismini de verdiğini, çekin arkasında Krater diye küçük bir ibare olduğunu, ama görmeden kaşelediğini, ...'un çek bedelini Krater'in sahibi olan Rıza Kibar'a ödeyeceğini söylediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı A.. S.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava konusu çekin, lehdar ...A.Ş.'nin cirosunun maktu imzalı kaşe cirosunun üzerine kurşun kalem ile KRATER yazısının silik biçimde yazmış olması durumunda bu durumun tam ciro sayılmayacağı, ciro edilen kişinin isminin gerçek veya tüzel kişinin tam olarak yazılmış olmasının kabul edilemeyeceği, lehdar .. A.Ş'nin ilk cirosunun, ...İnşaat Madencilik Ür. San. ve Tic. Ltd. Şti. emrine ödeyiniz şeklinde yazılı olsaydı, tam ciro sayılacağı, cironun beyaz ciro olarak kabulün gerektiği, davacının ...Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/134 esas sayılı davası ile çek iptali kararının iyi niyetli hamili bağlamayacağı, ödemeden men yasağı kararının çıkartılmış olmasının da çeki alan iyi niyetli 3. kişiyi bağlamayacağı ve ileri sürülemeyeceği, 6102 sayılı TTK'nın 695/2. maddesine göre borçlu ile önceki hamillerden biri arasında doğrudan doğruya var olan ilişkilere dayanan def'ilerin ileri sürülmesi ancak senedi iktisap ederken hamilin bilerek borçlunun zararına hareket etmiş olması halinde geçerli olacağı, nispi def'ilerin iyiniyetli 3. kişilere karşı ileri sürülemeyeceği, davacı tarafın ciro silsilesinde kopukluk olduğu iddiasının mümkün görünmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13931, Karar No: 2013/20006, Tarih: 08.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/13931 E.  ,  2013/20006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.12.2010 gün ve 2009/109-2010/313 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.04.2013 gün ve 2011/8619-2013/8229 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007/42895 nolu “dalan d’olive” ibareli başvurusu üzerine davalı şirketin 2007/03625 nolu “doliva” ibareli markasını dayanak göstererek itiraz etmesi nedeniyle Markalar Dairesi Başkanlığı’nca “Parfümeri: kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler, sabunlar, tıbbi amaçlı ve koku giderici olanlar da dahil kişisel kullanım için sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, terlemeye karşı sabunların” emtia listesinden çıkarıldığını, Markalar Dairesi kararına karşı yaptıkları itirazın TPE YİDK’nın 2009-M-314 no’lu kararı ile reddedildiğini, oysa 556 sayılı KHK’nın 8. maddesi (b) bendi kapsamında “bütünsel” benzerliğin dikkate alınması ve iltibas ihtimalinin bulunması gerektiğini, “dalan dolive” ile “doliva” markalarının birbirine benzemediğini, “dalan” ibaresinin müvekkil markasında esaslı unsur olduğunu ve “dalan” markasının tanınmış marka olduğunu, karşı taraf markasında d harfinden sonra zeytin resmi ile markanın farklılaştırılmış olduğunu bu suretle markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığını, müvekkiline ait “olive” ibaresini içeren pek çok marka bulunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.04.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7809, Karar No: 2021/20066, Tarih: 29.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7809 E.  ,  2021/20066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’nin hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz kurumunda başka suçtan tutuklu oldukları, suça sürüklenen çocuk ...’un hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan ... ve ... Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklara duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 11.05.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeden hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...'un işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/270, Karar No: 2020/1424, Tarih: 20.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/270 E.  ,  2020/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 25.11.2019 gün ve 2019/7286-2019/11498 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesince verilen 04.07.2017 tarihli hükmün taraflarca istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.11.2018 tarihli ilamıyla bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesinin kararı bozulmuş, dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir. İlk derece mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21.03.2019 tarihli karar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4 maddesine göre temyiz kanun yoluna tabi olduğundan karar davacı kadın tarafından temyiz edilmiş ve hükmün Dairemizin 25.11.2019 tarihli kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen bozma ilamına uygun olarak ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay tarafından verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmadığından davacı vekilinin 17.12.2019 tarihli dilekçesi hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp, ilk derece mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/5406, Karar No: 2024/7845, Tarih: 30.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/5406 E.  ,  2024/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/199 E., 2022/713 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Malen sorumlunun temyiz isteminin ek karar ile reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yerel mahkemece verilen 02.02.2024 tarihli ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun’un hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları dava konusu olan el konulmuş eşya ve nakil aracının müsaderesi ya da iadesine ilişkin kararları da kapsayacağından temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

02.02.2024 tarihli ek kararda Yargıtayca düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Malen sorumlu vekilinin temyiz dilekçesinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi hükmü gözetilerek, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun'un 296. maddesi uyarınca ret kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2024 tarihli ve 2022/199 Esas, 2022/713 Karar sayılı ek kararına yönelik malen sorumlu vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, ek kararın 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği ek kararın ilk paragrafından "CMK 296. Maddesi uyarınca" ibaresi çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 315/1. maddesi gereği" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11650, Karar No: 2010/11179, Tarih: 28.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11650 E.  ,  2010/11179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYNARCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 1093 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kaydın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişme konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal isteğine ilişkin olup, mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde  5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak hemen belirtmelidir ki;  bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihinde davacı Hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazinenin, yukarıda değinilen yargılama giderleri açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/916, Karar No: 2006/3227, Tarih: 21.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/916 E.  ,  2006/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 3.8.2001 gününde verilen dilekçe ile hasılat kirası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.5.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hasılat kira sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-11.7.2000 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davacı ve dava dışı ...’e kullanılır nitelikteki mandıra kiralanmıştır. Kira süresi 3 yıldır. Kiralananın niteliğine göre, kiralananda işletme faaliyetinin sürdürülmesi kuşkusuz bazı yetkili mercilerden izin alınmasını gerektirir. Alınacak bu izinler olmadan iş yerindeki faaliyetin yasaya aykırı biçimde sürdürülmesi davacı kiracıdan beklenemez. Somut olayda işyerinin bulunduğu yapının imara aykırı (kaçak) inşa edildiği bundan ötürü bu yer için çalışma izni verilmediği 17.5.2001 tarihinde de işyerinin mühürlenerek kapatıldığı dosya kapsamı ile sabittir. Böylelikle kiralanan akitteki kullanma amacına uygun biçimde kiracıya teslim edilmemiş kira müddeti zarfında da kiralayan tarafından bu halde bulundurulmamıştır. Davacının sözleşmeyi feshederek işyerine ait anahtarları 25.6.2001 tarihinde davalıya teslim etmesi haklı nedenlere dayanmaktadır. Sözleşmeyi haklı olarak fesheden davacı, davalı kiralayandan kar kaybı zararını ve ayrıca sözleşmenin ifası uğruna yaptığı diğer giderlerini talep edebilir. Nitekim mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve bu raporla bağlı kalınarak bilirkişilerin bulduğu müspet ve menfi zararlar hüküm altına alınmıştır. Az yukarıda sözü edildiği üzere mevcur davacı ... dışında ortağı ...’e birlikte kiralanmıştır. Davacı iş yerinin diğer kiracısı ...’den kiracılık haklarını temellük ettiğini iddia etmiş buna ilişkin delillerini de bildirmiştir. Gerçekten, incelenen bu delillerden iş yerinin diğer kiracısı ...’in 12.12.2000 tarihinde kiracılık haklarını dava dışı ...’ya devrettiği, bu kişi ile davacı arasında aynı tarihte adi ortaklık sözleşmesi yapıldığı 1.4.2001 tarihinde ise ...’nın kiracılık haklarını tekrar kiracılardan ...’e onun da 19.6.2001 tarihinde noterde düzenlenen sözleşme ile davacıya devrettiği görülmektedir. Şu hali ile Mandıra işletmesi bu yerde yapılan devirlerle tek kiracı davacıdır. Mahkemece, devir işlemleri gözden kaçırılarak işletmede davacının yarı payı olduğu benimsenip davanın tam payı yerine yarı pay yönünden kabulü yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Eldeki davada diğer bir sorunda, haklı fesih nedeniyle davacının kar kaybı zararı, bulurken izlenmesi gereken yolun ne olduğu noktasında toplanmaktadır. Burada davacı davalının hukuka aykırı davranışı nedeniyle bir zarara uğramış mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan yoksun kalmıştır. Ancak, ileride meydana gelecek çoğalma mahkemenin kabul ettiğinin aksine bir yıl için değil işyeri anahtarlarının davalıya teslim edildiği 25.6.2001 ile sözleşmenin sona ereceği 11.7.2003 tarihleri arasında hesaplanmalıdır. Yukarıdan beri yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere uyuşmazlıktaki tüm kusur işyerinin bulunduğu binayı imar mevzuatına aykırı inşa eden ve bu yolla davacının işyeri izni alamamasına neden olan davalı kiralayandadır. O yüzden mahkemece yine bilirkişi raporuna bağlı kalınarak davacıyı da kusurlu gören düşünce somut olaya uygun düşmemiştir. Diğer taraftan, yine hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda davacının günlük net karından söz edilmiş ise de, bunun da bir dayanağı yoktur. Davacı kiracının takipte haklı olduğu kar kaybı o işletmenin kira dönemi içinde elde edeceği net kar olmakla birlikte bunun delillendirilmesi yapılmadan rapor düzenlenemez. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; bilirkişilerden ek rapor alınarak civardaki emsal işletmelerde gözetilmek suretiyle kiralanan mandıranın brüt işletme hasılatı bulunmalı, fakat bu hasılattan Borçlar Kanununun 325. maddesi kıyasen uygulanarak davacının çalışmadığı dönemdeki yapması gerektiği halde yapmayarak tasarruf ettiği (işçilik, elektrik, personel vs. giderler) ve boş kaldığı kira dönemi içerisinde başka işten sağlayarak veya sağlamaktan kasten kaçındığı değerlerin ne olabileceğini bulmak, bunlar düşüldükten sonra brüt hasılattan net işletme hasılatına ulaşmak ve buna hükmetmek olmalıdır. Bütün bu açıklamalara rağmen bilirkişilerce net kâr hesaplanamamakta veya bilirkişi raporu yetersiz kalmakta ise Borçlar Kanunun 42. maddesi uyarınca zararı ... etmek bunu iddia eden tarafa düşeceğinden ve ortada davacının zarara uğradığı gerçek olduğundan ancak miktarının davacı tarafından ... edilmediği düşünülerek hakimin duruma müdahale etmesi, halin mutat ceryanına ve zarar gören tarafın aldığı tedbirlere nazaran zararı adalete uygun tayin etmesi gerekeceğinden hasıl olunacak sonuca göre bir hüküm kurulması icap eder. Mahkemece bütün bu yönler bir yana bırakılarak davanın yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2) bent uyarınca taraflar yararına BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcın yatırana iadesine, 21.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.