muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20254, Karar No: 2013/20987, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20254 E.  ,  2013/20987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanık, resmi nikâhlı evli iken, vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 06.07.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde boşandığı eşi ile birlikte yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edildiği olayda;

Sanık, resmi nikâhlı evli iken, vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 06.07.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde boşandığı eşi ile birlikte yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edildiği olayda;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, bu nedenlerle dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15378, Karar No: 2018/5542, Tarih: 11.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/15378 E.  ,  2018/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanların beyanları, sanığın savunması ile tüm dosya kapsamına göre, kış saati uygulaması da gözetilerek sanığın eylemini geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “b” bendinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5258, Karar No: 2012/1384, Tarih: 01.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/5258 E.  ,  2012/1384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet ve sahtecilik

HÜKÜM : Basit zimmet suçundan mahkümiyet, diğer

suçtan karar ittihazına mahal olmadığına,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin edilen cezanın miktarına ve Dairemizce de benimsenen YCGK'nun 12/02/2008 gün ve 2007/9-230 Esas 2008/23 sayılı kararına göre sanık ... müdafiin duruşma isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükmün tefhim edildiği celsede duruşmada hazır bulunan sanık ... yerine müdafiinden son sözü sorulduğu halde sanık ... yerine müdafiinden son sözü sorulmaması suretiyle CMK'nın 216/3. maddesi ihlal edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

Dairemizin 15/11/2007 gün 2007/4008 Esas, 2007/8809 Karar sayılı bozma kararına uyulup inşaat maliyeti ile ilgili olarak bilirkişiler ... , ... , ..., ..., ... tarafından düzenlenen 17/02/2009 havale tarihli raporda sanıkların yönetimden ayrıldıkları 04/07/1998 günü itibarı ile kooperatif arsası ve inşaatları ile dikilen ağaçlar ve tüm yapılanmaların toplam maliyetinin hesabında arsa bedeli olan 54.920.000.000,00 TL ile nakliye, proje, bitki ve ağaç bedelinin de eklenmek suretiyle Bayındırlık rayiçlerine göre 297.123.660.191,00 TL, taşeronlarla yapılan sözleşmelere ve DİE katsayısı oranında yapılan artışa göre de toplam maliyetin 393.950.014.804,00 TL olarak saptanmasına rağmen, hesap bilirkişileri olan Emekli Sayıştay Denetçileri ... , ..., ... tarafından düzenlenen 08/04/2009 havele tarihli raporda bozma kararı yanlış yorumlanarak toplam inşaat maliyeti olan 305.503.843.006 TL'ye arsa bedeli ile nakliye, proje, bitki ve ağaç bedeli de eklenip karne katsayısı esas alınarak imalat bedeli hesaplaması yapıldığı anlaşıldığından, bu defa mahkemece hesap uzmanları olan bilirkişilerden toplam maliyet olan 393.950.014.804,00 TL den arsa, nakliye, proje, bitki ve ağaç bedeli düşülüp, bulunacak miktar üzerinden kooperatifin 16/10/1995 tarihli duyurusunda imar ve proje çalışmalarının bittiği, örnek binanın temel atma töreni yapıldığı, şantiyenin kurulduğu ve inşaata 1995 yılında başlandığı ve 1994 yılında inşaat yapılmadığı nazara alınarak yapılan diğer giderler ile 1995-1998 yıllarında yapılan inşaat maliyeti miktarına arsa, nakliye, proje, bitki ve ağaç bedelleri eklenerek bulunacak bu tutarın kooperatifin toplam gelirlerini karşılayıp karşılamadığını tespit eden ek rapor alınması, bundan sonra hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri ve suç niteliğinin belirlenmesi gerekirken eksik araştırmayla ve zimmetin basit ya da nitelikli olduğuna dair yeterli gerekçe de gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı zimmet suçunu işleyen sanıklar haklarında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan ceza esas alınarak duraksamaya yer vermeyecek şekilde “yarısından bir katına kadar” bir süre belirlenmek suretiyle ve sadece “TCK'nın 53/1-d maddesinde belirtilen hak ve yetkinin” kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,

Sanıklar hakkında evrakta sahtecilik suçlarından da davalar açıldığı ve bu suçlar ile ilgili verilen kararlar kesinleşmediği halde kesinleştiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesi ve karar başlığında evrakta sahtecilik suçlarının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları da bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2617, Karar No: 2020/7800, Tarih: 28.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/2617 E.  ,  2020/7800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 6. İş Mahkemesi

Dava Kurum işleminin iptali ile ödenmeyen yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile birlikte tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı, %52 oranında engelli bulunması nedeniyle, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca vergi indiriminden yararlandırılarak, 5510 sayılı Yasanın 28/4-5. maddeleri uyarınca yaşlılık aylığı bağlandığını; kontrol muayenesi sonucunda çalışma gücü kayıp oranının %20 olarak belirlenip, aylığının iptal edildiğini belirterek, Kurum işleminin iptaliyle, aylığın kesildiği tarih itibarıyla yeniden bağlanarak birikmiş aylıkların ödenmesini, daha sonra yeniden bağlanan aylıklarından yapılan kesintilerin iadesine karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP

Davalı kurum vekili davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davacının davasının kabulüne,

1-Davalı SGK tarafından davacının maluliyet oranının değişmesi nedeniyle vergi indiriminden faydalanarak emeklilik işlemlerinin iptaline yönelik kurum işleminin iptaline

2-Bu iptal sonucu davacıdan tahsil edilen 3.002,28 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,

3-11/2015-06/2017 dönemlerine ilişkin olarak davacıya ödenmesi gereken aylıkların ödeme hak ediş tarihlerinden itibaren ödeme tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacı ile davalı Kurumun istinaf başvurularının HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece, 11/2015-06/2017 dönemine ilişkin yaşlılık aylığı kesilmesi işlemi uygun bulunmamasına rağmen herhangi bir hesaplama yapılmadığını, müzekkere yazılmasına rağmen Kurumun cevap vermemesi nedeniyle ıslah yoluna başvurma imkanlarının ortadan kalktığını, vekalet ücreti yönünden hatalı hüküm kurulduğunu, davacı lehine AAÜT 3. kısmında belirtilen vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece, 11/2015-06/2017 dönemine ilişkin yaşlılık aylığı kesilmesi işlemi uygun bulunmamasına rağmen herhangi bir hesaplama yapılmadığını, müzekkere yazılmasına rağmen Kurumun cevap vermemesi nedeniyle ıslah yoluna başvurma imkanlarının ortadan kalktığını, vekalet ücreti yönünden hatalı hüküm kurulduğunu, davacı lehine AAÜT 3. kısmında belirtilen vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının engelli aylığının kesilmesi sonrası yeniden çalışmaya başladığını, aylığı kesildikten sonra yeniden çalışmaya başlayanlara ancak işten ayrıldıktan sonra tahsis talebinde bulunmaları halinde yeniden aylık bağlanabileceğini, bilirkişi raporunda kesinti nedeniyle 2.848,95 TL talep edilebileceği belirtilmiş iken 3.002,28 TL kesintinin davacıya ödenmesine karar verildiğini yine kabul anlamına gelmemek kaydıyla, davacı dilekçesinde 500,00 TL talep etmesine karşın herhangi bir hesaplama yapılmadan "11/2015-06/2017" dönemine ilişkin olarak davacıya ödenmesi gereken aylıkların ödeme hak ediş tarihlerinden itibaren ödeme tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine" karar verilerek talebin de aşıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasa'nın 28/4 ve 5. maddelerinde; '' ... Sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce 25 inci maddenin ikinci fıkrasına göre malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalığı veya engelliliği bulunan ve bu nedenle malûllük aylığından yararlanamayan sigortalılara, en az onbeş yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3960 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla yaşlılık aylığı bağlanır.

Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının;

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Bunlar 94 üncü madde hükümlerine göre kontrol muayenesine tâbi tutulabilirler.” hükmü öngörülmektedir.

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Bunlar 94 üncü madde hükümlerine göre kontrol muayenesine tâbi tutulabilirler.” hükmü öngörülmektedir.

5510 sayılı Yasanın yukarıda belirtilen 28. maddesi çerçevesinde, yaşlılık aylığı tahsisini gerektirecek düzeyde malul sayılmayı gerektirecek hastalık veya özrünün bulunup bulunmadığının tespiti için, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan çalışma gücü kayıp oranı (bu konudaki tüm mevzuat kapsamında ayrı ayrı değerlendirme yapılmak suretiyle) belirlenmeli, anılan Kurul raporlarının Kurum açısından bağlayıcı olduğu gözetilmeli, davacının rapora itirazı halinde, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden aynı hususlara dikkate edilerek rapor alınmalı, raporlar arası çelişkinin bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan çelişkileri giderecek şekilde yine bu konudaki tüm mevzuat kapsamında ayrı ayrı değerlendirilmek suretiyle yeniden rapor alınarak, tahsis talep tarihindeki çalışma gücü kayıp oranı tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, bu aşamadan sonra, davacının yukarıda zikredilen 28. maddenin 4 ve 5 fıkraları çerçevesinde tahsis talep tarihinde yaşlılık aylığı şartlarına haiz olup olmadığı ayrı ayrı irdelenip sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda davacıya 18.12.2014 tarihli tahsis talebine istinaden 1.1.2015 tarihi itibarıyla %52 oranındaki engelliliği nedeniyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 31. maddesi kapsamında vergi indiriminden yararlandırılarak 506 sayılı kanunun geçici 87. maddesi kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, yapılan kontrol muayenesi sonucu ... Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 29.9.2015 tarihli Engelli Sağlık Kurulu Raporunda davacının tip 2 diabetes mellitus hastalığı nedeniyle %20 oranında vücut fonksiyon kaybının bulunduğunun belirtildiği, rapora istinaden yaşlılık aylığı bağlanması şartlarını kaybeden davacının 1.10.2015 tarihi itibarıyla aylığının durdurulduğu, davacının kurum işlemine itirazı üzerine, hakem hastane seçilen ... Devlet Hastanesinin 25.4.2017 tarihli Engelli Sağlık Kurulu raporunda davacının tüm vücut fonksiyonu kayıp oranının diabetes mellitus ve kronik depresyon teşhisiyle %52 olarak belirlendiği, davacıdan alınan 22.6.2017 tarihli tahsis talebine istinaden 1.7.2017 tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen yasal düzenleme ve içtihatlar gereğince, davacının iptale konu aylığın başlangıç tarihi itibariyle engellilik nedeniyle vergi indiriminden yaralanma hakkı bulunup bulunmadığı, anılan tarihte var olan koşulların ortadan kalkıp kalkmadığı ve yeni hastalık eklenmesine dayalı olarak engellilik indirimi koşulları doğuyorsa bu konuda yetkili kurum kararının bulunup bulunmadığı konularında inceleme yapılmaksızın, soyut içerikli olarak davacının malul olduğunun tespitine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.