muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5894, Karar No: 2023/2290, Tarih: 13.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/5894 E.  ,  2023/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/438 E., 2017/297 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

(Kapatılan) 2. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2016/1009 Esas, 2017/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 73 üncü maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; herhangi bir gerekçe belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Askerlik hizmetini yapmakta olan sanığın 12.11.2015 tarihinde yedi gün kanuni izin alarak memleketine gittiği, 17.11.2015 tarihinde yolda bayılması üzerine Çorlu Devlet Hastanesi Acil Servisine kaldırıldığı, yedi gün istirahat verildiği ve istirahatinin 23.11.2015 tarihinde sona erdiği, buna göre sanığa Tekirdağ-Çanakkale arası verilecek bir gün yol süresi sonunda en geç 24.11.2015 tarihinde saat 23.59'a kadar birliğine katılması gerekirken katılmadığı, bir süre sonra sanığın 14.12.2015 tarihinde kendiliğinden gelerek birliğine katıldığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; izinde iken mide kanaması geçirdiğini, bu sebeple hastaneye kaldırıldığını, tedavi sonrası yedi gün istirahat raporu verildiğini, raporunu fax ile birliğine bildirdiğini, raporlu olduğu dönemde kendisini köpek ısırdığını, yeniden hastaneye gitmek zorunda kaldığını ancak Çorlu Devlet Hastanesinin sevk olmadan tedavi yapılamayacağını bildirdiğini, evde kendi kendine tedavi olduğunu, iyileştikten sonra birliğine katıldığını beyan etmiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; izinde iken mide kanaması geçirdiğini, bu sebeple hastaneye kaldırıldığını, tedavi sonrası yedi gün istirahat raporu verildiğini, raporunu fax ile birliğine bildirdiğini, raporlu olduğu dönemde kendisini köpek ısırdığını, yeniden hastaneye gitmek zorunda kaldığını ancak Çorlu Devlet Hastanesinin sevk olmadan tedavi yapılamayacağını bildirdiğini, evde kendi kendine tedavi olduğunu, iyileştikten sonra birliğine katıldığını beyan etmiştir.

3.Dosya kapsamında bulunan, vaka kanaat raporu, izin belgesi, sanığın izin bitiminde süresinde birliğine dönmediğine dair tutanak, Çorlu Devlet Hastanesinin 13441514/641.99 sayılı yazı ekinde bulunan on üç adet epikriz raporu, istirahat raporu ve diğer belgeler ayrı ayrı incelenerek değerlendirilmiştir.

4.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Bilindiği üzere, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin (b) bendinde düzenlenen izin tecavüzü suçunun oluşması için, kanuni unsur olan maddi olgunun (Kıtasından veya görevini yapmakta olduğu yerden izin, istirahat veya hava değişimi alarak ayrılanlardan dönmeye mecbur bulundukları günden itibaren 6 gün içerisinde dönmemek) gerçekleşmesi yeterli olmayıp, iznin özürsüz olarak geçirilmiş olması da gereklidir. Zira, bu hâliyle izin tecavüzü suçu, bünyesinde mazeret hâline yer veren, beyan olunan mazeretin önlenemez karakter arzetmesi ve geçirilen süre ile çelişmeyen bir orantı taşıması hâlinde sanığı cezadan vareste tutmaya imkân tanıyan bir yapı arzetmektedir. Maddede özrün ne olduğu belirtilmemekle birlikte, (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik kararlarında, özür; kıtaya zamanında gelmeyi zorlaştıran, önceden beklenmesi mümkün olmayan ciddi olaylar şeklinde tanımlanmakta ve TSK İç Hizmet Yönetmeliği’nin 57 nci (Başta kendi sıhhi mazereti olmak üzere ailesi fertlerinden birinin ağır hastalığı veya ölümü, kaza, doğum, yangın gibi beklenmeyen felaketler) ve 58 ... maddelerinde sayılan durumların bulunması hâlleri özür olarak kabul edilmektedir. Dolayısıyla, izin süresinin geçirilmesine neden olarak gösterilen olayın özür teşkil edip etmediği, her davada, olayın mahiyeti, tecavüz edilen süre ve sanığın hareket tarzı gibi hususlar göz önünde bulundurularak belirlenmektedir.

1.Bu açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde; sanığın gerek birlik, gerek Askerî Savcılık gerekse Askerî Mahkeme huzurunda vermiş olduğu ifadelerinde; izin bitiminde köpek tarafından ısırıldığını ve Çorlu Devlet Hastanesine başvurmuş olduğunu beyan etmesi karşısında; Çorlu Devlet Hastanesine sanığın başvurup başvurmadığı da sorularak; elde edilecek delil durumuna göre mazeretin kabul edilebilir

nitelikte olup olmadığının ve suç kastıyla hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, bu hususlar yerine getirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

nitelikte olup olmadığının ve suç kastıyla hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, bu hususlar yerine getirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Sanığın savunmalarına ve dosya kapsamına yansıyan herhangi bir psikolojik rahatsızlığı tespit edilmemiş ise de; dosya kapsamında bulunan adli sicil kaydı incelendiğinde çok sayıda kesinleşmiş mahkûmiyet hükmü ve bunlara ilişkin infaz evraklarının bulunması karşısında; suç tarihleri itibarıyla askerliğe elverişlilik ve cezai

ehliyet durumunun herhangi bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi

için psikiyatri uzmanı bir bilirkişiye muayene ettirilmesi ve gerek görüldüğü

takdirde adlî gözlem altına alınmasından sonra hüküm verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Gerekçeli karar içeriğinde izin tecavüzü suçuna yönelik kanun maddesi 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gösterilirken kısa kararda 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi denilerek hükümde karışıklığa sebep olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2016/438 Esas, 2017/297 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21281, Karar No: 2016/819, Tarih: 08.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/21281 E.  ,  2016/819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/253847

MAHKEMESİ : Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2013/96 (E) ve 2013/195 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-Sanığın Emirdağ Belediye Başkanlığı tarafından düzenlenmiş gibi görünen 28/10/2010 tarih ve .. sayılı iş yeri açma ve çalışma ruhsatını müşteki kurumunun temsilcisinin imzasını taklit ederek sahte olarak düzenleyip kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında sanığın suça konu belgeyi kendisinin düzenlemediğini, belediye zabıta müdürü ve yanında bulunan heyet tarafından kendisine verildiğini, belediye kayıtlarının incelenmesinde durumun anlaşılacağını, belgenin sahte olduğunu bilmediğini savunması karşısında öncelikle bu belgenin belediye görevlilerince düzenlenerek sanığa verilip verilmediği yönünde belediye defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılması, sanık savunmasında yer alan zabıta müdürü ve yanında bulunan heyetin kimler olduğu tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenerek bilgilerine başvurulması, dava konusu belge üzerindeki belediye başkanı adına atılı imzanın dosya içerisinde bulunan 19.12.2011 havale tarihli şikayet dilekçesi ve 12.03.2012 tarihli resmi yazıda belediye başkanı adına atılan imza ile büyük oranda benzer olduğunun görülmesine göre suça konu belge üzerindeki imzanın o dönemki belediye başkanının eli ürünü olup olmadığının araştırılması, bu konuda gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belgenin duruşmaya getirtilerek aldatıcılık niteliği hususunda incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılarak ve gerekçeli kararda belgenin aldatıcılık niteliğinin varlığı tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi yasaya aykırı,

Kabule göre;

3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarından sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ayrıca Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15709, Karar No: 2013/4997, Tarih: 12.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15709 E.  ,  2013/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, iddianamenin ve sanığın savunmasının alındığı 25.02.2010 tarihli duruşma tutanağının Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12671, Karar No: 2024/14419, Tarih: 24.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12671 E.  ,  2024/14419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37672, Karar No: 2024/11894, Tarih: 07.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/37672 E.  ,  2024/11894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik katılanın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suçun sübut bulduğuna, sanığın paylaştığı sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9985, Karar No: 2025/5361, Tarih: 17.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9985 E.  ,  2025/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/315 Esas, 2024/141 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin maliki olduğu Hatay ili, ..., ... Mahallesi 4265 parsel sayılı taşınmazın tapusunun ... tarafından açılan tapu iptal ve tescil davası sonucunda iptal edilerek taşınmazın kıyı vasfı ile terkinine karar verildiğini, bu durumun müvekkillerinin mülkiyet hakkını ihlâl ettiğini belirterek müvekkillerinin uğradığı zararın tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımı nedeniyle reddinin gerektiğini, zemin itibarıyla kumsal alanda olduğunu, kıyıların özel mülkiyete konu olmasının mümkün olamayacağını, davacının kendi mülkiyetinde olmayan bu alana yapı yaptıktan sonra tazminat talep etmesinin haksız olduğunu ve tapu iptal kararının kesinleştiği tarihten itibaren yasal faiz talep edilmesinin hukuka aykırı olduğundan talebin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.01.2021 tarihli ve 2019/695 Esas, 2021/18 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince Devletin kusursuz sorumlu olduğu, arsa niteliğindeki taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle biçilen değerin uygun olduğu ve davanın reddedilen kısmı olmadığından davalı Hazine lehine hükmedilecek vekâlet ücreti bulunmadığı gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; dava konusu taşınmazın 4.729,00 m²lik kısmının tapu kaydının iptaline karar verildiği hâlde, taşınmazın tamamı üzerinden tazminat hesaplanmasının doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

VI TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen tazminat miktarının gerçek zarara göre belirlenmesine ilişkin bozma kararı doğrultusunda hüküm kurulmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda eski yılların verilerinin kullanıldığını, tazminat ve bina değerinin oldukça düşük hesaplandığını ileri sürmüştür.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kıyıların özel mülkiyete konu olmasının mümkün olamayacağını, davacının kendi mülkiyetinde olmayan bu alana yapı yaptıktan sonra tazminat talep etmesinin haksız olduğunu, taşınmazın davacının kullanımında kaldığı yıllara ait gelirlerin tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini, fahiş miktarda tazminat tespit edildiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin tüm, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin tüm, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava konusu Hatay ili, ..., ... Mahallesi 4265 parsel sayılı 6.081,80 m² yüzölçüme sahip taşınmazın Hazine tarafından açılan dava sonucunda Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/94 Esas, 2013/160 Karar sayılı kararı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 4.729,00 m²lik kısmının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, taşınmazın tapu kaydının iptal edilmesinin öncesinde toplam 6.081,80 m² yüzölçümü üzerinde (A) Blokta yer alan 24 tripleks villa şeklindeki bağımsız bölüm ile bitişik nizam çok katlı nitelikteki (B) Blokta yer alan 44 bağımsız bölümden oluşan ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) tabi birbiriyle "kat irtifakı" anlamında bağlı iki ayrı bloğun mevcut olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan; "Kat mülkiyeti, arsa payı ve ana gayrimenkuldeki ortak yerlerle bağlantılı özel bir mülkiyettir." şeklindeki hüküm ile aynı Kanun'un 46 ncı maddesinin yedinci fıkrasında düzenlenen; "Anagayrimenkul kamulaştırılırsa, her bağımsız bölümün kamulaştırma bedeli bağlantılı bulunduğu arsa payı ve eklentileri de gözönünde tutularak ayrı ayrı takdir olunur ve o bölümün mâlikine ödenir" hükmü göz önüne alındığında (A) ve (B) Blokta yer alan bütün bağımsız bölüm maliklerinin, ana taşınmazın tamamını karşılayan yüzölçümü miktarı olan 6.081,80 m² üzerinde, arsa payı oranında ve ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olduğu sonucuna varılmaktadır.

4. Bu kapsamda, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 4.729,00 m²lik kısmının tapu kaydının iptaline karar verildiği ve bu kısımda yalnızca (A) Blokta yer alan bağımsız bölüm maliklerinin değil (B) Blokta yer alan bağımsız bölüm maliklerinin de hak sahibi oldukları gözetilmeksizin (B) Blokta yer alan bağımsız bölüm maliklerinin taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmayan 1.351,66 m² yüzölçümüne sahip 536 ada 2 parsel sayılı taşınmazda arsa payına sahip oldukları gerekçesiyle (A) Blok kat maliklerinden olan davacılar için 6.081,80 m²lik taşınmazın tamamı üzerinden tazminat hesaplanması bozmayı gerektirir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacılar vekilinin tüm, davalı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.