muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4455, Karar No: 2006/5385, Tarih: 08.05.2006

14. Hukuk Dairesi 2006/4455 E., 2006/5385 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/4455 E., 2006/5385 K.**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 677 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.7.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil birleştirilen davada tazminat ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, birleştirilen davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen 3.5.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar A…

…. ve M…

….. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Tapulama sırasında 10500 m2 yüzölçümündeki 433 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydına dayanılarak tarafların ortak miras bırakanı H…

…… adına tespit görmüş, dava dışı Orman Yönetiminin itirazı üzerine Tapulama Mahkemesinde açılan davaya davacı M…

….. davalılardan paylarını satın aldığı iddiasıyla katılmış, Tapulama Mahkemesince Orman Yönetiminin davası reddedilmiş, katılan M....yönünden ise görevsizlik kararı verilmiştir.

Davacı tapulama tespit tarihinden sonra davalı A…

….'nin 3.10.1966 tarihli adi yazılı, davalı M…

…..'nın de 11.2.1966 tarihli adi yazılı satış senedi ile biçimine uygun düzenlenen 17.8.1988 tarihinde taşınmaz mal satış vaadi sözleşmelerine dayanmıştır.

Mahkemece dayanılan sözleşmeler geçerli ve yeterli kabul edilerek istem hüküm altına alınmış kararı davalılar temyiz etmiştir.

Taraflar tespit maliki Hüseyin'in mirasçılarıdır.

Dayanılan satış senetlerinin içeriği taraflarca inkâr edilmemiştir.

Gerçekten Türk Medeni Kanunun 677. maddesi uyarınca terekenin tamamının veya bir kısmının üzerinde mirasçılar arasında miras payının devri konusunda sözleşme yapılabilir. Yapılacak bu sözleşmenin geçerliliği yazılı şekle bağlıdır. Gerek 3.11.1976 tarihli ve gerekse 11.2.1966 tarihli sözleşmeler yazılı şekilde yapıldığından ve bu sözleşmelerle davalılar terekedeki bir kısım haklarını davacıya devrettiklerinden mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalıların temyiz itirazlarının reddiyle usul ve uygun hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın ONANMASINA, onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 8.5.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39450, Karar No: 2012/36321, Tarih: 02.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/39450 E.  ,  2012/36321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın ağaç kesme suçundan mahkumiyetine, işgal ve faydalanma suçundan beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında ağaç kesme suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktarı itibariyle hükmün 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanık ve katılan temsilcisinin temyiz isteğinin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Katılan temsilcisinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13970, Karar No: 2021/1106, Tarih: 03.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13970 E.  ,  2021/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs

Hükümler: Sanıklar hakkında TCK'nın 37/1, 277/1, 277/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

Bozova Asliye Ceza Mahkemesince sanıklar... ve ... hakkında yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin, Dairemizin 15.11.2017 tarihli ilamı ile; “Mahkemece, duruşmanın 28.11.2013 tarihli 6. oturumunda, bir sonraki oturum 09.01.2014 günü saat 09:40 olarak belirlendiği ve bu husus sanıklar müdafine tefhim edildiği halde, sanıklara ve sanıklar müdafine önceden bildirimde bulunulmaksızın, hiçbir gerekçeye de dayanılmaksızın, re'sen 10.12.2013 tarihli 7. oturumun açılmasına karar verilip, tayin olunan duruşma günü ve saatinden önce yargılamaya devamla sanıkların ve sanıklar müdafinin yokluğunda mahkumiyet hükümleri kurularak, Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan savunma ile adil yargılanma hakkına ve CMK'nın 193/1. maddesindeki, ‘Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz...’ hükmüne aykırı hareket edilmesi...” nedenine dayalı olarak sair yönleri incelenmeksizin bozulmasından sonra, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, duruşmanın 18.07.2019 günü saat 09.00’da yapılacak olan 5. oturumundan önce, sanıklar müdafinin, 17.07.2019 günü saat 18.10’da elektronik imza ile imzalayarak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden elektronik ortamda gönderdiği dilekçesinde, Şanlıurfa 1 ve 8. Ağır Ceza Mahkemelerinde, Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde, Şanlıurfa 2. İş Mahkemesinde, Şanlıurfa 1. Aile Mahkemesinde, Şanlıurfa 2. İcra Hukuk Mahkemesinde duruşmaları olmasından dolayı 18.07.2019 tarihli duruşmanın ertelenip, yeni duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmesini talep etmesi karşısında, Avrupa İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesinin 6 ve 5271 sayılı CMK'nın 197. maddeleri dikkate alınarak, sanıklar müdafinin mesleki mazeretinin kabulü ile sözlü savunma yapma imkânı verildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, 18.07.2019 tarihli duruşmada, “Dosyanın karar aşamasında olması ve daha fazla sürüncemede kalmaması...” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanıklar müdafinin mesleki mazeretinin reddine karar verilip, yargılamaya devamla sanıkların ve sanıklar müdafinin yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16692, Karar No: 2014/16448, Tarih: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16692 E.  ,  2014/16448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçta meydana gelen 8.328 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı tarafın %50 kusurlu olduğunu belirterek kusur oranına isabet eden 4.164 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini (müşterek ve müteselsilen) talep etmiştir.

Davalı belediye başkanlığı vekili, kusur durumunun doğru tespit edilmesi ve kazanın meydana geldiği ikmal alanının yol olarak değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkiline ait aracın ZMSS şirketinin zarardan sorumlu olacağını belirterek davanın ... AŞ'ne ihbarını ve reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne dair 22.03.2011 gün 2010/842-2011/540 sayılı önceki hükmün davalı tarafça temyizi üzerine Dairenin 8.3.2012 gün 2011/9418-2012/2790 sayılı ilamı ile hükmün davalı belediye lehine bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyulmasından sonra davalı ... yönünden karar kesinleştiğinden bu davalı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı belediye hakkında açılan davanın kabulü ile 4.164 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 259,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15787, Karar No: 2013/13950, Tarih: 01.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15787 E.  ,  2013/13950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/03/2011 tarih ve 2008/388-2011/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete Klasik Yangın, Hırsızlık Sigorta Poliçesi ile sigortalı ... Groupa ait işyerinde 05/12/2007 tarihinde davalı İSKİ' nin çevrede yapmış olduğu çalışmalar sırasında bina pis su giderinden geri tepen suların işyerine sirayet etmesi sonucu maddi hasar meydana geldiğini, dava konusu hasarın meydana geldiği bölgedeki çalışmaların davalı İSKİ tarafından alt yüklenici olan davalı Eren İnşaat A.Ş' ne ihale edildiğini, dava konusu hasardan bu çalışmaları yapan davalıların gerekli önlemleri almadıklarından kusurları oranında sorumlu olduklarını, sigortalıya hasar tazminatının ödendiğini ve TTK 1301. madde gereğince sigortalının haklarına halef bulunduğunu, ileri sürerek 35.008,36 TL tazminat alacağının davalılardan kusurları oranında tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı İSKİ vekili, idari yargının görevli olduğunu, hasarın aşırı yağış nedeni ile meydana geldiğini, yağmursuyu kanallarından belediyelerin sorumlu olduğunu, sigortalının gerekli tedbirleri almadığını, binanın idarelerince onaylı projesinin bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Eren İnşaat AŞ vekili, davalı İSKİ ile aralarında yapılan Bakım ve Onarım Şartnamesi uyarınca mevcut bölgede bir çalışma yapılmadığını, İSKİ tarafından bildirilen arızalara müdahale edildiğini, olay tarihinde aşırı yağış nedeniyle mevcut kanalizasyon sistemine aşırı yüklenme sonucunda İstanbul'un çeşitli semtlerinde bu tür geri tepmelerin ve su baskını zararlarının meydana geldiğini, dava konusu yerde meydana gelen zararın 06/12/2007 tarihinde aldıkları iş emri ile müdahale ederek tıkalı kanalı açtıklarını, bunun öncesinde dava konusu işyerinin bulunduğu mahalde herhangi bir çalışma yapılmadığını ve pis suyun basması olayıyla şirketlerinin uzaktan yakından ilgisinin bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının sigortalısı olan işyeri işleteninin hasarın doğduğu binanın onaylı projesine aykırı olarak bodrum ve kömürlük olarak gösterilen kısımları, ayrıca toprak dolgu yapılması gereken kısımları projeye aykırı olarak kullanım alanına dahil ettiği, ayrıca projede bulunmadığı halde bu kısımların pis su deşarjını pompalar vasıtasıyla yaparak sağladığı, dava konusu hasarında olay tarihinde meydana gelen aşırı yağışlar sonucunda zemin seviyesinden yaklaşık 1,60 metre aşağıda bulunan ve deşarjı pompalarla sağlanan ve projeye aykırı kullanılan kısma suyun geri tepmesi ve pompajla yeterli deşarjının sağlanamamasından kaynaklandığı, dolayısıyla davacının sigortalısının hasarın doğmasında ağır kusurunun bulunduğu, gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, davada davalılardan İski' ye 818 s. BK.'nun 58. maddesi uyarınca, diğer davalıya da haksız fiil faili olarak husumet yöneltmiş ve İski iş emrinde de tıkalı ana kanalın açıldığı belirtilmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporuna göre davalıların sorumluluğunun bulunmadığı, davacının sigortalısının ağır kusurlu olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere her ne kadar ağır kusur davalılardan İski' nin sorumluluğunu sona erdirir ise de ağır kusur kavramı bir özel hukuk kavramı olup, kasıt olmamakla beraber kasta yakın bir kusurun mevcudiyetini ifade eder. Somut uyuşmazlıkta, her ne kadar davacının sigortalısının projeye aykırı davrandığı sabit ve bu husus kusur teşkil eder ise de bilirkişi raporunda bunun hangi nedenle ağır kusur teşkil ettiğinin gerekçeleri ortaya konmamıştır.

Dairemiz' in emsal uyuşmazlıklarda projeye aykırı davranışın ancak müterafik kusur teşkil edeceği kabul edilmektedir. BK’nın 58. maddesi “bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur” hükmünü içermektedir. Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, BK'nın anılan maddesindeki sorumluluk objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan "ağırlaştırılmış" bir kusursuz sorumluluk halidir. Bu sorumlulukta zarar gören, yapı malikinin, yani davalı İski' nin kusurunu kanıtlamak zorunda değildir. Yapı maliki de, kusurun bulunmadığı savunmasının ötesinde uygun illiyet bağının kesildiğini kanıtlamalıdır. Kusursuz sorumlulukta illiyet bağının kesilebilmesi için zarar görenin ağır kusurunun olması veya üçüncü bir kişinin illiyet bağını kesebilecek nitelikte ağır kusurunun olması veya zararlandırıcı sonucun meydana gelmesinde öngörülmeyen bir halin bulunması gerekmektedir. Ancak, imal olunan şey malikinin ek kusuru varsa, illiyet bağının kesilmesi malikin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Davalıya ait atık su kanalizasyon borusu da madde de açıklanan "imal olunan şey" kavramına dahil olup, davalı bu boruların kötü yapılmasından veya muhafazasından kaynaklanan zarardan kusursuz sorumludur.

Bu sebeple, davacı taraf hasarın İski' ye ait ana kanalın tıkalı olması nedeni ile meydana geldiğini iddia ettiğine ve hasar sonrası da tıkalı olan ana kanalın açıldığı belirtildiğine göre, mahkemece, 818 s. BK. nun 53. maddesi uyarınca, davalı İski' nin kural olarak zarardan sorumlu olduğu, sigortalının projeye aykırılığının ancak müterafik kusur teşkil edebileceği kabul edilip ve kendisine kusur sorumlusu olarak husumet yöneltilen diğer davalıya hangi eylemi nedeni ile husumet yöneltildiği davacı tarafa sorulup ona göre de bu davalının kusurlu olup olmadığı tespit edilerek neticesine göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Hükme esas alınan inşaat mühendisi, öğretim üyesi makine yüksek mühendisi (Prof.Dr.) ve öğretim üyesi hukukçudan (Doç.Dr.) oluşan üç kişilik bilirkişi kurulu raporunda, onaylı projede bodrum katın 63,85 metrekare civarında gösterildiği halde, toprak dolgu alanları boşaltılarak sığınak, depo ve kömürlük gibi ortak alanlar da dahil edilerek, bu alanın yaklaşık 270,00 metrekare civarına genişletildiği, bodrum kattan pis su tahliyesinin projede mevcut olmayan detay ve pompajla yapıldığı, bu durumun onaylı projeye aykırı olduğu, su baskını olayında davalıların herhangi bir kusurunun ve hukuka aykırı davranışlarının bulunmadığı, su basmasının, sigortalının kendi ağır kusuru sebebiyle gerçekleştiği, bir an için davalıların hukuka aykırı davranışlarının bulunduğu varsayılsa bile, sigortalının ağır kusuru sebebiyle, davalıların hukuka aykırı davranışları ile sigortalının zararı arasındaki illiyet bağınının kesileceği belirtilmiştir.

Mahkemece, bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu nedenle, usul ve yasaya uygun yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 01.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2023/19933, Karar No: 2025/5139, Tarih: 12.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/19933 E.  ,  2025/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/378 E., 2023/497 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, kanıtların değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, eksik yargılama yapıldığına, kanıtların mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 inci madde uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,12.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9856, Karar No: 2010/9487, Tarih: 27.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9856 E.  ,  2010/9487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına kayıtlı ..parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptalini istemiş, daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile kıyı kenar çizgisinde kalan bölümün tapu kaydının iptali ile bu bölümdeki yapıların yıkımı ve elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini ile yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 20.11.1979 tarihinde kesinleştiği ve davanın 13.12.2007 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Öte yandan, 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup, kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Diğer taraftan; hemen belirtilmelidir ki, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (29.05.1957 tarih 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleştiği 20.11.1979 tarihinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleştiği 20.11.1979 tarihinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen yasal düzenlemeler ve ilkeler gözetilmek suretiyle değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.