muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2588, Karar No: 2010/5522, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2588 E.  ,  2010/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli Kazancılı Köyü 144 ada 20 ve 21 sayılı parsellere komşu olan parsellerin tesbit tutanakların, var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, kadastro tesbiti kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenlerin yada davalı olanların dava dosyalarının,

2) Hükme dayanak yapılan Orman Yüksek Mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli parsele uygulandığı bildirilen

a) 1955 yılında bütünlemesi yapılıp 1959 yılında basıldığı bildirilen 1/25000 ölçekli haritanın yapılması sırasında kullanılan ... fotoğraflarının,

b) Bilirkişi raporuna esas alınan 1973 yılında çekilen ... fotoğraflarının getirtilip dosyasına eklenmesi,

3) Daha sonra dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi kuruluna verilerek, çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında işaretlendiği yerde meyve ağacı sembolü bulunmadığı, işaretlendiği yerin yakınında bazı meyve ağacı sembolleri ile birlikte geniş yapraklı orman ağacı ve ... yapraklı ağaç sembollerinin çıplak gözle görüldüğü ve 161 ada 118 sayılı parsele ait Mahkemenin 2005/43 sayılı ve yine 159 ada 4 sayılı parsele ait Mahkemenin 2005/60 sayılı ve 161 ada 10 sayılı parsele ait Mahkemenin 2005/44 sayılı dava dosyasında Orman Yüksek Mühendisi ... ... ... tarafından düzenlenen raporlarda sözü edilen parsellerin yeşil orman alanında gösterildiği de göz önünde bulundurulmaları istenerek,

a) Yukarıda ... belgeler ile çekişmeli parsele uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte ve üzerinde bulunan semboller farklı bir kalemle halka içine alınıp, kenara bir ok çıkarılmak ve anlamı açıklanmak suretiyle, haritalar üzerinde gösterecekleri, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ek rapor ve kroki alınması;

b) 1955 yılında bütünlemesi yapılan memleket haritasının hazırlanmasında kullanılan 1955 yılından daha eski tarihli ... fotoğraflarında çekişmeli parselin ne şekilde görüldüğü belirlenerek, 1955 yılından önce çekilmiş olan ... fotoğrafları ile çekişmeli parselin geniş çevresini gösteren haritası aynı ölçeği dönüştürülüp çakıştırılarak, çekişmeli parselin 1955 yılından daha önce çekilmiş olan ... fotoğraflarındaki görünümünü gösteren ek kroki düzenlettirilmesi,

b) 1955 yılında bütünlemesi yapılan memleket haritasının hazırlanmasında kullanılan 1955 yılından daha eski tarihli ... fotoğraflarında çekişmeli parselin ne şekilde görüldüğü belirlenerek, 1955 yılından önce çekilmiş olan ... fotoğrafları ile çekişmeli parselin geniş çevresini gösteren haritası aynı ölçeği dönüştürülüp çakıştırılarak, çekişmeli parselin 1955 yılından daha önce çekilmiş olan ... fotoğraflarındaki görünümünü gösteren ek kroki düzenlettirilmesi,

c) Keşifte bilirkişiler tarafından tutulan notlara ve yapılan incelemelere göre çekişmeli parselin üzerinde bulunduğu bildirilen fındık ağaçlarının yaşları, sayıları ve dağılımı, kapalılık oranı detaylı olarak ek raporda açıklattırılması,

4) Ek rapor ile asıl rapor arasındaki çelişkilerin bilimsel yöntemlerle giderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13750, Karar No: 2011/15386, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13750 E.  ,  2011/15386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen karardaki davalı şirket isminin değiştirilmesine yönelik davacı vekilince yapılan tavzih istemi mahkemece reddedilmiş, bu ek karar davacı vekilince temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı yanın ciro yoluyla hamili bulunduğu altı adet toplam 600.000 TL bedelli bonolara dayalı olarak müvekkilinden tahsilat girişiminde bulunmuş ise de bonolardaki keşideci imzalarının müvekkili şirket yetkililerine ait olmadığını, davalı ile aralarında ticari ilişki bulunmadığını belirterek bu bonolar nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %40 oranındaki tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davaya konu senetler üzerindeki keşideci imzalarının sahte olarak düzenlendiğinin anlaşıldığını ve bu nedenle davacının müvekkiline borçlu olmadığını kabul ettiklerini ancak kötüniyetli bulunmadıklarını bildirerek tazminat isteminin reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı yanın kabul beyanı gözetilerek davanın kısmen kabulüne, davaya konu bonolar nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, koşulları oluşmadığından davacı yanın tazminat talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekilinin davalı şirket isminin ... Danışmanlık Hizmeti Ltd. Şti. olarak yazılmasına yönelik tavzih isteminin mahkemece 06.08.2010 tarihli ek karar ile reddedilmesi üzerine bu ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının ek karara ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26375, Karar No: 2015/6972, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26375 E.  ,  2015/6972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2014/76-2014/387

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11793, Karar No: 2021/13992, Tarih: 14.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11793 E.  ,  2021/13992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk ...’ın soruşturma ve kovuşturma, suça sürüklenen çocuk ...’ın da kovuşturma aşamasında; anahtarları üzerinde bulunan motosikleti çaldıklarını savundukları, mağdurun çalınan motosikletinin üzerinde anahtar olup olmadığını bilmediğini beyan ettiği, olay yeri inceleme raporunda bahsi geçen motosikletin herhangi bir fiziki emniyet tedbiri bulunmayan evin alt katından çalındığı belirtilmekle beraber, düz kontak yapıldığına dair bir tespitin bulunmadığı dikkate alındığında; şüphe suça sürüklenen çocuklar lehine yorumlanarak mağdurun ikametinin önüne park edilmiş olan motosikletin anahtarı üzerinde iken çalındığı kabul edilen somut olayda; eylemin gerçekleştiği yerin olay tarihi itibariyle ikametin eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenip, sonucuna göre suça konu yer ikametin eklentisi niteliğinde ise suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, aksi halde zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı yönünden de değerlendirme yapılıp aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını bitirmiş olup 18 yaşını henüz

doldurmamış olan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezaları, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince, "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrilirken, seçenek yaptırımın uygulanma süresinin açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde sürenin “en az 2 yıl” olarak öngörülmesi,

4- Kabule göre de;

3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezaları, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince, "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrilirken, seçenek yaptırımın uygulanma süresinin açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde sürenin “en az 2 yıl” olarak öngörülmesi,

4- Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14772, Karar No: 2012/1018, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14772 E.  ,  2012/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Birleşen dosyadan suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında tapu kaydına göre Demre İlçesi, Zümrütkaya mahallesinde 5411 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, temyiz incelemesi yapılan dairemizin 2011/13306 ve 2011/13317 esas sayılı dosyalarındaki krokiler ile dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Ana dosyada sanık hakkında hazineye ait 2100 parsel sayılı taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada ayrıntılı ve ölçekli kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapım tarihi, bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1832, Karar No: 2024/2467, Tarih: 14.03.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/1832 E.  ,  2024/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde, borçlu ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğini ileri sürerek tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği, karara karşı borçlu tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 16. maddesine göre; "Kendisine tebligat yapılacak şahıs, adresinde bulunmazsa tebliğ, aynı konutta oturan kimselere veya hizmetçilerden birine yapılır." 4829 Sayılı Kanun ile; Tebligat Kanunu'nun 16. maddesinde yer alan "birlikte oturan ailesi efradı" ibaresi, "aynı konutta oturan kişiler" şeklinde değiştirildiğinden, muhatap adına kendilerine tebligat yapılacak aynı konutta oturan kişiler, aile fertleri, yakın ve uzak akrabalar veya hizmetçilerden biri olabileceği gibi, bu kimseler dışında kalan ancak muhatapla birlikte oturan diğer kimseler de olabileceklerdir. Muhatapla birlikte oturma şartının gerçekleşmiş sayılabilmesi için, muhatapla aynı çatı altında oturmak yetmeyip, aynı daireyi paylaşmış olmak gerekir.

Tebligat Kanunu ve Tebligat Yönetmeliği, tebliğ belgesindeki işlemin aksinin iddia edilmesi halinde, bunun tahkik şeklini ve yöntemini göstermemiştir. Mahkemece, her somut olayın özelliği, cereyan şekli, gerçekleşen maddi olgular en ufak ayrıntılarına kadar gözönünde bulundurup iddia tahkik edilmelidir. HGK'nın 7.4.1982 tarih ve 1377-337 sayılı kararında da benimsendiği üzere, tebligat parçasında yazılı olan hususun aksi her türlü delille ispatlanabilir.

Şikayete konu ödeme emri tebligatının incelenmesinde; ödeme emrinin, borçlunun ''Aziziye Mahallesi 655 sokak No: 2B İç kapı: 45 Yenişehir/Diyarbakır'' adresine tebliğ edildiği ve tebligat mazbatası üzerinde ''tebliğ adresinde muhatabın çarşıda gittiğini beyan eden aynı konutta daimi ikamet eden 18 yaşını bitirmiş ve ehliyeti olan yakını Ayfer Kaya imzasına tebliğ edildiği'' şerhinin bulunduğu, şikayetçi borçlunun ise, tebliğ yapılan adreste oturmadığını, tebligatı alan Ayfer Kaya isimli kişinin yakını olmadığını, bu kişiyi tanımadığını ve aynı konutta yaşamadığını ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

Mahkemece yaptırılan kolluk araştırmasında tebliğ yapılan adreste uzun zamandır şikayetçi ...'in ikamet ettiği, adreste yada mahallede Ayfer Kaya adlı birinin bulunmadığı belirtildiği, dosyaya sunulan nüfus kaydı ile borçlunun evli olmadığı ve tebligat adresinin, son yerleşim yeri adresi olduğu sabit olduğu belirlenmiştir.

Sonuç olarak tebliğ yapılan Ayfer Kaya isimli kimliği belirsiz kişinin adreste bulunmadığı, Ayşe Kaya ile Ayfer Kaya'nın da aynı kişi olduğu anlaşılamadığı ve tebliğ tarihi itibariyle borçlu ile aynı adreste ikamet etmediğinin kabulü gerektiğinden yapılan tebliğ işlemi 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine aykırı olmakla usulsüzdür.

Öte yandan TK'nun 32. maddesi gereğince, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

O halde mahkemece usulsüz tebligat şikayetinin kabulüyle TK'nın 32. maddesi gereğince tebliğ tarihinin öğrenme tarihine göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi’nce esastan reddedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 24.11.2022 tarih ve 2022/2479 E. 2022/2228 K. sayılı istinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve Diyarbakır 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 30.05.2022 tarih ve 2022/192 E - 2022/734 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.03.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11172, Karar No: 2018/5311, Tarih: 21.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11172 E.  ,  2018/5311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketçe ... sigortalanan davalı ...'a ait, ... idaresindeki araç ile ...'e ait olan araç ile çarpışması neticesinde maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, bu kazada davalıya ait aracı idare eden ...'ın ehliyetsiz ve kazada % 100 kusurlu olduğunu, araçta 6.200,00 TL hasar olduğu, söz konusu bu zararın tazmininden davalı ... ile müteselsilen müvekkili şirketin sorumlu olduğunu, hasar miktarı 6.200,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalı ...'tan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı müvekkili şirketten tahsiline dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 2010/76 esas, 2013/290 karar sayılı ilamı ile karar verildiğinden bahisle 11.615,00 TL ... ödemesinin 16/07/2013 tarihiden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; meydana gelen olayda davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, üzerine düşen tüm önlemleri aldığı ve otogar güvenliği içerisinde bulunan aracın davalının kusuru dışında çalınması neticesinde dava dışı ... isimli şahıs tarafından kullanıldığı sırada meydana gelen kaza sonucu oluşan zarardan davalının sorumlu tutulamayacağı savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, yargılama sırasında celsede dinlenilen iş güvenliği uzmanı ve makina mühendisi bilirkişinin alınan yeminli beyanı gereğince dava dışı ...'ın acil çıkış mandalını açarak otobüsün

çalıştırmasında davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, davalının bunu öngörmesinin de kendisinden beklenemeyeceği göz önüne alınarak aktüer bilirkişinin raporuna itibar etmeyerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, yargılama sırasında celsede dinlenilen iş güvenliği uzmanı ve makina mühendisi bilirkişinin alınan yeminli beyanı gereğince dava dışı ...'ın acil çıkış mandalını açarak otobüsün

çalıştırmasında davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, davalının bunu öngörmesinin de kendisinden beklenemeyeceği göz önüne alınarak aktüer bilirkişinin raporuna itibar etmeyerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, aracın anahtarı ile çalınması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. K.T.K 107.madde hükmüne göre işleten kendisinin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerden birinin aracın çalınmasında veya gasbedilmesinde kusurlu olmadığını ispat ederse sorumlu tutulmaz. Dava dışı ... sigortalı araç olan otobüsü acil çıkış kolunu çevirerek içine girdiği, aracın yedek anahtarını kilit altındaki bir yerden değil, herkesin ulaşabileceği şekilde torpido gözünden alarak aracı kullanması sonucu kazanın meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalının otobüsü kilitli tutmaması ve yedek anahtarı torpido gözünde bulundurması nedeniyle gerekli özeni gösterdiği söylenemez. Oluşan zarardan sorumlu olduğu göz önüne alınarak mahkemece, makine mühendisinden hasar ilgili rapor alınarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik incelemeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.