muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15039, Karar No: 2023/201, Tarih: 18.01.2023

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama neticesinde; sanığın ilk olayda (11.03.2021) apartmana ... isimli kişiden kuş almaya geldiğini söylemesine rağmen bu kişinin ismini ve daire numarasını bilmediğini söylediği, alışveriş için geldiğini iddia eden kişinin kime geldiğini, nereye gideceğini bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, sanığın apartmana neden ikinci defa geldiğini de açıklayamadığı, önce ...'e tekrar geldiğini söylediği sonra halı yıkamacısı olduğunu kart dağıtmak için geldiğini söylediği ancak elinde dağıtmak amacıyla getirdiğini söylediği kartların bulunmadığı, sulh ceza sorgusunda mağdura hitaben "Türbanının ne kadar yakışıyor." dediğini kabul ederek mağdurla sohbet kurmaya çalıştığını söylediği, mağdur beyanlarının ise baştan beri birbiriyle tutarlı ve istikrarlı olduğu, mağdur teşhisinin sanığa tam olarak uyduğu, mağdurun öncesinde tanımadığı bir kimseye iftira atmasını gerektirecek makul ve kabul edilebilir bir sebep olmadığı ve bunun bu yaştaki bir çocuktan beklenemeyeceği, mağdurun huzurda dinlenmesi sırasında hazır bulunan psikolog bilirkişinin mağdurun kendisini rahat bir şekilde ifade ettiğini, beyanlarının itibar edilebilir olduğunu beyan ettiği, mağdurun beyanlarının samimi olduğu konusunda mahkememiz heyetinde de vicdani kanının oluştuğu, sanığın ceza mahkemelerinde devam eden benzer çocuğun cinsel istismarından dosyalarının da olduğunun görüldüğü, bu itibarla

Sanığın soyut, sırf suçtan ve cezadan kurtulma çabasındaki beyanlarına bir bütün halinde itibar

edilmeyerek sanığın yaşı küçük mağdura karşı cinsel arzularını tatmine yönelik olarak, yanaklarından öpmek, dudaklarından öpmeye çalışmak, kucağına oturtturmak, sırtını okşamak şeklindeki eylemlerin kesik kesik hareketlerle olmayıp 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık düzeyini aşan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu yine eylemlerini gerçekleştirirken mağdurun önce kollarını açıp asansörden çıkmasına izin vermeyerek sonra da kolundan zorla çekerek asansör boşluğuna götürmesi nedeniyle eylemini gerçekleştirirken cebir kullandığı anlaşılmış, üzerine atılı cinsel istismar suçunun sübuta erdiği, sanığın mağdurun önce kollarını açıp asansörden çıkmasına izin vermeyerek sonra da kolundan zorla çekerek asansör boşluğuna götürüp suça konu fiilleri gerçekleştirerek çocuğa yönelik cebirle kişi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediği kanaatine varılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" düzenlemesi nazara alınarak yapılan değerlendirmede, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2021 tarihli iddianamesinde sanığın sadece 11.03.2021 tarihinde gerçekleştirdiği eylemle ilgili kamu davası açıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saik göz önüne alınarak temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Suçun Sübutuna ve Vasıflandırmaya Yönelik

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve samimi beyanları, kamera görüntüleri ve ilk derece mahkemesinin gerekçesi nazara alınarak sanık müdafiinin sübuta ve vasfa yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Eylemin Sarkıntılık Aşamasında Kaldığına Yönelik

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve samimi beyanları, kamera görüntüleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın mağdurenin yanaklarından öpmek,

dudaklarından öpmeye çalışmak, kucağına oturtmak, sırtını okşamak şeklinde belirli yoğunluğa ulaşan eylemlerinin ani, kısa süreli ve kesik hareketlerle gerçekleşmediği, bu nedenlerle fiilin sarkıntılık

düzeyini aşarak çocuğun cinsel istismarı suçunun temel şeklini oluşturduğu anlaşıldığından kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Takdiri İndirim Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine Yönelik

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve "Sanığın suç işlemesindeki eğilim ve özellikleri, fiilden sonraki tutum ve davranışları nazara alınarak..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sair Temyiz Sebeplerine Yönelik

4. Sair Temyiz Sebeplerine Yönelik

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/1715 Esas, 2021/2189 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12736, Karar No: 2024/13782, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12736 E.  ,  2024/13782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5190, Karar No: 2016/23864, Tarih: 17.11.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/5190 E.  ,  2016/23864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında, çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile ilamsız icra takibi başlatıldığı; şikayetçi vekilinin icra mahkemesine yaptığı başvuruda; şikayetçinin ortağı olduğu takip borçlusu ..... .....A.Ş. aleyhine yapılan takipte, şikayetçiye, İİK'nun 89/.... maddesi uyarınca haciz ihbarnamesi gönderildiğini, oysa şirket ortaklarının borçlu şirket yönünden üçüncü kişi sayılamayacağını ileri sürerek haciz ihbarnamesinin iptaline karar verilmesini istediği, mahkemece şikayetin kabulüne karar verdiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 89/.... maddesine göre; hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir (Haciz ihbarnamesi). Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca ..., ... ve ... üncü fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir.

6102 sayılı ...'nun 124. maddesinde; anonim şirketlerin sermaye şirketi olduğu, aynı Kanunun 125. maddesinde; ticaret şirketlerinin tüzel kişiliği haiz olup, Türk Medenî Kanununun 48 inci maddesi çerçevesinde bütün haklardan yararlanabilecekleri ve borçları üstlenebilecekleri, aynı Kanunun 128. maddesinde ise; her ortağın usulüne göre düzenlenmiş ve imza edilmiş şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı, şirkete karşı borçlu olduğu hükme bağlanmıştır.

Borçlu ... ..... ....A.Ş.'nin borcu için 03.....2015 tarihinde düzenlenerek üçüncü kişi sıfatı ile şikayetçiye gönderilen 89/... haciz ihbarnamesinin incelenmesinde; borçlunun, şikayetçi nezdindeki hak ve alacaklarının haczine karar verildiğinin bildirildiği görülmektedir.

Kural olarak, borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Haczedilmezlik için İcra ve İflas Kanununda veya özel kanunlarda açık hüküm bulunması zorunludur. Diğer bir anlatımla bir mal veya hakkın haczedilemeyeceğinin kabul edilebilmesi için, bu konuda açıkça bir kanun hükmünün varlığı veya maddi hukuk anlamında o mal veya hakkın satış ve

Kural olarak, borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Haczedilmezlik için İcra ve İflas Kanununda veya özel kanunlarda açık hüküm bulunması zorunludur. Diğer bir anlatımla bir mal veya hakkın haczedilemeyeceğinin kabul edilebilmesi için, bu konuda açıkça bir kanun hükmünün varlığı veya maddi hukuk anlamında o mal veya hakkın satış ve

devrine engel yasal bir düzenlemenin bulunması şarttır. Şirket ortağı, ortağı olduğu şirket tüzel kişiliğinden ayrı bir kişiliğe sahip olup, TMK anlamında gerçek kişi olduğundan şirkete göre üçüncü kişi sayılır. ...'nun yukarıda açıklanan maddeleri uyarınca şirket ortakları, şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettikleri sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduklarından ve borçlu şirketin, şirket ortağındaki sermaye alacağının haczine engel yasal bir düzenleme de bulunmadığından sermaye alacağının haczi mümkündür. Kaldı ki, borçlu şirketin, üçüncü kişi şirket ortağı nezdinde, sermaye borcu dışında tamamen özel hukuktan kaynaklanan ve paraya çevrilmesi mümkün, İİK'nun 89. maddesi kapsamında haczedilebilecek nitelikte başkaca hak ve alacaklarının bulunabileceği de kuşkusuzdur.

Dairemiz; şirket ortağının, borçlu şirket yönünden üçüncü kişi sayılamayacağından dolayı şirket ortağına 89/... haciz ihbarnamesi gönderilemeyeceği görüşünde iken, HGK'nun ....05.2016 tarih ve 2014/...-1078 Esas numaralı içtihadı doğrultusunda ve yukarıda açıklanan olgular karşısında içtihat değişikliğine gitmiş olup, Dairemizin değişen içtihadına göre; şirket ortağı, borçlu şirket bakımından üçüncü kişi sayılacağından, şirket ortağı olan şikayetçiye 89/... haciz ihbarnamesi gönderilmesinde yasaya uymayan bir yön bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

O halde mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22014, Karar No: 2022/1004, Tarih: 27.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/22014 E.  ,  2022/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 20/06/2021 tarih 2021/İHK-19029 sayılı davalı vekilinin itirazının reddine, davacı vekilinin itirazının kabulü ile başvurunun kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 04/01/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 27/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4634, Karar No: 2022/4393, Tarih: 01.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4634 E.  ,  2022/4393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesi ekinde sunulan krokide gösterilen toplam 33.630,04 metrekare yüzölçümlü 2 parça taşınmazın davacı tarafından 25 yıldan bu yana imar ihya edilerek kullanıldığını ileri sürerek, taşınmazın davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, aşamalarda davanın reddi ile taşınmaz bölümlerinin Hazine adına tescilini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Bismil Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/12/2015 tarihli ve 2013/188 E., 2015/953 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın nehir yatağı olması nedeni ile tescil dışı bırakıldığı, tescil dışı bırakılma tarihinden dava tarihine kadar 55 yılık süre geçtiği, davacının imar ve ihya işlemlerine kadastro tespitinden itibaren eklemeli zilyetlik yoluyla başladığı, davacının kendisi tarafından 1990 yılında tamamlandığı, imar ihya işlemleri bittikten sonra 20 yıldan fazla taşınmaza malik sıfatıyla zilyet olduğu, hava fotoğrafları ve mahalli bilirkişi beyanlarından bu durumun anlaşıldığı, dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olup bilim ve fenne göre tesciline engel bir durumunun bulunmadığı, davacının aynı kadastro çalışma bölgesinden zilyetlikle ediniminin bulunmadığı, gerekli ilanlar yapılmış olmasına rağmen üstün hak iddia eden bir kimsenin bulunmadığı, davacının 20 yılı aşkın bir süre ile taşınmazı davasız ve aralıksız olarak malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurduğu ve ayrıca kadastro tespit memurlarının ihmali de eklenince davacının bu davayı kazanma koşullarının bu şekliyle oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile;

Diyarbakır ili,...ilçesi, ... köyünde kain bilirkişi M. Zahit Aktan'ın 06/07/2015 tarihli krokili raporunda belirttiği 45 no.lu parselin doğusunda kalan B harfi ile gösterilen 28.115,45 m2'lik ve A2 harfi ile gösterilen 3049,40 m2'lik alanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, A1 harfi ile gösterilen 2.113,40 m2'lik kısmın 40 no.lu parsel içerisinde kaldığı gerekçesi ile davacı tarafın fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve Bismil Belediye Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Karar; Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 03/12/2018 tarihli ve 2016/4533 E- 2018/7269 K. sayılı kararıyla; “ ...karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6360 sayılı Kanun'un hükümleri uyarınca, taşınmazın sınırları içinde bulunduğu Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı davaya dahil edilmesi” gerektiği gerekçesiyle sair yönler incelenmeksizin bozulmuştur.

2. Bozma Kararı

Karar; Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 03/12/2018 tarihli ve 2016/4533 E- 2018/7269 K. sayılı kararıyla; “ ...karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6360 sayılı Kanun'un hükümleri uyarınca, taşınmazın sınırları içinde bulunduğu Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı davaya dahil edilmesi” gerektiği gerekçesiyle sair yönler incelenmeksizin bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bismil Asliye Hukuk Mahkemesinin 18/10/2019 tarihli ve 2019/68 E., 2019/323 K. sayılı kararıyla; bozma öncesi gerekçelerle davanın kısmen kabulü ile Diyarbakır ili, Bismil ilçesi, Alluz köyünde kain bilirkişi M. Zahit Aktan'ın 06/07/2015 tarihli krokili raporunda belirttiği 45 no.lu parselin doğusunda kalan B harfi ile gösterilen 28.115,45 m2'lik ve A2 harfi ile gösterilen 3049,40 m2'lik alanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, A1 harfi ile gösterilen 2.113,40 m2'lik kısmın 40 no.lu parsel içerisinde kaldığı gerekçesi ile davacı tarafın fazlaya ilişkin taleplerinin reddine dair karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı ... vekili, keşif ara kararının usulsüz olduğunu, tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarının yetersiz olduğunu, Mahkeme tarafından komşu taşınmaz uygulaması yapılmadığını, yapılan imar ihya ve hava fotoğrafı incelemesi yetersiz olduğu gibi kıyı kenar çizgisi uygulaması da yapılmadan karar verildiğini savunarak, temyiz isteminde bulunmuştur.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, TMK’nın 713/1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir.

6.2. Hukuki Nitelendirme

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti başlıklı 14. maddesinde “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. (Değişik ikinci fıkra: 3/7/2005 - 5403/26 md.) sulu veya kuru arazi ayrımı, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır.”

İhya edilen taşınmaz mallar başlıklı 17. maddesinde “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz."