muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12478, Karar No: 2010/13359, Tarih: 25.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/12478 E.  ,  2010/13359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : ...:Beraet (her iki suç için)

... :a)Kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince ortadan kaldırılması (dolandırıcılık suçu için),

b)765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59/2 maddeleri ile 5271 sayılı CMK. nun 231/8 maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası konu- sundaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve 5 yıl süre ile dene- tim altında bulundurulma, denetim süresinin 1 yılı için herhangi bir yü- kümlülük belirlenmemesi (sahtecilik suçu için)

Şikayetçi-katılan vekilinin 16.06.2008 havale tarihli dilekçesi ile sanık ...’ün hakkındaki beraat hükümlerini sübutun bulunduğu,sanık ... hakkındaki dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı gerçekleşmediğinden ortadan kaldırılamayacağı,sahtecilik suçundan kurulan hükmü ise suç vasfı gerekçe göstererek temyiz ettiği,Malatya C.Başsavcılığı’nın 04.05.2009 günlü yazısı ekinde gönderilen 19.01.2009 havale tarihli dilekçesi ile açıkça sanık ... hakkındaki temyiz isteminden vazgeçmediği anlaşılmakla;temyiz isteminin adı geçen her iki sanığı kapsadığı yine sanık ... müdafiinin 28.04.2008 havale tarihli dilekçesi üzerine mercii 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18.06.2008 gün ve 2008/539 değişik iş sayılı kararı ile "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın itirazen, incelenip reddine karar verildiği, anılan kararın sanık müdafiine 08.07.2008 tarihinde tebliğ edilmesine karşın red kararına yönelik yasa yoluna başvurulmadığı anlaşılmakla şikayetçi-katılan vekilinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede görüşüldü:

1-Şikayetçi vekilinin sanık ... hakkındaki dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması, sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün açıklanması geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

1-Şikayetçi vekilinin sanık ... hakkındaki dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması, sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün açıklanması geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Malatya C.Başsavcılığı’nın 05.08.1999 gün ve 1999/154 sayılı iddianamesi ile sanık ...’ün de içerisinde bulunduğu 3 sanık hakkında kamu davasının açıldığı,18.10.1999 tarihli oturumda Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü’nün,10.04.2000 havale tarihli dilekçe üzerine ise 12.04.2000 tarihli oturumda da Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün katılma talebinin kabulüne karar verildiği,suç ihbarı üzerine bilahare sanık ... hakkında 12.06.2003 gün ve 1998/111 sayılı ek iddianame ile kamu davası açılıp 10.12.2003 tarihli oturumda sanıklar ... ve ... yönünden kamu davasının eczacı olan diğer sanıkların davasında tefrikine karar verilip yargılamaya devamla hükümler kurulduğu, sanık ... hakkında ek iddianame ile açılan davadan sonra verilmiş bir müdahillik kararının da bulunmadığı ve yine 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12 maddesine göre sanık hakkında sahtecilik suçundan verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararların, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 gün ve 250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere itiraza tabi olduğu anlaşılmakla şikayetçi vekilinin vaki temyiz istemlerinin bu sebeplerle 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken CMK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK nun 102/4 maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 18.10.1999 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, kamu davasının ortadan kaldırılması yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi yasaya aykırı ise de;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” ve “Resmi belgede sahtecilik” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun dolandırıcılık suçu yönünden 102/4 maddesinde, sahtecilik suçu yönünden en aleyhe kabulle dahi 102/3. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 18.10.1999 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle "dolandırıcılık" suçu yönünden 765 Sayılı TCK.nun 102/4. maddesi, sahtecilik suçu yönünden aynı yasanın 102/3. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 25.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1670, Karar No: 2015/19554, Tarih: 24.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1670 E.  ,  2015/19554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Katılanın hayati tehlike geçirecek ve sağ bacağında çoklu kırıklar meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda; temel ceza belirlendikten sonra arttırım yapılırken TCK'nın 89/2-b-e maddesi ile yarı oranında arttırılması gerekirken bir kat arttırılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık ... hakkındaki hükmün 2. bendinde yer alan “TCK'nun 89/3-b-e” ve “360 gün” ibarelerinin çıkarılarak “TCK'nın 89/2-b-e” ve “270 gün” olarak, 3.bendinde yer alan gün karşılığı adli para cezası miktarının “225 gün” olarak, 5.bendinde yer alan adli para cezası miktarının “225 gün karşılığı 4.500 TL adli para cezası” olarak; sanık ... hakkındaki hükmün 2. bendinde yer alan “TCK'nun 89/3-b-e ” ve “240 gün” ibarelerinin çıkarılarak “TCK'nın 89/2-b-e” ve “180 gün” olarak, 3.bendinde yer alan gün karşılığı adli para cezası miktarının “150 gün” olarak, 5.bendinde yer alan adli para cezası miktarının “150 gün karşılığı 3.000 TL adli para cezası” olarak düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6843, Karar No: 2019/5670, Tarih: 26.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6843 E.  ,  2019/5670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

A)Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan en aleyhe kabulle 31.12.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Suburcu Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia edilen kamu davasında sanığın suçlamaları kabul etmediği ve mahkemece sanığın atılı suçu işlediğine yönelik somut delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği, ancak dosya kapsamında mükellef hakkında düzenlenen 23.02.2012 tarih ve 2012-A-2007/16 sayılı Vergi Tekniği Raporunun bulunmadığı anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, mükellef hakkında düzenlenen Vergi Tekniği raporu dosya arasına alınıp sanığa atılı suça ilişkin delilllerin neler olduğu tespit edilmeden eksik araştırma ile beraat hükümleri verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1686, Karar No: 2014/3206, Tarih: 24.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/1686 E.  ,  2014/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasra Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2012

NUMARASI : 2011/32-2012/127

Hazine ile R.. Ç.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Amasra Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.07.2012 gün ve 32/127 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, parsel sayılı taşınmazın 9,21 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, bu yerin özel mülkiyete konu edilemeyeceğini açıklayarak tapu kaydının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamı uyarınca yapılan inceleme sonunda, davanın kabulüne, dava konusu parsel sayılı taşınmazın 21.05.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda çizgilerle taranan ve B harfi ile gösterilen 9,32 m2’lik kısmının taşınmazdan tefriki ile kıyı kenar çizgisi olarak tescil dışı bırakılmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 13.12.2010 tarih, 2010/12285-13244 Esas ve Karar sayılı bozma ilamında sayılı parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Şubat 1322 tarih ve nolu tapu kayıtları ile Mayıs 1926 tarihli ve nolu tapu kayıtları, Kasım 1949 tarihli ve nolu tapu kayıtları ve Ağustos 1950 tarihli ve nolu tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin ve dayanağı belgelerin getirtilerek özellikle Hazine'nin taraf olduğu tescil davaları sonucunda oluşturulup oluşturulmadığı ve Hazine'yi bağlayıp bağlamayacağı hususlarına işaret edilmiştir. Bilindiği üzere ve Yargıtay uygulamalarında ittifakla kabul edildiği gibi bozma ilamına uyulmakla davanın tarafları için lehte ve aleyhte usuli kazanılmış hak oluşturacağıda kuşkusuzdur.

Ne var ki, Mahkemece söz konusu tapu kayıtları getirtilmeden ve yöntemine uygun biçimde mahalline uygulanmadan ve özellikle de o tapu kayıtlarının oluşumunda Hazine'nin taraf olup olmadığı kayıtların dayanağı belgeler getirtilip incelenmeden eksik araştırma ve uygulama sonucunda yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Kabule göre de, bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen 9.32 m2'lik yerin kıyı kenar çizgisi olarak tescil dışı bırakılması isabetli olmamıştır.

Ne var ki, Mahkemece söz konusu tapu kayıtları getirtilmeden ve yöntemine uygun biçimde mahalline uygulanmadan ve özellikle de o tapu kayıtlarının oluşumunda Hazine'nin taraf olup olmadığı kayıtların dayanağı belgeler getirtilip incelenmeden eksik araştırma ve uygulama sonucunda yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Kabule göre de, bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen 9.32 m2'lik yerin kıyı kenar çizgisi olarak tescil dışı bırakılması isabetli olmamıştır.

Davalılar vekilinin buna ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3105, Karar No: 2014/13991, Tarih: 16.12.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/3105 E.  ,  2014/13991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve “taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan kira sözleşmesine göre kiracının kiralananı kira süresi bitmeden erken tahliye ettiğine göre kiracı kural olarak dönem sonuna kadarki kiralardan sorumludur. Buna karşın kiralayanın da, kendi üzerine düşen görevi yapması, kiralananın yeniden kiraya verilebilmesi için gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 98.maddesinin yollaması ile aynı kanunun 44. maddesi hükmü gereğidir. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden itibaren kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Ancak kira sözleşmesinin 8.maddesinde taraflar bir aylık feshi ihbar süresi getirerek bu süreyi bir ay olarak kararlaştırmışlardır. Bu durumda mahkemece 1 aylık feshi ihbar süresi kadar kira parasının tahsiline karar vermekle yetinilmesi gerekirken 2 aylık makul süre kirasına hükmedilmesi” doğru değil ise de, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş olup,davalı tarafından temyiz edilmediğinden,temyiz edenin aleyhine bozma yapılamayacağından temyiz edenin sıfatı itibariyle hükmün ONANMASINA ve istek halinde aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene iadesine, 16/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11930, Karar No: 2019/19848, Tarih: 19.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11930 E.  ,  2019/19848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi yerine sehven 31/2. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, şikayetçinin soruşturma aşamasında kolluktaki ifadesinde; 14/12/2014 günü saat: 18.00 sıralarında kendisine ait olan suça konu bisikleti ikametinin giriş kısmında merdiven altına kilitlemeden bıraktığını aynı gün saat 19.00 sıralarında tekrar bisikletimi koyduğu yere baktığımda yerinde olmadığını farkettiğini belirttiği ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 17.25 de başladığının anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143.maddesi gereğince artırım yapılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere,gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2898, Karar No: 2016/17732, Tarih: 11.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/2898 E.  ,  2016/17732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR :1-KOZA GÜVENLİK HİZMETLERİ SAN. VE TİC. LTD. ŞT

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar avukatlarınca istenilmesi ve davalılardan ....'nin avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11/10/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ....'nin adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı ...'nin fabrika binasında güvenlik işini alan ... ünvanlı şirketin güvenlik işçisi olarak 05/09/2004 tarihinde çalışmaya başladığını, aynı fabrikanın 2005 yılında güvenlik işlerini ... isimli firmanın aldığını, davacının aynı şekilde çalışmasına devam ettiğini, 11/02/2007 tarihinden sonra ... Hizmetlerinin güvenlik hizmetini sürdürdüğünü, ... şirketinin asıl diğer davalı şirketin ise alt işveren olduğunu, davacının iş akdini 13/12/2012 tarihinde saat 05:20 sularında görevi sırasında uyuduğu gerekçesiyle feshedildiğini, iş sözleşmesi feshinin haklı ve geçerli nedene dayanmadığını, aslında davacının uyuduğu belirtilen sırada uyumadığını, sandalye üzerinde kısa süre gözlerini dinlendirdiğini, bunun yaptırımının iş sözleşmesinin haklı feshi gibi ağır bir sonucu doğurmaması gerektiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Vekilleri Cevaplarında Özetle:

Davalı ... vekili; davacının iş akdinin mesai saatinde uyuduğundan haklı nedenle feshedildiğini, davacının daha önce çalıştığı işyerlerinde ki hizmet sürelerinden müvekkilinin sorumlu olamayacağını, sorumluluklarının ancak davacının müvekkili iş yerinde başlama tarihi olan 01/12/2007 tarihinden itibaren başlayabileceğini, davacının haftalık 45 saati aşan çalışmalarının bulunmadığını, feshin haklı nedene dayandığını savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının iş akdinin mesai saatinde uyuduğundan haklı nedenle feshedildiğini, davacının daha önce çalıştığı işyerlerinde ki hizmet sürelerinden müvekkilinin sorumlu olamayacağını, sorumluluklarının ancak davacının müvekkili iş yerinde başlama tarihi olan 01/12/2007 tarihinden itibaren başlayabileceğini, davacının haftalık 45 saati aşan çalışmalarının bulunmadığını, feshin haklı nedene dayandığını savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; husumet yönünden itirazları olduğunu, müvekkilinin metal tavan asma/aydınlatma ve armütürleri konusunda faaliyet gösterdiğini, davacının bu iş yerinde diğer davalının güvenlik elemanı olarak çalıştığını, her iki davalı arasında alt üst işveren ilişkisinin mevcut olmadığını, davacı taleplerinin zaman aşımına uğradığını, davacının iş akdinin haklı bir nedenle feshedildiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçi, 2012 yılı Haziran ayına kadar 08:00-20:00 saatleri arasında çalışıyorken daha sonra sürekli gece 20:00-08:00 saatleri arasında çalıştığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece iddiaya itibar edilerek alacak hüküm altına alınmıştır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı fazla çalışma olgusunu ispat için takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayanmıştır. Gerek davacı gerekse davalılar tanıklarının beyanlarından davacının çalıştığı işyerinde 12/36 esasına göre çalışma yapıldığı buna göre 12 saat çalışılıp, 36 saat istirahat şeklinde bir çalışma söz konusudur.

Bu çalışma şekline göre davacının fazla çalışması bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- Davacı genel tatillerde çalıştığını ve ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek genel tatil ücreti alacağı talebinde bulunmuş olup, mahkemece alacak hüküm altına alınmıştır.

Bu çalışma şekline göre davacının fazla çalışması bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- Davacı genel tatillerde çalıştığını ve ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek genel tatil ücreti alacağı talebinde bulunmuş olup, mahkemece alacak hüküm altına alınmıştır.

Genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Davacı işçi bu iddiasını ispat için tanık beyanlarına dayanmış ise de taraf tanıklarının beyanlarından genel tatillerdeki çalışma olgusunun somut bir biçimde ispatlanamadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, ispatlanamayan genel tatil ücreti alacağı talebinin reddi gerekirken kabulüne hükmedilmesi de hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı...'nin yararına takdir edilen 1.350.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesi ile peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.