muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/72, Karar No: 2023/894, Tarih: 21.03.2023

10. İşveren Ortadoğu Mühendislik Şirketinin ... İşhanındaki insan asansörünün bakımını 21.09.2000 tarihli Cemal ... hitaplı asansör bakım ve onarım teklifi üzerine sözlü anlaşma ile yapmaya başladığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin oluş ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

A. Katılanlar vekilinin temyiz istemi:

1. Cezanın az olduğu, takdiri indirim uygulanmaması gerektiği yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin uygulanmasının hakimin takdirinde olduğu, mahkemece gerekçeli kararda gösterilen indirim uygulanma gerekçesinin yasal olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanıkların taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu kusurlu olarak bir kişinin ölmesine neden olan sanıklar hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suçun bilinçli taksirle işlendiği yönünden;

... Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre asansör bakım ve onarım işlerinin çok tehlikeli işler sınıfında yer aldığı, ölen ...'ın 01.01.1999 doğumlu olup olay tarihinde 17 yaşında olduğu, Çocuk ve Genç İşlerin Çalıştırılma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelikin 2 nci maddesine göre genç işçi olduğu, yönetmeliğin EK-3 numaralı tablosunda 16 yaşını doldurmuş 18 yaşını bitirmemiş genç işçilerin çalıştırılabilecekleri işlerin düzenlendiği, bu kapsamda asansör bakım ve onarım işinin tabloda yer almadığı, 6331 sayılı ... Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 15 inci maddesinde ''Tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde çalışacaklar, yapacakları işe uygun olduklarını belirten ... raporu olmadan işe başlatılamaz.'', 17 nci maddesinde ''..Tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde; yapılacak işlerde karşılaşılacak ... ve güvenlik riskleri ile ilgili yeterli bilgi ve talimatları içeren eğitimin alındığına dair belge olmaksızın, başka işyerlerinden çalışmak üzere gelen çalışanlar işe başlatılamaz.'' şeklinde düzenlemeler bulunduğu, ölenin ... raporunun, mesleki eğitim aldığına dair herhangi bir belgenin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, ölenin çalıştırılması yasak olan ... kolunda çalıştırılmasının, alınması zorunlu ... raporu olmaksızın ve zorunlu eğitim verilmeksizin işe başlatılmasının bilinçli taksir koşulları oluşturduğunun kabulü ile sanıklar hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ...-... müdafiinin kararın usule ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz istemi yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Yargıtay — Esas No: 2015/10889, Karar No: 2015/27803, Tarih: 29.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/10889 E.  ,  2015/27803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14/09/2010 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14/09/2010 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, bu itibarla sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından unsurları itibariyle oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13079, Karar No: 2021/3672, Tarih: 24.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13079 E.  ,  2021/3672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : TCK 152/1-a, 152/1-c maddesinde yer alan mala zarar verme suçu

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğinden, suça konu arazi ve bu araziler üzerindeki zarar verildiği iddia edilen ağaçların sahiplerinin ve dolayısıyla mağdurların gerçek kişiler olduğu, kamuya ait arazi ve ağaç bulunmadığı nazara alınarak, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki kurum vekillerinin bu suç bakımından davaya katılma hakkı bulunmadığından ve usulsüz olarak verilen katılma kararı da hükmü temyiz hak ve yetkisi vermediğinden müşteki kurum vekillerinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUKmın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 24/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14723, Karar No: 2015/7962, Tarih: 02.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14723 E.  ,  2015/7962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/248234

MAHKEMESİ : Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2011

NUMARASI : 2009/688 (E) ve 2011/109 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığın mükellef şirketin temsile yetkili üç ortağından birisi olduğu ve şirketin idaresine fiilen katılmadığı şeklindeki dosya kapsamı ve diğer sanık beyanları ile tutarlı olduğu anlaşılan savunması karşısında, suç ve cezanın şahsiliği ilkesi gereği, şekli sorumlu olan yasal temsilciler değil suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan temsilcilerin cezalandırılması bakımından, şirket ortağı ve yetkilisi olan sanığın olay tarihinde şirkette fiilen temsil görevi yürütmediği, bu nedenle defter ve belgeleri muhafaza ve ibraz yükümlülüğünün bulunmadığının anlaşılması karşısında atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a- Defter ve belge istem yazısının 29/11/2007 tarihinde sanığa tebliğ edilmiş olmasına göre suç tarihinin 14/12/2007 olduğu cihetle, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesindeki suç için öngörülen ceza altı aydan üç yıla kadar hapis olup suç tarihinin hatalı şekilde 16/09/2008 olarak belirlenmesi ile 213 sayılı VUK'nın 5728 sayılı Kanun ile değişik 359. maddesinin (a) fıkrası uyarınca uygulama yapmak suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

b- 2005 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile engel sabıkası da bulunmayan sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliği ve gerekçesine göre hükmü temyiz etmeyen diğer sanık D... K... de teşmiline yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21025, Karar No: 2015/10458, Tarih: 25.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21025 E.  ,  2015/10458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet ve Takı Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından; boşanma davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, ziynet ve takı parası alacağı, faiz, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.05.2015 günü temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davalı-davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın, düğünde takılan ziynetlerin aynen iadesini, aynen iadenin mümkün olmaması halinde ise ziynet ve takı parası olarak toplam 50.000 TL talep etmiş, 08.05.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 63.088 TL daha arttırarak toplamda 113.088 TL'nin tahsilini istemiştir. Mahkemece, aynen iadeye, olmadığı takdirde ziynet ve takı parası olarak toplamı 165.705 TL’nin davacı-davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalı-davacı ziynet ve takı parasının toplam tutarı olarak 113.088 TL istemde bulunduğu halde, bedel olarak isteğin aşılması (HMK m. 26/1) suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin ...'den alınıp ...'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.05.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/147, Karar No: 2022/967, Tarih: 10.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/147 E.  ,  2022/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.1. Davacı vekili, davacının Yahya'nın mirasçısı olduğunu, davaya konu Mut ilçesi Narlıdere Köyü Sertavul Mevkii 101 ada 2304 parsel sayılı taşınmazın bölgede 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümleri uyarınca yapılan ve 20/09/2007 tarihinde tamamlanan ilk tesis kadastrosu çalışmaları sonucunda davalı ... adına tespit ve tescil edildiğini, Mayıs 1336 tarih ve 9 numaralı, Şarken Sultan Hanım, Şimalen Bahçe, Garben... Bey, Cenuben dere ile mahdut ve 7 dönüm 2 evlek miktarlı kayıt ile müvekkilinin kök murisi Abdullahbeyzade ...Bey adına tescilli tapu kaydı kapsamında kalmasına ve söz konusu tapu kaydı zemine bütün sınırları ile tamamen uymasına rağmen kadastro çalışmaları sırasında bu husus dikkate alınmadan muhtar ve bilirkişi beyanları ve harici tedavüllere dayalı olarak tahdit ve tespit edildiğini, bu durumun 3402 sayılı Yasanın 13 ve 14 maddelerine aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın muris ve diğer mirasçılar tarafından davalıya herhangi bir şekilde devir, temlik veya satışının söz konusu olmadığını beyan ederek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

1.2.Yargılama sırasında davacı ıslah yolu ile taşınmazın ...mirasçıları adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazı ...mirasçısı...'in ...'a 14/08/1986 tarihinde bedeli peşinen tahsil edilmek suretiyle sattığını, daha sonra ...'ın 16/07/1990 tarihinde taşınmazı kendisine sattığını, bu taşınmazı ...'ın kimden hangi yolla satın aldığını bilmediğini, iyi niyetli üçüncü kişi olarak bu durumun kendisini ilgilendirmediğini, taşınmazı 1990 yılında satın alması nedeniyle kadastro çalışmaları sonucu taşınmazın kendi adına tescil ve tespit edildiğini beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mut Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 30/05/2013 tarihli ve 2012/552 E., 2013/357 K. sayılı kararıyla; tapu kayıt maliki olarak belirtilen mirasbırakanın 1930 tarihinde öldüğü, değişiklikten önceki kanun hükmüne göre kayıt sahibinin 20 yıl önce ölmüş olması ve zilyedin 20 yıl süre ile malik sıfatı ile tasarrufta bulunması halinde taşınmazın zilyet adına tespit olunacağı belirtildiğinden, kanun değişikliğinden sonra tapunun hukuki kıymetini yitirmediği ve tapu malikinin mirasçısı adına tapuya tescilinin gerekeceği iddiasının dinlenemeyeceği, zira tespit tarihinde davalının kanunun önceki haline göre kazanılmış hakkının bulunduğu, kanunların geriye yürümesi için açık düzenleme bulunması gerektiği, kanun değişikliği sebebi ile kazanılmış hakkın zedelenmesinin hukuki güvenlik ilkesine de ters düşeceği gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 12/05/2014 tarihli ve 2014/4555 E., 2014/5880 K. sayılı kararıyla; “..3402 sayılı Yasa'nın 13/B-c maddesi gereğince tapunun hukuki değerini kaybettiğinden sözedebilmek için, taşınmaza tapu kayıt maliki haricinde üçüncü bir kişinin zilyet olması gerektiğinin gözden kaçırıldığı vurgulanarak doğru sonuca varabilmek için davacının dayandığı tapu kaydı tesisinden itibaren getirtilmesi, ondan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılması,keşif sırasında; davacının dayanağı tapu kaydının sınırları tek tek okunup, mahalli bilirkişi ve tanıklardan tapu kaydı sınırlarında okunan sınırları zeminde göstermelerinin istenilmesi, fen bilirkişi tarafından gösterilen sınırlar kroki üzerinde işaretlenmesi, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutlar için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanması, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmesi ve bu şekilde dava konusu taşınmazın davacının dayandığı tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığının kesin olarak belirlenmesi, daha sonra dava konusu taşınmazın kim tarafından neye istinaden ve ne zamandan beri zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması ve tapu kaydının hukuki değerini kaybedip kaybetmediğinin belirlenmesi, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mut Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihli ve 2015/4 E., 2015/684 K. sayılı kararıyla; davacı tarafça 101 ada 2304 parsel sayılı taşınmazın tapusunun sınırlarının Mayıs 1336 tarih 9 numaralı tapu kaydı gereğince muris ... ...Bey adına tescilli olan tapunun içerisinde kaldığı iddia edilmiş ise de; 1336 tarih ve 9 numaralı tapu kaydının tercümesi nazara alınarak sınırlarını belirlemek amacıyla mahalli bilirkişiler dinlenmiş olup beyanlarından tapuda ismi geçen Sultan Hanım'ın tanınmadığı, Kahır pınarı olarak geçen yerin Kayseri Pınarı olarak bilinen yer olabileceğinin beyan edildiği, tapuda Çulha ini olarak belirtilen sınırın mahalli bilirkişilere sorulduğunda Söğütlü in olarak bilinen yer olabileceği, ...Bey'i ve Ayşe Hanımı tanıdıklarını ancak taşınmazlarının sınırlarını tam olarak bilmediklerini beyan ettikleri, beyanları kesinlik arzetmediği gibi 1336 tarih ve 9 numaralı tapu kaydının sınırlarını tereddütten uzak olarak belirlemeye yeterli olmadığı, bu belirsizliğin fen bilirkişisinin raporlarında da dile getirildiği ve ek raporda Mayıs 1336 tarihli ve 9 sıra numaralı tapu kaydının yüzölçümünün 7200.00 m2 olması nedeniyle bu tapu kaydının yüzölçümü ile dava konusu edilen 101 ada 2304 parselin yüzölçümü arasında çok büyük farkın olduğu, bu farktan dolayı dava konusu edilen bu parselin bu tapu kaydının neresinde olduğunun tespit edilemediğinin beyan edildiği ve davacının dayandığı tapu kaydının davalının maliki olduğu taşınmazı kapsadığı iddiasını ispatlayamadığı, 3402 sayılı Yasanın 13. maddesi 6302 sayılı Yasanın 4. maddesi ile değiştirilmiş olup kanun maddesinde "ölmüş" ibaresi metinden çıkarılmış ve kanunun ilgili maddesi "Kayıt sahibinin yirmi yıl önce gaipliğine hüküm verilmiş veya tapu sicilinden malikin kim olduğu anlaşılamamış ise çekişmesiz ve aralıksız yirmi yıl müddetle ve malik sıfatıyla zilyet bulunan kimse adına tespit olunur." şeklinde kanunlaşmış olduğu, davacının her ne kadar dava dilekçesinde 6302 sayılı Yasanın 4. maddesi ile değişik 3402 sayılı Yasanın 13. maddesinin yukarıda belirtilen hükmüne dayanmış ise de belirtilen hüküm 18/05/2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olup yürürlük tarihinden önce 3402 sayılı Yasanın değişiklikten önceki hükmünün uyuşmazlıkta uygulanacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili, bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereklerinin yerine getirilmediğini, davalının zilyetliğinin dayanağı ve süresine ilişkin hususlarla alakalı bir değerlendirme ve sonuca ulaşılmadan karar verildiğini, Kanunun 13/B-c maddesinin hükme esas alınmasının kanuna aykırı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesinin kararının bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme