muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3253, Karar No: 2024/8036, Tarih: 26.12.2024

.07.2021 tarihli bilirkişi kurulu raporunun yapılan incelemesinde, dava konusu taşınmazların 1940, 1984, 2006 ve 2013 hava fotoğraflarında tarımsal üretimde kullanılmadığının rapor edildiği, ayrıca bilirkişi raporunda yer alan orman tahdit haritasına göre dava konusu her iki taşınmazın da dört tarafının orman ile çevrili olduğu ve taşınmazların miktar itibariyle 6831 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi gereğince orman içi açıklık niteliğinde bulunduğu, orman içi açıklık alanların zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, davalı tarafça Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davaya konu taşınmazların tahrir belgesinde belirtildiği üzere murisleri tarafınca 09.08.1038 tarihinden beri tarım arazisi olarak kullanıldığı, murislerinin vefatından sonra taşınmazın tarım arazisi olarak ayrı ayrı 1/2 şer hisse nispetinde nizasız ve fasılasız olarak kullanıldığı, taşınmazların halen kullanıldığı ve fiilen 40 yılı aşkın hak sahibi olarak tarım arazisi olarak kullanıldıkları, tarım ürünleri ekilerek ürün alındığı, bu taşınmazlara ait 29.05.1998 tarihinde Şile Belediye Başkanlığı emlak servisine beyan vererek her iki taşınmazın taraflarınca tarım arazisi olarak kullandıklarını belgelendirdikleri, vergilerini ödedikleri ileri sürülerek temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Geçici 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalıların müşterek temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davalı ...'den alınmasına,59,30 TL peşin harcın da onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'ninde temyiz eden davalı ...'den alınmasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3739, Karar No: 2013/4567, Tarih: 07.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/3739 E.  ,  2013/4567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Şikayetçi Belediye Başkanlığı vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği, usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığı ve 09.03.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 09.12.2009 günü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulun- madığı gibi süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin incelemesine gelince;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 07.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/927, Karar No: 2019/1475, Tarih: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/927 E.  ,  2019/1475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanığa atılı 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının bu nedenle düşürülmesi yerine, 5237 sayılı TCK'nin 66. maddesi esas alınarak düşme hükmü kurulması ile 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan da suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı süresinin suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının bu nedenle düşürülmesi yerine, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımı esas alınarak düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu durum yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince, 1 nolu hüküm fıkrasından "bu yıllara ait suçların dava zamanaşımına uğradığı anlaşılmakla TCK 66 ve CMK 223-8 maddesi gereğince 2004 ve 2005 hesap yılları için davanın DÜŞÜRÜLMESİNE," ibarelerinin çıkartılarak, yerine ''2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasına ilişkin 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE" ve ''2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE'' cümlelerinin yazılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9089, Karar No: 2008/11631, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9089 E.  ,  2008/11631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Somut olayda; dosya içerisinde bulunan Tarım İlçe Müdürlüğünün bildirdiği 2005 yılına ait şeker pancarı verileri esas alınarak dava konusu taşınmazın değeri belirlenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca şeker fabrikası tarafından bildirilen ve değerlendirme tarihinden önceki bir tarih olan 1996 ve 1999 yıllarına ait verilerin ortalamasının alınması suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmiş ve mahkemece de bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 13 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden kesim ve nakliye değeri adı altında bir değer takdir edilerek zemin değerine eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11177, Karar No: 2021/1791, Tarih: 17.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11177 E.  ,  2021/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 22. İş Mahkemesi

Dava, sakatlık oranının tespiti ile yaşlılık aylığının yeniden bağlanması sakatlık oranının tespiti ile yaşlılık aylığının yeniden bağlanması ve alacak istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde ve duruşmadaki beyanında özetle; Müvekkilinin çalışma gücü kayıp oranının % 40'ın altında olduğuna ilişkin kurum sağlık kurulu raporu ile ilgili kurum kararının iptaline, müvekkilinin tüm vücut fonksiyon kayıp/çalışma gücü kayıp oranının alınacak rapor ile % 40'ın üzerinde olduğunun tespitine, ... ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Unkapanı Sosyal Güvenlik Merkezi'nin müvekkilin aylığının kesilmesine/açılmamasına ilişkin işlemin/kararının iptaline, artışlar ve işlemiş faizi ile birlikte aylığın yeniden bağlanacağı tarihe kadar geçecek sürenin tamamı dikkate alınarak müvekkiline iadesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili dosyaya sunduğu cevap dilekçesinde ve duruşmadaki beyanında özetle; davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince davanın kabulü ile, davacının özürlülük durumunun % 48 olduğunun tespitine, davacının kesilen maaşının kesilme tarihi olan Kasım 2012 yılından itibaren yeniden bağlanmasına, bağlanan yaşlılık aylığının kesilme tarihinden itibaren yıllara göre artışları göz önüne alınarak bağlanmasına ve ay be ay işleyecek yasal faizleri ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Bölge adliye mahkemesince, ... 22. İş Mahkemesinin 28/02/2019 tarih, 2013/751 Esas - 2019/57 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, Kurum tarafından yürütülen tüm işlemler yasal mevzuata uygun olduğunu, engellilik oranın farklı olarak belirlendiği bu raporlara rağmen mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, Kurum tarafından yürütülen tüm işlemler yasal mevzuata uygun olduğunu, engellilik oranın farklı olarak belirlendiği bu raporlara rağmen mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Sakatlık oranının tespiti istemli davada, yargılama aşamasında adli tıp kurullarınca düzenlenen raporlarda, 03.08.2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 30.03.2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliği hükümleri esas alınarak belirlenmiş olup, mahkemece, bu doğrultuda davacıya 506 sayılı Yasa’nın geçici 87. maddesi kapsamında sakatlık indiriminden yararlanma hakkı bulunduğu gerekçesi ile yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmiştir. Ancak mahkemece, davacının sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlandırıldığı ilk tarih itibariyle o tarihte yürürlükte bulunan, diğer bir anlatımla 18.03.1981 tarih ve 8/2620 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla belirlenen ”Sakatlık İndiriminden Yararlanacak Hizmet Erbabının Sakatlık Derecesinin Tespit Şekli İle Uygulaması Hakkındaki Yönetmelik” hükümlerine göre değerlendirmek suretiyle yasal prosedür işletilerek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 17/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2813, Karar No: 2019/5067, Tarih: 23.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2813 E.  ,  2019/5067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının kat maliki olup, davalı tarafın sitenin etrafını duvar ve demir çitler ile kapattığından davacının maliki olduğu işyerlerini kullanamadığını, davalı ile çok defa görüşülmesine ve ihtarname gönderilmesine rağmen, duvarların kaldırılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla karşı tarafın davacıya ait.... mahallesi 6844 ada 4 sayılı parsel D Blok Bodrum kat 3 ve 4 nolu dükkanların önüne duvar ve demir çit örerek yapmış olduğu müdahalesinin men'ine ve kal'ine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 28/04/2016 gün ve 2015/789 E. - 2016/636 K. sayılı davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/04/2018 gün ve 2017/2858 E. - 2018/2434 K. sayılı ile kararı ile “Dava konusu duvarlar ve demir çitler ile ilgili alınan kat malikleri kurul kararı olup olmadığı, varsa bu konuya ilişkin muvafakat verilip verilmediği ve duvarların anataşınmazın inşaatının bitme aşamasında mı yoksa sonradan mı yapıldığı ve kim ya da kimler tarafından yapıldığı, yapan kişi yada kişilerin kat maliki ya da yönetimden birisi olup olmadığı konularının araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek alınan uzman bilirkişi raporunda dava konusu duvarın anataşınmaza ait mimari projede var olduğu, demir çitin ise kat malikleri kurulu kararıyla yapıldığı anlaşılmakla mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 23/09/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2163, Karar No: 2012/10516, Tarih: 29.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2163 E.  ,  2012/10516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaya ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de, dosyada, ayrıntılı kroki bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa ayrıntılı kroki örneği getirtilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, ruhsata aykırı inşaat yapılıp yapılmadığı, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanununun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8048, Karar No: 2012/14648, Tarih: 02.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8048 E.  ,  2012/14648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Yakup vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 03.05.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1568, Karar No: 2024/9335, Tarih: 04.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1568 E.  ,  2024/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2378 E., 2023/1998 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.10.2021 tarihli ve 2021/6728 Esas, 2021/16662 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları ve dördüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2021/293 Esas, 2022/179 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 11.11.2022 tarihli ve 2022/2002 Esas, 2022/2010 Karar sayılı kararı ile;