muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4134, Karar No: 2013/7430, Tarih: 16.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4134 E.  ,  2013/7430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan .... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen satış, şirket alımı olduğu gibi, taşınmazın vergi değeri ile somut emsalin vergi değerleri arasında 3 kat değer farkı olmasına rağmen, bilirkişi raporunda 9 kat fark olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan.... vd.vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4231, Karar No: 2012/5202, Tarih: 11.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4231 E.  ,  2012/5202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suretiyle "katma değer vergisi" ziyaına sebebiyet verdiğinin iddia olunması, 2002 takvim yılında kullanılan son faturanın 26.12.2002, 2003 yılında kullanılan son faturanın ise 21.12.2003 tarihli olması karşısında suç tarihlerinin 26.01.2003 – 26.01.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşım nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/468, Karar No: 2025/5660, Tarih: 25.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/468 E.  ,  2025/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/397 E., 2024/475 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilip 15.10.2024 tarihinde tefhim edilen kararı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî sürede temyiz nedeni içermeyen dilekçe ile temyiz ettiği, sanığa yapılan tebligatta, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle verilen dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 25.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12003, Karar No: 2017/25936, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12003 E.  ,  2017/25936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5474, Karar No: 2011/6383, Tarih: 26.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/5474 E.  ,  2011/6383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 27.10.2010 tarih, 2009/7698-2010/6180 E.K. sayılı iade kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Dava ve temyize konu 361 parsel sayılı taşınmazın onaylı tutanak örneği, kesinleşmiş ise tapu kayıtları ilk tesis gününden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmemiştir. Öte yandan anılan taşınmaz hakkında derdest dava bulunduğu da bildirildiğine göre; Karataş Kadastro Mahkemesinin 2002/4 E. Sayılı dava dosyasının da mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, aksi takdirde ilgili hakim hakkında Hakim ve Savcılar Yüksek Kuruluna, ilgili kalem personeli hakkında o yer C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının gözönünde tutulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 26.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18004, Karar No: 2019/16076, Tarih: 16.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/18004 E.  ,  2019/16076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanığın suçlamaları kabul etmemesi, katılan ...’in de aşamalarda sanıkta bıçak olduğundan ve bıçakla tehditte bulunduğundan bahsetmemesi karşısında, yüklenen suçun sübutuna ilişkin hangi nedenle hangi kanıtlara dayanıldığı açıklanıp tartışılmadan yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de; sanığın aynı zaman diliminde ve olay bütünlüğü içinde birden çok kez gerçekleştirdiği iddia olunan eylemlerinin yalnızca husumetli bulunduğu katılanlardan...e yöneldiği, bu haliyle eylemin tek suç oluşturduğu ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, TCK’nın 43. maddesinin tatbiki suretiyle sanık hakkında fazla ceza belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12182, Karar No: 2014/21583, Tarih: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12182 E.  ,  2014/21583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

a) Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattının izdüşümü 12.05.2011 tarihli elektrik bilirkişi raporunda 3044,47 m2 olarak belirlendiğinden, söz konusu irtifak alanı fen bilirkişisinin krokisi üzerinde ve metrekare cinsinden belirlenip, işaretlendikten,

b) Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmesi 13.02.2014 tarihli geri çevirme kararı ile istenildiği halde, karar gereği yerine getirilmemiştir. Bu itibarla;

1)Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattının izdüşümünün yüz ölçümü fen ve elektrik bilirkişisinin ortaklaşa düzenledikleri rapor ve kroki üzerinde ve metrekare cinsinden belirlenip, işaretlendikten,

2)Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında,

A)Dava konusu taşınmaz ile ,

b)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın,

Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18523, Karar No: 2015/4492, Tarih: 19.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/18523 E.  ,  2015/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/477-2014/191

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde, davalının annesi ile boşandıklarını, velayetin anneye verildiğini, boşanma kararı ile beraber davalı lehine iştirak nafakasına hükmedildiğini; çeşitli mahkeme kararları ile iştirak nafakasının arttırıldığını, en son Düzce 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/271 esas 2006/202 karar sayılı ilamı ile nafakanın 250 TL ye yükseltildiğini, bu kararla beraber nafakanın her yıl sonunda %10 arttırılmasına da karar verildiğini; kendisinin evli olduğunu, çocuklarının olduğunu, masraflarının arttığını, şu an davalıya ödediği nafakanın 460 TL olduğunu; davalının 18 yaşını doldurduğunu, kendi ihtiyacını karşılayacak hale geldiğini, okula gitmediğini ileri sürerek; iştirak nafakasının kaldırılmasına veya azaltılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında; açılan davayı kabul etmediğini, kendisinin 18 yaşını doldurduğunu, üniversite sınavına hazırlandığını; bu nedenle, İskenderun Final Dershanesine kaydını yaptırdığını, davacıdan gelen nafakayı aylık olarak dershaneye ödediğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; dava tarihi itibarıyla davalının reşit olmadığı, bu nedenle davacının davalının reşit olduğu 21/09/2013 tarihine kadar olan dönem için iştirak nafakasının kaldırılmasını talep edebileceği; TMK'nın 182 maddesi gereğince velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin ve çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunduğu olduğu, davacı tarafından iştirak nafakasının kaldırılmasını gerektirecek bir durumun ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davalıya ait nüfus kayıt örneği incelendiğinde; davalının, doğum tarihi 14/06/1995'tir. İş bu davanın açıldığı 19/07/2013 tarihinde davalı reşittir. Mahkemece, dava tarihi itibari ile davalının reşit olduğu dikkate alınarak, sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4356, Karar No: 2018/3944, Tarih: 26.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4356 E.  ,  2018/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan hazine vekilinin 05.07.2012 havale tarihli dilekçesi ile sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafilerinin temyiz istemlerine hasren yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı cihetle, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 05.11.2010 tarih ve 2010/41571 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında, "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, “2005,2006,2007 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle sahte ve yanıltıcı fatura kullanma" suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanıklar hakkında “2005,2006,2007 takvim yıllarında muhteviyatı itibarıyla sahte ve yanıltıcı fatura kullanma" suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19950, Karar No: 2015/9904, Tarih: 08.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19950 E.  ,  2015/9904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AZDAVAY KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2013/14-2014/49

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Mahkemece, aleyhindeki gerekçeli karar davalı D.. Ç..'a köydeki adresine kapı numarası belirsiz olarak Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre sadece köy muhtarı imzasına tebliğ edilmesi ile yetinildiği, adreste bulunmama sebebinin araştırılmaması, ihbarnamenin kapıya yapıştırılmaması ve en yakın komşusuna haber verilmemesi nedeniyle yapılan tebliğ usulüne uygun değildir. Bu nedenle, gerekçeli kararın adı geçene Mernis adresi de araştırılmak suretiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Davalı M.. Ç..’a dava dilekçesi bizzat tebliğ edilmemiş, aleyhindeki gerekçeli karar ise köydeki adresine kapı numarası belirsiz olarak yengesi H.. Ç.. imzasına tebliğ edilmiştir. Davalı M.. Ç..'ın gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte tebligatı alan yengesi H.. Ç.. ile aynı adreste ikamet edip etmediğinin kolluk marifetiyle tespiti ile kolluk araştırma tutanağının dosya içine konulması; davalı M.. Ç..'ın Mernis adresi araştırılarak G. Köyünde ikamet etmediğinin anlaşılması halinde; belirlenen adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun uygulanmasına dair yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, temyiz süresi geçtikten sonra, inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4136, Karar No: 2013/7431, Tarih: 16.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4136 E.  ,  2013/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen satış, şirket alımı olduğu gibi, taşınmazın vergi değeri ile somut emsalin vergi değerleri arasında 3 kat değer farkı olmasına rağmen, bilirkişi raporunda 9 kat fark olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Davalı ... 'ın payı üzerindeki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.