muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7918, Karar No: 2023/5614, Tarih: 23.11.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verildiğini, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; dosyaya ibraz edilen erkeğe ait fotoğrafların dava tarihinden sonrasına ait olduğu, bu olayın yeni bir davanın konusunu oluşturduğu, dosyadaki delillerin erkeğin zina ettiğini ispatlamada yeterli olmadığı, erkeğin İlk Derece Mahkemesince kabul edilen kusurlarının gerçekleştiği, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının ispatlanmış bir kusurunun bulunmadığı, kadın yönünden 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci maddesine dayalı asıl davanın kabulü ile karşı boşanma davası ile asıl zina davasının reddine ilişkin kararın doğru olduğu, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, evlilik süresi, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücüne nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre, İlk Derece Mahkemesince kadın lehine takdir edilen tedbir/yoksulluk nafakasının miktarının makul olduğu, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat ile nafakanın niteliğine, hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükmü dikkate alınarak kadın yararına boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilerek kadının tazminat miktarlarına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, erkeğin tüm, kadının lehine hükmedilen tazminatların miktarları dışındaki istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; zinaya dayalı davasının delilleri ile ispatlandığı halde reddinin hatalı olduğu, nafaka ve tazminat taleplerinin miktarı, nafakanın üretici fiyat endeksi oranında arttırılmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının asıl davaya ilişkin kısmının kaldırılarak, taleplerinin tümden kabulüne karar verilmesi istemiyle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; başka kadınla ilişki dava tarihi itibariyle ispatlanamadığı, tarafların en azından eşit kusurlu kabul edilmeleri gerektiği, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakaların yersiz olup, kadının yoksulluğa düşmeyeceği, kaldı ki hükmedilen miktarların da fahiş olduğunu belirterek kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; başka kadınla ilişki dava tarihi itibariyle ispatlanamadığı, tarafların en azından eşit kusurlu kabul edilmeleri gerektiği, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakaların yersiz olup, kadının yoksulluğa düşmeyeceği, kaldı ki hükmedilen miktarların da fahiş olduğunu belirterek kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan zina ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında, erkeğin zina eyleminin ispatlanıp ispatlanmadığı, kadının zinaya dayalı boşanma davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, kadının ispatlanan bir kusurunun olup olmadığı, kadının yoksulluğa düşüp düşmediği, kadın yararına nafaka ve tazminata hükmedilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı, tazminatların ve nafakaların miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci, 359 uncu maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 161 inci maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 175 inci maddesi, 189 uncu, 190 ıncı maddeleri. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri.

3.Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci, 359 uncu maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 161 inci maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 175 inci maddesi, 189 uncu, 190 ıncı maddeleri. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri.

3.Değerlendirme

1.Davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan 4721 sayılı Kanun'un 161 inci ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı, davalı-karşı davacı erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı açtığı davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesinin son kararı ile "evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin sadakatsiz davranışları nedeniyle tam kusurlu olduğu, kadının ise kusurunun bulunmadığı, zina, evli bir kadının başka bir erkekle, evli bir erkeğin başka bir kadınla cinsel ilişkiye girmesi olduğu, zinanın gerçekleşebilmesi için cinsel ilişkiye girilmesi veya buna teşebbüs edilmesi gerekli olup bu dereceye varmayan olayların zina olarak değerlendirilemeyeceği, cinsel ilişki olmaksızın başkasıyla flört etme ya da başka türlü cinsel yakınlıkta bulunmasının zina sayılamayacağı, somut olayda erkeğin davranışlarının sadakatsizlik mahiyetinde kaldığı" gerekçesiyle kadının zina hukuki sebebine dayalı davasının reddine, kadının davasının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereği kabulü ile tarafların boşanmalarına, erkeğin tam kusurlu olması nedeniyle davasının reddine, kadın lehine dava tarihinden itibaren aylık 6.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın lehine kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, kararın kadın vekili tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının asıl davaya ilişkin kısmının kaldırılarak, taleplerinin tümden kabulüne karar verilmesi istemiyle, erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tazminatların miktarları yönünden kadının istinaf talebi kabul edilmiş, erkeğin tüm, kadının sair yönlerden istinaf talepleri esastan reddedilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

2.Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince kadının zinaya dayalı davasının reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de bu yönden verilen kararın doğru olduğu belirtilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden erkeğin zina eyleminin varlığının tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı ile sübut bulduğu, Dairemizin 10.01.2023 tarihli ve 2022/8742 Esas, 2023/105 Karar sayılı kararı ile de belirtildiği üzere boşanma kararının kesinleşmediği de gözetilerek, kadının zinaya dayalı boşanma davasının da kabulü gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda belirtildiği üzere kadının reddedilen zinaya dayalı davası yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale geleceğinden taraf vekilerinin diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1454, Karar No: 2014/3426, Tarih: 14.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1454 E.  ,  2014/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2010/1539-2013/1189

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.11.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı A.. K. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı A.. K., dava konusu 639 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bina ve ağaçların kendisine ait olduğunu savunmuştur.

Mahkemece satış suretiyle ortaklığın giderilmesine, satış bedelinin tapu kaydındaki paylarına göre dağıtılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan A.. K. vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı ve elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi mallarda paydaşlar veya ortaklar arasındaki hukuki ilişkiyi sona erdiren, birlikte mülkiyetten ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs. gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa veya muhdesat ile ilgili kesinleşmiş karar var ise muhdesat arzın değerinde de bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur.

Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Somut uyuşmazlıkta; dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan bir adet evin davalılardan A.. K. tarafından yapıldığı, keza ağaçların da bu davalı tarafından yetiştirildiği Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/788 E, 2012/172 K sayılı kesinleşen ilamı ile sabittir. Mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen 05.06.2013 tarihli bilirkişi raporunda bu davalıya ait ev ve ağaçların değerleri tespit edilmiş ve muhdesatın oranı da belirlenmiştir. Mahkemece taşınmazın satış bedelinin bu husus gözetilerek oran kurulmak suretiyle dağıtılması gerekirken tapu kaydındaki payları oranında taraflara ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 14.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3421, Karar No: 2011/3651, Tarih: 31.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3421 E.  ,  2011/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne, taşınmaz üzerindeki muhdesatların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş ise de dosyada toplanan deliller hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi oluşturulan hüküm de yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Davacı tarafın kamulaştırmaya konu edilen ve mülkiyeti davalı Belediye Başkanlığına ait 2551 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki muhdesatları kendisinin meydana getirdiğini öne sürerek görülen davayı açtığı, dava konusu muhdesatların üzerinde yer aldığı taşınmazda davacının zilyet olduğu yönünde bir şerh bulunmadığı gibi başka mahkemede sonuçlanan kamulaştırma bedelinin tespiti istemli davada taraf da olmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde davanın kabulüne karar verilebilmesi, dava konusu muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin kanıtlanmasına bağlıdır. Her ne kadar davacı taraf bu yöndeki delillerini dosyaya sunmuş ise de mahkemece davacı tarafından gösterilen bu deliller toplanmadan hüküm verilmiştir.

Hal böyle olunca davacı tarafından gösterilen ve davanın kanıtlanmasına esas teşkil edilen tüm deliller toplanmalı, özellikle davacı tanıkları dinlenmeli, toplanan ve toplanacak tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de gerek yürürlükten kaldırılan 743 sayılı eski Medeni Kanun ve gerekse halen yürürlükte bulunan. Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu, muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin olamayacağı göz önünde tutulduğunda sadece davaya konu muhtesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması dahi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 125,20 TL harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 31.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12984, Karar No: 2015/8425, Tarih: 18.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12984 E.  ,  2015/8425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, Ruhsatsız bıçak bulundurma, Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma

Hüküm : 1. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan: TCK'nın 179/3, 62, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

2. Ruhsatsız bıçak bulundurma suçundan : 6136 sayılı Kanunun 15/1 ve TCK'nın 62, 50/1-a,53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

3. Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan: TCK'nın 170/1-a, 62, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, sevkteki ağırlığa, Yargıtay Kanunun, 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanan 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı sayılı Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararı gereğince temyize konu hükmün incelenmesi Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 18/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6054, Karar No: 2016/9599, Tarih: 20.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6054 E.  ,  2016/9599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafakanın kaldırılması-indirilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 1993 yılında evlendikleri, 1995 doğumlu ...ve 1999 doğumlu ...isminde çocuklarının olduğu, müvekkili ile davalının ... Asliye Hukuk Mahkemesinin ... Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, söz konusu karar ile davalı lehine aylık 600 TL yoksulluk nafakasına ve müşterek çocukların tüm okul masrafları, eğitim gereçleri, özel ders ve kurs ücretlerinin davacı babadan tahsiline hükmedildiğini, ancak müşterek çocuk ...'in 1995 doğumlu olup reşit olduğunu, nafakanın takdir edildiği tarihte müvekkilinin çalıştığını ancak aradan geçen sürede davacının ekonomik durumunun kötüleştiğini, sahibi olduğu... İnşaat adlı şirketinin sıkıntıya girdiğini ileri sürerek, yoksulluk nafakasının hakkaniyet ölçüleri, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak öncelikle kaldırılmasını mümkün olmazsa 200 TL'ye indirilmesini ve müşterek çocuk ...için halen ödenen nafakanın 200 TL'ye indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ve velayeti kendisine bırakılan çocuğun ekonomik durumunda boşanmadan sonra olumlu yönde herhangi bir değişimin söz konusu olmadığı, aksine davalının ve velayeti kendisine bırakılan çocuğun ihtiyaçlarının arttığı, bu nedenle nafakaların kaldırılması ya da indirilmesinin koşullarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının indirilmesi ile yoksulluk nafakasının kaldırılması olmadığı takdirde indirilmesi talebine ilişkindir.

1-Davacının yoksulluk nafakasının kaldırılması veya indirilmesine yönelik temyiz itirazları yönünden,

./..

-2-

TMK. 175.maddesi hükmü gereğince; boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Müteakip 176/4.maddesine göre ise; “Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir”.

Aynı şekilde 331.madde uyarınca; “Durumun değişmesi halinde hakim istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır”.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Aynı şekilde 331.madde uyarınca; “Durumun değişmesi halinde hakim istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır”.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Davacı; yukarıdaki yasa hükmü gereğince; davalının yoksulluğunun zail olduğu iddiasıyla nafakanın kaldırılmasını veya indirilmesini istemektedir. Bu durumda, öncelikle yoksulluk kavramı üzerinde durmak gerekir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun... sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Hemen belirtmek gerekir ki; Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması" yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmediği gibi asgari ücretin üzerinde gelire sahip olunması da yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu olarak kabul edilmemiştir. (...... sayılı kararları). Bu durumda ancak nafakanın miktarını tayinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Somut olayda; mahkemece tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; davacı ve davalının ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılarak tespit edilmesinden sonra, tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetilip, nafaka takdir edilirken taraflar arasında mevcut olan denge durumu da dikkate alınarak,TMK md. 4'de vurgulanan hakkaniyet ilkesi uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacının iştirak nafakasının indirilmesine yönelik temyiz itirazlarına gelince,

TMK. 327/1.maddesinde; “çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır”, 328/1.maddesinde; “ana ve babanın bakım borcu çocuğun ergin olmasına kadar devam eder” düzenlemeleri yeralmaktadır.

TMK’nun 328.maddesinde: “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.

Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda açıklanan TMK.nun 328/1.maddesi uyarınca; kural olarak, ana babanın bakım borcu çocuğun ergin olmasına kadar devam ettiğinden, anılan maddenin birinci fıkrasının açık hükmü uyarınca küçük ergin olmakla lehine bağlanan iştirak nafakası kendiliğinden sona erer.

./..

-3-

Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda açıklanan TMK.nun 328/1.maddesi uyarınca; kural olarak, ana babanın bakım borcu çocuğun ergin olmasına kadar devam ettiğinden, anılan maddenin birinci fıkrasının açık hükmü uyarınca küçük ergin olmakla lehine bağlanan iştirak nafakası kendiliğinden sona erer.

./..

-3-

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde, müşterek çocuk ... Asliye Hukuk Mahkemesinin .... Karar sayılı ilamı ile hükmedilen nafakanın 200 TL'ye indirilmesini talep etmiştir. Müşterek çocuk... ergin olması ile iştirak nafakası kendiliğinden sona erdiğinden, davacının, kanun gereği kendiliğinden sona eren iştirak nafakasının kaldırılması veya indirilmesi talebi ile dava açmasında hukuken korunmaya değer menfaati, diğer bir ifade ile bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, kanun gereği müşterek çocuğun ergin olması ile kendiliğinden sona eren iştirak nafakası nedeniyle davacı hakkında takipte bulunması halinde dahi, davacının 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 16. maddesi uyarınca şikayet yoluna başvurma imkanının bulunduğu, diğer bir ifade ile bir hakkın, mahkeme kararına gerek olmaksızın, başka bir yolla ve aynı ölçüde güvenli olarak elde edilebilmesinin mümkün olduğu, bu durumda o hakla ilgili olarak dava açılmasında hukuki yararın bulunmadığı açıktır.

Bu durumda, mahkemece; 4721 sayılı TMK’nun 328/1.maddesi uyarınca iştirak nafakasının müşterek çocuk Zeynep'in ergin olması ile birlikte kendiliğinden sona erdiğinden, davacının müşterek çocuk Zeynep için iş bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddi şeklinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...