muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5903, Karar No: 2024/2675, Tarih: 02.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5903 E.  ,  2024/2675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1081 Esas, 2022/1295 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi (Esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/343 E., 2019/336 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün durdurulması, önlenmesi, sonuçlarının ortadan kaldırılması ve manevi tazminatın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." ibareli çatı markasının tanınmış marka olduğunu, bununla beraber "..." ibaresi ile özdeşleşmiş şekil markalarının bulunduğunu, yine müvekkiline ait "..." markalarına ilişkin bir çok tescilli markaların bulunduğunu, iletişim sektöründe öncü firma olduğunu, davalı tarafın müvekkiline ait markaları haksız şekilde kullanarak ürünlerin üzerine bastığını, ... isimli Facebook sosyal medya adresinde "... Elektronik" adı altında müvekkiline ait tescilli markalarının aynen veya benzerlerinin üzerinde bulunduğu ürünlerin satışa sunulduğunu, buna ilişkin Üsküdar 9. Noterliği'inin 24.07.2018 tarih ve 23482 yevmiye numaralı tespit tutanaklarında da bu durumun açıkça ortada olduğunu, tüm bu hukuka uygun olmayan eylemlerin müvekkilin marka haklarına tecavüz teşkil ettiğini, yaptıkları araştırmada ilgili sosyal medya hesabında iletişim bilgisi olarak 0532... 21 numaralı telefonun belirtildiğini, davalının belirtilen eylemlerinin müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek markaya tecavüzün durdurulmasına, önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına ve 45.000,00 TL manevi tazminatın, haksız fiilin başlangıcından itibaren işleyecek olan yasal faiziyle beraber davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili süresinden sonra sunduğu cevap dilekçesinde; müvekkilinin 1994 yılından 2014 yılına kadar davacı ...'in bayiliğini yaptığını, Üsküdar 9. Noterliği'nce yapılan tespit için hangi şartlar altında yapıldığına dair kesin bilgi bulunmadığını, tespit görüntülerine bakıldığında davacı vekili Av. ....'in Facebook sayfası üzerinden yapıldığının görüldüğünü, ...'nın Facebook hesabı ile bağlantı yolu ile ulaşılan ve Noter tespit tutanağı ekindeki fotoğraflarda görülen ... Elektronik Facebook sayfalarının 2013 yılında açıldıklarını, ... Elektronik Facebook sayfasının sadece üç kişi tarafından takip edilen ve açıldığı zaman yapılan paylaşımlardan sonra bir daha aktif olarak kullanılmayan bir sayfa olduğunu, Noter tespitinin ... Facebook sayfası üzerinden başlatılarak buradan ... Elektronik sayfasına geçiş yapıldığını, yıllardır kullanılmayan bir Facebook sayfası üzerinden yanıltıcı bir tespitin gerçekleştiğini, bu yolla kullanılmayan ... Elektronik sayfasındaki bilgiler ile ... sayfasındaki bilgilerin birbirine karıştırılarak müvekkilinin sanki davacı taraf ürünlerini pazarladığı izlenimin uyandırılmaya çalışıldığını, müvekkilinin 2014 yılı Temmuz aylarında şirketi kapattığını, davanın dayanağı olarak sunulan Noter tespit tutanağındaki ... Elektronik Facebook sayfasının "esnek hat bulunur" şeklindeki paylaşımının hangi tarihte yapıldığına dair hiçbir açıklama bulunmadığını, yetkili bayi olunan dönemde yapılmış olma ihtimalinin yüksek olduğunu, çünkü şirket kapatıldıktan sonra sayfanın bir daha kullanılmadığını, davacı tarafın bu durumu bildiği için doğrudan ... Elektronik Facebook sayfası üzerinde tespit yaptırmak yerine müvekkilinin kişisel Facebook hesabından ... Elektronik sayfasına giriş yaparak sanki çok kullanılan ve aktif bir sayfa izlenimi vermeye çalıştığını, dava dilekçesinde bahsi geçen Doğubank Bisikletçiler Sokak No:14 Eminönü/ İstanbul adresinin ... Elektronik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin Ticaret sicildeki kayıtlı adresi olduğunu, şirketin 2014 yılında kapatıldığından beri bu adres ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, ilgili adresinin kapatılmasından sonra binanın tamamen boşaltılarak tadilata girdiğini ve halihazırda otele dönüştürüldüğünü, davacı tarafın bu durumu bilmesine rağmen mahallinde tespit yapmak yerine eski ve kullanılmayan bir Facebook sayfası üzerinden tespit yaptırarak müvekkili aleyhine kullanma amacı güttüğünü, Noter tespit tutanağı dışında dava dilekçesine eklenen birtakım çıktıların nasıl hazırlandığı veya sunulduğu ile ilgili bilgilerinin olmadığını, bu belgelerin delil olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını, dilekçeye eklenen bu çıktıların Noter tespit tutanağında yer almadıklarını, bu belgelerin gerçeği yansıtmadığını ve delil vasfı taşımayacağını, ayrıca hiçbir şekilde bu belgelerin gerçek olduğunu kabul etmemekle birlikte bunların gerçek olması durumunda dahi, eski durumu gösteren güncellenmemiş internet sayfa çıktıları olmaları nedeniyle de davada delil olarak kullanılamayacaklarını, ..

... Elektronik şirketinin 2014 yılından beri kapalı olduğu halde internet sayfalarında halen bu adresin görünüyor olması, bu sayfaların güncellenmesinin 2014 yılındaki eski durumu gösterdiklerini ispatladığını, Noter tespit tutanağında görülen bardak ve kağıt poşet gibi şeylerin ... tarafından verilen veya piyasadan temin edilen ve sadece kullanmak amacıyla elde bulundurulan materyaller olduğunu, müvekkilin telefon ve aksesuar ticareti yapan yetkili bir bayi olması nedeniyle bunların ticari bir değerinin olmadığını, sadece kullanım amacıyla bulundukları bir yana ... Elektronik şirketinin ...'in yetkili bayi olduğu dönemlere ilişkin olması karşısında hukuka aykırılık oluşturmayacağını, ... Elektronik Facebook sayfasının takipçisi veya paylaşımı olmayan basit bir site olması sebebiyle bu sayfa üzerinden herhangi bir ticari faaliyet yürütülmesinin, başka bir deyişle hukuka aykırılık oluşmasının mümkün olmadığını, yine tespit tutanağında bahsi geçen esnek hatlar, yedek hat veya sim kart taşıma amacıyla ... tarafından üretilen boş sim kartlar olduğunu, yani orijinal ürün olduğunu, bunların sadece ... tarafından imal edilmekte olduğunu, davacı tarafın bayi olduğundan bahsi geçen süreçlerden davacının da haberdar olduğu gerçeği karşısında 2 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, marka tescil belge numaralarına dikkat edildiği takdirde 2015-2016 ve 2017 yıllarına ait tescillere dayandığını, söz konusu ... Elektronik Facebook sayfasını ise 2014'ten sonra kullanılmadığını, bu durumda olay tarihinden sonra alınmış tescil belgelerine istinaden müvekkili hakkında marka hakkına tecavüz iddiasının dinlenemeyeceğini, dava dilekçesinde ek -1 olarak bulunan 23.11.2007 tarihli tescil belgesinin ise, bahsi geçen dönemlerde ... Elektronik ...'in yetkili bayi olması nedeniyle aleyhte kullanılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının ortağı olduğunu bildirdiği ... Elektronik isimli şirketin bir süre davacının bayiiliğini yaptığı, daha sonra 2014 yılında bu ilişkinin sona erdiği, ... Elektronik şirketinin tüzel kişiliğinin sona erdiği, davalıya ait olduğu davalı tarafça da kabul edilen Facebook sayfasından ... Elektronik sayfasına bağlantı verildiği, burada davacıya ait tanınmış "...." markasının tişört, poşet, anahtarlık, kağıt barda ve şeker gibi promosyon ürünler üzerinde kullanılarak satışa sunulduğu, davalının eyleminin davacının tanınmış markasına tecavüz niteliğinde olduğu, dava açıldıktan sonra davalının marka kullanımına son verdiği, ancak davacının dava açılırken markaya tecavüz eylemlerinin önlenmesini talep etmekte haklı olduğu, davalının mali ve ekonomik durumuna, markanın kullanılış şekline, süresine, davacının markasının tanınmış marka olmasına ve davacı şirketin cirosuna göre 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin uygun olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, markaya tecavüz tecavüz fiillerinin durdurulmasına, tecavüz fiillerine yargılama sırasında son verildiğinden; tecavüzün giderilmesine ilişkin taleplerle ilgili karar verilmesine yer olmadığına, 10.000,00 TL manevi tazminatın tecavüz tarihi olan 30.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin 1994'ten 2014 yılına değin davacının bayiliğini yürüttüğünü, davaya dayanak facebook sayfasının da 2013 yılında açıldığını, ancak kısa süre sonra bayiliğin kapatıldığını, müvekkilinin ticaret hayatından çekildiğini, sayfanın açıldığı tarihte müvekkilinin davacının bayisi olduğu ve facebook sayfasındaki fotoğraflarda görülen dükkanın yıkılmış olduğunu, mahkemenin bu hususları araştırmadan karar verdiğini, mahallinde tespit yaptırmak yerine facebook sayfasında tespit yaptırmanın kötüniyeti gösterdiğini, yetersiz ve davacının yönlendirmelerine dayalı noter tespit ile karar verildiğini, kendi içinde çelişkili raporun hükme esas alınamayacağını, rapora itirazların dikkate alınmadığını, davacı tarafça da promosyon ve reklam amaçlı zaman zaman bayilere dağıtılan poşetler ve karton bardakların satışının yapılması mümkün olmadığı gibi, noter tespitinde de bunların satıldığına ilişkin bir ifade olmadığını, bilirkişinin de 30 Mayıs, 2 Haziran, 10 Temmuz tarihli paylaşımlardan bahsettiğini hiçbir delil olmadığı halde 2018 yılına ait aylar olarak değerlendirdiğini, ancak paylaşımların 2014 yılına ait paylaşımlar olduğunu, kağıt poşetlerin tüm bayiler tarafından kullanılan poşetler olduğunu, 2018 de bu ürünlerin olmadığını, facebook sayfasının 2014 döneminde sadece 3, 4 paylaşım olduğunu, 2014'ten beri kullanılmadığını, sadece 3 takipçisi kaldığını, birinin müvekkili, diğerlerinin eski çalışanı olduğunu, raporda bundan bahsedilmediğini, hiç kimse tarafından takip edilmeyen facebook sayfasının ticarete, markaya tecavüze, haksız rekabete elverişli olmadığını, Noter tespitinin müvekkilinin şahsi facebook hesabından ... elektronik hesabına ulaşılarak yapıldığını, müvekkilinin şahsi sayfasında 5000 takipçisi var ise de; raporda bundan hiç bahsedilmediğini, mahkemenin itirazları dikkate almadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı süresi içinde cevap dilekçesi sunmadığından süreden sonra sunulan dilekçenin cevap dilekçesi olarak hükme esas alınamayacağını, Mahkemenin manevi tazminat talebini 45.000,00 TL üzerinden tam kabul etmesi gerekirken kısmen kabulüne karar vermesinin yerinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı süresi içinde cevap dilekçesi sunmadığından süreden sonra sunulan dilekçenin cevap dilekçesi olarak hükme esas alınamayacağını, Mahkemenin manevi tazminat talebini 45.000,00 TL üzerinden tam kabul etmesi gerekirken kısmen kabulüne karar vermesinin yerinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk derece mahkemesince; davalının davacının .... tanınmış markasının tişört, poşet, anahtarlık, kağıt bardak, şeker gibi promosyon ürünler üzerinde kullanarak satışa sunduğu, davalının bu eyleminin markaya tecavüz niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; "tişört, poşet, anahtarlık, kağıt bardak, şeker gibi promosyon ürünlerin satışına" ilişkin görsellerin dava konusu olmayan Üsküdar .....Noterliği'nin 24.07.2018 Tarihli 23483 yevmiye numaralı noter tespitine ilişkin görseller olduğu, görsellerin paylaşımının ... Elektronik'e yahut davalı adına değil, dava dışı üçüncü kişi adına olduğu anlaşıldığından dava konusu olmayan tespitin hükme esas alınması yerinde görülmediği, davalının aşamalarda, davacı markası olan hiçbir ürünün satışa sunulmadığını, davacının eski bayisi olduğunu, 2014'te işyerini kapattığını ve hesabın aktif bir hesap olmadığını savunduğu, somut uyuşmazlıkta; ... Elektronik'in facebook sayfasındaki incelemenin; bardak, kutu, poşet şeklindeki promosyon ürünlerinin görselleri ile "esnek hat bulunur" yazısına ilişkin paylaşımlardan ibaret olduğu, promosyon ürün satışı yapıldığına ilişkin dosyada delil bulunmadığı, "esnek hat bulunur" yazısının tek başına "..." markasının ticari etki yaratacak şekilde haksız kullanımı olarak yorumlanamayacağı, ... Elektronik'in facebook sayfasında 3 takipçisi olduğu, davaya konu 4 paylaşımın hangi yıllarda yüklendiğinin raporda yer almadığı, davalının işyerini 07.07.2014 tarihinde kapattığı, satışa ilişkin tespitlerin üçüncü kişinin hesabına ilişkin olduğu da dikkate alındığında; mevcut delil durumuna göre 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi gereğince internet ortamında ticari etki yaratacak şekilde kullanım olduğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince kurulmuş olan hükmün gerekçesinin son derece yerinde olduğunu, davalı tarafça oluşturulmuş olan söz konusu facebook sayfası açık bir sayfa olup, sayfa üzeri yapılan paylaşımların sadece sayfa takipçileri tarafından değil tüm facebook kullanıcıları tarafından görülebilir nitelikte olduğunu, ayrıca her ne kadar davalı tarafça 2014 yılından beri ticari faaliyet yürütülmediği belirtilmiş olsa da, söz konusu facebook hesabında müvekkil şirket’in tescilli markalarının tişört, poşet, anahtarlık, kağıt bardak ve şeker gibi promosyon ürünler üzerinde kullanarak satışa sunulduğunun tespitinin dosyada mübrez üsküdar.... Noterliği’nin 24.07.2018 tarihli ve 23482 yevmiye numaralı e-tespit tutanakları tespit edilmiş olup 2014 yılından beri ticari faaliyet yürütmediğini iddia eden davalının 4 yıl boyunca facebook hesabını açık tutmasının ve paylaşımlar yapmasının son derece çelişkili bir durum olduğunun ortada olduğunu, ilgili sayfa üzerinden yapılan satışlar neticesinde müvekkili şirketin tescilli markasının tecavüze uğradığını ve bu sebeple müvekkil şirketin manevi tazminata hak kazandığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markaya tecavüzün durdurulması, önlenmesi, sonuçlarının ortadan kaldırılması ve manevi tazminatın tahsiliistemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 7 nci ve 29 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18493, Karar No: 2007/6197, Tarih: 17.04.2007

10. Hukuk Dairesi 2006/18493 E., 2007/6197 K.

**10. Hukuk Dairesi 2006/18493 E., 2007/6197 K.**

**- İŞ KAZASI NEDENİYLE TAZMİNAT

- RÜCU DAVASI**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 9 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 10 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 43 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 44 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava, 23.01.2004 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu ölen araç sürücüsü sigortalının hak sahiplerine yapılan sigorta yardımları nedeniyle uğranılan Kurum zararlarının 506 sayılı Yasa'nın 9 ve 10. maddeleri gereğince rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, işyerinin, kazadan önce Kuruma kayıt ve tescili bulunmadığı, davacı Kurum tarafından kaza tarihi itibariyle re'sen tescil edilmiş olduğu, buna göre, sigorta yardımına konu trafik-iş kazasının, işyerinin tescilinden itibaren bir aylık süre içinde meydana geldiği, bu durumda anılan Yasa'nın 9 ve 10. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşmediği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş olup, yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Kaza meydana geldiğinde, yedek şoför olarak araçta bulunduğu anlaşılan Sait, sigorta müfettişi Mahmut'a verdiği 30.03.2004 tarihli ifadesinde, kendisinin 11.09.2003 tarihinden beri davalı işyerinde çalıştığını, ölen araç sürücüsünün de kendisinden bir hafta sonra çalışmaya başladığını belirtmiştir. Dosya kapsamından, sigortalının kullandığı 06 ... 8048 plakalı aracın, 09.10.2003 tarihinde trafiğe çıkarak, davalı şirket adına tescil edildiği; davalı işverenin, dava dışı kargo şirketinin nakliye işini üstlendiği, sigorta yardımına konu trafik-iş kazasının da, nakliye işi yapılırken meydana geldiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı işverene ait işyerinde, hizmet sözleşmesine dayalı olarak, ilk defa hangi tarihten itibaren sigortalı çalıştırılmaya başlandığı, ayrıca sigortalının hangi tarihte işe girdiği, davalı işverenin işyeri kayıtları, kargo şirketi ile yapılan sözleşmeler, kargo şirketinin yaptığı ödemeler, defter kayıt ve belgeleri, tanıklar vb. delillerle ayrıntısı ile araştırılmalıdır. Şayet belirlenen tarihten itibaren iş kazası bir ay içinde meydana gelmişse, şimdiki gibi davanın reddine, aksi halde 10. maddenin varlığı esas alınarak hüküm kurulmalıdır.

2-Diğer taraftan dava; iş kazasından doğan rücuan tazminat istemine

ilişkin olup, yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 10. maddesidir.

2-Diğer taraftan dava; iş kazasından doğan rücuan tazminat istemine

ilişkin olup, yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 10. maddesidir.

Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 10. maddesinde, sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde meydana gelen iş kazası ya da meslek hastalığı nedeniyle sigortalının uğradığı tüm zararlar Kurumca karşılanır, ancak "yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22. maddede sözü geçen süreye göre hesap edilecek sermaye değerleri tutarı, 26. maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir" (m. 10/son) hükmü yer almaktadır. Görüldüğü gibi, işverene rücu edilebilmesi için, 26. maddede olduğu gibi özel bir kusur koşulu öngörülmemiş, işverenin kusursuz olması halinde dahi sorumlu tutulmuş, yine işverenin sorumlu olacağı tazminatın üst sınırı bakımından 26. maddede öngörülen "sigortalının işverenden isteyebileceği miktarla sınırlı" olduğuna ilişkin ibare de 10. maddeye alınmamıştır. Anayasa Mahkemesi'nin 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 23.11.2006 gün ve E: 2003/10, K: 2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki "sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere..." bölümünün Anayasa'ya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiştir. 26. maddedeki anılan cümlenin iptali ile Kurumun rücu hakkının yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirin tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekir. Tazmin sorumlusunun sigortalıya veya hak sahiplerine yapmış olduğu her türlü ödemenin Kurumun rücu hakkından düşülmesine imkan yoktur. Zira Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra Kurumun rücu hakkı kanundan doğan bağımsız rücu hakkına dönüşmüştür.

Dairemiz, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından önceki görüşüne göre, 10. maddeye dayanan rücu davalarında da tıpkı 26. maddede olduğu gibi bağlanan gelirlerdeki artışın tavan zararla sınırlı biçimde işverenden istenebileceği, bir bakıma 26. maddede öngörülen halefiyet ilkesinin 10. maddeye kıyasen uygulanabileceği kabul edilmekteydi.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının gerekçesinde açıkça gelirlerde meydana gelen artışların istenemeyeceği belirtilmiştir.

506 sayılı Kanun'un 10. maddesinde 26. maddede öngörülen "sigortalının veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere" ibaresi de yer almamıştır. Bu nedenle, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra 26. maddeye dayanılarak açılan rücu davalarında artışlar istenemeyeceğine göre, böyle bir ibare bulunmayan 10. maddeye dayanan rücu davalarında da gelirlerdeki artışların istenemeyeceği açıktır.