muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16982, Karar No: 2020/10769, Tarih: 06.10.2020

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Bu kapsamda hukuki dinlenilme hakkı, bilgilenme/bilgilendirme, açıklama yapma, yargı organlarınca dikkate alınma ve kararların gerekçeli olması gibi hususları içerdiği açıktır. Bilgilenme hakkı, yargılamanın içeriğine dair tam bir bilgi sahibi olmanın yanında gerek karşı tarafın gerekse de yargı organlarının dosya içeriğine yapmış oldukları işlemleri öğrenmelerini kapsar. Bilgilenme/bilgilendirme hakkının etkin biçimde kullanılabilmesi için gönderilecek tebligat ve davetiyelerde kanunda öngörülmüş şekil şartlarına sıkı sıkıya uyulması gerekmektedir. Ayrıca bu hak sadece davanın başındaki iddia ve savunmalar açısından değil yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır. Bu kapsamda devam eden bir yargılamada, tarafların açıklamaları için bilgilendirme yeterli olmayıp yargılamada yer alan diğer kişilerin (tanık, bilirkişi gibi) açıklamaları açısından da önemlidir. Bilgilenme hakkının usulüne uygun kullanımı ile tarafların haklarında öğrendikleri isnat ve iddialara karşı beyanda bulunabilme, davaya yönelik bilgi ve belge verebilme yani açıklama yapma hakkı da hukuki güvenceye bağlanmaktadır. Böylece davanın her iki tarafına eşit şekilde açıklama yapma hakkı tanınması ile adaletin görünür kılınması sağlanacaktır. Açıklamada bulunma hakkı, tarafların, yazılı veya sözlü şekilde iddia ve savunmalara karşı itirazda bulunabilme, davaya ilişkin beyanda bulunmalarını sağlar.

Somut olayda, davalı vekilinin 16.03.2016 tarihli duruşmaya (bir başka mahkemede duruşması olması sebebiyle) katılamayacağına dair mazeret dilekçesi sunduğu, mahkemece davalının mazeretin reddine ya da kabulüne ilişkin herhangi bir karar verilmeden yargılamaya devam edildiği ve aynı duruşmada davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Davalı vekilinin mazereti ile ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmadan, davalının yokluğunda yargılamanın sürdürülüp sonuçlandırılması, davalının savunma hakkının kısıtlanması niteliğindedir. Tarafların hukuki dinlenilme ve savunma hakkının kısıtlanması tek başına bozma sebebidir. Temyiz edilen kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14219, Karar No: 2015/4041, Tarih: 14.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14219 E.  ,  2015/4041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve kardeşi ...'ın olay tarihinde ikamet ettikleri Düzce'den kiraladıkları bir otomobil ile katılanların ikamet ettikleri köye gelerek, ...'den alacaklarını almak istedikleri; ancak ...'in evde olmadığını ve Bilecik ilinde çalıştığını öğrenmeleri üzerine katılanların ortak olarak kullandıkları marangoz atölyelerine girerek, iş yerinin elektrik bağlantı ve kablolarını kestikten sonra içeride bulunan bir takım iş aletleri ve kablolarını da alarak Düzce'ye döndükleri bu suretle hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Temyizin kapsamına göre sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüyle sınırlı olarak yapılan incelemede:

Her ne kadar sanık ... yargılama aşamasında alınan ifadesinde suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarda bulunmuş ise de; hazırlık aşamasında alınan ifadesindeki mala zarar verme suçunu abisi sanık ... ile birlikte işlediklerine yönelik samimi beyanları ve sanık ...'in aynı doğrultudaki ikrarı, olay yeri tespit tutanakları ve tanık anlatımları karşısında; sanığın 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi kapsamında mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10942, Karar No: 2014/17446, Tarih: 12.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10942 E.  ,  2014/17446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/03/2014 gün ve 2013/576-2014/141 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, davalı vekili tarafından mahkemece verilen kararın 17.4.2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği ve temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapıldığı, 18.4.2014 ve 21.4.2014 tarihlerinde iki ayrı makbuz ile temyiz harcı yatırıldığı, mahkemece 22.4.2014 tarihli ek kararla yasal süresi içerisinde temyiz harcınını yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın davalı vekiline tebliği üzerine davalı vekilince 12.5.2014 tarihli temyiz dilekçesi ile hem ek kararın hem de esas kararın temyiz edildiği ancak, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilip edilmediği anlaşılamadığı gibi temyiz harcının yatırıldığına ilişkin bir kaydın veya makbuzun bulunmadığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar, davalı vekili 5230 sayılı Yasa uyarınca müvekkilinin temyiz harcından muaf olduğunu beyan etmiş ise de, anılan Yasa'nın 11. maddesi uyarınca 4603 Sayılı Kanun’a tabi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak davalarda yargı harcından muafiyet getirilmiş olup, 4603 sayılı Kanun kapsamındaki bankalardan olan ... Bankası’nın işbu yasa maddesi uyarınca mahkemeler nezdinde aleyhine açılmış veya açılacak davalarda yargı harçlarından muafiyeti bulunmamaktadır.

Bu durum karşısında, davalı Banka'nın ek kararı temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıtlı olup olmadığının kayıt örneği eklenerek belirlenmesi ve temyiz defterine kayıtlı ise ek kararı temyiz ederken harç yatırmaması doğru bulunmadığından HUMK 434/son maddesi gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, eksik hususun ikmali için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4676, Karar No: 2017/3019, Tarih: 24.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4676 E.  ,  2017/3019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

05.05.2009 gün, VDENR-1941/27 sayılı Vergi Suçu Raporuna atıfta bulunularak verilen dava şartı olan “mütalaa”nın “sahte fatura kullanmak” suçuna ilişkin olduğu; Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.12.2011 tarih, 2011/919 esas sayılı iddianame ile mütalaa konusu yapılmayan “sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı cihetle; 213 Sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca, yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden “sahte fatura düzenlemek” suçundan mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulup, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden ''sahte fatura düzenlemek'' suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18477, Karar No: 2023/25188, Tarih: 05.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18477 E.  ,  2023/25188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/3 E., 2016/226 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, bilirkişi raporundaki tespitlerin bilimsel verilerek dayanmadığına, bu nedenlerle ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, ...'ın ... Ticaret Taahhüt ve İnşaat A.Ş.'nin yetkilisi olduğu, ... İlçesi ... Mahallesi ... Tatil köyünde bulunan ortak alana onaylı mimari projesine aykırı şekilde ruhsatsız olarak taş malzeme kullanılarak soyunma kabini ve dolgu yapıldığı, tuğla malzemesi ile örülü sıvası ve boyası yapılı kapı ve pencere takılı vaziyette yapı yapıldığının tespiti üzerine yapılan suç duyurusu üzerine sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, ... Malmüdürlüğü'nün 29.03.2016 tarihli yazısına ve inşaat bilirkişisinden alınan 27.04.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre davaya konu bir kısım yerlerin bina niteliğinde olmadığı bina niteliğinde olan yerlerin ise 12.10.2004 tarihinden önce yapıldığının tespiti üzerine imar kirliliğine neden olma suçunun oluşmadığının anlaşılması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. ... Malmüdürlüğü'nün 29.03.2016 tarihli yazısı ile dosyada inşaat bilirkişisinden alınan 27.04.2016 tarihli bilirkişi raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. ... Malmüdürlüğü'nün 29.03.2016 tarihli yazısı ile dosyada inşaat bilirkişisinden alınan 27.04.2016 tarihli bilirkişi raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık tarafından yat yanaşma alanı olarak kullanılan alanda yapılan yerlerin bir kısmının bina niteliğinde olmadığı, bir kısmının ise bina niteliğinde olmakla birlikte 12.10.2004 tarihinden önce yapıldığının tespitine dair bilirkişi raporu ve 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre imar kirliliğine neden olma suçunun yasal unsurunun oluşmadığı anlaşılmakta ise de; suça konu fiilin 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 15 inci maddesindeki düzenleme uyarınca "kıyının doğal yapısını bozacak" bir etki meydana getirip getirmediği hususunda bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5238, Karar No: 2007/4349, Tarih: 18.12.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/5238 E.  ,  2007/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ...'a ait araca davalının idaresinde bulunan araçla çarpması nedeniyle araçta meydana gelen hasar için 684.400.000. TL. ödediklerini, yedi gün çalışmadıklarını, günlük 200.000.000 TL'den 1.400.000.000 TL zararları oluştuğunu, aracın tamiri için 4 gün Kırklareli'ne gidip geldiklerini günlük 50.000.000. TL harcama yaptıklarını, davacı ...'un ise Tarım Kredi Kooperatifinden aldığı krediyi ödeyemediğini, 318.400.000 TL borcun faizi ile 526.000.000 TL'ya ulaştığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 684.400.000 TL hasar bedelinin, faizi ile, kredi borcu nedeniyle de 100.000.00 TL'nın faizi ile, kazanç kaybı için 200.000.000 TL'sının ve 4 günlük yol masrafı da dahil toplam 984.400.000-TL'nın davalıdan tahsilini talep etmiş, 10.4.2006 tarihli dilekçesi ile talebini ıslah ederek 684.40-YTL'nın ve 400.92-TL kazanç kaybı, 293.13-TL kredi faizinin 21.1.2004 tarihinden, 100.00-YTL tamir süresinde yapılan masrafların dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı duruşmalara katılmamış, savunma yapmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 1.378.45 YTL olay tarihinden 100.00 TL'nın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davanın aşağıdaki bendin kapsamı

dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Sorumluluk Hukukunun genel kuralı gereğince, bir kimsenin haksız eylem nedeniyle sorumlu olabilmesi için, öncelikle hukuka aykırı bir eylemin bulunması, bir zararın meydana gelmesi, zararın meydana gelmesinde kusurun bulunması ve haksız eylemle zarar arasında da uygun illiyet bağının olması zorunludur. Somut olayda davacı ... kaza nedeniyle Tarım Kredi Kooperatifinden almış olduğu kredi borcunu da zamanında ödenemediğini belirterek zararını ve faizini talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporuna göre faizin kabulüne karar verilmiştir. Ancak meydana gelen kaza ile kredi borcunun ödenememesi arasındaki illiyet bağı ile ilgili davacı tarafça delil ibraz edilmediği gibi mahkemece de bu konu tartışılmamıştır. Tarım Kredi Kooperatifinden gelen yazı cevabında 21.1.2004 kaza tarihi itibariyle 318.44 YTL borç bulunduğu ve 29.11.2004 tarihinde 293.13 YTL faizi ile birlikte ödendiği anlaşılmaktadır. Dosyada mevcut bilirkişi raporunda ise davacıların sadece 6 gün çalışamadıkları belirtilmiştir. Bu hale göre davacı ...'un kredi borcu faizinden de davalının sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 18.12.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2793, Karar No: 2013/3796, Tarih: 06.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2793 E.  ,  2013/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde davalının abonesi olduğu elektrik faturasına yansıtılan 16,33 TL'lik kaçak kayıp bedeline ilişkin verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Hükmün, kesin olarak verildiği mahkemece saptanmıştır.

Bu nedenle temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan red kararının ONANMASINA, 3,15 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 06.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29166, Karar No: 2017/34878, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29166 E.  ,  2017/34878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12748, Karar No: 2024/13794, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12748 E.  ,  2024/13794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5917, Karar No: 2010/1577, Tarih: 18.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5917 E.  ,  2010/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Teknik Makine Otomotiv İmalât ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı Reyşaş Taş ve Lojistik Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23.01.2008 gün ve 2004/342-2008/14 sayılı hükmü onayan Dairemizin 15.06.2009 gün ve 2008/3940-2009/3647 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davalı vekilinin 05.08.2009 havale tarihli karar düzeltme dilekçesinin birden fazla sayfa olarak düzenlendiği anlaşılmakta ise de; dosyada ilk sayfanın bulunduğu diğer sayfa veya sayfalarının bulunmadığı görüldüğünden, kalemde araştırılıp dosyaya konularak ya da davalı vekiline noksan sayfalar ibraz ettirildikten sonra, dosyanın Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26463, Karar No: 2018/4315, Tarih: 22.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/26463 E.  ,  2018/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davalı tarafından iş akdinin feshinde müvekkiline kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, akdi ve yasal ilave tediye alacaklarının eksik ödendiğini, müvekkilinin davalı nezdinde çalıştığı sırada sendika üyesi olup toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığını beyanla fark kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ilave tediye, akdi ilave tediye fark alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ara dinlenmesi alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketten kıdem tazminatı alacağının bulunmadığını, buna ilişkin talebinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının diğer taleplerinin de aynı şekilde haksız olduğunu ve zamanaşımına uğradığını, davacının iş akdinin feshi üzerinden uzun zaman geçtikten sonra haksız kazanç elde etmek için dava açtığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçi ilave tediye alacağı isteğinde bulunmuş, mahkemece alacağın kabulüne karar verilmiştir.

İlave tediye alacaklarının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının, davalı şirket nezdinde çalıştığı, davalı işyerinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02/04/2004 tarih ve 2004/22 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, işyerinin hisselerinin tamamını satın alan davalıya hisse devrinin 30.09.2010 tarihinde gerçekleştiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacının ilave tediye yönünden alacaklarının hesabında bu husus dikkate alınmaksızın ilave tediye alacağı talebinin reddi gerekirken yerinde tespit içermeyen bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.