muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2375, Karar No: 2019/4677, Tarih: 18.09.2019

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olayda, dinlenen tanıkların dava konusu temlikin muvazaalı olduğu yönünde görgüye dayalı beyanda bulunmadıkları, mirasbırakanın mal kaçırmasını gerektirir somut bir durumu ortaya koyamadıkları da açıktır. Salt bedeller arasındaki oransızlık da tek başına muvazaanın delili değildir.

Somut olayda, dinlenen tanıkların dava konusu temlikin muvazaalı olduğu yönünde görgüye dayalı beyanda bulunmadıkları, mirasbırakanın mal kaçırmasını gerektirir somut bir durumu ortaya koyamadıkları da açıktır. Salt bedeller arasındaki oransızlık da tek başına muvazaanın delili değildir.

Bu durumda, toplanan deliller ve yukarıda değinilen ilkeler birlikte değerlendirildiğinde temlikin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının ispat edilmediği sabittir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14952, Karar No: 2013/18124, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14952 E.  ,  2013/18124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan üzümün (Yalova İncisi) 2012 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, ortalama üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kg. başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren resmi verilerin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden ve Akdeniz Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6935, Karar No: 2019/17825, Tarih: 14.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6935 E.  ,  2019/17825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 168/1. maddesinin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuç ceza değişmediğinden sonuca etkili görülmemiş, gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığını ihlal etme olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4067, Karar No: 2020/231, Tarih: 03.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/4067 E.  ,  2020/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen işyeri devir sözleşmesi gereğince işyerine ait elektrik, su ve tüm vergi borçlarının devir tarihinden sonra devralan davalı borçlu tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının 2003 yılından bu yana hiçbir vergi borcunu ödemediğini, ödenmesi gereken vergi borcunun davacı tarafından ödenmek zorunda kalındığını, davacı tarafından ödenen bu vergi borçlarının tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibinin davalının itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme aslının sunulması halinde sözleşmeye yönelik cevap haklarının saklı tutulduğunu, davalının, davacının yanında 2003 yılından 2009 yılının 10. ayına kadar sigortalı olarak çalıştığını belirterek sözleşme altındaki imzanın inkar edilmediğini ancak sözleşmenin karşılıklı olarak ifa edilmediğini, takip konusu edilen alacağın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, uyuşmazlığın sözleşmenin ifa edilip edilmediği noktasında toplandığı, davacının davaya konu sözleşmeyle devretmiş olduğu işyerine ait vergi borcunu düzenli olarak ödediği, bir kimsenin kendisine ait olmayan vergi borcunu uzun yıllar düzenli olarak ödemesinin ve buna karşılık vergi borcunu doğuran işletmenin halen kendi adına işletilmesine razı gelmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davacı tarafça sözleşmenin ifa edildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2014/5101 esas 2014/8862 karar sayılı ve 07/05/2014 tarihli ilamıyla “Davacı tarafça dosyaya delil olarak sunulan ve tarafların kabulünde olan “İşyeri Devir Sözleşmesi” başlıklı 20.08.2001 tarihli belge içeriğinden davacının işyerindeki tüm mal ve demirbaş varlığını davalı tarafa devrettiği, 20.08.2001 tarihinden sonraki işyerine ait vergiler, cezai sorumluluklar ile elektrik, su vb ödemelerden davalının sorumlu tutulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda ispat külfeti, sözleşmenin ifa edilmediğini başka bir ifade ile işyeri devrinin gerçekleşmediğini iddia eden davalı tarafta olup, mahkemece davalıya iddiasını ispat etme olanağı tanınarak bu yönde davalı delilleri sorulup varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, taraflar arasında imzalanan sözleşme içeriğinden işyerinin içerisinde bulunan tüm demirbaşlar ile birlikte davacı tarafından davalıya devredildiğinin anlaşıldığı, davalı tanığının taraflar arasında imzalanan sözleşmeyi bildiğini, sözleşme imzalandıktan sonra taraflar arasında sözleşme nedeniyle anlaşmazlık çıktığını davalıdan duyduğunu, davalının sözleşme imzalandıktan sonra başka işyerlerinde çalıştığını beyan ettiği ancak taraflar arasında hangi konuda problem çıktığını ve işyerinin davalıya devredilmediğini beyan etmediği, davalının sözleşme imzalandıktan sonra başka işyerlerinde çalışmış olmasının işyerinin kendisine devredilmediğini göstermeyeceği, davalının taraflar arasında imzalanan ve işyerinin devredildiği hususunu içeren belgenin aksini ispat edemediği bu nedenle işyerinin davalıya devredildiğinin kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

(2) Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de, taraflar arasında imzalanan işyeri devir sözleşmesinin uygulamaya geçmediği hususunun dosyada toplanan diğer delillerle birlikte mahkemece bozma sonrası dinlenen tanık beyanıyla da teyit edildiği, zira tanık beyanının bu sözleşmenin imzalanmasından sonra maddi fiile ilişkin olarak davalının başka bir işyerinde çalışmaya başlayıp bilahare davacının yanında çalışmaya başladığının beyan edilmesi karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bend uyarınca davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 03.02.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Usül ve Yasaya uygun bulunan mahkeme kararının onanması gerekirken bozulması hususundaki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2015/10053, Karar No: 2015/13786, Tarih: 15.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/10053 E.  ,  2015/13786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 17/11/1980-23/10/2003 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı okul nezdinde 17/11/1980-23/10/2003 tarihleri arasında geçen ve Kurum'a bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “davacı ...'nın 17.11.1980-23.10.2003 tarihleri arasında 3616 gün süreyle tam gün esasına göre Aşağıdamlalı ...'nda hizmetli olarak çalıştığının tespitine” karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait hizmet cetvelinden 1977/2-1988 yılları arasında toplam 228 gün hizmet bildiriminde bulunulmuş olup ihtilaf konusu 17/11/1980- 23/10/2003 dönemi içerisinde; 1980 yılında 17 gün, 01/05-1985-31/121985 tarihleri arasında 78 gün, 1986 ve 1988 yıllarında 20 ve 29 gün olmak üzere dava dışı işyerlerince davalı Kurum'a hizmet bildiriminde bulunduğu, dava dışı işyerlerinde geçen bu hizmet sürelerinin kurulan hüküm ile dışlandığı, davalı Okul idaresi tarafından davacı adına herhangi bir hizmet bildiriminde bulunulmadığı, dava konusu dönem bordrolarının getirtildiği, Okul'un Müdürü olan... tarafından 21.03.2007 tarihinde düzenlenen imzalı ve mühürlü belge ile “...'nın 17.11.1980-23.10.2003 tarihleri arasında... ... bünyesinde hizmetli olarak..i'nin almış olduğu karar ile görev yaptığı, ücretinin .. Birliği tarafından ödendiği”nin belirtildiği,.. Birliği 'nin 17/06/1968 tarihinden itibaren faaliyette bulunduğunun karar defterinden görülebildiği, karar defterinde yer alan 12/11/1982, 18/11/1983, 26/10/1984, 25/10/1985, 31/10/1986, 28/10/1988 tarihli toplantı tutanaklarında hademenin tutulmuş olduğunun belirtildiği, yapılan zabıta araştırması neticesi Okul Müdürlüğü tarafından 15/09/2008 tarihli yazı ile “davacının 1980-1998 yılları arasında Okullarında .. tarafından ödenen ücret ile çalıştırıldığı”nın.. Komutanlığı'na bildirilmiş olduğu, alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, duruşmalarda davacının komşusu olan tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davanın talebinin uzun süreli sigortalı hizmetinin tespitine ilişkin olduğu anlaşılmakla dinlenen davacı tanıklarının yerleşik Yargıtay içtihatlarında belirtilen tanık niteliğinde olmadığının gözönünde bulundurmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmektedir.

Yapılacak iş; tespite konu döneme ilişkin...Aile Birliği kayıtlarından tespit edilen dernek başkanı ve üyelerinden re'sen seçilecek kişileri tanık olarak dinlemek, bu kişiler davacının çalıştığını beyan etmekte iseler davacıya ücret ödemelerinin ne şekilde yapıldığını da sormak, ayrıca talep edilen dönemde okul yöneticiliği yapmış kişiler ile davacının talep ettiği dönemde çalıştığı bildirilen okul öğretmeni ve yöneticilerinden re'sen seçilecek başkaca tanıkları dinlemek, bordrolarda çalışma kaydı yer alan sigortalı çalışanları dinlemek, bu kişilerin beyanları ile yetinilmediği ya da adreslerine ulaşılmadığı takdirde okullar çevresindeki komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş kişileri de tespit edip dinlemek ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11049, Karar No: 2019/4508, Tarih: 05.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11049 E.  ,  2019/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... ile hakkında ayırma kararı verilen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ün amca çocukları olup, mağdur çocuk ... ile de arkadaş oldukları, .... ve .... arasında motosikleti kimin daha iyi kullandığı konusunda çıkan tartışma sırasında alkollü olmalarının da etkisiyle karşılıklı olarak birbirlerine tokat attıkları, ....'ın bıçak çıkartarak ....'u kovaladığı, akabinde ikisinin de yere düştükleri, yerde ....'ın elinden bıçağı alan ....'un ....'ı sağ arka taraf 9. ve 10. kosta arasından bir kez bıçakla yaraladığı, ....'ın akciğerinde pnömotoraksa neden olan bu yaralanması dolayısıyla hayati tehlike geçirdiği olayda, sanığın eyleminin ağır tahrik altında hayati tehlike geçirecek nitelikte silahla kasten yaralama suçunu oluşturacağı ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-son maddeleri uyarınca ek savunma da verilmek suretiyle kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, meşru müdafaada sınırın aşıldığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

2) Hakkında ayırma kararı verilen suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamanın başka bir mahkemede devam etmesine rağmen bu dosyanın mevcut dosya içerisine alınarak incelenmesi ile bir sonuca ulaşılması gerektiği halde bu dosya getirtilip incelenmeksizin karar verilerek eksik inceleme yapılması,

3) Suçta kullanılan ve adli emanetin 2015/497 sırasında kayıtlı muştalı – sustalı çakının Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 23.03.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesine göre yasak niteliği haiz aletlerden olduğu belirlenmesi ve sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yapılan soruşturmanın ayrılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan soruşturmanın akibetinin araştırılarak neticesine göre adli emanette kayıtlı eşya hakkında bir karar verilmesi gerekirken, mağdur ...'a iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25294, Karar No: 2016/10031, Tarih: 16.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/25294 E.  ,  2016/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, çalışma gücü kayıp oranının düştüğü gerekçesiyle yaşlılık aylığının kesildiği tarih ile yeniden bağlandığı tarih arasında ödenmeyen aylıkların ödeme tarihlerinden itibaren, aylığından yersiz ödeme adı altında kesilen tutarın da dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılardan alınmasına, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.