muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9229, Karar No: 2019/2762, Tarih: 26.03.2019

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Davaya konu olayda uygulama imkanı bulunan TMK’nin 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Malikin kendi taşınmazı üzerine diktiği ağaçların dalları ve kökleri komşunun taşınmazına geçip zarar verdiği takdirde, ikaz üzerine münasip bir müddet içerisinde bu dal ve köklerin kesilmesi gerekir. Malik tarafından kesilmediği takdirde, komşunun bu dal ve kökleri kesip zaptetmek hakkı doğar. Ancak tüm ağaçların kesilmesine ilişkin hüküm kurulmamalıdır.

Taşkınlığın belirlenebilmesi için mahkemece öncelikle taraflara ait taşınmazların tapu kayıtları ile çap ve krokileri getirtilmeli, yapılacak keşifte, kadastro mühendisi veya tapu fen memuru bilirkişi yanında ziraatçi bir bilirkişi de hazır bulundurulmalıdır. Davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların gölge yapmak suretiyle davacının taşınmazı üzerindeki bitkilere, katlanma sınırını aşacak şekilde zarar verdiği yapılan keşif ve uzman bilirkişi raporu ile belirlendiği takdirde, bu zarar ağaç dallarının budanması veya seyreltilmesi ile giderilebiliyorsa bu önlemlere, buna rağmen davacının zararı önlenemiyorsa ağaçların kökten kesilmesine veya sökülmesine karar verilmelidir.

Ancak davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların, ileride büyüyüp davacının taşınmazına gölge yapıp zarar vereceği iddiası ile açılan davaların reddi gerekir. Uzun zaman sonra doğacak muhtemel zararlar için mülkiyet hakkının kısıtlanması, mülkiyetin genel kurallarına ve bizzat Medeni Kanunun 737. maddesi hükmüne ters düşer.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu madde uygulamasında doğrudan bir tecavüz söz konusu olduğundan, ayrıca katlanma sınırını aşan bir zararın bulunup bulunmadığını, mülkiyetin taşkın kullanılıp kullanılmadığını araştırmaya gerek yoktur.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu madde uygulamasında doğrudan bir tecavüz söz konusu olduğundan, ayrıca katlanma sınırını aşan bir zararın bulunup bulunmadığını, mülkiyetin taşkın kullanılıp kullanılmadığını araştırmaya gerek yoktur.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; 29.02.2016 tarihli ziraat bilirkişisi raporunda müdahalenin önlenmesi için davalı parsellerdeki ağaçların kökünden kesilerek bir sonraki yıllarda çıkacak filizlerin de büyümesine fırsat verilmeden zararın önüne geçileceğinin belirtildiği ve mahkemece kurulan hükmün bu raporu gözettiği anlaşıldığından yukarıda açıklanan ilkelere aykırı olarak muhtemel zarar nedeniyle fidanların kökten sökülmek suretiyle kalline ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/192, Karar No: 2022/606, Tarih: 04.10.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/192 E.  ,  2022/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın 213 sayılı Kanun’un 359/b, TCK’nın 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca beş kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre 1.500 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan kuruma verilmesine ilişkin ... 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.11.2014 tarihli ve 141-579 sayılı hükümlerin, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 22.02.2017 tarih ve 8348-1241 sayı ile, inceleme dışı sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan dört mahkûmiyet hükmünün onanmasına, incelemeye konu sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ise;

"...Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... (Güneş İletişim) hakkında vergi tekniği raporları düzenlendiği dosya kapsamından anlaşılmakla, hakkında dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbeti araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, şirket yetkilisinin tanık sıfatıyla beyanına başvurulması, faturaları düzenleyen firma ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, sanığın, incelemeye konu sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Kanun’un 359/b, TCK’nın 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.02.2021 tarihli ve 213-107 sayılı hükmün, sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 12.01.2022 tarih ve 11528-238 sayı ile;

"Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekili ve sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

"Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekili ve sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sahte fatura kullanma suçunda faturaların farklı beyanname dönemlerinde kullanılması halinde zincirleme sahte fatura kullanma suçunu, faturaların aynı beyanname döneminde kullanılması halinde tek bir sahte fatura kullanma suçunu oluşturduğu, dosya kapsamında bulunan Vergi Suçu Raporu ve eklerine göre, sanığın sahte fatura düzenleyicisi mükelleflerden aldığı faturalarının tamamının 2010 yılının şubat ayına ait olduğu ve Kurumlar vergisinde kullanıldıkları anlaşılmakla sanık hakkında 2010 takvim yılında tek bir sahte fatura kullanma suçu işlendiği gözetilmeden TCK’nin 43. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca bozulmasına, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nin 43. ve 62. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkarılarak, '3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına' cümlesinden sonra gelmek üzere 'TCK’nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına' cümlesinin eklenmesi suretiyle; diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek onanmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.02.2022 tarih ve 48407 sayı ile;

"...5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'na hakim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, 'Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza' söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus ... Komisyonu raporunda da; ceza hukukunun temel kurallarından birisi, 'Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır. Bu kuralın istisnalarına ise, TCK’nın 'Suçların içtimaı' bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

TCK'nın 43. maddesinin birinci fıkrasında; 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.' biçiminde zincirleme suç, ikinci fıkrasında; 'Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.' denilmek suretiyle aynı neviden fikri içtima düzenlemesine yer verilmiş, üçüncü fıkrasında da zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanmayacağı suçlar belirtilmiştir.

TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

TCK’nın 43/1. maddesinde bulunan, 'Değişik zamanlarda' ifadesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, suçların mutlaka değişik zamanlarda işlenmesi gereklidir ki, bunun sonucu olarak, aynı mağdura, aynı zamanda, aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda tek suçun oluşacağı kabul edilmiştir. Bu hâlde zincirleme suç hükümleri uygulanarak artırım yapılamayacak, ancak bu husus TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınabilecektir.

TCK'nın 43/1. maddesinin açıklığı karşısında öğretide de, zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerektiği konusunda görüş birliği bulunmaktadır.

Öte yandan, kanunumuz zaman konusunda olduğu gibi, suçların işlendikleri yer bakımından da bir sınır koymamıştır. Ancak, suçların aynı yerde işlenmeleri, suç işleme kararındaki birliğin bir işareti olarak kabul edilebilir.

Aynı suç işleme kararının varlığının, olaysal olarak suçun işlenmesindeki özellikler, suçun işleniş biçimi, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, mağdurların farklı olup olmadıkları, ihlal edilen değer ve yarar ile korunan değer ve yarar, olayların oluşum ve gelişimi ile tüm özellikleri değerlendirilerek belirlenmesi gerekmektedir.

Suç kastından daha geniş bir anlamı içeren suç işleme kararı, suç kastından daha önce gelen genel bir karar ve niyeti ifade etmektedir. Önce suç işleme kararı verilmekte ve bundan sonra bu genel kararın icrası farklı zamanlardaki suçlarla gerçekleştirilmektedir. Kararın gerçekleştirilmesi için gerekli suçların her birinde ayrı suç kastları, bir başka deyişle bir suç için gerekli olan maddi ve manevi unsurlar ayrı ayrı yer almaktadır.

Suç kastından daha geniş bir anlamı içeren suç işleme kararı, suç kastından daha önce gelen genel bir karar ve niyeti ifade etmektedir. Önce suç işleme kararı verilmekte ve bundan sonra bu genel kararın icrası farklı zamanlardaki suçlarla gerçekleştirilmektedir. Kararın gerçekleştirilmesi için gerekli suçların her birinde ayrı suç kastları, bir başka deyişle bir suç için gerekli olan maddi ve manevi unsurlar ayrı ayrı yer almaktadır.

Suç işleme kararının yenilenip yenilenmediği, birden çok suçun aynı karara dayanıp dayanmadığı, aynı zamanda suçlar arasındaki süre ile de ilgilidir. İşlenen suçların arasında kısa zaman aralıklarının olması suç işleme kararında birlik olduğuna; uzun zaman aralıklarının olması ise suç işleme kararında birlik olmadığına karine teşkil edebilecektir. Yine de suçlar arasında az veya çok uzun zaman aralığının var olması, bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlendiğini ya da işlenmediğini her zaman göstermeyecektir. Diğer bir anlatımla, sürenin uzunluğu kararın yenilendiğini düşündürebileceği gibi, kısalığı da her zaman kararın yürürlükte olduğunu göstermeyebilecektir. Diğer taraftan, hukuki veya fiili kesintiler olduğunda farklı değerlendirmeler yapılması mümkündür. Ancak bu değerlendirme her olayda ayrı ayrı ve diğer şartlar da dikkate alınarak yapılmalıdır. Bu nedenle, başlangıçta belirli bir süre geçince suç işleme kararı yenilenmiş ya da değişmiş olur demek, soyut ve delillerden kopuk bir değerlendirme olacaktır. Failin iç dünyasını ilgilendiren bu kararın varlığının her olayın özelliğine göre suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluşum ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler değerlendirilerek belirlenmesi gerekecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında;

Yüksek Dairenin TCK'nın 43. maddesi koşullarının bulunmadığı hususuna ilişkin düzelterek onama kararı da yerinde değildir. Şöyle ki, davaya konu faturaların tarihleri 05/02, 08/02, 09/02, 12/02, 17/02, 18/02, 19/02, 22/02, 22/02, 24/02, 25/02, 25/02, 26/02, 26/02, 27/02, 27/02/2010 olup miktar ve tarihleri farklıdır. Bu faturaların kurumlar vergisi beyannamesinde kullanılması durumunda, TCK'nun 43/1 maddesinin uygulanması yerindedir. Zira 16 adet tarih ve miktarları farklı sahte faturayı kurumlar vergisinde indirim konusu yapmak suretiyle aynı suçun aynı mağdura karşı birden fazla işlenmesi durumu vardır. Nitekim Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/03/2002 gün ve 2002/11-28 Esas, 2002/179 Karar sayılı ilamı da aynı yöndedir. Yüksek Yargıtay 11. Ceza Dairesinin uygulamaları da bu yöndedir.

Tüm bu nedenlerle ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2021 gün ve 2017/213 Esas, 2021/107 Karar sayılı ilamının Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 31/05/2021 tarihli tebliğnamedeki düşünce gibi 'Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün bozulması; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sonuna 'katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 4.080 TL avukatlık ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine' fıkrası eklenmesi suretiyle,' düzeltilerek onanması gerektiği, Dairenin TCK'nın 43. maddesinin çıkartılarak düzeltilerek onama ilamının yerinde olmadığı..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 24.02.2022 tarih ve 2104-3014 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanığa atılı sahte fatura kullanma suçu yönünden zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının,

2- Katılan vekili lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre vekâlet ücreti hükmolunmasının gerekip gerekmediğinin,

Belirlenmesine ilişkindir.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

1- Sanığa atılı sahte fatura kullanma suçu yönünden zincirleme suç hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı;

İncelenen dosya kapsamından;

... Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi olan...İletişim Temizlik Ürünleri Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Tanıtım San. ve Tic. Ltd. Şti.nin, İbni Şahin Mahallesi, Şerafettin Caddesi, Numara 8, Karatay/... adresinde kablolu ve kablosuz telefon, cep telefonu, kablolu görüntülü telefon, çağrı cihazı ve faks cihazı imalatı, belli bir mala tahsis edilmemiş mağazalarda gıda, içecek ve tütün toptan ticareti, tezgahlar ve pazar yerleri vasıtasıyla sigara, tütün vb. perakende ticareti ve kontör satışı alanlarında faaliyette bulunduğu, 2010 yılında adı geçen Şirket müdürünün sanık ... olduğu,

FAM İletişim Temizlik Ürünleri Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Tanıtım San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 09.10.2013 tarihli ve 81 sayılı vergi inceleme raporu ile eki tutanakta özetle; bu raporun kurumlar vergisi yönünden hazırlandığı belirtildikten sonra mükellef kurumun, 04.04.2013 tarihli ve 15 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ... (Güneş İletişim) isimli firmaya ait 05.02.2010, 08.02.2010, 09.02.2010, 12.02.2010, 17.02.2010, 18.02.2010, 19.02.2010, 22.02.2010 (119782 fatura numaralı), 22.02.2010 (119802 fatura numaralı), 24.02.2010, 25.02.2010 (119805 fatura numaralı), 25.02.2010 (119806 fatura numaralı), 26.02.2010 (119786 fatura numaralı), 26.02.2010 (119787 fatura numaralı), 27.02.2010 (119789 fatura numaralı) ve 27.02.2010 (119807 fatura numaralı) tarihli ve toplam 156.230 TL tutarındaki 16 adet faturayı maliyetlerine intikal ettirerek vergi kaybına sebep olduğu, mükellefin bu şekilde 2010 takvim yılında maliyetini 156.230 TL fazla, kazancını da aynı tutarda eksik beyan ettiği tespitlerine yer verildiği,

Belirtilen vergi inceleme raporunu dayanak alarak hazırlanan 28.10.2013 tarihli 86 sayılı vergi suçu raporuna göre; 2010 hesap döneminde sahte fatura kullanma fiilini gerçekleştiren sanık ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması kanaatine varıldığı,

... Vergi Denetim Kurulunun 29.11.2013 tarihli yazısı ile de sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma fiilini işlediği iddiasına dayalı mütalaanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

01.09.2014 tarihli bilirkişi raporunda; mükellef kurum...İletişim Temizlik Ürünleri Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Tanıtım San. ve Tic. Ltd. Şti.nin, sahte fatura düzenleyicisi olduğu vergi tekniği raporu ile tespit edilen ... (Güneş İletişim) isimli firmaya ait toplam tutarı 156.230 TL olan 16 adet kontör satışına ilişkin faturayı Şirketin yasal defterlerine kaydedip kullandığı, kullanılan bu sahte faturalar nedeniyle 31.246 TL kurumlar vergisi kaybına neden olunduğu görüş ve kanaatlerine yer verildiği,

15.06.2020 tarihli bilirkişi raporunda; mükellef kurum...İletişim Temizlik Ürünleri Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Tanıtım San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi sanık ...’in, 2010 yılında ... (Güneş İletişim) isimli firmadan alarak defterlerine kaydedip kurumlar vergisi matrahında azalmaya yol açacak şekilde kullandığı 16 adet KDV hariç 156.230 TL tutarındaki kontör alış faturalarının, gerçek kontör satışına dayanmayan, sahte faturalar olduğu, sanığın bu faturaları kullanmak suretiyle 31.246 TL tutarında kurumlar vergisi kaybına neden olduğu tespitlerinin yer aldığı,

... Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının yazısı ekinde dosya içerisine gönderilen ve ... isimli şahıs firması hakkında düzenlenen 04.04.2013 tarihli ve 15 sayılı vergi tekniği raporunda; mükellefiyetin ... adına tesis edildiğinin, ancak işin asıl sahibinin ... ... olduğunun, yapılan işlemlerden ...’in de maddi kazanç elde ettiğinin tespit edildiği, ... isimli firmanın 2010 yılında vermiş olduğu KDV beyannamesine göre 2010 yılındaki kontör satış faturaları toplamının 1.260.401,90 TL tutarında olduğu, yapılan Ba – Bs analizlerine göre toplam fatura tutarı 20.000 TL’yi aşıp da vergi mükellefiyeti bulunan alıcılara düzenlenen fatura tutarının, toplam faturalı kontör satışı tutarına oranının %58 olduğuna dair tespit ve mükellef ...’in beyanları birlikte değerlendirildiğinde, içlerinde sanığın Şirketinin yer aldığı firmalara düzenlenen kontör satış faturalarının tamamının sahte belge olarak dikkate alınması gerektiği sonucuna varıldığı,

Anlaşılmaktadır.

Tanık ...; 2010 yılında telefonculuk işi yaptığını, çalıştığı yerin yakınında ... isimli şahsın olduğunu ama ... ismini hatırlamadığını, görse belki tanıyabileceğini, telefon alım satım işi yaptığını,...Temizlik Ürünleri Şirketini hatırladığını, ... ...’un, kendi üzerine açtığı bir dükkânının olduğunu, dükkânın üzerine kayıtlı olmasına rağmen dükkânda aylıkla çalıştığını, ... ... ile ...’ın birbirlerini tanıdıklarını, bu kişilerin de kontör alıp sattıklarını, fatura işinden anlamadığını, dükkânının muhasebe işlerini ... ...’un yaptığını, o dönemler kontör alışverişinin çok fazla yapıldığını, bu işlemler sırasında post cihazının kullanıldığını, kontör alıyorum diye vatandaşa para tedariki sağlayıp komisyon kestiklerinin olduğunu, müşterilerin dışarıdan kontör getirdiğini, onu paraya çevirdiklerini, piyasada kontörlerin döndüğünü beyan etmiştir.

Sanık aşamalarda; 2010 yılı içerisinde 156.000 TL tutarında fatura aldığının iddia edildiğini, ancak bunlara ilişkin vergi borcunu ödediğini, yapılan bir şey varsa bile bunun hata ile olmuş olabileceğini, suç işlemediğini, 2008 yılında aynı suçtan yargılanıp beraat ettiğini, aynı suçtan tekrar yargılandığını, kullandığı faturaların sahte olmadığını, defterlerini tasdik ettirdiğini, her türlü vergisini ödediğini, faturalarının kayıtlı olduğunun Yargıtay tarafından da bilindiğini, sattığı ürünlerin KDV'sinin sıfır olduğunu, KDV'den gelir elde etmesinin mümkün olmadığını savunmuştur.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun "Kaçakçılık Suçları ve Cezaları" başlıklı 359. maddesinin b fıkrası;