muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21035, Karar No: 2013/20401, Tarih: 27.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21035 E.  ,  2013/20401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 126 ada 4, 127 ada 3, 134 ada 4, 9 ve 128 ada 3 parsel sayılı sırasıyla 1527,58 m2, 2100,41 m2, 750,68 m2, 380,74 m2 ve 6474,86 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan sözedilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle, 134 ada 7 parsel sayılı 777,44 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davacılar ... , ... ve arkadaşları adlarına tespit edilmiştir. Kadastro tespitinden önce davacılar ... ile ... ve arkadaşları tarafından ayrı ayrı Asliye Hukuk Mahkemesinde davalılar Hazine, Kalafat Köyü Tüzel Kişiliği ve ... aleyhine açılan tescil davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davacıların davasının kabulüne, dava konusu 126 ada 4 ve 134 ada 4 parsel sayılı taşınmazların davacı ... adına, 127 ada 3, 134 ada 7 ve 9 parsel sayılı taşınmazların eşit paylarla davacı ... ve arkadaşları adına, 128 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise payları oranında davacı ... ile ... ve arkadaşları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

1-Kural olarak öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre davada taraf koşulunun oluşturulmamış olması başlı başına bozma nedenidir. Aktarılan dava kapsamında olduğu belirlenen 128 ada 3, 134 ada 4, 7 ve 9 parsel sayılı taşınmazların tespit tutanağında ismi geçen Türkiye Elektrik Kurumu'na dava dilekçesi tebliğ edilmediği gibi varsa delilleri

De sorulup toplanmamış, taraf koşulu gerçekleştirilmeden hüküm verilmiştir. Taraf koşulu gerçekleştirilmeden hüküm verilemez.

O halde mahkemece öncelikle Türkiye Elektrik Kurumu'na duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmeli, bu şekilde taraf koşulu gerçekleştirildikten sonra davanın esasına girilmeli, taraflardan iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri sorulup toplanmalı, tutanaklarda belirtilen tapu kayıtları haritaları varsa ilamları getirtilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

2-Davalı Hazine'nin dava konusu 126 ada 4 ve 127 ada 3 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava konusu 126 ada 4 ve 127 ada 3 parsel sayılı taşınmazların kuzeyi kumsal ve deniz olduğu dosya içeriğinden anlaşılmıştır. Bu halde taşınmazların bulunduğu bölgede 3621 sayılı Yasa uyarınca yetkili idari merciiler tarafından kıyı kenar şeridinin belirlenip belirlenmediği ve bu yönetimsel işlemin yöntemine uygun biçimde kesinleşip kesinleşmediği araştırılmamıştır. Böylesine eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciiler tarafından 3621 sayılı Yasa uyarınca kıyı kenar şeridi belirlenmiş ve bu yönetimsel işlem kadastro tespit gününden önce kesinleşmiş ise mülki amirlikten harita ve eki belgeler kesinleşme gününü gösterecek şekilde getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi tapu fen memuru, uzman jeolog bilirkişi hazır olduğu halde taşınmazlar başında keşif yapılmalı, kıyı kenar şeridini belirleyen yönetimsel işlemlerin dayanağı haritanın uzman bilirkişi fen memuru ve uzman jeolog bilirkişi eliyle ve yerel bilirkişi yardımı ile çakıştırılarak yerlerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava ve temyize konu taşınmazların kıyı kenar şeridi kapsamı içinde kalıp kalmadığı, bu kesimin sonradan denizden doldurulup doldurulmadığı duraksamasız belirlenmeli, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciiler tarafından kıyı kenar şeridi belirlenmemiş ya da belirlenip bu yönetimsel işlem kesinleşmemiş ise aynı doğrultudaki araştırmanın 13.3.1972 tarih, 7/4 E.K. sayılı İ.B.K. uyarınca uzman jeolog bilirkişi aracılığıyla yapılacağı düşünülmeli, uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi dava konusu

134 ada 4, 7, 9 ve 128 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar yönünden de taraf koşulu sağlanmaması dahi isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2433, Karar No: 2020/6027, Tarih: 22.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2433 E.  ,  2020/6027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi uyarınca onsekiz yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuğun duruşmalarının kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı anlaşılmakla, 18/12/2015 tarihli karar oturumunun kapalı yerine açık yapılması, hükmün dahi açık oturumda tefhim edilmesi, giderilmesi ve tekrarlanması olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hüküm ile mala zarar verme suçundan tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8322, Karar No: 2021/9851, Tarih: 11.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/8322 E.  ,  2021/9851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi

Suç :Uyuşturucu madde ticareti yapma

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Gerekçeli kararın başlık kısmında "05/03/2019, 24/03/2019 ve 25/03/2019" olan suç tarihlerinin, "05/03/2019" şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım eksikliği olarak değerlendirilmiştir.

Dosyada yer alan 05/03/2019 tarihli krokili tutanak, aynı tarihli fiziki takip tutanağı ve keşif sonrası düzenlenen 26/10/2020 tarihli bilirkişi raporunun içeriğine göre, sanığın, tanık ... ile buluştuğu ... Sokak üzerindeki nokta, Bir Eylül İlköğretim Okulunun bahçe duvarının karşısında olup, okulun arka kapısına uzaklığının 6 metre olduğu; sanığın ve tanık ...'in bu noktadan yaya olarak okulun bahçe duvarının çevresinden hareketle, yine adı geçen okulun bahçe duvarının bulunduğu ... Caddesine çıktıkları ve bahçe duvarının bitiminde, ... Caddesinin ... Hanım Caddesi ile kesiştiği noktada ayrıldıkları dikkate alındığında, sanık ve tanık ... arasındaki uyuşturucu madde alışverişinin bu buluşmanın hangi aşamasında gerçekleştiği tespit edilememekle birlikte, sanık ve tanığın buluşma süresince okulun bahçe duvarı çevresinde yaya olarak hareket ettikleri ve TCK'nın 188/4-b. maddesi uyarınca okula, çevre duvarı esas alındığında 200 metreden yakın mesafede bulundukları anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamından, sanığın 05/03/2019 tarihinde haklarında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yürütülen tanıklar ... ... ve ...'a ayrı ayrı esrar sattığı; yine 25/03/2019 tarihli olayda, yakalama sonrası 26/03/2019 tarihli iletişimin tespiti tutanaklarının içerikleri göz önüne alındığında, sanığın içinde bulunduğu araçta ele geçen esrarı ticari amaçla Denizli'den Uşak'a naklettiği sabit olup, 24/03/2019 tarihli olayda ise, sanığın, hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yürütülen ...'da ele geçen esrar ile ilgisi olduğuna ve buna bağlı olarak atılı suçu işlediğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesince kurulan hükümde, sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında 05/03/2019 (iki kez), 24/03/2019 ve 25/03/2019 tarihlerinde dört kez atılı suçu işlediği kabul edilerek, 1/4 ila 3/4 oranında arttırım öngören TCK'nın 43. maddesi uyarınca teşdiden 1/3 oranında arttırım uygulandığı dikkate alındığında; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olup, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 22/02/2021 tarihli, 2020/1438 esas ve 2021/564 karar sayılı hükmü hukuka aykırı bulunduğundan, CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, tutuklu kalınan süre ve bozma sebebine göre sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/961, Karar No: 2013/29407, Tarih: 10.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/961 E.  ,  2013/29407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda sanığın toprağın üretim gücünden yararlanmak amacıyla orman bitki örtüsünü yok ederek tarla açtığının belirtilmesine göre sanık hakkında 6831 sayılı Yasanın 93/2. maddesi ile arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Davanın esasını oluşturan ve zabıt mümziilerinin yeminli beyanları ile doğrulanan aksi ... oluncaya kadar geçerli suç tutanağında; sanığın bir kısım ağaçları motorlu testere ile keserek devlet ormanında 5702 metrekarelik alanda açma yaparak kiraz fidanlarını diktiği bildirmiş olmasına, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, dava konusu sahadan meşe ve kızıl çam ağaçlarının açma amacıyla motorlu testere ile kesilerek açma yapıldığının bildirilmesine, 5728 sayılı Kanunun 200.maddesi ile değişik 6831 sayılı Kanunun 93. maddesinin yanında ayrıca ağaç kesmeden dolayı aynı kanunun 91. madde hükümlerinin de saklı kalmak üzere sanık hakkında ceza tayin edileceğinin düzenlenmiş bulunmasına göre suç tarihinin 08/02/2008 tarihinden sonra olması nedeniyle bu hususta bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11681, Karar No: 2015/24957, Tarih: 06.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11681 E.  ,  2015/24957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için muvazaalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4865, Karar No: 2018/7779, Tarih: 09.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4865 E.  ,  2018/7779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... yönünden beraat, sanık ... yönünden mahkumiyet

A)Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine ilişkin Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sahte fatura düzenleme suçlarında suç tarihinin düzenlenen en son fatura tarihi olduğu cihetle, düzenlenen en son fatura tarihinin 05/02/2008 ve bu tarihte yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un 359/b-1. maddesine göre temel cezanın alt sınırının 18 ay olması nedeniyle, tebliğnamedeki bir numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek fiilerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç oluşturacağı gözetilmeden;

a) Kurumlar vergisi yönünden ayrı suç, KDV yönünden ayrı suç kabul edilmesi,

b) Sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanmaması,

2-Belge sayısının TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasındaki oranın belirlenmesinde dikkate alınması yerine temel cezanın tayinine esas alınması,

3- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.