muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3951, Karar No: 2023/11103, Tarih: 16.11.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne kamulaştırma bedelinin güncel değeri olan 586.389,63 TL bedelin karar kesinleştiğinde davalıya nemalarıyla ödenmesine, taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın "Aydın garının şehir dışına taşınması amacıyla Devlet Demir Yolları Yük İstasyonu" olarak alınan kamulaştırma kararına istinaden kamulaştırıldığını, açılan bedel tespit ve tescil davası üzerine de taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespit edilerek taşınmazın kamulaştırılan kısmının müvekkili idare adına tesciline karar verildiğini, kararın 03.06.2013 tarihinde kesinleştiğini, kesinleştiği tarih itibarıyla davanın açıldığı tarihe kadar hak düşürücü sürenin fazlasıyla dolduğu, bu nedenle davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiği, dava konusu taşınmazın 385 parselin ifrazından oluşan 759 parsel sayılı taşınmaz iken hükümde eski parsel numarasının 285 olarak yazıldığını, bu husustaki tashih taleplerinin bulunduğunu, hesap bilirkişi raporu ile ana para 363.476,64TL ve işlemiş faiz 22.792,66TL olmak üzere, toplam 386.269,30TL olarak belirlendiğini, hüküm fıkrasında ise, 586.389,63TL olarak karar verildiğini, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, acele el koyma dosyasında yatırılan bedele uygulanacak faizin bedel tespit ve tescil davasında uygulanacak faizin başlangıcından farklı olması gerektiğini, dava konusu taşınmazla birlikte birden fazla taşınmazın kamulaştırmasının yapıldığını, aynı proje kapsamında kamulaştırma işleminin yapıldığı gözetilerek davanın reddi yönünde karar verilmesi gerekirken eksik ve hatalı değerlendirme ile kabul kararı verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıların hissedarı bulunduğu, Aydın ili, Efeler ilçesi, Yılmazköy Mahallesi, 385 parsel sayılı, 11.172,00 m² miktarlı taşınmazın, "Aydın garının şehir dışına taşınması amacıyla Devlet Demir Yolları Yük İstasyonu" için davalı idare tarafından alınan kamulaştırma kararına istinaden 6.174,17 m²lik kısmının kamulaştırıldığı, davalı idare tarafından bedel tespit ve tescil istemli açılan dava üzerine de, Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15.01.2013 tarihli ve 2011/147 Esas, 2013/8 Karar sayılı kararı ile özetle, "385 parsel sayılı taşınmazın, 6.174,17 m²lik kısmının, davacı idare lehine kamulaştırma nedeniyle, 363.476,65TL bedel karşılığında, davacı idare adına tapuya kayıt ve tesciline" karar verildiği, verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 08.04.2013 tarihli ve 2013/4624 Esas, 2013/5743 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verildiği, Yargıtay ilamına yönelik süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmaması üzerine de, kararın 03.06.2013 tarihinde kesinleşmiş olduğu, dava konusu 385 parsel sayılı taşınmazın, Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.01.2013 tarihli ve 2011/147 Esas, 2013/8 Karar sayılı kararına istinaden ifraz edilerek, taşınmazın kamulaştırmaya konu 6.174,17 m²lik kısmı, "Demiryolu Alanı" vasfı ile, 759 parsel numarası ile davalı ... İşletmesi Genel Müdürlüğü adına kalan 4.997,83 m²lik kısmı ise, "İncir Bahçesi" vasfı ile malikleri (1/4) payı Salih Zeki oğlu, ..., (1/2) payı Mehmet kızı, ... ve (1/4) payı Süleyman kızı, Vesile Ünal adına tescili yapıldıktan sonra hissedar Vesile Ünal'ın taşınmazdaki (1/4) payını 25.04.2019 tarihli ve 9557 yevmiye sayılı resmi senet ile Salih Zeki kızı, ...'a satmış olduğu, 2942 sayılı Kanunu'nun 23 üncü maddesinde "Kamulaştırma bedelinin kesinleşmesi tarihinden itibaren beş yıl içinde, kamulaştırmayı yapan idarece veya 22 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca devir veya tahsis yapılan idarece; kamulaştırma ve devir amacına uygun hiç bir işlem veya tesisat yapılmaz veya kamu yararına yönelik bir ihtiyaca tahsis edilmeyerek taşınmaz mal olduğu gibi bırakılırsa, mal sahibi veya mirasçıları kamulaştırma bedelini aldıkları günden itibaren işleyecek kanuni faiziyle birlikte ödeyerek, taşınmaz malını geri alabilir. Doğmasından itibaren bir yıl içinde kullanılmayan geri alma hakkı düşer. Aynı amacın gerçekleşmesi için birden fazla taşınmaz mal birlikte kamulaştırıldığı takdirde bu taşınmaz malların durumunun bir bütün oluşturduğu kabul edilerek yukarıdaki fıkralar buna göre uygulanır." hükmü düzenlendiği, dava konusu taşınmazın, mahallinde yapılan keşifler ve yapılan saptamalara göre, davalı idare tarafından dava konusu taşınmaz hakkında aldığı kamulaştırma kararına istinaden, kamulaştırma bedelinin kesinleştiği 03.06

. Aynı amacın gerçekleşmesi için birden fazla taşınmaz mal birlikte kamulaştırıldığı takdirde bu taşınmaz malların durumunun bir bütün oluşturduğu kabul edilerek yukarıdaki fıkralar buna göre uygulanır." hükmü düzenlendiği, dava konusu taşınmazın, mahallinde yapılan keşifler ve yapılan saptamalara göre, davalı idare tarafından dava konusu taşınmaz hakkında aldığı kamulaştırma kararına istinaden, kamulaştırma bedelinin kesinleştiği 03.06.2013 tarihinden itibaren 5 yıllık süre içerisinde, kamulaştırma amacına uygun hiçbir işlem ve tesisat yapmadığının anlaşıldığı ve davacılar tarafından da 5 yıllık sürenin dolumundan itibaren 1 yıl içerisinde 08.05.2019 tarihinde eldeki davalarını açtıkları, dolayısıyla, davanın davacılar tarafından hak düşürücü süre içerisinde açılmış olduğu anlaşılmış, davacıların kamulaştırma bedelini (363.476,65TL) aldıkları günden itibaren yasal faizinin tespitine yönelik ayrıntısı 16.11.2020 tarihli Serbest Muhasebeci Mali Müşavir Hakan Kaya tarafından düzenlenen raporda, 222.792,66TL olmak üzere, davacılar tarafından iade edilmesi gereken toplam bedelin 586.269,30TL olduğu, davacılar tarafından ise, bu bedele karşılık anaparanın faiziyle birlikte yatırıldığı 22.10.2021 tarihi itibarıyla davalı idare adına açılan banka hesabına 586.389,63TL yatırıldığı ve davalı idare tarafından alınan kamulaştırma kararına istinaden, davacıların hissedarı bulunduğu taşınmazın kamulaştırılan kısmına ilişkin kamulaştırma bedelinin kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıl içerisinde kamulaştırma amacına uygun olarak taşınmaz üzerinde herhangi bir işlem veya tesisat yapmadığı, kamu yararına yönelik bir ihtiyaca tahsis edilmediği, davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı ve davacılar tarafından kamulaştırma bedelini aldıkları günden itibaren işleyecek faizi ile birlikte bankaya depo edildiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince kabulü yönünde verilen kararda usul ve kanuna aykırılık görülmemiş; ancak dava konusu taşınmazın 385 parselin ifrazından oluşan 759 parsel sayılı taşınmaz olduğu halde infazda tereddütlere neden olacak şekilde 285 parselde kayıtlı 6.174,17 m² miktarlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile, davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi, kamulaştırmadan arta kalan 760 parsel sayılı taşınmazda, davacılar Salih Zeki oğlu, ... (1/4) paya, Mehmet kızı, ... (1/2) paya ve Salih Zeki kızı, ... (1/4) paya sahip oldukları gözetilerek, dava konusu 385 parselin ifrazından oluşan 759 parselin davalı idare adına olan tapu kaydının iptali ile bu oranlar dahilinde davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken davacılar adına tesciline karar verilmesi, davalı idare harçtan muaf olmadığı halde, davalı idarenin harçtan muaf olduğu kabul edilerek, harç alınmadığı gibi davacılar tarafından yatırılan harçların karar kesinleştiğinde davacılara iadesine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiş, ayrıca 2942 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi koşullarının oluşmadığını, öncelikle maddede sadece tesisat yapılması şartı bulunmadığı, dolayısıyla projeye yönelik yapılan yazışma vs. her türlü işleminin davacının iddiasını dayanaksız hale getirdiğini, bu süreçte gerekli fizibilite çalışması yapılmış, keşif özeti çıkarılmış ve tüm ekleri hazırlanarak 24.01.2022 tarihli ve 27388 sayılı yazıyla ödenek talebinde bulunulduğu, bununla birlikte, maddenin 3 üncü fıkrasında "birden fazla taşınmaz mal birlikte kamulaştırıldığı takdirde bu taşınmaz malların durumunun bir bütün oluşturduğu kabul edilerek" denildiğinden, proje kapsamında kamulaştırılan 17 adet parselin (toplam 70.233,00 m²) içindeki tek bir parsele ilişkin olan 8.818 m²lik kısmının geri alımının mümkün olmadığı, proje güzergahında kamulaştırılan tüm parsellerin içinden bir tanesinin geri alınmasının, projenin tamamını uygulanamaz hale getireceğinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı önceki tapu maliki ile davalı idare arasındaki amacına uygun kullanılmayan kamulaştırılan taşınmazın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 2942 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi uyarınca; kamulaştırılan taşınmazın geri alınabilmesi için kamulaştırma bedelinin kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıl içinde kamulaştırmayı yapan idarece kamulaştırma ve devir amacına uygun hiçbir işlem ve tesisat yapılmamış olması ve kamu amacına yönelik hiçbir ihtiyaca tahsis edilmeyerek taşınmaz malın olduğu gibi bırakılması gerekir. Geri alma hakkının doğmasından itibaren 1 yıl içinde kullanılmayan hak düşer. Aynı amacın gerçekleşmesi için birden fazla taşınmaz birlikte kamulaştırıldığı takdirde bu taşınmazların durumunun bir bütün oluşturduğu kabul edilerek geri alma hakkının doğumu taşınmazların tümüne göre belirlenir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, aynı amacın gerçekleşmesi için birden fazla taşınmaz birlikte kamulaştırıldığı takdirde bu taşınmazların durumunun bir bütün oluşturduğu kabul edilerek geri alma hakkının doğumu taşınmazların tümüne göre belirleneceğinden, dava konusu taşınmazla birlikte aynı Kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan taşınmazların listesi ve bu taşınmazların kamulaştırma bedellerinin kesinleştiği son tarihin davalı idareden sorulup araştırılması ve Kamulaştırma kapsamında kalan son parselin kamulaştırma bedelinin kesinleşmesinde itibaren 5 yıl içinde kamulaştırmaya yönelik herhangi bir iş yapılıp yapılmadığının sorulması gerektiği gibi mahallinde keşif yapılarak bu taşınmazlar üzerinde herhangi tesisat yapılıp yapılmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması, yerinde değildir.

5. Davacılardan ... yönünden yapılan incelemede (1/4) pay Süleyman kızı, Vesile Ünal adına tescilli iken 24.04.2019 tarihinde ...'a satmış olduğu anlaşıldığından taşınmazın kamulaştırıldığı dönemde malik sıfatı bulunmadığı, 2942 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesine göre dava açma hakkı bulunmadığından bu davacı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1146, Karar No: 2012/2446, Tarih: 21.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1146 E.  ,  2012/2446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ilçesi ... köyü 1252 ve 1256 sayılı parsel 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı,taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçlarının ... oğlu ...'ın kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, tutanaklardaki beyanlar hanesindeki kullanıcı adının ... oğlu ...yazıldığını belirterek düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne 1252 ve 1256 sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, her iki parsel tutanağı beyanlar hanesinin 2 nolu bendinde geçen "taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... oğlu ...'ın kullanımındadır" şeklinde geçen ibarenin iptali ile tutanağın bu bölümüne, "taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... oğlu ...'ın kullanımındadır" şeklindeki ibarenin 3402 sayılı Yasanın 19/2 ve 5831 sayılı Yasaya ek madde 4/1 fıkrası gereğince kütüğün beyanlar hanesine şerh düşülmesine, karar kesinleştiğinde dava dosyasının tapu sicil müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 21.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6484, Karar No: 2022/15172, Tarih: 28.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/6484 E.  ,  2022/15172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar ..., ..., ... ve ...’a yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu ile sanık ...’a yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14645, Karar No: 2012/701, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14645 E.  ,  2012/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8961, Karar No: 2022/12043, Tarih: 12.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8961 E.  ,  2022/12043 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 29. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık bünyesinde 52. Bakım Fabrika Müdürlüğü/... işyerinde çalıştığını, işyerinin ... şehir merkezine 25 km mesafede bulunduğunu, işyerinde 2012 yılından itibaren servis hizmetinde güvenlik gerekçesiyle aksamalar yaşandığını ve davacının toplu taşıma hizmeti kullandığını, 2012-2018 yılları arasında şehir merkezinden işyerine belediye otobüsü hizmeti olmadığından işveren tarafından Şoförler Odası rayiç bedeli olan 10,00 TL üzerinden ödeme yapıldığını, davalı işyerinin bulunduğu yere herhangi bir belediye otobüsü ya da ulaşım hizmeti sunulmadığını sadece Şoförler Odası tarafından ulaşım imkânı verildiğini, işverenin de bu hususu bildiğinden bu bedel üzerinden yol ücretlerini ödediğini, ancak 2018 yılında Belediye tarafından P1 kodlu aracın saat başı olmak üzere hizmete sunulduğunu ve belediye otobüsü imkânı olduğundan davalı Kurumun belediye rayiç bedeli üzerinden ücreti ödemeye başladığını, ancak Belediyenin tahsis ettiği P1 kodlu aracın da ikinci ... kadar kaldırılmış olduğunu ve ne zaman yeniden hizmete başlayacağının da belli olmadığını, bu durumda öncesinde olduğu gibi Şoförler Odasının ... - ... hattı haricinde ulaşım imkânı kalmadığını, ancak davalı tarafın 2018 yılı öncesinde servis imkânı ve belediye otobüsü servisi olmadığında Şoförler Odası rayicinden ödemiş olmasına rağmen belediye otobüsünün kaldırılması sonrasında tek ulaşım imkânı olan Şoförler Odası rayici üzerinden değil Belediye rayici üzerinden ödeme yaptığını, ... - ... arası mesafe için Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasının belirlediği rayiç bedelin 14,00 TL olarak kararlaştırıldığını beyanla eksik ödenen yol ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak işverenin işçiyi ikametgahına kadar taşıma yükümlülüğünün bulunmadığını, servis hizmetinin verilmediği durumlarda işçilerin ikametgahlarının işyerine uzaklığına göre ilgili belediye ile koordine edilmesi sonucunda tespit edilecek miktarda işe gidiş dönüş için belediye toplu taşıma biletleri veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartının verilebileceğini, bilet veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartı verilmemesi durumunda ise belediyenin rayici üzerinden bedelinin net olarak ödenebileceğini, ancak işyerince servis planlamasına dâhil edilen işçilerin servis hizmeti verildiği müddetçe bu haktan yararlanamayacağını, 52. Bakım Fabrika Müdürlüğü bünyesinde çalışan işçilerin 2012-2018 yılları arasında iddia ettikleri işyerine belediye otobüs hizmeti olmadığı ve ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası Başkanlığının belirlemiş olduğu rayiç bedeli olan 10,00 TL tutarı üzerinden yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, 2012-2018 yılları arasındaki ocak ve aralık aylarına ait maaş bordrolarında da görüleceği üzere herhangi bir servis yardımının yapılmadığını ve işveren vekilinin sağlamış olduğu servislerle ulaşımın sağlandığını, güvenlik nedeniyle servis hizmeti çıkarılamadığı dönemde ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası Başkanlığından gelen belgeye binaen ... - ... arasındaki 25 km'lik yolun rayiç bedelinin 5,00 TL olduğunu, gidiş dönüş toplamda 10,00 TL olarak belirlendiğini ve servis ücretlerinin bu bedel üzerinden hesaplanarak Müdürlüklerince yatırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının talebinin dayanağı toplu ... sözleşmesinin 74 üncü maddesi hükmü olup maddede servis hizmetinin sunulamaması hâlinde Belediyenin belirlediği rayiç bedelin dikkate alınacağının açıkça kararlaştırıldığı, kurum içi yazışmalarda rayiç bedel araştırması yapıldıktan sonra Belediye tarafından belirlenen bedelin esas alınmasının uygun olacağına karar verildiği, dosya içerisinde bulunan 12.05.2020 tarihli ... Şoförler Odası 2020 yılı yol ücreti bildirim tutanağında rayiç bedelin 14,00 TL olarak gösterilmesine rağmen Şoförler Odası temsilcisinin de bizzat hazır bulunduğu ve tüm katılımcıların oy birliği ile alınan, Şoförler Odasının ihtirazı kaydının bulunmadığı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ulaşım Koordinasyon Merkezi kararındaki rayiç bedelin 2,50 TL olduğu, buna göre her ne kadar ilgili Odanın münferiden belirttiği rayiç bedel Belediye tarafından belirlenen bedelin üzerinde ise de karar tutanağında kabul ettiği miktar ile uyuşmadığı, bu nedenle Belediye tarafından alınan kararın uygulanmasının yerinde olduğu, Belediye rayiç bedelinin uygulanmasının toplu ... sözleşmesi hükmü ile de uyumlu olup dosyaya sunulan emsal kararlarda toplu ... sözleşmesi gereği ödenmesi gerekirken ödenmeyen yol ücretlerinin hüküm altına alındığı, dosyanın konusunun eksik ödenen yol ücretinin tahsili olup emsal gösterilen dosyalara dair taleplerle aynı olmadığı, buna göre sayılan gerekçelerle davalı tarafça toplu ... sözleşmesi hükümleri doğrultusunda belirlenen rayiç bedele göre yapılan ödemenin usule uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davalının güvenlik gerekçesiyle servis hizmeti sunamadığını, davacının fiilen Şoförler Odasının rayici üzerinden işyerine gidip geldiğini, belediye otobüs seferinin bulunmadığını, daha önce de Şoförler Odası rayici üzerinden ödeme yapıldığı hâlde otobüs seferinin kaldırılmasından sonra belediye otobüsü rayicine göre ödeme yapılmasının davacının fiili olarak karşıladığı yol giderini karşılamadığını, davacının evinden işine gidiş-geliş maliyetine göre ödeme yapılması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç