muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2, Karar No: 2017/9351, Tarih: 16.11.2017

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine, karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.04.1991-20.01.1992 tarihleri arasında 45 gün, 19.03.2011-31.05.2011 tarihleri arasında 73 gün olmak üzere toplam 118 gün 4a bendi kapsamında sigortalılığının bulunduğu, 20.09.1993-16.03.2011 tarihleri arasında 17 yıl 5 ay 27 gün 4b bendi kapsamında sigortalılığının bulunduğu, ....merkezinin 18.7.2014 tarih ve 3701931 sayılı yazısı ile 13.04.2009 tarihinde malul sayılması halinde 2009 yılı mart ayı dahil 2013 şubat ayına kadar alabileceği aylık miktarının 40.008,10-TL olarak hesaplandığı, kuruma 2014 temmuz ayı itibarıyla 6.718,35-TL borcu bulunduğunun bildirildiği, davacının 13.04.2009 tarihli ve 63772 varide sayılı dilekçesi ile yaşlılık aylığı talebinin davalı Kurumun 05.05.2009 tarih ve 113215 varide sayılı yazısı ile 5510 sayılı kanunun 28. Maddesi gereği Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının; a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün, b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Hükmüne amir maddesi gereği talebe istinaden sevkin yapılmış olduğu, hazırlanan sağlık kurulu raporunda iş gücü kayıp oranı %23 olduğu ve yukarıda belirtilen şartları sağlamadığından talebin işleme alınmadığının bildirildiği, ... ... merkezinin 24.10.2013 tarih ve 3895360 sayılı yazısında 0567158597 bağkur nolu sigortalının 5510 sayılı yasanın 28/5 maddesi gereği yapmış olduğu kısmi yaşlılık aylığı taleplerine işlem yapıldığı, söz konusu maddeye göre sağlık kurulu raporu %40 ın altında olduğu için maaş bağlama işlemlerinin yapılamadığının bildirildiği, ... Başkanlığı'ndan alınan 09/05/2014 tarihli 2618 sayılı raporunda şahsa ait 2000 yılına ait rapor ve muayene notları mevcut olmadığından 2000 yılı şartlarına göre rapor düzenlenemediği, şahısta mevcut kraniektomi defektinin yönetmelikte karşılığı bulunmadığı için hesaplamaya dahil edilmediği, 2009 yılı şartlarına göre yapılan değerlendirmede 16.7.2006 tarihli özürlülük ölçütü sınıflandırması ve özürlülere verilecek sağlık kurulu raporları hakkında yönetmelik hükümlerine göre tüm vücut fonksiyon kayıp oranının %20 olduğunun bildirildiği ...'ndan alınan 30/05/2014 tarihli 3115 sayılı raporunda 18.03.1998 tarihli özürlülere verilecek sağlık kurulu raporları hakkındaki yönetmelik hükümlerine göre davacının tüm vücut fonksiyon kayıp oranının % 46' olduğunun bildirildiği, anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 28/5 maddesi olduğunun anlaşıldığı, Anılan maddede; '....Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının; a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün, b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanacağı...' belirtilmiştir.

./..

Bu düzenleme çerçevesinde, sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 95’inci maddesinde malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde,... alınacak rapora göre karar verilmeli; ... raporu arasında çelişki bulunması halinde ise,... Kurulundan alınacak raporla, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; mahkemece 5510 Sayılı Kanun'un 95'inci maddesinde belirtilen prosedüre uyulmadan verilen kararın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; mahkemece 5510 Sayılı Kanun'un 95'inci maddesinde belirtilen prosedüre uyulmadan verilen kararın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş: 5510 sayılı Kanunun 58. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca ve 5510 sayılı Yasanın 95’inci maddesi gereğince, öncelikle ..., davacıdaki hastalık ve arazların ilk başvuru tarihi olan 18.12.2008 tarihinden 31.08.2013 tarihine kadar olan dönem bakımından Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde; 01.09.2013 tarihi sonrası için Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde dava dilekçesi de gözetilerek 5510 sayılı Yasa'nın 28/5 maddesinin b) bendine göre % 40 ilâ % 49 arasında olup olmadığı, malûl ise, maluliyet oranı ve malûllük halinin hangi tarihte oluştuğuna dair rapor almak, iş bu rapora itiraz edilmesi halinde ise; ... kurulundan aynı şekilde rapor almak;...raporu ile ... kurulu raporu arasında çelişki olması halinde söz konusu çelişkinin giderilmesi için ... Genel Kurulundan aynı esaslara göre rapor almak ve 5510 sayılı yasanın 28/5 maddesinde yer alan diğer maluliyet aylığı koşullarınında değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine,

09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/5061, Karar No: 2021/9339, Tarih: 28.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5061 E.  ,  2021/9339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebliğnamede suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik iş bu kararın temyizi mümkün olmadığından itiraz merciince bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi istenilmiş ise de; dosya içeriğinin incelenmesi sonucunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına suça sürüklenen çocuk ... müdafinin itiraz etmesi sonucunda ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2016 tarihli ve 2016/130 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği ve bu kararın temyize konu edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ibadethaneden hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun 03.08.2012’de gündüz vakti cami dışarısında bulunan yardım kutusundan para çalması ve 03.08.2012 ile 10.08.2012 tarihleri arasında gece vakti müşteki ...'in etrafı tel örgü ile çevrili çay bahçesine girmesi şeklinde gerçekleşen olaylarda, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin TCK'nın 142/1-a, 31/3, 116/4, 43, 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 03.08.2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda müşteki ...’in işlettiği çay bahçesine birden fazla girdiğini ikrar etmesi ve bu ikrarın müştekinin beyanıyla da uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmasına yönelik mahkemenin kabul ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda müşteki ...’in işlettiği çay bahçesine birden fazla girdiğini ikrar etmesi ve bu ikrarın müştekinin beyanıyla da uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmasına yönelik mahkemenin kabul ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Suça sürüklenen çocuğun müştekinin çay bahçesinden 30,00 - 40,00 TL para aldığını ikrar ettiği; ancak bu paranın toplamda mı yoksa bir seferde mi çalındığı belli olmadığından müşteki de dinlenilmek suretiyle bu husus açıklığa kavuşturulup sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-b, 143, 43/1, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 32/2. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 7 ay 13 gün yerine 1 yıl 7 ay 8 gün hapis cezasına, devamla bu cezadan aynı Kanun’un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 4 ay 5 gün yerine 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c- 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında işlemiş olduğu suçun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayıp kavrayamadığının tespiti için alınan sosyal inceleme raporu ücretinin ... İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinini gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6871, Karar No: 2023/2082, Tarih: 10.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6871 E.  ,  2023/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen elatmanın önlenmesi ve kâl davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; İzmir ili, .... ilçesi, .... Mahallesi, .... mevkiinde bulunan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazın bir kısmına ahşap platform, güneşlenme terası vs. muhdesatlar yapılarak işgal ve müdahalede bulunulduğunu, işgal edilen kısmın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, davalının taşınmaza müdahalesinin men'ine, taşınmaz üzerindeki tüm muhdesatların kâl'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince karar: “…O halde, dava konusu taşınmazın kiralama talebine ilişkin olarak yapılan başvurunun sonucunun görülmekte olan ve eldeki davanın esasına etkili olacağından kiralama talebinin sonucunun beklenilmesi gerekeceği açıktır. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmaza yönelik Çeşme Milli Emlak Müdürlüğü'nce yürütülen kullanma izin ihalesinin HMK'nin 165. maddesi gereğince bekletici mesele yapılması, anılan kiralama talebinin kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda; “….... milli emlak müdürlüğü tarafından verilen cevapta 'Dosyasında yapılan incelemede: Müdürlüğümüzün 08.11.2013 tarıh ve 3493 sayılı yazısı ile fuzuli işgallerin kaldırılması, kullanılmak istenmesi halinde kiralama talebinde bulunulması gerektiğinin bildirildiği: davalı şirket tarafından 15.01. 2014 tarih ve 129 kayıt no lu dilekçe ile 30 yıl süreli kullanma izni verilmesi talebinde bulunulduğu: daha sonra 03.02.2014 tarih ve 555 sayılı yazımız ile önceki yazımıza rağmen taşınınazın tahliye edilmediği belirtilerek tahliye hususunda sulh görüşmesi yapılmak üzere Müdürlüğümüze başvurulması gerektiği: davalının 20.02.2014 tarih ve 537 sayılı dilekçesi ile İdaremizce taşınmazın tahliyesi talep edilmekte ise de mevzuata uygun şekilde kullanma izni talebinde bulunulduğu; bu talebe istinaden mülga Maliye Bakanlığının (Milli Emlak Genel Müdürlüğü) 22.09 2014 tarih ve 35600 sayılı olurları ile kullanma izni ihalesinin yapılması uygun görüldüğü, 23.12.2014 tarihinde saat 10:30'da kullanma izni ihalesinin yapıldığı; ancak ihale sona erdikten sonra mülga Maliye Bakanlığından gelen 23. 12.20 14 tarih ve 43523 sayılı yazıda, kullanma iznine konu 981.32 m"'lik alanım 481,32 m”lik kısmın yolda kalması nedeniyle kullanma iznine konu edilmesi gereken alanın 500.00 metrekare olduğu, bu nedenle kullanma izni ihalesinin ikinci bir talimata kadar ertelenmesi gerektiğinin bildirildiği; bu tarihten daha sonra da taşınmaz üzerinde herhangi bir kiralama/kullanma izni verilmediği anlaşılmıştır.' şeklinde yanıt verildiği…” gerekçesiyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisinde kalan taşınmaza davalı tarafça yapılan müdahalenin men’ine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; aktif dava husumet ehliyetinin Maliye Hazinesinden, Çevre ve Şehircilik Bakanlığına geçtiğini, davada taraf ehliyeti eksikliğinden reddin gerektiğini, imar barışından yararlanarak yapı kayıt belgesi alındığını, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğunu, taşınmaz değerinin hatalı hesaplandığını, taşınmazın bulunduğu kıyının karakterinin incelenmemiş olmasının hatalı olduğunu savunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, elatmanın önlenmesi ve kâl talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, elatmanın önlenmesi ve kâl talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

2. Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

3. Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü elatmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, özellikle bozma ilâmında belirtilen eksikliklerin giderildiği ve ilgili kurumla yapılan yazışma neticesinde, dava konusu alanla ilgili olarak herhangi bir kira sözleşmesinin bulunmadığı gerekçesiyle verilen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23538, Karar No: 2017/29039, Tarih: 18.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/23538 E.  ,  2017/29039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1)Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 615 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 695 TL, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise aynı emsal alınarak m2 değerine 328 TL değer biçilmiş olup, alınan raporlar arasındaki çelişki nedeniyle inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile

emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2)Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.