muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25103, Karar No: 2024/7292, Tarih: 18.09.2024

Sanık ... Akbulut savunmasında; ... plakalı aracı sahibi olan Kasım adlı şahıstan emaneten almış olduğunu, araçta yüklü ürünlerin bitkisel yağ karışımı olup, inşaatlarda çalışan kimselere satmak için aldığını, sanık ...'i tanımadığını, sanık ...'yı ise olay tarihinde depoda durması için yevmiye karşılığı tuttuğunu, ürünleri zaman zaman araç sahiplerine de satmakta olduğunu ancak onların ne amaçla kullanacaklarını bilemeyeceğini belirtmiştir.

Sanık ... savunmasında; sanıkları önceden tanımadığını, nakliye işi ile uğraşmakta olduğunu, kamyon garajında bulunduğu sırada sanık ...'nın yanına gelerek şoförlüğü olmadığından bir kamyoneti konteynerin yanına çekmesini rica ettiğini, kendisinin de kabul ettiğini, kamyoneti konteynerin önüne çektiğini, akabinde Hamza'nın aracın üstüne çıktığını ve kendisine gidebileceğini söylediğini, tam gideceği sırada polislerin geldiğini, araçtaki ürünün aktarılması işine karışmadığını, araçta ne olduğunu da bilmediğini belirtmiştir.

Sanıklara suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen toplu suç hükmünün uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmiştir.

Tutanak tanığı H.K beyanında; olay sırasında sanık ...'nın aracın üzerinde olduğunu, sanık ...'in ise yerde olduğunu ve herhangi bir işlem yapmıyor olduğunu, Deniz'in ürünün aktarılmasına iştirak edip etmediğini hatırlamadığını belirtmiştir.

Tutanak tanığı S.K beyanında; olay sırasında akaryakıt aktarımı yapılıyor olduğunu, ancak kimin suça ne şekilde iştirak ettiğini hatırlamadığını belirtmiştir.

Tutanak tanığı B.A beyanında; yakıt aktarımını bizzat sanık ...'nın yapıyor olduğunu, Hamza'nın üzerinin kirli olup, elinde de eldivenler olduğunu, Deniz'in ise aracın yanında bekliyor olduğunu, üzerinin temiz olduğunu, elinde birşey olmadığını, bu nedenle onu mal sahibi sandıklarını, Deniz'in araç ile aktarım yapılan konteyner arasında olduğunu, olay hakkındaki bilgileri de sanık ...'dan aldıklarını belirtmiştir.

Mahkemece olay tarihinde sanıkların kullanımında bulunan GSM hatlarının görüşme dökümlerinin olay tarihinden geriye dönük olarak 3 ayı kapsar biçimde dosya arasına alındığı görülmüştür. Görüşme dökümlerinde sanık ... ile tanımadığını beyan ettiği sanık ... arasında telefon trafiğine rastlanmıştır.

Görüşme dökümleri ve buna ilişkin raporun dosyaya ulaşması sonrası 23.12.2015 tarihli celsede hazır bulunan sanık ... beyanında; önceki savunmalarından farklı olarak sanık ...'yı hemşehrisi olarak tanıdığını belirtmiş, önceki savunmalarında tanımadığını söylediği kendisine hatırlatıldığında ise; bu konuda bir diyeceğinin olmadığı cevabını vermiştir.

Görüşme dökümleri ve buna ilişkin raporun dosyaya ulaşması sonrası 23.12.2015 tarihli celsede hazır bulunan sanık ... beyanında; önceki savunmalarından farklı olarak sanık ...'yı hemşehrisi olarak tanıdığını belirtmiş, önceki savunmalarında tanımadığını söylediği kendisine hatırlatıldığında ise; bu konuda bir diyeceğinin olmadığı cevabını vermiştir.

Yerel mahkeme tarafından 23.12.2015 tarihinde sanıkların mahkûmiyetine, kaçak eşyanın müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir. Anılan kararın sanıklar ve nakil aracının müsaderesinin gerektiği ile sınırlı olarak katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanıkların lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.

İade üzerine yapılan yargılamada; sanıklara etkin pişmanlık ihtaratında bulunulmuş, sanıklar tarafından ödeme yapılmamıştır.

İddia makamının 26.11.2020 tarihli esas hakkındaki mütalaasına karşı hazır bulunan sanıklardan ... beyanında; sanık ...'yı tanıdığını, Hamza'nın kendisinin hemşehrisi olduğunu, olay tarihinde Hamza ile birlikte kahvaltı yaptıkları sırada Hamza'nın aracın yerini değiştirmesini istemesi nedeniyle sadece aracın yerini değiştirdiğini beyan etmiştir.

Olayın gerçekleştiği yerin tır garajı olup açık bir rızaya dayalı olmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olması ve iş yerine denetim amaçlı giren kolluk görevlilerince herkes tarafından görülebilir biçimde olan bir suçüstü hali ile karşılaşılmasına göre, yapılan işlemin gizli bir şeyi bulma anlamına gelen arama işlemi olmadığı gibi, olayın vuku bulduğu yer ve suçüstü haline göre bu durumda adlî arama emri ya da kararına da ihtiyaç bulunmadığı anlaşılmakla, bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ele geçen akaryakıtın miktar itibarıyla ticari olması, mineral yağ, bitkisel yağ ve solvent karışımı olup, akaryakıt olarak kullanılabilecek hale getirilmiş oluşu, sanık ...'un bu ürünün bulunduğu iş yerinin sahibi olması, sanık ...'ın bizzat ürünü aktarırken suçüstü yakalanması ve iş yerinde çalışıyor olması, sanık ...'un daha önce tanımadığını ifade ettiği sanık ... ile olan telefon irtibatlarının tespiti sonrası bu beyanından vazgeçerek çelişkili beyanlarda bulunması, tutanak tanıklarının beyan içeriklerine göre aktarma işinde bizzat görev almasa da, nakliye işi ile uğraşmasına göre; olay sırasında yapılan işlemin suç olduğunu bilebilecek durumda olmasına karşın aracı konteynere yaklaştırması ve olay sırasında aktarma işine nezaret etmesi karşısında sanıkların ... ve menfaat birliği ile hareket ederek atılı toplu kaçakçılık suçunu işlediklerinin sabit olduğu belirlenmekle, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ...'ın kaçak akaryakıtı aktarırken suçüstü yakalanması karşısında suçun kanuni tanımında yer alan fiili bizzat gerçekleştirmesine göre yardım eden sıfatıyla cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Paranın alım gücüne, günün ekonomik koşullarına göre dava konusu eşyanın normal değerde kabulü ile 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası uyarınca sanık hakkında hükmedilen cezada indirim ya da artırım yapılmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

... cezanın belirlenmesi sırasında gerekçesi dosya kapsamına uygun bir şekilde gösterilerek hapiste ve adlî para cezasında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm tesis edildiği anlaşılmış olup, bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafii ve sanık ...'un yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarihli, 2015/7-398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 19.08.2014, iddianame düzenleme tarihinin 22.10.2014 olduğu, aynı gün incelenen Dairemizin 2022/16132 Esas sırasında kayıtlı olan İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1047 Esas, 2021/1384 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 04.07.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 26.08.2014 olduğu, yine karara çıktığı anlaşılan İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/736 Esas, 2015/736 Karar sayılı dosyasında yer alan, birleşen 2014/1354 Esas sayılı dosyada suç tarihinin 23.06.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 30.09.2014 olduğu anlaşılmakla;

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, derdest dosyaların gerektiğinde birleştirilmesi, kesinleşen dosyanın aslı ya da ilgili belgelerin örneklerinin dosya arasına konulması, eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi değerlendirilmesi halinde kesinleşen cezanın gerektiğinde 7242 sayılı Kanun uyarınca 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler kapsamında uyarlama yargılaması süreci de işletildikten sonra mahsubunun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanığa, talimat mahkemesi tarafındna tebligat yoluyla yapılan etkin pişmanlık ihtaratında suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının "1/2" olacağının bildirilmesi gerekirken, "1/3" oranında indirim yapılacağına dair ihtarat yapılmak suretiyle sanığın yanıltılması ve bu itibarla ödeme yapmadığından bahisle, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

3.İddianamede kaçak eşya ve suçta kullanılan eşyalar ile nakil aracının müsaderesi talebinde bulunulmadığı halde, sanığa ek savunma hakkı da tanınmadan kaçak eşya ve suçta kullanılan eşyaların müsaderesine, nakil aracının ise iadesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekili, sanık

... müdafii ve sanık ...'un temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili ve sanık ...'un temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11878, Karar No: 2016/9046, Tarih: 22.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11878 E.  ,  2016/9046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../06/2015 tarih ve 2014/602-2015/525 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ... ...... A.Ş. arasında nakliye sigorta sözleşmesi akdedildiğini ve akdedilen bu sigorta sözleşmesinin sigorta poliçesine bağlandığını, sigortalı firma tarafından .......’da mukim bir firmadan 01/08/2013 tarihli fatura kapsamında kapak ve ambalaj emtiası satın alındığını, emtianın .... ....- .../Türkiye arası karayolu ile taşıma işinin davalı tarafından taahhüt edildiğini, ... kap( ....364,00 Kg.) olarak ambalajlanan sigortalı emtianın davalı tarafından yükleme yerinden hasarsız olarak teslim alındığını, aracın 29/08/2013 tarihinde ...’da davalı antreposuna ulaşmış ise de, emtianın antrepoya tahliyesi esnasında yapılan kontrollerde hasarlı olduğunun tespit edildiğini ve 05/09/2013 tarihli teslim tesellüm tutanağına davalı temsilcisi tarafından ürünlerin ambalaj hasarlı olarak teslim alındığına dair not düşüldüğünü, hasarın müvekkiline ihbarını takiben yaptırılan ekspertiz incelemesi neticesinde hasar bedelinin sigortalısına ödeyen müvekkilinin sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, ....045,00 TL’nin 05/09/2013 tarihinden itibaren en yüksek oranda ticari avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gerçek zararın belli olmadığını, emtialar üzerinde zarar meydana gelmediğini sadece ambalaj hasarı bulunduğunu, hasar bulunsa dahi müvekkilinin sebep olduğunun ispatlanamadığını, kaldı ki müvekkilinin sınırlı sorumluluğunun söz konusu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı sigortalıya ait kapakların koliler içerisinde taşınması sırasında kolilerin dış taraftan hasar gördüğü ancak, kapakların kendilerinde bir hasar bulunmadığı, kolilerin dışarıdan hasar görmesi ve kenarlardan açılmalar olmasından kaynaklı hijyen koşullarını kaybetmesi nedeniyle kapakların kullanılamayacak olmasından ileri gelen bir zararın söz konusu olduğu, davalıya taşınan emtianın bu niteliği hususunda bir bilgi ve talimat verilmediğinin anlaşıldığı, bu niteliği bildirilmediğinden ve emtianın paketlendiği koliler üzerinde de bu niteliğe ilişkin dikkat çeken bir işaret veya yazı bulunmadığından

taşıyıcının bunu fark etmesi ve ona göre itina göstermesinin söz konusu olmadığı, neticede parsiyel bir yük taşınması olup, parsiyel ve grupaj yüklerde, taşıyıcıya özel talimat verilmediği ve eşyanın niteliği bildirilmediği sürece, taşıyıcının taşıma sırasında meydana gelen ambalaj kirlenmesi, ambalajın açılması gibi eşyaya doğrudan tesir etmeyen ezilme, bükülme, açılmalardan sorumlu tutulamayacağı, ....’nin .../...-b m. gereğince ambalajlanmadıkları veya kötü ambalajlandıkları zaman özellikleri gereği fire veren veya hasara uğrayan malların ambalajlanmaması veya hatalı ambalajlanması durumunda taşımacının sorumlu tutulamayacağı, bu konuda istek sahibinin açık bir talimatının bulunması veya eşyanın ambalajlanma şeklinden bunun anlaşılması gerektiği, dava konusu olayda bu husus da yerine getirilmediğinden istek sahibinin hatasının söz konusu olduğu, ....’nin .../... m. gereğince de hasarın istek sahibinin hatası veya ihmalinden meydana gelmesi durumunda, taşıyıcı sorumlu olmayacağından davalının bir kusuru bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

...- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...- Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı hasar bedelinin rücuen tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davacı nezdinde sigortalı emtianın davalı tarafından ......./Türkiye arası taşınması sırasında hasarlandığı, bu taşımanın .... hükümlerine tabi olduğu hususları uyuşmazlık konusu değildir.

.... hükümlerine tabi olan taşımalarda, taşıyıcının taşıdığı malları alıcısına tam ve sağlam olarak teslim etmek zorunluluğu mevcut olup, meydana gelen eksilmeler ve hasarlardan sorumluluğu esastır. Ancak, anılan Konvansiyonun .../...-b maddesinde, ''ambalajlanmadıkları veya kötü ambalajlandıkları zaman özellikleri gereği fire veren veya hasara uğrayan malların ambalajlanmaması ve hatalı ambalajlanmış olması'' özel risk durumu olarak kabul edilmiş, hasar veya kaybın anılan nedenlerden kaynaklanması halinde taşıyıcının sorumlu olmayacağı belirtilmiş ise de, mahkemece yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda karton koliler ile ambalajlanmış emtianın taşınmasına elverişli kolilendiği, bu türden emtianın ambalajlama şekli bakımından teamüllere uygun olduğu ifade edildiği gibi, .... senedine taşıyıcı tarafından yükün ambalajının yetersiz olduğuna ve bu nedenle taşıma sırasında hasara uğrayabileceğine dair bir çekince de konulmadığından taşıyıcının sorumluluğunu ortadan kaldıran bir sebep olarak kabul edilen bu durum somut olayda gerçekleşmemiştir.

Konvansiyonun .../...-d maddesinde ''özellikle kırılma, paslanma, çürüme, kuruma, normal fire veya güve ve haşerat gibi sebeplerden dolayı nitelikleri gereği kısmen veya tamamen kayıp veya hasar tehlikesinin fazla olduğu malların taşınması'' da özel risk durumlarından kabul edilmiştir. Bilirkişi raporunda ''taşınan eşyanın doğal niteliğinden kaynaklı zarar oluştuğu, gerçekte malın değerini yitirmesi ve zayi mertebesinde sadece sovtaj değeri ile hasarlı sayılmasının sebebinin eşyanın doğal niteliği gereği hijyen koşullarını yitirmesi olduğu, parsiyel ve grupaj yüklerde taşıyıcıya özel talimat verilmediği ve eşyanın niteliği bildirilmediği sürece, taşıyıcının taşıma sürecinde meydana gelen ambalaj kirlenmesi, eşyaya doğrudan tesir etmeyen ezilme ve bükülmelerden sorumlu tutulamayacağı'' görüşüne yer verilmiş ise de, sözleşmede istiflemenin davalı taşıyıcıya ait olduğu dava konusu taşımada, ekspertiz raporunda hasarın araç içi istif uygunsuzluğu ve bağlama yetersizliğine bağlı olarak emtianın araç içinde devrilmesi sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği ayrıca, taşıma senedinde malın niteliğinin belirtilmediği, emtianın niteliği gereği steril ve hijyen şartlarına uygunluk bakımından koliler üzerinde gerekli işaretlemelerin de bulunmadığı açıklanmıştır.

Yukarıda da açıklandığı üzere, .... Konvansiyonu kapsamında yapılan taşımalarda, taşıyıcının, malın sağlam ve tam olarak teslimi zorunluluğu çerçevesinde taşımaya uygunluğu noktasında nezaret görevi mevcuttur. Bu itibarla, dava konusu taşımada istifleme davalı taşıyıcının sorumluluğunda olup, ekspertiz raporunda, hasarın istif uygunsuzluğu ve bağlama yetersizliği nedeniyle meydana geldiğinin belirtilmesi, taşıma senedinde eşyanın niteliği hususunda bir açıklama olmaması, kolilerin üzerinde gerekli işaretlemeler bulunmaması ve davalı taşıyıcının yüklemeye nezaret etme ve özen görevinin yanında sözleşme uyarınca, yüklenen malları istifleme görevinin de bulunduğu da nazara alınarak davalı taşıyıcının hasarın meydana gelmesindeki müterafik kusurunun, bu konuda uzman bilirkişi kurulundan alınacak denetime elverişli rapor ile belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ........2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20188, Karar No: 2009/3631, Tarih: 10.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/20188 E.  ,  2009/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2008

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava 08.06.1996 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı avukatının 10.06.2008 tarihli duruşmaya mazeret beyan ederek katılmadığı ve anılan duruşmada mahkemece mazeretinin kabul edilerek yeni duruşmanın 11.07 2008 tarihinde yapılmasına karar verildiği, 11.07.2008 tarihli duruşmada ise davacı avukatının duruşmadan haberdar olduğu halde katılmadığından bahisle davacı tarafın yokluğunda karar verildiği uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık 11.07.2008 tarihli duruşmadan davacı avukatının haberdar olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Adli tebligatların 7201 sayılı Yasa'nın 1.maddesi gereğince bu yasa hükümleri dairesinde yapılması zorunludur. Dosya içerisinde davacı avukatına 11.07.2008 tarihli duruşma gününün bildirilmesine ilişkin tebligat parçası mevcut değildir.Bu duruma göre davacı tarafın yeni duruşma gününü bildiğinden söz edilemez.

Savunma hakkı Anayasa (m.36) ile güvence altına alınmış olup, HUMK.nun 73. maddesinde de ayrıca düzenlenmiştir. Hâkim, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. (HUMK mad. 73).Buna göre hâkim Anayasa ile güvence altına alınan ve HUMK'da da ayrıca düzenlenmiş bulunan iddia ve savunma haklarını kullanabilmeleri için tarafların duruşmaya çağırmak zorundadır.

Hal böyle olunca da duruşma gününden haberi olmayan davacının yokluğunda dosyanın karara çıkarılmasının, adil yargılanma hakkının ve savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğu, giderek Anayasa’nın 36 ve HUMK’nu 73.Maddelerine aykırılık oluşturduğu açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle yeni duruşma günü usulüne uygun biçimde haber verilmeden, adil yargılanma ve savunma hakkı ihlal edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle yeni duruşma günü usulüne uygun biçimde haber verilmeden, adil yargılanma ve savunma hakkı ihlal edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,    10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.