muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5017, Karar No: 2014/6752, Tarih: 10.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5017 E.  ,  2014/6752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 01.11.2013 tarihli geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden (... Belediye Başkanlığı yerine ... Belediye Başkanlığı'na müzekkere yazılarak) dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle;

1-15.03.2012 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının ... Belediye Başkanlığı'ndan,

2-Dava konusu 1724 parsel sayılı taşınmazın 15.03.2012 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 4 ada 21 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 12.04.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye (...) imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 1724 parsel ile somut emsal alınan 4 ada 21 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ... Belediye Başkanlığı'ndan,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17392, Karar No: 2022/17119, Tarih: 19.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/17392 E.  ,  2022/17119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasa'nın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır. Uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez.

Somut olayda; sanığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan davalarıyla ilgili iddianamede belirtilen sözleri içeren hakimin reddi talebini ihtiva eden dilekçeleri vermesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalıp kalmadığının tartışılmaması,

2- Kabule göre de;

Somut olayda; sanığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan davalarıyla ilgili iddianamede belirtilen sözleri içeren hakimin reddi talebini ihtiva eden dilekçeleri vermesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalıp kalmadığının tartışılmaması,

2- Kabule göre de;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan; "hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,19/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1716, Karar No: 2019/5839, Tarih: 05.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/1716 E.  ,  2019/5839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve EGO Genel Müdürlüğü aleyhine 01/06/2012 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/06/2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı EGO Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı EGO Genel Müdürlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı EGO Genel Müdürlüğünün diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı EGO Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, kaza ile ilgili olarak ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1080 esas sayılı dosyasının halen derdest olduğunu, tedavisi devam etmekte olan davacının bacağının diz üzerinden kesilerek 33 yaşında ömür boyu sakat kaldığını, müvekkilinin birkaç yılda bir yeni protez bacağa ihtiyacı olacağını, protezler için bakım masrafı yapmak zorunda kalacağını, hayatı boyunca göreceği tedavilerle ilgili olarak daha bir çok gider kalemlerinin söz konusu olacağını belirterek davacının bu nedenlerle oluşacak maddi zararının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı EGO Genel Müdürlüğü vekili; kullanılıp kullanılmayacağı kesinlik arzetmeyen protez bedellerinin talep edilmesinin mümkün olamayacağını, davacının ileri sürmüş olduğu giderlerin SGK tarafından karşılandığını, sigorta şirketinin tüm tazminattan sorumlu olduğunu, davanın ... Sigorta AŞ’ye, BUGSAŞ AŞ'ye ve SGK'ya ihbar edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... duruşmalara katılmamış, cevap dilekçesi sunmamıştır

Mahkemece, bilirkişi raporuyla hesaplanan protez değiştirme sayısı, protez ücreti, pil sayısı ve ücretleri toplamı açısından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... duruşmalara katılmamış, cevap dilekçesi sunmamıştır

Mahkemece, bilirkişi raporuyla hesaplanan protez değiştirme sayısı, protez ücreti, pil sayısı ve ücretleri toplamı açısından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı EGO Genel Müdürlüğü tarafından trafik kazasında yaralanan davacının, protez bacak kullanması nedeniyle oluşacak gider ve bakım masraflarına dair zararının gerçekleşmesi kesin olmayan talepler içerdiği ve protez bedellerinin SGK tarafından karşılanacağının iddia edilmiş olmasına göre SGK'dan davaya konu protez için herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı hususunun sorulması, ödeme yapılmış olması durumunda bu tutarın rücuya tâbi olup olmadığı hususunun araştırılması ve ödeme yapılmamış olması halinde ise söz konusu protezin değerinin ne olacağının hekim bilirkişiden alınacak rapor ile belirlenmesi ve gerçek zararının tespiti bakımından protezin bir kez takılması için gerekli miktara hükmedilmesi gerekirken bu yön gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile davacının bakiye ömrü hesaplanarak bu süre içinde 10 yılda bir protez bacağın yenilenmesi gerektiğinin tespiti ile aynı dönemler itibariyle gerekli pil ve bakım masraflarına dair hesaplamaya göre yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı EGO Genel Müdürlüğünün tedaviye dair giderlerin SGK tarafından karşılandığı ve davacının memur olarak görev yapmasından dolayı davanın SGK'ya ihbar edilmesi gerektiğini iddia ederek talepte bulunması karşısında davanın mahiyeti itibariyle davalının bu talebi dikkate alınarak davanın SGK'ya ihbar edilmemiş olması doğru olmamış kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının EGO Genel Müdürlüğünün diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21289, Karar No: 2024/7909, Tarih: 26.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/21289 E.  ,  2024/7909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1197 E., 2023/1942 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/1197 Esas, 2023/1942 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafiileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda (5271 sayılı Kanun) iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgilisi aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkını kullanır. Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki; 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir. Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/1197 Esas, 2023/1942 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, sanıklar müdafiilerine, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

O hâlde Mahkemece yapılacak iş, sanık ... müdafiine "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile gerekçeli kararının tebliğ edilmesi, ayrıca 20.06.2023 tarihli kararın tebliği için sanık ...'in bildirdiği en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre çıkarılıp bila tebliğ iade edilen tebligat bulunmadığı halde, tespit olunan başka adrese çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, bu itibarla yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla; gerekçeli kararın öncelikle sanık ...'in bildirdiği son adrese usulüne uygun yapılması, tebligatın yapılamaması halinde sanığın tespit edilmesi halinde mernis adresine, tespit edilemediği takdirde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakı ile sanık ... müdafinin süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi veya sanık tarafından sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14821, Karar No: 2013/6582, Tarih: 18.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14821 E.  ,  2013/6582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanığın, gerçek kişi tacir olarak kayıtlı olduğu Dikimevi Vergi Dairesi Müdürlüğünün 28.05.2011 gün ve 28353 sayılı yazısına göre vergi ödevlerini yerine getirmediğinden 25.02.2011 tarihinde mükellefiyetine son verildiğinin bildirilmesi karşısında, Vergi Dairesinden en son verdiği beyanname örnekleri istenilerek hangi tarih itibariyle mükellefiyetini yerine getirmediği tespit edilip, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10726, Karar No: 2019/3979, Tarih: 17.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10726 E.  ,  2019/3979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun ...... sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde “on sekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası“ öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ...... sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b. maddesinde ise “üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası“ öngörüldüğü nazara alındığında, sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunda, faturaların kurumlar vergisi indiriminde de kullanılmalarından dolayı suç tarihinin “26.04.2008“ olarak belirlenmesi nedeniyle, temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle eksik ceza tayini ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan sanık hakkında, 213 sayılı...... sayılı TCK'nin 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılması sırasında 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Suça konu faturaların Kurumlar Vergisi indiriminde kullanılmış olması nedeniyle, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan 26.04.2008, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu bakımından ise 26.04.2009 olarak yazılması gerekirken, 2007 ve 2008 olarak yazılmasının Mahkemesince düzeltilmesi ve ...... sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiriler dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 17.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5894, Karar No: 2023/2290, Tarih: 13.03.2023

nitelikte olup olmadığının ve suç kastıyla hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, bu hususlar yerine getirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Sanığın savunmalarına ve dosya kapsamına yansıyan herhangi bir psikolojik rahatsızlığı tespit edilmemiş ise de; dosya kapsamında bulunan adli sicil kaydı incelendiğinde çok sayıda kesinleşmiş mahkûmiyet hükmü ve bunlara ilişkin infaz evraklarının bulunması karşısında; suç tarihleri itibarıyla askerliğe elverişlilik ve cezai

ehliyet durumunun herhangi bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi

için psikiyatri uzmanı bir bilirkişiye muayene ettirilmesi ve gerek görüldüğü

takdirde adlî gözlem altına alınmasından sonra hüküm verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Gerekçeli karar içeriğinde izin tecavüzü suçuna yönelik kanun maddesi 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gösterilirken kısa kararda 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi denilerek hükümde karışıklığa sebep olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2016/438 Esas, 2017/297 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.

Yz. İşl. Müd. Y.

M.B.
Yargıtay — Esas No: 2014/8476, Karar No: 2014/20923, Tarih: 16.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/8476 E.  ,  2014/20923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/220712

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2012

NUMARASI : 2012/486 (E) ve 2012/566 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, katılan kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, “dosyada bilirkişi tarafından hesap olunan katılan kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.