muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25787, Karar No: 2013/19256, Tarih: 05.12.2013

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 4.12.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşanmış olduğu eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 5.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3825, Karar No: 2019/3953, Tarih: 24.06.2019

**6. Ceza Dairesi         2018/3825 E.  ,  2019/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53.maddesi uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 24.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3269, Karar No: 2024/605, Tarih: 24.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/3269 E.  ,  2024/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/146 E., 2021/376 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, kal davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı Hazine vekili ve davalı mirasçılarından ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; Eğirdir İlçe Merkezinde ve Eğirdir Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde, Eğirdir Belediyesi tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7 nci maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri v.b amaçlarla kullanıldığını, Eğirdir Gölünün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle Eğirdir Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, Eğirdir Belediyesi tarafından Eğirdir İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içiresinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini ileri sürerek Eğirdir Belediyesi tarafından Eğirdir İlçe Merkezinde ve Eğirdir Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde davalı tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; Eğirdir Belediye Başkanlığı tarafından davacı aleyhine Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile açılan davanın neticesinin beklenilmesi gerektiğini, dava konusu alana ilişkin olarak davacı Hazineye işgaliye bedeli ödediğini belirterek davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

II. CEVAP

Davalı; Eğirdir Belediye Başkanlığı tarafından davacı aleyhine Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile açılan davanın neticesinin beklenilmesi gerektiğini, dava konusu alana ilişkin olarak davacı Hazineye işgaliye bedeli ödediğini belirterek davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; 4721 sayılı TMK’nın 2 nci maddesine göre herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, davalının hukuken geçerli kira sözleşmesine istinaden dava konusu yeri kullandığı, Eğirdir Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında derdest olan Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının konusunun eldeki dava dosyasından farklı olduğu, dava konusu alanın malikinin kim olduğu hususun muğlak olduğu, davalının kira sözleşmesi ile dava konusu yerin dolaysız feri zilyedi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.02.2020 tarihli ve 2016/10832 Esas, 2020/1799 Karar sayılı kararı ile; Eğirdir Belediye Başkanlığı tarafından dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, 6100 sayılı HMK'nın 165 inci maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 14.12.2021 tarihli ve 2020/146 Esas, 2021/376 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas, 2016/553 Karar sayılı kararı ile belediye tarafından devri talep edilen 512.000 metrekare yüz ölçümlü dolgu alanında Kıyı Kanunu'na ve imar mevzuatına aykırı yapıların ve kullanımların bulunduğu, bazı kısımları hariç olmak üzere Eğirdir Gölünden kazanılan dolgu alanlarına ait dolgu izinlerinin alınmadığı, belediyenin devir talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verildiği, kararın 22.09.2016 tarihinde kesinleştiği, Eğirdir Belediyesince gölden doldurulmak suretiyle kazanılan alanlarda alınması gereken izinlerin alınmadığı, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata aykırı yapı, tesis ve kullanımlar mevcut olduğu, söz konusu alanların belediyenin tasarrufuna bırakılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı mirasçılarından ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı Hazine lehine eksik vekalet ücretine hükmedildiğini, harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı mirasçılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, infazda da tereddüt oluşturacak şekilde tekil şahıs ifadesiyle davalıdan tahsiline şeklinde karar verilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı mirasçılarından ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya, hakkaniyete aykırı olduğunu, davacı kuruma işgaliye bedeli ödendiğini, hukuken geçerli bir kira sözleşmesi bulunduğu ve davalıların kira bedellerini ödediklerini, hukuka aykırı tasarruf bulunmadığını, davalı tarafın iyiniyetli olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun 7 nci maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda, dava tarihi itibariyle toplam dava değeri 28.299,88 TL olup bu miktar üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve hesaplanacak nispi vekalet ücretinin AAÜT'nin 13 üncü maddesi gereği maktu vekalet ücretinin altında kalamayacağının da gözetilmesi gerekirken eksik vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı; diğer yandan, davalının yargılama sırasında ölümü nedeniyle mirasçılarının davaya dahil edildiği ve davalı sıfatını kazandıkları gözetilerek yargılama giderlerinin ölen davalının mirasçıları olan davalılardan alınması gerekirken, bu husus gözardı edilerek hükmün infazında tereddüt oluşturacak şekilde "davalıdan alınması" şeklinde hüküm tesisi de isabetsizdir.

Ne var ki; anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 nci maddesi uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki; anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 nci maddesi uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının; hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinde yer alan "4.117,00 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "5.100,00 TL" ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasının (4), (5) ve (6) numaralı bentlerinde yer alan "davalıdan" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine "davalılardan müştereken ve müteselsilen" ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine,

Davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13410, Karar No: 2025/190, Tarih: 08.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13410 E.  ,  2025/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 11.06.2024

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/9 E., 2022/167 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.06.2024 tarihli ek karar ile HMK.nın 362. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen maddi ve manevi tazminat miktarları ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 11.06.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Fazla alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5787, Karar No: 2019/12831, Tarih: 18.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/5787 E.  ,  2019/12831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Kdz. ... ...Mahallesi'nde bulunan 868 ada, 5 parsel sayılı taşınmazda bulunan B-Blok Kat-1, 2 no'lu dairenin maliki olduğunu, taraflar arasında akdedilen 21/03/2007 tarihli sözleşme gereğince 2 nolu daire dışında ikinci kattan da bir dairenin kendisi adına aidiyetinin gerçekleşeceğini, sözleşmede belirtilen işlerin bazılarının yapılmaması nedeniyle Kdz. ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/7 D.İş sayılı dosyası ile tespit yaptırdığını, yapılan inceleme sonucunda 19 kalem işin yapılmadığı ve bedelinin 11.870,00 TL olarak belirlendiğini, sözleşme bedelinin bir kısmı olarak kendisine ait olan daireyi davalılara devrettiğini ancak işbu dava konusu dairelerin teslimine kadar sözleşme gereği devrettiği dairede oturduğu süre boyunca kendisinden herhangi bir kira bedeli talep edilmeyeceği hüküm altına alınmasına rağmen söz konusu dairenin 3.bir şahsa satılmasından sonra aleyhine 20.430,00 TL üzerinden kira alacağı için icra takibi yapıldığını belirterek davalılar tarafından yapılmayan işlerin bedeli 11.870,00 TL’nin ve Kdz. ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/833 sayılı dosyası ile borçlu sıfatıyla kendisinden talep edilen 25.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile, davalılardan satın aldığı dairelerde eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğunu ileri sürerek; eksik ve ayıplı teslim nedeni ile uğradığı zararın tazmini istemiş; mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan 02/12/2013 tarihli inşaat bilirkişi raporuna göre; davacı adına kayıtlı olan 2 no'lu bağımsız bölümün sözleşmeye uygun olarak ve sözleşmede belirtildiği şekilde eksiksiz olarak teslim edildiği, ancak Kdz. ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/7 D.İş sayılı dosyası kapsamında üzerinde delil tespiti yapılan dairenin 1 no'lu daire olup, dava dışı ... ... adına kayıtlı olduğu, davacının, tapuda 3. kişi ... ... adına kayıtlı olan dairenin kendisine teslim edilen daire olduğu iddiasıyla eksik işlerin bedelini talep ettiği, ancak bu konuda aktif dava ehliyetinin olmadığı, zira tapuda dairenin maliki olmadığı, tapuda adına kayıtlı 2 no'lu dairenin ise sözleşmeye uygun olarak yapıldığının keşif ve 02/12/2013 tarihli raporla tespit edildiği, şayet davacı, 1 no'lu daireyi kendisinin sanarak dairedeki eksik işleri tamamlayıp harcama yaptıysa bu bedelin iadesini ancak dairenin sahibi ... ...'dan sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca talep edebileceği, davalılardan bir talepte bulunamayacağı, davalılardan ancak kendisine ait 2 no'lu daire için talepte bulunabileceği, ancak o dairenin de eksiksiz olarak teslim edildiğinin keşif ve 02/12/2013 tarihli inşaat bilirkişi raporu ile sabit olduğu, yine davacının, Kdz.... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/833 sayılı dosyası ile dava dışı Şükrü Doğanay tarafından aleyhine başlatılan icra takibi sebebiyle ödemek zorunda kaldığı meblağı da davalılardan talep edemeyeceği, takip hukuku gereğince takibe itiraz ve takibin durdurulması gibi hukuki yollara başvurma imkanı varken başvurulmadığı, takibin kesinleştiği, icra dosyasına ödenmiş meblağın davalılardan talep edilemeyeceği, davalıların bu noktada pasif husumet ehliyetlerinin de olmadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 21.03.2007 ve 26.06.2010 tarihli biri ana, diğeri ek olmak üzere iki adet sözleşme imzalandığı görülmüştür. 21.03.2007 tarihli ana sözleşmeyi “binayı alan” sıfatıyla davacı ... ve dava dışı ...’ın, “müteahhit” olarak da davalı ... ve ...’in imzaladığı; 26.06.2010 tarihli ek sözleşmeyi ise “bina sahibi” sıfatıyla davacı ...’ın, “yapacak olan” olarak da davalılardan ...’in imzaladığı görülmüştür. Ana sözleşmede ...’a, iki kattan oluşan çatılı müstakil ev yapılacağı yazılmış, söz konusu binanın sözleşme tarihinden (21.03.2007) itibaren 1 yıl içinde teslim edileceği belirtilmiştir. Ancak sonradan imzalanan ek sözleşmede 30.07.2010 tarihine kadar önceki sözleşmede tarif edildiği üzere dairenin birinin yapılıp teslim edileceği, diğer dairenin iç işlerinin 30.09.2010 tarihinde tamamlanacağı, 30.07.2012 tarihinde ise binanın, çevre düzenlemesi ve diğer tüm işlerinin tamamlanıp komple teslim edileceği hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamından sözleşmede belirtilen dairelerin bulunduğu B bloğun; bodrum kat, zemin kat ve 1.normal kat olmak üzere 3 kattan oluştuğu, bodrum katın aslında otopark olarak inşa edildiği ancak sonradan tapusuz bir daireye dönüştürülüp davacıya teslim edildiği yine 1. kattaki 2 nolu dairenin tamamen bitirilmiş olup davacı adına tescil ve teslim edildiği ancak Kdz. ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/7 D.İş sayılı dosyası kapsamında üzerinde delil tespiti yapılan zemin kattaki 1 nolu dairenin davacıya ait olmadığı anlaşılmıştır.

Davacı sözleşmede belirtilen iki dairede yapılmayan işlerin tespiti ve bu işlerin ekonomik maliyetinin çıkartılması için tespit yaptırmış, 03.02.2012 tarihinde dava konusu taşınmazın B bloğunda keşif yapılmıştır. Kdz. ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/7 D.İş sayılı tespit dosyası ile alınan 09.02.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre, taşınmaz üzerinde A ve B bloktan oluşan iki binanın mevcut olduğu, davacıya ait B bloğun; bodrum kat, zemin kat ve 1. normal kat olmak üzere 3 kattan oluştuğu, 1.kattaki 2 nolu dairenin tamamen bitirilmiş olup halihazırda iskan edildiği, zemin kattaki 1 nolu dairenin yapılmayan 19 kalem işin 2012 yılı için piyasa bedelleri toplamının 11.870,00 TL olduğu tespit edilmiştir. Tespit edilen eksiklikler arasında; binanın dış cephe boyası, dış sıvasının yapılmadığı, mevcut çatının desteklenerek takviye edilmesi gerektiğine de yer verilmiştir. Söz konusu bu eksiklikler binanın ortak alanları arasında sayılan yerlerdir. Yargılama sırasında alınan kök ve ek raporlar da dikkate alındığında; davacının dava konusu B blok 1. kat 2 nolu dairenin davacıya eksiksiz olarak tapusu dahil teslim edildiği, B blok zemin kat 1 nolu dairedeki eksikler tespit edilmiş olsa da söz konusu dairenin dava dışı 3.bir kişiye ait olduğu görülmüştür.

Davacı her ne kadar kendisine ait olmayan 1 nolu bağımsız bölüm için eksik ve ayıplı imalat bedellerine ilişkin talepte bulunamazsa da bilirkişi raporlarında tespit edilen ortak alanlar ile ilgili olarak belirtilen; binanın dış cephe boyası, dış sıvası, mevcut çatının desteklenerek takviyesi gibi hususlar için talepte bulunabilir. Mahkemece, Kdz.... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/7 D.İş sayılı tespit dosyası kapsamında alınan 09.02.2012 tarihli bilirkişi raporu, yargılama sırasında alınan kök ve ek rapordaki ortak alanlar için tespit edilen eksiklikler bedeli davacı tarafından talep edilebilecekken buna ilişkin herhangi bir değerlendirmeye yer verilmeden davanın reddine dair hüküm kurulması hatalıdır. O halde mahkemece, ortak alanlara ilişkin tespit edilen eksiklikler dikkate alınıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.