muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15492, Karar No: 2016/24041, Tarih: 25.10.2016

Davalı ..... vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..... vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı .... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5253, Karar No: 2024/14166, Tarih: 27.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5253 E.  ,  2024/14166 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 04.11.2022

EK KARAR TARİHİ : 29.05.2024

EK KARAR SAYISI : 2022/193 E., 2022/2782 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

EK KARAR : Temyiz isteminin süre yönünden reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Sanık ..., 15.04.2024, 19.04.2024 ve 27.05.2024 tarihlidilekçeler ile; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin 04.11.2022 gün ve 2022/193 Esas, 2022/2782 Karar sayılı kararının kendisine tebliğ edilmemiş olması nedeniyle temyiz edemediğini belirterek, eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunmuş olup, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin CMK'nin 42/1 maddesi gereğince Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği yasaya aykırı 29.05.2024 tarihli ek karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Sanığa usulüne uygun olarak 20.03.2023 tarihinde tebliğ edilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin 04.11.2022 tarihli hükmün, CMK’nin 291. maddesinde belirtilen yasal temyiz süresinden sonra sanık tarafından 15.04.2024, 19.04.2024 ve 27.05.2024 tarihinde eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz ve eski hale getirme isteklerinin süresinde olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22277, Karar No: 2017/13580, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/22277 E.  ,  2017/13580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5593, Karar No: 2018/4572, Tarih: 16.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5593 E.  ,  2018/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre;

Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğundan TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı nev'iden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, Kanun'da belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, Ankara 5. İcra Ceza Mahkemesinin 02/12/2014 tarih ve 2014/102 E. 2014/271 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizce 2016/5573 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12749, Karar No: 2024/13795, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12749 E.  ,  2024/13795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13701, Karar No: 2016/3406, Tarih: 29.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/13701 E.  ,  2016/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında zeytin ve zeytin ürünleri alım satımı bulunduğunu, davalıdan 2.550,40 TL alacaklı olduklarını, borcun ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibine geçildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davacının davalı adına düzenlediği fiyat farkı ve mal iade faturalarından kaynaklandığı, davalı fiyat farkı faturası düzenlenmesi konusunda taraflar arasında sözlü ya da yazılı mutabakat bulunmadığını, davacının tek taraflı fiyat farkı/iade faturası düzenlemesinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunmuş, fiyat farkı faturalarından kaynaklanan alacağın varlığının davacı tarafından kanıtlanamadığı, iade faturası yönünden ise davalıya iadesine yönelik düzenlenen faturaların toplam tutarının 4.416,07 TL olduğu, davalı şirket yetkilileri tarafından düzenlenen 23.09.2013 tarihli iade tutanağında davacının iade olarak gönderdiği 916 paket zeytinin sayımı yapılarak teslim alındığı, son kullanma tarihleri yakın olduğu için ürünlerin imhasının önerildiğinin belirtildiği, tutanağın davalı şirketin üretim müdürü ve üretim sorumlusu tarafından imzalandığı, davalı ürünlerin son kullanma tarihleri yakın olup ekonomik değer ifade etmediği, iadenin de bu koşulları altında kabul edildiğini savunmuş ise de, öne sürülen bu çekincenin davacı tarafından da bilinip kabul edildiğini sunduğu deliller ile kanıtlayamadığı, tutanaktır başlıklı 23.09.2013 tarihli belgenin davalı tarafça tek yanlı düzenlendiği, davacının imzasının bulunmadığı, bu nedenle iade ürünleri bedelleri yönünden davacının davalıdan alacaklı olduğu, ancak iade edilen ürün miktarı faturalarda belirtildiği gibi 917 değil, 916 adet olduğundan alacak tutarının 4.411,32 TL olarak hesaplandığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, itirazın 2.260,43 TL üzerinden iptaline, hüküm altına alınan asıl alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9602, Karar No: 2009/1237, Tarih: 05.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9602 E.  ,  2009/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 135 parsel sayılı 149625 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, ifraz, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., ... ve ... adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı Hazine, vergi kaydı miktar fazlasının Hazineye ait olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve arkadaşları irsen intikal ve vergi kaydına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı Hazine ve katılanların davalarının reddine, çekişmeli parselin davalılar ve mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5128, Karar No: 2011/6149, Tarih: 18.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/5128 E.  ,  2011/6149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Önceki günlü eksik iade kararının (2) numaralı bendi altında açıklanan eksiklik yerine getirilmemiş, dava konusu 125 parsel sayılı taşınmazın son tedavül kaydı gönderilmekle yetinilmiştir.

Dava konusu muhdesatın üzerinde yer aldığı ... Köyü 125 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini (davalılardan ... tarafından yapılan pay satışının tarihini de) gösterir şekilde tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek evraka eklenmesi, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, aksi takdirde ilgili hakim hakkında Hakim ve Savcılar Yüksek Kuruluna, ilgili kalem personeli hakkında o yer C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının gözönünde tutulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 18.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6085, Karar No: 2024/2143, Tarih: 19.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/6085 E.  ,  2024/2143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3189 E., 2019/2741 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 2018/3358 Esas 2019/1398 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1. Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2018 tarihli ve 2018/67 Esas, 2018/260 Karar sayılı dosyasının karar celsesi olan 09.07.2018 tarihli duruşmasında Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden Av. ...'nun vekalet sunduğu ve yetkilendirmesi ile duruşmaya Av. ...'ın katıldığı, bu celsede Av. ...'nun ve Av. ...'ın sanık müdafii olarak tayin edildikleri ve zorunlu müdafii olarak tayin edilen Av. ...'in mahkeme huzurundan ayrıldığı anlaşılmıştır. Söz konusu karar sanık ve sanık müdafine tefhim edilmiştir. Sanık tarafından bu karar 11.07.2018 tarihinde istinaf edilmiştir.

2. İstinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 2018/3358 Esas 2019/1398 Karar sayılı kararı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 2018/3358 Esas 2019/1398 Karar sayılı kararı sanığa 19.08.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Ancak söz konusu karar sanığı vekalet ile temsil eden Av. ... yerine sanığa dosyada zorunlu müdafii olarak atanan ve ilk derece mahkemesinin karar celsesinde huzurdan ayrılan Av. ...'e tebliğ edilmiştir.

4. Av. ...'nun 01.10.2019 tarihli dilekçesi ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 2018/3358 Esas 2019/1398 Karar sayılı kararının tarafına tebliğ edilmediğini ve tebliğ hatası ile söz konusu kararı temyiz edemediğini, gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmesini, kararı süresi içerisinde temyiz ettiğini, gerekçelerini daha sonra bildireceğini beyan etmiştir.

5. Ankara Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 31.12.2019 tarihli ve 2019/3189 Esas 2019/2741 Karar sayılı kararı ile sanık müdafii tarafından yapılan temyiz talebinin incelemesi için dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Ankara Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 31.12.2019 tarihli ve 2019/3189 Esas 2019/2741 Karar sayılı kararı ile sanık müdafii tarafından yapılan temyiz talebinin incelemesi için dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.05.2022 tarihli yazı ile: "Sanık müdafi 01.10.2019 tarihli süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini istemiş bulunduğu halde, adı geçene tebliğatın yapıldığına ilişkin belge dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla; CMK'nın 295/1 maddesinde yer alan 'Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.' hükmü de dikkate alındığında, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği ihtarı ile birlikte hükmün sanık müdafine tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesinin eklenerek dosyanın incelenmek üzere iadesi" talep edilmiştir.

7. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine sanık müdafine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 04.07.2019 tarihli ve 2018/3358 Esas 2019/1398 Karar sayılı kararı yerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 31.12.2019 tarihli ve 2019/3189 Esas 2019/2741 Karar sayılı kararının tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

8. Sanık müdafiin tarafına Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 04.07.2019 tarihli ve 2018/3358 Esas 2019/1398 Karar sayılı kararının usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

9. Sanık müdafine usulüne uygun tebligat yapılmadığından gerekçeli temyiz dilekçesi vermediğinin görüldüğü, bu nedenle sanık ve sanık müdafine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 04.07.2019 tarihli ve 2018/3358 Esas 2019/1398 Karar sayılı gerekçeli kararının 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesi gereğince temyiz için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde temyiz gerekçelerini içeren ek dilekçesini bildirmesi, bildirmediği takdirde başvurunun sebep yokluğundan ret edileceği ihtarı taşıyan meşruhatlı davetiye tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve gerekçeli dilekçe sunulması halinde temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3301, Karar No: 2019/4464, Tarih: 02.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3301 E.  ,  2019/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında 12/06/2016 tarihli ek karar ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 tarih, 2011/274-300, 06/12/2008 gün, 144-234, 23/09/1974 tarih, 224-408 ve 16/04/1973 gün, 213-345 Esas ve Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere ve 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesine göre, sanık ... tarafından verilen dilekçenin eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde bulunduğu, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay'da olduğunun anlaşılması karşısında, hukuki dayanaktan yoksun olan İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2016 tarih, 2014/341 Esas ve 2015/199 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı verilen 28/04/2015 tarihli kararı sanığın CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 12/06/2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, eski hale getirme konusundaki soyut, ispatlanabilir bir dayanaktan yoksun ve suistimale açık iddiaları yerinde görülmeyen sanık ...’nın eski hale getirme istemi ile yasal süreden sonraki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 02/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6445, Karar No: 2024/2772, Tarih: 04.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6445 E.  ,  2024/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1280 Esas, 2022/1012 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/116 E., 2020/118 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA