muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6352, Karar No: 2014/10599, Tarih: 12.05.2014

Hakkında verilen boşanma kararı 28.05.2004 tarihinde kesinleşen davacıya, 15.01.2005 tarihinde yaşamını yitiren sigortalı annesi üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle 24.10.2008 tarihi itibariyle kesildiği ve 24.10.2008-23.04.2012 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların talep edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; yukarıdaki yazılı araştırmalar yapılmalı, Kurum işleminin dayanağı raporda; gerekçe gösterilen emniyet araştırma raporunda, davacı ile birlikte yaşadıkları ifade edilen N..A.. ve Y.. A..'in davacı eski eşi M.. A.. olup olmadığı tespit edilmeli, mahkemece yaptırılan emniyet araştırma raporlarında ise davacı ve eski eşinin mernis adreslerinde yapılan araştırmalarda her ikisinin de bu adreslerde yaşamadıklarının tespit edilememesi nedeni ile davacı ve eski eşinin nerede ve ne şekilde yaşadıkları tespit edilmeli, boşanan eşlerin medula sisteminde ve GSM kayıtlarında yer alan adres bilgileri araştırılmalı, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3595, Karar No: 2019/6052, Tarih: 14.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3595 E.  ,  2019/6052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesinin sanık yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39332, Karar No: 2017/179, Tarih: 06.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39332 E.  ,  2017/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5829, Karar No: 2024/4108, Tarih: 30.04.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/5829 E.  ,  2024/4108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVACI/BORÇLU : ...

DAVALI/ALACAKLI : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İstinaf aşamasında ileri sürülmeyen hususlar temyiz incelemesinde değerlendirilemeyeceğinden sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi ipotekli taşınmaz maliki olan borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; sair şikayetleri ile birlikte aynı alacağın tahsili için daha önce kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi yapıldığını, İİK'nın 45. maddesine aykırı olarak iş bu dosyadan da ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibi başlatıldığını ileri sürerek takibinin iptaline karar verilmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkmesince; şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği, karara karşı alacaklının istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına ve şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nın 45. maddesinde rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusunun iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklının yalnız rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceği, poliçe ve emre muharrer senetlerle çekler hakkındaki 167. madde hükmünün mahfuz olduğu, söz konusu 167. maddede ise; alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senede müstenit olan alacaklının, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte bulunabileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlığın incelenmesinde; alacaklı tarafından şikayetçi borçlu ile diğer borçlular aleyhine 23/07/2019 tarihinde Gaziantep İcra Müdürlüğünün 2019/106085 Esas sayılı takip dosyasında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi başlatıldığı, yine aynı alacaklı tarafından, şikayetçi ipotek maliki borçlu ve asıl borçlu şirket aleyhine 08/08/2019 tarihinde Adana 2. İcra Müdürlüğünün 2019/10147 Esas sayılı takip dosyasında, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibi başlatıldığı, alacaklının aşamalardaki beyanları gereğince takip dosyasına konu alacağın aynı borç ilişkisinden kaynaklandığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar yukarıda anılan kanun hükümleri uyarınca borç ipotek ile temin edilmiş olsa bile, elinde kambiyo senedi bulunan alacaklı, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapabilirse de, alacaklının tercih hakkını bu takip türünden yana kullanmış olması halinde aynı borca ilişkin olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yapamaz. Aksi halde

Her ne kadar yukarıda anılan kanun hükümleri uyarınca borç ipotek ile temin edilmiş olsa bile, elinde kambiyo senedi bulunan alacaklı, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapabilirse de, alacaklının tercih hakkını bu takip türünden yana kullanmış olması halinde aynı borca ilişkin olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yapamaz. Aksi halde

aynı alacak için aynı borçluya karşı derdest bir icra takibi var iken mükerrer olarak ikinci bir takibin yapılması söz konusu olur. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup süresiz şikayete tabidir. Nitekim 20.01.2023 tarih ve 2021/2 E.-2023/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da aynı husus benimsenmiştir.

O halde, tercih hakkının kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi yönünden kullanılması sebebiyle, daha sonra başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibinin iptaline karar verilmesi yönündeki İlk Derece Mahkemesi kararı sonucu itibarı ile yerinde olup gerekçede hata edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince; daha sonra başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibinin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 11/04/2023 tarih 2021/2038 E. - 2023/350 K. sayılı kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.04.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14180, Karar No: 2014/14469, Tarih: 05.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/14180 E.  ,  2014/14469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. İŞ MAHKEMESİ (ÜSKÜDAR 2.İŞ)

TARİHİ : 02/12/2011

NUMARASI : 2009/831-2011/703

DAVACI : N.. D.. ADINA AVUKAT GÜLSEREN ÖZGÜN

DAVALI : R.. R..,G.. Ö.. ADINA AVUKAT BARIŞ SELAMİ UYSAL

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalının işlettiği iş yerinde 1997 Şubat ayında garson olarak çalışmaya başladığını, davalının eşi A..Ö.. tarafından her akşam sürekli hakaret edildiğini, yine son olarak 01.07.2008 tarihinde hakaret edilip müessir fiil uygulanarak işten kovulduğunu, çalıştığı sürede sigortaya bildirimlerinin eksik yapıldığını, bazen hiç bildirim yapılmadığını iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla çalışma ücretinin ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı iş yerinin sadece hafta sonları akşam faaliyet gösterdiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, işten kendisi ayrıldığından kıdem tazminatı istemeyeceğini, tüm alacaklarının ödendiğini, işletme sorumlusu A..Ö.. nun çalışanlara yönelik bir kötü muamelesinin olmadığını, hakaret ve müessir fiil iddilarının gerçek dışı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece kötüniyet tazminatı talebinin reddine, diğer taleplerin kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 1997 Şubat ayında işe başladığını, 01.07.2008 tarihinde işten çıkarıldığını iddia etmiş, davalı cevap dilekçesinde hizmet süresi bakımından itirazda bulunmamış, davacı tanığı E.. D.. davacının 1997 yılında işe girdiğini, davalı tanığı A..T.. davacının 1990'lı yıllarda işe girdiğini beyan etmişlerdir.

2-Davacı 1997 Şubat ayında işe başladığını, 01.07.2008 tarihinde işten çıkarıldığını iddia etmiş, davalı cevap dilekçesinde hizmet süresi bakımından itirazda bulunmamış, davacı tanığı E.. D.. davacının 1997 yılında işe girdiğini, davalı tanığı A..T.. davacının 1990'lı yıllarda işe girdiğini beyan etmişlerdir.

Bilirkişi tarafından kurum kayıtlarına ve iddiaya göre 2'li hesap yapılmış olup, mahkemece kurum kayıtlarına itibar edilerek 08/05/2002- 01/07/2008 tarihleri arası 6 yıl, 1 ay, 23 gün hizmet süresi üzerinden hüküm kurulmuş ise de, mahkemece varılan sonuç dosya kapsamına ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Kurum kayıtları ve tanık beyanları esas alınarak ispatlanan 02/05/1998- 01/07/2008 tarihleri arası belirlenen hizmet süresine göre işçilik alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır

3-Davacı, ücretinin aylık 2500 TL/net olduğunu iddia etmiş, davalı, davacının asgari ücret aldığını savunmuştur. Davacı tanıkları iddiayı doğrulamışlar, davalı tanığı Azmi Tıngır davacının asgari ücret ile çalıştığını, yaz sezonunda 300-400 TL, kış sezonunda 250 TL haftalık bahşiş dağıtıldığını beyan etmiştir. Bilirkişi tarafından emsal ücret araştırmasının ortalaması olan 1.150 TL/net ücrete ve davalı tanık beyanlarına göre asgari ücret ve bahşiş toplamı 1.354,39 TL/net ücrete göre 2'li hesap yapılmış, mahkemece emsal ücrete göre yapılan hesaba itibarla işçilik alacakları hüküm altına alınmış ise de, varılan sonuç dosya kapsamına ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Mahkemece yapılacak iş davalı tanık beyanlarına göre belirlenen ücrete göre yapılan hesaba itibarla hüküm kurmaktır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 05/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5741, Karar No: 2018/4466, Tarih: 12.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5741 E.  ,  2018/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğundan TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen aynı nev'iden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, Kanun'da belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, Konya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarih ve 2015/991 E. 2015/1417 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizce 2016/14120 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu aynı gün bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı gözetilerek buna göre hüküm kurulması zorunluluğu,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39139, Karar No: 2016/4352, Tarih: 25.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/39139 E.  ,  2016/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine karar verilirken, işe başlatılmama tazminatı, davacı işçinin 8 aylık ücret tutarında belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanuna göre sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin montaj teknisyeni olarak 13.09.1993-10.09.2014 tarihleri arasında 21 yıla yakın çalışmasının bulunduğu, davacının iş akdine davalı .....A.Ş. tarafından performans düşüklüğü gerekçe gösterilerek ve hakları ödenerek son verildiği, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesinin 2. fıkrasında davranışları ve verimsizliği nedeniyle bir işçinin iş akdine geçerli nedene dayalı olarak son verilebilmesi için savunma alınması şartının biçimsel ön koşul olarak düzenlendiği ancak somut uyuşmazlıkta davacının savunmasının alınmadığı ve davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu, asıl işverenin davalı ... ..A.Ş olduğu anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının davalı .....A.Ş'deki işe iadesine, işe başlatmamanın mali sonuçlarından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına karar verilmesi isabetlidir. Bu nedenle davalıların temyiz itirazları yerinde değildir.