muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4842, Karar No: 2024/5261, Tarih: 30.09.2024

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; davacının 1995 yılında taşınmazı haricen satın aldığı, ancak kadastro tespitine kadar bu yeri kullanmadığı, ekip biçmediği, kazanmayı sağlayan zilyetlik koşullarının davacı yararına oluşmadığı, davalının ise taşınmaza hiçbir zaman malik sıfatıyla zilyet olmadığı, nizalı yerin Hazine adına tapuya tescil edilmesi gereken yerlerden olduğu gerekçesiyle davacının davasının reddine, asli müdahil Hazinenin davasının kabulü ile tapu kaydının iptali ile taşınmazın Hazine adına tesciline ilişkin verilen ilk kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince; keşif ara kararının usul ve kanuna uygun olmadığı, yapılan araştırma ve incelemenin de hüküm vermeye yeterli bulunmadığı, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 26.03.2012 tarihli ek raporda parselin uygulama imar planında kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının belirtildiği, asli müdahil Hazine tarafından dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ileri sürülmüş ise de bu yönde yeterli uygulama ve araştırma yapılmadığına değinilerek yeniden keşif gününün belirlenmesi, yerel bilirkişi ve tanıkların davetiyeyle keşif yerine çağrılması, yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde ayrı ayrı dinlenmesi, kadastro sırasında dava konusu parsel ve komşu parsellere revizyon gören 23.03.1946 tarih ve 410 nolu tapu kaydının sınırlarının tek tek okunup mahalli bilirkişi ve tanıklardan tapu kaydının sınırlarının zeminde gösterilmesinin istenilmesi, teknik bilirkişiye, uygulanan tapu kaydının kapsamını belirtir krokinin düzenlettirilmesi, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının saptanması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağında belirtilen dayanak tapu kaydının bu taşınmazı kapsamadığı, tespit maliki olan davalı ...'ın ve kadastro tutanağında önceki zilyet olarak isimleri geçen ... ve ... adlı kişilerin de dava konusu taşınmazı hiç kullanmadığı, taşınmazın tespit öncesinde tapusuz olup çok önceleri ... adlı kişi tarafından kullanıldığı, daha sonra da davacı tarafından satın alındığı, davalı ... adına yapılan tespit ve tescilin iptali gerektiği, ancak bilirkişi raporu ile tespit edildiği şekilde taşınmazın bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması sebebiyle bu kısmın kıyı olarak terkinine karar vermek gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine, (B) harfi ile gösterilen bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davalı vekili ve asli müdahil Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 05.04.2018 tarihli ve 2015/20728 Esas, 2018/2405 Karar sayılı kararı ile; bozmaya uyulduğu halde mahalinde usulünce tapu kaydı uygulaması yapılmadığı, fen bilirkişisinden tapu kaydı uygulamasını içerir denetime elverişli rapor alınmadığı, kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi açısından tek kişilik jeolog bilirkişinin raporu ile yetinildiği, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ve niteliğinin kesin olarak belirlenmediğinden bahsedilerek tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait 3 ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının getirtilmesi, mahalinde yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve 362l sayılı Kanun'un 9. maddesinde nitelikleri yazılı 5 kişiden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrometri mühendisi ve fen bilirkişisi aracılığıyla yerinde keşif yapılması, kadastro sırasında dava konusu parsel ve komşu parsellere revizyon gören 23.03.1946 tarih ve 410 nolu tapu kaydının sınırlarının tek tek okunup mahalli bilirkişi ve tanıklardan tapu kaydının sınırlarının zeminde göstermesinin istenilmesi; teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının kapsamını belirtir kroki düzenlettirilmesi; taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının saptanması, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda idarenin düzenlediği haritaya değer verilerek harita düzenlenmediğinin saptanması halinde önceki bozma kararında da değinildiği şekilde belirlenmesi; 3 kişilik uzman ziraat bilirkişi kurulundan komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısı, eğimi, bitki desenini açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları üzerinde jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak çekişme konusu taşınmaz bölümü hava fotoğraflarında işaretlenmek suretiyle bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğunun, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının, zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğünün belirlenmesinin istenilmesi, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları da incelenerek bu fotoğraflara göre taşınmaz bölümünün niteliğinin ne olduğunun belirlenmesi ve bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş; davacı vekilinin karar düzeltme isteği reddedilmiştir.

3. Mahkemenin 08.06.2023 tarihli ve 2019/71 Esas, 2023/277 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacı tarafından dava konusu taşınmazın nizasız ve fasılasız 20 yıl boyunca zilyedliğinde bulundurulduğuna ilişkin somut delilin bulunmadığı, taşınmazın önceki maliki ...'tan sonra zirai amaçla kullanılmadığının tanık beyanları ile sabit olduğu, rapora göre taşınmaz üzerinde imar ve ihyanın bulunduğuna dair herhangi bir emarenin bulunmadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine; alınan bilirkişi raporu uyarınca dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle asli müdahilin talebinin kabulüne, tapu kaydının iptali ile üzerindeki tüm takyidatlarından ari olarak kıyıya terkinine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı ...'ın vekil ile temsil edildiğinden bahisle davalı lehine vekalet ücretinin davacı tarafça ödenmesine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda önceki bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, numune alınmadan, soyut bir inceleme ile rapor verildiğini, rapora itirazda çelişkinin giderilmesi istenmiş ise de talebin reddedildiğini, yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulduğunu, iddianın kanıtlandığını, bozma kararında tapu kaydı uygulamasının yapılması istendiği halde eksikliklerin yerine getirilmediğini, Hazine'nin usulüne uygun dahili dava dilekçesi bulunmadığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali - tescil ve asli müdahale yoluyla, çekişmeli taşınmazın kıyı - kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi,

2. Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4., 5. ve 9. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715., 999. maddeleri, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kadastro çalışmaları sonucu, Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan dava konusu 126 ada 2 parsel sayılı, 516,74 m2 yüz ölüçümlü taşınmazın davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, davalı ...'in taşınmazı dava dışı S.S. Şirinköy Kooperatifi'ne sattığı, bilahare 22.12.2006 tarihinde tekrar satın aldığı, 18.08.2022 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kadastro çalışmaları sonucu, Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan dava konusu 126 ada 2 parsel sayılı, 516,74 m2 yüz ölüçümlü taşınmazın davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, davalı ...'in taşınmazı dava dışı S.S. Şirinköy Kooperatifi'ne sattığı, bilahare 22.12.2006 tarihinde tekrar satın aldığı, 18.08.2022 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

2. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 157,75 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2304, Karar No: 2022/9477, Tarih: 23.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2304 E.  ,  2022/9477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

22.10.2010 tarihinde Sarp Sınır Kapısından Türkiye'ye giriş yapmak için müracaat eden sanık ...'ın ibraz ettiği, sanık ... adına düzenlenmiş pasaportun sahteliğinden şüphelenilerek muhafaza altına alındığı, ekspertiz raporlarına göre pasaportun 3. sayfasındaki mevcut fotoğrafın, evvelce aynı yerde yapışık bulunan fotoğrafın sökülmesinden sonra yapıştırıldığı, fotoğraf ve aynı sayfada basılı bulunan soğuk mühür izlerinin orjinal mühür izi basımı arasında yapılan karşılaştırma neticesinde harf karakterlerinin yapısı yönünden farklılık gösterdiği ve pasaportun aldatıcılık niteliğinin bulunduğunun tespit edildiği, sanık ...'ün diğer sanıkları tanımadığını, suç tarihinden yaklaşık 5-6 ay önce nüfus cüzdanını ve pasaportunu kaybettiğini, bu konuda karakola müracaat ettiğini beyanla suçlamayı kabul etmediği, Mahkemece sanığın üzerindeki nüfus cüzdanının incelenmesinde arka kısmında veriliş nedeninin kayıp olarak yazdığı ve suç tarihinden önce 09.07.2010 tarihinde düzenlendiğinin tespit edilmesi karşısında, gerçekliğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından, sanığın savunmasında söylediği şekilde pasaportuyla alakalı karakola kayıp başvurusunun olup olmadığının araştırılmasından sonra hukuki durumunun tespit edilmesi gerekir iken eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü tesisi,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında, “Farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararı uyarınca, başka suçtan ... 2 Nolu T Tipi Cezaevinde hükümlü olarak bulunan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulmadan veya SEGBİS yolu ile duruşmaya katılması da sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafi ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10668, Karar No: 2012/4147, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10668 E.  ,  2012/4147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili şirkete kasko sigortalı araç üzerine davalının maliki olduğu binanın çatısından kar düşmesi neticesi hasarlandığını, 4.079 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek bu meblağın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin binanın gerekli bakım ve onarımlarını yaptığını, aşırı kar yağışı ve mücbir sebepten dolayı meydana gelen olayda müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

7.5.2009 gün 2006/631-2009/232 sayılı önceki hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairenin 1.3.2010 gün 2009/8519-2010/1751 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasından sonra davanın kabulü ile 4.079 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava TTK.nun 1301.maddesine dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davalının BK.nun 58.maddesi uyarınca zarardan sorumlu olduğu ileri sürülmüştür. BK.nun 58.maddesi hükmüne göre "Bir Bina ve imal olunun herhangi bir şeyin maliki o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurundan dolayı mesul olur. Bu cihetten dolayı kendisine karşı mesul olan şahıslar aleyhindeki rücu hakkı mahfuzdur." Davalının maliki olduğu binanın çatısından kar kütlelerinin düşmesi sonucu biranın önündeki sokakta park halinde olan davacıya kasko sigortalı araç hasarlanmıştır.

İnşaat mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan 25.3.2009 tarihli raporda binanın özellikleri açıklandıktan sonra çatı meylinin %45 olduğu 35 cm.lik betonarme saçak ve yağmur oluğu bulunduğu 3194 Sayılı İmar Kanunu'na bağlı çıkarılan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliğinin 34.maddesine göre binaların saçak yapılıp yapılmayacağı, yapılacak saçakların genişliğinin (1.20 mt.yi geçmeyecek şekilde) Belediyece tayin edildiği 35 md göre ise çatıların civardaki cadde ve sokakların karakterine göre yapılacak binanın durum ve ihtiyacına uygun olması gerektiği çatı meyilleri ile kullanılacak malzemenin yörenin özelliği iklim şartları dikkate alınarak Belediyenin tesbiti ile tayin edileceği bildirilmiştir. 26.11.2010 tarihli makine mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise davalıya ait apartman sorumlularının araç hasarlanmadan önce aracın bulunduğu yerden çekilmesi konusunda samimi gayretlerine rağmen araç sahibine (araç sahibi sözkonusu apartmanda oturmayıp 100 mt kadar ilerdeki bir başka binada oturduğundan) ulaşamadıkları aracı çektiremedikleri aracın hasarlanmasına engel olamadıklarından kusursuz oldukları araç sahibi sigortalının da aracın bulunduğu sokakta park etme yasağı bulunmadığından, kusurunun bulunmadığı bildirilmiş, mahkemece yapı eseri malikinin niteliği itibariyle olağan sebep sorumluluğu bulunduğunu, kusurlu olmasının şart olmadığını, eserin yapımı ve bakımında gösterdiği özensizlik kusur derecesine ulaşmasa bile yapı bozukluğu ve noksanlığından meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, davalıya ait apartmanın çatısının mevcut yol durumuna uygun olarak yapılmadığı çatının yola meyilli olarak yapılması nedeniyle kar kütlelerinin düşerek aracın hasarlanmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacıya sigortalı aracın sahibi davalıya ait apartmanda değil 100 mt kadar ileride bulunan bir başka binada oturmaktadır. Duruşmada dinlenen tanık beyanlarına göre çatı üzerinde kar kütleleri çoğalmaya başlayınca binanın önünde bulunan birkaç araç oradan çekilmiş, sigortalıya aracını çekmesi için ulaşılmaya çalışılmış ancak ulaşılamamıştır. Olay 1.12.2004 tarihinde gece saatlerinde meydana gelmiştir. Davalı apartmanın yöneticisi olan tanık ... karları çatıdan küreklerle indirmeye çalıştıklarını davalının siz karışmayın bir sakatlık olur dediğini bu işi yapan kişilerinde bu şartlarda çatıya çıkamayacaklarını söylediğini davalının o gün apartman önünde tehlike önleyici işaret koymadığını şahısların zarar görmemesi için herhangi bir önlem almadığını da ifade etmiştir.

Diğer tanık Ömer Derinler ise ilk kar kütlesi aracın tavan kısmına düştükten sonra araç sahibine ulaşmaya çalıştıklarını ulaşamadıklarını burdan yarım saat sonra ikinci kar kütlesinin aracın arka camına düşüp camı patlattığını o gün sabahtan akşam saat 18.00-19.00'a kadar çok yoğun kar yaptığını, akşam havanın yumuşamaya başladığını bunun sonucunda karın düştüğünü, başka apartmanlardan kar kütlesinin düşüp düşmediğini bilmediğini beyan etmiştir.

Hükme esas alınan inşaat bilirkişi raporunda açıkça apartmanın çatısının mevcut yol durumuna uygun olarak yapılmadığı çatının meyilli olması sebebiyle kar kütlelerinin aşağıya düştüğü belirtilmemiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece ilgili Belediyeden davalıya ait binanın çatı yerleşim yeri saçak payı kullanılan malzemeler çatı eğimi saçak genişliği yönlerinden imar mevzuatına, projeye ruhsata uygun olarak yapılıp yapılmadığının sorulması daha sonra 23.3.2009 tarihli keşfe katılan bilirkişi kurulundan (inşaat mühendisi, kadastro teknisyeni, trafikçi bilirkişi) BK.nun 58.maddesine göre binanın yapımında, muhafaza ve bakımında ruhsata imar mevzuatına, projeye aykırılık ve davalının kusuru olup olmadığı olay tarihi itibariyle davalının bina sahibi olarak kendisinden beklenen özeni gösterip göstermediği, kazanın meydana gelmemesi hususunda önlem alıp almadığı, bu önlemlerin neler olduğu, yeterli sayılıp sayılmayacağı çatının mevcut yol durumuna uygun olarak yapılıp yapılmadığı, çatının meyilli olmasının kar kütlelerinin düşmesine ve hasara yol açıp açmadığı, sigortalının bir başka binada oturduğu belirlendiğinden aracının kendi binasının önüne değilde davalıya ait binanın önündeki sokağa bırakmakta müterafik kusuru bulunup bulunmadığı hususlarında tüm dosya kapsamı birlikte gözetilerek ayrıntılı gerekçeli denetime elverişli önceki raporlarında irdelendiği ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 5.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14980, Karar No: 2017/12344, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14980 E.  ,  2017/12344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10210, Karar No: 2021/13961, Tarih: 28.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10210 E.  ,  2021/13961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

... Vergi Dairesi Başkanlığının 22/03/2011 tarih 2011738 sayılı mütalaasının 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğu halde Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2011 tarih ve 2011/442 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılarak mahkeme tarafından anılan suçlardan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zaman aşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.