muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16805, Karar No: 2017/4181, Tarih: 18.04.2017

a-Davacının desteği(eşi) olan..., kaza tarihinde 26 yaşında evli ve çocuksuz olarak vefat etmiştir. Hükme esas alınan aktüer raporunda, desteğin bakiye ömrünün sonuna kadar gelirinin %50 si oranında eşine pay ayıracağı varsayılarak hesaplama yapılmış, desteğin anne ve babasının hayatta olup olmadığı araştırılarak hayatta olmaları durumunda anne ve babaya da pay ayrılması gerektiği ve yine ileride en az iki çocuk sahibi olacağı ihtimali dikkate alınmamıştır.

Hayatın olağan akışına göre desteğin en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek,anne ve babasının hayatta olması durumunda desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16 şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5 er pay verilmesinin uygun olacağı, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekeceği, Dairemizin yerleşik uygulaması gereğidir.

b-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sağ kalan davacı eş ...’in evlenme ihtimali kaza (ölüm) tarihi yerine, rapor tarihine göre belirlenmek suretiyle davalı aleyhine fazla tazminata hükmedilmiştir. Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre kaza tarihindeki verilerin gözönüne alınması gereklidir. Sağ kalan eşin olay tarihindeki yaşı göz önünde bulundurularak evlenme ihtimali belirlenmelidir.

Bu nedenlerle; mahkemece, Yargıtay uygulamaları da gözetilmek ve desteğin anne ve babasının hayatta olup olmadığı da araştırılmak ve davacı eşin AYİM tablosuna göre kaza (ölüm) tarihindeki evlenme ihtimali değerlendirilmek suretiyle, bilirkişiden işaret edilen hususlarda ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25851, Karar No: 2013/16708, Tarih: 05.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25851 E.  ,  2013/16708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ile asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa bağlı Yavuz Selim İlköğretim Okulu'nda 1996 Eylül ayında müstahdem olarak işe başladığını, 2010 yılı Haziran ayında okulların kapandığı tarihe kadar çalıştığını, ancak okullar açıldığında yeniden işe çağrılmadığını ve iş sözleşmesinin bu şekilde sonlandırıldığını ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları istemiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava konusu taleplerden davalı Bakanlığın bir sorumluluğunun bulunmadığını, kaldı ki davacının işyerinden kendi isteğiyle ayrıldığını, bu nedenle tazminat talep hakkı doğmadığını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının davalıya ait işyerinde çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise, ne kadar süre ile çalıştığı konularında toplanmaktadır.

Mahkemece karara esas alınan hesap bilirkişisi raporunda, davacının 15.09.1996-16.06.2010 tarihleri arasında okulların açık bulunduğu dönemlerde davalı Bakanlığa bağlı Yavuz Selim İlköğretim Okulu'nda çalıştığı kabul edilerek dava konusu işçilik alacakları hesaplanmıştır. Oysa, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret

ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Davacının davalıya ait işyerinde çalıştığına dair hiçbir yazılı belge bulunmadığı gibi, Sosyal Güvenlik Kurumuna da hiçbir hizmet bildirimi yapılmamıştır. Sadece soyut iki davacı tanığı beyanlarına dayanılarak davacının iddia ettiği sürelerde davalıya ait işyerinde çalıştığı kabul edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesine dayanan bir ilişki bulunup bulunmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi için davacıya Sosyal Güvenlik Kurumunun da davalı safhında yer alacağı hizmet tesbiti davası açması için önel verilmeli, hizmet tesbiti davası açıldığı takdirde sonucu beklenmeli, aksi halde davanın usulden reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Taraflar arasında iş sözleşmesine dayanan bir ilişki bulunup bulunmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi için davacıya Sosyal Güvenlik Kurumunun da davalı safhında yer alacağı hizmet tesbiti davası açması için önel verilmeli, hizmet tesbiti davası açıldığı takdirde sonucu beklenmeli, aksi halde davanın usulden reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8758, Karar No: 2021/6297, Tarih: 13.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/8758 E.  ,  2021/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte Fatura Düzenleme, Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme

A) Sanık hakkında "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için, "varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit..." olan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerekli olduğu, bununla birlikte 213 sayılı VUK'nin 139. maddesinde, vergi incelemesinin esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılacağı, ancak iş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılmasının imkânsız olması veya mükellef ve vergi sorumlularının istemeleri halinde incelemenin dairede yapılabileceğinin belirtilmesi nedeniyle, incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerin bulunup bulunmadığının önceden belirlenmesinin gerekli olduğu anlaşılmakla; 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait yasal defter-belgelerin ibrazına ilişkin 08.10.2012 tarihli ve AGB-A-2674/79-42 sayılı istem yazısının dosya içerisinde bulunmaması; ayrıca vergi tekniği raporunda yer alan tespitlere göre istem yazısının 19.10.2012 tarihinde işyeri adresinde şirket yetkilisi olan sanığa tebliğ edildiğinin bildirilmesi ve sanığın savunmasında talep halinde belgeleri ibraz edebileceğini beyan etmesi karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1) Defter ve belge istem yazısı aslının veya onaylı örneğinin dosyaya getirtilmesi,

2) 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki incelemenin dairede yapılmasına imkân veren istisnalardan birisinin varlığının, tebligat tarihinden önce tespit edilip edilmediğinin vergi dairesinden sorulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B) Sanık hakkında "2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı ve bir kısım fatura asıllarının dosya içerisinde mevcut olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki fatura asıllarının getirtilmesine yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı ve bir kısım fatura asıllarının dosya içerisinde mevcut olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki fatura asıllarının getirtilmesine yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

... Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün 599 037 4390 vergi kimlik numaralı mükellefi ... Giyim Elektrik Tur. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilisi olan sanığın, “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında, faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1) Sanığın düzenlediği iddia olunan faturaları kullandığı belirtilen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının dosyaya getirtilmesi; bu mükellefler/şirket yetkilileri hakkında ilgili takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması; açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

2) Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, ... Giyim Elektrik Tur. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ait banka hesap hareketleri ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan diğer belgeler ve sanığın şirketi ile faturaları kullanan mükelleflerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, suça konu fatura bedellerinin sanığın yetkilisi olduğu şirketin hesaplarına intikal edip etmediğinin tespit edilmesinden sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma neticesinde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

C) Her iki suç yönünden kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2061, Karar No: 2019/14230, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2061 E.  ,  2019/14230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2841, Karar No: 2021/21, Tarih: 11.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2841 E.  ,  2021/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme, beraat

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa verilmediğinden kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi gereğince düşmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 02.02.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

11.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27096, Karar No: 2018/3386, Tarih: 26.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27096 E.  ,  2018/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa isnat edilen “Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etme” suçunun oluşabilmesi için sanığın ticaret siciline kayıtlı tacir olması, fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir. Mahkeme dosyası içerisinde İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünün 15.04.2014 tarih ve 60349 - 44415 sayılı “şahsi kaydı bulunmadığına” ilişkin cevabi yazısı karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1-Sanık usulüne uygun olarak dava ve duruşmalara davet edilmeden ve Mahkemesince ticareti terk edip etmediğinin kolluk marifeti ile araştırılması yönünde yazılan müzekkere sonucunda, kolluk tarafından bilgi sahibi sıfatı uyarınca alınan beyanı hükme esas alınmak sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

2-Fiili işlediği tarihte 65 yaşını bitirmiş olan sanığın adli sicil kaydı getirtilerek, sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, TCK’nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesine ilişkin şartların bulunup bulunmadığının kararda tartışılmaması,

3- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

4-Kasıtlı suçtan hapse mahkûmiyetin kanuni sonucu olmasına karşın, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

4-Kasıtlı suçtan hapse mahkûmiyetin kanuni sonucu olmasına karşın, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

5-Gerekçeli karar başlında suç tarihinin ''27.02.2014'' yerine ''19.03.2014'' olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7742, Karar No: 2011/1838, Tarih: 23.03.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/7742 E.  ,  2011/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 3713 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2-3, TCK'nın 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-3713 sayılı Kanunun 7. maddesinde 5532 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesinde mevkutenin sorumlu müdürleri için öngörülen yaptırımın altı aydan iki yıla kadar hapis ve mevkutenin bir önceki ay satış miktarının yüzde doksanının yarısı kadar adli para cezası olduğu, dava konusu yazının yazarına ilişkin aidiyet belgesi sunan sanık hakkında tayin edilecek hapis cezasının 5680 sayılı Basın Kanunun 16/1, 647 sayılı Kanunun 4/1. maddeleri uyarınca paraya çevrilmesi sonucu tayin edilecek olan adli para cezası ile mevkutenin tirajına göre tayin olunacak adli para cezasının toplamı ile ortaya çıkan adli para cezasının, ön ödeme önerisine uymayan sanık hakkında 3713 sayılı Kanunun 5532 sayılı Kanunla değişik 7/2. maddesi uyarınca tayin edilmiş bulunan adli para cezasına göre daha lehe olduğu, 647 sayılı Kanunun 4/4. maddesi uyarınca; adli para cezasının hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilmiş bulunmasının lehe kanunun belirlenmesi bakımından aleyhe bir etki doğurmayacağı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi kanuna aykırı,

2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.