muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5536, Karar No: 2010/13288, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/5536 E.  ,  2010/13288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile ...’da bulunan bazı turistik yerlerde yiyecek ve içecek ürünlerinin satışının yapılabilmesi için büfelerin temini ile gösterilen yerlere konulması ve hasılat paylaşımı esasına dayalı olarak işletilmesine ilişkin 1.9.2006 tarihli sözleşme imzaladıklarını, sözleşmenin bitimini müteakip aynı şartları taşıyan 1.9.2007 tarihli yeni bir sözleşme daha imzaladıklarını,davalının 18.4.2008 tarihinde sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini ve kira bedeli ile birlikte cezai şart talep ettiğini,sözleşmede ödemelerin gecikmesi halinde vadeden itibaren her geçen gün için vadesinde ödenmesi gereken meblağın %1’i oranında ceza ödenmesine dair ticari hiçbir izahı olmayan şart konulduğunu,bu şekilde belirlenen cezanın 600.309,57TL olup fahiş olduğunu ileri sürerek,her iki sözleşmede “Sözleşme Bedeli ve Ödeme Şekilleri” başlığı altında düzenlenmiş olan vadeden itibaren her geçen gün için vadesinde ödenmesi gereken meblağın %1’i oranında cezanın ödeneceğinin taahhüt edildiği ceza şartının müdahale edilerek ilgili sözleşme maddesinin geçersizliğine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin tarafların özgür iradeleriyle imzalandığını,cezai şartın fahiş olmadığını savunarak,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın sözleşmeye hakimin müdahalesi ile davacı lehine uyarlanması talebi olduğu,sözleşmeye müdahale edilerek uyarlama yapılabilmesi için öncelikle sözleşmenin yürürlükte ve uzun süreli olması gerektiği,dava konusu 1.9.2006 tarihli sözleşmenin süresinin bittiği,1.9.2007 tarihli sözleşmenin ise fesihle sona erdiği ve sözleşmelerin

2010/5536-13288

kısa süreli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2010/5536-13288

kısa süreli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,davalı ile imzaladığı 2 adet sözleşmede bulunan ve cezai şart içeren maddelerin geçersizliğine karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.Mahkemece,davanın konusu sözleşmenin uyarlanması olarak nitelendirilerek sözleşmelerin sona ermiş olup kısa süreli oldukları için uyarlama koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Taraflar arasında 1.9.2006 ve 1.9.2007 tarihli,1 yıl süreli iki adet sözleşmenin düzenlendiği uyuşmazlık konusu değildir.Davacı,bu sözleşmelerde bulunan ve cezai şart içeren maddelerin geçersizliğine karar verilmesini istediğine göre dava konusu,sözleşme maddesinin iptali olup sözleşmenin uyarlanması olarak nitelendirilemez.Hukukumuzda sözleşme serbestliği ilkesi geçerlidir.Herkes kanuna ve ahlaka aykırı olmamak kaydıyla serbest iradesiyle sözleşme düzenleyebilir.Sözleşme hükümleri tarafları bağlar.Davaya konu sözleşme hükümlerinin iptali koşulları bulunmamaktadır. Mahkemece bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın yanlış nitelendirilerek yazılı gerekçe ile reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek onanması HUMK 438/son maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine,ikinci bent gereğince sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 17.15 TL. peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8932, Karar No: 2013/12917, Tarih: 16.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8932 E.  ,  2013/12917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanığın “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Sanığın 2005 takvim yılı içerisinde farklı tarihlerde birden çok sahte fatura düzenlediği ve hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, düzenlenen sahte faturaların adet ve tutarlarına, zararın miktarına, kastın yoğunluğuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeme gerekçeleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanığın “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8512, Karar No: 2022/388, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/8512 E.  ,  2022/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisinde kalan tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın TMK'nın 1007.maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Samandağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/148 E. - 2018/123 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın TMK'nın 1007.maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın     kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı,davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Hatay ili, Samandağ İlçesi, Kapısuyu Mahallesi 10 ada 38 parsel sayılı, 22.000,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın Hazine tarafından açılan dava sonucunda Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/357 Esas, 2003/ 89 Karar sayılı ilamı ile, kıyı kenar çizgisinde kalan 1.136 m2'lik kısmının tapusunun iptaline karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 28/07/2006 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 22/04/2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve taşınmazın gerçek  bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9445, Karar No: 2018/19308, Tarih: 27.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/9445 E.  ,  2018/19308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesinde, davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, HMK'nin 353/1-a.6 maddesi gereğince ilk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın yeniden karar verilmesi için mahkemesine iadesine, davalı vekilinin istinaf isteminin incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nin "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesi; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmünü içermektedir.

Aynı kanunun"Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesinde; "Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir."

"İstinaf Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 343'üncü maddesinin ikinci fıkrasında; "Kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmiş olan istinaf dilekçesi, bu mahkemece yukarıdaki fıkraya göre işlem yapıldıktan sonra kararı veren mahkemeye örnekleriyle birlikte gönderilir. Bu durum derhâl mahkemesine bildirilir." hükümlerine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, HMK'ye dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68'nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nin 366'ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 343'üncü maddesinin ikinci fıkrasının temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinden başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilmişse, temyiz defterine kaydedilerek durumun derhal kararı temyiz edilen mahkemeye bildirileceği, sonrasında ise temyiz dilekçesinin ekleriyle birlikte kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderileceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda başvuru hakkında verilen kararın temyizinin kabil olmadığı belirtilerek tebliğ işlemlerinin yapılması için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, tebliğe çıkarılan bölge adliye mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesinin derhal bölge adliye mahkemesine bildirilmesi, sonrasında temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, düzenlenen temyiz formu ile dosyanın doğrudan Dairemize gönderildiği, dolayısıyla UYAP sisteminde dosya ilk derece mahkemesi tarafından temyiz incelemesine gönderilme kayıtlarının oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtaya gönderme işlemlerinin ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE, 27/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/658, Karar No: 2011/620, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/658 E.  ,  2011/620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, zorla kaçırıp alıkoyma, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ... ve ...’in bozma sonrası yapılan yargılamaları sonunda; ...’in reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, diğer suç yönüyle eyleminin fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine, sanık ...’nin eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma olarak kabulü ile mahkûmiyetine, zorla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davasının ise 4616 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine dair Kilis Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2005 gün ve 2004/70 Esas, 2005/335 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:

Sanık ... hakkındaki zorla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davasının 4616 sayılı Kanun gereğince kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine ilişkin kararın itirazı kabil olup temyiz edilemez bulunduğundan CMUK.nun 264. maddesi hükmü gözetilerek sanık müdafiin temyiz isteğinin bu suç yönüyle itiraz dilekçesi niteliğinde kabulü ile gerekli karar mahallince verilmek üzere ve mahkemece 18.10.2001 tarihinde ... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 17.02.2004 gün ve 2003/2701 Esas, 2004/882 sayılı Kararı ile Onanmak suretiyle kesinleştiği halde bu suçtan verilen kararın yok hükmünde olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla, incelemenin sanık ...’nin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve diğer sanık ... hakkında fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve oluşa uygun kabul edilen sanıklara atılı fuhuş için başkasına kadın tedarik etme ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının cezanın üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, 11.01.2001 ve bu tarihten 2 yıl öncesi olan suç tarihlerinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMUK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10604, Karar No: 2010/12643, Tarih: 03.11.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10604 E.  ,  2010/12643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme

HÜKÜM : Sanık ...'nın korku, kaygı veya panik yaratacak tarzda ateş etme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından hükümlülüğüne,

Sanık ...'ın kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ...'a kasten yaralama suçundan doğrudan tayin olunan para cezasının miktarına göre hükmün karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 5219 sayılı Yasa ile değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyizi olanaklı bulunmadığından, adı geçen sanığın temyiz isteğinin CUMK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle istem gibi (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik temyizin incelenmesinde:

Sanığın suç tarihinde adli sicil kaydında silinme koşulları geçekleşmemiş kasıtlı suçtan dalayı mahkumiyetinin bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınılmamıştır.

Yerinden görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a) Sanık müdafiinin 5.10.2007 günlü oturumda sanık lehine olan hükümlerin uygulanması talebinin hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinide kapsadığı gözetilmeden, bu hususta olumlu olumsuz bir karar verilmemesi,

b) Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanığın TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA), 3.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/574, Karar No: 2019/2531, Tarih: 10.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/574 E.  ,  2019/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 4826 ada, 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan firari Rumlardan kalma kilisenin 22.11.1942 yılında Maliye Hazinesi adına senetsizden tescil edildiğini, 22.07.1943 tarihinde de ihale usulü ile köyü tüzel kişiliğine satıldığını, ilçe belediyelerinin kurulması akabinde 27.04.1989 tarihinde belediye adına tescil edildiğini, ancak daha sonra davalı kurum tarafından 5737 sayılı Kanun ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü’nün 2008/17 sayılı Genelgesine istinaden... köyü Cami Vakfı adına tescil edildiğini, yapılan bu tescil işleminin usul ve yasaya aykırı olduğunu, 5737 sayılı yasa uyarınca vakıf yoluyla meydana gelen taşınmazların mazbut vakfına geri döneceği düzenlemesinin dava konusu kilise için uygulanmasının mümkün olmadığını, zira söz konusu yapının vakıf yoluyla meydana gelmediğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile belediye adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın Vakıflar Genel Müdürlüğünün ... nolu defterin sayfa 10' da zilkadan 1271 tarihli belgede ve ... Sicilleri ... nolu defterin sayfa 20' de Harameyni ... Vakfından olduğunu ve gelirlerinin mazbut ... Vakfına gittiğini Vakıf yolu ile meydana gelipte her ne suretle olursa olsun, Hazine, belediye , özel idarelerin veya köy tüzel kişiliğinin mülkiyetine geçmiş vakıf kültür varlıklarının mazbut kültür vakfına devrolunacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda davacı belediyenin daha üstün hakkı olduğu hususunun sübut bulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 16.70.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4214, Karar No: 2017/8648, Tarih: 25.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/4214 E.  ,  2017/8648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK’nın 349. maddesi gereğince şikayetçi veya vekilinin duruşmada hazır bulunması zorunlu olup, yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeden, 21.02.2013 tarihli celse için mazeretinin kabulünü müteakip yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.