muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3352, Karar No: 2022/4194, Tarih: 23.03.2022

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Aynı şekilde, 5510 sayılı Kanunun geçici 8. maddesine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 01.10.2008 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 01.10.2008 tarihinden itibaren başlayacağı belirtilmiş; aynı maddede, Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, 01.10.2008 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmayanlara, 04.10.2000-01.10.2008 tarihleri arasında vergiye kayıtlı oldukları süreyi borçlanma imkanı getirmiştir.

Geçici 8. maddesinde belirtilen "yazılı başvuru" şartı, şekil şartı olmayıp; sigortalının, 01.10.2008 tarihi öncesi döneme ilişkin vergiye kayıtlı olduğu süreyi, yasada belirtilen 6 aylık sürede, Kurum'a başvurarak veya borçlanmaya ilişkin prim ödeyerek, borçlanma iradesini ortaya koyması, yasadan yararlanmak için yeterli sayılmalıdır. Anılan yasada belirtilen 6 aylık sürenin geçmesinden sonra, 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin sürenin, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, 14.09.2000-30.09.2000 tarihleri arasında vergi kaydı bulunan davacının, 30.12.2003 tarihinde Bağ-Kur’a giriş bildirgesinin verildiği, 28.01.2004 tarihinde prim ödemeye başladığı ve tescilinin 18.05.2001 tarihinden başlatıldığı anlaşılmakla, her ne kadar mahkemece 02.08.2003 tarihinden itibaren Yasa ile tanınan 6 aylık süre içerisinde prim ödemesi dikkate alınarak yazılı şekilde karar verilmiş ise de; 30.12.2003 tarihli Bağ-Kur’a giriş bildirgesinin borçlanma iradesini taşımadığı ile yatırılan primin de bu kapsamda olmadığı belirgindir. Mahkemece, 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. Madde kapsamında irdeleme yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7360, Karar No: 2020/7868, Tarih: 03.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7360 E.  ,  2020/7868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkemece ek karar ile süresinde olmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup davalı vekili tarafından ek kararın temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı; fındık bahçesi vasfındaki davalı ile müşterek olunan dava konusu 213 ada 7, 13, 24, 26 parseller ile 319 ada 7, 324 ada 1, 325 ada 2, 326 ada 3 ve 14 parsellerdeki fındıkların davalı tarafından toplandığından bahisle davalının bu fındıklardan elde ettiği gelirden 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 yılları için davacının hissesine düşen ecrimisilin fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bu temyiz talebi üzerine Perşembe Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.04.2016 tarihli ve 2014/219 E., 2016/68 K. sayılı ek kararı ile asıl kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde Yargıtayda temyiz yolu açık olmak üzere karar verildiği, hükmün davalı ...'nun bizzat kendisine kalemde 15.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği, kararın tebliğinden sonra 17.03.2016 tarihinde Perşembe Noterliğince düzenlenen vekaletname ile ...'ı kendisine vekil olarak tayin ettiği, davalı vekili olarak vekaletname alan dava ve iş takipçisi ...'ın 01.04.2016 tarihinde vekaletnameyi dosyaya ibraz ettiği ve aynı gün kalemde gerekçeli kararın kendisine bizzat tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Davalı asile yapılan tebliğden itibaren yasal 15 günlük temyiz süresinin 30.03.2016 tarihinde sona erdiği, temyiz süresinin bitiminden sonra vekaletnameyi dosyaya ibraz eden iş ve dava takipçisi ...'a hükmün tebliğ edildiği tarihten itibaren 15 günlük yasal temyiz süresinin hesaba katılabilmesi için davacı asil için geçerli olan temyiz süresi içerisinde vekaletnamesini sunması gerekirken, bu süre geçtikten sonra dosyaya ibraz etmiş olması nedeni ile yapılan temyiz başvurusunun yasal süresi içerisinde olmadığı anlaşıldığından davalının ve vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu ek karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, usulüne uygun tebliğ sonrası mahkeme kararının yasal süresi içinde temyiz edilmediği anlaşıldığına göre, davalı vekilinin ek karara yönelen temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından, usulüne uygun tebliğ sonrası mahkeme kararının yasal süresi içinde temyiz edilmediği anlaşıldığına göre, davalı vekilinin ek karara yönelen temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin ek karara yönelen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan Perşembe Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.04.2016 tarihli ve 2014/219 E., 2016/68 K. sayılı ek kararının ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolunun kapalı bulunduğuna, 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 25,20 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 03.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9589, Karar No: 2015/166, Tarih: 14.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9589 E.  ,  2015/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4, 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımına tâbi olduğu ve suç tarihi olan 24.04.2005 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6854, Karar No: 2017/9484, Tarih: 13.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6854 E.  ,  2017/9484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet Eşyalarının İadesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gerekçeli karar başlığında tarafların sıfatlarının eksik yazılmasının yerinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı- davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar yararına takdir edilen iştirak nafakaları çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.09.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2277, Karar No: 2014/3659, Tarih: 01.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2277 E.  ,  2014/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 112 ada ... parsel sayılı 452,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını öne sürerek davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı tapu iptal ve tescil davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 112 ada ... parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen ....09.2012 tarihli rapor ve eki haritada kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirlenen 82,65 metrekare yüzölçümündeki bölümün kumsal olarak tescil harici bırakılmasına, geriye kalan 369,42 metrekare yüzölçümündeki bölümün tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

01.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35280, Karar No: 2021/3846, Tarih: 31.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/35280 E.  ,  2021/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, www.....com isimli internet sitesinde verdiği satılık televizyon ilanı üzerine katılanın sanıkla iletişim kurduğu, televizyonun alım satımı konusunda 700 TL'ye anlaştıkları, katılanın, hakkında tefrik kararı verilen diğer sanık ... Saygılı'nın banka hesabına parayı göndermesine rağmen sanığın televizyonu katılana göndermeyip çeşitli bahanelerle oyalamak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanık ikrarı, katılan beyanı, bankamatik makbuzu, satışla ilgili internet çıktıları, abonelik sözleşmesi ve dosya kapsamı itibariyle, sanığın "www.....com" adlı internet sitesinde hesap açtığı, gerçekte sahip olmadığı Sony marka LCD televizyonun fotoğrafını internetten indirip ilan verdiği, ilanda televizyonun gerçek değerinden daha düşük bir fiyat yazdığı, ilanı gören katılanın belirtilen telefon numarasını aradığı, aralarında televizyonun 700 TL’ye alım satımı konusunda anlaştıkları, sanığın katılandan, dosyası tefrik edilen diğer sanık ... Saygılı'nın hesabına parayı yatırmasını istediği, katılanın bankamatik aracılığıyla 700 TL’yi bildirilen hesaba yatırdığı, sanığın parayı aynı gün çektiği ancak televizyonu katılana göndermediği, bunun üzerine katılanın sanığı ilanda belirtilen telefon numarasından aradığı, sanığın kendisini adına kayıtlı 0532 2150172 numaralı telefondan aramasını istediği ve katılana televizyonun kargoda kırıldığını, parasını iade edeceğini söylediği ancak aldığı parayı iade etmediği ve televizyonu da göndermediği, bu şekilde sanığın katılanı yanıltmak ve kandırmak suretiyle internet sitesi üzerinden gerçek olmayan resimler ve açıklamalarla ilan vererek önceden planlayıp sergilediği hileli davranışlarla haksız kazanç sağlamak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu kabulü sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaat tutarı belli ise TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezasının belirlenerek, aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca artırım ve indirimler yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2 madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin hükümde;

“TCK’nın 158/1-f-son maddesi hükmü gereğince cezanın takdiren 3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası olarak belirlenmesinden sonra, (5) gün adli para cezasının TCK’nın 52/2 maddesi hükmü gereğince günlüğü takdiren 20,00 TL'den 100,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezası TCK’nın 158/1-son maddesi hükmü gereğince suçtan elde edilen menfaatin 2 katından az olamayacağından sanığın (700x2/20)=70 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 62. madde hükmü gereğince cezasının takdiren 1/6 oranında eksiltilerek 2 yıl 6 ay hapis ve 58 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, (58) gün adli para cezasının TCK’nın 52/2 maddesi hükmü gereğince günlüğü takdiren 20,00 TL den paraya çevrilmek suretiyle 2 yıl 6 ay hapis ve 1.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde infazda tereddüt oluşturacak şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinden adli para cezasının belirlenmesine ilişkin olarak “5 gün” ibaresinin ve 3. bendin tamamen çıkarılarak “5 gün” ibaresi yerine 4. bendin eklenmesine, 2. bentten sonra 5. ve 6. bentlerin teselsül ettirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2096, Karar No: 2019/14265, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2096 E.  ,  2019/14265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4127, Karar No: 2010/5716, Tarih: 12.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/4127 E.  ,  2010/5716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda dava konusu muhdesatların üzerinde yer aldığı 104 parsel sayılı taşınmazın ifrazen geldiği 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, önceki günlü bozma ilamında değinilmesine rağmen dava konusu muhdesatların tutanağın beyanlar hanesinde gösterilip gösterilmediği olgusu gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Dava konusu muhdesatların kadastro tutanağında gösterilmemesi açık bir anlatımla tespit gününden sonra meydana getirildiklerinin belirlenmesi halinde 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinin somut olayda uygulanamayacağı kuşkusuzdur. Gerçekten taşınmazın susuz tarla niteliği ile tapuya tescil edildiği gözetildiğinde dava konusu muhdesatların tespit gününden sonra meydana getirildiklerinin kabulü gerekir.

O halde, öncelikle davacı tarafça meydana getirildiği öne sürülen ve dava dilekçesinde açıkça belirtilmeyen muhdesatların hangi kalemlerden oluştuğu davacı taraftan sorulmalı, buna ilişkin göstereceği deliller toplanmalı, daha sonra az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular da dikkate alınarak hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde araştırma ve soruşturma yapılmalı, toplanan ve toplanacak tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde bozmaya yanlış anlam verilerek ve gerekleri tümü ile yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91,05 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine 12.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14635, Karar No: 2020/15583, Tarih: 16.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14635 E.  ,  2020/15583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ... ve müşteki ...’ya yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçundan dava açılmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüş, müşteki ... soruşturma aşamasındaki beyanında, 05/11/2013 günü saat 18.30 sıralarında odaya girdiğinde çalınan cüzdanının yerinde olduğunu odada bir olumsuzluk olmadığını, saat 19.20 sıralarında mağdur ...’nun cep telefonuna kredi kartından alışveriş yapıldığına ilişkin mesaj geldiğinde odaya baktıklarında pencerenin açık olduğunu, kendisinin içinde para ve kartlarının olduğu cüzdanı ile mağdur ...’nun da içinde para, kredi ve banka kartlarının olduğu çantasının çalındığını gördükleri, hırsızlığın saat 18.30 ile 19.20 sıralarında işlendiğini söylemesi, mağdur ...’nun da aynı beyanlarda bulunması ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre olay günü olan 05/11/2013 tarihinde, güneşin saat 17.11’de battığı, gece vaktinin ise saat 18.11’de başladığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ...’ın 05/11/2013 tarihinde mağdur ... ve müşteki ...’ya yönelik işlediği hırsızlık suçunu saat 18.30 ile 19.14 arası gece vakti işlediği anlaşıldığından tebliğnamedeki 2 nolu kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi düşüncesine iştirak edilmemiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin süre tutum dilekçesi ile suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki kararların tamamına yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede.

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde suça sürüklenen çocuğun hukuki menfaatinin bulunmadığı ve temyizin gerekçeye yönelik de olmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ... ve müşteki ...’ya yönelik hırsızlık ve mağdur ...’na yönelik başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;