muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7804, Karar No: 2021/379, Tarih: 21.01.2021

Dava, imar parseline elatmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; kâl’i talep edilen ağaçların bulunduğu parselin malikleri arasında kâl davası yönünden zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan, Mahkemece 12.07.2011 tarihli celsede davacı tarafa davada yer almayan paydaşların davaya dahil edilmesi için süre verildiği ve bunun üzerine kâl’i talep edilen ağaçların bulunduğu parselin paydaşlarının davaya dahil edildiği, bu doğrultuda davaya dahil edilen maliklerden birinin de ... olduğu anlaşılmıştır. 07.12.2016 tarihli celsede dahili davalı ...’nın 07.08.2015 tarihinde öldüğünün anlaşıldığı ve “Karardan sonra öldüğü anlaşılan davalı ... nın veraset ilamını sunması için davacı tarafa yetki ve süre verilmesine, veraset ilamı sunulduğunda mirasçıların davaya dahil edilmesine” şeklinde ara karar kurulduğu ancak davacı tarafça ara karar gereğinin yerine getirilmediği ve takip eden oturumda “Davacıya geçen celsenin 1 nolu ara kararında belirtilen usuli eksiklikleri gidermesi için 2 haftalık kesin süre verilmesine, aksi takdirde HMK nun 119/son maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılacağının ihtarına (ihtar edildi )” şeklinde ara karar kurulduğu anlaşılmıştır. Burada belirtmek gerekir ki; ölü davalının mirasçılarının davaya dahil edilmesi HMK m.114 uyarınca dava şartıdır. Bu nedenle Mahkemece, ...’nın mirasçılarının davaya dahil edilmesi hususunda davacıya HMK m.119/son uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği yönünde ihtarda bulunulması yanlıştır. Diğer yandan; ihtarın açık olması gerekliliği karşısında, davacıya ölü davalı Tecelli’nin mirasçılarının davaya dahil edilmesi için ikinci kez yapılan ihtarda “..geçen celsenin 1 nolu ara kararında belirtilen usuli eksiklikleri gidermesi için…” şeklinde kesin süre verildiği ve yapılan ihtarın bu yönden de usule aykırı olduğu ortadadır.

O halde Mahkemece, davacıya ölü davalı ...’nın mirasçılarını davaya dahil etmesi için yeniden usulüne uygun süre verilmesi, bu sürede belirtilen eksikliğin yerine getirilmemesi halinde HMK m.114,115 uyarınca kâl yönünden dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Dava sırasında taraflardan birinin ölümü halinde mahkemece yapılacak işlem HMK’nin 55. maddesinde açıklanmıştır. Buna göre, "Taraflardan birinin ölümü halinde mirasçılar mirası kabul veya reddetmemişse, bu hususta kanunla belirlenen süreler geçinceye kadar dava ertelenir. Bununla beraber hakim, gecikmesinde sakınca bulunan hallerde, talep üzerine davayı takip için kayyım atanmasına karar verebilir."

Dava devam ederken taraflardan birisinin ölmesi halinde TMK’nin 28/1 maddesi uyarınca ölen kişinin taraf ehliyeti son bulur.

Taraf ehliyeti dava şartı olup, davanın her aşamasında mahkemece resen nazara alınması gereken bir olgudur.

Somut olayda: dahili davalı ...’nın yargılama sırasında öldüğü anlaşılmaktadır. Taraf ehliyeti dava şartı (HMK’nin 114. maddesi) olup, Mahkemece resen nazara alınması gereken bir husus olması ve HMK’nin 55. maddesi uyarınca ölen davalının mirasçılarının davaya dahil edilerek, yargılamaya devam edilmesi gerekirken, Mahkemece yapılması gereken bir işlemle ilgili, davacıya veraset ilamını sunması için kesin süre verilip, kesin sürede veraset ilamının sunulmaması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Kaldı ki, ölen davalının verasete esas nüfus aile kayıt örneğinin dosyada mevcut olduğu da görülmektedir.

Açıkladığım nedenlerle kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyorum. 21.01.2021
Yargıtay — Esas No: 2015/19743, Karar No: 2018/2132, Tarih: 15.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/19743 E.  ,  2018/2132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı geçirdiğinin ve meslekte kazanma gücünün kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 15.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5434, Karar No: 2013/17899, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5434 E.  ,  2013/17899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine

Başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15.09.1998 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15.09.1998 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir

kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9450, Karar No: 2012/1496, Tarih: 07.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9450 E.  ,  2012/1496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 14.04.2010 tarih ve 2009/215-2010/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı taraf, müvekkilinin 25.11.2008 tarihinde davalı bankanın ATM cihazından para çekmeye çalışırken kartın cihaza sıkıştığını, kartı almaya çalışırken arkasında bekleyen bir kişinin kendisine şifresini yazarak iptal ve kart iadeye basması halinde kartın geri alınabileceğini söylediğini ancak bu şekilde de kartın iade alınamadığını, davalı banka aranarak durumdan haberdar edildiğini, telefondaki müşteri temsilcisinin en son hesaptan 100 TL çekildiğini başka hareketlenme olmadığını söylemesine rağmen, olaydan hemen sonra banka şubesine gidildiğinde hesaptaki paranın tamamının çekildiğinin öğrenildiğini, ATM bölgesinde kamera bulundurmayan ve haberdar edilmesine rağmen hesabı dondurmayan ve kartı bloke etmeyen davalının zararın meydana gelmesine sebebiyet verdiğini belirterek 2.285,00 TL zararın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, olayın meydana gelmesinde davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığını, paranın şifre kullanılarak çekildiğini ve sorumluluğun şifresini koruyamaması sebebiyle kart hamilinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın meydana gelen zarardan sorumluluğunun bulunduğu, ancak davacının şifre bilgilerini koruyamamasından kaynaklı olarak zararın meydana gelmesinde etkili olduğu, BK. m44 düzenlemesi kapsamında davacının %30, davalının % 70 oranında kusurlu olduklarının bilirkişi raporuyla belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.599,05 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve davacı vekili katılma yoluyla temyiz etmiştir.

1- Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup; Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun dava konusu olayda uygulanma imkanı yoktur. Davalı banka aleyhine açılan dava niteliği itibariyle TTK.'nun 4. maddesine göre mutlak ticari davalardandır. Davanın bu mahiyetine göre tüketici mahkemesinde görülmesi de mümkün

./...

2010/9450

2012/1496

S-2

değildir. Görev hususu re'sen ve davanın her aşamasında incelenmesi gereken hususlardan olduğundan, mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddi gerekirken, esası hakkında hüküm tesis etmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

./...

2010/9450

2012/1496

S-2

değildir. Görev hususu re'sen ve davanın her aşamasında incelenmesi gereken hususlardan olduğundan, mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddi gerekirken, esası hakkında hüküm tesis etmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21.02.2012-RK
Yargıtay — Esas No: 2024/4981, Karar No: 2025/46, Tarih: 06.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4981 E.  ,  2025/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/2471 E. 2023/152 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2022/2471 Esas, 2023/152 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen;

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2022/2471 Esas, 2023/152 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bartın Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12750, Karar No: 2017/12097, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12750 E.  ,  2017/12097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki dava konusu Fatih mahallesi 707 ada 57 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değerinin 42,02-TL dava konusu taşınmazın rayiç değerinin 36,77-TL olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olmasına rağmen, emsalden 2 kat daha değerli kabul edilmesi ve değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Taşınmazın tapu kaydındaki ipoteğin bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1778, Karar No: 2020/4559, Tarih: 24.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1778 E.  ,  2020/4559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetvelini şikayet davası sonucunda mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, verilen kararın bir kısım şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, hükmün Dairemizce onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı, şikayet olunanlar Sarayköy Vergi Dairesi ve SGK vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, İİK’nın 366. maddesi ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunanlar Sarayköy Vergi Dairesi ve SGK vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi uyarınca karar düzeltme talebinde bulunan Sarayköy Vergi Dairesi ve SGK'dan harç alınmasına yer olmadığına,

takdiren 450,00 TL'şer para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3634, Karar No: 2018/6809, Tarih: 08.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/3634 E.  ,  2018/6809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 18/06/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının durmasına dair İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/02/2018 tarihli ve 2017/507 esas, 2018/111 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 29/06/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında 15/01/2016 tarihinde işlediği iddia edilen, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik tedbirinin infazı esnasında şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/02/2018 tarihli ve 2017/507 esas, 2018/111 sayılı kararı ile, sanığın denetimli serbestlik tedbirine aykırı davranmasına ilişkin beyan ettiği mazeretler yerinde görülerek "yükümlülüğe uymamakta ısrar gibi bir kasıt ve davranışının olmaması" gerekçesiyle, kovuşturma şartı olan yükümlülüklerine uymamakta ısrar etme şartının gerçekleşmediğinden bahisle “kamu davasının durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi: