muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/566, Karar No: 2013/16983, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/566 E.  ,  2013/16983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 17.12.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4500, Karar No: 2014/4278, Tarih: 24.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4500 E.  ,  2014/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl ve birleştirilen davasında müvekkilinin zorunlu mali mesuliyet ve zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmayan....Belediye Başkanlığına ait otobüs ile ...'dan Konya'ya yolculuk yaptığı sırada otobüsün kaza yapması neticesinde yaralandığını ve iş göremez hale geldiğini, otobüs sürücüsünün kusurlu olduğunu ileri sürerek geçici iş göremezlik ve maluliyet nedeni ile doğan 32.000 TL ve sakat kalması nedeni ile 31.000 TL ve tedavi giderleri için 1.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm kanıtlara ve uyulan bozma ilamına göre davanın kısmen kabulü ile;

1-a)Davacının zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortası nedenine dayalı mahkememizin 2009/852 esas sırasında kayda alınmış olan davanın kısmen kabulü ile 31.999,68 TL sürekli iş göremezlik tazminatının dava tarihi olan 28/09/2009 tarihinden itibaren hesaplanacak yıllık % 19 ve değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

b)Davacının fazlaya ilişkin sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin saklı tutulmasına.

c)İşbu dava dosyasında dava konusu olan 0,32 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile ilgili davanın konusu kalmadığından bu kalem talep yönünden bir karar verilmesine yer olmadığına,

2-a)Davacının karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası nedenine dayalı mahkememizin 2009/854 esas sırasında kayda alınmış olan ve işbu dosyamız ile birleştirilmiş olan davanın kabulü ile 31.000,00 TL sakatlık (sakatlanma) tazminatının dava tarihi olan 28/09/2009 tarihinden itibaren hesaplanacak yıllık % 19 ve değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

b)Davacının fazlaya ilişkin sakatlık tazminatı talebinin saklı tutulmasına,

c)Dava konusu 1.000,00 TL tedavi gideri ... tarafından dava tarihinden sonra ödendiğinden ve bu husus önceki karar ile kesinleştiğinden bu kalem talep yönünden yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.577,96 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3565, Karar No: 2025/256, Tarih: 09.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3565 E.  ,  2025/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin 10.04.2023 tarihli kararın sanık müdafii tarafından 01.05.2023 tarihinde temyiz edilmesinden sonra sanığın 11.05.2023 tarihinde SEGBİS sistemi aracılığıyla alınan beyanında temyiz isteminden vazgeçtiğini belirttiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olması nedeniyle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 24.05.2023 tarihli kararıyla temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar verildiği ve ek kararda hukuka aykırılık görülmediği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1 maddesi uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16939, Karar No: 2020/1411, Tarih: 27.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16939 E.  ,  2020/1411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’ün maliki olduğu 783 ada 184 parsel sayılı taşınmazdaki 6 nolu bağımsız bölümü ölünceye kadar bakma akdi ile davalı ikinci eşine devrettiğini, davalının baskı ve tehditle temliki sağladığını, işlem tarihinde hasta olan mirasbırakan hakkında doktor raporu alınmadığını, temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, bakım borcunu yerine getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’ün maliki olduğı 783 ada 184 parsel sayılı taşınmazdaki 6 nolu bağımsız bölümü 11.10.2012 tarihinde davalı ikinci eşi ...’ye ölünceye kadar bakma akdiyle temlik ettiği, 1938 doğumlu mirasbırakan ...’nün 15.10.2013 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak ilk eşi ...’den olma çocukları davacılar ile ikinci eşi davalı ...’nin kaldıkları, başkaca mirasçının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

Somut olayda; mirasbırakan ile davalının 07.07.2006 tarihinde evlendikleri, zabıta araştırması ve tanık beyanlarına göre yatalak olan mirasbırakanın ölüm tarihine kadar davalı ile yaşamaya devam ettiği, murise davalının baktığı, sağlığında akde aykırılık nedeniyle, başka bir ifadeyle bakılmadığı iddiasıyla dava açmadığı, davacılar tarafından, mirasbırakanın kendilerinden mal kaçırmasını gerektirir somut bir neden de ortaya konulamadığı, davacıların mevcut deliller ile temlikin muvazaalı olduğu iddiasını kanıtlayamadığı, başka bir ifadeyle işlemin gerçek iradeyi yansıttığı sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz eden davalıya geri verilmesine, 27.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2708, Karar No: 2016/4666, Tarih: 18.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2708 E.  ,  2016/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada..... Asliye Ticaret ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir

... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince uyuşmazlığın davalının sahte fatura düzenlemesi nedeniyle vergi dairesine ödenen vergi ziyaı, usulsüzlük cezası ve KDV bedelinden oluştuğu, davanın ticari olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise uyuşmazlığın tarafların ticari işletmesini ilgilendirdiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Ticaret Kanunu 4. maddesinde, bu kanundan doğan hukuk davalarının ticari dava sayıldığı, aynı Kanunun 5. maddesinin ikinci fıkrasında, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalara ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

Türk Ticaret Kanunu 3. maddesinde, ”Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir.” düzenlemesi getirilmiştir.

Bir hukuki işlemin veya fiilin TTK'nın kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen bu kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukukî işlemin veya fiilin olması gerekir.

Somut olayda davacı vekili, davacı ... davalı arasındaki ticari ilişkinin 2009-2012 yılları arasında devam ettiğini, davacının davalıdan sarı metal elemanları satın aldığını, davalının ise davacıdan hurda satın aldığını, vergi dairesince yapılan inceleme neticesinde davalının düzenlediği faturaların sahte olduğunun belirlendiğini, vergi dairesince uzlaşma talebinde bulunulduğunu, davacının uzlaşmaya giderek vergi dairesine 80.448,92.-TL ödeme yaptığını, davalının haksız eylemi nedeniyle davacının zarar gördüğünü belirtip davacının uğradığı zarar miktarı olan 80.448,92.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir

Buna göre taraflar tacir olup, aralarındaki uyuşmazlığın ticari işletmelerini ilgilendirdiği anlaşılmakla uyuşmazlığın..... Asliye Ticaret Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince..... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1553, Karar No: 2022/4648, Tarih: 08.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1553 E.  ,  2022/4648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECEMAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davalı ... yönünden davanın kabulüne, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine ilişkin kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Ukrayna vatandaşı olduğunu, Türkiye’deki bir takım resmi işlemlerin nasıl yürüdüğünü bilmediğini, Antalya 16. Noterliğinin 23.05.2016 tarihli ve 14936 yevmiye sayılı vekaletname ile davalı eşi ...’ı vekil tayin ettiğini, eşi ile arasında yaşadıkları ailevi sorunlar nedeniyle eşini vekillikten azlettiğini, ancak eşinin azilnameden sonra, vekalet görevini kötüye kullanarak maliki olduğu 6 parsel sayılı taşınmazdaki 6 nolu bağımsız bölümü, arkadaşı olan, el ve işbirliği içerisinde olduğu davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiğini, kendisine herhangi bir satış bedeli de ödenmediğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde taşınmaz bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.1.Davalı ..., iddiaların doğru olmadığını, satış bedelini elden ödediğini, davacı ile diğer davalının halen evli olup, birlikte hareket ederek kendisini dolandırmaya çalıştıklarını, diğer davalı ... ile sadece iş ilişkilerinin olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

1.2.Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, temlik tarihinden önce vekilin azledildiği, davalı vekil ...’ın vekâlet görevini kötüye kullandığı, ... ile ... arasında arkadaşlık ilişkisi olup, ...’nin iyi niyetli olmadığı gerekçesiyle... yönünden davanın kabulüne, davalı ...’ın kayıt maliki olmadığı gerekçesiyle ... yönünden iptal-tescil isteğinin pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacının resmi işlemlerin yürütülmesi için değil, satış için yetki verdiğini, satıştan haberdar olduğunu, çalışmayan davacının, evi diğer emlakçıların gezmesine izin verdiğini ve satışı istediğini, davalının taşınmaz için 60.000 paund ödediğini, davalının taşınmaz için nakit ödediği tutarın 252.000 TL'ye karşılık geldiğini, davalı ...’ın yeni girdiği inşaat işi için acil nakde ihtiyacı olduğunu, taşınmazı satmak istediğini, ancak yıl sonuna kadar kullanma şartı nedeni ile taşınmaza alıcı bulmakta zorlandığını, bu nedenle taşınmazı uygun fiyata satacağını söylemesi üzerine, dövizden zarar etmemek için taşınmazı uygun fiyata satın aldığını, davalı ...’nin özel bir emlakçıda çalıştığını, işyerindeki sözleşmesi gereği eğer kendisi satış yaparsa, satış nedeni ile işyerine çok yüksek bir komisyon ödemesi gerektiğinden diğer davalı ...’a satış yetkisi verdiğini, davalı ...’nin ...’a 60.000 paund verdiğini, bu durumun... ile ... arasındaki e-mail yazışmalarında belli olduğunu, ... ile ... arasında güvene dayalı tapu devri olacak şekilde bir dostluk, arkadaşlık ilişkisi bulunmadığını, davalı ...’nin tapuda davalı ...’ın azil edilmiş olduğunu görse idi, taşınmazı devir almayacağını, ancak davacının, azilnameyi tapuya şerh vermediği gibi, azilnameyi kendisinin tebliğ aldığını, davalı ...’nin, diğer davalı ile davacı arasındaki sorunları bilmesinin mükmün olmadığı, davalı ...’nin davacı ve diğer davalı hakkında dolandırıcılık nedeni ile suç duyurusunda bulunduğunu, davacı ve diğer davalı ...’ın iyi niyetli olmadıklarını, birlikte hareket ettiklerini, davalının, davacı ve eşi için konutu boşaltmaları için ihtarname göndermesi nedeniyle davacının eldeki davayı açtığını, davanın reddine karar verilmesinin gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 16/12/2021 tarihli ve 2021/676 Esas, 2021/1825 Karar sayılı kararıyla; davalı ... ile diğer davalı ...'in arkadaş oldukları, taşınmazın ... tarafından...'ye satışının piyasa değerinin çok altında olduğu, ayrıca taşınmazı satın alan ...'ın satış bedelinin davacıya ödendiği hususunu ispat edemediği, yine taşınmazı satın aldığı tarihte, aynı gün, Antalya 11. Noterliğinin 24/06/2016 tarihli ve 16972 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde vekaletnamesi ile, dava konusu 6 nolu bağımsız bölümü dilediği gerçek ve tüzel kişilere satması hususunda ...'i vekil tayin etmiş olduğu;dosya kapsamına göre iyi niyetli üçüncü kişi konumunda olamayacağı, İlk Derece Mahkemesi hükmünün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde ve kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar