muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11138, Karar No: 2017/2300, Tarih: 06.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/11138 E.  ,  2017/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili ve katılma yolu ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; .../07/2009 tarihinde davacılardan ...'nin sevk ve idaresindeki araca davalılardan ... ... A.Ş.'ye sigortalı bulunan ... ... .... Turz. İnş. ve Nak. San. Tic. Ltd. Şti.'ine ait ve diğer davalı ...'ın sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu yaralanan davacı ...'nin kaza nedeniyle %100 iş gücü kaybına uğradığını, kazanın meydana gelmesinde davalı ...'ın asli ve tam kusurlu olduğunu, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere ...'nin yürüyememesi nedeni ile tekerlekli sandalye ile kaldırma özellikli araca ihtiyaç duyulduğundan otomobil bedeli 50.000,00 TL ve ömrünün geri kalan kısmını refakate muhtaç yaşayacağından bakiye ömür için 377.500.00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 427.500,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen(... şirketi poliçe limiti ile sınırlı); davacı ... için 450.000 TL, diğer davacılar ... için 75.000,00 TL ve Yağmur Dökmeci için 100.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ... ... Turz. İnş. ve Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ve

davalı ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili .../02/2015 tarihinde maddi tazminata ilişkin dava değerini 578.207,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar ... ... ... Turz. İnş. ve Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili; kaza nedeniyle tutulan kaza tespit tutanağında ve ceza mahkemesince belirlenen kusur oranını kabul etmediklerini, kazanın davacının kullandığı aracınr aniden durması sonucu meydana geldiğini, davacılar tarafından talep edilen maddi ve manevi tazminatın çok fahiş olduğunu ve davanın ... ... ... A.Ş.'ye ihbarını talep ederek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; manevi tazminat taleplerinin poliçe teminatı dışında olduğunu, kaza nedeniyle davacılara ödeme yaptıklarını ve herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, sigortalının kusurunun tespiti halinde ancak sigortalının kusuru nispetinde ve ... poliçesi limitleri ile sorumlu olduğunu, poliçe kapsamında kişi başı sakatlık teminatının 150.000.-TL ile sınırlı olduğunu bildirerek kusur oranlarının ve ödenmesi lazım gelen tazminat miktarlarının tespiti ile sigortalının kusuru oranında poliçe limitleri ile sorumluluğun sınırlandırılmasına ve faiz taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile maddi tazminat yönünden 563.707,... TL'nin .../07/2009 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (... şirketinin 150.000,00 TL ile sınırlı kalması kaydı ile ve faizin sigortaya müracaat tarihinden itibaren) alınarak davacı ...'ye verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, manevi tazminat yönünden 45.000,00 TL ... yönünden, ....500,00 TL ... yönünden, ....000,00 TL ... yönünden manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı ...Ş. vekili ve katılma yolu ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

....04.1992 gün .../... sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen

bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olmasının ya da gerekçeli karar içeriğinde kabul edildiği bildirilen bir talebin hüküm fıkrasında yer almamasının, çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, ... ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK'nun 381-389. maddelerinde (6100 sayılı HMK'nun 294-297. maddeleri), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK'nun 297/II maddesi); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

...'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta, yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı ....03.2015 tarihli kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği halde; mahkeme gerekçeli kararının yazımında, kararın gerekçe kısmında manevi tazminatın davalılar ... ... ...

Turz. İnş. ve Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ve ...'dan tahsiline karar verildiği belirtilmekle kararın gerekçesi ile sonucu arasında çelişki yaratıldığı görülmektedir. Bu durum Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/.... maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, ........1992 gün ve 1991/... Esas-1992/... Karar Sayılı ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca, gerekçe ile hüküm arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

...-Bozma neden ve şekline göre, davalı ...Ş. vekilinin sair ve davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bozma neden ve şekline göre davalı ...Ş. vekilinin sair ve davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalı ...Ş.'ne geri verilmesine, 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13754, Karar No: 2010/8207, Tarih: 08.07.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/13754 E.  ,  2010/8207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 213 sy. VUK'nun 359/b-1, 62 mad.ge.2 kez 1998 ve 1999 yılları için 15 ay hapis cezası.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “ 1998 ve 1999 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu; suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının 1998 takvim yılı yönünden en aleyhe kabulle 1.5.1998, 1999 takvim yılı için ise 1.12.1999 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki her iki yılla ilgili kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 08.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21221, Karar No: 2015/6686, Tarih: 05.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/21221 E.  ,  2015/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUŞADASI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/8-2013/291

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.05.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı Ü.. K.. ile temyiz edilenler vekili Avukat .. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi Süleyman Yumma tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları A.. A..'ın 10 nolu bağımsız bölümünü birlikte yaşadığı davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, işlemin gerçek satış olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın mirasçılarından mal kaçırma amacıyla davalıya temlikte bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mirasbırakan A.. A..'ın maliki olduğu mesken nitelikli 10 nolu bağımsız bölümü 19.11.2007 tarihli resmi akit ile davalıya satış suretiyle temlik ettiği, murisin 14.10.2011 tarihinde ölümü ile davacı çocuklarının mirasçı olarak kaldıkları kayden sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın davacıların annesi olan eşinden 19.7.2011 tarihinde hükmen boşandığı, ölümünden yaklaşık bir yıl öncesine kadar davalı ile birlikte yaşadığı murisin davalı aleyhine 9.11.2009 tarihinde Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtığı 2009/392 Esas sayılı davada; eşi Meşkure'den 10 yıldır ayrı yaşadığını, boşanma davalarının devam ettiğini, eşinden boşanan davalıya dava konusu taşınmazı ölünceye kadar bakma koşulu ile devrettiğini, sonrasında davalı Ümmü'nün kendisini evden attığını ve hile ile taşınmazının elinden alındığını ileri sürerek tapu iptal ve tescil istediği, mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine karar verildiği ve kararın derecattan geçerek 24.1.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 günlü 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma yönünde olması hâlinde uygulanabilir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın gerçek irade ve amacının mirasçılarından mal kaçırma olmadığı, davalı ile evliliği temin edebilmek amacı ile taşınmaz temlik ettiği sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22651, Karar No: 2015/26633, Tarih: 10.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/22651 E.  ,  2015/26633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Resmi nikahlı evli iken, sanık ... 'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 21.08.2009 tarihinde muvazaalı olarak eşi olan sanık ... 'den boşandığı ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK’dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan idare vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7746, Karar No: 2011/11512, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7746 E.  ,  2011/11512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalıya karar ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasası 21. maddeye göre yapıldığı, ancak;"en yakın komşusuna haber verilmediği" için usulsüz olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davalı ...'e usulüne uygun karar ve temyiz dilekçesi tebliği ile gerekli temyiz yasal süresinin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 13.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.