muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11223, Karar No: 2023/4466, Tarih: 26.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/11223 E.  ,  2023/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/446 Esas 2016/132 Karar

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmü, katılan ... vekilinin temyiz hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin ve mahalli Cumhuriyet Savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2014/446 Esas, 2016/132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği;

Bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere sit alanı olan bölgede inşai müdahale kapsamında bulunan yapıyı izin almaksızın inşa eden sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun unsurlarını oluşturduğundan usul ve Yasaya aykırı olan Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.02.2016 gün ve 2014/446 Esas ve 2016/132 Karar sayılı kararının sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

B.Katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilini temyiz isteği;

1-Verilen kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna,

2-Diğer temyiz nedenlerine ilişkin.

C. Katılan ... vekilinin temyiz isteği;

1-Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2-Diğer temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Verilen kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna,

2-Diğer temyiz nedenlerine ilişkin.

C. Katılan ... vekilinin temyiz isteği;

1-Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2-Diğer temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü; " Her ne kadar sanık hakkında 1. Derece doğal sit alanına izinsiz ve ruhsatsız sörf okulu yapmak suretiyle 2863 Sayılı Yasaya Muhalefet ettiği iddiasıyla aynı yasanın 65/1 mad. Gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; iddia, savunma, mahkememizce mahallinde yapılan keşifte bizzat gözlemlenen durum, keşif sonrası aldırılan bilirkişi raporları, fotoğraflar, 12/06/2014 tarihli tutanak, sanık tarafından ibraz olunan kayıt ve belgeler vs tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın "Shaka Kite Boarding" isimli işletmesinin bulunduğu ve Akçapınar sahilinde Kadın azmağı ile Akçapınar azmağı arasındaki bölgede 2013 yılı için su üstü sporları (uçurtma sörfü) yapabileceği konusunda kendisine Muğla İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünce 26/09/2013 - 31/12/2013 tarihleri arasında geçerli olmak üzere deniz turizmi araçları turizm işletmesi belgesinin verildiği, 12/06/2014 tarihinde yapılan tespitte Akçapınar sahilinde uçurtma sörfü alanında sanıkla ilgisi olmayan Gökova Rüzgar Ltd., Kite Akademi, Kite Board Gökova, Kite Extreme Orange, Kite Boarding, Kite Boss, Kite Excite adı altında 7 adet sörf okulunun faaliyet gösterdiğinin ayrıca sanığa ait olduğu anlaşılan bir okulun da yapısının bulunduğu ancak faaliyet göstermediğinin tespit olunduğu, sörf okullarının bulunduğu Hazine adına kayıtlı 1219 parsel nolu taşınmazın Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 18/09/2008 tarih 4305 sayılı kararı ile 1. Derece doğal sit alanı ilan edilen alan içerisinde olması nedeniyle sanık hakkında her ne kadar iş bu dava açılmışsa da aynı yerde faaliyet gösteren 7 okulla ilgili herhangi bir işlemin yapılmadığı gibi turizm işletme belgesi bulunduğu anlaşılan sanığın sörf okulunun tutanak tarihinde zaten faaliyette bulunmadığının anlaşıldığı, ahşap platform üzerine konulan konteynır tarzı yapılarda bu okulların faaliyet gösterdiği, keşif tarihi itibariyle de sanığın konteynırının kaldırılmış olduğu, diğer okulların konteynırlarının ise kısmen yerinde bulunduğu, keşifte bizzat gözlemlendiği üzere konteynırların ahşap platform üzerine yerleştirildiği ve platformun metal ayaklarla zemine temas ettirildiği, zeminin zaten kum olduğu, metal platform ayaklarının zemine sabitlenmediği, kolayca kaldırılabilir nitelikte olduğu, bu nedenle sanığın eyleminin mahkememizce keşif sonrası aldırılan bilirkişi raporunun aksine fiziki ve inşai müdahale kapsamında değerlendirilmediği, atılı suçun unsurunun oluşmadığı, bu nedenle sonuca etkili görülmediğinden suç tarihinde aynı yerde faaliyet gösterdiği anlaşılan diğer 7 okulla ilgili bu okulları işletenler hakkında herhangi bir suç duyurusuna bulunulmasına gerek görülmeyerek mahkememizce aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur."

B.Sanık savunmasında; "Ben üzerime atılı suçlamaya ilişkin olarak daha öncesinde CBS'nda ayrıntılı savunmamı yapmıştım. Aynen tekrar ederim. Akyaka Akçapınar'da sahilde shaka adı altında uçurtma sörf okulum vardır. Bu nedenle sahile yerleştirilen konteynırlar nedeniyle gerekli izinler Valilik ve Turizm Müd.'den alınmıştır. Bu konteynırlar nedeniyle zemine herhangi bir fiziki ya da inşai müdahale yapılmamıştır. Beton kullanılmamıştır. Suçsuzum. Beraatimi isterim. Ceza verilmesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isterim. Ayrıca mevcut alanda benim haricimde birden fazla sörf okulu vardır. Bu okullar nedeniyle sahile yerleştirilen barakalardan dolayı onlar hakkında tutanak tutulmamış, sadece benim hakkımda tutulmuştur. Bunun nedenini de anlayamadım. Ayrıntılı savunmamı yapmak için süre isterim. Dedi. " şeklinde beyanda buşunmuştur.

C.Mahkemece 03.12.2015 tarihinde keşfe gidilmiş akabinde fen bilirkişisi, inşaat mühendisi bilirkişi tarafından rapor tanzim edilip dosyaya sunulmuştur.

D.22.12.2015 tarihli inşaat bilirkişisi raporunda; suça konu demir direk üzeri ahşap teras yapının I. Derece doğal sit alanı içerisinde olması nedeniyle 2863 sayılı Kanuna göre inşai ve fiziki bir müdahale kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varıldığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ... Vekilinin, 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık Suçundan Temyiz İsteği Yönünden

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11.04.2000 gün ve 65–69, 22.10.2002 gün ve 234–366, 04.07.2006 gün ve 127–180, 03.05.2011 gün ve 155–80, 21.02.2012 gün ve 279–55, 15.04.2014 gün ve 599-190, 28.03.2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25.03.2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden Ula Belediye Başkanlığının suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Mahalli Cumhuriyet Savcısının ve Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü Vekilinin, 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık Suçundan Temyiz İsteği Yönünden

B. Mahalli Cumhuriyet Savcısının ve Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü Vekilinin, 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık Suçundan Temyiz İsteği Yönünden

Muğla ili, Ula ilçesi, Akçapınar Mahallesi sahilinde bulunan uçurtma sörfü alanında ve aynı zamanda I. Derece doğal sit alanı ve özel çevre koruma bölgesi sınırları içerisinde yapılan tespitte, sörf okullarına ait izinsiz yapılar tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, mahkemenin yapılan yargılama neticesinde atılı suçun unsurları oluşmadığından bahisle sanık hakkında beraat kararı verdiği anlaşılmıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Katılan ... Vekilinin, 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık Suçundan Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden Ula Belediye Başkanlığının suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Mahalli Cumhuriyet Savcısının ve Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü Vekilinin, 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık Suçundan Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2014/446 Esas, 2016/132 Karar sayılı kararında katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8509, Karar No: 2022/3996, Tarih: 24.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8509 E.  ,  2022/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 21.10.2020 tarih ve 2020/1746 E. - 2020/1757 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ...'ün 1977 tarihli Selvi Boylum, Al Yazmalım adlı sinema filminin senaristi olduğunu, filminin senaryosunu, “SEVMEK EMEKTİR” sloganı üzerine inşa etmiş olduğunu, bu filmde sevgiyi ve sevginin büyük emek gerektirdiği temasını işlediğini, “SEVMEK EMEKTİR” deyiminin Türk Halkının arasında nerdeyse bir atasözüne dönüştüğünü, deyim üzerine yüzlerce gazete yazısı ve kitap yayınlandığını, sinema tarihinin kült filmlerinden AL YAZMALIM isimli filminin senaryosunun FSEK’nun 6. maddesi uyarınca işleme eser olduğunu, “Kırmızı Eşarp” isimli eserden esinlenilerek oluşturulduğunu, ancak yaratıcısının hususiyetini taşıyan “bağımsız” bir eser niteliğinde bulunduğunu, eserin sinema filmi olması ve davacının bu filmin senaryosunu yazmış olmasından bahisle davacının senaryo üzerinde ayrı ve bağımsız bir hak sahipliği olduğunu, davalı bankanın Al Yazmalım filminin dialogunu davacıdan hiçbir izin yahut onay almaksızın, kendi reklam filminin içinde kullandığını, bir teklifte bulunulsaydı dahi halkın gözünde efsaneleşmiş bu filmin reklam ve pazarlama metası olarak kullanımına izin verilmeyeceğini, reklam filminin 15. saniyesinde açıkça kullanılan cümlenin “önemli olan izleyicinin kalbine dokunabilmek onun halinden anlayabilmektir. O zaman sevginin emek olduğunu anlatabilirsin” şeklinde kulllanıldığını, bu durumun haksız rekabet de teşkil ettiğini, bu nedenle FESK 68/1 maddesine göre şimdilik 1.000.-TL maddi (ıslah ile 75.000.-TL maddi) ve FSEK 70. maddesine göre; 6.000.-TL manevi olmak üzere toplam 7000.-TL tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının, “Selvi Boylum, Al Yazmalım” filminin sanatsal değerini, sadece iki kelimeye indirgemesinin kabul edilemeyecek bir yaklaşım olduğunu, bankanın sözleşmesel ilişkide bulunduğu ajans ve yapımcı şirket, filmin eser işletme sahibi olan yani mali hak sahibi olan kişilere gerekli ödemeleri yaparak kullanım haklarını hukuka uygun olarak satın almış durumda olduğunu, “Selvi Boylum, Al Yazmalım” filminin senaryosu özgün ve tamamen senarist tarafından yaratılmış bir hikaye de olmadığını, film konusu hikayenin aslının bir Çin masalına dayandığını, Ünlü Kırgız edebiyatçı Aytmatov'un, bu Çin masalından esinlenerek “Selvi Boylum” adlı hikayeyi kaleme aldığını, esas itibariyle kökü anonim sayılabilecek bir masaldan yola çıkılarak Aytmatov tarafından yazılan bir hikayeden esinlenerek yazılan bir senaryoda geçen bir cümle üzerinde davacı yanın hak sahipliği iddia edilmesinin kabul edilebilecek bir durum olamayacağını, ayrıca eserin 1995 yılı öncesi yapım olup, film üzerindeki tüm hakların yapımcıya ait olduğunu, davacının iddialarının hukuki ve subuti dayanağı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; filmin görüntülerinin davalı bankanın reklam filminde kullanılabilmesi için yapımcı firmadan yazılı izin alındığı, senaryonun romandan uyarlandığı, senaryo üzerinde hak iddiasında bulunabileceği tek hususun hususiyet anlamında senaryoya katkısı olabileceği, filmin yapım yılı ve mali hakların devredilmiş olması karşısında film içinde birkaç cümlenin filmden ayrı değerlendirilmesinin tartışmalı olduğu, sinema filmi 1995 yılından önce yapılmış olduğundan FSEK 8. maddesi gereğince ilk halinin dikkate alınacağı ve filmi imal ettiren yapımcının eser sahibi sayılacağı, senaryo ve film 12.06.1995 tarihinden önce meydana getirildiğinden davacının söz konusu eserlerde mali bir hakkının bulunmayacağı, dosyadaki mali hak devir belgesine göre davacının reklam filmi için mali hakları hukuka uygun olarak devredildiği gerekçesi ile maddi tazminat talebinin reddine, koşulları oluşmadığı gerekçesi ile manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; "sevgi emektir" sözü eser niteliğindeki sinema senaryosu ile birlikte değerlendirildiğinde 5846 sayılı FSEK ek 2. maddesinin açık hükmü gereği davacının bu sinema eserleri yönünden senaryo yazarı olarak 5846 sayılı FSEK'ndan doğan bir hak talebinde bulunamayacağı, mahkemece alınan birinci ve ikinci bilirkişi raporunda; bu sözün filmin mottosu olduğu, filmle özdeşleştiği ve korunması gerektiği beyan edilmişse de, filmin senaryosunun bütünü, bu sözün ifade edildiği sahne, filmdeki oyuncuların ifade ve oyunculuk yeteneği ile birlikte etkileyici ve anlamı olan "sevgi emektir" sözü toplumda herkes tarafından kullanılan bir ifade olup hususiyet taşımadığı, bu ibarenin senaryodan ayrı olarak davacıya özgülenmesi ve başka kimse tarafından kullanılamayacağının, sahiplenilemeyeceğinin ileri sürülmesi ve davacıya tekel hakkı tanımanın mümkün olmayacağından ilk derece mahkemesinin kararında davacının tüm mali haklarını da devrettiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş olup davanın reddi kararı sonuç itibarı ile yerinde ise de, davacının 5846 sayılı FSEK EK 2. maddesi gereğince senaryodan kaynaklanan haklarına dayalı talepte bulunamayacağı, davacının "sevgi emektir" sözü üzerinde senaryodan ayrı telif hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, mahkemenin kararının HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın düzeltilmiş gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, senaryo eser sahibi davacının eserden doğan mali ve manevi haklara tecavüz iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Senaryo, bir tiyatro veya sinema eserinde, genel olarak eserin izleyicilere belirli bir plan ve mantık silsilesi içerisinde gösterilmesini sağlayan sahnelerin kurgusu ile anlatımı ve betimlemesi ile yaratılan karakter ve tiplemelerin sözlü ve sözsüz repliklerini konu alan, 5846 sayılı FSEK 2/2. maddesi anlamında bir edebiyat eseridir. Bir senaryo eseri baştan itibaren tamamen bağımsız bir eser olarak oluşturulabileceği gibi, FSEK 6. maddesi uyarınca, daha önce var olan bir başka eserin (hikaye, roman vs.) işlenmesi suretiyle de oluşturulabilir. Bir işleme eserin varlığından söz edebilmek için, sonraki müellifin kendi fikri emek ve çabasıyla işleme suretiyle yararlandığı önceki eserden farklılaşacak ve bağımsızlaşacak ölçüde yeni yaratıcı düşünceyi ortaya koyması gerekir.

Senaryo eserleri de diğer eserler gibi sahiplerine FSEK 27. Maddesi uyarınca gerçek kişiler için yaşam+70 yıl (tüzel kişiler yönünden aleniyet tarihinden itibaren 70 yıl) süresince koruma sağlamaktadır. Bu süre 17.06.1995 tarih ve 4110 sayılı Kanun öncesinde yaşam+50 yıldır. FSEK 29. maddesindeki “El işleri, küçük sanat eserleri, fotoğraf ve sinema eserleri için koruma süresi aleniyet tarihinden itibaren 20 yıldır” şeklindeki düzenleme, 17.06.1995 tarih ve 4110 sayılı Kanun değişikliği ile aleniyet tarihinden itibaren 70 yıla çıkarılmış, 21.02.2001 tarih ve 4630 sayılı Kanun ile de bu madde ilga edilerek, eserler yönünden tüm koruma süreleri 27. maddede yeknesak şekilde düzenlenmiştir.

Sinema eserleri FSEK 5. maddesi uyarınca bağımsız bir eser türü olarak korunmaktadır. Bununla birlikte, sinema eserleri, senaryoların işlenmesiyle oluşan bir işleme eser mahiyetindedir. FSEK 8. maddesi uyarınca sinema eserlerinde; yönetmen, özgün müzik bestecisi, senaryo yazarı ve diyalog yazarı, eserin birlikte sahibi olarak kabul edilmiştir. Bununla birlikte 5846 sayılı FSEK’te 07/06/1995 tarih ve 4110 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde ise yaratılan sinema eserlerinde eser sahibi onu “imal ettiren” kişidir.

FSEK 51/2. maddesi uyarınca, ileride çıkarılacak mevzuatla mali hakların şümulünün genişletilmesi veya koruma süresinin uzatılmasından doğacak salahiyetlerden vazgeçmeyi yahut bunların devrini ihtiva eden sözleşmeler batıl olarak kabul edilmiştir. Diğer bir anlatımla, eserden doğan mali hakların koruma kapsamını genişleten her türlü mevzuat değişikliğinden eser sahipleri yararlanacaklardır.

Davaya konu reklam filminde davacının sahibi olduğu senaryo eserine konu 1978 yılında çekilen ve ilk gösterime sunulan “Selvi Boylum Al Yazmalım” isimli sinema filminin görüntülerinden bir kesit de sunulmak suretiyle “sevgi emektir” söz öbeğinin davacıdan izin alınmadan kullanıldığı hususunda taraflar arasında bir çekişme bulunmamaktadır.

FSEK 51. maddesi uyarınca, koruma sürelerinin uzatılmasıyla birlikte, filmin 1978 yılındaki aleniyet tarihi itibariyle 1998 yılında son bulmuş iken, koruma sürelerinin uzatılmasıyla birlikte bu süre tüzel kişiler yönünden 2148 yılına kadar uzamıştır. Aynı şekilde, bir edebiyat eseri türü itibariyle senaryo eserlerinden doğan yaşam+50 yıllık koruma süresi ise yaşam+70 yıla uzamıştır.

FSEK 51. maddesi uyarınca, koruma sürelerinin uzatılmasıyla birlikte, filmin 1978 yılındaki aleniyet tarihi itibariyle 1998 yılında son bulmuş iken, koruma sürelerinin uzatılmasıyla birlikte bu süre tüzel kişiler yönünden 2148 yılına kadar uzamıştır. Aynı şekilde, bir edebiyat eseri türü itibariyle senaryo eserlerinden doğan yaşam+50 yıllık koruma süresi ise yaşam+70 yıla uzamıştır.

FSEK 8. maddesinin, filmin gösterime sunulduğu tarihte (1978) var olan “Bir eserin sahibi, onu vücuda getirendir. Aralarındaki özel sözleşmeden veya işin mahiyetinden aksi anlaşılmadıkça; memur, hizmetli ve işçilerin; işlerini görürken vücuda getirdikleri eserlerin sahipleri bunları çalıştıran veya tayin edenlerdir. Bu kaide, tüzelkişilerin uzuvlarına da şamildir. Aralarındaki özel sözleşmeden veya işin mahiyetinden aksi anlaşılmadıkça bir veya birden fazla kimseler, yayımlayanın tayin ettiği plan dairesinde bir eser vücuda getirmişlerse bu eserin sahibi yayımlayandır. Bir sinema eserinin sahibi onu imal ettirendir. Bir işlenmenin sahibi, asıl eser sahibinin hakları mahfuz kalmak şartıyla, onu işleyendir” şeklindeki düzenlemesinden, bir işleme eser türü olarak sinema eseri sahibi, ancak senaryo eseri sahibi ile yaptığı sözleşme çerçevesinde eserden doğan haklarını kullanabilecektir. Somut olayda senaryonun da bir başka eserin (romanın) işlenmesi suretiyle oluşturulması sonuca etkili değildir.

5846 sayılı FSEK’in Ek-2/son. maddesi uyarınca, “Bu Kanunun sinema eseri sahipliği ile ilgili hükümleri, 4110 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 12/06/1995 tarihinden sonra yapımına başlanan sinema eserlerine uygulanır” düzenlemesinin de olayda uygulanma yeri yoktur. Zira, senaryo eseri sahipleri 4110 sayılı Kanun öncesinde ve sonrasında da eser sahibi olarak kabul edilmiştir. Öte yandan 4110 sayılı K. ile ilk defa eser sahibi olarak tanımlanan “diyalog” yazarları yönünden Ek-2. maddenin Anayasa’ya aykırılığına karar verilmiştir (29.12.2011 tarih ve 2010/73 E. – 2011/176 K.). Bu karar uyarınca diyalog yazarları, 95 öncesi filmler yönünden de hak sahibi sayılmışlardır.