muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3719, Karar No: 2017/4509, Tarih: 20.12.2017

Sözleşmedeki iş bedelinin BK'nın 480. maddesinde belirtilen götürü bedel olarak kararlaştırıldığı işlerde, yüklenicinin hakettiği iş bedelinin saptanması ya da iş sahibinin ödemesinin fazla olup olmadığının belirlenmesi için gerçekleştirilen imalâtın fiziki eksik ve kusurlar da dikkate alınarak tüm işe oranının tespiti, bulunacak bu oranın toplam iş bedeline uygulanarak hak edilen bedelin saptanması ve kanıtlanan ödemelere göre mukayese edilerek fazla ödeme varsa istirdatına karar verilmesi gerektiğinden somut olayda iş bedeli olan 95.000,00 TL'ye bu fiziki oran uygulanmak suretiyle yüklenicinin hakettiği iş bedeli bulunmalıdır.

Davalı yüklenici savunmasında sözleşmelerde değişiklik yapıldığını, ilave işler de bulunduğunu bildirmiş olup, mahkemece bu konuda bir değerlendirme ve araştırma yapılmamıştır. Sözleşme dışı işler bedelinin 6098 sayılı TBK'nın 529. maddesi uyarınca yapıldığı yıl mahalli serbest piyasa rayiciyle hesaplanması zorunludur. Bu nedenlerle davalı yükleniciye sözleşme dışı ilave işlerle ilgili olarak açıklama yapılması hususunda mehil verilmeli, teknik bilirkişiye ilave işlerin sözleşme kapsamında olup olmadığı hususunda rapor düzenlemesi istenmeli, varsa ilave işlerle ilgili olarak mahalli piyasa rayici içinde KDV'nin de bulunacağı yani bedele dahil olduğu gözetilerek KDV ilave edilmeden hesaplama yapılmalı, bulunacak rakam sözleşme kapsamında hak edilen iş bedeline ilave edilmeli, bulunacak toplam tutardan ödeme miktarı olan 85.000,00 TL mahsup edilerek davacının talebini aşmamak üzere hüküm kurulmalıdır. Öte yandan davacı kira tazminatı da istemiş olup, ilave işlerin bulunduğu saptandığı takdirde, bu ilave işlerin yapılması için gerekecek sürenin ek raporla saptanarak sözleşmedeki teslim süresine ilavesi ile dava tarihine kadar olan kira tazminatı hesaplatılmalıdır. Bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14536, Karar No: 2014/16340, Tarih: 17.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/14536 E.  ,  2014/16340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/394-2013/290

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.F. İ. ile davacı vekili Av.Ü. Ö. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş olup, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulu raporlarında, emsalin imar parseli olmasına karşın dava konusu taşınmazın kadastral parsel niteliğinde bulunması nedeniyle bu yönden aralarında denklik sağlanması bakımından dava konusu taşınmazın emsal ile karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden somut emsalin imar parseli haline gelirken uğramış olduğu zayiat miktarı olan %17,379 oranında düzenleme ortaklık payına tekabül edecek bir indirim yapılmıştır. Oysa, bu gibi durumlarda düşülecek düzenleme ortaklık payı, dava konusu taşınmazın imar parseli haline getirilecek olması durumunda yüzölçümünün uğrayacağı kayıp oranında olması gerekir. Somut emsalin imar parsel haline gelirken uğramış olduğu zayiat miktarının, dava konusu taşınmazın bulunan değerinden düzenleme ortaklık payı için yapılacak indirimde oran olarak bir etkisi yoktur. Bu nedenle dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle içinde bulunduğu imar planına göre imar parseli olması halinde (düzenlemeye tabi kılınması durumunda) uğrayacağı zayiat miktarının (düzenleme ortaklık payının) ne şekilde hesaplanacağı, 3194 sayılı İmar Kanunu'na ve bu kanuna göre çıkarılmış bulunan "İmar Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca yapılacak Arazi ve Arsa Düzenlenmesi ile ilgili esaslar hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre belirlendiğinden, mahkemece ilgili belediye imar müdürlüğünden dava konusu taşınmazın imar düzenlemesi yapıldığında İmar Kanunu'nun 18.maddesi ve ilgili yönetmelik hükümleri uyarınca imar planı çerçevesinde tabi olacağı kayıp oranı sorulup bu oranda bedelden indirim yapılması gerekirken yeterli araştırma yapılmadan imar parseli olan emsalin düzenlenme sırasında uğradığı %17,379 oranındaki kayıp esas alınarak dava konusu taşınmazdan da bu oranda indirim yapılarak sonuca ulaşılmış olması ve bu raporlara itibarla hüküm kurulması,

2-Davacı K.. M..'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

3-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği 21.03.2013 tarihinden, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3112, Karar No: 2015/13004, Tarih: 17.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3112 E.  ,  2015/13004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi ve incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili ile aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz kuru tarım arazisi ise de keşifte alınan muhtar beyanına göre traktörün arkasına takılan üç tonluk tanker ile davalının dikmiş olduğu bazı meyveli ağaçları kendi imkanları ile suladığı anlaşılmaktadır. Buna göre 5 yaşında 2 adet ceviz, 20 yaşında 1 adet ceviz, 40 yaşında 1 adet ceviz, 10 yaşında 5 adet vişne, 10 yaşında 2 adet kiraz, 10 yaşında 2 adet ayva ağacı olmak üzere toplam onüç ağacın kapladığı alan kapama karışık meyve bahçesi olarak kabul edilip, ağaçların kapladığı alan dışında kalan kısımların ise kuru tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken taşınmazın tamamını kuru arazi olarak kabul eden rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedeline uygulanacak faizin bitiş tarihi gösterilmeyerek infazda tereddüt meydana getirilmiş olması,

3-Kabule göre de; 2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulduğundan; tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2014 yılı) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2014 yılına ait dekar başına asgari ve azami veriminin ve ayrıntılı üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerektiği halde, 2013 yılına ilişkin resmi veriler esas alınarak bedel tespit edilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/855, Karar No: 2018/2079, Tarih: 25.04.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/855 E.  ,  2018/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : YARGITAY Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Edilen Daire Kararı : ... Dairesinin 12.10.2016 tarihli 2016/1171 esas ve

2016/7820 karar sayılı onama kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 30.12.2015 tarihli

2015/433 esas ve 2015/486 karar sayılı ilamı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

2) TEMYİZEN İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme : .... Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkumiyet

1) İTİRAZ YAZISI İLE DAVA DOSYASI İNCELENDİ.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkında Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nce yapılan yargılama sonucu 30.12.2015 tarihinde 2015/433 Esas ve 2015/486 Karar sayılı ilamı ile TCK’nın 188/3-1, 188/4-a-b, 188/5-1 cümle, 62/1, 52/2 maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş, hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.10.2016 tarihinde 2016/1171 esas ve 2016/7820 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın itiraz yasa yoluna götürülmesi gerektiği istemi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bu kararına itiraz edilmiştir.

B)İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz yazısında “ TCK’nın 188/5. maddesinin uygulanabilmesi için TCK’nın 188/3. maddesinde öngörülen seçimlik hareketlerden birinin üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi gerektiği, bu durumda sanık ... hakkında beraat kararı verilerek kesinleştiğinden mahkumiyet hükmü kesinleşen ... hakkında TCK’nın 188. maddesinin 5. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanma olanağının kalmadığı anlaşılmış, ancak karar onanarak kesinleştiğinden 5271 Sayılı CMK’nın 308/1’nci maddesi uyarınca 6352 sayılı yasa ile eklenen CMK 308/2 ve 3’üncü maddesine dayanılarak lehe itiraz edilmesi zorunluğu doğmuştur.” denilerek Yargıtay 9. Ceza Dairesinin onama kararının kaldırılması ve sanık ... hakkında TCK’nın 188/5 maddesinin uygulanmasının mümkün olmaması nedeniyle hükmün bozulması istenilmiştir.

C)CUMHURİYET BAŞSAVCISININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi :

(1) Yargıtay Ceza Dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, resen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

2- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 5. maddesi (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen):

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308 inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D)İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

TCK’nın 188/5 maddesinin uygulanabilmesi için TCK’nın 188/3 maddesinde öngörülen seçimlik hareketlerden birinin üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi gerektiği, sanık ...’ın 26.07.2015 tarihinde işlediği iddia edilen uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yürütülen kovuşturma neticesinde Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16.02.2017 tarih ve 2016/464 esas - 2017/28 karar sayılı ilamı ile beraatine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden 24.02.2017 tarihinde kesinleştiği, bu durum karşısında sanık ... hakkında TCK’nın 188/5-1.cümlesinin uygulanma olanağının kalmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık hakkındaki itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.10.2016 tarihli 2016/1171 esas ve 2016/7820 karar sayılı ONAMA KARARININ KALDIRILMASINA,

3- Sanık hakkında Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30/12/2015 tarih, 2015/433 esas ve 2015/486 karar sayılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında TCK’nın 188/5. maddesinin uygulanabilmesi için uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi gerektiği, dosya kapsamı itibariyle aynı suçtan sanık ile birlikte yargılanan ...’ın söz konusu eylem nedeniyle beraat ettiği ve kararının temyiz edilmeden 24.02.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, koşulları oluşmayan sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 188/5 maddesi uyarınca arttırılması suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, tutuklama şartlarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin reddine,

2) TEMYİZ TALEBİ ÜZERİNE DAVA DOSYASI İNCELENDİ.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.03.2013 tarih ve 2012/9-1468 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 31. maddesinde, sadece 12 yaşını doldurmamış veya 12-15 yaş grubu içinde olup da işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneği yeterince gelişmeyen çocuklar için, çocuklara özgü güvenlik tedbirinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla, ceza sorumluluğu bulunan çocuklar hakkında indirilmiş cezaya hükmolunmasının kabul edildiği, ceza yerine veya ceza ile birlikte güvenlik tedbiri uygulanmasının kabul edilmediği, kanuni dayanağı bulunmayan bir tedbirin çocuğun yararına da olsa uygulanamayacağı gözetilmeden, hakkında cezaya hükmedilen suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a maddesi uyarınca danışmanlık tedbirine, 5/1-b maddesi uyarınca eğitim tedbiri uygulanması ile okuluna devamının sağlanmasına, 5/1-d maddesi uyarınca Sağlık tedbiri uygulanarak uyuşturucu bağımlılık yapıcı madde tedavisine yönlendirilmesine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında danışmanlık tedbiri, eğitim tedbiri uygulanması ile okuluna devamının sağlanılmasına, sağlık tedbiri uygulanarak uyuşturucu bağımlılık yapıcı madde tedavisine yönlendirilmesine ilişkin 2.l fıkrasının hükümden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32909, Karar No: 2013/20319, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32909 E.  ,  2013/20319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.