muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1124, Karar No: 2020/1095, Tarih: 12.05.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/1124 E.  ,  2020/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :...1. Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen karar asıl ve birleşen dosya davacısı vekili, asıl ve birleşen dosya davalıları ..., ..., ... ve ... vekillerince temyiz edilmiş, asıl ve birleşen dosya davacısı vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş, duruşma talebi kabul edilerek 17.03.2020 tarihinde yapılan duruşmaya taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 26.03.2020 tarih, 15.04.2020 ve 30.04.2020 tarihli kararları ile en son müzakerelerin 31.05.2020 tarihine kadar ertelenmesine karar verilmiş ise de, erteleme süresince acil, öncelikli ve zorunlu işler ile kurul ve daire başkanlıklarınca uygun görülecek dosyalarla ilgili olarak müzakere ve duruşmaların yapılıp yapılmayacağı hususu kurul ve daire başkanlıklarının takdirine bırakılmış olup, eldeki davanın duruşmalı temyiz edilerek duruşması da yapılmış olmakla Daire Başkanlığınca Yargıtay Kanunu da dikkate alınarak işin acil ve öncelikli incelenmesi gerektiği takdir edilerek

bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince asıl davada davalı ... hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalılar hakkında açılan dava ile birleşen davanın kabulüne dair verilen karara karşı asıl dava davalıları ..., ..., ..., ... ve ... ile birleşen dosyada davalı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce davalılar ..., ... ve ...’un (12 nolu bağımsız bölüm yönünden) yapmış olduğu istinaf başvurularının esastan reddine, davalılar ..., ..., ...’un (28 nolu bağımsız bölüm yönünden) ve birleşen dosya davalısı ...’ın yapmış olduğu istinaf başvurularının kabulü ile bu davalılar yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili ile asıl dava davalıları ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Asıl davada davalı olan ... ilk derece mahkemesince verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmamış olup, hakkında verilen karar kesinleştiğinden Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen karara karşı temyiz yoluna başvurmasında hukuki yararı bulunmaması sebebiyle davalı ...’ün temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

1-Asıl davada davalı olan ... ilk derece mahkemesince verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmamış olup, hakkında verilen karar kesinleştiğinden Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen karara karşı temyiz yoluna başvurmasında hukuki yararı bulunmaması sebebiyle davalı ...’ün temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Diğer davalıların temyiz itirazlarına gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp bir isabetsizlik bulunmaksızın karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalılar ..., ... ve Mehmet Maşuk Kıyının tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3-Davacının, davalılar ..., ..., ... ve birleşen dosya davalısı ...’a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı arsa sahibi ile davalılardan yüklenici Meral İnşaat Taahhüt, Turizm, Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. arasında Mersin 9. Noterliği'nin 09.03.2015 tarih ve 7151 yevmiye nolu düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin düzenlendiği, yüklenici şirketin 10.03.2016 tarihli ihtarnameyi davacı arsa sahibine göndererek sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini bildirdiği, davacı arsa sahibinin de yüklenici şirkete gönderdiği 21.03.2016 tarihli ihtarname ile sözleşmenin feshine kabul ettiğini bildirdiği, böylece arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafların fesih iradelerinin birleşmesi sonucu feshedildiği, fesihten önce arsa sahibi tarafından yüklenici şirket temsilcisi Uğur Meral’e verilen 25.01.2016 tarihli “Düzenleme şeklinde vekâletname” ile vekaletnamede kat ve bağımsız bölüm numaraları yazılı 13 adet bağımsız bölümün üçüncü kişilere satışını da içeren vekaletname verildiği, yüklenici şirket tarafından bu vekâletnameye dayanılarak vekaletnamede gösterilen bağımsız bölümlerin asıl dosya davalıları üçüncü kişilere satıldığı, yüklenici şirketçe asıl dava davalısı ...’a satılan 45 nolu bağımsız bölümün ise daha sonra ... tarafından birleşen dosya davalısı ...’a satıldığı uyuşmazlık konusu değildir.

Arsa sahibi tarafından açılan asıl ve birleşen davada, Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/19 değişik iş numaralı dosyası üzerinden yaptırılan delil tespiti sonucu alınan 10.05.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre inşaatın gerçekleşme oranının %26,83 olduğu, sözleşmenin feshedilmesi nedeniyle yüklenici şirkete sözleşmenin 12. maddesi uyarınca verilen satış yetkisine istinaden yüklenici tarafından üçüncü kişilere (davalılara) devri yapılan 13 adet bağımsız bölüm tapusunun iptâli ile davacı adına tescili istenilmiştir. İlk derece mahkemesince, davaya konu edilen bağımsız bölümlerden 45 nolu bağımsız bölümün dava açılmadan önce davalı ... tarafından birleşen dosya davalısı ...’a satıldığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine, diğer asıl dava davalıları gerçek kişiler ile birleşen davanın davalısı hakkında açılan davanın kabulüne, 13 adet bağımsız bölümün bu davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptâli ile davacı arsa sahibi adına tesciline karar verilmiştir. Karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince “25.01.2016 tarihli vekâletname ile yüklenici şirkete satış yetkisi verilen 13 adet bağımsız bölümden 1, 28, 29, 36, 45 ve 46 nolu bağımsız bölümlerin sözleşmede yapılan paylaşım sonucunda arsa sahibine düşen bağımsız bölümler olduğu, yüklenicinin düzenleme şeklinde vekaletnameye istinaden kendisine düşen ve satmak için yetki aldığı bağımsız bölümlerle birlikte vekaletnamede satış yetkisi verilen davacı arsa sahibine ait olan bağımsız bölümleri de sattığı” gerekçesiyle istinaf kanun yoluna başvuran ve 29 nolu bağımsız bölümü satın alan ..., 36 nolu bağımsız bölümü satın alan ..., 28 nolu bağımsız bölümü satın alan ... ve 45 nolu bağımsız bölümü satın alan ...’ın istinaf başvurularının kabulü ile bu davalar hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa satın aldıkları bağımsız bölümlerin sözleşme uyarınca arsa sahibine kalacak bağımsız bölümler olduğu gerekçesiyle istinaf başvuruları kabul edilen davalılardan ... ve ... vekili davaya vermiş olduğu cevap ve ikinci cevap dilekçesinde “Müvekkillerinin dava konusu ilişkideki tek muhatabının davalı yüklenici şirket olduğunu, bu nedenle davacı arsa sahibinin durumunu bilmedikleri gibi bilebilecek durumda da olmadıklarını, 29 ve 36 nolu bağımsız bölümlerin tapu devirlerinin yüklenici şirket ile arsa sahibi arasında yapılan ve yükleniciye tapu devir aşamalarını düzenleyen 12. maddeye göre yapıldığını” beyan etmiş, davalı ... vekili cevap dilekçesinde “Müvekkilinin daireleri satın aldığı tarihte arsa sahibi tarafından yükleniciye satışa yönelik vekâletname verilmiş olmasının yüklenicinin vekaletnamede yer alan taşınmazları hak edecek seviyede edimini yerine getirdiğini gösterdiğini” beyan etmiş, yine bilirkişi raporuna karşı beyanlarını sunduğu 26.04.2017 tarihli dilekçesinde ise “Müvekkilinin iki adet bağımsız bölümü yükleniciden satın aldığını” belirtmiştir. Birleşen dosya davalısı ... vekili de 21.05.2018 tarihli dilekçesinde “Yüklenicinin hak ettiği daire sayısı gereği müvekkili yönünden açılan davanın reddi gerektiğini” belirtmiştir. Görüldüğü gibi Bölge Adliye Mahkemesi’nce haklarında açılan dava reddedilen davalılar, mahkemenin kabulünün aksine satın aldıkları bağımsız bölümlerin sözleşme gereğince yükleniciye düşen bağımsız bölümler olduğunu, yüklenicinin yapmış olduğu inşaat seviyesi itibariyle bu bağımsız bölümleri hak ettiğini beyan etmişlerdir.

Öte yandan sözleşme eki basit krokide arsa sahibi ve yüklenici şirkete düşen bağımsız bölümlerin numaralandırması binanın girişine göre sağ taraftan itibaren yapılmıştır. Dava konusu taşınmazda kat irtifakı 11.01.2016 tarihinde tesis edilmiştir. Davacı tarafından yaptırılan tespit sonucu Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/19 değişik iş dosyasında alınan 10.05.2016 tarihli raporda bilirkişi tarafından kat irtifak projesi ve mimari proje incelenmiş olup, buna göre kat irtifakı projesinde ve mimari projede bağımsız bölümlerin sözleşme eki basit krokide yapılan numaralandırmanın aksine bina girişine göre sol taraftan itibaren numaralandırıldığı açıkça görülmektedir. Yine davacı vekili tarafından sunulan kat irtifakına ilişkin belgelerden de kat irtifakı kurulurken bağımsız bölümlerin numaralandırmasının vaziyet planına göre bina girişi esas alınarak sol baştan başlanılmak suretiyle yapıldığı anlaşılmaktadır. Arsa sahibi tarafından yüklenici şirkete kat irtifakı kurulduktan sonra 25.01.2016 tarihinde verilen vekaletnamede yükleniciye satış yetkisi tanınan bağımsız bölüm numaralarının kat irtifakı projesi ve mimari projedeki numaralandırma esas alınarak belirlendiği, vekaletnamede yazılı 13 adet bağımsız bölüm numarasının sözleşme eki basit krokideki gibi sağ baştan itibaren numaralandırma yapılması halinde tekabül ettiği bağımsız bölümlerin tümünün sözleşme uyarınca yükleniciye verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümler olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalıların savunmaları, dosya kapsamı ve yukarıda yapılan açıklamalara göre asıl dosya davalıları ..., ..., ... ve birleşen dosya davalısı ...’ın satın aldıkları bağımsız bölümlerin de sözleşme uyarınca yükleniciye verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümler olduğu sabit olduğundan bu davalılar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bu durumda davalıların savunmaları, dosya kapsamı ve yukarıda yapılan açıklamalara göre asıl dosya davalıları ..., ..., ... ve birleşen dosya davalısı ...’ın satın aldıkları bağımsız bölümlerin de sözleşme uyarınca yükleniciye verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümler olduğu sabit olduğundan bu davalılar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ün temyiz isteminin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... ve Mehmet Maşuk Kıyının temyiz itirazlarının reddine, 3. bent uyarınca davacı vekilinin davalılar ..., ..., ... ve ...’a yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün davacı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davacı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden asıl ve birleşen dosya davacısına iadesine, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen dosya davalısı ...'e geri verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.251,28 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl dosya davalısı ...'dan, bakiye 3.295,68 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl dosya davalısı ...'dan, bakiye 2.167,83 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl dosya davalısı ...'dan alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne, karardan bir örneğinin ise ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

12.05.2020 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11613, Karar No: 2022/243, Tarih: 12.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11613 E.  ,  2022/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum dışındaki davalıların davacı şirket nezdinde hizmet akdine dayalı çalışmasının bulunmadığının tespiti ile aksi yöndeki Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Kurum tarafından, davalıların 07.07.2006 tarihinde 1 gün süreyle hizmet akdiyle davacı şirket yanında çalıştıklarının tespitinin yapıldığı eldeki davada ,davacı şirket , 07.07.2006 tarihinde Orman Genel Müdürlüğü’nden ihale usulü ile aldıkları yakacak odunun kamyona yükleme işi için davalıların 2-3 saat süreyle çalıştıklarını , yapılan işin parça başı yapılan iş niteliğinde bulunduğu sebebiyle davalılarla aralarında hizmet akdinin oluşmadığını bu yöndeki Kurum İşleminin iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü yönündeki ilk hüküm dairemizce, 31.03.2014 tarih ve 2013/19254 Esas 2014/7235 Karar sayılı ilamı ile ‘’....07.07.2006 tarihinde odun yükleme esnasında kaza geçiren davalı ...’ın iş kazası geçirdiğinin Kurumca kabulü neticesi; bu konuyla ilgili olarak ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi’nde açtığı maddi-manevi tazminat davasında, Mahkemece, ... ile şirket arasında hizmet akdinin bulunduğunun kabulüyle, 1.840,00 TL tedavi gideri, 3.900,00 TL geçici iş göremezlik zararı, 8.000,00 TL manevi tazminata hükmedildi. Mezkur karar, 21. HD.’nin 2011/6487 E., 2012/15489 sayılı Kararı ile davanın niteliği göz önünde tutularak olayın iş kazası olup olmadığının, iş kazası sonucu sayılması halinde, meslekte kazanma güç kayıp oranın saptanması ve buna bağlı olarak Kurumdan gelir bağlanması için Sosyal Güvenlik Kurumuna başvuruda bulunması giderek Kurum ve işveren aleyhine dava açması için önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar verilmesi sebepleriyle bozulduğu anlaşılmıştır. Bu davada taraflar arasında hizmet ilişkisi kabul edilmiştir. İş kazası geçiren davalı ... ile birlikte diğer davalıların da olay günü davacı şirkette aynı işi yaptıkları dosya kapsamıyla belirgindir. İş kazası ile ilgili davada, davacı ile davalı arasında hizmet akdinin varlığının kabul edilmesi karşısında aynı hukuksal ilişki içinde bulunan diğer davalılar içinde aynı sonucun çıkması hakkaniyet gereğidir. Mahkemece yapılacak iş , aralarında irtibat bulunan iş kazası davasının sonucunun beklenmesi ve buna göre değerlendirme yapılması gerekir’ gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma sonrası yapılan yargılama aşamasında; davalı ...’ın, meslekte kazanma gücü kayıp oranının belirlenip gelir bağlanması talebiyle dava açtığı; İlk Derece Mahkemesince;davanın; kısmen kabulüne, ...’ın, sürekli iş göremezlik oranının % 3,3 olduğunun ancak 5510 sayılı Kanun madde 19/1 gereği, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanamadığı anlaşılmakla, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranına bağlı olarak, Kurumdan gelir bağlanması talebinin reddine dair hüküm kurulmuştur. ... ve Kurum’un istinaf başvurusu; ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiştir. Dairemize gelen ilgili hüküm ise; ‘’...Yapılan yargılama sırasında alınan gerek Yüksek Sağlık Kurulu gerekse Adli Tıp Kurumu 3

. ... ve Kurum’un istinaf başvurusu; ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiştir. Dairemize gelen ilgili hüküm ise; ‘’...Yapılan yargılama sırasında alınan gerek Yüksek Sağlık Kurulu gerekse Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporlarında, davacının 07/07/2006 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı yaralanması sebebiyle davacının %3,3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağının bildirilmiş olması karşısında, davacının kurum tarafından önceden belirlenen kazanma gücü kayıp oranında değişiklik olmadığı anlaşıldığından işgöremezlik derecesinin tespitine dair istemde hukuki yararının bulunmaması nedeniyle davanın reddi gerekirken kabul kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni olduğu gerekçeleriyle ilgili hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Az yukarıda izah edilen süreç sonrası ise Mahkemece başka araştırma yapılmaksızın davanın reddine dair hüküm tesis edilmiştir. Mahkemenin bu yaklaşımı yerinde değildir. Şöyle ki; bekletici mesele yapılan husus; davalı ...’ın geçirdiği kazanın iş kazası olup olmadığının giderek davacı şirket ile arasında hizmet akdine dayalı bir çalışma olup olmadığının belirlenmesine yönelik olduğu açıktır. Ne var ki; davalı ...’ın açtığı dava ve verilen karar itibariyle davacı şirket ile davalı ... arasındaki hukuki ilişkinin belirlenmemesi karşısında, Mahkemece, davalı Kurum dışındaki diğer davalılar ile davacı şirket

arasında 07.07.2006 tarihindeki çalışmanın hizmet akdine dayalı olup olmadığı hususunun yöntemince araştırma yapılarak elde edilecek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekildeki hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davacı ... Ağaç Ürünleri Ltd. Şti. avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17223, Karar No: 2018/6001, Tarih: 03.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17223 E.  ,  2018/6001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davacı kadının tam kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların boşanmayı gerektirecek kusurlu bir davranışının varlığı kanıtlanamamıştır. Buna karşın davalı erkek de süresinde sunduğu cevap dilekçesinde kadının evi terk etmesi vakıasına ve fiili ayrılık vakıasına dayanmış, tanık deliline ise dayanmamıştır. Fiili ayrılık vakıası tek başına boşanma nedeni sayılamayacağı gibi, terk hukuki sebebine dayalı olarak açılmış bir dava da bulunmamaktadır. Davalı erkeğin duruşmada dinlenen tanığının beyanları esas alınarak davacı kadına kusur yüklenmesi de mümkün değildir. Bu durumda tarafların, dosya kapsamına göre birliğin sarsılmasına neden olacak herhangi bir kusurları bulunmamakta olup her ne kadar davanın reddi gerekirken boşanmaya karar verilmesi doğru değil ise de, boşanma hükmü temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden bu husus bozma sebebi yapılmamış sadece yanlışlığa değilmekle yetinilmiştir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Yukarıda 1. bentte belirtildiği üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda iki tarafın da kusuru bulunmamaktadır. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. TMK 175. madde koşulları kadın yararına oluşmuştur. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

03.05.2018(Prş.)