muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4114, Karar No: 2022/8208, Tarih: 24.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4114 E.  ,  2022/8208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Çine Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2019 tarih ve 2018/266 Esas, 2019/727 Karar sayılı kararı; Sanığın, katılan ...’ye yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 29, 62 ve 53 maddeleri gereğince "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/05/2021 tarih ve 2021/488 Esas 2021/1205 Karar sayılı kararı; “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı,

3)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/06/2021 tarih ve 2021/488 Esas 2021/1205 Karar sayılı ek kararı; “Temyiz isteminin reddine” dair ek kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/05/2021 tarih ve 2021/488 Esas, 2021/1205 Karar sayılı kararı ile 17/06/2021 tarihli ek kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 291. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az

hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/06/2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Çine Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29998, Karar No: 2024/444, Tarih: 16.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/29998 E.  ,  2024/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/138 E. 2016/17 K.

SUÇLAR :Resmi belgede sahtecilik, Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçuna teşebbüs

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.

HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/138 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 35 inci ve 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına,

b. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık suç işlemek gibi bir kastının bulunmadığını suçun unsurlarının oluşmadığını belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

b. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık suç işlemek gibi bir kastının bulunmadığını suçun unsurlarının oluşmadığını belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ...'in, babası mağdur ...'e ait 69 adet keçiyi satmak için sahibinden.com adlı internet sitesinde ilan verdiği, sanığın, mağdur ...'i arayarak keçileri almak istediğini söylediği ve pazarlık sonucu 45.000 TL paraya anlaştıkları, suç tarihinde Bursa merkezde buluştukları, sanığın yanında amca diye hitap ettiği ve hakkında takipsizlik kararı verilen ...'ın da bulunduğu, mağdur ...'in ... ve sanığı keçilerin bulunduğu ......köyüne getirdiği, sanık ile mağdur ...' in keçilerin yanında yaptıkları pazarlık sonucu 42.500 TL paraya anlaştıkları, sanığın 6000 TL nakit, kalanı için ise Denzibank ... Şubesine ait, lehdarı ... olan, 36.500,00 TL bedelli, keşidecisi ... olan çeki ciro ederek verdiği, çeki kontrol etmek için beraber Denizbank ... Şubesine gittikleri, ...'ın dışarıda beklediği, sanık ile mağdurun bankaya girdikleri, banka görevlilerince söz konusu çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, bu suretle sanığın üzerine atılı resmî belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece çek incelenerek unsurlarının tam olduğu çekin aldatma niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir.

3. Sanık atılı suçu işlemediğine ilişkin beyanda bulunmuştur.

4. Mahkemece yapılan yargılama ile sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği kanaatine varılarak temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, mağdur beyanı ve bilirkişi raporu göz önünde bulundurulduğunda sanığın temyiz sebepleri yerinde olmadığından mahkeme hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/138 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Yargıtay — Esas No: 2021/21396, Karar No: 2022/17124, Tarih: 28.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/21396 E.  ,  2022/17124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA,

II) Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'in ikametinde yapılan aramada 120 şişe sahte bandrollü alkollü içki ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında kendi tüketimi için aldığını beyan etmesi karşısında; sanığın ikametinde arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38/2., 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12072, Karar No: 2008/1708, Tarih: 14.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/12072 E.  ,  2008/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, tapuda davalılar adına kayıtlı bulunan 30 parsel sayılı taşınmazın idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapusunun iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalılardan Arif, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu kısmen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile bu kısmın tapusunun iptali ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı Arif tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan taşınmazın tapusunun iptali ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; kayden davalılara ait dava konusu 182 ada 30 parsel sayılı taşınmazın mahallinde yapılan uygulama sonucu düzenlenen uzman bilirkişi kurul raporuna göre kısmen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu kısmın tapusunun iptali ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Ancak, davalı tarafından temyiz aşamasında dosyaya ibraz edilen 14.7.1972 tarih 1972/ 179-636 Karar sayılı tescil ilamında Hazinenin taraf olduğu görülmektedir.

Bilindiği gibi, kesin hüküm kamu düzeni ile ilgili olup somut olaya ait olduğunun saptanması halinde taraflarını bağlayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davada ileri sürülen ilam ve eki krokisinin dava konusu taşınmaza uygulanması, dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması, sonucunun değerlendirilerek netice çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6950, Karar No: 2018/16740, Tarih: 24.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/6950 E.  ,  2018/16740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki nitelendirmeye, sevke, temyizin kapsamına, aynı eylemin diğer suça sürüklenen çocukları ....hakkındaki incelemenin daha önce Yargıtay Yüksek 2. Ceza Dairesi tarafından 21/06/2016 tarih, 2014/25659 Esas ve 2016/11624 sayılı Kararı ile hükümlerin onanmasına karar verildiğinin anlaşılması ve dosyanın incelemeyi yapan dairece neticelendirilmesinin gerekmesi sebepleriyle, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 2. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7730, Karar No: 2021/2341, Tarih: 09.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7730 E.  ,  2021/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2010 yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; dosya kapsamı ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada suça konu faturaları düzenleyen ... hakkında Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2013 tarih, 2013/3634 Esas sayılı iddianamesi ile 2010 takvim yılını kapsar şekilde sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarihli, 2013/276 Esas ve 2014/258 Karar sayılı karar ile 2010 takvim yılı sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyetine karar verildiği, kararın 29.09.2014 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, sanık savunmasında suça konu faturalara ilişkin ödemelerin çekle yapıldığına ilişkin tahsilat makbuzu sunduğu ancak İş Bankası 27.02.2014 tarihli cevabi yazısına göre söz konusu çeklerin sanığın kardeşi ... tarafından tarafından tahsil edildiğinin anlaşılması karşısında sübut bulan sahte fatura kullanmak suçundan sanığın mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması,

2- Yapılan UYAP sorgusunda, sanık hakkında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.07.2021 tarihli, 2012/23424 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası sonucunda Ankara 26.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/959 Esas, 2014/410 Karar sayılı kararıyla, sanığın 2010 takvim yılı sahte fatura kullanmaktan mahkumiyetine karar verildiği ve dosyanın Dairemizde temyiz incelemesinde olduğu anlaşılmakla; aynı takvim yılında farklı beyanname dönemlerinde sahte fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekeceği dikkate alınarak, temyize konu davanın aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunan Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/959 Esas, 2014/410 Karar sayılı dosyası ile birleştirilerek zincirleme şekilde işlenmiş tek sahte fatura kullanma suçunun oluşup oluşmadığının tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11389, Karar No: 2016/7676, Tarih: 12.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/11389 E.  ,  2016/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.484.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30904, Karar No: 2013/19472, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30904 E.  ,  2013/19472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 24.09.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7907, Karar No: 2012/14554, Tarih: 02.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7907 E.  ,  2012/14554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçele ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 27.10.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorularak,

2-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.