muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10805, Karar No: 2018/8334, Tarih: 18.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/10805 E.  ,  2018/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve asil müdahil Orman Yönetimi ile davalı gerçek kişi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili,.... köyü 217 ada 3 parsel numaralı 28.646,23m2 yüzölçümlü ve birleşen.... Kadastro Mahkemesinin 2008/373E. 2012/58K. sayılı dava konusu 217 ada 4 parsel numaralı, 13.625,48m2 yüzölçümlü taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmasına rağmen kadastro tespiti sırasında davalı ... adına tespit edildiğini belirterek taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava konusu 217 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının iptali ile fen bilirkişi raporunda (3/A1) ile gösterilen 25425,68 m2’lik bölümünün aynı vasıfla davalı ... adına, 217 ada 4 parsel numaralı taşınmazın kadastro tutanağının iptali ile fen bilirkişi raporunda (4/B) ile gösterilen 10798,04 m2’lik bölümü ve (3/B1) ile gösterilen 242,59 m2'lik bölümlerinin orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, fen bilirkişi raporunda (3/A2) ile gösterilen 2824,28 m2, (3/B/2) ile gösterilen 153,68 m2 ve (4/A) ile gösterilen 2854,44 m2’lik bölümlerin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve asli müdahil Orman Yönetimi ile davalı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Bezirgan köyünde 04.08.1942 tarihinde kesinleşmiş 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu, 08.12.2002 tarihinde kesinleşmiş 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi ve aplikasyon çalışması, 30.03.2008 tarihinde kesinleşmiş 6831 sayılı Kanunun 9. maddesine göre yapılmış fenni hataların düzeltilmesi çalışması ve 16.09.2008 tarihinde kesinleşmiş arazi kadastrosu çalışması bulunmaktadır.

Mahkemece dava konusu taşınmazlardan 217 ada 3 parsel numaralı 28.646,23m2 yüzölçümlü taşınmazın 25.425,68 m2'lik bölümünün 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkındaki Kanun uyarınca yapılan dağıtım sonucu oluşan ve davalı taraf dayanağı olan tapu kaydı kapsamında kaldığı, 2.824,28 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, tapu kaydı miktar fazlası olan 242,59 m2'lik bölümün orman niteliğinde olduğu ve 153,68 m2'lik bölümünün de miktar fazlası olup kıyı kenar çizgisi alanında kaldığı; 217 ada 4 parsel numaralı 13.625,48 m2 yüzölçümlü taşınmazın 10.798,04 m2'lik bölümünün orman niteliğinde olması nedeniyle zilyetlikle kazanılacak yerlerden

olmadığı, bu taşınmazın 2.854,44 m2'lik bölümünün ise kıyı kenar çizgisi alanında kaldığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden, 7139 sayılı Kanununun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalı gerçek kişiden onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/12/2018

gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28800, Karar No: 2013/20724, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28800 E.  ,  2013/20724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne

başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın ... edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların, resmi nikâhlı evli iken, sanık ...’nin 1996 yılında vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 13.01.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde yaşamaya devam ettikleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, mahkemece verilen beraat kararlarında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18643, Karar No: 2013/6864, Tarih: 01.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18643 E.  ,  2013/6864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, ulusal, dini bayram ve genel tatil, hafta sonu tatili ücreti alacağı, fazla çalışma ücreti ve kötüniyet fesih tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kurumda Mart 2004 tarihinden itibaren kadrolu olarak 19.06.2009 tarihine kadar fiilen çalışmış olduğunu, ancak davalı belediyenin iş sözleşmesini hukuka aykırı olarak nedensiz ve bildirimsiz olarak 19.06.2009 tarihinde sona erdirdiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın haksız şekilde açıldığından, reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; davacının, davalı belediyede şoför olarak çalıştığı, Dosya içeriğine göre kışın fazla mesai yapmadığı, yazın ise günlük bir saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Buna göre fazla mesai alacağının hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirme ile fazla miktarda hesaplanarak hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu nedenle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28133, Karar No: 2011/7075, Tarih: 25.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/28133 E.  ,  2011/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret, tehdit suçlarından şüpheli Fatsa Sulh Ceza Mahkemesi Hâkimi ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Fatsa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/04/2010 tarihli ve 2010/456 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddine ilişkin Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi başkanınca verilen 18/06/2010 tarihli ve 2010/681 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 11.10.2010 gün ve 2010/62500 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2010 gün ve 2010/270475 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 82. maddesinde yer alan "Hakim ve savcıların görevden doğan veya görev sırasında işlenen suçları, sıfat ve görevleri gereğine uymayan tutum ve davranışları nedeniyle, haklarında inceleme ve soruşturma yapılması Adalet Bakanlığının iznine bağlıdır. Adalet Bakanı inceleme ve soruşturmayı, adalet müfettişleri veya hakkında soruşturma yapılacak olandan daha kıdemli hakim veya savcı eliyle yaptırılabilir. Soruşturma ile görevlendirilen hakim ve savcılar, adalet müfettişlerinin 101 inci maddedeki yetkilerini haizdirler." biçimindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 93. maddesindeki "Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir." düzenleme karşısında, Hâkim ... hakkında görevi esnasında işlediği iddia olunan suçla ilgili doğrudan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının 173/1 maddesinde "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada, itiraz eden ...'nun Fatsa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16.4.2010 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda şüpheli olarak gösterildiği görülmektedir. Şüphelinin, kendisinin işlediği iddia edilen suçtan zarar görmesinin söz konusu olamayacağı açıktır. İtiraz merciinin, şüphelinin isteğini, C.Y.Y.'nın 173/1 maddesi gereğince itiraz hakkı bulunmadığından reddetmesi hukuka uygundur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yapılan açıklamalar ışığında yerinde görülmediğinden, Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteğinin REDDİNE, 25.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27138, Karar No: 2022/12344, Tarih: 17.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/27138 E.  ,  2022/12344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce davanın kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 30.10.2019 tarih, 2019/İHK-15374 sayılı itirazın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 01.08.2017 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını belirterek belirsiz alacak davası olarak 500,00 TL tazminatın davalıdan tahsili isteminde bulunmuş, talebini 150.769,11 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun kabulü ile 150.769,11 TL tazminatın 30.11.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiş; davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince, itirazın kısmen kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak başvurunun kısmen kabulü ile 79.077,24 TL’nin 30.11.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gereklidir. Söz konusu belirlemenin ise Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11.10.2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'i, 01.09.2013-01.06.2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'i, 01.06.2015-20.02.2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; kaza tarihi 01.08.2017 olup Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre başvuranda oluşan maluliyet oranının belirlenmesi gerekmekte olup dosya kapsamında davacının psikiyatri tedavisi gördüğüne ilişkin belgeler bulunmadığı gibi alınan maluliyet raporunda da davacının psikiyatrik muayenesi gereği gibi yapılmamış, travma sonrası stres bozukluğunun tedavi ile iyileşip iyileşmeyeceği gibi bilgilere yer verilmemiş, kaza ile maluliyet arasındaki illiyet bağına ilişkin ayrıntılara yer verilmemiştir. Rapor bu hali ile karar vermeye elverişli değildir.

Bu durumda, davacının kaza tarihi ve sonrasındaki psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya içerisine eklenerek, davacıya ait dosyada mevcut raporlar da irdelenmek suretiyle Adli Tıp Kurumu ya da üniversitelerin adli tıp anabilim dalı bölümleri gibi kuruluşlarca muayenesi sağlanarak, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, kazadan sonra oluştuğu belirtilen psikolojik rahatsızlıkların kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, post travmatik stres bozukluğuna ilişkin tespit edilen maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği, olay tarihi de gözetilerek tespit edilerek sonucuna göre karar verilmek üzere, itiraz hakem heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1861, Karar No: 2018/9476, Tarih: 26.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1861 E.  ,  2018/9476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A)Sanık hakkında “defter ve belge ibraz etmeme” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik kanun yolu talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu hususta itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B)Sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesi:

1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34/1, 230, 232 ve 289/1-g. maddeleri gereğince; mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın fiillerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hükümler kurulması,

2-Vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, “sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma” suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulması suretiyle, CMK'nin 225. maddesine aykırı davranılması,

3-Kabule göre; 2009 ve 2010 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle, her takvim yılı için zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu nedenlerle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın sonuç cezalar yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.