muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1767, Karar No: 2016/9718, Tarih: 30.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1767 E.  ,  2016/9718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı banka tarafından müvekkilinin murisi...aleyhine ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2010/8806 takip sayılı dosyası ile 590.000 Euro bedelli 03/12/2009 düzenleme tarihli 08/12/2010 ödeme tarihli bir adet senet ile kambiyo senetlerine özgü icra takibine girişildiğini, murisin icra takibinden sonra vefat ettiğini, geriye eşi...., kızı ..., oğlu... ve diğer oğlu olan müvekkilinin kaldığını,...'nın mirası reddettiğini, senedin düzenlendiği tarihte murisin fiil ehliyetine haiz olmadığını, bankanın ağır ihmal ve kusurunun bulunduğunu ileri sürerek, müvekkilinin borçu olmadığının tespitine ve %20 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, murisin senedin tanzim tarihinde fiil ehliyetine haiz olduğunu ve kendi özgür iradesi ile dava konusu senede imza attığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 15/10/2012 tarih 3784 karar nolu raporuna göre, muris ...'nın 03/12/2009 ve 02/12/2009 tarihlerinde, fiil ehliyetine haiz olmadığı, TMK'nun 14. ve devamı maddeleri uyarınca, ayırt etme gücü bulunmayanların küçüklerin ve kısıtlıların fiil ehliyetinin bulunmadığı, ayırt etme gücü bulunmayan kimsenin fiillerinin hukuki sonuç doğurmayacağı, yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça kendi işlemleri ile borç altına giremeyecekleri, bu durumda takibe ve davaya konu bonodaki imzalarından dolayı davacı murisi ...'nın fiil ehliyeti bulunmadığından sorumluluğunun bulunmadığı, dolayısıyla mirasçısı davacı ...'nın da sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı bankanın işlem tarihi itibariyle davacının murisinin fiil ehliyetine haiz olup olmadığını bilecek durumda bulunmadığı, bu yönde dosyaya herhangi bir delil ve belge sunulmadığı gibi bankanın kötüniyeti ispat edilemediğinden kötüniyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava mirasçı sıfatıyla açılmış olup, bu durumda mirası reddetmeyen mirasçılar mecburi dava arkadaşı olup ya hep birlikte dava açmaları ya da terekeye mümessil tayin edilerek temsilci vasıtasıyla dava açılması gerekmektedir. Mahkemece sözü edilen dava şartının yerine getirilmesi için davacı vekiline süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması gerekirken bu yön üzerinde durulmaksızın işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Dava mirasçı sıfatıyla açılmış olup, bu durumda mirası reddetmeyen mirasçılar mecburi dava arkadaşı olup ya hep birlikte dava açmaları ya da terekeye mümessil tayin edilerek temsilci vasıtasıyla dava açılması gerekmektedir. Mahkemece sözü edilen dava şartının yerine getirilmesi için davacı vekiline süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması gerekirken bu yön üzerinde durulmaksızın işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 30/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/25068, Karar No: 2011/7702, Tarih: 02.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/25068 E.  ,  2011/7702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece 3.2.2006 tarih ve 2000/60-67 sayılı ek kararın hükümlü ...'a yargılama aşamasında istemde bulunması üzerine 1412 sayılı CMUK’nun 138.maddesi gereğince atanan Av.... tarafından 8.2.2006 günü temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 1412 sayılı CMUK’nun 138 ve 5271 sayılı CMK’nun 150.maddesine göre hükmün kesinleşmesiyle zorunlu savunman ilişkisinin son bulup ve savunmanın hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, savunmanın temyizine onay verilip verilmediğinin sorulması için, bu açıklamayı içeren ihtaratlı tebligat yapılarak, adı geçen hükümlünün başvurması halinde bu husus kendisine sorulup, hükümlüye 3.2.2006 tarih ve 2000/60-67 sayılı ek kararı yasa yolu başvurusu için ek kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde Yargıtay'a temyiz yoluna başvurubileceğini ve başvuru yöntemini açıklayan davetiye ile tebliği ile buna ilişkin belgeler, sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1894, Karar No: 2013/16959, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1894 E.  ,  2013/16959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS, madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 02.10.2003 tarihinde muvazzalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6694, Karar No: 2011/22769, Tarih: 05.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2007/6694 E.  ,  2011/22769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik- Dolandırıcılık

HÜKÜM : ...: Yüklenen dolandırıcılık suçundan 765 sayılı TCK 102/4, 104/2. maddeleri gereğince davanın ortadan kaldırılmasına..

Sahtecilik suçundan beraatine, ..., ..., ..., ..., ..., ... , ... ve ...: Resmi evrak düzenlemek suçundan beraatlerine.

1-Katılanlar vekillerinin sanık ... hakkında “dolandırıcılık” suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararı ile ... hakkında ”resmi evrakta sahtecilik” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...’e yüklenen “dolandırıcılık” suçunun kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici en son usuli işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 30/05/2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, sanık ... hakkında ise elde edilen delillerin resmi evrakta sahtecilik suçundan hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Katılanlar vekillerinin sanık ... hakkında "resmi evrakta sahtecilik” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici en son usuli işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 30/05/2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/3 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Katılanlar vekillerinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında "resmi evrakta sahtecilik" suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

3-Katılanlar vekillerinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında "resmi evrakta sahtecilik" suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Kuşadası Belediyesi doktoru olan sanık ..., Kuşadası Devlet Hastahanesi doktorları ..., ..., Kuşadası İlçesi 1 no.lu sağlık ocağı doktorları ..., ..., ... ve Kuşadası İlçesi 2 no.lu sağlık ocağı doktoru olan sanık ...'nin bir kısım hastaları hiç görmeden, muayene etmeden, sağlık karnelerini kendilerine getiren hasta yakınları ya da eczacıların istekleri doğrultusunda reçete düzenlediklerinin iddia olunması, Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulunca yapılan soruşturmada tanık olarak dinlenen hastane ve sağlık ocağı çalışanlarının beyanlarında özetle; Eczanede çalışan görevliler tarafından sağlık karneleri veya vizite kağıtlarının toplu olarak getirildiği, sanıkların toplu gelen karnelerin işlemlerini yaptıklarını beyan etmeleri, bir kısım hastaların doktorlara muayene olmadıklarını, reçetelerinde yazılı ilaçlardan bazılarını almadıklarını ve kullanmadıklarını belirtmeleri, suça konu reçetelerden sadece -3-tanesine ilişkin düzenlenen 03.05.2001 tarihli raporda yazılan ilaçların bir kısmının tanıyla uyumlu olmadığının belirlenmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve sanıkların hukuki durumlarının tayini bakımından; tanıkların müfettişe verdikleri ifadeleri ile kovuşturma aşamasındaki ifadeleri arasındaki çelişki de giderilip, suça konu reçetelerin hastalar muayene edimeden hastalıklarıyla ilgisi bulunmadan düzenlenip düzenlenmediğinin, fazladan yazılan ilaç bulunup bulunmadığının, reçeteye konu ilaçların konulan teşhislerle uyumlu olup olmadığının belirlenmesi bakımından, üniversitelerin reçetelere konu hastalıklarla ilgili uzman hekimlerinden oluşturulacak bilirkişi kuruluna dosya ve ekleri tevdi edilerek bilirkişi raporu alınıp, sanıkların fiilerinin sabit olması halinde teselsül eden resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağı da tartışılarak sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ve yetersiz incelemeye dayanılarak yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10233, Karar No: 2011/4561, Tarih: 06.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10233 E.  ,  2011/4561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin... Otomotivden garanti belgeli olarak Hyundai marka kamyon satın aldığını, kamyonun dört defadan fazla arıza yapması nedeniyle kamyonun yenisiyle değiştirilmesi için dava açtığını, kamyonu... Otomotivin park yerine bırakmak zorunda kaldığını, bilirkişi incelemesinin park yerinde yapıldığını, davalıların kamyonun ...’da incelenmesini talep etmeleri üzerine tıra yüklenerek götürüldüğünü, davanın kabul edildiğini, davacının can güvenliği nedeniyle aracı kullanmadığından ticari zarar gördüğünü, 10.564,78 TL taşıt vergisi ödediğini belirterek taşıt vergisinin iadesini ve 61.680 TL ticari kaybının hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı... Otomotiv vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının daha önce açtığı davada aracın yenisi ile değiştirilmesine ve davacı lehine 3210 TL kazanç kaybı tazminatına hükmedildiğini, davacının fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmadığını, davacının taşıt vergisi ödediğine ilişkin kendilerine bir tebligat yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Hyundai şirketi vekili, dava dilekçesinin açık olmadığını, ödenen taşıt vergisinin davalılardan talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının söz konusu aracı ticari faaliyette kullanamadığından dolayı zarara uğradığını ispatlayamadığı, davacının aracın yenisi ile değiştirilmesi talebiyle açtığı davada talebin dava tarihi itibariyle kabul edildiği, dava tarihi olan 11.09.2001 tarihi itibariyle araç davacının mülkiyetinden çıktığından davacının taşıt vergisi mükellefi olmadığı, aracın kendi üzerine olan kaydını iptal ettirerek vergi dairesinden ödemiş olduğu motorlu taşıtlar vergisinin iadesini talep edebileceği, davalıdan motorlu taşıtlar vergisini talep etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8551, Karar No: 2024/8848, Tarih: 23.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8551 E.  ,  2024/8848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/230 E., 2024/92 K.

KARAR : Davanın Kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Kurum işlemi iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Kurum işleminin iptali ile davacıya babasının sigortalılığı nedeniyle 01.12.2015 tarihinden itibaren ölüm sigortası kolundan aylık bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.09.2021 tarihli ve 2020/74 Esas, 2021/208 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/2079 E. 2022/145 K. sayılı kararıyla davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; eksik araştırma gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işlemi iptali ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işlemi iptali ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanun'a uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.