muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4312, Karar No: 2017/436, Tarih: 02.02.2017

Asıl davadaki davacı yüklenici adi ortaklık talebiyle ilgili, yapılan imalâtların sözleşme eki Tahmini İnşaat Bedeli Cetveli'nde belirtildiği, bu cetvelde yer almayan 31.7836/1 ve 31.7836/2 pozunun bulunmadığı, davacı yüklenicinin işin tam karşılığı olan poz numaraları, mahkemece yargılama sırasında görüşlerine başvurulan birinci bilirkişi heyetinin 10.01.2012 ve bu rapora itirazlar üzerine alınan 27.06.2012 tarihli raporlarında ayrıntılarıyla açıklandığı üzere, keşif özetinde ve birim fiyat cetvelinde bulunduğu işin birim fiyat tarifi değişmedikçe aynı iş için Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 20. maddesinde açıklandığı şekilde, yeni birim fiyat tespiti mümkün olmadığı, davacının ödeme yapılacak poz numaralarını bilerek teklif vermek suretiyle ihaleye katıldığı ve sözleşme imzaladığı, sözleşmenin imzalanmasından sonra, davacının poz değişikliklerine gerekçe olarak gösterdiği idarenin keşif artışı olurları doğrultusunda farklı pozlardan yükleniciye ara hakedişlerle ödeme yapılmasının Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. maddesi gereği, ara hakedişler davalı iş sahibi idare yönünden avans ödemesi niteliğinde olduğundan, davacı için kazanılmış hak oluşturmayacağı Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 19.06.1999 gün 1998/1917 Esas 1999/2667 Karar sayılı ilâmına göre B-D.304 poz brim fiyat yerine 31.7836, 31.7836/1 poz birim fiyatlarıyla idarenin ödeme yapmasının yükleniciye kazanılmış hak sağlamayacağı ve yine 15. H.D.'nin 05.05.2008 gün 2007/3077 Esas 2008/2956 Karar sayılı ilâmında da kabul edildiği gibi sözleşme eki olmayan ve Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 20. maddesine göre yeni birim fiyatı tesbiti yönetime göre belirlenmeyen davalı idarenin olur hükümlerinin doğrudan doğruya uygulanması mümkün olmadığı, idarenin yapılan yanlışı düzeltme ve değiştirme yetkisine sahip olduğu, sözleşme ve eklerindeki hükümler yoruma ihtiyaç hissedilmeyecek şekilde açık olduğu davacılar tacir olup sözleşmenin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 20. maddesine göre basiretli bir tacir gibi hareket etmek zorunda oldukları ihaleye katılmadan önce mahallinde zeminde gerekli etüd ve incelemeleri yaptıktan sonra uygun ve avantajlı olması halinde ihaleye katılmaları gerekirken bunu yapmadıklarından işin devamı sırasında başka bir pozdan fiyat uygulanmasını talep haklarının olmayacağı, 25.10.2010 tarihli olurun da şartnameye uygun olmaması nedeniyle davalı idareyi hukuken bağlayıcı nitelikte olmadığı ve kaya bulonu ve ankraj deliği için B-D.304 pozunun somut olayda uygulanmasının gerektiği ve davacının bu poza göre eksik ödeme yapıldığına dair bir iddiası da bulunmadığından, asıl davanın reddi yerine kabulü doğru olmamıştır.

Birleşen davayla ilgili temyiz itirazlarına gelince; davacı yüklenici adi ortaklık tarafından 20.11.2008 tarihi itibariyle düzenlenen 90 nolu kesin hakediş raporuna kadar tüm ara hakedişlerde çeşitli klaslarda kazı yapılması ve depoya konulması imalât kalemlerine ait kazı nakliyelerinin kazı klaslarına göre B-07D/3, B-07D/4 ve B-07D/5 pozlarından ödenmesi yerine tamamının B-07D/4 pozundan ödenmesine karşı oran hakedişlere sözleşme eki Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. maddesine uygun ihtirazî kayıt koymadığı 90 nolu kesin hakedişte yapılan kesintiyle ilgili konulan ihtirazî kayıt, sözleşme ekleri içinde bulunan Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 40. maddesine uygun surette, itirazlarının neler olduğu ve dayandığı gerekçeleri, idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunun "idareye verilen ...tarihli dilekçemde yazılı ihtirazî kayıtla" şeklinde olması gerekirken somut olayda konulan ihtirazî kayıtta ekli dilekçeden bahsedilmediğinden usulüne uygun olmayıp, kesin hakediş itirazsız kesinleşmiştir. Bu haliyle birleşen davanın da bu gerekçeyle reddi yerine yanlış değerlendirme ile kabulü de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının davalı iş sahibi ... yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince alınması gereken 108,30 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13510, Karar No: 2006/17142, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13510 E.  ,  2006/17142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve ... ... ... ile davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 108 ada 13, 14, 15 ve 16 parsel sayılı sırasıyla 1013.36 m2, 886.68 m2, 3293.66 m2 ve 1219.89 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, senetsizden miktar fazlası olarak Hazine tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile davacı gerçek kişi ise 108 ada 15 parsele yönelik olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 108 ada 13 parselin (A)=891.88 m2, 14 parselin (A)=326.93 m2, 15 parselin (A)=2221.83 m2, 16 parselin (A)=856.85 m2'lik bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, 13 parselin (B)=121.48 m2, 14 parselin (B)=559.75 m2'lik ve 16 parselin (B)=363.04 m2'lik bölümünün tesbit gibi Hazine adına, 15 parselin (B)=1071.83 m2'lik bölümlerinin ... ... ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve ... ... ... ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosyada mevcut orman bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda çekişmeli 13 nolu parselin % 38 eğimli, 30-40 yaşlarında % 80 kapalılıkta kızılcam ağaçları ile kaplı olduğu; 14 nolu parselin % 40 eğimli, üzerinde 5 adet 70-80 yaşlı, 14 adet 20-25 yaşlı kızılcam ağaçlarının ve alt tabakada karacalı, menengiç ve saçlımeşe türlerinden oluşan makilik ve çalılık bulunduğu, 15 nolu parselin % 34 eğimli, üzerinde 20 adet menengiç, 11 adet çitlembik ve karaçalıdan oluşan makilik ve 5 adet ahlat ile 10 adet armut ağacının bulunduğu, 16 nolu parselin % 28 eğimli, üzerinde 2 adet menengiç ve 3 adet armut ağacının bulunduğu ve taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu bildirildiği halde mahallinde yapılan 2. keşif sonucunda dosyaya ibraz edilen ve orman bilirkişiler ... Kıray, ... Kerpiç ve ... Dönmez tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda 13 nolu parselin % 5-6 eğimli, üzerinde 20-25 yaşlı 3 adet ceviz, 2 adet incir, 1 adet armut ve parselin sınırında 20 adet ... ağacının bulunduğu; 14 nolu parselin % 7-8 eğimli, üzerinde 20-25 yaşlı 1 adet ceviz, 2 adet incir, 2 adet ... ve 3 adet ... ağacının bulunduğu;15 nolu parselin % 20-25 eğimli, üzerinde 80 yaşlı 1 adet incir, 2 adet aşılı armut ağacının bulunduğu; 16 nolu parselin ise % 20-25 eğimli üzerinde 20-25 yaşlı 4 adet armut ve münferit halde menengiç ve ahlat ağaçlarının bulunduğu ve taşınmazların kısmen orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiştir.

-2-

2006/13510-17142

-2-

2006/13510-17142

Bu durumda mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Dosyada ayni taşınmazlar için düzenlenen iki ayrı bilirkişi raporu birbirinden çok farklı olup taşınmazların eğim ve fiili durumları tamamen farklıdır ve raporlar birbiri ile tam bir çelişki yaratmaktadır. Yetersiz ve birbiri ile çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulamaz. Tahdit yapılmışsa; kural olarak, bir yerin orman olup olmadığı, kesinleşmiş tahdit haritasının uygulanmasıyla çözümlenir. Ancak, bu sınırlandırmada 4785 Sayılı Yasa hükümlerinin nazara alınmış olması halinde sağlıklı çözüme ulaştırır. Zira, 3116 Sayılı Yasa sadece devlet ormanlarını belirlemiş olup; bu yasaya göre, 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu oluşup kesinleşen tahdit haritaları, sınır dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumunu saptamakta yetersiz kalır. Bu şekildeki taşınmazların orman olup olmadığının 4785 ve 5658 Sayılı Yasalara göre çözümlenmesi gerekir. 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiçbir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiştir. Devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Bu nedenle mahkemece, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi, ziraat mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, öncelikle taşınmazların fiili durumları hakkında yapılacak mahkeme gözlemi çekişmeli keşif tutanağına yazıldıktan sonra,taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin memleket haritası, ... fotoğrafları ve Amenejman planında ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve çelişkili bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... ve ... ... ... ile davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 07/12/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1097, Karar No: 2010/2241, Tarih: 22.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1097 E.  ,  2010/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 7. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ... ve ... haklarında açılan davanın düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden,Yargıtay C.Başsavcılığı’nın düzelterek onama istemli tebliğnamesi ile dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

30.4.2009 tarihli celse için müşteki vekili tarafından sunulan mazeret dilekçesinin mahkemece kabul edilmemesi durumunda açılan davada, müştekinin şikayet hakkının İİK’nun 349.maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, davanın düşürülmesine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan hükmün CMUK’un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasa’nın 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından “.... İİK'nun 349.maddesi gereğince davanın düşürülmesine” kısmının çıkarılarak ”İİK’nun 349.maddesinin 6.fıkrası gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine” ifadesi yazılmak suretiyle hükmün istem gibi düzeltilerek ONANMASINA, 22.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1870, Karar No: 2011/4870, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1870 E.  ,  2011/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla alıkoymak ve reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’un yapılan yargılamaları sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla alıkoymak suçundan beraatlerine ve reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davalarının şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.04.2006 gün ve 2004/637 Esas, 2006/355 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşmada sanıklar hakkında şikâyetçi olduğunu belirtmeyen ve kamu davasına usulen katılmayan mağdure ... vekilinin hükümleri temyize ... bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19120, Karar No: 2013/29014, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19120 E.  ,  2013/29014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde mağdurun çalıştığı işyerinde şarja takılı halde bulunan cep telefonunun çalındığı, soruşturma kapsamında Turkcell şirketinden gelen HTS raporunda suça konu cep telefonunun 20.10.2005-21.10.2005 tarihlerinde sanık adına kayıtlı hat ile kullanıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 165. maddesi kapsamında tartışılması gerektiği, bu suça ilişkin delillerin takdirinin, davaya bakmanın 5235 sayılı Yasanın 10. ve 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğinin gözetilmeden karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1638, Karar No: 2018/2276, Tarih: 28.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1638 E.  ,  2018/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 62/1, 50/1-a,52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6, 5237 sayılı TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (4) numaralı bendinin tamamen çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının suçun işlenişindeki özellikler, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu, paranın alım gücü göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 50.00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 3.750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20893, Karar No: 2017/5774, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20893 E.  ,  2017/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5931, Karar No: 2010/7223, Tarih: 14.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/5931 E.  ,  2010/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp davalı tarafın buna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalı tarafın oluşturulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, mülkiyet olgusunu doğuracak şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, ortaklığın giderilmesi davası sırasında muhdesat değerinin paylaştırmaya (oranlamaya) esas olacak şekilde zaten belirleneceği, bu nedenle muhdesatların değerinin tespitini istemekte de davacı tarafın hukuki yararının bulunmadığı göz ardı edilerek hukuki yarar bulunmayan bir konuda kesin hüküm sonuçlarını doğuracak biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması dahi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin birinci ve ikinci fıkralarından “…davacıya AİDİYETİNİN …“ sözlerinin çıkarılmasına, yerlerine “…davacı tarafından meydana getirildiklerinin…” sözlerinin yazılmasına, yine hüküm yerinin birinci ve ikinci fıkralarından sırasıyla “(her iki seranın toplam değeri 72.900,00 TL)” ve “(değeri 1.500 TL olarak belirlenmiştir)” söz ve rakamlarının çıkartılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen 370,90 TL harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 14.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14146, Karar No: 2024/16014, Tarih: 11.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/14146 E.  ,  2024/16014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairece, İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının üçüncü kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Sendikası ile davalı işverenin üyesi olduğu Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi kapsamında bulunduğunu, buna rağmen toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmayarak ücretinin eksik belirlendiğini ve haklarının eksik ödendiğini veya hiç ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP