muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1454, Karar No: 2015/12922, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1454 E.  ,  2015/12922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şenkaya Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2013/169-2014/272

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanını kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarına gelince;

İdarece yaptırılan kıymet takdirinde ve mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile taşınmaz üzerinde ağaç bulunduğu sabit olduğu halde keşif esnasında ağaç tespit edilemediğinden bahisle ağaç bedellerine hükmedilmeyerek az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5952, Karar No: 2019/3453, Tarih: 04.03.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5952 E.  ,  2019/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında ilamlı icra takibi başlatıldığı, şikayetçinin icra mahkemesine yaptığı başvuruda, ortağı olduğu takip borçlusu ... Tekstil San.ve Tic.Ltd. Şirketi aleyhine yapılan takip nedeniyle kendilerine, İİK'nun 89. maddesi gereği haciz ihbarnameleri gönderildiğini,tebligatların usulsüz olduğunu, ayrıca şirket ortaklarının borçlu şirket yönünden üçüncü kişi sayılamayacağını ileri sürerek haciz ihbarnamelerinin iptalini talep ettikleri, mahkemece, şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 89/1. maddesine göre; hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru, borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir (Haciz ihbarnamesi). Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir.

6102 sayılı TTK'nun 124. maddesinde; limited şirketlerin sermaye şirketi olduğu, aynı Kanunun 125. maddesinde; ticaret şirketlerinin tüzel kişiliği haiz olup, Türk Medenî Kanunu'nun 48. maddesi çerçevesinde bütün haklardan yararlanabilecekleri ve borçları üstlenebilecekleri, aynı Kanunun 128. maddesinde ise; her ortağın usulüne göre düzenlenmiş ve imza edilmiş şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı, şirkete karşı borçlu olduğu hükme bağlanmıştır.

Kural olarak, borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Haczedilmezlik için İcra ve İflas Kanununda veya özel kanunlarda açık hüküm bulunması zorunludur. Diğer bir anlatımla bir mal veya hakkın haczedilemeyeceğinin kabul edilebilmesi için, bu konuda açıkça bir kanun hükmünün varlığı veya maddi hukuk anlamında o mal veya hakkın satış ve devrine engel yasal bir düzenlemenin bulunması şarttır. Şirket ortağı, ortağı olduğu şirket tüzel kişiliğinden ayrı bir kişiliğe sahip olup, TMK anlamında gerçek kişi olduğundan şirkete göre üçüncü kişi sayılır. TTK ' nun yukarıda açıklanan maddeleri uyarınca şirket ortakları, şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettikleri sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduklarından ve borçlu şirketin, şirket ortağındaki sermaye alacağının haczine engel yasal

bir düzenleme de bulunmadığından sermaye alacağının haczi mümkündür. Kaldı ki, borçlu şirketin, üçüncü kişi şirket ortağı nezdinde, sermaye borcu dışında tamamen özel hukuktan kaynaklanan ve paraya çevrilmesi mümkün, İİK'nun 89. maddesi kapsamında haczedilebilecek nitelikte başkaca hak ve alacaklarının bulunabileceği de kuşkusuzdur.

Dairemiz; şirket ortağının, borçlu şirket yönünden üçüncü kişi sayılamayacağından dolayı şirket ortağına 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilemeyeceği görüşünde iken, HGK'nun 11.05.2016 tarih ve 2014/12-1078 Esas numaralı içtihadı doğrultusunda ve yukarıda açıklanan olgular karşısında içtihat değişikliğine gitmiş olup, Dairemizin değişen içtihadına göre; şirket ortağı, borçlu şirket bakımından üçüncü kişi sayılacağından, şirket ortağı olan şikayetçilere 89/1, 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnamesi gönderilmesinde yasaya uymayan bir yön bulunmadığı sonucuna varılmıştır.Bu durumda mahkemece, borçlu şirket ortağı olan şikayetçiye haciz ihbarnameleri gönderilemeyeceği gerekçesi ile verilen takibin iptali kararı isabetsizdir.

O halde mahkemece, tebligatların usulsüzlüğü kabul edildiğine göre, TK'nun 32. maddesi uyarınca öğrenme tarihinin tespitiyle, 89/1 haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihinin bu tarihe göre düzeltilmesine, usulüne uygun olarak 89/1 haciz ihbarnamesi çıkarılmadan 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnameleri çıkarılamayacağından veya çıkarılmış olsa bile hükümsüz sayılacaklarından 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnamelerinin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tesis edilen hüküm isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1557, Karar No: 2014/8662, Tarih: 27.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1557 E.  ,  2014/8662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2006/648-2013/166

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile aynı yerde olup, benzer şekilde el atılan Z.. köyü .., .., .., ...,.., ... parsellere ilişkin olarak Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/493 esas sayılı dava dosyasında taşınmazların metrekaresine 2010 yılına ilişkin olarak 110,00-TL. ile 135,00-TL. arasında, Z.. köyü . ..,.., .., parsellere ilişlin olarak da Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/167 esas sayılı dava dosyasında 2008 yılına ilişkin olarak taşınmazların metrekaresine 81,00-TL. ile 100 TL. arasında bedel belirlendiği ve verilen kararların temyiz incelemesi sonunda metrekare bedelleri yönünden kesinleştiği halde bu dosyada taşınmazın metrekaresine 2006 yılı esas alınarak 165,00-TL. üzerinden bedel belirlendiğinden bilirkişi raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla yukarıda belirtilen ve kesinleşen m2 birim fiyatlarda nazara alınmak suretiyle keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın 20.080,24 m2 lik bölümüne el atıldığı halde, tamamı hakkında tescil kararı verilmesi,

3-Davalı idare harçtan muaf olduğundan davacının yatırdığı harçların yatırana iadesi yerine, yazılı şekilde davacı tarafından karşılanan harcın davalıdan alınarak, davacıya verilmesine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

4-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazı itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14440, Karar No: 2017/5041, Tarih: 13.06.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/14440 E.  ,  2017/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.04.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.07.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesine ilişkindir.

Davacı vekili,... İli, ... İlçesi, 7827 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın mümkünse aynen taksim, değilse satış sureti ile giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazlardaki ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle ortaklığın giderilmesini istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

Paydaşlığın giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ve tarım arazilerinin niteliği ile imar mevzuatına göre aynen taksimin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.

Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

Aynen bölünerek paylaştırma (taksim) halinde teknik bilirkişiye ifraz projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde ise ilgili belediyeden, belediye dışında ise İl İdare Kurulundan bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulur.

Belediye Encümeni veya İl İdare Kurullarınca 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili Yönetmelik hükümlerine uygun bulunması halinde onaylanması gereken ifraz projesinde kimlere nerelerin verileceği, bu konuda paydaşlar aralarında anlaşamazlarsa hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Belediye Encümeni veya İl İdare Kurullarınca 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili Yönetmelik hükümlerine uygun bulunması halinde onaylanması gereken ifraz projesinde kimlere nerelerin verileceği, bu konuda paydaşlar aralarında anlaşamazlarsa hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; dava dosyasında yer alan mimar ve harita kadastro teknisyeni bilirkişilerin hazırladığı 04.11.2013 tarihli raporda "taşınmazların ayrı ayrı taksim edilerek her bir paydaşa hissesi oranında ayrı ayrı parseller oluşturulacak şekilde parseller oluşturulması, kanun ve yönetmelikteki minimum parsel genişliği ve parsel derinliği şartlarını sağlamadığından bu parsellerin aynen taksiminin mümkün olmadığı, ancak 7827 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların iki hissedarı olması, tapudaki hisselerinin de 1/3 - 2/3 oranında olmasından dolayı ilgili belediyenin de uygun görüş vermesi halinde parsellerin önce tevhit edilip tek parsel haline geldikten sonra aynen taksimin mümkün olacağı, belediye tarafından parsellerin tevhidi sağlandığı takdir de taksim krokisinin ek rapor halinde hazırlanacağı" yönünde görüş bildirilmiştir. Sancaktepe Belediye Başkanlığı'nın 22.11.2013 tarihli 7965 sayılı Emlak ve İstimlak Müdürlüğü, 15.05.2014 tarihli 13323 sayılı Plan ve Proje Müdürlüğü ve 16.06.2014 tarihli 18384 sayılı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü cevabi yazılarında dava konusu taşınmazların tevhit edilmesinde sakınca bulunmadığı belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece tevhit ve ifraz konusunda tarafların beyanlarının alınması, uzman bilirkişiler vasıtasıyla keşif yapılarak tevhit ve ifraza ilişkin rapor alınması, raporun ilgili belediye başkanlığına gönderilerek onay makamı belediye encümeninden ifrazın mümkün olup olmadığı yönünde karar alınması ve bu işlemlerden sonra bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmaksızın yalnızca dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6111, Karar No: 2022/9835, Tarih: 20.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/6111 E.  ,  2022/9835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'da para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

2- Hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olarak TCK.nın 50/1-a ve 52/2. maddelerinin gösterilmesi gerekirken, ayrıca somut olayda uygulama yeri bulunmayan TCK.nın 50/3. maddesine de yer verilmesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "Sanığın NETİCETEN 6.500 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkartılması, hükmün 5 no'lu bendinde "suçun işlenmesindeki özellikler...." ibaresinden sonra gelen kısmın çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK.nın 50/1-a madde ve fıkrası gereğince, kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliğine ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre takdiren 300 gün adli para cezasına çevrilmesine ve aynı Yasa'nın 52/2. maddesi uyarınca da sanığın sosyal ve ekonomik koşulları ile gelir seviyesi nazara alınarak 1 gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesap

./..

S/2

edilerek kısa süreli hapis cezası yerine sanığın neticeten 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9471, Karar No: 2013/15370, Tarih: 24.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9471 E.  ,  2013/15370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştıralan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av. ..., Av.... ile davalılar vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Bilirkişi kurulu raporlarında münavebe ürünü olarak alınan patates, taze fasulye, dane mısır ve dolma biberin değerlendirme tarihi olan 2012 yılını da kapsar şekilde geriye doğru 5 yıllık dekar başına verim miktarı, üretim masrafı ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatları .... ve .....Müdürlüklerinden ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

2-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporuna ekli olarak dosyaya sunulan ve .....Mühendisleri Odasından alınan ağaçlara ilişkin liste eklenerek, bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan ağaçların yaşları da belirtilmek suretiyle, her bir ağacın cins ve yaşına göre değerlendirme tarihi olan 2012 yılını da kapsar şekilde geriye doğru 5 yıllık verimleri, kg. satış fiyatları ve üretim masrafları yukarıda sayılan il ve ilçe Tarım Müdürlüklerinden ve ilgili resmi kuruluşlardan getirtildikten,

Sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27468, Karar No: 2013/15619, Tarih: 12.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/27468 E.  ,  2013/15619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü Tapu Müdürlüğü'nde müşterek maliki oldukları bir arsanın satımından sonra aralarında satış bedelini paylaşırlarken, müştekinin kalemi iade etmek için buraya girdiği sırada kendisine geçici olarak vermiş olduğu 2300 TL parayı aldıktan sonra olay yerinden uzaklaşan sanığın eylemini hırsızlık olarak nitelendirilen mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, eylemin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı yasanın 141/1 maddesi gereğince hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11675, Karar No: 2009/12955, Tarih: 14.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11675 E.  ,  2009/12955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının malik olduğu 1397 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek tapunun iptal ve terkini ile elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı; hak düşürücü sürenin geçtiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 1397 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden, çekişmeli taşınmazın öncesinde 131 parsel olarak dava dışı şahıslar adına tespit ve tescil edildiği kadastro tutanağının 14.10.1969 yılında kesinleştiği 1972 yılında ifraz edildiği davalının 1397 parseli 1988 yılında satın aldığı davanın ise 13.11.2007 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası'nın 12.maddesinin üçüncü fıkrasına "Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır." cümlesi ve aynı Yasanın 3.maddesi ile 3402 Sayılı Yasaya "Bu Kanunun 12.maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki geçici 10.madde eklenmiştir.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır.Bilindiği üzere; 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir.ve mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı Hazine vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Ancak hemen belirtilmelidir ki,bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü yada yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.