muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/13822, Karar No: 2020/8591, Tarih: 10.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13822 E.  ,  2020/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan TCK'nin 116/4 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının 14.01.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde, iş yerinden 5-6 adet çakmak ve 1 adet kamanın çalındığını fark ettiğini, bahse konu eşyanın değerinin ise 80.00 TL olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan suça konu eşyanın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/652, Karar No: 2014/9110, Tarih: 13.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/652 E.  ,  2014/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/07/2013 tarih ve 2008/263-2013/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin davalı nezdinde bitkisel ürün sigorta poliçesi kapsamında sigortalı olduğunu, 20.04.2008 tarihinde meydana gelen fırtına olayı sebebiyle zarar meydana geldiğini ileri sürerek, şimdilik 6.500,00 TL hasar bedelinin hasar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, hasarın fırtına kaynaklı olmayıp, fizyolojik nedenlere bağlı olduğunu ve bu sebeple de teminat kapsamı dışında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... köyünde bulunan 1071, 1016, 1073 ve 1018 parsel sayılı taşınmazlarda bölgede 20.04.2008 tarihlerinde meydana gelen fırtına nedeniyle davacının kayısı ağaçlarında zarar oluştuğu, zararın davalı ile imzalanan sigorta sözleşmesi kapsamında kaldığı, bu nedenle davalının sigorta sözleşmesi gereğince sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 6.500,00 TL tazminatın kesinleşen hasar tarihinden 30 gün sonraya tekabül eden 10.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile beraber davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 332,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12143, Karar No: 2022/5201, Tarih: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12143 E.  ,  2022/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 21.07.2014 tarihli ve 2014/9911 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan kamu davası açılmış ise de; Mersin Vergi Dairesi Başkanlığının Rapor Değerlendirme Komisyonunun 31.03.2014 tarihli komisyon mütalaasının sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçuna ilişkin olduğu ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan suç tarihinin belirlenemediği gözetilerek; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Denetim Kurulu Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yargılamaya devamla sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16867, Karar No: 2016/21295, Tarih: 29.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16867 E.  ,  2016/21295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, davacı asilin duruşmaya çağrılarak, dosyaya sunulmuş belgelerin, yabancı dilde hazırlanan ibranameler ve ödeme belgelerinin değerlendirmeye tabi tutulması gerektiği belirtilmiş, ayrıca yurt dışı işyerinde çalışmış davacının brüt ücretinin tespitinde araştırılması ve değerlendirilmesi gereken yönler ayrıntılarıyla açıklanmıştır. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen, davacı asil duruşmaya çağrılmadığı gibi, brüt ücretin tespiti noktasında da bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Bozma kararına uyulmasına rağmen, bozma kararı gereklerinin yerine getirilmemesi hatalıdır. Anılan sebeple, bozma kararı gerekleri yerine getirilerek, dava konusu alacaklar değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Öte yandan, yabancı dili bildiği ispatlanmayan işçi tarafından, yabancı dilde düzenlenmiş belgenin anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Anılan sebeple, davacının duruşmaya çağrılması, yabancı dilde hazırlanmış belgelerde yazılı ödemelerin kabul edilmemesi halinde, işçinin ücret ödemelerinin yapıldığı banka hesap dökümleri celp edilerek değerlendirilmeli ve ödemenin banka aracılığıyla yapıldığı hususunun ispatlanmaması durumunda, yabancı dilde hazırlanmış belgelere itibar edilmemelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3330, Karar No: 2021/11242, Tarih: 29.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3330 E.  ,  2021/11242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2019/357-2020/471

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi neticesinde (kapatılan) 21. Hukuk Dairesince bozulması üzerine bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyanın tetkikinde; davacı, 01/09/2000- 25/07/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmesi istemiştir. Mahkemece, davacının 09/12/2002 - 09/03/2004 tarihleri arasında askerlik yaptığı, 01/10/2002 tarihli işe giriş bildirgesi imzalı olup daha önce çalıştığına dair yeterli delil bulunamadığı, yine 09/02/2005 tarihli işe giriş bildirgesinin de imzalı olup 09/02/2005 tarihinde yeniden işe başladığı, bu çalışmasını 05/07/2012 tarihine kadar sürdürdüğü, gerek davacı asıl, gerek davacı tanıkları ve gerekse davalı tanıkları kış aylarında işlerin durduğu ve tam çalışılmadığı, ücretsiz izin verildiği ve puantaj kayıtlarının imzalatıldığının beyan edildiği, davacı asılın bizzat beyanının da aynı yönde olduğu, davacının eksik bildirimlerinin puantaj kayıtlarına dayandığı ve çalışılmayan günler için eksik bildirim yapıldığı anlaşılmakla her ay 30 gün süreyle çalışma iddiasının kanıtlanamadığı gerekçeleriyle "davanın reddine" karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin gerekçeleri uygun bulunarak "6100 sayılı yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine," karar verilmiştir. Davacı vekilinin temyizi neticesinde hükmün (kapatılan) 21. Hukuk Dairesince bozulması üzerine bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine dair karar verilmiştir.

Önceki bozma ilamında "...01/09/2000- 30/10/2002 tarihleri arasına ilişkin tüm dönem bordrolarını davalı kurumdan istemek, mahkemece dinlenen tanıkların ifadeleri karar vermeye yeterli olmadığından, bu dönemde çalışması bulunan ve dinlenmeyen bordro tanıklarının adresini ... ve zabıta marifetiyle araştırıp tespit ederek bu tanıkları dinlemek, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya bunların tanıklığıyla yetinilmediği taktirde, Kurumdan, gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer iş yerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek davacının işe giriş tarihini net bir şekilde belirlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2,6,9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar verilmeli’ denilmiştir.

Bozma sonrası, mahkemece, 01.09.2000-30.10.2002 tarihleri arasındaki bordrolu tanıklar dinlenmiş olup bordrolu tanık ... (tanığın hizmet tespiti davası açması neticesinde,’ 01.09.2000-08.09.2010 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde çalıştığı yönündeki mahkeme kabulü dairemizce, 04.02.2019 tarihinde onanmıştır) beyanında’ Ben 1998 yılı 9 ayının 1 günü davalı işyerinde çalışmaya başladım, ben koltuk döşeme işi yapardım, ben 2010 yılının haziran ayında davalı işyerinden ayrıldım, davacı 1998 yılında çalışmaya başlamıştır, tahminimce ben işe girdikten 7-8 ay sonra benim yanıma gelmiştir, ben işten ayrıldığımda davacı halen çalışmaya devam ediyordu, davacı sürekli çalışmıştır, ara vermemiştir.’ beyanı ile yine bordrolu tanık ... (2002 yılı 8. ay ile 11 ay arası bordrolu) beyanında’ ben davalı Alko şirketinde 2002 yılının 5. yada 6. ayında çalışmaya başladığımı tahmin ediyorum, ben koltuk imalatı yapardım, beni işe başladığımda davacı işte çalışıyordu, davacıda koltuk yapım işinde çalışırdı, davacı hangi tarihte işe girmiştir ben onu bilmem ancak ben işe girdiğimde çalışıyordu’ beyanları karşısında, davacının 01.09.2000-30.10.2002 tarih aralığında çalıştığın kabulü gerekirken mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz bulunmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1169, Karar No: 2012/2012, Tarih: 15.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1169 E.  ,  2012/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... kasabası, 335 ada 19 parsel sayılı taşınmaz, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmaz üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları 1/9 hisse itibari ile ... çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile ... oğlu ... ve ... oğlu ...'ın kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar kendilerinin de hissedar olduklarını bu nedenle adlarının tespit tutanağının beyanlar hanesine yazılmasını istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne, 335 ada 19 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline beyanlar hanesinin 2 nolu bendinde geçen "Taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları 1/9 hisse itibarı ile ... çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile ... oğlu ... ve ... oğlu ...'ların kullanımındadır" şeklinde geçen ibarenin iptali ile beyanlar hanesinin bu bölümüne "Taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... kızı ..., ..., ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ..., ... ..., ... oğlu ..., ... ... oğlu ...'ın müşterek kullanımındadır"ibaresinin 3402 sayılı Yasanın 19/2 ve 5831 sayılı Yasanın ek-4. maddesi uyarınca şerh düşülmesine, karar kesinleştiğinde dava dosyasının Tapu Sicil Müdürlüğüne devrine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 15/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/20199, Karar No: 2006/3498, Tarih: 08.03.2006

10. Ceza Dairesi 2005/20199 E., 2006/3498 K.

**10. Ceza Dairesi 2005/20199 E., 2006/3498 K.**

**- LEHE KANUN UYGULANMASI

- PARA CEZASININ BELİRLENMESİ

- UYUŞTURUCU VE UYARICI MADDE KULLANMAK**- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 5 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 405 ]

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde ticareti yapmak ve kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçlarından sanık İlhan hakkında Ankara Yedinci Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 21.09.2005 tarihinde, 2005/243 esas, 2005/199 karar sayı ile mahkumiyet kararı verildiği; hükmün sanık müdafii tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay C.Başsavcılığınca bozma ve düzelterek onama isteğiyle dava dosyasanın tebliğ-name ekinde 27.12.2005 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine uygun olarak, gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde giderilebilir eksiklik kabul edilmiştir.

A) Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Hükmedilen cezanın tür ve miktarına göre TCK.nun 31. maddesi gereğince kamu hizmetinden yasaklanma hususunda bir karar verilmemesi, bu maddenin, cezanın doğal sonucu olarak uygulanmasının gerekmesi nedeniyle bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak hüküm kurulmuş olmasına, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-765 sayılı TCK'nın 403/5, 19 ve ek 2. maddeleri uyarınca temel para cezsının asgari hadden tayini sırasında, suç tarihi itibariyle geçerli olan asgari para cezasının "489.-YTL" olduğu gözetilmeksizin, fazla ceza tayini;

2-5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkın da Kanunun 9/3. maddesi hükmüne aykırı olarak önceki ve sonraki kanun ların birlikte, karma olarak uygulanması suretiyle infazda tereddüde yol açabilecek şekilde hüküm kurulması;

3-5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5/1. maddesinde, "kanunlarda öngörülen 'ağır para' cezalarının, 'adli para' cezasına dönüştürüldüğünün" öngörülmesine karşın, para cezasının "adli" yerine "ağır" para cezası olarak tayini;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA); ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 403/5, 19 ve 59. maddeleri uyarın ca tayin edilen "412,93.-YTL" para cezasının, "4O7.-YTL"ye indirilmesi;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA); ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 403/5, 19 ve 59. maddeleri uyarın ca tayin edilen "412,93.-YTL" para cezasının, "4O7.-YTL"ye indirilmesi;

2-"Ağır para cezası" ibarelerinin, "adli para cezası" olarak değiştirilmesi;

3-Hüküm fıkrasında yer olan; 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi yerine 765 sayılı TCK'nın 36. maddesinin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi yerine 765 sayılı TCK'nın 40. maddesinin yazılması süresiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (DÜZELTİLEREK ONANMASINA);

B) Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede ise;

Kabule göre; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinin uygulanması sırasında sanık hakkında tedaviye hükmedildiğinin açıkça belirtilmemesi, hükmün devamında bu hususa yer verilmiş olması karşısında, mahallinde giderilebilir eksiklik kabul edilmiştir.

1 -Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan yapılan soruşturma sırasında, görevlilerin bilgisinin olmadığı bir aşamada, C.Savcı-sına ifade verirken, ayrıca uyuşturucu madde kullandığını da belirterek, bu suçunu kendi ikrarı ile ortaya çıkardığının anlaşılması karşısında; hakkında 765 sayılı TCK'nın 405/1. maddesi uyarınca ceza tayinine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Kabule göre; sanık akkında 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca verilen önceki kararda yer alan hapis cezasının 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca para cezasına çevrildiği ve hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği gözetilmeyerek; 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi (BOZULMASINA), 08.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/45639, Karar No: 2011/11300, Tarih: 25.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/45639 E.  ,  2011/11300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/11261

MAHKEMESİ : Tekman Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2007

NUMARASI : 2007/198

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Susuz Köyünde öğretmen olan sanık F.. Y..'ın oturduğu okul lojmanında yapılan denetimde elektrik sayacının gerilim kancasının düşük olduğuna dair düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağı içeriği ile sanık S.Y..'ın ''Gülnar ilçesinde ikamet ettiğini, ancak suç tarihi öncesinde oğlunu ziyarete giderek bir ay kadar kaldığını ve bu süre içerisinde kancayı kendisinin düşürdüğünü'' belirterek atılı suçu kabul etmesi karşısında; bu savunmanın doğruluğunu tespite yönelik öncelikle sanık Sevim'in nerede ikamet ettiği ve suç tarihi itibariyle oğlu olan diğer sanık Fatih ile birlikte aynı evde oturup oturmadığı kolluk aracılığıyla araştırılarak, gerektiğinde sanık Fatih'in savunmasında adı geçen ev arkadaşı A.Y.. isimli şahıs da tanık sıfatıyla dinlenilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık F.. Y.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik kabule göre ise;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık F.. Y.. müdafii ve Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.