muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5369, Karar No: 2021/14585, Tarih: 21.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5369 E.  ,  2021/14585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Aynen infaz ile yeniden karar verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 27/05/2010 tarihli ve 2008/125 E., 2010/349 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyet kararları verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi üzerine yapılan inceleme sonucunda, Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 15/09/2015 tarihli ve 2015/3634 E., 2015/5891 K. sayılı ilamı ile hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verildiği ve kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun velisi tarafından 28/06/2017 tarihinde sunulan dilekçe ile suça sürüklenen çocuğun şizofreni hastası olması gerekçe gösterilerek infazın durdurulmasının ve kararların iptalinin talep edildiği, Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 2008/125 E. sayılı dosyasında, 19/07/2017 tarihli ek karar ile yargılamanın yenilemesi talebinin kabulüne karar verildiği ve Mahkemenin 2017/660 E., 2019/295 K. sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve 2008/125 E., 2010/349 K. sayılı karar ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlerin aynen infazına dair hüküm kurulduğu anlaşılmakla, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı tarihten önce verilip Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen hükümler ile ilgili olarak, yargılamanın yenilenmesi sonucu 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararların temyiz incelemesine tabi olduğu belirlenmekle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 21/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2724, Karar No: 2016/4149, Tarih: 10.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2724 E.  ,  2016/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak el koymanın önlenmesi ve ecrimisilin tahsiil istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayan kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davaya konu taşınmazlardan 361 parsel için kamulaştırma evrakının malike usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği ya da kamulaştırma bedelinin ödendiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılamadığına göre bahsedilen parsel için usulüne uygun bir şekilde kamulaştırma işlemi yapıldığından söz edilemeyeceğinden ve dosyadaki fen bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmaza fiilen el atıldığı sabit olduğundan;

1)Öncelikle 361 parsel sayılı taşınmaza ne zaman el konulduğu taraflardan sorulup el koyma tarihi kesin olarak tespit edildikten sonra, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesi uyarınca 04.11.1983 öncesi el konulan taşınmazlara ilişkin açılan davalarda uzlaşma şartı getirildiğinden el koymanın 04.11.1983 tarihinden önce olduğunun saptanması halinde belirtilen madde uyarınca uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)El koymanın 04.11.1983 tarihinden sonra olduğunun tespiti halinde ise işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16224, Karar No: 2017/19143, Tarih: 27.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/16224 E.  ,  2017/19143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 27.09.2004-17.09.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, müvekkilinin ,,, başta olmak üzere Avrupa ülkelerine çalıştığını,,,,'ye sefer başına 650 Euro, diğer Avrupa ülkelerine gittiğinde ise sefer başına 550 Euro aldığını, bunlara ek olarak her ayda 560 TL aldığını, aylık ücretin ayda yaptığı sefer başı ücret + 560 TL olduğunu, müvekkilinin yurtdışında bulunmadığı zamanlarda işyerinde haftanın 6 günü 09.00-18.30 saatleri arasında çalıştığını, ayrıca yük boşaltma ve yük alma işlemleri sırasında da gece 24.00 e kadar çalıştığını, genel tatil günlerinde de çalıştığını, genel tatil ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, SGK primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını, müvekkilinin,,,,'da çalıştığı sırada Gümrük Komisyoncusu ,,, isimli davalı işyeri çalışanının yasa dışı iş önerisi ile karşı karşıya kaldığını, bu öneriyi kabul etmediğini, konuyla ilgili işyerinde soruşturma yapıldığını, yapılan toplantıda müvekkiline ve ,,, isimli çalışana olayın büyütülmemesinin söylendiğini, toplantı çıkışında,,,’in davacıya küfür ederek saldırdığını, davacının sözle cevap verdiğini, bu olaydan 15 gün sonra da davacının iş akdine işverenlikçe işyerinde çalışma düzenini bozduğu gerekçesi ile haksız şekilde son verildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alacaklarının 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, işyerinde davacı ile dava dışı ,,, hakkında yurtdışına kaçak yolcu taşıtmaya çalıştıklarına dair dedikodular yayıldığını ve bu hususta soruşturma açıldığını, alınan ifadelerde ,,,’in borçlarını kapatmak için 6.000 Euro karşılığında kaçak yolcu ile anlaştığını, bu paranın 1.000 Euro’sunu peşin aldığını, geri kalan 5.000 Euro'dan 4.000 Euro'sunu taşımâ karşılığında davacıya teklif ettiğini, davacının kabul etmemesi halinde bu işi yapacak şoför bulmasını davacıdan talep ettiğini, olayla ilgili olarak ,,, ve davacının ifadelerine başvurulduğunu, bu tespitler sonucu 22.08.2009 tarihinde olayın Merkezi Disiplin Kuruluna sevk edildiğini, bunun üzerine tarafların insan kaynaklarına davet edildiklerini, yüz yüze görüştürülmeye çalışıldıklarını ancak tarafların birbirlerine hakarete varan ifadelerine istinaden görüşmenin sonlandırıldığını, daha sonra davacı ve,,,'in insan kaynaklarından çıkarken karşılaştıklarını ve karşılıklı küfür ederek yumruklaştıklarını, bu olaylar üzerine davacının ve ,,,’in iş akitlerinin disiplin kurulu tarafından İş K. 25-II/d bendi uyarınca feshedilmesine karar verildiğini, davacının tebliğden imtina etmesi nedeniyle alınan kararın noter aracılığıyla davacıya tebliğ edildiğini, işyerinde prim sisteminin bulunmadığını, çalışanların maaş sistemi ile çalıştıklarını, davacının da asgari ücretle çalıştığını, davacıya gidilen ülkelere göre değişen miktarlarda harcırahın yol masrafları için verildiğini, bu ödemelerin süreklilik arz etmediklerini, imzalı yıllık izin kayıtlarının mevcut olduğunu, yurt içinde işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, yurtdışında da fazla çalışma yapmanın mümkün olmadığını, genel tatil günlerinde çalışılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık; davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği, şayet haklı nedene dayanmakta ise 6 iş günlük hak düşürücü süre içinde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği noktalarında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık; davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği, şayet haklı nedene dayanmakta ise 6 iş günlük hak düşürücü süre içinde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği noktalarında toplanmaktadır.

İşçi veya işveren bakımından haklı fesih nedenlerinin ortaya çıkması halinde, iş sözleşmesinin diğer tarafının sözleşmeyi haklı nedenle fesih yetkisinin kullanılma süresi sınırsız değildir. Bu bakımdan 4857 İş Kanununun 26 ncı maddesinde, fesih nedeninin öğrenildiği tarih ile olayın gerçekleştiği tarih başlangıç esas alınmak üzere iki ayrı süre öngörülmüştür. Bu süreler içinde fesih yoluna gitmeyen işçi ya da işverenin feshi, haklı bir feshin sonuçlarını doğurmaz. Bu süre, feshe neden olan olayın diğer tarafça öğretilmesinden itibaren altı işgünü ve herhalde fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren bir yıl olarak belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanununda, işçinin maddî çıkar sağlamış olması halinde bir yıllık sürenin işlemeyeceği öngörülmüştür. O halde, haklı feshe neden olan olayda işçinin maddî bir menfaati olmuşsa, altı işgününe riayet etmek koşuluyla olayın üzerinden ne kadar süre geçerse geçsin işverenin haklı fesih imkânı vardır.

Altı iş günlük süre işçi ya da işverenin haklı feshe neden olan olayı öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Olayı öğrenme günü hesaba katılmaksızın, takip eden iş günleri sayılarak altıncı günün bitiminde haklı fesih yetkisi sona erer.

İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda müfettiş soruşturması yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur. Bir yıllık süre ise her durumda olayın gerçekleştiği günden başlar.

Haklı fesih nedeninin devamlı olması durumunda hak düşürücü süre işlemez (Yargıtay 9.HD. 15.2.2010 gün, 2008/16869 E, 2010/3345 K). Örneğin, ücreti ödenmeyen işçi ödeme yapılmadığı sürece her zaman haklı nedenle iş sözleşmesini feshedebilir. Bu örnekte işçi açısından haklı fesih nedeni her an devam etmektedir. Ancak işçinin daimî olarak bir başka göreve atanması veya iş şartlarının esaslı şekilde ağırlaştırılması halinde, bu değişikliğin sonuçları sürekli gibi görünse de işlem anlıktır. Buna göre sözleşmesini feshetmeyi düşünen işçinin bunu altı işgünü içinde işverene bildirmesi gerekir. Yine işyerinde işi yavaşlatma ve üretimi düşürme eyleminin süreklilik göstermesi durumunda, altı iş günlük süre eylemin bittiği tarihten başlar.

İşçinin ücretinin ödenmemesi temadi eden bir durum olmakla birlikte fesih hakkı ödemenin yapıldığı ana kadar kullanılabilir. Aksi halde Yasanın 24/III-e maddesinde öngörülen neden ortadan kalkmış olur. Fesih iradesinin altı iş günü içinde açıklanması yeterli olup, bu süre içinde tebligatın muhatabına ulaşmış olması şart değildir

4857 sayılı Yasanın 26 ncı maddesinde öngörülen altı işgünlük ve bir yıllık süreler ayrı ayrı hak düşürücü niteliktedir. Bir başka anlatımla fesih hakkının öğrenmeden itibaren altı iş günü ve olayın gerçekleşmesinden itibaren bir yıl içinde kullanılması şarttır. Sürelerden birinin dahi geçmiş olması haklı fesih imkânını ortadan kaldırır. Hak düşürücü sürenin niteliğinden dolayı taraflar ileri sürmese dahi, hâkim resen dikkate almak zorundadır.

Bu maddede belirtilen süreler geçtikten sonra bildirimsiz fesih hakkını kullanan taraf, haksız olarak sözleşmeyi bozmuş sayılacağından ihbar tazminatı ile şartları oluşmuşsa kıdem tazminatından sorumlu olur.

Yukarıda değinilen altı iş günlük ve bir yıllık hak düşürücü süreler, işçi açısından 24/II madde, işveren açısından ise 25/II maddede belirtilen sebeplere dayanan fesihler yönünden aranmalıdır. Bu itibarla, geçerli nedene dayanan fesih durumlarında, 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süreler işlemez. Dairemizin istikrar kazanmış uygulaması bu yönde olup, geçerli nedene dayanılarak yapılan fesihlerde belirtilen hak düşürücü sürelerin yerine “makul süre” içinde sözleşmenin feshedilebileceğini kabul etmektedir (Yargıtay 9. HD. 2.2.2009 gün 2008/9790 E. 2009/1003 K.).

Dosya içeriğine göre; davacının iş sözleşmesi davacı gibi işyeri çalışanı olan ,,, ile işyerinde karşılıklı olarak küfürleşmesi ve kavga etmesi eylemlerine dayalı olarak 16.09.2009 tarihli yazılı fesih bildirimiyle feshedilmiştir.

Dosyadaki bilgi, belge, tanık beyanları ve özellikle olay günü alınan görgü tanıklarının beyanlarından, karşılıklı küfürleşme ve kavga eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işverence feshe dayanak yapılan eyleminin 26.08.2009 tarihinde meydana geldiği, aynı gün görgü tanıklarının beyanlarının alındığı, disiplin kurulunun 05.09.2009 tarihinde toplandığı, 14.09.2009 tarihinde ise davacının iş akdinin İş Kanunu'nun 25/2 maddesi gereğince feshine karar verildiği anlaşılmakla, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 26. maddesindeki 6 iş günü olan hak düşürücü sürenin geçmediği, bu nedenle haklı feshin süresinde yapıldığının kabulü ile davacının işyerinde ,,, isimli işçi ile küfürleşmesi ve kavga etmesi neticesinde iş akdinin haklı olarak feshedildiği anlaşılmakla, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de, kıdem tazminatı iş akdinin feshi halinde muaccel olur, bu nedenle kıdem tazminatının tamamına talep edilmek koşuluyla fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken kıdem tazminatı faizinin dava ve ıslah ayrımı yapılarak yürütülmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

3-Kabule göre de, kıdem tazminatı iş akdinin feshi halinde muaccel olur, bu nedenle kıdem tazminatının tamamına talep edilmek koşuluyla fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken kıdem tazminatı faizinin dava ve ıslah ayrımı yapılarak yürütülmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1280, Karar No: 2013/16687, Tarih: 26.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1280 E.  ,  2013/16687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-TENKİS

Yanlar arasında görülen tapu iptali, tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli olarak temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.11.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil,tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar; mirasbırakanları ...'in, 1 sayılı parseldeki 6 nolu bağımsız bölümünü mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak kardeşinin eşi olan davalıya temlik ettiğini,taşınmazın alımında murisin eşi olan davacı ...'nin de katkısı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Davalı, miras bırakanın borçlarını ödediğini, karşılığında taşınmaz verildiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakan ...'in 1952 doğumlu olup,28.12.2010 tarihinde öldüğü, 2.eşi davacı ... ve ilk eşinden olma çocukları diğer davacıları bıraktığı, bunlardan başka mirasçısının bulunmadığı, murisin tek taşınmazı olan çekişme konusu bağımsız bölümü 28.09.2006 tarihinde kız kardeşinin eşi olan davalıya satış sureti ile temlik ettiği, ölene kadar da taşınmazda oturduğu, murisin mühendis olup emekli aylığı aldığı dosya kapsamı ile sabittir.

Ne var ki, mahkemece hükme yeterli bir araştırma yapılmış değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirlenen ilke ve olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması; davalının savunması üzerinde durulması, davalı tarafından murisin ne kadar borcunun ödendiğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, taşınmazın satış tarihinde belirlenecek gerçek değeri ile ödenen borç ile aralarındaki fark kabul edilebilir ölçüde ise satışın gerçek satış olacağının düşünülmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7184, Karar No: 2013/6657, Tarih: 19.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7184 E.  ,  2013/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2927, Karar No: 2018/18256, Tarih: 15.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/2927 E.  ,  2018/18256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Yeni ... Stadyumu inşaatında günlük 70,00 TL yevmiye, aylık 2.100,00 TL ücretle çalıştığını, yol ve yemek masraflarının işverence karşılandığını, iş akdinin işverence haklı neden olmaksızın ve ihbar önellerine uyulmadan sona erdirildiğini, müvekkilinin haftanın 7 günü 06 ila 18 saatleri arasında ve dini bayramlar haricindeki genel tatil günleri dahil olmak üzere fazla mesai yaparak çalıştığını ancak müvekkiline hak ettiği tazminat ve bir takım işçilik ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla ..., hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat Taah. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının müvekkili şirketin çalışanı olmadığını, diğer davalı şirkette çalıştığını, davacının ... gün ve saatlerine ilişkin iddialarının kış mevsimi şartları göz önüne alındığında hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, resmi tatilde veya hafta tatilinde ya da fazla mesai yapması halinde ücretinin bordrosunda gösterildiğini, davacının çalıştığı dönemde iflas erteleme kararı sebebiyle işyerindeki çalışmanın da en aza indirildiğini, normal işlerin dahi yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... Endüstriyel Tasarım Üretim ve Ticaret A.Ş. şirketi davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.