muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1881, Karar No: 2020/2675, Tarih: 14.09.2020

"Sanığın savunması, müştekilerin beyanı, teşhis tutanağı ve dosyadaki belgelerin birlikte değerlendirilmesinde, sanık ... savunmasında, isnat edilen yağma suçunu işlemediğini, müşteki ... ...'ün cep telefonunu ve parasını yağmalamadığını, arkadaşlarıyla birlikte gezdiğini söylemiştir. Müşteki ... ... beyanında, hazırlıkta şikayetçi olmasına rağmen duruşmada şikayetinden vazgeçmiş olup, olay günü 20:30 sıralarında Anafartalar Mahallesi 100. Yıl Çarşısı üzerinde otobüs durağında arkadaşı ... ile beklerken 3 kişinin yanına yaklaştığını, kendilerinde para olmadığını söyleyerek 2.- TL kendilerinden para istediklerini, para olmadığını söyleyince telefonu istediklerini, telefonda da kontör olmadığını söyleyince ödemeli arayacağız diyerek telefonu zorla elinden çekerek aldıklarını, bunun üzerine kendilerinin de arkadan yürüdüklerini, İnebolu sokağa doğru yürüdüklerinde paran varsa ver yoksa zorla alırım diye beyanda bulunulması üzerine cebindeki 15.- TL parayı şahsa verdiğini, aynı şekilde diğer arkadaşı ...'den de talepte bulunulduğunu, arkadaşı itiraz edince hazırlıkta parayı isteyen şahsın cebinden sustalı tabir edilen bıçak çıkardığını beyan ettiği ancak duruşmada bıçak mıydı değil miydi diyerek bıçağa benzer bir şey salladığını söylediği, bunun üzerine kendilerinin korkup kaçtıklarını, kendilerinden telefon isteyen kişiyi her ne kadar hazırlıkta teşhis edememiş ise de duruşmada açıkça teşhis ederek bu kişinin sanık ... olduğunu beyan etmiştir. Ayrıca telefonla ilgili zararının yargılama aşamasında giderildiğini, parayla ilgili olarak da ödeme yapılmadığını ancak kısmi ödemeye de muvafakat ettiğini söylemiştir. Müşteki ..., arkadaşı ... ... ile Anafartalar Mahallesi 100. Yıl Çarşısı önünde otobüs beklerken hiç görmedikleri 3 şahsın yaklaşarak kendilerinden paraları olmadığını beyan ederek 2 lira para istediklerini, paralarının olmadığını söyleyince telefonunu istediklerini, kendisinin bu şahıslardan birini ittiğini, parayı kendisinden alamadıklarını ancak ...'nin telefonunu zorla çekerek aldıklarını, daha sonra yürümeye başlamaları üzerine kendilerinin de arkadan gittiklerini, İnebolu sokağa doğru yürürken bu şahısların paran varsa ver yoksa zorla alırım dediklerini, itiraz edince hazırlıkta sustalı tabir edilen bıçağın çekilerek kendilerine sallandığını ve arkadaşından 15.- TL para ile cep telefonunu zorla aldıklarını ve teşhis edemediklerini beyan etmesine rağmen duruşmada açıkça ... ...'u teşhis ettiğini söylemiştir. 26/03/2015 günü müşteki ... ... tarafından sanık ... ile ilgili fotoğraf teşhis tutanağı düzenlenmiştir. Sanıkların eylemlerinin değerlendirilmesinde, olay günü müştekiler ... ... ve ...'ın Anafartalar Mahallesi 100.Yıl Çarşısı önünde otobüs duraklarında bekledikleri sırada sanık ...'un da içinde bulunduğu 3 kişinin müştekilerin yanına gelerek yol paraları olmadığını söyleyerek müştekilerden 2.-TL para istedikleri, müştekilerin para olmadığını söylemeleri üzerine, sanık ...'ın bu kez müşteki ... ..

... ... tarafından sanık ... ile ilgili fotoğraf teşhis tutanağı düzenlenmiştir. Sanıkların eylemlerinin değerlendirilmesinde, olay günü müştekiler ... ... ve ...'ın Anafartalar Mahallesi 100.Yıl Çarşısı önünde otobüs duraklarında bekledikleri sırada sanık ...'un da içinde bulunduğu 3 kişinin müştekilerin yanına gelerek yol paraları olmadığını söyleyerek müştekilerden 2.-TL para istedikleri, müştekilerin para olmadığını söylemeleri üzerine, sanık ...'ın bu kez müşteki ... ...'ten cep telefonunu istediği ancak müştekinin kontörü olmadığını söylemesine rağmen ödemeli ararız diyerek sanık ...'un müştekinin elinden zorla telefonu aldığı ve o mahalde bulunan İnebolu sokağa doğru yürüdükleri, bunun üzerine müştekilerin de sanığın arkasından yürüdükleri, daha sonra sanığın müştekilere dönerek para varsa verin yoksa zorla alırım demesi üzerine müşteki ... ...'ün 15 lira para verdiği, müşteki ...'ın herhangi bir şekilde para vermediği gibi itiraz ettiği, bunun üzerine sanığın cebinde taşıdığı ve müştekiler tarafından hazırlıkta açıkça sustalı bıçak olarak tabir edilen bıçağı çekmesi üzerine müştekilerin korkarak kaçtıkları ancak duruşmada ise bıçağa benzer bir şey çekildiğini beyan ettikleri, daha sonra müştekilerin polis karakoluna giderek fotoğrafla sanığı teşhis ettikleri, duruşmada da açıkça telefon ve parayı alan kişinin sanık ... olduğunu beyan ettikleri göz önüne alındığında sanığın müşteki ... ...'e karşı eyleminde gasp suçunun unsurlarının oluşması sebebiyle mahkumiyetine karar verilmiş olup müştekinin kısmi ödemeye de muvafakat vermesi sebebiyle sanık lehine etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış olup sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları göz önüne alınarak TCK.nin 62. maddesi sanık lehine uygulanmıştır. Sanığın müşteki ...'a karşı eyleminde ise sanığın herhangi bir şekilde ...'dan telefon ve para alamadığı, eylemin bu şekliyle teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından sanığın yağma suçundan cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir. Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları göz önüne alınarak TCK.nın 62. maddesi sanık lehine uygulanmıştır."

Buna göre sanığın ... ...'e karşı eylemi Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 11/02/2016 tarih, 2015/6826 esas, 2016/712 karar sayılı ilamıyla onanmış olduğundan ve mahkememizce de müşteki ...'a karşı eylem konusunda,

"Müşteki ...'ın herhangi bir şekilde para vermediği gibi itiraz ettiği, bunun üzerine sanığın cebinde taşıdığı ve müştekiler tarafından hazırlıkta açıkça sustalı bıçak olarak tabir edilen bıçağı çekmesi üzerine müştekilerin korkarak kaçtıkları ancak duruşmada ise bıçağa benzer bir şey çekildiğini beyan ettikleri, daha sonra müştekilerin polis karakoluna giderek fotoğrafla sanığı teşhis ettikleri, duruşmada da açıkça telefon ve parayı alan kişinin sanık ... olduğunu beyan ettiklerinin göz önüne alındığı" şeklinde ayrıntılı gerekçe belirtilmiş olduğundan Yargıtay bozma ilamına karşı direnme kararı vermek gerekmiştir. ” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanık savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "ONAMA" istekli 30.06.2016 2016/267083 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;

5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07/12/2016 gün, 2016/1121 Esas ve 2016/1090 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve oluş ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk üzerine atılı yağma suçu sübut bulmadığı halde hakkında verilen mahkumiyet kararının gerekçe ve sonuçları itibariyle yerinde görülmediğinden bozulmasına dair; Dairemizin 11.02.2016 ve 2015/6826 Esas, 2016/712 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 gün 2016/151 Esas ve 2016/93 Karar sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden, CMK'nin 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.06.2017 tarih ve 2017/6-603 esas, 2017/337 karar sayılı kararı ile "Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında teşebbüs aşamasında kalan nitelikli yağma suçundan yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, hazır bulunan sanığa son sözleri sorulmadan yargılama bitirilmek suretiyle hükmün tesis ve tefhim edilmesi, CMK'un 216/3. maddesine açıkça aykırılık oluşturduğundan, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuran bu usule aykırılık nedeniyle yerel mahkeme direnme hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun anılan bozması sonrası Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2017 gün 2017/411- 2017/271 sayılı kararı ile;

"Sanığın da aralarında bulunduğu üç şahsın mağdur ...'den parasını ve cep telefonunu istedikleri, mağdur ...'in hem parasını hem de cep telefonunu vermemek için direndiği, mağdurun direnmesi nedeniyle şahısların mağdur ...'e ait para ve cep telefonunu alamadıkları, bu suretle sanığın da aralarında bulunduğu şahısların mağdur ...'e karşı tehdit ve cebir kullanmak suretiyle yağma suçunu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başladıkları, ancak mağdurun şahısları eliyle itmek suretiyle direnmesi üzerine suçu tamamlayamadıkları sabit görülmüştür. Mağdurlar aynı zaman diliminde aynı davranışlara maruz kalmış olup, mağdur ...'den cebir yoluyla cep telefonu tehdit yoluyla da parası alındığı halde mağdur ...'in direnmesi nedeniyle ...'e yönelik olarak sanık suçu tamamlayamamıştır.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11/02/2016 tarihli bozma ilamında sanığın mağdur ...'den para istediği hususu kabul edilmiş ancak sanığın mağdur ...'den aldığı telefonu vermemek için mağdurlara yönelik bıçak kullandığı belirtilmiştir. ... mağdur ...'in kendisinden para istenmesi üzerine şahıslardan birini eliyle itmesi suretiyle direndiği hususu ve sanığın mağdurlara yönelik bıçak kullanma amacının...den almış olduğu cep telefonunu geri vermemekten ziyade mağdurların kendisine para vermelerini sağlamaya yönelik olduğu mahkememizce tüm dosya kapsamı ve olayın oluş şekli itibariyle sabit görülmüştür. "Gerekçesi ile tekrar ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "ONAMA" istekli 22.05.2018 tarihli 2018/30748 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;

5271 sayılı CMK'nin 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;

5271 sayılı CMK'nin 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07/12/2016 gün, 2016/1121 Esas ve 2016/1090 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y K A R A R I

Oluş ve dosya kapsamına göre, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2017 gün, 2017/411-2017/271 sayılı direnme kararı yerinde görüldüğünden,

"Dairemizin 11.02.2016 ve 2015/6826 Esas, 2016/712 sayılı bozma kararının" kaldırılmasına,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7560, Karar No: 2013/7203, Tarih: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7560 E.  ,  2013/7203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/183, Karar No: 2021/1832, Tarih: 29.03.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/183 E.  ,  2021/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında; mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın düzenlemiş olduğu rapor okundu, açıklamaları dinlendi, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'ın 1356 parsel sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava dışı kızı ...'in eşi davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek taşınmazın tapusunun iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu, mirasbırakanın satma ihtiyacının olduğunu, kendisinin de alım gücünün bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın taşınmaz satmayı gerektirecek acil bir ihtiyacının olmadığı, satıştan sonra yaşam tarzında değişiklik olmadığı, davalının satın alabilecek maddi gücünün bulunmadığı, temlikten sonra da taşınmazın mirasbırakan tarafından kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından duruşmalı olarak davalıya yemin teklif edilerek, davacıların davayı ispatlayamadıkları gerekçesiyle başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1930 doğumlu mirasbırakan ...'ın 30.10.2016 tarihinde ölümü ile geriye davacı kızları ... ve ..., dava dışı çocukları ... ile ...'ın kaldığı, davalı ...'in ...'in eşi olduğu, mirasbırakanın dava konusu 1356 parsel sayılı tarla nitelikli taşınmazını 06.03.2006 tarihinde satış suretiyle davalı damadı ...'e temlik ettiği, taşınmaz üzerindeki iki katlı binanın davalı tarafından yapıldığının keşif zaptına göre davacıların kabulünde olduğu, geri çevirme ile getirtilen kayıtlardan mirasbırakanın dava konusu edilmeyen 1218 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payının tamamını 13.04.2015 tarihinde dava dışı oğlu ...'a hibe ettiği, mirasbırakan adına 369 parselde 4/16 pay, 89 parselde 1/2 pay ve 598 parselde 5/16 payın kayıtlı olduğu sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olayda; tanık beyanlarından, mirasbırakanın dava konusu taşınmazı muvazaalı olarak davalıya temlik etmek için üzerine ev yapmasına izin verdiği bu eve elektrik ve su aboneliği alınacağı zamanda satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın iradesinin mirastan mal kaçırmak olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Davacılar vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2057, Karar No: 2023/4337, Tarih: 24.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/2057 E.  ,  2023/4337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/561 E., 2016/38 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/561 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.02.2021 tarihli Tebliğname ile "müştekinin şüpheli tarafından telefonla aranmak suretiyle daha önceki tarihlerde de rahatsız edilmesi nedeniyle Yatağan Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatta bulunmasına rağmen şüphelinin soruşturma konusu mesajları göndermeye devam ettiğine yönelik iddiası karşısında söz konusu soruşturma veya kovuşturma dosyasının celp edilmesi, müştekinin huzur ve sükununu bozacak mahiyette mesajlar gönderdiğini kabul eden sanığın olay tarihinde de söz konusu mesajları ısrarla göndermeye devam etmesi nedeniyle mahkumiyetine yeterli delilin bulunması karşısında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, yasaya aykırı bulunduğundan" hükmün bozulması görüşüyle Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/6096 numaralı soruşturması üzerinden yürütülen soruşturma sırasında ifadesine başvurulan müştekinin ayrıca ve açıkça şüpheli tarafından telefonla aranmak suretiyle daha önceki tarihlerde de rahatsız edilmesi nedeniyle Yatağan Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatta bulunmasına rağmen şüphelinin soruşturma konusu mesajları göndermeye devam ettiğine yönelik iddiası karşısında söz konusu soruşturma veya kovuşturma dosyasının celp edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekeceği, olayın gerçekleştiği tarihlerden önce müştekinin huzur ve sükununu bozacak mahiyette mesajlar gönderen sanığın olay tarihinde de söz konusu mesajları ısrarla göndermeye devam etmesi nedeniyle mahkumiyetine yeterli delilin bulunması karşısında sanığın suç kastının bulunmadığından bahisle verilen beraat kararı usul ve yasaya aykırı olup Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.01.2016 gün ve 2015/561 Esas ve 2016/38 Karar sayılı kararının sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde "Her ne kadar sanık hakkında müştekiye yönelik huzur ve sükunu bozma suçunu işlediği iddiasıyla TCK 123/1, 53 mad. gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de iddia, savunma, mesaj tespit tutanağı içeriği vs tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın cep telefonundan müştekiye "özür dilerim ama seninle konuşmam lazım, ben sağken ölmüşüm, ölü gibi geziyorum, seni üzmek istemem, senin bana çok hakkın geçti ama çok özür dilerim, özür dilerim, yanlışlıkla aradım seni" şeklinde mesajlar gönderdiği hususunun dosya kapsamıyla sabit olduğu, sanığın üzerine atılı TCK 123/1 maddesindeki suçun özel kasıtla işlenen suçlardan olduğu, sanıkda gönderilen mesajların da içeriği dikkate alındığında müştekinin huzur ve sükununu bozmaya yönelik olarak suç kastının bulunmadığı, atılı suçun unsurunun oluşmadığı anlaşılmış olmakla mahkememizce aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

2. Sanık beyanında "Benim müşteki ile bir süre arkadaşlığımız olmuştu, daha sonra ayrıuldık, mesajların bir kısmını kabul ediyorum onlarda zaten özür dilemek amacıyla yazmış olduğum mesajlardı, gülen yüz şeklindeki mesajı gönderdiğimi hatırlamıyorum yanlışlıka gitmiş olabilir, müştekiyi rahatsız etme gibi bir düşüncem yoktu, yine de kendisinden özür dilerim, beraatimi karar verilmesini Şayet mahkumiyet kararı verilir ise hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep ederim." demiştir.