muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22195, Karar No: 2013/31183, Tarih: 11.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/22195 E.  ,  2013/31183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki satıcının açtığı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı banka, davalının kullanmış olduğu tüketici kredisi borcunu süresinde ödememesi nedeniyle hesaplarının kat edilerek davalıya ihtarname keşide edildiğini, ihtarnameye rağmen borcunu ödememesi üzerine davalı hakkında icra takibi başlattıklarını, davalının takibe haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, duruşmadaki beyanında sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK'nun 120/2 gereğince taraflara verilen süreye rağmen gider avansı mahkeme veznesine yatırılmadığından HMK 115/2 maddesi gereği dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı banka tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 01.02.2012 tarihli celsede HMK 120/2 maddesi uyarınca taraflara elinde bulunan delilleri sunmak, celbi gereken deliller için de avans giderlerini yatırarak ilgili müzekkereleri yazdırmak üzere ikişer haftalık süre verilmesine karar vermiş, bir sonraki celsede verilen kesin süreye rağmen gider avansının yatırılmaması nedeniyle davanın dava şartı yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir. HMK'nın 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. HMK 115/2 ve 120 maddelerinden ve 30.09.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan HMK Gider Avansı Tarifesinin 1 ve 6 maddelerindeki düzenlemelerden gider avansının davanın açılması sırasında alınmasının şart olmadığı, mahkemenin sonradan da bu eksikliği kesin süre vererek ikmal ettirebileceği anlaşılmaktadır. Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. Bu durum davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekir. Gider avansının yatırılmaması halinde dava usulden reddedilir. Tarafların bazı usuli işlemleri 2

belli bir süre içinde yapmaları için hakimin bir tarafa kesin mehil verebileceği HMK'nun 94 ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Kesin mehil, davanın en az masrafla ve sürüncemede bırakılmadan bir an evvel sonuçlanmasını temin için hakime tanınan yasal takdir yetkisidir. Ancak kesin mehil verilen işlemin yapılmaması, bir hakkın ortadan kalkması sonucunu doğurduğundan bu konudaki kararın yasaya uygun olması zorunludur. Bu nedenle HMK'da taraflara verilecek kesin süreye ilişkin ara kararlarda, yapılması gereken işlerin neler olduğunun açıklıkla belirtilmesi, tanınan sürenin yeterli ve elverişli olması, süreye uyulmamasının doğuracağı sonuçların açıklanması ve bu konuda tarafın uyarılması gereklidir. Aksi takdirde kesin mehle uymama, hukuki sonuç doğurmaz. (Bkz. HGK 21.9.1983 T. 14/3447-825 sayılı kararı)

Somut olayda mahkemece, davacıya gider avansını yatırması için iki haftalık süre verilmiş ise de, ne kadar gider avansı talep edildiği, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğu, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığı belirtilmemiştir. Kaldı ki verilen sürenin kesin süre olduğu da açıkça belirtilmemiştir. Dolayısıyla talep edilen avansın miktarı belirli olmayıp gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığı denetlenememektedir. Davacı ne kadar avans yatıracağını bilmemektedir. Ayrıca yukarıda açıklandığı gibi gider avansı dava şartı iken delil ikamesi avansı dava şartı olarak nitelendirilemez. Delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması halinde dava şartı nedeni ile davanın reddini gerektirmez. Taraf belirlenen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilinden vazgeçmiş sayılır. Mahkeme, dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Yukarıda açıklanan şekilde soyut olarak verilen ve kesin olmayan süreye dayanılarak dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12324, Karar No: 2023/1182, Tarih: 21.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12324 E.  ,  2023/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

EK KARAR : Memnu hakların iadesi talebinin reddine

İnegöl (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 16.03.2010 tarihli ve 2009/601 Esas, 2010/143 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükümlünün yasaklanmış hakların geri verilmesi talebinin reddine dair 24.05.2022 günlü ek kararın temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de; anılan kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinin 5. fıkrasındaki atıf ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272. maddesine göre istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesindeki 20.07.2016 gününden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, istinaf talebinin merciince incelenmesi için mahalline gönderilmek üzere, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3693, Karar No: 2019/5157, Tarih: 09.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3693 E.  ,  2019/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 28/11/2017 tarih ve 2017/647-2017/998 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili bankanın müşterisi olduğunu, dava dışı yurtdışı bankadan davalı tarafından talep edilen teminat mektubunun davalıya tesliminin müvekkili tarafından yapıldığını, yurtdışı bankanın teminat mektubu komisyon ücretini talep etmesi üzerine iki döneme ait teminat mektubu komisyon ücretinin yurtdışı bankaya ödendiğini, ilk döneme ilişkin 16.745,00 USD’lik komisyon ücretinin müvekkiline ödendiği halde, ikinci döneme ilişkin aynı miktardaki komisyon ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, 16.745,00 USD’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından davaya konu teminat mektubu komisyon bedelinin müvekkiline ait banka nezdindeki hesaptan çekilmesine ilişkin talimat verdiğini ancak, davacı tarafından kendi kusuru ile hesaptan para çekilmediğini ve dava dilekçesinin tebliği üzerine 16.745,00 USD’nin davacıya ödendiğini, dava açılmasına neden olunmadığından yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava açıldıktan sonra dava konusu bedel davalı tarafından ödendiğinden dolayı davanın konusuz kaldığı, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermek gerektiği ancak yargılama giderlerinden sorumluluğun davanın açıldığı tarih itibariyle tarafların haklılık durumunun değerlendirilerek belirleneceği, Ankara İcra Müdürlüğü'nün dosyası ile davalının mevcut dava açılmadan önce söz konusu borç nedeniyle temerrüte düşürüldüğü, mevcut davanın açılmasına davalı tarafın sebebiyet verdiği ve yargılama giderlerinden davalı tarafın sorumlu olduğu gerekçesiyle; dava konusuz kaldığından dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, davalı yararına düzenlenen teminat mektubu komisyon alacağının tahsili talebinden ibarettir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, davalı yararına düzenlenen teminat mektubu komisyon alacağının tahsili talebinden ibarettir.

Hükmün gerekçesinde, dava açılmasına davalının sebebiyet verdiğinin ve yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulması gerektiğinin ifade edilmesine, hüküm fıkrasında yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesine rağmen, yine yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden de davalının sorumlu tutulması gerekirken hüküm fıkrasında vekalet ücretinden davacının sorumlu tutulması çelişki ve maddi hataya müstenit bulunmakla kararın bozulmasını gerektirmekte ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkemenin 28.11.2017 tarihli gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 3. nolu bendinin hükümden çıkarılarak yerine "davacı duruşmada kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 3.677,20 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11789, Karar No: 2024/10932, Tarih: 04.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/11789 E.  ,  2024/10932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/621 E., 2013/974 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

EK KARAR : Suçta kullanılan nakil vasıtasının bedelinin müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.07.2019 tarihli ve 2013/621 Esas, 2013/974 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suçta kullanılan...plakalı nakil aracının müsaderesine dair hükmün Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 2019/2473 Esas, 2019/7555 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği ve katılan ... İdaresi tarafından suçta kullanılan nakil aracının müsaderesinin icra edilememesi nedeniyle ek kararla araç bedeli kadar tutarın müsaderesine karar verilmesi talebi üzerine Mahkemece talebin kabulüne dair verilen 30.07.2019 tarihli ek kararın infaza ilişkin olduğu gözetilerek anılan karara karşı itiraz yolu açık olduğundan, katılan ... İdaresi vekilinin dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40101, Karar No: 2015/36929, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/40101 E.  ,  2015/36929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3611 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 11986 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 10779,30 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10779,l30 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 3611 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 11986 TL yapı bedeli ile 1206,70 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/782, Karar No: 2021/336, Tarih: 18.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/782 E.  ,  2021/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Beraat

“2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden suç tarihinin “10/11/2006”; “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden ise, faturaların 2006 yılı Ekim ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, suç tarihinin “21/11/2006” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 18/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40763, Karar No: 2017/17070, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40763 E.  ,  2017/17070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21465, Karar No: 2013/8661, Tarih: 26.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/21465 E.  ,  2013/8661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, haftasonu tatil ücreti, ücret alacağı, servis ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, bakım kontrol sorumlusu olarak çalıştığını, ücretlerin zamanında ve tam ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini 11.03.2011 tarihinde haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 11.03.2011 tarih sonrası mazeretsiz devamsızlık yapması sebebi ile iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 47. maddesinde, kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun’un 2. maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle 1 Ocak ve 1 Mayıs günlerinin genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda makine teknisyeni olarak çalışan davacının tanık beyanlarına göre dini bayramlarını 3. varsa 4. günü ile resmi tatil ve ulusal bayram günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının ihtirazi kayıt koymadan imzaladığı bordrolara göre 2009 yılı Nisan, Mayıs, Eylül, Ekim, Kasım ayları ile 2010 yılı Ocak, Nisan, Mayıs, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım aylarında genel tatil alacağı tahakkuk ettirildiği halde bilirkişi tarafından 10.09.2008-30.04.2010 tarihleri arası imzalı bordrolarda belirtilen aylar dışlanmadan genel tatil alacağının hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12136, Karar No: 2018/2249, Tarih: 13.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12136 E.  ,  2018/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R-

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı kabulüne dair verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu ek kararda davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:Davalı kuruma mahkeme kararı 28.10.2013 tarihinde temyiz edilmiş, anılan davalı vekili tarafından karar 28.11.2013 tarihinde temyiz edilmiştir. HUMK'nun 432/1 maddesine göre temyiz süresi 15 gün olup, bu sürenin geçirildiğinden, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karar yerindedir.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin HUMK'nun 431/3 maddesini göre verilen mahkemenin 10.04.2014 tarihli ek kararına yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun ek kararın ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.