muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/33021, Karar No: 2017/11247, Tarih: 16.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33021 E.  ,  2017/11247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davacı ve davalı ...-... İnş. Tic. ve San. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalı ...-... İnş. Tic. ve San. A.Ş. vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonTetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin ücret, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ...-... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılatoplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalı ...-... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, dava dışı Jandarma İkmal Merkezi Komutanlığı ile dava dışı .... Elektronik San. ve Tic. A.Ş. arasında, Konya ve Kastamonu Jandarma Bölge Komutanlıkları ve bağlı İl Jandarma Komutanlıklarına kurulacak .... Telsiz Sistemi işine ilişkin sözleşme imzalandığı anlaşılmaktadır. Davalı ....net Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti., belirtilen sözleşme konusu işte, dava dışı .... Elektronik San. ve Tic. A.Ş.’nin alt yüklenicisi olarak faaliyette bulunmuştur.

Davalı ....net Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti, yüklendiği bir kısım işlerle ilgili olarak davalı ...-... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. ile alt yüklenicilik sözleşmesi; davalı ...-... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. de yüklendiği bir kısım işlerle ilgili olarak davalı .... Elek. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ile alt yüklenicilik sözleşmesi imzalamıştır. Davalı .... Elek. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ise yüklendiği işle olarak, davalı Tok-Ya ... İnş. Nak. Hiz. İşl. Tic. Ltd. Şti. ile alt yüklenicilik sözleşmesi imzalanmıştır.

Dosya kapsamına göre, davacının .... telsiz sistemi kurulumu işinde, davalı Tok-Ya ... İnş. Nak. Hiz. İşl. Tic. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu işte, iş hukuku bağlamında, dava dışı .... Elektronik San. ve Tic. A.Ş. ile davalı ....net Elektronik ve Haberleşme Sistemleri San. Tic. İnş. ve Taah. Ltd. Şti. arasında asıl-alt işverenlik ilişkisi mevcuttur. Bunun haricinde, silsile halinde, diğer şirketlerle alt-alt işverenlik ilişkisinin kurulması kanuna aykırıdır. Ancak bu kanuna aykırılığın işçiye karşı ileri sürülmesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesindeki iyiniyet kurallarına göre mümkün değildir. Anılan sebeple, davacının işçilik alacaklarından tüm davalıların müteselsilen ve müştereken sorumlu oldukları kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm tesis edilmesi hatalı olmuştur.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın yedi günü 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığı esas alınarak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmış ise de, seri halde açılmış dava dosyalarındaki tanık anlatımlarının, işin niteliğinin de nazaalınarak birlikte değerlendirilmesi neticesinden, eylül ayının sonundan mayıs ayının başına kadar olan kış sezonunda, çalışmanın 08:00-17:00 saatleri arasında yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının uyuşmazlığa konu çalışmasının kış sezonunda geçtiği nazaalındığında, fazla çalışma ücreti talebinin değerlendirilmesinde, haftanın yedi günü 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığı esas alınarak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4166, Karar No: 2024/1303, Tarih: 14.02.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/4166 E.  ,  2024/1303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 14.02.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Üye ...'in Karşı Oy Yazısı;

17.04.2008 tarih ve 17.04. 2008 tarihli 5754 sayılı Yasa’nın 56. maddesi ile değişik 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortaları Kanunu’nun 93. maddesinde “Bu kanun gereğince sigortalılar ve hak sahiplerin gelir, aylık ve ödenekleri, sağlık hizmeti sunucularının Genel Sağlık Sigortası hükümlerinin uygulanması sonucu kurum nezdinde doğan alacakları, devir ve temlik edilemez. Gelir, aylık ve ödenekler 88. maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemez” hükmüne yer verilmiştir.

İcra İflas Kanununda “Haczi caiz olmayan mallar ve haklar” başlığı altında (18.02.1965 tarih 538 sayılı Yasanın 46. maddesi ile değişik) 82. maddesinde 1 inci fıkrada “Aşağıdaki şeyler haczolunamaz” denildikten sonra 1. bentte “Devlet malları ile mahsus kanunlarında haczi caiz olmadığı gösterilen mallar” denilerek bu malların haczolunamayacağı; 83. maddesinde (03.07.1940 tarih 3890 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik) Maaşlar, tahsisat ve hernevi ücretler, intifa hakları ve hasılatı, ilama müstenit olmayan nafakaları, tekaüt maaşları, sigortalar veya tekaüt sandıkları tarafından tahsis edilen iratlar, borçlu ve ailesinin geçinmeleri için icra memurunca lüzumlu olarak takdir edilen miktar tenzil edildikten sonra haczolunabileceği belirtilmiştir.

İcra İflas Kanunu’nun 83/a maddesinde (Ek madde 18.02.1965 tarih-538/47) ise “ 82 ve 83. maddelerde yazılı mal ve hakların haczedilebileceğine dair önceden yapılan anlaşmalar muteber değildir.” düzenlemesi yer almaktadır. İİK 83/a maddesinin amacını açıklayan hükümet gerekçesinde “borçlunun hacizden önce sonuçlarını tahmin edemeyeceği cihetle, bir mal veya maaş yahut ücretin haczedilemeyeceği yolunda şikayette bulunmayacağını bildirmesinin, lehine olan yasa hükmünün uygulanmasından feragat etmesinin hükümsüz sayılacağı, zira bu malın ne derece haczedilemez olduğunun borçlunun ve ailesinin haciz anındaki durumlarına göre saptanabileceği” ifade olunmuştur.

Bu durumda borçlu haczedilmesi mümkün olmayan haklarla ilgili olarak ancak bu hakla ilgili haczin gerçekleşmesinden sonra hakkından vazgeçebilir.(HGK 31.03.2004 tarih, 2004/12-202 E. 196 K., 31.03.2004 tarih 2004/12-167 E. 185 K.) ( 12 HD 23.06.2009 tarih, 2009/5588 E. 13802 K.)

Somut olayda borçluya 10 örnek ödeme emri 10.02.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, borçlu icra müdürlüğüne 16.02.2011 tarihinde başvurarak henüz maaş haczi yapılmadan önce emekli maaşının %80’inin haczine muvafakat etmiştir. Bu durumda borçlunun muvafakatı maaşına haciz uygulanmadan önce olduğundan geçerli değildir. Borçlu şikayetinin bu nedenle kabulü gerekir.

İcra Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, 28.02.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5838 sayılı Kanununun 32. maddesi ile 5510 sayılı SGK’nın 93/1 maddesinde yapılan değişiklik ile “bu fıkraya göre haczi yasaklanan gelir, aylık ve ödeneklerin haczedilmesine ilişkin talepler, borçlunun muvafakatı bulunmaması halinde red edilir.” hükmü gerekçe gösterilerek takibin kesinleşmiş olması şartı ile 28.02.2009 tarihinden sonra hacze muvafakatın, 5510 sayılı yasanın İcra İflas Kanununa göre daha özel bir yasa olması nedeniyle geçerli olduğu gerekçesine gelince; bahsi geçen yasal değişiklik, İİK 82. maddesine 02.07.2012 tarihinde eklenen “İcra memuru, haczi talep edilen mal veya hakların haczinin caiz olup olmadığını değerlendirir ve talebin kabulüne veya reddine karar verir, şeklindeki düzenleme getirilmeden önce aynı kanunun 79. maddesinde yer alan “İcra dairesi talepten nihayet üç gün içinde haczi yapar şeklindeki emredici düzenlemesi nedeniyle İcra Müdürlerinin, 5510 sayılı yasaya göre haczedilemeyecek olan emekli maaş haczi talebini de kabul etmek zorunda kalıyor olmaları nedeniyle, bu durumun uygulamada yarattığı sorunların önüne geçmek için muvafakat olmaması halinde haczin başlangıçta da İcra Müdürü tarafından hiç konulamayacağına ilişkin bir düzenleme olup, İİK 83/a düzenlemesi ile birlikte düşünüldüğünde borçlunun haczedilmezlik şikayeti hakkından vazgeçmiş sayılacağı anlamına gelmesi de mümkün değildir. (HGK 24.06.2021 2017/(13)3-1980 E. 2021/829 K.)

Safhaları ve amaçları farklı bu düzenlemelerin özel kanun, genel kanun değerlendirmesine tabii tutulup, maaş haczinden önce verilen muvafakatın haczedilmezlik şikayetinin esasının incelenmesine engel olduğu gerekçesi de kabul edilebilir değildir.

Belirtilen nedenlerle 5510 sayılı yasaya göre hak kazanılmış maaşın haczedilemeyeceği yönündeki şikayetin kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru olmadığından, şikayetin reddine dair kararla ilgili istinaf talebinin esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması İlk Derece Mahkemesi Kararının bozulması görüşüyle çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.14.02.2024
Yargıtay — Esas No: 2010/7336, Karar No: 2010/7232, Tarih: 15.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/7336 E.  ,  2010/7232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 21.04.2010 tarih, 2009/3453-2380 E.K. sayılı iade kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Dava ve temyize konu 74 ada 19 parsel sayılı taşınmaza ait yenileme tutanağı aslı, davalı ise dava dosyası mahkemesinden getirtilmemiş, dava konusu taşınmaza komşu 74 ada 18 parsel sayılı taşınmazın yenileme tutanağının onaylı örneği Tapu Sicil Müdürlüğünden, davalı ise dava dosyası mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulmamıştır. Dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, aksi takdirde ilgili hakim hakkında Hakim ve Savcılar Yüksek Kuruluna, ilgili kalem personeli hakkında o yer C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının gözönünde tutulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 15.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8865, Karar No: 2015/21353, Tarih: 25.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8865 E.  ,  2015/21353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle:7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan ... ile 25.09.2001 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15707, Karar No: 2013/4329, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/15707 E.  ,  2013/4329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile çocuk indirimi ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, vekili davacının Eskişehir İli Çifteler ilçesinde faaliyet gösteren Çifteler Özel Es Sevgi Özel Eğitim ve Rehberlik Kursunda görevli olarak çalıştığını, işverenle anlaşma gereği aylık 1.050,00 TL ödenmesi gerekirken ücret alacaklarının ödenmediğini, 2009 yılından bu yana ödenmeyen ücret alacaklarının karşılığında fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla 7.400,00 TL ücret alacağını, 2.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL ihbar tazminatı, 1.300,00 TL çocuk indirimi olmak üzere toplam 11.200,00 TL'nin hakediş tarihinden itibaren işleyecek kanuni faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, vekili davanın yetkili mahkemede açılmadığını, maaşların bir kısmının elden ödendiğini, bir kısmının da banka hesaplarına yatırıldığını, davacının çalıştığı kurumda işini savsaklayarak davalı kurumu zarara uğrattığını, verdiği derslere ilişkin eğitime destek ders puantajlarını imzalamadığını, davalı firmanın bu hususun toplu olarak yapılması sebebiyle hak ettiği ders ücretlerinin taahakkuklarının ilçe Milli Eğitim Müdürlüğüne yaptıramadığı için bu bedelleri tahsil edemediği, davalı tarafın tüm sosyal haklarını almak suretiyle davalı firmayı ibra ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacının, davalıya ait işyerinde 02.07.2007-05.03.2011 tarihleri arasında okul öncesi öğretmeni olarak çalıştığı belirlenmiştir.

Davacının iş sözleşmesi davalı tarafından 07.03.2011 tarihli fesih bildirimi ile fesh edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2- Davacının aldığı ücret miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır. Davacının aldığı ücreti tespit için davalı şirket kayıtları, davalı şirket yönetiminin aldığı kararlar incelenmeli, emsal ücret araştırması yapılmalı, tanık beyanları ile birlikte dosya yeniden bilirkişiye tevdi edilerek işçiye ibraname ile yapılan ödemeler mahsup edildikten sonra kalan alacak miktarının belirlenmesi istenmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın bu sebeplerle BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13080, Karar No: 2022/8061, Tarih: 30.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/13080 E.  ,  2022/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1 ve 31/3; maddelerine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık uzatılmış zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13/09/2011 tarihinden denetim tarihinde işlenerek hükmün açıklanmasına sebep olan suçun işlendiği 27/06/2012 tarihi arasında durduğu da nazara alındığında, suç tarihi olan 05/07/2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, suça sürüklenen çocuğun eylemini birden fazla kişiyle işlediğinin anlaşılmasına rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesi uygulanmadan eksik ceza tayini,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, suça sürüklenen çocuğun eylemini birden fazla kişiyle işlediğinin anlaşılmasına rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesi uygulanmadan eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 30/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.