muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2844, Karar No: 2010/3320, Tarih: 19.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/2844 E.  ,  2010/3320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : TCK 160, 52/2-4 maddeleri gereğince; 600.00 YTL adli para cezası.

Sanığa takdir ve tayin olunan 600 TL adli para cezasının miktar ve nevi itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1.maddesine göre temyiz olanağı bulunmadığından sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 19.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7072, Karar No: 2012/21596, Tarih: 20.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7072 E.  ,  2012/21596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular ve şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kredi alacağına dayalı olarak genel haciz yoluyla başlatılan takibe karşı şikayetçilerin, diğer nedenlerin yanında tebligatların usulüne uygun yapılmadığını belirterek ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurdukları, mahkemece, borçlu Osman Damlalı'ya kıymet takdiri raporu ve satış ilanının usulüne uygun tebliğ edildiği gerekçesi ile istemin süre aşımından reddine karar verildiği görülmektedir.

1- Borçlu  temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Şikayetçi  ve borçlu n temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece şikayetçi  ve borçlu yönünden şikayet nedenleri in ölü olduğu da dikkate alınarak) incelenerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçi Yapkıçer ve in  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2365, Karar No: 2020/6547, Tarih: 11.06.2020

**22. Hukuk Dairesi         2020/2365 E.  ,  2020/6547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

31.03.2011 gününde kabul edilip 14.04.2011 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30. maddesi gereğince 6100 sayılı Kanuna eklenen geçici 3. maddenin 1. fıkrası ile “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Kanunun 24 ve 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin, 20.07.2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Dava tespit istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince 03.11.2016 tarihinde verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesi için dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen bu karar temyiz değil istinaf yoluna tabi olup dosyanın istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince 26.12.2019 tarihinde temyiz yolu açık olmak üzere verildiği belirtilen ret kararı hakkında davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ve incelenmek üzere dosya Dairemize gönderilmişse de bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen ilk derece mahkemesi kararının yukarıda değinilen kanun hükmü ışığında Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 11.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8875, Karar No: 2023/517, Tarih: 25.01.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/8875 E.  ,  2023/517 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2011 tarihli ve 2011/5077 Soruşturma, 2011/2146 Esas, 2011/226 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53, 54 ve 58 inci maddeleri ile 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2012 tarihli ve 2011/202 Esas, 2012/106 sayılı Kararı ile sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan 5237 sayılı Kanun'un sırasıyla 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mahsuba, görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında ise sanığın eyleminin rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturduğu kabulüyle, 5237 sayılı Kanun'un sırasıyla 252 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mahsuba karar verilmiştir.

3. Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2012 tarihli ve 2011/202 Esas, 2012/106 sayılı Kararı ile kurulan hükümlerin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.03.2016 tarihli ve 2013/17135 Esas, 2016/2587 sayılı Kararı ile sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan hükmün düzeltilerek onanmasına, rüşvet almaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün ise sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen görevi kötüye kullanma suçuna teşebbüs niteliğinde olduğu gerekçesiyle bozulmasına hükmedilmiştir.

4. Dairemizin bozma kararı sonrasında yapılan yargılama sonucunda Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2016 tarihli ve 2016/214 Esas, 2016/264 sayılı Kararı ile bozma kararına uyularak sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un sırasıyla 257 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ve doğrudan verilen 20,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 03.10.2016 havale tarihli dilekçesi ile; kararın hukuki dayanaktan yoksun ve yanlış olduğu, usul ve yasaya aykırılıkların bulunduğu sebepleriyle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde, şikayetçi ... (...) akrabası olan ...'in (...) internet kafe açmak için ... Belediyesine yazılı olarak ruhsat başvurusunda bulunduğu, belediye görevlilerince iş yeri ruhsatı alınabilmesi için bir sağlık kuruluşundan iş yerinin çevre ve toplum sağlığına aykırı olmadığına dair rapor alınması gerektiğinin belirtilmesi üzerine ... ve ... sanığın görev yapmakta olduğu sağlık ocağına müracaat ettikleri, ... Sağlık Grup Başkanlığında Çevre Sağlığı Teknisyeni olarak görev yapan sanık ...'ın (...), ... ve ... "Doktor toplantıya gitti, öğleden sonra gelecek, öğleden sonra iş yerinizi kontrol edip sonra rapor düzenleyeceğiz" dediği ve iş yerine gitmeden önce telefonla ulaşmak için ...'ın telefon numarasını temin ettiği, bir süre sonra ... telefonla arayarak "İş yerine gitmeye gerek yok, raporu sağlık ocağında hazırlayacağız" dediği, ... bu durumun nedenini sorduğunda ise ...'ın "Sormanıza gerek yok, anlamış olmanız gerekir, cüzdanını kimseye kaptırma, buraya gel" şeklinde sözler söylediği, ...'ın da kendisinden rüşvet istendiğini anlaması üzerine aynı gün ... Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ettiği, Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine kolluk görevlilerince önceden seri numarası alınmış 50 Türk Lirasının ...'a teslim edildiği, ...'ın da bu parayla sağlık ocağına giderek 50 Türk Lirasını sanık ...'a verdiği, 30 Türk Lirası para üstü ile raporu ...'dan teslim aldığı, olay yerinde bulunan kolluk görevlilerince müdahale edilerek sanıktan suça konu paranın teslim alındığı iddia edilerek sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde mahkemece Türk Ceza Kanunu'nun 257 nci maddesinin (mülga) üçüncü fıkrasındaki suça teşebbüsten sanığın cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

... Eren'in şikayeti üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve rüşvet alma suçlarından soruşturma başlatıldığı, rüşvet alma suçundan yapılan soruşturmanın 4483 sayılı Memurlar Ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun uyarınca izne tâbi olmaması sebebiyle genel hükümlere göre yürütüldüğü, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan ise 28.02.2011 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, ... Kaymakamlığından soruşturma izni talebinde bulunulduğu, ... Kaymakamlığının 08.04.2011 tarihli, 2011/20 sayılı Kararı ile "... Toplum Sağlığı Merkezinde görevli sağlık teknisyeni ...'ın internet kafe sahibinin iş yeri açmak için gerekli ruhsatın alınması amacıyla belediye tarafından istenilen sağlık yönünden sakınca olmadığına dair raporunu, iş yeri denetimine gidilmeden hazırlayarak sağlık merkezinde göreve yeni başlayan Doktor ...a imzaya sunduğu, doktorun da kurumda 2 günlük doktor olması ve kurumun iç işleyişini bilmemesi sebebiyle raporu imzaladığı, adı geçenlerin iş yeri denetim raporunu iş yerine gitmeden düzenlemeleri, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinde tanımlanan suçla örtüşmediğinden anılan şahıslar hakkında soruşturma izni verilmemesine" dair karar verildiği, O yer Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine Diyarbakır Bölge İdare Mahkemesinin 30.05.2011 tarihli ve 2011/125 Esas, 2011/125 sayılı Kararı ile sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan soruşturma izni verildiği ancak görevi kötüye kullanma suçundan verilen bir soruşturma izni kararının mevcut olmadığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2011 tarihli ve 2011/688 Soruşturma, 2011/124 sayılı Fezlekesi ile Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2011 tarihli ve 2011/5077 Soruşturma, 2011/2146 Esas, 2011/226 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun yanı sıra rüşvet alma suçundan yürütülen tahkikat neticesinde sanığın eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğundan bahisle bu suçtan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, sanık hakkında 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden görevi kötüye kullanma suçu yönünden soruşturma izni alınması gerektiği ancak dosyada bu suçtan izin alındığına ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı gözetilip 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca durma kararı verilerek, yetkili merciden soruşturma izni istenip, sonucuna göre bir hüküm kurulması yerine, bu hususun yargılama şartı olduğu gözetilmeden genel hükümlere göre açılan davaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2016 tarihli ve 2016/214 Esas, 2016/264 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi ve dosya kapsamında resen tespit edilen hususlar nazara alındığında, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2253, Karar No: 2025/1316, Tarih: 06.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2253 E.  ,  2025/1316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2121 E., 2024/525 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/26 E., 2023/239 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Köyünde evveliyatı 747 parsel olan taşınmazdan, köy yerleşme planı yapılarak 142 adet arsa üretildiğini, bunların 2 adedinin Köy Tüzel Kişiliği uhdesinde bırakıldığını, kalan 140 tanesinin vatandaşlara satıldığını, bu suretle ... Köyü 105 ada 3 parsel sayılı taşınmazın da davalı adına tescilli olduğunu, tüm bu işlemler ile ilgili olarak Milli Emlak Denetmeni tarafından inceleme yapıldığını, inceleme neticesinde 28.11.2006 tarihli ve 2006/11 sayılı raporunun düzenlendiğini, yapılan inceleme neticesinde, bu şahısların çok büyük bir kısmının hak sahipliği niteliklerini haiz olmadıkları gibi satın alan vatandaşlardan hiç birisinin 5 yıllık yasal süre içerisinde ev yapmadıklarının belirlendiğini, bu nedenle öncelikle köy muhtarlığı tarafından tapu iptali ve tescil davası açılması ve bulunduğu konuma göre kamu hizmetlerinde değerlendirilebilecek nitelikte bulunması nedeniyle önceki (mer'a) vasfının kazandırılabilmesi amacıyla planın iptali yoluna gidilmesi gerektiğinin bildirildiğini, konu hakkında İl Tarım Müdürlüğünün 26.12.2016 tarihli yazılarında; taşınmazın mahallinde mera teknik ekibince inceleme yapıldığını, vasfının halen mera olduğu eski vasfı olan meraya dönüştürülmesi yönünde Komisyon Kararı alındığı bildirilerek Komisyonca verilen kararın gereğinin yerine getirilmesi gerektiğinin bildirildiğini, konu hakkında Valilik Makamından alınan 22.12.2006 tarihli ve 5356 sayılı yazı ile ... Köyü 747 parselde kayıtlı 110.600,00 m² yüzölçümlü mera vasıflı taşınmaz malın 3367 sayılı Kanun uygulaması ile yapılan Köy Yerleşme Planının iptal edildiğinin bildirildiği, Evronos Köyü Tüzel Kişiliği tarafından Manisa İdare Mahkemesinin 2007/57 Esas sayılı dosyası ile Manisa İl Özel İdaresi aleyhine "... Köyü Köy Yerleşik Alanı Planının iptal edilmesine ilişkin 22.12.2016 tarihli ve 5555 sayılı işleminin" iptali ve yürütmenin durdurulması istemi ile dava açıldığını, Köy Yerleşik Planı ilan edilmek suretiyle 142 parçaya ayrılan ve şahıslara satışı yapılan 747 No.lu mera parselinin son durumu ile ilgili olarak yapılan incelemede söz konusu taşınmaz 142 parçaya ayrılmış bunun 118 tanesinin 23.01.1998 tarihinde, 22 tanesinin de 25.04.2006 tarihinde Köy Tüzel Kişiliğince şahıslara satılmak suretiyle adlarına tescillerinin yapıldığını, Uygulama Yönetmeliğinin 5. maddesine uygun arsa seçimi yapılmadığı, plan yapılan parselin köye bitişik olmadığı gibi köye kuş uçuşu 1500 metre, mevcut yoldan gidilmesi halinde 5500 metre mesafede olduğunun da anlaşıldığını, köy yerleşik planın iptal edilmesi ile evveliyatı mera olan 142 parça taşınmazın tekrar eski hale dönüşmesinin gerektiğini, bu nedenle söz konusu taşınmazın davalı adına olan kaydının iptali ile mera vasfı ile sınırlandırılarak özel sicile tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın 18 Mart 1924 tarih ve 442 sayılı Köy Kanunu'na eklenen 20.05.1987 tarihli ve 3367 sayılı Kanun'un ek 17. maddesine dayanarak, usul ve plana uygun olarak satışa sunulduğunu ve müvekkilinin bu uygulamaya müracaat ederek tüm mali vecibelerini yerine getirerek ilgili taşınmazı aldığını, 22.01.1998 tarihinde tapuda adına tescil ettirdiğini, bu yerin Köy Tüzel Kişiliği ve belediye arasında hukuki bir mesele olması nedeniyle, imar mevzuatı açısından bir çok kez başvurmasına rağmen imar ruhsatı alamadığını, bu nedenle tapuya tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde bu yer üzerinde bina yapmasının mümkün olmadığını, idarenin bu kusurundan dolayı sorumlu tutulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, iyiniyetli alıcı olarak tüm yasal prosedürleri yerine getirerek bu yeri aldığını, bir kusur var ise idarenin kusuru olduğunu, idare ile müvekkili arasında yapılan bu taşınmazın tesciline yönelik tüm işlemlerin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili; 442 sayılı Köy Kanunu'na dayalı olarak Manisa Köy Yerleşme Alanı Tespit Komisyonu kararı ile buna dayalı olarak Köy Hizmetleri Manisa İl Müdürlüğü tarafından "... ... Köyü Gelişme Alanı İmar Planı"nın 24.02.1997 tarihinde onaylanarak kesinleştiğini, tapu kaydına dayanak işlemin kesin işlem niteliğinde olduğunu, iptalinin mümkün olmadığını, süresinde ev yapılmadığı ve bazı şahısların arsa edinme ehliyetini taşımadıklarına dair iddiaların iptal sebebi yapılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı ... vekili; ... Köyü vekili tarafından dosyaya sunulan cevap dilekçesini tekrar ettiklerini davanın dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davalı ... mirasçıları yönünden davanın kabulü ile 105 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline tesciline, davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... mirasçıları vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2024 tarihli kararı ile davacı vekili ile davalı ...vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı ... mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde;

a. ... Mahallesi 747 parsel sayılı taşınmazın köy yerleşim planı içerisine alınması için muhtarlık tarafından yapılan başvurunun Manisa Köy Yerleşme Alanı Tespit Komisyonunun uygun görüşü üzerine köy yerleşim planının onaylandığını,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı ... mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde;

a. ... Mahallesi 747 parsel sayılı taşınmazın köy yerleşim planı içerisine alınması için muhtarlık tarafından yapılan başvurunun Manisa Köy Yerleşme Alanı Tespit Komisyonunun uygun görüşü üzerine köy yerleşim planının onaylandığını,

b. ... Köyü 747 parsel sayılı taşınmazın 142 adet parsele ayrıldığını, 105 ada 3 parsel No.lu taşınmazın davalı müvekkili ...'e satışının yapıldığını ve davalı adına tahsis ve tescil edildiğini, dosya içerisinde alınan 12.04.2023 tarihli bilirkişi raporunda, 4342 sayılı Yasa'nın geçici 3. madde koşullarının oluştuğu; zira 03.05.2005 tarihi itibariyle 01.01.2003 tarihinden önce yapıldığını ve kesinleşmiş bir imar planı olduğunun raporda açıkça tespit edildiğini,

c. Dava konusu taşınmaz tarımsal ve toprak yapısı açısından değerlendirilmiş olup, arsa üzerinde tarımsal değeri olan bir ürünün bulunmadığını ve bitki örtüsünün mera kullanımı veya hayvan beslenmesi açısından orta ve zayıf düzeyde olduğu tespit edilmesine rağmen aleyhe karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini ileri sürmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mera ve yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... mirasçıları vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21236, Karar No: 2017/13424, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21236 E.  ,  2017/13424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.