muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2959, Karar No: 2023/1781, Tarih: 23.05.2023

2. Katılan ... “İddianamede ismi geçen maktul ... benim kardeşim olur, kendisi yıllardır Antalya'da inşaat işi ile uğraşırdı, sanıklardan ... ile birlikte iş alıp yaparlardı, olay tarihinde de yine birlikte dükkanların çatı montajlarının tamiratını yapmak için iş almışlar, çalışırken eksik şekilde güvenlik önlemleri alınması nedeniyle kardeşim düşüp vefaat etmiş, bu olay olduktan sonra beni aradılar, Antalya'ya gidip otopsisine katıldım, ve çevreden edindiğim bilgilere göre iş yeri sahipleri gerekli güvenlik önlemlerini almamışlar, ve işçileri sigortasız çalıştırmışlar, bundan dolayı kendilerinden şikayetçi oldum, halen daha şikayetçiyim davaya da katılmak istiyorum” demiştir.

3. Sanık ...; “Diğer sanıklar ... ve ... benim işyeri komşumdurlar, işyerimizin önündeki çatı tamir edilmesi gerekiyordu, bu işlerle uğraşan sanık ... ile görüşüp konuştuk, 800 TL ye anlaştık, daha sonra tamirat için gelip inceleyeceğini söyledi, o zaman yazılı olarak sözleşme de yapacaktık, bu konuşmadan yaklaşık 1,5 ay geçtikten sonra işyerinde bulunmadığım bir sırada akşam saatlerinde yanında çalışan ölen ... ile birlikte gelip tamirat işine başlamış, değişmesi gereken tabakalar çıkartılırken ... düşüp ölmüş, sanık ... vergi mükellefi olduğunu, yanında da sigortalı işçiler çalıştırdığını bize söylemişti, ölen kişinin çalışması sırasında gerekli güvenlik önlemlerini almak işi üstlenen Serdal'a aitti, bu olayda benim kusurumun olmadığı kanısındayım, olayı duyunca evden işyerine geldim, atılı suçtan beraatimi isterim, eylemim sabit görüldüğü taktirde hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isterim, ölenin yakınları tazminat konusunda bizimle irtibat kurmadılar ancak dava açıldıktan sonra tanımadığım bir bayan avukat benimle görüşmek için aradı, ben de şehir dışındaydım, bir daha da aramadı, ölenin yakınlarına herhangi bir ödeme yapmadım, işi üstlenen Serdal usta ölenin yakınlarına yardım ettiğini bize söylemişti” demiştir.

4. Sanık ... “Sanık ...'ın anlattıkları, savunmaları doğrudur ben de aynen iştirak ederim, diğer sanıklar ... ve ...ile birlikte işyerimizin arasındaki çatıyı tamir için sanık ... ile görüşüp anlaştık, ölen ... ile herhangi bir görüşme yapmadım, işi ona vermedim, bu kişiyi sanık ... getirip çalıştırırken kaza meydana geldi, sanık ... bizim çevremizdeki işhanındaki diğer işyerleri ile ilgili bu tür tamirat işlerini yapan birisidir, kazada benim bir kusurum yoktur, güvenlik önlemlerini almak ve sorumluluk sanık ...'a aittir, sanık ... ile aramızda sözlü anlaşma vardı, yazılı bir sözleşme yoktu, atılı suçtan beraatimi isterim, eylemim sabit görüldüğü taktirde hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isterim” demiştir.

5. Sanık ...; “Diğer sanıklar ... ve ...'in savunmaları doğrudur ben de aynen iştirak ediyorum, kazanın olduğu yerde benim de işyerim vardır, tamir edilecek alan ortak alan içerisinde kalan bir yerdir, hiçbirimizin şahsi yeri değildir, olayda benim de kusurum yoktur, beraatimi isterim, işin yapımı üstlenen sanık ... kazanın meydana geldiği gün çalışma yapacağını bize söylememişti, eylemim sabit görüldüğü taktirde hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isterim” demiştir.

6. Sanık ... “üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, iki kapılı han diye bilinen yerde iş yerlerinin arasında bulunan çatı akıyormuş tamir edilmesi için orada iş yeri bulunan sanıklardan ... benden tamir işini yapıp yapmayacağımı sordu, bende pazarlık edip yapabileceğimi söyledim, diğer sanıklar ... ve ...'ın da Bayram ali ile birbirlerine yakın iş yerleri vardır, yapılacak çatı tamiri onlarla ilgiliydi ölen ... ile birlikte bazı işlerde çalışmıştık, benim kendisine bir miktar borcum vardı, yapılacak tamir işinden kendisine bahsettim, o da birlikte yapmayı kabul etti, tamir ücretini aldıktan sonra memleketine gideceğini söyledi, iş yeri sahiplerinin talebi gibi akşam saatlerinde tamir işini yapacaktık, ... ile birlikte çatıya çıktık benim kendisine sırtım dönüktü, ..., yağmur borusunun üzerinde oturuyordu, elindeki bir demir çubukla plastik örtüleri kırıyordu, onların sökülmesi gerekiyordu, bir ara gürültü duydum, aşağıdan ... düştü diye söylediler, bunun üzerine telaşla aşağıya indiğimde ...'ın tamir için bulunduğu çatıdan kafasının üzerine düştüğünü gördüm, çalışma sırasında bende emniyet halatı takılıydı, ... da takılı değildi, olayda kusurum olduğunu ben de kabul ediyorum, zaman zaman ölen ...'ın ailesine yardımlarım oldu, aleyhime tazminat davası açılıp açılmadığını bilmiyorum, eylemim sabit görüldüğü taktirde hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini istiyorum” demiştir.

7. Tanık ...;“Ben kazanın meydana geldiği iki kapılı handa güvenlik görevlisi olarak çalışıyordum. Olay günü sanıkların iş yerlerinin önündeki çatı tamiri yapıldığını görünce han yönetimi başkanını telefonla aradım. Tadilat işi yapılıyor, bilginiz var mı diye sordum. Ben geliyorum, diye söyledi. Hanın aşağı taraftaki kapısı kapalıydı. Ben telefonla aradı. Ben gidip kapıyı açtım. Han yönetimi başkanı ile birlikte olay yerine geldiğimizde kaza meydana gelmişti. Benim bildiğim gördüğüm bundan ibarettir. hanın içinde ışıklandırma vardı. Ancak çalışan ve kazada düşüp ölen kişi herhangi bir önlem almamıştı. Çatı tadilat işi yapılacağından çalışma yapılana kadar benim de haberim yoktu. ben saat:19:30 da işe başlıyorum, o saate çatı tadilat işi başlamamıştı. Handaki esnaflar saat: 21-22 de iş yerlerini ancak terk ediyorlardı. Kaza saat: 21:30 sıralarında meydana geldi. Kazayı fark edince ambülansı ben aramıştım, tamirat için çatıya çıkmak amacıyla konulmuş olan kapıların hepsi açıktı, önceden kilitli değildi, ölenin ve yanında çalışan kişilerin nereden hangi kapıdan çıktıklarını bilmiyorum, görmedim” demiştir.

8. İş güvenliği bilirkişisi ... tarafından düzenlenen raporda, ..., ...ve ... ile ...'in meydana gelen ölümde asli kusurlu oldukları, ...'in tali kusurlu olduğu belirtilmiş, yine soruşturma sırasında ..., ... ve ...'dan oluşan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenmiş olan raporda; olay yerinde iş yerleri bulunan tamirat işini yaptırmak isteyen ..., ... ve ...'in gece karanlığında çalışılması sırasında aydınlatma için projektör, emniyet kemeri, baret gibi herhangi bir güvenlik önlemi almamış olmaları nedeniyle işçilerin kendi başına denetimsiz olarak çalışmalarına göz yumarak 1. derecede asli kusurlu oldukları, iş merkezinin çatı onarımı üstlenen ve ...'in iş vereni konumundaki sanık ...'in de 1. derecede asli kusurlu olduğu, iki kapılı han yönetiminin 2. derece tali kusurlu olduğu, ...'in yaşı itibariyle şahsi güvenliğini sağlayabilecek durumda olduğu, baretsiz ve emniyet kemersiz çalıştığı alandaki tehlike boyutunu görmesi gerekirken ön görüsüz hareket ettiğinden 2. derece tali kusurlu olduğu kanaati bildirilmiş, mahkemece bu raporlar hükme esas alınmıştır.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkemenin oluşa ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar ..., ..., ... müdafinin temyiz istemi yönünden;

IV. GEREKÇE

Yerel mahkemenin oluşa ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar ..., ..., ... müdafinin temyiz istemi yönünden;

Sanıkların ... isimli iş merkezinde esnaflık yaptıkları, sanık ...'ın ... Tekstil, sanık ...'in ... Tekstil, sanık ...'in Enişte Bebe isimli iş merkezinde bulunan işyerinin sahibi oldukları, sanıkların iş merkezinin çatısının yağışlı havalarda su sızdırması sebebiyle tamirat yaptırmaya karar verdikleri, piyasada çatı tamirat işleri yapan, ehil sanık ... Aşileten ile çatının tamirat işinin yapılması için 800 TL bedel karşılığında sözlü olarak anlaştıkları, sanıkların bedel ödemeyi, temyiz dışı sanık ...'ın da çatı tadilat işi yapmayı kabul ettiği, olay günü sanık Serdar'ın zaman zaman çatı işinde birlikte çalıştıkları ölen ... 'la birlikte 5 kişilik bir ekiple iş hanına gittiği ve ölenle birlikte çatı tamirine başladığı sırada ...'ın yüksekten düşerek öldüğü olayda; mahkemece sanıkların gece karanlığında çalışılması sırasında aydınlatma için projektör, emniyet kemeri, baret gibi herhangi bir güvenlik önlemi almamış olmaları, işçilerin kendi başına denetimsiz olarak çalışmalarına göz yumdukları gerekçesiyle asli kusurlu oldukları kabul edilmiş ise de, sanıklar ile temyiz dışı sanık Serdar arasında anlaşılan çatı tamiratı işinde bir sonucun meydana getirilerek, bağımsız bir varlığı değiştirmeye, işlemeye veya biçimlendirmeye yönelik edimin amaçlandığı, yüklenicinin (çatı ustası) iş sahibinden bağımsız olarak, kendi adına işini yürüttüğü, taraflar arasında astlık-üstlük ilişkisi bulunmadığı, yüklenicinin teknik konuda iş sahiplerinden emir ve talimat almadığı nazara alındığında, sanıklar arasında hizmet akdinden değil, istisna (eser) sözleşmesinden kaynaklanan bir ilişki bulunmasından dolayı “iş sahibi” sıfatını taşıyan sanıklara, öleni eğitme, çalışmalar sırasında onu denetleme, koruyucu ekipman temin etme gibi iş ve sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan iş sağlığı ve güvenliğini sağlamaya yönelik yükümlülüklerin yüklenemeyeceği gözetilerek, sanıkların kusursuz olduğunun kabulüyle üzerlerine atılı taksirle öldürme suçundan dolayı 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerekirken, olayın oluş şeklini ve taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini dikkate almayan yetersiz bilirkişi raporlarına itibarla yazılı şekilde sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/147 Esas, 2016/ 450 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4327, Karar No: 2014/11581, Tarih: 09.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4327 E.  ,  2014/11581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRKLARELİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/409-2013/402

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; davalı kuruma ait ... plaka sayılı araçtaki arızaların müvekkili davacı tarafından onarıldığını, 02.07.2009 tarihli fatura düzenlendiğini; faturanın ödenmemesi nedeniyle, alacağın tahsili için yapılan icra takibine davalı kurumun haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "...fatura alacağı kadar hizmet sattığını iddia eden ve ispat külfeti kendisinde olan davacının, alacağının varlığını yazılı delil ile ispat edemediği, davaya konu miktarın tanıkla ispat sınırının üzerinde bulunduğu; ayrıca, davacının delillerinde açıkça yemin deliline dayanmadığı, gerekçesiyle" davacının ispatlanmayan davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davacı vekili dilekçesinde; deliller kısmında "her türlü yasal delil" demek suretiyle "yemin" deliline de dayanmış bulunmaktadır. Davacı taraf, iddiasını yazılı delille kanıtlayamamış ise de, davadaki iddiası(alacağı) konusunda davalı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğundan; mahkemece, davacıya yemin teklif etme hatırlatılarak, oluşacak sonuç dairesinde hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6740, Karar No: 2015/20928, Tarih: 17.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6740 E.  ,  2015/20928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2014

NUMARASI : 2013/223-2014/327

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 17.11.2015 günü temyiz eden davacı idareler vekili ile davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın belediye mücavir alanı içinde bulunduğu anlaşılmış olup, S.. B..nın 05.07.2013 tarihli yazısı ve bilirkişi raporları ile belirlenen özelliklerine göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazı tarım arazisi olarak kabul eden rapor hükme esas alınarak eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3638, Karar No: 2016/4601, Tarih: 29.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3638 E.  ,  2016/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 03/07/2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Taraflar arasındaki dava hakkında ...İş Mahkemesinden verilen 13.11.2014 günlü ve 2014/187 E-2014/600 K. sayılı hüküm Dairemizin 08.04.2015 günlü ve 2015/747 Esas-2015/6558 Karar sayılı kararı ile ONANMIŞTIR. Davalı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş ise de ...İş Mahkemesi tarafından 03.07.2015 tarih ve 2014/187 E-2014/600 K sayılı ek kararı ile maddi hata itirazı ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olmakla davalı vekilince ek kararın temyizi ile maddi hata talebinin kabulüne onama kararının ortadan kaldırılmasına ve 13.11.2015 tarihli kararın şirket yararına bozulmasına karar verilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Daire kararlarında maddi hata yapıldığına dair başvuruların inceleme görevi bizzat kararı veren ilgili Yargıtay Dairesine aittir. Dairemizce verilen onama kararına karşı davalı vekilinin maddi hata talebinde bulunmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ile “maddi hata dilekçesinin, rapora itiraz ve temyiz dilekçeleri ile aynı muhtevada olduğundan bahisle 13.11.2014 tarihli kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmasından dolayı talebin reddine” dair ek kararla reddedilmesi hatalı olduğundan ...İş Mahkemesinin 03.07.2015 tarih ve 2014/187-600 E.K. sayılı ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı davalının maddi hatanın düzeltilmesi istemi incelenmelidir.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemenin 03/07/2015 tarihli ek kararının BOZULUP KALDIRILMASINA, davalının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33241, Karar No: 2017/3170, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/33241 E.  ,  2017/3170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29424, Karar No: 2015/9948, Tarih: 04.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29424 E.  ,  2015/9948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2014

NUMARASI : 2014/38-2014/525

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesi yöntem itibariyle Yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

Dosya içindeki kıymet takdiri ile davalı tarafından imzalanan muvafakat tutanağında yazılı 141 adet 9 yaşındaki leylandi ağaçlarına değer biçilmediği gibi, Tarım İlçe Müdürlüğünden tüm ağaçların yaş, cins, ve verim durumlarına göre fiyatlarıyla ilgili resmi veriler getirtilmeden ve bu resmi verilere göre fiyatları denetlenmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2175, Karar No: 2014/16434, Tarih: 14.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2175 E.  ,  2014/16434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/159642

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/264 (E) ve 2013/242 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin mühürlenen sayacı açmak suretiyle su kullanmaya devam edildiğinin belirlendiği 03.10.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6. maddesinin uygulanmasını gerektiren ve tekerrüre esas alınan ilam ya da ilamların gerekçeli kararda ve hüküm fıkrasında gösterilmemesi; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın savunmasında belirtilen adreste 2011 yılı Ocak ayında ikamet etmeye başladığını, bir ay beş gün kadar kiracı olarak kaldığını, meskene girdiğinde, suyun aktığını beyan etmesi; mesken sahibi olan diğer sanık E.. A..'un suç tarihi itibari ile meskende kimin ikamet ettiği hususunda açıklayıcı bilgi vermemiş olması ve 08.03.2012 tarihli yerleşim yeri belgesinde sanığın mernis adresinin suça konu mesken olmasına rağmen bu adreste oturmadığının belirtilmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sanığın suça konu tutanağın tutulduğu evde hangi tarihler arasında oturduğu tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15444, Karar No: 2017/8693, Tarih: 14.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/15444 E.  ,  2017/8693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1) Sanığın mağdur ...’ı silahtan sayılan bıçakla kovalaması eyleminin TCK’nin 86/2, 86/3-e, 35. maddelerinin uygulanmasını gerektirdiği halde yazılı şekilde TCK 86/1, 86/3-e, 35. maddelerinin uygulanması suretiyle hüküm kurularak sanığa fazla ceza tayini,

2) Sanığın mağdur ...’ı önce yumrukla vurup basit şekilde yaraladıktan sonra silahtan sayılan bıçakla kovalaması eyleminin TCK’nin 86/2, 86/3-e maddelerinin uygulanmasını gerektirdiği halde TCK 86/1, 86/3-e ve 35. maddeleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurularak sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 14.06.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.