muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8245, Karar No: 2022/20135, Tarih: 07.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/8245 E.  ,  2022/20135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.10.2021

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun reddi

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

Dosya kapsamından, sanığın yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak tebliğ edilen 24.12.2019 tarihli mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından 7 günlük yasal süre geçtikten sonra istinaf edildiği, Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.09.2021 tarihli, 2018/506 Esas ve 2019/647 Karar sayılı ek kararı ile, “istinaf isteminin süre yönünden reddine” karar verildiği, sanığın bu karara karşı süresinde istinaf isteminde bulunması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesinin 29.09.2021 tarihli, 2021/2727 Esas ve 2021/2358 Karar sayılı kararı ile Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.09.2021 tarihli, 2018/506 Esas ve 2019/647 Karar sayılı ek kararında isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun reddedildiği ve söz konusu karara sanık tarafından süresinde itiraz edildiği, 5271 sayılı CMK'nin 279/1-b maddesi ve son cümlesinde, "Bölge adliye mahkemesine başvurunun süresi içinde yapılmadığının anlaşılması halinde istinaf başvurusunun reddine karar verilir. Bu kararlar itiraza tabidir." düzenlenmesine yer verildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.09.2021 tarihli "istinaf başvurusunun reddine" ilişkin kararın, itiraz kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, 25.10.2021 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olması nedeniyle kaldırılarak sanığın 21.10.2021 tarihli itiraz dilekçesi ile ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, kararın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 5271 sayılı CMK'nin 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/17576, Karar No: 2017/12798, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/17576 E.  ,  2017/12798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6955, Karar No: 2012/26568, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6955 E.  ,  2012/26568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Yargılama devam ederken, davacının vefatı üzerine, mirasçıları tarafından davaya devam edilmiştir.

Davalı vekili, davacının işverene herhangi bir mazeret bildirmeden devamsızlık yaptığını, iş sözleşmesinin müvekkili işverence haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin iş sözleşmesinin, davalı işverence devamsızlık haklı sebebiyle feshedilip feshedilmediği, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Somut olayda, davalı işveren nezdinde satış müdürü olarak görevli davacı işçinin, iş sözleşmesi, davalı işverence noter vasıtasıyla 09.02.2009 tarihinde keşide edilen fesih bildirimi ile, davacı işçinin 02.02.2009 tarihinden bu yana mazeret bildirmeyerek, işe gelmediği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendi uyarınca feshedilmiştir. Fesih bildirimi, 13.02.2009 tarihinde davacının eşinin imzasıyla tebliğ edilmiştir. Dava dilekçesinde, davacı işçinin rahatsızlığı ve tedavisi için işveren tarafından izin verildiği, verilen izne istinaden davacı işçinin Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde bir buçuk ay kadar tedavi gördüğü, geri döndüğünde ise işe başlatılmadığı iddia edilmiştir. Davalı vekili, işverence davacı işçiye izin verilmediğini, kaldı ki, tedaviye ilişkin herhangi bir bildirim ya da evrak sunulmadığını savunmuştur. Mahkemece, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi, Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan celp edilen evraklardan, davacı işçinin 11.02.2009 tarihinde servise yatırıldığı, 25.02.2009 tarihinde ise taburcu edildiği anlaşılmaktadır. 02.02.2009 ila 09.02.2009 tarihleri arası hakkında ise, davacı işçinin muayene veya tedavi olduğuna ilişkin herhangi bir evrak dosya içeriğinde bulunmamaktadır. Anılan nedenle, davacı işçinin 02.02.2009 ila 09.02.2009 tarihleri arasında tetkik ve tedavi kayıt ve belgelerinin bulunup bulunmadığı, davacı vekilinin bildireceği sağlık kurumları ile Çorum ili Hastaneleri ve Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi nezdinde araştırılarak celp edilmeli, sonuca göre yeniden değerlendirme yapılmalıdır. Anılan nedenle eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3926, Karar No: 2013/7099, Tarih: 26.12.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/3926 E.  ,  2013/7099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı....... Ltd.Şti. ile davalı ...arasındaki davadan dolayı ....... .... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen ....03.2012 gün ve 2011/322-2012/167 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkeme kararı davalı ...vekili adına tebliğe çıkartılmış, 01.05.2012 tarihinde kalemde bizzat şerhi ile stajyer Avukat .......’ya tebliğ edilmiştir. Kararın tebliğ tarihi resmi tatil gününe geldiği gibi Avukatlık Yasası hükümlerince stajyer avukatın kararı tebellüğ işlemi vesair gibi işlemi yapabilmesi için yanında staj yaptığı avukatın yazılı onayı gerektiğinden kayıtlardan kararın tebliğ tarihine ilişkin bilgi ve belgelerin ve stajyer avukatın karar tebellüğüne ilişkin yetki belgesinin de temin edilerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3066, Karar No: 2018/872, Tarih: 14.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3066 E.  ,  2018/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... ve Maden İşletmesi Tic. San. A.Ş. aleyhine 30/09/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalılar tarafından işletilen taş ocağına ait araçların geçişi sırasında oluşan toz nedeniyle dava konusu 130 ada 13 parsel sayılı taşınmazında bulunan kayısı ağaçlarında ürün kaybı meydana geldiğini belirterek, 2011-2012 ve 2013 yıllarına ait zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.Davalılar ise, zamanaşımı nedeniyle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, zarara neden olan haksız fiilin devam etmesi nedeniyle zamanaşımı defiinin reddi ile alınan bilirkişi raporu benimsenerek 2011-2012 ve 2013 yıllarına ait ürün gelir kaybı zararı ile kayısı ağaçlarında meydana gelen ağaç değer kaybı zararının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Davaya konu edilen olayda; davacının talebi 2011-2012 ve 2013 yıllarına ait kayısı bahçesinde meydana gelen ürün gelir kaybı zararı olup, burada devam eden zarardan söz edilemez. Davalılar, dava ve bilirkişi raporu sonrası ıslah edilen miktara karşı süresinde zamanaşımı defiini ileri sürmüştür. Mahkemece, dava konusu taşınmazlarda bulunan kayısı meyve bahçesinin hasat dönemi sonu araştırılarak her bir yıla ilişkin talep yönünden dava zamanaşımı ve ıslah zamanaşımı defiinin değerlendirilmesi gerekir. 2011 yılına ait talebin değerlendirilmesi sırasında olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60/1. maddesi uyarınca 1 yıllık zamanaşımı süresinin gözetilmesi, 2012 ve 2013 yıllarına ait talebin değerlendirilmesi sırasında ise 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 72/1 maddesi uyarınca 2 yıllık zamanaşımı süresinin gözetilmesi ile davalıların dava zamanaşımı ve ıslaha karşı zamanaşımı defii hakkında karar verilmesi gerekir. Anılan bu hususlar gözetilmeksinin haksız fiilin devam ettiği gerekçesi ile davalıların zamanaşımı defiinin reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

2-) Dava dilekçesinden; eldeki davada davacının yalnızca 2011-2012 ve 2013 yıllarına ait ürün zararını istediği anlaşılmaktadır. 09.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda; üç yıllık gelir kaybı ile ağaçlarda tozlanma nedeniyle meydana gelen değer kaybı hesaplanmış; mahkemece de anılan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Dava dilekçesinin içeriği gözetildiğinde, ağaçlarda meydana gelen değer kaybı zararına ilişkin davacı talebinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, talep edilmeyen ve ıslah dilekçesinde istenen ağaçlarda meydana gelen değer kaybına ilişkin zararın talep aşacak şekilde tazminine karar verilmesi doğru değildir. HMK’nın 26. (HUMK’un 74.) maddesi uyarınca; "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir." Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

3-) Dosya içeriğinden, davacıya ait taşınmazda ürün zararına neden olan tozlanmanın oluştuğu yolun davalılar dışında başka araçlar ve köylüler tarafından da kullanıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 52. maddesi uyarınca (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43, 44. maddeleri uyarınca) takdir edilen tazminattan uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Anılan yön gözetilmeden verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1-2 ve 3) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12746, Karar No: 2024/13792, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12746 E.  ,  2024/13792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3895, Karar No: 2024/6003, Tarih: 04.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3895 E.  ,  2024/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/624 Esas, 2023/240 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki alacak ve istirdat istemli davanın bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 03.09.2024 günü hazır bulunan davacı-karşı davalı vekili Avukat ... ile davalı-karşı davacı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; müvekkilince Afganistan'da yerleşik USAİD firmasına ihraç edilen 22 adet tankın Gürcistan-Azerbaycan-Türkmenistan-Afganistan güzergahı takip edilerek taşınmak üzere davalı ile 30.06.2011 tarihinde sözleşme imzalandığını, kararlaştırılan 325.600,00 usd taşıma ücretinin ödendiğini, malların teslim edilerek gümrüklendiğini, ancak davalının güzergah dışına çıkarak daha kısa yol olan İran üzerinden taşıma işini gerçekleştirdiğini, böylece kısa yoldan taşıma nedeniyle 127.000,00 usd fazladan ücret tahsil etmiş olduğunu, bu güzergah dışı taşıma sırasında emtiaların hasar gördüğünü, hasar nedeniyle müvekkilinin 8.800,00 usd hasar bedeli ödediğini, teslim olunan 15 tanktan 8 adetini ayrıca seviye göstergesinin sökülmüş olarak teslim edilmiş bulunmasından

dolayı 4.000,00 usd ödendiğini, sözleşme dışı güzergah kullanılması nedeniyle muafiyet belgeleri düzenlendiğini, buna göre yeni güzergahtaki gümrüklerde fazladan kalınmasından dolayı 33.500,00 usd ardiye ücreti, gümrüklerde bekletilen 7 adet tankın geç tesliminden dolayı dava dışı USAİD firmasına günlük 700,00 usd'den 49.000,00 usd tazminat ödendiğini, 7 adet tankın hiç teslim edilmemesinden dolayı dava dışı alıcı firma tarafından emtiaların satış bedelinden 140.000,00 usd eksik ödeme yapıldığını, teslim edilmeyen 7 adet tank bulunduğunu ileri sürerek davanın bu şekildeki sözleşmeye aykırılığı nedeniyle oluşan alacak kalemleri olarak 7 adet tankın ücretinden 140.000,00 usd fazladan ödenmek durumunda kalınan ardiye bedeli olarak 33.500,00 usd geç teslimden kaynaklanan ve dava dışı alıcı firmaya ödenen tazminat bedeli olarak 49.000,00 usd, emtialarda meydana gelen hasar ile gösterge saatleri için yapılan masraflardan oluşan 12.800,00 usd ve daha kısa yoldan taşıma işlemini gerçekleştirmiş olmasına göre fazla ödenen 127.000,00 usd'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ön inceleme duruşmasında ise, 7 adet tankın bu aşamada alıcı firmaya teslim edildiğini, bu nedenle tank bedeli olarak istedikleri 140.000,00 usd'nin yerine bu defa teslim edilen bu tankların taşınması için davalıya alıcı firma tarafından ödenen 48.135,00 usd taşıma bedeli olarak tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde; taşıma işi için gümrük çıkış alanlarının belirlenmesiyle gümrükteki muafiyetlerden yararlanılabilmesi için belgelerin düzenlenmesi ve sağlanması ve güzergah belirleme işinin davacı tarafa ait bulunduğunu, güzergahın davacı tarafça İran gümrük kapısına yönlendirilmesi neticesinde dava konusu taşımadan sorumlu bulunmayacaklarını, taraflarınca taşımanın süresinde gerçekleştirilmesine rağmen, gümrük kapılarında davacı tarafça hazırlanması gereken muafiyet belgeleri ile diğer gümrük evraklarının vaktinde düzenlenmemesi, eksik ve yanlış düzenlenmesi sonrasında devam edegelen yeni düzenlemeler neticesinde malların gümrük geçişinin yapılamadığını, kendilerinin kusurundan kaynaklanan bir zarar ya da gecikme bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesi ile birlikte taşıma işinden dolayı gümrüklerden müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı 31.500,00 usd bekleme ücreti, 10.500,00 usd mal indirme ücreti, ödenmeyen ve faturaya yansımayan 17.600,00 usd navlun farkı ile 5.000,00 usd bakiye navlun alacaklarından oluşan toplam 66.268,00 usd'nin davacıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak taraflar arasında 30.06.2011 tarihli taşımaya ilişkin anlaşma yapılarak davacıya ait 22 adet boş fuel oil tankerinin Afganistan'a karayolu ile nakliyesinin ve USAİD isimli firmaya tesliminin Türkiye-Gürcistan- Azerbaycan- Türkmenistan- Afganistan (Turgundi aktarma) Kandahar boşaltma olarak tespit edildiği, dava konusu taşımanın Eşyaların Karayolundan Uluslar Arası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (CMR) hükümlerine tabi olduğu ve CMR'nin 11 inci madde hükmünde malların tesliminden önce tamamlanması gereken gümrük ve diğer formalitelerin yerine getirilmesi için göndericinin lüzumlu belgeleri taşımacıya vereceği ve talep ettiği diğer bilgileri kendisine sağlayacağı, taşımacının bu belgelerde verilen bilgilerin doğruluğunu ve yeterliliğini inceleme zorunluğunun bulunmadığı, göndericinin bu belgelerin bulunmaması, yetersiz olması veya usulüne aykırı oluşundan doğacak zarar, ziyan ve hasardan taşımacıya karşı sorumlu olacağının belirtildiği, CMR'nin 11 inci madde hükmü ve taraflar arasındaki sözleşmenin 1 inci maddesine göre gümrük beyannamelerinin sorumluluğunun davacıda olduğu ve gümrük beyannamelerinde çıkış gümrüklerinin Gürbulak ve Cilvegözü olarak gösterildiği, sözleşmede belirtilen yol güzergahının davacının sorumluluğunda ve rızası ile değiştirilmiş olduğu, dosyadaki elektronik posta iletilerinin sonuca etkili olmadığı ve taşıma sözleşmesine aykırılık bulunmadığı, davacı tarafın taşıma ücretinin indirilmesi konusunda davalıdan bir talepte de bulunmadığı nazara alındığında sözleşmede kararlaştırılan taşıma ücretinin gümrük beyannamelerinde belirtilen rota üzerinden yapılan taşıma için de benimsenmiş olduğu, davacının güzergah dışına çıkılması nedeniyle hasar ve gösterge saatleri için yapılan masraflara ilişkin talebinin davacı tarafından hazırlanan gümrük beyannameleriyle yol güzergahının değiştirilmiş olması nedeniyle subut bulmadığı, taşımaya konu mallar ile ilgili gümrük belgelerinin Turgundi yerine İslamkale şeklinde düzenlenmiş olduğu ve taraflar arasındaki sözleşmenin 1 inci maddesi ve CMR'nin 11 inci madde hükümleri nazara alındığında gümrük belgelerinin davacı sorumluluğunda olduğu, bu nedenle malların Turgundi gümrüğünde beklemiş olmasından kaynaklanan gecikmeden dolayı zarardan ve ödenen ardiye ücretinden davalı taşıyıcının sorumlu olmayacağı, davaya konu edilen tanklardan 4 adetinin Afganistan-Turgundi sınır kapısından Kandahar'a kadar taşıma ücretinin tahsiline yönelik taleplerin ise tüm dosya kapsamıyla subut bulmadığı ve asıl dava dosyası yönünden davanın reddinin gerektiği, karşı dava yönünden ise verilen asıl davanın reddine, karşı dava dosyası ile ilgili yeniden karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme