muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3441, Karar No: 2007/4265, Tarih: 17.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3441 E.  ,  2007/4265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,davalı adına kayıtlı bulunan ... ada .. parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp hakem sıfatıyla yargılama yapılarak tapu kaydının iptaline ve muhtesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı,yargılamaya katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece hakem sıfatıyla,çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu,yıkımın fahiş zarar doğuracağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara,davacı tarafından süresinde itiraz edilmiş olmakla,tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve muhtesatın yıkımı isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hakem sıfatıyla yargılama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile değişikliğe uğramış, yeni düzenleme ile “taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik” çekişmeler hakemin görev alanından çıkartılmıştır.

Somut olayda uyuşmazlığın taşınmazın aynına yönelik olduğu tartışmasızdır. Öte yandan görev kuralları kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece re’sen (kendiliğinden) dikkate alınması zorunludur. Yeni yasal düzenleme eldeki dava bakımından göz önünde bulundurulmasının gerekeceği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, davanın, genel yargı yerinde görülmek üzere görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüne, hükmün H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3855, Karar No: 2019/4224, Tarih: 13.06.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/3855 E.  ,  2019/4224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 53,

58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiine yöntemine uygun olarak tebliğat yapıldığı halde duruşmaya gelmediği ve geçerli bir nedene dayanan mazeret de bildirmediğinden sanık hakkında duruşmasız yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13257, Karar No: 2016/2364, Tarih: 15.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13257 E.  ,  2016/2364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2015

NUMARASI : 2014/420-2015/116

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18779, Karar No: 2023/730, Tarih: 23.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18779 E.  ,  2023/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2020 tarihli ve 2020/428 Esas ve 2020/617 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer ... ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer ... "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı kanunun 295 ... maddesinde yer ... "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın SEGBİS ile yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 ... maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği,

gerekçeli kararın ve 15.04.2021 tarihli tebligatın ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığın tebligatın yapıldığı tarihten itibaren aynı kanunun 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oybirliğiyle 23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2183, Karar No: 2012/3985, Tarih: 21.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2183 E.  ,  2012/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için; Sanıkların 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

2005 takvim yılı için; Sanıkların 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 43/1-2, 62, 53. maddeleri gereği 18 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihlerinin 26.01.2005-26.01.2006 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüş, sanık ... yönünden 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesinde subjektif nedenlere dayanılmış olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 2005 takvim yılında işlenen sahte fatura kullanmak suçu yönünden sanık hakkında 18 ay 22 gün hapis cezası yerine yazılı şekilde eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanık ...'in 2004 ve 2005 takvim yıllında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, 2005 takvim yılında işlenen sahte fatura kullanmak suçu yönünden 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 sayılı TCK. ile olaya uygulanması gereken 5237 sayılı Yasa hükümlerinin denetime olanak verecek şekilde olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenip sonucuna göre hüküm kurulmuş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına eksik inceleme yapıldığına CMK'nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın aşamalarda diğer sanık ...'ın teklifi üzerine şirkete sermaye koyarak ortak olduğunu, yıl sonlarında da yapılan muhasebeye göre kar ve zarara katıldığını, alınan mallar ve yapılan pazarlamalar ile faturalardan bilgisi olmadığını savunmasına, sanık ...'ın da bu savunma doğrultusunda şirketin yönetiminin tek başına kendisinde olduğunu, diğer sanığın şirkete ortak olması dışında yönetimle hiçbir ilgisinin bulunmadığını savunmasına göre şirketin KDV beyannamelerini imzalayarak vergi dairesine verenin hangi sanık olduğunun araştırılarak sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13348, Karar No: 2019/1014, Tarih: 17.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/13348 E.  ,  2019/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanık ...'ın tekerrüre esas alınan İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2012 tarihli, 2012/411 Esas, 2012/921 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaştırma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin ikametinin kömürlüğünden elektrikli ağaç kesme moturu, araç yangın tüpü ve araç krikosunun çalındığı, şikayetçinin suça konu eşyaları çalan şahısların hurdacılara satmak için götürebileceklerini düşünerek hurdacıların bulunduğu yerde araştırma yaptığı sırada iki şahsın ellerinde kendisine ait olan ağaç kesme motorunu görerek almak için pazarlık ettiği sırada şahıslardan birinin diğerine "abi bu bizim çaldığımız ağaç kesme motorun sahibi"diyerek motosiklete binip kaçtıkları, hurdacılar bölgesindeki hurdacı dükkanına ait güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesi sonucu şikayetçi ile pazarlık eden şahısların ekiplerce de daha önceden tanınan sanık ve suça sürüklenen çocuk olduklarının kesin ve net olarak belirlendiği ve kollukta yapılan fotoğraf teşhisi ile de şikayetçinin sanığı ve suça sürüklenen çocuğu kesin ve net olarak teşhiş ettiği, bunun üzerine ekiplerce suça sürüklenen çocuğun ikametine gidilerek herhangi bir arama kararı olmadan kendisine konu hakkında bilgi verilmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun ağaç kesme motorunu çöpte bulduğunu ve şu an ikametinde olduğunu, görevlilere rızaen verebileceğini beyan ederek suça konu ağaç kesme motorunu rızaen görevlilere teslim etmek suretiyle şikayetçiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasındaki kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği şikayetçiden sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7902, Karar No: 2008/7393, Tarih: 16.12.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7902 E.  ,  2008/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı ...’ne izafeten Sağlık Bakanlığı arasındaki davadan dolayı Bursa 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 18.09.2007 gün ve 2005/292-2007/368 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden; Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/72 Esas, 2006/83 Karar sayılı dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6983, Karar No: 2025/2277, Tarih: 20.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6983 E.  ,  2025/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI: 2024/348 E., 2024/839 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR: Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.04.2024 tarihli ve 2024/348 Esas, 2024/839 Karar sayılı ek kararının; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 04.04.2024 tarihli ve 2024/348 Esas, 2024/839 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12329, Karar No: 2021/1624, Tarih: 24.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/12329 E.  ,  2021/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, tapuda ... İli, ... İlçesi, ... mah. 548 ada 3 parsel nosu 3.819,17 m2 ile kayıtlı bulunan taşınmazın bir kısım hisselerinin vekil edenlerine ait olduğunu, dava konusu bu taşınmaza davalı idarece yol ve park yapımı şeklinde kamulaştırmasız olarak kamusal hizmete açık ve kalıcı biçimde el atıldığını, el atılan bu taşınmazın hukuki semere elde edilecek nitelikte olduğunu, konumu, kullanım alanı, yöresel özellikleri dikkate alındığında da ticari kiralama potansiyelinin oldukça yüksek olduğunu iddia ederek geriye dönük 5 yıllık 10.000,00 TL (26.09.2009-26.09.2014 arası her yıl için 2.000'er TL) olmak üzere ecrimisil bedelinin dönem sonundan itibaren işleyecek faizi ile birlikte talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşınmaza el atmanın tespit edilmesi gerektiğini, işgal olsa bile davacının herhangi bir zararı olmadığını, aynı davacının ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/324 Esas sayılı dosyası ile kamulaştırmasız el atma davası açtığını, böyle bir kamulaştırmasız el atma olsa bile kamu yararı bulunduğundan ecrimisil tazminatına esas kötü niyetten bahsedilemeyeceğini, haksız kullanım olmadığını, istenen ecrimisil bedelinin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 548 ada 3 parsel sayılı, 3.819,17 metrekare alanlı, arsa vasıflı taşınmazın davacı adına hisseli olarak kayıtlı olduğu, Mahkemece davanın kabulüyle dava tarihinden geriye dönük olarak 5 yıl için 10.000 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verildiği, taraflar arasında görülen ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/324 Esas sayılı kamulaştırmasız elatma kaynaklı bedel davasının 08.01.2013 tarihinde açılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 548 ada 3 parsel sayılı, 3.819,17 metrekare alanlı, arsa vasıflı taşınmazın davacı adına hisseli olarak kayıtlı olduğu, Mahkemece davanın kabulüyle dava tarihinden geriye dönük olarak 5 yıl için 10.000 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verildiği, taraflar arasında görülen ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/324 Esas sayılı kamulaştırmasız elatma kaynaklı bedel davasının 08.01.2013 tarihinde açılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Belirtmek gerekir ki, kamulaştırmasız el atma hâlinde Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararı doğrultusunda taşınmaz sahibinin açtığı davalarda, malikin idarece yaratılan fiili duruma açtığı dava tarihi itibariyle onay verdiği ve bedeli karşılığında mülkiyet hakkını idareye devretme iradesini ortaya koyduğu için idarenin taşınmaza el atması açılan bu dava tarihine kadar haksız eylem niteliğinde (HGK'nin 12.03.2008 tarihli ve 2008/5-243 E., 2008/246 K.) kabul edilmekte olup eldeki davada yukarıda bahsi geçen kamulaştırmasız elatmaya dayalı bedel davasının dava tarihine kadar ki süre için ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle dava tarihinden geriye dönük olarak 5 yıl için ecrimisile hükmedilmesi doğru değilse de bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış olup, davacı ...'nin karar başlığında gösterilmemiş olması maddi hataya müstenit olup, mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün görülmekle hüküm fıkrasındaki 26.09.2014 ibaresinin 30.05.2014 olarak düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 1.fıkrasının 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “26.09.2013-26.09.2014” kısmı kaldırılarak yerine "26.09.2013-30.05.2014" şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harçların istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1289, Karar No: 2011/9029, Tarih: 29.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/1289 E.  ,  2011/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; tayin edilen günde sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanık hakkında TCK’nun 149/1-a,d maddelerinin uygulanmaması, hükmedilen temel ceza dikkate alındığında sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, kararın dayandığı gerekçeye ve hakimler kurulunun takdirine göre, katılan vekili ve sanık ... ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.