muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4317, Karar No: 2023/233, Tarih: 17.01.2023

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun “Tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tescili ve zilyedin hakları” başlıklı 19 uncu maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

“Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgarî levazım bedeli, ağaçların ise 11 inci madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir...”

5. 26.05.2004 tarihli ve 5177 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 19 uncu maddesine eklenen ek fıkra hükmüne göre, başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması hâlinde, taşınmazda malik olmayan ancak, üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla tespit davası açma hakkı tanınmış ise de, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki, kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacakları, bu taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecekleri, bu nedenle bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhdesatlara da hukuki değer verilemeyeceği gözönünde bulundurulmalıdır.

6. Bunun yanında, davacının talebinin bir yandan da mülkiyet hakkının ihlali açısından incelenmesi gerektiğinden (Anayasa Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2016/58283 numaralı Mehmet Emin Öztekin başvurusu), davacının, Hazineye ait ve özel mülkiyete konu olamayacak bir taşınmazı kullanması sebebiyle haksız zilyet durumunda olduğu açık olmakla birlikte, mülkiyet hakkı sahibinin davalıyı taşınmazdan tahliyesi yoluna gidip gitmediğinin, ecrimisil bedeli tahsil ettirilip ettirilmediğinin, davacının ağaç dikerek ve yetiştirerek taşınmazı kullanması nedeniyle ağaçların davacı yararına ekonomik bir değerinin bulunduğundan, ağaçlar yönünden davacının Anayasa'nın 35 inci maddesi kapsamında korunmaya değer bir menfaatinin bulunup bulunmadığı, yapılan müdahalenin kanunilik ölçütünü taşıyıp taşımadığı, müdahalede kamu yararına dayalı bir amaç olup olmadığı hususları yanında davacının mülkiyet hakkına yapılan müdahaleyle gerçekleştirilmek istenen amaç ile bu amacı gerçekleştirmek için kullanılan araçlar arasında makul bir ölçülülük ilişkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi, bu değerlendirmede ölçülülük ilkesinin elverişlilik, gereklilik ve orantılılık olmak üzere üç alt ilkeden oluştuğunun gözetilmesi, özellikle kamusal makamların tutum ve davranışlarının inceleme konusu yapılması, olayın gelişiminde kamu makamlarının edilgen tutumu sebebiyle bütün zarara tek başına davacının katlanması sonucuna yol açılıp açılmayacağının, şahsi olarak aşırı ve olağan dışı bir külfet yükleyip yüklemeyeceğinin, davacının mülkiyet hakkının korunması ile kamunun yararı arasında olması gereken adil dengenin davacı aleyhine bozulup bozulmadığının ve müdahalenin ölçülü olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, orman nitelikli 133 ada 242 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı olduğu, fen bilirkişisinin 16.02.2016 tarihli raporundan davacı tarafından kapama meyve bahçesi hâline getirildiği iddia edilen "A" harfi ile gösterilen ceviz bahçesi ve "B" harfi ile gösterilen kavaklık niteliğindeki alanların 242 parsel sayılı taşınmazın içerisinde, "C" harfi ile gösterilen yine kavaklık niteliğinde olan 1.316 m² büyüklüğündeki alanın ise kadastro çalışmalarında çay yatağı (göksu çayı) olarak tespit gören alanda kaldığı, DSİ Bölge Müdürlüğünün 11.09.2015 tarihli cevabında taşınmazın Çetintepe Barajı yapım çalışmaları nedeniyle kamulaştırma kapsamında kaldığı ve yargılama aşamasında dava konusu ağaçların kesildiği anlaşılmaktadır.

2. Somut olayda, 16.02.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda “A” ve “C” harfleri ile gösterilen alanlarda bulunan kavak ağaçlarının muhdesat niteliğinde olmaması, taşınır hükümlerine tabi mal niteliğinde olması, bu nedenle sorunun çözümünün TMK'nın 728 ve 729 uncu maddelerinde aranması gerekliliği karşısında, Mahkemece, 242 parselde bulunan kavak ağaçlarına yönelik talebin reddine karar verilmesinde (sonuç itibarıyla) hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

3. İlgili fen bilirkişi raporunda “B” harfi ile gösterilen alanda kalan ceviz ağaçlarının 8-10 yaşlarında olması, bu kısmın orman parselinde bulunması, ağaçların yargılama aşamasında kesilmesi, kamu kurumlarınca ihlallere karşı aynı proje sahası içerisinde farklı parsellere ilişkin işlemler tesis edilmesi ve Daire uygulaması gözetildiğinde, davacıyı meşru bir beklenti içerisinde sokacak bir durumun gerçekleşmediği görülmektedir. Bu şekli ile ceviz ağaçlarına yönelik yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi de dosya kapsamı ile uyumlu bulunmaktadır.

4. Temyizen incelenen Gölbaşı (Adıyaman) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti 8.400,00 TL’nin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6775, Karar No: 2021/12402, Tarih: 02.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6775 E.  ,  2021/12402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle, HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair ilişkin yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekilleri de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 02/11/2021 günü temyiz eden davalılar vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalılar vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle, HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin bahçesi niteliğindeki Bursa ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 2505 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu, yüzölçümü, Dairemiz genel uygulamaları, aynı yöreden gelen Dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının %5 uygulanması gerekirken, bu oranın %4 kabulü ile fazla bedel tespiti,

2-Aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve denetimimizden geçen dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3’ü oranında alınmak suretiyle m² birim fiyatlarının belirlendiği gözönüne alındığında dekara ortalama üretim masraflarının resmi verinin 1/3’ü oranında alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve denetimimizden geçen dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3’ü oranında alınmak suretiyle m² birim fiyatlarının belirlendiği gözönüne alındığında dekara ortalama üretim masraflarının resmi verinin 1/3’ü oranında alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile HMK’nın 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına ayrı ayrı yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 02/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7949, Karar No: 2011/1467, Tarih: 09.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7949 E.  ,  2011/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 9.7.2009

Nosu : 563/412

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının müvekkili hakkında icra takibi yaptığını, takipte alacağın dayanağının ne olduğunun belli olmadığını, usulsüz tebligat ile takibin kesinleştiğini, ispat külfetinin alacaklı olduğunu iddia eden davalıya ait bulunduğunu belirterek davalıya borçlu olmadıklarının tespitini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ödeme emrinin tebliğinde bir usulsüzlük bulunmadığını, taraflar arasında ticari ilişki olup davacının iddiasını ispat etmek durumunda bulunduğunu beyan ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu ispat külfetinin alacaklı olduğunu iddia eden davalıya ait olup, davalının alacağın doğumuna ilişkin hukuksal ilişkiyi açıklayamadığı belge de sunamadığı, bu nedenle davanın kabulüne davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, icra takibinde alacağın dayanağını göstermemiş ise de dava sırasında verdiği delil listesinde defterlerin incelenmesini istemiş her türlü yasal delil demek sureti ile yemin deliline de dayanmıştır. Taraf defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak gerektiğinde yemin teklif etme hakkı da hatırlatılıp uygun sonuç dairesinde hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 825.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.02 .2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6412, Karar No: 2019/4484, Tarih: 03.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/6412 E.  ,  2019/4484 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin kararının davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine davacı Asil ... ile davalı vekili avukat ...'in huzuru ile duruşma yapılıp temyiz isteminin süresinde olduğu saptanıp, dosyanın incelenmesi sonucu gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, avukat olduğunu, davalının 22.3.2010 tarihinden itibaren vekilliğini üstlendiğini, davalı ile 26.3.2012 tarihli ücret sözleşmesi imzalandığını, bu kapsamda davalının davalarını takip etmeye başladığını, davalının 3.6.2013 tarihinde haksız yere vekillikten azlettiğini, ....... sayılı dosyası nedeniyle ilamda hükmedilen 2.400,00 TL ücrete hak kazandığını, ayrıca davalının maliki olduğu un fabrikasını yağan yağmur neticesinde su basması sonucu uğradığı zararın tazmini amacıyla ..... sayılı dosyası ile tazminat davası açtığını, sözleşemeye göre tazminat davasından elde edilecek toplam bedelin net %5'inin vekalet ücreti olarak ödeneceğinin kararlaştırıldığını, bu dosya nedeniyle tarafına sözleşme gereği 254.709,67 TL ve tarifeye göre 85.114,19 TL ücretin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek; toplam 339.853,86 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, azlin haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının tazminat davasına ilişkin talep ettiği vekalet ücreti yönünden azlin haklı olması nedeniyle bu davaya ilişkin talebinin reddine, ceza dosyasına ilişkin olarak talep ettiği vekalet ücreti talebinin ise daha önce yapılan ödemeler nazara alınarak bakiye alacağı olmadığından reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı taraf istinaf talebinde bulunmuştur.

Davalı, azlin haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının tazminat davasına ilişkin talep ettiği vekalet ücreti yönünden azlin haklı olması nedeniyle bu davaya ilişkin talebinin reddine, ceza dosyasına ilişkin olarak talep ettiği vekalet ücreti talebinin ise daha önce yapılan ödemeler nazara alınarak bakiye alacağı olmadığından reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı taraf istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, ilk derece mahkemesi kararında hem maddi olay hem de hukuka uygunluk bakımından kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Davacı, eldeki dava ile haksız olarak azledildiğini ileri sürerek vekalet ücretinin tahsili amacı eldeki davayı açmıştır. Davalı, ... Ağır Ceza Mahkemesinde görülen davada mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına muvafakati sorulduğunda, sorulan soruyu anlamadığını, davacının da muvafakati olmadığını söylediğini, bu dosyada beraat yerine ceza verilecek olsaydı ciddi bir ceza alarak hak kaybına uğramak durumunda kalabileceğini, ... ...... de açılan davada uzman raporları, faturalar ve müstahsil fişleri ile ispat edeceği üzere 5.094.193,44 TL'lik zararının talep edildiğini, meydana gelen su baskını hadisesi neticesinde ortaya çıkan zararının daha da fazla olduğunu, ancak en azından 5.094.193,44 TL'lik zararının kesin olarak oluştuğunu, bu zararın tazmini amacıyla açılmış olan davada, davacı avukatın mahkemeden ön ekspertiz yaptırılarak avans ödenmesini talep ettiğini, ön ekspertiz incelemesi neticesinde, bilirkişiler tarafından eksik inceleme ile 2.008.696,17 TL'lik zararın oluştuğunun belirtildiğini, bu miktarın gerçek zararının giderilmesi için yeterli bir miktar olmamasına rağmen davacı tarafından bu raporda belirlenen rakama itiraz edilmediğini, sonrasında dosyayı incelediğinde davacıya dosyaya sunması için e-posta ve kargo yoluyla gönderdiği belgeleri dosyaya sunmadığını gördüğünü, ayrıca davacının ...... sayılı dosyasında bir çok duruşmaya katılmadığından davanın 3 ay uzamasına sebebiyet verdiğini, bu nedenlerle davacıyı haklı nedenle azlettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece ise, davacı avukatın tazminat davasını açarken kısmi veya belirsiz alacak davası açmamakla davalının 703.670,38 TL kaybına sebebiyet verdiği, böyle bir kayba uğrayan müvekkilin vekalet ilişkisini sürdürmesini beklemenin mümkün olmadığını, sırf bu nedenle avukatın azlinin haklı bir azil olduğu gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı avukatın, vekil olarak borçları TBK'nun 505 ve devamı maddelerinde gösterilmiş olup, öncelikle vekilin TBK.nun 506 maddesine göre müvekkiline karşı vekaleti sadakat ve özen ile ifa etme yükümlülüğü vardır. Vekil sadakat borcu gereği olarak müvekkilinin yararına olacak davranışlarda bulunmak, ona zarar verecek davranışlardan kaçınmak zorundadır. Şayet vekili görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, vekil edenin vekilini azli haklıdır. Avukatlık kanununun 174. maddesi hükmüne göre azil haklı ise avukatlık ücretinin ödenmesi gerekmez, haksız azil halinde ise ücretin tamamına avukat hak kazanır. Bu nedenle öncelikle davacı avukatın azlinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki; müvekkil, azilnamede bildirmiş olduğu azil sebepleri ile bağlı olmayıp, açılan bir davada yeni ve başkaca azil sebepleri bildirebilir. Nitekim davalı da azilnamede sebep bildirmediği halde, cevap dilekçesinde ileri sürdüğü ve yukarıda ayrıntılı bir şekilde yazılan nedenlerle davalıyı haklı nedenle azlettiğini savunmuştur. HMK'nun 141. maddesinde, tarafların, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebileceği yahut değiştirebileceği, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise iddia veya savunmanın genişletilemeyeceği yahut değiştirilemeyeceği, ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümlerinin saklı olduğu öngörülmüştür. Davalının, ön inceleme aşamasında sonra ileri sürdüğü "davacı avukatın tazminat davasını belirsiz alacak davası olarak açmadığı, tazminat davasında alınan 9.6.2014 tarihli bilirkişi raporunda zararının 5.797.863,82TL olarak tespit edildiği, bu nedenle aradaki miktar kadar zarara uğrayacağı, davacı avukatın özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı", hususu HMK'nun 141. maddesi uyarınca savunmanın genişletilmesi kapsamındadır. Buna göre davalı cevap dilekçesinde bildirmiş olduğu azil sebebi ile bağlı olup, davalının savunmanın genişletilmesi niteliği taşıyan azil gerekçelerinin dinlenilmesi mümkün olmadığı gibi azil tarihi olan 3.6.2013 tarihinde sonra sonra gelişen durumlar da azil nedeni yapılamaz.

Kaldı ki, 6100 sayılı HMK'nın 109/2 maddesinde yer alan “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz.” düzenlemesi ise 11.04.2015 tarihli, 29323 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 01.04.2015 tarihli 6644 numaralı Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 4. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, davacı avukatın tazminat davasını açtığı tarih olan 24.4.2012 tarihinde ise 6100 sayılı HMK'nın 109/2 maddesi halen yürürlüktedir. Bununla birlikte HMK'nın 109/3 maddesinde yer alan “Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez.” düzenlemesi de dikkate alındığında mahkemenin azil gerekçesinin de yerinde olmadığı kabul edilmelidir.

Mahkemece, tüm açıklamalar ışığında gerekirse bilirkişi raporu da alınarak azlin haklı olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle HMK 373/1. maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nin 11.4.2017 tarih, 2017/426-396 sayılı ilamının kaldırılarak ilk derece mahkemesinin kararının davacı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2014/12187, Karar No: 2014/19959, Tarih: 15.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/12187 E.  ,  2014/19959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/44281

Mahkemesi : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 16/07/2013

Numarası : 2013/310 - 2013/637

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura, eksik incelemeye, ceza miktarına, ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden cezanın süresi itibariyle seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle paraya çevirme talebinin reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.