muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15245, Karar No: 2011/2583, Tarih: 14.03.2011

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1990 yılında yapılan ve 14.12.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13327, Karar No: 2012/430, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13327 E.  ,  2012/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın savunmasında suça konu yeri belediyeden kiraladığını savunması karşısında, dosyada kira sözleşmesinin veya suça konu yerin sanığa kiraya verildiğine yönelik bir belgede bulunmadığından öncelikle suça konu yerin sanığa kiralanıp kiralanmadığının tespiti, kiralanmış ise kiralanan alan ile fiilen kullanılan alanın ve miktarının aynı olup olmadığının, kiralanandan fazla yer kullanılıyorsa bu alanda bina mahiyetinde bir yapının yapılıp yapılmadığının tespitini müteakip bina yapılmış ise sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3988, Karar No: 2022/3290, Tarih: 09.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/3988 E.  ,  2022/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Elbistan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.06.2015 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve kal, ikinci derecede tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 26.06.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... vekili tarafından talep edilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından verilen 02.07.2020 tarihli ek karar ile davalı ... vekilinin temyiz talebinin süresinde olmadığına dair verilen kararın bir kısım davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, müdahalenin men'i ve kal, 2. kademede tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf isteminde bulunulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 11.12.2019 günlü 2018/1734 Esas, 2019/1256 Karar numarası ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararını; davalı ... vekili ile davalı ... vekili ayrı ayrı temyiz etmiş, 02.07.2020 yazım tarihli ek karar ile davalı ... vekilinin temyiz talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine, davalı ... vekilinin temyiz talebi hakkında değerlendirme yapılmasına yer olmadığı yönünde karar verilmiştir.

Ek kararı bir kısım davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1- Bir kısım davalılar vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davalı ... vekiline, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin kararı 22.12.2019 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmiş, 2 haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 03.02.2020 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur. Temyiz dilekçesinin kanuni süre geçtikten sonra verildiği görülmüştür.

Davalı ... yönünden ek karara karşı yapılan temyiz isteminin incelenmesinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre Bölge Adliye Mahkemesinin, adı geçen davalının temyizine ilişkin değerlendirme yapma yetkisi bulunmadığından değerlendirme yapılmasına yer olmadığı şeklindeki ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, anılan gerekçelerle bir kısım davalılar vekilinin ek kararın temyizine ilişkin talebinin reddine, 02.07.2020 yazım tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

2- Davalı ... vekilinin, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 11.12.2019 günlü kararının temyiz isteminin incelenmesinde;

2- Davalı ... vekilinin, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 11.12.2019 günlü kararının temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesi kararına karşı sadece davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuş; davalı ...'e, ilk derece mahkemesi usulüne uygun olarak 07.09.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı ... istinaf isteminde bulunmamış, bölge adliye mahkemesi tarafından verilen davalı ... vekilinin istinaf isteminin esastan reddine dair karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5235 sayılı Yasa ile kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle ilk derece mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunundaki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, ilk derece mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, ilk derece mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce ilk derece mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından bölge adliye mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar ilk derece mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık ilk derece mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin ilk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesi engeli ile karşılaşacaktır.

Kural olarak ilk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın bölge adliye mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf bölge adliye mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ... ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmemiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesinin davalı ... vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddine ilişkin kararını temyiz etmiştir. Davalı ..., ilk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından davacı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı ... vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedildilmiş, yeni bir karar verilmemiştir. Davalı ...'ün Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmadığından, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar ... ve ... vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 02.07.2020 yazım tarihli ek kararının ONANMASINA, (2.) bentte yazılı nedenlerle davalı ... vekilinin TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 09/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/25704, Karar No: 2025/1763, Tarih: 05.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/25704 E.  ,  2025/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/3489 E., 2024/2251 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ...'in ise temyiz isteminden vazgeçtiği tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2024 tarihli ve 2024/15 Esas, 2024/188 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.09.2024 tarihli ve 2024/3489 Esas, 2024/2251 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Sanık ve müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 16.12.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşıldığından dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Dava dosyası kapsamına göre, olay günü sanığın ve birlikte yaşadığı temyiz talebinden vazgeçen ...'in uyuşturucu madde satışı yaptığı bilgisi üzerine sanıkların ikametine gidildiği, ikametten hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık ...'ün çıktığının görüldüğü, suç unsuru sorulduğunda 1 paket eroini teslim ettiği, Cumhuriyet savcısından alınan arama kararı gereğince ikamette yapılan aramada ise satışı yeşil ve kırmızı reçeteye tabi haplar ile 3 paket eroin bulunduğu iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay tutanağı ve tanık beyanları göre, sanığın, .... isimli şahsa uyuşturucu madde satışı yaptığı ve ikametinden ele geçen uyuşturucu maddeleri de yine satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.09.2024 tarihli ve 2024/3489 Esas, 2024/2251 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmararş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27287, Karar No: 2015/3738, Tarih: 10.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/27287 E.  ,  2015/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanık ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanığın aracı ile seyir halinde olan yakınıcının önüne birden çıktığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d maddesinde düzenlenen yol kesmenin unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, bu bent uyarınca da sanığa ceza verilmiş ise de, sonuç cezanın miktarı açısından sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3116, Karar No: 2021/5887, Tarih: 02.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3116 E.  ,  2021/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürme, Kasten Yaralama

HÜKÜMLER : Bolu Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.01.2019 tarih ve 2017/274 esas 2019/7 karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktul ...'ye karşı;

1) 03/08/2016 tarihinde meydana gelen kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan 5237 sayılı TCK 81/1, 35/2, 53/1-2-3, 58, 54, 63 maddeleri gereğince neticeten 12 yıl hapis ve hak yoksunluğu,

2) 30/04/2017 tarihinde meydana gelen kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK 81/1, 29, 53/1-2-3, 58, 63 ve 5275 sayılı Kanunun 108/3 maddeleri gereğince neticeten 18 yıl hapis ve hak yoksunluğu, mahsup, müsadere, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hapis cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, hükmen tutukluluk halinin devamına, katılanlar lehine maktu vekalet ücretine, yargılama giderlerine, dair hükümlere yönelik istinaf başvurularının kabulü ile hükümlerin kaldırılarak;

a) 03/08/2016 tarihinde meydana gelen olay nedeni ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1, 53/1-2-3, 58, 54, 63 maddeleri gereğince neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve hak yoksunluğu,

b) 30/04/2017 tarihinde meydana gelen olay nedeni ile kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK 81/1, 62, 53/1-2-3, 58, 63, 54 maddeleri gereğince neticeten 25 yıl hapis ve hak yoksunluğu, mahsup, müsadere, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hapis cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri

uygulanmasına, hükmen tutukluluk halinin devamına, katılanlar lehine maktu vekalet ücretine, yargılama giderlerine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin 12/12/2019 gün ve 2019/1440 Esas, 2019/1412 Karar sayılı kararın sanık müdafii ve katılan tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin 12/12/2019 gün ve 2019/1440 Esas, 2019/1412 Karar sayılı “Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin hükmünün kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin sübuta, eksik incelemeye, haksız tahrik hükümleri ile takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin 12/12/2019 gün ve 2019/1440 Esas, 2019/1412 Karar sayılı “Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin hükmünün kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin sübuta, eksik incelemeye, haksız tahrik hükümleri ile takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine,

katılanlar ..., ..., ... vekilinin 03.08.2016 tarihinde meydana gelen olayla ilgili suçun vasfına, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, katılan ...’un sanığın ilk eyleminin öldürmeye teşebbüs niteliğinde olduğuna, sanığın kasten öldürme suçunu tasarlayarak işlediğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Bolu Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/04/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4114, Karar No: 2013/7662, Tarih: 20.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4114 E.  ,  2013/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma sebebi olan terkten söz edilebilmesi için, eşlerden birinin evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemek maksadıyla diğerini terk etmiş veya haklı bir sebep olmaksızın ortak konuta dönmemiş bulunması, ayrılığın en az altı ay sürmüş ve bu durumun devam etmekte olması, terk edilen eşin istemi üzerine hakim veya noter tarafından yapılan ihtarın sonuçsuz kalmış bulunması zorunludur (TMK md. 164/1). Boşanma davası açmak için belirli sürenin dördüncü ayı bittikten sonra ihtar isteğinde bulunulmalı ve ihtarın tebliğinden sonra da iki ay geçmiş olmalıdır (TMK md. 164/2). Başka bir ifade ile terk tarihinden itibaren dört ay geçmedikçe ihtar isteminde bulunulamaz ve ihtarın tebliğinden itibaren iki ay geçmedikçe de dava açılamaz. Olayda davacı, 11.08.2010 günü mahkemeye başvurarak eşinin ortak konuta dönmesi için ihtar edilmesini istemiş, istek doğrultusunda verilen ihtar kararı davalıya 31.12.2010 günü tebliğ edilmiş, dava ise 22.03.2011 tarihinde açılmıştır. Davacı, gerek ihtar istemine ilişkin dilekçesinde gerekse dava dilekçesinde eşinin babasının hasta olması sebebiyle babasıyla ilgilenmesi ve ona bakması için kendisinin izniyle 10.04.2010 günü ...'a babasının evine gittiğini ifade etmiştir. Bu açıklama karşısında davalının kocasının izni ve isteğiyle evden ayrılışı, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemek amacına matuf olmadığına göre 10.04.2010 tarihi dört aylık süreye başlangıç olarak alınamaz. Davacı daha sonraki tarihlerde eşini aradığını ve eşinin dönmeyeceğini ifade ettiğini bildirdiğine göre, davalının bu beyanı ile terk olgusunun gerçekleştiği kabul edilmelidir. Bu tarihe göre de dört ay bitmeden ihtar istendiğinden bu ihtar sonuç doğurmaz. Kocanın terk sebebine dayanan boşanma davasının reddi bu sebeple sonucu bakımından doğru bulunmuş, davacının bu yöne ve diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, toplanan delillere göre davalının da kendi davasıyla ilgili temyiz itirazları yersiz bulunmuş, sonucu bakımından usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 103.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.03.2013 (Çrş.)