muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/26917, Karar No: 2013/6497, Tarih: 28.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26917 E.  ,  2013/6497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/269476

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2008

NUMARASI : 2008/269 (E) ve 2008/411 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun, gerekçeli karar başlığına mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece,öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım,aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasa’nın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasa’nın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’ nun 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’ nun 231/6-a maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu, aynı yasanın 231/6-c maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan kaynaklanan maddi zararın bulunmaması nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’ nun 231. maddesinin 6. fıkrasının a ve c bentlerinde gösterilen nesnel (objektif) koşulların gerçekleştiği gözetilerek; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “Verilen hapis cezasının paraya çevrilmesi nedeniyle CMK 231. maddesinin uygulama imkanının bulunmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 28/03/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14784, Karar No: 2024/12958, Tarih: 12.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/14784 E.  ,  2024/12958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26.09.2024

SAYISI : 2022/945 E., 2024/1979 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/275 E., 2022/23 K.

Taraflar arasındaki yurt dışı borçlanmasına istinaden bağlanan yaşlılık aylığında sigorta başlangıç tarihinin 10.04.1989 olarak tespiti ile aylığın yeniden hesaplanması, oluşacak fark aylıkların faiziyle ödenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 26.09.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 26.09.2024 tarihli 2022/945 Esas 2024/1979 Karar sayılı ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 21.07.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 16.08.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/19482, Karar No: 2014/9028, Tarih: 15.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/19482 E.  ,  2014/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2012

NUMARASI : 2012/122-2012/193

Dava dilekçesinde, 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesine dayalı mecburi hizmet yükümlülüğünün kaldırılması ve doktora öncesi imzaladığı taahüt ve kefalet senedinin iptal edilmesi talebinin reddine ilişkin kararın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, 21.11.2005 tarihinde kadrosunun bulunduğu Zonguldak Karaelmas Üniversitesi tarafından 2547 Sayılı Kanunun 35. maddesi gereğince doktora eğitimi için Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsüne gönderildiğini, 01.07.2011 tarihinde doktora eğitimini tamamlayarak doktor ünvanını aldığını, 29.09.2011 tarihinde kadrosunun Zonguldak Karaelmas Üniversitesine döndüğünü, 657 sayılı Yasanın Ek 35. maddesine göre mecburi hizmet yükümlülüğü bulunmadığını ileri sürerek, mecburi hizmet yükümlülüğünün kaldırılması ve doktora eğitimi öncesinde imzaladığı taahhüt ve kefalet senedinin iptal edilmesine ilişkin talebinin reddine dair kararın iptal edilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, özellikle Zonguldak 1. Noterliğinin 23438 yevmiye sayısı ile 21.11.2005 tarihinde düzenlenen taahhütname ve kefalet senedi içeriğine göre; görev talebinde bulunmadığı, verilen görevi ve ücreti kabul etmediği, ihtirazı kayıtla kabulden imtina ettiği, tayin edildiği görevlerde mecburi hizmet süresini doldurmadan mazeretsiz olarak işini bıraktığı, mecburi hizmeti sona ermeden meslekten, memurluktan veya hizmetinde bulunduğu kurumdan ihraç olunduğu, bu taahhüt ile ilgili çıkmış ve çıkacak kanun, tüzük ve yönetmelik hükümlerine uymadığı ve yükleyeceği yükümlülüklere rıza göstermediği, askerliği halinde terhisten sonra en geç bir ay icinde Zonguldak Karaelmas Üniversitesine müracaat ile vazife talep etmediği takdirde kendisi için yapılan aylık, ücret, yolluk vs bütün giderleri %50 fazlası ve kanuni faiz ve sair ödemelerle birlikte hükme gerek kalmaksızın ödeyeceğini kabul ettiği şeklinde taahhütte bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacı sözü edilen bu taahhütnamenin imzalandığı ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 24. vd. maddeleri anlamında hata, hile veya tehdit altında kendisine imzalatıldığını ileri sürmemiştir. Davacının özgür iradesi ile davalı üniversiteye böyle bir yüklenme senedi vermesini yasaklayan bir yasal düzenleme olmadığı gibi, doktora eğitimi için kendi iradesi dışında gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname davacıyı bağlar niteliktedir. Kaldı ki davalı üniversitece yükümlülükler yerine getirilmiş, davalı tarafından ise yerine getirilmemiştir. Davacının halen taahhütname gereğince mecburi hizmet yükümlülüğü devam ettiğine göre, adına tahakkuk edilen miktarı ödemekle sorumlu olup, ortada taahhütnameyi geçersiz kılan bir durum da bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa uygulama imkanı bulunmayan 657 sayılı Kanunun Ek 35. maddesi uyarınca davacının mecburi hizmet yükümlülüğü ve tazminat sorumluluğuna ilişkin 2547 sayılı Yasanın uygulanma olanağının kalmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25956, Karar No: 2014/9271, Tarih: 13.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25956 E.  ,  2014/9271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/388693

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

NUMARASI : 2011/3 (E) ve 2011/181 (K)

SUÇ : Memurun resmi evrakta sahtekarlığı

Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nun 339/1 ve 59. maddelerine göre hükmolunan cezanın alt sınırdan tayin edilmesi nedeniyle 765 sayılı TCK'nun açıkça lehe olduğu anlaşılmakla, uygulamalı karşılaştırma yapılmaması isabetsizliği sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamış ve tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık müdafiinin 14.09.2011 havale tarihli mazeret dilekçesi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1, maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 13.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39239, Karar No: 2024/6940, Tarih: 21.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/39239 E.  ,  2024/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1208 E., 2021/396 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 5.Asliye Ceza mahkemesinin 03.09.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine, Kocaeli 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2020 tarihli ve 2018/284 Esas, 2019/267 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanması suretiyle sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/1208 Esas, 2021/396 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmak suretiyle sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükmün kaldırılması ile suç vasfının değiştirilmesi suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 53 üncü maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakları saklı tutularak neticeden 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen suça konu belgelerin duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özellikleri duruşma tutanağına yazılarak, gerekçeli kararda aldatma niteliğini taşıyıp taşımadıkları tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozma görüşlerini içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz talebi, " sanığın beraatine karar verilmesi ile aleyhe bozma yasağına aykırı olarak başka bir suçtan ceza verilmesi, cezanın ertelenmesi ya da seçenek yaptırımlar yoluna gidilmemesine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz talebi, " sanığın beraatine karar verilmesi ile aleyhe bozma yasağına aykırı olarak başka bir suçtan ceza verilmesi, cezanın ertelenmesi ya da seçenek yaptırımlar yoluna gidilmemesine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın Körfez Vergi Dairesi Müdürlüğünde memur olarak çalışırken 1995 senesinde emekli olduğu ve özel bir firmada muhasebecilik yapmaya başladığı, ...'in iş yeri açması nedeniyle, mali işlemlerini yürütmek üzere sanıkla sözlü anlaştığı, sanığın ...'in 25670197782 ve 6830049049 numaralı iş yerlerine ilişkin vergi levhalarının sanık tarafından sahte olarak oluşturulduğu iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık belgeleri düzenlediğini, sahtecilik kastının bulunmadığını beyan etmiştir.

3. Gelir İdaresi Başkanlığı yazıları, Adli Tıp Kurumu raporları, belge asılları ve tüm dosya kapsamından sanığın zincirleme şekilde özel belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın kamu kurumu olan Vergi Dairesi Müdürlüğünün maddi varlıklarından olan vergi levhasında sahtecilik yapması nedeniyle eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunu, ilk derece mahkemesince suç vasfının hatalı tayin edildiğini kabul ile ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak sanığın kazanılmış haklarını korumak suretiyle ile zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek, suça konu vergi levhaları üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde, sahteliğin ilk bakışta fark edilmediği, aldatıcılık niteliğini haiz oldukları belirlenerek yapılan incelemede;

A. Tebliğname yönünden,

Aslı dosya arasında bulunan suça konu vergi levhalarına ilişkin Heyet gözlemi ile Gelir İdaresi Başkanlığının suça konu vergi levhaları üzerinde gerçekleştirilen sahteciliğin ilk bakışta farkedilemeyeceği, vergi dairesi müdürlüklerince yapılan inceleme ile ortaya çıkabilecek nitelikte olduğuna ilişkin 23.07.2015 tarihli cevabi yazısı karşısında bu yönden eksik araştırma nedeniyle bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanık müdafinin temyiz talepleri yönünden,

1. Suç tarihinin sahte vergi levhalarının Vergi Dairesine sunulduğu 06.07.2009 tarihli olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık müdafinin temyiz talepleri yönünden,

1. Suç tarihinin sahte vergi levhalarının Vergi Dairesine sunulduğu 06.07.2009 tarihli olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak,

5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde, "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında; aynı anda gerçekleşen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, suça konu iki vergi levhasının da 06.07.2009 tarihinde Vergi Dairesine sunulduğu, bu iki belgenin farklı zamanlarda düzenlendiğine dair de delil bulunmadığı anlaşılmakla, suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile temel cezanın artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/1208 Esas, 2021/396 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 321 nci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan, "5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin" paragrafların tamamen çıkartılarak yerine "Sanığın yargılamadaki iyi hali, suçunu ikrarı lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek verilen 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 5.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14147, Karar No: 2013/2058, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14147 E.  ,  2013/2058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların eylemi reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek kamu davalarının zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşürülmesine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.2009 gün ve 2009/422 Esas, 2009/444 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasına ilişkin mahkemece 13.03.2007 tarihinde verilen beraat hükmü Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 07.10.2009 tarihli kararı ile onanarak kesinleştiğinden, reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan yapılan incelemede;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme kararları usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/56697, Karar No: 2011/33820, Tarih: 15.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/56697 E.  ,  2011/33820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/87021

MAHKEMESİ : Hekimhan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2007

NUMARASI : 2007/25

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-)Katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 23.08.2005 tarihli Kaçak Elektrik Tesbit Tutanağında, “sayaç sağ taraftan delinmek” suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmesi, sanığın atılı suçlamayı kabul etmeyerek, yaz aylarında altı ay suça konu sayacın bulunduğu evde yılın diğer altı ayında ise Malatya’ da oturan oğlu T. K’ in yanında kaldığını, elektrik sayacının dışarıda ve müdahaleye açık bulunduğunu savunması karşısında; sanığın suça konu sayacın bulunduğu evde hangi tarih aralıklarında ikamet ettiği hususunda kolluk aracılığı ile gerektiğinde su ve telefon kayıtlarından araştırılarak suç tarihinden sonraki bir yıllık dönemi içeren tüketim belgeleri de getirtilip, tutanakta belirlenen kurulu güce göre suç tarihinden önceki ve sonraki bir yıllık dönemleri içeren tüketim belgelerinin aylık ve sanığın fiilen ikamet ettiği dönemler itibariyle ayrıntılı olarak karşılaştırılması yapılarak suç tarihinden önceki dönemde kaçak kullanımı gösteren belirgin bir düşme ve evdeki kurulu güce uygun bir tüketim olup olmadığı hususlarında elektrik bilirkişisinden yeniden rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve soyut değerlendirmeyi içeren yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Katılma talebi hususunda Cumhuriyet Savcısı, sanık ve sanık müdafiinin görüşü alınmadan davaya katılma isteminin uygun olduğuna karar verilerek, 5271 sayılı CMK’ nun 238/3. Maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.