muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14335, Karar No: 2018/11028, Tarih: 09.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14335 E.  ,  2018/11028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuklar ...,...,...hakkında hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ...,... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca “hırsızlık" suça sürüklenen çocuk ... hakkında "hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği” hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar ......, ... hakkında “14/03/2013 tarihli iddia edilen mala zarar verme suçundan farik-i mümeyyiz olduğu tıbbi kanaatine varılmıştır” suça sürüklenen çocuk ... yönünden ise “14/03/2013 tarihli iddia edilen hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile ilgili olarak farik-i mümeyyiz olduğu tıbbi kanaatine varılmıştır”şeklinde düzenlenen rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8402, Karar No: 2016/13549, Tarih: 25.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/8402 E.  ,  2016/13549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Projesi kapsamında davalıya devrettiğini, davalının 1476 ve 1477 numaralı hak sahipliği değerlendirme formunda belirtilen tüm yapı bedeli yerine sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere şimdilik 100TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın görülmesinin idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 1476 ve 1477 numaralı hak sahipliği değerlendirme formu düzenlenerek yapı bedellerinin belirlendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş olduğu anlaşılmış olup eldeki davada çözülmesi gereken husus, davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere, görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Yukarıda açıklandığı üzere davacının talebi özel hukuk hükümlerine göre yapılan işlem neticesinde eksik ödenen bedele ilişkin olduğundan olayda görevli mahkeme adli yargı mahkemesidir. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13921, Karar No: 2022/8195, Tarih: 11.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13921 E.  ,  2022/8195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Afyonkarahisar İli, Merkez İlçesi, ... Köyü, 578 parsel (ifrazen 1608 parsel) sayılı taşınmaza, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Mahkemece verilen ilk karar ve 2. karar ile dava konusu taşınmazın sulu arazi olarak kabulü ile metrekare birim bedeli 7,77-TL olarak belirlenip, arta kalan 23.918,17m²’lik kısmın tamamında %5 değer azalışı hesaplanmak suretiyle 32.481,81-TL’ye hükmedildiği, ilk karar ve 2. kararın davacı idare ve davalı ... vekili tarafından temyiz edildiği, 3. karar ile ise dava konusu taşınmazın kuru arazi olarak kabulü ile m² birim bedeli 3,84-TL olarak belirlenip arta kalan kısmın tamamında %5 değer azalışı hesaplanmak suretiyle 16.042,52-TL’ye hükmedildiği ve 3. kararın davalı ... dışında kalan davalılar tarafından temyiz edildiği, 4. karar ile dava konusu taşınmazın sulu arazi olarak kabulü ile metrekare birim bedeli 9,26-TL olarak belirlenip, arta kalan 8.290,87 m²’lik kısımda %5 değer azalışı hesaplanmak suretiyle 31.458,91-TL’ye hükmedildiği anlaşıldığından, davalılar ..., ..., ..., ... yönünden m² birim bedeli 7,77-TL ve davalı ... yönünden m² birim bedeli 3,84-TL kesinleştiği gibi; kamulaştırmadan arta kalan alanın tamamında %5 değer azalışı da tüm davalılar yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda m² birim bedeli 7,77-TL ve 3,84-TL davacı idare lehine, kamulaştırmadan arta kalan alanın tamamında %5 değer azalışı ise davalılar lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan; bozmadan sonra bu m² birim bedelleri üzerinden ve arta kalan kısmın tamamında değer azalışı hesaplanmak suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bu durumda m² birim bedeli 7,77-TL ve 3,84-TL davacı idare lehine, kamulaştırmadan arta kalan alanın tamamında %5 değer azalışı ise davalılar lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan; bozmadan sonra bu m² birim bedelleri üzerinden ve arta kalan kısmın tamamında değer azalışı hesaplanmak suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- 27.05.2019 tarihli fen bilirkişi raporunda; dava konusu 578 parsel sayılı 26.900 m²’lik taşınmazın ifrazen 1607,1608 ve 1609 parsel numaralarını aldığı, kamulaştırılan 2.981,83 m²’lik kısmın 1608 parselde kaldığı, arta kalan toplam 23.918,17 m²’lik alanın 1607 ve 1609 parsellerde kaldığı, sayısallaştırma sonucu 396 ada, 159,161 ve 163 parsel numaralarını aldıkları ve kamulaştırılan alanın 3.056,88 m² olarak 396 ada, 161 parselde kaldığı belirtildiği halde, infazı zorlaştıracak şekilde eski parsel numarası ve eski kamulaştırılan alan üzerinden hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

3- Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

4-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare ile davalı ... vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ile davalılardan ...'dan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 11/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2778, Karar No: 2020/3055, Tarih: 29.09.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/2778 E.  ,  2020/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/12/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/06/2019 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 29/09/2020 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi. Karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Davacı vekili Avukat ...'in mazeret dilekçesi gönderdiği, Covid-19 nedeniyle gelemeyeceğini duruşmanın başka bir güne ertelenmesini istediği görüldü. Mazereti reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 54,40 TL'sinin davacıya, 1.367,00 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 29/09/2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

6098 sayılı TBK m. 58 hükmüne göre hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olayların gelişimi, tarafların konumu, sosyal ve ekonomik durumları, olay tarihi, davalının kullandığı ifadeler ve kastının yoğunluğu, saldırının birden fazla olması ile yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında, davacı taraf yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst seviyede tazminata hükmedilmesi gerektiği düşüncesiyle Dairemizin sayın çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum.29/09/2020
Yargıtay — Esas No: 2014/3714, Karar No: 2014/6969, Tarih: 14.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/3714 E.  ,  2014/6969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS., özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 26/08/2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak sanığın eski eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1966, Karar No: 2020/1825, Tarih: 14.09.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1966 E.  ,  2020/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla öldürme, yağma, ihmali davranışla çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1-...'ı bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla öldürme, suçundan, TCK'nin 82/1-h, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

2- Katılan ...'ı ihmali davranışla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nin 82/1-e, 83/3, 35/1-2, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

3- ...'a yönelik yağma suçundan, TCK'nin 148/1, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezasına ilişkin,... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2017 tarih, 2015/230 esas ve 2017/102 karar sayılı hükmünün istinaf incelemesinde, suçtan zarar gören sıfatıyla müşteki Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davadan haberdar edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulması üzerine, yapılan yargılama sonucu;

1- ...'ı bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla öldürme suçundan, TCK'nin 82/1-h, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

2- Katılan ...'ı ihmali davranışla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nin 82/1-e, 83/3, 35/1-2, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

3- ...'a yönelik yağma suçundan, TCK'nin 148/1, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezasına ilişkin,... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/2018 tarih, 2017/351 esas ve 2018/172 karar sayılı hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine.

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı.

TÜRK MİLLETİ ADINA