muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/190, Karar No: 2020/587, Tarih: 10.02.2020

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, temyiz sonrasında tekrar mahallinde bilirkişiler refakatiyle keşif yapılmış alınan bilirkişi raporu temyiz öncesinde yapılan raporla paralellik göstermiş olup, davalının müdahalesinin daha da fazla olduğu anlaşılmakla; ...Toplu Yapılar 3 C ada, C4 Blok 1/E'de bulunan davalı kiralananın hudutları dışında oluşturduğu yeme, içme ve dinlenmeye ilişkin kış bahçesi ile sitenin ortaklarında tesis edilmiş olan yönetim planının 6. maddesine aykırı nitelikteki yapıların kaldırılmasına, davalının müdahalesinin men'ine, bu yönde davalıya 15 günlük süre verilmesine, davacının ecrimisil talebinin ise reddine karar verilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 01/07/2015 tarihli ve 2015/9224 E. 2015/11590 Karar sayılı ilamı ile "Dosyaya getirtilen tapu kaydından dava konusu anayapının tek parsel üzerinde ve kat

mülkiyeti kurulu olduğu anlaşılmaktadır. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun Ek- 1. maddesinde, bu kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde çözümleneceği hükme bağlanmıştır. Ecrimisil davası Kat Mülkiyeti Kanununun uygulanmasından kaynaklanmayıp, anılan Kanun maddesi hükmünün bu istem yönünden uygulama olanağı bulunmamaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2. maddesine göre dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir. Ecrimisil istemi de malvarlığı haklarına ilişkin olduğundan davanın bu niteliğine ve genel hükümlere göre davaya asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere ecrimisil davasının tefriki ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, ecrimisil talebi açısından dosya tefrik edilerek görevsizlik kararı verilmiş, eski hale getirme talebi açısından ise, davalı vekilinin eski hale getirme işlemi gerçekleştiğinden bahisle mahallinde keşif yapılamasını istediğinden keşif yapılmış ve eski hale getirme işleminin gerçekleşmediği anlaşılmakla birlikte Yargıtay bozma ilamında sadece ecrimisil talebi açısından bozma ilamı oluşturulduğundan eski hale getirme talebi açısından verilen hüküm kesinleşmiş olmakla bu yönde karar ittihazına yer olmadığı gerekçesiyle; eski hale getirme talebi açısından; mahkememizce 20.11.2014 tarihli karar kesinleştiğinden karar ittihazına yer olmadığına, ecrimisil talebi açısından mahkememizin 2015/896 sayılı dosyası ile görevsizlik kararı verildiğinden karar ittihazına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2017/1248 E.-20185732 K. ile “Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden mahkemece, bozma kararına uyulmasına rağmen gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; 18.Hukuk Dairesi 01/07/2015 tarihli ve 2015/9224 E.- 2015/11590 K. sayılı bozma kararında ecrimisil isteminin malvarlığı haklarına ilişkin olduğundan davanın bu niteliğine ve genel hükümlere göre davaya asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere ecrimisil davasının tefriki ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmediği ve şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen mahkemece eski hale getirme talebi açısından karar verilerek hüküm kurulmaksızın Yargıtay bozma ilamında sadece ecrimisil talebi açısından bozma ilamı oluşturulduğundan eski hale getirme talebi açısından verilen hüküm kesinleşmiş olmakla bu yönde karar ittihazına yer olmadığı gerekçesiyle 20.11.2014 tarihli karar kesinleştiğinden karar ittihazına yer olmadığına karar verilmiş olması doğru görülmediğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde eski hale getirme talebi açısından, el atmanın sökülerek eski hale getirilmiş olduğundan karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebi açısından, tefrik ile mahkememiz 2015/ 896 sayılı dosyasında görevsizlik kararı verildiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davalı ... Kaan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek, mahallinde keşif yapılmak sureti ile müdahalenin son bulduğu tespit edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/02/2020 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8721, Karar No: 2018/422, Tarih: 15.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/8721 E.  ,  2018/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün gerekçeli karar başlığında ''TAZMİNAT'' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiş, davanın tümüyle reddine karar verilmesi karşısında, yargılama giderlerinin davacıdan tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeden, kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, dava şartlarının oluştuğuna, vekalet ücretine, eksik incelemeye ve mazeretlerinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19829, Karar No: 2015/38262, Tarih: 19.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/19829 E.  ,  2015/38262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/188758

MAHKEMESİ : Mersin 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/477 (E) ve 2014/243 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yasak bıçak bulundurma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen tehdit ve yasak bıçak bulundurma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuklar B.. Ç.. ve D.. A.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21169, Karar No: 2015/5881, Tarih: 08.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21169 E.  ,  2015/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/107-2014/1181

Taraflar arasındaki kayıp kaçak ve sair bedellerin iadesi davasının yapılan yargılaması sonucunda, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 175.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1055, Karar No: 2014/8652, Tarih: 24.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1055 E.  ,  2014/8652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/228-2013/187

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Avukat olduğunu, davalı A. N. vekili olarak diğer davalı Belediye aleyhine işçilik haklarından doğan alacağın tahsili için dava açtığını, davanın neticelenmesini müteakip, icra takip aşamasında davalıların aralarında vardığı sulh anlaşması neticesinde kendisinin vekillikten azledildiğini ve akti vekalet ve kanuni vekalet ücreti ile yaptığı masrafların ihtara rağmen ödenmediğini, ödenmeyen bedellerden davalıların müştereken ve mütesilsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla akti ve kanuni vekalet ücreti karşılığı 5.458 TL'nin, yargılama ve icra giderleri ve işlemiş faizleri karşılığı 371 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyen yasal faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 3.071.43 TL'nin dava tarihi olan 19/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil olunarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının Aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, davalı A.. N.’nun vekili olarak diğer davalı aleyhinde açtığı alacak davası neticesinde alacağın tahsili için icra takibine giriştiği, takibin kesinleştiği, ancak, icra takibinin tarafları olan davalıların sulh oldukları, davacı vekil ile vekil edeni davalı arasında yazılı bir ücret sözleşmesinin bulunmadığı dosya kapsamı ile sabit olup, bu hususlar mahkemenin de kabulündedir. Davacı, takip ettiği dava dosyası ve icra dosyaları nedeniyle vekalet ücretinin ödenmediği iddiasıyla hem vekil edeni, hem de onun hasmı olan diğer davalı hakkında Avukatlık Kanununun 165.maddesine dayanarak bu davayı açmıştır.

Bir davada görev yapan avukat, vekil edeninden aralarındaki sözleşmeye göre kararlaştırılan miktarı, şayet ücret kararlaştırılmamış ise Avukatlık Kanununun 164/4 Maddesine göre özetle “değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari üret tarifelerinin altında olmamak koşulu ile davanın kazanılan bölümü üzerinden yüzde on ile yüzde yirmi arasında belirlenecek miktarı, şayet değeri para ile ölçülemeyecek işlerden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek miktarı ücret olarak talep etmek hakkına sahip olduğu gibi, ayrıca yargılama sonunda haklı çıkılan kısım üzerinden hasma yüklenen vekalet ücretini de talep etmek hakkına sahiptir. Vekil eden avukatına belirlenen bu iki kalem ücreti ödemekle yükümlü olup, Avukatlık Kanunun 165. Maddesinde ise; “Sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde her iki taraf avukat ücretinin ödenmesi hususunda müteselsil borçlu sayılırlar” hükmü yer almaktadır.

Dairemiz yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, Avukat tarafından takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde vekil eden ile avukat arasında sözleşme bulunmaması, sözleşmedeki ücretin geçersiz olması halinde gerek vekil eden gerekse hasım, sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, aksi takdirde dava veya icra takibine konu müddeabihin tamamı üzerinden Avukatlık Kanununun 164/4.maddesine göre belirlenecek ücret nedeni ile mütesilsilen sorumlu sayılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında gerçekleşen somut olay değerlendirildiğinde, davacı avukatın talebine ve vekalet ücretine esas ilgili dava dosyası ve icra takip dosyası kesinleşmiş olup, davalıların aralarındaki sulh anlaşmasının ve davacı avukatın azil işleminin bu tarihten sonra yapılmış olması da nazara alındığında, mahkemece takip edilen dosyalarda müddeabihin tamamı sulh olunan miktar olarak kabul edilerek bu miktar üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, müddeabihin yarısı üzerinden vekalet ücreti hesaplaması yapılması gerektiği yönündeki bilirkişi raporuna atıf ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacı eldeki dava ile davalı Ali Narlıoğlu vekili olarak tüm masrafların kendisi tarafından karşılandığını ileri sürerek, yapılan masraf bedellerinin de davalıdan tahsilini istemiş ise de; savunmasını bir belge ibraz ederek ispatlayamamıştır ancak davacının dava dilekçesinde “Yemin” delili demekle yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davacıya bu hususta yemin delili hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu husustaki talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/329, Karar No: 2025/3607, Tarih: 26.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/329 E.  ,  2025/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2086 E., 2024/1632 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/733 E., 2024/340 K.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 26.09.2024 tarihli ek kararıyla, başvurunun süresinde yapılmaması nedeniyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiş; ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 345.maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. istinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanunun 346/1 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi istinaf dilekçesinin reddine karar verir. Bu karara karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir.

Somut olayda ilk derece mahkemesi kararı davalı vekiline 19.08.2024 tarihinde tebliğ edilmiş, istinaf dilekçesi ise yasal süresi geçtikten sonra 25.09.2024 tarihinde verilmiştir.

İstinaf dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar hakkındaki istinaf başvurusunun reddi kararı, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/980, Karar No: 2019/38659, Tarih: 11.12.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/980 E.  ,  2019/38659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat, sanıklar ... ve ... hakkında; hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan EPDK vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre Katılan EPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Katılan EPDK vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1. Dosya arasında KEMT varakası bulunmadığı, kamu zararını bildiren bilirkişi raporunun sanık ...'in savunması alındıktan sonra dosyaya eklendiği gözetildiğinde; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan, hapis cezasının ertelenmesi sırasında tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluştuğu şeklinde subjektif değerlendirme yapılan ve mahalinde verdiği ifadesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden sanık ...'e 42 FN 442 plaka sayılı aracın deposunda ele geçirilen 211 litre akaryakıt'ın CİF değerine göre, Gümrük İdaresince tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK'nun 231/9. maddesi hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken “kamu zararının giderilmediği” şeklindeki hatalı gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2. Sanık ...'nın 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı, hapis cezasının ertelenmesi sırasında tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluştuğu şeklinde subjektif değerlendirme yapılan ve mahalinde verdiği ifadesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği, kendisine bildirilen 211,00 TL kamu zararını ödeyip karar duruşmasından sonra dekontu ibraz ederek ödeme iradesini de ortaya koyduğu gözetildiğinde; iş yerinde ve araçta ele geçirilen davaya konu 1280 litre akaryakıt'ın CİF değerine göre, Gümrük İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK'nun 231/9. maddesi hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken “kamu zararının giderilmediği” şeklindeki hatalı gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3. Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8929, Karar No: 2009/13990, Tarih: 29.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/8929 E.  ,  2009/13990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TİREBOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalılara ait 568 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın bilirkişi rapor ve krokisinde A ile gösterilen 16.23 m2 lik ve C ile gösterilen 1349.21 m2 lik bölümlerinin kıyıda kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile bu kısımların tapusunun iptali ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davacı ve bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davacı ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın her ne kadar kadastro tutanakları yangın nedeni ile bulunamamış ise de, dosya içerisinde bulunan tapu kayıtları, tapu idaresinin yazısı ve çekişmeli taşınmazla ilgili kişiler arasında görülen davanın ilam örneğinden kadastro tespitinin 27.5.1955 tarihinde yapıldığı ve hükmen 09.03.1968 tarihinde kesinleştiği ve davanın 29.9.2004 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fırkası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 09.03.1968 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.