muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7835, Karar No: 2025/2467, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7835 E.  ,  2025/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3456 Esas, 2024/933 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/624 Esas, 2021/612 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ......ili, Bodrum ilçesi, .......... Mahallesi N18-c20-4-a pafta, 214 ada 12 nolu parselin ("Ana Taşınmaz") üzerinde bulunan 4 adet bahçeli kargir dubleks binadan 2 nolu bağımsız bölümün sahibi olduğunu, davalı tarafın Ana Taşınmazın 4 nolu bağımsız bölümünün maliki olduğunu, ana taşınmaz projesine göre bağımsız bölüm villalarının çerçeve duvarları içinde kalan alanlar olduğunu, bunun dışında kalan yerlerin ortak alan olarak tahsis edildiğini, davalı tarafın 2019 yılında Kat Malikleri'nin haberi ve kararı olmaksızın kendine ait bağımsız bölümün çevresinde bulunan ve projeye aykırı olarak ortak alan tahsis edilen bir kısım yerleri kapatarak ve kilitli kapı yaptırarak işgal ettiğini ve diğer kat maliklerinin erişimine kapattığını, davalının ayrıca işgal ettiği ortak alanda seramik kaplamak koşuluyla eğim verdiğini, bu durumunda yoğun yağmurlarda hem diğer ortak alanlara hem de komşu parsellere zarar verdiğini ileri sürerek ilgili aykırılıklar yönünden davalının müdahalesinin men'ine, onaylı mimari projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi ve yıkılmasına, yargılama masrafı ve vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ana taşınmazın yönetim planı çerçevesinde kat malikleri kurulu toplantıları yapılmadığını, yönetim tesis edilmediğini, bu nedenle taşınmaz başı boş ve sahipsiz bir konumda olduğunu, ortak alanların temizliği, taşınmazın güvenliği, ortak alanların bakım ve onarımı yapılmadığını, bu durumdan davacının sorumlu olduğunu, kış aylarında anılan konutta ikamet eden müvekkilinin ev çalışanı tarafından ortak alanların temizliği yaptığını ve güvenliği bir nebze olsun sağladığını, anılan kapının gün boyunca açık olduğun, yalnızca geceleri güvenliği sağlamak amacı ile kapatıldığını, bu uygulamanın 2018 yılında yapıldığını, taraflar arasında başka uyuşmazlıklar olmadan önce hiçbir surette dava konusu yapılmadığını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci madde atfı ile herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğunu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasının hukuk düzeni koruyamayacağını, bu doğrultuda davacı tarafın davasının 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralı ve hakkın kötüye kullanılmaması ilkelerinin ihlali niteliğinde olduğunu tüm bu nedenlerle davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, raporun eksik, hatalı ve hukuka aykırı olduğu açıkça ortada iken mahkemece yeni bilirkişi heyetinden rapor alınması talebinin usul ve kanuna aykırı olarak hiçbir gerekçe gösterilmeden reddedildiğini, reddi hakim talebinin dikkate alınmadığını, tüm bunlara rağmen haksız olarak, ek bilirkişi raporu alınması talebinin reddine ve reddi hakim talebimizin de reddine karar verilmesinin açıkça hukuka aykırı olduğundan verilen işbu kararın istinaf incelemesi ile kaldırılmasına karar verilmesini gerektiğini, ana taşınmazın başı boş şekilde bırakıldığını, yaptığı uygulamanın gayrimenkullerin güvenliğini sağlamak amaçlı olduğunu ifade ettiğini, üstelik bahsi geçen bölümler yalnızca taşınmaza erişim sağlanan yerler olup diğer maliklerin faydalanma imkanının olmadığı yerler olduğunu, bu duruma diğer kat maliklerinin de bir itirazı bulunmadığını, açılan davanın kötü niyetli olarak ve kendisine rahatsızlık verme amaçlı olarak açılmış bir dava olduğunu, davaya konu edilen yerlerin yalnızca kendisine ait parsellere erişim sağlanan yerler olduğu, diğer kat maliklerinin kullanma ve faydalanma imkanının olmadığı yönündeki beyanlarına ilişkin bilirkişi raporunda da gerekçeli kararda da hiçbir değerlendirme yapılmadığını, Mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/376, Karar No: 2019/6152, Tarih: 03.07.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/376 E.  ,  2019/6152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle ıslah harcının davacı tarafa iadesine karar verilmesi gerekirken, mezkûr harcın davalı tarafa yükletilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 5. maddesindeki “Harç toplamı 4.024,68 TL, 322,00 TL tebligat ve yazışma gideri, 1.050,00 TL bilirkişi ücreti, bozmadan sonra yapılan 77,00 TL tebligat ve yazışma gideri olmak üzere toplam 5.473,68 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ifadesinin; "Davacı tarafından karşılanan 35,90 TL karar ve ilam harcı, 322,00 TL tebligat ve yazışma gideri, 1.050,00 TL bilirkişi ücreti, bozmadan sonra yapılan 77,00 TL tebligat ve yazışma gideri olmak üzere toplam 1.484,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilmesine, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5951, Karar No: 2013/348, Tarih: 16.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/5951 E.  ,  2013/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/01/2002 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; verilen kararın dairece bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 09/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece verilen kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak inceleme yapılmış ve dava reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı, öğretmeni olan davalı tarafından dövülerek kulağında duyma kaybı oluştuğundan dava ve ıslah dilekçesi ile daimi işgücü kaybı, maddi ve manevi tazminat istemiştir. Yerel mahkeme ilk kararında davayı kabul etmiş, davalı öğretmen yararına, daimi işgücü kaybı oranının usulünce belirlenmediği gerekçesiyle eksik incelemeden karar bozulmuştur. Yerel mahkeme daire bozmasına uyarak iki kez Adli Tıp Kurumu Başkanlığından daimi işgücü kaybı ve oranının belirlenmesi için rapor almış, her iki raporda da yapılan testlerde davacının kulağında duyma kaybı bulunmadığı dolayısıyla daimi işgücü kaybı olmadığı bildirilmiş ve bu doğrultuda dava reddedilmiştir.

Dava, haksız fiile dayalı olup gerek ceza dosyası, gerek adli raporlara göre davalının davacıyı sınıfta dövdüğü, davacının bu nedenle bozmadan önceki raporunda 15 gün mutad iştigaline engel, 20 günde iyileşecek, bozmadan sonraki raporda ise 20 günde iyileşebilecek şekilde yaralandığı anlaşılmaktadır. Maddi tazminat istemi daimi işgücü zararına ilişkin olduğundan ve daimi işgücü kaybı bulunmadığı anlaşıldığından bu kalem istemin reddi doğru ise de davacının yaralanması nedeniyle istediği manevi tazminatın reddi, dosya içeriğinde yaralanma sabit olduğundan doğru görülmemiştir. Şu durumda davacının yaralanması ve dosya içeriği değerlendirilmek, Borçlar Kanunu 47. maddesi gereğince bedensel bütünlüğün ihlali durumunda manevi tazminata hükmolunmak gerektiği hususu gözetilerek davacı yararına manevi tazminata hükmolunmak gerekirken yanlış değerlendirme ile bu kalem istemin de reddi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/644, Karar No: 2011/8122, Tarih: 04.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/644 E.  ,  2011/8122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.11.2009 tarih ve 2009/526 - 2009/637 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin finansal kiralama sözleşmesiyle kiraladığı 4 adet uçak için davalıdan 750.000 USD tutarlı 7 adet teminat mektubu aldığını, 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'nun 30 ncu maddesi gereğince finansal kiralama sözleşmelerinin her türlü vergi, resim ve harçtan istisna tutulduğu halde dava dışı Ulaştırma Vergi Dairesince talep edilen banka ve sigorta muameleleri vergisi (BSMV), pişmanlık zammı ve damga vergisi toplam tutarı 7.620,68 TL’nın davalı tarafından idareye ödenmesi sonrası bu miktarın müvekkilinden talep edilmesi üzerine itirazı kayıtla ödeme yapıldığını ancak 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu'nun 30. maddesi gereğince BSMV mükellefinin davalı banka olduğundan, müvekkilince yapılan bu ödeme nedeniyle davalının sebepsiz zenginleştiğini ve ödenmemesi gereken bir parayı ödemekle davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, 7.620,68 TL’nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu ödemenin vergi dairesine yapılmasında müvekkilinin sadece aracı olduğunu, BSMV’nin vasıtalı vergi olduğundan sözleşmeyle müşteriye yansıtılmasının mümkün olup taraflar arasındaki sözleşme gereği müvekkilinden ödeme karşılığının istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, BSMV’nin yasal mükellefinin bankalar olduğu, aralarındaki işlemin ise BSMV’den muaf bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 7.620,68 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 67,20 TL temyiz başvuru ve 453,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23673, Karar No: 2019/22542, Tarih: 05.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/23673 E.  ,  2019/22542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01/02/2005-24/03/2014 tarihleri arası park bahçe işlerinde çavuş olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin asıl işveren sıfatına sahip olmadığını, davacının diğer davalının işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin verilen emir ve talimatlara uymaması ve işyeri düzenini bozması üzerine haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalı ...'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının fazla çalışması tanık beyanlarına göre kış mevsiminde ayın 3 haftası hafta içi 5 gün 08.00-17.00 saatleri arası, cumartesi 08.00-13.30 saatleri arası, ayın bir haftasında ise cumartesi 08.00-17.00 saatleri arası ortalama haftalık 1 saat fazla mesai yaptığı, yaz mevsiminde ise haftanın 6 günü 22.00-07.00 saateleri arası çalıştığı ve haftalık ortalama 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır.

Somut olayda, davacının fazla çalışması tanık beyanlarına göre kış mevsiminde ayın 3 haftası hafta içi 5 gün 08.00-17.00 saatleri arası, cumartesi 08.00-13.30 saatleri arası, ayın bir haftasında ise cumartesi 08.00-17.00 saatleri arası ortalama haftalık 1 saat fazla mesai yaptığı, yaz mevsiminde ise haftanın 6 günü 22.00-07.00 saateleri arası çalıştığı ve haftalık ortalama 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtlarının bulunmadığı ve davacının fazla çalışmalarının davacı ve davalı tanık beyanlarına göre tespit edildiği görülmüştür. Dosya kapsamında dinlenen taraf tanık beyanları, yapılan işin niteliği ve özellikle tanıklarca davacının kış mevsiminde işe, 07.30’da yaz mevsiminde ise 21.30’da başladığına ilişkin beyanlarına göre davacının kış mevsiminde ayın 3 haftası hafta içi 5 gün 07.30-17.00 saatleri arası cumartesi günü 07.30-13.30 saatleri arası yasal ara dinlenme ile ortalama haftada 3 saat fazla çalıştığını, ayın bir haftasında ise haftanın 6 günü 07.30-17.00 saatleri arası 6 saat fazla mesai yaptığını, yaz mevsiminde ise 21.30-07.00 saatleri arası yasal ara dinlenme ile haftalık ortalama 6 saatle sınırlı olarak ispatladığı kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-4857 sayılı İş Kanununun 59.maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Akdin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının dokuz yıldan fazla olan hizmet süresi boyunca hiç yıllık ücretli izin kullanmadığı kabulü ile yıllık ücretli izin hesabı yapılmıştır.

Somut olayda, mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının dokuz yıldan fazla olan hizmet süresi boyunca hiç yıllık ücretli izin kullanmadığı kabulü ile yıllık ücretli izin hesabı yapılmıştır.

Davacının, işyerinde çalıştığı hizmet süresince hiç yıllık izin kullanmadığı iddiası hayatın olağan akışına aykırıdır. Mahkemece davanın aydınlatılması ödevi çerçevesinde davacının bu konudaki beyanları alınarak sonucuna göre yıllık ücretli izin alacağı hesaplanması gerekirken, belirtilen hususlar yerine getirilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile verilmiş olan karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Taraflar arasında zamanaşımı savunmasının dikkate alınıp alınamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 371/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.