muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13249, Karar No: 2017/3570, Tarih: 09.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/13249 E.  ,  2017/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 8.9.2010-20.07.2015 tarihleri arasında bakım teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin yazılı bir fesih bildirimi olmadan zam istediğinden dolayı iş akdinin fesh edildiğini, feshin geçersiz ve hukuka aykırı olduğunu, davacının iş akdinin feshedildiği dönemde bir çok iş yerinde Türk Metal İş Sendikasından istifalar olduğunu, davalı işyerinde bu tür istifaların olduğunu, bu sendikadan istifa eden işçiler üzerinde baskılar ve tehditler olduğunu, müvekkilinin bu istifa sürecinde etkin rol oynadığını asıl gerekçenin bu olduğunu ileri sürerek, 6356 Sayılı Kanun'un 25. maddesi uyarınca sendikal tazminata ve feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı ile müvekkil şirket arasında imzalanan iş sözleşmesinde özel hakem şartının mevcut olduğunu, davacının iş akdinin ek zam alabilmek için işçileri müvekkil şirkete karşı kışkırttığını davacının çalışma barışını bozduğunu, davacının iş akdinin bu nedenle fesh edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar süresinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kararın gerekçesinde "...iş akdinin davalı tarafından sendikal nedenle fesh edildiğini beyan etse de dinlenen tanık beyanları ve alının sendika yazılarından buna dair veri bulunmadğından mahkememiz davacı tarafın sendikal tazminat talebi red edilmiştir." denilmiş, hüküm kısmında ise "Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacınn kıdemi, fesih nedeni ve davacının talebi de dikkate alınarak takdiren davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında belirlenmesine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Hüküm özeti ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK. nun 298/2. maddesine göre başlı başına bozma sebebidir.

6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Hüküm özeti ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK. nun 298/2. maddesine göre başlı başına bozma sebebidir.

Mahkemece, feshin geçerli nedene dayandığının davalı işverence ispatlanamadığına dair gerekçe dosya içeriği ile usul ve yasaya uygundur. Bu nedenle davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dosyadaki davalı tarafça sunulan belgeler, tanık anlatımları, sendika yazıları karşısında ispat yükü kendisinde olan davacı tarafça sendikal fesih iddiası kanıtlanamadığından sendikal tazminatı talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 174.70 yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 09/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6427, Karar No: 2020/1165, Tarih: 17.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/6427 E.  ,  2020/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63/1 maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6934, Karar No: 2015/988, Tarih: 21.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/6934 E.  ,  2015/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün vefat eden babasından yetim maaşını alabilmesi için 26/10/1987 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam edip SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10790, Karar No: 2013/17426, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10790 E.  ,  2013/17426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kovuşturma aşamasında verdiği 16.02.2011 tarihli ifadesinde, sözkonusu çınar ağacını ekili olan sebzelerine zarar vermesi sebebiyle kestiğini ve ağacın kesilen parçalarının halen bahçesinde durduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın mal edinme kastıyla hareket ettiğine dair delillerin karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27245, Karar No: 2015/1961, Tarih: 27.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/27245 E.  ,  2015/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakim... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçluların takip sonrası zamanaşımının dolduğunu ileri sürerek icranın geri bırakılmasını talep ettiği, mahkemece son işlem tarihi olan 31/05/2010 ile 07/06/2013 tarihi arasında 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle icranın geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

1)Borçlu ... yönünden alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının bu borçlu yönünden temyiz itirazlarının REDDİNE;

2)Borçlu ... yönünden alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 38. maddesine göre, icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK'nun 39. maddesine göre de ilama müstenit takip, son muamele tarihi üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

Somut olayda, ... 24.11.2009 tarihli haciz işlemi sırasında dosya borcuna icra kefili olup, icra müdürlüğünce gönderilen örnek 4-5 icra emri, kefile 14.12.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir.

İcra kefillerinin taahhüdü, kambiyo taahhüdü niteliğinde bulunmadığından, onlar bakımından uygulanacak zamanaşımı, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipteki dayanak belge için TTK'nun ilgili hükümleri gereğince uygulanması gereken zamanaşımı süresi değildir. İcra kefilinin borcunun icra kefaletinden kaynaklandığı, icra kefaletinin ise İİK'nun 38. maddesinde belirtilen ilam niteliğinde bulunduğu tartışmasız olup, bu gibi hallerde İİK'nun 39. maddesinde belirtilen 10 yıllık zamanaşımının uygulanacağı tabiidir.

O halde mahkemece, icra kefili olan borçlu ... hakkındaki zamanaşımı şikayetinin reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle şikayetin kabulü ile icranın geri bırakılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

3)Borçlu ... yönünden alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 71/1. maddesi uyarınca borçluya borcu ödemesi konusunda süre verilmiş olması halinde ödeme taahhüdü süresince zamanaşımı işlemez.

İİK.nun taksitle ödeme başlıklı 111. maddesi son fıkrasında ise; "Taksitlerden biri zamanında verilmezse icra muamelesi ve süreler kaldığı yerden devam eder" düzenlemesine yer verilmiştir.

3)Borçlu ... yönünden alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 71/1. maddesi uyarınca borçluya borcu ödemesi konusunda süre verilmiş olması halinde ödeme taahhüdü süresince zamanaşımı işlemez.

İİK.nun taksitle ödeme başlıklı 111. maddesi son fıkrasında ise; "Taksitlerden biri zamanında verilmezse icra muamelesi ve süreler kaldığı yerden devam eder" düzenlemesine yer verilmiştir.

Taksitlendirme sözleşmesinde ödemeyi ikiye ayırmak gerekir. Birincisi İİK.nun 111. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında düzenlenen borçlunun yasal hakkından doğan taksitlendirme, ikincisi ise, alacaklının kabulüne bağlı olan taksit sözleşmesi ile yapılan taksitlendirmedir.

Buna göre, alacaklı ile borçlu...arasında düzenlenen 31/05/2010 tarihli sözleşme, İİK.nun 111.maddesinin 3.fıkrası kapsamında taksit sözleşmesi niteliğindedir. Sözleşme gereğinin yerine getirildiğinden söz edilebilmesi için sözleşmede belirtilen taksit dönemi içinde alacaklı yanca ödemenin beyan edilmesi ve tahsil harcının yatırılması gerekir. Ancak bu suretle aynı maddenin son fıkrası hükmünün uygulanması mümkün olabilir. Takip dosyasında borçlu yanca icra dosyasına para yatırıldığına dair makbuz bulunmadığı gibi alacaklının da taksit konusu tutarı haricen aldığına ilişkin bir beyanı ve tahsil harcı yatırıldığına ilişkin makbuza rastlanmamıştır.

Bu durumda ilk ve aynı zamanda son taksit tarihi olan 28.07.2010 tarihinden itibaren İİK.nun 111/son maddesi uyarınca süreler yeniden işlemeye başlayacağından ve bu tarihten yenileme tarihi olan 07.06.2013 tarihine kadar 3 yıllık süre dolmadığından bu borçlu yönünden zamanaşımı şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) ve (3) nolu bentlerde yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2697, Karar No: 2016/3573, Tarih: 29.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2697 E.  ,  2016/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, ... parsel (ifrazla ...) sayılı taşınmazın tarafların ortak miras bırakanından kaldığını, tüm mirasçıların katılımıyla muristen kalan taşınmazların paylaşıldığını, paylaşım doğrultusunda mirasçılar arasında 20.10.2005 tarihinde satış sözleşmesi düzenlendiğini, buna göre diğer paydaşların ... parsel (ifrazla ...) sayılı taşınmazdaki paylarını davacıya devredeceğinin kararlaştırıldığını, davalılar dışındaki paydaşların taşınmazdaki paylarını devrettiğini, ancak davalıların taşınmazdaki paylarını devretmeye yanaşmadıklarını açıklayarak davalıların yakın mirasbırakanı ... adına kayıtlı 1/5 payın iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, yapılan taksim ve harici satış sözleşmesinin resmi şekilde yapılmadığını, dolayısıyla geçersiz olduğunu belirterek davanın reddini savumuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tarafların ortak miras bırakanından kaldığı, muristen kalan taşınmazların daha önce tüm mirasçıların katılımıyla paylaşıldığı, paylaşım doğrultusunda 20.10.2005 tarihinde taksim ve satış sözleşmesi yapıldığı, sözleşmeye göre davalıların yakın mirasbırakanı ... adına kayıtlı payın davacıya devredilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, ... parselde ... adına kayıtlı 1/5 payın iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmaza ilişkin yapılan harici taksim ve satış sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu ortak muristen kalan taşınmazlar için tüm mirasçıların katılımıyla 20.10.2005 tarihinde harici taksim ve satış sözleşmesi yapıldığı, diğer paydaşların ... parseldeki paylarını davacıya devredeceğinin kararlaştırıldığı ve davalıların yakın mirasbırakanı ... adına kayıtlı 1/5 pay dışındaki payların tapuda davacıya devredildiği anlaşılmaktadır. Ancak dosyada bulunan tapu kayıtları incelendiğinde; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın 20.10.2005 tarihli taksim ve harici satış sözleşmesinden çok önce 25.04.1983 tarihinde mirasçılar adına paylı olarak tescil edildiği görülmektedir.

./.

./.

Davacı, tarafların ortak miras bırakanından kalan taksimde mirasın, tüm mirasçılar arasında taksim edildiğini ve dava konusu taşınmazın kendisine kaldığını iddia etmektedir. TMK'nun 676.maddesi hükmüne göre; tapulu taşınmazlara ilişkin paylaşma sözleşmesinin geçerliliği tüm mirasçıların katılımı ile yazılı şekilde yapılmasına bağlıdır. Ancak; mirasçılar adına paylı mülkiyet şeklinde tapuya kayıtlı olan taşınmazlara ilişkin taksim sözleşmesinde, paylı mülkiyete geçilmekle taşınmazlar miras bırakanın terekesinden çıktığından ve elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olmadığından, pay temlikinin resmi şekilde yapılması (TMK.m.706, 6098 S. TBK.m 237) gerekeceğinden, tüm mirasçıların katılımıyla da yapılsa bu sözleşmeye değer verilemez.

Somut olaya gelince; dosya arasında mevcut 20.10.2005 tarihli " gayrimenkul satış sözleşmesi" başlıklı sözleşmenin incelenmesinde; miras bırakan ... Temiz'den kalan taşınmazların paylaşımına ilişkin olduğu ve adı geçen miras bırakanın tüm mirasçılarının sözleşmede yer aldığı anlaşılmaktadır. Az yukarıda açıklandığı üzere, taşınmazın sözleşme tarihinde miras bırakanın terekesine dahil olmadığı, davacı ve davalılar adına paylı olarak tapuda kayıtlı bulunduğu anlaşıldığından, bütün mirasçıların katılımı ile yapılmış olsa bile davacının davasına dayanak olan taksim sözleşmesinin geçerli olduğundan bahsedilmesi mümkün olmayacaktır. Bahsi geçen taksim sözleşmesi; taşınmazın mirasçılar adına paylı olarak tescil edildiği 25.04.1983 tarihinden sonra yapılmış olduğundan gerçersiz olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan olgular karşısında; davacının dayandığı miras taksimi ve harici satış sözleşmesi TMK'nun 676. ve 706 maddeleri ile 6098 saylı TBK'nun 237.maddeleri uyarınca geçersiz olduğundan ve miras taksim sözleşmesi hükmünde bulunmadığından, Mahkemece; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 757,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.