muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1829, Karar No: 2025/1319, Tarih: 06.03.2025

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... köyünde evveliyatı 747 parsel olan taşınmazdan, köy yerleşme planı yapılarak 142 adet arsa üretildiğini, bunların 2 adedinin köy tüzel kişiliği uhdesinde bırakıldığını, kalan 140 tanesinin vatandaşlara satıldığını, bu suretle ... köyü 106 ada 8 parsel sayılı taşınmazın da davalı adına tescilli olduğunu, tüm bu işlemler ile ilgili olarak Milli Emlak Denetmeni tarafından inceleme yapıldığını, inceleme neticesinde 28.11.2006 tarihli ve 2006/11 sayılı raporunun düzenlendiğini, yapılan inceleme neticesinde, bu şahısların çok büyük bir kısmının hak sahipliği niteliklerine haiz olmadıkları gibi satın alan vatandaşlardan hiç birisinin 5 yıllık yasal süre içerisinde ev yapmadıklarının belirlendiğini, bu nedenle öncelikle köy muhtarlığı tarafından tapu iptali ve tescil davası açılması ve bulunduğu konuma göre kamu hizmetlerinde değerlendirilebilecek nitelikte bulunması nedeniyle önceki (mer'a) vasfının kazandırılabilmesi amacıyla planın iptali yoluna gidilmesi gerektiğinin bildirildiğini, konu hakkında İl Tarım Müdürlüğünün 26.12.2016 tarihli yazılarında; taşınmazın mahallinde mera teknik ekibince inceleme yapıldığını, vasfının halen mera olduğu eski vasfı olan meraya dönüştürülmesi yönünde Komisyon Kararı alındığı bildirilerek Komisyonca verilen kararın gereğinin yerine getirilmesi gerektiğinin bildirildiğini, konu hakkında Valilik Makamından alınan 22.12.2006 tarihli ve 5356 sayılı yazı ile ... köyü 747 parselde kayıtlı 110.600,00 m² yüzölçümlü mera vasıflı taşınmaz malın 3367 sayılı Kanun uygulaması ile yapılan Köy Yerleşme Planının iptal edildiğinin bildirildiği, Evronos köyü tüzel kişiliği tarafından Manisa İdare Mahkemesinin 2007/57 Esas sayılı dosyası ile Manisa İl Özel İdaresi aleyhine "... Köyü Köy Yerleşik Alanı Planının iptal edilmesine ilişkin 22.12.2016 tarihli ve 5555 sayılı işleminin" iptali ve yürütmenin durdurulması istemi ile dava açıldığını, Köy Yerleşik Planı ilan edilmek suretiyle 142 parçaya ayrılan ve şahıslara satışı yapılan 747 No.lu mera parselinin son durumu ile ilgili olarak yapılan incelemede söz konusu taşınmazın 142 parçaya ayrılmış bunun 118 tanesinin 23.01.1998 tarihinde, 22 tanesinin de 25.04.2006 tarihinde köy tüzel kişiliğince şahıslara satılmak suretiyle adlarına tescillerinin yapıldığını, Uygulama Yönetmeliğinin 5. maddesine uygun arsa seçimi yapılmadığı, plan yapılan parselin köye bitişik olmadığı gibi köye kuş uçuşu 1500 metre, mevcut yoldan gidilmesi halinde 5500 metre mesafede olduğunun da anlaşıldığını, köy yerleşik planın iptal edilmesi ile evveliyatı mera olan 142 parsa taşınmazın tekrar eski hale dönüşmesinin gerektiğini, köy yerleşik planı iptal edildiğinden yani dayanak işlem yok olduğundan bu işleme bağlı işlemlerin de yok hükmünde olduğunu, bu nedenle söz konusu taşınmazın davalı adına olan kaydının iptali ile mera vasfı ile sınırlandırılarak özel sicile tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; mevzuatın uygun gördüğü uygulama sürecinde herhangi bir aykırılık, eksiklik, yanlışlık görülmediğinden hak sahipliğinin elde edildiğini, tapu tahsisine ilişkin kimi aksaklıkların, bina yapılamamasının 42 No.lu yerleşme alanı projesinin iptali gerekçesi yapılamayacağını, en fazla ilgilisinin hak sahipliğinin elinden alınmasını gerektireceğini, Manisa Belediye Başkanlığınca açılan Manisa İdare Mahkemesinin 2001/42 Esas, 2002/866 Karar sayılı karar sonucunun beklenmesi gerektiğinin Manisa Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünün 2762 sayılı yazıları ile bildirilmesi üzerine bina yapımına başlanmadığını, Manisa İl Özel İdaresinin 22.12.2006 günlü ve 12/382-5355 sayılı yazıları ile soyut, belirsiz ve temelsiz gerekçe ile dava konusu tapu kaydı dayanağ olan 42 No.lu yerleşme alanı planının iptal edildiğinin müvekkiline tebliğ edildiğini, 12 yıllık bir uygulama sürecini kapsayan bu davaya ilişkin kimi delillerin edinilmesi, araştırılması ve davacı delillerinin müvekkillerine tebliğinin yapılmadığından dolayı karşılık delillerini yargılama esnasında sunacaklarını, edinilen hak sahipliğinin yitirilmesi sonucu doğacak maddi ve manevi zararların temini için davacı idareye dava açma haklarını saklı tuttuklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili, davada davalı konumunda bulunan Evranos köyü tüzel kişiliğinin 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 3. fıkrası gereği tüzel kişiliğinin kaldırıldığını, müvekkili belediye başkanlığına mahalle olarak bağlandığını, ... Köyü vekili tarafından dosyaya sunulan cevap dilekçesini tekrar ettiklerini beyanla, yasal dayanaktan yoksun olarak açılmış davanın reddini, davanın kabulüne dair karar verilecek ise de yasal hasım olduklarından dolayı vekalet ücreti ile yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 106 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline tesciline, davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2024 tarihli kararı ile davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2024 tarihli kararı ile davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın tapu kaydı iptal edilmiş olsa da onaylanmış yerleşme planı paftasında kadastral yerini koruduğundan ve onaylanmış yerleşme planı idari yargı tarafından terkin edilmediğinden taşınmazın "kamu malı" statüsüne dönüştürülmesinin imkansız olduğunu, hak düşürücü süre aşımı ve görevsizlik talepli dilekçelerinin re'sen incelenmesi gerektiği halde mahkemece kayıtsızlıkla geçiştirildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini ileri sürmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mera ve yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar ... ve ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4333, Karar No: 2023/1833, Tarih: 30.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4333 E.  ,  2023/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmünlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2014 tarihli ve 2014/4480 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan iki kez cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2. Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2015 tarihli ve 2014/272 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararı

ile sanığın iki kez sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı yasa ile değişiklik sonrası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile aynı yasanın 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluğu, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkemenin hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile karar verdiğine, dosya kapsamındaki delillere göre sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkemenin hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile karar verdiğine, dosya kapsamındaki delillere göre sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; sanığın ; henüz on beş yaşını tamamlamamış olan mağdureye yönelik olarak 2013 yılı Eylül ayı içerisinde kütüphanede iken kalçasını ellemek suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği ve keza 04.06.2014 tarihinde ise de sınıfta iken mağdurenin dizini elleyerek okşamak, elini pantolonun cebine sokarak ve göğsünü elleyip sıkmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği tüm dosya kapsamı, mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanı, tanıklar ... ve ...'un beyanları, CD görüntü izleme tutanağı ve diğer belgelerden anlaşılmış olup; her ne kadar sanık alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş, kütüphaneden öğrencilerin sandalye taşımasının söz konusu olmadığı ve kütüphanede iken kalçasına dokunmadığını beyan etmiş ise de; gerek mağdurenin tüm aşamalarda alınan beyanlarında kütüphanenin kapısında iken ve sıkışan sandalyeyi ittirmeye çalışırken sanığın yanına gelerek arkadan kalçasına dokunduğuna dair değişmeyen istikrarlı beyanı, gerek tanık ...'ın sanığın mağdurenin kalçasına dokunduğunu bizzat gördüğünü, yanlışlık olmayıp, sanığın elindeki sandalyeyi taşırken elini uzatıp kalçasına dokunduğunu gördüğüne dair aşamalarda değişmeyen ve mağdurenin beyanlarını tamamen teyit eden nitelikli beyanları karşısında sanığın bu yöndeki savunmasına itibar edilmemiş ve keza her ne kadar sanık alınan savunmasında; 04.06.2014 tarihinde ise bahse konu sınıfa okul idaresine vermesi gereken dilekçeyi yazdırmak üzere girdiğinin doğru olduğunu ve sınıfa daha sonra girdiğinde sınıfta mağdure ...'in tek olduğunu ve ...'un nereye gittiğini sorduğunu ve sınıftan çıktığını, mağdureye yönelik herhangi bir eyleminin olmadığını beyan etmiş ise de; gerek sanığa atfı cürümde bulunmasını gerektirecek hiçbir nedeni bulunmayan ve 2013 yılı öğretim yılı başı Eylül ayında kütüphanede iken kalçasını ellemesine rağmen yanlışlık olabileceği saikiyle durumu okul idaresine aksettirmeyen mağdurenin aşamalarda değişmeyen aynı yöndeki beyanları, gerekse tanık ...'un olayın hemen akabinde sınıfa girdiğinde mağdurenin şaşkın ve üzgün olduğuna mağdurenin kendisine olayı anlattığına dair mağdure beyanını teyit eden ve mağdurenin beyanını tamamlar nitelikteki anlatımı sanığın birden fazla sınıfa girip çıktığına dair CD görüntü izleme tutanağı ile tanıklar ... ve ...'ın olayın akabinde mağdurenin ve tanığın olayı anlattıklarına dair tamamlayıcı nitelikteki ifadeleri karşısında savunmaya itibar edilmeyerek sanığın her iki eylemi nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin maruz kaldığı eylemlerin ilkinin 2013 yılının Eylül ayında, ikinci eylemin ise 04.06.2014 tarihinde olduğu, sanığın eylemlerinin arada herhangi bir hukuki veya fiili kesinti olmaksızın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde birden fazla tekrarlanmasından dolayı zincirleme şekilde işlendiği gözetilerek sanığın 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin tatbiki ile mahkumiyeti gerekirken ilk ve ikinci eylemlerinden ayrı ayrı hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2015 tarihli ve 2014/272 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34521, Karar No: 2015/35320, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34521 E.  ,  2015/35320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 5412 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 6.995 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 6.029,10 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 5412 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 6.995 TL yapı bedeli ile 965,90 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 411,85 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/3120, Karar No: 2017/8198, Tarih: 03.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/3120 E.  ,  2017/8198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya, istinaf başvurusu nedeniyle bölge adliye mahkemesince bir karar verilerek ilk derece mahkemesine iade edilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine de ilk derece mahkemesi tarafından Yargıtay’a gönderilmiştir.

HMK’nın 365. maddesi ve 366 maddesindeki açıklama uyarınca kıyasen uygulanacak 343 ile 346. maddeleri gereğince, temyiz dilekçesi kararı veren bölge adliye mahkemesinden başka bir mahkemeye verildiğinde, temyiz defterine kaydolunarak kararı veren bölge adliye mahkemesine iletilmeli, bölge adliye mahkemesi tarafından temyiz harçları tebliğ giderleri, temyizin süresinde yapılıp yapılmadığı, kesin bir karara ilişkin olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilip sonucu uyarınca işlem yapılarak, neticesinde dosya temyiz incelemesi için kararı veren bölge adliye mahkemesi tarafından Yargıtay’ın ilgili hukuk dairesine gönderilmesi gerekirken, dosya ilk derece mahkemesi tarafından Dairemize gönderilmiştir.

Görülmekte olan davada ilk derece mahkemesi tarafından yukarıda açıklanan belirlemeye uyulmadığı gibi, dosya doğrudan ilk derece mahkemesi tarafından Dairemiz’e gönderildiği için UYAP işletim sistemindeki düzenleme nedeniyle Dairemizin esasına temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararı yerine, ilk derece mahkemesinin kararının kaydı zorunluluğu doğmuş, ayrıca bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi de UYAP’da görüntülenememiştir. Mevcut haliyle temyiz işlemlerine devam edilmesi halinde Dairemizin vereceği temyiz kararının ilk derece mahkemesinin kararına ilişkin olacağı gibi bir sonuç doğacak, kararlardaki kayıt karmaşasının yanı sıra bölge adliye mahkemesi başkan ve üyeleri hakkında kanun yolu değerlendirme formu (not fişi) de düzenlenemeyecektir.

Belirtilen nedenlerle usul ve kanuna uygun temyiz kayıt işlemlerinin yapılabilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.03.07.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/33443, Karar No: 2017/15726, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33443 E.  ,  2017/15726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.