muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/521, Karar No: 2021/4187, Tarih: 29.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/521 E.  ,  2021/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahallinde yerel bilirkişiler, tüm tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılarak, davacının dayandığı vergi kaydının dava konusu taşınmaza ait olup olmadığının ve taşınmazın niteliği, intikali ve tassarrufu hususlarının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının dayandığı vergi kaydı dava konusu taşınmazlara uysa bile, davacının taşınmazda zilyetliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, dayanak vergi kaydının başkaca taşınmazlara revizyon görüp görmediği araştırılmamış; dava konusu taşınmazlar üzerinde kimin hangi hukuki nedene dayalı olarak zilyet olduğu kesin olarak belirlenmemiş; mahallinde yapılan keşiflerde dinlenen bir kısım tanık ve yerel bilirkişiler, dava konusu taşınmazın davacı tarafından kullanıldığını, hatta taşınmaza kayısı ağaçları diktiğini, bir kısım tanık ve bilirkişiler ise, davalı tarafından kullanıldığını, taşınmaza hiç kayısı ağacı dikilmediğini, bir kısım tanık ve yerel bilirkişiler ise taşınmazın uzun süredir kullanılmadığını ifade etmiş olup, buna göre, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki oluştuğu halde, söz konusu çelişki giderilmediği gibi, hangi beyana ne sebeple üstünlük tanındığı da açıklanmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, davacı yanın dayanmış olduğu vergi kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği merciinden sorularak belirlenmeli, revizyon görmüşse revizyon gördüğü taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının kesinleşme şerhini içerir onaylı örnekleri ile kadastro tespitleri kesinleşen taşınmazlara ait tapu kayıtları getirtilmeli, bundan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak olan bu keşifte davacı tarafın dayandığı vergi kaydı okunup kayıtda yazılı hudutlar yerel bilirkişilere zeminde tek tek açıklattırılmalı, bilirkişilerce gösterilemeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmazların yönünü ne okuduğu tespit edilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli ve böylece vergi kaydının kapsamı kesin olarak belirlenmelidir. Ayrıca; tanık ve yerel bilirkişilerden, taşınmazların geçmişte ne durumda bulundukları, öncesinde kime ait oldukları, taşınmazların kim tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldıkları, halen kimin zilyetliğinde bulundukları, taşınmazların kimden kime ne şekilde intikal ettikleri, nasıl tasarruf edildikleri maddi olaylara dayalı olarak sorulmak suretiyle kesin olarak belirlenmeli, bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki oluştuğu takdirde gerektiğinde takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı; fen bilirkişisinden, keşfi takibe ve yapılan kayıt uygulamasını denetlemeye imkan verir şekilde rapor ve kroki düzenlemesi istenmeli ve bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12700, Karar No: 2022/8830, Tarih: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12700 E.  ,  2022/8830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ... Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11235, Karar No: 2013/2101, Tarih: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/11235 E.  ,  2013/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza şezlong koymak ve büfe tarzında yapı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9152, Karar No: 2016/5149, Tarih: 18.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/9152 E.  ,  2016/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen ve suç konusu olmayan adli emanette kayıtlı bıçağın sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün müsadereye ilişkin kısmından “ve bir adet sallama tabir edilen bıçağın“ ibaresinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5403, Karar No: 2021/5523, Tarih: 16.09.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/5403 E.  ,  2021/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.04.2021 tarih ve 2018/809-2019/1236 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından 28.10.2008 tarihli protokole dayalı olarak düzenlendiği iddia edilen 05.01.2009 vadeli 20.000,000 USD bedelli bonoya dayanarak icra takibine girişildiğini, protokoldeki ve bonodaki imzanın davacıya ait olmadığını ileri sürerek takibe konu bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 28.10.2008 tarihli protokol uyarınca tarafların birlikte edindikleri, ancak Amerika’da davacının oğlu tarafından yönetilen hesaplara karşılık 20.000.000 USD bedelin davacı tarafından davalıya ödenmesinin kararlaştırıldığını ve dava konusu bononun düzenlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile, dava konusu çizgisiz dosya kağıdına elektronik yazım aracı kullanılmak suretiyle düzenlenmiş, alt bölümünde davacı ve davalı isimlerine atfen atılı imzalar içeren el yazısıyla 28.10.2008 tarihi yazılmış "protokoldür" başlıklı belgeden ve İstanbul 7. İcra Müdürlüğü’nün 2009/27171 esas sayılı icra takip dosyasına konu 28.10.2008 tanzim, 05.01.2009 ödeme tarihli, 20.000.000 ABD Doları bedelli bonodan dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, icra takibinin haksız ve kötü niyetli olarak yaptığından asıl alacağın takdiren %40'ı oranındaki 14.376.127,80 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 24.04.2021 tarihli ek kararla nisbi temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar ve asıl karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin ek karara yönelik bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6228, Karar No: 2020/1880, Tarih: 26.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/6228 E.  ,  2020/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 03.07.2019 tarihli ve 2019/3569 Esas, 2019/6874 Karar sayılı ilamı ile onamasına karar verilmişti. Davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere ve davacılar vekilinin açıkça TMK'nin 713/2. maddesi uyarınca tapu malikinin ölmüş olması nedenine dayanmış olmasına göre, tarafların yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan esasa ilişkin karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

Ancak, dairenin onama ilamının sonuç kısmında tarafların temyiz sebebiyle yatırdıkları harçların hesabı doğru yapılmış ise de bakiye harcın davalıdan tahsili yerine davacıdan tahsiline, yine reddedilen bölüm ile ilgili onama sebebiyle alınması gereken 16,70 TL bakiye harcın davacıdan tahsili yerine davalıdan tahsiline şeklinde yazılmış olması maddi hataya dayalı olduğundan, davacı vekilinin bu hususa ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulü ile bozma ilamının sonuç kısmında “3.355,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 10.065,30 TL'nin davacıdan alınmasına, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 16,70 TL'nin de davalıdan alınmasına” bölümünün çıkartılarak yerine “3.355,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 10.065,30 TL'nin davalıdan alınmasına, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 16,70 TL'nin de davacıdan alınmasına” yazılmasına, maddi hatanın bu şekilde DÜZELTİLMESİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye irad kaydına ve peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davacıdan ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8062, Karar No: 2010/9467, Tarih: 11.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/8062 E.  ,  2010/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.03.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı koca yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-İstek olmadığı halde hükmedilen manevi tazminata faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırıdır. (HUMK.md.74)

4-Velayetleri davacı babaya bırakılan müşterek çocukların yaşı da gözönünde bulundurularak ayın belli hafta sonları gece yatısına kalacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken, gerekçesi açıklanmadan her ayın 1 ve son Cumartesi günleri saat 10.00-18.00 arasında kişisel ilişki kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4.bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların yukarıda 1.bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.05.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/13696, Karar No: 2024/627, Tarih: 23.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13696 E.  ,  2024/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/267 E., 2015/633 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden

yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendı, beşinci fıkrası ve 53. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/267 Esas, 2015/633 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesı uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın, olay sırasında mağdureye herhangi bir fiziksel temasta bulunmaksızın onu sevdiğini söyleyerek arkadaşlık teklifinde bulunma şeklinde sübuta eren eylemi nedeniyle cinsel taciz suçundan cezalandırılması gerekirken vasıflandırmada yanılgıya düşülerek sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin aşamalardaki beyanları arasında çelişkiler olduğuna, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair itibar edilebilir, somut, kesin, şüpheden uzak, inandırıcı delil olmadığına ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin aşamalardaki beyanları arasında çelişkiler olduğuna, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair itibar edilebilir, somut, kesin, şüpheden uzak, inandırıcı delil olmadığına ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın dava konusu olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediğinin dosyadaki delillerle sabit olduğuna, bu suçtan beraatine karar verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı bulunduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, beraate dair hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında servis şoförlüğü yapan sanığın, olay günü aracıyla okula götürdüğü sırada yalnız kaldığı on beş yaşındaki mağdureye herhangi bir fiziksel temasta bulunmaksızın sevdiğini söyleyerek arkadaşlık teklifinde bulunma şeklinde sübuta eren eyleminin çocuğa karşı cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken vasıflandırmada yanılgıya düşülerek sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması hususu hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle, Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/267 Esas, 2015/633 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle, Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/267 Esas, 2015/633 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2015/14811, Karar No: 2015/7789, Tarih: 08.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14811 E.  ,  2015/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/230453

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2012

NUMARASI : 2011/607 (E) ve 2012/694 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 23/10/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların katılana ait tarlada bulunan meşe ağacını kestiği iddia edilen olayda, tüm dosya kapsamına sanığın savunması ve keşif raporuna göre; ağacın sanığa ait tarla sınırlarında olması nedeniyle mahkemenin suçun unsurlarının oluşmadığını gözeterek verdiği beraat kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.