muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11417, Karar No: 2012/14509, Tarih: 17.12.2012

Bu nedenle; Öncelikle mahkemece çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve Uygulama Yönetmeliğine göre kıyı kenar tesbit işlemi yapılıp yapılmadığının sorulması, yapılmışsa buna ilişkin kıyı kenar haritasının ve müsbit evrakının getirtilmesi, bundan ayrı yörede 1967 yılında yapılan orman tahdidinde esas alınan en eski tarihli memleket haritası ile bu haritanın hazırlanmasında altlık olarak kullanılan ... fotoğrafının ve orman bilirkişi raporunda sözü edilen 1972 yılı uçuşlu ... fotoğrafı esas alınarak bütünlemesi yapılan memleket haritası ilgili yerlerden getirtildikten ve yine dava dışı 670 ve 672 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin tesbit tutanak örnekleri ve dayanak kayıtları ile davalı iseler dava dosyaları, kesinleşmişse kesinleşmiş ilam örnekleri ve tapu kayıtları getirtilerek yapılacak keşifte birlikte değerlendirilmek üzere bu dosya içerisine konulması bundan sonra, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ( Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek Ziraat Mühendisi, Jeoloji Mühendisi, Jeodezi ve Fotogrametri, Harita mühendisi ile bir orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, öncelikle çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli orman kadastrosu kesinleştiğine göre, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve

yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterilmeli, yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 6 ya da 7 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda ve resmî belgelere göre taşınmazın orman içi açıklığı konumunda olup olmadığı ya da kalıp kalmadığı hususu önceki raporlardaki düşüncelerde dikkate alınarak tartışılması, bundan ayrı toprak uzmanı ziraat mühendisi bilirkişiden çekişmeli taşınmaz ve ... taşınmazlar hakkında bitki örtüsü eğimi ve tarıma elverişli arazilerden olup olamadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınması, ayrıca jeoloji mühendisinden taşınmazın kuzey doğusundan geçen Küçükayın Deresinin aktif ya da pasif yatağında kalıp kalmadığının aktif yatağında kalmıyorsa para ve emek sarfı ile imar ve ... ıslah çalışmasının yapılıp yapılmadığının tamamlanıp tamamlanmadığının araştırılıp bu hususlarda ayrıntılı rapor alınması, jeodezi ve fotoğrometri, harita mühendisi ile birlikte dava konusu taşınmaza ve ... taşınmazlara varsa kıyı kenar haritasının uygulanması, kadastro paftası ile kıyı haritasının ölçekleri denkleştirilerek birbirleri üzerine aplike edilmesi kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgilerinin nereden geçtiği haritasında ve krokide ayrı ayrı renklerle gösterilmesi, ayrıca taşınmazın ... taşınmazlarla birlikte doğal sit ya da arkeolojik sit alanında kalıp kalmadıklarının saptanması, bu hususta ayrıntılı rapor alınması ve kesinleşmiş orman kadastro sınırları dışında kalan ve orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenecek taşınmazın diğer koşullarla birlikte kısmen ya da tamamen zilyetlikle kazanılabilecek tarım arazisi niteliğindeki yerlerden olduğunun saptanması halinde oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 13/03/2012 gün ve 2011/9899 - 2012/3658 sayılı sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 19/10/2009 gün ve 1990/13 E. 2009/1159 K. sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/12/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12117, Karar No: 2013/27973, Tarih: 28.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12117 E.  ,  2013/27973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 19. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.02.2013
Yargıtay — Esas No: 2023/8839, Karar No: 2025/4026, Tarih: 06.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/8839 E.  ,  2025/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/616 E., 2022/648 K.

SUÇ : Dikili ağaç, ... veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine ve anlatımlara göre;

1. Katılana ait arazide yer alan ancak belediye tarafından yapılmış olan istinat duvarında topraktan bağımsız olarak yetişen kızılağaç diye tabir edilen ağacın yola sarkan dallarının sanık tarafından budanır şekilde kesildiği olayda; dosya içerisinde yer alan 06.03.2015 tarihli keşif zaptında, dava konusu edilen kızılağacın halen yerinde olduğu, köklerinin yolun altındaki istinat duvarında bulunduğu duvar dışında başka bir zeminde bağlantısının bulunmadığı, yola sarkan dallarında kırıkların bulunduğunun tespit edildiği, sanığın, söz konusu ağaçtan yola sarkan bir kaç dal ve yaprağı sinek yaptığı ve gerek evinin gerekse yola park ettikleri araçlarına konmak suretiyle sürekli kirlenmesine sebebiyet verdiği için kestiğini, suç işleme kastının bulunmadığını ifade ettiği, dosyaya yazılı beyanda bulunan mahalle muhtarının, söz konusu ağacın kendiliğinden istinat duvarında yetişen bir ağaç olduğunu ifade ettiği anlaşılmakla; suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair yeterli ve kesin delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

a) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada altmışbeş yaşını doldurmuş olan ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibari ile engel hükümlülüğü bulunmayan sanığın mahkûm edildiği kısa süreli hapis cezasının, aynı Kanun'un 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 6000 TL. Adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesi gereğine uyulmadan yazılı şekilde sanığın 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 6000 TL. Adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesi gereğine uyulmadan yazılı şekilde sanığın 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi,

c) Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c maddesi ile uygulama yapılırken, anılan Kanun maddesinde seçenek ceza öngörülmediği hâlde "maddede yazılı seçimlik cezalardan Adlî Para Cezası tercih edilerek, sanığın takdiren 1 yıl Hapis Cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde yazılmak suretiyle, ilgili fıkrada yer almayan ve çelişkiye sebebiyet verecek biçimde hüküm kurulması,

d) Önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27722, Karar No: 2013/20874, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27722 E.  ,  2013/20874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... 'ın 24/09/1984 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 12/08/2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, anıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/781, Karar No: 2006/803, Tarih: 13.12.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/13-781 E.  ,  2006/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2006

Taraflar arasındaki "Kiracılığın tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 5. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 12.11.2004 gün ve 2004/237 E- 2004/462 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 19.09.2005 gün ve 2005/7482-13364 sayılı ilamı ile; (...Davacı, davalı idare ile aralarında 22.03.2004 tarihinde, 01.01.2004 ila 30.04.2004 tarihleri arasında geçerli olmak üzere kira sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin 3/e maddesine göre sözleşme süresi bitmeden 10 gün önce davalı kiralayanı feshi ihbarda bulunmaması halinde sözleşmenin uzayacağını, davalının süresinde feshi ihbarda bulunmadığını ve sözleşmenin yenilenerek bir yıl uzadığını, ancak daha sonra 04.05.2004 tarihli ve 11.05.2004 tarihli yazılarla kiralanandan tahliyesinin istendiğini bildirip, kiracılığının devam ettiğinin tespitle muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kira sözleşmesinin 3/e maddesine göre kira süresinin bitim tarihinden on gün önce tahliye istemediği ve kira sözleşmesinin bir yıl süre ile uzadığından bahisle davacının kiracılığının devam ettiğinin tesbitine ve muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 22.03.2004 tarihinde düzenlenen kira sözleşmesinin süresi 1.1.2004 tarihinden 30.04.2004 tarihine kadardır. Kira sözleşmesinin 3/e maddesi ile "TRT ihtiyacı halinde kiralanan yerlerin 10 (on) gün önceden haber vermek kaydıyla tahliyesini isteyebilir." Hükmü getirilmiştir. Bu madde ile taraflar kira sözleşmesi devam etmekte iken ihtiyacı halinde kiralayanın on gün önceden fesh ihbarda bulunarak her zaman tahliye isteyebileceği kararlaştırılmıştır. Maddede kira sözleşmesinin süresi bitmeden on gün önce feshi ihbarda bulunulmadığı takdirde, kira sözleşmesinin bir yıl uzayacağı anlamında bir kararlaştırma yoktur. Davalı kiralayan, süresinin bitiminden itibaren hemen 4 ve 11 Mayıs 2004 tarihli yazılarla davacı kiracıdan kiralananın tahliyesinin istediğine göre, BK. 267 maddesi hükmüne göre kira sözleşmesinin uzadığının kabulü mümkün değildir. O nedenle davanın reddi gerekir. Mahkemece sözleşmenin 3/e maddesi hükmü yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kiracı tarafından açılmış, kiracılığın devam ettiğinin tespiti ve muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kiracı tarafından açılmış, kiracılığın devam ettiğinin tespiti ve muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkili ile davalı idare arasında 01.01.2004-30.04.2004 tarihleri arasında geçerli olmak üzere akdedilen kira sözleşmesinin 3/e maddesinde öngörülen ihbar koşulu gereğince, sözleşmenin bitim tarihinden 10 gün önce davalının dava konusu yere ihtiyacı olması halinde ihtarname göndermek zorunda olduğunu; ancak davalının süresinde feshi ihbarda bulunmaması nedeniyle 6570 sayılı Kanunun 11.maddesi gereğince kira sözleşmesinin bir yıl süre ile uzadığını; buna rağmen davalı Kurumca müvekkiline sonradan gönderilen 04.05.2004 ve 11.05.2004 tarihli yazılarla kiralanandan tahliyesinin istendiğini ileri sürerek, kiracılığın devam ettiğinin tespiti ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; 29.01.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5072 sayılı "Dernek ve Vakıfların Kamu Kurum ve Kuruluşları ile İlişkilerine Dair Kanun" kapsamında kiralanan yerlerin altı ay içerisinde tahliyesi zorunluluğunun getirilmiş olması nedeniyle; müvekkilinin, taraflar arasında akdedilen kira sözleşmesinin 3/e maddesine dayanarak kiralananın tahliyesini istediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini cevaben bildirmiştir.

Mahkemenin; “kiralananın musakkaf nitelikte olup, 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki Kanunun 1.maddesi uyarınca uyuşmazlığa 6570 sayılı Kanun ile Borçlar Kanununun kira yasasına aykırı olmayan hükümlerinin uygulanması gerektiği, 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki Kanunun 7.maddesinde tahliye sebepleri sınırlandırıldığından, davalı kiralayanın sözleşmenin sona erdiği gerekçesiyle tahliye isteminde bulunamayacağı, kiralananı tahliye edeceğine dair davacı tarafından kira sözleşmesinin bitiminden evvel davalıya yapılmış bir bildirimin de bulunmadığı anlaşıldığından, aynı Kanunun 11.maddesi uyarınca taraflar arasındaki kira sözleşmesinin bir yıl süre ile kendiliğinden uzamış sayılacağı” gerekçesiyle “davacının kiracılığının devam ettiğinin tespiti ile muarazanın bu şekilde önlenmesine” dair verdiği karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.