muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2927, Karar No: 2018/18256, Tarih: 15.10.2018

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile taraf tanıklarının anlatımlarından, davacının davalı işyerinde kesintili şekilde ve her ay değişik miktarda olmak üzere çalıştığı ve çalıştığı gün sayısı kadar yevmiye aldığı anlaşılmaktadır. Bir başka anlatımla her ay, ayda 30 gün çalışmamakta, bazı aylarda ayın belirli günlerinde değişik miktarlı olmak üzere çalışmaktadır. Dosya arasında bulunan sigorta kayıtlarında da, her ay değişik gün sayılarında prim yatırıldığı görülmektedir. Ayrıca yine dosya arasında bulunan ve davacı işçinin imzasını taşıyan “işçi aylık hesap pusulası” başlıklı belgede yazılı olan ... gün sayıları ile ...’ya bildirilen prim gün sayıları miktarlarının birbiriyle uyumlu olduğu görülmektedir. Yine taraf tanık anlatımlarında da, davacının her ay, ayda 30 gün kesintisiz şekilde çalışmadığı ve davalı işyerinde sadece çalışılan gün için yevmiye verildiği ve çalışmadan hak edilen hafta tatili için yevmiye verilmediği anlaşılmaktadır.

Saptanan bu duruma göre mahkemece, ... kayıtlarında yer alan prim gün sayıları toplanıp ve bu prim gün sayılarına göre davacının almaya hak kazandığı hafta tatili gün sayısı belirlenip bu günler de prim gün sayısına eklenmek suretiyle hizmet süresinin tespiti ve talep edilen alacakların bu hizmet süresine göre hesaplanması yerine, her ay, ayda 30 gün kesintisiz ... yapıldığını kabulüne göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır.

3- Davacı işçinin hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Fazla ..., hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde ... düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri hesabında davacı tanık beyanlarına dayanılarak sonuca gidilmiştir. Ancak davalı tarafından davacı imzasını taşıyan ve sadece çalışılan günleri gösterir bir kısım puantaj kayıtları ibraz edilmiştir. Bu halde, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanılıp kazanılmadığının puantaj kaydı olan dönemler yönünden bu kayıtlara göre, olmayan dönemler için ise yukarıda belirtilen ... süreleri için tanık beyanlarına göre hesap edilmesi gerekirken, hesaplamanın tüm dönemler yönünden tanık beyanlarına dayanılarak yapılması ve ayrıca dini bayramlar için ücret talep edilmediği halde talep aşılarak bu günlerin de hesaba dahil edilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1092, Karar No: 2024/5676, Tarih: 02.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1092 E.  ,  2024/5676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/20 E., 2023/8 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 05.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle, hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı herhangi bir delil bulunmadığına, sanığın kullanıcı olduğuna ve ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırında kaldığına, tutanak tanığının sanığın ve müdafiinin yokluğunda dinlendiğine, bu yönüyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eşinin sanığa komplo kurduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Olay, arama, muhafaza altına alma, elkoyma ve yakalama tutanağına göre; narkotik suçlarla mücadele şube müdürlüğü görevlilerince yapılan çalışmalarda sanığın ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğu ve sattığı yönünde bilgiler elde edildiği, bunun üzerine usulüne uygun arama emrine istinaden yapılan aramada ikametin farklı yerlerinde 12 paket uyuşturucu madde ele geçtiği belirlenmiştir.

3. Kayseri Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 01.07.2022 tarihli raporu ile ele geçen uyuşturucu maddenin eroin olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinin farklı yerlerinde gizlenmiş halde, satışa hazır ve kullanım sınırının üzerinde 12 paket eroin ele geçtiği belirtilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, yabancı uyruklu sanığın kimlik bilgilerinin (yabancı kimlik numarası dahil) ve adres kayıt sistemindeki adresinin tespit edildiği anlaşılmakla, Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğu ve sattığı yönünde istihbari bilgi bulunduğu, ikametin farklı yerlerinde ele geçen uyuşturucu maddelerin satışa hazır ve kullanım sınırının üzerinde olduğu dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, koşulları oluşmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.01.2023 tarihli ve 2023/20 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17587, Karar No: 2014/11415, Tarih: 12.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17587 E.  ,  2014/11415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/190243

Mahkemesi : Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/09/2011

Numarası : 2010/402-2011/443

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dosya kapsamına göre, 31.01.2009 tarihinde nişanlanıp, aynı yılın Eylül ayında ayrıldığı katılan mağdure Şerife'nin kullanımındaki cep telefonuna, 09.10.2009 tarihinde, “Otuz yıl olsa da hesaplaşacağız.... Kırk yılda geçse bu hayatı sana zehir ederim”, “Sen inşallah benim elime tek geçersin.”,“Bu gün o olay çözülecek, şu hale bak, resmen ortada kahpelik var, senin başka bir hat alman fahişeliktir” şeklinde hakaret ve tehdit içeren mesajlar çektiği iddiasıyla hakkında 22.10.2009 tarihli iddianameyle dava açılan sanık İsmail'in, sahibi olduğu “k.k.com” isimli internet sitesinde ve mağdure adına oluşturduğu “serife...b..com” isimli profilde, mağdureyle nişanlılık döneminde çektirdikleri resimleri yayınladığı, ayrıca, mağdurenin isim ve soy ismini taşıyan sayfaya, “Hele Bir Işıklar Sönsün” başlıklı, “Hele Bir Kapansın Kapılar, Sular Durulsun, Kaldırımlara Yağmur Dökülsün, Dağılsın Ömründeki Yalanlar, Kayıp Ettiklerim Geri Dönsün, Sen Beni O Zaman Gör, Kahpelik Ne Demek, Kül Olsun Uykular, Kurşunlar Yağsın, Saçlarında Kırılsın Kar, Baştan Çizilsin Uçurumlar, Kırılsın Canlar, Sen Beni O Zaman Gör, KAHPELİK NE DEMEKMİŞ O ZAMAN GÖR” ibarelerini içeren şiirle birlikte nişan fotoğrafını gönderdiği iddiasına konu olayda,

Temyiz dilekçesinde, “serife...b..com” isimli profilin mağdurenin kardeşi olan Hilmi isimli kişi tarafından oluşturulduğunu tespit ettiğini ve bu konuda 30.01.2012 tarihli dilekçesine istinaden Cumhuriyet Başsavcılığınca adli soruşturma başlatıldığını ifade eden sanığın, aşamalarda, sahibi olduğu “konyaselcuk.com” adlı sitenin giriş kısmında yayınladığı resimlerin, nişanlılık döneminde siteye konulduğunu ve kaldırılması yönünde bir istemde bulunulmadığını beyanla suçlamaları kabul etmemesi, sanık ve mağdurenin nişan fotoğrafı ile “Hele Bir Işıklar Sönsün” başlıklı şiirin yer aldığı dosyada mevcut bir sayfalık belgenin üzerinde hangi siteden temin edildiğine dair bir açıklama bulunmaması karşısında,

Maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi amacıyla; sanığın ve katılan mağdurenin olay tarihinde kullandıkları bilgisayarlar üzerinde bilişim uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak, şikayete konu resimlerin hangi tarihte hangi internet sitelerine hangi bilgisayar aracılığıyla konulduğu hususlarını teknik verilerle destekleyecek biçimde rapor düzenlettirilmesi, sanık ve mağdureyle ilgisi bulunan soruşturma dosyalarının akıbeti araştırılarak, onaylı örneklerinin temin edilmesi, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, iddia ve savunmanın doğruluk derecesi açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak, yazılı şekilde, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

1- TCK'nın 6/1-g maddesinde, ceza kanunlarının uygulanmasında, basın ve yayın yolu ile deyiminden; her türlü yazılı, görsel, işitsel ve elektronik kitle iletişim aracıyla yapılan yayınların anlaşılacağının belirtilmesi karşısında, mağdurenin resimlerini belirsiz sayıda kişinin bilgi ve görgüsüne sunan sanık hakkında, hükmedilen temel cezada, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 134/2-2. cümlesi gereğince, yarı oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, anılan maddenin uygulanmaması suretiyle, sanığa eksik ceza tayini,

2- Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak şekilde hüküm kurulması, kanuna aykırı,

2- Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak şekilde hüküm kurulması, kanuna aykırı,

3- TCK'nın 134/2. maddesinde, kişilerin özel hayatına ilişkin görüntü veya seslerinin ifşası halinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş, fiilin basın ve yayın yoluyla işlenmesi halinde, cezanın yarı oranında artırılacağı düzenlenmiş iken, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile TCK'nın 134/2. maddesinde yapılan değişiklikle, temel ceza miktarı iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiş ve ifşanın basın ve yayın yoluyla gerçekleşmesi halinde de aynı cezaya hükmolunacağının belirtilmiş olması nedeniyle; ayrıca, 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmü uyarınca, TCK'nın 7/2. maddesi gereğince, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15133, Karar No: 2015/32089, Tarih: 25.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/15133 E.  ,  2015/32089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/148821

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/277 (E) ve 2014/18 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yasak bıçak taşıma, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama ve yasak bıçak taşıma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, müşteki M.. A.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Tehdit suçuna ilişkin beraat hükmüne yönelik temyize gelince;

Tehdit suçunun mağdur B.. K..'a karşı işlendiğinin iddia edilmesi karşısında, bu suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki M.. A..'ın buna yetkisi bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki M.. A.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7306, Karar No: 2011/10921, Tarih: 26.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7306 E.  ,  2011/10921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 764 ada 7 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduklarını, komşu parsel maliki davalı .... Tekstil Ltd. Şti'nin reklam direği dikmek, davalı A.'un taşkın yapılanmak ve davalı ... Ltd. Şti.'nin ise otopark olarak kullanmak suretiyle 7 nolu parseli işgal ettiklerini ileri sürüp, elatmalarının önlenmesini, reklam direği ve tecavüzlü binaların kal'ini ve reklam direği nedeniyle ...Ltd. Şti.'den 5.000.-TL, otopark kullanımı nedeniyle ... Ltd. Şti'den 20.000.-TL ecrimisil istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlar, yargılama sırasında davalı A., duvar tecavüzü nedeniyle hakkında açılan elatmanın önlenmesi ve yıkım davasını kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davalıların kayden davacılara ait taşınmaza yapılanmak ve otopark olarak kullanmak suretiyle elatmalarının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar ve bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi.... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerini ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalıların kayden davacılara ait 764 ada 7 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmaza geçerli bir sebepleri olmaksızın elattıkları saptadığına ve davalı .... Tekstil Ltd. Şti.'nin yargılama sırasında müdahalesine son verdiği anlaşıldığına göre mahkemece davalılar A. Ç., M. S. B.ve ...Ltd. Şti. hakkındaki elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinin kabulüne, davalı .... Ltd. Şti. hakkında açılan elatmanın önlenmesi talebinin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davalılar arasında zorunlu bir dava arkadaşlığı bulunmadığına göre belirlenen tek kalem vekalet ücretinin davalılara bülüştürülmek cihetine gidilmesi doğru değildir. Davalıların ayrı ayrı vekalet ücretinden sorumlu tutulmaları gerekmektedir. O halde, davacıların vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları yerindedir.

Davalı ....Ltd. Şti'nin ecrimisille ilgili temyizine gelince; davalıların çekişme konusu taşınmazı uzun süreden beri otopark olarak kullandıkları mahkemece saptanmıştır. Davacıların davalı tarafa dava tarihine kadar herhangi bir şekilde uyarı göndermediği (ihtar çekmediği) gözetildiğinde davalıların dava tarihine kadar davacıların muvafakatı ile taşınmazı kullandığı, dava açmakla da muvafakatı geri aldıkları kabul edilmelidir.

Davalı ....Ltd. Şti'nin ecrimisille ilgili temyizine gelince; davalıların çekişme konusu taşınmazı uzun süreden beri otopark olarak kullandıkları mahkemece saptanmıştır. Davacıların davalı tarafa dava tarihine kadar herhangi bir şekilde uyarı göndermediği (ihtar çekmediği) gözetildiğinde davalıların dava tarihine kadar davacıların muvafakatı ile taşınmazı kullandığı, dava açmakla da muvafakatı geri aldıkları kabul edilmelidir.

Öyleyse, davalıların dava tarihine kadar olan süreç için taşınmazda fuzuli şagil olduğu söylenemez. Başka bir anlatımla, kötüniyetli zilyedin mülkiyet hakkı sahibine ödemekle yükümlü olduğu haksız işgalden kaynaklanan ecrimisille sorumlu tutulmasına olanak yoktur. Aleyhe bozma yasağı da gözetilerek ecrimisilden sorumlu tutulan şirketlerden sadece bu konuda temyize gelen davalı ... Ltd. Şti. Yönünden ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekeceği açıktır.

Açıklanan nedenlerle, davalı M. S.B.'ın tüm, davacıların ve davalı ... Ltd. Şti'nin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, davacıların ve davalı ... Ltd. Şti.'nin yukarıda belirtilen gerekçelerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3316, Karar No: 2013/4521, Tarih: 06.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3316 E.  ,  2013/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'ün, 24.06.2008 tarihli temyiz istemi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.11.2010 tarihli tebliğnamenin sonuç kısmında görüş bildirilmemesi nedeniyle dairemizin 01.10.2012 gün ve 2010/38111, 2012/42441 sayılı kararı ile ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın iade edilmesinden sonra, 15.10.2012 günlü ek tebliğname ile dosyanın yeniden dairemize gönderildiği ve dairemizce temyiz incelemesi yapılıp, 19.11.2012 gün ve 2012/25956-46228 sayılı ilam ile hükmün bozulmasına karar verilerek incelemenin sonuçlandırıldığı, dosyanın mahkemesine iadesi üzerine, UYAP'ta kayıtlı bulunan ve fiziki olarak dosyaya eklenmeyen 19.11.2012 tarihli bozma ilamımızın yerel mahkemece görüntülenemediği ve görüntülenen 01.10.2012 tarihli kararımız doğrultusunda, ek tebliğname düzenlenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gereken dosyanın sehven mahkemeye iade edildiği gerekçesiyle Başsavcılığa iade edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca da, 19.11.2012 tarihli bozma ilamı UYAP'ta kayıtlı olmasına rağmen, 31.01.2013 tarihli ek tebliğname ile görüş bildirilerek, dosyanın yeniden dairemize gönderildiği belirlenmekle, 19.11.2012 tarihinde temyiz incelemesi sonuçlandırılmış bulunan dosyanın yerel mahkemeye iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.