muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2074, Karar No: 2019/4378, Tarih: 24.06.2019

adresi olan ... ilçesinde biyolojik babasının yanında ikamet ettiği de gözetilerek) velayeti altında olduğu annesi ...'nin yerleşim yeri olarak nüfus kaydında görülen "No:181 .../..." adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Somut olayda, nüfus kayıtlarının incelenmesinde güncel nüfus kayıtlarına göre küçüğün ikamet adresinin "... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7421, Karar No: 2021/11689, Tarih: 14.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7421 E.  ,  2021/11689 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde arıza bakım ve onarım işinde çalıştığını işverenince yol ve yemek ücretinin ödenmediğini ileri sürerek bu alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının yol ve yemek ücreti isteminin hukuki dayanağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak önce davanın kabulüne karar verilmiş davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yol ve yemek ücreti talebi hakkında yeterli araştırma yapılmadığından İlk Derece Mahkemesinin kararının ortadan kaldırılmasına karar verilerek dosya Mahkemesine gönderilmiş ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, İlk Derece Mahkemesinin kararının ortadan kaldırılmasına karar verildikten sonra mahkemece davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, Mahkemece alt şirketlerle DEDAŞ arasında yapılan ihale sözleşmeleri ve ekleri toplandığı, yol ve yemek ücreti talebinin yerinde olmadığı kabul edilmiştir. Dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden davacının çalıştığı şirketlerle yapılan ihale sözleşmeleri ve idari şartnamelerde yol ve yemek ücretinin ödeneceğine dair bir hüküm bulunduğu ispatlanmadığı, davacının çalışması bulunmayan alt işverenlerle imzalanan sözleşmelerde yer alan hükümler doğrultusunda davacının yol ve yemek yardımına hak kazanmadığının kabulü yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı vekili dava dilekçesi ile müvekkilinin davalı işyerinde teknisyen olarak çalıştığını, yol ve yemek ücretinin ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı ise, yol ve yemek ücreti isteminin hukuki dayanağının bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece davacının çalıştığı şirketlerle yapılan ihale sözleşmeleri ve idari şartnamelerde yol ve yemek ücretinin ödeneceğine dair bir hüküm bulunmadığı ve ispat edilemeyen bu alacak taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. Davacı vekili bu karara karşı istinaf başvurusunda bulunmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince, davacının çalıştığı şirketlerle yapılan ihale sözleşmeleri ve idari şartnamelerde yol ve yemek ücretinin ödeneceğine dair bir hüküm bulunduğu ispatlanmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya içinde bulunan ihale sözleşmeleri ve idari şartnameler incelenmiş olup yol ve yemek ücretine ilişkin ifade bulunmamakla bereber, 01.02.2014 tarihli iş sözleşmesinde yol ve yemek ücreti ücrete dahil olduğu ve imzalı bordroların bir kısmında yemek ve yol ücret tahakkuku olduğu görülmüştür.

Tüm dosya kapsamı uyarınca, davacının ihbar olunan... Enerji Elektrik Dağ. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde geçen çalışma dönemi için yol ve yemek ücreti alacağına hak kazandığı anlaşılmakla, dosya içerisindeki emsal ücret araştırmaları da dikkate alınarak (davacının talep ettiği dönem aşılmamak kaydıyla) yapılacak hesaplamadan yol ve yemek tahakkuku içeren imzalı bordroların ait olduğu ayların dışlanmak suretiyle talep hakkında bir karar verilmelidir. Hatalı değerlendirme ile yol ve yemek ücret talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine, 14/09/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8018, Karar No: 2012/24187, Tarih: 23.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8018 E.  ,  2012/24187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idareye bağlı hastaneye tıbbi malzeme ve cihaz sattığını, ancak fatura bedelini ödemeyen davalının takibede haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, davacının dava dışı hasta için kullanılacak malzemeler için fiyat teklifi verdiğini ve ancak malzemeyi kendilerinin başka firmadan aldıklarını, davacının herhangi bir malzeme vermediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının akdi ilişkiyi ve malzemeyi teslim ettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı tarafa satarak teslim ettiğini iddia ettiği malzemelerin bedeline yönelik icra takibine vaki itirazın iptalini istemiş, delil olarakda hasta epikrizi, fatura ve irsaliye, talep formu, yazışmalar, ticari defter kayıtları, bilirkişi incelemesine dayanmıştır. Davacının delillerinin bu bağlamda hastane kayıtlarında içerdiği görülmektedir. Mahkemece davacının delilleri üzerinde durulmadan, gerekli araştırma yapılmadan davacının malzemeleri teslim ettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Oysaki eksik araştırmaya dayalı olarak karar verilmesi olanaklı değildir. Bu itibarla mahkemece öncelikle davacıdan delilleri alınmalı, davalı idareden ve hastahaneden dava dışı hasta için kullanılan malzemelere ilişkin evraklar ve kayıtlar istenmeli, davacının fatura ettiği malzemeler ile 2012/8018-24187

dava dışı hastada kullanılan malzemelerin aynı malzeme olup olmadığı gerekirse konusunda uzman bilirkişi vasıtasıyla belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karak verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21260, Karar No: 2015/1432, Tarih: 19.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/21260 E.  ,  2015/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA

2) Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun kendi ifadelerinde bıçakla yaralandığına dair herhangi bir beyanı bulunmaması ve alınan doktor raporunda bıçakla yaralanmadan bahsedilmemesi karşısında sanık hakkında yaralama suçundan verilen cezanın TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13052, Karar No: 2022/8300, Tarih: 25.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13052 E.  ,  2022/8300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanıklara atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 25/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/6633, Karar No: 2008/10223, Tarih: 09.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6633 E.  ,  2008/10223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : ... ... ...

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın fındıklık niteliğinde olduğu ve bu nedenle 1969 tarihli memleket haritasında yeşil renkli alanda gösterildiği bildirilmişse de çevrede yapraklı ağaç rumuzlu alanlar bulunmaktadır. ... bilirkişi tarafından gerek fındık ağaçlarının gerekse çevredeki ... ağaçlarının yaşları, sayıları kapalılık oluşturacak yoğunlukta olup olmadıkları bildirilmemiştir.

O halde, uzman bilirkişiden bu konuların açıklığa kavuşturulduğu, ekinde memleket haritası ile kadastro paftasının (ada bazında) ölçekleri eşitlenerek, çalıştırıldığı kroki bulunan ek rapor istenmesi,

2) Komşu 465 sayılı parselin Kadastro Mahkemesinin 1994/186 Esas sayılı dosyasında yargılamasının yapıldığı ve kesinleştiği, 462 sayılı parselin Kadastro Mahkemesinin 1997/223 Esas sayılı dosyasında yargılamasının yapıldığı ve kesinleştiği, 464 sayılı parselin Kadastro Mahkemesinin 1991/50 Esas sayılı dosyasında halen derdest olduğu anlaşıldığından kesinleşen dosyaların ... Müdürlüğünden, halen derdest olanın ise Kadastro Mahkemesinden getirtilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri ... ... Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09/07/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4576, Karar No: 2017/6461, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/4576 E.  ,  2017/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25785, Karar No: 2015/9986, Tarih: 01.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/25785 E.  ,  2015/9986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyize gelmediği anlaşılan sanık ...’in yokluğunda verilen kararın sanığın ... kayıtlı adresine Tebligat Kanunun 21.maddesi uyarınca tebliğe çıkarıldığı, ilgili tebligat parçasında, 2 nolu haber kağıdının kapıya yapıştırılıp en yakın komşu, kapıcı veya yöneticiye haber verildiği belirtilmiş ise de haber verilen kişinin adının yazılmadığı bu nedenle sanığa yapılan tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak yeniden adı geçen sanığa tebliğ edilmesi, sunduğu taktirde temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13071, Karar No: 2018/10672, Tarih: 30.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/13071 E.  ,  2018/10672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, süresi içinde davalı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın temyiz edilmemiş sayılmasına dair ek karar verilmiş, bu defa davalı ... mirasçısı ... tarafından ek kararın temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... mirasçısı ...'in süresinde kararı temyiz ettiği ancak temyiz harç ve giderlerini eksik yatırdığı, bunun üzerine mahkemece eksik yatırılan temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için temyiz edene muhtıra tebliğ edildiği, ancak temyiz edenin verilen kesin süre için muhtıra gereğini yerine getirmediği mahkemece saptanmış ve ek karar ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.Bu nedenle, temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına dair ek kararın ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8526, Karar No: 2019/2528, Tarih: 10.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/8526 E.  ,  2019/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne, ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'nın maliki olduğu ..., ..., ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını davalıların murisi olan oğlu ...'ya satış göstermek suretiyle devrettiğini yapılan işlemin mirastan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, dava konusu taşınmazların taraflar arasında düzenlenen 24/10/2011 tarihli taahhütname başlıklı taksim ile aralarında paylaştırıldığını, ayrıca satış işleminin yapıldığı tarihlerde miras bırakanın gözünden ameliyat olduğunu ve sosyal güvencesi olmadığı için tedavi masrafları ve ameliyatı için paraya ihtiyaç duyulduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların devrinin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1919 doğumlu mirasbırakan ...’nın 26.09.2011 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kızları ..., ... ve ... ile kendisinden önce ölen oğlu ...’in çocukları olan davalılar ..., ..., ... ve ...’ın kaldıkları, davalılardan ...’in ise murisin oğlu ...’in eşi olduğu, çekişme konusu ...- ...- ... ve ... ada .... parsel sayılı taşınmazların tamamı tarafların müşterek kök mirasbırakanı ... adına kayıtlı iken kök murisin ölümü ile 10.09.1991 tarihinde mirasbırakan ..., davalıların murisi ... ve davacılar adlarına intikal ettiği, aynı tarihli satış işlemi ile ise muris ...’nin adına intikal eden payını oğlu ...’e temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanununun (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, davacı tanıklarının beyanlarıyla mirasbırakanın diğer mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir bir nedenin ve muvazaanın varlığı konusunda somut bir olgunun ortaya konulamadığı, yine davalı tanıklarının ise mirasbırakana davalıların murisi ... tarafından bakıldığını, tedavi masraflarını ...’in karşıladığını beyan ettikleri, öte yandan murisin terekesinde dava konusu edilenler dışında başkaca taşınmazların da bulunduğu, murisin çekişme konusu taşınmazlardaki paylarını oğlu ...’e duyduğu minnet nedeniyle devrettiği açıktır.

Hal böyle olunca, iddianın kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davalı yanın yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.