muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18869, Karar No: 2014/2534, Tarih: 18.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18869 E.  ,  2014/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dairenin daha önce incelenen 2013/19205 Esas 2013/18141 Karar sayılı (... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.02.2013 gün ve 2012/179 Esas 2013/68 Karar sayılı) dosyasına Dairenin geri çevirme kararından sonra getirtilen ... Belediye Başkanlığının 18.11.2013 günlü yazısında, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesine tabi tutulmadığı bildlirilmesine karşın,.. Tapu Müdürlüğünün 23.10.2013 günlü yazısında, 493 parselin daha önce 347 parsel numarasıyla 14150 m² büyüklüğünde iken 2199 m²'lik kısmının yola terkinden sonra ifrazen oluştuğu belirtilmiştir.

Her iki kurum cevapları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için; sözü edilen dosyadaki yazı örnekleri belediye imar ve tapu müdürlüklerine gönderilerek bu farklılığın nereden kaynaklandığının ve emsalin satış tarihi olan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Kanunu hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, tabi tutulmuşsa ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/233, Karar No: 2023/10275, Tarih: 20.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/233 E.  ,  2023/10275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/15 E. 2015/32 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümleri temyize getirdiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kaman Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdur sayısınca beş kez kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2015 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beş kez mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme yapıldığına, mahkumiyetlere yeter delil bulunmadığına, hakkında kolluğun tanzim ettiği tutanak olmadığına, kendisine ek savunma hakkının tanınmadığına, şikayetten vazgeçmelerin dikkate alınmadığına ve olay yerinde keşif yapılmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ve müşteki ...'ın suç tarihinden önce boşandıkları ancak Kaman'da ortak ikamette birlikte yaşamaya devam ettikleri, 27.07.2013 tarihinde sanık ve müşteki ... arasında çıkan tartışma sonrasında sanığın müştekiyi darp ettiği, müşteki ...'ın bu durumu Ankara'da ikamet eden annesi katılan ...'e söylediği ve gelip kendisini almasını söylediği, 28.07.2013 saat 01.00 civarında katılan ...'in yanında katılan ..., mağdurlar ... ve ... ile sanığın ikametine geldikleri, katılan ...'in müşteki ...'ı götüreceğini söylemesi üzerine sanığın buna karşı çıktığı, akabinde katılan ... ve müşteki ...'ı darp ettiği, evin dış kapısını kilitleyerek "bu evden kimse çıkamaz bu evden ceset çıkacak ya ben öleceğim ya siz öleceksiniz" şeklindeki ifadelerle mağdurları tehdit ettiği sonrasında mağdur ...'nın kapıyı açması üzerine sanığın eyleminin sona erdiği, bu suretle sanığın mağdur sayısınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan ... hakkında alınan doktor raporuna göre, sağ temporalde hematom, sağ dirsekte ve sağ ayak bileğinde sıyrık görüldüğü katılandaki bu yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği,

3. Müşteki ... hakkında alınan doktor raporuna göre, sol el bileğinde hassasiyet görüldüğü müştekideki bu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

2. Katılan ... hakkında alınan doktor raporuna göre, sağ temporalde hematom, sağ dirsekte ve sağ ayak bileğinde sıyrık görüldüğü katılandaki bu yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği,

3. Müşteki ... hakkında alınan doktor raporuna göre, sol el bileğinde hassasiyet görüldüğü müştekideki bu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın katılan ... ve müşteki ...'a yönelik eylemlerinin kül halinde cebir ve tehdit kullanılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağına ilişkin aşağıdaki bozma gerekçesine göre, sanığın 28.07.2013 günü, katılan ... ve beraberindeki mağdurların ikametine gelmesi sonrasında kapıyı kilitlemesi ve akabinde müşteki ... ve katılan ...'i elleriyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde darp etmesi şeklindeki yaralamaya yönelik eylemi sebebiyle kasten yaralama suçundan ayrıca ceza verilemeyeceği ancak sanık hakkında hüküm fıkrasının (B) ve (D) bentlerinde kasten yaralama suçundan kesin nitelikte adli para cezaları verildiği anlaşılmış ise de mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi bakımından bu kararlara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.

2. Katılan ...'in kızı müşteki ...'ı Ankara'ya götüreceğini söylemesi üzerine sanığın "bu evden kimse çıkamaz bu evden ceset çıkacak ya ben öleceğim ya siz öleceksiniz" şeklindeki ifadelerle mağdurları tehdit ederek evin dış kapısını kilitlemesi ve mağdurların ikametten çıkmalarına engel olmaları şeklinde gerçekleştirdiği olay kapsamında, sanığın tek bir fiil ile tüm mağdurlara yönelik olarak gerçekleştirdiği eylem nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince zincirleme suç hükümlerine göre tek bir cezaya hükmedilerek cezada artırım yapılması gerekirken sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan her bir mağdura yönelik ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

3. Katılan ..., katılan ... ve mağdur ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden mahkemenin kabul ve uygulamasına göre de;

3. Katılan ..., katılan ... ve mağdur ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden mahkemenin kabul ve uygulamasına göre de;

a. Suç tarihinde engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (b) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi ile değişik ve suç tarihi itibariyle uygulanması mümkün olmayan 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 8 inci fıkrasına dayanılarak kurulan her iki hükümde "...sanık hakkında daha önce Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/13 E - 2013/374 K sayılı dosyası ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunmakla ve sanık denetim süresi içinde kasıtlı olarak yeniden suç işlediğinden... " şeklindeki hatalı gerekçelerle ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

b. Uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmaması hukuka uygun bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/15985, Karar No: 2012/14208, Tarih: 30.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/15985 E.  ,  2012/14208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2012

Yanlar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflardan yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil; birleştirilen dava ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden, davanın taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu; böyle bir davada, HUMK'nun 413. ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın, el atılan yerin değeri ile talep edilen ecrimisil toplamından (4.3.1953 tarih 10/2 sayılı İ.B.K.) ibaret olacağı kuşkusuzdur.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, asıl davanın, hükmedilmesi istenen ecrimisil miktarı üzerinden harç ödenmek suretiyle açıldığı, el atmanın önlenmesi yönünden harç yatırılmadığı gibi, yargılama sırasında da bu yönden harç ikmali yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 492 sayılı Harçlar Yasası, harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, anılan hususun mahkemece kendiliğinden gözetileceğini düzenlemiş ve buyurucu nitelikteki 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını öngörmüştür.

Hal böyle olunca, öncelikle asıl davada ileri sürülen isteklerden el atmanın önlenmesi isteği ile ilgili olarak keşfen saptanan dava değeri üzerinden peşin harcın alınması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  30.11.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2083, Karar No: 2013/6455, Tarih: 20.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/2083 E.  ,  2013/6455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- 5237 sayılı TCY'nın 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası;

2- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCY'nın 62, 52, 53. maddesi gereğince 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...'e karşı eylemi ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik inceleme bulunduğuna, fazla ceza verildiğine ve haksız tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı olan eyleminden kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur ... ile sanık ...'ın olay günü düzenli gittikleri kahvehanede karşılaştıkları, alkollü olan mağdur ...'in yüksek sesle konuşarak tanık ...'e söylendiği, sanık ...'ın

mağdur ...'ten kimseye karışmamasını istediği, konuşmanın tartışmaya dönüştüğü, mağdur ...'in sanık ...'a doğru yürüdüğü, sanık ...'ın belinden çıkardığı tabanca ile iki el ateş ettiği, atılan mermilerden birinin mağdur ...'in sol kasık bölgesinde skrotum alt kesime isabet ettiği ve sağ kalça alt kesimden çıktığı, olay yerinde ayrıca bulunan fişeğin de sanığa ait tabancadan ateşlenmeye çalışıldığının tespit edildiği, bu haliyle sanık ...'ın toplam 3 kere ateş ettiği olayda, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması yerine, yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7642, Karar No: 2010/11823, Tarih: 09.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7642 E.  ,  2010/11823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanın mal kaçırmak Amacıyla 226 parsel sayılı taşınmazı satış suretiyle kızı davalıya temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tenkis istekli davanın 1 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığını, dava konusu taşınmazın mal paylaştırma amacıyla kendisine devredildiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalıya temlikinin muvazaalı olmadığı, murisin mal paylaştırmak amacıyla hareket ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.11.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat A .. A.. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan A.. F..’in çekişme konusu 226 parsel sayılı taşınmazın intifa hakkını üzerinde ipka ile çıplak mülkiyetini satış suretiyle kızı davalıya temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Her ne kadar, muris muvazaası bakımından istek reddedildiğinde, davacı tenkis talebi bakımından bir inceleme yapılmadığını ileri sürmüş ise de, somut olayda, dava konusu taşınmazın temliki satış suretiyle yapıldığına göre satışın gerçek olması halinde muvazaa ile illetli olmayacağı gibi, böylesine bir işlemde, Türk Medeni Yasasının 560 ila 571. maddeleri arasında öngörülen tenkis davasına konu teşkil etmeyeceğine, satışın muvazaa ile illetli olması halinde ise iptal ve tescile karar verilmesi gerekeceğine göre, mahkemece, tenkis isteği bakımından olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olmasında isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacının öteki temyiz itirazlarına gelince; bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda,  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma yapıldığını  söyleyebilme olanağı yoktur. Miras bırakanın hak dengesini gözetir ve tüm mirasçılarını kapsar biçimde bir temlik yapıp yapmadığı konusunda kayıtlar getirtilip, mahallinde uygulama yapılıp değer tespitleri de yapılarak bir değerlendirme yapılmış değildir.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırmanın yapılması, davalının savunması üzerinde durulup murisin denkleştirme amacıyla mı; yoksa mal kaçırmak amacıyla mı dava konusu taşınmazın devrini yaptığı belirlenerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırmanın yapılması, davalının savunması üzerinde durulup murisin denkleştirme amacıyla mı; yoksa mal kaçırmak amacıyla mı dava konusu taşınmazın devrini yaptığı belirlenerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının, bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,  09.11.2010  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.