muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6687, Karar No: 2021/8157, Tarih: 22.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/6687 E.  ,  2021/8157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : KIYI KENAR ÇİZGİSİNİN TERKİNİ-KAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adlarına kayıtlı, ... ada ... parsel sayılı 292,37 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 168,70 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, Anayasa'nın 43 ve 3621 sayılı Kanun'un 5.maddesi uyarınca kıyıların devletin hüküm ve tasarrufunda olduğunu ve kamunun yararlanmasına açık yerler olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının 168,70 m2'lik kısmının iptali ile tescil harci bırakılmasına, davalının müdahalesinin men’ine, üzerinde bulunan yapıların kal-ine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmazla ilgili kesin hüküm itirazında bulunarak davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kapatılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/435 Esas-2007/106 Karar sayılı dosyasının tarafları, konusu ve sebeplerinin huzurdaki dava ile aynı olduğu, söz konusu kararın 2008 yılında kesinleştiği halde kararın infazının uzunca bir süre yapılmayarak, davacı tarafça 2015 yılında sanki daha önce aynı taşınmazla ilgili olarak hiç dava açılmamış gibi tapu iptal davası açıldığı gerekçeleri ile davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 22/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29774, Karar No: 2020/13191, Tarih: 18.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/29774 E.  ,  2020/13191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ......’in temyiz dilekçesinin kapsamına göre temyiz taleplerinin sadece kendi haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu, mahkemece 09/07/2014 tarihli ek karar ile, “Yasemin... hakkındaki yaralama suçundan 3000 TL adli para cezası, ... hakkındaki yaralama suçundan 3000 TL adli para cezası, ... hakkındaki hakaret suçundan 1740 TL adli para cezası, ... hakkındaki yaralama suçundan 2000 TL adli para cezası miktar itibariyle kesin olarak verildiğinden sanıkların temyiz taleplerinin reddine” karar verildiği ve bu kararın taraflara tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında; sadece sanık ... hakkında sanık ...’ya yönelik kasten yaralama ve katılan sanık ......’ya yönelik tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında, sanık ...’ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında, katılan sanık ......’ya karşı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken, taksit aralığı gösterilmemiş ise de taksit aralıklarının “birer ay” olduğu kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7428, Karar No: 2012/9958, Tarih: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7428 E.  ,  2012/9958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13).Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YÜKSEK HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA SUNULMASINA, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2123, Karar No: 2013/1583, Tarih: 28.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/2123 E.  ,  2013/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/31221

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 15/11/2011, 2011/211 (E) ve 2011/323 (K)

SUÇ : Çocuk veya ruh veya beden bakımından kendisini savunamayacak durumdaki kimseyi öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık K.. K..'in suçlarının sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve katılan Köksal vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü mağdur Köksal, Murat ve akrabaları ile sanık Kayahan ve arkadaşları arasında başlayan sözlü tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavganın hareketli ortamında sanığın, elindeki bıçakla bir kez mağdur Murat'a vurduktan sonra Murat'a yönelik eylemini sürdürmeyerek bir kez de mağdur Köksal'a bıçakla vurduğu, mağdurlarda hayati tehlikeye neden olan birer darbenin sanığın eylemi ile meydana geldiği, ancak mağdur Murat'ın kafa bölgesinde sopayla gerçekleştirilen yaralanma ile mağdur Köksal'ın kafa ve kalça bölgelerinde bıçakla meydana getirilen yaralanmaların sanık Kayahan'ın arkadaşı Sedat Esat tarafından gerçekleştirildiği olayda;

Taraflar arasında öldürmeyi gerektirir husumetin bulunmadığı, ciddi bir engel hal bulunmamasına rağmen mağdurlara daha fazla vurma imkanı bulunan sanığın sadece birer darbe ile yetindiği, mağdurların özellikle hayati bölgelerini hedef aldığını gösterir, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı halde, sanığın kasten yaralama suçundan, ancak yaraların niteliği de dikkate alınarak, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinde hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan Köksal vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), sanığın mağdur Murat'a yönelik yaralama suçu bakımından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 28/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17581, Karar No: 2013/16066, Tarih: 09.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17581 E.  ,  2013/16066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/10/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının yanan sigarasını anız alanına atarak yangına neden olduğunu, kendisine ait zeytin ağaçlarının yandığını belirterek maddi zararının tazminini istemiştir. Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, "....zeytin ağaçlarının tapulu olan bir yerde 3. bir kişiye ait olmasının mümkün bulunduğu, bunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesinin mümkün olduğu, ayrıca davacıların belirtilen ağaçları sahiplendikleri gerekli bakım yapıp özen gösterdikleri, bundan bir gelir elde ettikleri ve bu yerin 6831 sayılı kanunun 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılarak, yeri kullananların öncelik hakkı bulunarak satıma konu olabilecek bir yer olması hususları dikkate alındığında..." şeklindeki gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davaya konu yanan zeytin ağaçlarının bulunduğu ... mevkii, 4129 parsel sayılı taşınmazın zararın gerçekleştiği tarihte Devlet ormanı olduğu, bu yerin 06/04/2005 tarih, 1473 yevmiye ile 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B uygulamasına konu edilerek mülkiyetinin maliye hazinesine geçtiği anlaşılmaktadır. Dava konusu edilen yangının çıktığı tarihte, davacının zeytinlerini dikmiş olduğu arazinin, Devlet ormanı olması ve davacının eyleminin işgal ve faydalanma suçu kapsamında kalması dikkate alındığında, suç oluşturan eyleme dayalı olarak tazminat istenemez. Şu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgıya dayalı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22979, Karar No: 2016/19613, Tarih: 27.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/22979 E.  ,  2016/19613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı arsa sahibi ... ile davalı müteahhit şirket arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince ... mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmazda A ve B blok, yüzme havuzu, spor kompleksinden oluşan site inşaatından A blok 20 nolu daireyi satın aldığını, .... 1.Asliye hukuk Mahkemesinin 2010/16 D:İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile ayıpların tespit ettirildiğini, her ne kadar inşaat bitirilmiş ve genel iskan raporu şeklen alınmış gibi görünüyor ise de, binalarda ve ortak alanlarda bir çok eksik ve ayıplı imalatların bulunduğunu, 15.08.2010 tarihinde yapılan kat malikleri toplantısında davalı temsilcisi .... bulunduğunu ve eksikleri gidermeyi sözlü olarak kabul ettiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ortak alanlarda bulunan toplam 274.682,56 TL eksik ve ayıplı imalat bedelinden taşınmazdaki mülkiyet payları oranında hissesine düşen miktarın ve kendisine ait bağımsız bölümdeki ayıplı imalat bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de, ortak alanlar için 3.500 TL ve daire için 500,00 TL.nin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının 2005 yılından itibaren dairede oturduğunu, ayıp ve eksik imalatın bulunmadığını ve süresinde de bir ayıp ihbarı yapılmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacıya ait bağımsız bölümdeki eksik ve ayıplı iş bedeli 495,60 TL ortak alanlardan davacının hissesine düşen 2.694,40 TL olmak üzere toplam 3.190,00 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla taleplerin reddine, karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalı tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık; dava konusu inşaatta “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık; dava konusu inşaatta “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanunu’ndaki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

Davacının, davalıdan satın aldığı bağımsız bölümün tapu devirinin yapıldığı ve eldeki davanın 12.4.2011 tarihinde açıldığı hususlarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının satın aldığı bağımsız bölümde, blokta ve site ortak alanlarında ayıp ve eksikler bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen; eksik imalatların yanında, dış cephedeki btb kaplaması, cam mozaiklerin çatlakları, duvardaki sıva çatlaklıkları, bina çevre-duvarlardaki çökme ve ayrışmalar, bitişik iki ayrı daireler arasındaki duvarın sese karşı çift yüzey yalıtımlı olarak yapılması ve boyanması, yangın merdivenlerinin zemine kadar inecek şekilde yapılması, asansörler çalışır durumda ise de, cisimleri algılayan sensörlü olarak yapılması, elektrik tesisatı yönünden tv kablolarının çalışmaması, ortak alanlarda diafon sisteminin sağlıklı çalışmaması, bağımsız bölümlerde ise, inşaat tekniğine aykırı ve tehlikeli olacak şekilde sigorta kutularının vestiyer içine yapılması, mutfak dolaplarının baca çıkışlarına elektrik boatı konulması imalatlarının gizli ayıp niteliğinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Mahkemece, talep edilen hususlarla ilgili “açık ayıp”, “gizli ayıp” ve “eksik ifa” ayrımının yapılması hüküm oluşturulması açısından önem arzetmektedir.

O halde öncelikle, mahkemece talep edilen hususların açık ayıp, gizli ayıp, eksik iş ayrımının somutlaştırılması ve 818 sayılı BK. 198. maddesi gereğince, gizli ayıplar yönünden, bu ayıpların kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve ihbar tarihi de göz önünde bulundurularak, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda tarafların delil ve karşı delilleri sorulmalı, toplanan delillere ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenlerine göre, davacı ile davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz edilen kararın davalı yararına bozulmasına, 2. bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 54,47 TL harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 27/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6848, Karar No: 2020/4239, Tarih: 09.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6848 E.  ,  2020/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Adana (Kapatılan) 4. Çocuk Mahkemesinin 30/09/2014 tarihli ve 2014/39 esas, 2014/525sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/11/2019 gün ve 16021-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2019 gün ve 2019/116541 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu ile birlikte işledikleri iddia olunan hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından haklarında hükmolunan mahkumiyet hükümleri yönünden temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 20/03/2018 tarihli ve 2016/15890 esas, 2018/3524 karar sayılı ilamı ile bozma kararı verilmesini müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda suça sürüklenen çocukların atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işledikleri sabit olmadığından bahisle Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 04/10/2018 tarihli ve 2018/319 esas, 2018/617 sayılı kararı beraatlerine karar verildiği görülmekle, Yargıtay 17. Ceza Dairesince beraate konu suçların yanında suça sürüklenen çocukların önceden mahkumiyetlerine karar verilen hükmün bu yönden kesin nitelikli olması nedeniyle temyiz incelemesine konu edilemediği anlaşılmış ise de, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun beraat kararı verilen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarıyla bağlantılı olduğu ve her üç suçun birlikte işlendiğinin iddia edildiği, suça sürüklenen çocukların işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu işlediğine dair de mahkumiyete yönelik kesin delil elde edilemediği gözetilmeksizin, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesindeisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen Adana(Kapatılan) 4. Çocuk Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli ve 2014/39 E., 2014/525 K. sayılı mahkumiyet hükümlerinin temyizi üzerine, Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 20.03.2018 tarihli ve 2016/15890 E., 2018/3524 K. sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddedildiği, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin ise bozulduğu; bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 04.10.2018 tarihli ve 2019/6513 E., 2019/7840 K. sayılı beraat hükümlerinin temyizi üzerine, Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21.05.2019 tarihli ve 2019/6513 E., 2019/7840 K. sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin reddedildiği, katılan kurum vekilinin temyizinin incelenmesinde ise suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat hükümlerinin onandığı anlaşılmakla; aynı olay ile ilgili olarak suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan Adana(Kapatılan) 4. Çocuk Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli ve 2014/39 E., 2014/525 K. sayılı mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak yapılan kanun yararına bozma talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 09/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.