muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5603, Karar No: 2024/6520, Tarih: 30.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/5603 E.  ,  2024/6520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/574 Esas, 2021/1237 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : 1) İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2021 tarihli ve 2020/382 Esas, 2021/158 sayılı Kararı ile; atılı suçtan mahkumiyet,

2) Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/574 Esas, 2021/1237 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

10.11.2021 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 30.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21037, Karar No: 2014/408, Tarih: 13.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21037 E.  ,  2014/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/261382

MAHKEMESİ : Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2011

NUMARASI : 2009/1626 (E) ve 2011/316 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 3706 sayılı mütalaasının diğer sanıklar S.G. ve İ.O.hakkında düzenlendiği, sanık H.. K.. hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı görülmekle, öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince sanık H.. K.. hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği anılan Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dava şartı olan vergi mütalaası bulunmadığı halde, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkumiyet hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2337, Karar No: 2017/5199, Tarih: 11.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/2337 E.  ,  2017/5199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; maliki olduğu 1490 ada 7 parsel sayılı taşınmaza, komşu 8 parsel sayılı taşınmaz maliki davalının sınır ihlalinde bulunarak ve tecavüzlü alana ekmeklik, müştemilat yapmak, ağaç dikmek suretiyle müdahalede bulunduğunu ileri sürerek taşınmazına el atmanın önlenmesine, muhtesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı; muhtesatın kendi parseli içinde olduğunu, imar uygulaması sonucu parselinden davalıya bir kısım verildiğini ve sınırların değiştiğini, imar uygulamasından önce eklentilerini yapıp, ağaçlarını diktiğinden bedellerinin depo edilmesini, dava açılmasına sebebiyet vermediğinden yargılama giderlerinden de sorumlu tutulmaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuş, tecavüz saptanırsa muhtesat ve ağaçların bedellerinin ödenmesini istemiştir.

Mahkemece; iddianın kanıtlandığı, 3194 Sayılı İmar Kanunu 18. madde uygulaması sonucu tarafların önceki sınırlarını korudukları ve sınırlarda bir değişikliğin olmadığının saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacıya ait 7 parsel sayılı taşınmaza komşu parsel malikinin taşkın yapı yapmak suretiyle müdahalesi saptanmak, taşıkınlığın önceden beri var olduğu, 3194 Sayılı İmara Kanunu 18. madde uygulamasıyla oluşmadığı gözetilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 695.08.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7172, Karar No: 2015/8788, Tarih: 11.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/7172 E.  ,  2015/8788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/470-2013/498

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, kooperatifin Antalya Beydağları Saklıbeli yöresinde Saklıkent adında kış sporları merkezi ve yayla kasabası olarak kurulduğunu, yörenin güvenliğinin sağlanması bakımından jandarma karakoluna ihtiyaç duyulduğunu, bu nedenle kooperatif adına kayıtlı olan 25 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, üzerine karakol tesisleri yapılmak üzere Hazineye bağışlandığını, ancak jandarma karakolunun yapılmadığını, bağıştan rücu koşulunun gerçekleştiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davalı İl Jandarma Komutanlığına husumet yöneltilemeyeceğini, davanın bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, resmi senette dava konusu taşınmazın kayıtsız, şartsız ve bedelsiz olarak Hazineye hibe edildiğinin yazıldığını, karakol inşaatının yapılmamasının ardında terörle mücadele edilen yerlere öncelik tanınması gibi hayati önem taşıyan bir gerekçe bulunduğunu, taşınmaza olan ihtiyacın devam ettiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın karakol yapılmak amacıyla bağışlandığı ancak bağış koşulu yerine getirilmediğinden bağışlayanın bağıştan rücu edebileceği gerekçesiyle Hazine yönünden davanın kabulüne; Jandarma Genel Komutanlığı hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. . raporu okundu, düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp, düşünüldü.

./..

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalınıtemyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10150, Karar No: 2024/1317, Tarih: 24.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/10150 E.  ,  2024/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3179 E., 2020/2638 K.

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

SUÇLARIN TARİHİ :

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2019/3179 Esas, 2020/2638 Karar sayılı kararının, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1.Temyiz incelemesine konu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ...'ya tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat evrakına rastlanılmadığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen katılana tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılana tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda katılanın temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi,

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2019/3179 Esas, 2020/2638 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 10.02.2021 tarihli temyiz dilekçesiyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını temyiz etmesine rağmen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi hakkında görüş bildirilmediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından temyizine ilişkin de ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12550, Karar No: 2018/6144, Tarih: 09.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12550 E.  ,  2018/6144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/05/2016 tarih ve 2015/405-2016/330 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09.10.2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalı ... Valiliği vekili Av. ... geldiler. Taraf vekilleri dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı okulun çok amaçlı salonunun düğün salonu olarak kullanıldığını, oysa özel niteliklere haiz olması gereken salonun bu niteliklere sahip olmadığını, davalının salonu düğün salonu olarak kullanmasının haksız rekabete sebebiyet verdiğini ileri sürerek, haksız rekabetin tespiti ve men'ini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, salonun düğün salonu olma şartlarını taşıdığı gibi, yasaya aykırı ya da haksız rekabet teşkil edecek bir durumun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, haksız rekabete konu olduğu iddia edilen yerin düğün salonu için aranan özellikleri taşıdığı, okul aile birliği tarafından okul menfaatleri doğrultusunda çok amaçlı salon olarak kullanıldığı, çok amaçlı salonun talep eden kişiler tarafından kısa süreli kiralandığı ve amacına uygun işletildiği, okul ihtiyaçları için gelir sağlamaktan ibaret olduğu, ...'da haksız rekabet teşkil eden hususların somut olayda bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Valiliğine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/597, Karar No: 2021/565, Tarih: 01.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/597 E.  ,  2021/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEŞAN KADASTRO MAHKEMESİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 01.02.2021 gün ve saatte temyiz eden Keşan Belediye Başkanlığı vekili Avukat ..., ... vs. vekili Av. ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ,..., ... vs. vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı Hazine, öncesinde kumsal ve mera niteliğinde devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan çekişmeli taşınmazların, davalı Keşan Belediyesi tarafından ... Köyü Tüzel Kişiliğinden devralınmak suretiyle 09.10.1964 tarih ve 30 sıra numarasıyla tapuya adına tescil ettirildiğini, bilahare çok sayıda ifrazlar yapılarak taşınmazın bir kısmının belediyenin uhdesinde bırakıldığını, diğer kısımlarının kişilere satıldığını öne sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescili, müdahalenin önlenmesi ve taşınmazlar üzerinde bulunan yapıların kal’i istemiyle Keşan Belediyesi ile adı geçen belediyeden tapu yoluyla taşınmaz satın alan kişilere karşı çok sayıda dava açmış, yargılama sırasında çekişmeli 1157, 1160, 1161, 1162, 1163, 1164, 1165, 1166, 1167, 1168, 1169, 1170, 1171, 1172, 1173, 1174, 1175, 1176, 1177, 1178, 1179, 1180, 1181, 1182, 1183, 1184, 1185, 1186, 1187, 1188, 1189, 1190, 1191, 1192, 1193, 1194, 1195, 1196, 1197, 1198, 1199, 1200, 1201, 1202, 1203, 1204, 1205, 1206, 1207, 1208, 1209, 1210, 1211, 1212, 1213, 1214, 1215, 1216, 1217, 1218, 1219, 1220, 1221, 1222, 1223, 1224, 1225, 1226, 1227, 1228, 1229, 1230, 1231, 123,...,..,... 1762, 1763, 1764, 1765, 1766, 1767, 1768, 1769, 1770, 1771, 1772, 1773, 1774, 1775, 1776, 1777, 1778, 1779, 1780, 1781, 1782, 1783, 1784, 1785, 1786, 1787, 1788, 1789, 1790, 1791, 1792, 1793, 1794, 1795, 1796, 1797, 1798, 1799, 1800, 1801, 1802, 1803, 1804, 1805, 1806, 1807, 1808, 1809, 1810, 1811, 1812, 1813, 1814, 1815, 1816, 1817, 1818, 1819, 1820, 1821, 1822, 1823, 1824, 1825, 1826, 1827, 1828, 1829, 1830, 1831, 1832, 1833, 1834, 1835, 1836, 1837, 1838, 1839, 1840, 1841, 1842, 1843, 1846 ve 1847 parsel sayılı taşınmazlar hakkında tutanak düzenlenmesi nedeniyle davalar Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen karar Yargıtay 7, 16 ve 17. Hukuk Dairelerince bozulmuştur.

Yargıtay bozma ilamlarında özetle; "dava konusu taşınmazlarında içinde bulunduğu 87 hektar 5000 metrekare yüzölçümündeki alanın 09.11.1964 tarihinde idari yoldan Belediye adına tapuya bağlandıktan sonra kayıt maliki tarafından ifrazen kişilere satıldığı, uyuşmazlığın tapu kaydı kapsamında kaldığı tartışmasız olan taşınmazların niteliği itibariyle tapuya tescili mümkün olan yerlerden olup olmadığı noktasında toplandığı, özel mülkiyete konu olması mümkün olmayan yerlerin tapuya tescil edilmesi hukuken bir anlam ve değer taşımayacağı gibi, kamu tüzel kişileri tarafından satılmasının da hukuken sonuç doğurmayacağı, bu gibi yerlerde Medeni Kanunun 931. maddesi uygulanmasının mümkün olmadığı; Mahkemece, taşınmazların kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı gerekçesiyle ve bu nedenle tapuya değer verilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı belirtildikten sonra, 3621 sayılı Kıyı Kanunun'un 9. maddesi uyarınca bunun tespitinin Valiliklere verildiği gözetilerek, mahkemece idare tarafından kıyı kenar çizgisinin belirlenip belirlenmediğinin sorulması; belirlenmiş ise uzman kişiler aracılığıyla mahalline uygulanarak denetime elverişli kroki düzenlettirilmesi; İdarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin bulunmaması halinde, kıyı kenar çizgisinin 3 kişilik jeolog bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılarak belirlenmesi; toprak yapısı konusunda ziraat ve jeolog bilirkişilerinden rapor alınması; kumsal alanların özel mülkiyete konu olamayacağının düşünülmesi; belediye tarafından oluşturulan kök tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan tüm davaların birleştirilerek uyuşmazlığın birlikte çözümlenmesi" gereğine değinilmiş; davacı Hazine tarafından mera iddiasının da bulunduğu ancak bozma ilamlarında bu hususa değinilmediği gerekçesiyle karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine, Yargıtay 16. Hukuk Dairesince; davacı Hazinenin 533 tahrir nolu vergi kaydına dayandığına ve taşınmazın mera olduğunu öne sürdüğüne göre bu yönün de araştırılmasının zorunlu olduğu, bozma ilamında ayrıca bu hususa değinilmesine gerek bulunmadığı, zira taşınmazların niteliğinin belirlenmesi işleminin bu yöndeki iddialarında araştırılmasını kapsadığının açık olduğu belirtilmek suretiyle karar düzeltme taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, bu bozma ilamlarına ve vergi kaydı kapsamında kaldığı ancak Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğu belirtilmek suretiyle malik hanesi açık bırakılan 796 parsel ve bu parsele uygulanan vergi kaydının miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilen 1158 parsel hakkında davacılar ... ve ... tarafından açılan tespite itiraz ve görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılan tescil davaları hakkındaki dava dosyaları ile birleştirilerek yargılama yapılması gereğine değinilen bozma ilamına uyularak ve dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda; ... ve...'nın asıl dosya ile birleşen 1997/98 Esas sayılı dosyada 796 ve 1158 parseller için açılan davaların ayrı ayrı reddine, asıl dosya ile birleşen tüm dosyalarda davacı Hazine tarafından açılan tapu iptali davaların ayrı ayrı kabulüne, Hazine adına tescil istemlerinin reddine, 09.10.1964 tarihinde idari işlemle Keşan Belediyesi adına tapuya tescil edilen 09.10.1964 tarih ve 30 sıra numaralı tapu kaydına dayalı olarak 87 hektar 5000 metrekare yüzölçümdeki plaj arsası cinsindeki dava konusu taşınmazın ve bu taşınmazdan ifrazla oluşturulan tüm tapu kayıtlarının iptaline, dava konusu tüm taşınmazların 3402 sayılı Yasa'nın 16/c maddesi gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında olan ve yasal kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunan yerlerden olduğunun tespitine ve bu yerlerin 3402 sayılı Yasa'nın 16/c maddesi gereğince tespit ve tescil dışı bırakılmasına, 26.10.2001 tarihli keşif sonucunda bilirkişiler Doç. Dr. ..., Yrd. Doç. Dr. ......, harita ve kadastro mühendisleri ... ile ... tarafından düzenlenen 1/1000 ölçekli haritaya aktarılan kıyı kenar çizgisinin yasal ve geçerli kıyı kenar çizgisi olarak kabulüne, bu haritanın kararın eki sayılmasına; asıl dosya ve birleşen tüm dosyalarda açılan müdahalenin men’i ve kal davalarının görev nedeniyle ayrı ayrı reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyaların görevli ve yetkili Keşan Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, kadastro tespitinden sonra doğan ve daha üstün hak iddiasıyla davaya müdahilliklerine karar verilen iş bu dosya ve birleşen dosyalardaki tüm müdahillerin davalarının görev nedeniyle ayrı ayrı reddine, karar kesinleştiğinde 3402 sayılı yasanın 26/D-40 maddesi gereğince tutanağın onaylı bir örneği dosya içerisinde bırakılarak dosyaların görevli ve yetkili Keşan Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili, davalı Keşan Belediye Başkanlığı, PTT Genel Müdürlüğü vekili, ... ve diğer bir kısım davalı ve müdahiller tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine ve PTT Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, karar tarihi itibariyle 59,30 TL temyiz karar harcı alınması gerektiğinden, eksik yatırılan harçların temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12669, Karar No: 2013/15794, Tarih: 01.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12669 E.  ,  2013/15794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırı davranmak

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, TCY'nın 43/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası (iki kez )

Beraat (üç kez)

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanığın 2005 takvim yılı içinde yanıltıcı belge düzenlemek eylemine ilişkin hükmün incelemesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanığın 2003 ve 2004 takvim yılı içinde yanıltıcı belge düzenlemek eylemine ilişkin hükmün incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında yanıltıcı belge düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanığın "2006 ve 2007 takvim yılları içinde yanıltıcı belge düzenlemek" eylemlerine ilişkin hükümlerin incelemesinde;

1) Sanık hakkında dava şartı olan defterdarlık mütalaasına uygun biçimde "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı gözetilmeden, iddianame kapsamı dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan cezası aynı olmakla birlikte bağımsız ayrı bir suç oluşturan "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de; sanığa 2007 takvim yılında yüklenen yanıltıcı belge düzenlemek suçunun işlendiği tarih olan 01.05.2008'de yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile 213 sayılı VUK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının "altı ay"'dan, "bir yıl"a yükseltildiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,