muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6180, Karar No: 2024/2626, Tarih: 01.04.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı/karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı tarafın haksız kazanç elde ettiği miktarın karardan belirtilenden çok daha fazla olduğunu, kurumlardan gelen cevabi yazılar ve mevcut faturalar incelendiğinde davalı tarafın kurumlardan haksız satış sonrası kazandığı miktarın 234.04,50 TL olduğunu, dosyada birden fazla rapor alındığını, bu raporlarda gerekçe gösterilmeden kazancın farklı oranlarla bir çok defa düşürüldüğünü, neticede 8.128,08 TL gibi komik bir rakam çıktığını, nitekim dosyaya sunulan 24.06.2016 tarihli raporda 39.006,22 TL kâr kaybının hesaplandığını, internet sitelerinde ve birtakım kurumlarda açıklanan medikal ürünlere ait kar oranının %20 olduğuna dayanılarak hesaplamalar yapıldığını, bu oranın ihtal vs benzeri ürünleri için geçerli olduğunu, davalı tarafın doğrudan üretici ve temin eden konumunda olduğunu, aracı kullanmadan doğrudan kendilerinin temin ettiğini, toplu olarak doğrudan üretim yaptırmaları nedeniyle çok daha ucuz fiyatlardan kutuların parçalarını temin ettiklerini, bu şekilde yine kendilerinin birleştirdiği parçaların satışlarından yine arada aracı olmaksızın doğrudan kurumlara satışını yaptıklarını, bu nedenle davalı tarafın kar oranının daha yüksek olduğunu, hesaplamaların yanlış yapıldığına dair dair itirazlarını dikkate alınmadığını, davalı tarafın dava konusu ürünün benzerini yapmak suretiyle ihlaline devam ettiğini, buna dair ayrı dava açtıklarını, kimsenin kanun ile korunan bir hakkının bu kadar az bir meblağ için ihlal etmeyeceğini, zararın birliği ilkesinin mahkemelerce dikkate alınmadığını, buna göre aynı fiilden doğan zararların tümünün birbirinden bağımsız ayrı ayrı zararların toplamı olarak değil bir birlik olarak ele alındığını, tazminat hesabının zararın birliği ilkesine göre yapılması halinde zarar periyodik olarak arttıkça, her periyot için ayrı tazminat hesaplanamayacağını, tek fiilden doğan zararların tamamı için tek tazminat verilip talep edilebileceğini, gerçekleşen zararda malvarlığında bir eksilme meydana geldiğinden dava sebebi bulunurken, gelecekteki zararda malvarlığındaki artışın engellenmesi anı gelecekteki zararın gerçekleşmesi ile meydana geleceğinden dava sebebi bulunmadığını, ancak yine de zararın birliği ilkesi gereğince gerçekleşen ve gelecekteki zararlar, tek seferde birlikte ele alınıp dava edileceğini, zararın birliği ilkesine göre gerçekleşen ve gelecekteki bütün zararlar için tek bir dava sebebi olduğunu, elde edilebilecek bir kazançtan yoksun kalmayı ifade eden

gelir yoksunluğunun gelecekteki zarar şeklinde de gerçekleşebileceğini, çünkü gelir yoksunluğunun zarar hesabına esas alınan tarihte gerçekleşmemiş olabileceğini, bunun yanında karara konu olayda gelir yoksunluğunun gelecekte gerçeklemesine kesin gözüyle bakılacağını ve davacının gelir yoksunluğunu zararı öğrendiği anda öngörmediği iddia edilemeyeceğini, bu nedenle karara konu olayda muhtemel zararın söz konusu olmadığını, bunun yanında karara konu olay, zararın birliği ilkesinin istisnalarından birini de teşkil etmediğini, bütün bu nedenlerle haksız rekabet fiili nedeniyle uğranılan gelir yoksunluğunun dava tarihine kadar hesaplanması gerektiği kararı zararın birliği ilkesine aykırı olduğunu, haksız rekabetin neden olduğu zararın dava tarihinden sonraki dönem için hesaplanmasının, taleple bağlılık ilkesine aykırı olduğu değerlendirmesinin yerinde olmadığını, müvekkilinin hukuki sonuca ilişkin talebinin tazminat olduğunu, bu nedenle taleple bağlılık ilkesine aykırılık olmadığını, dosyaya sunulan faturalardan davalı tarafın, dava açılmasına rağmen, ürünü haksız ve hukuka aykırı bir şekilde satmaya devam ettiğinin kanıtlandığını, dolayısıyla davalı tarafın, devam eden haksız eylemleri sonucu vermiş olduğu zararın, bir bütün olarak değerlendirilmesi ve zararın bu doğrultuda tek bir tazminat olarak hesaplanmasının elzem olduğunu, bilirkişi raporundaki faturaların eksik incelendiğini, davalı tarafında Kızılay'a ait ihaleye iki kere girdiğini, iki yarı ihaleyi kazandığını, farklı tarihlerde ürün teslim ettiğini, dosyaya iki farklı fatura sunulmasına rağmen tek fatura olarak değerlendirildiğini, itirazlarında bu hususu dile getirmelerine rağmen dikkate alınmadığını, tazminat hesaplaması yönünden dosyanın yeniden ele alınması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı/karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun sonuç kısmında da açıkça yer verildiği üzere, söz konusu raporun "Faturalar" başlıklı bölümünde incelemeye konu edilen faturalar ve ekli belgelerin, davalı yanın ürününün yenilik kriterini ortadan kaldırabilecek nitelikte olduğunu, müvekkilin faturalara ekli görselleri 17.01.2011 tarihinde köşeli buz aküsü kalıbı İzmir' de bilgisayar ortamında çizidiğini ve ilgili firmalara üretiminin yaptırıldığını, hal böyle olunca, davacı yanın faydalı model tarihinden önceki tarihli olan müvekkil şirket ürünü davacı yanın yenilik kriterini ortadan

kaldırdığını, Balıkesir İl Sağlık Müdürlüğünün teknik şartnamesinin 17.02.2011 tarihinde kamuyla paylaşıldığını, bu tarihin davacının faydalı model başvuru tarihi olan 05.03.2012 tarihinden geriye dönük 12 aylık sürenin öncesine geldiğini, 551 sayılı KHK'nın 156 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre yeniliği ortadan kaldıracağını, bilirkişilerce Balıkesir İl Sağlık Müdürlüğünün teknik şartnamesinin belirsiz olduğu, müvekkil tarafından numune sunulup sunulmadığının belli olmadığı yönündeki iddialara ilişkin olarak; bahsi geçen ihalelere numune veya ürün görseli sunulmaksızın girilemeyeceğini, davacının faydalı model başvuru tarihinden önceki tarihte yapılan bu ihaleye davaya konu ürün ile katılan müvekkilin davacının faydalı model hakkına tecavüz ettiğini söylemek hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğunu, ürünün davacının buluşu olduğunu ve yenilik kriteri içerdiğini söylemenin mümkün olmadığını, böyle bir eksiklik var ise bu bilgilerin kurumdan sorulabileceğini, eksik inceleme yapıldığını, davacı vekilince ihaleye dava konusu ürünle katılındığının ikrar edildiğini, aksi durumda dahi ihale tarihinin 08.03.2011 olduğunu, kimsenin ihaleye 3 gün kala ürünü hazırlayıp şekillendiremeyeceğini, müvekkilin ürünü davacıya göre daha eski tarihli olduğundan ve davacının yenilik kriterini ortadan kaldırdığından bu yöndeki itirazlarımız dikkate alındığında tecavüz ve ferilerine ilişkin asıl davanın da reddinin gerekeceğini, bu bakımdan ilgili tazminat davasına ilişkin yapılan tüm incelemeleri ve tazminatın ilan öncesi/başvuru tarihi kabul ederek yapılan hesaplamasını ve bu hesaplamaya esas kalemleri kabul etmediklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada davacı tarafa ait 2012/2459 sayılı faydalı model belgesine konu ''Köşe Buz Akülü Taşıma Kabı'' isimli ürünü izinsiz üretmek suretiyle tecavüzün durdurulması, önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat birleşen davada ise anılan faydalı modelin hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 551 sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 6, 7, 9, 10, 45, 46, 47, 73, 83, 136, 137, 138, 140, 141, 142, 154, 155, 156, 157, 164, 165, 166 ncı maddeleri.

3.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 54, 55, 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 551 sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 6, 7, 9, 10, 45, 46, 47, 73, 83, 136, 137, 138, 140, 141, 142, 154, 155, 156, 157, 164, 165, 166 ncı maddeleri.

3.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 54, 55, 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16408, Karar No: 2011/2846, Tarih: 17.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16408 E.  ,  2011/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 104 ada 712 parsel sayılı 984,91 m² yüzölçümündeki taşınmazr dava dışı 104 ada 583 nolu parsele uygulanan 1937 tarihli 115 nolu vergi kaydı miktar fazlası olarak tarla niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, zilyetlik iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece; davacının davasının kabulüne ve dava konusu parselin tespitinin iptali ile aynı vasıf ve yüzölçümüyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1991 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece, dayanılan vergi kaydı mera sınırlı olsa da çevrede mera olmadığı, şahıs parselleriyle çevrili bulunduğu, memleket haritasında bu alanın tarım alanı olarak görüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, verilen karar dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; dava konusu taşınmaz dava dışı 104 ada 583 nolu parsele uygulanan 1937 tarihli 115 nolu vergi kaydı miktar fazlası olarak tarla niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, zilyetliğe dayanarak dava açmıştır. Dayanılan vergi kaydının güney sınırının mera okuduğu, vergi kaydı miktarı kadar yerin 583 parsel olarak davacı adına tespit edilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır. Uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın üzerinin yoğun olarak yabani otlar, dikensi bitkiler, meşe, akçakesme, defne ve karaçalı ile kaplı olduğu, keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre 1970 yılından sonra kullanılmadığı, bu durumda çekişmeli taşınmazın eylemli orman sayılan yer olduğunun kabul edilmesi gerektiği gibi davacı yararına 3402 sayılı yasanın 14. maddesinde ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının da oluşmadığı anlaşılmakla eylemli orman sayılan yerlerden olduğu belirlenen taşınmaza yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ... olduğu gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8946, Karar No: 2024/12795, Tarih: 25.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/8946 E.  ,  2024/12795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2672 E., 2023/141 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.03.2024 tarihli ve 2022/2672 Esas, 2023/141 Karar sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddinin gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 27.03.2024 tarihli ve 2022/2672 Esas, 2023/141 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5753, Karar No: 2022/907, Tarih: 27.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5753 E.  ,  2022/907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri, sanık ...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin yasa yolu ile merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün, suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin ve sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanık ...’a zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen tüm hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 27/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21538, Karar No: 2014/25823, Tarih: 29.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/21538 E.  ,  2014/25823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2014/504-2014/609

Mahkemenin 07.03.2013 tarih ve 2012/314 esas, 2013/176 karar sayılı hükmü, Dairemizin 17.03.2014 tarih ve 2013/6925 esas, 2014/ 6167 karar sayılı ilamı ile bozulmuş ise de, mahkemenin 29.05.2014 tarihli ve 2014/504 esas, 2014/609 karar sayılı kararı ile direnme kararı vermesi ve bu kararı davalılar vekillerinin kanuni süresi içerisinde temyiz etmesi üzerine dosya yeniden incelendi.

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

Davalı S.. M.., kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini ve davacının kendi isteği ile işe devamsızlık yaptığını, haklı ve geçerli bir mazeret ileri sürmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. S.. Hizmetleri Ltd. Şti. davacının izin ve mazereti olmaksızın işe devamsızlık yaptığını, iş sözleşmesinin işverence feshedilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin kararı temyizi üzerine, Dairemizin 17.03.2014 tarih ve 2013/ 6925 esas, 2014/6167 karar sayılı ilamı, iş sözleşmesinin işçi tarafından haksız olarak feshedildiği ve devamsızlıktan önceki işveren feshinin usulünce ispatlanamadığı anlaşılmakla, kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddi gerektiğine ilişkin gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrasında yapılan yargılama sonunda, mahkemenin 29.05.2014 tarihli ve 2014/504 esas, 2014/609 karar sayılı kararı ile "şahitlerden E.. B..'ün beyanı ile H.. B..'ın beyanı ve H.. B..'ın beyanı zapta geçirilirken mahkeme gözlemi olarak zapta yazılan hususlar birlikte değerlendirildiğinde, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak yeniden incelemede feshedildiği sonucuna ulaşıldığı" gerekçesiyle bozma kararına karşı direnilmiş olup, yapılan incelemede Dairemizce temyiz incelemesi sırasında maddi hataya dayalı olarak kararın bozulduğu anlaşılmakla, direnme kararının kabulü ile Dairemiz kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 29.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14861, Karar No: 2015/9669, Tarih: 30.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14861 E.  ,  2015/9669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın yetkilisi olduğu kabul edilen şirketin 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının kabul edildiği olayda; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen... Şirketi ile ... şirketi hakkında vergi tekniği raporu düzenlendiği anlaşılmakla, bu raporların ve eklerinin dosyaya eklenmesi, şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde mümkünse birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme şekilde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeden tek bir hüküm kurulması, ilgili takvim yıllarında birden fazla sahte fatura kullanılması nedeniyle verilen cezalar üzerinden 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince arttırım yapılmayarak ve 2008 takvim yılı için suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nın 359/b-1. maddesinde düzenlenen cezanın alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,

b) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ...E., ... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

b) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ...E., ... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

c) Suça konu faturaların 2007 ve 2008 takvim yılına ilişkin katma değer vergisi bildiriminde kullanılması karşısında suç tarihinin son fatura tarihlerine göre takip eden ayın 25. günü olduğu gözetilmeden, 25.10.2007 ve 25.10.2008 yerine gerekçeli karar başlığında 12.03.2010 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.