muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18850, Karar No: 2017/4790, Tarih: 02.05.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/18850 E.  ,  2017/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sırasında, suçun Basın Kanunu kapsamında kaldığından bahisle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2016 tarihli ve 2016/465 esas, 2016/435 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2016 tarihli ve 2016/371 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/12/2016 gün ve 392567sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.” hükümlerinin yer aldığı, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10/03/2010 tarihli ve 2009/18295 esas, 2010/2905 sayılı ilamında belirtildiği üzere, basın yoluyla suç işlenmesinden söz edilebilmesi için 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 2. maddesi kapsamında bir eserin meydana gelmesinin gerektiği, somut olayımızda ise TV EM logosuyla yayın yapan televizyon kanalında yayınlanan Serbest Vuruş isimli programda sanıkların üzerlerine atılı eylemi gerçekleştirdikleri nazara alındığında söz konusu eylemin Basın Kanunu kapsamında kalmadığı, bu nedenle itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

T.C. Anayasasının 37.maddesinde “Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.” 142.maddesinde “Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.” 5271 sayılı CMK'nın 3/1.maddesinde “Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.” 4/1 maddesinde “Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re’sen karar verebilir. 6.madde hükmü saklıdır.” 5/1 maddesinde “İddianamenin kabulünden sonra, işin, davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.” 5187 sayılı Basın Yasasının 27.maddesinin 1.fıkrasında “Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.” 2.fıkrasında ise “Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.” 5320 sayılı CMK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 307/1.maddesinde “Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.” Anılan Yasanın 308.maddesinde “Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır" 4. fıkrasında ise "Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda, sanık ...'ın, 'Serbest Vuruş' isimli programın sunucusu, sanık ...'nin, spor müdürü ve söz konusu programın yapımından ve yayınından sorumlu olduğu, sanık ...'in de, söz konusu programın danışmanı ve yorumcusu, aynı zamanda şüpheli ... ile birlikte söz konusu programın yapımından ve yayınından sorumlu olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında;... isimli televizyon kanalında yayınlanan Serbest Vuruş isimli programda; şüpheli ... ile röportaj yapıldığı, şüphelinin röportaj sırasında, müşteki ... hakkında, "... ...için ... tek kelime ile hırsız anlamı taşıyor. ... Hırsızın da, toplumda yeri olmaz. ..." diyerek hakaret ettiği, bu röportajın, 01.02.2015 tarihinde, ... isimli televizyon kanalında, 'Serbest Vuruş' isimli spor programında yayınlandığı ve "ÖKSÜZ: ... hırsızdır!" şeklindeki alt yazının uzun bir süre ekranda yazılı olarak kaldığı iddiasıyla 125/1,2,4 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi söz konusu eylemlerin basın yoluyla işlendiği, 5187 sayılı Kanun'un 27/1. maddesi gereğince 2. Asliye Ceza Mahkemesi görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. Görevsizlik kararına müşteki vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2016 tarihli ve 2016/371 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi söz konusu eylemlerin basın yoluyla işlendiği, 5187 sayılı Kanun'un 27/1. maddesi gereğince 2. Asliye Ceza Mahkemesi görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. Görevsizlik kararına müşteki vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2016 tarihli ve 2016/371 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

5187 sayılı Basın Kanunun 2.maddesinde," Basılmış eser; Yayımlanmak üzere her türlü basım araçları ile basılan veya diğer araçlarla çoğaltılan yazı, resim ve benzeri eserler ile haber ajansı yayınları" olarak tanımlanmıştır. Aynı Kanunun 27. maddesinde ise, "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.    Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür." hükmüne yer verilmiştir. Buna göre bu Kanundaki göreve ilişkin düzenleme sadece basılmış eserler için uygulanabilecek olup, iddia edilen olayın ise televizyon programında gerçekleşmesi karşısında 5187 sayılı Basın Kanunun 27. maddesinin uygulama olanağı bulunmamaktadır.

Bu nedenle, Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararına yapılan itirazı reddeden mercii kararı hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2016 tarihli ve 2016/371 değişik iş sayılı kararının,CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02/05/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9820, Karar No: 2010/18812, Tarih: 01.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/9820 E.  ,  2010/18812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, uyulan bozma, belgeler ve duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

Yağma suçunun 5237 sayılı TCY'nm 149. maddesinin 1. fıkrasının (a-c-h ) bentlerinin yanı sıra (d) bendine de aykırı biçimde; geceleyin, birden fazla kişiyle, konutta ve silahla işlendiğinin gözetilmemesi temel ceza belirleme gerekçesi karşısında sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklara yükletilen dava konusu yağma eyleminin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,

Kovuşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri indirim nedeninin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezaların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

... adli emanetinin 2006/674 sırasında kayıtlı iki adet bıçağın suçta kullanıldığına ilişkin kanıt bulunmaması, 19.2.2007 günlü raporla 6136 sayılı Yasanın 4.maddesinde sayılan aletlerden olmadığının saptanması ve ... Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2007 tarihli "ek kovuşturmaya yer olmadığına" ilişkin kararında da "emanetin 2006/674 sırasında kayıtlı bıçakların şüpheli ...'a iadesine" karar verilmiş olduğu halde, 5237 sayılı TCY'nın 54.maddesi uyarınca zor alımına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz dilekçelerinde ve sanıklar savunmanı Av.... duruşmada ileri sürdükleri itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından bıçakların zor alımına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 01/12/2010 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... katıldığı oturumda sanıklar savunmanının yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2007/21342, Karar No: 2008/5845, Tarih: 15.04.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/21342 E.  ,  2008/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Koyuncuoğlu Ağaç San.Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Koyuncuoğlu Ağaç San.Tic. A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.4.2008 ününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5540, Karar No: 2011/7834, Tarih: 04.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5540 E.  ,  2011/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, adına kayıtlı 2199 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasıyla açılan davada Kumluca Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/220 E. ve 2000/231 K.sayılı ilamı ile taşınmazın 461.41 m²'lik kısmının iptal ve terkinine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya ait taşınmazın tapu kaydının bir kısmını kıyı kenar çizgisi içerisinde olduğundan bahisle iptal edilmiş olması nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5017, Karar No: 2021/9115, Tarih: 26.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5017 E.  ,  2021/9115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER :Sanık hakkında katılanı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uygulanmak suretiyle 4 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kabule ve dosya içeriğine göre; Olay günü katılanın, kardeşi Muhammet'e internet üzerinden "gel birlikte olalım, arka tarafı hazırlıyorum" şeklinde cinsel taciz niteliğinde mesajlar gönderdiğini gören sanığın, katılanın çalıştığı eczaneye giderek ... kesici isteme bahanesi ile zile bastığı, kapının açılması üzerine içeri girerek katılanı cebinden çıkardığı bıçak ile birden çok kez bıçaklamak suretiyle hayati tehlike geçirmesine ve sol kolda duyu kaybı oluşmasına neden olacak şekilde yaraladığı olayda,

a)Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nın 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınıp alt ve üst sınır arasında, makul bir ceza belirlenmesi gerekirken, yazılı biçimde, alt sınıra yakın ceza tayini suretiyle eksik cezaya hükmolunması

b)Katılandan, sanığın kardeşine yönelik cinsel içerikli eylemin, taciz boyutunda kalması karşısında, eylemin niteliği ve haksız tahrikin ulaştığı boyut nazara alındığında, cezada alt sınıra yakın indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde fazla indirim yapılarak eksik ceza tayini,Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık açısından hapis cezasının kanuni sonucu olarak hükmolunan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümde eleştirilen nedenler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ceza miktarına, sanık hakkında haksız tahrik indiriminin azami oranda yapılması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 26/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2667, Karar No: 2012/6873, Tarih: 09.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2667 E.  ,  2012/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 02.10.2012 günü belirlenen saatte temyiz eden ... Dizayn Tekstil San.Tic.A.Ş. vekili Av.... ve aleyhine temyiz istenilen ... Paz.Tekstil Gıda Turizm Mad.San.Tic.Ltd.Şti. vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız ihtiyati hacizden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının kazanç kaybına yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi, varılan sonuç da yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Borçlar Kanununun 41. maddesi hükmünde açıklanan maddi zarar, fiilen gerçekleşen (eylemli) zarar ile kardan yoksun kalma zararını kapsar. Fiili zarar malvarlığının aktifinde bir azalma veya pasifinde bir çoğalmayı ifade eder. Oysaki kardan yoksun kalmada malvarlığının, fiilden önceki durumu ile sonraki durumu arasında bir fark yoktur. Zararı doğuran fiil malvarlığının çoğalmasına engel olmuş ise, bir başka deyişle fiil meydana gelmese idi gelecekte malvarlığının çoğalması söz konusu ise kardan yoksun kalmadan söz edilebilir. Kardan yoksun kalma zararı malvarlığının fiilden sonraki durumu ile, çoğalma ihtimali gerçekleşmiş olsa idi ulaşabileceği varsayılan (farazi) durumu arasındaki fark gözönünde bulundurularak hesaplanır. Kural olarak Borçlar Kanununun 42. maddesi hükmüne göre, zararın kanıtlanması davacı tarafa, kapsamının belirlenmesi ise mahkemeye aittir. Zararın her tür delille kanıtlanması mümkündür. Hakim yoksun kalınan kârı belirlerken halin icaplarını ve kusurun ağırlığını (Borçlar Kanunu 43) ve zararın azaltılması için davacının aldığı veya alması gereken tedbirleri (Borçlar Kanunu 44) gözönünde tutmalı, olayların olağan akışına ve davacının aldığı veya alması gereken tedbirlere göre elde edilmesi kuvvetle mümkün görülen karı davacının zararı olarak kabul etmelidir.

Somut olaya gelince; davacı, iş makinelerinin ihtiyati haciz kararıyla muhafaza altına alındığını, daha sonra takibin iptal edilerek kendisine iade edildiğini, haksız ihtiyati haczin uygulandığı süreçte çalışamaması nedeniyle, kazanç kaybına uğradığını öne sürmüştür. Mahkemece bilgilerine başvurulan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda, davacının ticari defterleri incelenmeksizin yoksun kalınan kâr kaybı belirtilmiş, mahkemece bu rapor benimsenerek karar verilmiştir. Kârdan yoksunluk zararının sağlıklı biçimde hesaplanabilmesi için davacının ticari defterleri ile önceki yıllara ait vergi kayıtlarının uzman bilirkişi veya bilirkişi kuruluna inceletilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yasal düzenlemelere aykırı hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, öncelikle davacı tarafın defterleri ile önceki yıllara ait vergi kayıtlarının getirtilmesi, zararının kanıtlanması için taraflarca gösterilen ve gösterilecek tüm delillerin toplanması, daha sonra aralarında mali müşavir bir bilirkişinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulu görevlendirilerek, ticari defterler ve vergi kayıtları inceletilmesi, kar-zarar durumunun, dava dilekçesinde belirtilen dönemde çalışabileceği gün, muhtemel müşteri sayısı ile talep edilen hizmet bedelleri ve giderler dikkate alınarak net gelirin saptanması, bilirkişiden bu konuları açıklayıcı, muhtemel kârdan yoksunluk zararının hesap şeklini gösterir gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalının temyiz itirazının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harçların istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı taraf yararına takdir ve tespit olunan 900,00 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine, 09.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2190, Karar No: 2022/3013, Tarih: 12.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2190 E.  ,  2022/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27/01/2021 tarihli ve 2019/756 Esas - 2020/652 Karar sayılı Ek Kararın temyizi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

1) Dairenin 21/10/2021 tarihli karar düzeltme kararından sonra, davalı vekili tarafından verilen 15/12/2021 tarihli dilekçe ile karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 31/12/2021 tarihli ek karar ile karar düzeltme yolu kapalı olduğundan isteğin reddine karar verilmiş, ek kararın davalı vekili tarafından 12/01/2022 tarihli dilekçe ile temyizi üzerine Mahkemece bu kez 27/01/2022 tarihli ek karar ile karar düzeltme yolu kapalı olduğu belirtilerek talebin reddine karar verilmiş, bu ek karar da davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme isteklerini inceleme yetkisi münhasıran kararı veren Yargıtayın ilgili Dairesine ait olduğu ve mahkemelerin bu tür talepleri inceleme yetkisi bulunmadığından, Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 31/12/2021 tarihli ve 27/01/2022 tarihli ek kararlarının ortadan kaldırılmasına,

2) Davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin incelenmesine gelince;

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, Mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine, Dairenin 23/06/2021 tarihli ve 2021/1063 E., 2021/3502 K. sayılı kararı ile düzeltilerek onama kararı verilmiş, davalı vekilinin karar düzeltme isteği Dairenin 21/10/2021 tarihli 2021/8330 E 2021/5898 K. kararı ile reddedilmiştir.

Davalı vekili, 15/12/2021 tarihli dilekçe ile Dairenin karar düzeltme kararından sonra yeniden karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. Maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 442. maddesi gereğince aynı ilam aleyhine bir defadan fazla karar düzeltme yoluna gidilemez.

Hal böyle olunca, davalı vekilinin 15/12/2021 tarihli karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, alınan peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.