muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25332, Karar No: 2016/4482, Tarih: 29.03.2016

Yukarıda açıklanan bilgiler ışığında somut olayda; davalı ve eşinin 26.12.1990 da anlaşmalı olarak boşandıkları, dosya kapsamından sabit geliri bulunmadığı anlaşılan davalının boşanma kapsamında herhangi bir nafaka, maddi talepte bulunulmadığı; 30.09.2010 tarih 2010/1203 sayılı Sosyal Güvenlik Denetmenlerinin hazırlamış oldukları rapor kapsamında beyanları alınan site görevlisi ..... ve kapı komşuları olduğu belirtilen Birgül'ün müşterek beyanlarının, davalı ve eşinin denetim yapılan adreste fiilen birlikte yaşadıkları ve boşandıklarından haberleri olmadığına yönelik olduğu; huzurda yeminli dinlenen adı geçen tanıkların benzer şekilde beyanda bulundukları; adres geri izleme bilgilerine göre davalı ve boşandığı eşinin kayıtlı adreslerinin, davalının beyanda bulunduğu 24.05.2012 tarihine kadar aynı Atatürk Mahallesinde kaim Mezitli /Mersin sayılı yer olduğu, yine konutta kalanlara ait kimlik bildirim formunda da davalı ve yakını olarak belirtilen eşinin, anılan aynı sayılı Mezitli /Mersin adresinde 22.05.2012 taşınma tarihine kadar birlikte ikamet ettiklerini ekli fotoğraflarıyla birlikte, imzalı olarak beyan ettikleri; davalı tarafça ibraz olunan cevap dilekçelerinde de, bir süre mecbur kalındığından bahisle, boşanılan eş ile aynı evde ikamet ettiklerinin ikrar edildiği, ancak davalının boşandığı eşi ..... in nüfus kayıt bilgilerine göre 17.10.2010 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mevcut halde dava konusu edilen 01.11.2008 ila 17.10.2010 tarihleri arasında, davalı ve boşandığı eşinin fiili olarak birlikte yaşadıklarının belirgin olduğu, davacı Kurum tarafından tanzim edilen rapor ve eş değerdeki açıklanan resmi belgelerin aksinin ispat edilemediği, burada artık 01.11.2008 - 17.10.2010 tarihleri arasındaki döneme yönelik olarak davanın kabulü gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16767, Karar No: 2015/20415, Tarih: 11.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16767 E.  ,  2015/20415 K.**

* ÇOCUK MAHKEMESİNİN GÖREVİ

* GÖREV UYUŞMAZLIĞI

* MUHAFAZA ALTINA ALINMIŞ EŞYA HAKKINDA HIRSIZLIK

* ÇOCUK KORUMA KANUNU (5395) Madde 26

* ÇOCUK KORUMA KANUNU (5395) Madde 3

* ÇOCUK KORUMA KANUNU (5395) Madde 17

* ÇOCUK KORUMA KANUNU (5395) Madde 2

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 37

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 147

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 3

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 4

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 5

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 6

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5320) Madde 8

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 308

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 309

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk . hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3.maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2015/52 esas, 2015/87 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/322-222 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 03/06/2015 tarihli ve 2015/645 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28.08.2015 gün ve 2015-17468/56609 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2015 gün ve 2015/305988 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin ' görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271Sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Yasa'nın geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından, Küçükçekmece 1.Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (BAKIRKÖY) 1.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 03.06.2015 gün ve 2015/645 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7850, Karar No: 2012/29543, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7850 E.  ,  2012/29543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazimatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ... genel tatil, yıllık izin, vergi iade ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.12.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirkette ait ... yerinde 01.12.1997 - 04.01.2008 tarihleri arasında çalıştığını, ... yerinde fazla mesai yapmasına, hafta tatillerinde ve ulusal ... genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen, bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmadığını, 2007 yılı Ekim, Kasım, Aralık ayı ücretlerine ilişkin ödeme yapılmadığını, bu nedenlerle ile ... sözleşmesini 4857 sayılı ... Kanunu'nun 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendine dayanarak haklı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının fesih tarihi itibari ile ... – Delice şantiyesinde çalıştığını, davalı şirketin merkezinin ise ...'da olduğunu, davanın, işçinin son çalıştığı yer mahkemesi olan ... 'de açılması gerektiğini belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ağırlıklı olarak çalıştığı ... yerinin Bafra olması sebebi davalının yetki itirazı reddedilmiş ve davacının ... sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı süresi içerisinde davalı taraf temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi ... mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

5521 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, ... mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın ... Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

... mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki ... mahkemesi veya ... davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

... mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki ... mahkemesi veya ... davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

... Medeni Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Kanun'un 49. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Kanun'da yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir.

Somut olayda, davacının fesih tarihi itibari ile davalı işverene ait ... – Delice şantiyesinde çalıştığı, davacının imzasını taşıyan ücretsiz izin belgeleri içeriği ve davacının ... Delice Şantiyesinde araştırma teknisyeni sıfatı ile imzaladığı bir kısım kontrol evrakı ile sabittir. 5521 sayılı Kanun'un 5. maddesi gereğince davacının son çalıştığı ... yerinin bulunduğu yer mahkemesi davaya bakmakta yetkili olduğundan, somut uyuşmazlıkta ... ... Mahkemelerinin yetkili olduğu görülmektedir O halde mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi gerekir iken yazılı şekilde işin esası incelenerek hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 900,00 TL duruşma avukatlık parası karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5287, Karar No: 2016/3491, Tarih: 17.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5287 E.  ,  2016/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin işverenin baskısıyla işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını, işten ayrılırken baskı ile ve tazminatlarının ödeneceği söylenerek iki adet istifa dilekçesi imzalatıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davayı kabul etmediklerini, davacının istifa ederek işten ayrıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde, işverenin baskısıyla işten ayrılmak zorunda kaldığını beyan etmiş olup bu beyan davacıyı bağlar. Fazla mesai alacağı bulunan davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğinin kabul edilmesi gerekir. İş akdini haklı nedenle de olsa fesheden tarafın ihbar tazminatına hakkı olmadığı ve bu talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12774, Karar No: 2024/13817, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12774 E.  ,  2024/13817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1029, Karar No: 2024/9866, Tarih: 07.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/1029 E.  ,  2024/9866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/509 E., 2022/302 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet, 4926

sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin münhâsıran sanıklar ..., ..., ... ve .... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan verilen beraat kararı, sanık ... hakkında 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (4926 sayılı Kanun) muhalefet ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından verilen beraat kararı ile diğer sanıklar ..., ... ve

... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen beraat kararına ilişkin olduğu, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen düşme kararlarına ilişkin herhangi bir temyiz istemi olmadığı belirlenmiştir.

II. GEREKÇE

1.Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/509 Esas sayılı ve birleşen Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/25 Esas sayılı dosyalarının kapsamlarına göre; sanıklar ... ..., ... ... ve ...'e ait ... Akaryakıt A.Ş. isimli firmanın Mersin Akaryakıt Gümrük Müdürlüğü'ne bağlı olarak akaryakıt antreposu işini yürüttükleri, genel olarak akaryakıt nakillerinde gemi ile kargonun gelmesi üzerine geminin yükünü gösterir bir özet beyan verildiği, memurlar eşliğinde sörveyler aracılığı ile gemide bulunan akaryakıt miktarının ölçüldüğü, daha sonra projeli boru hattı vasıtası ile akaryakıtın gemiden antrepo tanklarına alındığı, nakilden sonra sörveylerin yine memurlar eşliğinde kalibrasyon cetvelleri yardımı ile antrepo tanklarındaki akaryakıtı ölçtükleri, Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 30.09.2010 tarihli 100-9378/71 sayılı yazısında ve aynı tarihli 9378 sayılı onayında ... Akaryakıt A.Ş. firmasının kalibrasyon cetvellerinde usûlsüzlük yapıldığına, her kargoda %2-3 civarında akaryakıtın gemiden antrepo tanklarına eksik aktarıldığına ilişkin duyumların şifahi olarak bildirildiği, bu çerçevede Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Başmüfettişi ... tarafından tanzim olunan 25.07.2011 tarihli (2) numaralı soruşturma raporuna göre anılan firmaya ait 24.01.2005 ve 25.01.2005 tarihli kalibrasyon cetvellerinin temyiz dışı sanık ... tarafından, 30.03.2007, 31.03.2007 ve 04.04.2007 tarihli kalibrasyon cetvellerinin ise sanık ... tarafından tanzim edildiği, sanıklar ... ile ...'ün kaçakçılık suçunda araç olarak kullanılmak üzere kalibrasyon cetvellerini yaklaşık %3 eksik olacak şekilde yanlış düzenleyerek diğer sanıklar ... ..., ... ... ve ...'e teslim ettikleri, sahte belgeler sayesinde tanka giren akaryakıtın %3 oranında eksik ölçüldüğü ve bu şekilde gemiden aktarılan akaryakıtın %3'lük kısmının antrepoya girmeden fire kapsamında gösterilerek kayıt dışı mal edinildiği, uluslararası standartlara göre kalibrasyon hatalarının en fazla %0

... ile ...'ün kaçakçılık suçunda araç olarak kullanılmak üzere kalibrasyon cetvellerini yaklaşık %3 eksik olacak şekilde yanlış düzenleyerek diğer sanıklar ... ..., ... ... ve ...'e teslim ettikleri, sahte belgeler sayesinde tanka giren akaryakıtın %3 oranında eksik ölçüldüğü ve bu şekilde gemiden aktarılan akaryakıtın %3'lük kısmının antrepoya girmeden fire kapsamında gösterilerek kayıt dışı mal edinildiği, uluslararası standartlara göre kalibrasyon hatalarının en fazla %0.15'e kadar normal kabul edildiği, yine 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun (4458 sayılı Kanun) 237 nci maddesi gereğince kabul edilen %3'e kadar olan fire oranını geçmemesi nedeni ile Gümrük İdaresince bu hususta herhangi bir araştırma başlatılmadığı, %3'lük fire oranının da takibata mahal vermemek amacıyla bu şekilde seçildiği, beyanname ve gümrük işlemlerinin kara tanklarında belirlenen akaryakıt miktarı üzerinden devam ettirildiği ve bu miktarlar üzerinden antrepo, ithalat veya transit beyannameleri ile akaryakıtın gümrük işlemlerinin tamamlandığı, kalibrasyon cetveli ile tanktaki yakıt miktarının belirlendiği, Gümrük Yönetmeliğinin 520 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca antrepo olarak açılmak istenen tanklara ilişkin ''Türk Akreditasyon Kurumu'ndan (TÜRKAK) veya Türk Akreditasyon Kurumu ile karşılıklı tanıma anlaşması bulunan akreditasyon kurumları tarafından akredite edilen şirketler veya Dış Ticaret Müsteşarlığı tarafından uluslararası gözetim şirketi statüsü verilen gözetim şirketleri tarafından" hazırlanmasına dair zorunluluğun suç tarihinden sonra 07.10.2009 tarihinde yürürlüğe ğirdiği, suç tarihi itibarı ile yukarıda belirtilen kurumlara kalibrasyon yaptırma zorunluluğu bulunmadığı, bu nedenle Ocak 2008 tarihine kadar kullanılan kalibrasyon cetvellerinin gemi mühendisi olan sanık ... ile temyiz dışı sanık ... tarafından tanzim edildiği, firmanın kalibrasyon cetvellerinde yapılan usûlsüzlük nedeniyle bu tarihler arasında hemen hemen tüm gemi tahliyelerinde tanklara alınan miktarda %2-3'lük kayıp oluştuğu, ancak söz konusu kaybın önemli bir kısmının 2005 yılındaki