muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29898, Karar No: 2013/19828, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29898 E.  ,  2013/19828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 25.05.1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41002, Karar No: 2017/17115, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/41002 E.  ,  2017/17115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/629, Karar No: 2023/369, Tarih: 01.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/629 E.  ,  2023/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı kooperatifin, yanlar arasında 27/02/2012 tarihinde akdedilen eser sözleşmesiyle kooperatife ait İzmir ili, Mordoğan mevkiindeki taşınmazın alt yapı işlerinin yapımının davalı yüklenici tarafından üstlenildiğini, ayrıca 10/03/2012 tarihinde davacı kooperatif ile önceki yüklenici dava dışı ... A.Ş. arasında akdedilmiş sözleşmeye dayalı olarak bu yükleniciye yapılan fazla ödemelerin davalı tarafça ödeneceğine dair bir sözleşme daha imzalandığını, davalının altyapı işine ait sözleşmeyi gereği gibi ve süresi içinde yerine getirmemesi üzerine ihtarname keşide edildiğini, ancak davalının yapım faaliyeti gerçekleştirmediğinden sözleşmenin feshedildiğini, olumlu zararın tespiti için Karaburun Asliye Hukuk Mahkemesinden 27/10/2012 tarihinde tespit yaptırdıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL olumlu zararlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı yüklenici vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının tek taraflı feshini kabul etmediklerini, fesihte davacının kusurlu olduğunu, davacının iş programını tasdik ederek ne önceki yükleniciye ne de işlerin yapımını devralan davalı yükleniciye vermediğini, davacı kooperatifin dayandığı 09.04.2012 tarihli iş programının teknik anlamda ve yapım işleri genel şartnamesinde tariflenen bir iş programı niteliğinde olmadığını, 27/02/2012 tarihli sözleşmenin 4.maddesine göre davalının sözleşmeyi devraldığı eski yüklenicinin kooperatife olan 1.415.198,46 TL borcunun hak ediş alacağından %5'i geçmeyecek şekilde kesinti yapılmak şartıyla ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalı yüklenici tarafından gerçekleştirilen ve 30 no.lu hakedişte belirtilen iş bedelinin bu sözleşme maddesine aykırı düzeltildiğini ve hakediş bedelinin davacı tarafından kooperatifin içinde bulunduğu ekonomik durum sebebiyle ödenmediğini, nitekim kooperatif genel kurulunda alınan karar ile mali yetersizlik nedeniyle, arsa tapularının dağıtılması yoluyla ferdileşmenin sağlanması yönünde karar alındığını, davalı şirketin 28.08.2012 tarihli ihtamame ile davacı kooperatiften 30 no.lu hakediş bedelinin ödenmesini talep ettiğini ancak, kooperatif direngenliğini göstererek bu bedeli dahi ödemediğini, davacı kooperatifin Kadıköy 9. Noterliğinden onaylı, 27 Eylül 2012 gün ve 33688 yevmiye sayılı ihtamame ile 27.02.2012 tarihli alt yapı sözleşmesini feshederek birtakım taleplerde bulunduğunu, ancak sözleşme hükümlerini yerine getirmeyenin davacı kooperatif olduğunu, davacı kooperatif içinde bulunduğu mali zorluklar nedeniyle haksız biçimde sözleşmeyi fesih yoluna giderek, davalı şirketten bir takım çıkar elde etmeye çalıştığını belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kooperatifin davalı yüklenicinin gerçekleştirdiği imalatlar için düzenlenen 30 no.lu hakedişte belirlenen yüklenici alacağından eski yüklenicinin borcu sebebiyle %5 kesinti yapması gerekirken, yüklenicinin hakediş alacağının tamamını eski yüklenici borcu sebebiyle keserek yükleniciye herhangi bir ödeme yapmadığı ve davalı yüklenicinin keşide ettiği ihtarname ile temerrüde düştüğü ve temerrüt durumundayken yanlar arasındaki sözleşmeden döndüğü anlaşılmakla, işe devam etmeyen yüklenicinin kusurlu davranışı yanında davacı kooperatifin de fesihte kusurlu olduğu, davacının akdin feshinden sonra sözleşmede belirtilen işleri üçüncü bir kişiye daha fazla bedel ile yaptırıldığına ve zarara uğradığına ilişkin herhangi bir belgenin dava dosyasında bulunmadığı, fesihte kusurlu olan ve haklı olmayan davacı kooperatifin fesih nedeniyle uğradığını öne sürdüğü zararları davalı yükleniciden talep edemeyeceği, akdin tek taraflı olarak feshini gerçekleştiren davacı kooperatifin fesihte haklı olması halinde dahi TBK 125/3 uyarınca ancak menfi zararlarını talep edebileceği, müspet zararlarını talep edemeyeceği nedenleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Kararın, sözleşmelere dair evrakların içeriğine, olaylara ve taahhüt edilen işlerin yapım aşamasına, yetersiz bilirkişi raporuna ve güncel duruma uygun olmadığını,

2.DY Müh. Ltd. Şti.'nin Mordoğan'da Kooperatif arazisinde yapımı devam eden alt yapı uygulama inşaat işini devir ve temlik aldıktan sonra hiçbir iş ve uygulama yapmadan 30 no.lu bir hakediş düzenlediğini, davalının düzenlediği 140.000,00 TL tutarındaki bu hakedişin tamamen önceki müteahhit ... A.Ş. tarafından yapılan işlere ait olup, hak etmediği bu meblağın kendisine doğal olarak ödenmediğini, eğer 140.000,00 TL tutarındaki bu 30 no.lu hakediş davalıya ödenseydi kooperatifin ödenen para kadar bir zararı söz konusu olacağını,

3.Davalının teminat olarak kooperatife, bir bankanın teminat mektubu fotokopisini verdiğini ancak bu fotokopinin gerçek ve var olan bir teminat mektubuna ait olmadığı tespit edildiğini, davacı kooperatif ile davalı arasında ... sorunu oluştuğunu,

4.Bu şekilde, davalının taahhüdü altında bulunan alt yapı işlerini hiç yapmadığı gibi şantiyeye gerekli ekipman ve elemanları da süresinde getirmediği göz önüne alınarak iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, davalının bu fesih ihtarnamesine gereği gibi itiraz etmediğini, kooperatif tarafından gönderilen ihtarnameye gereği gibi cevap dahi veremediğini, davalının iş akdi fesih edilmeseydi alt yapı işlerinin gereği gibi yapılmaması nedeniyle 2300 üyeli Kooperatifin zarar göreceğini belirterek kararın bozulmasını talep etti.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinin feshi nedeniyle ... olumlu zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 436-438. maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri, 125. maddesi.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davacı kooperatif ile dava dışı eski yüklenici ... İnş. Tic. A.Ş. arasında düzenlenen 24.12.2011 tarihli (29) no.lu Tespit Hakediş Raporu'nun kapağı arka sayfasında 1.702.639,16 TL tutarındaki kesintinin “yükleme boşaltma kesintisi" adı altında gösterilerek, bir kısmının kesildiği ve bundan sonra yükleniciden kesilecek tutarın 1.415.198,46 TL olduğu belirtilmiştir.

3.Davacı kooperatif ile davalı arasında 27.02.2012 tarihli gayrimenkul alt yapı işine ilişkin sözleşme imzalanmış olup sözleşmenin "borçtan kurtarma taahhütnamesi" başlıklı 4. maddesinde eski yüklenicinin kooperatife olan toplam 1.415.198,46 TL'ye kadar olan borçlarının BK 173 uyarınca yüklenicinin nakil taahhüdü altında olacağı, hakediş kesintisinin ise aylık hakedişin %5'ini geçemeyeceği taraflarca kararlaştırılmıştır.

4.Davalı yüklenici tarafından diğer kesintilerle birlikte ilgili madde uyarınca %5 kesinti de yapılarak 30 no.lu hak ediş düzenlenerek davacı kooperatife sunulmuş, kooperatif tarafından yapılan düzeltme ile önceki yüklenicinin tüm borcu mahsup edilmek suretiyle davalının 1.274.477,46 TL borçlu olduğu belirtilmiştir. Davalının bu düzeltme neticesinde ortaya çıkan hakedişi kabul ettiğine dair bir imza ya da beyana rastlanmamıştır.

5.Sözleşmenin 4. maddesi son cümlesine göre yükleniciye düzenlenecek aylık hakkedişlerden %5 oranında yapılacak kesintilerle eski yüklenicinin davacı kooperatife olan borcunun ödeneceği belirtilmiş olduğundan davacı kooperatifin normal koşullar altında yüklenici alacağı olarak gösterilen bedelden sözleşmenin 11. maddesi uyarınca yapılacak kesintilerle birlikte hakediş alacağının % 5'i kadar kısmı mahsup edildikten sonra kalan tutarı davalı yükleniciye ödemesi gerekirken, eski yüklenicinin borcu nedeniyle yeni yüklenicinin 30 no.lu ara hakkedişteki tüm alacağını kesmesi taraflar arasındaki sözleşmeye uygun bulunmamaktadır. Bu durumda da davacı kooperatifin hakediş borcunu yerine getirmediği, bu konuda temerrüde düştüğü ve temerrüt halindeyken sözleşmeyi feshettiği anlaşılmakla fesihte haklı olmadığı anlaşılmıştır.

6.Sözleşmenin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan TBK m.125 uyarınca taraflar, sözleşmeden dönme hâlinde karşılıklı olarak ifa yükümlülüğünden kurtulurlar ve daha önce ifa ettikleri edimleri geri isteyebilirler. Bu durumda borçlu, temerrüde düşmekte kusuru olmadığını ispat edemezse alacaklı, sözleşmenin hükümsüz kalması sebebiyle uğradığı zararın giderilmesini de isteyebilir. Bu nedenle fesihte kusurlu olan davacı kooperatifin fesih nedeniyle uğradığını öne sürdüğü zararları talep etmesi mümkün görülmemektedir.

7.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

01.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4633, Karar No: 2021/20051, Tarih: 22.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4633 E.  ,  2021/20051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı tayin edilen 1.500 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu cep telefonunun soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun ailesi tarafından müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluştuğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35857, Karar No: 2015/36909, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35857 E.  ,  2015/36909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ....Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 157 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 19424 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 16380 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 16380 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 157 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 19424 TL yapı bedeli ile 3044 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.