muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4263, Karar No: 2023/2426, Tarih: 14.03.2023

Dosya kapsamından ilk derece mahkemesince alınan ve hükme dayanak kılınan 11.04.2017 tarihli birlikişi kusur raporunda kazanın nedeninin “Cam taşımak için kullanılan aracın cam blokların kayarak devrilmesini önleyecek mevcut teknolojinin gereklerine uygun ekipman ve teçhizat ile donatılmamış olması, cam blokların yüklenmesi-taşınması-indirilmesi işinde oluşabilecek risk ve tehlikeler ile bunlara karşı alınması gerekli tedbirlerin belirlenmemesi, bu hususların talimat haline getirilerek çalışanların bilgilendirilmemesi, çalışma ortamında emniyetsiz ve iptidai usullerle çalışılmasını engelleyici tedbirlerin uygulanmaması, tüm bu hususlarda iş güvenliği bilincini oluşturacak şekilde gerekli eğitimlerin verilmemiş olması, işyerinde geniş bir denetim ve gözetim sistemi tesis edilmeyerek işin yürütümünün çalışanların insiyatifine bırakılması ve çalışanların dikkatsiz ve tedbirsiz davranarak şahsi güvenliklerini tehlikeye atmış olması” olarak gösterildiği, bu şekilde meydana gelen kazada müteveffa işçinin; çalışırken tüm dikkatini yapmakta olduğu işe vererek kendisi tarafından doğabilecek tehlikeli durumlardan kaçınmak, gerekli itinayı göstermek, iş sağlığı ve güvenliği yönündeki usul ve şartlara azami olarak uymak zorunda olmasına ve yaşı itibarıyla mevcut tehlikeleri ve bunlardan kaynaklanabilecek riskleri öngörebilecek ve kendisini bu tehlikelere karşı koruyabilecek konumda bulunmasına karşın cam blokların araçtan indirilmesinde camların devrilerek düşme tehlikesini göz ardı ederek çalışmaya devam etmesi, dikkatsiz ve tedbirsiz davranarak şahsi güvenliğini tehlikeye atması sebebiyle; davalı ...’un cam boşaltma işleminin kendi görev ve sorumluluğunda olmamasına, camların düşme ihtimaline karşı takoz kullanılması gerektiği yönünde ifadesi olmasına rağmen davalı ...Ş. çalışanlarınca getirilen cam blokların emniyetsiz metotlarla taşınmasına seyirci kalması ve hatta taşıma işinde fiilen yer alması, böylelikle kendi işyerinde yönetim, denetim ve gözetim borcunu yerine getirmede yeterli özen ve ihtimamı göstermemesi sebebiyle; davalı ... şirketinin cam taşımak için kullanılan aracın cam blokların kayarak devrilmesini önleyecek mevcut teknolojinin gereklerine uygun ekipman ve teçhizat ile donatılmamış olması, cam blokların yüklenmesi-taşınması-indirilmesi işinde oluşabilecek risk ve tehlikeler ile bunlara karşı alınması gerekli tedbirlerin belirlenmemesi, bu hususların talimat haline getirilerek çalışanların bilgilendirilmemesi, çalışma ortamında emniyetsiz ve iptidai usullerle çalışılmasını önleyici tedbirlerin uygulanmaması, tüm bu hususlarda iş güvenliği bilincini oluşturacak şekilde gerekli eğitimlerin verilmemiş olması, işyerinde geniş bir denetim ve gözetim sistemi tesis edilmeyerek işin yürütümünün çalışanların insiyatifine bırakılması sebebiyle, müteveffa davalı ..

...’ın iş güvenliği tedbirlerinin alınmasında, alınan tedbirlerin uygulanmasında ve emniyetli çalışma ortamının tesisinde gerekli özen ve hassasiyeti göstermemesi sebebiyle kusurlu olduğu yönünde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, kusur raporunun oluşa uygun olmadığı, öncelikle kazanın tam olarak ne şekilde meydana geldiğinin açıkça ortaya konulmadığı anlaşılmaktadır. Nakliye ve taşıma işinin davalı ... San. ve Tic. A.Ş.'nin yükümlülüğünde olduğu, indirme işinde kendi personelini kullandığı, olay günü eksik personel göndermesi nedeniyle müşteri konumunda olan davalılar ... ve...'in de indirme işine yardım ettikleri açıktır. İndirme yapılan yerin meyilli bir yer olduğu, normal şartlarda aracı dengede tutmak amacıyla altına takoz konulduğunun anlaşılması karşısında indirme işinin zeminin özelliğine uygun şekilde yapılmadığı, olayın da bundan kaynaklandığı anlaşılmakla kusur oranları bu hususlar dikkate alınarak belirlenmeli, indirme işinde bir görevleri olmayan davalılar ... ve...'in üçüncü kişi olarak kusur durumları usuli kazanılmış haklar da dikkate alınarak tespit edilmeli, bu kapsamda yeniden hesap raporu alınmasının gerekmesi halinde hükme esas bilirkişi hesap raporunun bilinen (iskontosuz) / bilinmeyen (iskontolu) dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin değişmemesi gerektiği de gözetilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Davalılardan ... Cam San. ve Tic. A.Ş. ve ... mirasçıları avukatı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/33493, Karar No: 2019/4055, Tarih: 19.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/33493 E.  ,  2019/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı ...Uydu Haberleşme Kablo Tv Ve İşletme A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... İnş. Ltd. Şti 'nde 13/08/2009 tarihinde teknisyen/saha görevlisi olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmasının 01/09/2013 tarihine kadar sürdüğünü, davacının iş akdinin o tarihteki diğer tüm çalışanlar gibi fesih bildirimi şeklindeki bildirim imzalatılarak alt işveren olarak yer alan davalı ...İnş Ltd Şti tarafından üst işverenle imzalanan sözleşmenin sona erdiği belirtilerek feshedildiğini, tüm yasal haklarının ödeneceğinin belirtildiğini ancak hiçbir yasal hakkının ödenmediğini ileri sürerek , kıdem, ücret, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş. vekili, davacının davalı şirketin personeli olmadığını, diğer davalı Eker İnş. Ltd. Şti. ’nin personeli olduğunu, ayrıca diğer davalı ...İnş. Elek. Taah. Araç Kiralama Hayvancılık Et ve Süt Ürünleri Gıda San. Tic. Ltd. Şti ile davalı şirketin arasında alt işveren-üst işveren ilişkisinin bulunmadığını, davalı şirketin ihale kapsamında diğer şirketlerden hizmet satın aldığını ve kendi personelini ihale edilen işlerde çalıştırmadığını, ihale işlerinin tamamının bir bütün olarak ihaleyi kazanan diğer davalı şirkete devredildiğini ve bu şirketin personeli eliyle gördürüldüğünü, ayrıca sözleşmeye konu olan işin davalı Türksat A.Ş.’ye ait işyerinde ifa edilmediğini, bununla birlikte sözleşme kapsamında çalışan diğer davalının personelinin sadece davalı Türksat A.Ş.’ye ait işler için tahsis edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...İnş. Elek. Taah. Araç Kiralama Hayvancılık Et ve Süt Ürünleri Gıda San. Tic. Ltd. Şti vekili, davacının davalı Türksat Uydu AŞ'nin nezdinde çeşitli iş ve görevlerde çalışmaya başladığını, davacının Türksat Uydu AŞ'nin işçisi olduğunu, davanın davalı şirket yönünden pasif husumet yokluğu nedeni ile reddinin gerektiğini, yapılan işin belirli süreli olarak yapıldığından, işin bitiminin belirli olduğundan ihbar tazminatı taleplerinin yersiz olduğunu, şirkette dini ve ulusal bayramlar ile pazar günleri çalışma yapılmadığını, davacının herhangi bir fazla mesai alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, her ne kadar davalı Türksat A.Ş. davacının kendi personeli olmadığını, diğer davalı ...İnş. Ltd. Şti.’nin personeli olduğunu, davalılar arasında alt işveren - üst işveren ilişkisi bulunmadığını beyan ederek husumet itirazında bulunmuş ise de, dosyaya sunulan davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesi ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında davalılar arasında İş Kanunu'nun 2. maddesi anlamında geçerli bir alt-üst işveren ilişkisi bulunduğu ve davacının işçilik alacaklarından müşterek ve müteselsil sorumlu oldukları, davacının iş akdinin ihale sürecinde feshedilmediği, iş sözleşmesinin ihaleyi alan firmada devam ettiği, dolayısıyla ihale bitimi itibariyle feshe bağlı haklar olan kıdem tazminatı ile yıllık ücretli iznin talep koşullarının oluşmadığı, ancak işyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ve feshe bağlı olmayan ücret, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı Türksat Uydu Haberleşme Kablo Tv ve İşletme A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı Türksat Uydu Haberleşme Kablo Tv ve İşletme A.Ş.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi asgari geçim indirimi talebinde bulunmuş, mahkemece 2013 yılı için 9 ay üzerinden yapılan asgari geçim indirimi ücreti hesabına itibar edilerek kabule dair karar verilmiştir. Oysaki hesaplamaya konu 2013 yılına ait dönemin 01.01.2013-01.09.2013 arası 8 ay olmasına rağmen fazla hesap yapılarak isteğin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39708, Karar No: 2017/3498, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39708 E.  ,  2017/3498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3388, Karar No: 2019/2592, Tarih: 15.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/3388 E.  ,  2019/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2017 tarih ve 2017/506 - 2017/186 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın... 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10968, Karar No: 2010/12010, Tarih: 11.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10968 E.  ,  2010/12010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN, YIKIM.

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 148 ada 21 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 11.06 m² lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp, anılan kısmın tapusunun iptali ile varsa üzerindeki muhdesatın yıkımını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11223, Karar No: 2012/18599, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/11223 E.  ,  2012/18599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.04.2011 gün ve 436-160 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.04.2012 gün ve 11057-5348 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince hem imza incelemesi hem de bedelsizlik iddiasının mahkemece incelenmemiş olmasının bozmayı gerektirdiği gerekçeleri ile temyiz edilmiş, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda 02/04/2012 tarihinde önceki bozma kararına uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekili dava sebebi olarak imza inkarı dışında bedelsizlik iddiasına da dayanmış ve bu iddiasının sebeplerini de dava dilekçesinde açıklamış, temyiz dilekçesinde de bu hususları temyiz sebebi olarak ortaya koymuştur.

Mahkemece bedelsizlik ile ilgili iddiaları incelenmemiştir. Menfi tespit davalarında davacı birbiri ile çelişmeyen farklı sebeplere dayanarak borçlu bulunmadığının tespitini talep edebilir. O halde mahkemece davacı tarafın bedelsizlik iddiaları yönünden de araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile eksik incelemeye dayalı hükmün bozulması gerekirken onanmış olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün bu sebeplerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02/04/2012 günlü 2011/11057 E. 2012/5348 K. Sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün bu bentte belirtilen gerekçelerle BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile red harcının istek halinde iadesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7531, Karar No: 2015/5628, Tarih: 11.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7531 E.  ,  2015/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2015/75-2015/94

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gebze 1. Sulh Hukuk ve Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “O.. Gazi Mah. Atatürk Cad. No:5/1 Arzularkabaköy Merkez/Gümüşhane” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin Gümüşhane E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun adresi olduğu ve hükümlünün cezaevine girmeden önce “S.r Mahallesi, Çelikoğlu Caddesi, Gebze/Kocaeli” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün 03.03.2015 tarihli beyan dilekçesine göre cezaevine girmeden önce “Sırasöğütler Mahallesi, Çelikoğlu Caddesi, Gebze/Kocaeli” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7262, Karar No: 2012/12695, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7262 E.  ,  2012/12695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan,hükme esas alınan bilirkişi raporunda,dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19593, Karar No: 2014/3372, Tarih: 05.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19593 E.  ,  2014/3372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 4. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/02/2012

NUMARASI : 2010/117-2012/136

Taraflar arasında görülen eşya alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların 18.11.2005 tarihinde evlendiklerini, davalı ve annesinin müvekkiline şiddet uygulaması, müvekkilini evi terk etmeye zorlaması üzerine müvekkilinin evi terk ettiğini, taraflar arasında Konya 4. Aile Mahkemesinin 2009/289 Esas sayılı dosyası ile boşanma davasının devam ettiğini, dava dilekçesinde belirttikleri 10.864,1 TL bedelli "mehir eşyaları" başlıklı listedeki 17 kalem eşya ile, 5.684,00 TL bedelli "şahsi eşyalar" başlıklı listedeki 67 kalem eşyanın müvekkiline aynen teslimine, aynen teslimi mümkün olmadığı taktirde bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının mehir senedinde belirtilen eşyalardan altın yüzük, söz yüzüğü, saat ve küpeyi yanında götürdüğünü, aksini iddia ediyorsa ispat etmesi gerektiğini, şahsi eşyaları da teslim etmeyi kabul ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu olan şahsi eşyaların davacıya teslim edilmiş olması sebebiyle, şahsi eşyalar yönünden açılan davada karar verilmesine yer olmadığına, davacının mehir senedi eşyaları yönünden açmış olduğu davanın aynen kabulü ile, aşağıda belirtilen ve 17 kalemden ibaret olan 7 (yedi) adet toplam 80 gram ağırlığında altın bilezik, 1 (bir) adet 6 gram ağırlığında altın yüzük, 1 (bir) adet 2.5 gram ağırlığında söz yüzüğü, 1 (bir) adet halı, 1 (bir) adet oturma grubu (1'i üçlü, 1'i ikili, 2 tane tekli), 1 (bir) adet yatak odası (gardrop dahil), 1 (bir) adet vitrin, 1 (bir) adet küpe, 1 (bir) adet saat, elbise (üç takım), 1 adet nişan elbisesi, iki takım ayakkabı, iki çift terlik, 1 (bir) adet cüzdanlı çanta, 5 takım iç çamaşırı, 3 tane eşarp, 8 kişilik masa'dan oluşan altın ve eşyaların aynen davalıdan alınıp, davacıya teslimine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının mehir senedinde belirtilen eşyaların aynen iadesine ya da (olmazsa) ekonomik olarak parasal değerinin tahsiline karar verilmesi isteminden ibarettr.

Eşya iadesi talebine ilişkin davalarda mutad dışı eşyalar aynen iade edilir. Aynen iade mümkün değil ise, karşılığı olan bedel sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri verilir.

Kural olarak giymekle, kullanılmakla eskiyen ve tüketilen (elbise, ayakkabı, kuaför gideri, pasta, meyve suyu vs. gibi) eşyaların iadesine karar verilemez.