muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19747, Karar No: 2014/13017, Tarih: 26.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19747 E.  ,  2014/13017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılanın eşiyle daha önceden tanışıp kendisini üniversite hastahanesinde çalışan röntgen teknisyeni olarak tanıttığı, akabinde katılanın çocuklarının işsiz olduklarını öğrenmesi üzerine onları işe aldırabileceğini, ancak bir takım masraflar yapması gerektiğini, ayrıca şarjının bittiğini, işi takip edebilmesi için telefon gerekli olduğunu söyleyerek katılandan 100 TL ile cep telefonunu istediği, bu sözlere inanan katılanın da söz konusu para ve cep telefonunu sanığa verdiği, ancak sanığın daha sonra katılanın çocuklarını işe aldıramadığı gibi almış olduğu para ve telefonu da iade etmediği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık savunması, katılan ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Sanık savunması, katılan ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “125 gün”, ”104 gün” ve “2080TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“, “4 gün” ve “80 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın, çocuklarını işe aldıracağı vaadiyle hileli hareketlerle katılandan 100 TL ile cep telefonunu alarak menfaat temin etmesinden ibaret olan eylemlerinin bir bütün halinde TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eylemin bölünmek suretiyle yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/926, Karar No: 2023/6675, Tarih: 18.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/926 E.  ,  2023/6675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/860 D.İş, 2021/831 K.

SAYISI : 2021/İHK-31687

HÜKÜM/KARAR : Davalı itirazının reddi/Davanın kabulü

SAYISI : K-2021/114542

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 16.10.2019 tarihinde davacının yolcu olduğu araca davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması ile gerçekleşen trafik kazası sonucunda davacının yaralandığını belirterek belirsiz alacak olarak 40.100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 01.07.2021 tarihli dilekçesi ile talebini 182.784,91 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Davacının %18 maluliyet oranı üzerinden TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 teknik faizin esas alındığı aktüer raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı" gerekçesiyle başvurunun kabulüne 182.784,91 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 16.03.2021 temerrüt tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile başvurana ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun dava şartı yokluğundan usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz indirimine göre yapılması gerektiğini, başvuran lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvurunun dava şartı yokluğundan usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz indirimine göre yapılması gerektiğini, başvuran lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Davada maluliyet raporunun yerleşik Yargıtay kararları gereği kaza tarihi itibariyle uygulanması gereken Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik çerçevesinde düzenlendiği, maluliyet raporunun kaza ile illiyet bağını içermekte ve başvuru sahibinin tedavi evrakı yanında fiziki muayene yapılarak düzenlendiği, ayrıca raporun mevzuat ve yerleşik Yargıtay kararları gereği üniversite hastanesi tarafından düzenlenmiş ve üç uzmanın imzasını içerdiği, ayrıca, davalı tarafın sunduğu uzman görüşü resmi geçerliliği olan bir belge olmadığından, raporlar arasında çelişkiden de bahsedilemeyeceği; hesaplamada 1,8 teknik faiz indirimi kullanılmadan TRH 2010 Yaşam Tablosu uygulanmasına ve yerleşik Yargıtay kararları gereği progresif rant yöntemi uygulanması gerektiği bu nedenle hesap yöntemine ilişkin itirazın reddi gerektiği; kanuna dayalı olarak davacı yararına tam vekalet ücreti takdir edilmesinde isabetsizlik olmadığı" gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz indirimine göre yapılması gerektiğini, başvuran lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek ... kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle maluliyet oranın yürürlükteki mevzuat esas alınarak usulünce belirlenmiş olmasına ve temyiz edenin sıfatına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ancak belirlenen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile ... kararının 3 numaralı bendinde yer alan "21.244,94 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "4.248,98 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/252, Karar No: 2020/558, Tarih: 09.07.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2019/252 E.  ,  2020/558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı, bozma kararı üzerine direnme yoluyla İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 12.05.2016 tarihli ve 2016/106 E., 2016/225 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 27.11.2018 tarihli ve 2017/4-1478 E., 2018/1786 K. sayılı kararın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulu bozma kararında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 450,00TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, Harçlar Kanunu uyarınca eksik kalan 20,80TL harcın karar düzeltme talep edenden alınmasına, 09.07.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9610, Karar No: 2021/9483, Tarih: 01.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9610 E.  ,  2021/9483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu nazara alındığında; gerekçeli karar başlığında "2007- 2008 ve 2009" şeklinde eksik yazılan suç tarihlerinin, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarında en aleyhe kabulle "31.12.2007 ve 31.12.2008” olduğu, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda ise mükellefin en son Eylül ayında matrahlı beyanname vermesi nedeniyle "31.09.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1385, Karar No: 2010/4593, Tarih: 27.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/1385 E.  ,  2010/4593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.04.2008 tarih ve 2007/99-2008/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı TPE vekili ile diğer davalı şti. vekili tarafından istenmiş olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 27.04.2010 gününde davacı avukatı ...ile davalılar ...Ltd. vekili ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen TPE vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2006 01100 sayı ile 27.03.2006 tarihinde “askılı-t-shirt” için endüstriyel tasarım tescili başvurusunda bulunduğunu, davalılardan şirketin daha önceki yıllara ilişkin itirazına gerekçe yaptığı kataloglardaki ürün tasarımları ile başvuru konusu davacı tasarımının benzer olduğu, başvurudaki göğüs kısmında yer alan şeritlerin ayırt ediciliği sağlamadığı ve genel formu kapsadığı, seçenek özgürlüğü bırakmadığı gerekçesiyle diğer davalı TPE’nin YİDK’na yaptığı itirazın kabul edilip, tasarım tescilinin iptaline karar verildiğini, oysa davacı tasarımının yenilik ve ayırtedicilik unsurlarının gerçekleştiğini, o belgelerdeki tasarıma benzemediğini ileri sürerek, YİDK’nun 17.01.2007 tarih ve 2007/T-10 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve toplanan kanıtlara göre itiraz aşamasında dayanılan kataloglardaki tasarımlar ile başvurunun karşılaştırılması sonucu YİDK kararının iptali gerektiği, başvurunun bunlardan farklı, yeni ve özgün olduğu, seçenek özgürlüğü ve ayırt edicilik vasfının bulunduğu, ne var ki itiraz aşamasında sunulmayan yeni deliller varsa bunların incelenmesi gerekeceği, zira davacının başvurusu davalı itirazı üzerine reddedildiğinden ve davalının itirazı doğrultusunda karar çıktığından davacının yeni delil göstermesine, hatta YİDK kararının iptali için dava açmasına gerek kalmadığı, bu nedenle davalı şirket vekilinin ilk kez dava sırasında sunduğu belgeler için alınan ek raporda, davalı şirkete ait 2000-2001 katalogunda bulunan 006 kodlu ürünle başvurunun aynı olduğu yahut ondan belirgin biçimde farklı bulunmadığı görüşü bildirildiği, davalı anılan katalogun basımı ile ilgili 13.06.2001 tarih ve 829 sayılı faturayı ve bu faturanın işlendiği ticari defter kayıtlarını ibraz etmiş ise de, 2000 yılı kreasyonlarının bulunduğu bir katalogun basımının ve faturasının 2001 yılında düzenlenmesinin hayatın olağan akışına ve aynı yıl harcamalarının aynı yıl defterlerine aktarılmasına ilişkin mali mevzuata aykırı olduğu, bu belgenin itiraz aşamasında sunulmamış olmasının şüphe doğurduğu, bu durumda başvurudan önce katalogun kamuya sunulduğunun ispat edilemediği sonucuna varılması gerektiği, sonuç olarak davacının başvuru konusu tasarımının yenilik ve ayırtedicilik vasfının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili ile diğer davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, endüstriyel tasarım tescil başvuru sahibi davacının tescilini davalılardan şirketin itirazı üzerine iptal eden YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Çekişme, başvuru konusu tasarımın, itiraza neden gösterilen eski tasarımlara benzeyip benzemediği, yeni ve ayırt edici olup olmadığı noktasında toplanmıştır.

2- Dava, endüstriyel tasarım tescil başvuru sahibi davacının tescilini davalılardan şirketin itirazı üzerine iptal eden YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Çekişme, başvuru konusu tasarımın, itiraza neden gösterilen eski tasarımlara benzeyip benzemediği, yeni ve ayırt edici olup olmadığı noktasında toplanmıştır.

Davalılardan şirket vekilinin delil listesinde bildirdiği ve açıkladığı delillerden biri de “İŞBİL” firmasının katalogu olup, bu katalogdan davacı tasarımındaki yaka desenlerinin ayrıca üretilip, askılı bayan atletlerine sonradan ilave edilerek kullanıldığı, bu nedenle bu desenlerin ayırt edicilik sağlamadığı, yaratıcı bir özelliğinin bulunmadığı sıradan formlar olduğu savunulmuştur. YİDK kararında da tasarımın göğüs kısmında yer alan şeritlerin ayırt ediciliği sağlamadığı ve tasarımın bilinen genel formu kapsadığı sonucuna varılmıştır. 23.11.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, bu delil tartışılmamış olup, davacı tasarımındaki yaka desen ve süslemelerinin itiraza neden gösterilen tasarımlardan farklı, yeni ve ayırt edici olduğu sonucuna diğer kataloglar ile varılmıştır. Davalı şirket vekilinin rapora itirazı üzerine alınan ek raporda da bu itiraz üzerine durulmamış olup, anılan katalog değerlendirilmemiştir. Oysa tasarımın yaka, desen ve askı unsurlarının tasarıma farklılık katan unsurlar olduğu, bunlardan yaka ve yakaya konulmuş şerit desenin özellikleri asıl ve ek raporda ağırlıklı olarak karşılaştırmaya alınmıştır. Bu nedenle, yaka süslemesi ve desenlerinin genel, alelâde formlar olup olmadığı, kamuya daha önce sunulup sunulmadığı, ayırt edicilik sağlayıp sağlamadığı üzerinde durulması önem arzetmekte olup, sonuca etki edecek nitelik göstermektedir. Dairemiz’in 25.02.2008 tarih ve 2007/7374 E, 2008/2051 K sayılı ilamında da açıklandığı üzere, tasarımı oluşturan figürlerin ve desenlerin, çizimlerin yaygın bir şekilde kullanılan kamusal figürler olması halinde tasarıma yenilik ve ayırt edicilik katmayacağı, kombinasyonun kamusal figürlerden de yararlanılarak özgün ve yaratıcılık unsurları ile oluşup oluşmadığı üzerinde durulması gerektiği açıklanmıştır. Zira, 554 sayılı KHK’nin 3/a

bendinde tasarımın, bir ürünün tümü veya bir parçası veya üzerindeki süslemenin, çizgi, şekil, biçim, renk, doku, malzeme veya esneklik gibi insan duyguları ile algılanan çeşitli unsur ve özelliklerin oluşturduğu bütünü ifade ettiği öngörülmüştür. Ek rapora itirazda da üreticilerin satın aldığı hazır şeritlerin aynen tasarım konusu çizgilere monte edilip, kullanılması nedeniyle tasarımın yenilik doğurmadığı savunulmuştur. Mahkemece yeni bir ek rapor alınmamış ve bu itiraz üzerinde gerekçede herhangi bir tartışma yapılmamış olup, hükmün bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.