muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6976, Karar No: 2017/6301, Tarih: 09.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/6976 E.  ,  2017/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davacı ... bakımından davanın açılmamış sayılmasına ve davacı ... yönünden ise davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili ve davacı ... tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, duruşma isteği dava değeri yönünden reddedilerek, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı oranında tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın, ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki çekişme konusu 2 nolu bağımsız bölümünü 02.03.2007 tarihinde, ... ada ... sayılı parseldeki dava konusu 12 nolu bağımsız bölümünü ise 14.06.2006 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle devrettiğini, davalı ...'in ise dava konusu 12 nolu bağımsız bölümdeki payını kızı olan diğer davalı ...'e temlik ettiğini, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalılar adına olan kayıtların iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davacıların mirasbırakanı ...'in 1990 yılında felç olduğunu ve ...'e kendilerinin baktığını, dava konusu bağımsız bölümlerdeki dava dışı paydaşların da rızası alınarak devrin yapıldığını, murisin mal kaçırma kastı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davayı takip etmeyen davacı ... bakımından davanın açılmamış sayılmasına ve davacı ... yönünden ise muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'in ... ada ... sayılı parsedeki 2 nolu bağımsız bölüm ve 4910 ada 5 sayılı parseldeki 12 nolu bağımsız bölümün ½ payında davalı ... ile elbirliği halinde malik oldukları 2 nolu bağımsız bölümdeki payınınçıplak mülkiyetini 02.03.2007 tarihinde, 12 nolu bağımsız bölümdeki payının tamamını 14.06.2006 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle devrettiği, aşamada davalı ...'in dava konusu 12 nolu bağımsız bölümde dava dışı kişelerden de pay satın alarak tam malik olduğu ve anılan taşınmazı 02.03.2007 tarihinde diğer davalı kızı ...'e satış suretiyle devrettiği, mirasbırakan ...'in 04.12.2007 tarihinde öldüğü ve geriye davacı yeğenleri ... ... ile dava dışı kardeşleri ... ... ... 'ın kaldıkları, davalı ...'in mirasbırakanın kardeşi ...'nin eşi olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, her ne kadar davacı taraf aşamada yolsuz tescil hukuksal nedenine dayanmış ise de bu hususa dava dilekçesinde dayanmadığına ve usulüne uygun ıslah da bulunmadığına göre bu konuda bir inceleme yapılmamıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, her ne kadar davacı taraf aşamada yolsuz tescil hukuksal nedenine dayanmış ise de bu hususa dava dilekçesinde dayanmadığına ve usulüne uygun ıslah da bulunmadığına göre bu konuda bir inceleme yapılmamıştır.

Bilindiği üzere, Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalılardan ...'in dava konusu taşınmazların elbirliği halinde maliklerinden olduğu, davacıların mirasbırakanı ... ... nedeniyle irsen paydaş olduğu dava konusu 12 nolu bağımsız bölümdeki tüm paydaşların paylarını davalı ...'e satış suretiyle devrettikleri, mirasbırakan ...'in davacılardan mal kaçırmasını gerektirir bir nedenin ortaya konulamadığı ve dava konusu temliklerin mal kaçırma amacıyla yapıldığı hususunun da kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, açıklanan bu durum karşısında davacı ...'ın temyiz itirazları yerinde değildir, reddine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1077, Karar No: 2014/4518, Tarih: 12.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1077 E.  ,  2014/4518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak ve düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet -İddianamede sanığın 2005 takvim yılı içerisinde sahte fatura düzenlediği yada kullandığı yönünde bir iddia ve anlatım bulunmadığından bu hususta hüküm kurmaya yer olmadığına dair

Katılan vekilinin,temyiz dilekçesindeki mahkumiyet hükümlerinin onanması talebini müteakip verilen cezaların teciline karar verilmesi de temyizi gerektirmiştir şeklindeki beyanı nedeniyle,temyizin mahkumiyet kararlarını da kapsadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

I- Katılan vekilinin "hüküm kurulmasına yer olmadığına" dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık hakkında,iddianamede, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediği ya da kullandığı yönünde bir iddia ve anlatım bulunmadığından "hüküm kurulmasına yer olmadığına" şeklindeki karar CMK'nun 223. maddesi anlamında temyize konu olabilecek hüküm niteliğinde bulunmadığından, katılan vekilinin bu karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan vekilinin “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1217, Karar No: 2022/5694, Tarih: 29.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1217 E.  ,  2022/5694 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20/06/2013 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil istenmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 21/10/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 2739 ada 3 parsel sayılı taşınmazda 24/120 hissenin davacıya ait olduğunu, taşınmazın zemin + 1 katlı bina şeklinde davalılar tarafından işgal edilerek kullanıldığını ileri sürmek suretiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 01/09/2011-30/04/2013 tarihleri arasında tahakkuk eden toplam 11.940,00 TL işgal tazminatının dönem sonlarından geçerli kademeli faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar vekili; 2739 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 28/08/1988 tarihinde yapılan ıslah imar planı çalışmasından önce davalıların babası ... ile soyadı bilinmeyen bir kısım kişiler adına kayıtlı iken belediyenin yaptığı ıslah imar planı sonucunda davacı idare adına 24/120 hisse ile tapuda tescil edildiğini, imar uygulaması sonucu bir parsele başkası hissedar olursa bu parseldeki binanın ömrü tamamlana kadar kullanılmasına devam olunacağını, ortaklığın giderilmesi sağlanmadıkça ecrimisil talep edilemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

25/05/2016 tarihinde davanın kısmen kabulüne, 2.334,94 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 12/10/2020 tarihli Kararı ile hükmün eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, 2.008,84 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline ve davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

1-Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı HUMK'nın 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

2-Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı HUMK'nın 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

1086 sayılı HUMK'nın 427/2. maddesinde, miktar veya değeri belirli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğu, dolayısıyla temyizinin olanaklı bulunmadığı hükme bağlanmıştır.

6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi gereği yürürlüğü devam eden 1086 sayılı Kanunun 428. maddesinin 1. bendine göre 2021 yılı itibariyle 4.270,00 TL'yi geçmeyen kararlar temyiz edilemeyecektir.

Eldeki davada temyiz istemine konu kararın verildiği 21/10/2021 tarihinde temyiz kesinlik sınırı 4.270,00 TL'dir. Davalılar aleyhine hükmedilen ecrimisil bedeli ise 2.008,84 TL'dir. Bu miktar açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna gidilmesi miktar itibariyle mümkün değildir. Bu nedenlerle davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, davalılardan peşin alınan harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/26848, Karar No: 2018/7048, Tarih: 12.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/26848 E.  ,  2018/7048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmazın Kamulaştırma Kanununun Kıymet Takdir esasralarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 45 ada 60, 66, 64, 115 ve 116 parseller ile 43 ada 27 ve 56 parsel sayılı taşınmazlara soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve tapu müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen rayiç vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazların ada ve parsel numaralarının hüküm fıkrasında açıkça gösterilmeyerek infazda tereddüte yol açılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14607, Karar No: 2014/8057, Tarih: 10.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14607 E.  ,  2014/8057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında...Köyü çalışma alanında bulunan 1588 parsel sayılı 2.728,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, parselin davalı ...'in fiili kullanımında bulunduğu ve üzerindeki zeytin ağacının kendisine ait olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın bir bölümünün kendi kullanımında olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda çekişmeli 1588 parsel sayılı taşınmazın (A) harfiyle gösterilen 2463,99 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine taşınmazın 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, parselin davalı ...'in kullanımında bulunduğu ve üzerindeki ağaçların kendisine ait olduğu şerhinin yazılmasına; taşınmazın (B) harfiyle gösterilen 264,25 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise ifrazen Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine, taşınmazın 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, davacı ...'un kullanımında bulunduğu ve üzerindeki ağaçların kendisine ait olduğu şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

10.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11828, Karar No: 2017/9865, Tarih: 31.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11828 E.  ,  2017/9865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 24.12.2014 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında araçta bulunan müvekkillerinin murisi ...'in vefat ettiğini, murisin ölümü ile davacılar olan eşi ve çocuklarının desteğinden yoksun kaldıklarını, müteveffanın pazarcılığın yanı sıra semt pazarlarının bekçiliğini yapmak suretiyle aylık 3.000-4.000.TL arasında kazanç elde etmekte olduğunu, kaza yapan ...plakalı aracın davalı ... şirketine ... poliçesi ile sigortalı olduğunu, davayı HMK. 107.maddesine göre belirsiz alacak davası şeklinde açtıklarını belirterek şimdilik toplam 11.000 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 24.12.2014 tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini toplam 268.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... için 142.509,40 TL, ... için 5.647,26 TL, ... için 7.302,09 TL, ... için 18.738,20 TL, ... için 16.610,55 TL, ... için 31.149,47 TL, ... için 46.042,99 TL olmak üzere toplam 268.000 TL poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi, ... öğrenim yapacaklar ise, öğrenimlerinin sona erdiği tarih, yapmamakta ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabulü gerekmektedir. Somut olayda; davacı ... olay tarihinde 1 yaşında olup 18 yaşa kadar kadar babasından destek göreceğinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece önceki raporu veren bilirkişiden ek rapor alınarak davacı ...'nın 18 yaşına kadar destekten yararlanma süresi olduğu gözetilerek yapılacak hesaba göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bu durumda mahkemece önceki raporu veren bilirkişiden ek rapor alınarak davacı ...'nın 18 yaşına kadar destekten yararlanma süresi olduğu gözetilerek yapılacak hesaba göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Destekten yoksunluk zararının hesabında müteveffanın gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Somut olayda mahkemece alınan bilirkişi raporunda, müteveffanın (desteğin) geliri hesaplanırken, ... Esnaf ve Sanatkârlar Odası'ndan alınan müzekkere cevabında 1.000 TL-1.500 TL aylık ücret alacağı bildirilmiş olup bu cevaba istinaden desteğin 1.250 TL gelir elde edebileceği değerlendirilerek bu miktar üzerinden tazminat hesabı yapılmıştır. Böyle bir davada gerçek zararın belirlenmesi için, desteğin gelirinin daha net ve ispata yarar somut delilerle ortaya konulması gerekmektedir.

Bu bakımdan, destek ...'in semt pazarında bekçilik yaptığı gözetilerek, çalıştığı yerden gelirinin sorulması, aldığı maaş ile ilgili kaza tarihinden geriye doğru 6 aylık dökümanların getirtilerek gerektiğinde ... kayıtlarından araştırılarak destek hesabında esas alınması gerekli miktar bulunmalıdır. Bu hususta araştırma yapılarak desteğin elde ettiği gelirin belirlenmesinden sonra bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya geri verilmesine, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.