muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3278, Karar No: 2010/6566, Tarih: 07.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3278 E.  ,  2010/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TOKAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 4675 ve 4676 parsel sayılı taşınmazlara ve lehine geçit hakkı tesis edilen yere davalının ağaç dikmek suretiyle haksız elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülmeyerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden özellikle eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden dava konusu 4675 ve 4676 parsel sayılı taşınmazların davacı adına kayıtlı olduğu komşu 1483 parselde ise davalının dava dışı kişi ile paydaş olduğu, 3.kişiler adına kayıtlı 1484 parselde, davacının malik olduğu “4675 parsel lehine 257 m² yözölüçümünde 3 Metre genişliğinde geçit hakkı vardır" şerhinin yer aldığı ve davacı lehine geçit hakkı tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı; 1483 parsel maliki davalının, 4675, 4676 parseller ile lehine geçit hakkı tesis edilen (1484 parsel) yere ağaç  dikmek suretiyle haksız elattığını ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarına göre davalının diktiği ağaçların davacıya ait 4675 ve 4676 parseller içinde kalmadığı anılan yerlere davalının haksız eylem nitelikli elatma olgusu bulunmadığı belirlenerek bu taşınmazlara yönelik davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlk yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davacı lehine geçit hakkı tesis edilen ve tapuya şerh edilen yere davalının ağaç dikmek suretiyle elattığı keşfen saptandığı halde bu yere yönelik talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçelerle reddedilmiş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  07.6.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2182, Karar No: 2011/3258, Tarih: 21.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2182 E.  ,  2011/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 160 ada 56 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 418,85 m²’lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin ile varsa muhdesatın yıkımı isteğinde bulunmuştur

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bir kısmının belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyı tarafında kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini ile mevcudiyetinin saptanması halinde muhdesatın yıkımı isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen  kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro  tespitinin 27.9.1994 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 30.7.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre, 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen  hak düşürücü sürenin dava tarihine göre geçmediği ve mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre  kabul kapsamına alınan  bölümün kıyıda kaldığı saptanarak ve taşınmazın üzerinde  yıkılması gereken herhangi bir muhdesatın bulunmadığı belirlenmek suretiyle yazılı olduğu üzere  karar  verilmiş olmasında  bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Buna göre, davacı Hazinenin tüm, davalının öteki temyiz  itirazları  yerinde değildir, reddine.

Ancak, karardan sonra 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesi ile 3402  Sayılı Yasanın 36.maddesine getirilen ilave 36/A maddesinde; "kadastro işlemiyle oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet  veya diğer kamu kurum  ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı  kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet  ücreti dahil yargılama giderine hükmedilemez" şeklinde yasal düzenleme yapılmış, keza; 17.maddesiyle de davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu hükmü öngörülmüştür. Bu düzenlemelerin, eldeki davada da gözetilmesi gerekeceği tartışmasızdır.

O  halde, mahkemece yukarıda değinilen yasal  düzenlemeler gözetilerek, yargılama giderleri ve 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücreti yönünden  bir  karar  verilmek  üzere karar  bozulmalıdır.

Öyleyse, davalının değinilen temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan  nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   21.03.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34117, Karar No: 2014/439, Tarih: 14.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/34117 E.  ,  2014/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2013

NUMARASI : 2012/330-2013/21

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, yetkiye ve borca itirazı ile birlikte, takibe konu senedin kambiyo vasfını taşımadığını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, HMK.nun 320/4.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 169/a-1.maddesinin son cümlesine göre, icra mahkemesi hakimi yetki itirazının incelenmesinde taraflar gelmese de gereken kararı verir. Yine aynı Kanunun 18/3. maddesi hükmü aynen “aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” şeklindedir.

Somut olayda, 05/09/2012 tarihli duruşmada taraflarca takip edilmeyen dosyanın HMK.nun 150/1.maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği, borçlu vekilinin 19/09/2012 tarihli yenileme talebi üzerine yeniden duruşma günü tayin edildiği, 19/12/2012 tarihli duruşmaya borçlu vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği, ancak, mahkemece, mazeret belgelendirilmediğinden kabul edilmeyerek dosyanın işlemden kaldırıldığı ve 14/01/2013 tarihinde HMK.nun 320/4.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Yukarıda açıklanan İİK.nun 169/a-1.maddesi ve aynı Kanunun 18/3.maddesi gereğince borçlunun icra müdürlüğünün yetkisine yönelik itirazı ile takibe konu senedin kambiyo vasfına yönelik şikayeti yönünden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilemez.

O halde, mahkemece, borçlunun yetki itirazı ile senedin kambiyo vasfına yönelik şikayetinin incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6521, Karar No: 2015/16714, Tarih: 14.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/6521 E.  ,  2015/16714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinden satın almış olduğu malların karşılığı olarak 4 adet çek verdiğini, 3 çekin bedelini ödediğini, ancak 4.çeki ödeyeceğini söyleyerek müvekkilini oyaladığını, bu çeke bağlı alacağın tahsili amacıyla başlatılan ilamsız icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; dava konusu çekin zamanaşımına uğramış olması nedeniyle yazılı delil başlangıcı sayıldığı, davacının alacağının varlığını her türlü delille ispat edebileceği, davacının ticari defterlerini delil olarak gösterdiği, tanık listesi sunmadığı, yemin deliline de başvurmadığı, ticari defter kayıtlarında da alacaklı olduğuna dair veya çeke dair bir kayıt bulunmadığı, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, delil olarak davalının ticari defterlerine de dayanmıştır. Bu durumda mahkemece davalıya ticari defterleri sunması hususunda tebligat yapılması, sunulması halinde davalı defter kayıtları üzerinde de bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28148, Karar No: 2013/22168, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/28148 E.  ,  2013/22168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, olumlu yetki tespitinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı yetki yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının diğer davalı ... Sendikasının 09.05.2013 tarihli başvurusu üzerine yapmış olduğu tespit sonucu adı geçen sendikanın Toplu İş Sözleşmesi yapmak için gerekli yetki tespiti isteminde yeterli çoğunluğu sağladığının tespitine karar verildiğini, İnegöl depo işyerinin tespitte dikkate alınmadığını ve işyerlerinde çalışan işçi sayısının eksik gösterilmesi sebebiyle tespitin hatalı olup iptalini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılara dava dilekçesi tebliğ edilmemiş ve davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlara dayanılarak, 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 15. maddesine göre yeterli çoğunluğun bulunmadığı yolundaki itirazın işyerinin bağlı olduğu bölge müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş davalarına bakmakla görevli mahkemeye yapılabileceği düzenlenmekle ilgili müdürlüğün İstanbul Unkapanı'nda bulunan İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü olduğu bu il müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş mahkemelerinin ise İstanbul İş Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Olumlu yetki tespitine itiraz niteliğindeki somut uyuşmazlıkta yetkili mahkemenin tespiti çözülmesi gerekli hukuki problemi oluşturmaktadır.

Dava tarihinden önce yürürlüğe girmiş olan 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanun'un 79. maddesinde; “Bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar iş davalarına bakmakla görevli ve yetkili mahkemelerde görülür. Ancak yedinci ila on birinci bölümlerin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar için, görevli makamın bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.” denilmiştir.

Yukarıdaki hükmün yollamada bulunduğu aynı Kanun'un 2. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde de Görevli Makamın; “İşyeri toplu iş sözleşmesi için işyerinin, işletme toplu iş sözleşmesi için işletme merkezinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünü, aynı Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün yetki alanına giren işyerleri için yapılacak grup toplu iş sözleşmelerinde bu işyerlerinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünü, birden fazla Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün yetki alanına giren işyerlerini kapsayacak grup toplu iş sözleşmesi için ise Bakanlığı” ifade edeceği belirtilmiştir.

Somut olayda, bir işletme toplu iş sözleşmesi için yetki başvurusu mevcut olup davacı şirketin tespit kapsamında iki işyeri söz konusudur. Bunlardan bir tanesi İstanbul’da diğeri ise Bursa’da bulunmaktadır. Davacı İnegöl’de işletme kapsamında bir tane daha işyeri olduğunu iddia etmektedir.

Mahkemece işyerinin bağlı olduğu bölge müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş davalarına bakmakla görevli mahkemenin yani İstanbul İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle İstanbul İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

İşletme toplu iş sözleşmesine ilişkin yetki itirazlarında, yetkili mahkemenin tespitinde belirleyici olan işletme merkezidir. Bu sebeple öncelikle davacı şirketin ticaret sicili kayıtları ile işletme merkezini belirlemeye yarayacak diğer belgeler dosya kapsamına dahil edilmelidir. Bundan sonra mahkeme tarafından işletme merkezinin, yani tespit kapsamındaki işletmenin idare edildiği yerin neresi olduğu belirlenmelidir. Bu tespite göre de işletme merkezinin bağlı olduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğümün görevli makam olarak tanımlandığı göz önünde bulundurularak yetkili mahkeme olunup olunmadığı değerlendirilmelidir. Eğer yetkili mahkeme olunmadığı değerlendirilecek olunursa yetkili mahkemenin neresi olduğu tespit edilerek dava yetki yönünden reddedilmelidir. Mahkemece bu esaslara aykırı olarak eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6987, Karar No: 2012/8468, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6987 E.  ,  2012/8468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mahallesi 6219 ada 83 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda, dava konusu taşınmazın emsalden % 10 oranında daha değerli olduğu kabul edilmiş ise de; 2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında göz önünde tutulması gerektiğinden, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyada bulunan kayıtlara göre, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 25,96 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 103,85TL'dir. Emlak vergi değerleri, emsal olarak alınan taşınmazın değerinin, dava konusu taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 10 oranında daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan ilkeye uygun olarak gerekirse dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmaya uygun yeni emsal taşınmazların incelendiği ek rapor alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4602, Karar No: 2014/12056, Tarih: 18.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4602 E.  ,  2014/12056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2013/191-2013/558

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 01.08.2011 tarihinde .....plakalı aracın satışı için aralarında anlaşma yaptıklarını, müvekkilinin araç bedeli olarak davalıya 3.800 TL ödediğini, davalının dava konusu aracın satışını vermediğini, ödenen bedelin tahsili için davalı aleyhine Gaziantep 2.İcra Müdürlüğünün 2012/11737 Esas sayılı dosyasında icra takibine geçildiğini, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini öne sürerek, itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın kendi ikamet adresinin bulunduğu yer mahkemesince açılması gerektiğinden yetkisizlik kararı verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile takibin 3.800 TL asıl alacak üzerinden devamına, işlemiş faize yönelik isteminin reddine, faizin aracın davalıya teslimi tarihinden itibaren işletilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK nun 6.maddesinde, genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu açıklanmıştır.

Aynı kanunun 10.maddesinde ise, sözleşmeden doğan davaların, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği vurgulanmıştır.

Somut olayda, davalı cevap dilekçesinde, davanın kendi ikamet adresinin bulunduğu yer mahkemesinde açılması gerektiğini belirterek yetki itirazında bulunmuştur. Mahkeme ön inceleme duruşmasında, yetki itirazında yetkili mahkeme gösterilmediğinden yetki itirazının 6100 sayılı HMK 19/2.maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

HGK.'nun 26.10.1966 E. 1965/302 E. 1966/279 K. sayılı ilamı ile Borçlar Kanununun sebepsiz zenginleşmeye ilişkin hükümlerinden doğan uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin, davalının Medeni Kanun uyarınca ikametgâhı sayılan yer mahkemesi olduğu belirlemiştir.(2009/14647 E. 2009/17344 K.) Davalının yekti itirazında, davanın davalı ikamet adresinin bulunduğu yer mahkemesinde açılması gerektiğini belirterek yetkili mahkemeyi gösterdiği kuşkusuzdur. Davalının ikametgah adresi "K./SİİRT" tir. Ayrıca, taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmadığından, sözleşmenin ifa yeri de kararlaştırılmamıştır.

Hal böyle olunca; mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir. Bozma sebep ve şekline göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir. Bozma sebep ve şekline göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8581, Karar No: 2014/8437, Tarih: 16.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8581 E.  ,  2014/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2011/1236-2013/300

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 24.06.2008-10.06.2011 tarihleri arasında davalı şirketin Çokal Barajı ikmal inşaatı şantiyesinde çalıştığını, net 2.000,00 TL ücret aldığını, 10.06.2011 tarihinde işine son verildiğini ve bir kısım yasal haklarının ödendiğini, haftada 7 gün 07:00-18:00 çalıştığını, 2 haftada bir hafta tatili kullandığını, bu çalışma düzeninin dışında çeşitli nedenlerle haftada 2-3 gün 20:00-21:00 kadar çalıştığını, şantiyede uygulanan standart çalışma düzeninde bile fazla mesainin sözkonusu olduğunu, bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini belirterek fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının tüm yasal haklarının ödendiğini, davacı ile imzalanan taahhütname ile de bu durumun sabit olduğunu, davacının işlerin yoğun olduğu zamanlarda yaptığı fazla mesainin ödendiğini, işlerini yetiştirememesi nedeniyle fazla mesaiye kalmasından müvekkili şirketin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkiyi raporundaki hesaplamalara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Sözkonusu alacakların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.