muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12567, Karar No: 2023/6381, Tarih: 05.06.2023

2.Bu kapsamda işe giriş bildirgesi düzenlenmediği veya düzenlenmesine karşın kanuni hak düşürücü süre içerisinde Kuruma verilmediği, bu süre içerisinde Kuruma verilen dönem bordroları ile bildirimin yapılmadığı, sigorta primlerinin Kuruma yatırılmadığı, çalışmanın varlığı yönünde sigorta müfettişince herhangi bir saptamanın söz konusu olmadığı durumlarda, hizmetin varlığını ileri süren kişilerin hak düşürücü süre gerçekleşmeden yargı yoluna başvurması zorunludur.

3.İşverenin, çalıştırmış olduğu sigortalılara ait hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde işverence verilecek belgeler düzenlenmiştir. Bunlar, aylık sigorta primleri bildirgesi, dört aylık sigorta primleri bordrosu, sigortalı hesap fişi vs.dir. Yönetmelikte sayılan bu belgelerden birisinin dahi verilmiş olması hâlinde artık Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrasında yer alan hak düşürücü süreden söz edilemez. Yargıtay uygulamasında anılan maddenin yorumu geniş tutulmakta; eğer sayılan belgelerden birisi işveren tarafından verilmişse burada Kurumun işçinin çalışmasından haberdar olduğu ve artık hizmet tespiti davası için hak düşürücü sürenin varlığından söz edilemeyeceği kabul edilmektedir. Diğer taraftan, Kurum tarafından yapılan bir tespitin olması hâlinde de aynı kabul şekline ulaşılmaktadır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olaya gelince, davacının 15.02.1999-25.06.1999 ve 20.09.1999-16.06.2000 tarihleri arası hizmet tespiti talebi bakımından, davalı işyerlerinden işe giriş bildirgesinin düzenlenmemesi ve Kuruma herhangi bir şekilde hizmet bildirimi ile ücretinden prim kesintisi de yapılmaması, yönetmelikte belirtilen belgelerin bulunmaması karşısında sigorta başlangıcı tespiti isteminin dava tarihi itibariyle hak düşürücü süreye uğradığı açıktır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12026, Karar No: 2024/2758, Tarih: 14.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12026 E.  ,  2024/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/246 E., 2023/289 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki fiili hizmet zammı tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonunda kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalı Üniversitenin Diş Hekimliği Fakültesinde Ağız, Diş ve Çene Radyolojisi Ana Bilim Dalında 08.04.2009 tarihinden itibaren araştırma görevlisi diş hekimi olarak (Doç. Dr. Akademik ünvanı ile) çalıştığını, davacının görevi gereği kullandığı radyoloji cihazlarının Türkiye Atom Enerjisi Kurumunun 12.04.2011 tarih ve 5010 sayılı yazısı uyarınca iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları arasında yer aldığını beyanla 08.04.2009 tarihinden itibaren çalışma süresi dikkate alınarak bu tarihten itibaren ve sonrasında-askerlik süresi hariç- fiili hizmet süresi zammından yararlandırılması gerektiğinin tespitine ve diğer hizmet süreleri ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı SGK vekili, bildirimlerin kayıt altına alındığını, davaya sebebiyet verilmediğini, davacının radyasyon kaynakları ile sürekli çalışan olmadığından çalışmalarının radyasyona maruziyet riski taşımadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., vekili, diş bölümünde çalışanların direkt olarak radyoaktif ve radroiyonizanla çalışması mümkün olmadığından 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesindeki fiili hizmet zammından yararlandırılmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli, 2021/61 Esas, 2021/222 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli, 2021/2011 Esas, 2022/642 Karar sayılı kararı ile davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli, 2021/2011 Esas, 2022/642 Karar sayılı kararı ile davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz bozma ilamında, Mahkemece, Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği hükümleri esas alınarak, öncelikle iş yerinde kaç röntgen teknisyeni çalıştığı, röntgen teknisyeni yetersizliğinin olup olmadığı araştırılarak, davacı işçinin iş yerinde çalıştığı birim / birimler ve yaptığı işin niteliği, konusu ile iş yerindeki incelemeden elde edilen bulgular somut verilere dayalı olarak belirlenmeli ve davacının yaptığı işler dikkate alındığında süreklilik arzedecek şekilde röntgen çekimi yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu dikkate alınarak, çalışılan alanın Türkiye Atom Enerjisi Kurulu tarafından denetimli alanı olarak belirlenip belirlenmediği, davacının odasının denetim alanı içerisinde yer alıp almadığı, odanın radyasyondan etkilenip etkilenmediği, denetim alanında geçici mi sürekli mi çalıştığı, denetim alanında çalışılırken koruyucu ve muhafaza kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmasına rağmen radyasyona maruz kalıp kalmadığı, çalışılırken radyosyona maruz kalınmamak için özenle hareket edilip edilmediği, dozimetre cihazının bulunması gereken yerde olup olmadığı, maruz kalınan radyosyonun miktarının dozimetri ölçüm degerlerinin üzerinde olup olmadığı, davacının bu iş dışında başka iş yapıp yapmadığı, mesai boyunca ne kadar saat bu işi yaptığı, çalışılan ortamda bulunan radyosyonun normal değerler üzerinde olup olmadığı, işin risklerine maruz kalıp kalmadığı ve 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin (11) numaralı sırasında düzenlenen kapsamdaki iş/iş yerlerinden ve sigortalılardan olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra yaptığı iş kapsamında radyasyona maruz kaldığı etki ve süreler somut olaya özgü olacak şekilde tespit edilmeli ve 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinde, belirtilen işyerlerinde ve işlerde çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu iş yerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayılarının, fiili hizmet süresi zammı olarak ekleneceği, 360 günden eksik sürelere ait fiilî hizmet süresi zammı, 360 gün için eklenen fiilî hizmet süresi ile orantılı olarak belirleneceği değerlendirilmelidir.

Ayrıca Mahkemece, fiili hizmet süresi zammından yararlandırılacakları dönem içinde kalan; yıllık ücretli izin, sıhhi izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile eğitim, kurs sürelerin vs fiilen çalışılmayan sürelerin tespit edilerek bu süreler yönünden fiili hizmet zammından yararlanamayacağı gözetilerek..." infaza uygun bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Ayrıca Mahkemece, fiili hizmet süresi zammından yararlandırılacakları dönem içinde kalan; yıllık ücretli izin, sıhhi izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile eğitim, kurs sürelerin vs fiilen çalışılmayan sürelerin tespit edilerek bu süreler yönünden fiili hizmet zammından yararlanamayacağı gözetilerek..." infaza uygun bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının, 08.04.2009 ile 24.11.2017 tarihleri arasında davalı iş yerinde, askerde olduğu 26.07.2013-27.07.2014 tarihleri dışında, sigorta primi ödenmiş ve fiilen çalışılan şuaya maruz kalınan günler X 90 / 360 formülüyle hesaplanan 437 gün 5510 sayılı yasanın 40 ıncı maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanması gerektiğinin tespitine, bu sürenin prim ödeme gün sayısına fiili hizmet süresi zammı olarak eklenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Universitesi Rektörlüğü vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

1. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı madde hükümleridir.

2. Değerlendirme

Davalı ... Universitesi Rektörlüğü vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

1. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı madde hükümleridir.

2. Değerlendirme

İnceleme konusu davada davacı, davalı üniversitenin Diş Hekimliği Fakültesinde Ağız, Diş ve Çene Radyolojisi Ana Bilim Dalında 08.04.2009 tarihinden itibaren araştırma görevlisi diş hekimi olarak (Doç. Dr. ... ünvanı ile) çalıştığını, 08.04.2009 ile 24.11.2017 tarihleri arasında davalı iş yerinde, askerde olduğu 26.07.2013-27.07.2014 tarihleri dışında, radyasyona maruz kalma riski ile fiilen çalıştığı ve bildirilen çalışma sürelerine fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep etmiş, Mahkemece, davacının çalışmış olduğu iş yerinde bozma öncesi yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları ve özellikle davalı vekili tarafından Mahkemeye sunulan 2.02.2018 tarihli "Belge ibrazı" konulu dilekçe ekinde Ağız, Diş ve Çene Radyolojisi Ana Bilim Dalı Başkanı Prof. Dr. .... tarafından Diş Hekimliği Dekanlığına hitaben yazılmış 26.01.2018 tarihli dilekçeden "davacının röntgen laboratuvarında fiilen ve sürekli olarak günde 7 saat çalıştığı, çalışmalarını denetimli ve gözetimli alanlarda icra ettiği, bu çalışmalar esnasında toplum üyesi kişiler için belirtilen doz sınırlarının üzerinde radyasyona maruz kaldığı, kendisine şua izni kullandırıldığı, günde yaklaşık 1000 adet civarında tetkik yaptığı ve aynı klinikte kendisiyle aynı işi yapan personelin fiili hizmet zammından yararlandığı" hususlarının anlaşıldığı gerekçesi ile davacının fiilen çalıştığı süreleri için fiili hizmet süresi zammı verilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin "11" numaralı bendinde, "radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işler"de doğal ve yapay radyoaktif, radyoiyonizan maddeler veya bütün diğer korpüsküler emanasyon kaynakları ile yapılan işlerde çalışanlar"a "fiilen çalışması" ve "söz konusu işlerin risklerine maruz kalması" şartları düzenlenmiştir.

Davacının hekim olarak mesaisi içinde bu kaynaklarla çalıştığının kabulü isabetli ise de fiili hizmet süresi zammı verilebilecek süre için bu iki şartın (fiilen çalışma ve riske maruz kalma) gerçekleştiğinin tespiti gerekmektedir.

Mahkemece hekim olarak görev yapan, davacının fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep ettiği sürede, araştırma görevlisi olarak başlayıp doçent olarak devam ettiği de belirtilmekte olup talep edilen tüm süre içinde bu iki şart altında çalışarak geçirdiği sürelerin tespit edilip belirlenecek süreye fiili hizmet süresi zammı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1, Karar No: 2024/21, Tarih: 02.04.2024

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2024/1 E.  ,  2024/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 1 ve 12. Ceza

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 604-735

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesince 20.10.2015 tarih ve 304-440 sayı ile sanığın aynı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiş, bu hükmün, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesince 19.03.2019 tarih ve 11822-5765 sayı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesince 15.01.2020 tarih ve 400-93 sayı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi üzerine ise dosyayı tekrar ele alan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesince 16.11.2021 tarih ve 604-735 sayı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına, sanığın taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş, bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2023 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 1. Ceza Dairesince 10.05.2023 tarih ve 2647-2947 sayı ile;

"Temyiz incelemesine konu eylem için Mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye ve uygulanan Kanun maddelerine göre; Mahkemece 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusunun incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 27.01.2023 tarihli ve 32086 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 12. Ceza Dairesine ait olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 12. Ceza Dairesince de 06.09.2023 tarih ve 4825-2656 sayı ile;

"Temyiz incelemesine konu eylem için Yargıtay 3. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; 27.01.2023 tarihli ve 32086 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararın Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü ortak hükümler bölümünde yer alan '3) Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hâllerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına en son gönderen dairece yapılır.' şeklindeki düzenleme uyarınca Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesine ait olduğu",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu yerine sehven Özel Daireye gönderilen dosya, Yargıtay 1. Ceza Dairesince 13.12.2023 tarih ve 8021-7857 sayı ile; oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 1 ve 12. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 27.01.2023 tarihli ve 32086 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2023 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının 2. maddesinde; "İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir.", 4. maddesinde; "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtaya gelmesi hâlinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtaya gelmesi hâlinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır."; 5. maddesinde; "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise iddianame, varsa görevsizlik kararı ya da diğer dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır." hükümleri düzenlenmiştir.

2023/1 sayılı iş bölümüne göre bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğu, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olacaktır.

2023/1 sayılı iş bölümüne göre bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğu, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olacaktır.

İncelemeye konu dosyada, Yargıtay 3. Ceza Dairesince 19.03.2019 tarih ve 11822-5765 sayı ile kasten yaralama suçundan Yerel Mahkemece kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiş ise de, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda öncelikle taksirle yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın denetim süresi içinde suç işlemesi üzerine de açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına ve sanığın taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verildiği ve bu suçun daha önce bozma kararını veren Dairenin görevine giren bir suç ile birlikte geri gelmediği anlaşıldığından, bu mahkûmiyet hükmünü temyizen inceleme görevinin 21.02.2023 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı iş bölümü kararı uyarınca Yargıtay 12. Ceza Dairesine ait olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 06.09.2023 tarihli ve 4825-2656 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 12. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16443, Karar No: 2016/10868, Tarih: 06.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/16443 E.  ,  2016/10868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil ve tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 06.12.2016 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı ... ve vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı ..., muris babası ...'ın dava konusu 1720 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu meskenini mirastan mal kaçırmak amacıyla davalı kardeş...'a devrettiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali-tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ise, satışın gerçek olduğunu, satış bedelini ödediğini, muris babasının davacı oğlu ile dava dışı kızına da katkılar sağladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mirastan mal kaçırmak amacıyla temlik edilmediği, tenkis yönünden de hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden, davaya konu 1270 ada 2 parsel sayılı taşınmazın (3) nolu bağımsız bölümünün muris...adına kayıtlı iken, 23.07.1996 tarihli resmi akitle davalı oğlu...'a satış yoluyla temlik edildiği, mirasbırakanın 15.03.2006 tarihinde, eşinin de 12.07.2011 tarihinde ölümleriyle, geride mirasçıları olarak çocukları ...ve ...'ın kaldığı görülmektedir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.