muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3792, Karar No: 2012/7847, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3792 E.  ,  2012/7847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili, süresi dışında davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline trafik sigortalı, davalının maliki olduğu aracın dava dışı 3.kişinin aracına çarpması üzerine anılan aracın hak sahiplerine hasar tazminatının ödendiğini belirtip fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere sigortalı araç sürücüsü davalının kaza sırasında alkollü olması nedeniyle dava dışındaki hak sahibine ödenen tazminat tutarı 6.920,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere, Yargıtay bozma ilamına ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile davalının kusurunun hesaplanan 3.840,00 TL’nin 31.03.2008 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekili tarafından 02.02.2012 tarihinde verilen temyize cevap dilekçesi içeriğinde katılma yolu ile temyiz itirazları bildirilmiş ise de, temyiz dilekçesinin HMUK’nun 433. maddesinde öngörülen 10 günlük temyiz süresi içinde temyiz defterine kaydı yapılmadığı gibi temyiz harcı da yatırılmamıştır. Temyiz defterine kaydedilmeyen ve harcı yatırılmayan dilekçe temyiz süresini kesmeyeceğinden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının temyizi yönünden yapılan incelemede ;

Dava zorunlu mali mesuliyet sigortası sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme tarafından uyma kararı verilen Daire’nin 2010/ 2515–6433 karar sayılı bozma ilamında, özetle; ”somut olayda kazanın salt alkolün etkisi ile meydana geldiğinin belirlenmesi için nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden seçilen bilirkişi kuruluna bir inceleme yaptırılmamış ise de hasarın meydana gelmesinde kazaya karışan dava dışı araç sürücüsünün kusurunun da kazaya etkili olduğu belirlendiğinden kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği, başka unsurun da katkısının bulunduğu ve dolayısıyla davacı ... şirketinin sigortalısına rücu koşullarının oluşmadığının kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiği“ bildirilmiştir. Mahkemece Yargıtay bozma kararına uyulması üzerine bunun sonucu olarak davaya konu kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmeyip, dava dışı araç sürücüsünün kusurunun da kazaya etkili olduğunun kabulü nedeniyle davanın reddi yerine, yazılı olduğu biçimde Yargıtay bozma kararının hatalı yorumlanması üzerine yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’nın temyiz itirazının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'ye geri verilmesine 14.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21696, Karar No: 2017/13532, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21696 E.  ,  2017/13532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7317, Karar No: 2017/3191, Tarih: 27.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/7317 E.  ,  2017/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak dava şartı olan 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca mütalaa bulunup bulunmadığı konusunda yargılama durdurularak İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’ndan mütalaa istenmesi, mütalaa verilmemesi halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,2-Kabule göre ise;

a) Farklı takvim yıllarında işlenen sahte fatura kullanmak/düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar oluşturacağı cihetle, aynı takvim yılında değişik tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi veya aynı takvim yılının değişik vergi dönemlerinde sahte fatura kullanılması halinde her takvim yılı yönünden ayrı ayrı zincirleme şekilde işlenmiş sahte fatura düzenlemek/kullanmak’ suçlarından hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

b) Sanığa verilen 22 ay 15 gün hapis cezasından, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu sanığın, 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, ayların yıla tamamlanması sonucu fazla ceza tayini,

c) Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Davaya katılan ve yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

e) Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince “hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na karar verilip verilmeyeceğinin kararda tartışılmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5375, Karar No: 2019/3687, Tarih: 20.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5375 E.  ,  2019/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 116/2, 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları, 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 2, 67. maddelerinde öngörülen 6 yıllık olağanüstü zamanaşımına tabidir.

18.09.2012 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında yargılandığı suçlardan dolayı, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiş; bu karar 30.10.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

Suça sürüklenen çocuk, 13.03.2013 günü işlediği hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından dolayı, Düzce (Kapatılan) Çocuk Mahkemesinin 07.04.2015 tarih, 2014/233 Esas ve 2015/201 Karar sayılı kararı ile adli para cezalarına mahkum edilmiş, bu karar 07.05.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun 3 yıllık denetimli serbestlik süresi içerinde kasıtlı bir suç işlemesi ve bu suçtan kendisine kesinleşmiş mahkumiyet kararı verilmiş olması nedeni ile yargılamanın yapıldığı mahkemece dosya yeniden ele alınıp, 07.04.2015 tarihinde hükmün açıklanmasına karar verilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nun 231/8-c maddesi uyarınca, denetim süresinin başladığı 30.10.2012 tarihi ile ikinci suçun işlendiği 13.03.2013 tarihi arasında dava zamanaşımının durduğu dikkate alındığında; durduğu kabul edilen 4 ay 13 günlük sürenin, 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 2 ve 67/3. maddelerinde öngörülen 6 yıllık süreye eklenmesi halinde belirlenen 11.02.2018 tarihinden, inceleme tarihine kadar olağanüstü dava zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,

./..

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18335, Karar No: 2015/26071, Tarih: 02.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/18335 E.  ,  2015/26071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 12.03.1969 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıklarının iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4188, Karar No: 2024/2507, Tarih: 23.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4188 E.  ,  2024/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/885 E., 2023/1111 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/381 E., 2021/272 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil-tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın davalı ... yönünden usulden reddine, davalılar ... Tic. ve San. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın .... Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun .... Tic. ve San. Ltd. Şti. yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulü ile hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar .... Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı müvekkili ile davalılardan .... Tic. ve San. Ltd. Şti. arasında Ankara İli, ... İlçesi, ... Köyü, 6275 ada, 1 parsel üzerine yapılacak inşaatın 11. katındaki 41 numaralı dairenin satışı için 23.02.2013 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, satış bedeli olarak 167.101,00 TL ile 22.500,00 TL ilave ücret olmak üzere toplam 189.601,00 TL ödediğini, sözleşmede daire teslim tarihinin 30.08.2015 tarihi olarak belirtildiğini, ancak belirlenen sürede teslim edilmediğini, davacının 04.05.2019 tarihinde daire teslim tutanağı imzaladığını, ancak tapu devir ve tescili yapılmadığı için daireye taşınamadığını ileri sürerek, davaya konu olan dairenin davacı müvekkili adına devir ve tesciline, devir ve tescilin mümkün olmaması halinde dairenin bugünkü rayiç bedelinin hesaplanarak tescil veya tam ve kesin olarak belirlenmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere 10.000,00 TL belirsiz alacak bedelinin, diğer davalıların da şirket ortakları olarak sorumlu oldukları gözetilerek davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve üzerine işleyecek faizine; mücbir sebep olmadığı halde teslim edilmeyen daire için 30.08.2015 tarihinden itibaren alınması gereken aylık 600,00 TL kira bedeli için şimdilik 10.000,00 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve üzerine işleyecek faizine karar verilmesini talep etmiş, 16.06.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle; 10.000,00 TL daire bedeli alacağını 606.000,00 TL'ye, 10.000,00 TL kira bedeli alacağını 34.380,00 TL'ye arttırarak, ıslah edilen alacak bedellerine faiz işletilmesine ve davalılardan .... Ltd. Şti. ile ...'den müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçeleri davalılara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine karşın, cevap dilekçesi vermemişler, savunmada da bulunmamışlardır.

II. CEVAP

Dava dilekçeleri davalılara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine karşın, cevap dilekçesi vermemişler, savunmada da bulunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin düzenlendiği tarih itibariyle yürüklükte bulunan 6502 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca ön ödemeli konut sözleşmesi olduğu, davacının 189.601,00 TL satış bedelinin tamamını davalı şirkete ödediği, sözleşmeye konu taşınmazın dava tarihinden önce 13.11.2020 tarihinde 3. kişiye satıldığı, bu nedenle sözleşmenin ifasının imkansız hale geldiği, bu ifa imkansızlığının davalı-satıcının kusurlu eylemi sonucu gerçekleştiği, yerleşik ve kararlılık kazanmış Yargıtay uygulamalarına göre, geçerli bir sözleşmeye konu taşınmazın ifa imkansızlığı sebebi ile devrinin mümkün olmaması halinde, satıcının şahsi hakkının ifasının imkansız hale geldiği tarih itibarı ile taşınmazın rayiç değerini talep edebileceği, üç sayfadan ibaret sözleşmenin her sayfasında davacıya ve .... Tic. ve San. Ltd. Şti. kaşesi üzerinde davalıya ait olduğu değerlendirilen birer adet imza bulunduğu, diğer davalılar ... ve ...’e ait olabilecek üçüncü ve dördüncü farklı imzalar bulunmadığı, aynı şekilde ek sözleşmede de alıcı ve satıcı olmak üzere iki imza bulunduğu, Ankara .... Noterliği 25 Şubat 2013 tarihli ve 06289 Yevmiye Numaralı “Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat ve Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi” ekleri arasında bulunan yetki belgesine göre (davalı) yüklenici .... Tic. ve San. Ltd. Şti.ne temsilen yine (davalı) Mikail’in sözleşmeyi imzaladığı, davalı şirket adına yetkili müdür sıfatıyla kendisine sorumluluk yükleyen “Madde-8 Diğer Şartlar c.” şartını görerek ve bilerek sözleşmeyi imzaladığı, bu nedenle sorumluluğunu inkar edemeyeceği, davalı ...'in “Davalı şirketin fiilini üstlenen” sıfatı ile sorumlu olduğu ancak sözleşmede imzası bulunmayan davalı ...’in sorumluluğunun bulunmadığı gerekçeleriyle; davalı ... yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine, diğer davalılar ... Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile 606.000,00 TL daire bedelinin dava tarihi olan 07.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının kira alacağına ilişkin talebi yönünden ise, sözleşmenin ifasının imkansız hale geldiği ve davacı tüketici tarafça zarar kapsamında daire rayiç değerinin talep edilebileceği dikkate alınarak talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar .... Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri