muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3889, Karar No: 2018/13488, Tarih: 19.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3889 E.  ,  2018/13488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Anayasanın 141, CMK’nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2- TCK'nun 62. maddesinde öngörülen "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri"" gibi hususlar değerlendirilmeden “sanık hakkında TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasın yer olmadığına” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçe ile takdiri indirimin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Kabule göre de;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Temel ceza tayininde, hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine karşın, aynı gerekçe ile adli para cezası belirlenmesinde teşdit uygulanması, "

2- Temel ceza tayininde, hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine karşın, aynı gerekçe ile adli para cezası belirlenmesinde teşdit uygulanması, "

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''14/02/2011'' yerine ''17/12/2010'' olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1929, Karar No: 2017/4220, Tarih: 30.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1929 E.  ,  2017/4220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşmalı istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; 09.04.2008 tarihli asıl ve 15.07.2008 tarihli ek sözleşmelerin davalı tarafından haksız olarak feshedilmesi nedeniyle "asıl ve ek sözleşme bedelinden ödenmeyen kısım, gerek akdin kurulması gerekse akdin devamı için davacı tarafından yapılan masraflar ile davacının başkası ile akit yapma imkânını kaybetmiş

olmasından kaynaklanan zararlar" karşılığı fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 20.000,00 TL'nin tahsilini talep etmiş, 08.06.2012 tarihli dilekçesinde asıl ve ek sözleşme bedelinin ödenmeyen kısmı için 15.000,00 TL, gerek akdin kurulması gerekse akdin devamı için yaptığı masraflar karşılığı 4.500,00 TL ve davacının başkası ile akit yapma imkânını kaybetmiş olmasından kaynaklı zararı için 500,00 TL istediğini belirterek her bir alacak kalemi bakımından talep miktarlarını açıklamış, daha sonra başkası ile akit yapma imkânını kaybetmiş olmasından doğan zararı ile ilgili talebinden feragat etmiştir.

Mahkemece asıl davada feragat edilen alacak kalemi yönünden bu talebin reddine, sözleşmenin kurulması ve devamı için davacının yaptığı marafların tahsiline yönelik 4.500,00 TL'lik talebin kabulüne ve ödenmeyen imalât bedellerinin tahsiline yönelik talebin ıslah da dikkate alınarak (126.343,50 TL + KDV) üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece asıl davada feragat edilen alacak kalemi yönünden bu talebin reddine, sözleşmenin kurulması ve devamı için davacının yaptığı marafların tahsiline yönelik 4.500,00 TL'lik talebin kabulüne ve ödenmeyen imalât bedellerinin tahsiline yönelik talebin ıslah da dikkate alınarak (126.343,50 TL + KDV) üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

Davada talep edilen alacak kalemleri sözleşme hükümleri çerçevesinde miktarları belirlenebilecek niteliktedir. 6100 sayılı HMK'nın 107. maddesinde "davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hallerde alacaklının hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Buna göre miktarı belli olan ya da belirlenebilmesi için gereken verilerin mevcut olduğu hallerde belirsiz alacak davası açılamaz. Asıl dava kısmi dava olarak açılmış olup, asıl dava alacak kalemlerinin belirlenebilir olması nedeniyle belirsiz alacak davası niteliğinde de değildir.

Asıl davada davacı vekili fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak üzere şimdilik 20.000,00 TL'nin tahsilini istemiş, yargılama sırasında bu istemini ıslah ederek artırmamıştır. Her ne kadar mahkemece 22.10.2009 tarihli duruşmada davacı asıl ve ek sözleşme gereğince ödenmeyen alacak talebi (bakiye iş bedeli) yönünden 274.160,00 TL üzerinden bakiye harcın ikmâli istenmiş ve davacı vekili tarafından da 02.11.2010 tarihli sayman mutemedi alındısıyla bakiye harç yatırılmışsa da, davacı tarafından beyanı duruşma tutunağına geçirilip imzalanmak suretiyle veya ayrı bir dilekçeyle ıslah isteminde bulunulmamıştır. Nitekim davacı vekili de 02.12.2015 tarihli temyiz dilekçesinde "dava dosyasında sözlü ya da yazılı ıslah talepleri bulunmadığını, mahkemece taleplerin somutlaştırılması için ara kararı kurulduğunu ve harç ikmâlini yerine getirdiklerini" beyan etmiştir.

Bu durumda asıl davada, davacı tarafından usulüne uygun ıslah talebinde bulunulmadığından davacının 08.06.2012 tarihli dilekçesindeki açıklamaları ve dilekçesindeki her bir alacak kalemi yönünden talep ettiği miktarlar dikkate alınarak, gerekli inceleme ve değerlendirme yapılarak varsa davacının alacak miktarları belirlenip sonucuna uygun karar verilmelidir. Mahkemece usulüne uygun ıslah dilekçesi ile arttırılmadığından bakiye iş bedeli alacağı ile ilgili 126.343,50 TL'ye hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, dava dilekçesinde miktarı gösterilip harcı ödenerek açılmış bir dava olmadığından bakiye iş bedeli alacağının KDV'sinin de -miktarı da gösterilmeksizin- hüküm altına alınması da doğru olmamıştır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17030, Karar No: 2011/1538, Tarih: 31.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17030 E.  ,  2011/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın niteliklerine ilişkin Belediye İmar Müdürlüğünün 29.01.2010 tarihli cevabi yazısında belirtilen nitelikleri ile bilirkişi raporunda belirtilen nitelikleri arasında çelişki olduğu dikkate alınarak bu çelişkinin giderilmesi amacıyla,

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.01.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı ve en yakın imar planı sınırına ne kadar mesafede olduğu belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskun olup olmadığı, hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ... Mahallesi 54 ada 39 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilmesinden,

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen .... Mahallesi 54 Ada, 39 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

4-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İG.
Yargıtay — Esas No: 2016/16345, Karar No: 2017/9340, Tarih: 08.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16345 E.  ,  2017/9340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişede etkili olan 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17034, Karar No: 2011/1540, Tarih: 31.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17034 E.  ,  2011/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın niteliklerine ilişkin Belediye İmar Müdürlüğünün 29.01.2010 tarihli cevabi yazısında belirtilen nitelikleri ile bilirkişi raporunda belirtilen nitelikleri arasında çelişki olduğu dikkate alınarak bu çelişkinin giderilmesi amacıyla,

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.01.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı ve en yakın imar planı sınırına ne kadar mesafede olduğu belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskun olup olmadığı, hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ... Mahallesi 54 ada 39 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilmesinden,

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Mahallesi 54 Ada, 39 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

4-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7188, Karar No: 2017/957, Tarih: 30.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/7188 E.  ,  2017/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... A.Ş. vekili, kendi işletme sahalarında faaliyet gösteren suça konu yerle ilgili doğrudan ve dolaylı olarak zarar görme ihtimaline binaen katılma talebinde bulunmuş ve katılma talebi kabul edilmiş ise de, mühür bozma suçundan doğrudan zarar görmeyen şirketin bu talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, usulsüz olarak verilen katılma kararının ise müşteki kuruma hükmü temyiz hak ve yetkisi vermeyeceğinden, müşteki kurum vekilinin mühür bozma suçu yönünden temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

1-Sanıklar hakkındaki hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Suça konu evin yasal olarak sanık ...'ye ait olduğu, ancak sanık ...'ın fiilen alarak kullandığını savunması karşısında, suça konu yerin suç tarihinde kimin tarafından kullanıldığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b-Sanıklar hakkında tutulan 13/06/2012 tarihli kolluk tutanağında, ocağın 17/05/2012 tarihinde mühürlendiğinin belirtilmesi; ancak dosya içeriğinde buna dair gerek kolluk tutanağı gerekse mühürleme tutanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında, 17/05/2012 tarihine ilişkin varsa mühürleme tutanağının ve aslı veya onaylı suretinin getirtilip, denetime olanak sağlayacak şekilde dosyaya konularak ve 17/05/2012 tarihli kolluk ve mühürleme tutanaklarına ve 13/06/2012 tarihli kolluk tutanağına ilişkin tutanak tanıklarının dinlenilerek ve sanıklar hakkında Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/343 E.-2012/613 K. sayılı dosyasının Dairemizin 05/11/2015 tarih ve 2015/12638-20077 E.-K. sayılı bozma ilamından sonra yapılan yargılama ilişkin dosya ile incelemeye konu dosya birleştirilerek, mümkün olmaması durumunda ilgili evrakların onaylı birer sureti temin edildikten sonra incelenip tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c-)Katılan kurum (... Ltd. Şti) vekilinin usulüne uygun duruşma tebliği sonrası ilk oturum için mazeret dilekçesi vermesi üzerine, mahkemece mazeretinin kabulüne karar verilmesi, ikinci ve son oturumda ise tanıkların karar oturumuna kadar gösterilmemesi nedeniyle hazır bulunan katılan kurum vekilinin tanık dinletme talebinin reddine karar verilerek katılanın tanık bildirme ve dinletme hakkının kısıtlanması,

c-)Katılan kurum (... Ltd. Şti) vekilinin usulüne uygun duruşma tebliği sonrası ilk oturum için mazeret dilekçesi vermesi üzerine, mahkemece mazeretinin kabulüne karar verilmesi, ikinci ve son oturumda ise tanıkların karar oturumuna kadar gösterilmemesi nedeniyle hazır bulunan katılan kurum vekilinin tanık dinletme talebinin reddine karar verilerek katılanın tanık bildirme ve dinletme hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 30/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.