muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/119, Karar No: 2023/1545, Tarih: 27.04.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 20.04.2021 tarihli ve 2021/792 Esas,2021/845 Karar sayılı kararıyla; mahkemece yerinde yapılan inceleme sonucu denetlenebilir ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna itibar edilerek rapor doğrultusunda karar verilmiş olmasında usul ve yasaya bir aykırılık yok ise de işlemiş faize hükmedilmesinin doğru olmadığı, dava konusu alacak miktarının yargılama sırasında yapılan keşif sonucu alınan raporla belirlenmiş olup likit (belirli) olmadığından davacı vekilinin icra inkar tazminatı taleplerinin reddine yönelik istinaf itirazı yerinde bulunmadığı, mahkemece verilen ilk kararda işlemiş faiz hükmedilmemiş olduğu halde iş bu kararla kabul edilmesinde, önceki karara karşı her iki taraf vekilince istinaf yoluna başvurulmuş olması nedeniyle davalı lehine usuli kazanılmış bir hak oluşturmayacağından usule aykırılık yok ise de, sözleşmedeki ödeme prosedürüne göre fatura tarihinden sonra yapılacağı kararlaştırılan ödemeler yönünden bu tarih itibariyle temerrüdün oluştuğu kabul edilerek buna göre işlemiş faiz hesaplaması ve kabulü hatalı olduğu belirtilerek davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 25.11.2020 tarih ve 2018/326 Esas, 2020/683 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalının İstanbul Anadolu 7. İcra Müdürlüğünün 2013/7808 Esas sayılı dosyasında borca itirazının kısmen iptali ile takibin 2.661.220,09 TL asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacağa takipten itibaren avans faizi yürütülmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacak likit olmadığından davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine, davacının kötüniyeti ispatlanamadığından davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 28.04.2022 tarihli ve 2021/4433 Esas, 2022/2510 Karar sayılı ilâmı ile; davacı vekilinin diğer temyiz itirazları reddedilerek ilk derece mahkemesince görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 12.02.2020 tarihli raporda taraf defterlerine kayıtlı olan ve dava konusu hakedişler dışında yapılan işlere ilişkin toplam 789.563,96 TL bedelli altı adet faturanın da hesaba dahil edilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen, mahkemece sözü edilen fatura bedelleri toplam iş bedeline eklenmeden karar verildiği, mahkemece yapılması gereken işin belirtilen bedelin de hesaplamaya dahil edilerek hakedişlere ilişkin toplam 10.988.313,23 TL iş bedelinden davalı tarafından yapılan ödeme miktarı 7.482.312,14 TL düşülerek bakiye 3.506.001,09 TL asıl alacak bakımından davanın kısmen kabulüne ve takibin devamına karar verilmesi gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile davalının İstanbul Anadolu 7. İcra Müdürlüğünün 2013/7808 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibin 3.506.001,09 TL asıl alacak yönünden devamına, asıl alacağın takip tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacak likit olmadığından davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine, davacının kötü niyetle takip yaptığı ispatlanamadığından davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafın hak ediş bedellerinin ödenmemesinden kaynaklı dava açtığı, taraflar arasındaki diğer işlerden dolayıda alacaklı olduğunu, bu alacaklarınında tahsil edilmesini istediğini dava dilekçesinde belirtmediği, istinaf mahkemesince incelemenin davacının talebine bağlı kalınarak hak ediş bedelleri üzerinden yapıldığı, buna rağmen "taleple bağlılık" ilkesine aykırı olarak bozma kararı verildiği, davacının zaten hak edişler dışında müvekkil şirketten başkaca bir alacağının olmadığı, işlemiş faiz yönünden davacının talebini reddedilmesine ve toplamda reddedilen tutarın 1.047.576,84 TL olmasına rağmen 107.949,84 TL'lik kısım üzerinden nispi vekalet ücreti hesaplanmasının hatalı olduğu belirtilerek kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 190 ncı maddesi, 141 ni maddesi,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 ve devamı maddeleri, mülga BK. m. 335 vd.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen hususlara ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına ve özellikle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca, uyuşmazlık konusunun para ile ölçülebilen bir değer olması halinde, davanın, bu değer üzerinden harçlandırılarak açılacağı, aksi takdirde, usulüne uygun açılmış bir davadan söz edilemeyeceği, somut olayda her ne kadar harca esas değer 3.613.950,00 TL asıl alacak ve 939.627,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 4.553.577,93 TL gösterilmiş olsa da harcın asıl alacak olan 3.613.950,00 TL üzerinden yatırıldığı, bu durumda işlemiş faiz yönünden harcı da yatırılarak usulüne uygun şekilde açılmış bir dava olmaması nedeni ile işlemiş faizin reddine yönelik vekalet ücreti verilmemesinde bir hata bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41133, Karar No: 2015/15822, Tarih: 05.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/41133 E.  ,  2015/15822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Katılanın beyanı, tanık anlatımları, 30/09/2011 tarihli olay tutanağında sanığın elinde bıçak olduğu halde bağırıp küfür ederek katılana saldırmaya çalıştığı, görevli polislerin araya girerek sanığı arkasından kucaklayıp zor kullanmaları sonucu bıçağın elinden düştüğünün belirtilmesi, bu anlatıma göre sanığın eylemine devam etmesinin polislerce engellenmesi, katılanın adli raporunda biri toroksa nafiz olmak üzere 5 ayrı yerinden kesici delici aletle yaralandığının bildirildiği anlaşılmakla, sanığın kastının insan öldürmeye yönelik olduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yaralama suçundan hüküm verilmesi,

2) Emanetin 2012/262 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1504, Karar No: 2012/2074, Tarih: 16.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1504 E.  ,  2012/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 22.06.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuş, aynı yere ilişkin murisleri adına tapu kaydı olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, davalı tarafın dayandığı tapu kaydına değer tanınarak dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

Kadastro çalışmaları sırasında 3399.19 m2 yüzölçümündeki 184 ada 24 sayılı parsel kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar adına tespit edilmiş, kadastro işlemi 30.01.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı Hazine, Haziran 1949 tarih 167 sıra numaradan gelen 08.11.1960 tarih ve 18 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Haziran 1949 tarih 167 sıra numaralı tapu kaydının iskan komisyonu kararı ve kaymakamlığın oluru ile tesis edildiği, ancak iskan yerlerinin terk edildiğinin saptanması üzerine yine kaymakamlığın talimatı ile 08.11.1960 tarih 18 sırada Hazine adına tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davalıların dayandığı 12.08.1959 tarih 187 numaralı kayıt ise, yine iskan işlemleri sonucu ... oğlu ..., eşi ..., oğulları ... ve ..., kızları ... ve ... adına oluşturulmuştur. Keşifteki beyanlara göre davalılar kayıt maliklerinin mirasçısı olup, kayıt bir başka taşınmazda revizyon görmemiştir.

Yine keşifteki beyanlara göre, her iki kayıtta çekişme konusu 184 ada 24 sayılı parseli kapsamaktadır. Buradaki ilke, sahih esasa dayalı ve önceki tarihli tapu kaydına değer tanımaktır. Önceki tarihli tapu kaydı, Hazine’nin dayanağı olan 08.11.1960 tarih ve 18 numaralı kaydın geldisi olan Haziran 1949 tarih 167 sayılı tapu kaydı olduğundan, davanın kabulü yerine bazı nedenlerle reddi doğru olmamıştır.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17370, Karar No: 2015/6225, Tarih: 16.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/17370 E.  ,  2015/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... Mahallesi 844 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ... yönünden kısmen kabulüne, ... yönünden usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu... Mahallesi 844 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956- 04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaza emsal olarak incelenen ...Mahallesi 317 ada 5 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 19.04.2012 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ....Mahallesi 317 ada 5 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaz ile ilgili özel parselasyon planı olup olmadığı, tüm paydaşlarca imzalanan fiili taksim krokisi bulunup bulunmadığı, davacı taraf ile ilgili tapu müdürlüğü ve belediye başkanlığından,

6-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 317 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz ile ilgili özel parselasyon planı olup olmadığı, tüm paydaşlarca imzalanan fiili taksim krokisi bulunup bulunmadığı, davacı taraf ile ilgili tapu müdürlüğü ve belediye başkanlığından,

6-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 317 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5160, Karar No: 2007/22039, Tarih: 06.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/5160 E.  ,  2007/22039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 1.Asliye Hukuk (İş)  Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2007

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davacı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu beden gücü kaybına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin SSK’nca karşılanmış olması nedeniyle reddine, 5.000,00.-YTL manevi tazminatın davalı P.L. San.Tic.A.Ş.’den tahsiline  hükmedilmiş, hükmün gerekçesinde ise, davalı T.Ltd.Şti’nin kazada kusuru bulunmadığından hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, sadece davalı P. L. San.Tic.A.Ş.hakkında hüküm kurulmuş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Mahkemece maddi tazminat isteminin SSK’nca karşılanmış olması nedeniyle reddine, 5.000,00.-YTL manevi tazminatın davalı P.L. San.Tic.A.Ş.’den tahsiline  hükmedilmiş, hükmün gerekçesinde ise, davalı T.Ltd.Şti’nin kazada kusuru bulunmadığından hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, sadece davalı P. L. San.Tic.A.Ş.hakkında hüküm kurulmuş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Kural olarak iş kazası sonucu zarara uğrayan işçinin tazminat davasının işveren veya kusurlu üçüncü kişilere yöneltilmesi  gerekir. Bundan başka, aracı olarak nitelendirilen kişilerce işe alınan işçiler uğradıkları zarardan dolayı asıl işverene davalarını yöneltmeleri mümkün olup, bu sorumluluk yasadan kaynaklanır. 10.06.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4857 sayılı İş Yasası’nın 2. maddesinde, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal ve hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiyi asıl işveren-alt işveren ilişkisi dendiği, bu ilişkide asıl işverenin alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanun’dan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işveren ile birlikte sorumlu olduğu, asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle  haklarının kısıtlanamayacağı veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamayacağı aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem göreceği; 506 sayılı yasanın 87. maddesinde de sigortalılar üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu Kanun’un işverene yüklediği ödevlerden dolayı aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işverenin de sorumlu olacağı, bir işe veya bir işin bölüm ve eklentilerinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran üçüncü kişiye aracı deneceği bildirilmiştir.

Somut olayda, davalılardan P. L. San.Tic.A.Ş.ile T. Ltd.Şti arasındaki 01.02.2002 tarihli işçilik sözleşmesine göre davalı P.L. San.Tic.A.Ş.’ne ait kara taşıtları lastik üretim tesislerinde ve yardımcı sosyal hizmetlerde işçilik gerektiren işlerin yürütülmesi ve işletilmesinde taşeron T. Ltd.Şti’nin sağlayacağı işçilerin istihdam edilmesinin kararlaştırıldığı, iş kazasına maruz kalan davacının da anılan işçilik sözleşmesi gereğince taşeron T. Ltd.Şti tarafından asıl işveren P. L.San.Tic.A.Ş.’nde çalıştırılmak üzere teknisyen olarak görevlendirildiği  dosya içerisinde mevcut bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Yukarıda bahsedilen yasal düzenlemeler ve maddi olgular karşısında iş kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkin davada davacı tarafça tazminat alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmesine rağmen,  taşeron T.Ltd.Şti’nin davalı P. L. San.Tic.A.Ş. ile birlikte yasadan kaynaklanan müştereken ve müteselsilen sorumluluğunun bulunduğu göz ardı edilerek  hatalı değerlendirme sonucu davalı T. Ltd.Şti hakkındaki davanın davalının kusuru bulunmadığından reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Ayrıca, olayın oluş şekline, müterafık kusur oranlarına, husule gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne, özellikle 26.06.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine, hak ve nesafet kurallarına göre hükmedilen manevi tazminatın az olduğu da açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 06.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9406, Karar No: 2019/10962, Tarih: 19.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9406 E.  ,  2019/10962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmalarında, atılı suçlamaları kabul etmediği ve suç saatine ilişkin beyanda bulunmadığı, katılanın alınan ifadesinde; olay tarihinde bir arkadaşının saat 19.00 sıralarında deposunun kapısının açık olduğunu gördüğünü beyan ettiği; UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede güneşin suç tarihinde 16:39 'da battığı gece vaktinin 17.39’da başladığı anlaşılmakla, suçun bu saatten önce de işlenmiş olabileceği, şüpheli durumun suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilerek eylemin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesindeki artırım hükmünün uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK‘nun 142/2-h ve 143. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın hesap hatası yapılarak 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK'nun 143. maddesinin'' uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılıp sonuç cezanın "3 yıl 4 ay hapis cezası” olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesınde;

1-Müştekinin aşamalardaki beyanı ve olay yeri inceleme raporuna göre, suça konu yerin, depo olarak kullanıldığı, herhangi bir ticari faaliyet yürütülmediği bu nedenle iş yeri vasfına sahip olmadığının anlaşılması karşısında, unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,