muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23933, Karar No: 2017/14975, Tarih: 30.11.2017

Haciz konulan borçlu belediyenin banka hesaplarında vergi, resim ve harç gelirleri olduğu gibi haczi kabil paraların da bulunduğu durumda, haczedilen hesap havuz hesabı niteliğindedir. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların

bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisi kaldıracaktır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Böyle bir durumda borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda; mahkeme gerekçesine esas alınan bilirkişi raporunun 3 numaralı sonuç kısmının 1 ve 2 numaralı fıkralarında özetle; anılan banka hesabına ilişkin hesap ekstrelerinin incelendiği fakat hesaba giren paraların tamamen vergi, resim ve harç ödemelerine ilişkin olduğunun tespit edilemediği, anılan hesaptan yapılan para çıkışlarının hangi hesaba yapıldığı ve çıkış yapılan hesabın niteliği ile haciz konulan hesap niteliğinin ve kaynağının şikayetçi borçlu ile ilgili bankadan sorulması gerektiği belirtilmelidir. Her ne kadar mahkeme gerekçesinde; davacı belediyenin bankalardaki hesabının vergi, resim ve harçlarının havuz hesabının olduğu ve gerçek kişilere ait özel mahiyette gelir ve giderlerin bulunduğu bir hesap olmadığı ifade olunmuşsa da anılan bilirkişi raporunda böyle bir sonuca ulaşılmadığı görülmektedir.

O halde, yukarıda açıklanan ilke ve kurallar gözetilerek mahkemece, ispat yükü borçluya ait olduğundan haczedilen banka hesabına yatan ve hesaptan çıkan paralarla ilgili kayıt ve belgelerin borçludan istenerek hesapta olan paraların nitelikleri bilirkişiden ek rapor alarak belirlenmesi hesabın haczi kabil olan ve olmayan paraların birlikte bulunduğu havuz hesabı niteliğinde olması halinde şikayetin reddine hesaptaki paraların tümünün haczi mümkün olmayan paralardan oluşması halinde şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4509, Karar No: 2019/14818, Tarih: 03.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4509 E.  ,  2019/14818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, şantiye sahasından inşaat demiri çalması şeklindeki eyleminin; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan "adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması ve müştekinin 06.11.2014 tarihli duruşmadaki beyanında, 1-1,5 ton demirin çalındığını, 500 kg demirin kayıp olduğunu ve kısmi iadeye rızasının olmadığını ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4591, Karar No: 2012/8337, Tarih: 13.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/4591 E.  ,  2012/8337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, dil tazminatı, imza tazminatı ilave temmettü ikramiyesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı, dil tazminatı, imza tazminatı ilave temettü ikramiyesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Bilindiği üzere; 6100 Sayılı HMK’da (keza1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda) "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtay'ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Yargıtay İBK 9.5.1960 tarih 21/9, RG. 28.6.1960-10537) Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK). Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasanın 2. maddesinde açıklanan "Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir" hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir (Yargıtay HGK. nun 12.07.2006 gün ve 2006/4-519-527 sayılı, 31.05.2006 gün ve 2006/10-307-337 sayılı ve 10.05.2006 gün ve 2006/4-230-288 sayılı ilamı).

Somut olayda, mahkemece verilen 22/10/2008 tarihli karar davalının temyizi üzerine; a) davacının tamamen kaldırılan son iki aya ilişkin 2. dereceden ödenmesi gereken İngilizce dil tazminat alacağı dışında kalan bu kaleme ilişkin fark İngilizce dil tazminatı alacak talebinin reddi gerektiği, b) koşulları oluşmadığı halde davacı lehine ihbar tazminatına karar verilmesi, c) imza yetkisi kaldırılan ve bu durum kendisine bildirilen davacıya imza yetkisi olmadığı halde imza tazminatı ödenmesi mümkün olmadığından bu talebin de reddi gerektiği yönlerinden Dairemiz 2009/2265 E. 2011/6389 K. Sayılı ilamıyla bozulmuş, davalının diğer tüm temyiz itirazları ise reddedilmiştir.

Davalının diğer temyiz itirazları reddedildiğinden, temettü ikramiyesi bozma kapsamı dışında bırakılmıştır. Mahkemece 22/10/2008 tarihli kararla kabul edilen temettü ikramiyesinin reddine karar verilmesi hatalıdır.

Diğer yandan, Dairemiz bozma ilamında İngilizce dil tazminatının ödenmediği, bordro ile sabit olan son iki aya ilişkin dil tazminatı alacağının kabulü fark alacakların reddi gerektiği açıkça belirtilmesine rağmen mahkeme bu alacağı da tamamen ret yoluna gitmiştir.

Davacının imzalı bordrolarında son iki ayın değil sadece Aralık ayında İngilizce dil tazminatının ödenmediği, Kasım ayında ödeme yapıldığı sabit olmakla 2006 Aralık ayına ait İngilizce dil tazminatı alacağının da kabulü gerekir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen temettü ikramiyesi ile 2006 aralık ayı İngilizce dil tazminatlarının kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olup bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/5860, Karar No: 2016/13497, Tarih: 16.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/5860 E.  ,  2016/13497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının, Kasım 2009 tarihinde ... şirketinde çalışmaya başladığını, Ocak 2010 tarihinden itibaren Belediyesinin muvaazalı hizmet alım ihaleleri ile iş yapan taşeron şirketlerde en son Nif-Tem Şirketi bünyesinde gerçekte ... yazı işleri müdürlüğü evrak servisinde çalıştığını, 21/01/2015 tarihinde herhangi bir yazılı bildirim yapılmadan, siyasi sebeplerle iş akdinin sonlandırıldığını, davacının iş akdinin bizzat Belediye Başkanının emri ile herhangi bir sebep bildirilmeksizin sonlandırıldığını, davalı Belediye ile taşeron şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacı her ne kadar resmi kayıtlarda taşeron şirket işçisi olarak çalışmış gözükse de devamlı olarak Belediyesinde çalıştığını, işe alınmasına Belediye yetkililerince karar verildiğini, taşeron şirketler değişse de davacının aynı işi yapmaya devam ettiğini, emir ve talimatları Belediye yetkililerinden aldığını, yapılan işin Belediyenin asli ve sürekli işi olduğunu, yaptığı işte Belediyeye ait alet ve iş makinelerini kullandığını, Belediyenin kadrolu işçileriyle beraber aynı işi yaptığını, 2009 yerel seçimlerinden sonra Belediye aleyhine açtıkları davalarda işçilerin belediye işçisi olduklarına dair tespit yapıldığını ve kararların Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği iddialarıyla feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının davalı Belediyede işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Belediye vekili, davacının hizmet alım ihaleleri kapsamında taşeron şirket .... işçisi olduğunu, bu şirkete husumet yöneltilmesi gerektiğini, davacı ile aralarında hizmet akdi bulunmadığını, işe iade yükümlülüğünün asıl işveren olan diğer davalıda olduğunu, davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, fesih taşeron şirket tarafından gerçekleştirildiğinden geçerlilik şartları yönünden sorumlunun taşeron şirket olduğunu, iddia edilen fesih nedeninin doğru olmadığını, Belediye Kanunu'nun 67. maddesine uygun olarak hizmet alım ihalesi ile bir kısım işlerinin 3. kişilere gördürüldüğünü, ihale işlemlerinin 4734 sayılı Yasaya uygun olduğunu, davacının usule uygun olarak yapılan bu ihaleler kapsamında çalıştırılan taşeron şirket işçisi olduğunu, asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsilen sorumluluğu nedeniyle ihale sözleşmelerine konulan düzenlemelerin olağan karşılanması gerektiğini, alt işverenler değişmesine rağmen alt işverene bağlı olarak çalışmanın alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayalı olduğunu kabule yeterli olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ....-.... iş ortaklığına usulüne uygun olarak dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilmesine rağmen duruşmalara katılmamış herhangi bir cevap da vermemiştir.

Mahkemece, davalılarca yazılı bir fesih bildirimi sunulmadığı, davacı işçinin savunmasının alınmadığı, davacı tanıklarının beyanlarına göre de davacının, davalı Belediye başkanının sözlü talimatı ile işten çıkarıldığı, feshin geçersiz olduğu; iddia-savunma, dinlenen tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davalı alt işveren tarafından üstlenilmiş olan hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştırılacak işçi sayısının, Belediyenin hangi biriminde kaç işçinin çalıştırılacağının, işçilerin hangi vasıflara sahip olmasının gerektiğinin, ücretlerinin, çalışma saatlerinin, davalı Belediye tarafından belirlendiği, sözleşmede belirtilenden az ücretle ve az sayıda işçi çalıştırılmasının yaptırıma bağlandığı, tanık beyanları itibariyle tüm ekipmanların, emir ve talimatların davalı Belediye yetkilileri tarafından verildiği, öte yandan işten çıkarılarak işçilerin davalı Belediye Başkanının emir ve talimatları doğrultusunda çıkarıldığı, buna göre davalılar arasındaki sözleşmenin hizmet alımına bağlı alt işveren üst işveren ilişkisi değil, muvazaalı olarak işçi teminine yönelik olduğu ve davacının başından beri asıl işveren konumunda olan davalı Belediye işçisi olduğu gerekçesiyle davanın davalı Belediye yönünden kabulüne, diğer davalı Nif Tem'in işveren konumunda olmadığı anlaşılmakla bu davalı yönünden ise husumet yokluğundan davanın reddine, işe iadenin maddi sorumlulukları ve yargılama giderleri açısından ise her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

Öncelikle; toplanan deliller, yazılı fesih bildiriminde bulunulmaması ve davalılarca haklı neden ileri sürülmemiş olması, işten ayrılış bildirgesinde de 04 kodunun kullanılmış olması nedeniyle işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığına dair mahkemenin tespiti isabetli olup davalı Belediyenin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, her ne kadar davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu tespit edilmiş ve Dairemizden bu yönde geçen emsal kararlar(örneğin, davacı tanığı ...’un yine davalılar arasındaki işe iade davasına ilişkin Dairemizin 2015/21792 Esas sayılı dosyası) da bulunmakta ise de, dosya içeriğinden davacının çalıştığı son alt işverenin davalı şirketler ortaklığı olmadığı ve feshi de davalı şirketler ortaklığının gerçekleştirmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, her ne kadar davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu tespit edilmiş ve Dairemizden bu yönde geçen emsal kararlar(örneğin, davacı tanığı ...’un yine davalılar arasındaki işe iade davasına ilişkin Dairemizin 2015/21792 Esas sayılı dosyası) da bulunmakta ise de, dosya içeriğinden davacının çalıştığı son alt işverenin davalı şirketler ortaklığı olmadığı ve feshi de davalı şirketler ortaklığının gerçekleştirmediği anlaşılmaktadır.

Buna göre, davalı şirketler ortaklığı ile davalı Belediye arasındaki hizmet alımının 01.09.2014-31.12.2014 tarihleri arasını kapsadığı, fesih tarihi olan 21.01.2015 tarihinde ise davacının, dava dışı Mehmet Selimoğulları İnş. Madenciliknde çalıştığı, ancak, davacının davasını bir önceki taşeron olan davalı iş ortaklığına karşı açtığı görülmektedir. Davacı tanığı ... “En son olarak Nif Tem isimli taşeron firmanın elemanı olarak çalıştık.” şeklinde beyanda bulunmuş ise de, bu tanığın kendi açtığı işe iade davasının UYAP ortamında incelenmesinde, ... isimli işçinin iş akdinin davalı şirketler ortaklığının hizmet alım süresi içerisinde daha önceki bir tarihte feshedildiği anlaşılmıştır. Yine, somut olayda, işten ayrılış bildirgesini de dava dışı Mehmet Selimoğulları şirketinin verdiği görülmektedir. Davacının fesih tarihini kapsayan son hizmet alım sözleşmesi 01.01.2015-31.12.2015 tarihleri arası için yapılmış olup dava dışı Mehmet Selimoğulları şirketinden hizmet alımı yapılmıştır. Fesih ayı olan 2015 yılı Ocak ayı bordrosunda da bu şirketin kaşesi bulunmaktadır. Davalı Belediye vekili de cevap dilekçesinde, davacının taşeron ... işçisi olduğunu savunmuştur. Keza, ... işçi sayısı yönünden yazılan müzekkere cevabında da fesih tarihinde davacının dava dışı ... çalıştığı açıktır.

Sonuç olarak, dosyadaki bilgi ve belgelere göre feshi davalı şirketler ortaklığının gerçekleştirmemesi ve davacının muvazaa iddiası karşısında dava dışı ... davanın teşmili sağlanıp muvazaa hususu bu şirket bağlamında araştırılmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Mahkemece, muvazaa olgusunun varlığının kabul edilmemesi halinde, davaya dahil edilecek şirket bakımından yeniden fesih tarihindeki işçi sayısının da tespitinin gerektiği gözardı edilmemelidir.

Sonuç olarak, dosyadaki bilgi ve belgelere göre feshi davalı şirketler ortaklığının gerçekleştirmemesi ve davacının muvazaa iddiası karşısında dava dışı ... davanın teşmili sağlanıp muvazaa hususu bu şirket bağlamında araştırılmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Mahkemece, muvazaa olgusunun varlığının kabul edilmemesi halinde, davaya dahil edilecek şirket bakımından yeniden fesih tarihindeki işçi sayısının da tespitinin gerektiği gözardı edilmemelidir.

Öte yandan davacının hizmet süresi de ihtilaflı olup; davacı, dava dilekçesinde 2009 yılı Kasım ayından itibaren davalı Belediyede değişen alt işverenler nezdinde çalıştığını iddia etmektedir. Davalı Belediye vekili ise, temyiz dilekçesinde davacı yararına hükmedilen işe başlatmama tazminatının miktarının fahiş olduğunu ileri sürmektedir. Ne var ki, davacının hizmet döküm cetvelinde 13.11.2009 tarihinde işe girişi yapılan (1249191 nolu) işyerinin tescil bilgileri dosyada olmadığından bu işyerinin davalı Belediye ile ilgisi kurulamamaktadır. İşe başlatmama tazminatının miktarının tespiti yönünden, ...’dan sözü edilen işyerine ait tescil bilgileri ile davalı Belediyeden varsa bu şirketten yapılan hizmet alımına dair evrak ve davacının bu şirket ile yaptığı hizmet sözleşmesinin de dosyaya getirtilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi de hatalı olup bu husus da bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davalı şirket yönünden muvazaa nedeniyle husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi, diğer taraftan da mali sonuçlardan davalı şirketin de davalı asıl işveren belediye ile birlikte sorumlu tutulması hatalıdır. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı biçimde kurulması halinde işçi gerçek işveren işyerine iade edilmeli, ancak işçinin iş akdinin geçersiz nedenle feshi sonucuna bağlı yasal yaptırım sonucu doğan alacaklarından (boşta geçen en çok 4 aya kadar ücret ve diğer hakları ile birlikte işçinin süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat) muvazaalı işlemin tarafı olan gerçek veya tüzel kişi gerçek işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır. Dolayısıyla, davalı şirket yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi ve bu hususun, diğer davalının hak alanını etkileyeceğinin düşünülmemesi hatalıdır.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Belediyesine iadesine, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15729, Karar No: 2015/26132, Tarih: 03.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/15729 E.  ,  2015/26132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.