muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10052, Karar No: 2013/12932, Tarih: 20.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/10052 E.  ,  2013/12932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

ASIL DAVADA DAVACI-BİRLEŞEN DAVADA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.04.2011 tarih ve 2009/443-2011/167 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davada davacılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.06.2013 günü hazır bulunan davacı-birleşen davada davalılar vekili Av.... ile davalı .... ve birleşen dosya davacısı ... vekilleri Av. ... ile Av....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı şirket vekili, müvekkili şirket ve müvekkili şirketin ortakları gerçek kişiler ile davalı şirket ve davalı şirketin çoğunluk hissedarı gerçek kişi arasında 16.07.2008 tarihinde “Hisse Satış ve Sulh Sözleşmesi” akdedildiğini, bu sözleşmede müvekkili şirketin ortaklarının “satıcılar”, davalı şirketin ortağının ise “alıcı” olarak tanımlandığını, sözleşmenin 3.13. maddesinde, satıcılar ile... A.Ş.’nin ürettikleri veya üretecekleri, sattıkları veya satacakları sabun ve sabun türevi ürünlerde Dalan Kimya A.Ş. Adına tescilli marka ve tasarımlar ile “Dalan” ibaresini havi herhangi bir marka ve tasarımı kullanmayacakları aksi halde 3.000.000 ABD Doları cezai şartın ödeneceğinin kabul ve taahhüt edildiği,... A.Ş.'nin stoklarında bulunan “...” markalı 70.000 kg sabunun Ağustos 2008 sonuna kadar satılmasının kararlaştırıldığını, müvekkili şirket ve ortaklarının anılan sözleşmeye uyduklarını ve anlaşma tarihi itibariyle stoklarında bulunan 70.000 kg Dalan markasını havi ürünleri Ağustos ayı sonuna kadar ellerinden çıkardıklarını ve anlaşma tarihinden itibaren de herhangi bir üretim ve satım yapmadıklarını, ancak davalı şirketin Şubat 2009 tarihinden itibaren müvekkilinin Dalan markasını ürün ve ambalajlarında kullandığı iddiasıyla müvekkili şirketten mal satın alan firmaların işyerlerinde tespit yaptırdığını, davalının yaptırdığı tespitlerde Dalan markasını havi hiçbir ürün bulamadığını, davalının müvekkilinin ticari itibarını zedeleyici yöndeki iddialarla yaptırdığı tespitlerin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, haksız rekabetin tespitine ve haksız rekabet nedeniyle doğan maddi zarar için şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, müvekkili tarafından yaptırılan tespitlerin amacının bedeli ödenerek satın ve devir alınan Dalan ibareli markanın korunmasına yönelik olup, haksız rekabet teşkil etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, müvekkili tarafından yaptırılan tespitlerin amacının bedeli ödenerek satın ve devir alınan Dalan ibareli markanın korunmasına yönelik olup, haksız rekabet teşkil etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen dava davacısı vekili, davalıların “Hisse Satış ve Sulh Sözleşmesi”nin 3.13. maddesinde kararlaştırılan taahhütlerine aykırı davrandıklarının yaptırılan tespitler ile sabit olduğunu ileri sürerek, anılan sözleşmenin 3.13. maddesi uyarınca 700.000 ABD Doları cezai tazminat tutarının davalılardan faiziyle birlikte tahsilini ve fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasını talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava davalıları vekili, müvekkillerinin “Dalan” markasını kullanmadıklarını, dolayısıyla sözleşmenin 3.13.maddesinin ihlal edildiği iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre asıl davada, davalının tespit yaptırmasının kanundan doğan meşru bir hak arama yolu olup, haksız rekabet teşkil etmediği; birleşen dava yönünden ise davalının kullanmış olduğu “...” ibaresinin şirket ticaret unvanının bir parçasının marka olarak kullanılması niteliğiyle değerlendirildiğinde sözleşmeyi ihlal eden bir uygulama olmadığı, dava dışı 3. kişilere ait işyerlerinde “...” markalı sabunların 31.08.2008 tarihinden sonra bulunmasının sözleşme hükmüne aykırılık teşkil etmediği, “Ömer Adil” markalı sabunların ambalajlarının yan kısmında davalı şirketin ticaret unvanı ve adresinin de yer aldığı, “Ömer Adil” ibaresinin bu ürünlerin kullanımında/tanıtımında “Dalan” markalı ürünlerden ayırt etme özelliği taşıdığı, bu durumda cezai şart koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- Asıl dava, “Dalan” markasının davacı şirket tarafından üretilen ürün ve ambalajlarda kullanıldığı iddiasıyla davacı şirketten mal satın alan firmaların işyerlerinde davalı şirket tarafından yaptırılan tespitlerin davacının ticari itibarını zedeleyici nitelikte olup, haksız rekabet teşkil ettiği iddiasıyla davalının haksız rekabetinin tespiti ile maddi zarar istemine; birleşen dava ise davalıların “Hisse Satış ve Sulh Sözleşmesi”nin 3.13. maddesinde kararlaştırılan taahhütlerine aykırı davrandıkları iddiasıyla cezai şart bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Birleşen davada dayanılan “Hisse Satış ve Sulh Sözleşmesi”nin 3.13. maddesinde, satıcılar ile... A.Ş.’nin ürettikleri veya üretecekleri, sattıkları veya satacakları sabun ve sabun türevi ürünlerde Dalan Kimya A.Ş. adına tescilli marka ve tasarımlar ile “Dalan” ibaresini havi herhangi bir marka ve tasarımı kullanmayacakları, aksi halde 3.000.000 ABD Doları cezai şartın ödeneceğinin kabul ve taahhüt edildiği,... A.Ş.'nin stoklarında bulunan “...” markalı 70.000 kg sabunun Ağustos 2008 sonuna kadar satılmasının kararlaştırıldığı, birleşen davada davalıların anlaşmanın bu maddesine aykırı davrandıkları ileri sürülmüştür.Birleşen davada davalıların anılan sözleşme maddesine aykırı hareket edip etmediklerinin tespiti için davalıların “dalan” ibaresini marka ve tasarım olarak kullanıp kullanmadıkları hususlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.556 sayılı KHK'nin 12. maddesinde, dürüstçe ve ticari veya sanayi konularıyla ilgili olarak kullanılmaları koşuluyla üçüncü kişilerin, ad ve adresini, mal veya hizmetlerle ilgili cins, kalite, miktar, kullanım amacı, değer, coğrafi kaynak, üretim veya sunuluş zamanı veya diğer niteliklere ilişkin açıklamaları kullanmalarının marka sahibi tarafından engellenemeyeceği düzenlenmiştir.Bu itibarla, uyuşmazlığa konu “dalan” ibaresinin kullanımının anılan madde kapsamında kalan dürüst bir kullanım olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sözleşme hükmünün ihlal edilmiş bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.Bu durumda, gerek asıl dava gerekse birleşen davadaki uyuşmazlığın temel noktasının “dalan” ibaresinin marka ve tasarım olarak kullanılıp kullanılmadığı ile kullanılmış ise bu kullanım şeklinin anılan madde ve sözleşmeye aykırılık oluşturup oluşturmadığının tespitine ilişkin olması nedeniyle asıl ve birleşen davaların bu tür davalara bakmakla görevli ihtisas mahkemesi olan Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi gerekmektedir.O halde mahkemece, asıl ve birleşen davalara konu uyuşmazlıkların niteliği ve davalar arasındaki bağlantının varlığı nedeniyle hem asıl hem de birleşen davada görevli mahkeme bu tür uyuşmazlıklara bakmakla görevli ihtisas mahkemesi olan Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğundan davaların Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyuşmazlığın esasına girilerek hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, asıl ve birleşen davalarda verilen kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, asıl ve birleşen dava davacıları vekillerinin uyuşmazlığın esasına yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davalarda davacılar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1227, Karar No: 2008/5577, Tarih: 24.09.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1227 E.  ,  2008/5577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacı ödenmeyen iş bedelinin tahsiline yönelik yaptığı icra takibine itirazın iptalini talep etmiş, davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davalı savunmasında, sipariş ettiği malların ayıplı imali nedeniyle davacı yetkilisi ile varılan anlaşma sonucu iş bedelinin indirilmesi suretiyle 5.700.000.000 TL. ödediğini ve bu suretle akdî ilişkinin tasfiye edildiğini ileri sürmüş ise de, davacı yanca anılan savunma kabul edilmemiş, davalı da bu savunmasını HUMK’nın 288. maddesinde öngörülen şekilde yazılı delille ispat edememiştir. Ancak davalı yanıt dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan, bu hususta kendisine yemin teklif hakkı hatırlatılarak sonucuna göre hüküm tesisi ve bu kapsamda icra inkâr tazminatı talebi de değerlendirilmek suretiyle sonuca varılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Dosya kapsamına göre davacının davalıyı icra takibinden önce BK’nın 101. maddesi hükmüne uygun surette temerrüde düşürmediği anlaşılmakla icra takibinde talep ettiği işlemiş faiz isteminin reddi gerekirken kabulüne ve faize faiz işletilmesine neden olacak şekilde BK’nın 104/son maddesine aykırı şekilde takibin devamına karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) ve (3.) bentler gereğince davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3255, Karar No: 2020/4112, Tarih: 24.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3255 E.  ,  2020/4112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 18.02.2020 gün ve 2020/579 - 2020/1211 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesince verilen hükmün taraflarca istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesinin kararı bozulmuş, dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir. İlk derece mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4 maddesine göre temyiz kanun yoluna tabi olduğundan karar davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmiş ve hükmün Dairemizin 18.02.2020 tarihli kararıyla bozulmasına karar verilmiştir .

Bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen bozma ilamına uygun olarak ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay tarafından verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmadığından davacı-karşı davalı erkeğin karar düzeltme dilekçesi hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp ilk derece mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2020 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2013/13538, Karar No: 2013/12759, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13538 E.  ,  2013/12759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar .... ve...... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar, davaya konu ve kat mülkiyetine tabi taşınmazda davacı ve davalı arsa paylarının hatalı tespit edildiğini belirterek arsa paylarının yeniden belirlenmesini istemiş, mahkemece dava kabul edilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Kat Mülkiyeti Yasasının 3. maddesi hükmüne göre, bağımsız bölümlere özgülenmiş olan arsa paylarının, kat irtifakının ya da kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerleri ile oranlı olup olmadığının açıkça saptanması gerekir. Bu inceleme yapılırken bağımsız bölümlerden herbirine özgülenen arsa payının o bölümlerin değerinde sonradan oluşan çoğalma veya azalmanın dikkate alınmaması, herbir bağımsız bölümün değerlerinin ve dolayısıyla özgülenmesi gereken arsa paylarının belirlenmesinde bağımsız bölümlerin nev'i, konumu (cephesi, katı v.s) ile büyüklüklerinin gözönünde tutulması, buna göre dava konusu edilen bağımsız bölümlerin tapuda yazılı arsa payları ile saptanacak olan arsa payları arasında bir oransızlık bulunması halinde davanın kabulü gerekir. Dosya kapsamından kat mülkiyetine geçiş tarihi olan 18.05.1966 tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15815, Karar No: 2013/20956, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15815 E.  ,  2013/20956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 25/11/1981 - 30/04/1990 tarihleri arasında ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 25/11/1981-30/04/1990 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanuna tabi Bağ - Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de varılan sonuç doğru olmamıştır.

01/04/1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20/04/1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22/03/1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02/08/2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 09.05.1990 tarhinde kayda alınan giriş bildirgesi ile 09.04.1990 tarihinde başlayan vergi kaydı gereğince aynı tarih itibariyle sigorta tescilinin yapıldığı, 09.04.1990-14.07.1995 tarihleri arası vergi kaydı, 15.05.1981-devam şeklinde Kuyumcular Odası kaydı bulunduğu, esnaf sicil kaydının bulunmadığı, Kurumca davacının meslek odası kaydı geçersiz sayıldığından sigortalılık için esas alınmadığı ancak dosya kapsamında yapılan araştırmaya göre davacının 1981 yılından beri kuyumculuk mesleğini icra ettiği anlaşılmaktadır.

1479 sayılı ... Kanununda 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesine koşut geçmiş günlerin tespitine olanak sağlayan yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla ... Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tespitine olanak yoktur.

1479 sayılı ... Kanununda 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesine koşut geçmiş günlerin tespitine olanak sağlayan yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla ... Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tespitine olanak yoktur.

Somut olayda davacının vergi kaydı 09.04.1990 tarihinde başlayıp 14.07.1995 tarihinde son bulmuştur. Uyuşmazlık konusu 25/11/1981-22/03/1985 tarihleri arası dönem yönünden bu dönemde yürürlükte bulunan 1479 Sayılı Yasa'nın 24. maddesine göre ... sigortalılığı için vergi kaydının bulunması zorunludur.Sadece oda kaydı ... statüsünün oluşması için yeterli değildir.Davacının bu dönemde vergi kaydının bulunmaması nedeniyle oda kaydının başlangıcından itibaren sigorta koşullarının bulunmadığı ve esnaf oda kaydı gereğince sigortalılık hakkını 22/03/1985 tarihinde kazandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece 25/11/1981-22/03/1985 tarihleri arası dönem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK.'nun 370/2, maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine "Davanın kısmen kabulü ile;

Davacının 22/03/1985 - 30/04/1990 tarihleri arasında bağkur sigortalısı olduğunun TESPİTİNE,

Alınması gereken 21,15.TL. karar ve ilam harcının peşin alınan 17,15.TL. harçtan mahsubu ile bakiye 4,00.TL. nin davalı kurum harçtan muaf olmakla, davacı yandan alınarak hazineye irat kaydına,

Davacı yan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 1.200,00.TL. maktu vekalet ücretinin davalı yandan alınarak davacı yana verilmesine,

Davalı yan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 1.200,00.TL. maktu vekalet ücretinin davacı yandan alınarak davalı yana verilmesine,

Davacı yanın iş bu dava nedeni ile yaptığı toplam 68,30.TL. yargılama giderinin 34,15 TL'sinin davalı yandan alınarak davacı yana verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 18/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7930, Karar No: 2024/20794, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/7930 E.  ,  2024/20794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/478 E., 2024/251 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuk lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek incelemede;

İlk derece mahkemesinin talebi ile baro tarafından atanan suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalara katıldığı, yapılan yargılama sonucu, mahkemesince suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine dair kurulan hükmün müdafii tarafından istinaf edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verildiği, fakat suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından aşamalarda dosyaya vekaletname veya yetki belgesi sunulmadığı, dolayısıyla lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmakla, Tebliğnamede ki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.