muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12404, Karar No: 2015/1224, Tarih: 02.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12404 E.  ,  2015/1224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vd. aralarındaki Muratpaşa İlçesi, Kışla Mahallesi, 269 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin tahsili davasına dair Antalya 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.12.2013 günlü ve 2012/270-2013/588 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 07.04.2014 günlü ve 2014/4056-6468 sayılı ilama karşı davalılardan Muratpaşa Belediye Başkanlığı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 251,00 TL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye karar düzeltme red harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/540, Karar No: 2006/2437, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/540 E.  ,  2006/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 12-15 yaş 31 adet ... ile 13 yaş 61 kavak ağacının saptanan yaşları gözönünde tutulduğunda kesim çağına gelmiş oldukları, bunların enkaz değerinin nihai net üretim gelirine eşit bulunması sebebiyle de davalıya bırakılmış olması durumunda zemine artı değer katkısından söz edilemeyeceğinden, mahkemece bu ... ve kavak ağaçlarının davacı idarece alıkonulmadığının saptanması durumunda herhangi bir değer verilmeyeceği dikkate alınmayarak bu ağaçlar için de değer verilip taşınmazın tespit edilen zemin değerine eklenmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19135, Karar No: 2017/234, Tarih: 16.01.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/19135 E.  ,  2017/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ -TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali-tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davalılar yönünden davanın husumetten reddine, davalı ... yönünden iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacılar, mirasbırakanları mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla maliki olduğu 19 parselde kayıtlı taşınmazını kızı ...’a muvazaalı satış işlemi ile devrettiğini, taşınmazı kötü niyetli olan diğer davalıya ivazsız bir şekilde temlik ettiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptalini, olmadığı takdirde tenkisini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar yönünden davanın husumetten reddine, davalı ... yönünden iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, mirasbırakan25.01.2009 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacılaravalılardanrasçı olarak bıraktığı, mirasbırakanın dava konusu 19 parsel sayılı taşınmazı 16.8.2002 tarihinde davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiği, de 27.9.2007 tarihinde diğer davalı ...’e satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, tapu kaydına dayanılarak açılan bir iptal davasında, ayrıca tescil isteğinde bulunulmamış olması iptal davasının reddi için başlı başına bir sebep teşkil etmez. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, iptal isteminin tescili kapsamadığı gözetilerek davacıya, ayrıca tescil davası açması için imkân tanımak ve dava açılması halinde her iki dava birleştirilerek karara bağlamaktan ibarettir. Değişik anlatımla sadece iptal davasının kabulüne ve tapunun iptaline karar verilmesi, tapulu bir taşınmazın sicil dışı (kayıtsız) kalması sonucunu doğurur ki, böyle bir uygulama, devletin bütün taşınmazların hukuki ve geometrik durumlarını belirleyerek sicile bağlama yolunda benimsediği dolu pafta sistemi genel ilkesi ile bağdaşmaz. Ne var ki, davacı iptal değil, sadece tescil isteğinde bulunmuş ise Yargıtayın yerleşmiş ve kurallaşmış uygulamalarına göre, tescil isteği tapu sicilinde mevcut eski kaydın iptali isteğini de kapsadığı gözetilerek davacının ayrıca tapu kaydının iptalini de dava etmesine gerek yoktur. (YHGK 11.11.1983 Tarih, 981/8-80 Esas, 983/1162 sayılı Kararı.)

./..

./..

Öte yandan, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece, yapılan temliğin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacılar sadece tapu kaydının iptali talebinde bulunmuş, tescil isteğinde bulunmamışlardır. Öte yandan, mahkemece infaza elverişli bir hüküm kurulduğunu söyleyebilme imkanı da yoktur.

Hal böyle olunca, mahkemece, öncelikle tescil davası açmak üzere davacıya süre ve imkan tanınması, açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi ve HMK m. 297/2 göre veraset ilamına da atıf yapılarak infaza elverişli hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3850, Karar No: 2024/474, Tarih: 17.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/3850 E.  ,  2024/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/68 E., 2016/153 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla yaralama ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Kahramanmaraş 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ve silahla tehdit suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve silahla yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın babası katılanın ikametine gittiği, konuşmak istediğini söyleyerek içeriye girip kapıyı içeriden kilitleyerek anahtarı aldığı, katılanı darp ettiği, mutfak tüpünü açarak ''Seni yakarım, evi de yakarım" diyerek tehdit ettiği, bıçak çıkartarak katılanın boğazına dayayıp, "Evin 3. Katın tapusunu anneme vereceksin, yoksa seni keserim" dediği, bıçak ile bacağını ve boğazını çizdiği, kolluk güçlerinin ikna etmesi üzerine kilitli olan kapıyı açarak teslim olduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Yaralama suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru niteliğinde olduğu ve birlikte değerlendirilmesi gerektiği halde yaralama suçundan ayrıca hüküm kurularak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına (HAGB) kararı verilmiş ise de bu hususun hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması aşamasında gözetilmesi ve ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi mümkün görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yaralama suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru niteliğinde olduğu ve birlikte değerlendirilmesi gerektiği halde yaralama suçundan ayrıca hüküm kurularak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına (HAGB) kararı verilmiş ise de bu hususun hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması aşamasında gözetilmesi ve ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi mümkün görülmüştür.

Tüm dosya kapsamından; sanığın katılan ile birlikte eve girip kapıyı içeriden kilitleyerek anahtarı aldığı, katılanı darp ettiği, mutfak tüpünü açarak ''Seni yakarım, evi de yakarım" diyerek tehdit ettiği, bıçak çıkartarak katılanın boğazına dayayıp, "Evin 3. Katın tapusunu anneme vereceksin, yoksa seni keserim" dediği, bıçak ile bacağını ve boğazını çizdiği ardından kolluk güçlerinin ikna etmesi üzerine kilitli olan kapıyı açtığı olayda, sanığın eylemlerinin kül halinde cebir ve tehdit suretiyle birden fazla kişiye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, yaralama ve tehditin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendi uyarınca cezalandırılması yönüne gidilmesi ve ayrıca hürriyeti tahdit suçunun unsuru olan silahla tehdit ve yaralama suçlarından ayrıca karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2016/68 Esas sayılı ve 26.05.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE GEREKÇESİ

Sanık ...'ın suç tarihinde babası katılan ...'ın evine gidip onunla konuşmak istediğini söyleyip içeriye girdiği ve kapıyı içeriden kilitleyerek anahtarı aldığı, katılanı dövdüğü, mutfak tüpünü açarak "seni yakarım, evi de yakarım" diyerek tehdit ettiği, bıçak çıkararak katılanın boğazına dayadığı ve ona "evin üçüncü katının tapusunu anneme vereceksin, yoksa seni keserim" dediği, bıçak ile bacağını ve boğazını çizdiği, kolluk güçlerinin ikna etmesi üzerine kilitli olan kapıyı açarak teslim olduğu iddiasıyla hakkında açılan dava ile ilgili olarak yapılan yargılama sonucu yerel mahkemece iddia konusu eylemler sabit görülerek silahla sanığın tehdit suçundan 2 yıl 1 ay, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılmak suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca yaralama suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu suç yönünden Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına karar verilmiştir.

Silahla Tehdit ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçları ile ilgili olarak Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde, Dairemiz çoğunluğu tarafından sanığın eyleminin kül halinde Cebir Şiddet ve Tehdit Kullanmak Suretiyle Hürriyeti Tahdit suçunu oluşturduğu, Silahla Tehdit suçundan ayrıca ceza verilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Aşağıda yazılan gerekçelerle sayın çoğunluğun görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.

Şöyle ki;

Yargılama konusu olayda bileşik (mürekkep) suç hükümlerinin uygulanması söz konusu olup Türk Ceza Kanununun Bileşik Suçla ilgili hükmü şu şekildedir. " Madde 42 - Biri diğerinin unsurunu veya ağırlaştırıcı nedenini oluşturması dolayısıyla tek fiil sayılan suça bileşik suç denir. Bu tür suçlarda içtima hükümleri uygulanmaz."

Bileşik suçta, birden çok suç bulunmaktadır, ancak ya iki suç bir araya gelip bir başka suçu oluşturmaktadır, ya da bir suç diğerinin ağırlaştırıcı nedeni olmaktadır. İncelemeye konu davada, bir suçun diğer suçun ağırlaştırıcı nedeni olması durumunu tartışmak gerekir. Sanık cebir şiddet kullanarak katılanın hürriyetini kısıtlamış ve ayrıca onun boğazına bıçak dayayıp "evin üçüncü katının tapusunu anneme vereceksin, yoksa seni keserim" demiştir. Bu eylemi nedeniyle yağmaya teşebbüs suçundan cezalandırılması istenmiş ancak yerel mahkeme yağmanın konusunun menkul bir mal olması gerektiği gerekçesiyle sanığın eylemini silahla tehdit olarak kabul etmiş ve cezalandırmıştır. Söz konusu olayda sanık aynı şekilde katılanı bir senet imzalamaya da zorlayabilirdi ve bu da ayrı bir suç oluştururdu. Sanık cebir şiddet ve tehdit kullanarak katılanın hürriyetini kısıtladıktan sonra, bu eylem devam ederken onu ayrıca tehdit ederek evin tapusunun annesine verilmesini istemiştir. Hürriyeti kısıtlama suçunu işlerken bir malın verilmesini istemek zorunlu olmadığı gibi, katılanın tapusunun zorla elinden alınmaya çalışılmasını hürriyeti kısıtlama suçunun unsuru kabul etmek kanunun lafzına ve ruhuna uymamaktadır.

Sanık hürriyeti kısıtlama kastıyla değil evin tapusunun annesine verilmesi için ayrıca yenilenen kasıtla katılanı silahla tehdit etmiştir. Sanığın ayrıca Silahla Tehdit suçundan da cezaladırılması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun yerel mahkemenin kararının bozulması yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.17.01.2024
Yargıtay — Esas No: 2015/21319, Karar No: 2016/15613, Tarih: 27.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21319 E.  ,  2016/15613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Savunma hakkı Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK’nın 27. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Yine ... Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı, hukuki dinlenilme hakkını teminat altına almıştır.

HMK’nın 27. maddesine göre, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. Hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Zira insan onurunun yargılamadaki zorunlu bir sonucu olarak, yargılama süjelerinin yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve ispat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gereklidir.

Usulüne uygun davet edilen davacı , davasını takip etmek istiyorsa bizzat ya da vekili vasıtasıyla duruşmaya katılmalıdır. Eğer duruşma günü celseye katılma imkanı yoksa buna ilişkin mazeretini bildirmeli, belgelemeli ve duruşma gününün kendisine bildirmesi için gerekli giderleri de yatırmalıdır. Davalı taraf ise, yargılamaya katılmak istemiyorsa ve savunma yapmayacaksa katılmak zorunda değildir. Bu durumda davayı inkar etmiş sayılır; davayı takip etmek isteyip de buna imkanı yoksa bu durumu dilekçesi ile bildirmeli, belgelemeli ve tebliğ giderlerini de yatırmalıdır.

Somut olayda, davacının 19/08/2009 tarihinde iş kazası geçirdiği, Kurumun 25/12/2003 tarihli, 026600 sayılı kararında davacının maluliyet oranının %0 olarak belirlenerek davacının sol gözündeki görme azlığını izah edebilecek muayene bulgusu bulunmadığının belirtildiği halde sigortalının sol gözünde görme azlığı olup olmadığı varsa iş kazası ile görme kaybı arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılmadığı gibi davacı vekilinin 02/12/2014 tarihli mazeret dilekçesi ile Ankara Batı 1.İş Mahkemesinin 2013/436 E. ve Kırıkkale 2. İş Mahkemesinin 2013/325 E. Sayılı dava dosyalarının duruşmaları nedeniyle eldeki davada yapılacak olan 02/12/2014 tarihli duruşmaya katılamayacağını belirterek mazeretinin kabulü ile duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesini talep ettiği, davacı vekiline celse arasında sunulan bilirkişi raporu tebliğ edilmeden 02/12/2014 tarihli duruşmada savunma hakkını kısıtlar şekilde yargılama sona erdirilip hükmün tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca sigortalının sol gözünde görme azlığı olup olmadığı, 19/08/2009 tarihli iş kazası sonucu meydana gelip gelmediği konusunda, Kurum sağlık kurulları ile ... Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa, Adli Tıp Kurumu, giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla iş kazası ile görme azlığı arasında tıbbi illiyet bağının bulunup bulunmadığına ilişkin rapor alınmak ve sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 27/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22783, Karar No: 2024/2190, Tarih: 22.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22783 E.  ,  2024/2190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/579 E., 2016/247 K.

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında kötü muamele suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 50 nci, 52 nci maddeleri uyarınca 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, yargılama konusu suç ile Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yargılama konusu kötü muamele suçu yönü ile sanık hakkında aynı suçu hukuki kesinti olmaksızın birden fazla kez işlemiş olması nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, ancak mahkûmiyet kararının kesinleşmiş olması sebebi ile dosyaların birleştirilme imkanı kalmadığı, sanığın mağduriyetine neden olmama bakımından infaz aşamasında hükmedilen cezadan 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/171 Esas 2015/458 Karar sayılı kararı ile hükmedilen cezanın mahsubuna, karar verilmiştir.

2.Tebliğnamede, basit yargılama usulünun uygulanması için hükmün bozulması gerektiği görüşü belirtmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın, katılana ait işitme cihazını tuvalete attırıp sifonu çektirmek suretiyle, mağdurun duymasını engellemeye çalıştığı böylece de mağdurun eğitimini engellediği, bu sebeple 5237 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinden cezalandırılması gerekirken kötü muamele suçundan cezalandırılmasının bozma nedeni olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İşitme engelli olan mağdurun Çocuk Mahkemesinin kararı doğrultusunda, eğitim amacıyla özel bir ana okuluna devam ettiği, babası olan şüphelinin mağdurun eğitim gördüğü ana okuluna giderek burada olay çıkardığı, mağdurun işitme cihazının sesini kapatarak mağdurun duymasını engellediği, mağdurun öğretmenleri ile tartıştığı ve mağdurun eğitim almasını engellemek amacıyla anaokulundan almak istediği iddiasıyla açılan davada sanığın değişen suç vasfı ile kötü muamele suçunu işlediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden