muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1796, Karar No: 2012/7426, Tarih: 09.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/1796 E.  ,  2012/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden:

Sanık tarafından yakacak ihtiyacında kullanmak için sahiplenmek ve faydalanmak kastıyla emvalin temin edildiği yerdeki ağaçların bulunduğu yerin maliye hazinesine ait olduğu, hırsızlık suçunun işlendiği yerlerin orman alanı olmadığının anlaşılması karşısında atılı suçlardan doğrudan doğruya zarar gören konumunda olmayan yakınan orman idaresinin bu davaya katılmasına karar verilmesi hukuki değerden yoksun olup adı geçen kuruma temyiz yetkisi vermeyeceğinden kurum temsilcisinin temyiz dilekçesinin bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK nun 317 maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Katılan Hazine vekili ve sanık ...’un temyiz istemleri yönünden:

1-Suç tarihi sanığın yakalandığı 20.02.2005 günü olarak kabul edilmiş ise de;Orman Mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda suç konusu ağaçların kesilmesinin üzerinden 5-6 yıllık bir zaman geçtiğinin bildirildiği, sanığın da savunmalarında yakalanan ağaçları iki yıl önce kestiğini söylediğinin anlaşılması karşısında öncelikle suç tarihinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması gerektiği gözetilmeden duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi

2- Kabule göre de; Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş,katılan hazine vekilinin ve sanık ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/600, Karar No: 2011/3252, Tarih: 24.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/600 E.  ,  2011/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman iddiasına dayalı mera tahsis kararının iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi dava dilekçesiyle; ... Köyünde bulunan 1244 ve 1362 nolu parsellerin mera olarak sınırlandırılmasının yapıldığını ve özel sicile mera olarak kaydedildiğini, oysa, söz konusu parsellerin eski tarihli memleket haritasında ağaçlarla kaplı olarak görüldüğünü, 1992-1993 yıllarında “Dikili Bir Ağacım Var” kampanyası ile taşınmazlara dikim yapıldığını ve fiili olarak da orman ağaçlarıyla kaplı bulunduğunu, mera vasfını taşımadığını, idari yoldan mera vasfının değiştirilmesi taleplerinin reddedildiğini belirterek taşınmazların orman olan kısımlarının mera olarak yapılan sınırlandırılmalarının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece; davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü 1244 nolu parselin 05.05.2010 günlü krokisinde A ile gösterilen 120.756,12 m² kısmın mera vasfının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 1362 nolu parselin 05.05.2010 günlü krokisinde B ile gösterilen 61335,35 m² kısmın mera vasfının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman iddiasına dayalı mera tahsis kararının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölgede orman kadastrosu bulunmamaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 24/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3595, Karar No: 2025/1716, Tarih: 11.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/3595 E.  ,  2025/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/419 E., 2024/57 K.

SUÇ :Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz konu eldeki dosya ile Dairemizin 2024/3617 Esas sayılı dosyasındaki delillerin birlikte incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanıktan, 2008 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerin 16.09.2013 tarihli istem yazısı ile 18.09.2013 tarihinde tebliğ edilerek istenmesi, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin ise 31.07.2013 tarihli istem yazısı ile 19.08.2013 tarihinde tebliğ edilerek istenmesi karşısında; aynı isteme yazısı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının talep edilmesi halinde, tek bir “defter ve belge gizleme” suçunun oluşacağı ve 2008 ile 2009-2010 takvim yıllarına ait defter, belgelerin ibrazı talebini içerir yazıların birbirlerine çok yakın tarihli olması hususu gözetildiğinden sanığın tek bir mahkumiyet hükmü ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nin 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması, "11 ay 7 gün" ve "9 ay 10 gün " ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "9 ay" ve "7 ay 15 gün" ibarelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23754, Karar No: 2017/21938, Tarih: 12.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/23754 E.  ,  2017/21938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleşen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmişir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dava konusu ... ili, ...ilçesi İstasyon mahallesi, 1067 ada 2 parsel sayılı taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Mahkemece bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak incelenen ve özel amaçlı satış olması sebebiyle bozma konusu yapılan 1540 ada 1587 parsel sayılı taşınmazın bozma sonrası hükme alınan bilirkişi kurulu raporunda yeniden emsal alınması doğru olmadığı gibi yine emsal olarak incelenen 795 ada 6 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi dava tarihinden sonraki tarihli olduğundan bu emsale göre de değer biçilmesi mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi

itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5292, Karar No: 2020/2672, Tarih: 15.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/5292 E.  ,  2020/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan anneleri ...'ın ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarını vekil tayin ettiği ... aracılığıyla davalı oğlu ...’a temlik ettiğini, devir tarihinde mirasbırakanın fiil ehliyetini haiz olmadığını, fiil ehliyetini haiz ise de mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak temliklerin yapıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davacı ...'ın babalarına ait olan taşınmazları kadastro sırasında adına tescil ettirdiğini ve bu nedenle yapılan rızai taksim sonucu mirastan feragat ettiğini, davacı ...'ya mirasbırakan annelerinin sağlığında taşınmaz aldığını onun da o tarihte mirastan feragat ettiğini, mirasbırakanın akıl sağlığının yerinde olduğunu, geliri olmadığını, davacıların mirasbırakanla ilgilenmediğini, ömrünün neredeyse tamamını kendisiyle geçirdiğini, düzenli geliri olmadığı için, ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla taşınmazı satışa çıkardığını, yabancıya gitmesin diye kendisinin aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece “....Somut olaya gelince; ehliyetsizlik iddiası bakımından mahkemece bir araştırma ve inceleme yapılmış değildir. O halde, hukuki ehliyetsizliğin kamu düzeni ile ilgili olduğu gözetilerek önemine binaen öncelikle incelenmesi, tarafların bu yönde bildirecekleri tüm delillerin toplanması, varsa miras bırakana ait sağlık kurulu raporları, hasta müşahade kayıtları, reçeteler vs. istenmesi, tüm dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi ve 2659 Sayılı Yasanın 7. ve 16. maddeleri hükümleri gereğince 4. İhtisas Kurulundan akit tarihlerinde miras bırakanın ehliyetli olup olmadığı yönünde rapor alınması, ehliyetli olduğunun anlaşılması halinde ise muvazaa iddiası üzerinde durularak bir hüküm kurulması gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mrasbırakanın bağış iradesiyle temlikleri yaptığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde ve özellikle hükmüne uyulan bozma ilamı gözetilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Diğer yandan, harç kamu düzenine ilişkin olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde ve özellikle hükmüne uyulan bozma ilamı gözetilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Diğer yandan, harç kamu düzenine ilişkin olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

Bilindiği üzere, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, mirasbırakan tarafından temlik edilen payın dava tarihindeki değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden kısım olup, davanın kabulü halinde bu değer üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, alınması gereken harç, mirasbırakan tarafından davalıya devredilen taşınmazların davacıların veraset ilamındaki paylarına (toplam 4/5) isabet eden kısmının dava tarihindeki değeri (toplam 254.642,72 TL) üzerinden hesaplanması gerekirken mahkemece eksik karar ve ilam harcına hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki, anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün harç ve yargılama giderlerine ilişkin 3. ve 4. bentlerinin hükümden çıkarılarak yerine 3. bent olarak “Peşin alınan 24.019,64 TL harçtan dava değeri olan 254.642,72 TL üzerinden alınması gereken 17.394,64 TL harcın mahsubu ile artan 6.625,00 TL’nin karar kesinleştiğinde talep halinde yatırana İADESİNE,” ibaresinin yazılmasına; 4. bent olarak da “Davacı tarafça yapılan 118,80 TL ilk harç, 17.394,64 TL tamamlama harcı, 945,40 TL bilirkişi ve keşif gideri ve 6 tebligat 55,00 TL, müzekkere ve posta masrafı 8,85 TL olmak üzere toplam 18.522,69 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,” davalı vekilinin temyizi ve resen yapılan inceleme sonucu 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10913, Karar No: 2013/6984, Tarih: 07.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/10913 E.  ,  2013/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, 12 numaralı bağımsız bölüm yönünden kabulüne, 11 numaralı bölüm bakımından ise reddine ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 7.5.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat gelmedi, Diğer temyiz eden davalı M.G.ve vekili Avukat S.A.geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, tapu iptal tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 12 numaralı bağımsız bölümün davalıya temlikinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle bu taşınmaz yönünden davanın kabulüne, 11 numaralı bağımsız bölüm bakımından ise davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacının, miras bırakan Ş.’ın ikinci eşi, davalının ise kızı olduğu, miras bırakanın 35 parsel sayılı taşınmazdaki 162/1246 payından 108/1246 payını intifa hakkını üzerinde ipka ederek çıplak mülkiyetini kızı davalı M.’e 07.06.1996 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, 26.03.1998 tarihinde kurulan kat irtifakı ile 35 parseldeki 11 ve 12 numaralı bağımsız bölümlerin davalı adına tescil edildiği ve 12 numaralı bağımsız bölüm üzerinde muris Ş.G.lehine intifa hakkı şerhinin bulunduğu, öte yandan miras bırakan ile dava dışı kişiler arasında çekişme konusu taşınmaz hakkında yapılmış 24.04.1995 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun'un 706., Borçlar Kanunu'nun 213 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, miras bırakan Ş.’ın 1996 yılında 108/1246 payın çıplak mülkiyetini temlik ettiği, bilahare kat irtifakı ile davalı adına bağımsız bölümlerin tescil edildiği, davalının 07.06.1996 tarihli dekont ile murisin hesabına 104.000.000.TL yatırdığı, miras bırakanın mal kaçırma kastı olması halinde adına kayıtlı 4 numaralı bağımsız bölümü davalıya temlik edebileceği, bu bağımsız bölümün üçüncü kişiye temlik edildiği, aynı akitle temlik edilen paylar nedeniyle iradenin bölünemeyeceği, başka bir ifade ile temlikin bir bölümü yönünden geçerli, bir bölümü yönünden ise muvazaalı olduğunun kabul edilemeyeceği, öte yandan salt bedeller arasındaki orantısızlığın muvazaayı göstermeyeceği, açıklanan olgular yukarıdaki ilkeler doğrultusunda değerlendirildiğinde temlikin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazının reddine, davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan gerekçelerle (6100 Sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla ) 1086 Sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden davalı vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının diğer temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/88, Karar No: 2014/968, Tarih: 19.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/88 E.  ,  2014/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/78928

MAHKEMESİ : Siirt Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/01/2013, 2012/160 (E) ve 2013/25 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Lokman'ın mağdur Burhan'a yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

2-a) Oluşa ve dosya içeriğine göre, Engin ve sanık Lokman'ın babası Cüneyt'in, Mülayim ve mağdur Burhan'a borcu olduğu, olay günü Cüneyt'in mağdurların dükkanına gelerek borcun tamamını ödemesi gerekirken bir kısmını ödemek istemesi üzerine, Cüneyt ile Burhan ve Mülayim arasında tartışma geçtiği, Cüneyt’in mağdurların dükkanından çıktıktan sonra oğulları olan Engin ve Lokman'ı olay yerine çağırdığı, sanık Lokman'ın olay yerine gelirken yanına bıçak aldığı, Cüneyt, Lokman ve Engin'in mağdurların dükkanına girip mağdurlarla kavga ettikleri, sanık Lokman'ın mağdur Burhan’ı sol göğüs bölgesinden ve dorsal bölgesinden bıçakla hayati tehlikeye sebep olacak şekilde yaraladığı, olay yerinde bulunan tanıkların Burhan'ın bıçak tutan eline sandalye ile vurmak suretiyle tarafları ayırdığı olayda; olayın oluş şekli mağdurdaki yaralanmanın şiddeti ile yaranın yeri ve niteliği ayrıca engel halin bulunması hususları birlikte dikkatealındığında, sanığın eylemi ile ortayan çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve kasten öldürme suçuna teşebbüsten TCK.nun 35.maddesi uyarınca makul bir ceza belirlenerek cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Mağdur Burhan ile sanık Lokman arasındaki kavganın başlamasına sanık tarafının sebep olduğu anlaşılmasına rağmen sanık hakkında mağdura karşı hüküm kurulurken haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK'nun 326. maddesi gözetilmek suretiyle (BOZULMASINA), 19/02/2014 günü oybirliği ile karar verildi.