muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1396, Karar No: 2024/9641, Tarih: 05.12.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.”

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan ... duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

6. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurullarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Hazine vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Dava konusu Tunceli ili, ..., ... 133 ada 27 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına 15.02.2016 tarihinde ''441,66 m2'lik kısmı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmaktadır.'' şerhi konulduğu, Tunceli ili, ..., ..., 133 ada 29 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına 15.02.2016 tarihinde ''2.323,13 m2'lik kısmı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmaktadır.'' şerhi konulduğu,ilgili taşınmazların şerh konulmadan önce edinildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazların bedeline hükmedilmesi yerindedir.

4. Buna karşın, dava konusu Tunceli ili, ..., ... 1655 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına 15.02.2016 tarihinde ''115,42 m2'lik kısmı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmaktadır.'' şerhi konulduğu, taşınmazın 04.02.2019 tarihinde ifraz gördüğü anlaşılmakla taşınmazın tedavüllü tapu kaydı getirtilerek davacının taşınmazı edinme sebebi ve şerhin davacının taşınmazı edindiği tarihten önce konulup konulmadığı hususları araştırılarak hüküm tesis edilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

5. Dava konusu Tunceli ili, ..., ... 1656 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına 15.02.2016 tarihinde ''9,57 m2'lik kısmı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmaktadır.'' şerhi konulduğu, davacı ...'nin ilgili taşınmazı kıyı kenar sınırı içinde olduğunu gösteren şerh ile 06.08.2018 tarihinde edindiği, yargılama sırasında taşınmazı üçüncü bir kişiye 19.06.2020 tarihinde sattığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 125/2. maddesinde davanın açılmasından sonra, dava konusunun davacı tarafından devredilecek olması halinde, devralmış olan kişinin, görülmekte olan davada davacı yerine geçeceği ve davanın kaldığı yerden itibaren devam edeceği düzenlendiğinden, Mahkemece 1656 ada 3 parsel sayılı taşınmazın yeni malikine dava ihbar edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kararın bozulmasını gerektirmiştir.

5. Kabule göre de davaya konu taşınmazlar kadastro parseli, emsal alınan taşınmaz imar parseli olduğu halde düzenleme ortaklık payı düşülmeden bedel takdir edilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı Hazine vekilinin temyiz isteminin kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

5. Kabule göre de davaya konu taşınmazlar kadastro parseli, emsal alınan taşınmaz imar parseli olduğu halde düzenleme ortaklık payı düşülmeden bedel takdir edilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı Hazine vekilinin temyiz isteminin kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10898, Karar No: 2022/3443, Tarih: 11.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/10898 E.  ,  2022/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, artık değere katılma alacağı istemine ilişkindir.

Somut olayda, mahkemece davaya konu taşınmazın alımında, davalı erkeğin babası adına iken, kendisine intikal yoluyla devredilen dava dışı 202 ada 31 parselde kayıtlı taşınmazın satımından davalı erkeğin hissesine düşen miktarın kullanıldığı kabul edilerek, davacı kadın lehine 70.734,30 TL katılma alacağına hükmedilmiş ise de, kararın yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan verildiği anlaşılmaktadır. Şöyle ki, davalı kişisel mal savunmasına konu dava dışı babasına ait 202 ada 31 parselin tamamının satım bedelinin, kardeşleriyle yaptıkları miras taksimi sonucunda kendisine bırakıldığını savunmuş, cevap dilekçesinde tanık ve yemin deliline dayanmış, tanıklarını bildirmiş, fakat mahkemece davalının tanıkları dinlenmeden yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan, sadece davalıya intikal yoluyla devredilen hissenin satım bedelinin dava konusu taşınmazın alımında kullanıldığı kabul edilerek davalı lehine yapılan denkleştirme sonucu kadının katılma alacağı belirlenmiştir. Buna göre, davalının kişisel mal savunmasının ispatı bakımından delillerin tamamının toplanıp, tanıkların dinlenmesi, davalı cevap dilekçesinde yemin deliline de dayandığına göre, davalı tarafa yemin teklif hakkı bulunduğu hatırlatılarak yemin teklifi hakkını kullanmak isteyip istemediğinin sorulması, kullanmak istediği takdirde usulüne uygun bir biçimde davacının 6100 sayılı HMK'nın 228. ve devamı maddeleri gereğince davet edilip yeminli beyana başvurulması, toplanmış ve toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 11.04.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/5522, Karar No: 2021/3524, Tarih: 24.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5522 E.  ,  2021/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanıklara atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...'in temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12367, Karar No: 2019/14351, Tarih: 05.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/12367 E.  ,  2019/14351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : TCK’nın 152/1-c, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dikili ağaç, fidan ya da bağ çubuğuna zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetini ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkeme kararındaki uygulamaya, temyizin kapsamına, tebliğname tarihi ile Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı işbölümü kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 05/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3371, Karar No: 2022/4454, Tarih: 13.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3371 E.  ,  2022/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 44. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı Bakanlığa bağlı ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 01.01.2017 tarihinden itibaren klima bakım onarım teknisyeni olarak çalıştığını, davacının Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacının yürürlükte bulunan 01.01.2019- 31.12.2020 yürürlük süreli ve ... İş Sendikası ile Sağlık Bakanlığının üyesi olduğu işveren Sendikası TÜHİS arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan Toplu İş Sözleşmesinden faydalandığını, Toplu İş Sözleşmesinin hizmet zammı başlıklı 36/1 maddesinde; “Bu Toplu İş Sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı net olarak ödenir.” şeklinde hükmün yer aldığım, davacının fiilen teknik personel çalıştığını ve Toplu İş Sözleşmesi'nin 36/1. maddesine göre hizmet zammı alması gerektiğini, ancak bu güne kadar işverenin hizmet zammını düz işçi gibi ücretinin % 13'ü olarak ödediğini ve yapılan ödemenin eksik olduğunu, 01.11.2020- 15.03.2021 tarihleri arasında eksik ödenen hizmet zam farklarının ödenmesi gerektiğini iddia ederek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak; hizmet zammı fark alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/1 maddesi uyarınca "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı" olarak düzenlenmiş olup maddenin 2. fıkrasında ise "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

2-7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/1 maddesi uyarınca "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı" olarak düzenlenmiş olup maddenin 2. fıkrasında ise "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

Somut olayda, davacı tarafından hizmet zammı ücret fark alacaklarının eksik ödendiği gerekçesiyle arabulucuya başvurulmuş, 12.02.2021 tarihli anlaşamama nedeniyle son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açılmıştır. Bununla birlikte mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporunda hesaplamalar dava tarihi olan 15.03.2021 tarihi esas alınarak yapılmıştır. Arabuluculuk faaliyeti ise, tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirilmiştir.

Arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan, son tutanak tarihi ile hesaplamalara esas alınan 15.03.2021 tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taleple bağlılık kuralına uyulup uyulmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Kanununun 26. maddesine göre, hakim talep ile bağlı olup, talepten fazlasına karar verilemez. Dosya kapsamına göre, davacı dava dilekçesinde 01.11.2020- 15.03.2021 tarihleri arasında eksik ödenen hizmet zam farklarının davalıdan tahsilini istemiş, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise 01.01.2020-15.03.2021 tarihleri arası hesaplama yapılmıştır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda talep aşımı yapılarak hüküm kurulması yerinde olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 13/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4178, Karar No: 2023/4313, Tarih: 19.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/4178 E.  ,  2023/4313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından 10.04.2016 keşide tarihli çeke dayalı olarak genel haciz yolu ile icra takibine geçildiği, örnek 7 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede borca itirazı üzerine duran takibin devamını sağlamak amacıyla, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; itirazın kaldırılması davasının reddine, davacı aleyhine tazminat takdirine yer olmadığına karar verildiği, kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafın tefhimden itibaren yasal 10 günlük süreden sonra 14.03.2022 tarihinde istinaf başvurusunda bulunduğu gerekçesi ile istinaf kanun yoluna başvurma talebinin süre yönünden reddine, İİK'nun 363-365/1-3 maddeleri gereğince kesin olarak hükmedildiği, karara karşı alacaklı tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz tarafından anılan kararın; alacaklı vekiline ilk derece mahkemesi kararının 16.02.2021 tarihinde tefhim edildiği, alacaklı vekilince; süre tutum dilekçesinin 16.02.2021 tarihinde UYAP sisteminden gönderildiği, bu durumda alacaklı vekilinin istinaf başvurusunun süresinde olduğu gerekçesi ile bozulduğu, sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince; borçlu Er-Ce Otomotiv .. Ltd. Şti. Tarafından Göksal Çakırtaş lehine düzenlenen çekin, adı geçen lehtar cirosu ile ... tarafından da alacaklı ...' ciro edildiği, ancak TBK'nun 184. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak yapılmış bir temlike dosya kapsamında rastlanmadığından, senetteki hakkın takip alacaklısı ...’e geçmediği, bu durumda adı geçen kişinin yetkili hamil olmadığı ve dolayısıyla takip hakkının da bulunmadığı gerekçesiyle davacı alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, işbu karara karşı davacı alacaklı tarafından temyiz yoluna başvurulduğu görülmektedir.

6102 sayılı TTK'nun 808/1-b maddesi gereğince; çekin süresinde muhatap bankaya ibraz edildiği (ibraz günü de gösterilmek suretiyle), çekin üzerine yazılmış olan tarihli bir beyanla tespit edilmelidir. Aksi takdirde alacaklı müracaat hakkını kaybeder.

6102 sayılı TTK.nun 796/1. maddesi gereğince; Bir çek, düzenlendiği yerde ödenecekse on gün; düzenlendiği yerden başka bir yerde ödenecekse bir ay içinde muhataba ibraz edilmelidir.

6102 sayılı TTK'nun 808/1-b maddesi gereğince; çekin süresinde muhatap bankaya ibraz edildiği (ibraz günü de gösterilmek suretiyle), çekin üzerine yazılmış olan tarihli bir beyanla tespit edilmelidir. Aksi takdirde alacaklı müracaat hakkını kaybeder.

6102 sayılı TTK.nun 796/1. maddesi gereğince; Bir çek, düzenlendiği yerde ödenecekse on gün; düzenlendiği yerden başka bir yerde ödenecekse bir ay içinde muhataba ibraz edilmelidir.

Öte yandan, İİK.nun 68/1 maddesine göre; “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.”

Somut olayda, takip dayanağı 15.000,00 TL bedelli 10/04/2016 keşide tarihli, 0041257 numaralı çekin süresinde muhatap bankaya ibraz edildiğine ilişkin ibraz kaşesinin bulunmadığı, dolayısıyla alacaklının müracaat hakkını kaybettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda takip dayanağı belge, adi havale niteliğinde olup, kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği, dolayısı ile İİK.nun 68. maddesinde belirtilen belgelerden olmadığından genel haciz yolu ile yapılan takipte, anılan belgeye dayanılarak itirazın kaldırılması istenemez. Borçlu tarafından icra dairesine verilen itiraz dilekçesinde de borç kabul edilmediğine göre, alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirir.

O halde, alacaklı adi havale niteliğindeki bu belge gereği itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceğinden, Bölge Adliye Mahkemesince, istemin bu gerekçe ile reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 179,90 temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 19.06.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19723, Karar No: 2017/13374, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/19723 E.  ,  2017/13374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.