muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/21361, Karar No: 2010/30130, Tarih: 02.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/21361 E.  ,  2010/30130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/206705

MAHKEMESİ : Konya 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2007

NUMARASI : 2007/281

SUÇ : Kavgada korkutmak için silah çekmek

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kavga sırasında bıçak çekerek mağdurun boğazına dayayıp küfür ettikten sonra bıçağı kendiliğinden mağdurun boğazından çekmesi şeklindeki eyleminin, görev hususu da dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nun 106.maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılarak bu suçu oluşturduğunun kabulü halinde 765 sayılı TCK'nun 466/1.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 106.maddesinde öngörülen cezalardan hangisinin lehe olduğu belirlenip, lehe olan madde uyarınca ceza tayini, eylemin 5237 sayılı TCK'nun 106.maddesinde düzenlenen suçu oluşturmadığının kabulü halinde ise sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken bu eylem yönünden değerlendirme yapılmadan kavgada silah çekmek suçunun 5237 sayılı TCK'nun da bağımsız bi suç olarak düzenlenmediği gerekçesi ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 02.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1074, Karar No: 2020/2338, Tarih: 11.03.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/1074 E.  ,  2020/2338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince; istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, sigortalı ...'un 24.12.2010 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu %29,20 oranında malul kalması sonucu sigortalıya 48.538,88 TL peşin değerli gelir bağlandığını, 10.275,00 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini ve toplam kurum zararının 58.813,88 TL olduğunu, kazanının davalı şirkete ait gemide meydana gelen patlamada yaralanması şeklinde meydana geldiğini beyanla fazlaya ilişkin talep ve dava hakkının saklı kalması kaydıyla 58.813,88 TL kurum zararının şimdilik 11.762,77 TL sinin (ıslah ile 52.932,49 TL) davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkilinin donatanı bulunduğu ... gemisinde 24.12.2010 tarihinde meydana gelen yangın neticesinde kazalının yaralandığını, kısmi dava açılmasının yerinde olmadığını, müvekkili şirketin gemide öngörülemeyen ve bir sebepten çıkan yangına herhangi bir kusurunun olmadığını, müvekkilinin çıkan yangında bilerek ve isteyerek sebebiyet verdiğini iddia etmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bu nedenle müvekkili şirketin ihmali ya da ağır ihmalinin varlığından bahsetmenin de mümkün olmadığını, denizcilik müsteşarlığı tarafından gemiye elverişlilik belgesinin verildiğini, müvekkili şirketin ... gemisinin iş sağlığı ve güvenliği tüzüğünün kazanlarda ve kompresörlerde alınacak güvenlik tedbirlerine ilişkin 3. Bölümünde yer alan koşulları sağladığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI:

İlk derece Mahkemesi tarafından,

“Davanın kabulü ile;

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI:

İlk derece Mahkemesi tarafından,

“Davanın kabulü ile;

1-52.932,49 TL kurum alacağının bağlanan gelirler yönünden onay, yapılan ödemeler yönünden tediye tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine,” şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından,

“1-Taraf vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine,” şeklinde karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, kazalının kusursuz olduğu kurum zararının tamamının tazminine karar verilmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, yerel mahkeme gemide meydana gelen yangının sebebini tam olarak tespit etmediği halde davalı şirkete kusur izafe ederek eksik inceleme neticesinde hukuka aykırı olarak şirket aleyhine karar verdiğini, 5510 sayılı Kanunun 21. ve Peşin Sermaye Değerlerinin hesaplanmasıyla ilgili işlemler hakkında tebliğde işverenin kuruma karşı sorumluluğu bakımından kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınacağının belirtildiğini, bu hükmün somut olaya hatalı ve eksik olarak tatbik edildiğini, bilirkişi raporunda da tahmine yönelik ifadelere yer verilerek yangının sebebi anlaşılamadığı halde davalı müvekkilini kusur yüklendiğini, konuya ilişkin Yargıtay kararlarında kaçınılmazlık ilkesinin açıklanarak ortaya konduğunu, sigortalının yaralanmasına sebebiyet veren hadisede müvekkilinin kastı ihmali ve kusurunun olmadığını, olay tarihi itibariyle denize, yüke ve yola elverişli olan bir gemide meydana gelen hadiseden davalı şirketin sorumlu tutulmasının yasaya aykırı olduğunun, gemideki yangın hadisesinin öngörülemeyen bir sebeple meydana geldiğinin, geminin ve mürettebatının uluslararası sularda güvenle seyredebilmesi amacıyla belli kriterlere tabi tutulduğunu, aynı kazaya ilişkin İstanbul 29. İş Mahkemesinin 2017/885 E. sayılı dosyasında alınan kusur raporunda işbu dosyadan farklı olarak ... ’un %20 oranında kusurlu bulunduğunu, davalı müvekkilinin ise kusurlu olmadığının tespit edildiğini, aynı olaya ilişkin farklı dosyalarda farklı kusur oranlarının tespit edilmesinin hukuk güvenliği ilkesiyle bağdaşmayacağını ve kusur oranının doğru şekilde tespiti gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 24.12.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu oluşan Kurumun zararının rücuan tazmini istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21. maddesidir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 24.12.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu oluşan Kurumun zararının rücuan tazmini istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21. maddesidir.

Rücu davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu da gözetilmek suretiyle, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde sigortalı ile davalıların ve varsa dava dışı kişilerin kusur oran ve aidiyetleri konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi, olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı Kanun çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, Kurum sigortalısı ...'un davalı şirketin donatanı olduğu ... isimli kuru yük gemisinin makine dairesinde 24.12.2010 tarihinde meydana gelen patlama sonucunda %29,20 oranında malul kaldığı, diğer yandan davalı şirkete ait gemide meydana gelen bu patlama sonucunda toplamda 1 kişinin öldüğü ve 2 kişinin yaralandığı anlaşılmaktadır. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, öncelikle varsa olaya ilişkin ceza dosyası ile diğer 2 sigortalıya ilişkin olarak açılmış tazminat ve rücu davalarının varlığı araştırılmak ve varsa alınmış kusur raporları da celp edilip incelenmek ve tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu da gözetilmek suretiyle, zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu belirlenmeli, dosya içeriğindeki tüm deliller birlikte takdir olunarak, ceza ve tazminat dosyalarındaki kusur ile bu davadaki kusur raporları arasındaki çelişkiler de giderilerek; kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, tarafların kusur oran ve aidiyetleri işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden alınacak oluşa uygun bilirkişi raporu uyarınca saptanmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2634, Karar No: 2018/2588, Tarih: 26.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2634 E.  ,  2018/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-“Defter ve belgeleri ibraz etmeme“ suçunun oluşabilmesi için,"..varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olan" defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerektiği, 08.07.2010 tarih ve 2010/79 sayılı vergi suçu raporu ve ekindeki vergi tekniği raporunda mükellefin 2005 takvim yılına ait defter ve belgelerinin noter tasdiki veya belge basım formlarına ilşkin bildirimlere dair bilgi bulunmadığı, yine raporda sözü edilen 20.05.2010 tarih ve 12884 sayılı belge isteme yazısının da aslı yada suretinin dosya içerisinde mevcut olmadığının anlaşılması karşısında; ilgili defter ve belge isteme yazısının aslı veya onaylı bir suretinin dosya içerisine getirtilmesi ile inceleme için istenen defter ve belgelerin varlığına dair noter tasdik bilgisi, belge basım formu bildirimi veya başkaca tespitlerin bulunup bulunmadığı ilgili idareden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13178, Karar No: 2023/5306, Tarih: 25.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13178 E.  ,  2023/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi-alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklılar tarafından borçlu belediye hakkında başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde alacaklıların İcra Mahkemesine yaptığı başvuruda; taraflarınca açılan icra takibi dosyasında ...'a ait vekaletname ve takibe dayanak belgelerin dosyasına eklenmiş olmasına ve takibe dayanak alacağın ...Kardeşler Beton ... Elm. Ltd. Şti. adi ortaklığına ait olmasına rağmen sehven ortak ...'ın alacaklı olarak takip dosyasına eklenmediğini, alacaklılar arasında zorunlu takip arkadaşlığı bulunduğundan ...’ın alacaklı olarak eklenmesine ilişkin 27.09.2021 tarihli taleplerinin aynı tarihli Çaldıran İcra Müdürlüğünün kararı ile reddedildiğini ileri sürerek İcra Müdürlüğünün 27.09.2021 tarihli kararının kaldırılmasını ve ...’ın icra dosyasına alacaklı olarak eklenmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verildiği, alacaklıların istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine hükmedildiği, kararın şikayetçi-alacaklılar tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 50. maddesinde; "Medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir." hükmüne yer verilmiştir. Bu hüküm, icra takipleri için de kıyasen uygulanmakta olup; taraf ehliyeti icra takibinde takip alacaklısı veya takip borçlusu olabilme ehliyeti olarak anlaşılmalıdır. HMK'nın 114 /d. maddesinde ise taraf ehliyeti dava (takip) şartı olarak düzenlenmiştir. HMK'nın 115/1. maddesi uyarınca; mahkeme, dava (takip) şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştırabileceği gibi, taraflar da dava (takip) şartı noksanlığını takibin her aşamasında süreye tabi olmadan ileri sürebilirler. Takip (dava) şartı olan taraf ehliyetinin yokluğunun hukuki sonucu takibin iptal edilmesidir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 620 ve devamı maddelerinde düzenlenen ve iki veya daha fazla işletmenin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri ortaklığın (Joint Venture’nin) tüzel kişiliği yoktur.

Öte yandan HMK’nın 60/1. maddesine göre; mecburi dava arkadaşları, ancak birlikte dava açabilir veya aleyhlerine de birlikte dava açılabilir. Bu tür dava arkadaşlığında, dava arkadaşları birlikte hareket etmek zorundadır.

Mecburi dava arkadaşlığının takip hukukundaki karşılığı mecburi takip arkadaşlığı olup,

Öte yandan HMK’nın 60/1. maddesine göre; mecburi dava arkadaşları, ancak birlikte dava açabilir veya aleyhlerine de birlikte dava açılabilir. Bu tür dava arkadaşlığında, dava arkadaşları birlikte hareket etmek zorundadır.

Mecburi dava arkadaşlığının takip hukukundaki karşılığı mecburi takip arkadaşlığı olup,

yukarıda belirtilen hükümlerin sonucu olarak; adi ortaklar elbirliği mülkiyeti hükümlerine göre takipte mecburi takip arkadaşı durumunda olduğundan, adi ortaklıkta takibin tüm ortaklar tarafından başlatılması gereklidir.

Somut olayda; takibe dayanak fatura, hakediş icmalleri ve hakediş raporlarının ...&... Kardeşler Beton ... Elm. Ltd. Şti. Adi ortaklığı tarafından düzenlendiği, takibin, adi ortaklığı oluşturan her iki şirket yerine bunlardan ... Kardeşler...Ltd. Şti. tarafından başlatıldığı görülmektedir. Takibe dayanak alacak adi ortaklık alacağı olup, şikayetçi-alacaklılar arasında mecburi takip arkadaşlığı söz konusudur. Her ne kadar takip başlatılırken yukarıda izah edilen zorunluluğa riayet edilmemiş ise de; HGK'nın somut olaya benzer 12.10.2016 tarih ve 2014/12-1190 Esas, 2016/964 Karar sayılı kararında, icra takibinde iradi taraf değişikliği yapılamayacağına ilişkin kuralın mutlak olmadığı, maddi hata ve temsilcide yanılma halleriyle sınırlı olarak istisnai bazı hallerde icra takibi esnasında da taraf değişikliği yapılabileceği kabul edilmiştir. Buna göre şikayet eden alacaklılar vekili İcra Mahkemesine başvurusunda, sehven bu zorunluluğa riayet edilmediğini, maddi hata olarak adi ortaklığı oluşturan ortaklardan ...'ın yazılmadığını belirtmiş olmakla, takip başlatılırken sunulan vekaletnamede de vekilin her iki ortağın vekili olduğu görülmüş olup, adi ortaklardan birinin takip talebine eklenmemesinin maddi hataya müstenit olduğu, bu açık maddi hatanın giderilmesinin HMK'nın 124. maddesinin 3. fıkrasında yer alan istisna hükmünün kıyasen uygulanması suretiyle düzeltilmesinin mümkün olduğu sonucuna varılmıştır.

O halde, İlk Derece Mahkemesi’nce şikayetin kabulü ile İcra Müdürlüğünün 27.09.2021 tarihli kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin 29.09.2022 tarih ve 2022/2199 E., 2022/1683 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, Çaldıran İcra Hukuk Mahkemesi’nin 09.06.2022 tarih ve 2022/3 E., 2022/3 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11147, Karar No: 2019/7937, Tarih: 02.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11147 E.  ,  2019/7937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 145 ada 139 parsel sayılı 228,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı yazılarak, bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., satın alma iddiasına dayanarak, taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğunu ileri sürerek zilyetliğinin tespiti istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı ...’ın zilyetliğinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davacının zilyetliğinde olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, taşınmazın kendi zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek dava açmış ve iddialarını ispata yönelik olarak belediye emlak beyannameleri ile tanık delillerine dayanmıştır. Mahkemece taşınmaz başında keşif yapılmış ancak davacının dayandığı emlak beyannameleri taşınmazla irtibatlandırılmamış, fiili kullanım konusunda dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar keşif mahallinde dinlenilmemiş, sadece davacı tanıklarının duruşmada dinlenilmesi ile yetinilmiş ve çekişmeli taşınmazın kullanım durumunu belirlemek üzere uydu fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşabilmek için mahkemece öncelikle, davacının dayandığı emlak beyannamelerinin nereye ait olduğu ilgili belediyeden sorulmalı, çekişmeli taşınmaza ait uydu fotoğrafları temin edilmeli ve bundan sonra taşınmaz başında keşif yapılıp, davacının dayandığı emlak beyannamelerinin çekişme konusu taşınmaza ait olup olmadığı saptanmaya çalışılmalı, mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanlarına başvurulmak ve uydu fotoğrafları incelenmek suretiyle taşınmazın kullanım durumu belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10731, Karar No: 2014/10963, Tarih: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/10731 E.  ,  2014/10963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın ......bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın .... maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık

iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: ......2004-5170/...md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.