muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19611, Karar No: 2019/17000, Tarih: 23.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/19611 E.  ,  2019/17000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin sulama teknisyeni olarak çalıştığını, üyesi olduğu Türkiye Enerji Su Gaz İşçileri Sendikası (... ) ile davalı ... ile arasında toplu iş sözleşmeleri imzalandığını, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı sosyal yardım alacaklarının ödenmediğini, haftanın altı günü sulama mevsimi olan nisan – eylül arası yoğun olarak fazla çalışma yaptığını, Nisan ayı 07:00-18:00 arası Mayıs ayları 07:00-20:00 arası, Haziran,Temmuz, Ağustos ayları 07:00-24:00 arası, Eylül ayı 07:00-20:00 arası çalıştığını, sulama mevsimi olmayan diğer aylarda haftanın altı günü 08:00-18:00 arası çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalıştığı halde karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücret alacağı, ulusal bayram -genel tatil ücret alacağı ile topli iş sözleşmesinden kaynaklanan bir takım sosyal yardım alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, fazla çalışma ve buna ilişkin alacağı bulunmadığını, çalışanların bu konudaki alacaklarını tahsil ettiğini, ulusal bayram genel tatil günleri çalışma yapılmadığını, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ücret alacağı kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesindeki “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesindeki “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta, her ne kadar dava dilekçesinde sulama döneminin Nisan – Eylül arası olduğu iddia edilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücret alacağı hesaplamasına esas alınan sulama döneminın Haziran Temmuz Ağustos Eylül ve Ekim ayları olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır. Dosya içeriğine göre davacı ve davalı tanıklarının beyanlarına göre davacının sulama dönemi 07:00-22:00 arası çalıştığı, 2 saat ara dinlenme düşülmesi sonucu günlük 13 saat haftalık 78 saat olmak üzere 45 saati aşan 33 saat fazla çalışma yaptığı; sulama dönemi dışında ise 08:00-17:00 arası çalıştığı kabul edilerek 1 saat ara dinlenme düşülerek haftalık 45 saati aşan 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek yapılan hesaplama mahkemece hüküm altına alınmıştır. Oysa davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili davacının Eylül ayı 07:00-20:00 arası çalıştığını, sulama dönemi dışındaki çalışmaların ise 08.00-18.00 arası olduğunu açık ve net bir biçimde belirtmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesine göre davacının Eylül ve Ekim aylarına ilişkin fazla çalışma saatlerine yönelik talebi aşılarak yapılan hesaplama doğrultusunda karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13084, Karar No: 2024/14729, Tarih: 07.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13084 E.  ,  2024/14729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3893, Karar No: 2014/9260, Tarih: 27.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3893 E.  ,  2014/9260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ...Belediye Başkanlığından,

2-Dairenin aynı gün incelenen 2014/3677-9265 Karar sayılı (... 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 26.04.2013 gün ve 2012/184-2013/223 Karar sayılı) dosyasına getirtilen... Belediye Başkanlığı'nın 23.10.2012 günlü yazısında, somut emsal alınan 493 parsel numaralı taşınmazın 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değeri 4,58 TL olarak bildirildiği halde eldeki dosyada aynı emsalin aynı değerlendirme yılı itibarıyla emlak vergisine esas asgari m² değeri 0,03 TL olarak bildirilmiştir. Söz konusu yazılar arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından her iki yazı cevabı eklenerek somut emsal alınan 493 parselin bulunduğu cadde, sokak itibarıyla belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

3-Dairenin daha önce incelenen 2013/19205 Esas 2013/18141 Karar sayılı (... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15.02.2013 gün ve 2012/179 Esas 2013/68 Karar sayılı) dosyasına Dairenin geri çevirme kararından sonra getirtilen... Belediye Başkanlığı'nın 18.11.2013 günlü yazısında, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesine tabi tutulmadığı bildlirilmesine karşın,... Tapu Müdürlüğü'nün 23.10.2013 günlü yazısında, 493 parselin daha önce 347 parsel numarasıyla 14150 m² büyüklüğünde iken 2199 m²'lik kısmının yola terkinden sonra ifrazen oluştuğu belirtilmiştir.

Her iki kurum cevapları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için; sözü edilen dosyadaki yazı örnekleri belediye imar ve tapu müdürlüklerine gönderilerek bu farklılığın nereden kaynaklandığının ve emsalin satış tarihi olan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Kanunu hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, tabi tutulmuşsa ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6321, Karar No: 2021/3572, Tarih: 17.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6321 E.  ,  2021/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabul edilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nun 353-1/b-2 maddesi uyarınca kabul edilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Kahramanmaraş İli, Dulkadiroğlu İlçesi, Çınarlı mahallesi 719 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hükmün tapu kaydındaki takyidatın bedele yansıtılması ve tescil yönünden düzeltilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idarenin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca tespit edilen bedelin davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise kesinleşen karara göre davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, bu kısım için işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden tüm bedele yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi doğru görülmediği gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5 Hukuk Dairesinin 2019/203 esas ve 2020/653 karar sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 2 ve 3-a nolu bendinin hükümden çıkarılmasına yerine (Mahkemece tespit edilen 6.196.151,46 TL kamulaştırma bedelinin; davacı idare tarafından takdir edilen 1.786.706,35 TL'lik kısmına 22/01/2018 tarihinden ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 10/10/2018 tarihine kadar, mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki fark olan 4.409.445,11TL TL bedele ise 22/01/2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b-6 nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13505, Karar No: 2020/199, Tarih: 08.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13505 E.  ,  2020/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

O yer Cumhuriyet Savcısının Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/02/2014 tarih, 2012/297 Esas ve 2014/118 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin olarak; denetim süresinin suça sürüklenen çocuklar hakkında 3 yıl yerine 5 yıl olarak belirlenmesi sebebiyle yapmış olduğu itiraz neticesinde, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında verilen 20/02/2014 tarihli hükümlerin kaldırılmasına karar verdiği, ancak sonrasında mahkemece yeniden hüküm kurulması gerekirken, yalnızca denetim süresinin 3 yıl olarak düzeltilmesine dair verdiği kararın hukuki dayanaktan yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu sebeple yapılan sonraki işlemlerin yok hükmünde kabul edilmesi nedenleri ile temyize konu hüküm bulunmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

IV- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

IV- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra dosyanın yeniden ele alınarak, hukuki durumunun tayin ve takdiri gereken durumlarda duruşma açılması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilerek savunma hakkının kısıtlanılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13651, Karar No: 2014/27466, Tarih: 26.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13651 E.  ,  2014/27466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI : 2013/110-2014/20

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

Davacılar dava konusu taşınmazda hissedar olduğundan payları oranında hüküm kurulması gerekirken gerekçesi açıklanmadan tam paya göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12737, Karar No: 2017/11931, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12737 E.  ,  2017/11931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7061, Karar No: 2016/215, Tarih: 14.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/7061 E.  ,  2016/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/243807

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.06.2015 gün ve 2015-E.13282/42889 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.07.2015 gün ve KYB. 2015/243807 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheliler Türkan Özilhan Devlet Hastanesi ve E.. Ö.. haklarında başlatılan soruşturma evresi sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/06/2014 tarihli ve 2014/39436 soruşturma, 2014/33863 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 01/12/2014 tarihli ve 2014/1090 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müşteki vekiline 14/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği, mercii İzmir 3. Sulh Ceza Hakimliğince itiraz dilekçesinin 15 günlük yasal süresinden sonra verildiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de, yasal sürenin son günü 29/07/2014 günü olup, 28-29-30/07/2014 tarihlerinin Ramazan Bayramı nedeniyle resmi tatil olduğu, tatilin bitmesini müteakip ilk işgünü olan 31/07/2014 tarihinde ise itiraz dilekçesinin verilmiş olduğu nazara alınarak, itiraz konusunda esastan inceleme yapılması suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İzmir 3. Sulh Ceza Hakimliği'nin 01.12.2014 tarih, 2014/1090 Değişik İş sayılı kararınının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde ikmaline, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.