muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23721, Karar No: 2013/14011, Tarih: 17.05.2013

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1440, Karar No: 2016/5213, Tarih: 05.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1440 E.  ,  2016/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı (asıl davada), iştirak nafakasının kaldırılması-indirim -yoksulluk nafakasının kaldırılması (karşı davada) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kısmen kabulü ile karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı (karşı davacı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı karşı davalı vekili dilekçesinde; tarafların 2012 yılında boşandıklarını, 2004 ve 2009 doğumlu müşterek çocukların velayetlerinin davacı karşı davalı anneye verilerek lehlerine 250'şer TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, davalının laboratuvar teknisyeni olarak çalıştığını, davacının ise aşçı olarak çalıştığını ve asgari ücret düzeyinde geliri olduğunu, müşterek çocukların eğitimlerinin devam etmesi, büyümeleri vb. nedenlerle hükmedilen nafakaların yetersiz kaldığını belirterek, aylık 250'şer TL'lik nafakaların aylık 350'şer TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacı lehine boşanma neticesinde aylık 300 TL'lik yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, davalının yeniden evlendiğini, bu evliliğinden de bir çocuğu daha olduğunu, aylık 1.017,24 TL maaşı olup, aylık 450 TL de kira ödemesi bulunduğunu, çocuğunun aylık 600 TL de kreş masrafı olduğunu, davacının ise maddi durumunun iyi olduğunu savunarak davanın reddini istemiş; karşı dava olarak da müşterek çocuklar lehine hükmedilen iştirak nafakalarının kaldırılması ya da aylık 100'er TL'ye indirilmesini ve davacı lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının kaldırılmasını ya da aylık 100 TL'ye indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; asıl davanın kısmen kabulü ile; dava tarihinden itibaren her çocuk için aylık 250'şer TL'lik iştirak nafakalarının 65'er TL artışla aylık 315'er TL'ye yükseltilmesine; karşı davanın ise süresinde açılmamış olması nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karşı dava, asıl davada verilen cevap dilekçesiyle veya esasa cevap süresi içinde ayrı bir dilekçe verilmek suretiyle asıl davanın görülmekte olduğu mahkemede açılır.(HMK m.133/1) Karşı dava, her ne kadar asıl davaya yönelik olarak aynı mahkemede açılıyorsa da, müstakil (ayrı) bir davadır. Bu nedenle karşı davalar, ayrı (bağımsız) davalar gibi harca tabidir. (Harçlar Kanunu m.6/1) Harç yatırılmadan karşı dava açılmış sayılmaz ve karşı dava hükümleri uygulanmaz.

Karşı dava, esasa cevap süresi geçtikten sonra açılırsa, mahkeme, talep üzerine veya kendiliğinden davaların ayrılmasına karar verir.

Karşı dava, esasa cevap süresi geçtikten sonra açılırsa, mahkeme, talep üzerine veya kendiliğinden davaların ayrılmasına karar verir.

Somut olayda; davalı karşı davalı tarafça dava dilekçesinin taraflarına 22.09.2015 tarihinde tebliği üzerine cevap ve karşı dava dilekçesinin süresinden sonra 13.10.2015 tarihinde verildiği, asıl davaya ilişkin olarak nafaka artırım talebinin reddi; karşı davada ise iştirak nafakalarının kaldırılması, olmadığı takdirde indirim ve yoksulluk nafakasının kaldırılmasının talep edildiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde ise asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Ancak HMK'nın 133/2. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, bu durumda karşı davanın asıl davadan ayrılmasına ve yeni esasa kaydedilmesine karar verilmesi gerekir iken, karşı davanın süresinde açılmadığından bahisle reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; iştirak nafakalarının kaldırılması olmadığı takdirde indirilmesi ve yoksulluk nafakasının kaldırılması taleplerine yönelik olan karşı davayı asıl dava olan iştirak nafakası artırım davasından ayırmak, yeni esasa kaydetmek, yargılamaya bu esas üzerinden devam etmek, taraf delillerinin değerlendirilmesi sonucu varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, davalı karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davalı karşı davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1354, Karar No: 2016/17011, Tarih: 03.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/1354 E.  ,  2016/17011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 08/12/2005-13/10/2012 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalıştığını, davacının ... Şirketi'nde çalışmasına rağmen .. Şirketi gibi şirketlerde çalışmış gösterildiğini, ....Belediyesi kaldırımları karo, bordür ustası olarak 07.00 - 19.00 saatleri arasında çalıştığını, bu saatlerin yaz-kış değişmediğini, hatta yaz aylarında bu çalışmaya ek olarak haftada 2-3 gün 3'er saat daha fazla mesai yaptığını, 13/10/2012 tarihinde işten ayrıldığını, işe girdiğinde 35,00 TL yevmiye ile işe başladığını, daha sonra ücretin 55,00 TL'ye çıkarıldığını, ancak bordrolarda asgari ücret gösterildiğini, İş Kanunu'na göre tüm haklarının da ödenmediğini, sigorta haklarının eksik ödendiğini, bu nedenle davacının istifa ettiğini, davacıdan her yıl, işveren tarafından periyodik olarak “İş yerinden ailevi sebepler ile istifa ediyorum” yazısı alındığını, bunun her işe giriş-çıkışta alındığını, hatta ilk sefer işe girerken bile önce bu belgeyi imzalattıklarını, sonra giriş işlemlerini tamamladıklarını, bunu gizlemek için işçiye ibra ve feragat yazısı yazdırdıklarını, her işçiden işe girerken ve çıkarken “İş kanunundan doğan her türlü haklarını aldığını ve ayrıca pazar, bayram, senelik izin, fazla mesai, ihbar- kıdem gibi belgeler ve ibranameler imzalattıklarını, bunların boş olarak alınıp gerektiğinde kullanıldığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, dini bayramlarda çalıştırılmadığını ama kurban bayramının son günü çalıştığını, bankadan bu bayram tatillerine ait ücretler ödendi şeklinde gösterildiğini ama bu ücretlerin taşerona geri verildiğini, .. geri verildiğini, pazar günleri de çalıştığını ama hafta içi izin verilmediğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, 2008 yılından itibaren davacının aralıklı çalıştığını, önceki işverenler ile müvekkilinin ilgisi bulunmadığını, davacının 12/8/2008-14/10/2008 aralığında çalışıp istifa ile, 27/12/2008-17/2/2011 aralığında çalışıp istifa ile, 6/7/2011-1/2/2012 aralığında çalışıp istifa ile, 23/2/2012-13/10/2012 aralığında çalışıp istifa ile ayrıldığını, ibranamelerin mevcut olduğunu, fazla mesaisi ve tatil günlerine ilişkin çalışması var ise ödendiğini, bordroların gözetilmesini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından kesintisiz olarak davalı işyerinde çalışıldığını, ancak çalışmalarının kesintili şekilde gösterildiğini beyan ettiği, davacının 08/12/2005 tarihinde işe başladığını gösteren yeterli bir delil bulunmadığı, SGK hizmet cetveline göre davacının 10/12/2005 tarihinde işe başladığı, davacının davalı şirkette ve dava dışı alt işverenlerde çalışırken işe girdi - çıktı yapıldığı, buna göre davacının 10/12/2005-27/12/2008 tarihleri arasında ve 06/04/2010-17/02/2011 tarihleri arasında ve 06/07/2011-13/10/2012 tarihleri arasında toplam 5 yıl, 2 ay, 11 gün hizmetinin bulunduğu, davacının fazla çalışma yaptığı ayrıca hafta tatili ve genel tatil günlerinde de çalıştığının anlaşıldığı, işverenin bunları ödendiğini kanıtlayamadığı, davacıya hak kazandığı 70 gün yıllık izninin kullandırılmadığı ve karşılıklarının da ödenmediği, bu durumda davacının iş akdini fesihte haklı olduğu, dosya kapsamından ve tanık beyanlarından davacının haftada ortalama 9 saat fazla çalışma yaptığı, ayda 2 pazar çalıştığı ve dini tatil günleri hariç genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı şirket bunların karşılığını ödediğinin iddia ve ispat edilmediği, bilirkişi raporunda belirlenen fazla çalışma ücretine, hafta tatili ücretine ve genel tatil ücretine, sürekli bu şekilde fazla çalışma yapılması hayatın olağan akışına uygun düşmediğinden %40 oranında hakkaniyet indirimi uygulandığı, iş akdini haklı nedenle olsa dahi kendisi fesheden işçi ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, davacının asgari ücretin üzerinde bir ücretle çalıştığını kanıtlayamadığı gerekçesi ile ücret, ihbar tazminatı talepleri haricindeki taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla mesai yaptığını ileri süren işçi, bu iddiasını ispatlamalıdır.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına kural olarak itibar edilmemesi gerekir. Bu beyanların diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmesi gerekir.

2- Fazla mesai yaptığını ileri süren işçi, bu iddiasını ispatlamalıdır.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına kural olarak itibar edilmemesi gerekir. Bu beyanların diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas bilirkişi raporunda fazla mesai ücret alacağı hesaplanırken, davacı tanık anlatımları delil olarak değerlendirilmiştir. Oysa davacı tanığı olarak dinlenen işçilerin davalı aleyhine açtıkları davalar bulunmaktadır.

Tanıkların konumu, tanıklıklarına duyulacak güveni etkileyecek durumdadır. Bu nedenle davacı tanıklıklarına itibar edilemez.

Davacı işçinin, dava dışı ..... Belediye Başkanlığı'nın kaldırım ve bordür işlerini hizmet alımı yoluyla yapan davalı alt işverenliğe bağlı olarak çalıştığı, davacı tanıklarının beyanlarına itibarla yaz dönemi haftada 22 saat fazla mesai ve kış dönemi haftada 9 saat fazla mesai yaptığı yaptığı kabul edilerek Mahkeme tarafından fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınması tanıkların dava açan kişiler olması nedeni ile hatalıdır.

Ancak, davalı tanıklarının beyanlarına göre, kış aylarında mesainin yaz ayları kadar uzun tutulmadığı, buna göre genelde 8.00-16 .00 saatleri arası çalıştıklarını belirttikleri, bu durumda davacının kış aylarında fazla çalışma yapmadığı ortaya çıkmaktadır.

O halde, Mahkeme tarafından bilirkişiden ek rapor alınarak davacının fazla çalışma yapmadığının anlaşıldığı KIŞ AYLARI DIŞLANMALIDIR.

Diğer yandan, Dairemiz tarafından önceden incelenen benzer dosyalarda, örneğin Dairemizin 2014/3943 Esas sayılı dosyasında (Balıkesir 1. İş Mahkemesi 2012/551 Esas sayılı dosyası) YAZ DÖNEMİNDE 18 saat haftalık fazla mesai yapıldığı kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenler ile yeni alınacak bilirkişi raporunda YAZ AYLARINDA haftada 18 saat fazla mesai yapıldığı kabulü ile hesaplama yapılmalıdır.

FAZLA MESAİ, HAFTA TATİLİ VE GENEL TATİL ÜCRETİ HESAPLAMALARINDA BİR BAŞKA HATALI NOKTA İSE;

Bilirkişi raporunda 17/02/2011-06/07/2011 tarihleri arasındaki sürenin hüzmet süresine dahil edilemeyeceği bilirkişi raporunda belirtilmesine rağmen fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanmasında bu dönemin veya bir kısmının da dahil edilmesi hatalıdır.

FAZLA MESAİ ÜCRETİ HESAPLAMASINDA BİR BAŞKA HATALI NOKTA İSE ŞUDUR;

Ek bilirkişi raporunda, 17/04/2014 tarihinde yapılan ıslaha nazaran ıslah zamanaşımının 14/04/2009 tarihinden öncesi için işlediğinden bahis ile, kök raporda hesaplamaya dahil edilen 31/05/2008-27/02/2008 tarih aralığı dışlanmıştır. Oysa bu tarih aralığı için hesaplanan fazla mesai ücreti brüt 146,02 TL. + 2341,90 TL. olmak üzere toplamda 2487,92 TL olup, dava dilekçesinde 3000 TL. fazla mesai ücreti talep edildiğinden, dolayısı ile 3000 TL.'sine kadar olan miktarlar için zamanaşımı kesildiğinden, ıslah zamanaşımı bulunmamaktadır. Ancak, davacı temyizi olmadığından bu durum bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda diğer bir hatalı nokta ise, ıslah zamanaşımına uğramayan miktar hesaplandıktan sonra dava dilekçesindeki 3000 TL. Talebin tamamını ıslah zamanaşımına uğramadığını belirttiği miktara eklemektir. Bu hatalıdır, çünkü, ıslah zamanaşımı mevcut olsa idi sadece yukarda açıklanan 2487,92 TL zamanaşımına uğrayacak olup, ıslah zamanaşımına uğramayan miktara da ancak 2487,92 TL. eklenebilecek idi. Ek bilirkişi raporundaki bu hata, aslında -olması gerektiği üzere- ıslah zamanaşımının uygulanmadığı sonucunu da aynı zamanda göstermektedir.

Mahkeme tarafından yapılacak iş, fazla mesai hesabı açısından, 31/05/2008-27/12/2008, 06/04/2010-17/02/2011, 06/07/2011- 13/10/2012 tarih aralıklarında kabul edilen hizmet süresi bakımından hesaplama yaptırmaktır. Zira, bilirkişi tarafından bu tarih aralıklarının çalışma dönemleri olarak kabul edildiği belirtilmesine rağmen, HEM KÖK HEM EK BİLİRKİŞİ RAPORUNDA bu çalışma dönemleri arasında davacının çalışmadığı kabul edilen bir kısım dönemler de hesaplamaya katılmıştır.

Fazla mesai alacağı yeniden hesaplanırken, aşağıda belirtilen 1094195 işyeri sicil numaralı işyerindeki hizmet süresinin dışlanıp dışlanmayacağı da öncelikle ele alınmalıdır.

Ayrıca, Mahkeme'nin gerekçeli kararında davacının fazla mesai alacağı olarak belirlenen 8813,55 TL. ve bu miktara uygulanan %40 takdiri indirim oranının davacı temyizi olmadığı için davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu da gözetilmelidir.

3-Davacının hizmet dökümünde görünen ve davalı vekilinin temyizinde ünvanı kısaca “..” olarak belirtilen .. işyeri sicil numaralı işyerinin öncelikle taraflardan sorulması, ardından SGK ve Ticaret Sicili Memurluklarına müzekkere yazılarak bu işyerinin Balıkesir Belediyesi ile veya davalı Şirket ile asıl/alt işverenlik, taşeronluk, müteahhitlik, devir, birleşme, organik bağ,ünvan değişikliği ve benzeri ilgisi olup olmadığı araştırılmalıdır, bu hususlara ilişkin belgeler ile bu işyerinin doğru ve tam ünvanını gösteren belgeler celbedilmelidir. Ayrıca, bu işyerinin davalı Şirketten veya Balıkesir Belediyesi'nden ihale gibi bir yolla iş alıp almadığı, aldığı işin ne olduğu gene SGK'ndan, Ticaret Sicili Memurluğu'ndan görev kapsamlarına girdiği ölçüde sorularak belgeler celbedilmelidir.

Yukardaki hususların tespiti açısından, .... Belediyesine ve gerekmesi halinde ... işyeri sicil numaralı işverene de Mahkeme tarafından yazı yazılarak bilgi ve ilgili belgeler celbedilmelidir.

Bu araştırmalar sonucunda, davacının Hizmet Dökümünde ... işyeri sicil numaralı işyerinde çalıştığı görünen sürenin hizmet süresine dahil edilip edilmeyeceği tespit edilmelidir.

Bu tespitin sonucuna göre işçilik alacaklarının hesaplamalarında değişiklik olup olmayacağı da irdelenmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7402, Karar No: 2012/9284, Tarih: 13.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7402 E.  ,  2012/9284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13).Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YÜKSEK HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA SUNULMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10835, Karar No: 2020/1797, Tarih: 25.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10835 E.  ,  2020/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... ilçe merkezinde ve ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde, ... Belediye Başkanlığı tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7.maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde Belediye tarafından yapılan bina ve tesislerin, otogar, restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri v.b amaçlarla şahıslara kiralanmak suretiyle kullandırıldığını, ... Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, Belediye tarafından ... İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini açıklayarak, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde, belediye tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... Belediye Başkanlığı ile davacı Hazine arasındaki Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyasının derdest olduğu, bu davadan da anlaşılacağı üzere ... Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında, dava konusu alanların mülkiyeti konusunda uyuşmazlık bulunduğu, davalı ... Belediye Başkanlığı’nın, dolgu alanlarını kendisinin olduğu inancıyla malikmiş gibi kullandığı ve iyiniyetli asli zilyet konumunda bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Bu gibi yerlerde doldurma veya kurutmayı yapacak ilgili idarenin valiliğe iletilen teklifi, valilik görüşü ile birlikte Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gönderilir. Bakanlık, konusuna göre ilgili kuruluşların görüşünü de almak suretiyle teklifi inceler. Uygun bulunması halinde ilgili idare tarafından uygulama imar planı hazırlanır. Bu yerler için yapılacak planlar hakkında 3.5.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uygulanır. Ancak bu planlar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından; 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan alanlardaki planlar, anılan Kanun’un 7 nci maddesine göre ve 4737 sayılı Kanun kapsamında kalan alanlardaki planlar ise anılan Kanun’un 4/A, 4/C ve 4/Ç maddelerine göre tasdik edilir. Doldurma ve kurutma işlemleri yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre yapılır. Bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, özel mülkiyet konusu olamaz.

Bu alanlar üzerinde 6 ncı maddede belirtilen yapılar ile yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanları düzenlenebilir” hükmü getirilerek, dolgu suretiyle elde edilen alanların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıklanmıştır.

Ancak, yargılama sırasında gerek davacı Hazine gerekse de Mahkemenin 2015/281 Esas sayılı dosyasında davalı bulunan ... Belediye Başkanlığı tarafından, dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle, ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı belirtilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK'nin 165. maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından, Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere ret karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.