muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4141, Karar No: 2022/1844, Tarih: 07.03.2022

3.Gerekçe

3.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı miras payına yönelik açılmış tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2 İlgili Hukuk

3.2.1 492 Sayılı Harçlar Kanunu

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Harçlar konusunda genel düzenleme içeren, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (492 sayılı Kanun/Harçlar Kanunu) gerekçesinde harcın tanımı “Fertlerin özel menfaatlerine ilişkin olarak, kamu kurumları ve hizmetlerinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemelerdir” biçiminde yapılmıştır. Buna göre, bir hizmetin harç konusu olabilmesi için; kişilerin bir kamu kurumundan yararlanmaları, kişilere kamu eliyle özel bir yarar sağlanması ve kamu idaresinin kişilerin özel bir işiyle uğraşması gerekmektedir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 07.12.1964 tarihli ve 1964/3 E.,1964/5 K. sayılı kararı).

3.3.2.Yargı harcı, devletin mahkemeler aracılığıyla yaptığı hizmete, ondan yararlananların katkısıdır (YİBK 16.12.1983 tarihli ve 1983/5 E.-1983/6 K.). Yargı harçları; mahkeme harçları, icra ve iflas harçları, ticaret sicil harçları ve diğer harçlar olarak dört başlık altında toplanmıştır. Yargı harçlarının konusunu oluşturan harçlardan ilki mahkemelerde ödenecek harçlar olup; bunlar başvurma harcı, celse harcı, karar ve ilam harcı, temyiz, istinaf ve itiraz harçları ile keşif harcıdır.

3.3.3. Gereksiz davaların açılmasının ve diğer tarafın haksız yere ızrar edilmesinin önlenmesi için ihdas edilen karar ve ilam harcı, yargılama giderlerinin de, önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Karar ve ilam harcı, maktu ve nispi olmak üzere iki çeşittir (492 sayılı Kanun m.15, 21).

3.3.4. Bu anlamda davanın maktu veya nispi harca tabi olup olmaması, kural olarak dava konusunun para ile değerlendirilebilir olup olmamasına göre değişmektedir. Nispi harç, konusu belli bir değerle (para veya para ile değerlendirilebilen bir şey) ilgili davalarda, hüküm altına alınan değer üzerinden tarifedeki belli nisbete göre alınan harçtır (1 sayılı Tarife, madde III/1-a). Maktu harç ise, konusu belli bir değerle tespit edilemeyen davalarda ve davanın reddine ilişkin kararlardan alınan harçtır (1 sayılı Tarife, madde III/2-a).

VI.SONUÇ

6.1. Yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda dava hak düşürücü süreden reddedildiği için maktu harca hükmedilmesi gerektiği halde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı vekilinin nispi harcı tamamlamadığı gerekçesiyle davalının temyiz talebinin HMK'nın 344. maddesi uyarınca yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararı yerinde

olmadığından, davalı vekilinin ek kararın usulsüz olduğuna ilişkin temyiz taleplerinin kabulü ile Anltalya Bölge Adliye Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

olmadığından, davalı vekilinin ek kararın usulsüz olduğuna ilişkin temyiz taleplerinin kabulü ile Anltalya Bölge Adliye Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

6.2. Davalı vekilinin harca ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Yerel Mahkemece davanın reddine hükmedildiği, davalı tarafından vekalet ücretine yönelik olarak istinaf isteğinde bulunulduğu anlaşılmasına göre maktu istinaf harcına hükmedilmesi gerekirken nispi istinaf harcına hükmedilmiş olması doğru değil ise de değinilen bu husus yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 3. fıkrası hüküm yerinden çıkarılarak yerine " Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 44,40 TL. harcın peşin yatırılan 683,10 TL'den mahsubu ile kalan 582,80 TL harcın istek halinde davalıya iadesine ..." cümlesinin yazılmasına, hükmün bu haliyle 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10887, Karar No: 2021/12307, Tarih: 14.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10887 E.  ,  2021/12307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na Aykırılık

Sanıklar hakkında “Vergi Usul Kanunu'na Aykırılık” suçundan kurulan beraat hükümlerini vekalet ücreti yönünden temyiz eden sanıklar müdafisinin temyizine ilişkin tebliğnamede görüş bulunmadığından, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3193, Karar No: 2014/13618, Tarih: 08.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/3193 E.  ,  2014/13618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/501-2013/855

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; dava konusu kiralananın 2013 yılı kira bedelinin 125.000 TL olduğunu, müvekkillerinin % 21,56 payına düşen 26.950 TL kira bedelinin tahsili için başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında kira ilişkisi hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kira bedeli konusundadır. Davalı tarafça kira miktarı inkar edildiğine göre, kira bedelinin davacı tarafından kanıtlanması gerekir. 6100 sayılı HMK.nun 200.maddesi gereğince davacı tarafından iddia edilen yıllık kira miktarına göre kira parası ancak kesin delillerle kanıtlanabilir. Davacı vekili, kira miktarlarını gösterir yazılı bir kira sözleşmesi sunamamış ve kira miktarını kesin delillerle kanıtlayamamıştır. İspat yükü davacı kiralayandadır. Mahkemece, ispat yükü kendisine düşen davacı tarafa, dava dilekçesinde sair delil demek suretiyle yemin deliline dayanmış olduğundan kira miktarını kanıtlamak üzere yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15241, Karar No: 2017/8438, Tarih: 04.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/15241 E.  ,  2017/8438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında....Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu ve irsen intikal, taksim, hibe, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 119 ada 46, 55, 144 ada 23 parsel sayılı taşınmazlar ... adına, 119 ada 47 ve 144 ada 22 parsel sayılı taşınmazlar ... adına tespit edilmiş, itiraz üzerine iştirak halinde Durcan, Durali, ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. İrsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 130 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ... adına, 130 ada 13 ve 144 ada 12 parsel sayılı taşınmazlar ... adına tespit edilmiş, itiraz üzerine komisyonca 130 ada 3 ve 13 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümü düzeltilmiştir. 130 ada 15 parsel sayılı taşınmaz ise irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., temyize konu taşınmazlar hakkında miras yoluyla gelen hakka dayanarak miras hissesi oranında adına tescili istemiyle, davacılar Durali ve ... ise ölünceye kadar bakma akti ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak temyize konu taşınmazlardan 119 ada 46, 47, 55, 144 ada 22 ve 23 parseller hakkında dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, temyize konu 119 ada 46, 47, 55, 130 ada 3, 13, 144 ada 22 ve 23 parsel sayılı taşınmazların kadastro komisyon tespitlerinin iptaline, 130 ada 15 ve 144 ada 12 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptaline, 119 ada 46, 55, 144 ada 23 parsel sayılı taşınmazların tamamı 16 pay kabul edilerek; 10/16 payının ..., 3/16 payının ..., 3/16 payının ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, 119 ada 46, 55 ve 144 ada 23 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan fındık ağaçlarının ...'a ait olduğunun beyanlar hanesine şerh edilmesine, 119 ada 47 ve 144 ada 22 parsel sayılı taşınmazların tamamı 16 pay kabul edilerek; 10/16 payının ..., 3/16 payının ..., 3/16 payının ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, 119 ada 47 ve 144 ada 22 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan fındık ağaçlarının ...'a ait olduğunun beyanlar hanesine şerh edilmesine, 130 ada 13 ve 144 ada 12 parsel sayılı taşınmazların tamamı 16 pay kabul edilerek; 13/16 payının ..., 3/16 payının ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, 130 ada 13 ve 144 ada 12 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan fındık ağaçlarının ...'a ait olduğunun beyanlar hanesine şerh edilmesine, 130 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tamamı 16 pay kabul edilerek; 13/16 payının ..., 3/16 payının ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, 130 ada 3 parsel sayılı taşınmazda bulunan fındık ağaçlarının ...'a ait olduğunun beyanlar hanesine şerh edilmesine, 130 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tamamı 16 pay kabul edilerek; 13/16 payının ..., 3/16 payının ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, 130 ada 15 parsel sayılı taşınmazda bulunan fındık ağaçlarının ...'a ait olduğunun ve yine aynı parsel üzerinde bulunan evin ... tarafından yaptırıldığının beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı-davalı ..

...'a ait olduğunun beyanlar hanesine şerh edilmesine, 130 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tamamı 16 pay kabul edilerek; 13/16 payının ..., 3/16 payının ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, 130 ada 15 parsel sayılı taşınmazda bulunan fındık ağaçlarının ...'a ait olduğunun ve yine aynı parsel üzerinde bulunan evin ... tarafından yaptırıldığının beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı-davalı ... vekili tarafından beyanlar hanesine şerh verilen fındık ağaçlarına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

04.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12734, Karar No: 2024/13780, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12734 E.  ,  2024/13780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9706, Karar No: 2016/10353, Tarih: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9706 E.  ,  2016/10353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) ve ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, haksız fiîlden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla), davalı şirketin yerleşim yeri ve üretim veya imalatın yapıldığı yer olması nedeniyle haksız fiilin meydana geldiği yerin ".../..." ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi ise davacının, davasını haksız fiilin meydana geldiği ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açarak yetkili mahkemeye ilişkin tercihini bu yönde kullandığı, davacının yetkili mahkemeye ilişkin seçimlik hakkını bu yönde kullanmasına engel bir düzenleme mevcut olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Somut olayda; uyuşmazlık 6102 sayılı TTK'nın 1472. (6762 sayılı TTK'nın 1301) maddesi uyarınca sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın haksız fiile sebebiyet veren işi üstlenen davalı şirketten rücuan tahsili isteminden ibarettir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 22.03.1944 tarih 37 E. - 9 K. R.G.3.7.1944 sayılı kararında bu husus "Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır.

Davacı ... şirketi olup, uyuşmazlık haksız fiîlden kaynaklanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7. maddesi hükmü: (1) Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

Aynı Kanunun “Haksız fiilden doğan davalarda yetki başlıklı” 16. maddesi hükmü “(1) Haksız fiîlden doğan davalarda, haksız fiîlin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.” şeklindedir.

Haksız fiîlin işlendiği yer mahkemesinin yetkisi kamu düzenine ilişkin (kesin) yetki değildir.

Somut olayda davacının, haksız fiilin meydana geldiği ... Mahkemelerinde dava açmış olduğu anlaşılmış olup buna göre uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk Mahkemesinde (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir

Haksız fiîlin işlendiği yer mahkemesinin yetkisi kamu düzenine ilişkin (kesin) yetki değildir.

Somut olayda davacının, haksız fiilin meydana geldiği ... Mahkemelerinde dava açmış olduğu anlaşılmış olup buna göre uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk Mahkemesinde (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/11/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11471, Karar No: 2023/21894, Tarih: 03.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/11471 E.  ,  2023/21894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2942 E., 2022/3281 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4555, Karar No: 2008/5733, Tarih: 07.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4555 E.  ,  2008/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı  293 ada 79 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp, taşınmazın kıyıda kalan kısmının tapusunun iptalini istemiştir.

Davalı A.i Ş., dava konusu yerin kıyı-kenar çizgisi ile ilgisi bulunmadığını bildirip, davanın reddini savunmuş, diğer davalı yanıt vermemiştir.

Mahkemece, çekişmeli parselin tamamının idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı N. Ö.ve davalı A. Ş.  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 79 parsel sayılı taşınmazın 502 sayılı parselin ifrazıyla oluştuğu, esasen 502 nolu parselin geldisi olan 4 nolu parselin kadastro tespiti sırasında kişiler adına tespit edildiği, Hazinenin taşınmazın bir bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kumluk niteliğinde olduğu iddiasına dayalı tespite itirazının Akçaabat Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1956/29 esas-1956/183 karar sayılı kararı uyarınca kabul edilerek bir bölümünün iddia kapsamında bulunduğu belirlenmek suretiyle bakiye kısmının tespit malikleri adına  tesciline karar verildiği ve kesinleşmesiyle bu bölüm hakkında çap kaydının oluştuğu ve eldeki davaya konu edilen 79 nolu  parselin ise kişiler üzerinde bırakılan bölüme ait olduğu izlenimi  uyanmaktadır.

O halde, Türk Medeni Kanununun 719, 3402 Sayılı  Kadastro Yasasının 20. maddesi hükmü gereğince; eğer taşınmazın bir haritası var ise kapsamının haritanın yerine uygulanması suretiyle tayin ve tespit edileceği tartışmasızdır. Esasen uygulama sonucu  gerçekten de çekişme konusu edilen yerin tescil hükmünün kapsamı dahilinde kaldığının belirlenmesi halinde hükmün tarafı olan Hazineyi  bağlayacağı tartışmasızdır. Başka bir ifadeyle anılan tescil hükmünün Hazine yönünden kesin hüküm oluşturacağı sabittir.

Bilindiği üzere; HUMK.'nun 237. maddesi hükmü uyarınca kesin hüküm kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece re'sen gözetilmesi gerekli olan, davada bulunması gerekmeyen olumsuz dava  şartlarındandır.

Bilindiği üzere; HUMK.'nun 237. maddesi hükmü uyarınca kesin hüküm kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece re'sen gözetilmesi gerekli olan, davada bulunması gerekmeyen olumsuz dava  şartlarındandır.

Ne varki, mahkemece sicilin dayanağını oluşturan karar dosyaya celbedilmiş olmakla beraber haritasının getirtilerek yerine uygulanmak suretiyle kapsam tayin edilmiş değildir. Hal böyle olunca; öncelikle sicilin illetini oluştaran tescil hükmüne ait haritanın getirtilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile keşfen yerine uygulanması, kapsamının tayin ve tespit  edilmesi, çekişme konusu yerin bu kapsam dahilinde kaldığının anlaşılması halinde kesin hükmün varlığı gözetilerek davanın reddedilmesi, harita kapsamı dışında kalan bir yerin 28.11.1997 tarih, 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenecek kıyı-kenar çizgisine göre varlığının tespiti halinde tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4. maddesinde yapılan kıyı olduğu ve bu nitelikteki yerlerin kamu malı olduğu, hakkında Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/c maddesi hükmü uyarınca özel mülkiyete konu olacak şekilde sicil oluşturulamayacağı gözetilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.