muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/788, Karar No: 2024/3230, Tarih: 17.04.2024

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalardaki savunmaları, tanık beyanları, kriminal rapor, olay, arama ve diğer kolluk tutanakları, tutanak mümzii beyanları ve dava dosyasında eksiksiz ve yeterli şekilde incelenen tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu maddeleri temin etme/satma amacıyla bulundurduğuna ilişkin Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17/11/2022 tarihli ve 2022/2231 Esas, 2022/2069 karar sayılı kararında sanık ve/müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/5118, Karar No: 2009/6045, Tarih: 27.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5118 E.  ,  2009/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı 5 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasını istemiştir.

Davalılar, tapu kaydına güvenilerek taşınmazın satın alındığını, başka bir yerle trampa edilmesi gerektiğini, bildirip, davanın reddini savunmuşlar   olmazsa kıyı çizgisi nedeniyle uğradıkları zararın tazminine  karar verilmesini istemişler, dahili davalı O... M... B... ,  davaya yanıt verememiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının keşfen belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Ümit Acar vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,  3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümleri yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.Hükmü davalı kabul kapsamına giren bölüm yönünden temyiz etmiştir..

Dosya içeriğine ve toplanan delillerden çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 5.3.1967 tarihinde kesinleştiği davanın ise 15.9.2005 tarihinde açıldığı  anlaşılmaktadır.

Her nekadar, nizalı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümlerinin  devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak  (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C  maddesi gereğince) yerlerden  olduğu  keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009  tarihinde  kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren  5841 Sayılı Yasanın 2.  maddesi ile  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3. fıkrasına  eklenen  "bu hüküm iddia ve taşınmazın  niteliğine  yahut  Devlet ve  diğer kamu tüzel kişileri  dahil  tarafların sıfatına  bakılmaksızın  uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin  "bu kanunun 12.  maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır"  ve 3.maddesi ile ile eklenen geçici 10.maddesinin " bu kanunun 12.maddesinin 3.fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası  ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 5.3.1967 ile davaların açıldığı tarihler arasında   3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinde  sözü edilen  10 yıllık  hak düşürücü sürenin  geçmiş  olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasagı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi için karar bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.5.2009 tarihinde oybiriğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6710, Karar No: 2019/3391, Tarih: 02.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6710 E.  ,  2019/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında 213 sayılı VUK'nin 359/a-1 maddesinde düzenlenen ''defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahını azaltacak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge ve diğer kayıt ortamına kaydetmek'' suçundan açılan kamu davasında, her takvim yılına ilişkin suçların ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğundan ayrı ayrı hüküm kurulması ve aynı takvim yılı içerisinde değişik tarihlerde gerçekleştirilen eylemler nedeniyle de zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış; kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hak kapsamına girmeyen ...... sayılı TCK'nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1951, Karar No: 2025/1405, Tarih: 04.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/1951 E.  ,  2025/1405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1333 E., 2022/371 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/159 E., 2021/90 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekilleri tarafından temyiz edimekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, davacılar murisi ...'ın 09.11.2014 günü meydana gelen iş kazasında vefat ettiğini iddia ederek maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Mak. Hırdavat İnş. Oto. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından müvekkil şirkete kusur izafe edilmesine yönelik iddiaların tamamen asılsız olduğunu, müvekkil şirket işyerinde gerek ... işçiye, gerekse tüm çalışanlara düzenli olarak konusunda uzman danışmanlık şirketleri kanalıyla mesleki eğitim ve iş güvenliği eğitimi verilmediğini ve bu eğitimlere ... işçinin de katıldığını, olay günü müteveffanın kullandığı araca taşınacak kolilerin yükleme işlemi bizzat ... işçinin kendisinin yaptığını, diğer işçiler aracın üzerine çadır kapatılması ve bağlanması hususunda müteveffayı uyarmalarına rağmen kendisinin yıllardır bu işi yaptığından bahisle bu uyarılara itibar etmediğini ve işverenin işyerinde bulunmadığı bir anda kendisinin yüklediği araçla işyerinden ayrıldığını, ... ile birlikte aynı işyerinde çalışan ...'in bu olaya tanık olduğunu, araç yüklenmesinde gerekli özen ve ihtimamın gösterilmediğini, davaya konu olay iş kazası olup olayla ilgili olarak SGK tarafından inceleme yapıldığını, müteveffanın mirasçılarına ve hak sahiplerine SGK tarafından dul ve yetim maaşının bağlandığını, sosyal yardımların yapıldığını, yani iş kazasından kaynaklı vefat olayında her ne kadar tüm kusur müteveffaya ait olsa da davacıların desteğin yitirilmesinden kaynaklı maddi zararları SGK tarafından kendilerine bağlanan maaşların ve ödenen sosyal yardımlarla karşılandığını, dava konusu iş kazasının meydana gelmesinden müvekkili şirkete herhangi bir kusur izafe edilmediğini hukuki ve maddi dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; yaşanan olayda müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını, olayın kesinlikle davacı tarafın dava dilekçesinde belirttiği gibi olmayıp beyanlarının ceza dosyasındaki tespitlere aykırı olduğunu, davacı tarafın ceza dosyasında alınan karar ile hukuk hakiminin bağlı olmadığından bahsetmekte olduğunu, maddi delillerin ortada olduğunu, ATK'dan müvekkilinin kusursuz kabul edildiğini ve Mahkemece beraatına karar verildiğini maddi olgular açısından yeniden inceleme yapılması talebinin hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

3.Davalı ... AŞ vekili cevap dilekçesinde özetle; meydana gelen trafik kazası sonucu müvekkili şirketin sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında ve sigorta poliçe limiti ile sınırlı bulunmakta olduğunu, kaza tespit tutanağına göre ise sigortalı araç kusursuzdur, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... yaya ...'ın gerek ceza dosyasında gerekse işbu Mahkeme dosyasında alınan kusur raporları ve ATK raporlarıyla da sabit olduğu üzere kazanın meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğu anlaşıldığından, işbu davada zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat etmesi gerekliliği karşısında, kusuru bulunmadığı alınan raporlarla tespit edilen davalılara açılan davanın reddi gerektiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, hükmün Dairece de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davalı sürücü ...'ın Ceza Mahkemesinde beraatine karar verilmiş olması, anılan ceza dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporları ile işbu dosyada alınan bilirkişi kurulunun raporlarının içeriğine göre tüm kusurun ... işçide bulunduğuna dair tespitin oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunduğunun anlaşılmasına göre usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a.Davalı ... dahi sigortalısı olan sürücüsü olan davalı ... 'ın kazada kusurlu olduğunu dava haricinde taraflar arasındaki mail yazışmalarında kabul ettiğini,

b. Raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a.Davalı ... dahi sigortalısı olan sürücüsü olan davalı ... 'ın kazada kusurlu olduğunu dava haricinde taraflar arasındaki mail yazışmalarında kabul ettiğini,

b. Raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini,

c. Kazanın trafik kazası olması ve davalılardan diğerinin maktülün işvereni olması nedeniyle Mahkemece maktüle verilen kusurun ne kadarının maktülün ne kadarının işverenine ait olacağının en az iki kişiden oluşan iş güvenliği uzmanı bilirkişi heyetince ayrıca tespiti gerekirken davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının yakınlarının maddi tazminat istemine ilişkindir.

1.İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğu iken 4857 sayılı Kanun'un 77. ve devamı bir kısım maddeleri 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 37. maddesiyle, 01.01.2013 tarihinde yürürlüğe girmek üzere yürürlükten kaldırılmış olup, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, işverenin sağlık ve güvenlik önlemlerini alma yükümünü daha ayrıntılı bir biçimde düzenlemiştir.

2. Buna göre, 6331 sayılı Kanun’un "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesinde:

"İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup bu çerçevede;

a)Mesleki risklerin önlenmesi, eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b)İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c)Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç)Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğunu gözönüne alır.

d)Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışında ki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır." hükmü düzenlenmiştir.

Aynı Kanun’un 5. maddesinde de risklerden korunma ilkeleri düzenlenmiştir. Buna göre maddede, "İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler göz önünde bulundurulur:

a)Risklerden kaçınmak,

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek,

c)Risklerle kaynağında mücadele etmek,

ç)İşin kişilere uygun hale getirilmesi için iş yerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek,

a)Risklerden kaçınmak,

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek,

c)Risklerle kaynağında mücadele etmek,

ç)İşin kişilere uygun hale getirilmesi için iş yerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek,

d)Teknik gelişmelere uyum sağlamak,

e)Tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek,

f)Teknoloji, iş organizasyonu çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek,

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine öncelik vermek,

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek." hükmü yer almaktadır.

3. Görüldüğü üzere, işverenin çalışanlarla ilgili sağlık ve güvenliği sağlama yükümünün genel çerçevesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4. maddesinde çizilmiştir. Bu çerçevede işverenin, “çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü” olduğu belirtildikten sonra, yapacağı ve uymakla yükümlü bulunacağı birtakım esaslara yer verilmiştir. Bunun gibi 5. maddede, işverenin anılan yükümlülükle gerçekleştireceği korunma sırasında uyacağı ilkeler belirlenmiştir. 10. maddede ise işyerinde sağlık ve güvenlik sağlanırken, işverenin yapacağı risk değerlendirmesi çalışmasında dikkate almakla yükümlü bulunduğu hususlar belirlenmiştir (Hukuk Genel Kurulunun 09.10.2013 tarih 2013/21-102 Esas 2013/1456 sayılı kararı).

4. 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4. ve 5. maddeleri ile bunu uygun olarak çıkarılan iş güvenliği yönetmelikleri hükümleri, işverenin sorumluluğunu objektifleştiren kriterler olarak değerlendirilmelidir. Bu sebeple mevzuatta yer alan teknik iş güvenliği kurallarına uyulmaması işverenin kusurlu davranışı olarak kabul edilmelidir. Ancak, işveren sadece anılan yazılı kurallara değil, yazılı olmayan ve teknolojinin gerekli kıldığı önlemlere aykırı davrandığında da kusurlu görülerek oluşan zararı karşılamalıdır.

5. Öte yandan, objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştürmez. Çünkü, bu halde dahi işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır. Kusurun objektifleştirilmesi kriterinin yanısıra, Türk Borçlar Kanunu’nun 417/2. maddesinin, Anayasa hükümleri ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4. maddesi kapsamında yorumlanması da işverenin sorumluluğunu oldukça genişletecektir.

5. Öte yandan, objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştürmez. Çünkü, bu halde dahi işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır. Kusurun objektifleştirilmesi kriterinin yanısıra, Türk Borçlar Kanunu’nun 417/2. maddesinin, Anayasa hükümleri ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4. maddesi kapsamında yorumlanması da işverenin sorumluluğunu oldukça genişletecektir.

6. Yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda; işvereni zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluk halinden kurtaracak olan durum iş sağlığı ve güvenliği alanındaki ihmalleri ile oluşan zarar arasındaki uygun nedensellik bağının kesildiğini ispat etmekten ibarettir. Hukuk Genel Kurulu’nun 20.03.2013 tarih 2012/21-1121 E. 2013/386 sayılı kararında da belirtildiği üzere uygun nedensellik bağı üç durumda kesilebilir. Bunlar mücbir sebep, zarar görenin kusuru ve üçüncü kişinin kusurudur. Bu hallerden birinin varlığı halinde işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir.

7.İş kazası tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 74. maddesine göre hukuk hakimi zarar verenin kusuru olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir.

8. İş kazası hukuki sebebine dayalı tazminat davalarında olayın gerçekleşme şeklinin tarafların gösterdiği deliller dikkate alınarak her türlü şüpheden uzak bir şekilde ortaya konulması ve giderek kusur oranlarının bu olaya uygun şekilde belirlenmesi gerektiği açıktır.

9.Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; kazalı sigortalının, davalı ... Ltd. Şti. nezdinde şoför olarak çalıştığı, 09.11.2014 günü davalı sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ....plakalı aracı ile Niksar ilçesinden Tokat istikametine seyri sırasında kaza mahalline geldiğinde, Tokat istikametinden Niksar istikametine seyreden... plakalı aracını yolun sağına park ederek kamyonet cinsi aracından düşen paketini almak için yaya olarak yola çıkan sigortalı ...'a aracının ön sol kısımlarıyla çarpması sonucu sigortalının vefat ettiği, SGK Başkanlığı inceleme raporunda; olayın iş kazası olarak kabul edildiği, ...'ın kusursuz olduğu, işveren ... Şirketi'nin % 50 oranında, ...'ın ise % 50 oranında kusurlu olduğu yönünde tespitler yapıldığı, aynı olaya ilişkin açılan ceza dava dosyasında Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporları düzenleyen bilirkişilerin uzmanlıkları ile ölen ...'ın sanık ...'ın seyir ettiği şerit üzerinde gece vakti eğilmiş halde kendisini tehlikeye atar vaziyette gerekli tedbirleri almadan kutu ve düşmüş ayranları toplaması şeklindeki eylemi karşısında sanık ...'a atfıkabil kusur bulunmadığının kabulü ile sanığın üzerine atılı suçtan kusuru bulunmadığından beraatine yönelik karar verildiği ve işbu kararın Yargıtay onama ilamı ile kesinleştiği, eldeki dosyada Mahkemece üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan 27.05.2020 tarihli kusur raporunda ise iki ayrı olasılık değerlendirilmek suretiyle rapor tanzim edildiği, birinci olasılıkta; çarpma noktasının ... plakalı aracın seyri istikametindeki (Niksar-Tokat istikametindeki şerit üzerinde) olması halinde ... plakalı araç sürücüsü ...'ın, kendi şeridini takiben seyrettiği, kazanın oluşumunu engelleme imkânı bulunmadığından kusurunun bulunmadığı; maktul yaya ...'ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nda yer alan yaya asli kusurlarından 68/1-c maddesi (Taşıt yolu üzerinde trafiği tehlikeye düşürecek hareketlerde bulunmak) kusurunu ihlal ettiğinden % 100 oranında kusurlu olduğu, ikinci olasılıkta ise; çarpma noktasının park halinde bulunan... plakalı aracın bulunduğu şerit üzerinde (Tokat-Niksar istikametindeki şerit üzerinde) olması halinde ... plakalı araç sürücüsü ...'ın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda yer alan sürücü tali kusurlarından 56/1-a maddesinde yer alan (Şerit izleme kurallarına riayet etmemek) kuralını ihlal ettiğinden % 25 oranında kusurlu olduğu, maktul yaya ...'ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda yer alan yaya asli kusurlarından 68/1-c maddesi (Taşıt yolu üzerinde trafiği tehlikeye düşürecek hareketlerde bulunmak) kusurunu ihlal ettiğinden % 75 oranında kusurlu olduğu şeklinde belirtildiği, Mahkemece;" ... yaya ...'ın gerek ceza dosyasında gerekse işbu dosyada alınan kusur raporları ve ATK raporlarıyla da sabit olduğu üzere kazanın meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğu anlaşıldığından, işbu davada zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat etmesi gerekliliği karşısında.

... yaya ...'ın gerek ceza dosyasında gerekse işbu dosyada alınan kusur raporları ve ATK raporlarıyla da sabit olduğu üzere kazanın meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğu anlaşıldığından, işbu davada zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat etmesi gerekliliği karşısında.." gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, ancak maddi olgunun tam olarak ortaya konulmadığı, raporun da oluşa uygun olmadığı gibi eldeki dosya ile çelişir nitelikle veriler bulunduğu ancak bu çelişkilerin giderilmediği anlaşılmaktadır.