muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1950, Karar No: 2023/2941, Tarih: 06.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/1950 E.  ,  2023/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/343 Değişik İş, 2021/343 Karar

SAYISI : İHK-2021/13134

HÜKÜM/KARAR : Davalı İtirazının Reddine

SAYISI : K-2021/16491

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından ... poliçesiyle sigortalanan araç ile davacının yolcu konumunda olduğu aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanarak malul kaldığını belirtip fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere; 5.450 TL sürekli ve geçici iş göremezlik tazminat ile geçici bakıcı giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sorumluluklarının olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dava dilekçesi, dosyadaki bilgi ve belgeler, bilirkişi raporunu dikkate almak suretiyle davanın kısmen kabulü ile 60.651,35 TL sürekli iş göremezlik ve 2.943,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 63.594,35 TL'nin 04.11.2020 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, geçici iş göremezliğe ilişkin 4.278,07 TL'lik talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; ödeme yapıldığından sorumlu olmadıklarını, artan maluliyet olduğunun ispat edilmesi ve muayene yapılması gerektiğini, TRH 2010 yaşam tablosuna göre hesaplama yapılması gerektiğini, kusur raporunun alınması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ödemenin eksik yapıldığı, TRH 2010 yaşam tablosuna göre hesaplama yapılması halinde daha fazla tazminat çıkacağından davalının hukuki yararının olmadığı, davacının artan maluliyet iddiasının olmadığı, muayene edilerek rapor düzenlendiği, kusur raporunun oluşa uygun olduğu gerekçesiyle davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, yasal faize hükmedilmesi gerektiğini, ödeme yapıldığından sorumlu olmadıklarını, artan maluliyet olduğunun ispat edilmesi ve muayene yapılması gerektiğini, TRH 2010 yaşam tablosuna göre hesaplama yapılması gerektiğini, kusur raporunun alınmasını, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ... Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı ücreti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmemiş olmasına, davalının faiz türüne itiraz aşamasında itirazda bulunmamasına, itiraz aşamasında ileri sürülmeyen sebeplerin temyiz aşamasında ileri sürülmesinin mümkün olmamasına, ödeme eksik olup ibraname bulunmamasına, davacının artan maluliyet iddiası olmayıp raporun yönetmeliğe uygun görülmesine, kusur durumunun oluşa uygun olmasına, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine davalının itiraz etmemesine göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan ... kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/804, Karar No: 2024/1468, Tarih: 30.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/804 E.  ,  2024/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; İstanbul Defterdarlığı Dış Ticaret Vergi Dairesi Başkanlığının 7770044306 sicil nosunda kayıtlı Söğüt Seramik San. A.Ş.nin fabrika binası ile birlikte adına kayıtlı gayrimenkulleri, ...Seramik San. İnş. Madencilik İth. İhr. A.Ş. tarafından yıllık üretimin %20'sinin kira bedeli olarak ödenmesi şartıyla kiralandığını,...Seramik San. A.Ş.nin muhtelif vergi borçlarından dolayı ...Seramik San. İnş. Mad. İth. İhr. A.Ş. nezdinde doğmuş ve doğacak tüm hak ve alacakları için 21.11.2001 tarihli ve 47892 sayılı haciz bildirisinin düzenlenerek ilgili şirkete tebliğ edildiğini, davalı şirketin 29.11.2001 tarihli ve 108732 sayılı yazısında kira sözleşmesi gereğince kira bedelinin fabrikanın bakım ve onarım gideri ile Söğüt Seramik San. A.Ş.nin TEDAŞ ve BOTAŞ'a olan borçları bitinceye kadar anılan şirkete ödeyeceğini bildirdiğini, davalı kiracı şirketin sözleşmenin 8. maddesinde yer alan hükmü kötüye kullandığını ve tamir masraflarının 16.000.000.000.000 TL olduğunu iddia ettiğini, Kavaklıdere Vergi Dairesi Başkanlığı Vergi Denetmenliğince davalı şirket hakkında yapılan denetim sonucunda düzenlenen 13.03.2002 tarihli ve 2002/71-R-4 sayılı raporda bakım ve onarım giderlerinin 16.000.000.000.000 TL olmayıp sadece 2.395.485.750.000 TL olduğunun ve 4.562.997.828.761 TL kira tahakkuk ettiğinin tespit edildiğini, şirketin iddialarının gerçeği yansıtmadığını ve kamu alacağının tahsilinin engellenmeye çalışıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, gecikme zammı hariç 1.381.263.201.000.TL vergi borcu ile 31.07.2002 tarihi itibariyle tahakkuk eden gecikme zammı ile birlikte toplam 3.966.442.050.000.TL Hazine zararının, zararın doğduğu tarihten itibaren işleyecek en yüksek ticari temerrüt faizi uygulanarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; Hazine vekilinin böyle bir davayı açmaya yetkisi bulunmadığını, ayrıca Maliye Bakanlığının da davacı sıfatının olmadığını, müvekkilinin dava dışı Söğüt Seramik San. A.Ş.nin fabrikasını kiraladığını, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve Kurumlar Vergisi Kanunu gereğince Hazine vergi alacağının 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre takip ve tahsilinin mümkün olduğunu, müvekkilinin dava dışı şirketle yaptığı sözleşme doğrultusunda kira borcunun mahsup hükümleri içerisinde tamirat ve bakım giderleri ile kiralayanın TEDAŞ ve BOTAŞ'a olan borçlarını ödediğini, müvekkilinin şirketin davacı Bakanlığa ya da Vergi Dairesine tamirat tutaranın 16.000.000.000.000 TL olduğu şeklinde herhangi bir beyanının bulunmadığını, düzenlenen raporun kendilerine tebliğ edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26.12.2006 tarihli ve 2002/644 E., 2006/529 K. sayılı kararıyla; gerek davaya dayanak olarak gösterilen raporda, gerekse Mahkemece atanan bilirkişi raporunda rehinli alacaklara yapılan ödemenin gözönünde bulundurulmadığı, bu hususun göz önünde bulundurularak bizzat Maliye Bakanlığı Gelirler Genel Müdürlüğü Gelirler Başkontrolörü tarafından düzenlenen rapordaki tespitlere, beyan ve kabule göre, dava dilekçesinde ve dava dilekçesine dayanak olarak gösterilen raporda belirtilen 2000 Temmuz - 2001 Aralık dönemi itibariyle davalının ödemesi gereken bir kira borcu bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 24.07.2008 tarihli ve 2008/2113 E., 2008/5141 K. sayılı ilamıyla; Mahkemece, kişilerden bir bilirkişi heyeti oluşturmak suretiyle yerinde keşif yapılarak, alınacak raporla davalı ile dava dışı borçlu şirket arasında düzenlenmiş olan sözleşme hükümleri doğrultusunda tahakkuk eden kira bedeli belirlenmesi, bundan sonra özellikle sözleşmede, anılan tarafların ortak iradesinin tesisleri kullanıma elverişli hale getirme olduğu hususu gözardı edilmeksizin aynı amaca yönelik olarak yapılan bakım-onarım giderleri ile davalı şirket tarafından borçlu adına yapılan ödemelerin tesbit edilmesi, ayrıca 25.04.2005 tarihli inceleme raporunda bahsi geçen rehinli borç ödemelerinin de dayanağı belgelerin getirtilerek incelenmesi, bu ödemelerin davalı şirket tarafından mı, yoksa başka kişilerce mi yapıldığının, başka kişilerce yapıldı ise kira alacağına mahsuben mi yapıldığının belirlenmesi, keza davalı ile borçlu şirketin tüm ticari sicil kayıtları ve ortaklık durumunu gösterir kayıtlar getirtilerek aralarında organik bir ilişki bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonuçta tüm bu vakıalar doğrultusunda davalının davacıya ödemesi gereken bir bedel bulunup bulunmadığının saptanması gerektiğinden bahisle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 02.10.2014 tarihli ve 2009/169 E., 2014/503 K. sayılı kararla; fabrika sahasında yapılan keşif ve davalı tarafın defterlerinin incelenmesinden, davalının 2.395.485,71 TL esaslı bakım ve onarım yaptığı, sözleşmeye göre TEDAŞ'a icra yoluyla yapılan ödeme ile birlikte davacının kira alacağından mahsup edilebileceği gerekçesiyle; dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 270 vd. maddelerine göre davanın kısmen kabulüne, 1.871.262,12 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 03.10.2018 tarihli ve 2016/2673 E., 2018/8546 K. sayılı ilamıyla; bozma öncesinde ve sonrasında aldırılan bilirkişi raporlarına göre, dava dışı vergi mükellefine ödenmesi gereken kira bedelinde ve esaslı tamir masrafları arasında farklılık olduğu anlaşıldığından, kira sözleşmesine istinaden davalı tarafından yapılan bakım onarım masraflarının faturalarının incelenmesi, hangi masrafların rapora yansıtıldığının kalem kalem belirlenmesi ve davalı ile dava dışı vergi mükellefi arasında da organik bağ olduğu gözetilerek, denetime elverişli rapor alınması gerektiğinden bahisle, karar taraflar yararına bozulmuştur.

C. Üçüncü Bozma Kararı

C. Üçüncü Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 08.04.2021 tarihli ve 2019/372 E., 2021/179 K. sayılı kararla; bozma sonrası alınan 09.06.2020 tarihli bilirkişi heyet raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava konusu dönemde kayıtlarda bulunan aylık üretim maliyetlerine göre sözleşme gereği %20 kira bedelinin 4.562.997.828,761 TL olarak tespit edildiği, her ne kadar kira sözleşmesinin 5. maddesine göre kiralayana ait olduğu kabul edilen esaslı bakım ve onarım giderleri, inşaat işleri faturalarına göre 40.604.100.387,00 TL olarak belirtilmiş ise de, aynı dönemde hem davalının defterlerinde hem de vergi denetmeni raporuna yansıyan ve en son alınan 09.06.2020 tarihli bilirkişi heyet raporunda da kalem kalem belirtilen esaslı bakım ve onarım giderleri ile TEDAŞ'a icra kanalıyla ödenen bedelin mahsubu sonrası davacının 1.871.253,12 TL alacaklı bulunduğu, dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerden davalı ile dava dışı vergi mükellefi Söğüt Seramik A.Ş. arasındaki organik bağ dikkate alınarak inşaat işleri faturalarına göre yapıldığı belirtilen 40.604.100.387,00 TL'lik faturalara itibar edilmediği, hem davalının defterlerine hemde vergi denetim raporlarına yansıyan ve hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda da açıkça belirtilen esaslı bakım giderleri ile TEDAŞ'a icra kanalıyla ödenen bedelin mahsup edildiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 1.871.253,12 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2021/23959 E., 2022/10514 K. sayılı kararıyla; bozma sonrası hükme esas alınan 09.06.2020 tarihli bilirkişi raporunun davalı vekili yerine dosyada vekil sıfatı bulunmayan Avukat Hanife Hülya Han’a tebliğ edilmesi suretiyle hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı vekiline 20.06.2020 tarihli bilirkişi raporunun elden tebliğ edildiği, davalı vekilince bilirkişi raporuna karşı beyanda bulunması bakımından 2 haftalık kesin süre verildiği, taraf vekillerinin bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmesi bakımından dosyanın önceki bilirkişi heyetine tevdi edilerek rapor düzenlenmesi istenildiği, bilirkişi heyetinin sunduğu 17.09.2023 tarihli raporda özetle; "...Davalı ile dava dışı vergi mükellefi arasında organik bağ bulunduğu, dava konusu dönemde kayıtlarda bulunan aylık üretim maliyetlerine göre, sözleşme gereği %20 kira bedelinin 4.562.997,83 TL, aynı dönemde bakım onarım giderlerinin vergi denetmeni raporuna göre 2.395.485,71 TL, TEDAŞ'a icra kanalıyla 296.259,00 TL ödendiği, detaylı olarak açıklanan ve denetim raporunda bulunan onarım giderlerinin kabul edilmesi halinde davalının ödemesi gereken bedelin 1.871.253,12 TL olduğu, denetim raporunda bulunan onarım giderlerinin kabul edilmemesi halinde ise davalının ödemesi gereken bedelin 4.562.997,83 TL olduğu" şeklinde görüşlerini belirttiği; son bozma ilamı sonrası alınan 17.09.2023 tarihli bilirkişi heyet raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava konusu dönemde kayıtlarda bulunan aylık üretim maliyetlerine göre sözleşme gereği %20 kira bedelinin 4.562.997.828,761 TL olarak tespit edildiği, her ne kadar kira sözleşmesinin 5. maddesine göre kiralayana ait olduğu kabul edilen esaslı bakım ve onarım giderleri, inşaat işleri faturalarına göre 40.604.100.387,00 TL olarak belirtilmiş ise de, aynı dönemde hem davalının defterlerinde hem de vergi denetmeni raporuna yansıyan ve en son alınan 17.09.2023 tarihli bilirkişi heyet raporunda da kalem kalem belirtilen esaslı bakım ve onarım giderleri ile TEDAŞ'a icra kanalıyla ödenen bedelin mahsubu sonrası davacının 1.871.253,12 TL alacaklı bulunduğu, dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerden davalı ile dava dışı vergi mükellefi Söğüt Seramik A.Ş. arasındaki organik bağ buluduğu dikkate alınarak inşaat işleri faturalarına göre yapıldığı belirtilen 40.604.100.387,00 TL'lik faturalara itibar edilmediği, davalının defterlerine, vergi denetim raporlarına yansıyan ve hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda da açıkça belirtilen esaslı bakım giderleri ile TEDAŞ'a icra kanalıyla ödenen bedelin mahsubu sonrası davacının 1.871.253,12 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 1.871.253,12 TL alacağın dava tarihi olan 01.01.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; söz konusu onarım ve tadilat giderlerinin yapılmasında davacı İdareden izin alınmadığını, dolayısıyla bu giderlerin hesaplanan bedelden mahsup edilmemesi gerektiğini, Mahkemenin 1.871.253,12 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair hüküm kurduğunu ancak alacak vergi alacağına ilişkin olduğundan, 6183 sayılı Kanun'a göre gecikme zammının vergi alacağının doğduğu tarihten işletilmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; ticari defterlerin mahalinde incelenmesi gerektiğini, zira bu belgeler çok kapsamlı olduğundan hepsinin sunulmasının beklenemeyeceğini, yapılan masraflarla ilgili hiçbir belge sunulmadığı söylenmiş ise de delil olarak ticari defter ve kayıtların delil olarak gösterildiğini, kiracı ile kiralayan arasında organik bağ bulunmadığını, ihbardaki miktarın sadece 1.381.263.201.000 TL olduğunu, bu talebin üzerinde karar verilmiş olmasının talebe bağlılık ilkesine aykırı bulunduğunu, haciz ihbarına itirazın 28.11.2001, dava açma tarihinin ise 31.07.2002 olduğunu, davanın bu tarihlerdeki alacak ve borç durumunun tespitinin somut bir şekilde yapılmasından sonra taleple bağlılık ilkesine göre belirlenmesi gerektiğini, 6183 sayılı Kanun'da ihbar üzerine böyle bir tazminat davası açma hakkı düzenlenmediğini, dava tarihi itibarıyla henüz herhangi bir alacak doğmadığını, elde edilen kira bedeli varsa da bunlar kira sözleşmesi gereğince bakım-onarım gibi öncelikli koşullar için harcandığını, kiranın ödenme zamanının her yıl sonu olduğundan henüz kira ödemesnin muaccel olmadığını, her iki taraf ticari defterleri üzerinde hiç bir inceleme yapılmadığını, fabrikadaki makinaların çoğunun iş leasing şirketine ait olması nedeniyle bu firmaya makina kira bedeli ödendiğini, bu makinaların kira bedellerinin tamamen kiracı tarafından ödeneceğinin şart edildiğini, kiracı tarafından İş Bankasına ödendiğini, bu nedenle de %20'lik kira bedelinin %99'unun leasing bedeli olarak kesileceğini, bilirkişilerin leasing bedelini elde edilen kira bedelinden hiç mahsup etmeden hesaplama yaptıklarını, bilirkişi incelemesinde faturaların değerlendirilmediğini, kira sözleşmesi doğrultusunda yapılan ödemelerin dikkate alınmadığını, malların pazara nakli için 887.138.994.780TL kiracı tarafından ödenmiş ve kira bedelinden mahsup etmesi gerekirken, nakliye bedelinin hesaba hiç dahil edilmediğini, kiracı adına olan abonmanlık nedeniyle elektriklerin kesilmeye gelindiğini, bu nedenle müvekkilin Bilecik İcra Müdürlüğünün 1999/1182 ve 1209 takip sayılı dosyalarından dolayı mecburen 28.11.2001 tarihinden önceye rastlayan tarihlerde 473.884.264.800 TL bir ödeme yaptığını bu miktarın da kira bedelinden düşülmediğini ve hesaba dahil edilmediğini, faize faiz yürütülemeyeceğini, borçlu şirketin kendi işçilerine yani kiralamadan önceki işçilerine ve fabrikayı kullanıma salih hale getirmek için (25.7.2001 tarihli sözleşmenin 1-2. 3, 4,5,8 ve 9. maddeye göre) çalıştırdığı işçilerine 252.364.255.893 TL ödemenin dikkate alınmadığını, borçlu kiralayan şirketin bu ihbar tarihinden önce ve müvekkil şirket kiraladıktan sonra 2000 ve Ekim 2001 tarihine kadar fabrikaya ham madde, benzin, mazot, gaz satan satıcılarına olan borçları olarak 300.045.030.679 TL ödenip bunun dikkate alınmadığını, ihbarın üçüncü şahsa tebliğ edildiği tarihte takip borçlusuna (21.11

.7.2001 tarihli sözleşmenin 1-2. 3, 4,5,8 ve 9. maddeye göre) çalıştırdığı işçilerine 252.364.255.893 TL ödemenin dikkate alınmadığını, borçlu kiralayan şirketin bu ihbar tarihinden önce ve müvekkil şirket kiraladıktan sonra 2000 ve Ekim 2001 tarihine kadar fabrikaya ham madde, benzin, mazot, gaz satan satıcılarına olan borçları olarak 300.045.030.679 TL ödenip bunun dikkate alınmadığını, ihbarın üçüncü şahsa tebliğ edildiği tarihte takip borçlusuna (21.11.2001 tarihinde tebliğ) veya tarih itibariyle herhangi bir alacağının olup olmadığının her iki şirket kayıtları karşılaştırılarak ortaya çıkarılması gerektiğini, davacının dava dışı kiralayandan olan ve değişken olan vergi ve gecikme zammı alacağının bu davada gerçek zarar olmadığını, müvekkil şirketin kusurunun ve oranının, davacının bu zararının (rapora göre vergi aslı ve gecikme cezası miktarının) doğmasında ve artmasında, dava dışı kiralayandan tahsil edilmemesinde, gecikmesinde, ihmal edilmesi gibi durumlar nedeniyle davacının kusurunun ve oranının da açık ve seçik tespiti gerektiğini, bu davanın bir tespit davası olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.