muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6151, Karar No: 2010/5509, Tarih: 20.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6151 E.  ,  2010/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... ve arkadaşları ile davalılar 1-... İnş. Müh. Medikal Tic. San. Ltd. Şti., 2-... , 3- ... arasındaki davadan dolayı Ankara 7. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 06.05.2003 (13.09.2010 Ek karar) gün ve 1999/502-2003/302 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekilinin 13.09.2010 tarihli yerel mahkeme kararının bozulmasına ilişkin temyiz dilekçesi üzerine mahkemenin aynı tarih ve sayılı ek kararı ile 492 Sayılı Harçlar Yasasının 32. maddesi gereğince bakiye karar harcının yatırılmaması sebebiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, ek karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

17.03.2010 tarih 27524 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 2009/27 Esas, 2010/9 Karar sayılı ilâmı ile “karar ve ilâm harcı ödenmedikçe ilgiliye ilâm verilmez” biçimindeki Harçlar Yasası'nın 28/I-a maddesi Anayasa'ya aykırı bulunarak iptâl edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin yukarıda açıklanan kararından sonra Harçlar Yasası'nın 28/a maddesinde 23.07.2010 tarihinde 6009 Sayılı Yasa'nın 18. maddesi ile değişiklik yapılmış, bakiye karar ve ilâm harcının ödenmemiş olması hükmünün tebliğe çıkarılmasına, takibe konulmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel teşkil etmez kuralı getirilmiştir.

Bu durumda Harçlar Yasası'nda yapılan değişiklik sonucu mahkemenin 13.09.2010 tarihli ek kararının dayanağı kalmadığından mahkemenin ek kararının kaldırılmasına, ancak mahkemenin esas hakkındaki kararı davacılar vekiline 23.08.2010 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen temyiz dilekçesinin HUMK'nın 432/I. fıkrasında öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 13.09.2010 tarihinde verildiği, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemesince bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da karar verilebileceğinden temyiz isteğinin süre yönünden reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13.09.2010 1999/502 Esas 2003/302 Karar sayılı ek kararının ortadan kaldırılmasına ve davacılar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, ödedikleri temyiz ve Yargıtay başvurma peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9684, Karar No: 2012/6521, Tarih: 23.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/9684 E.  ,  2012/6521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Orman Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mesut'un beraatine, diğerlerinin mahkumiyetine, cezasının teciline dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinin ağaç kesme suçunda 2006 sonu 2007 ilkbaharı, işgal ve faydalanma suçunda da 31.07.2007 olduğu gözetilmeden kararda yanlış yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün daktilo hatası olmakla bozma nedeni yapılmamış ve sair itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ... ve ... ...'ın nüfus ve adli sicil kayıtları getirtilip 5728 sayılı kanunun öncesi yürürlükte bulunan 6831 sayılı Kanuna göre 91/ son maddesi uygulanıp uygulanmayacağı araştırılıp lehe kanun değerlendirilmesinin ona göre yapılmaması,

2-Sanıklar ... ve ...'a orman idaresinin uğradığı gerçek maddi zarar 398,16 TL. ödeyip ödemeyecekleri sorulup kabulleri halinde de diğer şartları değerlendirilerek hüküm tesisi gerekirken idare zararının karşılanmadığından bahisle CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmaması,

3-Sanık ...'ın ağaç kesilmesi eylemine yönlendirilip emvali almalarına izin vererek karıştığı anlaşılıp, bu eylemin suç tarihindeki kanunlar kapsamında açma suçunun unsuru olması karşısında, Mesut hakkında ağaç kesme suçundan hüküm tesisine yer olmadığı şeklinde karar verilmesi gerekirken beraat hükmü kurulması,

4-Yargılama gideri ve maktu vekalet ücretinin CMK'nun 326/2. maddesi uyarınca sanıklara ayrı ayrı yükletileceği gözetilmeden müteselsilen alınması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5273, Karar No: 2010/11374, Tarih: 08.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5273 E.  ,  2010/11374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.03.2009 tarih ve 2008/357-2009/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri murisinin Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi ile sigortalı aracın sürücü olduğunu, 04.05.2005 tarihinde meydana gelen tek taraflı kaza sonucu murisin öldüğünü, davalının poliçe teminatını ödememesi üzerine başlattıkları takibin, davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçe teminatının gerçekleşmesi için, taşımanın şehirlerarası bir taşıma olması gerektiği halde kazanı şehirler arası yolcu taşıma esnasında olmadığını ve murisin 8/8 oranındaki kusuru karşısında davacıların tazminat talebinin reddinin gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine Dairemizce, kazanın şehirler arası taşıma esnasında meydana gelip gelmediğinin tespit edilmesinin gerektiği gerekçesiyle bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, şehirler arası taşıma yapılmadığı ve taşımaya ilişkin bir görevin ölen sürücü tarafından ifası esnasında kazanın meydana gelmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3583, Karar No: 2012/3253, Tarih: 27.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/3583 E.  ,  2012/3253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 09.11.2004 tarihinde vefat eden ... davalı iş yerinde gerçekleşen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanununun 409. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacılar vekili tarafından mahkemeye faksla gönderilen 23.02.2011 tarihli mazeret dilekçesinin, 24.02.2011 günü, duruşmadan sonra saat 11.55 de mahkemeye geldiği gerekçesiyle dosya işlemden kaldırılarak bilahare davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de;faksın duruşmadan bir gün önce mahkemeye gönderildiği dikkate alınarak davacıların ...yoksun kalmalarına sebebiyet verecek şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/237, Karar No: 2019/2297, Tarih: 26.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/237 E.  ,  2019/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 ve 1.320,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki doktor raporu ile sosyal inceleme raporu arasındaki çelişki dikkate alınarak işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği yönünden Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki ...’e ait çalınan sigaraların değer tespiti yapıldıktan sonra ve mağdur ...’dan çalınan paranın değerinin 50,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında haklarında TCK’nun 145. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocukların mağdur ...’a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarında eylemin gece vakti sayılan zaman diliminde işlenip işlenmediği şüpheye yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulmadan TCK'nun 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması,

4-Mağdur ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde bu suçun somut bir zarar doğuran suç olmadığı gözetilmeden zarar giderilmediği biçimindeki yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14621, Karar No: 2015/7750, Tarih: 04.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14621 E.  ,  2015/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/602-2014/326

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.03.2014 tarih ve 2013/602-2014/326 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29.05.2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. S.. Y.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin davalılara "Hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi" yazılı bir belge karşılığında 22.798 EURO yatırdığını, müvekkiline parasını her istediği anda alabileceği ve yüksek oranda faiz garantisinin verildiğini ancak, herhangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını, yapılan işlemin mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu, davalıların taahhütlerini yerine getirmeyerek sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik 46.745,02 YTL'nin davalılardan tahsilini, davalı şirketlerle kurulmuş geçerli ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitini ve ilgili mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davanın ispatlanabilmesi için bilirkişi raporu aldırılmasının zorunlu olduğu, davacı vekilinin verilen kesin süre içerisinde bilirkişi ücretini yatırmadığı, yargılama giderlerinin yatırlmamasının o delilin incelenmemesi sonucunu doğuracağı, davacının hisse senedi devir ve kabul sözleşmesini özgür iradesi ile imzaladığı, hilenin kanıtlanamadığı, dosyada dayanılan delillerin ortaklık ilişkisinin geçerli olarak kurulmadığının tespitine elverişli bulunmadığı gerekçesiyle, davanın davalı şirket yönünden ispat olunmaması, davalı D.. U.. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına; dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK'nın 336/5. maddesinde tarif edilen gerek kanunların gerekse sözleşmelerin kendisine yüklediği sair vazifelerin kasten ve ihmal neticesi yapılmaması, TTK'nın 321/son maddesinde de, temsile ve idareye salahiyetli olanların vazifelerini yaptıkları

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına; dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK'nın 336/5. maddesinde tarif edilen gerek kanunların gerekse sözleşmelerin kendisine yüklediği sair vazifelerin kasten ve ihmal neticesi yapılmaması, TTK'nın 321/son maddesinde de, temsile ve idareye salahiyetli olanların vazifelerini yaptıkları

sırada işledikleri haksız fiillerden anonim şirketin sorumlu olacağı hükme bağlandığından, davalı D.. U..'ın da davalı şirketlerin yönetim kurulu başkanı olarak gerek MK'nın 50. maddesi gerekse de TTK'nın 321/son maddesi uyarınca zarardan sorumlu tutulabileceği ve bu nedenle kendisine husumet yöneltilebileceği gözetilmeksizin bu davalı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi yerinde olmamakla birlikte yukarıda açıklanan gerekçe itibariyle davalı D.. U.. hakkındaki davanın reddi kararının sonucu itibariyle isabetli bulunmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8810, Karar No: 2021/4013, Tarih: 16.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8810 E.  ,  2021/4013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 26. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin ... ilçesinde ... arası hızlı tren hattı işyerinde faaliyet gösteren ... Grup A.Ş.'de maden mühendisi, vardiya amiri, tüneller şefi yardımcısı olarak 22.04.2014–20.12.2015 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, davalı işverenin hiçbir sebep göstermeksizin işçilik alacaklarının ödeneceği vaadi ile iradesi fesada uğratılıp, istifa imzalattırılarak haksız ve ihbarsız olarak işten çıkartıldığını, ancak ödenmesi gereken işçilik haklarının ödemediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, alacağı, hafta tatili alacağı ile ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı şirketler vekili, davacının 21.04.2014-30.11.2015 tarihleri arasında davalılar nezdinde asgari ücret ile çalıştığını, 30.11.2015 tarihinde kendi isteği ile istifa ettiğini, davacının çalıştığı dava dışı ... Enerji A.Ş. ile aralarında organik bağ bulunduğu iddiasının doğru olmadığını, davacının davaya konu ettiği iddialarının haksız olduğunu ve müvekkili şirketlerden herhangi bir alacağının olmadığını, işyerinde haftada 6 gün yasal sınırlar dahilinde çalıştığını, kışın şantiyede çoğunlukla çalışma yapılmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalılar vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti alacağına indirim yapılmasının gerekip gerekmediği konusundadır.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalılar vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti alacağına indirim yapılmasının gerekip gerekmediği konusundadır.

İşçinin fazla çalışma ve tatil alacaklarından indirim yapılması konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Bu indirim, dosyadaki delillerin durumu ve niteliğine göre yapılması gerekli uygun bir indirimdir. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarına göre takdir edilmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai alacağının tanık beyanlarına göre hesaplandığı açıkça belirtilmesine rağmen karar gerekçesinde “davacı tarafından dosyaya sunulan iç yazışma başlıklı 02.09.2013 tarihli belge” gereğince, işçilerin çalışma saatlerinin yazılı belgeye göre belirlendiği kabul edilip, hesaplanan fazla mesai alacağı, takdiri indirim uygulanmadan hüküm altına alınmıştır. Ne var ki gerekçeye dayanak yapılan belge incelendiğinde, davacı işçi imzalı puantaj kaydı ve/veya işyerine giriş-işyerinden çıkış kaydı niteliğinde olmadığı, ayrıca davacı işçinin hizmet süresinden önceki bir tarihe ilişkin olduğu ve davacının çalıştığı tüm günlere ait çalışma saatlerini içermediği anlaşılmaktadır. Şu halde fazla çalışma ücretinin işyeri kayıtlarına göre hesaplandığından söz edilemeyeceği ve bu nedenle hakkaniyet indirimi dışında tutulamayacağı kabul edilmelidir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıdaki bentte belirtilen ilkeler ışığında tanık anlatımlarına dayalı olarak bir değerlendirme yapılması, hesaplama yapılan dönem açısından, davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine, çalışma süresine ve hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarına göre hesaplanan tutarlar üzerinden, dosya kapsamına uygun makul bir oranda indirim yapılarak fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilere iadesine, 16.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/724, Karar No: 2005/781, Tarih: 28.12.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/11-724 E.  ,  2005/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Bandırma 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 07.07.2005

**Sayısı** : 2005/321 E- 433 K.

Taraflar arasındaki “*alacak*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bandırma 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 01.07.2003 gün ve 2000/345 E. 2003/208 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 30.09.2004 gün ve 2003/14265-2004/9111 sayılı ilamı ile;

(...*Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada yatırım hesabı bulunduğunu, davalı K.Y.a bu hesaptan sadece alım satım yapma yetkisi verdiği halde, banka tarafından usulsüz olarak davalı K. Y.’a anılan hesaptan 5.600.000.000 TL. sının ödendiğini ileri sürerek, bu miktarın faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.*

*Davalı banka vekili, davacının yazılı talimatı ile eşine para çekme yetkisi verdiğini, davacının talimat uyarınca eşinin yaptığı işlemlere itirazının olmadığını, bu nedenle iddiasının yasal dayanağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.*

*Davalı K. Y., eşinin kendisine hem mevduat hesabından para çekme hem de yatırım hesabından hisse senedi alma ve satma yetkisini birlikte verdiğini, ancak eşiyle arasında sonradan geçimsizlik çıktığını savunarak davanın reddini istemiştir.*

*Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 3.1.2000 günlü talimat yazısının yatırım hesabından menkul kıymet alım satımına ilişkin olup, hesaptan para çekmeyi de kapsadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.*

*Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.*

*Dava, davacıya ait hesaptan yetkisiz olarak çekilen paranın tahsili istemine ilişkindir.*