muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5505, Karar No: 2013/18123, Tarih: 21.11.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 03.03.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22459, Karar No: 2015/1437, Tarih: 22.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22459 E.  ,  2015/1437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, kal, müdahalenin men'i

Hazine ile .. aralarındaki tapu iptali, kal, müdahalenin men'i davasının kısmen kabulüne dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 29.03.2012 gün ve 545/254 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar yönünden, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu Dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul, Kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 22.01.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu.. yüzölçümündeki taşınmaz eski tapu kaydı revizyon görmek suretiyle tapulama işlemiyle “arsa” niteliğiyle davalının satıcısı gerçek kişi adına tespit ve tescil edilmiş; tapulama tespiti 22.06.1982 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı bu taşınmazı 05.12.1980 tarihinde satış işlemiyle edinmiştir. Davacı Maliye Hazinesi 13.12.2007 tarihinde açtığı temyize konu bu dava ile taşınmazın 345,54 m2 lik bölümünün Kıyı Kanunu kapsamında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden kamu malı niteliğinde olduğu ve kişilerin mülkiyetinde kalamayacağını ileri sürerek; bu bölümün davalı adına mevcut tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak tapu sicilinden terkinine, üzerindeki muhtesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir. Yapılan yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüyle, mevcut tapu kaydının ölçüm bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen 266 m2'lik bölüm için iptaliyle bu bölümün kıyı olarak tapu sicilinden terkinine, bu bölüm için el atmanın önlenmesine ve bu bölüme isabet eden muhtesatın yıkımına karar verilmiş; hüküm bütün yönleriyle davalı tarafından ve reddedilen bölüm ve yargılama giderleri yönünden davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kıyılar kamu malı olup; özel mülkiyete konu olmaz (TC. Anayasası m. 43, EMK. m. 641, TMK. m. 715, 3402 s. KK. m. 16, 3621 s. Kıyı Kanunu m.5; 13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı YİBK). Davalılar çok eski yıllar öncesinden oluşmuş tapu kayıt malikidir. Tapu kaydının oluşumundan iptal davasının açılmasına kadar çok uzun bir süre geçmiştir.Tapulama tespitinin kesinleşmesinden ve bu davanın açılmasından önce bir kısım paylar tapuda temlik işlemi görmüştür.Tapuda temlik işlemi yönünden TMK.nun 1023.maddesindeki iyiniyet karinesi de mevcuttur. Kuşkusuz davacı Maliye Hazinesi 3402 S. Kadastro Kanunu'nun 12.maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir. Tapu kayıt malikleri tapu kayıtlarının Devlet tarafından himaye görüp Devletçe korunacağı konusunda meşru bir beklentiye sahiptir. Bu meşru beklentinin korunması gerekir. Ne var ki; kamuya ait olması gereken taşınmazın deniz kıyısında kalan bölümünün gerçek kişilerin tasarrufunda kalması da doğru değildir. Bu bakımdan yüksek kamu yararı gereğince Devlet, özel kişilerin mülkiyet hakkına dokunabilir. Ülkemizin de taraf olduğu “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi”nin (1) numaralı Protokolünün 1. maddesi kamu yararı gerektirdiği takdirde mülkiyet hakkından yoksun bırakılabileceğini kabul etmiştir. Bu bakımdan; Devletin davacı olarak kıyı olan bölümün tapu kaydının iptaliyle terkin kararı istemesinde kamu yararının olduğu açıktır. Ancak Devlete tanınan mülkiyet hakkından yoksun bırakmanın karşılıksız olacağı anlamını da çıkarmamak gerekir. Davalı, tapu siciline geçirilmiş ve bu şekilde uzun bir zamandır tasarrufunda bulunan taşınmazının Devletin kamu yararı gereğince el koyarak kamuya terk etmesi karşılığında, kendisine uygun bir bedelin tazminat olarak ödeneceği konusunda meşru bir beklenti hakkına sahiptir. Kuşkusuz Devlet bu konuda kamulaştırma yapma yetkisine de sahiptir. Diğer yandan, mevcut bir tapu kaydı iptal edilmediği sürece, tapu kaydı kural olarak kayıt malikine mülkiyet hakkına dayalı tam bir koruma ve tekel hakkı sağlar(TMK m.683).Bu nedenlerle iptal/terkin kararı kesinleşmeden davalının tapu kaydının(mülkiyet hakkının) kendisine sağladığı korumaya dayalı olarak taşınmazı kullanmaya devam etmesi hakkı olduğu gibi, aynı nedenle üzerindeki muhtesatın yıkımına da karar verilemez.Öyleyse, mahkemece iptal/terkin kararı verilebilir; ancak bu karar kesinleşmeden el atmanın önlenmesi ve yıkım kararı da verilemez. En azından yıkım talebi hakkındaki davanın tapu iptal/terkin davasından ayrılmasına karar verilip, tapu iptal tescil davasının sonucunun bekletici sorun (HMK.m.167,165/1) yapılması düşünülmelidir.

Açıklanan nedenlerle el atmanın önlenmesi ve yıkım talebi hakkındaki talep için ayırma kararı verilmese bile; “usul ekonomisi ilkesi” (HMK.m.30) gereğince; Devletin bir kamulaştırma işlemine başvurması gerekmeksizin sorunun açılmış olan bu dava içinde çözümlenerek; kıyı olan yerden tüm kamunun, bu arada davalının da yararlanacağı dikkate alındığında “fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi” uygulanmak suretiyle, taşınmazın kıyı olarak belirlenen bölümü için rayiç değere yakın miktarda bir bedelin (rayiç değer belirlenip kıyıdan davalının da yararlanacağı gözetilerek hakkaniyete uygun miktarda bir indirim yapılmak suretiyle bulunacak bedel) ve muhtesatların rayiç bedelinin mahkemece uygun bilirkişi veya bilirkişiler vasıtasıyla tespit ettirilmesi, davacı Maliye Hazinesi'ne belirlenecek bu toplam bedeli depo etmesi için uygun süre verilmesi, bedel depo edilmediği takdirde davanın reddi; depo edildiği takdirde ise, bu bedel davalıya ödenmek suretiyle kıyı kalan bölümün tapu kaydının iptal/terkini, el atmanın önlenmesi ve yıkım kararı verilmesi gerekir.

Mahkemece açıklanan yönde işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerektiğini düşünüyor; Sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 22.01.2015
Yargıtay — Esas No: 2024/3532, Karar No: 2025/2196, Tarih: 27.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3532 E.  ,  2025/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/1046 Esas, 2024/618 Karar

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2020/162 E., 2021/406 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yiyecek ve içecek ürünlerinin üretimi, satımı ve pazarlanması konularında dünya çapında faaliyet gösterdiğini, davalılardan ... Meşrubat San. ve Tic. Ltd. Şti. (... Meşrubat), Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde haksız tescil teşebbüslerini sürdürürken ihlal oluşturan pazarlama faaliyetlerinin de diğer davalı ... Zirai Mefruşat Nakliyat Gıda Unlu Mamüller İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti. (... Mefruşat) tarafından yürütüldüğünü, müvekkiline ait ... ... marka ve logosunun enerji içecekleri sektöründe, ... markasının ise meyve suları sektöründe tanınmış markalar arasında yer aldığını, müvekkilinin bu markaların gerçek hak sahibi olduğunu, işbu markaların dünya çapında ilk kez 2005 tarihinde tescil ettirildiğini, markaları korumak üzere ülkemizde ilk kez 27.07.2005 tarihinde başvuruda bulunulduğunu, mezkur markaların 2005-2015 yılları arasında TÜRKPATENT nezdinde müvekkili adına tescil edildiğini, yenilemesinin yapılmaması sebebiyle davalılar tarafından müvekkiline ait tüm marka ile telif haklarının gasp edilmeye çalışıldığını, davalıların ... ... ve ... markalarına ilişkin kötüniyetli seri marka başvurularında bulunduklarını, müvekkiline ait markaları birebir yazım karakteri ve logo unsurları dahil seri şekilde aynı ürünler için marka olarak tescil ettirmiş/etmeye çalıştıklarını, aynı zamanda müvekkiline ait ürünlerin birebir aynı ambalaj tasarımı/ticari takdim biçimini de kullandığını, işbu ambalaj tasarımları için TÜRKPATENT nezdinde 2019/03383 numaralı tasarım başvurusunda bulunduklarını, bu tasarım başvurusunun müvekkilinin itirazı üzerine iptal edildiğini, ... markasının 27.07.2005 tarihinde TÜRKPATENT nezdinde 32. sınıfta usulüne uygun olarak tescil ettirildiğini ancak süresi içerisinde yenilenmediği için halihazırda TÜRKPATENT nezdinde 2020/37433 başvuru numarası ile müvekkili adına 29, 30 ve 32. sınıflarda geçerli bir marka başvurusu da bulunduğunu, müvekkiline ait ... ... ve ... markalarına ait özgün ambalaj tasarımları ve ... logosu ile at şekli logosunun, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (FSEK) uyarınca güzel sanat eseri -grafik sanat eseri- niteliğinde olduğunu ve koruma altında olduğunu, müvekkili ile Mahmood Saeed Collective Company (Mahmood Saeed) unvanlı şirket arasında 2006 yılında bir franchise sözleşmesi imzalandığını, ... ... ve ... markaları dahil olmak üzere pek çok markanın kullanımında bahse konu firmanın yetkilendirildiğini, 2005 yılından 2015 yılına kadar ... ... markasının 32. sınıfta müvekkili adına TÜRKPATENT nezdinde tescilli olduğunu, kötüniyetli olarak ... markasını Türkiye'de tescil ettiren ve müvekkiline ait ticari görsel kimliği birebir kopyalayan davalıların, müvekkilinin dünya çapındaki tanınmışlığından haksız ve izinsiz olarak yararlanmaya çalıştığını, davalının 2016/11076 sayılı ... ... markasını 32

... markaları dahil olmak üzere pek çok markanın kullanımında bahse konu firmanın yetkilendirildiğini, 2005 yılından 2015 yılına kadar ... ... markasının 32. sınıfta müvekkili adına TÜRKPATENT nezdinde tescilli olduğunu, kötüniyetli olarak ... markasını Türkiye'de tescil ettiren ve müvekkiline ait ticari görsel kimliği birebir kopyalayan davalıların, müvekkilinin dünya çapındaki tanınmışlığından haksız ve izinsiz olarak yararlanmaya çalıştığını, davalının 2016/11076 sayılı ... ... markasını 32. sınıfta Türkiye'de kötüniyetle tescil ettirdiğini ileri sürerek işbu markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine, davalıların davacının gerçek hak sahibi olduğu ... ... ve ... markalarının aynı ürünler üzerinde birebir aynı şekildeki kullanımlarının müvekkilinin ticari görsel kimliğinin birebir kopyalandığı da göz önünde bulundurulduğunda haksız rekabet ve müvekkiline ait marka ve telif haklarına tecavüz oluşturduğunun ve davalıların kötüniyetli olduğunun tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine, markalara ilişkin kullanımların olduğu ürün, ambalaj, etiket, kutu, iş evrakı, katalog ve her türlü tanıtım ve promosyon araçlarına el konularak imhasına, marka hakkına tecavüz teşkil etmesi sebebiyle dava dilekçesinde gösterilen alan adlarına ve sosyal medya hesaplarına Türkiye'den erişimin engellenmesine karar özetinin ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; marka hakkı sahipliği bulunmayan müvekkili ... Mefruşat için husumet itirazları bulunduğunu, dava konusu markaların sahibinin ... Meşrubat olduğunu, markanın hükümsüzlüğü davalarında hak düşürücü sürenin tescilden dava açma süresine kadar olan zaman dilimini kapsadığını, davacı şirketin davaya konu markalarının 27.07.2015 tarihinde müddet olduğunu ve dava konusu markalar üzerinde bir marka hakkı sahipliği de kalmadığını, marka hakkı sahipliği sona erdikten sonra gereken yenileme sürelerine riayet etmeyen ve işbu markaları kullanmayan davacı şirketin aradan geçen 5 yılın üzerine müvekkillerine husumet yöneltmiş olmasının kabul edilemeyeceğini, davacının müvekkiline ait sonraki tarihli markanın kullanıldığını bildiği halde ve /veya bilebilecek durumda olmasına rağmen aradan geçen süreye rağmen sessiz kaldığını, müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde 25.10.2016 tarihli 2016/11076 sayı ile tescilli ve koruma altında olan ... ... markasının sahibi olduğunu, 2016/11076 sayılı tescilli markayı taşıyan tasarımla meşrubat sektörü alanında gerek yurt içinde ve gerekse yurt dışında aktif ve yoğun şekilde kullanıldığını, 2016/11076 numaralı tescilli markası üzerinde müvekkil şirketin münhasır hakkı bulunduğunu, müvekkili ... Meşrubat'ın 11.04.2019 tarihinde Kemal Ali Yamanyılmaz adlı gerçek şahıs adına tescilli ... ... markasını devir almak suretiyle kullanmaya başladığını, markanın yasal olarak ilk kullanımının müvekkili ve müvekkilin markayı devraldığı kişilere ait olduğunu, müvekkili şirket tarafından markasını korumak adına davalar ikame edildiğini, bunun karşılığında ise davacının yıllarca kendine ait olduğunu iddia ettiği marka hakkında sessiz kaldığını, davacının kötüniyetli olduğunu, davacı şirketin söz konusu müddet markalarını 2005 yılında tescil ettirdiğini ancak hiçbir zaman Türkiye'de kullanımını gerçekleştirmediğini, yurtdışı tescillerinin de müddet olduğunu, kullanımın ise markasal kullanım olmadığını, markanın müddet olduğu 2015 yılından sonrasına dair de bu kullanımı ispat edecek hiçbir fatura ve/veya belge ibraz edemediğini, müvekkilinin 26.12.2019 yılında Almanya'da yapılan marka başvurusunun 32. sınıf emtiasında enerji içecekleri sınıfında tescil aldığını, tescilin geçerliliğini koruduğunu, davacı markasının tanınmış marka olmadığını, müvekkiline ait 2019/31387 tescil numaralı ... markasının da fuarlardaki tanıtımlar, sosyal medya ve web sitesi kanalıyla tanınmasını sağladığını, meşhur ve maruf hale getirdiğini, davacının müddet markasının ise müvekkilinin tescilli markası ile birbirine benzemediğini, davacı yan aradan geçen 15 yılın ardından işbu müddet markayı ülke çapında hiç kullanmamış olmasına rağmen tamamen kötüniyetli olarak 2020 yılında müvekkilinin tescilli markası ile birebir aynı olacak şekilde tescil başvurusunda bulunduğunu, bu başvuruya itirazda bulunulduğunu, davacının hükümsüzlüğünü talep ettiği müvekkili adına tescilli ‘‘...’’ markası ve ''..

...’’ markası ve ''...'' markası ile davacının müddet olmuş markaları arasında görsellik itibariyle benzerlik bulunmadığını, davacının eser hakkı sahibi olduğunu iddia ettiği müddet markaların yaratıcısı olamayacağını, eser ortaya çıkarmanın gerçek kişiye hasredilebilecek bir durum olup davacı tarafın bir tüzel kişilik olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla olası bir hak iddiasının da ancak eseri ortaya çıkaran kişi tarafından öne sürülebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuna göre davacının .... markasını 2005/31321 numarasıyla 27.07.2005 tarihi itibariyle 32. sınıfta tescil ettirdiği, 2015 yılında süresi dolan markayı yenilememesi sebebiyle markanın müddet olduğu, davacının 2005 yılından itibaren pek çok ülkede markayı tescil ettirmiş olduğu ve franchise ile kullandırdığı, ancak davacı markasının tanınmış marka olmadığı, davacının müddet durumundan sonraki marka girişimlerine düzenli olarak TÜRKPATENT nezdinde müdahale ettiği ve ibareyi korumak üzere harekete geçtiği, davalının ise dünyanın farklı ülkelerinde bilinir hale gelen marka için gerek tescil gerek web sitesi kayıtları açısından 2016 yılından itibaren girişimlerde bulunduğu, davacının ... markası üzerinde eskiye dayalı gerçek hak sahipliği bulunduğundan davalı ... Meşrubat adına tescilli "..." ibareli 2016/11076 nolu markanın gerçek hak sahipliği ve kötüniyetli tescile dayalı olarak hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 155. maddesi uyarınca, tescilli marka kullanımının tecavüz davalarında önceki hak sahibine karşı savunma olarak kullanılamayacağı, markaya tecavüz ve haksız rekabet iddiaları yönünden her ne kadar davaya konu markalar yönünden davacının markasının tanınmış marka olduğunun kabulü mümkün değil ise de davacının “...” ve “şekil (at) logosu üzerinde tescile dayalı hak sahibi olduğu, ... ibaresi üzerinde ise öncelikli kullanım nedeniyle gerçek hak sahibi olduğu, davalının şekil (at) logosu ile ... markalarına tecavüzünün gerçekleştiği, ... markası açısından da Mahkemece hükümsüzlük kararı verildiğinden ve hükümsüzlük kararı geriye etkili olduğundan bu markaya davalı tecavüzünün gerçekleştiği, bu tecavüz aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğinden davacının markaya tecavüz ve haksız rekabete yönelik açmış olduğu davanın kabulüne, davalıların davacının gerçek hak sahibi olduğu ve adına tescilli (2020/53176 no ile başvuru/tescilli şekil - at logosu -, 2020/53284 no ile tescilli ... ... + şekil ve 2020/37433 no ile tescilli ...) markalar ile davacının ürün ambalajı ve ürün tasarımını içeren kullanımlarının markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, tescilli tasarım bulunmadığı da gözetilerek davacının telif hukukuna ilişkin talepleri yönünden davaya konu şekil tasarımlarının -at logosu- hususiyet arz edecek nitelikte olmadığı, at figürünün çokça kullanılan figürlerden olduğu gibi davacı tüzel kişinin eser olduğunu iddia ettiği figürler yönünden FSEK kapsamında eser olarak kabulü mümkün olmadığından davacının telif hakları ihlaline dayalı açmış olduğu davanın reddine ve hükmün, ilanına karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini, marka haklarına ve eser sahipliğine tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması ve önlenmesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, 27.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.