muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5064, Karar No: 2018/7333, Tarih: 13.11.2018

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 2018/1070 E. - 2018/1219 K. sayılı kararı kararı ile “İlk derece mahkemelerince HMK'nın 346. maddesi uyarınca istinaf başvuruları üzerine değerlendirme yapılarak ek karar verilmesinin mümkün olduğu, istinaf kararlarının temyiz edilmesi halinde ise, temyiz başvurularının HMK'nın 366. maddesi atfıyla 346. maddesi uyarınca değerlendirilmesi görevinin istinaf kararını veren daireye ait olduğu gerekçesiyle ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.02.2018 tarihli, 2010/1182 E. - 2016/1570 K. sayılı Ek Kararının kaldırılmasına karar verilerek temyiz talebinin incelenmesiyle, dava konusu uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanununun uygulamasından doğan ve aynî haklara ilişkin olmayan işlerden olup HMK'nın 362/1-b maddesi uyarınca temyiz kanun yolu kapalı olarak karar verildiği gerekçesiyle davalı - birleşen dosya davacısı ...'ün temyiz talebinin HMK'nın 346/1. maddesi uyarınca reddine” karar verilmişse de, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 2017/1355 E. - 2017/1527 K. karar sayılı “davalı-birleşen dosya davacısı ... ve birleşen dosya davalısı ...'un istinaf kanun yolu başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı birleşen dosya davacısı ... ve birleşen dosya davalısı ...'un istinaf kanun yolu başvurusu üzerine HMK'nun 355. maddesine göre resen yapılan inceleme sonucunda ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/b-2. maddesi hükmü uyarınca ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.12.2016 tarihli 2010/1182 E. - 2016/1570 K. sayılı mahkeme kararının 2. bendinden sonra gelmek üzere bent eklenerek, ''2010/1182 ve 2011/107 Esas sayılı asıl ve birleşen dava dosyaları yönünden hüküm altına alınan imalatların kal'i ve eski hale getirilmesi için davalılara 30 günlük süre verilmesine” dair kararı ayni haklara ilişkin olup temyizi kabil olduğundan, ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesi 2018/1070 E. - 2018/1219 K. sayılı kararının kaldırılarak yapılan incelemede;

Her ne kadar, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince davalıya ait 3 nolu bağımsız bölümün (davalı ...'e ait) yapılan işlemlerle salon balkonu projede görünen 6.60 m² büyüklüğünden 9.88 m² büyüklüğüne getirilmiş olduğu, salon balkon önünde bulunan açık balkonun projedeki şekli değiştirilerek balkonun açık kısmının ahşap doğrama ile tamamen kapatıldığı kapatılan kısmın üzerinde yine ahşap elemanlarla saçak şeklinde üzeri kiremit olan çatı yapıldığı, yapılan balkondan bahçeye çıkışı sağlayan kapı ve balkona hitap eden birde barbekü yapılmış olduğu, 04.08.1996 tarihli site genel kurul toplantısında alınan kararlardan sonra dilek ve temenniler bölümünde balkon kapatılması ile ilgili olarak ''...'in izin isteğine karşılık olarak genel kurulu teşkil eden üyelerce ...-...'ün kapattığı gibi aynı cins malzeme ile balkon kapatmanın bir mahsur teşkil etmeyeceği'' yönünde karar alınmış olduğu, davalı ...'ün güney cephesindeki balkon kapatılmış ve dava konusu olmuş olduğundan kuzey cephedeki balkon kapatılabileceğine ilişkin kat malikleri kurulunun karar olmadığı, davalının ileri sürdüğü muvafakatname denilen belgenin ise 17 kat malikinden oluşan ''.... Sitesi Kat Malikleri olarak güneşten ve yağmurdan korunmak amaçlı balkonlarına pergule sundurma yaptırmış olanlara ve bundan sonra yaptırmak isteyenler hakkında balkonların komple (tamamen) kapatma ve diğer komşuların görünüşünü engelleme haricinde itiraz ve dava ikame edilemeyeceğini beyan eder'' şeklinde olup dava konusu yapılan balkonların komple kapatması ve diğer komşuların görünüşünü engellemesinin haricinde itiraz ve dava edilmeyeceği şeklinde olduğu” gerekçesiyle davalı-birleşen dosya davacısı ... ve birleşen dosya davalısı ...'un istinaf kanun yolu başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı birleşen dosya davacısı ... ve birleşen dosya davalısı ...'un istinaf kanun yolu başvurusu üzerine HMK'nun 355. maddesine göre re'sen yapılan inceleme sonucunda ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/b-2 maddesi hükmü uyarınca ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.12.2016 tarihli 2010/1182 E. - 2016/1570 K. sayılı mahkeme kararının 2. bendinden sonra gelmek üzere bent eklenerek, ''2010/1182 ve 2011/107 Esas sayılı asıl ve birleşen dava dosyaları yönünden hüküm altına alınan imalatların kal'i ve eski hale getirilmesi için davalılara 30 günlük süre verilmesine ''şeklinde hüküm kurulmasına karar verilmişse de, dava konusu anataşınmaza ait onaylı mimari proje aslı getirtilip davalının projeye aykırı olarak

ne şekilde müdahale ettiği konusunda yerinde uzman bilirkişi marifetiyle yeniden inceleme yaptırılıp proje yerinde uygulanmak ve krokiye de bağlanmak suretiyle müdahale edilen bölüm hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan verilmeden belirlenip, bu konuda tüm deliller toplandıktan sonra oluşacak sonucuna göre el atmanın önlenmesine ve projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, davalının dava konusu yerde müdahale ettiği iddia edilen bölümlerin krokisi düzenlettirilmeden infazda tereddüt yaratacak biçimde eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayanan rapora itibarla karar verilmesi ve 04.08.1996 tarihli site genel kurul toplantısında alınan balkon kapatılması ile ilgili olarak ''...'in izin isteğine karşılık olarak genel kurulu teşkil eden üyelerce ...-...'ün kapattığı gibi aynı cins malzeme ile balkon kapatmanın bir mahsur teşkil etmeyeceği'' yönündeki kararın dava konusuna etkileri ve davacının söz konusu toplantıda balkon kapatılmasına muvafakat verip vermediği incelenmeksizin anılan gerekçe ile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 2018/1070 E. - 2018/1219 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, temyiz olunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 2017/1355 Esas 2017/1527 Karar sayılı kararın yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371/1-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.630 TL'nin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı - bir. dos. davacısı ...'e verilmesini, temyiz harcının istek halinde iadesine 13/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1716, Karar No: 2013/917, Tarih: 24.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/1716 E.  ,  2013/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ......tarafından, davalı ... Ltd. Şti. aleyhine 21/12/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde, davalı şirket tarafından yapılan sismik çalışmalar nedeniyle kendilerine ait kayısı bahçesinde bulunan artezyen kuyusunun kuruduğunu, kayısı ağaçlarının gerektiği gibi sulanamadığını, buna ilişkin tespit yaptırdıklarını, buna göre yeni kuyu bedeli ile ağaçlarda oluşan verim kaybından ibaret olan maddi zararlarının tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada mevcut bilgi ve belgeler incelendiğinde, kayısı ağaçlarının yeterince sulanmaması nedeniyle oluşan zarara ilişkin ziraat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 25.03.2011 tarihli raporda, ağaçların yaşı, adedi, ne miktarda verim verecekleri denetime elverişli olarak değerlendirilmemiştir. Verim kaybına ilişkin rapor bu nedenle yetersizdir. Şu halde...Müdürlüğü'nden yıllık verime ve birim fiyatlarına ilişkin cetveller istenerek ve verim kaybından dolayı masraflarda bir eksilme olup olmadığı da sorularak bu hususta ek bilirkişi raporu alınmalıdır. Eksik inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, karar bozmayı gerektirmiştir.

b) Davacıların verim kaybına ilişkin faiz talebi olmamasına rağmen, tazminine karar verilen bu zarar kalem için de faize hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2-a-b sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20261, Karar No: 2011/641, Tarih: 15.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20261 E.  ,  2011/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 1.1.2005 tarihinde  yürürlüğe  giren 5281 Sayılı Kanununun 8.maddesi ile 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun damga vergisinden istisna edilen işlemleri kapsayan (2) sayılı tablosuna 35 numaralı fıkra eklenmiştir. Bu fıkraya göre; “5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendi kapsamındaki işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar,” damga vergisinden istisna tutulmuştur.

5422 sayılı Kanun, 21.06.2006 tarih ve 26205 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13.06.2006 tarihli 5520 sayılı "Kurumlar Vergisi Kanunu"nun 36. maddesi gereği yürürlükten kaldırılmış ise de, 21.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun Geçici 1/5.maddesindeki; “Diğer kanunlarla 5422 sayılı Kanuna yapılmış olan atıflar, ilgili olduğu maddeler itibariyle bu Kanuna yapılmış sayılır” düzenlemesi karşısında, 488 sayılı Kanuna ekli (2) sayılı tablonun 35. fıkrasında yapılan atfın 5520 sayılı Kanunun 5.maddesine yapıldığının kabulü gerekir.

5520 Sayılı Kanunun 5/1-f maddesi gereğince; “Bankalara borçları nedeniyle kanunî takibe alınmış veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna borçlu durumda olan kurumlar ile bunların kefillerinin ve ipotek verenlerin sahip oldukları taşınmazlar, iştirak hisseleri, kurucu senetleri ve intifa senetleri ile rüçhan haklarının, bu borçlara karşılık bankalara veya bu Fona devri….”, istisna kapsamında sayıldığına göre, bankaların yalnızca kredi sözleşmesinden kaynaklanan değil, her türlü alacaklarının tahsili için yaptıkları icra takibi nedeniyle yapılan ihale sonucu taşınmazı alacaklarına mahsuben almaları halinde, anılan işlemin damga vergisinden müstesna olduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde alacaklı bankanın damga vergisine yönelik şikayetinin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3818, Karar No: 2018/2509, Tarih: 07.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/3818 E.  ,  2018/2509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden 4 numaralı bendin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23057, Karar No: 2021/6075, Tarih: 22.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23057 E.  ,  2021/6075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin 23.44’te çağrı merkezinden aranarak iş yeri alarmının çaldığının bilgisi geldiğini beyan etmesi,iş yerinde çalışan işçi tanık ...’ın iş yerine yakın oturmasından dolayı soruşturma aşamasında alarmın 23.46’da çaldığını, kovuşturma aşamasında da 24.30-01.00 arasında çaldığını duyduğunu beyan etmesi karşısında; hırsızlık olayının gece işlendiği sabit olduğundan dolayı ve Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının tarihi mahkeme kararından önce olmasından dolayı tebliğnamenin bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9802, Karar No: 2020/1180, Tarih: 20.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9802 E.  ,  2020/1180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kooperatif ortağı olan davalı hakkında ödemekle yükümlü bulunduğu ortak gider aidatı ve faizleri için takip başlattıklarını, davalı hakkında başlatılan takipte mevcut kalemlerin davalının üyeliği süresince işlemiş alacaklar olduğunu, takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin 16/04/2012 tarihli noter aracılığı ile istifasını kooparatife gönderdiğini, istifasının daha sonra kabul edildiğini, takip konusu kalemlerin kendi üyeliği süresinde oluşmadığını, kooperatifin üyeler arasında ayrımcılık yaptığını savunarak davanın reddi ile kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının 16.04.2012 tarihinde noter kanalı ile kooperatife istifa iradesini bildirdiği, ihbarnamenin kooperatife 19.04.2012 tarihinde ulaştığı, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 13. maddesinde ortağın anasözleşmeye uygun olarak ortağın çıkma dileğini noter aracılığı ile kooperatife bildirmesi halinde çıkmanın gerçekleşeceği, bu itibarla davalının 19.04.2012 tarihi itibari ile istifasının kabulünün gerektiği, davalının bu tarihten sonraki aidatlardan sorumlu olmadığı ancak ortak giderlere katlanmakla yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 81/2 maddesi uyarınca tasfiye haline girmiş kooperatiflerde çıkma veya çıkarılma halinde ortağın konutu geri alınamaz ancak bu kişilerin tasfiye masraflarına katlanması gerekir. Davalının kooperatif bağımsız bölümünü aldıktan sonra istifa ettiği sabittir. 29.04.2012 tarihli ve 31.03.2013 tarihli genel kurullarda tasfiye payı olarak nitelendirilebilecek ödeme kararı alınmıştır. Davalının bu masraflara katılması kanun hükmü gereğidir. Bu gerekçe ile davalının ödemesi gereken miktarın belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2346, Karar No: 2024/7164, Tarih: 01.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2346 E.  ,  2024/7164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3672 E., 2024/177 K.

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/209 Esas, 2022/87 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine verilen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.09.2022 tarihli ve 2022/1877 Esas, 2022/1991 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.10.2023 tarihli ve 2022/13725 Esas, 2023/6444 Karar sayılı kararı ile özetle; "suç vasfının hatalı belirlenmesi ve haksız tahrik nedeniyle fazla cezaya hükmedilmesi" nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.01.2024 tarihli ve 2023/3672 Esas, 2024/177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 87/4, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten öldürme kapsamında kaldığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten öldürme kapsamında kaldığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükmün gerekçe ihtiva ettiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının isabetli olduğu, temel cezanın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunmaya ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, eylemin gerçekleştiriliş ve son buluş şekli ile Yargıtay bozma ilâmının içeriği göz önünde bulundurulduğunda suç vasfının kasten yaralama sonucu ölüme neden olma olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.01.2024 tarihli ve 2023/3672 Esas, 2024/177 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35516, Karar No: 2017/16039, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35516 E.  ,  2017/16039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.