muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1668, Karar No: 2025/6173, Tarih: 08.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/1668 E.  ,  2025/6173 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/766 Esas, 2023/955 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

06.11.2023 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 08.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3646, Karar No: 2021/1811, Tarih: 12.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3646 E.  ,  2021/1811 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 22.05.2015 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda, davanın reddine dair verilen 07.06.2018 tarihli hükmün, ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince bu kez 05.02.2021 tarihli ek karar ile süresinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından 05.02.2021 tarihli ek kararın temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

\_KARAR\_

Dava, elbirliği mülkiyetine tabi taşınmazda paydaşın paydaşa karşı açtığı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davalılar ... ve ... yönünden davanın feragat nedeniyle reddine; diğer davalılar yönünden davanın ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 11.12.2020 tarihli ve 2018/1681 Esas, 2020/1550 Karar sayılı ilamı ile davacının istinaf başvurusunun, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince bu kez 05.02.2021 tarihli ek karar ile Daire kararının, davacıya 13.01.2021 tarihinde tebliğ edildiği, HMK’nın 361. maddesinde belirlenen iki haftalık sürenin 28.01.2021 tarihi itibariyle sona erdiği, ancak davacı tarafça temyiz dilekçesinin 29.01.2021 tarihinde sunulduğu gerekçesiyle, süresi içerisinde yapılmayan davacının temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından bu kez ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 05.02.2021 tarihli ek kararına karşı temyiz talebinde bulunulmuştur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi ek kararında yazılı gerekçelere göre davacının yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 05.02.2021 tarihli ek kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 12.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12267, Karar No: 2016/3620, Tarih: 14.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12267 E.  ,  2016/3620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını Bozma, Mala

Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adlı para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... savunmanının temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay gecesi suça sürüklenen çocuk ile yaşı büyük olduğundan evrakı ayrılan suç ortağının bir başka hırsızlık olayı nedeniyle Sanayi Sitesi 20. Sokakta faaliyet gösteren bir iş yerinin çatısında saklanırken yakalandıkları, iş yerinin duvar dibinde bir çuval içerisinde de yakınanın Sanayi Sitesi karşısındaki Aziziye Mahallesinde bulunan iş yerinden çaldıkları suça konu güvercinlerin bulunduğu ve yakınana teslim edildiği olayda;

1-Hırsızlık eylemi tamamlandığı halde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza verilmesi ve teşebbüs nedeniyle yapılan uygulamada hesap hatası sonucu 2 yıl hapis cezası yerine 1 yıl 12 ay cezaya hükmolunması,

2-Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olup, yüklenen suç dışında dosyaya yansıyan başkaca bir olumsuzluğu bulunmadığı, hırsızlık suçunun konusu güvercinlerin tam ve eksiksiz yakınana iade edilmiş olması nedeniyle tazmini gereken bir zararın bulunmadığı, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan da müstakil bir zarar oluşmadığı, iş yerindeki asma kilidin kırılmış olması nedeniyle oluşan zarar nedeniyle de suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan ayrıca mahkum edildiği ve yeniden suç işlemeyeceği kanaati ile işyeri dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçlarından hükmolunan cezası ertelendiği dikkate alındığında; 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki diğer hususlar dikkate alınıp, yasa normunun objektif ve subjektif kriterleri ile uygulama yapılması gerekirken, zararın karşılanmadığı şeklindeki yerinde ve yeterli olmayan gerekçeye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, soruşturma ve kovuşturma evresinde atanan zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4781, Karar No: 2006/6198, Tarih: 08.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/4781 E.  ,  2006/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sivas İş Mahkemesi

Tarih : 1.3.2006

Davacı, SSK.'ya tabi hizmetleri ile çakışmayan 27.8.1983 tescil tarihi ile dava tarihi arasındaki sürelerde 2926 sayılı Yasa gereğince zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı çiftçilik hayvan üretimi ve yetiştirdiği hayvanların satışını yapmak suretiyle yaptığı işin zirai olduğunu, ancak pazar yerinde denetim yapan vergi memurlarınca yapılan iş ticari olarak kabul edilerek vergi mükellefi olarak kaydedildiğini, bunun üzerine davalı kurumca vergi kaydının devam ettiği sürede yanı 27.8.1983 ile 30.4.1984 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa gereği sigortalı sayıldığını, 30.4.1984 tarihinden sonrada tarımsal faaliyetine devam etmekte olup 30.4.1984 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa gereği sigortalı olduğunun tespitini talep etmiştir. Mahkemece geriye yönelik olarak tescil mümkün bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının 27.8.1983 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa gereği tescilinin yapıldığı, 27.8.1983-30.4.1984 tarihleri arasında bulunan vergi kaydına istinaden davalı kurumca davacının 27.8.1983 ile 30.4.1984 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa gereği sigortalı kabul edildiği açıktır. Öte yandan davacının 24.7.1984 tarihi itibariyle Bağ-Kur isteğe bağlı sigortalısı olarak tescil edildiği, ancak 5.5.1985 tarihinde SSK. zorunlu sigortalılığın başlaması nedeniyle, davalı kurumca 30.4.1985 tarihi itibariyle Bağ-Kur isteğe bağlı sigortalılık süresinin iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme kararında belirtildiği üzere geriye yönelik olarak tarım Bağ-Kur sigortalılığın tescili mümkün değildir. Ancak davalı kurumca 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı kabul edildiği 27.8.1983 ile 30.4.1984 tarihleri arasında davacının yaptığı işin Zirai olduğunun ve 30.4.1984 tarihinden sonrada zirai faaliyetin sürdüğünün tespit edilmesi halinde tarım Bağ-kur sigortalısı sayılması gerekir.

Mahkeme kararında belirtildiği üzere geriye yönelik olarak tarım Bağ-Kur sigortalılığın tescili mümkün değildir. Ancak davalı kurumca 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı kabul edildiği 27.8.1983 ile 30.4.1984 tarihleri arasında davacının yaptığı işin Zirai olduğunun ve 30.4.1984 tarihinden sonrada zirai faaliyetin sürdüğünün tespit edilmesi halinde tarım Bağ-kur sigortalısı sayılması gerekir.

Yapılacak iş, 27.8.1983 ile 30.4.1984 tarihleri arasında bulunan vergi kaydının zirai mi yoksa ticari mi olduğunu ilgili vergi dairesinden araştırmak, zirai olduğunun saptanması halinde; 1479 sayılı Yasa gereği sigortalılık başlangıç tarihi olan 27.8.1983 tarihini, 2926 sayılı kanun gereği sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilerek 27.8.1983 ile 30.4.1984 tarihleri arasını  2926 sayılı Yasa gereği sigortalılık süresi olarak kabul etmek, 30.4.1984 tarihinden sonrasına ilişkin süreye gelince; davalı kurumca kabul edilen 24.7.1984 ile 30.4.1985 tarihleri arasındaki Bağ-Kur isteğe bağlı sigortalılık süresi haricindeki süreye ilişkin 2926 sayılı Yasa'nın 10.maddesinde belirtilen kayıt ve koşulların bulunup bulunmadığını araştırmak ve sonucuna göre karar vermek gerekir. 27.8.1983 ile  30.04.1984 tarihleri arasına ilişkin vergi kaydının Zirai olmayıp, ticari olması halinde ise, 27.8.1983 ve daha sonrasına ilişkin sürenin tarım Bağ-Kur sigortalılık süresi olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Ancak davacının 1998 yılından itibaren prim ödemesinde bulunduğu görülmekle, öncelikle, bu primlerin zorunlu sigortalılık kolundan mı yoksa isteğe bağlı sigortalılık kolundan mı yatırıldığını saptamak, 1998 yılından yapılan ödemelerin geçmişe yönelik olarak yatırılıp yatırılmadığını, geçmişe yönelik yatırılmış ise bunun hangi yılları kapsadığını araştırmak, sonucunda geçmişe yönelik olarak prim ödemesinin yapıldığının anlaşılması halinde davalı kurumca uzun süre primlerin kullanıp muaraza çıkartılmasının MK. 2.maddesi gereği iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı dikkate alınarak geçmişe yönelik olarak prim ödenen sürede davacıyı sigortalı saymak gerektiği hususunu gözönünde bulundurmak gerekir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 8.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10149, Karar No: 2007/15304, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10149 E.  ,  2007/15304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya borç para verdiğini, karşılığında para makbuzları ve senetler aldığını, yaptığı kambiyo takiplerinin iptal edildiğini, para makbuzlarına dayalı ilamsız takibede itiraz edildiğini, alacağının ödenmediğini ileri sürerek 7650 Dolar alacağın temerrüt tarihinden faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile ortak ... kurmak için yurt dışında masraflar yapıldığını, borç almadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıda olan alacaklarının nakit olarak verdiği borçtan doğduğunu açıklayarak karz akdine dayanmıştır. Dayandığı belgelerden 5.1.2000 tarihli para makbuzunda 4500 Dolar borç olarak alındığı belirtilmiş ise de, 5.4.2000 tarihli belgede alınan paranın avans alındığı yazılıdır. Yine dayanılan 1.1.2000 tanzim tarihli 4 adet senette ise verilen paranın malen verildiği belirtilmektedir. Öyle olunca senedi davacı talil etmiştir. Borç olarak 2007/10149-15304

verdiğini iddia ettiğine göre bu iddiasını alacağın miktarı itibariyle yazılı delille kanıtlaması gerekir. İddiasının ispati için yazılı belge ve delil getirmemiş, davalıya yeminde yöneltmeyeceğini duruşmada beyan etmiştir. 5.4.2000 tarihli makbuz ile 1.1.2000 tanzim tarihli 4 adet senetle ilgili iddia ispat edilememiştir. Mahkemece bu talepler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1814, Karar No: 2018/9679, Tarih: 08.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1814 E.  ,  2018/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalı ...... yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ......... yönünden husumetten reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davacı ve davalı Medaş vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, birden fazla tarımsal sulama aboneliği bulunduğunu, davalı şirketlerin düzenledikleri faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, geriye dönük 10 yıllık süreye ilişkin olarak, haksız yere alınmış kesintilerin alındığı tarihten itibaren başlamak üzere işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 47.668,30 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece; .........açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalı ............. aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen hüküm davacı ve davalı ..... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.06.2017 tarih ve 2016/17100 esas, 2017/8853 karar sayılı ilamı ile, karar tarihinden sonra 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı yasa hükümlerinin değerlendirilmesi ve bu bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmediği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

......

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; 6719 sayılı hükümleri doğrultusunda davalı ......... yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davalı ... yargılama giderlerinden sorumluluğuna, bu davada ...... aleyhine dava açılamayacağından ..... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ..... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak, sayaç okuma, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu bedellere ilişkin olarak, davalı ...... yönünden verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

2-Davacının temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak, sayaç okuma, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu bedellere ilişkin olarak, davalı ...... yönünden verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki davalı ...... yönünden kurulan hüküm bakımından, çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; davacının davaya konu alacağı nedeniyle ünvanı belirtilen davalı şirketin sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bu nedenle öncelikle davada sıfat kavramı üzerinde durmak gerekmiştir. Davada sıfat; tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Sıfat, davanın tarafı ile dava konusu hak arasında "hak ilişkisine dayalı bağ" dır. Taraf ve dava ehliyeti; davanın tarafları ile ilgili olduğu halde, sıfat, dava konusu hakka ilişkindir.

Uygulamada sıfat yerine genel olarak "husumet", davacı bakımından "aktif husumet ehliyeti", davalı bakımından "pasif husumet ehliyeti" tabirleri kullanılmaktadır.

Somut olayda; dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden davacının 119720 (3511972) ve 3509289 no.lu tarımsal sulama abonelikleri bulunduğu, 119720 no.lu abonelik sözleşmesinin 02.05.2007 tarihinde davalı ......... ile .........no.lu abonelik sözleşmesinin 12.06.2014 tarihinde davalı ........ akdedildiği, her iki aboneliğe ilişkin faturaların ise güncel olarak davalı ... şirketi ........ tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davalı ... şirketi, sonradan diğer davalı ... şirketinden bölünme yoluyla tüzel kişilik kazanmıştır.

Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumunun 27.09.2012 tarih 28424 sayılı resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 12.09.2012 tarihli 4019 sayılı kurul kararı ile....... 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi hükmü çerçevesinde, dağıtım ve perakende satış faaliyetlerinin dağıtım şirketleri tarafından 01/01/2013 tarihinden itibaren ayrı tüzel kişilikler altında yürütülmesine ilişkin hazırlanan, “.....ın kabul edilerek, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından dağıtım ve perakende satış faaliyetlerinin 01/01/2013 tarihinden itibaren ayrı tüzel kişilikler altında yürütülmesine karar verilmiştir.

Yukarıdaki karar çerçevesinde; ....... 01.01.2013 tarihli bölünme sözleşmesi ile ........olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

........

Yukarıdaki karar çerçevesinde; ....... 01.01.2013 tarihli bölünme sözleşmesi ile ........olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

........

Eldeki davada, 3509289 no.lu abonelik sözleşmesinin davalı ... şirketi ...... ile akdedilmiş olduğu, bu abonelik yönünden davalı .......... sözleşmeye dayalı sorumluluğunun bulunduğu ve bu şirkete husumet yöneltilebileceği, her ne kadar 119720 no.lu abonelik sözleşmesi ise diğer davalı ... şirketi ....... ile yapılmış olsa da, yukarıda açıklandığı üzere, dosya kapsamındaki elektrik faturaları incelendiğinde her iki abonelik yönünden faturaların davalı ... şirket ....... tarafından düzenlendiği ve bu kapsamda dava konusu bedellerin bu şirket tarafından davacıya fatura edildiği, ayrıca davalı ... firmasınca tahsil edilmesi halinde dahi bu bedellerin diğer davalı ... firmasına aktarıldığı, buna göre tedarikçi konumunda olan dağıtım şirketi ile pazarlayıcı konumunda olan davalı ... şirketi .......... davacı aboneye karşı müştereken müteselsilen sorumlu olduğu gözetildiğinde, bu abonelik yönünden de davalı şirkete husumet yöneltilmesi tabiidir.

Buna göre, iş bu davada davalı ........ pasif husumet ehliyetinin bulunduğu göz önüne alınarak, 17.06.2016 tarihinde ......yayınlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanunun 21. Maddesi ile 6446 sayılı Kanunun 17. Maddesinde yapılan değişikliklerde kayıp-kaçak ve diğer bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edildiği gibi karar tarihi sonrasında yürürlüğe giren bu yasa değişiklikleri halen devam eden davalar da uygulanacağından 6446 sayılı......... Maddesi ile Geçici 19 ve 20. maddelerinin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının da tartışılarak, hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davalı ...... yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı Medaş'ın temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

........