muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12106, Karar No: 2012/19120, Tarih: 26.11.2012

Kararı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma akdinden kaynaklanmakta olup uyuşmazlık esas itibariyle taşınmak üzere davacı-karşı davalıya teslim edilen malın miktarı noktasındadır.

Mahkemece, yukarıda yazılı gerekçeyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir. Ancak, dosyaya ibraz edilmiş olan ve davacı- karşı davalı taşıyan tarafından düzenlenmiş olan 08.07.2006 tarihli toplu taşıma irsaliyesinde teslim edilen kırtasiye malzemesinin 338 koli olduğu belirtildiği gibi, davacı- karşı davalının kendi sigortasına başvurusunda, toplu taşıma irsaliyesi ile birlikte davalı- karşı davacı gönderen Temat Kırtasiye Şirketine ait sevk irsaliyelerini ve muhtelif bedelli faturaları hasar dosyasına sunduğu dosya kapsamından anlaşılmakla, davacı-karşı davalının, artık davalı- karşı davacının bildirdiği miktarda malları taşımadığını iddia etmesi mümkün bulunmamaktadır. Bu itibarla, mahkemece, dosya içesinde mevcut sigorta hasar dosyası, ekspertiz raporu ve taşıma irsaliyeleri ile diğer belgelerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle taşınmak üzere teslim edilen malların miktarı ve tutarının belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13889, Karar No: 2013/16342, Tarih: 11.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/13889 E.  ,  2013/16342 K.**

**"İçtihat Metni"**

..........

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayetçi borçlu Belediye vekili şikayetinde; belediyenin..........ubesinde bulunan vergi gelirleri hesabına haciz konulduğunu, 5393 sayılı Belediye Gelirleri Kanun'un 15/son maddesi uyarınca haciz yasağı bulunduğundan bahisle haczin kaldırılmasını istemiştir.

5393 sayılı Yasanın 15/son maddesinde; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri şartlı bağışlar ve kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" hükmüne yer verilmiştir. Öte yandan, yine bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde "fiilen" kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczedilen hesaplarda, vergi, resim ve harç gelirleri ile birlikte haczi kabil paraların da bulunması, diğer bir ifade ile hesabın havuz hesabı niteliğinde olması halinde, hesabın sürekli işlem görmesi ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında, kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediye, iddiasını ispat imkanını kendisi kaldırmış bulunmaktadır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi

........

niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranı........ maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

........

niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranı........ maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda, ..........nezdindeki borçlu hesabının niteliğinin tespiti için yazılan müzekkere üzerine, anılan Banka tarafından, haczedilen hesaba ilişkin olarak hesap ekstresi gönderilmiştir. Dosya içinde bulunan hesap ekstresi incelendiğinde İller Bankası payı ve Mart 2012 denkleştirme bedeli adı altında yatan paralar yanında haczi mümkün olan günlük tahsilatlar açıklaması ile yatırılan paraların da olduğu görülmüştür. Bu durumda Mahkemece, anılan şubedeki hesap yönünden haciz tarihi itibariyle ilgili banka ve borçlu belediyeden gerekli araştırma yapılarak tüm ilgili kayıtlar, hesap ekstreleri getirtilerek, yukarıdaki kurallar doğrultusunda bu hesaba yatan paraların nitelikleri incelenmeli, vergi, resim ve harç niteliğinde veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde haczin kaldırılmasına, hesabın havuz hesabı niteliğinde olduğunun tesbiti halinde ise, anılan hesap yönünden şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle, İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

............
Yargıtay — Esas No: 2013/29812, Karar No: 2014/4410, Tarih: 17.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/29812 E.  ,  2014/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda:

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Süresinden sonra olan sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ile ... ve savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanıklar hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33036, Karar No: 2013/16664, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/33036 E.  ,  2013/16664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fark kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ve kıdem tazminatının eksik ücret miktarından hesaplandığını belirterek, fark kıdem tazminatının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yapılan emsal araştırması sonucunda belirlenen ücret miktarına göre fark kıdem tazminatı talebi kısmen hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, taraflar arasında görülen ve temyiz edilmeden kesinleşen ilk davada, davanın ihbar öneli süresi bitmeden açılması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı talebi yönünden dava şartının gerçekleşmediği, ikramiye alacağı talebinin ispat edilemediği, çalışılan döneme ait ödenmemiş bakiye ücret alacağının bulunduğu, ücret miktarının bordrolardaki gibi aylık brüt 695 TL olduğu, işyerinde ücrete ilave olarak yemek, servis ve erzak yardımı yapıldığı sonucuna varılmıştır.

Davacının aylık ücret miktarı ilk dava dosyasında belirlenmiş ve kesinleşmiştir. Mahkemece, kesinleşen dava dosyasında belirlenen ücret miktarı varken, yeniden ücret tespiti yapılarak alacakların yeni ücrete göre belirlenmesi ve bu miktar üzerinden hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 03.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5556, Karar No: 2012/8873, Tarih: 08.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/5556 E.  ,  2012/8873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1)Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan İnegöl Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/183 Esas 2004/88 Karar sayılı mahkumiyet kararının ceza kararnamesi ile verildiği ve tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince Sanık ...'a dair tekerrür ile ilgili fıkraların hükümden çıkarılması ve hüküm fıkrasının hak yoksunluğu ile ilgili kısmlarının “5237 sayılı TCK’nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17689, Karar No: 2016/5187, Tarih: 26.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/17689 E.  ,  2016/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.04.2016 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin eşi/desteği ...'un sürücüsü olduğu ambulansla 12.11.2007 tarihinde geçirdiği trafik kazasında hayatını kaybettiğini, kazanın meydana gelmesinde sürücü hatasının değil, yolun buzlu ve kaygan olmasının etkisi olduğunu, davalının olay sebebi ile tamamen kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 7.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; kazanın, desteğin kusuru nedeniyle meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 03.12.2012 tarihli, 2012/16168 Esas, 2012/18335 Karar sayılı bozma ilamında; "... aracın bakımlarının zamanında ve yerinde yaptırılıp yaptırılmadığı; kış koşullarına uygun lastik tahsis edilip edilmediği; desteğin asli görevinin şoförlük kadrosunda olup olmadığı yönlerinin kayıt ve belgelere göre belirlenmesi; diğer yandan, acil hasta naklinin zararlı sonuca etkisinin de irdelenmesi" gereğine değinilmiştir.

Bozma sonrasında, davacı tarafça açılan ve eldeki dava ile birleştirilen davada, 96.107,12 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; asıl ve birleşen davada maddi tazminat istemlerinin kabulü ile, 103.107,12 TL maddi; manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 8.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; asıl ve birleşen davada maddi tazminat istemlerinin kabulü ile, 103.107,12 TL maddi; manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 8.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde BK.nun 47. maddesindeki (6098 s. TBK. md. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 30,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13584, Karar No: 2020/1800, Tarih: 10.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/13584 E.  ,  2020/1800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 13/05/2002-08/11/2013 tarihleri arasında en son 7.300 TL net maaş ile servis müdürü olarak 08.15-17.00 saatleri arasında çalıştığını, hafta sonu çalışma yapılmadığını, iş tanımına göre sürekli yurt dışındaki servislere gittiğini, her ay iki veya üç kez yurt dışı iş seyahatlerine çıktığını, buralarda çok yoğun çalıştığını ileri sürerek fazla mesai ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde yurt dışı servis müdürü olarak çalıştığını, davacının beyaz yakalı yönetici olup, emrinde dört çalışanın mevcut olduğunu, yerleşik Yargıtay kararları uyarınca üst düzey yönetici olması nedeniyle fazla mesai ücreti talep hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı servis müdürü olarak yurtiçi ve yurtdışındaki çalışmalarında fazla çalışması olduğunu iddia ederek talepte bulunmuş, iddiasını ispat için tanık deliline dayanmıştır. Davacı tanıklarının beyanları değerlendirildiğinde; tanıkların yurtdışı çalışmalarında fazla çalışma hesaplamasına esas alınacak beyanlarda bulunmadıkları, başka bir deyişle davacının yurtdışında çalışmalarını hangi saatlerde yaptığını ispatlayamadığı anlaşılmakla, mahkemece davacının yurtdışı çalışmalarına dayanarak fazla çalışma yaptığının kabulüyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6751, Karar No: 2022/8088, Tarih: 21.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/6751 E.  ,  2022/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.06.2022 tarih ve 2020/742 E. - 2022/988 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup, bu kez ek kararın davacı vekilince temyiz edildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, üç adet toplam 413.000,00 TL bedelli senetten dolayı davacı hakkında başlatılan icra takibinden dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.09.2022 tarihli ek kararla temyiz talebinin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiştir.

Bu kez temyiz isteminin reddine dair ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin olarak verilen ek kararda hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,21/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5035, Karar No: 2021/575, Tarih: 27.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5035 E.  ,  2021/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/91 E. - 2018/206 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/91 E.-2018/206 K. sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli. ... İlçesi, ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-) Dava konusu taşınmazların tapu kaydında bulunan TEK Gen Müd. lehine 12.230 m2 irtifak hakkı şerhi nedeniyle meydana gelecek değer düşüklüğü oranına göre belirlenecek miktarın, kamulaştırma bedelinden indirilmesi gerektiğinden düşünülmemesi,

2-) Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 100 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre eksik bedel tespiti,