muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9549, Karar No: 2007/11176, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9549 E.  ,  2007/11176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar davalı ... vekili tarafından davacılar aleyhine 29.7.2005 ve 2.2.2006 gününde verilen dilekçeler ile tapulu taşınmazlara müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil, birleştirilen davada temliken tescil mümkün değilse tazminat istenmesi üzerine davaların birleştirilerek yapılan duruşma sonunda; davalı ... yönünden müdahalenin önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil isteminin reddine, davalı ... ve ...’a yönelik davaların reddine, yine birleştirilen 2006/35 esas sayılı temliken tescil, değilse binadaki payın tahsili istemlerinin reddine dair verilen 13.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ek dava ecrimisil tahsili, birleştirilen dava ise Türk Medeni Kanunun 724.maddesine dayalı temliken tescil, ikinci kademedeki istek ise malzeme bedeline katkı payı oranında tazminat tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, çapa bağlı 25 ve 26 parsellere yönelik davanın kabulü ile birleştirilen davanın davacısı ...’un yersiz elatmasının önlenmesine, diğer davalılar ... ve ...’e ilişkin elatmanın önlenmesi istemi ile ecrimisile dair davanın reddine, koşulları gerçekleşmediğinden birleştirilen temliken tescil ve tazminat davalarının reddine karar verilmiştir.

Hükmü kayıt maliki mirasçısı davacılar ile birleşen davanın davacısı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriği ve takdire göre kayıt maliki davacıların bütün, birleşen davanın davacı ...’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Birleşen davada ikinci kademedeki istek tazminat talebine ilişkindir. Gerçekten, dinlenen tanıklar krokide 26 parsel üzerinde idare binası ve tavuk üretim yeri olarak gösterilen A ve B harfli inşaatın yapımı sırasında kayıt malikinin babası olan davacı ...’ın katkıda bulunduğunu ifade etmiştir. Tanıkların sözü maddi bir olguyu kanıtlamaya yönelik bulunduğundan katkı payının varlığı bunu iddia eden davacı ve davalı ... tarafından kanıtlanmıştır. Kanıtlanan vakıa hukuki işleme değil maddi bir olayın varlığına ait olduğundan olayda HUMK.nun 288 ve 290.maddelerinin uygulama yeri yoktur.

Diğer yandan, kayıt malikleri çapları dahilinde kalan taşınmazdan davalının elatmasının önlenmesini sağladıklarından davacı ve davalı ...’ın katkı verdiği bina sebebiyle katkısı oranında nedensiz zenginleşmiştir. Kayıt malikleri mal varlıklarındaki haksız çoğalma bedelini verilen katkı payı oranında malzeme sahibine tazminat olarak ödemek zorundadır.

Diğer yandan, kayıt malikleri çapları dahilinde kalan taşınmazdan davalının elatmasının önlenmesini sağladıklarından davacı ve davalı ...’ın katkı verdiği bina sebebiyle katkısı oranında nedensiz zenginleşmiştir. Kayıt malikleri mal varlıklarındaki haksız çoğalma bedelini verilen katkı payı oranında malzeme sahibine tazminat olarak ödemek zorundadır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş,krokide A ve B harfleri ile gösterilen yapılarda birleşen davanın davacı ...’ın katkı payı oranını tanık sözleri ile saptamak, bu oran ne ise yapının bütününe göre isteyebileceği tazminatı gerekirse bilirkişi görüşünden de yararlanılarak bulmak ve sonucuna uygun hüküm kurmak olmalıdır. Değinilen yönün gözetilmemiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kayıt maliki davacıların bütün temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bent uyarınca davalı ve birleşen davanın davacı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 1.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4066, Karar No: 2014/20064, Tarih: 08.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4066 E.  ,  2014/20064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2013/414-2013/343

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi gereğince imar uygulaması sırasında bulunduğu yerde olduğu gibi korunamayan binaların ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti ve mülkiyetinin davacı idareye aidiyetine karar verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi gereğince imar uygulaması sırasında bulunduğu yerde olduğu gibi korunamayan binaların ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti ve mülkiyetinin davacı idareye aidiyetine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Dava konusu ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi,yapılara Bayındırlık birim fiyatlarına göre yapranma payı düşülmek suretiyle değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

Davalılar tarafından, 14.12.2012 tarihli celsede, dava konusu yapılardan bazılarının dava dışı olan Salih ve İsmail e ait olduğu beyan edilmiştir.

Bu nedenle, yapıların kime ait olduğu tespit edilip, buna göre kamulaştırma bedelinin ödenmesi gerekirken, yazılı şekilde değerlendirme yapmak suretiyle karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10769, Karar No: 2017/10909, Tarih: 21.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/10769 E.  ,  2017/10909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ...11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin... Mah. ... Sok. ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... Kışla Komutanlığı Hizmet Takım Komutanlığı ... adresinde görevli astsubay olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

“Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... Mah. ... ... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ...11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7900, Karar No: 2015/14763, Tarih: 27.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7900 E.  ,  2015/14763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/103307

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2013/113 (E) ve 2013/705 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiininn duruşmalı inceleme talebinin hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın lokanta işlettiği, olay günü saat 22.30 sıralarında, sanığın işyerinin önüne araçlarını park eden mağdurların yemek yemek için önce sanığın lokantasına doğru yöneldikleri, ancak sonradan yan tarafta bulunan lokantada tercih kıldıkları, bu duruma sinirlenen sanığın mağdurlara hakaret etmeye başladığı, mağdurların ise haklı olarak sanığa tepki göstermeleri üzerine, sanığın, "çekin şişleri bıçakları vurun öldürün bu o....çocuklarını" demek suretiyle o sırada lokantada bulunan yakınlarını azmettirdiği, akabinde sanığın bu çağrısına uyan kimliği tespit edilmeyen kişilerin, bıçaklarla mağdurların üzerine saldırdıkları, sanığın da aktif olarak katıldığı bu eylemler sırasında, batın bölgesinden bir adet bıçak darbesi alan ve ince bağırsağında harabiyetler oluşan Hasan'ın hayati tehlike; batın ve sol uyluk bölgelerinden iki adet isabet alan ve karaciğerinde harabiyetler oluşan Zeki'nin, yine hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, aynı eylemler sırasında Ahmet'in de basit şekilde yaralandığı olayda, sanığın temel cezasının üst sınırdan veya üst sınıra yakın belirlenmesi yerine, yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Sanığın diğer kimliği tespit edilemeyen şahıslarla birlikte yaralama eylemlerini TCK'nin 37. maddesi kapsamında "asli fail" sıfatıyla işlediği halde, TCK'nin 38. maddesi kapsamında "azmettiren" sıfatıyla cezalandırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasındaki TCK'nin 38. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların TCK'nin 37. maddesi şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26888, Karar No: 2013/247, Tarih: 09.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26888 E.  ,  2013/247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

I-Sanıklar ... hakkında "2007 ve 2008", ... hakkında ise "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet ve sanık ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı gerekçeleri gösterilmiş,

Yokluğunda verilen hükmü, yasal süresinden sonra 27.06.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan sanık ...' in temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 315. maddesi uyarınca reddine dair yerel mahkemenin 29.06.2012 gün ve 2010/539 Esas, 2011/767 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik bulunmamış,

Sanık ... hakkında ise elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafi, sanık ... ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında ortağı olduğu şirketin 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması, dosyada mevcut vergi suçu raporu ve ticaret sicil gazetesi fotokopisine göre sanığın şirketin sorumlu müdürlük görevini 29.07.2008 tarihinden itibaren başladığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçu işleyen diğer sanık ...'in fiiline ne şekilde iştirak ettiği tartışılıp deliller gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3811, Karar No: 2016/8582, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3811 E.  ,  2016/8582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Aksu mahallesi 262 ada 65 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu, ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

2)Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Aksu mahallesi 262 ada 65 parsel parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihdeki satışlarına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıdı Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

3)Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değeri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ile bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası, ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

5)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 18/12/2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2064, Karar No: 2019/14233, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2064 E.  ,  2019/14233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29662, Karar No: 2012/44066, Tarih: 25.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/29662 E.  ,  2012/44066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının ilköğretim okuluna bağlı olarak çalıştığını, daha sonra okulun, işçisini Okul Aile Birliğine devrettiğini, davacının temizlik elemanı olmasına karşın okulun her türlü bakım onarım işlerini yürüttüğünü, Şubat 2008 tarihinde sebepsiz olarak işten çıkartıldığını, haklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevabında, davacının davalı işveren ile yazılı akde bağlı olarak çalışmaya başladığını, yıllar itibariyle aralıklı olarak çalıştığını, fazla mesai talebinin haksız olduğunu, davacının işe çağrılmasına rağmen gelmediğini ve işverene bilgi de vermediğini, bunun üzerine davacıya bir kısım ödemeler yapıldığını, davacının Çalışma Bakanlığına hitaben bütün alacaklarını aldığına dair 20.02.2008 tarihli dilekçe verdiğini, davacının taleplerinde haksız olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş akdinin haksız feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece davacı lehine bilirkişi raporu benimsenerek fazla mesai ücreti hüküm altına alınmış ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Zira, hükme esas bilirkişi raporundaki hesaplamalar tanık beyanlarına dayanmaktadır. Ancak davalının resmi bir kurum olduğu dikkate alındığında sadece soyut tanık beyanları ile sonuca gidilmesi doğru değildir.

Bu nedenle davacının hizmet dönemi itibari ile çalıştığı okul işyerinden ikili eğitim olup, olmadığı, aynı işi yapan kaç kişi bulunduğu, dönüşümlü veya nöbetleşe çalışma olup, olmadığı sorularak belirlenmeli, ilgili bilgi ve belgeler celbedildikten sonra tanık beyanları ile birlikte bir değerlendirmeye tabi tutulup gerekirse ek hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde anılan alacakla ilgili hüküm tesisi hatalıdır.

F) Sonuç:

Bu nedenle davacının hizmet dönemi itibari ile çalıştığı okul işyerinden ikili eğitim olup, olmadığı, aynı işi yapan kaç kişi bulunduğu, dönüşümlü veya nöbetleşe çalışma olup, olmadığı sorularak belirlenmeli, ilgili bilgi ve belgeler celbedildikten sonra tanık beyanları ile birlikte bir değerlendirmeye tabi tutulup gerekirse ek hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde anılan alacakla ilgili hüküm tesisi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13615, Karar No: 2024/20401, Tarih: 24.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/13615 E.  ,  2024/20401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/175 E., 2016/327 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlendiğinden, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.06.2024 tarihinde karar verildi.