muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15219, Karar No: 2023/2150, Tarih: 26.04.2023

4. Bozma üzerine Siverek 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/292 Esas, 2021/623 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3, 168/1 ve 62. maddeleri gereğince 11 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince neticeten 6.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının 10 eşit şekilde taksitlendirilmesine; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adlî para cezasının 10 eşit şekilde taksitlendirilmesine; mala zarar verme suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 151/, 31/3, 168/1 ve 62. maddeleri gereğince 21 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince neticeten 420,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği; "atılı suçu işlemediğine, suçu işlediğine dair delil bulunmadığına" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece, suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde dosyası tefrik edilen faili meçhul şüpheli ile birlikte şikâyetçinin işyerinin kepengini zorlamak suretiyle işyerine girerek hırsızlık yaptığı ve soruşturma aşamasında zararı giderdiği kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmasında, uyuşturucu madde kullanması sebebiyle atılı suçu işlemiş olabileceğini, olay nedeniyle pişman olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Şikâyetçi, zararının soruşturma aşamasında giderildiğini beyan etmiştir.

4. 18.12.2015 tarihli ekspertiz raporuna göre, iş yeri karıştırılan raf yeri değiştirilmiş "..." ibareli çakmak üzerinden elde edilen parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğu belirtilmiştir.

5. Olay yeri inceleme raporuna göre: işyerinin çinko kepenk ile kaplı olduğu, kepengin açık ve iş yeri kapısı önünde açık vaziyette asma kilit olduğu, kepengin altında demir doğrama kapı olduğu ve şikâyetçi tarafından devamlı açık vaziyette bırakıldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Ve Mala Zarar Verme Suçlarına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

5. Olay yeri inceleme raporuna göre: işyerinin çinko kepenk ile kaplı olduğu, kepengin açık ve iş yeri kapısı önünde açık vaziyette asma kilit olduğu, kepengin altında demir doğrama kapı olduğu ve şikâyetçi tarafından devamlı açık vaziyette bırakıldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Ve Mala Zarar Verme Suçlarına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 151/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.06.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren, ikinci mahkûmiyet tarihi olan 11.11.2021 tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, suça sürüklenen çocuğun tevil yolu ile ikrarda bulunduğu ve iş yeri içerisinde yeri değiştirilmiş çakmak üzerinde suça sürüklenen çocuğun parmak izinin bulunduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun "atılı suçu işlemediğine, suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Mahkemece 11.11.2021 tarihli celsede bozmaya uyulmasına karar verildiği halde, bozmanın gereği yerine getirilmeyerek, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Siverek 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/292 Esas, 2021/623 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-(1). maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE;

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Siverek 3. Asliye Ceza Mahkemesinin,11.11.2021 tarihli ve 2021/292 Esas, 2021/623 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2473, Karar No: 2009/6363, Tarih: 11.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/2473 E.  ,  2009/6363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava konusu bonoda kefil olduğunu ve iki davalının borcunu dava dışı üçüncü kişinin yaptığı icra takibi sırasında ödediğini, daha sonra bu paranın tahsili için davalılar hakkında icra takibi yaptığını, takibe davalıların itiraz ettiklerini öne sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dışı üçüncü kişi tarafından kefil olan kendisi ile asıl borçlu davalılar aleyhinde yapılan icra takibindeki borcu ödediğini ileri sürmüş ve 2.1.2006 tarihli "Tahsilat Makbuzu" başlıklı belgeye dayanmıştır. Davalılar ise, takip konusu borcu söndüren bu belgenin sıhhatine bir itirazda bulunmamış, ne var ki, icra dosyasındaki borcu kendilerinin ödediğini savunmuşlardır. İcra dosyasındaki borcun takip konusu bonoda kefil olan davacı tarafından ödendiği, ibraz ettiği tahsilat makbuzu ile sabit olduğu gibi, senet aslının da davacıda olması, bu senet bedelini davacının ödediğini göstermektedir. Bu ödeme üzerine, takip alacaklısı takipten feragat etmiş olup, feragat harcının da

2009/2473-6363

davacı tarafından ödenmesi, icra dosyasındaki borcu davacının ödediğinin kanıtıdır. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sadece vekalet ücreti ve harcın davacı tarafından ödendiğinin kabulü ile davanın kısmen kabul edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 70,15 YTL kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30692, Karar No: 2021/8834, Tarih: 22.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/30692 E.  ,  2021/8834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olup, 5271 sayılı CMK'nın 260/1 maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunan ve 23.04.2015 tarihli mazeret dilekçesi ile davaya katılma talebinde bulunduklarını beyan ettikleri halde hakkında katılma kararı verilmeyen müşteki vekilinin hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini ortaya koyduğundan, aynı Kanun'un 237/2 maddesi uyarınca sanık hakkında açılan davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Kabul ve uygulamada bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14546, Karar No: 2023/2951, Tarih: 10.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14546 E.  ,  2023/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2014 tarihli ve 2013/231 Esas, 2014/216 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 24.04.2014 tarihinde bulunduğu cezaevi aracılığı ile usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre içerisinde temyiz isteğinde bulunmadığı, aksine 05.05.2014 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinde bulunmayacağını belirttiği, bu nedenle kararın 02.05.2014 tarihinde kesinleştiği, ancak sanığın 19.08.2015, 11.09.2015, 29.08.2016, 31.08.2016, 30.09.2016, 13.03.2017, 29.03.2017, 28.06.2017 ve 14.06.2022 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminde bulunduğu, Mahkeme her ne kadar 14.06.2022 tarihli ek kararı ile İstinaf ve İtiraz Taleplerinin Kabulüne ve İnfazın Durdurulmasına karar vermiş ise de anılan ek kararda belirtilen hukuka aykırılıklar için kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği, sanık tarafından hükmün kesinleşmesinden sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un

305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4277, Karar No: 2010/11502, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4277 E.  ,  2010/11502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan bölümü üzerinde muhtelif meyve ağaçları bulunmaktadır. Bu ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliği kazandırmaktadır. Dava konusu taşınmaz üzerindeki karışık meyve ağaçlarının zeminde kapladığı alanlar ayrı ayrı belirlenip meyvelerin cinsine göre gelirleri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği gözetilerek, bilirkişi kurulundan bu yönde ek rapor alınmadan ve gerekçesi gösterilmeden taşınmaz zemininin arazi kabul edilerek, ağaçlara da ayrıca değer biçen rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Taşınmazların bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre kapitalizasyon faiz oranının % 4 olması gerektiği gözetilmeden, % 5 kapitalizasyon faizine göre hesaplama yapan rapora göre, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine bilinmeyen masraflar, idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin az tespiti,

4-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 1.458,00 m²'lik bölümün yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alındığında, bu kısımda değer azalışı olacağının gözetilmemesi,

5-Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17049, Karar No: 2023/4332, Tarih: 15.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/17049 E.  ,  2023/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/235 E., 2016/68 K.

SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi onama

Sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve sanıklar ... ile ... hakkında cinsel taciz suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/235 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanıklar ... ile ...'ın cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

b) Sanık ...'in katılan ...'ye karşı cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

c) Sanık ...'in katılan mağdure Yağmur'a karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanık ... hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu nedeniyle mahkumiyet kararı verildiğine, suçun işlendiği hususunda kesin ve somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin yasal olmadığına, kanuni ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, kararın sanık lehine bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Yerel mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olması sebebiyle hükümleri temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Yerel mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olması sebebiyle hükümleri temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tüm dosya kapsamına göre sanık ...'in arkadaşlarıyla birlikte fuardaki bir oyuncakta iken katılan mağdureye dikkatle bakmaya başladığı, mağdure oyuncaktan inerken kalabalıktan istifade eden sanık ...'in mağdurenin arkasından kalçasına dokunup, sonra onun yanından geçerken yanlışlıkla dokunmuş gibi göğüslerine dokunduğu, mağdurenin arkadaşı tanık S.E.'ye bu olaydan bahsetmesi ve tanığın da sanık ...'le konuşması üzerine sanığın tanığa "Bunlar işe mi çıktı" gibilerinden konuştuğu, katılanın kızı olan mağdurenin önce irkildiğini sonra tanık S.E. ile konuştuğunu, tanığın da sanık ... ile konuştuğunu görüp ne oluyor diye olaya müdahalesi üzerine sanık ...'in katılana "Gel gel " işareti yapıp "Geceliğin kaç para, sen işe mi çıktın" şeklinde sözler söylemesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemlerinde, sanığın katılana karşı gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle cinsel taciz suçundan ve katılan mağdureye karşı gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ...'in katılan mağdureye yönelik eylemi, yanından geçerken aniden kısa süreli ve tek hamleli dokunuş eylemi olduğu kabul edilerek bu şekilde oluşan cinsel istismar eyleminin sarkıntılık vasfında olduğu gerekçesiyle hüküm kurulduğu görülmüştür.

3. Sanıklar ... ve ... hakkında cinsel taciz suçundan kamu davası açıldığı; sanıkların fuar alanındaki kalabalık ortamda arkadaşları sanık ...'in yanında bulunmak dışında katılanlara doğrudan fiili bir müdahalede bulunmadıkları, onlara karşı cinsel taciz içeren söz sarf ettiklerine dair delil bulunmadığı, arkadaş olan ve birlikte fuara giden her üç sanığın olay anında birlikte yürümelerinin doğal olduğu, sarkıntılık ve cinsel taciz içeren sözleri gerçekleştirenin sanık ... olduğu kabul edilerek sanıklar ... ve ...'ın söz ve eylemsel bir davranışlarının sabit olmadığı ve sanık ...'in bu tür davranışlarına iradi bir şekilde iştirak ettiklerine dair delil bulunmaması gerekçesiyle sanıkların beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı ve Sanıklar ... ile ... Hakkında Cinsel Taciz Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Tüm dosya kapsamına göre, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, sanık ... hakkında hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı ve Sanıklar ... ile ... Hakkında Cinsel Taciz Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Tüm dosya kapsamına göre, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, sanık ... hakkında hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/235 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı ve Sanıklar ... ile ... Hakkında Cinsel Taciz Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/235 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4671, Karar No: 2016/10202, Tarih: 24.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4671 E.  ,  2016/10202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2014

NUMARASI : 2014/161-2014/823

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.