muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3330, Karar No: 2023/3445, Tarih: 21.06.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili davanın tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 31.03.2021 tarih ve 2019/2901 Esas 2021/606 Karar sayılı kararı ile; davacının davalının cevaplarına karşı cevaba cevap dilekçesi sunduğu, ancak davacının cevaba cevap dilekçesinin davalıya tebliğ edilmediği, davacının, cevaba cevap dilekçesinin davalıya tebliği ve iki haftalık süre içerisinde ikinci cevap dilekçesi sunma hakkı verilip dilekçeler teatisi aşamasının tamamlanmasından sonra ön inceleme duruşmasının yapılması gerekirken, davacının cevaba cevap dilekçesi davalıya tebliğ edilmeden ve dilekçeler teatisi aşaması tamamlanmadan ön inceleme duruşmasının yapılması ve yargılamaya devam ile karar verilmesinin davalının hukuki dinlenilme ve adil yargılanma hakkını kısıtlar nitelikte olduğu gerekçesi ile davalı kadının istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının esası incelenmeksizin kaldırılmasına, kaldırma kararına uygun şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, davalının diğer istinaf istemlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; son ayrılma olayının 20.06.2018 tarihinde olduğu, davalının annesinin, davacıyı tehdit ve basit yaralama suçlarından yargılandığı, adli para cezası alarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, akabinde 16.07.2018 tarihinde boşanma davası açıldığı, dava devam ederken 14.02.2019 tarihinde davalının, davacının annesine hitaben tehdit ve hakaret ettiği, iddianame düzenlendiği, davacının ağır kusurlu, davalının ise kusurlu davranışları ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, evliliğin devamında taraflar ve sosyal açıdan yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun`un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davalı anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk için 800,00 TL tedbir, 1.000,00 TL iştirak nafakasının davacı erkekten alınarak davalı kadına verilmesine, hüküm altına alınan nafakının her yıl TÜİK tarafından belirlenen TÜFE oranında artırım yapılmasına, davacının ağır kusurlu davranışları davalının kişilik haklarını incitici mahiyette olduğundan bir miktar manevî, eşinin maddî desteğinden ve sosyal haklarından yoksun kalacak olması nedeniyle bir miktar maddî tazminata hükmetmek gerektiği gerekçesi ile 30.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatın davacı erkekten alınarak davalı kadına verilmesine, ziynet eşyasına ilişkin davalı tarafça usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili; boşanma davası açılmadan önce davalı kadının davacı erkeğe ve annesine hakaret ve tehdit içerikli mesajlar attığını, çocuk ile kişisel ilişki kurulması sırasında da davalı kadının ailesinin davacı erkeğe hakaret ve tehdit içeren davranışlarda bulunduğunu, şiddet uyguladıklarını, kusur durumunun hatalı değerlendirildiğini, davalı kadının karşı davası olmadığını, boşanmak istemeyen kişinin tazminat isteminde bulunamayacağını, çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının çok olduğunu, arttırıma yönelik maddenin de kaldırılması gerektiğini, davalı kadının tanıklarının dinlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı kadının davacı erkekten habersiz kredi çektiğini, davacı erkek ile ameliyat olduğunda dahi ilgilenmediğini belirterek; kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, velâyet ve iştirak nafakasının miktarı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı kadın vekili; davacı erkeğin davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığını, ceza aldığını, davalı kadının kusurlu olduğuna ilişkin gerekçenin doğru olmadığını, müvekkilinin boşanmak istemediğini, tazminat miktarlarının az olduğunu belirterek; boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.02.2023 tarihli ve 2022/1666 Esas, 2023/252 Karar sayılı kararıyla; davalı kadının davacı erkeğin annesine yönelik hakaret ve tehdit eylemi nedeni ile açılan ceza davasında suç tarihi 14.02.2019 olup kusur belirlemesine esas alınamaz ise de; söz konusu tarih öncesi de davalı kadının süreklilik arz eder şekilde davacı erkek ve davacının annesine yönelik hakaret içerikli mesajlar çektiği, söz konusu mesajları attığını kabul etmekle birlikte, davacı tarafından affedildiğini ileri sürdüğü, mesajlarda eşine " korkak tavuk" kayınvalidesine yönelik olarak " sarı engerek, seni azmış kocasız, sarı engerek, sen öl mezarına s....senin, aç, göt, karı, seninle ölene kadar uğraşacağım, mezarına sı..., kocasızlık kafasını yaşıyorsun, menapozlu karı, öl, geber, cadı, sana nefretim dağları deler, cuma günleri dullara sormak lazım koca istiyormusun diye, ana oğul nikah kıyın" gibi kelimeler kullandığı, yine fiili ayrılığı sebep olan son olayda " köpekler, hepinizi pompalı tüfekle öldürürüm, Allan belanızı versin" şeklinde sözler söyleyerek hakaret ve tehdit ettiği, sürekli olarak boşanmak istediğini, eşini sevmediğini ve keşke evlenmesem dediği, davacı erkeğin ise fiili ayrılığa sebep olan son olayda eşine şiddet uyguladığı, tehdit suçundan açılan kamu davasından ise beraat ettiği, eşi ve çocuğu ile yeteri kadar ilgilenmeyerek birlik görevlerini yerine getirmede ihmalinin bulunduğu, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerektiği gerekçesi ile tarafların kusur belirlemesine ilişkin istinaf istemlerinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin düzeltilmesine, taraflar eşit kusurlu olduklarından davacı erkeğin hükmedilen tazminatlara yönelik istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin davalı kadının maddî ve manevî tazminat talebinin kabulüne ilişkin bendinin kaldırılmasına, yerine davalı kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine şeklinde hüküm kurulmasına, günümüzde ÜFE oranlarının TÜFE oranına göre oldukça yüksek olduğu, bu itibarla iştirak nafakasının gelecek yıllarda gerçekleşecek TÜFE oranında artırılmasına karar verilmesinin hakkaniyet ilkesine uygun olacağı gerekçesi ile davacı erkeğin iştirak nafakasının arttırım oranına ilişkin istinaf talebinin kabulüne, çocuk yararına takdir edilen iştirak nafakasına ilişkin bendin kaldırılmasına, yerine ortak çocuk 29.10.2016 doğumlu ... yararına, kararın kesinleşme tarihinden itibaren ise aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasının davacı babadan alınarak, davalı anneye verilmesine, nafakanın kararın kesinleşmesini takip eden yıllarda TÜFE oranında artırılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine şeklinde hüküm kurulmasına, tarafların diğer yönlere ilişkin istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili; davacı erkeğin davalı kadına psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, müvekkilinin davacı erkeğe ve annesine hakaret ettiğini bildirmişse de bu konuda davacının şikayet yoluna gitmediğini, bu durumun davalı kadını affettiğini gösterdiğini, davacı erkeğin davalı kadına ve çocuğa ilgi göstermediğini, annesi ile zaman geçirdiğini, en küçük tartışmada boşanacağını söylediğini, davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunu, davanın reddine karar verilmesi ve tazminat taleplerinin kabul edilmesi gerektiğini belirterek; boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

. Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik varsa kusurun kimden kaynaklandığı, davacı erkeğin boşanma davasının kabulünün, davalı kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun`un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26602, Karar No: 2013/48831, Tarih: 26.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/26602 E.  ,  2013/48831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suça konu saha üzerindeki ağaçlar yerine saha üzerinde mevcut bulunmayan ve miktar olarak yediemine alınmamış mahsulun müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1 .maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince kararda müsadereye ilişkin paragrafta “.... mahsulün....” ibaresinin “...ağaçların...“ şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10393, Karar No: 2011/4941, Tarih: 18.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10393 E.  ,  2011/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın tek taraflı trafik kazasında pert olacak şekilde hasarlandığını, müvekkilinin aracın bankete çıkması ve hasardan dolayı çalışmaması nedeniyle çekici bulmak için aracının yanından ayrıldığını birkaç dakika sonra tekrar geldiğinde trafik ekibinin olay yerinde kaza tesbit tutanağı düzenlediğini gördüğünü ve aracını tutanak ile teslim aldığını, davalının anlaşmalı olduğu çekici ile aracın yetkili servise çektirildiğini, kazanın ertesi günü araçta meydana gelen hasarın uzman bilirkişi marifetiyle tesbit edildiğini, davalının ihbar ve ihtara rağmen hasar bedelini ödemediğini, poliçe şartlarına göre aracın anahtar teslim satış fiyatı üzerinden ... 4.İcra Müdürlüğünün 2008/6398 Esas sayılı dosyasında davalı aleyhine icra takibine geçildiğini, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hiçbir kaza tutanağının birkaç dakika içinde tanzim edilemeyeceğini, aracın davacı tarafça değil eksper raporunda belirtildiği gibi trafik ekiplerince çekildiğini, davacının olay saatinden 6 saat sonra alkol raporu aldığını ve sürücünün olay yerinden firar ettiğinin kaza tutanağında belirtildiğini, bu durumda sürücü, davacı ise, yüksek miktarda alkollü olduğundan kaza yerini terkettiği sonucuna varıldığını, bu halin teminat dışında kaldığını, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana

geldiğini, aksini davacı tarafın ispatlaması gerektiğini, hasar miktarının fahiş olduğunu, ticari faiz istenemeyeceğini, inkar tazminatının şartlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğu ve araçtaki hasarın poliçe yürürlük süresi içinde meydana geldiği tarafların kabulündedir.

Mal sigortaları türünden olan Kasko Sigortası Genel Şartlarının teminat kapsamını belirleyen A.1.maddesine göre, gerek hareket, gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında aracı ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsadamesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3.kişilerin kötü niyet ve müziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüsü sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminatı kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, TTK'nun 1282.maddesi uyarınca, sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, aynı yasanın 1281.maddesi hükmü uyarınca da, kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşme halinde ise, bu oluş şeklinin KSGŞ'nın A.5.maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

KSGŞ'nın A.5.maddesi ve TTK'nun 1292.maddesi uyarınca, rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip, oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat külfeti sigortalıya geçer.

Somut olayda, davacı taraf, kaza tesbit tutanağı, araç teslim tutanağı, hasar tesbit dosyası, tesbit bilirkişi raporu, aracı kaza mahallinden çeken çekici şirket ile aracın

onarımını yapan yetkili servisin cevabi yazıları, davacının alkollü olmadığına dair rapor, poliçeyi tanzim eden acente yetkilisinin beyanına dayanmıştır.

Davalı ... ise, sürücünün olay yerinden firar ettiğini, aracın trafik ekiplerince çekildiğini, sürücünün kim olduğunun tesbit edilemediğini, sürücü, davacı ise alkol raporunun olaydan 6 saat sonra alındığından, yüksek miktarda alkollü olması nedeniyle sürücünün olay yerini terkettiği sonucuna varıldığını, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini, aksinin davacı tarafından ispatlanması gerektiğini savunarak hasar bedelini ödemekten kaçınmış olup kaza tesbit tutanağına, araştırma ve eksper raporuna, araç teslim tutanağına, alkol raporuna dayanmıştır.

Uyuşmazlık, sigortalı aracın sürücüsünün kim olduğu, olay anında alkollü olup olmadığı dolayısıyla hasarın teminat dışı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, sigortalı aracın sürücüsünün kim olduğu, olay anında alkollü olup olmadığı dolayısıyla hasarın teminat dışı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kaza sonrasında olay yerinden neden ayrıldığını, trafik ekibine sürücünün kendisi olduğunu neden söylemediğini ve neden alkol muayenesini 6 saat sonra yaptırdığını kanıtlayamadığı sonucuna varıldığı, olaydan 6 saat sonra yapılan ölçümde alkolsüz olmasının, kaza anında alkolsüz olduğunu göstermediği, alkol düzeyi saatte 0.15 promil düştüğünden 6 saat öncesinde 0.90 promil alkollü olabileceği, bu miktarın yasal sınırın üzerinde olup güvenli araç sürme yeteneğini ortadan kaldırdığını, davaya konu tek taraflı kazanın, sürücünün aldığı alkolün etkisi ile reflekslerinin zayıflaması sonucu meydana gelebilecek şekilde gerçekleştiği, davacının doğru ihbar mükellefiyetini yerine getirmediği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya baktığımızda kazanın meydana geldiğine dair aksi sabit olmayan kaza tesbit tutanağı, sigortalı araçta hasar oluştuğuna dair bilirkişi raporları 18.12.2007 tarihinde saat 12.15'te kaza meydana geldikten sonra aracın davacı sigortalıya saat 12.30'da teslim edildiğine dair resmi görevlilerce düzenlenen araç teslim tutanağı, aracın aynı gün davalı şirket asistanca hizmetlerinin telefonla bilgi vermesi üzerine yetkili çekici şirket tarafından yetkili tamir servisine götürüldüğüne dair yazılı belgeler davacının aracı kendisinin kullandığına dair beyanı, davalı sigortacının acente yetkilisi, tanık ...'in davacının iddialarını

destekleyen (teyit eden) ifadesi, davacının alkollü olmadığına dair rapor uyarınca, davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şeklini kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak ihbar ettiği ispatlanamamıştır.

Bu durum karşısında, rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiğini, sürücünün kim olduğunu, sürücünün davacı olması halinde alkollü olduğunu ve kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini, sürücü değişikliği yapılmışsa kaza anında aracı kullanan davacı dışındaki sürücünün ehliyetsiz yada münhasıran alkolün etkisi altında kaza yapacak şekilde alkollü olduğunu ispat külfeti, sigortacı da bulunmakta olup, sigortacı bunu soyut iddialarla değil, somut delillerle kanıtlamalıdır.

O halde, mahkemece, gerektiğinde zabıt mümzileride dinlenmek suretiyle, açıklanan ilkeler uyarınca inceleme ve değerlendirme yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu biçimde ispat yükünün davacıya geçtiği, davacının iddialarını ispat edemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20191, Karar No: 2009/3634, Tarih: 10.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/20191 E.  ,  2009/3634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2008

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava 08.06.1996 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı avukatının 10.06.2008 tarihli duruşmaya mazeret beyan ederek katılmadığı ve anılan duruşmada mahkemece mazeretinin kabul edilerek yeni duruşmanın 11.07 2008 tarihinde yapılmasına karar verildiği, 11.07.2008 tarihli duruşmada ise davacı avukatının duruşmadan haberdar olduğu halde katılmadığından bahisle davacı tarafın yokluğunda karar verildiği uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık 11.07.2008 tarihli duruşmadan davacı avukatının haberdar olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Adli tebligatların 7201 sayılı Yasa'nın 1.maddesi gereğince bu yasa hükümleri dairesinde yapılması zorunludur. Dosya içerisinde davacı avukatına 11.07.2008 tarihli duruşma gününün bildirilmesine ilişkin tebligat parçası mevcut değildir.Bu duruma göre davacı tarafın yeni duruşma gününü bildiğinden söz edilemez.

Savunma hakkı Anayasa (m.36) ile güvence altına alınmış olup, HUMK.nun 73. maddesinde de ayrıca düzenlenmiştir. Hâkim, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. (HUMK mad. 73).Buna göre hâkim Anayasa ile güvence altına alınan ve HUMK'da da ayrıca düzenlenmiş bulunan iddia ve savunma haklarını kullanabilmeleri için tarafların duruşmaya çağırmak zorundadır.

Hal böyle olunca da duruşma gününden haberi olmayan davacının yokluğunda dosyanın karara çıkarılmasının, adil yargılanma hakkının ve savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğu, giderek Anayasa’nın 36 ve HUMK’nu 73.Maddelerine aykırılık oluşturduğu açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle yeni duruşma günü usulüne uygun biçimde haber verilmeden, adil yargılanma ve savunma hakkı ihlal edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle yeni duruşma günü usulüne uygun biçimde haber verilmeden, adil yargılanma ve savunma hakkı ihlal edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.