muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8922, Karar No: 2022/153, Tarih: 12.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/8922 E.  ,  2022/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil istekli davanın yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine ilişkin verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, süresi içerisinde verildiği görülen temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendiği gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ..., çekişmeli 93 parsel sayılı taşınmazın iddiaya konu bölümünün, tapuda adına kayıtlı komşu 92 parsel sayılı taşınmaz ile bir bütün halinde atalarından intikal ile kendisi tarafından zilyet edildiği iddiasıyla kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, dava konusu taşınmazın çekişmeli bölümü yönünden tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar, dava konusu taşınmazın, komşu şahıs parsellerinin ortasında yer aldığı ve hudutlarının sabit olduğu, genişlemesinin yahut değişmesinin mümkün olmadığı, taşınmazın hükmen tesciline esas dava dosyası incelendiğinde görüleceği üzere taksimen miras bırakanları ...’a isabet ettiği, o tarihten beri herkesin kendi yerini ekip biçtiğini, çekişmeli taşınmazın sınırlarının değişmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 31.05.2016 tarihli ve 2012/732 Esas - 2016/332 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin 1989 yılında yapıldığı, taşınmazın kadastro tespitinin tapu kaydına dayalı olarak yapıldığı, tanık ve mahalli bilirkişilerin beyanı ile davacının ve evvelindeki eklemeli zilyetliğin keşif tarihi olan 2015 yılından geriye doğru 40 yıl devam ettiğinin anlatılması karşısında, davacı yanın tespitten öncesine ilişkin zilyetlik iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vasisi tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vasisi temyiz dilekçesinde, dava konusu taşınmazın kadastro sırasında bilgisizlik nedeniyle davalılar adına tespit edildiği, mahalde alınan tüm beyanların çekişmeli taşınmazın iddiaya konu bölümünün davacı ... tarafından kullanıldığı, davalılar murisi ...’ın kullandığı bölümün daha kuzeyde kaldığını yönünde toplandığı halde mahkemece bu beyanlara itibar edilmeyerek davanın reddedildiği, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı olarak verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3.2.2. 3402 sayılı Yasa'nın "Tapuda kayıtlı taşınmaz malların tespiti" başlıklı 13. maddesi:

"Tapuda kayıtlı taşınmaz mal:

A) Kayıt sahibi veya mirasçıları zilyet bulunuyorsa;

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3.2.2. 3402 sayılı Yasa'nın "Tapuda kayıtlı taşınmaz malların tespiti" başlıklı 13. maddesi:

"Tapuda kayıtlı taşınmaz mal:

A) Kayıt sahibi veya mirasçıları zilyet bulunuyorsa;

a) Kayıt sahibi adına,

b) Kayıt sahibi ölmüş ise mirasçıları adına,

c) Mirasçılar tayin olunamazsa, ölü olduğu yazılmak suretiyle kayıt sahibi adına,

B) Kayıt sahibi veya mirasçılarından başkası zilyet bulunuyorsa;

a) Kayıt sahibi veya mirasçılarının kadastro teknisyeni huzurunda muvafakatları halinde zilyet adına,

b) Zilyet, taşınmaz malı, kayıt malikinden veya mirasçılarından veya mümessillerinden tapu dışı bir yolla iktisap ettiğini, onların beyanı veya herhangi bir belge ile veya bilirkişi veyahut tanık sözleriyle ispat ettiği ve ayrıca en az on yıl müddetle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet bulunduğu takdirde zilyet adına,

c) (Değişik: 3/5/2012-6302/4 md.) Kayıt sahibinin yirmi yıl önce gaipliğine hüküm verilmiş veya tapu sicilinden malikin kim olduğu anlaşılamamış ise çekişmesiz ve aralıksız yirmi yıl müddetle ve malik sıfatıyla zilyet bulunan kimse adına tespit olunur." hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Kadastro sonucunda Siverek İlçesi, Taşlı mahallesi çalışma alanında bulunan çekişmeli 93 parsel taşınmaz revizyon gören tapu kaydı nedeniyle davalılar murisi ... ve müşterekleri adına tutanakta yazılı paylar oranında tespit edildikten sonra, askı ilan süresi içerisinde açılıp görülen dava sonucunda hükmen davalılar murisi ... adına tescil edilmiştir.

3.3.2. Çekişmeli taşınmazın kadastro sırasında tapu kaydı uyarınca davalılar murisi adına tespit ve hükmen tescil edildiği, öncesi itibariyle tapulu taşınmaz yönünden davacı yanın zilyetlik iddiasına dayandığı, toplanan delillerden davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-b ve 13/B-c maddelerinde yazılı koşulların gerçekleşmediği anlaşılmakla, dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (III) numaralı bendinde yer verilen yerel mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı yanın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 51,50 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23298, Karar No: 2014/1834, Tarih: 07.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/23298 E.  ,  2014/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gürün Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2012

NUMARASI : 2011/208-2012/222

T.. K.. ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Gürün Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22.10.2012 gün ve 208/222 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, kök muris dedesinden annesine miras yoluyla kalan yaklaşık 40.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazı kardeşi Y..'la birlikte 22.05.1982 tarihli senetle satın aldığını, satın aldıkları taşınmazdan kendisine düşen yerlerin iki parçaya ayrılarak 103 ada parsel ve aynı ada parsel numarası ile tapuya tescil edildiğini, parsellerin toplam yüzölçümünün 20.000 m2 olması gerekirken toplam 12.817 m2 olduğunu, eksik olan 7183 m2 kısmın, taşınmazının doğusunda bulunan 103 ada sayılı mülkiyeti Hazine'ye ait olan parsel içerisinde kaldığını ileri sürerek 7183 m2 yüzölçümündeki bu kısmın taşınmazının doğusundaki Hazine parseli tapusundan iptali ile kendisine ait parsellerden birine eklenerek tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını, ayrıca davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu 103 ada parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının kısmen iptali ile, teknik bilirkişinin 10.10.2012 havale tarihli raporunda ve krokisinde A harfi ve yeşil renk ile boyanmak sureti ile gösterilen kısmın iptal edilen parselden ifrazı ile aynı adanın en son parsel numarası verilmek suretiyle 3826.48 m² yüzölçümlü olarak “tarla” vasfıyla davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, iptal edilen parselden ifraz edilen kısım düşüldükten sonra; iptal edilen parsel 82707.42 m² yüzölçümlü olarak aynı ada ve parsel numarası adı altında aynı niteliği ile davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik, hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Dava, satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik, hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan yargılama hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; Mahkeme'nin 19.09.2011 tarihli yargılama oturumundaki ara kararı ile davacıya tüm delillerini bildirmeleri için 24.10.2011 tarihli sonraki oturuma kadar süre verilmiş, davacı verilen süre içerisinde delil ve tanıklarını dilekçesinde bildirmiştir. Mahkeme'nin keşfe ilişkin 16.07.2011 tarihli ara kararında, "önceki ara kararlar doğrultusunda mahallinde 09.10.2012 günü saat 10.00'dan itibaren keşif yapılmasına "; keşfe ilişkin 28.05.2012 tarihli önceki ara kararda, "...tarafların tanıklarını dilekçesinde bildirmiştir. Mahkeme'nin keşfe ilişkin 16.07.2011 tarihli ara kararında, "önceki ara kararlar doğrultusunda mahallinde 09.10.2012 günü saat 10.00'dan itibaren keşif dilekçesinde bildirmiştir. Mahkeme'nin keşfe ilişkin 16.07.2011 tarihli ara kararında, "önceki ara kararlar doğrultusunda mahallinde 09.10.2012 günü saat 10.00'dan itibaren keşif yapılmasına "; keşfe ilişkin 28.05.2012 tarihli önceki ara kararda, "...tarafların tanıklarını istek üzerine mahallinde hazır etmelerine veya liste ve masraf verdiklerinde adlarına davetiye çıkarılmasına...." karar verilmiş, tanıklara adına davetiye tebliği yapılmamış olup tanıkların istek üzerine mahallinde hazır edilmeleri şeklinde verilen keşif ara kararlarının yöntemine uygun olarak verildiğinin kabulüne olanak bulunmamaktadır. Keşif ara kararında, yerel bilirkişi ve tarafların bildirdiği tanıkların HMK'nun 243 ve 244. maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, her bir keşif giderinin kalem kalem açıklanıp toplamının ne olduğu ve hangi süre içerisinde kim tarafından karşılanacağının açıkça belirtilmesi, bu hususta yasal uyarının yapılması (HMK'nun 259. maddesi) gerekir. Yine vazgeçme olmadığı halde, Mahkemece herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin davacının tanık listesinde gösterdiği iki tanığının da dinlenmemesi yerinde görülmemiştir. Zilyetlik maddi olaylardan olup 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14/1.maddesi uyarınca yerel bilirkişi ve tanık dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür.

Bundan ayrı, davacı dava dilekçesinde 22.05.1982 tarihli satış senedine dayanmıştır. Ne var ki, Mahkemece anılan senet keşif mahallinde yöntemine uygun bir şekilde uygulanmamıştır, anılan senedin yerel bilirkişiler ve sağ iseler senet tanıkları ile taraf tanıklarının 6100 sayılı HMK'nun 243 ve 244. madde (HUMK'nun 258 ve 259. maddeleri) hükmü uyarınca keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılmak suretiyle mümkün olduğunca taşınmaz başında yapılacak keşifte dinlenilmeleri, dayanak senedin bu kişiler aracılığıyla mahallinde yöntemine uygun biçimde uygulanması, anılan senedin nizalı taşınmazı kapsayıp kapsamadığının tereddüte yer vermeyecek ve denetime olanak sağlayacak biçimde belirlenmeye çalışılması, beyanları arasında aykırılık çıktığı takdirde çelişkinin giderilmesi, bu belirlemelerin tapu fen memuru yetki ve yeteneğine haiz uzman bilirkişiye düzenlettirilecek ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması gerekmektedir.

Şu halde Mahkemece yapılacak iş; yerel bilirkişi ve tanıkların HMK'nun 243, 244, 259 ve 290. maddeleri gereğince davetiyeyle keşif yerine çağırılmaları, keşif ara kararında, davetiye ve giderlerin (kalem kalem miktarları açıklanarak) yatırılması konusunda kesin süre verilmesi ve kesin sürenin doğuracağı hukuki sonuçlar bakımından da uyarıda bulunulması, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenilmeleri, beyanlar arasındaki çelişkinin yüzleştirilmek suretiyle giderilmesi (HMK'nun m.261), dayanak senedin bu kişiler aracılığıyla mahallinde yöntemine uygun biçimde uygulanması, anılan senedin nizalı taşınmazı kapsayıp kapsamadığının tereddüte yer vermeyecek ve denetime olanak sağlayacak biçimde belirlenmeye çalışılması, beyanları arasında aykırılık çıktığı takdirde çelişkinin giderilmesi, bu belirlemelerin tapu fen memuru yetki ve yeteneğini haiz uzman bilirkişiye düzenlettirilecek ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması; bununla birlikte taşınmazın oluşumundan itibaren kim tarafından kullanıldığı, muristen davacıya devir şekli (taksim, bağış, satış v.s.) üzerinde durulması, bu hususların da keşif mahallinde mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarıyla açıklığa kavuşturulmaya çalışılması, ondan sonra bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması Usul ve Kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 07.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9767, Karar No: 2013/12191, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/9767 E.  ,  2013/12191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, hazineye ait orman vasfında olmayan arazide bulunan çınar ağacını yakacak olarak kullanmak üzere kestiği, götüremeden ihbar üzerine kolluk güçlerince yakalandığı olayda,

Sanığın yakacak olarak kullanmak üzere kestiği suça konu ağacı hakimiyetine geçirmeden yakalanması karşısında, hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi tatbik edilmeyerek fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Suça konu ağacı hırsızlık amacıyla keserken zorunlu olarak çalınmak istenen malın aynına zarar vermekten ibaret eylemin, bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı kabul edilmesine karşın, eylem bölünerek sanık hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan da beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/07/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14266, Karar No: 2017/513, Tarih: 26.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14266 E.  ,  2017/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve .. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün ... ilçe merkezi veya köylerinde ikametinin olmadığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesine göre de “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

Türk vatandaşı olmayan hükümlünün mahkumiyetine esas suçun Şefaatli ilçesinde işlenmiş olması dikkate alındığında hükümlünün Türkiye'de sakin olduğu yerin Şefaatli olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Şefaatli Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11477, Karar No: 2014/11471, Tarih: 11.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/11477 E.  ,  2014/11471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Red

Her takvim yılında işlenen sahte belge düzenlemek fiilinin ayrı bir suç oluşturması karşısında, sanıkların 2002 yılındaki fiilleri ile ilgili olarak mahkemesince her zaman bir karar verilebileceği mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında 2003, 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiası ile mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca reddi, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27092, Karar No: 2013/20175, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27092 E.  ,  2013/20175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 05/04/2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,