muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33228, Karar No: 2017/15676, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33228 E.  ,  2017/15676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8862, Karar No: 2023/3077, Tarih: 30.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/8862 E.  ,  2023/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2015/238 E., 2015/697K.

SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER :Beraat, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER :Katılan vekili, sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Kısmî onama, kısmî düzelterek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/238 Esas, 2015/697 Karar sayılı kararı ile;

A.Sanık ... Hakkında

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B.Sanık ... Hakkında

5607 sayılı Kanun'a (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi, 58 ... maddesi ve 54 üncü maddesi gereği 5 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyizi, sanık ... hakkında mahkumiyeti gerekirken beraat hükmü kurulmasına ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

2.Sanığın temyiz sebebi, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde ... otobüsünde Viranşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 3013/196 Değişik iş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada sanıklardan ...'a ait kutuda 95 adet kaçak cep telefonu ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık ... aşamalarda olay tarihinde İstanbul'a giderken amcası olan diğer sanık ...'ın kendisine bir poşet içinde kutu verdiğini, içinde ne olduğunu bilmediğini beyan ettiği, sanık ...'ın ise aşamalarda cep telefonlarının kendisine ait olduğunu, yeğeni olan diğer sanık ...'a İstanbul'a giderken verdiğini, ...'ın cep telefonlarıyla ilgisi olmadığını beyan ettiği belirlenmiştir.

3. Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve cep telefonları hakkında düzenlenen ve kayıt dışı olduklarını bildirir rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

3. Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve cep telefonları hakkında düzenlenen ve kayıt dışı olduklarını bildirir rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

1.Sanık ...'ın kaçak cep telefonlarından haberdar olduğuna dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra

olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

2.28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik öncesi anılan maddede öngörülen hapis cezası üst haddinin 2 yıl olduğu gözetilerek; Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Kanunun geçici 5 ... maddesinin birinci fıkrasının d bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarih ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibariyle hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38 ... maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Kanun'un 31 ... maddesiyle eklenen Geçici 5 ... maddenin d bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddeleri uyarınca sanığın eyleminin “basit yargılama usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

3.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarihli, 2015/7-398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 12.05.2013, iddianame düzenleme tarihinin 01.04.2015 olduğu,

Yapılan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sorgulamasında halen derdest olduğu anlaşılan Derik Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/326 Esas sırasında kayıtlı dosyada suç tarihinin 07.10.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 06.12.2013 olduğu,

Yapılan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sorgulamasında halen derdest olduğu anlaşılan Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/80 Esas sırasında kayıtlı dosyada suç tarihinin 14.09.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 21.02.2017 olduğu,

Yapılan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sorgulamasında halen derdest olduğu anlaşılan Derik Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/326 Esas sırasında kayıtlı dosyada suç tarihinin 07.10.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 06.12.2013 olduğu,

Yapılan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sorgulamasında halen derdest olduğu anlaşılan Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/80 Esas sırasında kayıtlı dosyada suç tarihinin 14.09.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 21.02.2017 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4.5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrada sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği, adlî para cezası için anılan Kanun'un 58 ... maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanık hakkında anılan Kanun'un 58 ... maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

5.24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

6.Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine fıkra numarası belirtilmeden aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenlerle Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/238 Esas, 2015/697 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/238 Esas, 2015/697 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/238 Esas, 2015/697 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10045, Karar No: 2013/4948, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/10045 E.  ,  2013/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın erken tahliyesi nedeniyle mahrum kalınan kira parası ve aynı döneme ait ödenmeyen aidat bedeli ile kiralananda meydana gelen zararların tazmini istemine ilişkindir.

Davacı, 05/08/2004 tarihli kira sözleşmesi ile kiralananın davalılara kiraladığını, davalıların kiralananı 07/09/2008 tarihinde boşaltarak, anahtarını aracılık eden emlakçıya teslim ettiklerini, kış mevsimi olması, tayin döneminin sona ermiş olması ve okulların açılmış olması nedeniyle konutun tekrardan kiraya verilemediği için, karşı tarafın bilinçli ve sorumsuzluğundan dolayı maddi kayba uğradığını, davalıların 2009 Şubat ayına kadar kira bedelini ödemeleri gerektiğini, davalıların bağımsız bölümü tahliye ettikleri sırada, kombi içerisindeki suyu boşaltmamaları neticesinde, tahliyenin kış ayına denk gelmesi nedeni ile kombi içerisinde bulunan suyun 04.01.2009 tarihinde donduğu ve tesisatın çatlaması ile su baskınına neden olduğunu, su baskını neticesinde evde oluşan hasarın 3.831,00 TL olduğunu ileri sürerek hasar bedeli ile 2008 ağustos ayından 2009 şubat ayına kadar toplam 6.335,00 TL kira parası ve aynı döneme ait 450,00 TL aidat parası olmak üzere toplam 10.616,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde, taşınmazın müvekkili ... tarafından kiralandığını, diğer davalıların kiracı sıfatının bulunmadığını, bu nedenle müvekkili ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini, Davalı ... yönünden ise, müvekkilinin taşınmazı 07/09/2008 tarihinde tahliye ettiğini, anahtarları da davacının önerdiği emlakçı ...'a elektrik ve su borcu olmadığına dair makbuz ile hasarsız olarak teslim ettiğini, kira borcunun da olmadığını, davacıya kiralananı 950,00 TL ye bir başkasına kiraya vermesini önerdiğini, ancak davacının 1200 TL den aşağıya kiraya vermeyeceğini belirttiğini, kiralananın tahliye edildiğini bilen davacının fahiş kiraya verebilmek için kiralananı boş tuttuğunu, tahliyeden sonra meydana gelen don olayı neticesinde meydana gelen zarardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, davacının tahliyeden itibaren en fazla üç aylık kira parasını talep edebileceğini belirterek, davanın bu davalı yönünde de reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki 05.08.2004 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözlemesinin davalı tarafından tek taraflı feshedildiği, bu durumda davalının sorumlu olduğu kira parasının taşınmazın yeniden aynı şartlarla kiraya verilebileceği süre ile sınırlı olduğu, davalının kiralananı 07.09.2008 tarihinde boşalttığı ve dairenin anahtarlarını emlakçıya bıraktığı, anahtarı emlakçıya bıraktığını davacıya bildirmediği, taşınmazın aynı şartlarla 4 ay içinde kiraya verilebileceğinin anlaşıldığı kabul edilerek davalının ödenmeyen ağustos ve eylül ayı kirası ile kiralananın aynı şartlarda 4 ayda kiraya verilebileceğinden, 4 aylık kira parası olmak üzere 5.252,64 TL kira alacağı, 3.831 TL hasar bedeli ve 450,00 TL adidat gideri olmak üzere toplam 9.533,64 TL nin davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Taraflar arasında 05.08.2004 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki söz konusu kira sözleşmesinde kiracı ... olup, davalı ... kira sözleşmesinde kefil, diğer davalı ... ise sözleşmede taraf değildir. Davalı ...un kefaleten sorumluluğu sözleşmenin ilk yılı ile sınırlı olduğundan, dava konusu edilen döneme ilişkin sorumluluğu bulunmadığından; davalı ... ise kira sözleşmesinde taraf olmadığından, kira parasından ve sözleşmeye istinaden tazminattan sorumluluğu söz konusu olmadığından, bu davalılara yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şeklide davanın bu davalılara yönelik olarak kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

2-) Davalı ... hakkında verilen karar yönünden ise, mahkemece davalının kiralanın 07.09.2008 tarihinde tahliye edildiği ve bu tarihten itibaren 4 aylık kira parasına hükmedileceği kabul edilmiştir. Hüküm davacı tarafından temyiz edilmediğinden taşınmazın bu tarihte tahliye ediliğinin kabulü gerekir. Bu durumda davalının bu tarihe kadar ödenmeyen kira paralarından ve bu tarihten itibaren bilirkişi raporunda belirlenen 4 aylık kira parasından ve aidat bedellerinden sorumlu tutulması gerekirken, hesaplama hatasıyla 6 aylık aidat ve kira bedeline hükmedilmesi doğru değildir. Öte yandan, taşınmaz 07.09.2008 tarihinde boşaltılarak anahtarlar emlakçıya teslim edilmiş, kiralananın tahliye edildiği ... 12. Noterliğinin 09/09/2008 tarih ve 25369 yevmiye no'lu ihtarnamesi ile davacıya bildirilmiş, ihtarname davacıya 10.09.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı ... 23. Noterliğinin 23.09.2008 tarihli ihtarnameye cevabında kiralananın boşaltılmasına rağmen tahliyeyi kabul etmediklerini, davalının taşınmaz yeniden kiraya verilinceye kadar kira paralarından sorumlu olacağını belirtmiştir. Ayrıca davacı dava dilekçesinde de mevsimin kış olması nedeniyle kiraya veremediğini beyan etmiştir. Davacının bu beyanı ve mahkemenin tahliye tarihinin 07.09.2008 olduğuna ilişkin kabulü karşısında tahliyeden sonra 04.01.2009 tarihinde meydana gelen kombinin donması sonucu hasarlardan davalının sorumlu olduğunun kabulü de isabetli değildir.

Hüküm bu nedenlerle Bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40096, Karar No: 2015/36927, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/40096 E.  ,  2015/36927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı....Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4725 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 9828 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8823,60 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ile 8823,60 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4725 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 9828 TL yapı bedeli ile 1004,40 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile .. .. Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar veril.