muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11713, Karar No: 2011/4252, Tarih: 12.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11713 E.  ,  2011/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.02.2009 tarih ve 2008/669 - 2009/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket tasfiye memuru tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Tasfiye Halinde Katotopark Otopark Sistemleri Ltd. Şti.’den alacaklı olduğunu, başlatılan takibe itiraz edilmesi üzerine, itirazın iptali davası açıldığını, dava devam ederken anılan şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilerek sicil kaydının terkin edildiğini ileri sürerek, anılan şirketin ihyasını talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket tasfiye memuru ve diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket hakkında davacının takip başlattığı ve itiraz üzerine, itirazın iptali davası açıldığı, bu dava bitmeden şirketin tasfiye edilmesinin tam ve eksiksiz tasfiye olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, Katotopark Otopark Sistemleri Ltd.Şti’nin geçici olarak ihyasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket tasfiye memuru temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket tasfiye memurunun tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket tasfiye memurunun bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6754, Karar No: 2019/9215, Tarih: 18.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6754 E.  ,  2019/9215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, müştekilere yönelik mala zarar verme suçlarından dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Müştekilere yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükümler kurulurken TCK’nun 116/2-4 maddesi hükümlerine göre suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması gerekirken kararda “Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan” denilerek TCK’nun 142/1-b maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun 1 yıl süre ile cezalandırılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçuna ilişkin hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nun 61/5. maddesindeki sıra gözetilmeden, aynı Yasa’nın 142/1-b ve 143. maddeleri gereği temel ceza belirlendikten sonra önce 145. maddesi gereğince değer azlığı nedeniyle indirim yapılıp, sonra 31/3. maddesi uyarınca yaş küçüklüğü nedeniyle indirim maddesinin ve son olarak 62. madde gereği takdiri indirimlere ilişkin maddenin uygulanması gerektiği düşünülmemesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin en son suça sürüklenen çocuğun ifadesinin alındığı 13/02/2015 tarihli duruşmaya katılım sağladığı, bu tarihten sonra suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını tamamlamış olduğu ve bu aşamada suça sürüklenen çocuk müdafii olmadan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine hükmedilmesi kanuna aykırı görülmediğinden ve yine aynı tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuk 18 yaşını doldurduğundan sosyal inceleme raporu alınmasına yönelik karardan vazgeçildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bu sebeplerden bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı Yasa'nın 11. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada on iki yaşını bitirmiş on beş yaşını doldurmamış bulunan çocuklar ile on beş yaşını doldurmuş ancak on sekiz yaşını doldurmamış sağır ve dilsizlerin işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamamaları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olması hâlinde mahkemece suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklarla, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir verilebileceği gözetilmeden ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 5. maddesi uyarınca tedbire hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5395 sayılı Yasa'nın 5/1-a maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17919, Karar No: 2016/23986, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17919 E.  ,  2016/23986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... İşletmeleri Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat... ile davalı ... İşletmeleri Kurumu adına vekili Avukat...geldiler. Davalı ... ...İşletmeleri A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... İşletmeleri Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı ... sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ...İşletmeleri A.Ş. vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16742, Karar No: 2024/7475, Tarih: 18.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/16742 E.  ,  2024/7475 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/87 E., 2016/154 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mağdureyle sanığın olay günü birlikte mağdurenin okumakta olduğu okula yakın bir mesafeye kadar mağdurenin rızasıyla birlikte yürüyerek, yol boyu görüştükleri, bu görüşme sırasında sanığın mağdurenin bir kez dudağından, bir kaç kez yanağından öptüğü şeklinde kabul edilen olayda; sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunun sübuta ermediğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemece çocuğun cinsel istismarı suçunun unsurları oluşmadığı ve eylemin sarkıntılık düzeyinde kalmasından dolayı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmayacağı şeklinde belirtilerek beraat hükmü kurulmuşsa da; olay günü mağdurenin rızasıyla sanığın evlerine gitmesi üzerine sanığın babası tarafından Emniyete götürüldüğünün sabit olduğu dikkate alınıp kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamış o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9844, Karar No: 2021/14095, Tarih: 11.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/9844 E.  ,  2021/14095 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 47. Hukuk Dairesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 09.02.2011 tarihinden itibaren ... taşeronlarında elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, 10.05.2011-31.08.2013 tarihleri arasında son taşeron... Ticaret ...'de çalışmış olup 31.08.2013 tarihinde iş akdinin hiçbir neden olmaksızın feshedildiğini, çalışmasının kanuna aykırı olarak muvazaalı olarak oluşturulan taşeronlarda gösterildiğini, müvekkilinin taşeron firmalarda yaptığı işin ...'ın asıl işi olduğunu, müvekkilinin ... bünyesinde çalışan işçilerle aynı işi yaptığını ve aynı düzende çalıştığını, davalı şirketin yasaya aykırı olarak muvazaalı asıl/alt işverenlik ilişkisi kurduğunu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişleri tarafından hazırlanan raporda müvekkilinin çalıştırıldığı işyerinin kanuna aykırı ve muvazaalı oluşturulduğuna ve işçilerin baştan itibaren ...'ın işçisi sayılmasına karar verildiğini, davalının söz konusu rapor aleyhine ... l.İş Mahkemesinin 2011/681 esas sayılı dosyası ile dava açtığını, yargılama sonucu davanın reddedilerek 07.02.2013 tarihinde muvazaanın kesinleştiğini, ... grubunun .....şti ile olan sözleşmesini belirlenen süreden önce 31.08.2013 tarihinde feshettiğini, bu nedenle tüm işçilerin işine son verildiğini, ancak sonradan PTT yoluyla ... A.Ş ile zamanında yaptıkları taşeronluk sözleşmesinin feshedildiğini, çalışanların iş akitlerine son verilmediğini, tüm işçilerin ... şantiyesinde hazır olarak işe başlamaları gerektiğinin bildirildiğini, bu davetin tazminatlardan kurtulma amacı taşıdığını, müvekkilinin iş akdi feshedildikten sonra ... Enerji A.Ş'de çalışmaya başladığını, ancak iş akdinin süresi sona eren işverence feshedildiğinden yeni işveren nezdindeki çalışmasının yeni bir sözleşme niteliğinde olduğunu ve feshe bağlı olan hakların talep koşulunun gerçekleşmiş sayılacağını, kaldı ki müvekkilinin ... Enerji A.Ş'de çalışmaya başlamasıyla yeni bir iş akdi dönemi başlamış olup işyeri devrinin söz konusu olmadığını, müvekkilinin ... Sendikasına üye olduğunu, bu sebeple geriye dönük tüm haklarını talep ettiklerini, en son net 1.900.-TL aylık ücret aldığını, ücret alacaklarının ve diğer haklarının ödenmediğini, ... çalışanları ile aradaki ücret farkının müvekkiline ödenmesi ve bu ücrete göre sosyal haklarının ve tazminatlarının belirlenmesi gerektiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret farkı alacağı, fazla mesai ücreti, hafta ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, ikramiye alacağı, ilave tediye alacağı ve sosyal yardım alacaklarının faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Elektrik Dağıtım Aş vekili özetle; alacaklarının zamanaşımına uğradığını, husumet itirazında bulunduklarını, müvekkili şirketin 28.05.2013 tarihli Hizmet Satış Sözleşmesi ile özelleştirilmesinin tamamlandığını, halihazırda müvekkili şirketin %100 oranındaki hissesinin ... Enerji Dağ.ve Per.Hiz. A.Ş’ye ait olduğunu, davacının ... Enerji Dağ.ve Per.Hiz. A.Ş bünyesine alınıp bu firma nezdinde çalışmaya devam ettiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin talebinde bulunamayacağını, yüklenici firmalar ile müvekkili ... arasında alt-asıl işveren ilişkisi olmadığını, ayrıca müvekkili şirket ile yüklenici firmalar arasında muvazaa ilişkisi bulunmadığını, 6772 sayılı yasanın 1.maddesi gereği davalı şirket ile davacı arasında herhangi bir iş akdi bulunmaması nedeniyle davacının ilave tediye alacağının bulunmadığını, davacının sosyal yardım, giyim yardımı, elektrik yardımı vs. taleplerinin sözleşmede yer almadığını ve yasal olmadığını, vardiyalı işçi salt cumartesi, pazar çalıştırıldığı için hafta tatili alacağına hak kazanamayacağını, iş güçlüğü tazminatının talep koşullarının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle; davacının işyerinin ... olduğunu, husumet itirazında bulunduklarını, davacının müvekkili şirketten alacağı olmadığını, çalışma devam ederken ...’ın özelleştirildiğini ve müvekkili şirketin sözleşmesinin 31.08.2013 tarihinde sona erdirildiğini, bunun üzerine davacı ile olan iş sözleşmesinin 31.08.2013 tarihinde feshedildiğini, davacının fazla mesai alacağının bulunmadığını, müvekkili şirketteki çalışması 1 yılı doldurmadığından kıdem tazminatı hakkının bulunmadığını, iş akdinin sona ereceği hususunun 15 gün önceden ihbar edildiğinden ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: