muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9687, Karar No: 2010/10993, Tarih: 25.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9687 E.  ,  2010/10993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 10/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya ait olan 101 ada 1 parsel parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde olduğunu, kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; kadastronun kesinleşme tarihinden dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği ve 3402 Sayılı Kanunun 12. maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,  davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespiti ile dava tarihi arasında 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davacı Hazine’nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca; yapılan uygulama neticesinde dava tarihinde davacı Hazine’nin davasında haklı olduğu gözetilerek, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden ve maktu harçtan davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine,  25.10.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11205, Karar No: 2014/7183, Tarih: 06.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11205 E.  ,  2014/7183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların kiracısı olduğu gayrimenkulden müvekkili şirkete sigortalı ...’a ait daireye su sızıntısı olduğunu, mutfak alt ve üst dolabının hasarlandığını, mutfak tavan ve duvarlarının kabardığını, müvekkili şirketin sigortalısına oluşan hasar sonucunda 14/09/2009 tarihinde 3.485,37 TL ödediğini, su basması olayının davalıların ikamet ettiği gayrimenkulden su sızması sonucu meydana geldiğini, B.K'nun 58.maddesi gereğince bina malikinin binanın fena yapılması yahut muhafazasındanki kusurdan dolayı kusursuz olarak sorumlu olduğunu, TTK 1301.maddesi gereği hasar karşılığında yapılan ödemenin davalılardan rücuen tahsili için davalılar aleyhine icra takibi yapıldığını, davalılar tarafından takibe itiraz edildiğini ileri sürerek davalıların itirazının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkillerinin olayın meydana geldiği apartmanda her hangi bir mülkiyetlerinin olmadığını, adı geçen apartmanda davalı ... Dişkaya'nın ablasına ait dairede geçici süre malikin rızası ile ikamet ettiklerini, ayrıca müvekkillerinin ikamet ettiği daireden davacının sigortalısının maliki olduğu daireye herhangi bir su sızıntısı olmadığını, apartmanın 03/01/2009 tarihli kat malikleri kurul toplantısında sıcak ve soğuk su borularının değişimi hususunda karar alındığını, olayın 2009 yılında alınan bu karar doğrultusunda yapılan değişim sırasında meydana gelen bir sorundan kaynaklanmış olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların kiracısı olduğu daireden davacı ... şirketine sigortalı ...a ait daireye su sızıntısı olduğu, mutfak dolaplarını hasarladığı, giriş ve mutfak tavanı ile duvar boyalarının kabararak döküldüğü, akıntının sıva içi borudan kaynaklandığı ve sızıntının olduğu dönemde dairenin boş olduğu ve mutfağının kullanılmadığı, daire malikinin dava dışı ... olup davalıların kiracı oldukları, aynı tarihlerde bina yönetimince de genel su borularının tadilatının yapıldığı, su kaçağı arızasının mutfağın pis su arızasından değil, kullanma su borusundan kaynaklandığı, su kaçağının olduğu tarihte evde yaşanmadığının sabit olup mutfak giderinden kaynaklanamayacağı, kullanma suyu tesisatındaki su borularının gizli ayıplı olup kullanıcı ya da kiracı hatası olmayacağı, davalıların kötü kullanımının ya da kusurunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 6.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/747, Karar No: 2022/14867, Tarih: 17.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/747 E.  ,  2022/14867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 17/10/2019 tarih ve 2020/1965 Esas, 2020/5723 Karar sayılı bozma ilamında özetle; mahkemece, ceza dosyası getirtilerek, öncelikle ceza yargılaması ile eldeki davada kusur yönünden meydana gelen çelişkilerin giderilmesi yönünden dosyanın İTÜ veya Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kuruluşlardan oluşturulacak yeni bir uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile ceza dosyasında alınan bilirkişi raporu ve eldeki davada alınan ATK raporunun birlikte irdelenerek, davalı sürücünün sürüş esnasında yağ tankının yola düşüp hortumunun patlamasını anlayabilecek durumda olup olmadığı, bu arızanın seyir halinde mi yoksa önceden olan bir arıza sonucunda meydana gelip gelmeyeceği, yine davalı sürücünün yola çıkmadan önce araç kontrolü sırasında yağ tankının olduğu kısmı kontrol etmesinin olağan olup olmadığı, tüm dosya kapsamı ile oluş şekline göre tarafların olaydaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ve meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan aracın hasarsız ikinci el değeri ve sovtaj değeri arasındaki çelişkilerin giderilmesi yönünde denetime elverişli, ayrıntılı, itirazları karşılayan ve gerekçeli rapor alınması, bozma neden ve şekline göre manevi tazminata ilişkin temyizlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığı hususlarına değinilerek hükmün davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının davalı ...'a yönelik maddi-manevi tazminat talepli davalarının ayrı ayrı reddine, davacının diğer davalılardan maddi tazminat talebi yönünden; davacı aracında meydana gelen hasar yönünden davanın kısmen kabulü ile 25.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihi 04/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının tedavi giderine ilişkin talebi yönünden davanın kabulü ile 1.275,00 TL tedavi masrafının olay tarihi 04/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 5.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle davalı ...'nden tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 17/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17997, Karar No: 2011/5528, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/17997 E.  ,  2011/5528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacakının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, üç adet pancar söküm makinesini davalılara 11.500 TL bedel ile sattığını, bu makinelerin davalı ...'e ait tıra yüklenerek götürüldüğünü,ancak davalılarca satış bedelinin havale edileceği söylenmesine rağmen gönderilmediğini belirterek 11.500 TL'nin 09.09.2009 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar duruşmalara katılmamış ve cevap vermemişlerdir.

Mahkemece davacı tarafça alım satım akti ilişkisinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... ve ... yönünden yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddine,,

2-Davacı delil olarak 09.09.2009 tarihli belgeye dayanmış olup,mahkemece bu belgenin davalı ..... tarafından imzalandığı kabul edilmiş,ancak taraflar arasında iddia edilen alım satım ilişkisini kanıtlayamadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Bu karar davalı ..... tarafından temyiz edilmediğine göre mahkemenin bu belgenin davalı .....'ten sadır olduğu yönündeki kararı kesinleşmiştir.Bu belge her ne kadar satış ilişkisini

2010/17997-2011/5528

kanıtlamaya yeterli değilse de HUMK 292. maddesi gereğince yazılı delil başlangıcı niteliğindedir.Yazılı delil başlangıcı niteliğinde bulunan bu belgeye dayanan davacı alım satım ilişkisini ispatlamak durumundadır. Davacıdan tanık dahil tüm delilleri, varsa davalının karşı delilleri istenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... yönünden temyiz itirazlarının reddine, 2. Bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14929, Karar No: 2025/5669, Tarih: 21.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14929 E.  ,  2025/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/269 E., 2021/1436 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanığın yüzüne karşı 08.06.2021 tarihinde tefhim edilen karara karşı,14.06.2021 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu fakat temyiz dilekçesinde temyiz nedeni göstermediği, mahkeme karar eteğinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi gerektiğine ilişkin ibarenin bulunmadığı ve "Temyiz edenlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesi gereğince temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen 15 günlük sürenin bitmesinden itibaren 7 gün içinde hükmü veren Daireye bir dilekçe verilmesi ya da zabıt katibine beyanda bulunup tutanak tutturup, hakime onaylatmak veya bir başka ilk derece Ceza Mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla ek dilekçe vermek suretiyle; Yargıtay ilgili ceza dairesine temyiz yasa yoluna başvurma hakkı açık olmak üzere" şeklinde açıklama olmadığının anlaşılması karşısında; sanığa temyiz gerekçelerini bildirmesi, bildirmediği takdirde başvurunun sebep yokluğundan ret edileceği ihtarı taşıyan meşruhatlı davetiye tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve gerekçeli dilekçe sunması halinde temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5063, Karar No: 2021/5304, Tarih: 12.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5063 E.  ,  2021/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/490 Esas - 2018/1622 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, ... Mahallesi, 2721 ve 1375 parsel sayılı taşınmazların zeminine, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca yan ürün gelirleri ortalama üretim masrafından düşülmesi nedeniyle buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edildiği anlaşılmıştır.

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, ... Mahallesi, 2721 ve 1375 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, ... Mahallesi, 2721 ve 1375 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan (sulu şartlarda) buğday, domates, dane mısır, biberi, (kuru şartlarda) buğday, bamya ve nohutun dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü değerlendirme tarihi olan 2017 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan yeniden sorulup, veri listesi esas alınmak suretiyle değerlendirme yapılması gerekirken, tereddüte düşürecek şekilde 20.11.2017 tarihli Mustafakemalpaşa İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü yazı ekindeki veri listesinde yazan "Yan ürün gelirleri ortalama üretim masrafından düşülmüştür" ibaresinden dolayı buğday samanı münavebeye dahil edilmemek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12688, Karar No: 2022/15524, Tarih: 06.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12688 E.  ,  2022/15524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, hizmet birleştirmesine gerek olmaksızın yaşlılık aylığına hak kazandığının ve 01.08.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtilen nedenlerle, davanın kabulüne, dair karar verilmiş, verilen bu kararın temyizi üzerine Dairemizin 24.05.2022 günlü ve 2021/1271 E. 2022/7744 K. sayılı İlamı ile hükmün onanmasına dair karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin 04.08.2022 tarihli dilekçesi ile Mahkemece verilen kararın tashihini talep etmesi üzerine, Mahkemece 22.09.2022 tarihli ek karar ile davalı vekilinin tashih talebinin reddine dair karar verilmiştir.

Tashih talebinin reddine dair ek kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hükümlerin tashihi; 6100 sayılı HMK.'nın 304. maddesinde düzenlenmiş olup, “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.” Tashih yoluyla hüküm değiştirilemeyeceği gibi, hâkim tashih yolu ile hükümde unutmuş olduğu talepler hakkında karar verip, bunu hükmüne ekleyemez (HGK.2008/11-448 E, 2008/454 K.).

Öte yandan karar dairemizin onama kararıyla kesinleşmiştir.

Buna göre davalı ... vekilinin hükmün tavzihi/tashihi talebinin mahkemece reddine dair 22.09.2022 tarihli ek kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ: Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Ek Kararının ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 06.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23694, Karar No: 2019/15922, Tarih: 11.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23694 E.  ,  2019/15922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kesinleşen işe iade davası sonrası işe başvurma talebinde bulunmasına rağmen, samimi bir işe başlatma teklifi olmadığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, bayram genel tatil, fazla mesai alacağı ve işe başlatmama tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin tazminat ve alacaklara yansıyacak emsal ücret konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından davacının, davalılardan alt işveren Teknolojik Yapılar Şirketinde borucu olarak çalıştığı anlaşılmıştır. Davacının iş sözleşmesinin 30/06/2011 tarihinde feshedilmesi üzerine açtığı işe iade davasının kabulüne karar verildiği, Yargıtay incelemesinden geçerek 23/09/2014 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Ardından davacı kanuni süresi içinde iş müracaatında bulunmuş davalı Teknolojik Yapılar Şirketinin 15/11/2014 tarihli yazısı ile davacıya asgari ücret ile ...de çalışması yönünde davette bulunduğu, bu yazıya davacı vekilince işe başlatma davetinin samimi olmadığına ilişkin cevap verildiği, ancak adresin kapalı olması nedeniyle cevabı ihtarın iade edildiği anlaşılmıştır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

İşçinin işe başlatılmaması fesih niteliğinde olmakla, işverence gerçekleşen bu feshe bağlı olarak yıllık izin ücreti ve ihbar tazminatı ile süre yönünden şartları mevcutsa kıdem tazminatı ve işe başlatmama tazminatı işçinin işe başlatılmadığı tarihteki ücretine göre ödenmeli, boşta geçen süre ücreti ile fiili çalışmaya bağlı diğer alacakları ise çalışmanın geçtiği tarihteki ücretine göre ödenmelidir. İşçinin ücretinin tespiti için ise emsal ücret araştırması yapılabileceği gibi, davalı işyerinde davacı ile aynı işi yapan çalışanların işe başlatmama tarihindeki ücretlerini gösterir kayıt ve belgelere de başvurulabilir.