muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10101, Karar No: 2016/4536, Tarih: 21.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10101 E.  ,  2016/4536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2014 tarih ve 2011/479-2014/407 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalılardan .... arasında 01/06/2011 ila 31/10/2011 tarihleri arasında geçerli olmak üzere aylık 3.100,00 TL aylıkla müvekkiline ait araçla yapılacak taşımacılık sözleşmesi imzalandığını, iş bu sözleşmenin davalılardan ... tarafıdan davalılardan ... ile ... firmalarına koordineli olarak faaliyete geçirildiğini, 07/06/2011 tarihinde aracın ... firmasını temsilen şoför ...'a müvekkili tarafından teslim edildiğini, 14/06/2011 tarihinde meydana gelen kazada aracının pert olduğunu ileri sürerek; davacının aracının değerinden düşük satılması sebebiyle 38.500,00 TL maddi zararı, sözleşme gereğince alması gereken 15.500,00 TL ücret ile 180 gün aracının ...nda servis yapamaması nedeni ile mahrum kaldığı maddi zararı olan 25.488,00 TL olmak üzere toplam 79.988,00 TL alacağının kaza tarihinden itibaren reskoont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve vekilleri, davalıların kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...'ın kusuru ile kazaya sebebiyet verdiği, bu suretle dosya kapsamı uyarınca ispatlanan sözleşmenin meydana gelen kaza nedeni ile yerine getirilmesi imkansızlaştığından 4 ay 24 günlük geliri olan 9.672,01 TL.den sorumlu bulunduğu, davalı ....nin ise kaza öncesi tahakkuk eden 619,98 TL.yi ödemesi gerektiği, diğer davalıların meydana gelen zarardan sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle; .... ve ....'ye karşı açılan davanın reddine, .... ve ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, 9.672,01 TL'nin 14/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline, 619,98 TL'nin 14/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ....'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dilekçesinde davacıya ait aracın davalı şoför ...'a teslim edildiği, 14/06/2011 tarihinde meydana gelen kazada aracın hasarlandığı, davacının aracının değerinden düşük satılması nedeniyle 38.500,00 TL maddi zararının bulunduğu ve ayrıca aracın çalışamaması nedeniyle ücret ve kâr yoksunluğu zararının bulunduğu iddia edilmiştir. Trafik kazası sonucunda aracın zarar gördüğü ispatlandığına ve mahkemece de kabul edildiği üzere davalı ...'ın kusuru ile kazaya sebebiyet verdiği kabul edildiğine göre, artık sözü edilen işbu zararın tespitinin bilirkişi raporu ile belirlenmesi gerekir. İfade edilen zararın kesin miktarı dosyada sunulan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda tespit edilemese dahi 818 Sayılı Borçlar Kanunun 42. ve 43. maddesi uyarınca dava edilen araçta meydana gelen hasar nedeniyle uğranılan zarar miktarının belirlenmesi yoluna gidilmelidir. Bu suretle, işbu iddia yönünden aracın hasarlanması (pert-total) dolayısıyla uğranılan kazanç mahrumiyetinin delillendirilmediği ve kanıtlanamadığı yolundaki bilirkişi raporu nazara alınarak ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6571, Karar No: 2014/8546, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6571 E.  ,  2014/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUŞ KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2009/155-2012/57

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında M,, Köyü çalışma alanında bulunan ,, ada ,, parsel sayılı 22.358,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı Ş.. A.. adına, ,, ada ,, parsel sayılı 8.584,01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise davalı M.. Y.. adına ayrı ayrı bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Davacı H.. G.., tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Yargılama sırasında F.. Ö.. kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu ,,ada ,, parsel sayılı taşınmaza yönelik davaya katılmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonucunda davacı H.. G.. davasının reddine, katılan davacı F.. Ö.. davasının kabulüne, dava konusu ,, ada ,, parsel sayılı taşınmazın katılan davacı F.. Ö.. adına, ,, ada ,, parsel sayılı taşınmazın ise tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı H.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı dayanağı tapu ve vergi kaydının çekişmeli taşınmazları kapsamadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, 17.9.1985 tarih ve ,, sıra numaralı tapu kaydına ve 08.9.1948 tarih ve 100 tahrir numaralı vergi kaydına dayanmıştır. Mahkemece, tapu ve vergi kaydı mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamı belirlenmemiş, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmamış, davacı tarafından aynı tapu ve vergi kaydına dayanılarak açılan davaların birlikte görülmesinin usul ekonomisi yönünden gerekli olduğu göz ardı edilmiştir. Sağlıklı sonuca ulaşılabilmesi için, davacı tarafından aynı tapu ve vergi kaydına dayanılarak açıldığı anlaşılan ,, ada ,, parsel sayılı taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının birleştirilmesi düşünülmeli, bundan sonra mahallinde yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve uzman bilirkişi huzuruyla yeniden keşif icra edilmelidir. Taşınmazların başında icra edilecek keşif sırasında davacının dayandığı kayıtlar ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup, hudutları mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar haritasında işaret ettirilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, davaya konu edilen taşınmazın niteliği, ilk zilyedinin kim olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, ne olarak kullanıldığı, davacı tarafın zilyetliği terk iradesinin bulunup bulunmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu taşınmazlara ait kadastro tutanağı ve dayanağı olan belgelerle denetlenmeli, beraberde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir rapor ve harita düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

17.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6379, Karar No: 2018/21292, Tarih: 20.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/6379 E.  ,  2018/21292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesi HUMK'un 433, II C 2 hükmü gereği 10 günlük süre geçirdikten sonra verildiğinden temyiz dilekçesinin reddine,

Davalı idare vekilinin temyizine gelince,

1)Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirlmemiştir. Şöyle ki;

Dairemizin 19.10.2015 gün ve 2015/12749 -17639 sayılı bozma ilamında; incelenen emsal satış yeterli ve inandırıcı bulunmayarak, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı belirtildiği halde, bozma sonrası aynı emsal satış incelenmek suretiyle m² bedel tespit eden bilirkişi raporu geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)HMK gereği 2. kez ıslah yapılması mümkün olmadığı gibi Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 Esas - 2016/1 Karar sayılı kararı ile bozmadan sonra ıslah yapılamayacağından, ilk ıslah dilekçesinin dikkate alınıp karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacılardan peşin alınan temyiz harcı ile taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6272, Karar No: 2007/7332, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6272 E.  ,  2007/7332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19.12.2005 gün ve 2005/11395-15685 sayılı bozma kararında özetle: "Tarım uzmanı ziraat bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmaz üzerinde muhtelif yaşlarda meyve ağaçları bulunduğu söylendiği halde Dairece aynı gün incelemesi yapılan diğer dava dosyalarında 107 ada 13, 16 ve 17 ve 101 ada 39 nolu parsellerin kısmen orman sayılan 107 ada 11 parsel ise, tamamının orman sayılan yerlerden olduğu uzman orman bilirkişi raporunda bildirilmiştir. Bu dosyalarda görüşüne başvurulan ziraat yüksek mühendisi ayrıntılı raporunda taşınmazlar üzerinde genel olarak 45-50, 70-89 yaşlarında ceviz, (20-25) yaşlarında kavak, (25, 30 ve 35 yaşlarında) kiraz, erik, armut ağaçları bulunduğu, eğimin % (2-3) (7-8) olduğu, orman bütünlüğünü bozmadığı açıklanmıştır. Uzman orman bilirkişi raporunda ise, taşınmazların 1957 tarihinde bütünlemesi yapılan memleket haritasında ve hava fotoğrafında kısmen yeşile boyalı orman alanı içerisinde kaldığı ve kısmen orman sayılan yerlerden olduğu söylenmiştir. Orman raporu ile ziraat raporu çelişmektedir. Bu nedenle, yeniden yapılacak keşifte hava fotoğraflarının çekim tarihinde tüm parseller üzerinde ne tür ağaçların bulunduğu, (geniş yapraklı meyve ya da dikenli yapraklı orman ağaçları v.s.) memleket haritasına yeşil olarak aktarılmasının nedeni, hangi rumuzlarla aktarıldığı ve işaretlendiği saptandıktan sonra bu hususun rapora tereddüte meydan vermeyecek biçimde yansıtılması, ziraat bilirkişi raporu ile olan çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu ... Köyü 124 ada 11 sayılı parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9307, Karar No: 2022/6960, Tarih: 16.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/9307 E.  ,  2022/6960 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi (Feke Asliye Ceza Mahkemesi)

(2014/190 Esas, 2014/116 Karar)

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafin aynı gün Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılaması devam eden dosyası bulunduğundan bahisle duruşmaya katılamadığı takdirde ertelenmesi talebini içeren 23/06/2014 tarihli mazeret dilekçesi hakkında herhangi bir karar verilmeden yargılamaya devam edilerek yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, tüm sanıkların eylemleri arasındaki hukuki ve fiili bağlantı da nazara alınarak, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 16/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13735, Karar No: 2023/19088, Tarih: 06.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/13735 E.  ,  2023/19088 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : Ankara 45. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/874 E., 2016/54 K.

Taraflar arasındaki muvazaanın tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 27.03.2013 tarihli ve 2013/362 Esas, 2013/182 Karar sayılı kararıyla; 408 işçiye karşı tek bir dava dilekçesi ile açılan davada, dilekçenin tek bir işçiye hasredilmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.06.2013 tarihli ve 2013/15679 Esas, 2013/15328 Karar sayılı ilâmıyla; davaların tefrikine karar verilebilir ise de dava dilekçesinin tek davacıya hasredilmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalar tefrik edilerek, 15.02.2018 tarihli ve 2015/430 Esas, 2018/59 Karar sayılı karar ile; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2019/1141 Esas, 2021/325 Karar sayılı ilâmıyla; muvazaa tespit davası açıldığı tarihte yürürlükte olan hizmet alım sözleşmesi sona erdikten sonraki döneme ilişkin muvazaa olgusu tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda asıl ve birleşen dava yönünden kısmen kabul kararı verilmiş iş bu karar, asıl ve birleşen dava yönünden davalı vekilince temyiz edilmiştir.

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 2 ve 24 üncü maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince "...evveliyatı Yargıtay incelemesine tabi tutulmuş ise Yargıtay nezdinde temyize tabi, aksi halde aynı süre içinde İstinaf yoluna başvurulabileceğine," açıklaması ile hüküm tesis edilmiş ve davalı tarafça temyiz başvurusunda bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de; bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı tarihten önce Yargıtayın bozma kararının içeriği ve bozma sonrası İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında Ankara Bölge Adliye Mahkemesince işin esasına girilerek kaldırma kararı verilmiş olması dikkate alındığında; temyiz başvuru dilekçesinin, istinaf yoluna başvuru dilekçesi olarak kabul edilmesi gerektiği ve yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler ve Dairemiz uygulamasına göre istinaf incelemesi yapılmadan Dairemizce temyiz incelemesi yapılamayacağı anlaşılmakla, istinaf incelemesi yapılmak üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE;06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28109, Karar No: 2015/15049, Tarih: 15.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/28109 E.  ,  2015/15049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı işyerinde 270 işçiden davacı dahil 190 civarı işçinin 2014 yılı Şubat ayında ... sendikasına üye olduğunu, 30.03.2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Belediye yönetiminin el değiştirdiğini ve Belediye Başkanlığına ...'in seçildiğini, bu tarihten itibaren sendika üyesi olan şirket işçilerine yönelik üyelikten istifa etmeleri için baskı yapılmaya başladığını, istifa etmemeleri halinde işlerinden olacaklarının dile getirildiğini, hatta belediye başkanının işçilerle yaptığı ilk toplantıda sendikaya karşı olduğunu açık açık dile getirdiğini, sendika üyesi işçilerle üye olmayan işçiler arasında ayrım yapıldığını, sendika üyesi olmayan işçilere 150,00.-TL fazla ücret ödenirken davalı şirket ile sendika arasında T.İ.S. imzalandığı halde bu sözleşmede hüküm altına alınan ücret zamları dahi ödenmediğini, baskılara dayanamayan sayısı belirsiz işçi sendika üyeliğinden istifa ettiğini, üye işçilerin çoğunluğunun sendikadan istifa ettirilmeyince bu kez de 28.11.2014 tarihli yazı ile ilk etapta 64 işçinin iş sözleşmesinin 30.11.2014 tarihinden itibaren 5 ay süreyle askıya alındığını, ancak sadece sendika üyesi işçilerin sözleşmelerinin askıya alındığını, üye olmayanlara ise hiçbir işlem yapılmadığını, askıya alma gerekçesinin samimi olmadığını, zira davalı işverenin askıya alma işlemini yaptığı 30.11.2014 tarihine kadar işyerine çok sayıda yeni işçi aldığını, işyerine yeni işçi alımı yapılırken yıllardır çalışan ve sendika üyesi olan çok sayıda işçinin iş sözleşmesinin gerçek olmayan bir gerekçe ile askıya alınması, işverenin asıl amacının baskılara rağmen istifa etmeyen sendika üyesi işçilerin iş sözleşmelerini sonlandırmak ve bu şekilde sendikalaşmayı bitirmek olduğunun açık olduğu, askıya alma işleminin işveren tarafından tek taraflı olarak yapıldığını, işin niteliğinden veya yasadan kaynaklanmadığından yerleşik Yargıtay kararlarına göre açıkça iş sözleşmesinin feshi niteliğinde olduğunu, önceki yıllarda böyle bir askıya alma işlemi yapılmadığını, mevsimlik işçi olmadığını, askı işleminin geçerli olması için işçinin rıza göstermesi gerektiğini, ancak davacı ve arkadaşlarının askı işlemine rıza göstermediklerini, askı süresinin 5 ay gibi çok uzun bir süre olarak belirlenmesi de işverenin gerçekte fesih iradesini taşıdığını ortaya koyduğunu belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, en az 1 yıllık brüt ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.