muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3383, Karar No: 2017/245, Tarih: 16.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3383 E.  ,  2017/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraza tabi olduğu, katılan vekilinin itirazının mercii Zile Ağır Ceza Mahkemesi'nce incelenerek 18.06.2013 gün ve 2013/594 değişik iş sayılı karar ile reddedilerek kesinleştiği anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan düşme kararına ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kulanma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 16.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12052, Karar No: 2010/3491, Tarih: 11.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/12052 E.  ,  2010/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak, rızasıyla cinsi münasebette bulunmak ve resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak suçlarından sanık ..., reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak, rızasıyla cinsi münasebette bulunmak suçlarından sanıklar ... ve ..., reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak, rızasıyla cinsi münasebette bulunmak ve müessir fiil suçlarından sanık ..., resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak suçundan sanık ... ’ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ...,...’in reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak ve rızasıyla cinsi münasebette bulunmak suçlarından beraetlerine, sanık ...’ün atılı müessir fiil suçundan, sanık ...’nin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmak ve resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak suçlarından, sanık ...’nin resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak suçundan mahkümiyetlerine dair, Gerede Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2006 gün ve 2005/94 Esas, 2006/269 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ...,... müdafii ile katılan sanıklar ...,... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar ...,... müdafii ile sanık ... müdafiin, sanıklar ...,... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak ve rızasıyla cinsi münasebette bulunmak suçlarından, sanık ... hakkında ise reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak suçundan kurulan beraet hükümlerini gerekçeleri dışında temyiz etmekte hukuki menfaatleri bulunmadığından, sanıklar müdafiilerin anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz dilekçesi içeriklerine göre incelemenin; sanık Yunüs hakkında müessir fiil suçundan, sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmak ve resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak suçlarından, sanık ... hakkında resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak suçundan verilen hükümlere ilişkin olarak sanık ... ve ... müdafii ile katılan sanık ... müdafiin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

.../...

-2-

.../...

-2-

Sanık ... yönünden 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. ve her üç sanık yönünden hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...,... müdafii ile katılan sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/4361, Karar No: 2015/3250, Tarih: 17.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4361 E.  ,  2015/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi,... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

... Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına ve hükümlüye ait müddetnameye göre “Silivri/...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevinde alınan beyanına göre “...Yolu Üzeri ... Sokak No:110/1 ... Köyü, ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise “...Yolu üzeri ... Sokak No:110/1 ... Köyü, ...” adresinin ... ili sınırları içerisinde yer aldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, hükümlünün mahkumiyetine esas ceza ilamı, hükümlünün cezaevinde alınan beyanı ve hükümlünün nüfus kaydı değerlendirildiğinde cezaevine girmeden önceki adresinin “...Yolu üzeri ... Sokak No:110/1 ... Köyü, .../...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... 2. Sulh Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17625, Karar No: 2013/20100, Tarih: 13.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/17625 E.  ,  2013/20100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

.

Karşılıksız çek keşide etmek eyleminden kabahatli Öz İnegöl Mob. Halı İnş. Züccaciye Day. Tük. Malları İmalat İth. İhr. Paz. Taah. Tic. Ltd. Şti hakkında, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı uygulanmasına dair Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/03/2012 tarihli ve 2011/2261 esas, 2012/820 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanıklar ... ve ... haklarında Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/11/2011 tarihli iddianamede, karşılıksız çek düzenleme suçundan 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereğince cezalandırılmalarının talep edildiği halde, iddianamede gösterilen sanıklar hakkında hüküm kurulmamış olmasının, mahallinde zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesince verilecek kararla giderilebilecek bir eksiklik olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesi gereğince, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği cihetle, iddianamede bir talep olmaması karşısında çek hesabı sahibi tüzel kişi hakkında mahkemece resen idarî yaptırım kararı verilemeyeceği cihetle, yazılı şekilde yaptırım kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 28/06/2013 gün ve 94660652-105-01-4939-2013/10778/41809 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 02/03/2012 tarihli ve 2011/2261 esas, 2012/820 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/38201, Karar No: 2017/16609, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38201 E.  ,  2017/16609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29655, Karar No: 2014/30505, Tarih: 05.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29655 E.  ,  2014/30505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/439-2014/484

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Eskişehir 1. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı tesislerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara % 30 zamlı ücret ödeneceği, yine toplu iş sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın % 15 verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı alacaklarının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı, idareci priminin, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin c ve ç fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınmasıda bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13450, Karar No: 2013/19107, Tarih: 12.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/13450 E.  ,  2013/19107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/1. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

25.08.2005 tarihinde kalp rahatsızlığı sonucu öldüğü bildirilerek defnedilen ölenle ilgili olarak 14.04.2008 tarihli Şavşat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen isimsiz şikayet dilekçesinde; ölenin kalp hastalığı nedeniyle değil, eşi olan sanığın ağaç kesmesi sırasında kesilen ağacın altında kalması nedeniyle öldüğünün ihbarı üzerine, 23.04.2008 tarihinde yapılan fethi kabir işlemi sonucu 1939 doğumlu ... hakkında düzenlenen otopsi, morg ihtisas dairesi ve Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun raporlarına göre; kişinin boyun 2. omur, üst kol kemiği, köprücük kemiği kırıklarıyla kafatasında kırık saptanması nedeniyle ölümün kafa ve genel vücut travması sonucu kafa tası ve kafa içi travmatik değişimlerinden ileri geldiğinin kabulü gerektiği ve tespit edilen travmatik değişimlerin kişinin basitçe düşmesi neticesinde oluşmasının mümkün görülmediği tespit edilmiştir. Olaydan 3 yıl kadar sonra yapılan ihbar üzerine dinlenilen, ölen ve sanığın dünürü olan ... ile köylüsü olan ...'in ilk anlatımlarında sanığın evinin önünün kalabalık olduğunu görüp eve gittiklerini, sanığa ölümün nasıl olduğunu sorduklarında, sanığın kendilerine eşinin üzerine ağaç düştüğünü söylediğini belirtmeleri, sanığın kızı ... ve gelini ...'in çelişkili anlatımları ve otopsi, morg ihtisas ve Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu raporları birlikte değerlendirildiğinde tanıklar ... ve ...'in sanıktan naklen anlatımları oluşa uygun kabul edilerek sanığa sanığa atılı taksirle öldürme suçunun sabit olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme yapıldığına, tanıkların mahkeme aşamasındaki beyanlarının dikkate alınması gerektiğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü sanığın ağaç kestiği sırada kestiği ağacın eşi olan ölenin üzerine düşmesi sonucu ölümüne neden olduğu olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

1- Olay günü sanığın ağaç kestiği sırada kestiği ağacın eşi olan ölenin üzerine düşmesi sonucu ölümüne neden olduğu olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Ölen ve sanık evli olup dosya kapsamından müşterek çocukları bulunduğu anlaşılmaktadır. TCK'nın 22/6. maddesinde ''taksirli hareket sonucu neden olunan netice münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından, artık bir cezaya hükmedilmesini gereksiz kılacak şekilde mağdur olmasına yol açmışsa ceza verilmez'' hükmüne rağmen mahkemece sanığın eşinin ölümü nedeniyle bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olduğuna dair dosyada delil bulunmadığından TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına'' şeklindeki dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanmaması,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup sanığın ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7560, Karar No: 2024/9776, Tarih: 13.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7560 E.  ,  2024/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/447 E., 2024/67 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28299, Karar No: 2013/20894, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28299 E.  ,  2013/20894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.