muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1814, Karar No: 2014/606, Tarih: 07.05.2014

Diğer yandan, hakkın kötüye kullanılıp kullanılmadığı belirlenirken; o kişinin hakkın kullanılmasında geçerli ve haklı bir yararının varlığı, hakkın kullanılmasının sağlayacağı yarar ile başkalarına vereceği zarar arasında aşırı oransızlığın olmaması, bir kimsenin kendi ahlaka aykırı davranışına dayanmaması ve uyandırılan güvene aykırı davranışta bulunmaması gibi ölçütler hakkın kötüye kullanılıp kullanılmadığını belirler (M.Kemal Oğuzman Medeni Hukuk-Temel Kavramlar 5. Bası 1985.sf, 154 vd).

Hakkın kötüye kullanıldığı savunma olarak ileriye sürülmüş olmasa dahi bu husus def’i değil itiraz olarak kabul edildiğinden hakim, dava dosyasından anlaşılan böyle bir durumu resen göz önüne almak zorundadır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 04.11.1964 gün 1964/2-953 Esas ve 1964/640 K. sayılı ilamı ile 14.2.1951 tarih ve 1949/17 E, 1951/1 K. sayılı; 8.11.1991 tarih 1990/4 Esas, 1991/13 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları ).

Diğer taraftan, kullanılan hak soyut değil somut olaylara dayanmalıdır. Eğer bir olayda, objektif iyiniyet kurallarına aykırılık varsa, burada hakkın kötüye kullanımı söz konusudur. Objektif iyiniyet kurallarını, her olayda geçerli kabul edilebilecek bir ölçü bulmak mümkün değildir. Hak sahibinin hakkını kullanmada iyi yada kötü niyetli olduğunu saptamak kullananın iç dünyası ile ilgili olduğundan bunu belirlemek oldukça güçtür. Dolayısıyla her somut olayda, iyiniyet kurallarına aykırılığın olup olmadığının kendi şartları içerisinde değerlendirilmesi gerekir.

Kuşkusuz hakkın kötüye kullanımının kabulü halinde; herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğundan bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeninin korumayacağı ve evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi iş hukuku alanında da göz önünde bulundurularak varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, işe iade davasında .. Ltd. Şti. ile davalı .. AŞ arasındaki hizmet alım sözleşmesi ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespitine ilişkin kesinleşmiş karar bulunduğundan, uyuşmazlığın çözümü açısından muvazaanın hukuksal sonuçlarının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

İrade ve beyan arasında bilerek yaratılan uyumsuzluk şeklinde tanımlanan muvazaa, pozitif hukukumuzda Borçlar Kanunu’nun 18. maddesinde düzenlenmiş ve anılan maddede, “bir aktin şekil ve şartlarını tayinde, iki tarafın gerek sehven, gerek akitteki hakiki maksatlarını gizlemek için kullandıkları tabirlere ve isimlere bakılmayarak, onların hakiki ve müşterek maksatlarını aramak lazımdır” hükmüne yer verilmiştir.

İrade ve beyan arasında bilerek yaratılan uyumsuzluk şeklinde tanımlanan muvazaa, pozitif hukukumuzda Borçlar Kanunu’nun 18. maddesinde düzenlenmiş ve anılan maddede, “bir aktin şekil ve şartlarını tayinde, iki tarafın gerek sehven, gerek akitteki hakiki maksatlarını gizlemek için kullandıkları tabirlere ve isimlere bakılmayarak, onların hakiki ve müşterek maksatlarını aramak lazımdır” hükmüne yer verilmiştir.

O halde muvazaa; tarafların üçünü kişileri aldatmak amacı ile ve fakat kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç doğurmayan bir görünüş yaratmak hususunda anlaşmalarıdır, şeklinde tanımlanabilir. Bir başka ifadeyle, irade açıklamasında bulunan taraflar bu açıklamanın kendisine yapıldığı kişi, irade açıklamasının sonuç doğurmaması konusunda anlaşmışlar, yalnız gerçek bir hukuki işlemin bulunduğu görüşünü yaratmayı istemişlerse, muvazaadan söz edilir.

Taraflar ister yalnız bir görünüş yaratmayı, ister ikinci bir gizli işlem yapmayı arzu etmiş olsunlar, görünüşteki (zahiri) işlem tarafların gerçek iradelerine uymadığından, ilke olarak herhangi bir sonuç doğurmaz. Muvazaada görünüşteki işlemin her türlü hukuki sonuçtan yoksun olması, tarafların ortak iradelerinin bu yolda olmasından kaynaklanmaktadır.

Kural olarak hiç kimse kendi muvazaasına dayanarak bir hak talep edemez. Kaldı ki böyle bir hak talebi herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasının hukuk düzenince korunamayacağını belirten TMK.nun 2. maddesine de aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, alt işverenin davalıya göre farklı bir işkolunda imzaladığı toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasını istemektedir.

Taraflar arasında görülen işe iade davasının yargılaması sonucunda kesinleşen karar ile davalı ile dava dışı Yıldıran Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı ve davacının başlangıçtan itibaren davalının işçisi olduğu, feshin sendikal nedene dayandığının kabul edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davalı işverenin muvazaalı sözleşmeler ile davacıyı alt işverenin işçisi gibi çalıştırdığı, davacının görünüşte farklı bir işkolunda faaliyet gösteren alt işveren işçisi olması nedeniyle davalıya ait işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığı, buna göre davalının muvazaalı sözleşmelere dayalı olarak davacıda alt işverenin işçisi olduğu görünümü yaratarak davacının davalının faaliyet gösterdiği işkolunda örgütlü sendikaya üye olmasını ve buna bağlı olarak işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının engellenmesini amaçladığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında uyuşmazlığın değerlendirilmesinde, davalı işverenin kendi muvazaasına dayalı olarak, davacıyı toplu iş sözleşmesinden yararlandırmamak suretiyle maddi menfaat elde etmeyi amaçladığı, bu anlamda davalının savunmasının dürüstlük kuralına aykırı ve bu bağlamda hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, hiç kimse kendi muvazaasına dayanarak bir hak talep edemeyeceğinden davalının dürüstlük kuralına aykırı davranması nedeniyle muvazaalı eyleminin sonuçlarına katlanması gerektiği kabul edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nda yapılan görüşmeler sırasında, davacının muvazaa iddiasına dayanmış olması, asıl-alt işveren ilişkisine dayalı olarak talepte bulunmaması da dikkate alındığında, Türk İş Hukukunda işkolu esasının geçerli olması nedeniyle işe iade davasında işvereni olmadığı kesinleşen şirket tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinden yararlanılmasının mümkün olmadığı görüşü dile getirilmiş ise de bu görüş, yukarıda açıklanan nedenlerle çoğunluk tarafından benimsenmemiştir.

Açıklanan nedenlerle; Mahkemenin davalının talep ettiği ve toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmamasından kaynaklanan taleplerinden sorumlu olduğuna ilişkin kabulü usul ve yasaya uygundur.

Ne var ki, mahkemece hükmedilen miktarlara yönelik olarak davalı vekilinin temyiz itirazları Özel Dairesince incelenmemiştir.

Bu nedenle işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun olup, davalının hükmedilen miktarlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 9.Hukuk Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3. fıkrası uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.05.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15708, Karar No: 2020/970, Tarih: 17.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/15708 E.  ,  2020/970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan anneleri ...’nün 16 ada 22 parsel sayılı taşınmazdaki 2/3 payını davalı oğlu ...’e satış suretiyle temlik ettiğini, öncesinde mirasçılar arasında yapılan rızai taksim sebebiyle dava konusu taşınmaz üzerine ev yaptırdıklarını, ancak mirasbırakanın ölümünden sonra tapu müdürlüğüne gittiklerinde taşınmazın davalıya devredildiğini öğrendiklerini, mirasbırakanın davalıya başka bir taşınmaz daha verdiğini, davalının miras hakkını aldığını, işlemin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, davacılarla anne bir baba ayrı kardeş olduklarını ve dava konusu taşınmazın babasından mirasen intikal ettiğini, taşınmazı resmi şekilde ve şahitler huzurunda satın aldığını, çekişmeli taşınmazın 1/3 payının da öncesinde mirasbırakan tarafından davacılardan Adnan’a satış yoluyla devredildiğini, davacıların kötüniyetli olarak dava açtığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1932 doğumlu mirasbırakan Hatice Kömürcü’nün 23.01.2015 tarihinde ölümü üzerine geride mirasçı olarak ikinci eşinden olma davacı çocuklar...,..,...,...ile ilk eşinden olma davalı oğlu Hacı ...’in kaldığı, mirasbırakanın çekişme konusu 16 ada 22 parsel sayılı taşınmazdaki 2/3 payını 15.08.2014 tarihinde davalı oğlu ...e satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın öncesinde taşınmazdaki 1/3 payını da 27.01.2014 tarihinde davacı oğlu Adnan’a satış yoluyla devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından mirasbırakana davalı ... ve davacı ...’ın baktığı, murisin çekişmeli taşınmazın 1/3 payını davacı ...’a, 2/3 payını da davalı ...’e temlik ettiği, yukarıda açıklanan ilkeler ve tespit edilen olgular bir bütün halinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın mal kaçırma kastıyla hareket etmediği, temlikteki asıl amacının kendisine baktırmak olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17038, Karar No: 2012/3327, Tarih: 27.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17038 E.  ,  2012/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığını aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Başkanlıkları vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırılması yapılarak değer biçilmesinde ve taşınmaz anaarter niteliğindeki ... bulvarına cepheli olduğundan bedelinin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle davalı ... Başkanlığının temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... Başkanlığı vekilinin temyizine gelince,

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2 maddesi gereği davalı ... Başkanlığı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti tarifesi uyarınca davalılardan ... Belediye Başkanlığı lehine takdir olunan 1.100,000-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak bu davalı idareye ödenmesine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınmasına, ... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27693, Karar No: 2011/8449, Tarih: 05.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/27693 E.  ,  2011/8449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 18/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5393 Sayılı Kanun'un 15/son maddesi; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" hükmünü içermektedir. Anılan maddeye göre, haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, bu husus hiçbir tereddüte yer bırakmayacak açıklıkta ve Yargıtay denetimine imkan tanıyacak biçimde belirlenmek zorundadır. Kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi de bulunmamaktadır.

277 Sayılı Kanun'un 1. maddesine göre; 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere verilmekte olan paylar, vergi ve resim hükmünde olup, bu paylar 6183 Sayılı Kanun hükümlerine göre, tahsili gereken borçlar dışında haczedilemez.

Somut olayda borçlu vekili tarafından, İş Bankası Kars Şubesi'nde bulunan şikayete konu hesap üzerindeki haczin kaldırılması istenmiştir. Celbedilen hesap ekstresi ve banka cevabına göre, anılan hesaba yatırılan paralar arasında haczi kabil kira bedelleri, su bedelleri ile kaynağı belli olmayan paralar olduğu gibi, vergi, resim, harç bedelleri, İller Bankası paylarının da bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, hesap üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmak üzere dosya bilirkişi kuruluna teslim edilmişse de, bilirkişi tarafından hesaba yatırılan paraların tümünün vergi geliri olmadığı, fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı da kanıtlanamadığından bahisle haczinin kabil olduğu belirtilmiş, mahkemece de bu rapora itibarla şikayetin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, yukarıdaki kurallar doğrultusunda yatan paraların niteliğine göre, ayrım yapılmak suretiyle ve gerektiğinde yeniden ayrıntılı ek bilirkişi raporu alınarak İller Bankası payı, vergi, resim ve harç niteliğinde bulunan paralar ile fiilen kamu hizmetinde kullanılan paralar ayrı tutulmak suretiyle, var ise diğer paralar üzerindeki haczin kaldırılmasına ilişkin şikayetin reddine karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile hiçbir ayrım yapılmaksızın, şikayetin tümü ile reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5119, Karar No: 2012/4114, Tarih: 06.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5119 E.  ,  2012/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

...adına ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ...verilen 12.02.2010 günlü ve...sayılı hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davaya konu iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren ...bağlanan sürekli işgöremezlik gelirlerinin ilk peşin değeri yönünden; dava dilekçesine ekli belgelerde, sosyal yardım zammına ilişkin bilgi yazılmaksızın, onay tarihi 24.02.2002 olan ve ilk satırında 240,57 TL, toplamında ise 2821,64 TL gelir belirtilen tablonun eklendiği; Dairemizce, ilk satırdaki gelirlerin de artışı içermesi nedeniyle, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin değerinin Kurum’dan celbi için verilen geri çevirme kararı sonrasında; Kurum’un gönderdiği tablo ve belgede, onay tarihi 27.01.2012 yazılıp, gelirin ilk peşin değeri olarak 2678,55 TL, sosyal yardım zammının ilk peşin değeri olarak 157,01 TL olmak üzere toplam 2835,56 TL’nin bildirildiği görülmüştür.

Kurum, dava dilekçesinde, artışlarda gözetilerek hesaplanan toplam gelirin 2821,64 TL olduğunu belirtmiş olup; dava dilekçesine ekli tabloda yazılı gelirler ve onay tarihi ile sonradan celbedilen belgede yazılı gelir ve onay tarihi arasında açık çelişki bulunduğu gözetilerek; Mahkemece, yeniden geri çevirmeye mahal bırakılmaksızın, anılan çelişkinin nedeni ve davaya konu sürekli işgöremezlik gelirinin ilk peşin değeri ile onay tarihi Kurum’dan sorulup, cevabi yazı eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4212, Karar No: 2013/3565, Tarih: 14.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/4212 E.  ,  2013/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava,abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13581, Karar No: 2013/3118, Tarih: 20.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2012/13581 E.  ,  2013/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın kardeşi olan katılana ait Antep fıstığı ağaçlarını kestiği iddiası ile açılan davada tanıkların aşamalarda değişmeyen "sanığı katılana ait antep fıstığı ağaçlarını testere ile keserken gördük" şeklindeki beyanlarının söz konusu ağaçlardan on adedinin kesilmiş olduğunu belirtir olay tutanağı ile desteklenmesi karşısında; sanığın mala zarar verme suçunu işlediği gözetilmeden mahkumiyeti yerine tarafsız kabul edilemeyecek tanık anlatımları dışında delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8522, Karar No: 2010/15589, Tarih: 23.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8522 E.  ,  2010/15589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare ve dahili davalı vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece ecrimisil isteminin vazgeçme nedeniyle reddine, el atma bedelinin her iki davalı yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare ve dahili davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyizine gelince;

1-... Büyükşehir Belediye Başkanlığının 09.03.2007 tarih ve 2007/1824-2492 sayılı cevabi yazılarına göre dava konusu taşınmazın bulunduğu yol Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumluluk alanında kaldığından ... Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kamulaştırmasız el atılarak yol haline dönüştürülen taşınmazın 4721 sayılı TMK’nun 999. maddesi gereğince yol olarak terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.