muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8436, Karar No: 2023/7963, Tarih: 14.12.2023

2. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılanlar vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.05.2021 tarihli ve 2021/5612 Esas, 2021/8506 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin onanmasına, temyiz dışı sanık İskender hakkındaki hükmün ise bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 08.03.2022 tarih ve 161360 sayılı itiraznamesi ile sanık ... hakkında suçun sübutuna; sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde haksız tahrik derecesine yönelen sebeplerle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

E. Yargıtay 1. Ceza Dairesince 09.05.2022 tarihli ve 2022/2603-2022/3363 Karar sayılı kararı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulu tarafından karara bağlanlıştır.

F. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.03.2023 tarihli ve 2022/1-294 Esas, 2023/156 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.05.2021 tarihli ve 2021/5612 Esas, 2021/8506 Karar sayılı ilamı ile verilen onama kararının sanık ... hakkında suçun sübuta ermemesi ve sanık ... hakkında haksız tahrik indiriminin makul oranda yapılması gerektiği gerekçeleriyle kaldırılmasına ve dosyanın mahalline tevdiine karar verilmiştir.

G. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.07.2023 tarihli ve 2023/1351 Esas- 2023/1838 Karar Sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 13 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; haksız tahrik ve takdirî indirim yapılmaması gerektiğine, sanık ...'ın diğer sanıklarla iştirak halinde suçu işlediğine ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olduğundan bahisle vasfa, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; haksız tahrik ve takdirî indirim yapılmaması gerektiğine, sanık ...'ın diğer sanıklarla iştirak halinde suçu işlediğine ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olduğundan bahisle vasfa, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın, sanık ...'in babası; kızı olan tanık Nurçin’le evli maktul ...’ün ise kayınbabası olduğu, maktulün olay tarihinden önce sanık ... ve ağabeyi olan inceleme dışı sanık İskender ile birlikte inşaat işi yaptığı, Canik Toptepe Mevkii’ndeki dairelerin satışından kaynaklanan bedel maktule ödenmesine karşın inceleme dışı sanık İskender’in söz konusu satış ile ilgili verilen senedi alıcıya iade etmemesi nedeniyle inceleme dışı sanık İskender ve maktul arasında anlaşmazlık bulunduğu, yine maktulle yaşadığı ailevi problemler nedeniyle tanık Nurçin’in zaman zaman sanık ...’ın evine gelmesi nedeniyle de sanıklar ve inceleme dışı sanık İskender ile maktul arasında husumet oluştuğu, olay tarihinde de tanık Nurçin’in babası olan sanık ...’ın evinde bulunduğu ve maktulün kendisini sürekli arayarak evine dönmesini istediği, sanık ...’ın savunması ile olay günü kendi evinde bulunan tanıklar Havva, Sakine ve Nurçin’in aynı doğrultudaki beyanlarından anlaşıldığı üzere maktulün 16.56-17.12 saatleri arasında birkaç kez aradığı tanık Nurçin’e ve telefonu alan sanık ...’a sinkaflı sözlerle hakaret ederek kendilerini öldüreceğinden bahisle tehditte bulunduğu, aynı şekilde olay günü bulunduğu Akçakoca’dan ...’a gelmekte olan inceleme dışı sanık İskender’i de birçok kez arayan maktulün görüşmek istediğini söyleyerek sinkaflı hakaretlerde ve ölüm tehditlerinde bulunduğu, bu hususun inceleme dışı sanık İskender ile adı geçenin ...’a geldiği araçta bulunan tanık Murat’ın beyanları ile doğrulandığı, saat 19.32’de gerçekleşen bu görüşmeden hemen sonra inceleme dışı sanık İskender'in, kardeşi olan sanık ...'le telefon görüşmesi yaptığı, bu görüşmenin ardından ise sanık ...'in sırasıyla kardeşi olan inceleme dışı sanık Mutullah, çalışanı olan inceleme dışı sanık Bora ve inşaatlarında demir işleri yapan inceleme dışı sanık Durmuş’u aradığı, söz konusu telefon görüşmeleri sonucunda sanık ... ile adı geçen inceleme dışı sanıkların Sülün Kuşu Kavşağı civarında buluşarak

inceleme dışı sanık İskender'i beklemeye başladıkları, PTS kayıtlarına göre inceleme dışı sanık İskender'in saat 21.45’de ... iline giriş yaptığı ve adı geçenlerle buluştuğu, inceleme dışı sanık İskender'in 34 B.. 09, sanık ...'in ise 55 B. 2.. plakalı araçlarıyla diğer inceleme dışı sanıkları da alarak olayın meydana geldiği ... Apartmanı otoparkına saat 22.11 sıralarında giriş yaptıkları, HTS kayıtlarına göre burada bulundukları sırada inceleme dışı sanık İskender'in saat 22.14’de maktulü aradığı, güvenlik kamerası kayıtlarına göre de sanık ... ile inceleme dışı sanık Bora'nın saat 22.16’da ... Apartmanı’na girdikleri, kamera kayıtlarına göre maktulün de saat 22.24’de kullandığı araç ile ... Apartmanı’nın giriş kapısının önüne geldiği ve aracın şoför kapısından inerek apartmana girdiği, maktulün aracını gören inceleme dışı sanık Bora’nın asansörle sanık ...’ın oturduğu 8 ve 9. katlardaki dubleks daireye çıktığı, 05.06.2017 tarihli inceleme raporuna göre 0,69 promil alkollü olduğu anlaşılan maktulün hatayla tanık Akın’ın ikamet ettiği 7. kat 15 numaralı dairenin zilini çalarak doğrudan salona yöneldiği, tanık Akın’ın kızının “Beyefendi içeriye ayakkabıyla giriyorsunuz!” demesi üzerine maktulün “Ben girerim!” şeklinde karşılık verdiğini, bir süre sonra yanlış eve geldiğini anlayan maktulün özür dileyerek sanık ...’ın ikamet ettiği ve eşi olan tanık Nurçin’in bulunduğu 8. kata çıktığı, sanık ...’ın savunması ve evde bulunan tanıkların beyanlarına göre maktulün yüksek sesle bağırarak kapıyı sert bir şekilde çaldığı ve tekmelediği, bir süre sonra kapıyı açan sanık ... ile maktulün tartışmaya başladıkları, maktulün sanık ...’ı yakasından tuttuğu, bu sırada bulundukları yere gelen inceleme dışı sanık Bora’nın maktulden sanık ...’ı bırakmasını istediği, bunu gören maktulün apartmanın aşağı katlarına doğru ilerlediği, 6. kattaki 13 numaralı dairenin önüne gelen maktulün, inceleme dışı sanık İskender’in aracının torpido gözündeki silahı alarak merdivenlerden yukarı çıkmakta olan sanık ... ile karşılaştığı ve burada inceleme dışı sanık Bora ile sanık ... tarafından tabancayla ateş edilerek öldürüldüğü, güvenlik kamerası kayıtlarına göre bu olayın hemen sonrasında inceleme dışı sanıklar İskender ve Mutullah'ın saat 22.27'de otoparktan gelerek apartmana girdikleri, saat 22.30'da inceleme dışı sanıklar Mutullah ve Bora'nın apartmandan çıkarak otoparkta bekleyen inceleme dışı sanık Durmuş ile birlikte olay yerinden uzaklaştıkları, saat 22.32 sıralarında sanık ...’ın apartman giriş kapısından çevreyi gözetleyerek tekrar içeri girdiği, saat 22.34 sıralarında inceleme dışı sanık İskender'in apartmandan çıktığı, ardından sanık ...'ın tekrar apartmanın giriş kapısı önüne çıkarak çevreyi gözetlediği, saat 22.37 itibarıyla da sanık ...'in apartmandan çıktığı, olay yerinde yapılan incelemede; maktulün cesedinin 6. kat 13 numaralı daire önünde bulunduğu, cesedin sağ el üst kısmında bir adet “Vzor70” marka, 7

.32 sıralarında sanık ...’ın apartman giriş kapısından çevreyi gözetleyerek tekrar içeri girdiği, saat 22.34 sıralarında inceleme dışı sanık İskender'in apartmandan çıktığı, ardından sanık ...'ın tekrar apartmanın giriş kapısı önüne çıkarak çevreyi gözetlediği, saat 22.37 itibarıyla da sanık ...'in apartmandan çıktığı, olay yerinde yapılan incelemede; maktulün cesedinin 6. kat 13 numaralı daire önünde bulunduğu, cesedin sağ el üst kısmında bir adet “Vzor70” marka, 7.65 mm çapında, horozu kurulu olmayan tabanca olduğu, söz konusu tabancanın mermi atım yatağının boş, şarjörü içinde ise 8 adet 7.65 mm çapında MKE yapımı fişek olduğunun tespit edildiği, olay yerinde 7.65 mm çapında boş kovana rastlanmadığı, ayrıca olay yerinde çok sayıda mermi isabeti olduğu tespit edilmekle birlikte bu isabet sayılarıyla uyumlu boş kovanın ele geçirilemediği,

Soruşturma evresinde kendisine tabanca doğrultan maktule önce oğlu sanık ...’in tabancasıyla 13-14 kez ateş ettiğini, bu tabancanın mermisinin bitmesi üzerine de inceleme dışı sanık İskender’in tabancasıyla yere düşen maktulün bulunduğu yere 8-10 kez daha ateş ettiğini ileri süren sanık ...’ın sonraki ifadelerinde istikrarlı bir biçimde çocuklarını korumak amacıyla olayı üslendiğini ve yüklenen suçu işlemediğini savunması, uzmanlık raporlarına göre yalnızca sağ el içinde atış artığı bulunmasının, sanık ...’ın yargılama evresindeki sanık Bora’nın elindeki tabancasını aldığı yönündeki ifadesiyle uyum göstermesi, sanık ... ve maktulün münakaşa ettiklerini, birbirlerine çok yakın durduklarını ve

her ikisinin de elinde birer tabanca olduğunu belirtmekle birlikte tanık Akın’ın yargılama evresindeki ifadesinde adı geçenlerin tabancalarını birbirlerine doğrultmadıklarını ve bu sırada sanık ...’ın maktulü ikna etmeye çalışarak “Yapma oğlum, etme oğlum!” dediğini beyan etmesi, bu ifadenin sanık ...’ın savunması ve aynı anda evde bulunan tanıklar Havva ve Sakine’nin beyanları ile doğrulanması, inceleme dışı sanık Bora ile sanık ...’in maktule yalnızca kendilerinin tabancayla ateş ettiklerini belirtmeleri ve olay yerinde birden fazla sayıda tabancayla ateş edilmiş olmasının, inceleme dışı sanık Bora ile sanık ...’in olayda kullandıkları silahları parçalayarak attıkları şeklindeki savunmaları da dikkate alındığında, mevcut deliler karşısında sanık ...’ın da maktulün öldürülmesi eylemine iştirak ettiğini gösteren, şüpheden uzak, kesin nitelikte delilin elde edilemediği hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...’ın maktule yönelik kasten öldürme suçunu işlediğinin sabit olmadığı kabul edilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.

Maktulün evlilikleri süresince sanık ...’in kız kardeşi olan tanık Nurçin’e kötü davranması, iletişimin tespiti kayıtlarına göre maktulün olay tarihinde inceleme dışı sanık İskender’i yedi, tanık Nurçin’i ise sekiz kez arayarak tanık beyanları ile doğrulandığı üzere sanık ... ve ailesine yönelik hakaret ve tehdit içerikli sözler sarf etmesi, bu eylemlerin bir kısmının gece vakti, apartman içerisinde ve sanık ... ile ailesinin komşularının duyabileceği şekilde gerçekleştirilmesi, tanık Akın’ın ifadesine göre sanık ...’ın apartman dairesinin önüne geldiğinde maktulün elinde silah bulunması ve maktulün konut dokunulmazlığının ihlaline yol açacak biçimde sanık ...’ın kapısını zorlayarak tekmelemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; maktulün haksız hareketlerinin, Ceza Genel Kurulunun yerleşik içtihatları ile benimsendiği üzere işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları itibarıyla yoğun ve önemli boyutlara ulaştığı, bu nedenle sanık ... hakkında asgari orandan makul bir oranda uzaklaşılmak suretiyle indirim yapılması gerektiği kabul edilerek bu yönde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından temyiz dışı sanıklar Bora ve İskender ile iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ... hakkında mahkumiyetine yeter nitelikte ve her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunamadığından beraatine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, suçta kullanılan aletlerin öldürmeye elverişliliği, maktuldeki isabet sayısı ve yerleri göz önüne alındığında eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiğinin anlaşıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.07.2023 tarihli ve 2023/1351 Esas- 2023/1838 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302

nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2013 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2572, Karar No: 2022/12860, Tarih: 21.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2572 E.  ,  2022/12860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın, mağdura ait ...., Metal isimli iş yerinden bir çuval dolusu hurda malzemeyi alıp, iş yerinin arka tarafındaki tel örgülerin üstünden atlamaya çalıştığı sırada, iş yerinde bulunan ... tarafından görülmesi ve ...’ın hırsız var diye bağırması üzerine sanığın cebinden çıkardığı bıçak ile ...’a yöneldiği, duyduğu sesler üzerine yine iş yerinde bulunan ... ve ...’in müdahalesi ile sanığın elindeki bıçağın yere düştüğü ve aralarında yaşanan arbede sırasında polis ekiplerinin şahısları ayırıp sanığı yakaladığı olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-d-h maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delilleri değerlendirme ve takdir yetkisinin ağır ceza mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 21.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19193, Karar No: 2013/855, Tarih: 17.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19193 E.  ,  2013/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, sanığın 18 yaşından küçük olduğu hususu ile Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24/03/2005 tarihli ve 188 sayılı kararı dikkate alınarak yargılamanın Denizli Çocuk Mahkemesinde yapılması gerektiğinden bahisle, Çardak Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20/10/2010 tarihli ve 2010/78-171 sayılı görevsizlik kararını müteakip, Denizli Çocuk Mahkemesinin 02/11/2011 tarihli ve 2011/77-895 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesince; Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına İlişkin verilen 09/12/2011 tarihli ve 2011 /169 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 20/02/2012 tarih ve 2011/2936/10784 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/03/2012 tarih ve 2012/63415 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemesi, tek hâkimden oluşur. Bu mahkemeler her il merkezinde kurulur. Ayrıca bölgelerin coğrafi durumları ve is yoğunluğu göz önünde tutularak belirlenen ilçelerde Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun olumlu görüşü alınarak kurulabilir" ile anılan Kanun'un 27/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresi kurulduğu il ve ilçe mülkî sınırlarıyla belirlenir" şeklindeki düzenlemelerden, il çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin il mülkî sınırları ile belirlendiği, ilin mülkî sınırlarının il ve ilçeleri kapsayan idari sınırları İhtiva ettiği, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun da Denizli Çocuk Mahkemesinin yargı alanındaki sınırlarını değiştirdiğine veya daralttığına ilişkin herhangi bir kararın da bulunmadığı gözetilmeden Denizli Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde gerekçeyle Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulmasına lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 27. maddesinin 1. fıkrasında, çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirleneceği düzenlenmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, çocuk ağır ceza mahkemeleri yönünden farklı bir düzenleme yapılıp, bu mahkemelerin yargı çevresinin, bulundukları il merkezi ve ilçeler ile bunlara adli yönden bağlanan ilçelerin idari sınırları olduğu hükme bağlanmış, bu şekilde çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresi farklı düzenlemelere tabi tutulmuştur. Çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirlenmesi karşısında, il merkezi veya ilçe merkeziyle sınırlı yargı çevresine sahip bulunduklarında tereddüt bulunmamaktadır. Aksi halde çocuk ağır ceza mahkemeleri için ayrı bir düzenleme yapılmasının bir anlamı olmayacaktır.

Yasada ayrı ayrı düzenleme yapıldığı halde, çocuk ağır ceza mahkemeleri için öngörülen yargı çevresinin çocuk mahkemeleri için de geçerli olduğundan söz edilemez. Anılan maddenin 3. fıkrasında ise coğrafi durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca karar verileceğinin düzenlenmesi ve Denizli Çocuk Mahkemesinin yargı çevresini genişleten herhangi bir kurul kararı da bulunmaması karşısında, yargı çevresinin ilçeleri de kapsayacağı şeklinde yorum yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Denizli Çocuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararındaki gerekçede isabetsizlik bulunmadığından, görev uyuşmazlığını çözümleyen Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesince, Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi yerinde görülmekle, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2011 gün ve 2011/169 D.Iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2515, Karar No: 2025/5675, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2515 E.  ,  2025/5675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2270 Esas, 2024/2107 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Vize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/272 Esas, 2024/171 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine, yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine, yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kırklareli ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 154 ada 6 ve 10 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili dava dilekçesinde özetle; taşınmazlara idare tarafından takdir edilen bedelin çok düşük olduğunu, taşınmazların gerçek bedelinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın geldiği aşama dikkate alınarak işin esasına girilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin iadesinin bu davaya konu olamayacağını, daha önce verilen tescil kararının kesin olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç