muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/18493, Karar No: 2007/6197, Tarih: 17.04.2007

506 sayılı Kanun'un 10. maddesinde 26. maddede öngörülen "sigortalının veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere" ibaresi de yer almamıştır. Bu nedenle, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra 26. maddeye dayanılarak açılan rücu davalarında artışlar istenemeyeceğine göre, böyle bir ibare bulunmayan 10. maddeye dayanan rücu davalarında da gelirlerdeki artışların istenemeyeceği açıktır.

Mahkemece yapılacak iş; işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek ilk peşin değerli gelirden Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca hakkaniyet indirimi yapılarak Kurumun rücu alacağına hükmetmek gerekir.

Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddelerine göre hakkaniyet indiri-mindeki yöntem ise, sigortalının müterafık kusurunun bir miktarını işverenin kusuruna eklemek, işveren kusursuz ise ilk bağlanan gelirin peşin değerinden %50'den az olmamak üzere indirim yapılarak Kurumun rücu alacağına hük-medileceği gözönünde tutulmalıdır.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 17.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9315, Karar No: 2019/2500, Tarih: 25.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9315 E.  ,  2019/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay anında evde bulunan tanık ...'in 10.05.2013 tarihinde Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan beyanında teşhise konu sanık ...'nin fotoğrafını tereddüt göstermeden teşhis ettiği, evlerinden hırsızlık yapan şahsın ... olduğunu hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde kendinden emin ve olayı yakın zamanda olmuş gibi hatırlar şekilde sorulara cevap vererek belirttiği anlaşıldığından, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30264, Karar No: 2016/14901, Tarih: 27.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30264 E.  ,  2016/14901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ...'ın mahkemece yapılan keşif sırasındaki "Ben evin kapısına çıktığımda bahçede hiç kimse yoktu. Beni vuran kurşun bahçenin dışından geldi..." şeklindeki anlatımlarına, mağdur ...'in oğlu mağdur ...'ın soruşturma aşamasında kolluk görevlileri tarafından alınan 27.10.2012 tarihli ifadesindeki "...silah sesi duyduk ve babamla beraber evimizin dışına çıktık. Evimin 20-30 metre ilerisinde elleride av tüfeği ile bizim evimize ateş eden ..., ... (....) ... ve ... isimli şahısları gördüm. Benimle beraber evin dışına çıkan babam .....ateşli silahla vurdular. Bende babamı kurtarmak için hemen evin içine çektim. 10-15 dakika boyunca evimize ateş ettiler ve daha sonra olay yerinden uzaklaştılar..." şeklindeki anlatımlarına, mağdur ...'ın soruşturma aşamasındaki "..evimin 20-30 metre ilerisinde ellerinde av tüfeği ile benim evime ve ....rın evine ateş eden ..., ...(...) ... ve ... isimli şahısları gördüm ve tekrar evime girdim. 10-15 dakika boyunca ateş ettiler ve daha sonra olay yerinden uzaklaştılar..." şeklindeki ve mahkemece yapılan keşif sırasındaki benzer yöndeki anlatımlarına, mağdurlar ..., ... ve ...'in soruşturma aşamasındaki ve mahkemece yapılan keşif sırasındaki anlatımlarına, mahkemece yapılan 06.11.2013 tarihli keşif işlemi ile yapılan gözlemlere, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundaki "......'ın ikametinde yapılan gözlem ve ölçümlerde ise ; İkamet avlu giriş kapısının demir kapı ve istinat duvarı ile çevrili olduğu, duvar yüksekliğinin 180-185 cm olduğu, avlu giriş kapısı ile ikamet giriş kapısı arasının 930 cm olduğu, ikamet giriş kapısının da demir kapı olduğu, kapı üzeri ve yan tarafındaki duvar üzerlerinde isabet izlerinin ( foto 3) olduğu görülmüştür...Atış noktası ile ...'ın yaralandığı giriş kapısı arasının ise 4380 cm olduğu yapılan ölçümlerden anlaşılmıştır. Atış noktasından yaralanan şahsın durduğu yer gözlemlendiğinde ise şahsın o mesafeden görülebildiği ve yaralanabileceği anlaşılmıştır..." şeklindeki tespite, mağdur ...'in adli raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, .... soyadlı sanıklar ile ... soyadlı mağdurlar arasında arazi anlaşmazlığından kaynaklı husumet olduğu, olay tarihinde sanıklar ..., ... ve ...'ın ellerinde av tüfekleri ile mağdurların yaşadığı köye geldikleri, içerisinde mağdurlar .. ve ...'in bulunduğu mağdur ...'in ve içerisinde mağdurlar ... ve ...'ın bulunduğu etrafı duvarla kaplı evlere doğru ateş etmeye başladıkları, bu sırada mağdureler ..., ... ve ..'nın da ....ve ....'in evinin karşısında bulunan mağdure....'in evinde bulundukları, silah sesleri üzerine dışarı çıkan mağdur ...'in kendisine isabet eden saçma taneleri ile yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı, sanık ...'nin mağdurlar ... ve Servet'in evine ateş ettiği sırada mağdure....'in evinin kapısından çıktığını görmesi üzerine bu kez mağdure....'e de doğrudan ateş ettiği ve mağdureyi yaraladığı, mağdur ... ve mağdure...

..., ... ve ..'nın da ....ve ....'in evinin karşısında bulunan mağdure....'in evinde bulundukları, silah sesleri üzerine dışarı çıkan mağdur ...'in kendisine isabet eden saçma taneleri ile yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı, sanık ...'nin mağdurlar ... ve Servet'in evine ateş ettiği sırada mağdure....'in evinin kapısından çıktığını görmesi üzerine bu kez mağdure....'e de doğrudan ateş ettiği ve mağdureyi yaraladığı, mağdur ... ve mağdure....'in yaralanmaları üzerine yanındakilerin yardımı ile evlerinin içine alındıkları, sanıkların bir süre daha mağdurların evlerine doğru ateş ettikleri ve bilahare olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılmakla, olayın gelişimi, mağdur ...'in evinin etrafının istinat duvarıyla çevrili olması, sanıkların ateş ettiği yerler ile mağdur ...'in yaralandığı nokta arasındaki mesafelerin uzunluğu dikkate alındığında sanıklar ..., ... ve ...'ın mağdur ...'e yönelik eyleminin olası kastla yaralama olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, yine sanıklar ..., ... ve ...'ın ayrıntıları yukarıda belirtildiği şekilde mağdur ve mağdurelerin bulundukları evlere doğru silahla ateş etmeleri şeklindeki eylemleri birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçunu oluşturduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi hususu infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ...'in ve sanıklar ...., .. ve .... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3310, Karar No: 2015/4847, Tarih: 06.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/3310 E.  ,  2015/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/37-2013/463

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi ....'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan dedeleri H.. S...'ın kayden maliki olduğu çekişme konusu 7 parsel sayılı taşınmazını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile payları oranında tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazın bedeli karşılığında satın alındığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mirasbırakan H... S...r'ın, 7 parsel sayılı taşınmazını 20.12.1991 tarihli satış aktiyle davalıya temlik ettiği, mirasbırakanın 21.12.1991 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak 15.12.1984 tarihinde ölen kızı Hayriye'nin çocukları olan davacı Aziz ve dava dışı Koray ile davacı Güler ve davalı Soner'in 27.10.2011 tarihinde ölen babaları Hasan'ın kaldığı kayden sabittir.

Davacı tanıklarından İlker; mirasbırakan rahatsızlanınca davalının kendi evine götürdüğünü, mirasbırakanın dava konusu taşınmazı oğlu olan ve aynı zamanda davalının babası Hasan'a vereceğini Hasan'ın da davalı Soner'e vermesini bildirdiğini, taşınmazda mirasbırakanın eşi olan Fatma'nın oturmaya devam ettiğini, temlikten 11 sene sonra Fatma'nın ölümü üzerine durumu anladıklarını beyan ettiği, diğer davacı tanığı Özkan'ın ise; temlikten sonra davaya konu evde oturmaya devam ettiklerini, taşınmazın müteahhide verilmesi üzerine taşınmazı boşalttıklarını bildirmişlerdir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanununun 706, Türk Borçlar Kanununun 237 ve Tapu Kanununun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Türk Medeni Kanununun 6. maddesinde düzenlendiği üzere "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."Yine 6100 sayılı HMK'nın 190/1 maddesi gereğince "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

Somut olaya yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca bakıldığında; mirasbırakanın mirasçılardan hiçbirisiyle probleminin olmadığı, dolayısıyla temliki mal kaçırmak amacıyla yaptığı iddiasının kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davacıların temlikin muvazaalı olduğu iddiasını ispatlayamadıkları gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8544, Karar No: 2016/6641, Tarih: 19.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8544 E.  ,  2016/6641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair hususlara ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından (3). bendin çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 2 ay 15 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19899, Karar No: 2015/8122, Tarih: 13.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19899 E.  ,  2015/8122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Taşınmazın üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2012 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip maktu ağaç bedellerinin hesaplanarak bedelin tespiti gerekirken, kaim değer yöntemine göre değerlendirme yapan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma bedelinin tespiti davasının bu niteliğine göre kendisini vekille temsil ettirmiş olan davacı idare yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

3-Dava konusu ağaçların tamamının kendisine ait olduğunu ileri süren davalıya aidiyetin tespiti kararı veya diğer hissedarların muvafakatlarını sunması için süre verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1662, Karar No: 2021/2582, Tarih: 08.03.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/1662 E.  ,  2021/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Üç adet bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla ilamsız icra takibinde borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; alacaklının talebi üzerine icra müdürlüğünce borçlu şirket ortağı olduğu nedeniyle İİK'nun 89 ve devamı maddeleri gereğince 1.2.3. haciz ihbarnamesi gönderildiğini, aleyhine haciz işlemi yapıldığını, asıl takip borçlusunun şirket olmasına rağmen, şirket ortağı olarak kendisine haciz ihbarnamesi gönderilemeyeceğini ileri sürerek haciz ihbarnamelerinin iptalini talep etmiş, mahkemece, takibin davacı yönünden iptali ile haciz ihbarnamelerin iptaline karar verilmiş, karar davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nun 89/1. maddesine göre; hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru, borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir (Haciz ihbarnamesi). Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir.

6102 sayılı TTK'nun 124. maddesinde; limited şirketlerin sermaye şirketi olduğu, aynı Kanunun 125. maddesinde; ticaret şirketlerinin tüzel kişiliği haiz olup, Türk Medenî Kanunu'nun 48. maddesi çerçevesinde bütün haklardan yararlanabilecekleri ve borçları üstlenebilecekleri, aynı Kanunun 128. maddesinde ise; her ortağın usulüne göre düzenlenmiş ve imza edilmiş şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı, şirkete karşı borçlu olduğu hükme bağlanmıştır.

Şirket ortağı, ortağı olduğu şirket tüzel kişiliğinden ayrı bir kişiliğe sahip olup, TMK anlamında gerçek kişi olduğundan şirkete göre üçüncü kişi sayılır. TTK'nun yukarıda açıklanan maddeleri uyarınca şirket ortakları, şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettikleri sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduklarından ve borçlu şirketin, şirket ortağındaki sermaye alacağının haczine engel yasal bir düzenleme de bulunmadığından, sermaye alacağının haczi mümkündür. Kaldı ki, borçlu şirketin, üçüncü kişi şirket ortağı nezdinde, sermaye borcu dışında tamamen özel hukuktan kaynaklanan ve paraya çevrilmesi mümkün,

İİK'nun 89. maddesi kapsamında haczedilebilecek nitelikte başkaca hak ve alacaklarının bulunabileceği de kuşkusuzdur.

Dairemiz; şirket ortağının, borçlu şirket yönünden üçüncü kişi sayılamayacağından dolayı şirket ortağına 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilemeyeceği görüşünde iken, HGK'nun 11.05.2016 tarih ve 2014/12-1078 Esas numaralı içtihadı doğrultusunda ve yukarıda açıklanan olgular karşısında içtihat değişikliğine gitmiş olup, Dairemizin değişen içtihadına göre, şirket ortağı, borçlu şirket bakımından üçüncü kişi sayılacağından, şirket ortağı olan şikayetçiye 89/1, 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnamesi gönderilmesinde yasaya uymayan bir yön bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

O halde, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5632, Karar No: 2007/11233, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5632 E.  ,  2007/11233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan ileride satın alacağı temizlik ürünlerine karşılık (7) adet çek verdiğini, çeklerin davalı yanca önceki alışveriş ilişkisinden faydalanılarak alındığını, çekler karşılığı mal alınmadığını, davalının iflas ettiğini bildirip ilçeden ayrıldığını, çeklerin bedelsiz kaldığını belirterek, çeklerin bedelsiz kaldığının, davalıya borçlu olunmadığının tespiti ile iptallerine karar verilmesini istemiş, 14.12.2005 günlü duruşma oturumunda tüm çek bedellerinin ödenmesi nedeniyle davaya istirdat davası olarak devam edilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davaya konu çeklerin kambiyo senedi vasfında olup, sebepten yoksun borç ikrarlarını gösterdikleri, davacı yanca çekler karşılığı borçlu olmadığı bildirildiği halde çeklerin davalıya veriliş nedeninin ayrı bir sözleşme ya da belge ile kanıtlanamadığı ve çeklerin soyut evraklar olması nedeniyle bu çeklerden dolayı davacının davalıya borcu olup olmadığının tespit imkanı bulunmadığından, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temiz itirazlarının reddine,

2- Davacı delil listesinde “her tür yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, mahkemece davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.