muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5694, Karar No: 2025/3500, Tarih: 20.05.2025

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, taraf markalarının benzer olmadığını, işitsel ve görsel farklılık bulunduğunu, markaların bütün olarak tüketicide bıraktıkları izlenimin birbirinden farklı olduğunu, piyasada “MAXI” ibaresini içerir çok sayıda benzer tescilli markanın bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraf markaları kapsamında aynı ya da aynı tür mallar yer almakla birlikte, dava konusu başvurunun, davacıya ait önceki tarihli markalar ile “m-a-x-i” harflerinden kaynaklı bir benzerliği bulunsa da bu benzerliğe sahip işaretlerin her iki taraf markasında da birbirinden tamamen farklı algı yaratır şekilde kullanıldığı, dava konusu markada “maxi” kelimesinin bağımsız ve sıfat niteliği itibariyle kullanıldığı, davacı markalarında kelimenin içerisinde, bağımsız anlamını doğrudan ve tereddütsüz olarak tüketiciye yansıtmayacak şekilde kullanıldığı, bu durumun işaretlerin birbirlerinden ayrıştırılmaları bakımından yeterli düzeyde farklılık yarattığı, 05. sınıf malların ilgili tüketici kitlesi dikkate alındığında, tüketicilerin taraf markaları arasında herhangi bir şekilde bağ kurmayacağı, “maxi” ibaresinin ticari hayatta yaygın kullanımının olduğu da gözetildiğinde bu durumun işaretler arasında anılan ibareden kaynaklı oluşan benzerliğin, ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma ihtimaline yol açmasının önüne geçeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin “... ” ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet “...” ve “...” esas unsurlu markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü anlamında bir benzerlik bulunmadığı, zira " ..." şeklindeki başvurunun “maxi” ve “day” şeklinde iki ayrı yabancı kelimenin bir araya getirilmesi ile oluşturulduğu, markanın “iri, büyük, uzun” anlamlarına gelen “maxi” ve “gün” anlamına gelen “day” ibaresinin bir araya gelmesi ile oluştuğu, davacının markalarının ise bilinen anlamlarının bulunmadığı, markalar arasında yeterli düzeyde farklılık olduğu, 05. sınıf malların ilgili tüketici kitlelerinin her iki taraf markasında herhangi bir şekilde bağ kurmayacağı, “maxi” ibaresinin ticaret hayatında yaygın bir kullanımının olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tarafların temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6487, Karar No: 2019/9699, Tarih: 15.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/6487 E.  ,  2019/9699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Alınan iletişimin denetlenmesi kararının CMK'nın 135/8. madde ve fıkrasındaki katalog suçlardan olan uyuşturucu madde ticareti suçuna ilişkin, iddianameye konu edilen telefon görüşmelerinin ise tesadüfen elde edilen delil niteliğinde olduğu, Ceza Genel Kurulunun 03/07/2018 tarihli ve 2015/1-396 Esas, 2018/323 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, telefon dinlemesi sırasında tesadüfen elde edilen kanıtların dikkate alınabilmesi için, söz konusu suçun da 135. maddede sayılan katalog suçlardan birisine uygun olmasının gerektiği, sanıklara isnat edilen yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçu, suç tarihi itibarıyla CMK'nın 135/8. madde ve fıkrasında belirtilen katalog suçlardan olmadığından aynı Kanunun 138/2. madde ve fıkrası gereğince iletişimin tespiti tutanaklarının bu suçun delili olarak kullanılamayacağı, elde edildikleri tarihte yürürlükte bulunan kanunlara uygun olarak tespit edilmeyen kanıtların hukuka uygun delil olduklarından söz edilemeyeceği, Ceza Genel Kurulunun 26/01/2016 tarihli ve 2015/9-669 Esas, 2016/38 sayılı Kararında işaret edildiği üzere, ikrarın hangi aşamada gerçekleştiği ve özgür iradeye dayalı olup olmadığı, ikrarda bulunanın beyanın ciddiyetini ve bundan doğacak sonuçları bilip bilmediği, ikrarın başkaca deliller veya emarelerle desteklenip desteklenmediği, hayatın olağan akışına uygun düşüp düşmediği, şüpheden arınmışlığını ve belirliliğini zayıflatacak biçimde ikrardan dönülüp dönülmediği gibi hususlar da göz önünde bulundurulmak suretiyle somut olaydaki ikrarın delil değerinin ortaya konulması ve ispat sorununun bu şekilde çözümlenmesi gerektiği nazara alındığında, iletişimin tespiti tutanaklarına istinaden alınan ikrarın da, kanunda gösterilen hukuka uygun yöntemlerle tespit edilmediğinden, suçun sübutunda delil olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek sanıklar hakkında atılı suçtan beraatleri yerine yetersiz gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesiyle ilgili iptal Kararının yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Sanık ...'in üzerine atılı suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafi ile diğer sanıklar müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17969, Karar No: 2017/7462, Tarih: 06.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/17969 E.  ,  2017/7462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı 384,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle dava dışı ... ve ... adlarına tarla vasfıyla tespit ve tescil edildikten sonra, dava dışı ...'a satış yoluyla 04.07.1996 tarihinde, yine davalıya satış yoluyla 16.07.1998 tarihinde tapuda intikal ettirilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla tapu iptali ve tescil, taşınmaz üzerindeki muhdesatın ise kal'i istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın ziraat, harita ve jeoloji bilirkişilerinin 18.02.2014 tarihli raporlarında (A) harfi ile gösterilen 10,25 metrekare yüzölçümlü kısmın tapusunun iptali ile bu kısmın kıyı olarak tescil harici bırakılmasına; çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan taş duvarın kıyı içerisinde kalan 9,00 metrekarelik kısmının kal'ine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 06.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24967, Karar No: 2012/23514, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/24967 E.  ,  2012/23514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, davalı kurumun elektrik abonesi olan davacının elektrik kullanım bedeline ilişkin tahakkuk eden ücret içinde yer alan kayıp-kaçak, perakende satım hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli vs.adı altında alınan bedellerin istenip istenemeyeceğine ilişkin olup, taraflar arasında abonelik sözleşmesinin bulunması ve bu hususta muarazanın olmaması nedeniyle kararın temyizen incelenmesi görevi 7. Hukuk Dairesine aittir.

Ne var ki, 7. Hukuk Dairesince de görevsizlik verildiğinden, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci başkanlığına gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5907, Karar No: 2018/1287, Tarih: 22.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/5907 E.  ,  2018/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L Â M I

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-Yılteks Yıkama San. Tic. A.Ş. adına Av. ..., 2-..., 3-..., 4-... 5-... arasındaki dava hakkında ....İş Mahkemesi'nden verilen 28.01.2015 günlü ve 2011/253 E. - 2015/31 K. sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ....Yıkama San. Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalılardan ....'ın varlıklarının, faaliyetletlerinin ve adreslerinin yöntemince ilgili Ticaret Sicil Müdürlüklerinden ve Vergi Müdürlüklerinden araştırılarak tespit edildikten sonra, Tebligat Kanunu 21/1 maddesine göre çıkartılan tebligatın bila tebliğ dönmesi halinde tüzelkişikleri tespit edilenlerin Ticaret Sicilinde kayıtlı adreslerine Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat çıkartılması, gerçek kişilere ise Nüfus Kayıt Sisteminde kayıtlı adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre tebligat çıkartılması, yine davalılardan .... ve ....'ın Nüfus Kayıt Sisteminde Kayıtlı adreslerine Tebligat Kanunu 21/2 maddesi gereğince tebligat yöntemince çıkartıldıktan sonra temyiz süresi geçtikten ve (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasa'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra; dosyanın aynen gönderilmek üzere, mahalline geri çevrilmesine karar verildiği, geri çevirme kararının gereklinin tam olarak yerine getirilmediği, davalılardan .... ve Mehmet Karabudak'ın Nüfus Kayıt Sisteminde Kayıtlı adreslerine Tebligat Kanunu 21/2 maddesi gereğince tebligat çıkarılmadığı, yine vergi müdürlüğünden gelen yazı cevabında aynı ad soyada ait birden fazla kayıt olduğu, vergi kimlik no, şirket yetkilerine ait T.C. kimlik nosu, vergi numarası veya açık kimlik bilgilerinin istendiği anlaşılmakla, kaydı bulunan mükelleflerin faaliyet gösterdikleri alan ve adreslerinin birlikte çıkartılarak gönderilmesinin yeniden istenmediği anlaşılmakla, davalılardan .... ve Mehmet Karabudak'ın Nüfus Kayıt Sisteminde Kayıtlı adreslerine Tebligat Kanunu 21/2 maddesi gereğince tebligat yöntemince çıkartıldıktan ve mevcut kaydı bulunan mükelleflerin faaliyet gösterdikleri alan ve adreslerinin birlikte çıkartılarak gönderilmesinin vergi müdürlüğünden istendikten sonra bir daha geri çevirme kararı vermeye mahal vermemek üzere anılan eksiklerin giderilerek gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

lanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/170, Karar No: 2015/13034, Tarih: 17.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/170 E.  ,  2015/13034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu 1245 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayı, yaş ve cinsleri dikkate alındığında taşınmaza kapama erik bahçesi niteliği vermeyeceğinden taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilip üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2013 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık il/ilçe müdürlüklerinden getirtilip maktu ağaç bedellerinin hesaplanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu hususlara uymayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23489, Karar No: 2024/4034, Tarih: 17.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/23489 E.  ,  2024/4034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/155 E., 2020/342 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun iadesi sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkındaki hapis cezasının ertelenmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu belirtilerek hükmün bozulması istemine ilişkindir.

2.Sanık ...'nin temyiz sebepleri; verilen cezanın eksik inceleme sonucunda usul ve kanuna aykırı olduğu belirtilerek hükmün bozulması istemine ilişkindir.

II.OLAY VE OLGULAR

1.16.04.2014 tarihinde, arama kararına istinaden, sanık ...'nin sürücüsü olduğu, yanında hakkında mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık ... bulunduğu, sanık ...'in adına kayıtlı ... marka kapalı kasa kamyonet araçta, dışarıdan bakıldığında arka kısmında plastik depo olduğunun görülmesi üzerine, sanık ...’nin plastik depo içinde motorin olduğunu beyan ettiği, araçtaki plastik depo içindeki 500 kg. kaçak motorin ve akaryakıt doldurup boşaltmaya yarayan hortumlu elektrikli dinamo, hemen arkasından gelen, haklarındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen sürücüsü sanık ..., yanında sanık ...’ın bulunduğu ... marka çekicinin yakıt depolarında ve çekiciye bağlı dorsedeki yakıt deposunda 1.160 kg. kaçak motorin olmak üzere toplam 1.660 kg. kaçak motorin ele geçirilmiştir.

2.Sanık ... ve sanıklar ..., ..., ... hakkında 03.06.2014 tarihli iddianame ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkralarının yollamasıyla aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ve 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasına aykırılık suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Sanık ... ve sanıklar ..., ..., ... hakkında 03.06.2014 tarihli iddianame ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkralarının yollamasıyla aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ve 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasına aykırılık suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

3.7242 sayılı Kanun iadesi öncesinde sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik, toplu kaçakçılık suçundan uygulama yapılmaması ve eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle, o yer Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine, Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulü ile 20.01.2016 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildiği, ayrı esasa kaydedilen sanıklar hakkında kamu davasının yargılaması sonucunda, adı geçen sanıklar hakkında ayrı ayrı toplu akaryakıt kaçakçılığı suçundan mahkûmiyet ve dava konusu kaçak motorinin müsaderesine karar verildiği, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilerek kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. Sanık ... aşamalardaki savunmasında; kendisine ait ... marka aracı emaneten sanık ...’ya verdiğini, sonradan soğan yüklemeye gidecekleri sırada araçtaki depoyu ve dinamoyu gördüğünü, kaçak motorinden haberi bulunmadığını, kanun iadesinden sonra da, önceki savunmalarını tekrar ettiğini, kendisine bildirilen tutarı ödediğini ve makbuzunu sunduğunu, lehine olan hükümlerin uygulanmasının istediğini beyan etmiştir.

5.Sanık ... aşamalardaki savunmasında; sanık ...’den aracını emaneten aldığını, araca plastik depo yerleştirerek traktörde kullanmak amacıyla kaçak motorin aldığını, soğan ticareti yaptığı ... isimli şahıstan soğan almak için sanık ... ile birlikte giderken soğanların yükleneceği tır kamyonunun takipte bulunduğunu, sanık ...’in motorinden haberi bulunmadığını, beyan etmiştir.

6.Sanık ... aşamalardaki savunmasında; sanık ...’nın, kamyona soğan yüklemeyi teklif ettiğini, kabul ederek sanık ...’in sürücüsü olduğu kamyon ile sanıklar ... ve ...’nın içinde bulunduğu aracı takip ettiklerini, kaçak motorinden haberdar olmadığını beyan etmiştir.

7.Sanık ... aşamalardaki savunmasında; sanık ...’nın isteği üzerine soğan yüklemeye gittiklerini, sanık ...’nin içinde bulunduğu aracı, önceden tanıdığı ... yanında olduğu halde takip ederken kolluğun durdurduğunu, aracın yakıt deposundaki motorini Suriye ülkesinden satın aldığını beyan etmiştir.

8.Tanık ... aşamalarda; olay günü sanık ...’nin motorin satmayı teklif ettiğini, kaçak olduğunu öğrenince kabul etmediğini, soğan alım satımı konusunda bir anlaşma yapmadıklarını beyan etmiştir.

Tutanak tanığı ... beyanında; olay tutanağının içeriğinin doğru olduğunu, sanık ...’nin plastik depoda motorin bulunduğunu söylediğini, dinamo ve hortumunda motorin koktuğunu söylediğini ifade etmiştir.

9.Suça konu akaryakıtın gümrük kaçağı olduğuna dair analiz raporu dava dosyasında mevcuttur.

8.Tanık ... aşamalarda; olay günü sanık ...’nin motorin satmayı teklif ettiğini, kaçak olduğunu öğrenince kabul etmediğini, soğan alım satımı konusunda bir anlaşma yapmadıklarını beyan etmiştir.

Tutanak tanığı ... beyanında; olay tutanağının içeriğinin doğru olduğunu, sanık ...’nin plastik depoda motorin bulunduğunu söylediğini, dinamo ve hortumunda motorin koktuğunu söylediğini ifade etmiştir.

9.Suça konu akaryakıtın gümrük kaçağı olduğuna dair analiz raporu dava dosyasında mevcuttur.

10.Davaya konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin 6.845,03 TL olduğuna ilişkin kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

11.Kanun iadesi sonrasında tensip ara kararı ile; Gümrük İdaresi tarafından kamu zararı olan 3.691,03 TL nin temyiz dışı sanık ...'in tarafından ödendiği bildirildiğinden, eşyanın gümrüklenmiş değerin iki katı tutarı 13,690,06 TL den 3.691,03 TL düşülerek kalan 9.999,03 TL nin ödenmesi halinde etkin pişmanlık uygulamasından yararlanılacağı belirtilerek, sanık ...’ye bu tutar üzerinden ihtarat yapıldığı, sanık tarafından 09.10.2020 tarihli dekont ile 9.999,03 TL nin ödendiği anlaşılmıştır.

III.GEREKÇE

Olay tutanağına göre, suç tarihinde sanığın sürücüsü olduğu araçta yanında sanık ... bulunduğu halde araçtaki plastik depoda ve takipte bulunan sanıklar ... ve ... içinde bulunduğu kamyonun yakıt depolarında ticari nitelikteki kaçak motorin ele geçirilmiş olması, sanıkların savunmaları, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın toplu kaçakçılık eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.12.2019 tarihli ve 2017/10255 Esas, 2019/39651 Karar ve 17.05.2021 tarihli ve 2019/9990 Esas, 2021/5818 Karar sayılı ilâmlarında da açıklandığı üzere;

"Etkin Pişmanlık" başlığını taşıyan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanabilmesi için, duyulan pişmanlığın sadece sözle ifade edilmesinin yeterli olmayıp, davranış ile bir başka anlatımla etkinlikle gösterilmesinin gerektiği, etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için kanun koyucu; dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı paranın Devlet Hazinesine ödenmesi şartını getirdiği cihetle; tensip ara kararı ile etkin pişmanlık ödemesi için suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarından, sanık ... tarafından yapılan 3.691,03 TL ödeme düşülmek suretiyle, 9.999,03 TL nin bildirilmesi nedeniyle, sanık ... 29.09.2020 havale tarihli dilekçesi ile suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödediğini belirterek, dilekçe ekinde 9.999,03 TL tutarlı dekontu sunduğu, söz konusu maddedeki etkin pişmanlık düzenlemesinin bireysel olduğu, ceza indiriminin ödeme yapan sanık hakkında uygulanması gerektiği,