muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11556, Karar No: 2015/9952, Tarih: 05.05.2015

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait hizmet cetvelinden 04/12/2001 – 2011/2. dönemleri arasında toplam 2368 gün hizmet bildiriminde bulunulmuş olup ihtilaf konusu 01/09/1996 – 27/06/2003 dönemi içerisinde; 2003/01-02 dönemi içerisinde davalı işyerince davalı Kurum'a toplam 25 günlük hizmet bildiriminde bulunduğu, 04/12/2001-28/02/2002 tarihleri arasında .... sicil no lu dava dışı işyerince toplam 63 gün hizmet bildiriminde bulunulmuş olup dava dışı işyerinde geçen bu hizmet sürelerinin kurulan hüküm ile dışlandığı, 2002/3-2004/1. dönem bordrolarının getirtildiği, işyerinde herhangi bir teftiş incelemesi yapılmadığının Kurum tarafından Mahkemeye bildirildiği, İlçe .... tarafından yazı cevabı ile ihtilaf konusu dönem içerisinde okulda görev yapan öğretmenlerin ekli liste halinde bildirildiği,, yine anaokulun başlama , yarı yıl ve kapanma tarihlerinin liste halinde yazı cevabı ile bildirilmiş olduğu, Okul Aile Koruma Derneği'ne ait karar defterinde, 01/12/2002 tarihinden itibaren davacının ayda 5 gün çalışacağının 13/11/2002 tarihli kararı ile öngörülmüş olduğu, ilgili kararda davacının da imzasının bulunup davacı ile birlikte çalışmasına karar verilen diğer çalışanların .... olduğu, Okul Koruma Derneği'nin 15/06/2004 tarihinde tasfiye olduğu, alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, duruşmalarda davacı ve kamu tanıklarının dinlendiği, davacının tespitini talep ettiği süreler içerisinde, okulun açılış-kapanış tarihleri ile yarı yıl tatil süreleri göz önünde bulundurularak, ayda 5 gün asgari ücret düzeyinde çalıştığının kabulü ile yazılı şekilde hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; dinlenen davacı ve kamu tanıklarının davacının tespitini talep ettiği hizmet sürelerine ilişkin olarak tüm dönemi kapsayacak şekilde davacının eylemli çalışmasını doğrulamadıkları anlaşılmakla yetersiz tanık beyanları ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; tespite konu döneme ilişkin Okul Koruma Derneği kayıtlarını getirtmek ve bu kayıtlardan tespit edilen dernek başkanı ve üyelerinden re'sen seçilecek kişileri de tanık olarak dinlemek, bu kişiler davacının çalıştığını beyan etmekte iseler davacıya ücret ödemelerinin ne şekilde yapıldığını da sormak, ayrıca talep edilen dönemde okul yöneticiliği yapmış kişiler ile davacının talep ettiği dönemde çalıştığı bildirilen okul öğretmeni ve yöneticilerinden re'sen seçilecek başkaca tanıkları dinlemek, bordrolarda çalışma kaydı yer alan sigortalı çalışanları dinlemek, bu kişilerin beyanları ile yetinilmediği ya da adreslerine ulaşılmadığı takdirde okullar çevresindeki komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş kişileri de tespit edip dinlemek ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33904, Karar No: 2017/15774, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33904 E.  ,  2017/15774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10185, Karar No: 2008/10510, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10185 E.  ,  2008/10510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 18.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve yoğun meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı mahallenin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı ve imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 18.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29799, Karar No: 2013/19793, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29799 E.  ,  2013/19793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27.07.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/139, Karar No: 2001/323, Tarih: 28.03.2001

Hukuk Genel Kurulu 2001/17-139 E., 2001/323 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2001/17-139 E., 2001/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tesbite itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Ceyhan Kadastro Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 1.2.1999 gün ve 1988/85 E. 1999/5 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 17.Hukuk Dairesi'nin 17.2.2000 gün ve 2000/744 E. 638 K. sayılı ilamiyle;

(...Kadastro sırasında 1063 ada 60 parsel sayılı 54.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Ömer Şumnu adına tesbit edilmiştir.Askı ilan süresi içinde davacılar taşınmazın dava dışı 43 sayılı parselle bütün halinde Haziran 1965 tarih 30 sıra nolu tapu kaydı kapsamında kaldığı iddiasıyla dava açmışlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacılar ve davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Ömer Şumnu mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacılar ve davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Ömer Şumnu mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli 60 numaralı parselin dava dışı 43 numaralı parsele revizyon gören Teşrinnisani 1316 yoklama tarih 148 numaralı sicilden gelen Haziran 1965 tarih 30 numaralı taraflar adına olan tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de mahkemenin kabulü dosyadaki delillere uygun düşmemektedir.Davacıların tutunduğu dava dışı 43 numaralı parsele revizyon gören tapu kaydının kuzey sınırı KH olduğu gibi aynı parsele revizyon gören 540 numaralı vergi kaydının kuzey sınırı H okumaktadır.Bilirkişi ve tanıklar KH ve H'in kardeş olduklarını bildirmişlerdir.Çekişmeli 60 numaralı parsele 539 tahrir numaralı eski Belediye katibi H adına olan vergi kaydı uygulanmış,vergi kaydının güney sınırı M veresesi olarak 43 parsele uygulanan tapu vergi malikini sınır okumaktadır.Yine 60 parselin kuzeyindeki 38 numaralı parselin tesbitine esas alınan 538 tahrir numaralı vergi kaydı güney sınırı Hasan okumakta, 39 parsele uygulanan Aralık 1969 tarih 36 numaralı tapu kaydı güney sınırı Kenar H, batıdaki 41 parsele uygulanan 542 numaralı vergi kaydı doğusu Hüseyin olarak 60 parsel malikini,42 parsele uygulanan 541 numaralı vergi kaydı doğusu M veresesi olarak 43 parsel malikini göstermektedir. 43 numaralı parsele revizyon gören tapu miktarı 30 dönüm olduğu halde 43 parselin kadastroca belirlenen yüzölçümü 63965 m2 dir.Şu hale göre 43 numaralı parsele uygulanan tapu kaydının 60 numaralı parseli kapsadığı düşünülemez.Bilirkişi ve tanıklar 1960 yılından beri, 12.8.1988 tarihli komisyon inceleme tutanağında ise 50 yıldan beri 60 numaralı parselin davalı tarafından tek başına, 43 numaralı parselin ise taraflarca ortak kullanıldığını bildirmişlerdir.Mahkemece davacıların daha önce ortaklığın giderilmesi ve yüzölçüm düzeltilmesi için açtıkları ve takip edilmeyerek açılmamış sayılmasına karar verilen davalardan dolayı davalı zilyetliğinin çekişmesiz devam etmiş sayılamıyacağı gerekçe gösterilmiş ise de, davacılar sözü edilen davalarla yararlarına herhangi bir karar almadıkları gibi açılmamış sayılmasına karar verilen davaların hiç açılmamış sayılması gerekir.Bu nedenle mahkemenin bu gerekçesinde isabet bulunmamaktadır.Davalı yararına tesbit tarihine göre kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşulları oluşmuştur.Çekişmeli taşınmaz 43 parsele uygulanan tapu kaydı kapsamı dışındadır.Hal böyle olunca davanın reddine ve taşınmazın davalı mirasçıları adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi hüküm kurulmuş olması isabetsizdir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Yerel mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kurduğu hüküm,Özel Dairesince yukarıda belirtilen gerekçe ile esastan bozulmuş olup, mahkemesince önceki kararda direnilmesine karar verilmiş ise de, bu karar, bozmadan sonra yapılan keşif ve elde edilen kanıtlara dayandırılmıştır.

Bu durumda ortada varlığından söz edilebilecek bir direnme kararı mevcut olmayıp, esasa ilişkin bozmaya rağmen yapılan araştırma ve incelemeye dayalı yeni bir hüküm oluşturulduğunun kabulü ile yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 17.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine, 28.3.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10100, Karar No: 2016/21411, Tarih: 12.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/10100 E.  ,  2016/21411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, ....Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 24.03.2010 tarih, ... Esas ve ... Karar sayılı ilamı ile verilen ve kesinleşen önceki cezasının 6080 TL adli para cezası, bozma sonrası verilen cezasının ise 1 yıl 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezası olması karşısında, aynı suç nedeniyle birden fazla cezaya hükmedilemeyeceği cihetle; TCK'nın 43. maddesi kapsamında değerlendirilen ve kesinleşen 6000 + 80 TL adli para cezasının karşılığının 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası olduğu gözetilerek, bu cezanın bozmadan sonra tayin olunan 1 yıl 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezasından mahsup edilerek infazın 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, “zincirleme suça dahil edilen mahkememizin 24.03.2010 tarih, ... esas, ... karar sayılı kararıyla verilen hapisten çevrilen 6.000 TL'nin ve doğrudan verilen 80.00 TL'nin infaz sırasında bu cezadan mahsubunun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gözetilmesine” şeklinde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14586, Karar No: 2018/24351, Tarih: 14.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/14586 E.  ,  2018/24351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde ... Ltd. Şti.-... Ltd. Şti. davalı olarak gösterilmiş ve dava dilekçesi bu şekilde tebliğ edilmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ve hizmet alım sözleşmesine göre son alt işveren ... Temizlik İnsan Kaynakları Özel Sağlık Hizmetleri Bilgisayar Otomasyon Hizmetleri İnş. Oto Kiralama San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Oto Peyzaj İnş. Tem. Taah. Araç Kiralama San. Tic. Ltd. Şti. ortak girişimidir. Ortaklığı oluşturan ... Oto Peyzaj İnş. Tem. Taah. Araç Kiralama San. Tic. Ltd. Şti. vekiline her iki şirket adına tebliğler yapılmış ve yargılama bu şekilde sonuçlandırılmıştır. İş ortaklığının ayrı bir tüzel kişiliği bulunmadığı gibi ortaklığı oluşturan şirketler tüzel kişiliklerini koruduğundan, dava dilekçesinin ayrı ayrı iş ortaklığını oluşturan şirketlere tebliğ edilmesi ve taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanması gereklidir. Taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.