muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16370, Karar No: 2015/4965, Tarih: 02.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16370 E.  ,  2015/4965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi tayini istenilmiştir. Mahkemece yasal danışman atanmasına karar verilmiş, hüküm kısıtlı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Kısıtlı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının babası olan ...'ın 2005 senesinde oğlu ...'a vekalet verdiği, bu tarihten itibaren kısıtlı adayının malvarlığı üzerinde hakimiyet sahibi olmadığı, malvarlığının bitme noktasına geldiği gerekçeleriyle kısıtlanması ve davacı ...'in vasi olarak tayinini istemiştir. Mahkemece adı geçenin kısıtlanması yönünden yeterli sebep bulunmadığı ancak yaşı, tahsil durumu ve taşınmazlarının fazlalığı nazara alındığında korunması yönünden TMK'nun 429. maddesi gereği yasal danışman atanmasına karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266. maddesinin 1. fıkrasına göre "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz." Dosyada mevcut ...hastanesi tarafından 17.02.2012 tarihinde ... hakkında düzenlenen sağlık kurulu raporuna göre kısıtlı adayına vasi tayini gerekmediği bildirildiğine ve yasal danışman atanması konusunda bir değerlendirme olmadığına göre, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken toplanan deliller yanlış değerlendirilerek ve 6100 sayılı HMK'nun 266/1. maddesi hükmüne aykırı olacak şekilde hukukçu bilirkişiden rapor alınarak bu raporun benimsenmesi suretiyle kısıtlı adayı ...'a yasal danışman atanmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5559, Karar No: 2013/5325, Tarih: 01.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5559 E.  ,  2013/5325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Kastamonu Entegre Ağaç Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Kastamonu Entegre Ağaç Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 01/04/2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6263, Karar No: 2021/712, Tarih: 21.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/6263 E.  ,  2021/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken 1/6 oranında artırım yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 yıl 2 ay 26 gün hapis cezası yerine 3 yıl 2 ay 27 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

3-Katılanların baba-oğul olduklarının ve suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme eylemini gerçekleştirdiği marketi beraber işlettiklerinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından 1 kez cezalandırılması gerekirken katılan sayısınca 2 kez cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 151/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 2 ay 20 gün hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 ay 6 gün hapis cezası yerine 2 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

5-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçu bakımından kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

6-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

7-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması isteğinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceği hususunu da içerdiği halde bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

7-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması isteğinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceği hususunu da içerdiği halde bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulacak hükümde atıfet hükümleri de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20831, Karar No: 2014/16198, Tarih: 08.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20831 E.  ,  2014/16198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/290-2013/567

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 180.485.18.TL. maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi ve davalılardan T.. Ş.. ve M.. G.. vekillerince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/07/2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan T.. Ş.. ve M.. G.. vekili Avukat S. A. geldi. Karşı taraf ile diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 11.08.2011 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece sigorta şirketinin sorumluluğu maddi tazminat ve poliçe limitiyle sınırlı olmak ve sigorta şirketi bakımından faiz dava tarihinden işletilmek kaydıyla, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçinin, davalı işveren şirkete ait işerinde oto elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, olay günü, davalı işverene ait olup davalı M.. G.. sevk ve idaresindeki araçla servise giderken sürücünün direksiyon hâkimiyetini kaybederek yolun sağındaki istinat duvarına çarpması ile meydana gelen trafik iş kazasında öldüğü, hak sahiplerine SGK Başkanlığı tarafından gelir bağlandığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; İş Kanunun 77 ve İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği’nin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkeme hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden bilirkişi yerine geçerek sorunu çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanunun 77 ve İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan rapor, mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir,

Kabul ve uygulama açısından da; Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ıstırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda; gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine hak ve nefaset kurallarına göre, davacı A.. Ç.. yararına hüküm altına alınan 80.000,00-TL ile davacı Z. N. Ç. yararına hüküm altına alınan 48.000,00- TL manevi tazminat fazla olduğu gibi davalı sigorta şirketi tarafından davadan önce hak sahiplerine yapılan ödemenin yöntemince güncelleştirilmeden maddi tazminattan indirilmesi de hatalı olmuştur.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, davalılardan T.. Ş.. ve M.. G.. yararına takdir edilen 1.100.00.TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5043, Karar No: 2021/6237, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/5043 E.  ,  2021/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, mühür bozma, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; temyiz kapsamının sanık ... Karaaslan hakkında mühür bozma suçundan verilen beraat ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında imar kirliliğine neden olma ve 3621 sayılı Kıyı Kanununa aykırılık suçlarından verilen düşme kararlarına yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere, yükletilen suçlara ve verilen düşme kararlarına yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13552, Karar No: 2014/2217, Tarih: 10.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13552 E.  ,  2014/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2010/162-2013/182

Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.03.2013 tarih ve 2010/162-2013/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından davalı A. Finansal Kiralama A.Ş'den finansal kiralama yolu ile kiralanan D. marka ... seri nolu UL 400 model lastik tekerlekli yükleyicinin davalı şirket tarafından makine kırılma sigorta poliçesi kapsamında sigortalandığını, makinenin 28/12/2009 tarihinde arızalandığını, hasar bedelinin ödenmesi için davalı şirkete başvuruda bulunulduğunu, davalı şirket tarafından hasarın mutad kullanım neticesinde meydana geldiği ve teminat kapsamı dışında kaldığından bahisle ödenmediğini ileri sürerek, hasar bedeli olan 75.818,00 TL'nin hasarın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, makinedeki hasarın zamana bağlı mutad kullanımdan kaynaklandığını ve sigorta poliçesinde zamana bağlı mutad kullanımdan kaynaklanan hasarların teminat dışında bırakıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, sigortalı iş makinasında meydana gelen arızanın sigorta poliçesi kapsamı dahilinde kaldığı gerekçesiyle, belirlenen tazminat miktarı olan 68.236,65 TL'nin dava tarihindeki ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, sigorta bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak, hasarın poliçe kapsamında kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; hükme esas alınan bilirkişi raporuna vaki davalı vekilinin itirazları değerlendirilmediği gibi, dosya içerisinde mevcut ekspertiz raporunda hasarın teminat kapsamı dışında kaldığı belirtilmiş olmasına rağmen, ekspertiz raporu ile bilirkişi raporu arasında meydana gelen bu çelişki de giderilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6994, Karar No: 2013/10092, Tarih: 30.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6994 E.  ,  2013/10092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiş ancak 26.03.2013 tarihli ek karar ile temyiz harçlarını süresinde yatırmadığından temyiz harçları nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş bu ek kararın da süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı bankanın müvekkili aleyhine icra takibi yaptığını, takibe konu sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olmadığı iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davanın kısmen kabul, kısmen reddine ilişkin karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından 4603 sayılı Yasa uyarınca temyiz harçlarının yatırılması gerekirken, temyiz harçlarını yatırmadığından, temyiz başvuru ve temyiz harcını yatırması konusunda HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine Dairemizin 02.01.2013 gün ve 2012/17809 Esas, 2013/40 Karar sayılı ilamı ile karar verilmiştir. Bunun üzerine çıkarılan meşruhatlı muhtıra davalı vekiline usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen temyiz harçları yatırılmadığından mahkemece temyiz başvuru talebinin reddine karar verilmiş, davalı bu ek kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin ek karar ile ilgili yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 26.03.2013 günlü ek kararın ONANMASINA, davalının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3639, Karar No: 2024/538, Tarih: 17.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3639 E.  ,  2024/538 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/578 E., 2023/155 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2014/55 Esas, 2015/570 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan erteli 15 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2014/55 Esas, 2015/570 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2019/6873 Esas, 2022/10718 Karar sayılı kararı ile "hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin üç, dört, beş ve altıncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle başkaca yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2022/578 Esas, 2023/155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, iş yerinde yaşanan hırsızlık olayı nedeni ile defter ve belgelerini ibraz edemediğine, bu nedenle hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaası düzenlenerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava açılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, iş yerinde yaşanan hırsızlık olayı nedeni ile defter ve belgelerini ibraz edemediğine, bu nedenle hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaası düzenlenerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava açılmıştır.

2. Mükelleften 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin istenildiği 05.12.2012 tarihli isteme yazısının, mükellefin ikamet adresinde 12.12.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olduğu, ticaret sicil kayıtlarına göre tebliğ tarihinde söz konusu şirketin yetkilisinin sanık olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmasında, 2011 yılında iş yerinde hırsızlık olduğunu, defter ve belgelerinin bulunduğu çantanın da bu hırsızlık olayında çalındığını, bu nedenle ibraz edemediğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

4. Mahkemece, sanığın haklı bir mazeret sunmadığı ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuş, sanığa eylemi nedeniyle oluşan vergi ziyaının ihtar edildiği, sanığın ödeme yapmaması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın hırsızlık suçuna ilişkin 21.04.2011 tarihinde bir müracaatının olması, bu müracaat neticesinde düzenlenen ve dosyaya sanık tarafından sunulan görgü ve tespit tutanağında; "kapının sert bir cisimle zorlandığı, yerlerde iş yerine ait evrakın dağıtılmış vaziyette bulunduğunun" belirtildiği anlaşılmakla; sanığın bu müracaatının akıbeti araştırılıp, soruşturma belgeleri, dava açılmış ise dava dosyası getirtilip incelenerek sanığın suç kastının bulunup bulunmadığı değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2022/578 Esas, 2023/155 Karar sayılı kararı sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.