muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14193, Karar No: 2015/28812, Tarih: 16.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/14193 E.  ,  2015/28812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (suç vasfındaki değişiklikle hırsızlık)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Müştekinin işyerine su istemek bahanesi ile gelen sanığın daha sonra su falına bakmayı teklif ettiği ve "bereketli olması için" para ve altın istediği, müştekinin 70 TL para ve altın kolyesini sanığın fal bakarken kullanması için verdiği, para ve altını alarak beyaz bir kağıda sardığı ve ayrıca belli bir miktar gazete parçası istediği, sanığın fala baktıktan sonra para ve altının sarılı olduğu kağıdı ve gazete parçasını eline alarak gazete kağıdını tuvalette yakması gerektiğini söylerek içeri gittiği, biraz sonra gelip beyaz kağıdı vitrine bıraktığı ve oradan uzaklaştığı, para ve altının beyaz kağıt içerisinde olduğunu düşünen müştekinin bir süre sonra kontrol ettiğinde beyaz kağıt içerisinde para ve altınının olmadığını gördüğü somut olayda; sanığın hileli hareketlerle müştekiyi kandırarak menfaat temin etmesi karşısında; atılı eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2118, Karar No: 2017/4695, Tarih: 25.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2118 E.  ,  2017/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 08/10/2015 tarih ve 2014/251-2015/224 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili adına 2007/04752 sayılı tescil belgeleri ile tescilli bulunan tasarımın davalı firmaya ait sitesi ana sayfasında, yine aynı sitenin koleksiyonlar sayfasında ve yine aynı sitede yer alan isimli görsellerle sergilenmek suretiyle kullanıldığını ve satışa arz edildiğini, bu ürünlerin tv kanallarında reklamının yapıldığını, müvekkili tasarımının aynısı davalı şirket tarafından davalı nezdinde 2014/02163 tescil numarası ile tescil edildiğini beyanla nezdindeki 2014/02163 numaralı tescilinin iptali ve sicilden terkinine, fazlaya dair haklarının saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi olmak üzere toplam 15.000 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıi; dava konusu edilen desenin müvekkili firma adına 2014/02163 sayı ile tescil edildiğini, tasarımın yeni ve ayırt edici olduğunu, davacı yana ait tescilli tasarım ile müvekkiline ait dava konusu edilen tescilli tasarım arasında en ufak bir benzerliğin bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkiline husumet düşmeyeceğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; TV kanallarında yayınlanan reklamdaki halı ile davalı tasarımının aynı olduğu, davalı tasarımı ile davacı tasarımı arasındaki karşılaştırmada madalyon kompozisyonları, bordur yapı, yüzeyde çoğalma biçimleri ve renkler anonim olduğu için hak ihlali yeterli özellikler olmadığı, tasarımların benzerliği konusunda birbirleri ile kıyaslanan tasarımların farklılıklarından çok ortak özelliklerinin değerlendirilmesine bakıldığı, bu açıdan değerlendirildiğinde, benzerliği olmadığını, anonim olan kompozisyon dışında bir benzerlik ./..

bulunmadığı, tasarımcının seçenek özgürlüğünü bütün anlamda kullandığı, kullanılan her şekil ve motifleri farklı yaptığı, gerekçesiyle davalı firma açısından davanın esastan reddine; davalı TPE bakımından davalıya husumet düşmeyeceği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3107, Karar No: 2015/15050, Tarih: 18.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3107 E.  ,  2015/15050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... .aralarındaki hakem kurulu kararına itiraz davası hakkında Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.12.2014 gün ve 2014/1260 E. 2014/1062 K. Sayılı ek kararın hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı vekili, kredi kartı aidatının iadesine ilişkin... Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 21/11/2014 tarihli ve 2014/657 sayılı kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalıya tebligat yapılmamış, davalı tarafından da bir beyan sunulmamıştır.

Mahkemece iptali, istenen kararın... ilçe tüketici sorunları hakem heyetine ait olduğu, 6502 sayılı Yasanın 70/3. maddesi uyarınca kararı veren hakem heyetinin bulunduğu yerdeki mahkemenin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiş, ardından 24/12/2014 tarihli ek kararda yetkisizlik kararının verildiği anda kesin karar olması halinde HMK'nun 20. maddesi gereğince karar tarihinden itibaren iki hafta içinde talep edilmesi halinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderileceği aksi taktirde bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği, 05/12/2014 tarihinde kesin olarak verilen karar için en geç 19/12/2014 tarihine kadar talepte bulunulması gerekirken, davacı vekili tarafından Uyap sistemi üzerinden 24/12/2014 tarihinde yetkili mahkemeye gönderme talebinde bulunulduğu gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına dair ek karar verilmiş, ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 1.890 TL’dir.

Temyize konu edilen miktarın 205,50 TL olması nedeniyle 24.12.2014 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin 24.12.2014 tarihli ek kararın kesin olması nedeniyle reddine, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15967, Karar No: 2017/26535, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15967 E.  ,  2017/26535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31525, Karar No: 2018/5275, Tarih: 30.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31525 E.  ,  2018/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanıklara isnat edilen İİK'nın 332. maddesinde düzenlenen “aczine kendi fiiliyle sebebiyet veren vaziyetinin fenalığını bilerek ağırlaştırma” suçunun oluşabilmesi için, haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl için borçlu, adet üzere kabul edilemeyecek bir hafiflikte hareket ederek veya haddinden ziyade masraflar yaparak yahut cüretli talih oyunlarına veya basiretsizce spekülasyonlara girişerek, yahut vaziyetinin fenalığını bildiği halde o gibi hareketlerle bu fenalığı ağırlaştırıyorsa, aleyhine aciz belgesi alınması veya alacaklı alacağını alamadığını ispat etmesinin gerekmesi karşısında, sanıklar hakkında devam eden diğer icra takip dosyaları getirtilip incelenerek, sanıkların işlerinde ağır ihmallerde bulunarak aczlerine kendi fiilleriyle sebebiyet verip vermedikleri, yahut vaziyetin fenalığına rağmen durumu daha da ağırlaştırıp ağırlaştırmadıkları, ağırlaştırmışlarsa ne şekilde meydana geldiği konusunda araştırma yapılmaksızın sanık ...’nın savunmasının alınması ile yetinilip eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 332. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, Ortaca İcra Ceza Mahkemesi'nin 02/06/2014 tarih ve 2014/151 E. 2014/401 K. sayılı kararıyla aynı sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin, Dairemizce 2015/31501 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması ya da farklı müştekilerin bulunması halinde TCK'nın 43. maddesinin uygulanması ihtimalinin tartışılması açısından mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyadan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7730, Karar No: 2013/2696, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7730 E.  ,  2013/2696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralamaya teşebbüs ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.07.2008 gün ve 2008/219 Esas, 2008/359 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat kararına yönelik temyize gelince;

Dosya içerisinde bulunan onaylı nüfus kayıt örneğine göre, 23 yaşında bulunan mağdurun soruşma aşamasındaki samimi görülen beyanları, sanık savunması, doktor raporları ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağdurla birlikte alkol aldıktan sonra geceyi geçirmek amacıyla, sanığın sahibi olduğu kulübe şeklindeki yere gidip, burada da alkol almaya devam ettikleri, daha sonra odada bulunan tek yatakta birlikte yattıkları sırada, sanığın, yorgun olması nedeniyle uykuya dalan mağdurun livata suretiyle ırzına geçtiği, mağdurun acı duyarak uyanması ve ırzına geçildiğini fark etmesi üzerine, sanığı üzerinden atarak eline geçirdiği kurbağacık tabir edilen aletle sanığın kafasına vurup onu yaraladıktan sonra evden ayrıldığının anlaşılması karşısında, sanığın sübut bulan nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçeyle beraatine hükmolunması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 30.11.2012 gün 2891 sayılı kararı ile ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kapatıldığından, dosyanın Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10967, Karar No: 2024/11222, Tarih: 18.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10967 E.  ,  2024/11222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/137 E., 2024/400 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı işverenlikte 01.09.1991 ile 31.08.2001 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz çalışmasına rağmen, Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre, yetki, husumet, hukuki yarar ve zamanaşımı itirazlarıyla birlikte, 506 sayılı Kanun'un 3/II-D maddesinde el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanabileceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili; Mahkemece resen gerekli araştırmaların yapılarak kurumun fer'i müdahil sıfatıyla davada yer alıp yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı da gözetilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.05.2023 ve 2021/109 E., 2023/194 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Daire kararında; "...davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de işin önceki bozma ilamında belirtilen kapsamında, el halıcılığı işi olduğu hususu dosya içeriğinden belirgin olmakla, davanın reddi gerektiği halde yazılı gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz görülmüştür..." şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı 79 uncu maddesi, 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19483, Karar No: 2013/11827, Tarih: 28.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/19483 E.  ,  2013/11827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan