muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5938, Karar No: 2019/442, Tarih: 15.01.2019

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IV- Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesi:

23/09/2013 tarihinde yokluğunda verilen hükmü CMUK'nin 310. maddesi hükmüne göre bir aylık yasal süre içinde, 04/10/2013 tarihinde, temyiz ettiği ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki Cumhuriyet savcısı hakkındaki temyiz isteminin süre yönünden reddine yönelik düşünceye iştirak edilmemiş; sanık hakkında 2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davası ile ilgili Mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, sanık hakkında vergi suçu raporu ve dava şartı olan mütalaaya uygun olarak, " 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanma” suçları birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, kararın gerekçe bölümünde sanığın fiilinin sahte fatura düzenleme olarak nitelendirilmesi ve hüküm fıkrasında “sahte fatura kullanma“ suçundan hüküm kurulması suretiyle hükümlerin karıştırılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4740, Karar No: 2022/4971, Tarih: 20.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4740 E.  ,  2022/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 10. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: KELES ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın, davacı ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun kabulüne kararın kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Keles ilçesi 108 ada 3, 4 ve 111 ada 27 parsel sayılı taşınmazların Pınarcık köy tüzel kişiliğine ait olduğunu, kadastro tespiti sırasında köy tüzel kişiliği adına tespiti yapılması gerekir iken davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, Büyükşehir Yasası gereğince köy tüzel kişiliğinin sona erip kendi belediyelerine bağlanmış olduğunu belirterek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile ... adına tapuya kayıt ve tescile karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında 108 ada 4 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasından feragat etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların Hazine adına tespit ve tescillerinin yapıldığını, 108 ada 4 parsel sayılı taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescil edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların Hazine adına tespit ve tescillerinin yapıldığını, 108 ada 4 parsel sayılı taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescil edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Keles Asliye Hukuk Mahkemesinin 29/05/2019 tarihli ve 2017/39 E., 2019/30 K. sayılı kararıyla; yapılan keşifte alınan mahalli bilirkişi ve tanık beyanları değerlendirildiğinde; dava konusu taşınmazların kadimden beri Pınarcık köyü halkının ortak kullanımında olduğu, köylülerin bu taşınmaz üzerinde hayvanlarını otlattıkları, dinlendirdikleri, yan parselde bulunan çeşmeden hayvanları suladıkları, önceden yamaç halinde olduğu, ekilip biçildiği, sonra buradaki toprağın bir kısmı alındığı için ekilemez olduğu, dede hayrı ve yağmur duası gibi dini pratiklerin uygulandığı, meydan ve mesire alanı işlevi gördüğü ve bu kullanımların taşınmazların niteliğine aykırı düşmediğine dair mahkemece kanaat hasıl olduğu, Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde çekişmesiz ve aralıksız en az 20 yıldan beri zilyetliğini belgelerle, bilirkişi veya tanıkla ispatlayan zilyet adına tapuda kayıtlı bulunmayan yerlerin tespit edilebileceği, yine TMK'nın 713. maddesinde tapu kütüğünde kayıtlı olmayan taşınmazın davasız ve aralıksız olarak 20 yıl süre ile ve malik sıfatı ile zilyetliğinde bulunduran kişi o taşınmazın üzerinde mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebileceği düzenlemesinin bulunduğu anlaşıldığından Pınarcık köyünün zilyetliği de dikkate alınarak, davacının dava konusu kısma 20 yılı aşkın süredir malik sıfatı ile zilyet olduğu anlaşılmakla, davanın kısmen kabulüne, Keles ilçesi Pınarcık Mahallesi 108 ada 3 ve 111 ada 27 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 108 ada 4 parsel sayılı taşınmaz yönünden feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Keles Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili ve davalı Hazine temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

2.1. Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde; davanın lehe sonuçlanmış olmasına rağmen, yargılama giderleri ve nispi vekalet ücretine hükmedilmemiş olmasının yerinde olmadığını, bakiye karar harcının da kendilerine yükletilmiş olduğunu belirterek, Mahkeme kararındaki hataların düzeltilerek yeniden karar verilmesini talep etmiştir.

2.2. Davalı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde, Mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığını, taşınmazların bölgedeki halk tarafından kamu orta malları kapsamında kullanıldığını, bu tür kullanımların Kadastro Kanunu'nun 16. maddesine göre sınırlandırılmasının yapılması gerektiğini, özel mülkiyete konu olabilecek hususların gözden kaçırıldığını belirterek, Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

2.2. Davalı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde, Mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığını, taşınmazların bölgedeki halk tarafından kamu orta malları kapsamında kullanıldığını, bu tür kullanımların Kadastro Kanunu'nun 16. maddesine göre sınırlandırılmasının yapılması gerektiğini, özel mülkiyete konu olabilecek hususların gözden kaçırıldığını belirterek, Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi 03/06/2020 tarihli ve 2019/996 E., 2020/525 K. sayılı kararıyla; Mahkemece yapılan keşif sonucu, gerek komşu köylerden, gerekse dava konusu köyden dinlenen tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarından ve gerekse ziraat ve orman bilirkişilerin ortak raporlarından dava konusu taşınmazların zirai amaçla kullanılmadıkları ve Pınarcık köyü halkınca hayvanların otlatılması dinlendirilmesi ve sulanması amacıyla kullanılageldiği, bu itibarla mera vasfında olduğu anlaşılmakla bu niteliği ile sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerektiği, kabule göre de, salt hayvan otlatmak ekonomik amaca uygun ve kazanmayı sağlayan bir zilyetlik olarak kabul edilemeyeceğinden 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca tescile karar verilmesi ve dava lehine sonuçlandığı halde karar harçları ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile, kararın, ...nun 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılarak, yeniden hüküm kurulmasına;

(a) Davacının davasının kısmen kabulü ile,

(b) Bursa ili, Keles ilçesi, Pınarcık Mahallesi 111 ada 27 parsel nolu taşınmaz ile Bursa ili, Keles ilçesi, Pınarcık Mahallesi 108 Ada 3 parsel nolu taşınmazın tapusunun iptali ile; mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydına,

(c) Bursa ili, Keles ilçesi, Pınarcık Mahallesi 108 ada 4 parsel nolu taşınmazla ilgili davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili ve davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

2.1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporunda taşınmazların özel mülkiyete konu olabilecek ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirtildiğini, taşınmazın mera olarak kabulünün yersiz olduğunu, köy tüzel kişiliği lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolduğunu belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına, Yerel Mahkeme kararının belirtilen usul ve eksikler giderildikten sonra düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporunda taşınmazların özel mülkiyete konu olabilecek ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirtildiğini, taşınmazın mera olarak kabulünün yersiz olduğunu, köy tüzel kişiliği lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolduğunu belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına, Yerel Mahkeme kararının belirtilen usul ve eksikler giderildikten sonra düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.2. Davalı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde; her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de kararın içeriği gereği davanın reddedilmiş olduğu, yargılama masrafının ve kısmen avukatlık ücretinin Hazine üzerinde bırakılmasının yerinde olmadığını, taşınmazın vasfının mera olarak değiştirilmesi durumunda Hazinenin davanın haksız tarafı sayılarak yargılama masrafı ve vekalet ücretlerinden sorumlu tutulmasının yerinde olmadığını belirterek, temyiz talebinin kabul edilmesinin talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.’’ hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

3.3.2. Davacı çekişmeli taşınmazların evvelinde köy tüzel kişiliğine ait olduğunu, köyün tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeniyle taşınmazların kendilerine devredildiği gerekçesiyle tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davacı lehine zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından taşınmazın hayvan otlatmak maksadıyla kullanıldığının anlaşılması nedeniyle kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, taşınmazların vasfının mera olarak değiştirilerek özel siciline kaydına karar verilmiş ise de verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

3.3.3. Mahallinde yapılan keşif sırasında her ne kadar taşınmaz üzerinde hayvanların otlatıldığı belirtilmiş ise de alınan ziraat bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın mera olduğu yönünde herhangi bir açıklama bulunmadığı gibi, taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirtildiği, taşınmazın bitişiğinde mera bütünlüğünü sağlayacak herhangi bir mera parseli bulunmadığı öte yandan, davacının çekişmeli taşınmazları hayvan otlatmak suretiyle kullandığı, bu şekilde kullanımın ekonomik amaca uygun bir kullanım olmadığı, dolayısıyla zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığının anlaşılması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kararın kaldırılarak taşınmazların vasfının mera olarak değiştirilmek suretiyle özel siciline kaydına karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin kararının BOZULMASINA, dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25689, Karar No: 2013/19071, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25689 E.  ,  2013/19071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 09.04.2010 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir

kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11753, Karar No: 2023/11828, Tarih: 27.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11753 E.  ,  2023/11828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/57 E., 2023/167 K.

KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair karara yönelik davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalılar vekilleri tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; önceki kararda direnilmesine ve davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Hukuk Genel Kurulu tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ...'ün 19.08.2015 tarihinde Mezitli köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi ve İnegöl Orman Müdürlüğü Mezitli Orman İşletme Şefliğinin işini yaparken meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, SGK Rehberlik ve Teftiş Kurulu Başkanlığınca tanzim olunan 20.10.2016 tarih, 93464/26/İR/26 sayılı teftiş raporunda olayın iş kazası olmadığının rapor edildiğini, meydana gelen kaza ile ilgili soruşturmayı yürüten İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca aldırılan raporda ise 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi B bendi gereğince kazanın iş kazası olduğunun mütalaa edildiğini, tüm bu nedenlerle davacıların murisi ...'ün geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum müfettişlerince düzenlenen raporda 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamında olayın iş kazası olmadığına karar verildiğini, Kurumun iş ve işlemlerinin yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; açılan davada ileri sürülen hususların hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacılar murisinin üyesi ve ortağı olduğu kooperatiften almış olduğu işi yaparken vefat ettiğini, Orman İdaresinin kazada sorumluluğunun olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI