muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8718, Karar No: 2015/13646, Tarih: 09.07.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8718 E.  ,  2015/13646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ND - 2015/251913

Sanıklar M.. Y.., M.. Y.. ve A.. Y.. haklarında kasten öldürme, kasten yaralama, gece vakti işyeri dokunulmazlığının ihlali ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından Siverek Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2015/30 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03/07/2015 gün ve 75723908-104-0480-2015-E.3870/42176 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 08/07/2015 günlü ve ND-2015/251913 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03/07/2015 günlü yazısı ekinde ve dosya içinde Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının 12/06/2015 tarih ve B.M. 2015/1273 sayılı yazısı çıkmamış ise de, bu yazının içeriğinden Adalet Bakanlığının 03/07/2015 gün ve 75723908-104-0480-2015-E.3870/42176 sayılı istem yazısında bahsedilmesi hususu gözetildiğinde bu eksiklik esasa etkili görülmemiştir.

Şanlıurfa Valiliğinin 05/05/2015 tarih ve B054VLK4630300-529-6085 sayılı yazısında; davaya konu olayın iki aşiret arasında meydana geldiği, tarafların kalabalık ailelerden oluştuğu, aileler arasında husumet bulunduğu ve husumetin kan davasına dönüşme ihtimalinin yüksek olduğu, duruşma sebebiyle tutuksuz yargılanan sanığın adliye binasına getirilip götürülmesi ve adliyede bulunduğu sırada saldırıya uğraması ihtimalinin bulunduğu, duruşmanın yapılacağı adliye binasının içi ve çevresinde iki aşirete mensup taraflar karşı karşıya gelebileceğinden, yeni üzücü olayın meydana gelme ihtimalinin bulunduğu, davaya konu üzücü olayın yakın tarihte meydana gelmesi, acıların taze olması nedeniyle davanın Siverek ilçesinde görülmesinin sakıncalı olacağı yolunda görüş belirtildiği,

Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının 01/04/2015 gün ve B.M. 2015/1273 sayılı yazısında; yapılan araştırma neticesinde, gerekli güvenlik önlemleri alınması durumunda 5271 sayılı CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliğinin sağlanması yönünden dava naklini gerektirir bir neden bulunmadığı, davanın mahallinde görülmesinde herhangi bir sakınca bulunmadığının anlaşıldığının ifade edildiği,

Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının 12/06/2015 gün ve B.M. 2015/1273 sayılı yazısında ise; davaya konu olayın yakın tarihte meydana geldiği, aileler arasında husumetin bulunduğu ve husumetin kan davasına dönüşme ihtimalinin yüksek olduğu, Siverek ilçesinin sosyal yapısı da göz önünde bulundurulduğunda yeni üzücü olayların meydana gelmemesi için davanın başka bir yerde görülmesinin uygun olacağının bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının 12/06/2015 gün ve B.M. 2015/1273 sayılı yazısında ise; davaya konu olayın yakın tarihte meydana geldiği, aileler arasında husumetin bulunduğu ve husumetin kan davasına dönüşme ihtimalinin yüksek olduğu, Siverek ilçesinin sosyal yapısı da göz önünde bulundurulduğunda yeni üzücü olayların meydana gelmemesi için davanın başka bir yerde görülmesinin uygun olacağının bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no.lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının 01/04/2015 günlü görüşü ile 05/05/2015 tarihli Valilik yazısının davayla ilgili tedbirlerin alınması ve güvenliğin sağlanmasında bir olumsuzluk içermediği, 16/04/2015 tarihinde duruşma yapıldığı, bu safhada herhangi bir olumsuz olay yaşanmadığı, mahkemenin nakil talebinin bulunmadığı, sanıkların savunmalarının Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) ile tespit edilmesine CMK'nın 147/1-h ve 196/4. maddeleri uyarınca yasal olanak bulunduğu, mevcut davanın bulunduğu yargılama aşaması, öngörülen ara kararı ve işlemleri nazara alındığında ve dava ekonomisi ile tabii hakim ilkesi de düşünüldüğünde keza kanunun aradığı manada ciddi, yakın ve kamu emniyetini tehlikeye düşürecek bir durumun bulunmadığı, hakeza muhtemel olayları Şanlıurfa ili ve/veya Siverek ilçesi emniyet güçlerinin önlemeye yönelik imkanları da birlikte değerlendirildiğinde CMK'nın 19/2. maddesinin öngördüğü dava nakli şartlarının somut olayda bulunmadığı, açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün, Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/30 Esasında kayıtlı bulunan kamu davasının başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakline ilişkin talebinin REDDİNE, dosyanın müteakip işlemlerin mahkemesince takdir ve ifası için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7471, Karar No: 2013/539, Tarih: 28.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/7471 E.  ,  2013/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YÜKSEK HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA SUNULMASINA, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27707, Karar No: 2013/20459, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27707 E.  ,  2013/20459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılıık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda, sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 26.10.1999 tarihinde muvazzalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5991, Karar No: 2019/1434, Tarih: 05.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/5991 E.  ,  2019/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuklarını göndermesi örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7255, Karar No: 2011/195, Tarih: 20.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7255 E.  ,  2011/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 18 parsel sayılı 19375 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu ve vergi kayıtlarına dayanılarak Hüsamettin Barkın adına tespit ve hükmen Edda Anna Bensussan ve Rafael Bensussan adlarına tescil edilmiş, son olarak, satış suretiyle davalı ...'a intikal etmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak ve miras bırakanı aleyhine açılan tapu iptali davası ile daha sonra açılan tescil davası sonucunda verilen kararların yok hükmünde olduğunu, ayrıca tapuda yapılan satışların da muvazaalı olduğunu öne sürerek dava konusu taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı taraf kesin hükme dayanmıştır. Mahkemece dava konusu 18 parsel sayılı taşınmazın dayanılan İstanbul 8.Asliye Hukuk Mahkemesinin 6.5.1971 tarih 1967/222-1971/346 E-K sayılı ve Şişli 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.12.2002 tarih 1997/51-2002/2265 E-K sayılı kesin hükümlerin kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur. Dava konusu taşınmazın, davalı tarafın dayandığı kesin hükümlerin kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm, kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan, aynı taşınmazla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur.

Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı ...’ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 23,90 TL temyiz harcının davacı taraftan alınmasına, 20.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18724, Karar No: 2017/13387, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/18724 E.  ,  2017/13387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/109, Karar No: 2018/7880, Tarih: 27.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/109 E.  ,  2018/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ :. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; davacının davalı asıl işveren Ereğli Demir ve Çelik Fabrikaları T.A.Ş bünyesinde 21.09.2007-01.06.2013 tarihleri arasında acil tıp teknisyeni olarak çalıştığını, aynı tarihte yaptığı iş ve çalışma şartları aynı kalmak üzere, bu defa asıl işveren Erdemir T.A.Ş'nin alt işvereni ...bünyesinde çalışmaya başladığını, ancak iş sözleşmesinin "...10/04/2016 tarihinde ihalenin sona ermesi nedeniyle bağlı bulunduğunuz işyerinin kapatılacağı ve bu nedenle 10/04/2016 tarihi itibariyle iş akdinizin sona ereceği hususunu tarafınıza bildiririz." gerekçesi ile davalı ...Ş. tarafından feshedildiğini, feshin geçerli bir sebebe dayanmadığını, zira davacının çalıştığı işyerinin kapatıldığı iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu, her iki davalı bünyesinde de sağlık personeli ve doktorların çalışmaya devam ettiklerini, davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı bulunduğunu, 02/03/2013 tarihinde davalılar Erdemir T.A.Ş. ile ... Medikal Sağlık Tur. A.Ş. arasında imzalanan protokolün 2. maddesinde; Erdemir bünyesinde çalışmakta iken her türlü tazminat ve alacakları kendisine ödenerek, iş ilişkisi tümüyle tasfiye edilen işçilerden, firmada çalışacak olanların haklarında herhangi bir kısıtlama yapılmayacağını, bu çalışanların Erdemir bünyesinde çalışmakta iken aldıkları ücret ve sosyal haklarının aynen korunacağının düzenlenmiş olduğunu, buna karşın davacının ... Medikal Sağlık Tur. A.Ş.'ye geçtikten sonra Erdemir bünyesinde çalışmaktayken aldığı ücret ve sosyal haklardan yararlandırılmadığını, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 2014/9435 esas ve 2014/16214 karar sayılı 18/04/2014 tarihli ilamı uyarıca Erdemir T.A.Ş. ile ... Medikal Sağlık Tur. A.Ş. arasında kurulan alt işveren asıl işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, davacının asıl işverenin Erdemir T.A.Ş olduğunu, davalıların eşit işlem yapma ilkesine aykırı hareket ettiğini beyanla; feshin geçersiz olduğunun tespitine ve davacının asıl işverene ait işyerinde işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı cevabının özeti:

Davalı Ereğli Demir ve Çelik Fabrikaları T.A.Ş vekili ; davalı şirket tarafından alınan 19.02.2013 tarihli Yönetim Kurulu Kararı ile, şirket bünyesinde verilmekte olan işyeri hekimliği ve diğer sağlık hizmetlerinin, haricen hizmet satın almak suretiyle sağlanmasına karar verildiğini, bu doğrultuda yapılan ihale sonucu 02/05/2013 tarihinde davalılar Erdemir T.A.Ş ile ... Medikal Sağlık Turizm A.Ş firması arasında 'Sağlık Hizmet Alımı Sözleşmesi' imzalandığını, bu tarihten itibaren sağlık hizmetlerinin diğer davalı firma tarafından sağlanacak olması nedeniyle, müvekkili şirketin diğer birimlerinde niteliklerine uygun pozisyonlarda değerlendirilme imkanı bulunan sekiz işçi dışındaki tüm Sağlık Müdürlüğü çalışanlarının iş sözleşmesinin feshedildiğini, acil tıp teknisyeni olarak görev yapan davacının iş sözleşmesinin de bu kapsamda "işin işyerinin ve işletmenin gereklerinden kaynaklanan geçerli nedenle" feshedildiğini, fesih sırasında davacının tüm yasal haklarının noksansız ödendiğini, iş sözleşmelerinin bu nedenle feshedilen işçilerden bir kısmının fesih işlemi gerçekleştikten sonra gerek iş tecrübesi ve şirket deneyimi gerekse istihdam ihtiyacı ve benzeri nedenlerle diğer davalı ... firması tarafından işe alındığını, müvekkili şirket ile diğer davalı ... şirketi arasında imzalanan Sağlık Hizmet Alımı Sözleşmesinin muvazaalı olmadığını, müvekkili şirket ile iş ilişkisi sona erdikten sonra diğer davalı firmada çalışmaya başlayan işçilerin hiçbirinin ücret ve diğer sosyal haklarının kısıtlanmadığını, demir çelik üretimi ile iştigal eden ve çok tehlikeli işler kapsamında faaliyet gösteren müvekkili şirketçe değişen mevzuatlar doğrultusunda artan işveren yükümlülüklerini ifa hususunda uzman bir Ortak Sağlık Güvenlik Biriminden sağlık hizmeti alınmasında muvazaalı bir durum bulunmadığını, Kdz Ereğli 1. İş Mahkemesinin emsal gösterilen 2013/345 esas ve 2014/125 karar sayılı ilamının davacı yönünden bağlayıcı olmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.