muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21546, Karar No: 2013/16225, Tarih: 31.10.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın, esmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14.09.1994 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde boşandığı eşi ile birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması

karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9806, Karar No: 2023/9498, Tarih: 09.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/9806 E.  ,  2023/9498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/146 E., 2017/222 K.

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.12.2017 tarihli ve 2017/146 Esas, 2017/222 sayılı Kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

01.12.2021 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10782, Karar No: 2013/5277, Tarih: 09.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10782 E.  ,  2013/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile Hazine aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 08.03.2012 gün ve 2297/230 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, ... mevkiindeki 2783,77 metrekare ve 772,91 metrekare miktarındaki taşınmazların 1980 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldıklarını, bu taşınmazların müvekkilinin davasız ve aralıksız yirmi yılı aşkın malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduğunu, ... Barajı ve tesislerinin kurulabilmesi için gerekli taşınmazların kamulaştırılmaları kararı alındığını, dava konusu taşınmazların baraj suları altında kalması halinde müvekkilinin hak kaybına uğrayarak mağdur olacağını ileri sürerek, taşınmazların müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların 1980 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında Kızılırmak yatağı olarak tespit dışı bırakıldıkları, davacının babasının 1979 yılında vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK'nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapuya tescil davasıdır. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye elverişli bulunmamaktadır.

Şöyle ki; Mahkemece, Köy Tüzel Kişiliğine de davanın yöneltilmediği, keşif ara kararının usule uygun olmadığı, yasal uyarı yapılmadığı (HMK'nun 243, 244, 259.), vazgeçme olmadığı ve gerekçe gösterilmediği halde davacının bir tanığının dinlenmediği, kıyı kenar çizgisi araştırması yapılmadığı, davacı, muris ve mirasçılar için 3402 sayılı Yasanın 14. maddesine uygun olarak miktar araştırması yapılmadığı ve dava koşulunun araştırılmadığı (TMK'nun 701, 702) taşınmazın tereke paylaşımı sonucu davacıya kalıp kalmadığının değerlendirilmediği, yasal ilanların da yapılmadığı anlaşılmıştır.

.//..

2012/10782-2013/5277 -2-

.//..

2012/10782-2013/5277 -2-

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; öncelikle davanın Köy Tüzel Kişiliğine yöneltilerek, taraf teşkili sağlanmalı, varsa delilleri toplanmalı, taraf tanıkları ile belirlenecek yerel bilirkişilerin HUMK'nun 243, 244 ve 259 maddeleri gereğince yeniden yapılacak keşif yerine davetiye ile çağrılmaları, gelmedikleri takdirde zabıta yoluyla keşif yerinde hazır bulundurulmaları (HMK'nun 245. maddesi) uyuşmazlığın taşınmazlara ilişkin olması sebebiyle yerel bilirkişi ve tanıklar keşif yerinde ayrı ayrı dinlenmeli, beyanlar arasındaki çelişki HUMK'nun 261. maddesi gereğince giderilmeli, taşınmazların tereke paylaşımı sonucu davacıya kalıp kalmadığına yönelik dava koşulu (TMK. md. 701, 702) araştırılmalı, çifte tapunun önlenmesi bakımından, teknik bilirkişinin rapor ve krokisi eklenmek suretiyle dava konusu yerin tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulmalı, TMK’nun 713/4-5. maddeleri uyarınca yasal ilanlar yaptırılmalı, çekişme konusu taşınmazların Kızılırmak yatağı olarak tespit dışı bırakıldıkları gözetilerek teknik bilirkişilerin rapor ve krokileri eklenmek suretiyle uyuşmazlık konusu taşınmazların bulunduğu bölgede idarece çizilmiş bir kıyı kenar çizgisine ilişkin paftanın yada haritanın bulunup bulunmadığının öncelikle ... Bakanlığı İl Müdürlüğü'nden sorulmalı, varsa getirtilerek dosya arasına konulmalı, 3621 sayılı Kıyı Kanunun 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 9. maddeleri gözönünde bulundurularak ve 9. maddede açıklandığı gibi bir Jeoloji Mühendisi veya Jeolog veya Jeomorfolog, bir Harita ve Kadastro Mühendisi, bir Ziraat Mühendisi, bir Mimar ve Şehir Plancısı ve İnşaat Mühendisinden oluşacak en azından 5 kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla mahallinde keşif yapılmalı, İdarece çizilen kıyı kenar çizgisinin uygulanması suretiyle dava konusu yerlerin kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, bu konuda bilirkişi kurulundan gerekçeli, tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık rapor istenmeli, şayet İdarece çizilmiş herhangi bir kıyı kenar çizgisine ilişkin harita veya pafta yok ise, bu takdirde 13.03.1972 tarih ve ...Esas, 1972/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 28.11.1997 tarih ve 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu Kararının kapsamları gözetilerek kıyı kenar çizgisinin 3621 sayılı Kanunun 9. maddesinde öngörülen ve yukarıda nitelikleri açıklanan bilirkişiler aracılığıyla saptanmalı, aynı biçimde gerekçeli ve denetime açık rapor istenmeli, taşınmazların su altında kalıp kalmadığı, kaldıysa hangi tarihte kaldıkları hususu DSİ’den sorulmalı, koşulların davacı yararına oluştuğunun belirlenmesi ve su altında kaldığının saptanması halinde mülkiyetin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi düşünülmeli, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan delillere göre hüküm kurulması gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı gerekçelerle hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Öte yandan, HMK'nun 27. maddesinde düzenlenen “hukuki dinlenilme hakkı” açıklama ve ispat hakkını da kapsamaktadır. Hukuki dinlenilme hakkı Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Zira insan onurunun yargılamadaki zorunlu bir sonucu olarak, yargılama süjelerinin, yargılamada şeklen yer almaları dışında tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve ispat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gereklidir. Mahkemece vazgeçme olmadığı halde bir davacı tanığının dinlenilmemesi az önce açıklanan ilke ve yasa maddelerine aykırı olmuştur.

Ayrıca 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesi hükmüne göre; zilyetliğin bu Kanunda yazılı belgelerden birisi ile ispatı yoluna gidilmeyen hallerde, zilyedin aynı çalışma alanı içinde kazanabileceği miktar sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönümü geçmeyecektir. Belgesizden edinilen taşınmazlar olup olmadığının Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüğü ile zilyetliğe dayalı tescil davası açıp açmadıklarının o yer Hukuk Mahkemeleri

2012/10782-2013/5277 -3-

Yazı İşleri Müdürlüğü'nden sorulması, belgesizden edinilen taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü'nden, zilyetliğe ait tescil davalarına ilişkin dosyaların ise, ait olduğu Mahkemelerden getirtilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesinde öngörülen miktar sınırlamalarının aşılıp aşılmadığının göz önünde bulundurulması gerekirken, bu yönde bir araştırma yapılmamış olması da doğru değildir.

Açıklanan nedenle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesine uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2019/2094, Karar No: 2019/14263, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2094 E.  ,  2019/14263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12436, Karar No: 2020/1654, Tarih: 03.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12436 E.  ,  2020/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Suça sürüklenen çocuğun, iş yerinde masa üzerinde bulunan iki adet cep telefonunu çalması şeklindeki eyleminin, cep telefonlarının ayrı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığı ve tek suçu oluşturduğu gözetilmeden çalınan eşyaların iki ayrı katılana ait olması ve iki ayrı hırsızlık suçu oluştuğundan bahisle suça sürüklenen çocuk hakkında iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. Katılan ...'un 31.05.2014 tarihli kolluk beyanına göre, abisinin saat 20.30 sıralarında iş yerinden ayrıldıktan sonra iki şahsın iş yerine geldiği, diğer katılan ...'ın aynı tarihli kolluktaki beyanında, saat 19.20 sıralarında iş yerinden ayrıldığını ifade etmesi karşısında, güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, 31.05.2014 tarihinde güneşin batış saatinin 19.58 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 20.58’de başlayacağı anlaşıldığından; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu da karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının denetimi bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmaması ve yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10630, Karar No: 2022/17951, Tarih: 07.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/10630 E.  ,  2022/17951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Engel adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Bilirkişi raporu ile orman sayılan yerden yapacak nitelikteki ağaçların motorlu testere ile kesildiğinin tespiti karşısında, sanık hakkında 6831 sayılı Kanunu 91/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin ve sanık hakkında 91/1-2. cümle uyarınca yakacak indirimi uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Ağaç kesme suçundan emvalin yakacak olduğu gerekçesi ile indirim uygulanırken uygulama maddesinin 6831 sayılı Kanunun 91/1-2.cümlesi yerine aynı Kanunun 91/2. fıkrası olarak gösterilmesi,

4-Savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep eden sanık hakkında CMK'nun 231. maddesindeki koşullar uyarınca bir değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Ağaç kesme suçundan hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilen sanık hakkında işgal ve faydalanma suçu bakımından gerekçeleri ile birlikte TCK'nun 50. maddesine ilişkin değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

6- Müsadere talebi hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

7- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12536, Karar No: 2010/16259, Tarih: 11.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/12536 E.  ,  2010/16259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 49.000 TL alacağın tahsili için girişilen takibe yönelik itirazın iptali ile icra inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında bulunması gereken,“AKBANK TELEFON ŞUBESİ ONAYLANMIŞ HAVALE GİRİŞİ İŞLEM BİLGİSİ” başlıklı belgede yer alan banka kayıtları ile çekleri keşide eden ... Eczanesi isimli işletmenin vergi kayıtlarına rastlanılamamıştır.

Bu itibarla;

1- Adı geçen belge ile ödendiği bildirilen 26/05, 28/05, 30/05, 03/06, 05/06, 08/06, 10/06, 12/06, 14/06 tarihli çeklerin onaylı suretleri ile yine aynı belgede bulunan hesaplara ilişkin bilgilerin ilgili banka şubelerinden,

2- ... Eczanesi isimli işletmeye ilişkin vergi kaydının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24245, Karar No: 2023/10340, Tarih: 02.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24245 E.  ,  2023/10340 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Yerel mahkeme kararı kaldırılarak kurulan mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2016 tarihli ve 2016/56590 soruşturma numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 35 inci maddesi uyarınca ikişer kez cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2017 tarihli ve 2016/458 Esas, 2017/428 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında; nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.07.2018 tarihli ve 2018/437 Esas, 2018/1666 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler kaldırılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı ikişer kez 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Eylemin hırsızlık olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, bir kez hüküm kurulması gerektiğine,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü