muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20607, Karar No: 2017/13404, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20607 E.  ,  2017/13404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11921, Karar No: 2012/18151, Tarih: 14.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11921 E.  ,  2012/18151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/03/2010 tarih ve 2008/343-2010/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Gebze'den Ankara'ya gitmek üzere davalıya ait trene bindiğini, müvekkilinin seyahati surasında meydana gelen kazada burunun kırıldığını, müvekkilinin yüzünde sabit iz kaldığını, nefes alma ve konuşma zorluğu çektiğini, horlama sorunu yaşadığını müvekkilinin bu nedenle manevi zarara uğradığını ileri sürerek 15.000 TL manevi zararın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada kusuru bulunmadığını, talep edilen tazminat miktarınınfahiş olduğunu saunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen kazada davalının kusurlu olduğu, BK'nun 47. maddesi gereği davacının manevi tazminat talep edebileceği, tazminat miktarının uğranılan zarala dengeli olması gerektiği, sebebsiz olarak zenginleşemeye sebebiyet verecek şekilde olmaması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4402, Karar No: 2024/5363, Tarih: 15.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4402 E.  ,  2024/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/111 E., 2022/54 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/698 E., 2019/818 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili tarafından verilen dava dilekçesinde, davacının sağlık teknisyeni olarak davalıya belediyeye hizmet sunan ... Grup Sosyal Hizmet Müh. İnş. Nak. Bil. Tah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Sosyal Hizmetler Oto. İnş. Elek. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nde çalıştığını, taşeron firmanın ihalesinin bitmesine rağmen davalı ... bünyesinde 15 gün daha çalışmasının devam ettiğini ancak bu çalışmalarının Kuruma bildirilmediğini ileri sürerek 01.08.2017-15.08.2017 tarihleri arasında davalı belediyede çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı işveren cevap dilekçesinde, husumet ve hak düşürücü süre yönünden itiraz ettiklerini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2.Feri müdahil SGK vekili, hizmet tespitine ilişkin davaların kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde araştırılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davacının 01.08.2017-15.08.2017 tarihleri arasında 15 gün süre ile davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı bünyesinde fiili çalışmasının bulunduğunun, bu sürenin SGK'ya bildirilmediğinin, bildirilmeyen 15 günlük hizmet süresinin Kuruma bildirilmesi gerektinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı davacının taşeron işçisi olduğunu, davanın ona karşı açılması gerektiğini, haklarında açılan davanın husumetten reddi gerektiğini, hizmet tespiti davalarının kamu düzenini ilgilendirmesi nedeni ile titizlikle araştırılması gerektiğini, eksik araştırma ile kurulan hükmün hatalı olduğunu belirterek, kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı davacının taşeron işçisi olduğunu, davanın ona karşı açılması gerektiğini, haklarında açılan davanın husumetten reddi gerektiğini, hizmet tespiti davalarının kamu düzenini ilgilendirmesi nedeni ile titizlikle araştırılması gerektiğini, eksik araştırma ile kurulan hükmün hatalı olduğunu belirterek, kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..Somut olay bakımından davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri belediye olup bir kamu kuruluşu niteliğinde olması sebebiyle söz konusu işyerinde geçen çalışmaların resmî kayıtlara dayanması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esas olmakla birlikte, dosya kapsamı ve olayın oluş biçiminden sigortalının gerçekte dava dışı alt işverenlerin işçisi olup, iş sözleşmesinin sona erdiği 31.07.2017 tarihinden sonra iş sözleşmesinin sona erdiğinin kendisine bildirilmemesi sebebiyle sigortalı hakkında nizalı dönem için ücret bordrosu düzenlenmediği, bu sebeple söz konusu hususta araştırma yapılmasına gerek olmadığı, davalı Belediyede Şube Müdürü olarak çalışan bordro tanığı Nihal Bozan Özbek'in davacının iddialarını destekler mahiyette beyanda bulunduğu, kamu işyerlerinde kesintisiz çalışmanın asıl olduğu göz önüne alındığında ve tüm bu deliller bir arada değerlendirildiğinde davacının 01.08.2017-15.08.2017 tarihleri arasında davalı ... nezdinde çalıştığının kabulüne ilişkin İlk Derece Mahkemesinin kararı yerindedir..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, istinaf dilekçe içeriğini tekrar ederek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.08.2017-15.08.2017 dönemi arasında davalı işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 5510 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Aylık prim ve hizmet belgesi veya muhtasar ve prim hizmet beyannamesi işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde iş mahkemesine başvurarak, alacakları ilâm ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları dikkate alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, ... insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

3. Değerlendirme

1.Somut olayda; davacı, davalı ... bünyesinde dava dışı alt işverenler nezdinde, 01.08.2015-31.12.2017 tarihleri arasında, en son olarak da dava dışı ... Hizm.Ltd.Şti-... Grup Ltd.Şti. 'nin 735 sicil sayılı iş yerinde çalıştığı, anılan iş işverenlerce iş sözleşmesinin 31.07.2017 tarihinde sonlanmış olmasına rağmen kendisine herhangi bir bilgi verilmediğinden davalı Belediyeye ait kadın sığınma evinde 01.08.2017-15.08.2017 tarihleri arasında 15 gün daha çalışmaya devam ettiğini belirterek bu tarihler arasındaki çalışmasının tespitine karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece yapılan yargılamada davalı ... Başkanlığının kadın sığınma evinde çalıştıkları bildirilenlerden davacı tanığı olarak dinlenen ..., ... ile davacı gibi iş akdinin aynı dönemde feshedildiği belirtilen ...'ın beyanlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırmaya dayalı yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Somut olay bakımından davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri belediye olup bir kamu kuruluşudur. Kamu kuruluşu olan davalı işyerinde geçen çalışmaların resmî kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır. Davacının kamu kurumu olan belediye bünyesinde ücretsiz çalışması hayatın olağan akışına aykırı olup, kamu kuruluşundaki çalışmaların resmî kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıl olduğuna göre tanık sözlerine dayalı olarak çalışmanın kanıtlandığının kabul edilmesi doğru değildir.

Mahkemece, davacının davasına konu çalışmanın geçtiği iddia edilen dönemin tamamına ait işveren nezdindeki puantaj kayıtları, ücret tediye bordroları ve konuya ilişkin tüm belgeler eksiksiz olarak getirtilmeli, davalı tarafından hiçbir ibraz edilmiyorsa, bunun nedeni açıklattırılmalı, ibraz edilememesi haklı ve izah edilebilir bir nedene (arşiv kayıtlarının düzgün tutulmaması, sel, yangın v.b. nedenlerle kaybolması gibi) dayanması halinde anılan işyerinde dava konusu dönemde çalışanların tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı, kaldı ki bu kapsamda tanık beyanları alınırken de kadın sığınma evinin ne zaman kurulduğu, bu kadın sığınma evinde kaç kişinin barındırıldığı, çalışan kişi sayısı, davacının yaptığı iş de tam olarak belirlendikten sonra buna göre sağlık teknisyeni olarak kaç kişinin çalıştığı, kaç saat esası içinde çalıştıkları, çalışmanın vardiyalı olup olmadığı hususları da belirlenerek ve anılan işyerinde anılan dönemde daha önceden hizmet tespiti davası kapsamında açılan davalar da araştırılmak suretiyle işyeri kapasitesi, istihdam ve ihitiyaç durumu da gözetilerek davacının gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir.

3.Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1897, Karar No: 2023/11668, Tarih: 26.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/1897 E.  ,  2023/11668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/934 E., 2016/382 K.

SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Sanık ...'ın beraatine

Sanık ...'un mahkûmiyetine, kaçak eşya ve nakil aracının müsaderesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2015/934 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kaçakçılık suçunu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, sanık ...

hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52, 53 ve 54 üncü fıkraları uyarınca 3 yıl 10 ... 7 gün hapis ve 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak sigaralar ve nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; münhasıran sanık ... hakkında verilen beraat kararının bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık ...'un temyiz isteği; ticari amacının bulunmadığına, nakil aracında gizli bölme bulunmaması, eşyanın miktarı, tutarı, hacmi dikkate alınarak müsaderesine yer olmadığına karar verilmesi ile lehe olan hükümlerin uygulanmasının gerekmesi ve re'sen nedenler ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'un sevk ve idaresinde bulunan araç şüphe üzerine durdurularak önleme araması kararı uyarınca yapılan aramada; araçta bulunan saman çuvallarının altında kutuların içerisinden toplam 450 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir, sanık ... ele geçen sigaraların ...'a ait olduğunu ücret karşılığında naklini sağladığını beyan etmesi üzerine sanıklar hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanık ..., iddianamede belirtilen olayla alakasının bulunmadığını, diğer sanık ...'un dayısının oğlu olduğunu ve olay sırasında korktuğu ve aracının üzerine tedbir konulmaması için ismini verdiğini söylemiştir.

2.Sanık ..., iddianamede belirtilen olayla alakasının bulunmadığını, diğer sanık ...'un dayısının oğlu olduğunu ve olay sırasında korktuğu ve aracının üzerine tedbir konulmaması için ismini verdiğini söylemiştir.

3.Sanık ...; ele geçen sigaraları Suriyeli bir şahıstan içmek için ucuz olduğundan satın aldığını, ticari amacının bulunmadığını, olay ile diğer sanık ...'ın ilgisinin bulunmadığını, sigaraların kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

4.17.09.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, ele geçen sigaraların yabancı menşeli ve gümrük kaçağı olduğu bildirilmiştir.

5.Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasındaki 34.719,97 TL gümrüklenmiş değerin Dairemiz kabulüne göre hafif kabul edildiği anlaşılmıştır.

6.Sanık ... adına kayıtlı bulunan 31 ... 113 plakalı nakil aracının 2008 model, Ford marka açık kasa kamyonet olduğu, 22.06.2015 tarihinde sicili üzerine tedbir şerhi konularak soruşturma aşamasında sanık ...'a yediemin olarak teslim edildiği görülmüştür.

7.İddianamede sadece ele geçen sigaraların müsaderesinin talep edildiği halde, 22.06.2015 tarihinde sicili üzerine tedbir şerhi konulan nakil aracı yönünden ek savunma hakkı tanınmadan Hukukî Süreç başlığı altında belirtildiği şekilde müsaderesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Beraat Hükmü Yönünden

1.19.06.2015 tarihinde sanık ...'un sevk ve idaresinde bulunan nakil aracında yapılan aramada 4500 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ...'ın tüm aşamalarda ele geçen sigaraların kendisine ait olmadığını söylemesi ve diğer sanık ...'un mahkemece alınan savunmasında, ele geçen sigaraların kendisine ait olduğunu beyan etmesi karşısında; sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, somut her türlü şüpheden uzak vicdani deliller elde edilemediğinden beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

B. Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

Ele geçirilen sigaraların miktarı, olayın oluş şekli karşısında sanık ...'un üzerine atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'un yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Dosya kapsamına göre ele geçen sigaraların 34.719,97 TL gümrüklenmiş değerinin suç tarihi itibariyle hafif değerde olduğu gözetilmeden eşya değeri fahiş kabul edilerek fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe

giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiş,

3.İddianamede müsadere talebinde bulunulmayan ancak, sicili üzerine tedbir şerhi konulan nakil aracı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/934 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/934 Esas., 2016/382 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'un temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.