muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12745, Karar No: 2013/13119, Tarih: 20.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/12745 E.  ,  2013/13119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda 140 ada 19 parsel sayılı 18058.74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi verilerek çalılık niteliği ile davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın eylemli orman olan bölümü dışında kalan kısmının 50 yıldır kullandığı fındıklık olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesine "taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları davacıya ait olup kendi kullanımındadır" şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taşınmazın tamamının davacının kullanımında olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de talepten fazlaya karar verilemez. Davacı dava dilekçesinde eylemli orman dışında kalan ve üzerinde fındık ağaçlarının bulunduğu bölümün kendi kullanımında olduğunu öne sürmüş, taşınmaz başında yapılan keşif sonucunda fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 08.01.2013 tarihli rapor ve haritada taşınmazın (19/A) ile gösterilen 16.380.30 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davacının kullanımında olan kapama niteliğinde fındık bahçesi olduğu bildirilmiştir. Hal böyle olunca; davanın kabulü ile çekişmeli 140 ada 19 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 08.01.2013 tarihli rapor ve haritada taşınmazın (19/A) ile gösterilen 16.380.30 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ve üzerinde bulunan fındık ağaçlarının davacının kullanımında olduğunun tapunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmesi gerekirken, talebin aşılarak taşınmazın tamamı yönünde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1500, Karar No: 2019/29806, Tarih: 08.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/1500 E.  ,  2019/29806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : 20/01/2015 tarihli karar ile sanıkların 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan beraatlerine, sanıklar ... ve ...'nın resmi belgede sahtecilik suçundan beraatlerine, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan hükümlülük HAGB, 13/03/2015 tarihli ek karar ile sanık müdafiinin vekalet ücreti verilmesi yönündeki talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekilinin sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve kaçakçılık suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... müdafiinin 23.02.2015 tarihli vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin talebi hakkında Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.03.2015 tarihli ve 2014/100 Esas, 2015/22 Karar sayılı ek kararı ile tefhim edilen hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmediğinden reddine ilişkin karar verildiği, kararın sanık müdafiinin itirazı üzerine gönderildiği Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.04.2015 tarih ve 2015/310 değişik İş sayılı kararı ile kaldırıldığı ve mahkemece 2. kez talebin reddine dair 13.04.2015 tarihli ek kararın verildiği cihetle, sanık ... müdafiinin 23.02.2015 tarihli vekalet ücreti takdir edilmediğine ilişkin talebi temyiz mahiyetinde olup, itiraz mercininin 03.04.2015 tarihli kararı ile mahkemenin 13.04.2015 tarihli son (ek) kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek,Sanık ... müdafiinin Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.03.2015 tarihli ek kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 13.03.2015 tarih ve 2014/100 Esas, 2015/22 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12868, Karar No: 2017/2886, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12868 E.  ,  2017/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16226, Karar No: 2010/18454, Tarih: 04.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/16226 E.  ,  2010/18454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.06.2009
Yargıtay — Esas No: 2015/16525, Karar No: 2015/7021, Tarih: 11.11.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/16525 E.  ,  2015/7021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/198230

Mahkemesi : Kayseri 3. Ağır Ceza

Tarihi : 09.03.2015

Numarası : 2013/38 - 2015/53

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç tarihi : 12.05.2013

Sanık M.. K.. hakkında duruşmalı, usulüne uygun tebligata rağmen sanık H.. K.. müdafinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından adı geçen sanık ve diğer sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafileri, sanıklar H.. K.., N.. K.. ve M.. A..’ın temyiz dilekçeleri ile sanık M.. K.. müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13792, Karar No: 2010/22012, Tarih: 20.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13792 E.  ,  2010/22012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın kapama kavaklık olarak değerinin belirlenmesinde "öncelikle kavak ağacının o yörede kaç yaşında kesim durumuna geleceği" ve kesim çağındaki bu kavaklıktan elde edilecek gelir, resmi verilere dayanmak suretiyle tespit edilip, bundan kavak ağaçlarının kesim çağına kadar geçen süre içindeki masrafları indirildikten sonra bulunan değer kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir belirlenerek, bu net gelire de kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle kavaklığın değerinin biçilmesi gerektiği, bu şekilde gelir metoduna göre biçilen değerin kavak dikili bölüm üzerinde bulunan kavak ağaçlarının bedelini kapsadığı gözetilmeksizin farklı yöntemle değer belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu nedenlerle bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan yöntemlere uygun olarak hazırlanacak ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporundaki bedel esas alınarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykıdır.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8462, Karar No: 2016/1546, Tarih: 04.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/8462 E.  ,  2016/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haczin kaldırılması talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati hacze itiraz eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkide teslim edilen mal bedeli karşılığı verilen çeke istinaden ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, talep uygun görülerek mahkemece ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, yetkili mahkemenin müvekkilinin ikametgahının bulunduğu ve çekin keşide yeri olan ... Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu belirterek, yetkisizlik nedeniyle ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, çeke dayalı icra takiplerinde yetkili icra dairesinin keşide yeri, muhatap bankanın bulunduğu yer, yetki sözleşmesi varsa bununla belirlenen yer ve borçlunun yerleşim yeri olduğu, borçlunun yerleşim yerinin İnegöl olup, taraflar arasında yetki sözleşmesi bulunmadığı, somut uyuşmazlıkta ciranta ...'nin adresinin ... olup, ... icra dairesi ve ticaret mahkemesinin yetkili olduğu belirtilerek, ihtiyati haczin kaldırılması talebinin reddine karar verilmiş, kararı ihtiyati haciz kararına itiraz eden vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati haciz talebi çeke dayalı olup, lehtar-hamil tarafından keşideci aleyhine istenilmiştir.

İİK'nun 258. maddesinde ihtiyati hacze aynı Kanunun 50. maddesine göre yetkili olan mahkemece karar verileceği hükme bağlanmış olup, İİK'nun 50. maddesinde para veya teminat borcu için takip hususunda HUMK'nun yetkiye dair hükümlerinin kıyas yoluyla uygulanacağı belirlenmiştir. Yine HMK'nun 447/2. maddesinde; ''mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.06.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamalar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.'' hükmü yer almaktadır.

Somut olayda ihtiyati haciz kararına itiraz edenin yerleşim yerinin ..., çekin keşide yeri ile muhatap bankanın ... Şubesi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca aleyhine ihtiyati haciz talep edilenin yerleşim yerinin ... olması nedeniyle yetkili mahkemenin de ... mahkemeleri olduğundan yetki itirazının kabulü ile ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle itirazın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3918, Karar No: 2013/8506, Tarih: 30.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3918 E.  ,  2013/8506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2) Dava konusu taşınmaz ve geniş çevresini gösteren 1956 yılındaki tapulama sırasında düzenlenen orijinal kadastro paftası örneğinin getirtilmesi,

3) Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın 1961 tarihli memleket haritasında ibreli ağaç simgeli yeşil alanda kaldığı belirtilmiş ise de, rapora ekli aplikeli memleket haritasında, ölçeği büyük olduğu için bu simgelerin anlaşılamadığı, yine bu memleket haritasının dayanağı hava fotoğraflarındaki konumunun gösterilmediği ve taşınmazın eğiminin belirlenmediği görülmüştür. Bu nedenle;

Öncelikle 1961 tarihli memleket haritasının dayanağı olan hava fotoğrafları getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/25000 ölçekli olarak) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor alınması, aynı şekilde taşınmazın hava fotoğrafları üzerindeki konumunun gösterilmesi, münhanili haritalardan yararlanmak suretiyle taşınmaz eğiminin belirlenmesi, özellikle taşınmazın 1956 yılındaki tapulama sırasında orman olarak tahdit dışında bırakıldığı ve 1961 tarihli memleket haritasında da yeşil alanda kaldığına göre 1975 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında taşınmazların tahdit hattına yakın konumları da dikkate alınarak tahdit sırasında durumlarının değerlendirilerek öncesinde ve halen orman sayılan yerlerden olmadığı için mi tahdit dışında bırakıldığının raporda tartışılması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15226, Karar No: 2019/7611, Tarih: 22.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/15226 E.  ,  2019/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 107 ada 8 parsel sayılı 595.734,20 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve kimsenin mülkiyet iddiasında bulunmadığı belirtilerek, ham toprak vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, verilen kesin süre içerisinde davacı tarafından keşif için gerekli gider avansının yatırılmadığı, dolayısıyla davacının keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılması gerektiği ve dosyanın mevcut hali ile de davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 324. maddesinde; taraflardan her birinin ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorunda olduğu, avans yükümlülüğünü yerine getirmediği takdirde delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılacağı ifade edilmiştir. Ancak, keşif ara kararı yönünden 6100 sayılı HMK'nın 324. maddesinin uygulanabilmesi için; dosyanın keşfe hazır hale gelmesi gerektiği gibi, verilecek keşif ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişiler, tanıklar ve teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle, vasıta ücretinin ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgili tarafa makul ve belirli bir süre tanınması, tanınacak bu süre ile keşif günü arasında da bilirkişi ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, taşınmaz başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunması gerekmektedir. Somut olayda; mahkemece keşif avansının yatırılması için verilen kesin süreye ilişkin ara kararda, yukarıda açıklandığı şekilde hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişiler, tanıklar ve teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle, vasıta ücretinin ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalem kalem gösterilmediğinin ve ''davacı vekiline keşif avansı olan 1.500,00 TL'yi yatırması için 2 haftalık kesin süre verilmesine'' denilmekle yetinildiğinin anlaşılmasına göre, kesin süreye ilişkin ara kararın usulüne uygun olduğundan söz edilemez.

Hal böyle olunca mahkemece, davacı tarafa 6100 sayılı HMK'nın 324. maddesi uyarınca keşif giderlerini yatırması için yeniden yöntemine uygun, keşif gün ve saatinin de belirlendiği makul bir süre verilmeli, ara kararı gereklerinin yerine getirilmesi durumunda mahallinde keşif yapılmalı, aksi halde mevcut dosya kapsamına göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece yöntemine uygun olmayan ara karara dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18007, Karar No: 2017/2708, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18007 E.  ,  2017/2708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8385, Karar No: 2023/5962, Tarih: 06.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8385 E.  ,  2023/5962 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/960 E., 2023/957 K.

...

...

...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bergama Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/333 E., 2022/1901 K.

Taraflar arasındaki vesayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.07.2023 tarihli ek karar ile, temyiz dilekçesinin, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, vesayet işlerine ilişkin davalar 6100 sayılı Kanunu'nun 382 nci maddesini ikinci fıkrasının (b) bendinin on dokuz numaralı alt bendi uyarınca çekişmesiz yargı işi olduğundan çekişmesiz yargı işleri hakkında verdikleri kararları, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca; ayrıca sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Dava, vesayet talebine ilişkin olup Bölge Adliye Mahkemesince 19.07.2023 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/3554, Karar No: 2017/1647, Tarih: 06.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3554 E.  ,  2017/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihinden itibaren tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ... ... sigortalılığının vergi mükellefiyetinin başladığı 29.08.1997 tarihinden itibaren başladığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de, verilen bu karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına düzenlenmiş Muhtarlar için ... sigortalılık belgesinin davalı Kuruma 14.05.2009 tarihinde intikal ettiği, ayrıca davacının vergi mükellefiyetinin de 02.05.2013 tarihinde davalı Kurum kayıtlarına girdiği ve 01.10.2008 tarihinde ... sigortalısı olarak tescil edildiği, 29.08.1997-17.11.2011 tarihleri arasında ve 18.11.2011 tarihinden itibaren devam eden vergi mükellefiyetinin, 28.02.1998 tarihinden itibaren devam eden ... odası kaydının ve 23.12.1997 tarihinden itibaren devam eden ... ve sanatkarlar sicili kaydının olduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde ...’a kayıt ve tescil yaptırmamış olan sigortalılar hakkında 1479 sayılı ... Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır.

1479 sayılı Kanunda sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan düzenlemeler yer almaktadır. Bunlardan ilki, “Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler” başlıklı Ek-Geçici 13. madde hükmünde, tescilleri yapılmamış ancak sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Yasanın tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 20.4.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.