muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1597, Karar No: 2023/3260, Tarih: 11.04.2023

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmasının yasal koşullarının oluşmadığı, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler ile suçun sübutuna ilişkin

takdirleri tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, delillerin takdirinde ve hukuki nitelendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

D. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler ile suçun sübutuna ilişkin takdirleri tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, delillerin takdirinde ve hukuki nitelendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde A, B, C ve D numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2022/1165 Esas, 2022/1044 Karar sayılı kararında sanık ..., sanık ... ve müdafii ile diğer sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5243, Karar No: 2013/17956, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5243 E.  ,  2013/17956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz.

(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 29/05/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2933, Karar No: 2023/4047, Tarih: 21.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/2933 E.  ,  2023/4047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/170 E., 2022/407 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/227 E., 2021/541 K.

Taraflar arasında asıl ve karşı davada komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi ve yıkım istemlerinden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Kararın davalılar-karşı davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine dair verilen 26.11.2021 tarihli ek kararın davalı-karşı davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ek kararın kaldırılmasına, istinaf başvurusunun kabulüyle davalılar-karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar-karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Müvekkillerinin Gümüşhane ili, Merkez ilçesi, Mescitli Köyündeki 144 ada, 48 parsel sayılı taşınmaza elbirliği halinde malik olup komşu 144 ada 47 parsel sayılı taşınmazın ise davalıların mülkiyetinde olduğunu, yaklaşık 40 yıl önce kadastrosu henüz yapılmamış iken müvekkillerinin kök murisi ...tarafından 48 parselde alt katı bodrum olmak üzere iki katlı mesken inşa edildiğini, bu yapı nedeniyle daha sonradan problem çıkmaması için davalıların arazisinin sınır hattı boyunca bir metre genişliğindeki kısmın satışı konusunda kök muris... ile davalıların kök murisinin anlaştığını ve anlaşılan bedelin de davalılara ödendiğini, komşuluk ve güven ilişkisi nedeniyle bu anlaşmanın tapuya yansıtılmadığını, hal böyle iken; müvekkilleri ile aralarındaki sınırda müvekkillerinin evine bitişik bir bahçe duvarının davalılarca inşa edilerek müvekkillerinin o cephedeki pencerelerinin tamamen kapatıldığını, gün ışığından faydalanma imkanlarının kalktığını, gereken boşluğun bırakılarak duvar yapılması konusu davalılara hatırlatıldığı halde dikkate alınmaksızın duvarın yapıldığını ileri sürerek; davanın kabulüyle, davacılara ait meskene bitişik şekilde davalılarca inşaa edilen duvarın kal'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP ve KARŞI DAVA

II. CEVAP ve KARŞI DAVA

Davalılar-karşı davacılar vekili; asıl davadaki taleplerin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, müvekkillerine ait 144 ada, 47 parsel sayılı taşınmazdan bir kısım yerin bedeli ödenerek satın alındığı iddialarının hayal ürünü olup müvekkillerin parseline taşan kısımlara davacılarca meşruluk kazandırma amacı güdüldüğünü, davacı yanın çekme mesafesine uymaksızın hatta çatı oluk ve akarlarını müvekkillerin gayrimenkulüne tecavüz edecek şekilde yapması, bitişik nizamda müvekkillerin gayrimenkulüne bakan kısma pencere yapması karşısında komşuluk hukukundan faydalanılamayacağını, köy muhtarlığı ve ihtiyar heyetince bir çözüm bulunması isteğinin dahi davacı tarafından reddedildiğini, her ne kadar dava açıldıktan sonra davacı / karşı davalı tarafça çatı oluklarında yapılan düzenlemeyle tecavüz olmadığını ispat çabası içerisine girilmiş ise de, çektiği mesafe ve su akım mesafesi düşünüldüğünde tecavüzün halen devam ettiğini, dava aşamasında fiili tecavüzü azaltmak için çatıyı değiştirmesinin kötü niyeti gizleme telaşı olarak yorumlanabileceğini, pencerelerin müvekkillerin arazisine açılmasının hem komşuluk hukukuna hemde Plansız Alanlar İmar Yönetmeliğinin 28 nci maddesine aykırı olup derhal kapatılması gerektiğini belirterek; öncelikle asıl davanın reddini savunmuştur.

Davacılar-karşı davalılara ait 144 ada, 48 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapının çatı yönünün müvekkilinin taşınmazına zarar vermeyecek şekilde değiştirilmesini, ilgili yönetmelik uyarınca davacılar-karşı davalılara ait Gümüşhane ili, Merkez ilçesi, Mescitli Köyü, 144 ada, 48 parsel sayılı taşınmazın müvekkillerinin taşınmazına bakan pencerelerinin kapatılmasını karşı dava yoluyla talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Davacıların maliki olduğu Mescitli Köyü, 144 ada 48 parsel ile davalıların maliki olduğu komşu 144 ada 47 parsel sayılı taşınmazın arasındaki sınıra, davalılarca, davacıların taşınmazının cephedeki pencerelerinin kapatılmasına sebep olunduğu, Plansız Alanlar İmar Yönetmeliği 34. maddesi hükmü gereğince 1,50 metreyi geçemeyecek şekilde inşaa edilme kuralına aykırı olarak 2,30-2,50 m. arasında değişen yüksekliklerde bahçe duvarı inşa edildiğinin tespit edildiği, 1,50 metreyi geçemeyecek şekilde inşa edilmesi gerektiği, mevcut durumun açıkça haksız müdahale niteliği taşıdığı yönündeki tespit gereğince;

Karşı dava yönünden ise; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, çatı örtüsü akarlarına yağmur oluğu yapılmak suretiyle davalılara ait parsele zarar vermesinin önlendiği ve zarar verici bir durumun bulunmadığı yönündeki tespit gereğince; pencerelerin kapatılması taleplerine ilişkin değerlendirmede ise, davacılar-karşı davalılara ait taşınmazın, karşı davacıların taşınmazına bakan bitişik cephesinde pencerelerin bulunduğu, Plansız Alanlar İmar Yönetmeliği 28/4 üncü maddesi hükmü gereğince binaların komşu parsele bitişik cephesinde ilgili komşu parsel sahibinin muvafakatı olmadıkça pencere açılamayacağı ve bu kapsamda pencerelerin mevcut durumunun ilgili yönetmeliğe aykırı olduğu sabit ise de, emsal içtihatlar ile TMK'nın 737 nci ve devamı maddelerindeki komşuluk hukukuna ilişkin düzenlemeler gereğince, yapının veya pencerelerin yalnızca imara aykırı olmasının TMK'nın 737 nci maddesi kapsamında eski hale getirme veya muarazanın giderilmesi talebi yönünden yeterli olmadığı, imara aykırılığın idari mercileri ilgilendiren bir husus olduğu, imar mevzuatına aykırılığın yanı sıra TMK'nın 737 nci maddesi hükmünde düzenlenen hoşgörü sınırlarını aşacak nitelikte haksız eylem bulunduğunun, bu durumun da komşuluk hukuku açısından zarar verici nitelikte olduğunun ve katlanabilme sınırlarını aşan bir zararın varlığının ispat edilmesi gerektiği, somut olayda, davacı-karşı davalılar tarafından, davalı-karşı davacıların taşınmazına bakan cephedeki pencerelerin yeni inşa edildiğinden bahsedilemeyeceği, binanın inşaası tarihinden itibaren yaklaşık 40 yıldır mevcut haliyle yer aldığı, bu kapsamda TMK'nın 737 nci maddesinde düzenlenen hoşgörü sınırlarını aşan bir eylemden bahsedilemeyeceği, komşuluk hukuku açısından zarar verici niteliktek katlanabilme sınırlarını aşan bir zararın varlığının davalı-karşı davacılarca ispat edilemediği, emsal içtihatlar gereğince, bir kimsenin kendi mülkiyetindeki yapısına pencere açmasının tek başına aile mahremiyetini ihlal ettiği şeklinde kabul edilemeyeceği..." gerekçesiyle;

Asıl davada; "...davacılar ..., ... ve ... tarafından davalılar aleyhine ikame edilen davanın kabulüyle, davalılar tarafından Mescitli Köyü, 144 ada, 47 ve 48 parsel sayılı taşınmazların sınırına, ilgili yönetmelik hükümlerine aykırı yükseklikte duvar inşaa etmek suretiyle davacılara ait yapının cephesine gerçekleştirilen müdahalenin men'ine, fen bilirkişisi Ali Sait Sarıçiçek'in 27.12.2020 tarihli bilirkişi raporu ve ekli krokisinde yeşil renkle gösterilen, 8,44 m. uzunluğunda ve 2,30 m. ile 2,50 m. arasında değişen ortalama 2,40 m. yüksekliğindeki bahçe duvarının, Plansız Alanlar İmar Yönetmeliğinin 34 üncü maddesine uygun olarak, yüksekliği azami 1,50 m. olacak şekilde yıkımına..."

Karşı davada; "davacılar-karşı davalılara ait Mescitli köyü, 144 ada 48 parsel sayılı üzerindeki yapının çatı yönünün değiştirilmesi ve karşı davacıların taşınmazına bakan kısımdaki pencerelerin kapatılması taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine..." asıl dava ve karşı dava konusunun değerinin kesinlik sınırının altında kaldığı gözetilerek kesin olarak karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar-karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar-karşı davacılar vekili; İlk Derece Mahkemesinin eksik değerlendirmeyle kesinlik sınırını belirlemesinin hem eksik harç alınmasına hem de istinaf haklarının kaybına sebep olduğunu, karşı dava yönünden talep ettikleri hususların bilirkişi raporunda eksik değerlendirildiğini, rapora itiraz edilmiş ise de bu husustaki eksikliğin giderilmediğini, müvekkilinin yaptığı duvarın bahçe duvarı gibi değerlendirilmesinin de hukuki bir yanılgıdan ibaret olduğunu, bahçe duvarı yüksekliğinin esas alınmasının hukuken dayanağı olmadığını, pencerelerinin ilgili imar yönetmeliğine açıkça aykırı olduğu belirtildiği halde aykırı hüküm tesis edildiğini, pencere yönünün değiştirilmesi teknik olarak mümkün ve bedeli çok düşük iken karşı tarafın bu hususa katlanması yerine mahremiyet gerekçe gösterilerek hüküm tesis edilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, çatı yönünden sadece yağmur sularına ilişkin değerlendirme yapılmış olup kar akmasının değerlendirilmediğini, çevre mühendisi - şehir planlamacı, hukukçu bilirkişiden oluşan heyetten komşuluk hukuku yönünden değerlendirme yapan rapor alınması gerektiğini, istinaf taleplerinin kabulü, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak asıl davanın reddi, karşı davanın kabulüyle yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesi gerektiğini ileri sürülerek; kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Ek Kararı ve Ek Kararın İstinaf Edilmesi:

İlk Derece Mahkemesince; anılan kararın kesin nitelikli olduğu gerekçesiyle davalı-karşı davacı vekilinin istinaf dilekçesinin HMK'nın 346 ncı maddesi uyarınca reddine dair verilen 26.11.2021 tarihli ek karar davalılar-karşı davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

D. Ek Karara Yönelik İstinaf Sebepleri

Davalılar-karşı davacılar vekili; ilk istinaf dilekçesinde belirttiği sebepleri ileri sürerek; ek kararın kaldırılmasını, İlk Derece Mahkemesi kararının ise esas yönünden incelenerek hükmün kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Komşuluk hukukuna dayalı bu tür davalarda dava değeri belirlenemeyeceğinden verilen karar kesin olmayıp istinaf kanun yolu açık olduğundan mahkemece kararın kesin olduğundan bahisle verilen istinaf isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, davalı karşı davacı vekilinin esas karar yönünden istinaf isteminin incelemesine geçilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Komşuluk hukukuna dayalı bu tür davalarda dava değeri belirlenemeyeceğinden verilen karar kesin olmayıp istinaf kanun yolu açık olduğundan mahkemece kararın kesin olduğundan bahisle verilen istinaf isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, davalı karşı davacı vekilinin esas karar yönünden istinaf isteminin incelemesine geçilmiştir.

Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu..." gerekçesiyle; davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 nci maddesi gereğince esastan reddine.

.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar-karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar-karşı davacılar vekili; İstinaf dilekçesindeki aynı başvuru nedenlerini ileri sürerek; hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada ve karşı davada komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, "Komşuluk Hukuku" kenar başlıklı 737 nci maddesi hükmüne göre; "Herkes, taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkileri kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken, komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür.

Özellikle, taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel âdete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü veya sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır.

Yerel âdete uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan doğan denkleştirmeye ilişkin haklar saklıdır."

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” kenar başlıklı 683 üncü maddesinin 2 inci fıkrası hükmüne göre; “Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.”

6100 sayılı HMK’nın "İspat yükü" kenar başlıklı 190 ıncı maddesine göre; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü" kenar başlıklı 6 ncı maddesine göre; "Kural olarak herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür."

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü" kenar başlıklı 6 ncı maddesine göre; "Kural olarak herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür."

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davalılar-karşı davacıların, davacılar-karşı davalılara ait taşınmazın sınırındaki bodrum katın pencerelerinin ışık almalarını engelleyecek şekilde yaptıkları duvarın, komşuluk hukukuna aykırı olduğu kuşkusuzdur.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle Bölge Adliye Mahkemesince kanunun somut olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.