muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8996, Karar No: 2024/12095, Tarih: 19.09.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda yapılan yargılamada; her ne kadar davalılar arasında 854 sayılı Kanun kapsamında bir hizmet alım sözleşmesi bulunsa da hizmet alım amacı olmaksızın imzalanan sözleşmenin işçi temini amacı taşıdığı ve muvazaalı olduğunun değerlendirildiği, Yargıtay kararında işaret edildiği üzere Mahkemece yapılan keşif neticesinde bilirkişi heyeti tarafından yapılan incelemeler sonucu davacının yaptığı işin asıl iş kapsamında kaldığının tespit edildiği, bozma gerekçesi de gözetilerek, gemiadamları tarafından işçilik alacaklarının hem görünüşteki işveren ...Şirketinden hem de gerçek işveren olan BOTAŞ'tan talep edilebileceği gerekçesiyle hüküm altına alınan alacakların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı BOTAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı BOTAŞ vekili; müvekkili Şirketin kılavuz, palamar, romörkör hizmetleri bakımından hizmet alımı yoluna gitmesinin, tâbi olduğu ihale mevzuatına uygun olduğunu ve aynı zamanda, Kamu İhale Kurumunun bilgisi ve izni dâhilinde gerçekleştirildiğini, Kamu İhale Kurumu tarafından gönderilen 02.07.2018 tarihli ve 17539 sayılı yazı ve eki listede kılavuz/palamar/römorkör hizmetlerinin ihale yoluyla temin edilebileceğinin ifade edildiğini, davanın asıl iş yardımcı iş ayrımına girilmeden reddi gerektiğini, bilirkişi heyetinin konunun uzmanı olmadığını, petrol ve doğalgaz mühendisliği alanında uzman bilirkişi heyeti marifetiyle yeniden inceleme yapılması gerektiğini, liman işlerinin petrol ve doğalgaz LNG faaliyetlerinin asli parçası olamayacağını, kılavuzluk römorkorcülük ve palamarcılığın yardımcı iş olduğunu, LNG gemisinin yüklenici tarafından iskeleye yanaştırılmasının ardından, yüklenici firmanın işinin bittiğini, geminin bağlanması akabindeki teknik tüm proses sürecinin BOTAŞ personellerince yapıldığını, gemide yer alan LNG'nin depolama tanklarına boşaltım sürecinin tamamlanması akabinde, yine BOTAŞ personelince boşaltım kolları sökülerek gemi iskeleden ayrılmaya uygun hâle getirildiğini, bu hizmetlerin tesiste yürütülen teknik faaliyetin bir parçası olmadığını, söz konusu işin asıl işverenin işyerinde yürüttüğü mal ve hizmet üretimine ilişkin olmayıp ayrı bir uzmanlık gerektiren bir iş olduğunu ve BOTAŞ'ın bu amaçla oluşturulmuş ayrı bir organizasyonunun/uzmanlığının bulunmaması nedeniyle, kamu ihale mevzuatının izin verdiği şartlar dâhilinde ihale edilerek hizmet alımı yoluyla temin edildiğini, dolayısıyla BOTAŞ'ın ayrı bir uzmanlık gerektiren liman hizmetlerinin ihale edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının yaptığı işin niteliği ile dava konusu işçilik alacaklarından davalı BOTAŞ'ın sorumluluğu bulunup bulunmadığı noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

2. 854 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin (B) bendi, 6098 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. 4734 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine göre; bu Kanun kapsamında olan idarelerin mal veya hizmet alımları ile yapım işleri için ihaleye çıkılmadan önce uymaları zorunlu hususlara, Kanun'un 62 nci maddesinde yer verilmiş olup maddenin birinci fıkrasının (e) bendi aşağıdaki şekildedir:

"(Değişik: 20/11/2017-KHK-696/83 md. Aynen kabul: 1/2/2018-7079/78 md.)

1) 5018 sayılı Kanuna ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri (MİT Müsteşarlığı hariç) ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (I) sayılı listede yer alan idarelerin merkez ve taşra teşkilatları, il özel idareleri, belediyeler ile bağlı kuruluşları ve bunların üyesi olduğu mahalli idare birlikleri, birlikte veya ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlası il özel idareleri, belediyeler ve bağlı kuruluşlarına ait şirketler; merkezi yönetim, sosyal güvenlik kurumu, fon, kefalet sandığı, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüğü, mahalli idare ve şirket bütçelerinden veya döner sermaye bütçelerinden, anılan liste kapsamındaki diğer idareler için ise kendi bütçelerinden personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı veya niteliği itibarıyla bu sonucu doğuracak şekilde alım yapamaz ve buna imkân sağlayan diğer mevzuat hükümleri uygulanmaz.

2) Bu bendin uygulanmasında personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı; bu Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca ihale konusu işte çalıştırılacak personel sayısının ihale dokümanında belirlendiği, bu personelin çalışma saatlerinin tamamının idare için kullanıldığı, yaklaşık maliyetinin en az %70’lik kısmının asgari işçilik maliyeti ile varsa ayni yemek ve yol giderleri dahil işçilik giderinden oluştuğu ve niteliği gereği süreklilik arz eden işlere ilişkin hizmet alımlarını ifade eder. Mahalli idare veya şirketlerinin bütçelerinden yapılan, yıl boyunca devam eden, niteliği gereği süreklilik arz eden ve haftalık çalışma saatlerinin tamamının idare için kullanıldığı park ve bahçe bakım ve onarımı ile çöp toplama, cadde, sokak, meydan ve benzerlerinin temizlik işlerine ilişkin alımlar personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı olarak kabul edilir. Hizmet alım sözleşmesi kapsamında niteliği birbirinden farklı hizmet türlerinin bulunması halinde personel çalıştırılmasına dayalı olup olmama yönünden yapılacak değerlendirme her hizmet türü için ayrı ayrı yapılır. Danışmanlık hizmetleri, hastane bilgi yönetim sistemi hizmetleri ve çağrı merkezi hizmetlerine ilişkin alımlar personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı olarak kabul edilmez.

3) Kurum, hizmet alımının personel çalıştırılmasına dayalı olup olmadığı ya da niteliği itibarıyla bu sonucu doğurup doğurmadığı hususunda (2) numaralı alt bentte sayılan kriterleri ayrı ayrı ya da birlikte dikkate almak suretiyle usul ve esaslar belirlemeye yetkilidir."

3. Değerlendirme

1. Davalı ...Şirketi ile Liman İş Sendikası arasında yapılmak istenen toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde uyuşmazlık çıkması üzerine, Yüksek Hakem Kurulunun 03.07.2019 tarihli ve 2019/150 Esas, 2019/258 Karar sayılı kararı kapsamında şartları düzenlenen toplu iş sözleşmesinden kaynaklı alacak talepleri dava konusu edilmiş olup davacı vekili; davalı Şirketler arasında yapılan iş alımına ilişkin sözleşmenin gerçek bir iş alımını içermediğini, bu ilişkinin işçi teminine yönelik olduğunu, bu nedenle taraflar arasında tesis olunan iş alım sözleşmesinin muvazaalı olması nedeniyle davalı BOTAŞ'ın diğer davalı Şirket ile birlikte sorumluluğu bulunduğunu ileri sürmüştür. Davalı BOTAŞ vekili ise 854 sayılı Kanun'da asıl işveren alt işveren ilişkisinin düzenlenmediğini ve davalılar arasında 4734 sayılı Kanun çerçevesinde tesis edilen usule ve mevzuata uygun bir iş alım ilişkisi bulunduğunu, bu nedenle davalı Naturel Alt Yapı Şirketi çalışanlarının işçilik alacaklarından müvekkili Kurumun sorumlu olmadığını savunmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesince; davalılar arasında 854 sayılı Kanun kapsamında bir iş alım sözleşmesi bulunsa da iş alım amacı olmaksızın yapılan sözleşmenin işçi temini amacı taşıdığı ve muvazaalı olduğu, gemiadamları tarafından işçilik alacaklarının davalı BOTAŞ'tan da talep edilebileceği kabul edilerek karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de kararın isabetli bulunması sonrası davalı BOTAŞ vekilinin temyiz talebi üzerine Dairemizce; gemiadamı davacının yaptığı işin yardımcı iş olup olmadığı tespitinin önem taşıdığı, Mahkemece alanında uzman bilirkişilerden oluşan bir heyetten bilirkişi raporu alındıktan ve dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildikten sonra sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrasında İlk Derece Mahkemesince alınan heyet raporu doğrultusunda davacının yaptığı işin asıl iş kapsamında olduğu ve dava konusu alacak kalemlerinden davalı BOTAŞ'ın da sorumlu olduğu kabul edilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

3. Dairemizin bozma gerekçesinde açıklandığı üzere; 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendinin 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten önceki metninde; idarelerce kanun, tüzük ve yönetmeliklere göre istihdam edilen personelin yeterli nitelik veya sayıda olmaması hâlinde personel çalıştırılmasına dayalı yardımcı işlere ilişkin hizmetler için ihaleye çıkılabileceği düzenlenmiştir. 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten sonra da 4734 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi kapsamında kamu iktisadi teşebbüsü olan davalı BOTAŞ'ın, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı yapabilmesi mümkündür.

4. Gemiadamı davacının yaptığı iş nazara alındığında; LNG gemisinin davalı ...Şirketi (yüklenici) çalışanları (gemiadamı davacı) tarafından iskeleye yanaştırılmasının ardından, yüklenici firmanın işinin sona erdiği, geminin bağlanması akabindeki teknik sürecin BOTAŞ personellerince yapıldığı, gemide yer alan LNG'nin depolama tanklarına boşaltım sürecinin tamamlanması sonrasında, yine BOTAŞ personelince boşaltım kolları sökülerek geminin iskeleden ayrılmaya uygun hâle getirildiği ve yüklenici firma yeniden devreye girerek palamar personellerince halatlar yerinden çıkarılarak, gemi römorkörler vasıtası ile iskelenin açığına alınıp geminin limandan ayrılma manevrasının tamamlandığı, dolayısıyla kılavuzluk, romorkorcülük ve palamarcılık hizmetlerinin yalnızca LNG'nin depolama tanklarına boşaltım sürecinin başlamasından önce ve tamamlanmasından sonra gerçekleştirilen hizmetler olduğu, bu hizmetlerin tesiste yürütülen boşaltma, depolama, gazlaştırma, geri yükleme işlemlerinin bir parçası olmadığı, hammadde yüklü bir geminin yanaştırılması ve uzaklaştırılmasının BOTAŞ'ın anılan tesiste yürüttüğü faaliyetin asli parçası olmadığı, sonuç itibarıyla gemi adamı davacının yaptığı işin asıl iş değil, yardımcı iş olduğu kanaatine varılmıştır.

5. Her ne kadar Dairemizin 02.12.2021 tarihli ve 2021/11842 Esas, 2021/16075 Karar sayılı kararında farklı sonuca varılmış ise de Dairemizce konunun yeniden değerlendirilmesi neticesinde; 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendinde yapılan ve 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikten sonra da 4734 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi kapsamında kamu iktisadi teşebbüsü olan davalı BOTAŞ'ın, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı yapabilmesinin mümkün olduğu, gemiadamı davacının yaptığı işin yardımcı iş niteliğinde olduğu, ileri sürülen muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı ve davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı bir ilişki olmadığı, bozma sonrası alınan bilirkişi heyet raporundaki değerlendirmenin isabetsiz olduğu ve dosya delil durumu ile örtüşmediği anlaşılmış olup davanın davalı BOTAŞ yönünden reddine karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince aksi yöndeki gerekçeyle davalı BOTAŞ'ın işçilik alacaklarından sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42532, Karar No: 2017/17371, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42532 E.  ,  2017/17371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2016, Karar No: 2015/846, Tarih: 19.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2016 E.  ,  2015/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinden doğan alacağın tahsili amacıyla yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Davacı vekili, müvekkilinin peyzaj ve bahçe işleri ile iştigal ettiğini, davalı şirkete ait ..... Alışveriş Merkezi'nin çevre düzenlenmesinde kullanılmak üzere ağaçlar alındığını ve sözü edilen alışveriş merkezinin bahçesine dikildiğini, müvekkilinin üzerine düşen edimleri eksiksiz olarak yerine getirdiğini ve bu durumu ....... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/30 D. İş sayılı dosyası ile tespit ettirdiğini, aradan geçen süreye rağmen davalı iş sahibinin iş bedelini ödemediğini ve bunun üzerine ............. İcra Müdürlüğü'nün 2012/9331 Esas sayılı takip dosyası ile ilâmsız icra takibi yapıldığını, davalı borçlunun haksız ve yersiz şekilde takibe itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptâlini ve %40'dan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı iş sahibi müvekkili şirkete ait alışveriş merkezinin bahçesinde davacı tarafından dikilen ağaçların istedikleri boy ve çapta olmadığını, davacının sözleşme hükümlerine aykırı davrandığını ve 16-18 cm çapında ağaç talep edilmesine rağmen 5-6 cm çapında ağaçlar teslim edildiğini ve uyuşmazlığın buradan kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, verilen karar davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

.............İcra Müdürlüğü'nün 2012/9331 Esas sayılı takip dosyası incelendiğinde; alacaklı davacı yüklenici tarafından borçlu davalı iş sahibi aleyhine 35.400,00 TL asıl alacak 232,77 TL işlemiş faiz olmak üzere 35.632,77 TL üzerinden ilâmsız takip yapıldığı, ödeme emrinin borçluya 19.04.2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ve borçlu davalının 26.04.2012 tarihli dilekçesi ile borca itiraz ettiği, itiraz üzerine takibin durdurulduğu ve 1 yıllık yasal süresi içerisinde itirazın iptâli davasının açıldığı anlaşılmıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici tarafından davalı şirkete yapılan 13.03.2012 tarihli teklif ile taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasında kurulduğu anlaşılan bu sözleşme, olayda zaman bakımından uygulanması gereken mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğinde olup, sözleşme ilişkisinin kurulduğu tarihe göre uyuşmazlığın bu kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında Yüksek Orman Mühendisi bilirkişiden rapor ve ek rapor alınmıştır. Bilirkişi rapor ve ek raporunda davalının iş yerine dikilen ağaçların çap ve boy açısından uygun olmadığının bir başka deyişle ayıplı olduğunun rapor edildiği anlaşılmaktadır.

Ayıp, imâl edilen bir eserde veya malda, sözleşme ve ekleri ile iş sahibinin beklediği amaca ve dürüstlük kurallarına göre bulunması gereken vasıfların bulunmaması, bulunmaması gereken vasıfların ise bulunmasıdır. Şayet, imâl edilen eserde ayıp varsa, iş sahibi tarafından süresi içerisinde ayıp ihbarında bulunulması şartıyla sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 360. maddesinde sayılan seçimlik haklarından birisini kullanabilir. Bu hakkın kullanması için iş sahibi tarafından ayrı bir dava açılabileceği gibi, yüklenici tarafından aleyhine açılmış olan bir davada da bu hususu def'i olarak ileri sürebilir. Sözü edilen Borçlar Kanunu'nun 360. maddesinde yapılan şeyin iş sahibinin kullanamayacağı ve nısfet kaidesine göre kabule icbar edilemeyeceği derecede kusurlu veya mukavele şartlarına muhalif olursa iş sahibinin o şeyi kabulden kaçınabileceği ve bu hususta yüklenicinin kusuru bulunursa zarar ve ziyan da isteyebileceği, aynı maddenin II. fıkrasında ayıbın eserin reddini gerektirecek nitelikte bulunmaması halinde iş sahibinin işin kıymetinin noksanı nispetinde fiyatı tenzil ve eğer o işin ıslahı büyük bir masrafı gerektirmez ise yükleniciyi tamire mecbur edebileceği hükmü getirilmiştir. Bunlar eserin ayıplı olması halinde iş sahibinin haiz olduğu haklardır.

Yargılama sırasında alınan bilirkişi asıl ve ek raporunda davaya konu ağaçların çap ve boylar bakımından anlaşma hükümlerine uygun olmadığı, ancak cinslerinin ve hayatiyetlerinin sözleşme hükümlerine uygun olduğu, bu hali ile eserin reddini gerektirir nitelikte olmadığı ve dikilen ağaçların piyasa değerinin davacı tarafından talep edilen değerlerle eşdeğerde olduğu rapor edilmiştir. Bilirkişinin teknik nitelikteki bu görüşüne rağmen mahkemece eserin tümden reddi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılması gereken iş; davacı yüklenici tarafından yapılan ayıplı ifa, eserin tümden reddini gerektirir nitelikte bulunmadığından bilirkişiden yeniden ek rapor alınarak, olayda zaman bakımından uygulanması gereken mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 360. maddesi gereğince bedelden ayıp nedeniyle indirimi gereken miktarın belirlenip iş bedelinden mahsubu ile sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Eserin tümden reddini gerektirmeyen ayıp nedeniyle davacı yüklenicinin bedel talep edemeyeceği görüşü ile davanın tümden reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15283, Karar No: 2012/1052, Tarih: 16.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15283 E.  ,  2012/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz et- tiğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle te- cavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 16/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16980, Karar No: 2012/5055, Tarih: 19.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/16980 E.  ,  2012/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 20.04.1982-22.03.1985 ve 18.07.1994-15.05.2006 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda; 30.11.1985 tarihli giriş bildirgesi ile vergi kaydına istinaden 30.09.1985 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında tescili yapılan davacının sigortalılık başlangıç tarihi oda kaydına (29.05.1985 tarihine) çekilmiştir. Vergi kaydı 20.01.1975-03.07.1975, 30.09.1985-09.05.1989 tarihleri arası şeklinde olan davacının sicil kaydının bulunmadığı, 29.05.1985 tarihinde başlayan ve devam eden .... 18.07.1994 tarihinde re'sen işi terk ve adres değişikliği nedeniyle toplu olarak oda tarafından sonlandırıldığı, prim ödemesinin 25.05.1998 tarihli olup başkaca ödemesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, iptal edilen oda kaydına değer verilerek 18.07.1994-15.05.2006 dönemine ilişkin talep kabul edilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme yetersizdir.

Davanın yasal dayanağı; 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı .... Geçici 7. maddesindeki; “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” düzenlemesi ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereği 1479 sayılı Yasanın 24 ve 25 maddeleridir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddelerinde “...kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler...”, “meslek kuruluşuna yazılarak çalışmaya başladıkları tarihten itibaren” zorunlu ... sigortalısı sayılmışken, anılan maddelerde 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi