muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/172, Karar No: 2010/189, Tarih: 31.03.2010

Yine hizmet sözleşmesinin yapılması sırasında irade sakatlıklarının bulunması mümkündür. Bunlar ise; hata, hile ve ikrah olarak ortaya çıkabilir. Hizmet sözleşmesinin geçerli olarak doğmasına rağmen, devam edip etmemesi tarafların iradelerine bırakılmıştır.

Somut olayda; davacı işçi tarafından hizmet sözleşmesinin belirtilen şekilde iptali yönünde bir talebi bulunmadığından, hizmet sözleşmesi uyarınca, davalı Kurumun yönetmelik ve esasları davacının ücret ve ücrete bağlı haklarının hesaplanmasında davacı yönünden bağlayıcı olacaktır.

Somut uyuşmazlık bu kapsamda değerlendirildiğinde; davalı Kurumda, İş Yasasına tabi Kapsam Dışı Personel statüsüne geçirilenlerin, kapsam dışı ücret skalasına göre belirlenen aylık ücretlerine ve İş Yasası hükümlerine göre fazla mesai, 6772 Sayılı Yasadan kaynaklanan ilave tediyeyle Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğinden kaynaklanan ikramiye alacakları, 15.10.2001 tarihine kadar fiilen ödenen ücretten tahakkuk ettirilip ödenirken Yönetim Kurulunun 15.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren 09.10.2001 gün ve 303 sayılı kararıyla, ilave tediye, ikramiye, ücret, fazla mesai ve bayram alacakları kapsam dışı davacıya fiilen ödenen ücrete göre değil, kapsam içi personel için öngörülen düşük ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya göre ödenmiştir.

Belirtilmelidir ki, Türk Telekom Kapsam Dışı Personelin Ücret Ve Fazla Çalışma Esaslarının 15.maddesi, Kurum Yönetim Kurulunun, 15.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren 09.10.2001 gün ve 303 sayılı kararıyla değiştirilmiştir.

Yönetim Kurulu kararıyla değişik 15.maddede "Kapsam içinde yer alan unvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınır" hükmüne yer verilmiştir.

Yönetim kurulu kararıyla yapılan bu değişiklik sonucu, İş Yasasına tabi Kapsam Dışı Personel statüsünde çalışmakta olanların 15.10.2001-10.04.2007 arası aylık ücretleri, Kapsam Dışı Personel ücretinden ödendiği halde ilave tediye, ikramiye, fazla mesai ve bayram alacakları, Kapsam Dışı Personele emsal kapsam içi işçi ücreti yani daha düşük ücret esas alınarak ödenmiştir.

Bu uygulama, Yönetim Kurulunun 10.04.2007 tarihinde yürürlüğe giren 10.04.2007 gün ve 127 sayılı kararıyla kaldırılmış olup 10.04.2007 tarihinden itibaren ücrete bağlı alacaklar, fiilen ödenen ücrete göre tahakkuk ettirilip ödenmiştir.

Yapılan açıklamaların ışığında, davacı kendi iradesi ile imzaladığı hizmet sözleşmesi ile ücret ve diğer parasal alacaklarının belirlenmesinde davalının yönetmelik ve esaslarının uygulanmasını kabul etmiş olmakla, Kapsam Dışı Personelin Ücret Ve Fazla Çalışma Esaslarının 15. maddesinin 15.10.2001 ile 10.04.2007 tarihleri arasında yürürlükte olan şekline göre davacının ücret dışı parasal alacaklarının kapsam içi işçiye ödenen ücrete göre hesaplanarak ödenmesinde mevzuata aykırılık bulunmamaktadır.

Öte yandan; 10.06.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren İş Kanununun,  Çalışma koşullarında değişiklik ve iş sözleşmesinin feshi kenar başlıklı 22.maddesinde;

“İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir.

Taraflar aralarında anlaşarak çalışma koşullarını her zaman değiştirebilir. Çalışma koşullarında değişiklik geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz.”

Hükmü bulunmakla birlikte, hizmet sözleşmesinin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan ve uygulanması gereken 1475 sayılı İş Kanununda bu yönde bir hüküm bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, davacının talebine konu dönemde imzalayarak hakkında uygulanmasını kabul ettiği Esasların 15.maddesinin yürürlükte olan şekline uygun ödeme yapılmış olması, bu dönemde 4857 sayılı İş Kanunun 22.maddesine benzer bir hükmün bulunmaması, davacının hizmet sözleşmesinin iptali ile ilgili herhangi bir girişimde bulunmaması karşısında Kurumca yapılan ödemede bir eksiklik bulunmamaktadır.

Öyleyse Hukuk Genel Kurulunca da uygun bulunan Özel Dairenin bozma kararına uyulması gerekirken direnme kararı verilmesi hatalı olmuştur. Direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 31.03.2010 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21097, Karar No: 2022/22079, Tarih: 08.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/21097 E.  ,  2022/22079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Mağdurların olay tarihinde görevli olduklarına ilişkin görev belgesi getirtilmeden eksik inceleme ile hükümler kurulması,

2- Aynı yargı çevresinde başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’ın bağışık tutulma talebi bulunmaması karşısında, hükmün açıklandığı 07/05/2015 tarihli son oturumda duruşmada hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

3- 11/03/2013 tarihli olay tutanağında, sanıkların elinde bıçak teşhir ettikleri şeklinde belirtilmesine karşın, mağdurların aşamalardaki beyanlarında sanıkların bıçakla saldırdıkları veya ellerinde bıçak olduğuna dair anlatımlarının bulunmaması karşısında, sanığın görevi yaptırmamak için direnme eyleminde silah kullanılmadığı gözetilmeden, TCK'nın 265/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

4- Görevi yaptırmamak için direnme suçu ile hakaret suçunun birden fazla görevliye karşı işlenmesine karşın sanıklar hakkında TCK’nın 43/2.maddesinin uygulanmaması,

5- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde TCK’nın 265/4. ve 62/1.maddelerinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası sonuç cezanın 10 ay hapis cezası yerine 13 ay 10 gün olarak fazla belirlenmesi,

6- Hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 62/1. maddesinin iki kez uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık ... vasisi ile sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, bozma kararının CMUK'nın 325. maddesi gereğince sanık ...’a sirayet ettirilmesine, sanıklar hakkında yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2883, Karar No: 2020/5367, Tarih: 05.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2883 E.  ,  2020/5367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 07/07/2020 tarih ve 2020/9148 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/07/2020 tarih ve... sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/03/2020 tarihli ve 2019/68009 soruşturma, 2020/7623 esas, ... sayılı iddianamenin iadesine dair ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2020 tarihli ve ... iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2020 tarihli ve 2020/388 değişik iş sayılı kararının "... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2019 tarihli kararı ile "..faturaları düzenleyen görevlilerin bilgisine başvurulması, yine mal ve hizmet alım yaptığı beyan edilen şirketlerin yetkililerinin dinlenmesi ayrıca bu şirketlerle ilgili vergi suçuyla ilgili dava olup olmadığı ve ayrıca faturaların gerçekte fatura unsurunu taşıyıp taşımadığının araştırılmasının gerektiği,.... faturaların getirtilerek bilirkişi raporu alınması gerektiği" gerekçeleriyle iddianame iade edilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve komisyon mütalaası bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi gereği görüşüldü:

Dosya incelendi gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 10/03/2020 tarihli 2019/68009 Soruşturma ve 2020/7623 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2020 tarih ve 2020/230 iddianame değerlendirme sayılı (ihbarnamede sehven ... olarak yazıldığı anlaşılmıştır) kararına vaki itirazın reddine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/04/2020 tarih ve 2020/388 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13710, Karar No: 2020/5912, Tarih: 22.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/13710 E.  ,  2020/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'in emyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/136, Karar No: 2011/7472, Tarih: 11.07.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/136 E.  ,  2011/7472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 213 S.Y. 359/b-1, TCK 80, 59/2 maddeleri gereğince; 17 ay 15 gün hapis cezası.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.06.2009 gün, 5-81/196 sayılı kararında gösterildiği üzere, CMK.nun 232/6 ve 34/2.maddelerine uygun olarak , hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği,sanığın yokluğunda verilen 09.10.2006 tarihli mahkumiyet kararında yasa yoluna başvuru süresi ve başvuru şekli gösterilmediği gibi sanığın sorgusunda bildirdiği adresine kanunun gösterdiği usullere göre önceden yapılmış bir tebligat bulunmadığı halde, Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle de öğrenme üzerine 23.07.2008 tarihli dilekçe ile yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanık hakkında 2003 takvim yılında birden fazla, sahte fatura düzenlediğinden bahisle kamu davası açılmış olduğu hükmün gerekçesine göre de sadece 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla buna göre yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden

2

yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. ile CMK 223/8 madde ve fıkraları gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

S.T.
Yargıtay — Esas No: 2023/1405, Karar No: 2023/1522, Tarih: 26.04.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1405 E.  ,  2023/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 06.02.2023

SAYISI : 2022/1831 E., 2022/1637 K.

DAVA TARİHİ : 05.06.2020

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/202 E., 2022/276 K.

Taraflar arasındaki iflas davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 06.02.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 06.02.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 164 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren on gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekiline 23.01.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 03.02. 2023 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15065, Karar No: 2011/23753, Tarih: 15.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/15065 E.  ,  2011/23753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Suç tarihinde yürürlükte olan yasada ağaç kesme suçunun açma suçunun unsuru olduğu bu nedenle sanğıın lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabul ve uygulamaya göre,

a)Bilirkişi raporunda, kesilen ağaçların fidan vasfında olduğu hususunda bir bilginin bulunmadığı halde cezada artırım yapılması,

b)Hapis cezasının paraya çevrilmesinde uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8950, Karar No: 2015/12341, Tarih: 18.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/8950 E.  ,  2015/12341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın eylemi dava konusu eşyanın niteliği ve suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanığın temyiz isteğinin incelenmesinde;

1- CMK'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesine engel hali bulunmayan sanığın talimatla alınan savunmasında, hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesinden yararlanmak istediğini de beyan ettiği nazara alınarak, kaçakçılık suçlarında yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu ve bu zararın ödenmemesi için süre verilerek sonucuna göre gerektiğinde CMK'nun 231/9.maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, sanığın savunmasının alınması için .. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilen 19.10.2011 tarihli yazıda "ekte gönderilen KEVT'da belirtilen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergilerden oluşan kamu zararı olarak belirlenen miktarı karşılayıp karşılamayacağının sanığa sorulması istendiği ve bildirilen gümrük vergileri 17487 TL olduğu halde talimat mahkemesince 11.01.2012 tarihinde sanığın savunmasının alınması esnasında mağdur kurumun vergi kaybından doğan zararın 20.776,90 TL olarak bildirildiği ve bu miktarın eşyanın gümrüklenmiş değeri olduğu da gözetilmeden zararı ödemediğinden bahisle ve başka bir gerekçe gösterilmeden 5271 sayılı CMUK.nun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Gün adli para cezası miktarı belirlenirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

3- TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında l.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında l.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 54.maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.