muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4481, Karar No: 2024/10206, Tarih: 08.10.2024

Davaya konu ihaleler nedeniyle kurum zararı oluşmadığı nazara alındığında; sanıklara yüklenen eylemlerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6459 sayılı Yasa'nın 12. maddesiyle değişik 235/3-b maddesi kapsamında düzenlenen ihaleye fesat karıştırma suçunu oluşturabileceği, bu suç ile resmi belgede sahtecilik suçunun anılan madde ile 5237 sayılı Kanun'un 204/1. maddesinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e madde-fıkra ve bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 01.11.2012 ve 19.12.2012 tarihli sorgular ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ile 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

3-Sanık ... hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Anayasa'nın 38/2. maddesi hükmü gereğince, kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulguların delil olarak kabul edilemeyeceği, 5271 sayılı Kanun'un 217/2. maddesi uyarınca, yüklenen suçun, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebileceği, 206/2-a maddesince ortaya konulması istenilen bir delil kanuna aykırı olarak elde edilmişse reddolunacağı, 230/1-b maddesi hükmü gereğince de mahkumiyet hükmünün gerekçesinde delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerektiği cihetle, dosya kapsamına göre; iletişimin denetlenmesi kararlarının 5271 sayılı Kanun'un 135. maddesinin 8. fıkrasındaki katalog suçlardan olan suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve ihaleye fesat karıştırma suçlarına ilişkin olup, edimin ifasına fesat karıştırma suçu yönünden telefon görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil niteliğinde olduğu, telefon dinlemesi sırasında tesadüfen elde edilen kanıtların dikkate alınabilmesi için söz konusu suçun da 135. maddede sayılan katalog suçlardan birisine uygun olmasının gerektiği, edimin ifasına fesat karıştırma suçu söz konusu madde ve fıkrada sayılan suçlardan olmadığından aynı Kanun'un 138. maddesinin 2. fıkrası gereğince iletişimin tespiti tutanaklarının bu suç yönünden yasal delil olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, hukuka aykırı bu deliller dışlanmak suretiyle;

Muayene ve kabul işlemlerinin tamamlanıp tamamlanmadığının, keza 6.000 kg yüzde yüz dana eti sucuk alımına ilişkin sözleşmenin 30.1.5.10 ve 210.000 adet 15 gramlık poşet tereyağı alımına ilişkin idari şartnamenin 48.2.5.10 maddelerinde "Yüklenici muayene edilmek üzere teslim ettiği malın reddedilmesi halinde, reddedilen malın yerine teslim süresi içerisinde sadece bir defa mal teslim etme hakkına sahiptir", 2011-2012 yılı kuru gıda alımına ilişkin sözleşmenin 34.6 maddesinde ise "Son teslim tarihinden önce teslim edilen ve sözleşme eklerine uygun olmayan malların sözleşme şartlarına uygun mallar ile değiştirilmesi için teslim süresi içerisinde bir defaya mahsus yükleniciye teslim imkanı verilir" hükümlerine yer verildiği nazara alınarak, yüklenicinin reddedilen malı yenisi ile değiştirme teklifinde bulunup bulunmadığının ve kendisine bu imkanın tanınıp tanınmadığının araştırılmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanığın sübutu kabul edilen eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde gerçekleştirdiği gözetilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği nazara alınmadan ve suç kastının nasıl yenilendiği, fiillerinin neden bağımsız suç olarak kabul edildiği denetime olanak verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilip tartışılmadan, edimin ifasına fesat karıştırma suçundan üç kez mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 08.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14698, Karar No: 2015/23505, Tarih: 30.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14698 E.  ,  2015/23505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı asıl işveren, bu dosya ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bazı alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebligat yapılmış, bazılarına ise çıkarılan tebligat bila ikmal iade edilmiş ya da tebligat parçaları dosyaya alınmamış, bazı dosyalarda ise davalı asıl işverenin ihbar talebinde bulunmamakla birlikte işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden getirtilmesini istediği halde bu talep mahkemece dikkate alınmamıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkemeye başvurur. Müdahale dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya alınmaksızın ve özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri toplanıp, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretleri alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenerek getirtmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik ve inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde ile karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Kabule göre de; Seri halde Dairemize gelen dosyaların incelenmesi sırasında ... . İş Mahkemesinin 2014/333 Esas ve 2015/624 Karar sayılı dosyasında 2011 ve 2012 yıllarına ait bordroların sunulduğu tespit edilmiştir. Bu bordroların incelenmesinde davacılara yıllara göre değişen miktarlarda yol ve yemek ücretinin ödendiği anlaşılmaktadır. Zaten bu dosyada davacı da iş akdinin feshinden önceki bir yıl, yol ve yemek ücretlerini ödendiğini kabul etmektedir. Bu durum karşısında yol ve yemek ücreti tahakkuklarının ve ödeme belgelerinin alt işverenlerden istenerek ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenip, bordroların temin edilememesi durumunda işe sunulan bu bordrolardaki ücretler baz alınarak, ayrıca son bir yıl yemek ücretlerinin ödendiği hususunda dilekçesinde beyan bulunmayan davacılardan da ödeme yapılıp yapılmadığı sorularak açıklattırılıp, bordro sunulmayan dosyalarda 2011 ve 2012 yıllarına ait yol ve yemek ücretleri tahakkukları ve ödemeleri olduğundan bordroda adı bulunan davacıların alacak hesabının da bu ödemelerin mahsubundan sonra ödenmeyen miktarın belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14501, Karar No: 2023/3711, Tarih: 15.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14501 E.  ,  2023/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2018/1877 E., 2019/71 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, ek kararın onanması

Sanık ...'ın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.01.2019

tarihli ve 2018/1877 Esas, 2019/71 Karar sayılı istinaf başvurusunun reddi kararın temyiz

edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.11.2021 tarihli ve 2018/1877 Esas, 2019/71 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296-1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.11.2021 tarihli ve 2018/1877 Esas, 2019/71 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8131, Karar No: 2021/6659, Tarih: 16.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/8131 E.  ,  2021/6659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet stanbul ... Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 09.12.2010 tarih ve 37463 sayılı mütalaasının atıfta bulunduğu vergi suçu raporunda, sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği belirtildiği hâlde, “sahte fatura düzenleme” suçundan dava açılmadığı anlaşıldığından, mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2011 tarih ve 2011/376 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin ise “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma fillerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın fiilinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği dikkate alınarak; somut olayda iddianameye konu olan sahte fatura kullanma suçu yönünden sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ... Başkanlığından sorulması, gerekçede sanığın sabit kabul edilen fiilinin ne olduğunun belirtilerek buna dayanak olan delillerin gösterilip tartışılması, hüküm fıkrasında hangi suçtan hüküm kurulduğunun belirtilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, kovuşturma şartı gerçekleşmeden yargılamaya devamla Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılarak gerekçeden yoksun hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14167, Karar No: 2010/1370, Tarih: 22.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/14167 E.  ,  2010/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, bu suçlara iştirak etme ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ’in yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’in zorla kaçırıp alıkoyma eyleminin rızaya dayalı olduğu ve 5237 sayılı Kanunda suç olarak düzenlenmediğinden beraetine, ırza geçme eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle şikayet yokluğundan düşürülmesine, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...’ın zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarını oluşturduğunun kabulüyle zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının ortadan kaldırılmasına, sanık ...’ın ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyetine, sanık ... ve ...’ın zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarını oluşturduğunun kabulüyle zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının ortadan kaldırılmasına, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyetlerine, sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’nın zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan kimseyi rızasıyla

.../...

-2-

.../...

-2-

kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarını oluşturduğunun kabulüyle zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının ortadan kaldırılmasına, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyetleri ile CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıklar ... ve ...’ın ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının ortadan kaldırılmasına, sanık ...’nın ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyeti ile CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...’ın zorla kaçırıp alıkoyma eyleminin rızaya dayalı olduğu ve 5237 sayılı Kanunda suç olarak düzenlenmediğinden beraetine, ırza geçme eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle şikayet yokluğundan düşürülmesine, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyetine, sanık ... İdin’in ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyeti ile CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve mükerrer açılan davanın reddine dair, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.07.2008 gün ve 2002/141 Esas, 2008/105 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus İdaresi temsilcisinin yokluğunda verilen mağdurenin yaşının düzeltilmesine ilişkin kararın Nüfus Müdürlüğüne tebliğ edildiğine dair dosyada bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından varsa eklenmesi,

.../...

-3-

aksi takdirde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, ayrıca SHÇEK vekilinin müdahale talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; mağdurenin 2828 sayılı Kanun uyarınca koruma altına alınıp alınmadığı ve anılan Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının sayılan istisnalar hariç, çocuk reşit olana kadar devam edeceği şeklindeki düzenleme de nazara alınarak koruma kararının devam edip etmediğinin araştırılması, varsa koruma kararının onaylı örneğinin getirtilip eklenmesinden sonra iadesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2016/15471, Karar No: 2017/26424, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15471 E.  ,  2017/26424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13592, Karar No: 2012/47237, Tarih: 03.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/13592 E.  ,  2012/47237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma, cinsel taciz, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında, kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle Temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında, konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık hakkında, cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK. nun 105/1. maddesi gereğince hükmedilen 90 gün adli para cezasının, aynı kanunun 43. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırılması sırasında hesap hatası yapılarak 135 gün yerine 180 gün adli para cezasına, bu cezadan da 62. maddeye göre 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 112 gün yerine 150 gün adli para cezasına ve sonuç olarak 2.240 TL yerine 3.000 TL olmak üzere sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki adli para cezasının 112 gün ve sonuç adli para cezasının 2.240 TL olarak belirlenmesine karar verilmesi suretiyle; diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.