muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/32937, Karar No: 2014/26853, Tarih: 16.09.2014

3- Üst paragrafta yer alan açıklamalara göre yapılan araştırmanın sonuçları da gözetilerek, davacının "ÇIKIŞ" başlıklı belge ile 18/7/2007 tarihinde davalılardan Y.. Uluslararası Nakliyat Teks. Lastik Paz. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden kendi isteği ile ve haklı bir nedeni olmaksızın ayrıldığının tespiti halinde davalılardan Y.. Şirketi'nde geçen çalışma süresinin (23/06/2006-18/1/2007 tarihleri arası) kıdem ve ihbar tazminatı hesabında hizmet süresine dahil edilemeyeceği gözetilmelidir. Bu nedenle, taraflara "ÇIKIŞ" başlıklı belge gösterilip sorularak, taraf şahitleri de yeniden dinlenerek, gerekirse tarafların bu konuda göstereceği deliller de toplanarak, davacının 18/1/2007 tarihinde işten gerçekten ayrılıp ayrılmadığı, ayrıldı ise sebebi, ayrılmadı ise bu dilekçeyi neden verdiği tespit edilerek sonuca gidilmelidir.

4-Fazla mesai ücretinin hesabında, 2007 yılı ve öncesini bilen davacı şahidi bulunmadığından, 2007 yılı ve öncesi davalı şahitlerine göre hesaplanmalıdır. Ancak, davalının, yaz-kış dönemi, yağmurlu hava gibi dönemlerde çalışılmayacağı gibi savunmaları var ise de, inşaat sektöründe meydana gelen gelişmeler neticesinde bu savunmalara itibar edilemeyeceğinden, hesaplama sırasında somut olağanüstü haller dışında yaz-kış dönemi, yağmurlu dönem gibi ayrımlara girişilmemelidir.

5- Genel tatil çalışması açısından, 2007 yılı ve öncesini bilen davacı şahidi bulunmadığından, davalı şahitlerine göre ise genel tatil çalışması ispatlanamadığından, 2007 yılı ve öncesi dönem için genel tatil çalışması hesaplaması yapılarak hüküm altına alınması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43103, Karar No: 2022/4748, Tarih: 21.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43103 E.  ,  2022/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2014 tarihli ve 2014/1084 Esas sayılı iddianamesi ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından dava açıldığı; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 04.06.2015 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği halde, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmü kurulması gerekirken, hüküm fıkrasında defter ve belge gizleme suçu yazılmak suretiyle çelişki yaratılması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13016, Karar No: 2012/131, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13016 E.  ,  2012/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi

uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1528, Karar No: 2023/1667, Tarih: 06.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1528 E.  ,  2023/1667 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, eski eşi ... ile 1988 yılında evlendiklerini, bu evlilikten 22.11.1994 doğumlu ... ... isimli çocuklarının olduğunu, davacının tek çocuğu bulunduğunu, davacının E-Devlet üzerinden nüfus bilgisini sorguladığında 01.01.1991 doğumlu ... isimli bir çocuğun daha üzerine kayıtlı olduğunu öğrendiğini, davacıya bu çocuk hakkında daha önceden herhangi bir evrak gönderilmediğini, ilk ve tek çocuğu olan ... ...'ın miras paylaşımı durumunda terekeyi paylaşmak zorunda kalacağını, nüfus kaydının gerçeği yansıtmadığını, nüfus kaydındaki bu hatanın maddî bir hata olmadığını, bu kaydın davacı tarafından sunulan bir belgeye dayandırılarak oluşturulmadığını ileri sürerek, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun (5490 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesi gereğince nüfus kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... temsilcisi cevap dilekçesi sunmamış, yargılama aşamasında takdirin mahkemeye ait olduğunu beyan etmiştir.

2.Dahili davalı ..., dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğine rağmen davaya cevap vermemiş ve yargılamaya katılmamıştır.

3.Dahili davalı ...'ın T.C. kimlik numarasından mernis adres araştırması yapılmış, mernis adresinin bulunmadığı, emniyetçe yapılan araştırmada da adres kaydına ulaşılamadığından dava ve dahili dava dilekçesinin tebliğ edilemediği anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ... ve ...'ın dosyaya dahili davalı olarak eklenmesine karar verildiği, davacının ... isimli çocuktan e-devlet sorgulaması sonucu haberdar olduğu beyan edilmişse de, çocuğun doğumunun bildirim işleminin 29.03.1991 tarihinde bizzat davacı tarafından yapıldığı, davacı tarafından boşanma davasında sunulan dava dilekçesinde ... isimi bir kız çocuğunun bulunduğunu beyan ettiği ve velâyetinin boşandığı eşi olan ...'a verilmesini talep edip, mahkemece velâyetinin babaya verildiği anlaşıldığından kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda; davacının ... isminde bir çocuğunun olmadığını, kimlik numarası sorgulamasından mernis adresi tespit edilemediğini, emniyetçe yapılan araştırmada da adres kaydına ulaşılamadığı, dava ve dahili dava dilekçesinin nüfus kaydında var olarak görünen bu kişiye tebliğ edilemediğinin anlaşıldığı, böyle bir kişinin seçimde oy kullanmadığının tespit edildiği ve 2015 yılından sonra da böyle bir seçmene ait adres kaydının bulunmadığının anlaşılmış olmasına göre ... isminde bir çocuğunun olmadığı, ilgili nüfus kaydının iptaline karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ... isimli çocuğunun doğum tutanağında bizzat beyanda bulunduğu, boşanma davasında sunulan dava dilekçesinde ve duruşmada alınan taraf beyanlarında ... isimli bir kız çocuğunun bulunduğunun ifade edildiği, boşanma ilamıyla velâyetin babası ...'a verildiği gözetildiğinde davacının iddiasının kanıtlanamadığından bahisle İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı değerlendirilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesindeki itirazlarını aynen tekrarla, ileride terekenin paylaştırılmasına ilişkin meselelerde sorun çıkmaması amacıyla nüfus kaydının iptaline karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan nüfus kaydının düzeltilmesi davasında davacının, eski eşiyle müşterek çocuğu olarak görünen ... isimli çocuğun nüfus kaydının gerçeğe uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5490 sayılı Kanun'nun 38 vd. maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan nüfus kaydının düzeltilmesi davasında davacının, eski eşiyle müşterek çocuğu olarak görünen ... isimli çocuğun nüfus kaydının gerçeğe uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5490 sayılı Kanun'nun 38 vd. maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Somut olayda davacı kadın, dahili davalı ... ile olan evliliklerinden ... isimli tek ortak çocuklarının olduğunu, haricen yapılan nüfus kontrollerinde ise ... isimli bir çocuklarının daha var göründüğünü, bu kaydın gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek ... yönünden nüfus kaydının iptaline karar verilmesini talep etmiş ise de; davacı ile dahili davalı ...'ın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.02.1998 tarihli ve 1998/54 Esas, 1998/17 Karar sayılı kararıyla boşandıkları, davacı kadın tarafından boşanma dava dosyasına sunulan dava dilekçesinde tarafların ... isimli bir erkek çocukları ile ... isimli bir kız çocuklarının bulunduğuna ilişkin beyanlarının olduğu anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece öncelikle davacının boşanma dava dosyasındaki beyanları ile eldeki dava dosyasına ilişkin beyanları arasındaki çelişkilerin davacı tarafa açılattırılarak ve gerekirse nüfusta baba olarak görülen Serhat'ın da beyanları alınmak suretiyle giderilmesi, davacı kadının her iki davadaki beyanları arasındaki çelişkiler giderildikten sonra nüfus kayıtlarında ... olarak görünen kişinin okul kayıtları ile sağlık sisteminde yer alan medula ve MHRS kayıtlarının ilgili yerlerden celp edilmesi, gerektiği takdirde mahkemece re'sen tanık dinlemek suretiyle böyle bir kişinin gerçekte var olup olmadığının tespit edilmesi, var ise davaya usulüne uygun şekilde dahil edildikten sonra toplanacak delillere göre sonucuna göre bir karar karar verilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17420, Karar No: 2018/23859, Tarih: 07.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17420 E.  ,  2018/23859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin müvekkili tarafından haklı nedenle sona erdirildiğini öne sürerek kıdem tazminatı ve diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı vekilince dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açılmış, bilirkişi raporuna itirazların değerlendirildiği son oturumda ise, itiraz ettikleri hususlarda bir işlem yapılmayacaksa ıslah için süre talep ettikleri bildirilmiş, Mahkemece bu talep karşılanmadan karar verildiği görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 176. maddesine göre, taraflardan her biri, yaptığı usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir. Yine aynı Kanunun 177. maddesine göre ıslah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. Yasal düzenleme dikkate alındığında tahkikat bitmeden yapılan ıslah talebine ilişkin usuli işlemi yerine getirmek üzere davacı tarafa 6100 sayılı HMK'nın 181. maddesi uyarınca süre verilerek sonuca gidilmesi gerekirken, süre verilmeden ve gerekçe gösterilmeden davanın sonuçlandırılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20989, Karar No: 2015/8971, Tarih: 28.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20989 E.  ,  2015/8971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili Av.... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı asıl tarafından mahkemenin kararından sonra verilen 15.04.2011 tarihli dilekçede, davalı taraf ile sulh olduğunu beyanla davasından feragat ettiğini açıkça bildirdiği ve feragat beyanınında kalemce kimlik tespiti yapılarak usulen tevsik edildiği anlaşıldığından, davacının bu feragat beyanı üzerinde durularak ve bu tür davaların iki taraflı dava olduğu hususu gözetilmek suretiyle hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6228, Karar No: 2015/1168, Tarih: 26.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/6228 E.  ,  2015/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın cezaya ve sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. paragrafa “Sanığa verilen 10 hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7980, Karar No: 2019/18776, Tarih: 23.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/7980 E.  ,  2019/18776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 01.05.2006 tarihinde işe girdiğini, 05.02.2014 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, fesih tarihi itibariyle haftalık adisyondan %7 pay dahil haftada ortalama 1.300,00 TL., aylık, 5.570.00 TL. ücretle şef garson olarak çalıştığını, öğleden sonra 13:00-gece 02:00-03:00 saatleri arasında çalıştığını, haftada 3 gün nöbet tuttuğunu bu günlerde 10:30 ila gece 01:00-03:00 saatleri arasında çalıştığını, haftasonları müşteri durumuna göre 04:00’e kadar çalıştığını, yıllık izinlerini her yıl 10 gün olarak kullandığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ücretinin ödenmediğini, haklı bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını, iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının garson olarak çalıştığını, işe başlama tarihinin sigorta kayıtlarında gösterildiği gibi olduğunu, ücret iddiasının da gerçek olmadığını, kayıtlarda görülen ücret ile çalıştığını, dava dilekçesinde iddia edilen çalışma saatlerinin ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığı iddialarının doğru olmadığını, asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiğini, işten çıkarıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının işe gelmemesi sebebiyle devamsızlık tutanakları tutulduğunu, işçiye mazeretini bildirmesi için süre verildiğini, geçerli bir mazeret bildirmediği için iş akdine son verildiğini, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava kısmi dava olarak açılmış olup kısmi davaya karşı zamanaşımı def'inin ileri sürülmemesi ıslaha karşı zamanaşımı def'inin ileri sürülmesine engel değildir. Davalı vekilinin ıslaha karşı yasal süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def'i değerlendirilip fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının ortaya çıkacak sonuca göre hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile ıslaha karşı zamanaşımı def'inin dikkate alınmaması hatalıdır.

F) SONUÇ:

2-Dava kısmi dava olarak açılmış olup kısmi davaya karşı zamanaşımı def'inin ileri sürülmemesi ıslaha karşı zamanaşımı def'inin ileri sürülmesine engel değildir. Davalı vekilinin ıslaha karşı yasal süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def'i değerlendirilip fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının ortaya çıkacak sonuca göre hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile ıslaha karşı zamanaşımı def'inin dikkate alınmaması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14742, Karar No: 2012/1011, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14742 E.  ,  2012/1011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sa- nığın sera yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uya- rınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.