muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6106, Karar No: 2025/5393, Tarih: 05.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/6106 E.  ,  2025/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/379 Değişik İş

SUÇ : Sahte fatura kullanma

KARAR : İddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 26.03.2024 tarihli ve 2023/304102 Soruşturma, 2024/23804 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin, İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2024 tarihli ve 2024/194 İddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2024 tarihli ve 2024/379 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 22.04.2024 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.10.2024 tarihli ve 2024/18318 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108578 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108578 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Adı geçen şüpheli hakkında tanzim edilen iddianemenin, İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/03/2024 tarihli kararında yer alan "..Şüphelinin alınan savunmasında söz konusu şirketin tüm mal ve hizmet alışlarının gerçek olduğu, banka hesaplarının, envanter sayım tutanağının incelenmesinde bu hususun anlaşılacağını belirtmesine rağmen salt vergi tekniği raporuna dayanılarak iddianamenin düzenlendiği, hiçbir delil araştırılması yapılmadığı zira 1-Şüphelinin iddiaları doğrultusunda karşıt inceleme raporları ve banka hesap kayıtları ile şüphelinin firması hakkında inceleme yapılmadığı, tarafsız bir bilirkişiden bu hususlarda rapor tanzim edilmeden,." şeklinde gerekçe ile iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında yer alan , "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklindeki,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmında yer alan ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;

Şüpheli hakkında sahte fatura düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasına ilişkin soruşturma dosyasında, İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 27/11/2023 tarihli vergi suçu raporunun ve 04/11/2023 tarihli mütalaa formunun bulunduğu, olaya ilişkin yeterli anlatımın yapıldığı, eksik olduğu düşünülen hususların yargılamanın her aşamasında mahkemesince giderilebileceği, iade kararında sayılan gerekçelerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde düzenlenen iddianamenin iadesi nedenleri arasında bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174/1. maddesi;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2024 tarihli ve 2024/194 İddianame değerlendirme sayılı kararı ile "...şüphelinin alınan savunmasında söz konusu şirketin tüm mal ve hizmet alışlarının gerçek olduğu, banka hesaplarının, envanter sayım tutanağının incelenmesinde bu hususun anlaşılacağını belirtmesine rağmen, salt vergi tekniği raporuna dayanılarak iddianamenin düzenlendiği, hiçbir delil araştırılması yapılmadığı zira, şüphelinin iddiaları doğrultusunda karşıt inceleme raporları ve banka hesap kayıtları ile şüphelinin firması hakkında inceleme yapılmadığı, tarafsız bir bilirkişi tarafından bu hususlarda rapor tanzim edilmediği..." şeklindeki gerekçeler doğrultusunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve 2023/304102 Soruşturma, 2024/23804 Esas sayılı iddianamesinin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Küçükyalı Vergi Dairesi Müdürlüğünün 896 069 2439 vergi kimlik numaralı mükellefi olan Tasfiye Halinde ... Danışmanlık Yazılım Makina İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin yetkilisi olan şüpheli hakkında, "2018, 2019 ve 2020 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçunu işlediğinden bahisle Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığının, 27.11.2023 tarihli ve 2023-(2014-1-672)/29 sayılı Vergi Suçu Raporunun düzenlendiği, dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın ve fatura asıllarının bulunduğu, ilgili raporda şüphelinin kullandığı iddia olunan sahte faturalar yönünden ayrıntılı açıklamalara yer verildiği, soruşturma aşamasında şüphelinin ifadesinin alındığı anlaşılmakla; İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2024 tarihli ve 2024/194 İddianame değerlendirme sayılı kararında belirtilen nedenlerin, 5271 sayılı Kanun‘un 174/1-b. maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı, toplanan deliller ışığında şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunduğu ve belirtilen deliller ile şüphelinin savunmasında dile getirdiği hususlara yönelik diğer delillerin yargılama sırasında Mahkemece de toplanabileceği değerlendirilmekle birlikte; iddianame başlığında şüphelinin açık kimlik bilgilerine yer verilmeyerek, 5271 sayılı Kanun'un 170/3-a ve 174/1-a. maddelerine açıkça aykırı olarak iddianame düzenlendiği tespit edilmekle, kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

II. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, gereği için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7616, Karar No: 2024/4581, Tarih: 24.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7616 E.  ,  2024/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/284 E., 2023/423 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.04.2023 tarihli ve 2023/284 Esas, 2023/423 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinde yer verilen; “…ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi

kararları'nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2023/284 Esas, 2023/423 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6793, Karar No: 2023/601, Tarih: 28.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/6793 E.  ,  2023/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, davalı vekiline davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 20.05.2019 tarihinde tebliği üzerine 29.05.2019 tarihinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek verdiği temyiz dilekçesinin katılma yoluyla temyiz olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 14.02.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının ... Dağ Komanda Tugay Komutanlığı Mayın ve El Yapımı Patlayıcı İnceleme Taburunda görevli olduğu sırada 12.07.2012 tarihinde işyerinde gerçekleştirilen aramada dijital materyallerine el konulduğu, yurt dışına çıkma yasağına dair adli kontrol altına alındığı ve ... 2014/100 Esas sayılı dosyasından casusluk suçlamalarıyla yargılanıp beraatine karar verildiğini, gerçekleşen bir yargılama ve yurt dışına çıkış yasağı sebebiyle yabancı uyruklu olan nişanlısıyla görüşemediğini, yurt dışı görevlendirmelerine katılamadığını, yeterlilik muayenesi yapıldığı halde paraşüt kursunu çağrılmayarak aylık alabileceği ek ödemeden mahrum kaldığını, istemi dışında uzmanlığıyla ilgisi olmayan bir birime tayin edildiği dolayısıyla alacağı tazminatında düşüş olduğunu, davaya gitmek için yol masrafı yaptığını belirterek bu kayıpları için 10.000,00 TL maddi, soruşturma ve yargılamayı yapan hakim ve savcıların haksız fiilleri nedeniyle kamuoyunda askeri casusluk olarak bilinen kumpas davasında yargılanarak rencide edildiği ve kariyerinin zarar görmesi ile çektiği üzüntü nedeniyle 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1.000.000,00 TL manevi tazminatın davalından alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 07.03.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının talep ettiği maddi kayıpların henüz doğmamış muhtemel kayıplar niteliğinde olup maddi tazminata konu edilemeyeceğini, talep edilen miktarların çok yüksek olup sebepsiz zenginleşmeye yol açacak nitelikte olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2018 tarihli ve 2017/33 Esas, 2018/221 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

2. Davalı vekili 07.03.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının talep ettiği maddi kayıpların henüz doğmamış muhtemel kayıplar niteliğinde olup maddi tazminata konu edilemeyeceğini, talep edilen miktarların çok yüksek olup sebepsiz zenginleşmeye yol açacak nitelikte olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2018 tarihli ve 2017/33 Esas, 2018/221 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2018/3336 Esas, 2019/1179 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2021 tarih, 2019/65863 sayılı tebliğnamesi ile davacının evinde gerçekleştirilen aramanın ölçüsüz şekilde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin tespiti bakımından aramaya ilişkin tutanakların dosya arasına alınması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Davacı vekilinin temyiz istemi, dava dilekçesiyle talep ettiği maddi kayıpları nedeniyle maddi tazminata da hükmedilmesi gerektiğine ve hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğuna yöneliktir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemi, verilen kararın eksik araştırmayla tahsis edildiğine, hukuka aykırı olduğuna, manevi tazminatın objektif kriterlerden uzak abartılı ve zararın tazmininden ziyade zenginleşmeye neden olacak miktarda olduğuna, davalı lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının maddi kayıpları olarak belirtilen hususlara ilişkin; dava dilekçesinde dava sebebiyle mesleki hak kayıplarının bulunduğuna yönelik iddiaların araştırılması için Genelkurmay Başkanlığına müzekkere yazıldığı 05.06.2017 tarih ve 137069 sayılı yazı cevabında, geçirmiş olduğu yargılama ile ilgili olarak hak kaybına uğramadığının belirtildiği, davaya katılmak amacıyla yaptığı masraflara ilişkin belgelerin ibraz edilmediği ve davacının gözaltında veya tutuklu kalmaması nedeniyle için 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesi hükmüne göre tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme sonrasında 5271 sayılı Kanunun 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davacı hakkında kamuoyunda askeri casusluk olarak bilinen dava kapsamında soruşturma başlatılıp bu soruşturma kapsamında davacının evinde arama yapıldığı, bilgisayarına ve bazı eşyalarına el konulduğu, davacının atılı suçlardan beraat etmesi dikkate alındığında, evinde yapılan arama ve el koyma kararı haksız olarak nitelendirildiği, bu sebeple davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği kanaatine ulaşılarak davacının sosyal statüsü, hakkında uygulanan koruma tedbiri, açılan davanın niteliği, davanın ulusal gazetelerde ve televizyonlarda sürekli yer alması nedeniyle davacının itibarında meydana getirmiş olduğu tahribat dikkate alınıp, davacı lehine 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine, davacının bu dava nedeniyle gözaltına alınıp tutuklanmaması ve maddi tazminata konu olabilecek ispatlanmış bir zararın bulunmaması nedeniyle maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100-2016/37 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve devletin savaş imkanlarının tehlikeye sokulması suçlarından yürütülen soruşturma sırasında yapılan arama sonrası dijital materyallerine el konulduğu, yargılama sırasında 01.03.2013-04.07.2014 tarihleri arasında yurt dışına çıkışı yasaklanarak adli kontrol altına alındığı, yapılan yargılama sonucunda beraatine hükmedildiği, hükmün 21.10.2016 tarihinde kesinleştiği, koruma tedbirlerinin tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, süresinde açıldığı tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (i) maddesinde, suç soruşturması veya kovuşturması sırasında; hakkındaki arama kararı ölçüsüz bir şekilde gerçekleştirilen, kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, devletten isteyebileceklerinin belirtildiği, ancak davacının talebinin aramanın ölçüsüz olarak gerçekleştirildiğine yönelik olmayıp dijital materyallerine el konulması, haksız şekilde yargılanması, adli kontrol altına alınması sebebiyle hakim ve savcıların haksız fiil niteliğindeki eylemlerine dayandırıldığı anlaşıldığından tebliğnamede aramanın ölçüsüz olup olmadığının saptanmasına yönelik araştırma yapılması gerektiğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş, hukuka aykırı deliller üretilerek yargılanan, hakkında adli kontrol kararı verilen, arama ve el koyma işlemi yapılan davacı hakkında hükmedilen manevi tazminatın 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince hukuka uygun olduğu, dolayısıyla kararın sonucu itibariyle doğru olduğu değerlendirildiğinden, haksız arama gerekçesiyle manevi tazminata hükmedilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Davacı vekilinin temyiz istemine yönelik olarak

A. Davacı vekilinin temyiz istemine yönelik olarak

Davacının talebine konu maddi zarara ilişkin paraşüt kursuna katılamaması, başka bir birime tayin edilmesi nedeniyle eksik aldığı tazminat farkı, yargılama nedeniyle yaptığı yol masraflarının maddi tazminat olarak talep edilebilecek gerçek zarar kapsamında kabul edilemeyeceği, kaldı ki davacı hakkında maddi tazminat talep etme koşullarının gerçekleşmediği anlaşıldığından, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarının hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olduğu kanaatine varıldığından tazminat miktarının yetersiz olduğuna yönelik temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

B. Davalı vekilinin temyiz istemine yönelik olarak

Davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarı, davacının sosyal ve ekonomik durumu ile hak ve nesafet ölçüleri, tazminat hukukun genel ilkeleri çerçevesinde Dairemiz uygulamalarına göre makul görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmemiş, verilen karar hukuka uygun bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2018/3336 Esas, 2019/1179 Karar sayılı kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.