muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19270, Karar No: 2014/18965, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19270 E.  ,  2014/18965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'un, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 08/03/2010 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ...'den boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5667, Karar No: 2021/9776, Tarih: 04.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/5667 E.  ,  2021/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

1)Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen şirketler hakkında UYAP üzerinde yapılan araştırmada KDV hariç 85.663 TL değerinde fatura aldığı ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın, dairemizin 09.04.2019 tarihli 2016/7094 Esas ve 2019/3648 Karar sayılı ilamıyla onandığı anlaşılmakla, mahkemenin mahkumiyet yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki eksik araştırma ve inceleme nedeniyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 04.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5453, Karar No: 2024/10655, Tarih: 17.12.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/5453 E.  ,  2024/10655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili, icra mahkemesine başvurusunda, takip dışı (3. kişi) davalı ... Belediyesi Başkanlığı'na gönderilen haciz ihbarnamesine itiraz edildiğini, haciz ihbarnamesine itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, 89/4. maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesini talep ettiği, mahkemece tazminat davasının kabulü ile haksız fiil (itiraz) tarihi olan 07.11.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile 7.338.413,00 TL tazminata hükmedilmesine dair karar verilmesi üzerine davalı tarafın istinaf yoluna başvurduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın davalı vekili tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

2004 sayılı İİK’nın 89. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep ... veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir. Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur." hükmüne yer verilmiştir.

Kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada, üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu davacı takip alacaklısı ispat etmelidir. Üçüncü kişinin beyanının aksi, İİK'nın 68. maddesinde sayılan belgelere bağlı olmaksızın her türlü delille ispat edilebilir. Anılan maddenin açık hükmü gereğince; icra mahkemesince, genel hükümlere göre yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir.

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın İİK'nun 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında haciz ihbarnamesine verilen cevabın gerçeğe aykırı olduğu iddiası nedeniyle üçüncü kişinin cezalandırılması isteği cezanın kişiselliği prensibi de dikkate alınmak suretiyle ayrı bir yargılama usulüne tabi olup, tazminat istemi yönünden davanın genel hükümlere göre çözümlenmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, şikayete dayanak olan icra takip dosyasından gönderilen ödeme emrinin borçluya tebliğ edildiği tarihin düzeltilmesi istemiyle takip borçlusu tarafından açılan davada, Erzurum 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2024/200 Esas, 2024/225 Karar sayılı kararı ile Erzurum 2. İcra Müdürlüğünün 2017/2634 Esas sayılı dosyasında borçlu ... Konut Yapı Mimarlık Müh. İnş. Taah. San. Ltd. Şti.'ye gönderilen ödeme emrinin tebliğ tarihinin dava tarihi olan 01.10.2024 olarak düzeltilmesine dair karar verildiği anlaşılmış olup, bu haliyle 89/1 haciz ihbarnamesinin 02.11.2022 tarihinde henüz takip kesinleşmeden üçüncü kişiye tebliğ edildiği ve yapılan icra takibinin birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ ve itiraz tarihinde kesinleşmediği anlaşılmıştır. Ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesine dair Erzurum 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2024/200 Esas, 2024/225 Karar sayılı kararının henüz kesinleşmemiş olduğu anlaşılmış ise de; kural olarak icra mahkemesi kararlarının uygulanması için kesinleşmesi gerekmez. İcra mahkemesi kararları verildikleri tarih itibarıyla hüküm ve sonuç doğurur. Bu nedenle, 01.10.2024 tarihi olarak düzeltilen ödeme emri tebliğ tarihine göre, birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ ve itiraz tarihinde takip kesinleşmemiştir.

Haciz isteme ... kural olarak alacaklının borçluya karşı başlatmış olduğu takibin kesinleşmesi ile doğar.

Haciz isteme ... kural olarak alacaklının borçluya karşı başlatmış olduğu takibin kesinleşmesi ile doğar.

Takip alacaklısı üçüncü kişinin tebliğ edilen haciz ihbarnamesine verdiği cevabın (itiraz) aksini ispat ederek cezalandırılması ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Ancak bu sorumluluğun doğabilmesi, borçluya karşı kesinleşmiş bir icra takibinin mevcudiyetine bağlıdır. Üçüncü kişinin haciz ihbarnamesine karşı yalan beyanda bulunması cezai bakımdan suç, hukuki bakımdan haksız fiildir. Haksız fiil aynı zamanda suç teşkil edebilir. Somut olayda üçüncü kişiye gönderilen birinci haciz ihbarnamesine itiraz tarihinde icra takibinin kesinleşmediği görülmekle geçerli bir itiraz bulunmadığından üçüncü kişinin haksız fiilinden söz edilemez. Dolayısı ile haksız fiilden kaynaklı tazminat sorumluluğu da doğmayacağından, açıklanan gerekçe uyarınca tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kabule göre de,

İcra mahkemesince İİK'nın 89/4. maddesine göre istenebilecek tazminat miktarının üst sınırı haciz ihbarnamesinde belirtilen borç miktarı olan 7.338.413,00 TL üzerinden belirlenmelidir. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre, tazminat miktarı birinci haciz ihbarnamesi ile istenen miktarı aşamayacak, ancak 89/1. haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle borçlunun 3. şahıs davalıdan alacağı tutarında tazminata hükmedilebilecektir. Somut olayda, İİK'nın 89/4. maddesi gereğince haciz ihbarnamesine konu edilen toplam alacak miktarının 7.338.413,00 TL olduğu, davalı 3. kişinin borçlu olduğu miktarın ise 5.855.232,45 TL olduğu göz önüne alındığında, borçlunun 3. kişi davalıdan alacağı tutarında tazminata hükmedilmesi gerekirken, alacaklının talebi doğrultusunda ve 89/1. haciz ihbarnamesindeki miktar nispetinde fazladan tazminata hükmedilmesi de hatalı olup, bunun yanı sıra davanın kabulü halinde dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken, haksız fiil ESAS NO : 2024/5453

tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ : Davalı/3. kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 26.06.2024 tarih ve 2024/196 Esas, 2024/1226 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, Erzurum 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 07.12.2023 tarih ve 2023/249 Esas ve 2023/348 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5464, Karar No: 2023/95, Tarih: 12.01.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/5464 E.  ,  2023/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2014/286 Esas, 2016/438 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142 nci Maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 143 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2014/286 Esas, 2016/438 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116 ncı maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddenin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2014/286 Esas, 2016/438 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz sebepleri;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz sebepleri;

Suç tarihinde Van ilinde bulunduğunu, meyve sebze işi yaptığı ve bu nedenle Iğdır'da bir otelde kaldığını, kullanmış olduğu telefon numaralarından bulunduğu yerin takip edilmesi gerektiği, sanık ...'un ifadesinde de kendisinin suça karıştığına ilişkin bir beyanının bulunmadığı, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde suçsuz olduğunun anlaşılacağına ilişkindir.

2.Sanık ...'un temyiz sebepleri;

Oto kiralama işi ile uğraştığını, daha önce tanımadığı şahısların iş yerine gelerek sahte bir sürücü belgesi ile araç kiraladıklarını, aracı kiralayan şahsın, sürücü belgesi üzerindeki fotoğraftaki şahsa benzediğini, sürücü belgesinin sahte olduğunu bilemediğini, bir kaç gün sonra şahısların kendisini arayarak aracın yakıtı bittiği için Çalı yolu girişinde bıraktıklarını söylediklerini, aracı gidip bıraktıkları yerden aldığını, ekonomik durumunun iyi olduğunu böyle bir şeye tenezzül etmeyeceğini bahsi geçen araç ile suç işlemediğini, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanıklar ... ve ...'ın olay günü saat 18.54 sıralarında, yanlarında bulunan ve kimlikleri tespit edilemeyen iki kişi ile birlikte, toplam dört kişi olarak, 16 ... 63 plakalı Hyundai Blue marka araç ile şikayetçinin 1. katta bulunan evinin önüne geldikleri, bunlardan ikisinin dışarıda gözcülük yaptıkları, diğer ikisinin ise şikayetçiye ait ikametin yatak odası penceresini sert bir cisimle zorlayıp açmak suretiyle içeriye girdikleri çok sayıda altın, ziynet eşyası ve döviz aldıkları, çalınan eşyaların tahmini değerinin 60.000 TL. civarında olduğu, sanıkların daha sonra saat 19.06 sıralarında olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmıştır. Polislerce hırsızlığın olduğu ikametin karşısında bulunan Tarım Kredi Kooperatifi'ne ait güvenlik kamera kayıtları incelendiğinde, 07/01/2014 günü saat 18.50'de plakası tespit edilemeyen beyaz renkli Hyundai Blue marka araç olduğu anlaşılan bir aracın şikayetçinin ikametinin çevresinde şüpheli şekilde dolaştığı, saat 18.54'de ikametin arkasında bulunan sokağa giriş yaptığı, bir kaç dakika sonra dört şahsın ikametin önüne geldikleri, en arkada yürüyen diğerlerine göre daha uzun boylu olup üzerinde beyaz renkli mont bulunan şahıs ile eşkâl tespiti yapılamayan diğer üç şahsın, şikayetçinin ikameti önünde kısa bir süre bekledikten sonra iki kişinin duvardan atlayarak bahçeye girdikleri, kalan iki kişinin ise ikametin karşısında bulunan duvar üzerine oturarak gözcülük yaptıkları, saat 19.00'da şikayetçinin ikametinin ışıklarının yandığı, üzerinde beyaz renkli kapişonlu mont bulunan şahsın gözcülük yapan şahıslardan olduğu, gözcülük yapan şahısların saat 19.06'ya kadar bekledikten sonra ikametin önüne doğru yürüyüp arka sokağa park ettikleri aracın bulunduğu sokağa girdikleri, beyaz renkli Hyundai Blue marka aracın MOBESE kayıtlarından yapılan araştırmalar ve incelemeler sonucunda, 16 ... 63 plakalı araç olduğu ve ... isimli şahıs adına tescilli olduğu, sanık ...'un babası olan ...'un işlettiği ... Oto Kiralama isimli iş yerinde kiralık araç olarak çalıştırıldığının tespit edilmiştir.