muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2770, Karar No: 2010/4362, Tarih: 06.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2770 E.  ,  2010/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Toplanan delillerden davacı tarafın taşınmaz üzerinde dikili bulunan kayısı ağaçlarının davalı idare tarafından yapılan yol çalışması sırasında söküldüğünü, bedelinin tazmini istemiyle açtığı tazminat davasının yargılaması sırasında, ağaçların mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespiti için dava açması yönünde mahkemece süre verildiğini öne sürerek görülen davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda idare tarafından yapılan bir kamulaştırma işlemi bulunmamaktadır. Bu olgu tarafların da kabulündedir. Az yukarıda açıklandığı üzere kamulaştırmasız el atma ile ilgili taraflar arasında derdest dava bulunmaktadır. Anılan davada uyuşmazlık ağaçların bedelinin tazmini istemine ilişkin olup ... davası niteliğinde olduğu kuşkusuzdur. Duraksamadan belirtmek gerekir ki ... davası sonucunda verilen karar bünyesinde tespit istemini de barındırır. Şu halde davacı tarafın tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır. Davacı tarafın yeni bir tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmadığı gibi, hakimin ... davasında kendi çözümleyeceği uyuşmazlık için tespit davası açması yönünde taraflara süre vermesi de usul hükümlerine uygun düşmemiştir. Aksinin kabulü halinde her ... davasında tespit davası açılması için tarafların yönlendirilmesi dava ekonomisine de aykırı düşer.

Hal böyle olunca; hukuki yararın dava şartı olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, açıklanan olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...’nün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 06.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21785, Karar No: 2011/21869, Tarih: 13.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/21785 E.  ,  2011/21869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.09.2010
Yargıtay — Esas No: 2014/28084, Karar No: 2015/5190, Tarih: 11.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28084 E.  ,  2015/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/148212

MAHKEMESİ : Kayseri(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/1326 (E) ve 2013/192 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nin 231/11. maddesi gereğince, sanığın denetim süresi içerisinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, duruşma açılmasını müteakip sanığın duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, yasal ve kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymadığının sabit olması halinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21689, Karar No: 2014/26028, Tarih: 02.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21689 E.  ,  2014/26028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2014

NUMARASI : 2013/85-2014/329

Davacı-k.davalı, ölüm aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylığının tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine,

Davalı-k.davacı Kurum ise, haksız yere ödenen 16.018,06.-TL'nin tahsili amacıyla açılan icra dosyasındaki borçlu itirazının iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davacı-k.davalının davasının kabulüne, davalı-k.davacı Kurumun davasının reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı-k.davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ölen babası nedeniyle aldığı ölüm aylığının Kurum tarafından ayrıldığı eşle birlikte yaşama gerekçesi ile kesildiğini belirterek bu aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Birleşen dava ise Kurum'ca haksız yere ödenen 16.018.06 TL.nin tahsili amacıyla Gaziantep 13. İcra Müdürlüğünün 2013/32539 sayılı dosyasındaki takibe E.. Ş..'ca yapılan itirazının iptali istemlidir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının aldığı yetim aylığının kesilmesine dair kurum işleminin iptali ile kesildiği tarihten itibaren maaşın yeniden bağlanmasına tespitine, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 16.11.2012 tarihli SGK kontrol memur raporunda, Şahinbey İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yapılan araştırma sonucu davacı ve eski eşin beraber yaşadığının bildirildiği, boşanmanın 25.08.2003 tarihinde gerçekleştiği, eski eşin 20.03.2007 tarihindeki adresinin davacı ile aynı adres olduğu anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 16.11.2012 tarihli SGK kontrol memur raporunda, Şahinbey İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yapılan araştırma sonucu davacı ve eski eşin beraber yaşadığının bildirildiği, boşanmanın 25.08.2003 tarihinde gerçekleştiği, eski eşin 20.03.2007 tarihindeki adresinin davacı ile aynı adres olduğu anlaşılmaktadır.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56.maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, Anayasanın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm deliller toplanmalıdır. Davacının eski eşinin çalışıp çalışmadığı, çalışır ise işyeri adresi ile yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak, muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, tespit olunan adreslerdeki yakın komşuların tanıklıklarına res'en başvurularak somut ve açık beyanları alınmalı, eski eşin tespit olunacak adreslerindeki su, elektrik, telefon aboneliklerinin kimin adına tesis edildiği saptanmalı, davacının eski eşinin nerede çalıştığı ve maaşı var ise hangi bankadan maaş aldığı da araştırılmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü / Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azaların tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine ayrıntılı olarak başvurulmalı, çocuk var ise kimle kaldığı ve öğrenim durumları devam ediyor ise nerede öğrenim gördükleri açıklığa kavuşturulmalı,böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Ayrıca davacının eski eşinin nerede ikamet ettiği davacıdan da sorularak o adreste de araştırma yapılarak, eski eşin SGK kaydının olup olmadığı saptanarak, res'en tespit olunacak komşuların beyanlarına da başvurmak suretiyle sonuca göre karar verilmelidir.

O halde, davalı-k.davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1960, Karar No: 2018/3674, Tarih: 18.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1960 E.  ,  2018/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık müdafiinin, 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde faturalarda en az bulunması öngörülen zorunlu bilgiler içinde düzenleme saati yer almadığı gibi sanık hakkında zincirleme suç hükmünün de uygulanmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanmak eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve hükmün gerekçesinde sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin tatbik edildiği belirtildiği halde hüküm fıkrasında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık müdafiinin, 2005 takvim yılında ise sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK.nun 359/b-l. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1- e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları üzerine sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'mn 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2675, Karar No: 2019/20328, Tarih: 12.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2675 E.  ,  2019/20328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile ilk derece mahkemesinin kararının harca ilişkin bendinin düzeltilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, hükmün harca ilişkin kısım yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, İnegöl İlçesi, Kulaca Köyü 124 ada 155 ve 157 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile harca ilişkin kısım yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA,davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3954, Karar No: 2009/1229, Tarih: 09.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3954 E.  ,  2009/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ...

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete trafik sigortalı olan davalı şirkete ait araçda, diğer davalının alkollü olarak kullanımı sırasında meydana gelen kaza sonucu, ölen üçüncü kişinin mirasçılarına poliçe kapsamında 10.268.86 YTL destek tazminatı ödendiğini belirterek, Genel Şartlar 4/d maddesi uyarınca bu miktarın ödeme gününden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ise davalı... ... hakkındaki davayı atiye bıraktıklarını bildirmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde, kazanın, sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana gelmediğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı... ..., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Yargıtay 11.H.D.’nin 12.03.2007 tarih, 2006/1545 Esas ve 2007/4314 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı... ... hakkında açılan dava atiye terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına; kaza, münhasıran sigortalı araç sürücüsünün aldığı alkolün etkisi altında meydana gelmediğinden, davalı ... Ltd. Şti. aleyhindeki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına,

delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 60.00 TL temyiz başvuru harcının davacıdan alınmasına ve aşağıda dökümü yazılı 1.60 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 9.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7263, Karar No: 2012/12678, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7263 E.  ,  2012/12678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan,hükme esas alınan bilirkişi raporunda,dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2) Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20786, Karar No: 2023/4362, Tarih: 08.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/20786 E.  ,  2023/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında 02.02.2008-16.02.2008 tarihleri arasında işlemiş olduğu firar suçuna yönelik kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 22.07.2010 tarihli ve 2010/94 Esas, 2010/596 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 02.02.2008-16.02.2008 tarihleri arasında işlemiş olduğu firar suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına, 07.04.2008-05.03.2009 tarihleri arasında işlemiş olduğu firar suçundan 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı

maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5237 sayılı Kanun 'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 22.07.2010 tarihli ve 2010/94 Esas, 2010/596 Karar sayılı kararında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve hapis cezasına yönelik kararlar temyiz ve itiraz edilmemek suretiyle 09.09.2010 tarihinde kesinleşmiştir.