muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7901, Karar No: 2021/5215, Tarih: 21.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/7901 E.  ,  2021/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Pertek Asliye Hukuk Mahkemesi’nce (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 30.04.2019 tarih ve 2015/60 E- 2019/36 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 25.09.2020 tarih ve 2019/2157 E- 2020/1160 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ise de taraf vekilleri tarafından verilen sulh beyanları ve dilekçeler ekindeki protokol dikkate alınarak, dosyanın incelenmesinin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Uyuşmazlık tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri niteliktedir. Davacı ve davalı vekillerinin 03.06.2021 ile 10.06.2021 tarihli dilekçelerinde davaya konu uyuşmazlığın sulh ile sonuçlandırıldığı belirtilerek ekine 03.06.2021 tarihli sulh sözleşmesi başlıklı protokol eklenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 314/1. maddesi uyarınca sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. Aynı maddenin 3. bendi uyarınca da sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir. Bu durumda, dava dosyasının HMK'nın 314/3. maddesi uyarınca sulh hakkında ek karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesine tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava dosyasının sulhe ilişkin ek karar verilmek üzere HMK’nın 314/3. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE, 21.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14123, Karar No: 2016/8862, Tarih: 02.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14123 E.  ,  2016/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 273,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3763, Karar No: 2016/1123, Tarih: 18.02.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/3763 E.  ,  2016/1123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ltd.Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı.... Hakimliğince verilen gün ve sayılı hükmü düzelterek onayan Dairemizin gün ve sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin davalı vekiline tebliğine dair dosyada belge bulunmadığından kalemce araştırılarak tebligat parçasının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ tarihinin saptanması, tebliğe çıkmamış ise davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin davalı vekiline tebliğe çıkartılarak karar düzeltme süresinin geçmesi beklendikten ve karar düzeltme isteminde bulunulması halinde gerekli işlemler tamamlandıktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16068, Karar No: 2019/1975, Tarih: 05.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/16068 E.  ,  2019/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 21.05.2015 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, Türk Medeni Kanununun 729. maddesi gereğince temliken tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalıya ait taşımazın bir kısmına iyiniyetle, kendisine ait olduğuna inanarak ağaç diktiğini, ağaçların değerinin zeminden daha fazla olduğunu ve 20-25 yıldır zilyetliğinde olan taşınmazda ağaçların ... olduğu kısmın tapusunun iptali ile kendi adına tescilini istemiştir.

Davalı, tapulama çalışmalarının yapıldığı 1971 yılında babası aynı zamanda davacının miras bırakanı amcası Ahmet Yaman'ın hayatta olduğunu, davacıya ait 1570 parsel ile kendisine ait 1569 parselin düz bir alanı kapsadığını ikisi arasında kot farkının olmadığını, taşınmazın bir bütün halinde iken, iki kardeş arasında taksim yapıldğını, taksime göre herkesin adına tapulama tespiti yapıldığını, yasal süresi içerisinde taraflarca herhangi bir itiraz yapılmadığından tapulama tespitleri kesinleşerek miras bırakan babaları adına tapuya tescil yapıldığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesi’ne ait 2014/63 Esas sayılı elatmanın önlenmesi talepli dava dosyasında yapılan yargılama esnasında da davacının beyanda bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 718/2. maddesine göre, arazi üzerindeki mülkiyetin kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer. Türk Medeni Kanununun 729. maddesi bu kuralın istisnalarından birisini düzenlemiş, zemin ile üzerindeki bitkiler arasındaki bağlantıyı kesmiş ve aşağıdaki koşulların oluşması halinde ise bitki sahibine üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bunun için;

Tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerine menkul niteliği taşımayan bitki dikilmiş olmalıdır.

Bitkiyi dikenin (taşınmazı bağ ya da bahçe haline getirenin) iyi niyetli olması, diğer bir anlatımla zeminin kendisine ait olduğu ya da 05.07.1944 tarihli ve 12/26 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi mülkiyetin ileride kendisine geçirileceği inancıyla hareket etmesi gereklidir. (Sübjektif koşul)

Dikilen ağaçlar ya da bağ zeminden açıkça daha fazla değer taşımalıdır. (Objektif koşul)

Dikilen şeylerin üzerinde bulunduğu arazi parçası, davalıya ait taşınmazın bir kısmı üzerinde kalıyorsa, bu yerin ana taşınmazdan ifrazının mümkün olması gereklidir.

Dikilen ağaçlar ya da bağ zeminden açıkça daha fazla değer taşımalıdır. (Objektif koşul)

Dikilen şeylerin üzerinde bulunduğu arazi parçası, davalıya ait taşınmazın bir kısmı üzerinde kalıyorsa, bu yerin ana taşınmazdan ifrazının mümkün olması gereklidir.

İptale konu olacak zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıdaki koşulları taşıyan bağ ya da bahçe sahibi, kanunun kendisine tanıdığı bu kişisel hakkını da bitkileri dikip yetiştirirken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı kullanmalıdır. Taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı bu kişisel hak ancak bitki dikip yetiştiren kişiyi bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; dava konusu 1569 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 29.07.1970 yılında yapıldığı anlaşılmaktadır. Öte yandan tanık ve mahalli bilirkişiler de beyanlarında dava konusu ağaçların 30-35 yıldır dava konusu yerde ... olduklarını beyan etmiştir.

Ayrıca davacıya ait 1570 parselde davacı dışında ½ hisse sahibi başka hissedar bulunmakta olup davaya taraf edilmemiştir. Buna göre ağaçların, 1569 parsel çapa bağlandıktan sonra dikildiği sabittir. Dairemizin öteden beri uygulamalarına göre çaplı taşınmaza taşkın yapı yapan veya bitki diken kişinin iyiniyetli olarak kabulüne olanak yoktur.

Çaplı taşınmazlarda iyiniyet iddiası dinlenemeyeceğinden, dolayısıyla sübjektif şart gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9562, Karar No: 2013/9538, Tarih: 04.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/9562 E.  ,  2013/9538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Jeolog bilirkişi kurulunun 26.03.2012 tarihli raporuna istinaden, fen bilirkişisi... tarafından düzenlenen 27.03.2012 tarihli rapor ve krokide (A) harfiyle gösterilen bölümün kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasında ve çayın aktif etkisi altında kalan yer olduğu; (B) harfiyle gösterilen bölümün ise kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı ve arızi olarak taşkına maruz kaldığının belirtildiği açıklanarak, yerel bilirkişi beyanları ile dosya kapsamından da çekişmeli taşınmazın (B) harfiyle gösterilen bölümü üzerinde davalı ... yararına kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap şartlarının oluştuğunun anlaşılmasına göre, Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi...'in 27.03.2012 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterdiği 39,62 metrekare yüzölçümündeki bölümünün kadastro tespitinin iptali ile 3402 sayılı Kanun'un 16/C maddesi gereğince tespit dışı bırakılmasına; (B) harfiyle gösterdiği 50,47 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterilen 39,62 metrekare yüzölçümündeki bölümünün kadastro tespitinin iptali ile 3402 sayılı Kanun'un 16/C maddesi gereğince tespit dışı bırakılmasına; (B) harfiyle gösterilen 50,47 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş olup, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4754, Karar No: 2015/12213, Tarih: 01.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/4754 E.  ,  2015/12213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2012/2611-2013/2307

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin Ankara İli Gölbaşı İlçesi Bahçelievler Mahallesi 884 ada, 3 parselde bulunan S.S.Gölköy-95 serpmeleri 25 nolu dairenin maliki olduğunu, taşınmazın su aboneliğinin yapılması için davalı kuruma başvurduğunu, idare tarafından abone olabilmesi için 3.206,23-TL kanal katılımı bedeli, 3.206,23-TL şebeke hisse bedeli ödenmesinin istendiğini, davalının müvekkilinden istediği bu bedelin hukuki dayanağının bulunmadığını, davalı tarafından konutun bulunduğu siteye ve konutuna kanalizasyon tesisi yapılmadığı, foseptik kullandıklarını, davalı tarafından içme suyu şebeke tesisi yapılmadığını, içme suyu şebekesinin bedelinin kooperatiflerinden karşılanıp inşa edildiğini, davalı idare tarafından ısrarla tahsili istenen bedeli, mağdur olmamak için yatırarak abone olduklarını ve içme suyu bağlatıldığını, davalı tarafından yeni içme suyu şebeke tesisi yapılmadığını, su şebekesinin tamamen siteyi inşa eden kooperatif yapılıp bedelinin üyeler tarafından karşılandığını ileri sürerek, davalı idarenin haksız tahsil etmiş olduğu toplam 6.412,46-TL nin 20.12.2011 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; davanın, dava konusu ödeme tarihinden itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, davanın zamanaşımı nedeniyle usulden reddi gerektiğini, dava konusu tahsilat işleminde yasaya aykırılık bulunmadığını, dava konusu yerin ada dışı kanalizasyon ve içme suyu şebekesinin davalı idare tarafından tesis edildiğini,su şebekesi, atık su ve yağmur suyu kanal hatlarının bakım ve onarımının 2006,2009 ve 2010 yıllarında bedeli karşılığında yüklenici firmalara yaptırıldığını, dava konusu işlemlerin mevzuata uygun olduğunun ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve ''...davalı idarenin 26.04.2013 tarihli iç yazışmalarında kanalizasyon hattının bulunmadığı, içme suyu projelerinin ve şebeke hatının kooperatif tarafından yapıldığı, davalı idare tarafından su ve kanal yatırım hizmetlerinin yapılmadığı, nitekim dava konusu taşınmazın bulunduğu kooperatifte bulunan başka bir taşınmaz için açılan davada Ankara 1.Tüketici Mahkemesinin 2012/249-1445 E.K sayılı ilamı ile davanın kabulüne dair verilen kararın Yar. 3.H.D.Baş.17.04.2013 tarih 2013/3513-6547 E.K sayılı ilamı ile onandığı, hizmet götürmeyen davalının tahsil ettiği bedeli iade etmesi gerektiği,'' gerekçesiyle;davanın kabulüne ve 6.412,46 TL' nin dava tarihi olan 07.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; davacının malik olduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASKİ Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen hükümler birlikte değerlendirildiğinde; davalı idarece yasanın yürürlük tarihinden sonra yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış olması veya mevcutların iyileştirilmesinin yapılması halinde, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden, yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır.

Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Ayrıca İmar Kanununun 30/3.maddesi uyarınca iskân ruhsatının alınmış olması davalı idarenin kanal katılım payı istemesine engel teşkil etmez.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın bulunduğu sitenin ada içi içme suyu şebeke hattının, siteyi inşa eden kooperatif tarafından yapıldığı, ancak bahse konu yerdeki imar yolundaki Aski içme suyu hattı branşman noktasından bağlantı yapıldığı, davalı Aski Genel Müdürlüğü İnşaat Dairesi Başkanlığının 03.04.2012 tarihli yazısından anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın bulunduğu sitenin ada içi içme suyu şebeke hattının, siteyi inşa eden kooperatif tarafından yapıldığı, ancak bahse konu yerdeki imar yolundaki Aski içme suyu hattı branşman noktasından bağlantı yapıldığı, davalı Aski Genel Müdürlüğü İnşaat Dairesi Başkanlığının 03.04.2012 tarihli yazısından anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; her ne kadar davacının malik olduğu taşınmazın bulunduğu sitedeki şebeke suyu hatları, siteyi yapan kooperatif tarafından yapılmış ise de, söz konusu hatların davalı idareye ait, davacı taşınmazının bulunduğu bölgedeki kanalizasyon ve içme suyu tesislerine bağlantısının olup olmadığı ve davacının bu hizmetten yararlanıp yararlanmadığı,konusunda bir araştırma ve değerlendirme yapılmalı ve gerekirse bu konuda keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmalı, sözkonusu bağlantı ve davacının hizmetten yararlandığının tespiti halinde, davacı taşınmazının bulunduğu sitedeki şebeke suyu hatlarının kooperatif tarafından yapılmasının, davacı açısından kanal katılım ve şebeke hisse bedeli bakımından bir muafiyet getirmediği nazara alınmalı, sonrasında ise bilirkişi marifetiyle bu hizmetten yararlanan bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1428, Karar No: 2015/12807, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1428 E.  ,  2015/12807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/236-2014/601

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12664, Karar No: 2024/14412, Tarih: 24.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12664 E.  ,  2024/14412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.