muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/762, Karar No: 2023/777, Tarih: 28.02.2023

Çoğunluğun diğer bozma gerekçelerine katılmakla birlikte yapı kayıt belgesiyle ilgili görüşlerine ve buna ilişkin bozma gerekçelerine iştirak etmiyoruz.

Şöyle ki;

Taraflar arasında yapılan inşaat sözleşmesine istinaden davacı yüklenici asıl davada imalat ve ek iş bedeli birleşen davada ise paraya çevrilen teminat mektup bedelini talep etmiştir. Davalı idare, yapıdaki eksik ve ayıpları üçüncü kişilere tamamlatıldığını, özellikle iskân ruhsatı alınmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. Dava konusu inşaatla ilgili yapı kullanma belgesi almadığı, ancak 2018 yılında 3194 sayılı Kanuna eklenen geçici 16. maddeye göre yapı kayıt belgesi aldığı sabittir.

Öncelikle Yapı Kayıt Belgesi TMK'nın 683. maddesinin bir malike tanıdığı tüm hakları sağladığı için, bu hakları “yok hükmünde” saymak; 3194 sayılı Kanunun geçici 16. maddesine aykırı olacağı gibi, somut olayda geçici ve kesin kabulü yapılarak kullanılan ve kullanılmaya devam edilen ve anılan Kanunun ekonomik değer atfettiği yapının “ekonomik değerinin olmadığı” ve geçici 16.maddenin –aksine- açık hükmüne rağmen “yıkılması gerektiği” belirtilerek, iskân ruhsatı alınamaması halinde davanın reddi gerektiğine dair bozma gerekçesine iştirak etmiyoruz.

Bu gerekçenin uygulanması halinde, dava konusu kesin kabulü yapılan yapı, iş sahibine teslim edilmesine rağmen, yükleniciye yaptığı işin karşılığının verilmemesi hakkaniyete uygun düşmeyecektir. Bu nedenle yüklenicinin iskân ruhsatı alınamasa bile iskân ruhsatı yerine alınan yapı kayıt belgesi dikkate alınarak; yapı kullanma izin belgesi yerine yapı kayıt belgesi alınmış olması nedeniyle yapıda bir değer düşüklüğü varsa bu değer düşüklüğü bilirkişiye tespit ettirilerek bu miktar yüklenicinin hak edişlerinden mahsup edilmek suretiyle karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulması gerekirken yazılı gerekçeyle bozma kararı verilmesine dair Sayın çoğunluğun bozma kararına “gerekçe itibariyle” muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2021/6626, Karar No: 2022/1263, Tarih: 09.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6626 E.  ,  2022/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelenmede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli, 2016/493 değişik iş sayılı kararı ile 5271 sayılı Yasanın 268. maddesi uyarınca itirazın kesin olarak reddedildiğinin anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelenmede;

29.03.2015 tarihli teslim tutanağının içeriğine göre; hırsızlık suçuna konu fotoğraf makinesinin 150 TL olduğunu mağdurun beyan etmiş olması ve içinde metal para bulunan sadaka kutusunun da çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanma şartları oluşmadığından tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 09.02.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2311, Karar No: 2018/2569, Tarih: 08.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/2311 E.  ,  2018/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-2 ve 3 numaralı hükümlerin temyizen incelenmesinde;

09.12.2011 tarihli eylem nedeni ile açılan ve incelemekte olduğumuz dosya ile birleşen 2016/98 E. numaralı dosya kapsamında cinsel uyarıcı hap ele geçirildiği ve 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi kapsamında kaldığı cihetle, 5607 sayılı Kanuna muhalefet nedeni ile ayrı ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-1 numaralı hükmün temyizen incelenmesinde;

Temyiz incelemesine konu Dairemizin 2018/2311 E. sayılı dosyasında suç tarihinin 31.12.2010, iddianame ... tarihinin ise 15.03.2011, birleşen 2016/173 E. sayılı dosya kapsamında suç tarihinin 28.02.2011 ve iddianame tarihinin ise 25.05.2011 olduğu gözetilerek;

Aynı gün incelenen dairemizin 2014/33002 E. sayılı, inegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/113 E. sayılı dosyasında, suç tarihinin 25.10.2010 iddianame tarihinin ise 04.03.2011 olduğu anlaşılmakla;

Sanığın anılan dosyadaki eylemleri ile temyiz incelemesine konu dava dosyasındaki eyleminin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 gün ve 2013/7-591 E., 2014/171 K. sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği şekilde, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özelliklerin birlikte değerlendirilmesiyle her üç eylemin 04.03.2011 tarihli iddianame esas alınarak TCK.nun 43. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için sözkonusu dosyalar birleştirilmek suretiyle yargılama yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3709, Karar No: 2015/892, Tarih: 26.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/3709 E.  ,  2015/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/534-2013/601

Davacı V.. D.. vekili Avukat Sinem tarafından, davalı V.. A.. vdl aleyhine 19/11/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve C.. A.. dışındaki davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının, davalılardan C.. A..'ne yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan V.. A.., M.. A.. ile H.. A..'nin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile bir kısım davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davaya konu yazılarda, "Bıçak parası alan profesör'e gözaltı", "Profesör'e bıçak parası gözaltısı" ve "Bıçak parası alan profesöre suçüstü" biçiminde haberler yapılmıştır.

Dava dilekçesinde, haberlerin gerçek olmadığı ve hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek manevi tazminat talep edilmiştir.

Cevap dilekçelerinde, haberlerin hukuka uygun olduğu savunulmuştur.

Mahkemece, haberlerin gerçek olmadığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu haberlerle ilgili olarak davacı hakkında adli soruşturma yapıldığı; bu bağlamda, suçüstü tutanağı düzenlendiği ve gözaltına alındığı; görev suçu nedeniyle yapılan idari soruşturma sonucunda ise işlem yapılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, yayın tarihleri itibariyle haberler bakımından görünür gerçeklik söz konusu olup; düşünsel bağlılık da korunmuştur. Mahkemece, istemin reddi gerekir. Kısmen kabul kararı verilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre, davacının davalılardan V.. A.., M.. A.. ile H. Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş'ne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına; davacının davalılardan C. Medya Tv Hizmetleri A.Ş'ne yönelik temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13109, Karar No: 2016/19206, Tarih: 10.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13109 E.  ,  2016/19206 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, feshin geçerli nedenlere dayanmaması nedeniyle müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 01.05.2006-22.10.2013 tarihleri arasında bölgesine bağlı tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını, tıbbi tanıtım temsilcilerinin aylık ziyaret programlarını olarak adlandırılan bilgisayar iletişim programı aracılığı ile yaptıklarını, davacının adlı programa, 2013 yılı Temmuz ayında Hastanesinden ayrılmış olan 3 Ağustos, 27 Ağustos ve 17 Eylül tarihlerinde ziyaret ettiğini raporladığını ve bu durumun 4857 sayılı İş Kanunun 25/II-e bendinde yazılı haklı ve geçerli fesih nedeni oluşturduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm deliller ve davacının savunmasına göre ve ayrıca tanık olarak bildirilmediği, davacının kullanmış olduğu bilgisayarın davalı tarafça teslim alındığı, bilgisayara yönetici sıfatıyla davalı tarafın girdiğinin anlaşıldığı, fiziki olarak rapor çıktısının alınarak davacıya imzalatıldığına dair bir rapor ortaya konulamadığı, son celsede davacının ibraz etmiş olduğu Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2014/15807 - 22272 K. sayılı onama ilamı ile onaylanan 2014/5-498 sayılı emsal kararının somut olarak uyduğu, davalı tarafın haklı feshi ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre somut olayda, davacı, yaklaşık 7,5 yıllık tıbbi tanıtım temsilcisi olup işyerine ait olan adlı bilgisayar iletişim programına 13 ve 27 Ağustos ile 17 Eylül 2013 tarihlerinde ziyaret ettiğini raporladığı, ancak doktorun bu tarihlerden önce 2013 yılı Temmuz ayında iline tayininin çıktığı gerekçesiyle gerçeğe aykırı raporlamada bulunduğundan bahisle iş akdinin işverenin güvenini kötüye kullanmak, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışta bulunması nedenleriyle haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin 4857 sayılı İş Kanunun 25/II. maddesinin (e) alt bendi uyarınca geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar Dairemizin 2014/5708 E ve 2014/10806 K. sayılı ilamı ile bozularak davacının fesih bildiriminde belirtilen aylara ait Temmuz-Eylül arası aylık raporlarının incelenerek fesih konusu iddiaların gerçek olup olmadığı hakkında araştırma yapılması yönünde bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak davalı işverenden ziyaret raporları dosya arasına getirtilmiştir.

Mahkemece, bozma sonrasında davalı tanıkları dinlenilmiş ve eczacı bilirkişiden de rapor alınmıştır. Mahkemece bu araştırmalar yapıldıktan sonra “'ın tanık olarak bildirilmediği, davacının kullanmış olduğu bilgisayarın davalı tarafça teslim alındığı, bilgisayara yönetici sıfatıyla davalı tarafın girdiğinin anlaşıldığı, fiziki olarak rapor çıktısının alınarak davacıya imzalatıldığına dair bir rapor ortaya konulamadığı, davacının ibraz etmiş olduğu Dairemizin 7. Hukuk Dairesinin 2014/15807 - 22272 K. sayılı onamı ilamı ile onaylanan Bursa 5. İş Mahkemesinin 2014/5-498 sayılı emsal kararının somut olarak uyduğu” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Feshe konu olayda ismi geçen Doktor Betül Bakar’ın 16.07.2013 tarihinde Üniversitesi Tıp Fakültesinden ayrıldığı sabit olup bu konuda uyuşmazlık söz konusu değildir. Öte yandan, davacı taraf 13.08.2013, 27.08.2013 ve 17.09.2013 tarihlerinde 3 tane hatalı giriş yaptığını dava dilekçesinde açıkça kabul ettiğinden bu raporlamanın davacı tarafından yapıldığı ve hatalı olduğu da taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. İhtilaf, davacının bu davranışının doğruluk ve bağlılığa aykırı olup olmadığı ve davacının bu davranışı nedeniyle işverenle olan iş ilişkisindeki güven ilişkisinin zedelenip zedelenmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosyaya getirtilen ziyaret raporlarının incelenmesinde, fesih bildiriminde belirtilen tarihlerde davacının ı ziyaret ettiği şeklinde raporlama yapıldığı görülmektedir. Mahkemece, bozma sonrası dinlenen davalı tanıkları ise “tıbbi tanıtım temsilcilerinin ziyaret programlarını kendilerinin belirlediklerini, programlarına uygun şekilde yaptıkları ziyaretlerle ilgili raporları günlük olarak sisteme girdiklerini, hatalı rapor düzenlenmesi durumunda hata bildirim formu düzenleyerek durumu üst yöneticilerine bildirdiklerini, ya da sözlü olarak telefonla da bildirimde bulunabileceklerini, davacının böyle bir düzeltme talebinde bulunmadığını” beyan etmişlerdir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının hatalı raporlama yaptığını açıkça kabul etmesine rağmen dosya içeriğinde davacının bu raporlamayı düzeltme yönünde bir girişimde bulunduğunu gösterecek bilgi veya belgeye rastlanmamıştır.

Dosya kapsamına ve tüm delillere göre, davalı işverence gerçekleştirilen feshin, fesih tarihi itibariyle geçerli nedene dayandığı, taraflar arasındaki güven ilişkisinin sarsılması nedeniyle işverenden iş ilişkisini sürdürmesinin beklenemeyeceği, haklı fesih olgusunun ileride açılması muhtemel alacak davasında ayrıca değerlendirilebileceği gözönüne alındığında, fesih tarihinde geçerli nedenin varlığı dikkate alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken davanın kabulü yönünde hüküm tesisi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davacı tarafından açılan davanın REDDİNE,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davacı tarafından açılan davanın REDDİNE,

2- Peşin harcın mahsubu ile bakiye 4,90 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

3- Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,

5- Davalı tarafça yapılan Yargıtay’a geliş-dönüş dahil toplam 185,40 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Karar tarihinde yürürlükte bulunan e göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7- Artan gider avansının ilgilisine iadesine,

8- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/202, Karar No: 2019/7469, Tarih: 04.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/202 E.  ,  2019/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; beraat

2- Sanık ... hakkında; mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen suçların cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 20.04.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

2007 takvim yılına ilişkin mahkûmiyet hükmü yönünden, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası nazara alınarak 53/1-c maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi isabetsizliği ile 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin mahkûmiyet hükümleri yönünden TCK’nin 53. maddesinin uygulanması hususunun, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

04.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16230, Karar No: 2012/4655, Tarih: 27.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16230 E.  ,  2012/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve bir kısım davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 348, 350, 357 ve 359 parsel sayılı sırasıyla 39200,00 m², 24500,00 m², 15200,00 m² ve 18200,00 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, dava dışı 14 adet (13 adet) taşınmaza da revizyon gören tapu ve vergi kaydına dayanılarak pay oranlarına göre ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. İtirazı komisyonca reddedilen Hazine, taşınmazlarda iktisap şartlarının gerçekleşmediği ve kısmen ormandan açıldığı iddialarıyla dava açmıştır. Mahkemece, Hazinenin davalılardan ... ve ... yönünden açtığı davanın husumet yönünden reddi ile bu davalılara ait payların uhdelerinde bırakılmasına, diğer davalılar yönünden açılan davanın esas yönünden reddine ve taşınmazların pay oranlarına göre davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından önce onanmış, sonrasında Hazinenin itirazı üzerine karar düzeltme yoluyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 26.11.1993 tarih 1993/787-12270 sayılı bozma kararında özetle; “Dava konusu taşınmazlara revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının kapsamının belirlenmesi yönünden yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu ancak taşınmazlar üzerinde tespit günü itibariyle davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen edinme koşullarının gerçekleştiği belirtilerek hükmün onanmasına karar verilmiş ise de; tesbite dayanak yapılan tapu ve vergi kayıtlarının iç içe girdiği, tapu kaydında yazılı miktarın 20000,00 m² olduğu, tapu kaydının miktarının ise 50000,00 m² olduğu, taşınmazların haritasında gösterildiği gibi kadastro dışı fundalık alanla çevrili bulunduğu, tapu ve vergi kayıtlarının iç içe girdiği değişebilir sınırlı oldukları dosya içeriği ile anlaşılmaktadır. Tapu ve vergi kaydına göre tespit edilen taşınmazların yüzölçümleri toplamı 195500,00 m²’dir. 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesi hükmüne göre bir kişinin aynı çalışma alanı içinde belgesiz zilyetlik yoluyla sulu toprakta 40 dönüm, kuru toprakta 100 dönüm taşınmaz edinebilmesi mümkündür. Çekişmeli parsellere revizyon gören ve daha fazla miktarlı vergi kayı yüzölçümü 50 dönüm olduğuna göre ve çekişmeli taşınmazlar yönünden geçerli bir paylaşımın yapılmadığı da belirlenmiş olmakla, davalı tarafın edinebilecekleri taşınmazların toplam yüzölçümü 150000,00 m²’den ibarettir. Bu durumda, vergi ve tapu kaydına göre tesbit edilen ve tesbit tutanağında yazılı bulunan dava dışı diğer komşu parsellere ait tutanakların getirtilmesi, bunların kesinleşip kesinleşmediklerinin belirlenmesi ve davalı tarafın yararına 3402 sayılı Kadastro Yasanının 20. hükmüne göre tercih hakkının sorulması, tapu ve vergi kaydının revizyon gördüğü taşınmazların tümünde davalı tarafın 150 dönüme tamamlanarak davalılar adına, geri kalan kesimin ise Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekir. Mahkemece, bu yönler dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz ve mahkeme kararının bozulması gerekirken, değerlendirmede yanılgıya düşülerek zuhulen onandığı anlaşıldığından

Hazinenin karar düzeltme isteğinin kabulü ile hükmün belirtilen gerekçeler ile bozulmasına karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüne ve dava konusu Kesim köyü 348 parselin tamamen, 350 parselin ise fen bilirkişi Muzaffer Dertlinin 23/08/2002 tarihli raporuna ekli krokide (B) ile gösterilen 15500,00 m² bölümünün davacı Hazine adına; 357 ve 359 parsellerin tamamı ile 350 parselin de krokide (A) ile gösterilen 9000,00 m² bölümünün pay oranlarına göre davalı gerçek kişiler adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve bir kısım davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 27/03/2012. gününde oybirliği ile karar verildi.