muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5331, Karar No: 2025/5786, Tarih: 12.05.2025

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmı ile de ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklinde belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre şüpheli hakkında, sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, soruşturma dosyası kapsamında İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 28/06/2022 tarihli vergi tekniği raporunun, 16/08/2023 tarihli vergi suçu raporunun, vergi inceleme tutanağı ile değerlendirme komisyonu olumlu mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli delilin bulunduğu gibi, Mahkemenin iade sebeplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade nedenleri arasında da bulunmadığı ve anılan eksikliklerin yargılama aşamasında giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2024 tarihli ve 2024/182 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile "...karşıt inceleme raporları ve banka hesap kayıtları ile şüphelinin firması hakkında inceleme yapılmadığı, tarafsız bir bilirkişiye bu hususlarda rapor tanzim ettirilmediği..." şeklindeki gerekçe doğrultusunda, suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlendiği belirtilen iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2024 tarihli ve 2024/182 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile "...karşıt inceleme raporları ve banka hesap kayıtları ile şüphelinin firması hakkında inceleme yapılmadığı, tarafsız bir bilirkişiye bu hususlarda rapor tanzim ettirilmediği..." şeklindeki gerekçe doğrultusunda, suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlendiği belirtilen iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; 5271 sayılı Kanun'un 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda Mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında vergi tekniği raporu, vergi inceleme raporları ve vergi suçu raporu düzenlendiği, dosya içerisinde dava şartı olan olan mütalaanın yer aldığı, dosya içeriğine göre kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, bununla birlikte; 28.06.2022 tarihli ve 2022-A-8329/9 sayılı vergi tekniği raporu, 14.08.2023 tarihli 2023-2014-3-740/1, 15.08.2023 tarihli 2023-2014-3-740/2 sayılı vergi inceleme raporları ve 16.08.2023 tarihli 2023-2014-3-740/5 sayılı vergi suçu raporu ile eklerinin incelenmesinde; şüphelinin eyleminin 2019 takvim yılında kısmen sahte fatura düzenleme ile 2018 ve 2019 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarına ilişkin olduğu, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2024 tarihli ve 2023/261383 Soruşturma, 2024/25374 Esas sayılı iddianamesi ile 2018 ve 2019 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2019 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı açıldığı, şüpheli hakkında 2018 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan bir davanın bulunmadığı, bu eksikliğin mahallinde takdir ve ifasının mümkün olduğu, kamu davası açılan 2018 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna yönelik de mütalaanın olmadığı, ancak belirtilen hususun iade nedenleri arasında bulunmadığı, gereğinin Mahkemesince takdir ve ifası yoluna gidilebileceği, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçenin ise 5271 sayılı Kanun‘un 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2024 tarihli ve 2024/380 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8096, Karar No: 2019/704, Tarih: 05.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/8096 E.  ,  2019/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektirik abonesi olduğu davalı şirketin 2012 yılının Mart ila Haziran aylarında düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak toplam 8.966 TL kayıp-kaçak, dağıtım, PSH, iletim ve sayaç okuma bedeli tahsil ettiğini, ayrıca davalı şirketin abonelik sözleşmede belirlenen birim fiyatın da üstünde birim fiyat uygulaması nedeniyle aynı dönemde 2.267 TL fazladan tahsilat yaptığını ileri sürerek; toplam 11.233 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacı tarafça hukuka aykırı olarak alındığı ileri sürülen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, ayrıca fatura bedellerinin davacı ile imzaladığı abonelik sözleşmesi uyarınca belirlendiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak bedelinin parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, dağıtım şirketlerinin söz konusu tarifeye aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmalarının mümkün olmadığı, tarifelere ilişkin EPDK kararı iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlayacağından kayıp-kaçak bedeline ilişkin talebin yerinde olmadığı, diğer taraftan sözleşmenin eki olan “Özel Şartlar” başlığı altındaki belgenin “Sözleşme Fiyatı” adı altında belirtilen maddesinde taraflar arasında elektrik birim fiyatının ilgili yıl için belirlendiği, aynı maddede EPDK’nun yıl bazında fiyatları belirlediği, bunun dışında ayrıca bir fiyat belirlemesinin olması halinde bunu geçerli olacağının belirtildiği, dava konusu faturaların ise aynı yıla ait olup bir sonraki yıla sarkmadığı, bu sebeple belirlenen satış birim fiyatının geçerli olup davalı tarafça belirlenen birim fiyatı olan 0155,120 Kr.’un değiştiği ve arttığının iddia ve ispat edilmediği, buna göre alınan bilirkişi raporu ile davalı tarafça fazla tahsilat yapıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 2.889,16 TL'nin davalı taraftan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Davacı tarafın temyiz itirazının incelenmesinde;

Davacı, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatını talep etmiştir.

1- Davacı tarafın temyiz itirazının incelenmesinde;

Davacı, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatını talep etmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73 üncü maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de, geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarihli ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; temyiz aşamasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedeli tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan istemin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- Davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı, dava dilekçesinde; davalının sözleşme ile belirlenen birim fiyat yerine daha yüksek tutarda birim fiyat uygulamak suretiyle 2.267 TL fazladan tahsilat yaptığını ileri sürerek, bu miktarı davalıdan talep etmiştir. Mahkemece, talep aşılarak, 2.889,16 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi, HMK'nun 26 ncı maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırıdır.

Bundan ayrı, taraflarca imzalanan Enerji Satış Sözleşmesinin "Genel Şartlar" bölümünde yer alan;

"Şirket tarafından uygulanacak enerjji satış bedeli" başlıklı 5 inci maddesi; "Şirket tarafından aboneye uygulanacak olan elektrik enerjisi birim fiyatı, iş bu bözleşmenin Özel Şartlarında belirlenen bedel olacaktır." hükmünü,

Bundan ayrı, taraflarca imzalanan Enerji Satış Sözleşmesinin "Genel Şartlar" bölümünde yer alan;

"Şirket tarafından uygulanacak enerjji satış bedeli" başlıklı 5 inci maddesi; "Şirket tarafından aboneye uygulanacak olan elektrik enerjisi birim fiyatı, iş bu bözleşmenin Özel Şartlarında belirlenen bedel olacaktır." hükmünü,

"Mevzuata Uyum" başlıklı 15 inci maddesi; "Abone ve şirket, elektrik ile ilgili yürürlükte bulunan tüm kanun, tüzük, yönetmelik, EPDK, TEİAŞ, Dağıtım Şirketi ve kanun ile bu kurumların yerine ikame edilecek kurumlarca yayınlacak karar, tebliğ vb. hükümlere uymayı peşinen kabul ve taahhüt eder.

Sözleşme süresi içerisinde ilgili mevzuatta meydana gelecek değişiklikler nedeniyle Sözleşmede değişiklik yapılmasının zorunlu olması durumunda, Sözleşmenin ilgili maddeleri söz konusu değişikliklere uygun olarak taraflarca revize edilecektir.

İş bu Sözleşmede belirtilmeyen hususlarda, ilgili mevzuat hükümleri uygulanacaktır" hükmünü,

"Özel Şartlar" bölümünde yer alan ve "Sözleşme Fiyatı" başlıklı 3 üncü maddesi; "Sözleşmenin yürürlükte kaldığı süre boyunca, şirketin aboneye uygulayacağı elektrik enerjisi birim fiyatı, EPDK'nun ilgili yıl için ilan edeceği elektrik satış tarifelerinden "Diğer Tüm Dağıtım Sistemi Kullanıcıları – Mesken (0155.120 kr) tarifesinde belirtilen fiyat üzerinden % ... oranında indirim uygulanması suretiyle bulunacak bedel olacaktır. Genel Şartlar 15. maddesi hükmü saklıdır.

Kurul kararının veya mevzuatın değiştirilmesi halinde, elektrik enerjisinin birim satış fiyatı belirlenirken, yeni mevzuat uyarınca anılan tablodaki söz konusu kaleme karşılık gelen tarife uygulanacaktır" hükmünü içermektedir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan sözleşme hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi ve ondan sonra konusunda uzman bilirkişiden rapor aldırılması suretiyle uyuşmazlığın esası hakkında hüküm tesis edilmesi gerekirken, sadece sözleşmenin Özel Şartlar bölümünde yer alan "Sözleşme Fiyatı" başlıklı 3 üncü maddesi esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmi olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Hükmün HUMK'nun 428 inci maddesi gereğince; yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davacı taraf yararına, ikinci bendde açıklanan nedenlerle davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27241, Karar No: 2013/3795, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27241 E.  ,  2013/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesi ve meydana gelen zararın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesi ve meydana gelen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza el atma olmadığından, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacının temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/973, Karar No: 2020/4177, Tarih: 09.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/973 E.  ,  2020/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK’nın 151/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, kararın verildiği 08/07/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık , iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; şikayetçiye ait iş yerine kepenk kilidini kesmek suretiyle içeri girilip iş yerinde yazar kasa çekmecesinde bulunan kasa anahtarı ile çelik kasa açılıp içindeki 4000 TL ile işyerinde bulunan çeşitli markalarda sigaraların çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların ve suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, aynı Yasa'nın 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğindeki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;