muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3589, Karar No: 2019/6709, Tarih: 08.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3589 E.  ,  2019/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde sabıkasız olduğu, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak tayin edilen cezaların ertelendiği, erteleme müessesesinden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden, doğrudan tayin olunan cezanın ertelenmesine karar verilmesi,

b- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının denetimi bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmaması ve yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13531, Karar No: 2012/5037, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13531 E.  ,  2012/5037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.07.2009 gün ve 2009/321 Esas, 2009/925 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delilere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 4/1-b maddesi uyarınca, 765 sayılı TCK.nın 426/1. maddesinde öngörülen para cezasının bin dört yüz otuz katına çıkartıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında 426/1. maddesi gereğince adli para cezasının 2860 TL olarak belirlenmesi gerekirken 6485 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "...765 sayılı TCK.nın 426/1. maddesi gereğince 6485 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin "...5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 4/1-b ve 765 sayılı TCK.nın 426/1. maddesi gereğince 2860 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde, 765 sayılı Kanunun 119/5. maddesi uyarınca belirlenen "9727 TL adli para cezası" ibaresinin de "4290 TL adli para cezası" biçiminde değişitirilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4646, Karar No: 2018/15767, Tarih: 20.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/4646 E.  ,  2018/15767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVACILAR : ... V.D.

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali-tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalıların istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, vekalet ücreti ve harç yönünden başvuru kabul edilerek verilen karar davalılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’un maliki olduğu 186 ada 12, 6, 1, 2, 544 ada 4, 187 ada 1, 4 ve 6 parsel sayılı taşımazlarını davalı oğullarına satış suretiyle devrettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında tenkis isteğinden feragat etmişlerdir.

Davalılar, zamanaşımı itirazında bulunup taşınmazları bedeli karşılığında satın aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı ... yönünden davanın reddine, diğer davacılar yönünden muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalıların istinaf başvurusu Antalya Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, harç ve vekalet ücreti bakımından kısmen kabul edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’un maliki olduğu 1068 (yeni 186 ada 12) parsel sayılı taşınmazını 18.04.2006 tarihinde davalı oğlu Mehmet’e, 186 ada 1 ve 6 parsel sayılı taşınmazlarını 20.03.2012, 186 ada 2 parsel sayılı taşınmazını 18.12.2013 tarihinde davalı oğlu Mustafa’ya, 187 ada 1 parsel sayılı taşınmazını 20.03.2012, 304 (yeni 187 ada 4 ve 6) parsel sayılı taşınmazını 08.02.2002, 303 (yeni 544 ada 4) parsel sayılı taşınmazını 24.06.1997 tarihinde davalı oğlu Süleyman’a satış suretiyle devrettiği, 1937 doğumlu murisin 04.10.2014 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı kızları Teslime, Ayşe, oğlu Ahmet’ten olma torunları Safiye, Sibel ve İrfan..., davalı erkek çocukları Süleyman, Mustafa ve Mehmet ile dava dışı eşi Hatice’nin kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK 190. madde ve TMK 6. madde gereğince davacı iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olayda, mahkemece hüküm kurmaya yeterli bir araştırma yapıldığı söylenemez.

Hal böyle olunca, taraflarca bildirilen tanıkların yeniden dinlenilmesi, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olup olmadığı, diğer mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir bir neden bulunup bulunmadığı, davalıların alım güçleri gibi hususlarda yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca araştırma yapılması, mirasbırakanın iradesinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve ondan sonra hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12904, Karar No: 2011/12664, Tarih: 14.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/12904 E.  ,  2011/12664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz ve deniz yüzeyini davalının çeşitli muhdesatlar yapmak ve kullanmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürüp kıyı vasfındaki alana ve deniz yüzeyine yönelik elatmasının önlenmesi ve üzerindeki muhdesatların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, bir savunma getirmemiştir.

Mahkemece, davalının tüzel kişiliğinin olmadığı, davanın site malikleri aleyhine açılması gerektiği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3/2. maddesi gereğince) ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/632, Karar No: 2011/603, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/632 E.  ,  2011/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; alıkoyma suçundan beraatlerine, atılı ırza geçme eylemleri reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek mahkûmiyetlerine dair Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 2005/398 Esas, 2005/390 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve... müdafileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun şekilde sanıkların işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu ile sanıklara isnat olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun tâbi olduğu kanun maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 5 yıllık ve 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçları yönünden suç tarihleri olan 02.03.2003 ve 06.06.2003'den, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu yönünden ise sanıklar hakkında bu suçtan mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu 18.03.2004 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3865, Karar No: 2019/2257, Tarih: 13.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3865 E.  ,  2019/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... Gayrimenkul Yat. ve Proje Yön. Ltd. Şti. 2-... Gayrimenkul Yat. ve Proje Yön. Ltd. Şti. ile davalı ... Yapı Otomotiv Tic. ve San. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 10.11.2015 gün ve 2015/21-388 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesinin 18.01.2018 gün ve 2016/5970-2018/94 sayılı ilamı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir. Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan, sözleşmenin feshinin tesbiti ve tapudaki şerhin terkini istemlerine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne sözleşmenin feshinin tesbitine, tapudaki şerhin terkinine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiş, görevli Yargıtay dairesince yetki yönünden karar bozulmuş, davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.Davacılar vekili, davalı yüklenici şirket ile dava dışı ... Gayrimenkul Yatırım İnşaat Turizm Ltd. Şti. arasında ...3. Noterliği'nin 05.12.2007 tarihli 20434 yevmiye nolu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanarak, ... Tapu Sicil Kütüğüne 05.12.2007 tarihinde şerhedildiğini, davalı yüklenicinin temerrüdü ve temerrüt halinin giderilememesi sebebiyle bu sözleşmenin dava dışı ... tarafından 01.02.2012 tarihinde keşide edilen ihtarname ile haklı olarak tek taraflı feshedildiğini, iş sahibi... Gayrimenkul Yatırım İnş. Tur. Ltd. Şti.'nin, feshedilen bu sözleşmeden doğan haklarını 01.02.2014 tarihli temliknâme ile devir ve temlik ettiğini, 29.01.2014 tarihli uzlaşma ve ibraname protokolü yapıldığını, bu protokol ile tarafların birbirlerini ibra ettiklerini, ileri sürerek, 05.12.2007 tarihli sözleşmenin tarafların ortak mutabakatı ile feshedildiğinin tespiti ve sözleşmenin feshi ile hukuki dayanaktan mahrum kalan şerhlerin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davacıların aktif dava ehliyetinin olmadığını, yetkili mahkemenin... Mahkemeleri olduğunu, dava dışı ... şirketinin sözleşmeden ve Protokolden doğan yükümlülükleri yerine getirmediğini, şerhin kaldırılması için gereken hukuki şartlar mevcut olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davalı ile dava dışı ... şirketi arasında imzalanan 05.12.2007 tarihli sözleşme konusu işleri davalı yüklenici şirketin tamamlayamadığının ...1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/3 Değişik iş ve 2014/33

Değişik iş sayılı dosyaları kapsamında düzenlenen bilirkişi raporları ile tespit edildiği, ... şirketi tarafından davalı şirketin temerrüde düşmesi nedeniyle sözleşmenin haklı nedenle feshedildiği, Uzlaşma Protokolü ve ibraname ile feshedilen sözleşme kapsamındaki, taraf hak ve borçlarının tasfiye edildiği ve taraflar arasındaki sözleşmenin sona erdirilmiş olması karşısında sözleşme kapsamında tesis edilen şerhlerin de hukuki dayanağını yitirmiş olduğu, bu nedenle davanın kabulü ile, 05.12.2007 tarihli sözleşmesinin karşılıklı olarak feshedildiğinin tespiti ile dava konusu taşınmaz üzerindeki şerhlerin terkinine, karar verilmiştir

Kararın, davalı vekilince temyizi üzerine 23. Hukuk Dairesince uyuşmazlığın taşınmazın aynına ilişkin olmadığı, uzlaşma protokolü ve ibranamede ... mahkemelerinin yetkili olduğunun kabul edilmiş olduğu, HMK'nın 17. maddesine göre yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğu gerekçeleriyle HMK114/1-ç,115/2 maddeleri uyarınca yetkisizlik nedeniyle davanın reddi gerektiğinden kararın bozulmasına karar vermiş, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.6100 sayılı HMK'nın 12. maddesinde taşınmazın aynına ilişkin davalarda taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin yetkisi kesin yetki olarak belirlenmiştir. 4721 sayılı TMK 1009. maddesine göre; "Arsa payı karşılığı inşaat, taşınmaz satış vaadi, kira, şufa... sözleşmelerinden doğan haklar ile şerhedilebileceği kanunlarda açıkça öngörülen diğer haklar, tapu kütüğüne şerh edilebilir. Bunlar şerh verilmekle o taşınmaz üzerinde sonradan kazanılan hakların sahiplerine karşı ileri sürülebilir." Şerhin sağladığı etki, kişisel hakkın kaynaklandığı borç ilşkisinden doğan yükümlülüğün, taşınmaz mülkiyetine bağlanması, böylece kişisel hakla ilgili eşyaya bağlı borç haline gelmesidir. Bu şerhedilmiş kişisel hakka dayanan dava sonucunda tapu kütüğünde değişiklik olacağından şerhe ilişkin davalarında taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılması gerekir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri taşınmaz devrini içeren sözleşmelerden olması nedeniyle Noterlikçe düzenleme şeklinde yapılması gereken, feshi mahkeme kararıyla veya taraf iradelerinin birleşmesi halinde mümkün olabilen sözleşmelerdendir. Tapu siciline şerh edilmekle ayni tesiri haiz Eşyaya bağlı borç haline gelirler. Buna ilişkin davaların 6100 sayılı HMK'nın 12/1-2 maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemelerinde görülmesi gerekir. Bu yetki kesin yetki kuralı olup yetki sözleşmesiyle değiştirilemez. Bu nedenle 23. Hukuk Dairesi'nin mahkeme kararının yetki yönünden bozulmasına dair kararı zuhule müstenit olup kaldırılması gerekmiştir.Davada sözleşmenin feshedildiğinin tesbiti ile şerhin terkini istendiğine göre kesin yetki kuralı söz konusu olduğundan yetkili ve görevli mahkeme ... Asliye Hukuk Mahkemesidir. Bu sebeple davanın esasının incelenmesi yönünde mahkemece verilen karar yerindedir. Ne var ki davanın dayanağı olan ve taraflar arasındaki ilişkilerin düzenlendiği 29.01.2014 tarihli uzlaşma protokolü şarta bağlı olup sözleşmenin 3.2 maddesinde davacı arsa sahibince 5 dairenin bitirileceği öngörülmüş, ancak mahkemece bu konuda gerekli araştırma yapılmamış, protokoldeki şartlar değerlendirilmeden, tesbit raporu üzerinden hüküm kurulmuştur. Mahkemece mahallinde keşif yapılmak suretiyle protokol hükümlerinin yerine getirilip getirilmediği araştırılmak suretiyle davanın sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin yetkiye ilişkin bozma kararının kaldırılarak açıklanan gerekçeyle bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile; 23. Hukuk Dairesi'nin 18.01.2018 tarih ve 2016/5970 Esas, 2018/94 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacılara, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.