muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5197, Karar No: 2019/16656, Tarih: 24.10.2019

./..

.5.

incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde başvurulabilmesi karşısında;...2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.07.2017 tarihli ve 2016/617 esas, 2017/540 sayılı kararının katılanlar vekiline,...Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin 05.07.2018 tarihli, 2018/1567 esas, 2018/2135 sayılı ek kararının da sanığa yöntemince tebliğ edilmesi ve sonraki işlemlerin mahallinde yerine getirilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Yine, her ne kadar hakaret suçlarından kurulan adli para cezaları, yukarıda açıklanan gerekçeyle kesin nitelikte olup, kanun yararına bozmaya konu edilebilecek hükümlerden ise de, sanığa yükletilen bütün suçların birbiriyle bağlantılı oluşu, bir hüküm için verilecek kararın diğer suçlardan kurulacak hükümleri de etkileyebileceği hususları nazara alındığında, ayrıca hakaret suçlarından kurulan hükümlerin, tehdit ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarına ilişkin kararlardan ayrı olarak kanun yararına bozulması halinde ve tehdit ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan hükümlere karşı da istinaf yoluna müracaat edilmesi durumunda, bağlantılı suçlar için, usul ekonomisi ilkesi ile de bağdaşmayacak şekilde, Yerel Mahkeme ile Bölge Adliye Mahkemesi'nde ayrı ayrı yargılamaların yürütülecek olması ihtimali gözetildiğinde, hakaret suçlarından kurulan adli para cezalarına ilişkin kanun yararına bozma başvurusunun da bu aşamada reddine karar vermek gerekmiştir.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1)Sanık ...'in hakaret, tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından adli para cezaları ile hapis cezalarıyla cezalandırılmasına dair,...2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/07/2017 tarihli ve 2016/617 esas, 2017/540 sayılı kararınına yönelik, CMK'nın 309. maddesi koşullarını taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN BU AŞAMADA REDDİNE,

2)Dosyanın,...2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.07.2017 tarihli ve 2016/617 esas, 2017/540 sayılı kararının katılanlar vekiline,...Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin 05.07.2018 tarihli, 2018/1567 esas, 2018/2135 sayılı ek kararının da sanığa yöntemince tebliği için mahalline gönderilmesine, sonraki işlemlerin mahallinde Mahkemesince yerine getirilmesine, 24/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31849, Karar No: 2017/15519, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31849 E.  ,  2017/15519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32083, Karar No: 2014/17515, Tarih: 06.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/32083 E.  ,  2014/17515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yakın mesafeden katılanın hayati öneme haiz baş ve göğüs bölgeleri yerine bel altı kısımlarına doğru silahla ateş ederek üzerine atılı eylemi gerçekleştirmiş olması ve Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 13.12.2007 tarihli raporda da katılanın hayati tehlike geçirmeksizin yaralanmış olduğunun belirtilmesi karşısında, mahkemenin olayı kabul ve gerekçesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme kısmen uygun olarak ONANMASINA, 06.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12310, Karar No: 2012/11783, Tarih: 19.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/12310 E.  ,  2012/11783 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... 2-... adına Av. ... arasındaki dava hakkında Gebze 1. İş Mahkemesinden verilen 17.12.2009 günlü ve 616/83 sayılı hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizin 06.12.2011 gün ve 9005-17290 sayılı geri çevirme gereğinin yerine getirilmediği, zira;

Gıyabi hükmün davalılardan ...'e 7201 sayılı Yasanın 35. maddesine göre, “Kışla ..., Radar Caddesi, No:.., Hereke, ..." adresine yapıldığı, oysa dava dilekçesinin adı geçene “Ayvacıkdere Mah. Vali ... Sokak, N0:, Kirazlıyalı, Körfez, ..." adresinde tebliğ edildiği anlaşılmakla;

Gıyabi hükmün, aleyhine hüküm kurulan davalı ...'e dava dilekçesinin tebliğ edildiği yukarıda belirtilen adrese yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan, 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme uyarınca) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacı Kurumun temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 19.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2664, Karar No: 2017/8769, Tarih: 09.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/2664 E.  ,  2017/8769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu araca tam kusurlu olarak çarpması sonucu müvekkilinin ayağının kırıldığını, 75 gün raporlu kalıp işe gidemediğini, hala rahatsızlığının devam ettiğini, elem çektiğini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle geçici işgöremezlik talebini 1.970,85 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, kusur durumunu kabul etmediklerini, tazminat talebinin kalem kalem açıklanması gerektiğini, taleplerinin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kusur durumunu kabul etmediklerini, kazanç kaybının kanıtlanması, ...’dan işgöremezliğe dair rapor alınması gerektiğini, taleplerinin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat istemi yönünden; davanın kabulüne, 1.970,85 TL'nin kaza tarihi olan 14/12/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp, davacıya verilmesine, manevi tazminat istemi yönünden; dosya kapsamı, mevcut deliller, kusur oranı ve olayın oluş şekli ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları göz önünde tutulduğunda davacı için zenginleşme, davalı için fakirleşme koşulları oluşmayacak şekilde manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden, takdiren; 3.500 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14/12/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp, davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 346,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'nden alınmasına 9.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16974, Karar No: 2015/13853, Tarih: 09.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16974 E.  ,  2015/13853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HENDEK ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2013/572-2014/298

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; tarafların Hendek Asliye Hukuk Mahkemesi 2010/333E-2010/325K sayılı ilamıyla boşandığını, mahkemece davalının, davacıya ve müşterek çocuğa aylık ayrı ayrı 550,00TL nafaka ödemesine karar verildiğini, geçen sürede nafakada artırım olmadığı gibi ekonomik koşulların değiştiğini, müşterek çocuğun büyümesi sebebiyle ihtiyaçlarının arttığını, davacının da herhangi bir işte çalışmadığını iddia ederek davacı lehine ödenen yoksulluk nafakasının aylık 1.500,00 TL'ye, müşterek çocuk için ödenen iştirak nafakasının aylık 2.000,00 TL çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; tarafların anlaşmalı boşandıklarını, davalı müvekkilinin nafaka borcunu her ay ödediği gibi ayrıca okul ve diğer ihtiyaçlarında da yardımcı olduğunu, nafaka borcu karşılığı olmak üzere ..... plakalı aracı davacıya devrettiğini, sosyal durumlarında herhangi bir değişiklik olmadığı halde nafakanın arttırılma talebinin haksız olduğunu, talep edilen miktarın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacı Y.. Ç.. lehine taktir edilen yoksulluk nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 825TL ye , müşterek çocuk Berat Dinçer için taktir edilen iştirak nafakasının yine dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 1.100TL ye çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

TMK'nun 175.maddesine göre; ''Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan malî gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.''

TMK'nun 176/4. maddesine göre de tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

TMK'nun 175.maddesine göre; ''Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan malî gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.''

TMK'nun 176/4. maddesine göre de tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Somut olayda; davacının ev hanımı olup gelirinin olmadığı, davalının ise özel bir şirketin ortağı olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE 12 aylık ortalama artış oranı nazara alınmak suretiyle, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktara hükmetmekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20414, Karar No: 2017/3633, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20414 E.  ,  2017/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Elmalı İcra Ceza Mahkemesi’nin 30.03.2012 tarih 2012/27 Esas, 2012/131 Karar sayılı hükmü ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyizi kabil olmasına rağmen verilen dilekçelerin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile Elmalı Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.04.2012 tarih 2012/72 değişik iş ve 29.06.2012 tarih 2012/127 değişik iş sayılı kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek Elmalı İcra Ceza Mahkemesinin 30.03.2012 tarih 2012/27 Esas, 2012/131 karar sayılı hükmüne yönelik,

1) Gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçu açısından kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Tazminat talebine yönelik yapılan incelemede;

Şikayetçinin, 09.01.2012 havale tarihli şikayet dilekçesinde, İİK'nın 338. maddesi uyarınca cezalandırma isteği ile birlikte aynı Kanun'un 89/4. maddesi uyarınca tazminat isteminde bulunması karşısında, mahkemece, İİK'nın 89/4. maddesindeki “İcra mahkemesi, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü gözetilerek, şikayetçi vekilinin, İİK'nın 89/4. maddesi uyarınca tazminat talebi hakkında da hüküm kurulması gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15159, Karar No: 2022/13044, Tarih: 12.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/15159 E.  ,  2022/13044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 28/10/2020 tarihli, 2020/65 esas ve 2020/267 sayılı kararı

b) İstinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına yönelik isteklerinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmiştir.

CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,

B) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık ... ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Hükmün açıklandığı son duruşmada mazeret dilekçesi veren ve duruşmada hazır bulunmayan sanık müdafiinin mazereti hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediğinin anlaşılması karşısında; CMK’nın 188/1. maddesine aykırı olarak, sanık müdafii bulunmadan yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre sebebiyle sanık hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Salihli Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine,

12.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23931, Karar No: 2013/19125, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23931 E.  ,  2013/19125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.