muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10899, Karar No: 2016/856, Tarih: 25.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/10899 E.  ,  2016/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu trafik sigortası ile sigortalı ve davalıya ait aracın alkollü ve tam kusurlu kullanımı sonucunda yaptığı kazada, dava dışı karşı araçta meydana gelen 10.586,00 TL hasar bedelinin 11/09/2013 tarihinde müvekkili tarafından karşı tarafa ödendiğini, bu nedenle 10.586,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 11/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 7.912,50 TL' nin ödeme tarihi olan 11/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde,dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik sigortası poliçesinden kaynaklanan, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmesi nedenine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde, alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinde, tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya baktığımızda; sigortalı araç sürücüsünün 0,74 promil alkollü olup bilirkişi raporuna göre kazanın oluşumunda kavşağa yaklaştığında yavaşlamamak, dur levhasına rağmen durmamak, kavşakta sağdan kavşağa yaklaşan araca ilk geçiş hakkını vermemek, dikkatsiz tedbirsiz ve alkollü araç kullanmaktan %75 oranında kusurlu bulunmasına, dava dışı diğer araç sürücüsünün kavşağa yaklaştığında yavaşlamamak, dikkatsiz tedbirsiz araç kullanmaktan %25 oranında kusurlu bulunmasına ve kazanın münhasıran davalı sigortalıya ait araç sürücüsünün alkollü olmasından kaynaklanmamasına göre, mahkemece, kazanın davacı tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan araç sürücüsünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında meydana gelmediği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu kusur oranına göre yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/719, Karar No: 2016/648, Tarih: 19.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/719 E.  ,  2016/648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin ek kararıyla davacı vekilinin temyizinin süresinde olmaması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3079, Karar No: 2023/14473, Tarih: 22.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/3079 E.  ,  2023/14473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/412 E., 2019/386 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2019/128 Esas, 2019/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-h, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 16.12.2019 tarihli ve 2019/412 Esas, 2019/386 Karar sayılı karar ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Suç işleme iradesi olmadığına,

3. Gönüllü vazgeçme kapsamında olduğuna,

4. Beraat etmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ...'un suç tarihi olan 09.07.2016 tarihinde gece sayılan zaman dilimi içerisinde (saat 01.30 sıraları) çalıştığı cafeden çıkıp suça konu bisikleti ile ikametine gittiği sırada, sanık ... ile karşılaştığı, sanığın mağdura kaybolan köpeğini görüp görmediğini sorduğu, mağdurun görmediğini söylemesi üzerine sanığın köpeğini aramak için mağdurdan bisikletini istediği, mağdurun bisikleti vermeyi kabul etmemesi üzerine mağdurun yüzüne tokat attığı ve tokatın etkisiyle mağdurun yere düştüğü, mağdur yerdeyken sanığın mağdura Adli Emanet'in 2016/934 sırasında kayıtlı bıçağı çektiği, mağdurun korkarak bisikletini bırakıp olay yerinden kaçtığı, akabinde sanığın mağdura ait bisikleti alarak olay yerinden ayrıldığı bu şeklinde sanığın nitelikli yağma suçunu işlediği kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında olay tarihinde saat 01.00-02.00 sıralarında köpeğini aradığı sırada olay yerinden bisikletiyle geçmekte olan mağdura köpeğini görüp görmediğini sorarak ondan köpeğini aramak için bisikletini istediğini, ancak bisikletini vermeyeceğini söylemesi üzerine ona tokat atarak bisikletini ondan aldığını, yarım saat içinde köpeğini bularak bisikleti mağdura vermek üzere olay yerine geldiğini, olay anında üzerinde bıçak bulunduğunu, ancak mağdura bıçak çekmediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmediği görülmüştür.

3. Mağdur ... beyanında, "olay tarihinde gece saat 01.30 sıralarında işten çıkmıştım, bisikletle evime gidiyordum, karşıma 15-20 kişilik bir grup çıktı, önümü kestiler, gruptakilerden ... ... bana köpeklerini kaybettiklerini, görüp görmediğimi sordu, ben görmediğimi söyledim, bunun üzerine sanık bana "bisikletin güzelmiş, verde köpeğime bakayım" diye söyledi, ben kabul etmeyince suratıma bir tane tokat attı, bunun üzerine ben yere düştüm, ben yere düşünce sanık bana büyükçe bir bıçak çekti, bende bunun üzerine korkarak bisikletimi de orada bırakıp kaçmak zorunda kaldım, daha sonra polisler bana bisikletimi geri iade ettiler, şikâyetimden vazgeçiyorum, katılma talebim yoktur, tazminini talep ettiğim bir zararım yoktur" şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Tanık A.P. beyanında, "suç tarihinde ve halen ... Belediye Başkanlığı'nda güvenlik görevlisi olarak çalışırım. Suç tarihinde belediyeye ait benzinlikte çalışmaktaydım. Olay tarihinde gece vakti kolluk görevlileri iş yerime gelerek suça konu olayı bana ve diğer çalışanlara sordular. Biz de böyle bir olaya şahit olmadığımızı söyledik. Bu sırada tanımadığım bir kişi yanında birkaç kişiyle birlikte yanımıza geldiler. Bu kişi bisikleti, kaybolan köpeğini bulmak için aldığını söyledi. Bu kişinin şu an huzurda bulunan sanık olup olmadığını ise bilmiyorum. Bu sırada yine tanımadığım bir çocuk buraya gelerek bisikletinin alındığından bahisle bağırıp çağırdı. Yanında ailesi de vardı. Bağırıp çağıran çocuk ayrıca bıçakla diğer tarafa saldırdı. Diğer taraf da bu çocuğa karşılık verdi. Bu kişilerin elinde bıçak olup olmadığını ise bilmiyorum. Olaya dair bilgim bundan ibarettir" şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 23.07.2016 tarihli bıçak incelemesine ilişkin uzmanlık raporu dosya arasında bulunmaktadır.

6. Dosya arasında mağdur hakkında tanzim edilen doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

7. Dosya arasında 09.07.2016 tarihli tutanakta sanığın bıçak ile yakalandığı anlaşılmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

6. Dosya arasında mağdur hakkında tanzim edilen doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

7. Dosya arasında 09.07.2016 tarihli tutanakta sanığın bıçak ile yakalandığı anlaşılmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır.

Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamı, sanığın savunması, mağdur beyanı, adli raporlar ve dosya arasında mevcut olan tutanaklar bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

eylemin sabit olduğu belirlendiğinden, araştırılacak başkaca bir hususun bulunmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 16.12.2019 tarihli ve 2019/412 Esas, 2019/386 Karar kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14090, Karar No: 2015/15394, Tarih: 14.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14090 E.  ,  2015/15394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/40827

MAHKEMESİ : Mersin 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/316 (E) ve 2012/850 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklara ait parmak izleri ile olay yerinden alınan ve 12/04/2012 tarihli ekspertiz raporunda

belirtilen üç adet parmak izinin mukayesesinin yaptırılarak söz konusu izlerin suça sürüklenen çocuklara ait olup olmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

b)Hükmün A-3 bendinde suça sürüklenen çocuk R.. Ü.. hakkında hırsızlık suçundan karar verildiği halde B-3 bendinde yine adı geçen suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,14/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27930, Karar No: 2018/1271, Tarih: 13.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/27930 E.  ,  2018/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatıldığı, şikayetçi vekilinin icra mahkemesine yaptığı başvuruda, şikayetçinin ortağı olduğu takip borçlusu Gavremoğlu İnşaat Taahhüt Tic. Ltd. Şirketi aleyhine yapılan takip nedeniyle şikayetçiye, İİK'nun 89/1. maddesi gereği haciz ihbarnamesi gönderildiğini, oysa şirket ortağının borçlu şirket yönünden üçüncü kişi sayılamayacağını ileri sürerek haciz ihbarnamesinin iptalini talep ettiği, mahkemece, şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 89/1. maddesine göre; hamiline ait olmıyan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmıyan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru, borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir (Haciz ihbarnamesi). Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir.

6102 sayılı TTK'nun 124. maddesinde; limited şirketlerin sermaye şirketi olduğu, aynı Kanunun 125. maddesinde; ticaret şirketlerinin tüzel kişiliği haiz olup, Türk Medenî Kanunu'nun 48. maddesi çerçevesinde bütün haklardan yararlanabilecekleri ve borçları üstlenebilecekleri, aynı Kanunun 128. maddesinde ise; her ortağın usulüne göre düzenlenmiş ve imza edilmiş şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı, şirkete karşı borçlu olduğu hükme bağlanmıştır.

6102 sayılı TTK'nun 124. maddesinde; limited şirketlerin sermaye şirketi olduğu, aynı Kanunun 125. maddesinde; ticaret şirketlerinin tüzel kişiliği haiz olup, Türk Medenî Kanunu'nun 48. maddesi çerçevesinde bütün haklardan yararlanabilecekleri ve borçları üstlenebilecekleri, aynı Kanunun 128. maddesinde ise; her ortağın usulüne göre düzenlenmiş ve imza edilmiş şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı, şirkete karşı borçlu olduğu hükme bağlanmıştır.

Kural olarak, borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Haczedilmezlik için İcra ve İflas Kanununda veya özel kanunlarda açık hüküm bulunması zorunludur. Diğer bir anlatımla bir mal veya hakkın haczedilemeyeceğinin kabul edilebilmesi için, bu konuda açıkça bir kanun hükmünün varlığı veya maddi hukuk anlamında o mal veya hakkın satış ve devrine engel yasal bir düzenlemenin bulunması şarttır. Şirket ortağı, ortağı olduğu şirket tüzel kişiliğinden ayrı bir kişiliğe sahip olup, TMK anlamında gerçek kişi olduğundan şirkete göre üçüncü kişi sayılır. TTK'nun yukarıda açıklanan maddeleri uyarınca şirket ortakları, şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettikleri sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduklarından ve borçlu şirketin, şirket ortağındaki sermaye alacağının haczine engel yasal bir düzenleme de bulunmadığından sermaye alacağının haczi mümkündür. Kaldı ki, borçlu şirketin, üçüncü kişi şirket ortağı nezdinde, sermaye borcu dışında tamamen özel hukuktan kaynaklanan ve paraya çerilmesi mümkün, İİK'nun 89. maddesi kapsamında haczedilebilecek nitelikte başkaca hak ve alacaklarının bulunabileceği de kuşkusuzdur.

Dairemiz; şirket ortağının, borçlu şirket yönünden üçüncü kişi sayılamayacağından dolayı şirket ortağına 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilemeyeceği görüşünde iken, HGK'nun 11.05.2016 tarih ve 2014/12-1078 Esas numaralı içtihadı doğrultusunda ve yukarıda açıklanan olgular karşısında içtihat değişikliğine gitmiş olup, Dairemizin değişen içtihadına göre; şirket ortağı, borçlu şirket bakımından üçüncü kişi sayılacağından, şirket ortağı olan şikayetçiye 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilmesinde yasaya uymayan bir yön bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

O halde mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22063, Karar No: 2011/12086, Tarih: 13.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22063 E.  ,  2011/12086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :08.07.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dava, aile konutu olduğu iddia edilen taşınmaz üzerine tapu maliki kocanın borcuna karşılık davalı kooperatif lehine tesis edilen ipoteğin kadırılmasına ilişkindir. İpoteğin kaldırılması istemi nispi harca tabidir. İpotek değeri üzerinden hesaplanacak karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak ödenir (Harçlar Kanunu md.28/1-9). Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz (Harçlar Kanunu md.32,127). Öncelikle ipotek değeri üzerinden hesaplanacak nispi karar harcının dörtte biri oranında alınması gereken peşin harç davacıya tamamlattırılmadan davaya devam olunması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Mahkemece davanın ipotek işlemini gerçekleştiren, davacının eşi Ü.B.'e de yöneltilip onun da göstereceği deliller toplanıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik hasımla karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2.bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.13.07.2011