muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3424, Karar No: 2025/1640, Tarih: 10.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3424 E.  ,  2025/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1939 Esas, 2024/323 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü(Yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/249 E., 2021/129 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı asıl tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1979 yılında Almanya’da kurulduğunu ve elektronik aletler sektöründe “... MARKT” markasıyla Avrupa ve Türkiye’nin lideri olup oldukça tanındığını, bu markanın Türkiye’de T/02547 numarası ile tanınmış marka statüsünde tescilli olduğunu, ayrıca muhtelif emtia sınıflarında 2015/102292, 2017/82917, 2014/76269, 2011/31935, 2011/117318, 2009/25117, 2007/56515, 95/014297 (172555), 95/014296 (179230) sayılı tescilli markalarının bulunduğunu, müvekkilinin müşterilerine satış sonrası servis ve destek hizmetlerini de “...” markası altında yürüttüğünü, davalının 2018/83361 başvuru numaralı ve "...+şekil" ibareli marka başvurusuna itirazlarının davalı ... (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla 35. sınıfın son alt grubuna ait hizmetler için kabul edilip kalan mal ve hizmetlerin tümü bakımından tescil işlemlerinin devamına karar verildiğini, oysa başvurunun müvekkili markalarına ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu ve benzerliğin YİDK kararıyla da kabul edildiğini, başvuruda şemsiye şekli bulunup müvekkilinin markasında da şemsiyenin üstten görünümünü simgeleyen bir şekil unsurunun bulunduğunu, "..." ve "..." ibareleri dışında "Markt" ve "..." ibareli arasında da tek harf değişikliğinin bulunduğunu, renk tonlarının da birbirine çok yakın olması nedeniyle başvurunun tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet vereceğini, başvuru kapsamında kalan hizmetler yönünden emtia benzerliğinin de gerçekleştiğini, müvekkilinin markalarının sahip olduğu yüksek tanınmışlık düzeyinin karıştırılma ihtimalini artıracağını, YİDK kararının 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (SMK) 6/5. maddesine aykırı olduğunu, başvurunun kötüniyetle yapıldığını, YİDK kararının SMK'nın 6/3 ve 6/6 hükümleri uyarınca da iptali gerektiğini ileri sürerek YİDK'in 2019-M-7066 sayılı kararının iptaline ve dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şahıs cevap dilekçesinde; mesnet markalarla dava konusu başvurunun benzer olmadığını, başvuru markasındaki şemsiye şeklinin “hizmet verilen firmaların yağmur ve güneş gibi bereketli fikirlerinin ‘...’ şemsiyesinde toplanıp tecrübeyle birleştirilerek müşteriyle en uygun çözümü sunmak” amacıyla tasarlandığını, “...” ibaresinin de “Stratejik ... Analizi ve Reklam Takibi” söyleminin kısaltması olduğunu, davacının markasındaki şeklin ise girdap, helezon veya illüzyon imgesine benzediğini, markalarda geçen “...” ve “MARKT” ibarelerinin birbirleriyle alakasız oldukları gibi bu ibarelerin anlamlarının da farklı olduğunu, markalarda geçen kelimelerin de farklı yazı karakterleriyle yazıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2018/83361 sayılı marka kapsamında yer alan emtia ve hizmetlerle davacıya ait itiraza mesnet 2015/102292, 2017/82917, 2011/117318 ve 2007/56515 sayılı markaların kapsamında kalan emtia ve hizmetlerin aynı/aynı tür/ benzer oldukları, yine davacıya ait 2014/76269 sayılı marka kapsamındaki 35. sınıf hizmetlerin 172555 sayılı marka kapsamındaki 35, 41 ve 42. sınıf hizmetler, 179230 sayılı marka kapsamındaki 9 ve 16. sınıf emtialar ile örtüşen dava konusu marka kapsamındaki mal ve hizmetler arasında benzerlik ilişkisinin mevcut olduğu, davaya konu emtialara ilişkin olarak, "... Markt" ibaresi ile "..." ibaresinin birbirine benzediği, kavramsal olarak "Markt" ve "..." kelimelerinin farklı kavramsal karşılıkları bulunsa da bunun markalar arasındaki iltibas tehlikesini bertaraf etmeyeceği, bu kapsamda emtia benzerliği tespit edilen mal ve hizmetler bakımından karşılaştırılan markalar arasında SMK'nın 6/1 hükmü uyarınca ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, SMK'nın 6/3 hükmü koşullarının oluşmadığı, davacının dava dosyasına sunmuş olduğu delillere göre "... Markt+şekil" markasının özellikle perakende satış ve mağazacılık sektöründe iyi bilindiği ve tanınmışlığa ulaştığı, ayrıca davalı ...’in davacının bu markasını “tanınmış marka” statüsüne alarak T/02547 numara ile ilgili sicile kaydettiği, dava konusu marka başvurusu ile davacının tescilli/tanınmış markalarının benzerliği gerçeği de gözetildiğinde, davalının dava konusu markayı kullanması halinde, dava konusu mal ve hizmetlerin davacı markaları ile benzer olmayanları bakımından haksız bir yararın sağlanması, tanınmış markanın itibarına zarar verilmesi veya tanınmış markanın ayırt edici karekterinin zedelenmesi durumlarının oluşabileceği, SMK'nın 6/4 ve 6/5 hükmü koşullarının somut olayda oluştuğu, SMK'nın 6/6 hükmüne göre himaye edilmesi gereken bir hak ihlalinin bulunmadığı, davalının kötü niyetle hareket ettiğini gösterir somut olgu bulunmadığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 tarih 2014/11-696 E., 2016/778 K. sayılı kararı uyarınca iltibas incelemesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin gerekmesi karşısında iltibas değerlendirmesine ilişkin aksi yönde hukuki nitelendirme barındıran 31.08.2020 havale tarihli bilirkişi heyeti görüşüne itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile; 2019-M-7066 sayılı YİDK kararının davacının itirazlarının reddine ilişkin kısmının iptaline, dava konusu 2018/83361 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, davalı Kurum vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının itiraza mesnet markalarında "red and white peppermint candy/kırmızı beyaz nane şekeri" görseline benzeyen bir şekil de yer aldığı, davacının bazı markalarında "club", "garanti ötesi", "power service", "yuvakuran" ibarelerine de yer verildiği, böylece taraf markalarının aynı anlama gelen "..." ve "..." kelimeleriyle başladıktan sonra ortak harfler barındıran "Markt" ve "..." ibarelerini ve şekil unsurlarını içerdikleri, bu hali ile taraf markaları İlk Derece Mahkemesince iltibasa sebebiyet verecek derecede benzer bulunmuş ise de, "..." ibaresinin ayırt ediciliği zayıf bir kelime olup, kimsenin tekeline verilemeyeceği, taraf markalarında bu ibarelerden sonra gelen "MARKT" kelimesinin Almanca "pazar"; "..." kelimesinin ise İngilizce "akıllı, zeki" anlamına geldiği ve kelimeler arasında anlamsal olarak farklılıklar olduğu gibi farklı harflerle başlamaları nedeniyle görsel ve işitsel olarak da yeterince farklılaştığı, dolayısıyla yapılan incelemede taraf markalarının benzer olmadığı sonucuna ulaşıldığı ve SMK'nın 6/1 hükmü kapsamında işaret benzerliği koşulunun gerçekleşmediği, tarafların marka işaretleri benzer bulunmadığından emtia benzerliği şartı yönünden değerlendirme yapılmasına gerek görülmediği gibi davacı markalarının tanınmış olmasının da sonuca etkili bulunmadığı, bu yönden dosyada mevcut bilirkişi raporundaki tespitlere itibar edilmeyip ayrıca bir bilirkişi incelemesine de gerek görülmediği, davacı vekilince SMK'nın 6/3 ve 6/6 hükmü uyarınca da tescil engeli bulunduğu ileri sürülmüş ise de davacının "..." ibaresini esas unsur olarak içeren bir markayı herhangi bir mal veya hizmet için tescilsiz olarak markasal etki yaratacak şekilde kullandığına ve böylece önceye dayalı markasal kullanımından dolayı "..." ibaresi üzerinde üstün hakkının bulunduğuna dair bir delil bulunmadığı, somut uyuşmazlıkta davacı tarafından sunulan dava dilekçesinde gerçekte ayrı davaların konusunu oluşturan iki farklı talebin birleştirildiği ve davalı ... YİDK kararının iptali ile diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesinin birlikte talep edildiği; ancak Mahkemece her iki talebin de kabulüne karar verildiği halde Mahkeme kararının davalı gerçek kişi tarafından istinaf edilmediği, istinaf başvurusu ile YİDK kararının iptali davası yönünden oluşacak hukuki sonucun diğer davalı gerçek kişiyi ilgilendiren hükümsüzlük davasına yansıdığının düşünülemeyeceği, dolayısıyla YİDK kararının iptali davası yönünden ulaşılan sonucun Mahkemece verilen hükümsüzlük kararına yansıtılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, YİDK kararının iptali istemli davanın reddine, marka hükümsüzlüğü istemli davanın kabulü ile davalı gerçek kişi adına tescilli, 2018/83361 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karar, davacı vekili ve davalı asıl tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı Kurum YİDK kararının iptali ve diğer davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Davalı Kurum YİDK kararının iptali ile davalının başvuru markasının hükümsüzlüğü istemli davada, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve YİDK kararının davacının itirazlarının reddine yönelik kısmının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiş; kararı sadece davalı Kurum vekilinin istinaf etmesi üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesince istinaf edenin sıfatı gözetilerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın YİDK kararının iptali istemi yönünden reddine, davalının başvuru markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiş, bu defa Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince markanın hükümsüzlüğüne yönelik karar davalı ... sahibi tarafından istinaf edilmemekle kesinleştiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin aynı şekildeki hükümsüzlük kararı aleyhinde temyiz isteminde bulunan davalı ... sahibi ...'in temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı ...'in temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalı asile iadesine, 10.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6384, Karar No: 2025/7286, Tarih: 19.06.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/6384 E.  ,  2025/7286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/351 Esas, 2024/717 Karar

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2., 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2., 231/2., 232/6. ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

13.03.2024 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanık müdafiine 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 19.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3212, Karar No: 2011/13154, Tarih: 29.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/3212 E.  ,  2011/13154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, seçenek yaptırıma çevirme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın ihale ile aldığı saha dışında kaçak kesim yapmadığını, o bölmede bir çok insanın çalışıp kesim yaptığını savunmasına göre, imzacı tanıklar yeniden dinlenerek 310 nolu orman bölmesinde o tarihte başka şahısların kesiminin de olup olmadığını, kaçak kesilen 8 ağacı sanığın kestiğini ne şekilde belirledikleri ve ... izinli kesilen ağaçlardan elde edilen oduna karıştırdığını ne şekilde tespit ettikleri ayrıntılı olarak sorulup ayrıca keşifte hazır bulunan orman mühendisinin de mütaalası alınarak izinli kesim yapılan sahadaki kesim ile izinsiz olarak kesilen ağaçların, kesim şekli, tarihi, kesim aleti ve benzeri bulgulardan birbirine uyup uymadığı konusunda bilgisi sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de,

I-Sanık beyanı ve orman idaresi yazılarından orman ürün ticareti ile uğraştığı anlaşılan sanık hakkında eylemi sebebi ile 6831 sayılı Kanunun 108/2. maddesi kapsamında ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

II- Sanığın sabıkasında gözüken 2.3.2006 tarihli mahkumiyetinin infazı araştırılarak şartların ne şekilde oluşmadığı tam olarak belirtilmeksizin hükmün açıklanmaksının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6073, Karar No: 2012/6833, Tarih: 05.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/6073 E.  ,  2012/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İİK’nın 67. maddesi uyarınca açılmış itirazın iptâli istemine ilişkindir. Davalı reddini savunmuş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık elektrik projesi ve trafo yapım işine ilişkin olup davalı akdî ilişkinin varlığını inkâr etmiştir. Dava değerine göre akdî ilişkinin varlığı HUMK’nın 288 ve devamı maddelerince davacı tarafından kanıtlanmalıdır. Davacı delil olarak tarafından çizilen elektrik projesine vs. delillere dayanmıştır. Mahkemece projenin sözleşme niteliği bulunmadığı gerekçesi ile dava reddedilmiş ise de ... tarafından onay şerhi bulunan elektrik projesinin davalıya ait parsele ilişkin olduğu iddia edilmiştir. Gerçekten projenin davalı yararına ve kullanımında olduğu anlaşılırsa vekâletsiz iş görme hükümlerince davalının bedel ödemekle yükümlü olduğu kabul edilir. Ne var ki, mahkemece projenin davalıya ait taşınmaz için hazırlandığı ve ... tarafından onaylandığı, kayıtlarda yer alıp, almadığı hususları araştırılmadan defterler üzerinde mali müşavire yaptırılan bilirkişi incelemesi ile yetinilerek hükme varılmıştır. Oysa mali müşavirin konunun uzmanı olmadığı ortadadır. O halde mahkemece yapılması gereken iş, dosyaya sunulan projenin davalıya ait taşınmazla ilgisini araştırmak için mahallinde elektrik mühendisiyle keşif yapmak, ...’tan projenin onayını sormak, davalı tarafından kullanımında olduğu anlaşıldığında, proje yapım tarihindeki piyasa fiyatlarına göre bedeli hesaplattırılarak bu tutara hüküm kurmak, proje davalıya ait değilse davacı delil listesinde “sair her türlü delil” denilmek suretiyle yemin deliline de dayanıldığı gözetilerek akdî ilişkinin varlığı konusunda yemin teklif hakkı davacıya hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7986, Karar No: 2023/17173, Tarih: 12.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/7986 E.  ,  2023/17173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/477 Esas, 2015/1035 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kavga olduğunun bildirilmesi üzerine olay yerine giden ve polis memuru olan mağdurların, sanığı elinde bıçak olduğu halde gördükleri, uyarılara rağmen elindeki bıçağı bırakmayıp rastgele sallamaya devam eden sanığın, mağdur ...'nin kendisine doğru yaklaşması üzerine yerden aldığı taşı mağdura doğru fırlattığı, akabinde olay yerinin yakınında bulunan bakkal dükkanına girdiği, mağdurların, sanığı işyerinden çıkması ve elinde bulunan bıçağı bırakması hususunda ikna etmeye çalıştıkları sırada sanığın bıçağı mağdurlara salladığı ve etkisiz hale getirilmek amacıyla müdahale edilmesi üzerine de çıkan arbedede sanığın mağdurları yaralaması suretiyle atılı suçu işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında, tevilli ikrarda bulunmuştur.

3. Mağdurların anlatımı, tanık ...'nin beyanıyla desteklenmiştir.

4. 23.11.2014 tarihli olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı dosyada mevcuttur.

5. Mağdurlara ait 23.11.2014 tarihli genel adli muayane raporlarında, mağdurlarda meydana gelen yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir.

6. Sanığa ait adli sicil kaydı ve güncel nüfus kayıt örneği dosya içerisine alınmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın tevilli ikrarda bulunması, katılanların anlatımının, tanık ...'nin beyanı ve olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağıyla doğrulanması ve tüm dosya kapsamıyla, atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayarak, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

6. Sanığa ait adli sicil kaydı ve güncel nüfus kayıt örneği dosya içerisine alınmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın tevilli ikrarda bulunması, katılanların anlatımının, tanık ...'nin beyanı ve olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağıyla doğrulanması ve tüm dosya kapsamıyla, atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayarak, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

a. Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini bıçakla ve taş atmak suretiyle birden fazla görevliye karşı gerçekleştirmiş olmasına karşın, sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

b. Hüküm fıkrasında temel cezanın belirlendiği bölümde, mağdur olarak ... yerine ...'nın adının yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.