muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17123, Karar No: 2014/14146, Tarih: 23.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17123 E.  ,  2014/14146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2011/514-2014/68

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalıya ait aracın, sürücü belgesi olmayan şahıs tarafından kullanımı esnasında yabancı plakalı bir araca çarparak hasarlanmasına neden olduğunu, müvekkili tarafından karşı araç hasarı için 20.500,00 TL ödendiğini, ödenen bedelin rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, talep edilen hasar bedelinin net olarak tespit edilmeden ödendiğini ve ödemenin fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 11.062,20 TL’nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Devamlılık kazanan Yargıtay Daireleri kararları ve HGK.nun 14.2.2001 tarihli 2001/17-151 sayılı kararında da benimsendiği gibi haksız fiil sonucu meydana gelen, diğer bir anlatımla BK.nun 83. maddesinde öngörüldüğü üzere sözleşmeden kaynaklanmayan uyuşmazlıklarda istemin Türk parası olarak hüküm altına alınması gerekir. Somut olayda yabancı plakalı araç Türkiye'de meydana gelen haksız fiil sonucu zarara uğramıştır. Ortada sözleşme dışı bir sebepten kaynaklanan tazminat talebinin bulunduğu açıktır.

Davacı sigorta şirketi, zarar veren aracın trafik sigortacısı olup poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere zarar gören araçta meydana gelen hasar bedeli, değer kaybı gibi gerçek zarardan sorumludur. Araç mahrumiyeti zararı, yol masrafı gibi dolaylı masraflar trafik sigortası poliçesi teminatı dışındadır.

Davacı sigorta şirketi, zarar veren aracın trafik sigortacısı olup poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere zarar gören araçta meydana gelen hasar bedeli, değer kaybı gibi gerçek zarardan sorumludur. Araç mahrumiyeti zararı, yol masrafı gibi dolaylı masraflar trafik sigortası poliçesi teminatı dışındadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya baktığımız da davacı vekili müvekkiline trafik sigortalı araç ile Türkiye'de yabancı plakalı aracın karıştığı trafik kazasında yabancı plakalı aracın hasarlandığını, müvekkilinin kazadan sonra yabancı plakalı araç için 20.500,00 TL hasar bedeli ödediğini, buna göre 12.800 Euro araç bedeli, 1.950 Euro eksper, otopark ve diğer masraf tutarı olmak üzere toplam 20.500,00 TL zararın ödendiğini belirterek bu meblağın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Dosyada mevcut bilirkişi raporunda eksper tarafından düzenlenen belgelerin tercümesine göre döviz cinsinden aynı hasar miktarı ve kalemler aynen yazılmış olup bunların ait olduğu yabancı ülkedeki fiyatlarla uyumlu olup olmadığı hakkında yeterli inceleme, araştırma yapılmadan aynı parçalar ile işçilik fiyatlarının Türkiye'de piyasa rayicine uygun olduğu, Türkiye'de geçerli birim fiyatları bazında KDV dahil 11.062,00 TL tutarında hasar oluştuğu belirtilmiş, hüküm kurmaya yeterli olmayan bilirkişi raporuna göre 12.062,00 TL'nin tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece öncelikle yan masraflar, yol masrafı, eksper ücreti, otopark masrafı gibi talepleri ile ne istediğinin açıklattırılması, davacı trafik sigortası şirketinin teminatı dışında kalan zararların belirlenmesi, daha sonra hasar konusunda uzman önceki bilirkişi dışında seçilecek yeni bilirkişiden dosya kapsamına göre yabancı plakalı araçta davaya konu kaza nedeniyle hangi hasarların meydana geleceğinin tesbitinin ve bu hasarların aracın kayıtlı olduğu Almanya'daki onarım giderinin (yedek parça ve işçilik bedeli) döviz cinsinden belirlenmesi, ayrıca aracın onarımının ekonomik olup olmadığı hususunun incelenerek Almanya'daki 2. el piyasa rayici ile kazadan sonraki sovtaj (hurda) değerinin ve buna göre araçta meydana gelen gerçek zarar miktarının Euro üzerinden tesbiti ile onarımının mı, pertinin mi uygun olacağı belirlenerek sonucuna göre tazminata ve yabancı para birimi tazminatın fiili ödeme tarihindeki TL karşılığına hükmolunması gerekirken yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9074, Karar No: 2008/12174, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9074 E.  ,  2008/12174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Somut olayda; dosya içerisinde bulunan Tarım İlçe Müdürlüğünün bildirdiği 2005 yılına ait şeker pancarı verileri esas alınarak dava konusu taşınmazın değeri belirlenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca şeker fabrikası tarafından bildirilen ve değerlendirme tarihinden önceki bir tarih olan 1996 ve 1999 yıllarına ait verilerin ortalamasının alınması suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmiş ve mahkemece de bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 8 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden kesim ve nakliye değeri adı altında bir değer takdir edilerek zemin değerine eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24976, Karar No: 2012/19974, Tarih: 21.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24976 E.  ,  2012/19974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkındaki 28.10.2008 tarihli 2008/49540 Esas sayılı İddianame ve ekli Vergi suçu raporuna göre, 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı halde 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından hüküm kurulmamış ise de; bu suçlar nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek " suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 30.12.2004 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1873, Karar No: 2016/2566, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1873 E.  ,  2016/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının bulunduğu ceza infaz kurumuna yazılan müzekkere cevabında, cezaevine girmeden önceki ikametgah adresini "...ü .../..N" olarak beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının, adrese dayalı kayıt sistemindeki adresinin “... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının .... Kurumunda iken ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/122 Esas sayılı dosyasına "adresini tam olarak bilmemesine rağmen, ..." adresinde ikamet ettiğini bildirdiğini, bu nedenle kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...N” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun .../.... maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

V...z Kurumu tarafından kısıtlının alınan beyanından cezaevine girmeden evvelki son ikamet adresinin "...Köyü .../..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37372, Karar No: 2017/16489, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37372 E.  ,  2017/16489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5353, Karar No: 2021/5790, Tarih: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5353 E.  ,  2021/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4143, Karar No: 2007/5795, Tarih: 19.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4143 E.  ,  2007/5795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili dava dilekçesinde davacı ...’nun Kuleli Askeri Lisesinde 2001-2005 yılları arasında eğitim gördüğünü, 2005-2006 öğrenim dönemi başında başladığı Kara Harp Okulundan ise kendi isteği ile ayrıldığını, vermiş oldukları yüklenme ve kefalet senedi gereğince adlarına 24.341,76 YTL asıl ve 14.179,52 YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 38.521,28 YTL borç çıkarıldığını, bunun 400 YTL’lik kısmının ödendiğini, istenen masrafların fahiş olup bu masraflar arasında bulunan personel ve amortisman giderlerinden vermiş oldukları yüklenme senedi gereğince sorumlu olmadıklarını, bu kalemlere ait masraflar düşülünce asıl borç için 12.474,37 YTL ve faiz için ise 9.369,88 YTL fazladan borç tahakkuk ettirildiğini, müvekkilleri için tahakkuk ettirilen 38.521,28 YTL borcun 21.000 YTL’lik kısmından sorumlu olmadıklarının tespiti istenilmiş, mahkemece davacı ... nun davasının aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine, diğer davacıların davasının ise kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere , özellikle davacı ...’nun Harp Okulundan ayrılmasından sonra bu şahıs adına yapılan masrafların, Ankara Valiliği Defterdarlık Kara Harp Okulu Saymanlık Müdürlüğünün 21.11.2005 tarih 2005-116/1367 numaralı yazıyla davacı ...’dan borçlu ve kefil sıfatıyla talep edildiği, aksi halde alacak davası açılacağının bildirildiği; bunun üzerine davacı ...’nun Harp Okulu Saymanlığına 21.11.2005 tarihinde verdiği dilekçe ile itiraz hakkı saklı kalmak kaydıyla borcu taksitler halinde ödeyeceğini bildirdiği anlaşılmaktadır. Davacı ... hernekadar oğlu adına velayeten yüklenme senedini imzalamış ve oğlu olan ... okuldan

./..

2007/4143-5795 -2-

ayrıldığı tarih itibariyle reşit olmuş olsa bile, yukarıda belirtilen saymanlık yazısı ve davacı tarafından okuldan ayrıldıktan sonra vermiş olduğu taksitle borç ödeme taahhüdü gereğince borç altına girdiğinden, bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemece davacı ... açısından da davanın esası hakkında karar vermek gerekirken, aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması,

./..

2007/4143-5795 -2-

ayrıldığı tarih itibariyle reşit olmuş olsa bile, yukarıda belirtilen saymanlık yazısı ve davacı tarafından okuldan ayrıldıktan sonra vermiş olduğu taksitle borç ödeme taahhüdü gereğince borç altına girdiğinden, bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemece davacı ... açısından da davanın esası hakkında karar vermek gerekirken, aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması,

2- Dosya içerisinde bulunan Bakırköy 18. Noterliğince 02.08.2001 tarih ve 12805 yevmiye ile düzenlenen, davacılar tarafından da imzalanan yüklenme senetlerinde yükümlü ve kefillerin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir. Davalı tarafından dosyaya sunulan masraf çizelgelerinden yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın sarf tarihi belirtilmediğine göre faiz borcunun başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu alınması gerekirken, bilirkişi raporunda yıl sonunu esas alması suretiyle eksik faiz hesaplaması yapmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9792, Karar No: 2023/4237, Tarih: 22.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/9792 E.  ,  2023/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1341 E., 2022/1063 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/617 E., 2022/108 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, kararın kesin nitelikte olması nedneiyle Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 24.05.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 346/1 maddesi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 24.05.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2022 yılı için 107.090,00 TL'dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 107.090,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir.

Bu halde, dosya kapsamına göre, temyize konu edilen miktar bakımından Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu; (madde numarası 362/1.a yerine 361/1.9 olarak yanlış gösterilmiş ise de) verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesince verilen 24.05.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz giderinin temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29584, Karar No: 2019/13498, Tarih: 04.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/29584 E.  ,  2019/13498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Bozma üzerine verilen mahkumiyet karaları üzerinde yapılan incelemede, haberin konusuna ve AİHM'nin emsal ihlal kararlarına istinaden sanıkların eylemlerinin basın özgürlüğü kapsamında kaldığı kanaatine varılarak aşağıdaki gerekçelerle bozma kararı verilmesi değerlendirildiğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5187 sayılı Kanun'un 21. maddesinin a) ve b) fıkralarında, habere konu edilen ve Kanunda sınırlı sayıda sayılan bazı suçların (cinsel taciz vs.) faili veya mağduru olan kişilerin, hangi yaşta olursa olsunlar, kimliklerinin açıklanmaması, gizlenmesi gerekliliği kuralındaki amacın; kişilerin "ikincil mağduriyetlerine" yol açılmasının engellenmesi olduğu, aynı maddenin c) fıkrasında ise herhangi bir suç türü belirtilmeksizin 18 yaşından küçüklerin kimliklerinin açıklanmasının yasaklanmasının amacının; gerçek kişiler için önlenmeye çalışılan ikincil mağduriyetin, 18 yaşından küçükler için sadece belli suçlarda değil, tüm suçlarda önlenmesi, küçüklerin başlarına gelen ve konusu suç oluşturan fiiller nedeniyle onları toplum içinde rencide olabilecekleri, geleceklerinde onları kötü anlamda etkileyebilecek bir takım sonuçlara yol açabilecek benzer ihtimaller karşısında savunmasız kalmalarının engellenmesi olduğu kanaatine varılmıştır.

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 21. maddesinin (c) bendinde onsekiz yaşından küçük olan kişilerin fail veya mağdur olarak yer aldığı suçlarda, bu kişilerle ilgili olarak yapılacak haberlerde, kimliklerinin açıklanması veya kimliklerinin tanınmasına yol açacak şekilde yayın yapılması fiili suç olarak tanımlanmıştır. Bu suç ile korunan hukuki yarar, onsekiz yaşından küçük kişilerin (çocukların) fail veya mağdur olduğu suçlarla ilgili haberlerde kişilik haklarının korunmasıdır.