muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4864, Karar No: 2024/721, Tarih: 23.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4864 E.  ,  2024/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/661 E., 2016/59 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 03.04.2014 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.07.2014 e-imza tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Sanığın 03.08.2014 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturma, eylemin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden işlenmesi nedeniyle birleştirilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2015/661 Esas, 2016/59 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; denetim süresinde askerde olduğuna, haksız ceza verildiğine, hakkında verilen cezanın ertelenmediğine ya da para cezasına çevrilmediğine, kararın lehine bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; denetim süresinde askerde olduğuna, haksız ceza verildiğine, hakkında verilen cezanın ertelenmediğine ya da para cezasına çevrilmediğine, kararın lehine bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

İnegöl 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/195 Değ. İş sayılı kararı ile sanıktan kan, kıl, idrar örneklerinin alındığı, yapılan analiz sonucunda düzenlenen Bursa ATK Toks 1073 sayılı 27.06.2014 tarihli kan idrar ve kıl örneği raporunda uyuşturucu nitelikli pseudoephedrıne, metoclopramide, phenıramine, chlorphenamine tespit edildiği, bu tespit üzerine sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilerek dosyanın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, usulüne uygun davetiyelere rağmen sanığın hem bireysel görüşmelerine katılmadığı, hem de tedavi için hastaneye başvurmadığı, sanığın tebliğ edilen uyarı yazısına rağmen yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği, askerde olması nedeniyle görüşmelerine

katılamadığı yönündeki beyanının terhis tarihi itibarıyla inandırıcı olmadığı, kaldı ki denetimli serbestlik dosyasına göre yapılan tebligatların bizzat sanığın kendisine yapıldığı, sanığın bu yönde bir mazeret sunmadığı, bu suretle üzerine atılı bulunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak veya kabul etmek suçunu işlediği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Gerekçeli karar başlığında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu edilen 03.04.2014 tarihli eylemin suç tarihinin, rapor tarihi olan "27.06.2014" olarak yazılması yerine, soruşturma dosyası birleşen "03.08.2014" tarihli eylem olarak eksik yazılması,

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Gerekçeli karar başlığında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu edilen 03.04.2014 tarihli eylemin suç tarihinin, rapor tarihi olan "27.06.2014" olarak yazılması yerine, soruşturma dosyası birleşen "03.08.2014" tarihli eylem olarak eksik yazılması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde suçun konusunun sadece "uyuşturucu veya uyarıcı madde" olarak düzenlenmesi dolayısıyla aynı Kanun'un 188 inci maddesinin altıncı ve yedinci maddesinde yer alan maddelerin kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçunun konusunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına esas alınan eyleme ilişkin soruşturma kapsamında sanıktan usulüne uygun alınan örneklere ilişkin tahlil sonucunda bulunan maddelerin, dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesi Toksikoloji Şubesinin 27.06.2014 tarihli raporuna göre raporun ekindeki listede "Chorphenirame ve Pheniramine"nin Antihistaminikler grubunda bulunduğu, "Pseudoephedrine"in ise "Diğerleri" grubunda bulunduğu, "Metoclopramide"nin ise listede yer almadığı, rapor sonucu belirlenen "Chorphenirame, Pheniramine, Pseudoephedrine ve Metoclopramide" isimli maddelerin suç tarihinde, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasında, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakebesi hakkında Kanun'da, 3298 sayılı Uyuşturucu Maddelerle İlgili Kanun'da, uyuşturucu maddelere dair 1961 sayılı Tek Sözleşmesinin 1 ve 2 numaralı cetvellerinde, 2313 ve 3298 sayılı Kanun'ların verdiği yetki uyarınca çıkarılan Bakanlar Kurulu kararlarında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında yer alıp almadığının Adli Tıp Kurumundan sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Soruşturma dosyası birleşen "03.08.2014" tarihli eylem ile ilgili gerekçeli kararda sübutun tartışılmaması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

4. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı

3. Soruşturma dosyası birleşen "03.08.2014" tarihli eylem ile ilgili gerekçeli kararda sübutun tartışılmaması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

4. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı

Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca davanın düşmesine ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü çerçevesinde ceza miktarı belirlenerek karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

5. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

6. Kamu davasının açılmasının ertelenmesine esas alınan eylemin suç tarihi olan 27.06.2014 tarihi itibarıyla, yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı

itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2015/661 Esas, 2016/59 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21342, Karar No: 2012/2722, Tarih: 21.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/21342 E.  ,  2012/2722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında; davalılardan ... hakkındaki davanın reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.12.2010 günü temyiz eden davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av....yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı ... vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı vekili ve davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, ikinci kez Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Geri dönüşüm işlemleri sonucu davacıya tahsis edilen 1056 ada, 115 parsel sayılı taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ile TMK'nun 999. maddesi gereğince yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasındaki tapu iptali ve terkine ilişkin 4 ve 5. bentlerin çıkartılmasına, yerlerine ayrı bir bent olarak (Dava konusu ... Mahallesi, 1056 ada, 115 parsel sayılı taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ile yol olarak terkinine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 750,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11279, Karar No: 2011/13516, Tarih: 22.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11279 E.  ,  2011/13516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYNARCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/07/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı Hazine, davalıya ait 1591 parsel sayılı taşınmazın, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu iptal ve terkine karar verilmesini istemiştir.

Davalı-Davacı, asıl davanın reddini savunmuş, birleşen dava ile çekişme konusu taşınmazın tapusunun iptali halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 15.000.TL tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12/3. maddeleri uyarınca hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle asıl davanın, birleşen davanın ise asıl davanın sonucuna bağlı olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı-davalı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; çekişme konusu 1591 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal, kayıt terkini, birleşen dava tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde asıl davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve daha sonra karar 23.7.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.Tabiidir ki, taşınmazın tamamı veya bir bölümünün kıyıda kaldığı saptanıp sicil kaydının iptaline karar verilmesi halinde tazminat isteğiyle ilgili birleşen davanın çözüme kavuşturulması gerekeceği tartışmasızdır.

Davacı-Davalı Hazine’nin temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.12.201 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3229, Karar No: 2018/2194, Tarih: 08.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/3229 E.  ,  2018/2194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davalı tarafından iş akdinin feshinde müvekkiline kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, akdi ve yasal ilave tediye alacaklarının eksik ödendiğini, müvekkilinin davalı nezdinde çalıştığı sırada sendika üyesi olup toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığını beyanla fark kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ilave tediye, akdi ilave tediye fark alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ara dinlenmesi alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketten kıdem tazminatı alacağının bulunmadığını, buna ilişkin talebinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının diğer taleplerinin de aynı şekilde haksız olduğunu ve zamanaşımına uğradığını, davacının iş akdinin feshi üzerinden uzun zaman geçtikten sonra haksız kazanç elde etmek için dava açtığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçi ilave tediye alacağı isteğinde bulunmuş, mahkemece alacağın kabulüne karar verilmiştir.

İlave tediye alacaklarının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve ona bağlı müesseselerde çalışan işçilere ilave tediye yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının, davalı şirket nezdinde çalıştığı, davalı işyerinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02/04/2004 tarih ve 2004/22 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, işyerinin hisselerinin tamamını satın alan davalıya hisse devrinin 30.09.2010 tarihinde gerçekleştiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacının ilave tediye yönünden alacaklarının hesabında bu husus dikkate alınmaksızın ilave tediye alacağı talebinin reddi gerekirken yerinde tespit içermeyen bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.