muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4349, Karar No: 2021/1124, Tarih: 09.02.2021

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 2.8.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 10.11.2007 tarihinde teslim edildiği ve davacının da gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğu yönünde 30.11.2010 tarihinde noterden gönderdiği ihtarname ile davalı satıcı TOKİ'ye ihbarda bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve gizli ayıp olarak tespit edilen hususların teslimden itibaren ne kadar sürede ortaya çıkabileceği konusunda bilirkişi heyetinden ek rapor alınmasına karar verilmiş ve sonuç itibariyle de gizli ayıplar yönünden süresinde ayıp ihbarı yapılmadığından davanın reddine karar verilmişse de; hükme esas alınan bilirkişi heyetinin 18/12/2017 tarihli ek raporunda; mutfak balkonu ile ıslak zeminlerdeki eğim hataları(ters eğim) ve giderlere ulaşamayan sular ile derz bozulmaları ve pvc pencerelerindeki işçilik yalıtım kaynaklı hataların; zemin ve yüzey sularının betonarmeye sızmasına neden olmak suretiyle, betonarmede bozulmalara ve bina taşıyıcı sisteminde ise telafisi imkansız kalıcı hasarlara neden olması, ayrıca salon parkelerindeki kabarma ve tırnaklamalara neden olması dikkate alınarak gizli ayıp kapsamında değerlendirildiği söz konusu gizli ayıpların, sıradan ve ortalama tüketiciler tarafından teslimden itibaren ve en az bir kış mevsimi geçtikten sonra yaklaşık 6 ay ile 3 yıl arasında fark edilebileceği, sığınak alanlarındaki ızgara ve kapıların paslanmasının yaklaşık 6 ay ile 3 yıl arasında fark edilebileceği tespit edilmiş olup, davacının teslim tarihi olan 10.11.2007 tarihinden yaklaşık 3 yıl 20 gün sonra 30.11.2010 tarihinde gizli ayıpları ihbar ettiği değerlendirildiğinde, bilirkişi raporunda yaklaşık 6 ay ile 3 yıl arasında fark edilebileceği belirlenen bu gizli ayıplar yönünden davacının süresinde ayıp ihbarında bulunduğu kabul edilerek, ortaya çıkan değer azalmasının nisbi metoda göre belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu ayıplar yönünden süresinde ayıp ihbarı yapılmadığından davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bozma ilamına uyulması halinde, bozma doğrultusunda taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğar, bu aşamadan sonra bozmanın gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur. Yine hükme esas alınan bilirkişi heyeti ek raporunda; ''fasarit boya ile kapatılmış salon ve tavan duvarlarındaki eğriliklerin; tavanda sıva ile giderilemeyecek ölçüde büyük kalıp hataları bulunduğunun bir göstergesi olarak değerlendirildiği, söz konusu ayıpların, şantiye uygulamaları tavandaki fasarit boya sökülmeden, sıradan ve ortalama tüketiciler tarafından anlaşılamayacağı ve ortaya çıkarılmayacağı anlaşılmakla gizli ayıp kapsamında değerlendirildiği kabul edilmiş ancak bozma ilamında belirtildiği şekilde söz konusu gizli ayıbın kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu ya da oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen bu imalata ilişkin normal vasıflardaki bir tüketicinin bu ayıbı ne zaman fark edebileceği konusunda ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28051, Karar No: 2018/1301, Tarih: 25.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/28051 E.  ,  2018/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Eylül 2013 tarihinde çalışmaya başladığını, 29 Ekim 2015 tarihi gecesi olan vardiyaya, önceki vardiyalarda çalışılmayıp, bir sonraki vardiyada çalışmaya devam edileceği yönünde beyanda bulunulmadığından gitmediğini, davacı gibi işe gelmeyen başka işçilerinde olduğunu, davacının 05.10.2015 tarihinde hasta olduğunu ve müdürüne haber verdiğini, ancak davalının davacının aynı ay içinde iki kez işe gelmemesini bahane eden işverenin iş akdini feshettiğini, bazı vardiyalarda resmi tatil sebebiyle işçilere izin vermesi bazı vardiyalarda çalışma yaptırmasının eşit işlem ilkesini ihlal ettiğini iddia ederek, feshin geçersizliğinin tesbiti ile davacının işe iadesine, işe başlatmaması halinde sekiz aylık brüt ücreti tutarında tazminatın, boşta geçen sürelere ilişkin dört aylık ücretin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı iş yerinde üçlü vardiya halinde çalışma yapıldığını, vardiya saatlerinin ve vardiyalarda kimin çalışacağının vardiya çizelgelerinde ilan edildiğini, davacının ulusal bayramın bittiği 30 Ekim 2015 tarihi kapsamında olan saat 24.00-08.00 arasındaki vardiyaya mazeret bildirmeden gelmediğini, yine aynı şekilde aynı ay içinde 05/10/2015 tarihinde işe gelmediğini, buna ilişkin herhangi bir mazeret bildirmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 05.10.2015 tarihinde devamsızlığının haklı nedene dayandığını ve söz konusu gün için işyeri yetkililerinden izin aldığını kanıtlayamadığı, tüm tanık beyanlarından vardiya saatlerinin, vardiyalarda çalışacak işçilerin vardiya çizelgeleriyle işçilere ilan edildiğinin anlaşıldığı, davacının herhangi bir mazeret bildirmeksizin resmi tatil niteliği olmayan 30 Ekim 2015 tarihi kapsamında olan 24.00-08.00 saatleri arasındaki vardiyaya mazeret bildirmeden gelmediği, davacının 2013 yılından bu yana davalı işyerinde çalıştığı nazara alındığında resmi tatil ve sonrası vardiyalar konusunda işyerinin uygulamasını bilmemesinin ve bu konuda yanılmasının mümkün olmadığı, davacının aynı ay içinde iki defa devamsızlık yapması nedeniyle davalı işveren tarafından iş akdinin 4857 sayılı İş Kanununun 25/II maddesi gereğince haklı ve geçerli nedenle feshedildiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması olasılığından kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İspat yükü kendisinde olan işveren, geçerli ve haklı nedende davacının davranışının veya yetersizliğinin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve iş ilişkisinin çekilmez hal aldığını da ispat etmelidir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.g maddesi uyarınca “İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi“ işverene iş sözleşmesini haklı nedenle fesih hakkı vermektedir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.g maddesi uyarınca “İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi“ işverene iş sözleşmesini haklı nedenle fesih hakkı vermektedir.

Somut uyuşmazlıkta davacının iş sözleşmesi, iki defa tatil gününden sonraki iş gününe gelmemesi nedeni ile feshedilmiştir. Ancak bir ay içindeki gelmediği tatil bitimi günler gece vardiyası başlangıcıdır. Vardiya başlangıçlarının tatil bitimi olup olmadığı açıklığa kavuşmadığı gibi dosyada yer alan vardiya listelerinin davacıya tebliğ edilip edilmediği anlaşılamamaktadır. Bunun yanında davalı tanığı ... 29 Ekim tarihinde resmi tatil olduğu için çalışmadığını beyan etmiştir. 26 Ekim-31 Ekim vardiya listesi incelendiğinde, tanık ...'nın 16:00-00:00 vardiyasında görevli olduğu anlaşılmaktadır. Başka bir anlatımla tanık vardiya listesinde yer almasına rağmen 29 Ekim tarihinde çalışmadığını beyan etmiştir.

Bu nedenle Mahkemece öncelikle tatilin ne zaman bittiği, dosyada yer alan vardiya listelerinin davacıya tebliğ edilip edilmediği, vardiyalarda fiilen kaç kişi çalıştığı, davacının işe gelmediği 30 Ekim 2015 tarihindeki vardiya nöbet listesinde yer alan işçilerin işe gelip gelmedikleri, davalının 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesinde yer alan eşit davranma borcuna aykırı davranıp davranmadığı hususlarının ayrıntılı şekilde araştırılarak sonucuna göre feshin geçerli veya haklı nedene dayanıp dayanmadığına karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2011/27529, Karar No: 2013/24690, Tarih: 01.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/27529 E.  ,  2013/24690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla çalışma sürelerine ait ücret, kıdem tazminatı, ücret ve şua izni ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, dava ve birleşen davada, davalı işyerinde röntgen teknisyeni olarak çalışan davacının 5 saatten fazla ve gece uykularını ihlal edecek şekilde çalıştırılmayacağı yönündeki mevzuata aykırı olarak, yılda 4 hafta şua izni kullandırılmaksızın çalıştırıldığı, bu nedenle bir çok kereler hastane yönetimine sözlü yaptığı başvuruların sonuçsuz kaldığı, en son birkaç gün önce SSK'ndan davalı işverinin sigorta primlerini bankaya yatan maaş üzerinden yatırıldığını öğrendiği, ağır çalışma koşullarına bir de bu eklenince iş aktini haklı olarak feshettiğini iddia ederek günde 5 saati aşan çalışmaları nedeni ile fazla çalışma sürelerine ait ücret, kıdem tazminatı, ücret ve şua izni ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, SSK kayıtlarının gerçeği yansıttığı, feshin haksız olduğu, bu hususta Noter ihtarnamesi ile gerekli cevapların verildiği, söz konusu ihtarnamede de belirttikleri üzere, davacının hak ettiği ücretlerinin banka hesabına düzenli olarak yatırıldığı, aldığı maaşın gerek banka kayıtları gerekse bordrolar ile sabit olduğu, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığı, davacının mevzuata uygun koşullarda çalıştığı ve hak ettiği izinleri kullandığı, bu sebeple yıllardır kabul ettiği mesai çalışması ve sair taleplerinin T.M.K. 'nun 2.maddesindeki iyi niyet kurallarına aykırı olduğu, davacının 8/1/ 2007 tarihinden itibaren hiç bir sebep bildirmeden işe gelmediği, 10/1/ 2007 tebellüğ ettikleri davacının ihtarnamesi ile iş aktinin davacı tarafından haksız feshedildiği, davacının evvelce davalı işverenlikte çalışan Dr.... ile anlaşarak işi bu nedenle bıraktığı, durumun hizmet dökümünden de anlaşıldığı, taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının hizmet cetveline göre 01.02.2007 tarihinden itibaren ...nolu ... Sağlık Hizmetleri İnş. Ve Tur. Tic Ltd Şti de çalışmaya başladığı, tanık anlatımları, emsal ücret araştırması sonucu, davacının kıdemi ve yaptığı iş birlikte değerlendirildiğinde davacının net 900 TL ücret aldığı, Radyoloji, Radyum ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Tüzüğü'nün 24. maddesi uyarınca işyerinde röntgen ve radyumla iştigal eden kişinin senede 4 hafta muntazaman tatil yapması gerektiği, ancak davalı işeveren tarafından dosyaya sunulan belgelerde davacının İş Kanunu'nda yer alan yıllık iznininden 132 gün kullandığı, aynı Tüzüğün 21. maddesinde röntgen ve radyumla tedavi işlerinde çalışanların günde 5 saatin üzerinde çalışmasının yasaklandığı, tanık anlatımlarından davacının fazla mesai yaptığının anlaşıldığı, İş Kanunu'nun 83/5 maddesinde işçinin iş sağlığı ve güvenliği nedeniyle iş akdini feshi hakkını düzenleyen hükmün ve İş Kanunu'nun 24/2-f maddesinde çalışma şartları uygulanmazsa işçi iş akdini haklı nedenle derhal feshedebileceğine dair hükmün bulunduğu, çalışma koşulları kavramının, işçi ve işverenin tabi olduğu yasa, tüzük, yönetmelik, toplu iş sözleşmesi, iş akdi, iç yönetmelik gibi tüm İş Hukuku kaynaklarında yer olan hükümleri ifade ettiği, somut olayda davacının yaptığı işin riski dikkate alındığında yukarıda belirtilen tüzüğün 24. maddesinde belirtilen şua izni verilmemesi, davacının Sosyal Sigortalar priminin gerçek ücretin altında bildirilmesinin, davacı açısından haklı fesih nedeni olduğu, gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Net olarak hükmedilen fazla mesai ücreti hesabında SSK primlerinin indirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14607, Karar No: 2012/2229, Tarih: 05.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14607 E.  ,  2012/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 130 ada 50 parsel sayılı taşınmazın 235,28 m²'lik kısmının idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, tescile tabi bulunmadığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve üzerindeki muhdesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen mahkeme kararı Dairece, yargılama masrafları yönünden bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle davanın hak düşürücü süreden reddine ve 6099 sayılı Yasa gözetilerek yargılama masraflarına karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali ve yıkım isteklerine ilişkin olup, mahkemece 07/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde karara bağlanan davada hak düşürücü sürenin değerlendirilmiş olması doğrudur. Ne varki, anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12/05/2011 tarih 2009/31 E.2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve kararın resmi gazetede yayımlanmasıyla iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin mahkeme kararının verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümese de 10/03/1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği ancak henüz devam eden uyuşmazlıkların iptal kapsamında bulunacağı açıktır.

O halde, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin verilen kararın doğruluğundan söz edilemez. Zira, kamu düzeniyle ilgili bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Öte yandan, yargılama masrafları ile ilgili olarak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. ve 17. maddeleri ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A ve geçici 11. maddelerinde ''kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve kararlarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama gideri yükletilemeyeceği... '' yönünde düzenlemeler getirilmiştir.

Hal böyle olunca; işin esası hakkında 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak ve yargılama masrafları yönünden de 6099 sayılı yasa hükümleri gözetilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır.

Hal böyle olunca; işin esası hakkında 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak ve yargılama masrafları yönünden de 6099 sayılı yasa hükümleri gözetilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır.

Hazinenin, temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1791, Karar No: 2012/2949, Tarih: 16.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/1791 E.  ,  2012/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Ziynet Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur, nafakalar, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı koca tarafından kusur, nafakalar, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir. Mahkemece, hükmü temyiz eden davalı koca vekiline temyiz giderlerinin tamamlanması için Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3.maddesi gereğince muhtıra gönderilmiş; muhtıranın tebliğine rağmen temyiz giderlerinin süresinde yatırılmadığından bahisle 01.12.2010 tarihli ek karar ile hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin karar verilmiş ve bu karar da temyiz eden vekiline 14.12.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. En son olarak da, 29.12.2010 tarihli ek karar ile de hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına dair kararın kaldırılmasına yönelik ek karar verilmiştir. Hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları temyize tabiidir (HUMK.md.432/5). Mahkemeler nihai kararlarını vermekle işten elini çekmiş olurlar. Kendi hükümlerini kendileri kaldıramazlar. İlk derece mahkemelerinin kararlarının bozulup kaldırılması münhasıran Yargıtay’a aittir (YK.md.1, HUMK.md.428). Mahkemenin yen bir ek kararla hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin kararını kaldırması usulen mümkün değildir. Ancak, taraflarca da hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına dair 01.12.2010 tarihli ek karar temyiz edilmediğine göre, davalı koca vekilinin hükmün esastan temyizine dair dilekçesinin incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteğinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.16.02.2012 (Prş.)