muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6788, Karar No: 2014/16595, Tarih: 04.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6788 E.  ,  2014/16595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 9 - 2011/165644

Mahkemesi : Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/12/2010

Numarası : 2009/340 -2010/908

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar C.. E.. ve K.. A.. müdafi ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1-Sanıklar K.. A.. ile Z.. G.. hakkındaki hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar C.. E.. ve K.. A.. müdafi ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanıklar hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu,meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınarak, asli kusurlu olarak meydana getirdikleri kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanıklar hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

2-Sanık C.. E.. hakkındaki hükme yönelik temyiz istemine gelince;

Sanık C.. E..’ in yönetim kurulu başkanı olduğu E... Un, Yem, Gıda San. AŞ'nin un fabrikasına yeni alınan kabuk soyucu olarak adlandırılan yaklaşık 1080 kg ağırlığındaki buğday kabuğu soyma makinesinin fabrikanın dördüncü katından 3 ton kapasitesi bulunan calaskal ile 3. kata indirilmesi sırasında, calaskalın bağlı olduğu zincir ve bağlantı aksamlarının kopması ve her iki zincirin birbirinden ayrılması sonucu, makinenin iş yerinde yükleme işçisi olarak çalışan ve indirilen yükün altında bulunan ölenin üzerine düşmesi şeklinde meydana gelen olayda; sanık C.. E..'in fabrikanın yönetim kurulu başkanı olması, fabrikada işçi sağlığı ve iş güvenliği sorumlusunun fabrika genel müdürü sanık K.. A.. ve olay sırasında gereken önlemlerin

alınmasından ise taşıma işini gerçekleştiren ekibin şefi olan sanık Z.. G..'in sorumlu olduğu, sanık C.. E..'in kendi beyanında da, calaskal isimli taşıma aletinin rutin bakımı gibi işleri fabrika müdürünün yürüttüğünü beyan ettiği anlaşılmakla, tüm bu belirlemeler karşısında, meydana gelen olayda kusuru bulunmayan sanık C.. E..'in atılı suçtan beraati yerine, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3855, Karar No: 2020/12533, Tarih: 11.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3855 E.  ,  2020/12533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun geceleyin saat 22:00 sıralarında şikayetçiye ait iş yerinin kapı kilidini kırmak suretiyle içeriden çeşitli eşyaları çalması şeklinde eyleminin TCK'nın 116/2-4, 151/1 ve 31/2. maddelerinde öngörülen suçları oluşturduğu bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık zamanaşımının 05/08/2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Silivri 5 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün verildiği 05/11/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

b-Suça sürüklenen çocuğun, savunmasının alındığı 13/03/2015 tarihli celsede savunmasını müdafi huzurunda yapacağını beyan etmesine karşın, baro tarafından bir müdafi görevlendirilmesi sağlanmadan ve bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 147/1-c maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10426, Karar No: 2024/1110, Tarih: 05.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10426 E.  ,  2024/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/81 Esas, 2023/268 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Lapseki Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.01.2023 Tarihli ve 2023/4 Tereke, 2023/3 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Gayrettepe Mahallesi Hattat Halim Sokak No:3 İç Kapı No:17 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.10.2023 Tarihli ve 2023/81 Esas, 2023/268 Karar Sayılı Kararı

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda murisin Lapseki ilçesi, Cumhuriyet Mahallesi Yalı Caddesi No:23/3 sayılı konutunda vefat ettiği şeklinde malumat üzerine yapılan kolluk araştırması sonucunda murisin 2022 yılı kış aylarında İstanbul ilinde bulunan evini boşaltarak 02.09.2022 tarihinde vefat eden kardeşi ... ait olduğu belirtilen adrese yerleştiği ve artık tamamen anılan adreste ikamet etmeye başladığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

4. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, müteveffanın ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin .../... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Lapseki Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Lapseki Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, müteveffanın ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin .../... olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Lapseki Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Lapseki Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.02.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1896, Karar No: 2024/14633, Tarih: 04.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/1896 E.  ,  2024/14633 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.01.2023

SAYISI : 2022/539 E. 2022/1129 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.01.2023 tarihli ve 2022/539 Esas, 2022/1129 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1 maddesinde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde inceleme konusu ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12693, Karar No: 2017/11928, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12693 E.  ,  2017/11928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9685, Karar No: 2010/10994, Tarih: 25.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9685 E.  ,  2010/10994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 10/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya ait olan 1119 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde olduğunu, kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; kadastronun kesinleşme tarihinden dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği ve 3402 Sayılı Kanunun 12.maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespiti ile dava tarihi arasında 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davacı Hazine’nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (09.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca; yapılan uygulama neticesinde dava tarihinde davacı Hazine’nin davasında haklı olduğu gözetilerek, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30123, Karar No: 2015/10398, Tarih: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30123 E.  ,  2015/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2014

NUMARASI : 2014/37-2014/435

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9638, Karar No: 2013/13590, Tarih: 06.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/9638 E.  ,  2013/13590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde sekreter olarak çalışmakta iken hiçbir haklı gerekçe gösterilmeden iş akdinin feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek, yıllık izin ücreti ile ihbar ve kıdem tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkilinden hiçbir alacağı bulunmadığını, işyerini devamsızlık yaparak terkettiğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

.E) Gerekçe:

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemece kurulan bu hüküm dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davalı işveren fesih gerekçesi olarak devamsızlık olgusuna dayanmış ise de, kendisinin de imzası bulunan çıkış bildirgesinde fesih nedeninin 17. madde olarak belirtilmiş olması karşısında, davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatı hakkı doğduğunun kabulü gerekirken aksine yorum isabetli değildir. Davalı işverence düzenlenen diğer işçi çıkış bildirim listesinde istifa nedenine dayanması bu durumu değiştirmez.

Diğer yandan, davacının yıllık iznini kullandığının ispatı işverene ait olup, işveren bu hususu yazılı kanıtla ispatlamak zorundadır. İşveren tarafından yıllık izinlerin kullanıldığına ilişkin yazılı delil sunulmadığına göre, bu alacağın da kabulü gerekirken reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12764, Karar No: 2024/13809, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12764 E.  ,  2024/13809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/372, Karar No: 2020/1878, Tarih: 26.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/372 E.  ,  2020/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali, Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, tapuda davalılar adına tescilli bulunan dava konusu 216 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını belirterek taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın tapudan terkinini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalılardan ..., ..., ..., ... ve Hurinaz Sütçü tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini isteğine ilişkindir.

Somut olayda; Her ne kadar Mahkemece, davaya konu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, Mahkemenin bu gerekçesine katılma olanağı bulunmamaktadır.

Şöyle ki; Kesin hüküm dava şartlarındandır (HMK mad.114/1-i). Hazine'nin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil ettiği benimsenerek bir tescil hükmü kurulur ve taşınmaz hakkında bir sicil kaydı tesis edilirse, artık bu kararın Hazine'yi bağlamayacağından söz edilemez. Dava konusu 216 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde, taşınmazın davalıların murisleri olan ... ve ... adına ½ paylı olarak 15.11.2002 tarihinde hükmen tescil edildiği, tescile dayanak ilamda Hazine'nin taraf olduğu, yapılan yargılama sırasında Mahkemece taşınmazın denizden kazanılma bir yer olup olmadığına dair araştırma ve inceleme yapılmakla taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında olduğunun tespit edildiği ve kararın 15.11.2002 tarihinde kesinleştiği anlaşmaktadır. Bu durumda dava konusu parselin tapuya tesciline esas olan Karacabey Kadastro Mahkemesinin 25.08.2000 tarihli ve 1994/4 Esas ve 2000/1 Karar sayılı ilamının eldeki dava yönünden kesin hüküm oluşturduğu açık olup, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, Mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Davalılardan ..., ..., ..., ... ve Hurinaz Sütçü’nün temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.