muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20504, Karar No: 2016/24675, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20504 E.  ,  2016/24675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yol ücreti, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, ücret ile asgari geçim indirimi ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılar bünyesinde ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalıştığını, tüm taleplerine rağmen işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. – ... Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı adına ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... ile ... Tem. Tur. İnş. İth. Tic. Ltd. Şti. – ... Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığına yöneltilmiş, dava dilekçesi adi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan davalılara ayrı ayrı tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre, davalı bakanlığın sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 07.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9232, Karar No: 2024/9735, Tarih: 16.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/9232 E.  ,  2024/9735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2026 E., 2024/1185 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/247 E., 2021/642 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 03.07.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle temyiz başvurusunun yapılmamasına karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 03.07.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun (HMK) 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesiyle HMK'ya eklenen Ek-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2024 yılı için 378.290,00 TL'dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 378.290,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir.

Bu halde, dosya kapsamına göre, temyize konu edilen miktar bakımından Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu; verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13552, Karar No: 2020/6507, Tarih: 05.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/13552 E.  ,  2020/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

OMEK Vakfına ait ilköğretim okulunun müdürü olan sanığın, okula kayıt yaptıran öğrenciler .... ve .... 'un kayıt parasından %10 indirim yapılabilmesi için öğretmen olmayan ... adına .... İlköğretim okulu müdürlüğü adına düzenlenmiş, yine öğretmen olmayan ... adına da .... Öğretim okulundan düzenlenmiş öğretmen olduklarına dair belgeleri kayıt evraklarına eklemek suretiyle kullandığından bahisle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında;

Suç tarihinden önce 14.02.2007 tarih ve 26434 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve iddianamenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 9/son maddesindeki "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, görevleri sırasında suç işlemeleri veya görevleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır.” hükmü ile aynı Kanunun 9. maddesinin 5. fıkrasının b bendi gereğince 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca sanıklar hakkında soruşturma yapılmasının izne tabi bulunduğu, dosya içinde yetkili makamca verilmiş bir soruşturma izninin bulunmadığı cihetle; iddianame kapsamına göre sanığa yüklenen eylemin TCK'nin 204/2. maddesindeki kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturup oluşturmayacağı konusunda delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi; görevli mahkemece öncelikle durma kararı verilerek, yetkili makamdan, sanık hakkında yüklenen eylemlerden dolayı soruşturma izni verilip verilmeyeceğinin sorulması, soruşturma izni alınması ve izin koşulunun gerçekleşmesi halinde yargılamaya devamla sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6012, Karar No: 2018/10542, Tarih: 18.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6012 E.  ,  2018/10542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmaması nedeniyle, sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7730, Karar No: 2019/5901, Tarih: 13.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/7730 E.  ,  2019/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2004-13.05.2013 tarihlerinde davalı işveren nezdinde çalıştığını, işveren aleyhine açılan işçilik alacaklarına ilişkin davalarda tanıklık yapması sebebiyle iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde, genel tatillerde, resmi bayramlarda çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının sebepsiz yere işi terkettiğini, davacının iddia ettiği fazla çalışma yapmadığını, yaptı ise karşılıklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının işyerinde fazla çalışma yaptığı iddialarına ilişkin olarak işyeri kaydı mevcut olmayıp dinlenen davacı tanıklarının beyanına itibar edilerek fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davacı tanıklarının dinlendikleri tarihte davacı ile aynı mahiyette davasının bulunması sebebiyle davacı ile menfaat birliği içerisinde olduğu anlaşılmakta olup salt husumetli tanık beyanlarıyla fazla çalışmanın kanıtlandığı kabul edilerek hüküm tesis edilmesi isabetli olmamıştır. Davacı tanığı ... dosyası dairemizin 16277 esas sayılı dosyasına kayıtlı olup; söz konusu dosyada yapılan incelemede, işyerinde haftanın üç günü 08:30-19:00 saatleri arası bir buçuk saat ara dinlenmesi düşülerek dokuz saat, haftanın diğer üç günü ise 08:30-21:30 saatleri arası bir buçuk saat ara dinlenmesi düşülerek onbirbuçuk saat çalıştığı, haftalık toplam çalışma süresinin altmışbirbuçuk saat olduğu, haftalık fazla çalışma süresinin onaltıbuçuk saat olduğu kabul edilmiştir. Yapılacak iş, davacının haftalık onaltıbuçuk saat fazla çalışması olduğu kabul edilerek işbu dosya bakımından davacı tanıkları kışın üç ay fazla çalışma yapmadıklarını beyan ettiklerinden tanık beyanları doğrultusunda bu dönem dışlanmak suretiyle fazla mesai ücretinin hüküm altına alınmasından ibaret iken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Ayrıca dosya içinde bulunan davacı tanıkları beyanlarında, fazla çalışma ücretlerinin saat ücreti üzerinden zamsız ödendiğini ifade etmişlerdir. Bu durumda yapılması gereken davacı asilin duruşmaya çağrılarak, kendi tanıklarının beyanlarına karşı diyeceklerinin sorulması ve fazla mesai alacaklarını zamsız olarak alıp almadığı da tespit edilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9784, Karar No: 2014/1373, Tarih: 23.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9784 E.  ,  2014/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 9 - 2011/217502

Mahkemesi : Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/03/2011

Numarası : 2009/886- 2011/92

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan G.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dosya kapsamına göre, katılan G.. Y.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

17.03.2009 günü saat 08:10 sıralarında meskun mahalde, gündüz vakti, sanığın yönetimindeki otomobil ile ara sokaktan bölünmemiş çift yönlü tek gidiş ve tek geliş olan eğimsiz ve düz 7 metre genişliğindeki servis yoluna girip, servis yolundaki refüj aralığından da bölünmüş tek yönlü bulvara çıkmak isterken, meydana gelen olayda; katılan motorsiklet sürücüsünün kollukta alınan beyanında, sanığın aracının arkasından ve servis yolundan sanıkla aynı istikamete doğru seyir halinde iken sanığın sol şeritten yani kendisine göre ters şeritten seyredip ve anayola çıkmak için kendi şeridine aniden aracını sağa doğru kırması nedeniyle olayın meydana geldiğini, sanığın ise kollukta katılanın motorsikleti ile Sema Yazar Hastanesi İstikametinden hızlı bir şekilde gelerek kendisinin durduğu esnada duramayarak aracının ön sağ kapısına çarpması sonucu olayın meydana geldiğini savunması karşısında bu beyan ve savunmaların dosyadaki diğer kanıtlarla birlikte değerlendirilmesi gerektiği, trafik kaza tespit tutanağındaki krokiden Sema Yazar istikametinden gelen aracın sanık ile aynı istikamette olduğunun anlaşıldığı, ayrıca sanığın aracının sağ ön kapı tarafından hasar aldığı yönündeki tespitler karşısında, katılan Engin'in beyanlarının oluşa uygun olduğu ve bu beyana itibar edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz gerekçe ile sanığın beyanlarına itibarla hüküm tesisi,

İsabetsiz olup, katılan G.. Y.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10293, Karar No: 2024/8202, Tarih: 16.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/10293 E.  ,  2024/8202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/160 E., 2023/476 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Anamur 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/182 E., 2022/409 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle, müvekkilinin iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelişinde davalının kusurlu olduğundan bahisle 394,962,98 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle davacının %47,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın oluşumunda davacının %20, davalının %80 oranında kusurlu olduğu kabulünden hareketle davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 70.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle kusurun oran ve aidiyetinin hatalı tespit edildiğini, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının fahiş hesaplandığını öne sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, kronik kalp hastası olan ve bypass ameliyatı geçirmiş biri için hesaplanan aktif-pasif dönem hesabının gerçekçi olduğunu, davacının gözünde meydana gelen rahatsızlık dışındaki tüm sağlık sorunlarının müvekkilinin bilgisi ve iş yeri dışında geliştiğini, iş görmezlik raporuna yansıyan diğer rahatsızlıkları için bile müvekkiline dönük kusur ve zarar hesabı yapıldığını, davacının ortak kusurunun varlığının dikkate alınmadığını, maddi ve menavi tazminat miktarına yansıtılmadığını, davacının tedavi süresi zarfında davalı müvekkilinin iş yeri tarafından sigortası ve maaş ödemeleri devam ettirilmesine rağmen davacının başka inşaatlarda çalışmaya devam ettiğini, motosiklet kullandığını ve hatta akrabalarının evinde balkon duvarı örerek barbekü, ocak yaptığını, inşaat ortamının bu derece önemli bir sağlık sorununda steril olmayacağı ve rahatsızlığı artırıcı etkisi olacağını, bu dikkatsizliğinin hasarın büyümesine, tedavisinin sonuçsuz kalmasına neden olduğunu, bu durumun hakkaniyet indirimi olarak göz önüne alınmadığını, hazırlanan iş göremezlik ve kusur raporlarının bu kaza sonucu olan rahatsızlığından değil, şahsın tüm rahatsızlıkları dikkate alınarak hazırlandığını, davalı işverenin %80 kusurlu olduğuna ilişkin kusur raporuna dayalı kararın adil ve yeterli olmadığını, davacı tanıklarının dahi "iş yerinde iş güvenliği seminerlerinin verildiğini ve koruyucu ekipman temin edildiğıini" beyan ettiklerini, gerekli koruyucu ekipmanların şahısa teslim edildiğine dair şahsın kendi imzasıyla onayladığı tutanak ve iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili eğitim verildiğinin tanık beyanları ile sabit olduğunu, davacının kazaya rağmen müvekkilinin iş yerinden emekli olduğunu, tüm bu hususların raporlarda dikkate alınmadığını, müvekkil iş yerinden emekli olan ve emekli aylığına hak kazanan davacının ayrıca madddi tazminata nail olmasının mümkün olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme