muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8515, Karar No: 2019/9731, Tarih: 10.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/8515 E.  ,  2019/9731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dikili ağaç, fidan yada bağ çubuğuna zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkeme kararındaki uygulamaya, temyizin kapsamına, tebliğname tarihi ile Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı işbölümü kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8114, Karar No: 2014/10069, Tarih: 18.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/8114 E.  ,  2014/10069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2011/1303-2013/1050

Davacı Türk Telekomünikasyon A.Ş vekili Avukat Ö. Ö..tarafından, davalı Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanlığı vd aleyhine 08/09/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı belediye tarafından ihale edilen ve diğer davalının yürüttüğü yol yapım çalışmaları sırasında davacının tesislerine verilen zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı belediye başkanlığı kamu kurumu niteliğinde olup; dava konusu zarar kamusal görevin yerine getirilmesi sırasında meydana gelmiştir. İdarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, davalı belediye hakkında yargı yolu yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle temyiz eden davalı Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden BOZULMASINA; bozma nedenine diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2430, Karar No: 2012/9141, Tarih: 11.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2430 E.  ,  2012/9141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 113 ada 4 parsel sayılı 35.169,41 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ise tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu 113 ada 4 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 20.6.2011 tarihli rapor ve eki haritada (B2) harfi ile gösterilen 2.333,39 m2 yüzölçümündeki bölümünün tarla vasfıyla davacı adına tapuya tesciline, taşınmazın geriye kalan bölümünün tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 113 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafın tutunduğu 28.11.1978 tarih ve 3 sayılı tapu kaydının kapsamında kalmadığı, ancak uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 20.6.2011 tarihli rapor ve eki haritada (B2) harfi ile gösterilen 2.333,39 m2 yüzölçümündeki bölümü üzerinde tespit gününde adına tescil kararı verilen davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Öte yandan davacı adına 97666,58 m2 yüzölçümünde taşınmazın belgesiz olarak tespit edilip kesinleştiği gözönünde bulundurularak ve 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde öngörülen kısıtlamalar dikkate alınarak hüküm kurulmasında da bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ... ve davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2.75 TL harcın davacı ...'tan alınmasına, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12185, Karar No: 2012/518, Tarih: 18.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12185 E.  ,  2012/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı yasanın 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK.nun 52/1. mad. göre 18 ay hpc ile cezalandırılmalarına ve cezalarının ertelenmesine, denetimli serbetlik tedbiri uygulanmasına ilişkin

Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesinde Vergi Dairesi mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak suç tarihleri 2005 ve 2006 takvim yılları olarak gösterilip kamu davasının açılmasına, CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, iddianamede unsurları gösterilen fiil olup mahkemeler sevk maddeleri ile bağlı bulunmadığından 2006 takvim yılından da kamu davası açıldığı kabul edilip tebliğnamedeki red isteyen düşünce ile 2005 takvim yılı ile ilgili mahkumiyet hükmü kurulurken 53. maddenin infaz aşamasında nazara alınması mümkün olduğundan 4 nolu bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, anılan 2006 takvim yılından zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazları incelenerek gereği görüşüldü:

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Bozmaya uyulduğu halde gereği yerine getirilmeden hükme dayanak yapılan bilirkişi yemin zaptındaki hakim imzası eksikliği ikmal edilmeden hüküm kurulması,

2-26.09.2008 tarihli oturumda duruşmanın 26.11.2008 gününe bırakıldığı belirtilip kısa ve gerekçeli karar da karar tarihi 26.11.2008 olarak gösterildiği halde celse başlığında duruşma tarihi 17.12.2008 olarak gösterilip karışıklığa neden olunması,

3- Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere aynı takvim yılında değişik vergi dönemlerinde çok sayıda sahte fatura düzenlenmesi suçları müteselsil suçu oluşturacağından cezanın teselsül nedeniyle arttırılması ve faturaların adet ve tutarları, zararın miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiği gözetilerek hüküm kurulması gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde eksik ceza tayini,

3-Katılan vekilinin, sanıkların yetkilisi olduğu şirketin dava konusu eylemi ile ilgili taktir komisyonuna sevk edildiği, komisyon kararı belli olmadığından kamu zararının giderilip giderilmediğinin belli olmadığı yönündeki beyanı ve vergi dairesi müdürlüğünün yazısı içeriği nazara alınarak CMK.nun 231. maddesinin koşullarının oluşup oluşmadığı irdelenmeden ve kamu zararı giderilmediği gerekçe gösterilerek sanık ... hakkında, sanık ...’in adli sicil kaydında geçen önceki mahkumiyetinin 2007 yılında işlenen 3167 sayılı Yasaya muhalefet suçu olup 2005 tarihinde sahte fatura düzenlemek suçunun işlendiği tarihte adli sicil kaydı bulunmadığı nazara alınmadan daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğu gerekçe gösterilerek anılan hükmün uygulanmaması yönünde eksik araştırma ve isabetsiz gerekçeye dayalı olarak hüküm kurulması,

4-Suç tarihi nazara alınarak 5237 sayılı Yasanın 37. maddesi yerine uygulama yeri bulunmayan 765 sayılı TCK.nun 64. maddesi gereğince uygulama yapılması,

5-Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi yerine yazılı şekilde aynı yasanın 52. maddesi olarak hatalı gösterilmesi ve denetim süresinin gösterilmemesi,

6-Yargılama giderlerinin sanıklardan ne şekilde tahsil olunacağı belirtilmeden karar verilmek suretiyle CMK.nun 326/2. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29022, Karar No: 2013/20663, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29022 E.  ,  2013/20663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 29/05/2001 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19479, Karar No: 2014/21093, Tarih: 18.11.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/19479 E.  ,  2014/21093 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

YARGITAY İLAMI

Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 17.07.2014 tarih, 2014/2 sayılı kararında belirtilen işlerle sınırlıdır.

Uyuşmazlık elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin istirdatı isteminden kaynaklanmaktadır. Belirgin şekilde Yargıtay Büyük Genel Kurulu kararı gereği Dairemizin inceleme kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay (3.) Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı dava dosyasının Yargıtay (3.) Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13019, Karar No: 2024/14645, Tarih: 06.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13019 E.  ,  2024/14645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma ilâmından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11183, Karar No: 2021/3478, Tarih: 16.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11183 E.  ,  2021/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı uyarınca istinaf isteminin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddine davacılar ve davalılardan ... Belediye Başkanlığı yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak; ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuş, karar davacı ve davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Hükmün gerekcesinde, ecrimisil bedeli yönünden 08.06.2020 tarihli ek bilirkişi raporu hükme esas alındığı halde ilk ek raporda tespit edilen miktar yazılmışsa da, taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve mahkemenin gerekçesine göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı ve davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10186, Karar No: 2017/8717, Tarih: 09.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10186 E.  ,  2017/8717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, sübuta, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4.bendinin hükümden çıkarılarak yerine, "Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20.-TL olarak hesabıyla, 1.500.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.