muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14473, Karar No: 2023/2941, Tarih: 23.03.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin taşınmazı tapu sicil kayıtlarına güvenerek satın aldığını, tapu kaydında kıyı kenar şerhi olduğundan müvekkilinin haberinin olmadığını, sonuçta müvekkilinin zararının oluştuğunun gerekçeli kararda kabul edildiğini, Devletin kusursuz sorumluluğu kapsamında müvekkiline tazminat ödenmesi gerektiğini, taşınmazın satışına Tapu Müdürlüğünde izin verilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmiş olmasına karşın müvekkili lehine maktu vekalet ücretine hükmedildiğini, davacı tarafın ıslah dilekçesi ile dava değerini 132.448,54 TL olarak belirleyerek eksik harcı yatırdığını, bu sebeple bu tutar üzerinden nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi yönünden hükmün düzeltilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4-383 Esas, 2009/517 Karar sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Sakarya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 3 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına 24.02.2020 tarihinde kıyı kenar çizgisi içinde kaldığına dair şerh düşürüldüğü, davacının ise taşınmazı 14.07.2021 tarihinde üzerindeki kıyı şerhini görerek satın aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6255, Karar No: 2013/1246, Tarih: 11.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/6255 E.  ,  2013/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair ... 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nden verilen 06.03.2012 gün ve 293/126 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tarafların 2000 yılında evlendiklerini, müvekkilinin evlilik birliği içerisinde kooperatif üyeliği nedeniyle alınan 491 ada 2 parsel üzerindeki 45 nolu bağımsız bölümün edinilmesine çalışmalarından elde ettiği gelir ve birikimler ile kişisel malı niteliğindeki ziynet eşyalarıyla katkıda bulunduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 12.500 TL katkı payı alacağının dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, taşınmazın alınmasına davacının katkısı olmadığını, kısa bir süre için çalıştığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava koşulu olan gider avansının yatırılması için verilen kesin süreye rağmen süresi içinde yatırılmadığından 6100 sayılı HMK'nun 115/2. maddesi uyarınca dava koşulu yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar, 23.09.2000 tarihinde evlenmiş, 24.05.2010 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 31.05.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM'nun 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (TMK'nun 225/2. m.) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202.m.). Dava konusu taşınmaz üzerindeki bağımsız bölüm 12.05.2000 tarihinde tahsis yoluyla davalı ... adına tescil edilmiştir.

Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş ise de verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Şöyleki, hukuki dinlenilme hakkı, Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil

2012/6255-2013/1246 -2-

yargılama hakkının en önemli unsurudur. Tarafların yargılama sürelerinin, yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve ispat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate almaları, gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gerekir.

2012/6255-2013/1246 -2-

yargılama hakkının en önemli unsurudur. Tarafların yargılama sürelerinin, yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve ispat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate almaları, gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gerekir.

Hukuki dinlenilme hakkı uluslararası metinlerde çoğunlukla "İddia ve savunma hakkı" olarak bilinmektedir. HMK’nun 115/2. maddesinde; dava şartı noksanlığının tespiti halinde, mahkemenin vereceği kararın usule ilişkin bir nihai karar olan davanın usulden reddi kararı olacağı hususu vurgulanmış; dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise usul ekonomisi ilkesine uygunluk sağlanabilmesi için, hakimin usulden ret kararı vermeden önce, eksikliğin tamamlanması yönünde ilgilisine kesin süre vermesi esası benimsenmiştir.

Mahkemece, 08.12.2011 tarihli oturumda, 609.00 TL olan gider avansının yatırılması için 6100 sayılı HMK'nun 115/2. maddesi uyarınca davacı tarafa 2 haftalık kesin süre verilmesine ve davacıya ihtarat yapılmasına karar verilmiş, aynı tarihli oturumda davacı vekilince ileri sürülen mazeretinin kabulüne, kesin süreye uyulmaması halinde davanın usulden reddedileceği hususunun UYAP sistemi üzerinden öğrenilmesine karar verilmiş ve mazeret nedeniyle davacı vekiline ihtarat yapılamadığı tutanağa geçirilmiştir. Mahkemece, davacı tarafa yapılan uyarı usul ve yasaya uygun olmadığı gibi davacı tarafa yapılmış bir muhtıra tebliği de bulunmamaktadır. O halde; verilen kesin sürenin usulüne uygun olduğunun kabulüne olanak bulunmamaktadır. 6100 sayılı HMK'nun 94, 115/2 ve 120/2. maddeleri uyarınca usulüne uygun muhtıra tebliğ edilmek suretiyle kesin süreye uyulmamasının sonuçlarının davacı tarafa tebliğ edilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davacı vekilinin mazeret bildirdiği, Mahkemece de talebin kabul edildiği oturumda verilen kesin süre ve ihtarat geçerli kabul edilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine

11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7538, Karar No: 2017/398, Tarih: 23.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/7538 E.  ,  2017/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Kooperatifi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 16.04.2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davalı ... şirketine ... poliçesi ile sigortalı olan davalı araç sürücüsünün tamamen kusurlu olduğunu, aracında değer kaybı oluştuğunu belirterek şimdilik 1.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiş, 11.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 4.000,00 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı ..., sigorta şirketinin sorumlu olduğunu belirtmiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 4.000,00 TL değer kaybı tazminatının 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 3.000,00 TL'sinin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Kooperatifi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan değer kaybına yönelik maddi tazminat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nın 266.maddesi hükmüne göre "Mahkemece, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi veya kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir."

Trafik kazalarında, zarar veren taraf, kusuru oranında gerçek zarardan sorumlu olur. Kusur ve zarar miktarının konusunda uzman bilirkişilerce tespit edilmesi gerekir.

Somut olayda, davaya konu trafik kazasına ilişkin olarak tarafların kendi aralarında kaza tespit tutanağı düzenledikleri, ekspertiz raporunda davalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, yargılama aşamasında kusurun tespiti yönünden rapor alınmadığı, değer kaybı yönünden 21.05.2015 tarihli Makina Mühendisi tarafından düzenlenen raporun esas alındığı, dava konusu araçta daha önce meydana gelen kaza ve davaya konu 2014 yılında meydana gelen kazaya ilişkin değer kaybı hesabının Dairemiz yerleşik uygulamasına göre yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu halde mahkemece, kusur raporu alınmaksızın ve aracın 2013 tarihli ve davaya konu 16.04.2014 tarihli kazalara ilişkin konusunda uzman makine mühendisi bilirkişiden, aracın modeli, markası, gördüğü hasarın ağırlığı ve hasara uğrayan bölgeleri gözetilerek kaza olmadan önceki hasarsız halinin 2. el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonra 2. el piyasa rayiç değeri arasındaki farkın (değer kaybı) belirlenmesi için ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli biçimde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Kooperatifi'ne geri verilmesine 23.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12415, Karar No: 2024/13559, Tarih: 23.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/12415 E.  ,  2024/13559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/259 E., 2019/642 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı ... işveren bünyesinde 01.03.1992 ile 31.08.2002 tarihleri arasında çalıştığına ilişkin hizmet tespitine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre, yetki, husumet, hukuki yarar ve zamanaşımı itirazlarıyla birlikte, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2016/256 Esas 2021/283 Karar kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekillerince temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Daire kararında; " ... Eldeki davada davacının, davalı ... işveren bünyesinde 01.03.1992-31.08.2002 tarihleri arasında çalıştığına ilişkin hizmet tespitine hükmedilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece karar gerekçesinde belirtildiği üzere, 01.03.1993-01.01.2000 tarihleri arasında davalı işyeri bünyesinde kesintisiz çalıştığının ve Kuruma bildirilmeyen 1450 gün, 506 sayılı Kanuna tabi çalışmasının olduğunun tespitine karar verilmiş olmasına karşın, hüküm fıkrasında gerekçeye aykırı şekilde davanın kısmen kabulüne şeklinde hüküm kurulması gerekirken davanın kabulüne dair karar ile kararın gerekçesi arasında çelişki oluştuğu anlaşılmaktadır.... " şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6943, Karar No: 2019/18216, Tarih: 03.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6943 E.  ,  2019/18216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, davalı bakanlığa ait işyerinde çalıştığını, ... İşçileri Sendikasına üye olduğunu, üyeliğinin işverene ve ilgili mercilere bildirildiğini, fiilen teknik personel olarak çalıştırılmasına rağmen işverence hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13 olarak eksik ödendiğini, toplu iş sözleşmesinin 55/1. maddeye göre ödenmesi gereken hizmet zammı ile toplu iş sözleşmesinin 55/2. maddesine göre ödenen hizmet zammı arasındaki hizmet zammı farkının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, hizmet zammı alacağının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 53. maddesi gereğince her bir aya ait olan alacağın ayrı ayrı belirlenecek sonraki ayın 2. günü olan temerrüt tarihlerinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı definde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucu 30.04.2015 tarihli bozma kararı verilmiş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafça yeniden temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.11.2017 tarihli bozma ilamı ile karar ikinci kez bozulmuştur, bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden, davacının sendika üyesi olduğu, üyeliğinin işverene bildirildiği, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin I. ve II. fıkralarında, “Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir.” hükümlerinin düzenlendiği, davacıya toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin II. fıkrasınca ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 36. maddeye göre; Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerini fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidro-jeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okulların-dan mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder.(1)(2)

Somut olayda, davacının fiilen yaptığı iş, uzman bilirkişinin bulunduğu bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak belirlenmiş, Mahkemece yapılan işin Toplu iş sözleşmesi 55. madde birinci fıkrada yer alan teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olduğu değerlendirilmiş ise de, maddede emsali memur personele atıf yapıldığından 657 sayılı yasanın ilgili maddesi uyarınca davacının mesleki eğitimi olmaması nedeniyle davacının, toplu iş sözleşmesinin 55. madde birinci fıkra hükmünden yararlanamayacağı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 03/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23953, Karar No: 2017/14064, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/23953 E.  ,  2017/14064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.