muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4989, Karar No: 2023/6766, Tarih: 23.11.2023

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının haksız ve kötü niyetli olduğunu, teminat mektuplarının üst limitten nakde çevrildikten sonra aynı teminat mektuplarına istinaden limiti aşan miktarda faiz talebinde bulunulamayacağını, davaya konu alacak ile ilgili olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yapıldığını, ipotekli takip var iken bu takip sonuçlanmadan ilamsız takip yapılmasının ve takibe konu alacağa %76,5 temerrüt faizi uygulamasının usul ve aykırı olduğunu, işlemiş faiz, uygulanan ve uygulanması talep olunan faiz oranı ile tüm ferilerine itiraz ettiklerini belirterek davanın reddine ve %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı bankanın gümrük müdürlüğüne teminat senetleri kapsamında teşvik belgesinde belirtilen şartlar yerine getirilmiş olmasına rağmen, idarece hatalı değerlendirme neticesi, teşvik belgesinin usulsüz olarak iptali üzerine yersiz ödediği 131.006,42 TL'yi olayda kusuru bulunmayan davalı şirketten ve kefilden sözleşmeye dayanarak tahsilinin mümkün görülmediği, davacı bankanın bu sebepsiz ödemenin iadesi için gümrük müdürlüğüne müracaat etmesinin gerektiği gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalının yatırım teşvik belgesinin iptal edilmesi hususunda gümrük müdürlüğünün kararının doğru bir karar olup olmadığını denetleyemeyeceği gibi, bu hususta teminat mektubu ile garanti veren olarak gümrük müdürlüğüne karşı bu iptal kararının hukuka uygun olmadığı yönünde bir defi ileri sürme hakkı da bulunmadığını, müvekkili bankanın yalnızca kendisine müracaat edildiğinde ödeme yapmayı kabul ve taahhüt etmiş olması sebebiyle, ödeme yaptıktan sonra garanti sözleşmesinin doğal sonucu olarak davalılara rücu hakkı elde ettiğini, Yargıtay İçtihatlarında açıkça belirtildiği üzere; davalı ile dava dışı idare arasındaki ilişki, bu ilişkiden doğan defiler, asıl borcun geçerli yahut var olup olmaması teminat mektubu ile ödeme yapmayı üstlenen müvekkili açısından önem arz etmediğini, müvekkili bankanın teminat mektubu dolayısıyla ödeme yaptıktan sonra lehdar olan davalılara rücu hakkı elde ettiğini, davalının bu nedenle müvekkili bankaya ödeme yapması gerektiğini, davalıların gerçekte vergi borcunun bulunup bulunmadığı hususunun davalı ile Gümrük Müdürlüğü arasındaki ilişkiye müstenit olup, müvekkili bankanın bu ilişki içerisinde yer almadığını, davalı ihtiyati tedbir ya da yürütmenin durdurulması kararı alarak teminat mektubunun önüne geçebilecekken bu yönde bir başvurusunun olmadığını, müvekkilinin gümrük müdürlüğü tarafından teminatın nakde çevrildiğine dair yazı ulaştığında ödeme yaptığından, ödeme tarihi itibariyle davalıya rücu hakkı elde ettiğini, 10.03.2017 tarihli bilirkişi raporu ile mahkemenin hükmüne esas aldığı, 04.05.2017 tarihli bilirkişi raporu arasında bariz çelişki olduğunu, yeni bir bilirkişi raporu alınıp çelişkinin giderilmesi gerekirken mahkemece dikkate alınmadığını, rapora itiraz edildiği halde mahkemece haklı itirazlarının dikkate alınmadığını belirterek kararın kaldırılmasını, davanın kabulüne, icra takibinin devamına, alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına davacı vekilinin aksi yöndeki tüm istinaf sebepleri yerinde görülmediği gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itirazın iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı (Temlik alan) harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8693, Karar No: 2021/14225, Tarih: 13.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8693 E.  ,  2021/14225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde mikser şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekilinin temyizi sonucu karar, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/24265 esas 2019/17864 karar ve 02/10/2019 tarihli ilamı ile "... Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre, davacının kabul edilen çalışma süresi içinde fasılalı olarak çeşitli işyerlerinde çalıştığı ve davalı işyerindeki çalışmasının da aralıklı olduğu görülmektedir. Yapılacak iş, yukarıda belirtilen açıklamalar dikkate alınarak, uyuşmazlık konusu dönem için davalı işyerinde çalışma süresini tereddütsüz belirlemek amacıyla; davacının hizmet döküm cetvelinde çalışmış olduğu işyerlerinin davalı ile olan hukuki ilişkisinin araştırılarak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, (...) dinlenen tek davacı tanığı olan ...'ın davalı aleyhine davası bulunduğu sabit olup, tek başına husumetli tanık anlatımları ile sonuca gidilmesi mümkün değil ise de; yan deliller ile desteklendiği ölçüde bu tanığın beyanına itibar edilmesine engel bulunmadığı, davacı ve davalı tanık beyanlarının birlikte değerlendirilmesi sonucu, davacının kış döneminde haftada 6 gün 08:00-19:00 saatleri arasında, yaz döneminde ise haftada 6 gün 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düştüğünü, (...) bilirkişi raporunda davacının ücret miktarı net 1.700.00 TL olarak tespit edildiği belirtilmesine rağmen fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının net 2.000.00 TL ücret miktarı esas alınarak hesaplanmasının hatalı olduğunu..." gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda davacının 13.02.2020 tarihli duruşmadaki “...diclem yapı şirketi ... ındır konaklar ile ilişkisi yoktur. Bes hazır betonda da çalıştım onla da alakası yoktur. ... da ...ındır. Durmaz inş. ...'in olabilir. ... hazır beton unda konaklar ile ilişkisi yoktur. ... İnş. ... İnş. ... İnş. bunların hiçbirinin alakası yoktur. Ben 2010 yılında celse mobilyada çalışırken çıktım. Konaklara geçtim konaklardan da çıktıktan sonra Bes betonda çalışmaya başladım. Bu arada durmaz inşaata menkada çalışmadım. Menkada bir iki ay çalışmam var ancak durmazlarda hiç yok.” şeklindeki beyanı dikkate alınarak Sosyal Güvenlik Kurumu kaydında yer alan şirketler ile davalı şirket arasında herhangi bir organik bağ veya hukuki ilişki varlığı tespit edilemediği belirtilerek davacının davalı şirket nezdindeki hizmet süresi 2 ay 23 gün kabul edilmiştir. Ancak davacı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında yer alan 1036201 işyeri sicil numaralı... İnş. ... Şirketi ile ilgili bir beyanda bulunmamıştır. Yapılacak iş, davacının beyanında yer almayan söz konusu işyerinin davalı ile olan hukuki ilişkisinin araştırılarak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Dosya kapsamından davanın ...ne açıldığı, mahkemenin sehven gerekçeli karar başlığına davalı olarak ... Ltd. Şti’ni yazdığı, 15/04/2016 tarihli gerekçeli karardaki davalı şirket unvanını tavzih ile ...olarak düzelttiği, bozmadan sonra yapılan tensip tutanağında davalılar olarak ... Ltd ile ... Ltd. Şti'nin gösterildiği, gerekçeli karar başlığının da aynı şekilde olduğu görülmekle dava yöneltilmeyen ... Ltd. Şti. gerekçeli karar başlığında neden yer aldığı anlaşılamamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3521, Karar No: 2010/6662, Tarih: 15.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/3521 E.  ,  2010/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.918,00 liralık takibe itirazın iptali ile %40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, dava dilekçesi ile 22.12.2006 tarihli kira sözleşmesi uyarınca davalının kiracı olduğunu, kira dönemi bitmeden 22.7.2007 tarihinde tahliye edip gittiğini, dairenin tekrar 5.11.2007 tarihinde kiraya verilebildiğini beyanla aradaki süreye karşılık gelen 3 ay 13 günlük kira bedeli 2.918,00 TL nin tahsili için yapılan takibe vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıya önceden sözlü bildirimde bulunduğunu, karşılıklı görüşmeyle tahliye edildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıyı Mayıs 2007 tarihinde haberdar ettiğine dair tanık beyanlarına göre ve kira sözleşmesinde kiracının sözleşmeyi tek taraflı feshi halinde uyulması gereken özel bir şart ve yükümlülük olmadığından söz edilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 22.12.2006 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli olduğu, 8.maddesinde "kiracı kiralananı boşaltmak istediği takdirde 1 ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmek zorundadır" düzenlemesi getirildiği anlaşılmaktadır.

Davalı kiracı, kira sözleşmesinin süresi sona ermeden mecuru boşaltmış olup sözleşmenin 8.maddesindeki bildirim koşulunun (1 ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde dendiğine göre bildirimin yazılı olması gerektiğinin kabulü gerekir) yerine getirildiğini kanıtlayamamıştır. O halde, kiralananın boş kalması nedeniyle kiralayanın zararını ödemekle yükümlüdür.

Kiralanan dairenin 22.7.2007 tarihinde davalı tarafından boşaltılmış olmasına, sözleşmede bir ay öncesinden tahliye hususunda ihbarda bulunularak tahliye etme imkanı bulunmasına göre, davacının bir aylık kira bedelini isteyebileceği nazara alınmadan yazılı ve yanılgılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4553, Karar No: 2016/6327, Tarih: 24.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/4553 E.  ,  2016/6327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalının denetim ve sorumluluğunda olan rögar kapağının yerinden oynaması sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucunda hasarlandığını ileri sürerek, 3.800 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, olaydan dolayı sorumluluklarının bulunmadığını, kazanın meydana gelmesine yol kusurunun ve sinyalizasyon bulunmamasının da etkisi olduğunu, bu nedenle kazada 'ın sorumluluklarının bulunduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kazanın meydana geldiği yolun sorumluluğunun belediyede olduğu ve davalı ... ....'nin sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan, Dairemizin 01.07.2014 tarihli, 2014/12196 Esas, 2014/10347 Karar sayılı bozma ilamında; "... kaza tespit tutanağında, kazanın oluşumunda yol üzerinde bulunan rogar kapağını monte eden ve alt yapı çalışmasını yürüten .. ...'nin kusurlu olduğu belirtildiğine göre, rögar kapağının sorumluluğunun hangi kuruma ait olduğu kesin bir şekilde belirlendikten sonra davalının hukuki durumunun tayini gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi" gerekçesine değinilmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, 3.540 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 212,62 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 24/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7713, Karar No: 2025/2358, Tarih: 17.03.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/7713 E.  ,  2025/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu tarafından aleyhine başlatılan kambiyo senedine özgü icra takibinde imzaya, borca, işlemiş faize ve faiz oranına itiraz istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu, İlk Derece Mahkemesince; davacı yönünden husumet, imza itirazının reddi ile davacı aleyhine asıl alacağın (15.000,00 USD) %20'si oranında icra inkar tazminatına ve %10'u oranında para cezasına hükmedildiği, davacının borca itirazının kısmen kabulü ile yasal koşulları oluşmadığından davacı lehine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına, davacı aleyhine asıl alacağın (15.000,00 USD) %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedildiği, kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı alacaklının istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra mahkemesince, tazminata ve para cezasına yabancı para alacağının takip tarihindeki kur üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığı belirlenerek hükmedilmesi gerekmektedir. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup re'sen gözetilmesi gerekir.

Somut olayda; icra mahkemesince borçlunun tazminatla ve para cezası ile sorumlu tutulması doğru ise de, tazminata ve para cezasına yabancı para alacağının takip tarihindeki Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası’nın efektif satış kuru üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığı belirlenerek hükmedilmesi gerekirken yabancı para (USD) esas alınmak suretiyle tazminata ve para cezasına karar verilmesi isabetsiz olup; hükmün bu nedenle bozulması gerekirsede, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:

Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi'nin 03.10.2024 T. ve 2023/977 E., 2024/1727 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddeleri uyarınca re'sen (KALDIRILMASINA),

Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 06/04/2023 T. ve 2022/486 E., 2023/375 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının tazminata ilişkin “2” nolu bendinde yer alan; “asıl alacağın (15.000,00 USD) %20'si oranında tazminatın” ibaresinin karar metninden çıkarılmasına, yerine;

Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 06/04/2023 T. ve 2022/486 E., 2023/375 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının tazminata ilişkin “2” nolu bendinde yer alan; “asıl alacağın (15.000,00 USD) %20'si oranında tazminatın” ibaresinin karar metninden çıkarılmasına, yerine;

"15.000,00 USD asıl alacağın takip tarihindeki (03.10.2018) Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası’nın efektif satış kuru (1 Usd = 6.0488 TL) üzerinden belirlenen 90.732,00 Türk Lirası’nın %20'si oranında hesaplanan 18.146,40 TL icra inkar tazminatının” ibaresinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin aynı bendinde yer alan; “asıl alacağın (15.000,00 USD) %10'u oranında para cezasının” ibaresinin karar metninden çıkarılmasına, yerine;

"15.000,00 USD asıl alacağın takip tarihindeki (03.10.2018) Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası’nın efektif satış kuru (1 Usd = 6.0488 TL) üzerinden belirlenen 90.732,00 Türk Lirası’nın %10'u oranında hesaplanan 9.073,20 TL para cezasının” ibaresinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının son paragrafında yer alan; “asıl alacağın (15.000,00 USD) %20'si oranında tazminatın” ibaresinin karar metninden çıkarılmasına, yerine;

"15.000,00 USD asıl alacağın takip tarihindeki (03.10.2018) Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası’nın efektif satış kuru (1 Usd = 6.0488 TL) üzerinden belirlenen 90.732,00 Türk Lirası’nın %20'si oranında hesaplanan 18.146,40 TL icra inkar tazminatının” ibaresinin yazılmasına, kararın 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekli ile (ONANMASINA), karar düzelterek onandığından YİBK uyarınca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.03.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16866, Karar No: 2016/21294, Tarih: 29.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16866 E.  ,  2016/21294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, davacı asilin duruşmaya çağrılarak, dosyaya sunulmuş belgelerin, yabancı dilde hazırlanan ibranameler ve ödeme belgelerinin değerlendirmeye tabi tutulması gerektiği belirtilmiş, ayrıca yurt dışı işyerinde çalışmış davacının brüt ücretinin tespitinde araştırılması ve değerlendirilmesi gereken yönler ayrıntılarıyla açıklanmıştır. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen, davacı asil duruşmaya çağrılmadığı gibi, brüt ücretin tespiti noktasında da bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Bozma kararına uyulmasına rağmen, bozma kararı gereklerinin yerine getirilmemesi hatalıdır. Anılan sebeple, bozma kararı gerekleri yerine getirilerek, dava konusu alacaklar değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Öte yandan, yabancı dili bildiği ispatlanmayan işçi tarafından, yabancı dilde düzenlenmiş belgenin anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Anılan sebeple, davacının duruşmaya çağrılması, yabancı dilde hazırlanmış belgelerde yazılı ödemelerin kabul edilmemesi halinde, işçinin ücret ödemelerinin yapıldığı banka hesap dökümleri celp edilerek değerlendirilmeli ve ödemenin banka aracılığıyla yapıldığı hususunun ispatlanmaması durumunda, yabancı dilde hazırlanmış belgelere itibar edilmemelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.