muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1441, Karar No: 2024/6080, Tarih: 09.07.2024

3. Gebze 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 05.01.2021 tarihli ve 2021/62 Değişik İş sayılı kararı ile, ...'nin ikametinde 05.01.2021 günü gündüzleyin bir defaya mahsus arama yapılmasına ve suç eşyalarına el konulmasına, ... ve C.Ş. isimli şahıslardan idrar örneği alınmasına karar verilmiştir.

4. Taksi şoförü H.G. kolluk aşamasında verdiği ifadede; C.Ş. isimli şahsın taksi durağını aradığını, kendisini Taysat Organize Sanayine götürmesini istediğini, Cengiz Makine isimli işyerinin civarında durduklarını, C.Ş.'nin beklemesini istediğini, daha sonra üzerindeki giysiden güvenlik görevlisi olduğunu düşündüğü kişiyle birlikte taksiye doğru geldiklerini, C.Ş.'nin aracın sağ ön tarafına bindiğini, kendisinden gizleyerek cebinden bir poşet çıkardığını, güvenlik görevlisi olan şahsa kaç tane alayım diye sorduğunu, şahsın da iki tane al dediğini, C.Ş.'nin daha sonra poşeti bu şahsa geri verdiğini, poşetin içinde uyuşturucu madde olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Mahkemede alınan beyanında ise, kolluk ifadesini polislerin yazdırdığını, C.Ş.'nin bir arkadaşa para verip geleceğim diyerek araçtan indiğini, elinde poşet görmediğini beyan etmiştir.

5. Hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan işlem yapılan C.Ş. tarafından sunulan telefon ekran görüntülerinde, Onur Abi olarak kaydettiği 0541953 \*\* \*\* nolu telefon ile olay günü 10.28 ve 10.31 saatlerinde görüşme yaptığı hususunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

6. Hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan işlem yapılan ve dosyası tefrik edilen C.Ş.'nin müdafii huzurunda alınan kolluk beyanında; olay günü uyuşturucu madde kullanmaya karar verdiğini, ... olarak tanıdığı şahsı aradığını, ticari taksiye binerek şahsın yanına geldiğini, 100,00 TL karşılığında uyuşturucu madde satın aldığını, sonradan sivil polislerin taksiyi durdurduklarını, kendi rızası ile satın aldığı maddeleri teslim ettiğini beyanla, kendisine gösterilen (4) adet fotoğraf arasından ... isimli şahsı kesin olarak teşhis ettiğini beyan etmiştir.

Mahkeme huzurunda alınan beyanında ise polisler tarafından dövüldüğü için o şekilde beyanda bulunduğunu, suça konu maddeleri sanık ile birlikte ortak para vererek aldıklarını, sanığın bu maddeleri sakladığını, olay günü yerini bulamayınca sanığın yanına gittiğini, sanığın da üzerindeki iki fişeği verdiğini, kendisine para ödemediğini beyan etmiştir.

7. Sanık kolluk aşamasında müdafii huzurunda alınan beyanında; uyuşturucu madde kullandığını, C.Ş.'nin o gün iş aradığını söyleyerek yanına geldiğini, daha önce birlikte uyuşturucu içtiklerini, yoksunluk çektiğini görünce üzerindeki 7 adet paketlenmiş uyuşturucudan 2 tanesini C.Ş.'ye verdiğini ve karşılığında para almadığını, C.Ş.'nin beyanını kabul etmediğini, üzerinden 250,00 TL para çıktığını, 200,00 TL nin tek banknot olarak çıktığını beyanla suçu kabul etmemiştir.

7. Sanık kolluk aşamasında müdafii huzurunda alınan beyanında; uyuşturucu madde kullandığını, C.Ş.'nin o gün iş aradığını söyleyerek yanına geldiğini, daha önce birlikte uyuşturucu içtiklerini, yoksunluk çektiğini görünce üzerindeki 7 adet paketlenmiş uyuşturucudan 2 tanesini C.Ş.'ye verdiğini ve karşılığında para almadığını, C.Ş.'nin beyanını kabul etmediğini, üzerinden 250,00 TL para çıktığını, 200,00 TL nin tek banknot olarak çıktığını beyanla suçu kabul etmemiştir.

8. 05.01.2021 tarihli ev arama tutanağında, Gebze 2. Sulh Ceza Hakimliğinin arama kararına istinaden ikamette yapılan aramada yatak odasındaki dolap içerisinde Greyder ibaresi yazılı kutu içinde hikaye kitabı sayfalarına fişeklenmiş vaziyette 55 fişek Bonzai olduğu değerlendirilen madde ele geçirilmiştir.

9. Gebze 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 22.01.2021 tarihli kararı ile sanığın kullanımındaki 0 542 953 \*\* \*\* Nolu GSM hattının suç tarihinden geriye doğru 1 yılı kapsar şekilde görüşme kayıtlarının çıkarılması hususunda 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesinin altıncı fıkrasına göre izin verilmesine karar verilmiştir.

10. Kocaeli Darıca Farabi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 06.01.2021 tarihli raporda; sanıktan alınan idrar örneğinde uyuşturucu madde yönünden yapılan incelemede ''negatif'' olarak tespit yapıldığı anlaşılmıştır.

11. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 26.01.2021 tarihli raporunda; ele geçen uyuşturucu maddenin sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 5CL-ADB-A etken maddesini içerdiği tespit edilmiştir.

12. İhbarcı İ.T. 11.03.2021 tarihli beyanında; olay günü sanığı polislere kendisinin ihbar ettiğini, tutuklanınca vicdan azabı çektiğini, uyuşturucu içerken kendisine vermediği için kızdığını ve bu nedenle ihbarda bulunduğunu, ihbarın asılsız olduğunu beyan etmiştir.

13. Sanık mahkeme huzurundaki savunmasında, C.Ş.'nin kendisine borcu olduğunu, olay günü ödemek için geldiğini, hepsini getirmeyince parayı almadığını, daha önce birlikte uyuşturucu madde satın aldıklarını, aileleri bilmediğinden bir yere sakladıklarını, birlikte buradan alıp içtiklerini, C.Ş.'nin olay günü üzerimde bir içimlik olup olmadığını sorunca cebinden bir içimlik çıkarıp verdiğini, para almadığını, C.Ş.'nin maddeleri kendisinden habersiz aldığını farkedince fişeklere sarıp eve sakladığını, C.Ş.'nin payını parçalar halinde vermek için bu şekilde fişeklediğini, amacının satmak olmadığını beyan etmiştir.

14. İlk Derece Mahkemesi, ele geçen uyuşturucu madde miktarı, ele geçiriliş şekli, içici ve teşhis beyanları, fiziki takip tutanağı, fotoğraflar, kriminal raporlar ve kolluk tutanakları dikkate alınarak uyuşturucu madde ticareti suçunun unsurlarının oluştuğu, sanığın evinde bulunan uyuşturucu maddelere dair bilgi verdiğinden hakkında etkin pişmanlık hükmü uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

14. İlk Derece Mahkemesi, ele geçen uyuşturucu madde miktarı, ele geçiriliş şekli, içici ve teşhis beyanları, fiziki takip tutanağı, fotoğraflar, kriminal raporlar ve kolluk tutanakları dikkate alınarak uyuşturucu madde ticareti suçunun unsurlarının oluştuğu, sanığın evinde bulunan uyuşturucu maddelere dair bilgi verdiğinden hakkında etkin pişmanlık hükmü uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın fiziki takip sonucu kendi üzerinden ve içici C.Ş.'nin üzerinden aynı nitelikte ve aynı şekilde paketlenmiş uyuşturucu madde ele geçirilmiş olması ve kolluk tarafından alışverişin görülmüş olması karşısında, sanığın evinde de uyuşturucu madde olduğunu söylemesinin sonuca etkili olmaması nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanması eleştiri konusu yapılmış ve eleştiri dışında kararda hukuka aykırılık bulunmadığından istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden,

Sanık müdafii istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle hükmü temyiz ettiğini beyan etmekle istinaf dilekçesi incelendiğinde sübuta yönelik itirazların yer aldığı dolayısıyla temyiz dilekçesinin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplere dayandığı anlaşıldığından, Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İtirazları Yönünden,

Tüm dava dosyası içeriği, fiziki takip tutanağı, hakkında uyuşturucu kullanmak suçundan işlem yapılan C.Ş.'nin müdafii huzurunda verdiği kolluk ifadesi, teşhis tutanağı, kriminal rapor, uyuşturucu maddenin miktarı ve ele geçiriliş şekli, arama tutanakları, HTS raporları birlikte değerlendirildiğinde, uyuşturucu madde ticareti suçunun unsurlarının oluştuğuna dair kabulde; içici C.Ş.'nin müdafii huzurunda alınan ilk beyanına itibar edilmesinde isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddi kararında hukuka aykırılık bulunmamış ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/2498 Esas, 2022/982 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1087, Karar No: 2022/4310, Tarih: 31.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1087 E.  ,  2022/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 50. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Anadolu 13. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Davalı Temyizi Yönünden:

Hukuk mahkemelerinin kanunlarla kesin olduğu belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi, 5235 sayılı Kanun ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından "Temyiz yolu ile " yapılmakta iken, 5235 sayılı Kanun ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Böylece önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılmaktadır.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmekte; istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusu üzerine başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise, diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise, diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan veya süresini geçirdiği için istinaf kanun yoluna başvuramamış olan tarafın, karşı tarafın istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi halinde temyiz kanun yoluna başvurmasında hukuki yararı yoktur. Bunun gibi, Bölge Adliye Mahkemesinin esas hakkında verdiği yeni kararlarda, istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmayan tarafın aleyhine hüküm tesis edilmemişse yine temyiz kanun yoluna başvuruda hukuki yararı olmaz. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne dair karara karşı sadece davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bu halde, istinaf yoluna başvurmayan ve istinaf mahkemesince de aleyhine İlk Derece Mahkemesince tesis edilen karardan farklı bir karar verilmeyen davalının Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmesi mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle; davalının Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etme hakkı olmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2- Davacı Temyizi Yönünden:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddeleri uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacı tarafa yükletilmesine, 31.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10979, Karar No: 2013/17387, Tarih: 10.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10979 E.  ,  2013/17387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/704-2013/125

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 18.05.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı ile imar planındaki durumu (konut alanı, ticari alan, park, yol, tarımsal niteliği korunacak alan vs. gibi) hususlarının ilgili Bağlar Belediye Başkanlığı ile Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlıklarından ayrı ayrı sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16643, Karar No: 2014/9102, Tarih: 07.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16643 E.  ,  2014/9102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamıyacaktır.

Olay tarihinde İstanbul'dan Sakarya'ya gelen sanığın, kereste ticareti yapan katılanlar ... ve..'ın işyerine giderek İstanbul Maltepe semtinde bulunan kooperatifi için gerekli olduğunu söyleyerek 3.850 TL değerinde kereste satın aldığı, 800 TL nakit verdiği, katılanlara laminanta da ihtiyacı olduğunu söylemesi üzerine katılanların sanığı enişteleri olan katılan ...'a yönlendirdikleri, sanığın katılan ...'tan da laminant parke satın aldığı ve karşılığında diğer katılanlara olan borcunu da kapsayacak şekilde 11.600 TL bedelli çek verdiği, aynı gün satın aldığı laminant ve parkeleri İstanbul'a götürmeyip Yalova'da yarı fiyatına sattığı, katılanların çeki tahsil etmek için bankaya ibraz ettiklerinde çekin çalıntı olduğunun anlaşıldığı, sanığın bu şekilde gerçekleşen eyleminin bankayı aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğunun iddia edildiği olayda;

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Sanığın aynı anda birden fazla mağdura karşı gerçekleşen eylemi nedeniyle hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın aynı anda birden fazla mağdura karşı gerçekleşen eylemi nedeniyle hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun’da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 ayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. Fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.