muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17391, Karar No: 2014/7586, Tarih: 21.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/17391 E.  ,  2014/7586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Olay tarihinden önce İnegöl ilçe Emniyet Müdürlüğünce silahla kasten yaralama suçundan hakkında soruşturma yürütülmüş olan sanığın, olay günü gece saatlerinde polis merkezinden içeriye girdikten sonra adli kısım bürosunda bulunan bilgisayar monitörünü yere atarak kırmak suretiyle nitelikli mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, görgü tespit ve olay tutanağına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9496, Karar No: 2013/9735, Tarih: 16.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9496 E.  ,  2013/9735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş isede dava miktar yönünden bu isteğin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Kuzey ... Kentsel Dönüşüm projesi kapsamında 444 analiz numaralı taşınmazını davalıya devrettiğini, kıymet takdir komisyonu analiz raporunda bina müştemilat ve ağaçlar için 11.902 TL bedel belirlenmesine rağmen davalının sadece enkaz bedeli ödediğini, bakiye 10.467,90 TL alacağının tahsili için yaptığı icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkeme, davacıya ait yapının bulunduğu taşınmazın tapuda davacı adına kaydının bulunmaması nedeniyle davacının sadece enkaz bedeli isteyebileceği ve bu miktarında ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının zilyetliğinde bulunan taşınmazın 10.4.1985 tarihli tapu tahsis belgesi ile davacıya tahsis edildiği, 24.11.2005 tarihli sözleşme akdedilinceye kadar da davacının tasarrufunda kaldığı, taraflar arasında düzenlenen Tapu Tahsis Belgeli Tesis sözleşmesi "başlıklı 24.11.2005 tarihli sözleşme ile taşınmazın davalı belediyeye devredildiği hususlarında herhangi bir ihtilaf bulunmamaktadır. Davalı idarece oluşturulan kıymet takdir komisyonunun 444 numaralı analiz raporu ile davacıya tahsisli taşınmaz üzerindeki bina, müştemilat ve ağaçların toplam bedeli 11.902 TL olarak

Belirlenmiş olup, davacı kendisine ödenen enkaz ve ağaç bedili dışında kalan 10.467,90 TL alacağın tahsiline vaki itirazın iptalini istemektedir. Davacıya ait gereken durumda sözleşme kapsamında davalı idarece yıktırıldığıda dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacıya ait yapı ve müştemilatların bulunduğu alan tapu tahsis belgesi ile davacıya tahsis edildiği içinde, davacı Kentsel Dönüşüm projesi kapsamında davalıya devrettiği taşınmazın analiz raporunda belirlenen 11902 TL bedelden, kendisine ödenen %10 enkaz bedeli+ ağaç bedeli toplamının mahsubundan sonra kalan miktarı davalıdan isteme hak ve yetkisine sahiptir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek, davacıdan talebi açıklattırılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20890, Karar No: 2022/2297, Tarih: 15.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/20890 E.  ,  2022/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verildiği, Cumhuriyet Savcısı’nın istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nce davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşma açılıp, ilk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1, 31/3 maddeleri uyarınca doğrudan 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 272/3-a. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi Kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraat kararı verildiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşma açılıp, ilk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak hırsızlık suçundan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hapisten çevrili 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu nedenle hükümlerin temyizi kabil olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine yeterli delil bulunmadığından beraatinin gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan,suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 15/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10767, Karar No: 2014/2848, Tarih: 20.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/10767 E.  ,  2014/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2012

NUMARASI : 2012/62-2012/528

D.. T.. ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Kale (Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.11.2012 gün ve 62/528 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı Hazine adına tapusu oluşan 154 ada parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili taşınmazın T. E.. 1317 tarih sıra sayılı tapu kaydı uyarınca Hazine adına kayıt ve tescil edildiğini bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davadan vaki feragati nedeniyle davanın reddine ve 100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Yargılama aynı Mahkeme'nin 2011/119 Esas sayılı dosyası üzerinde yapılırken 12.01.2012 tarihli ara kararı ile davanın tefrikine karar verilmekle yargılamaya eldeki dava dosyası üzerinden devam edilmiştir. Tefrik kararı ile birlikte dava dilekçesi, davalıya ait cevap dilekçesi ve taşınmaza ilişkin kayıt ve belgeler dosyasına eklenmemiş ise de, dosya kapsamı ve taraf beyanlarından davanın kadastro çalışmaları sonucunda davalı Hazine adına tespit ve tapuya tescil edilmesi üzerine kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak açıldığı ve davacının 02.11.2012 tarihli yargılama oturumunda HMK'nun 154. maddesi kapsamında usulüne uygun şekilde davadan feragat ettiği saptanmıştır.

Feragat HMK'nun 307 ve 311. maddelerine göre kesin hüküm sonucunu doğuran davaya son veren taraf işlemlerinden olup somut olayda esasa ilişkin bir temyiz bulunmamaktadır. Ancak davalı Hazine'nin kendisini vekille temsil ettirdiği dava Hazine lehine sonuçlanmakla, kendisini vekille temsil ettiren Hazine lehine HUMK'nun 423 vd. ve HMK'nun 330. maddesi ile hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddesi hükmü uyarınca vekalet ücretine karar vermek gerekirken, herhangi bir hukuki dayanağı bulunmayan seri dosya olması nedeniyle 100,00 TL vekalet ücretine karar verilmesi doğru değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5577, Karar No: 2021/6230, Tarih: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5577 E.  ,  2021/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9026, Karar No: 2006/11039, Tarih: 13.11.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/9026 E.  ,  2006/11039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİGA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/06/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait olan . parsel sayılı çaplı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan yere davalının tesis yapmak suretiyle işgal ettiğini, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu ileri sürüp el atmanın önlenmesi, yıkım ve kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın kumsal alan olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın hakemde açılması gerektiği, görevsizlik kararı ile hakem sıfatıyla davaya bakılamayacağı, hakem sıfatıyla bakacak müstakil bir hukuk mahkemesi bulunmadığı gerekçeleri ile hakem sıfatıyla açılmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü

. -KARAR-

Dava,tapu iptal ve terkin,elatmanın önlenmesi isteklerine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile değişikliğe uğramış, yeni düzenleme ile “taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik” çekişmeler hakemin görev alanından çıkartılmıştır.

Somut olayda uyuşmazlığın taşınmazın aynına yönelik olduğu tartışmasızdır. Öte yandan görev kuralları kamu düzeni ile ilgili olup, re’sen (kendiliğinden) dikkate alınması zorunludur. Yeni yasal düzenleme eldeki dava bakımından göz önünde bulundurulmalıdır.

Hal böyle olunca, davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüne, H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15064, Karar No: 2024/8353, Tarih: 03.07.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/15064 E.  ,  2024/8353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/486 E., 2022/140 K.

SUÇ : Konutta silahla yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebinin,yağmanın yasal unsurlarının olmadığına, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına, suça sürüklenen çocuğun beraatinin gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ile mağdurun öz kardeş oldukları ve aynı evde beraber ikamet ettikleri, olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ile müştekinin ikamette bulundukları sırada suça sürüklenen çocuğun müştekiden para istediği, müştekinin vermemesi üzerine suça sürüklenen çocuğun üzerinde bulunan ele geçirilemeyen bıçağı çıkardığı ve mağdurun kızını kucağını alarak ''Para vermezsen kızını öldürürüm'' dediği, müştekinin tehdidin etkisi ile suça sürüklenen çocuğa 50,00 TL verdiği, suça sürüklenen çocuğun parayı alması üzerine çocuğu bırakarak ikametten kaçtığı olayda; müştekinin 50,00 TL parasını alan suça sürüklenen çocuk hakkında, suç tarihi itibarıyla paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/2. maddesi gereğince verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3276, Karar No: 2014/6047, Tarih: 27.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3276 E.  ,  2014/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, takip konusu senedin karşılığı olmadan verilmiş bir hatır senedi olduğunu belirterek, davalıya borçlu olmadığının tespitine ve takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu senedin hatır senedi olmadığını savunarak, davanın reddi ile davacı aleyhine % 40'dan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu olayda çift taraflı talil söz konusu olduğundan, imzası ikrar edilmiş senet karşısında borçlu bulunmadığını ispat yükünün davacı (senet borçlusu) tarafa ait olduğu, bonoda "nakden" kaydının bulunduğu, her ne kadar davacı tarafından davaya konu bononun boş olarak imzalanarak verildiği ifade edilmiş ise de, imza dışındaki diğer unsurların sonradan doldurulmuş olmasının senedin geçerliliğine bir etkisinin bulunmadığı, davacı tarafın iddiasını yazılı delillerle ispat etmesi gerektiği, bu hususta davalı tarafın karşı çıkması nedeniyle tanık dinlenmediği, davacı tarafça iddiasının yazılı delille ispat edilemediği, ayrıca davacı vekilinin delil listesinde "vs delil" demek suretiyle zımnen yemin deliline de dayanmış olması nedeniyle kendilerine bu haklarının hatırlatıldığı, ancak davacı asilin 12.11.2013 tarihli duruşmada yemin deliline başvurmayacağını beyan ettiği, neticeten davalıya borçlu olmadığının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle, davacının menfi tespit ve icra-inkar tazminatı talep ve davalarının reddine, davalı lehine asıl alacağın (14.348,00 TL) % 40'ı tutarı olan 5.739,20 TL tazminatın davacıdan tahsili ile davalı tarafa verilmesine karar verilmiş olup, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3425, Karar No: 2017/8103, Tarih: 14.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3425 E.  ,  2017/8103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile yapı, müştemiat ve ağaçların davacı idareye aidiyeti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapı ve müştemilatlara, Bayındırılık Birim fiyatı esas alınıp yıpranma payı da düşüldükten sonra, ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1)Talep olmadığı ve bedeline hükmedilmediği halde, 26862 ada 10 parsedeki davacıların tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi,

2) Kamulaştırılan yapı, müştemilat ve ağaçların davacı idareye aidiyetine karar verilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Yasanın 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlanmadığından kamulaştırma bedeline bu sürenin bitim tarihi olan 06.06.2015 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1. bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (fen bilirkişisi ...'ın 03.05.2015 tarihli krokili raporunda 28307 nolu imar arsasında bulunan davacıya ait yapı, müştemilat ve ağaçların davacı idareye aidiyetine) cümlesinin yazılmasına,

b) 1.bendinin 3.paragrafının sonuna (tespit edilen kamulaştırma bedeline 06.06.2015 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.