muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30101, Karar No: 2015/25421, Tarih: 16.12.2015

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının fazla mesai ücreti tanık beyanlarına göre hesaplanmıştır. Davalı, davacı tanıklarının husumetli olduğunu ve başka dosyalarda vermiş oldukları beyanlar ile mahkemede vermiş oldukları beyanlar arasında çelişki bulunduğunu, bu nedenle tanık beyanlarının hesaplamalarda dikkate alınamayacağını iddia etmiştir. Gerçektende davacının ve bazı işçilerin iş akitlerinin davalı tarafından feshedilmesi üzerine İş Mahkemelerinde bir çok dava açıldığı, bu dosyalarda dinlenilen davacı tanıklarının genelde aynı kişiler olduğu, davalı işyerinde çalıştıkları, davalıya karşı açmış oldukları davalarının bulunduğu ve bu tanıkların çalışma saatlerine ilişkin gerek aynı mahkemede farklı dosyalarda vermiş oldukları beyanlar gerekse başka mahkemelerde vermiş oldukları beyanların çelişkili oldukları, iş başlangıç ve bitiş saati hakkında farklı dosyalarda farklı beyanlar verdikleri, Dairemizce incelenen dosya içeriklerinden ve davalı vekili tarafından tanık beyanlarına karşı verilen dilekçelerden anlaşılmaktadır. O halde yapılacak iş, Üniversitesi'ne müzekkere yazılarak davacının çalıştığı şantiyedeki çalışma saatleri sorulmalı ve davacı tanıkları tekrar dinlenerek yaz ve kış çalışma saatlerine ilişkin davalı vekilinin tanık beyanlarına karşı vermiş olduğu dilekçede belirtilen çelişkiler giderilmeli, tüm bu deliller birlikte değerlendirilerek çıkacak sonuca göre davacının fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin çelişkili tanık beyanlarına dayalı olarak fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Her ne kadar davacının ihbar tazminatı talebi iş akdinin belirli süreli hizmet sözleşmesi niteliğinde olduğu gerekçesiyle mahkemece reddedilmiş ise de dava konusu iş akdi belirli süreli hizmet sözleşmesinin objektif koşullarını taşımadığından belirsiz süreli olup belirli süreli hizmet sözleşmesi olarak nitelendirilemez. Bu nedenle mahkeme kararı bu noktada hatalı ise de temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6890, Karar No: 2012/1833, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/6890 E.  ,  2012/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Fatih 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.6.2008 gün ve 97-208 sayılı hükmün Dairemizin 12.2.2010 tarih ve 11051-1610 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalıların ... ilçesi, İğneada köyünde bir tatil köyü kurmak istediklerini, bu tatil köyüne kendisinin de ortak olmasını söylediklerini, teklifi kabul ettiğini, bu amaçla kendilerine 415.000 DM ödediğini davalıların aldıkları taşınmazları kendi adlarına kaydettirdiklerini, ortaklığın kurulmadığını, dolandırıldığını anladığını ödediği paranın tahsili amacıyla davalılara karşı takip başlattığını, davalıların icra takibine itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptaline %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacı ve dava dışı diğer ortaklarla bir araya gelip tatil köyü kurmak istediklerini davacının bu işe öncülük ettiğini, tatil köyüne arsasını dava dışı ... satın aldıklarını, arsanın tapusunun kendileri ve dava dışı diğer ortak ... adına tescil edildiğini, daha sonra satışı gerçekleştirilen arsanın tapuda gösterilen miktarın çok altında olduğunu öğrendiklerini, arsa sahibi ve tapu görevlilerinin birlikte hareket ederek tüm ortakları dolandırdıklarını, davacının 415.000 DM 'yi kendilerine değil, dava dışı arsa sahibine ödediğini, tüm ortakların arsa sahibine 1.500,00 DM ödediğini bu işten tüm ortakların zarar gördüğünü, Devlete karşı açılan tazminat davasının devam ettiğini, hükmedilen tazminattan davacının payının ödeneceğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalılardan ...'ın davacıya gönderdiği 9.4.2004 tarihli ihtarnamesinin borç ikrarı mahiyetinde olduğu gerekçe gösterilmek ve tanık beyanları esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş; 2011/6890 2012/1833

Davalıların temyizi üzerine Dairemizce davalılardan ...'ın davacıya gönderdiği 9.4.2004 tarihli ihtarnamenin borç ikrarı niteliği taşımadığı, olayda miktar itibariyle da tanık dinlenilmesinin mümkün olmadığı bu durumda davacıya yemin hakkı hatırlatılıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş; bu kez davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalıların temyizi üzerine Dairemizce davalılardan ...'ın davacıya gönderdiği 9.4.2004 tarihli ihtarnamenin borç ikrarı niteliği taşımadığı, olayda miktar itibariyle da tanık dinlenilmesinin mümkün olmadığı bu durumda davacıya yemin hakkı hatırlatılıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş; bu kez davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı bu davasında tatil köyü kurmak amacı ile davalılarla bir araya geldiklerini, ortaklık tekliflerini kabul ettiğini, bu amaçla kendilerine 415.000 DM ödediğini, davalıların alınan arsaları kendi adlarına tapuda tescil ettirdiklerini, kendisini dolandırdıklarını ileri sürerek ödediği paranın tahsili amacıyla talepte bulunmuş; davalılar ise davacının öncülüğünde ortaklık işine girdiklerini, dava dışı arsa sahibine bu amaçla toplam 1.500.000 DM ödediklerini, davacının da eldeki davaya konu ettiği 415.000 DM arsa sahibi ... ödediğini alınan arsaların kendileri ve dava dışı diğer ortak ... adına kaydedildiğini, meğerki arsa sahibinin tapu görevlileri ile biraraya gelerek anılan taşınmazların tapudaki yüz ölçümlerini çok yüksek göstermek suretiyle tüm ortakları dolandırdıklarını, tapu kaydının yanlış tutulmasından dolayı Devlet'e karşı açtıkları tazminat davasının devam ettiğini kazanılan tazminattan davacıya hissesinin ödeneceğini savunmuşlardır. İddia, savunma ve dosya kapsamından da açıkça anlaşılacağı gibi davacı, davalılar ve dava dışı bir kısım şahıslar arasında adi ortaklık şeklinde bir tatil köyü kurmak amacı ile dava dışı arsa sahibi ... 768,769 ve 973 parsel sayılı taşınmazların satın alındığı bu taşınmazlardan 768 parselin davalı ..., 769 parselin diğer davalı ... 973 parselinde dava dışı ortaklardan ... adına kaydının yapıldığı, ne varki bu taşınmazların tapuda olduklarından çok daha m2 olarak fazla gösterilmesi ve gerçek miktarlarının yansıtmaması nedeniyle ortak amacın gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığı, ancak taraflar ve dava dışı diğer ortaklar arasında bu şekilde bir adi ortaklığın kurulduğu anlaşılmaktadır. Öncelikle belirtmek gerekir ki bu tür adi ortaklıkların tüzel kişilikleri bulunmadığından taraf ehliyetleri de bulunmamaktadır. (BK 520 vd) o nedenle bir ortak tarafından bu tür davalılar açılırken iştirak kuralları da gözetilerek davada ortakların tamamının davalı olarak gösterilmesi gerekir. Ancak, eldeki davada olduğu gibi ortakların bir kısmı davalı olarak gösterilmemiş ise bu durumda da dava hemen reddedilmemeli, öteki ortaklara da davanın teşmili için davacıya süre verilmeli, taraf teşkilinin sağlanması halinde iddia ve savunmaya yönelik olarak tarafların tüm delilleri toplanmalı, ortak amacın gerçekleştirilmesinin artık olanaklı olmadığı da gözetilmek suretiyle ortaklığın tasfiyesi bizzat mahkeme tarafındanb 2011/6890 2012/1833

gerçekleştirilmelidir. Tasfiye gerçekleştirilirken de her bir ortağın ortaklık payı, alınan arsalar için ödedikleri bedeller, satın alınan arsaların gerçek raiç değerleri, yapılan masraflar, Hazineye karşı Demirköy Asliye Hukuk Mahkemesi 2006/30 esas sayılı dosyası ile açılan tazminat davası sonucu kazanılan tazminat miktarları da hesaba dahil edilmek suretiyle her bir ortağın tasfiye sonucu elde edebileceği tasfiye payı belirlenmeli, sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin taraflar arasındaki uyuşmazlığın adi ortaklık ilişkisinden kaynaklandığını gözardı ederek taraf teşkilini sağlamadan yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki Mahkeme kararı bu gerekçe ile bozulacak iken ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş olması zuhule müstenit olduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacının karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin 12.2.2010 tarihli bozma kararı kaldırılmalı, mahkeme kararı yeniden bozulmalıdır.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle diğer taleplerin reddine ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulüne Dairemizin 12.2.2010 tarih sayılı bozma kararının kaldırılmasına mahkeme kararının yeniden BOZULMASINA, 2.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27100, Karar No: 2013/19658, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27100 E.  ,  2013/19658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Oruç'un 25/07/1988 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06/12/2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir

kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13785, Karar No: 2013/16011, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13785 E.  ,  2013/16011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.11.2013 Salı günü davalı ... vekili Avukat ... Bakı geldi. Davacı ve diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; Davacının alacağının gerçek bir alacak olup olmadığı, borcun kaynağının ne olduğu, takip konusu bononun tanzim tarihi ile vade tarihi arasında 2 yıllık bir sürenin ve vade tarihinden takip tarihine kadar da 2 yıla yakın bir sürenin bulunmasının nedenleri üzerinde durulması şayet alacağın gerçek olduğu kanaatine varılırsa aciz halinin mevcut olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.nın 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkindir. Bozmaya uyulmakla, davanın tarafları yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bu hakkın ihlal edilmemesi için bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmesi gerekir. Mahkemece yapılacak iş, bozma ilamında işaret edildiği üzere hüküm kurmaktan ibarettir. Bu durumda mahkemece davacının alacağının gerçek olup olmadığının araştırılması, önceki bozma ilamında değinildiği

gibi takip konusu bononun tanzim tarihi ile vade tarihi arasında 2 yıllık bir sürenin ve vade tarihinden takip tarihine kadar da 2 yıla yakın bir sürenin bulunmasının nedenleri üzerinde durulması, Davacı ... ile borçlu davalı ... arasında borcu doğuran ne gibi bir ilişki olduğunun araştırılması, borcun dayanağı olan bonoda bedelin nakden ahzolunduğu bildirildiğine göre 110 milyar TL tutarındaki bir paranın hangi bankadan ödendiği, davacının bu kadar yüksek miktardaki bir parayı ödünç verebilecek ekonomik durumu olup olmadığının soruşturulması, gerektiğinde davacı ile borçlu davalının ekonomik ve mali durumlarının araştırılması ondan sonra toplanan ve toplanacak olan tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 990.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'e verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'e geri verilmesine 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9137, Karar No: 2024/17417, Tarih: 21.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/9137 E.  ,  2024/17417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1033 E., 2022/1133 K.

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 31/2, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz etmekte hukukî yararı bulunmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da olmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İzmir 4. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9229, Karar No: 2019/2762, Tarih: 26.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9229 E.  ,  2019/2762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 07.10.2015 gününde verilen dilekçe ile yıkım talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı; ... İlçesi, Biçincik Mahallesinde bulunan 104 ada 11 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalıların kendi parseline komşu olan parsellerin maliki olduğunu ve kendi taşınmazlarında kalacak şekilde sınırın sıfır noktasına söğüt ve gürgen fidanı diktiğini, fidanlar büyüdüğü takdirde davacının taşınmazında buğday ekmekte zorlanacağını bu sebeple sınır mesafesi gözetilmeden dikilen fidanların kal’ini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ait 104 ada 11 parsel sayılı taşınmazın doğu sınırında bulunan, fen bilirkişisinin 26.02.2016 tarihli raporunda gösterilen davalılara ait 105 ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazlara dikilen fidanların kökünden sökülmek suretiyle kal’ine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nin "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.