muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3677, Karar No: 2010/306, Tarih: 20.01.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3677 E.  ,  2010/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Adalet ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... ... mirasçıları ve diğerleri aleyhine 07/02/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ... ... ... mirasçıları hakkında 409/5 gereğince davanın açılmamış sayılmasına, ...A.Ş yönünden reddine, ... ... ... mirasçıları yönünden kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili, davalı ... ... ... mirasçıları vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılardan ... ... ... mirasçıları tarafından temyiz olunmuştur.

Davacıların desteğinin içinde bulunduğu otomobil, mevsimin kış ve yolun karlı olması nedeniyle kayarak karşı şeride geçerek kendi şeridinde bulunan dava dışı kamyona çarpmış, otomobil içerisinde bulunan davacıların desteği ile otomobil sürücüsü ... ... ... ile otomobilin sahibi ... ... ... ölmüştür. Davacılar, ölen sürücü ile araç sahibinin mirasçılarına karşı eldeki davayı açmışlardır.

Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda, desteğin içinde bulunduğu aracın sürücüsü ... ... ...'ın tam kusurlu, dava dışı kamyon sürücüsünün ise kusursuz olduğu saptanmıştır. Olayın gelişim biçimi, kusur durumu, ölenin davacılara olan yakınlık derecesi gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen 2.000,00’er YTL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

b)Davacılardan ... desteğin kızı olup olay gününde 19 yaşındadır. Sosyal ve ekonomik durumunun araştırmasına ilişkin yazıdan herhangi bir işte çalışmadığı, resmi evlilik işlemi olmadan evlendiği, nüfus kayıt örneğinde de bekar olduğunun yazılı olduğu anlaşılmıştır.

Şu durumda, davacılardan ...'in kız çocuğu olduğu, yaşadığı çevre koşulları nedeniyle 22 yaşına kadar ölen babasının desteğinden faydalanacağı gözetilerek destekten yoksun kalma tazminatı hesabı yapılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davacılardan ...'in destekten yoksun kalma tazminatı isteminin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, davacılardan ...'in kız çocuğu olduğu, yaşadığı çevre koşulları nedeniyle 22 yaşına kadar ölen babasının desteğinden faydalanacağı gözetilerek destekten yoksun kalma tazminatı hesabı yapılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davacılardan ...'in destekten yoksun kalma tazminatı isteminin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalılardan ... ... ... mirasçılarının diğer temyiz itirazına gelince; davacılar desteğinin, davalı ... ... ...’e ait diğer davalı ... ... ...’ın sürücüsü olduğu araçta bulunduğu, meydana gelen kazada araç sahibi ve sürücü ile birlikte öldüğü anlaşılmaktadır. Yaşamın olağan koşulları ve olayın oluşum biçimi gözetildiğinde desteğin araçta hatır yolcusu olarak bulunduğunun benimsenerek hesaplanan maddi ve takdir edilen manevi tazminat tutarları üzerinden Borçlar Yasası'nın 43. maddesi uyarınca takdir olunacak uygun bir indirim yapılmamış olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... ... mirasçıları yararına; (2/a) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına; (2/b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ... yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3653, Karar No: 2021/9462, Tarih: 13.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/3653 E.  ,  2021/9462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın öz oğlu olan Arda Aydın'a yönelik silahla tehdit suçunu gerçekleştirdiği esnada suçta kullandığı yasak niteliği haiz sustalı bıçağın ele geçirildiği, UYAP kayıtlarından yapılan sorgulamada; sanık hakkında Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/90 Esas, 2016/619 Karar sayılı dosyasında Arda Aydın'a yönelik silahla tehdit suçundan erteli mahkumiyet kararı verildiği, bu nedenle yasak bıçak bulundurma suçunun basit yargılama usulüne tabi olmayan suçla birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “30.08.2015'' yerine “01.12.2015” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10725, Karar No: 2007/8747, Tarih: 29.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/10725 E.  ,  2007/8747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2005

Davacı, 18.12.1984-31.12.1998 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılmasına ilişkin işlemin iptaline, 18.12.1984 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 18.12.1984 tarihinden itibaren 506 sayılı yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespiti ile 18.12.1984 ile 31.12.1998 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılmasına ilişkin kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Davacının 25.08.1983 tarihinde başlayan vergi kaydı nedeniyle 1479 sayılı Yasa'nın “24-I.a” maddesi gereğince zorunlu Bağ-Kur Sigortalısı sayıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davacının tespiti istenilen dönemde, zorunlu Bağ-Kur sigortalısı mı, yoksa 506 Sayılı Yasa anlamında sigortalımı sayılacağı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 1479 Sayılı Yasa'nın “24-I.a” maddesine göre; “ Kanunla ve Kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulu sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; Esnaf ve sanatkârlar ile diğer bağımsız çalışanlardan ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar ile gelir vergisinden muaf olanlardan Esnaf ve Sanatkâr Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıtlı olanlar, bu Kanuna göre sigortalı sayılırlar.” Davacının 25.08.1983–31.12.1997 tarihleri arasında kahvehane işletmeciliğinden gerçek usulde, taksi işletmeciliğinden ise götürü usulde iki ayrı sicil numarasında mükellefiyetinin bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Kaldı ki, 506 Sayılı Yasanın “3/1-F,K” bentleri gereğince, Kanunla kurulu emekli sandıklarına aidat ödemekte olanlar ve her hangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın kendi nam hesabına çalışanların sigortalı sayılmayacağı ortadadır.

Somut olayda, davacının dava konusu dönemde, vergi mükellefi,  dolayısıyla zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğundan, 506 Sayılı Yasa'nın “3–1.F” maddesi gereğince sigortalı sayılmasına yasaca olanak olmadığı açık-seçiktir. Öte yandan 1479 sayılı Yasa kapsamında olduğu döneme ilişkin primlerin ödenmiş olmasına göre, davacının 1479 sayılı Yasa'nın (5458 sayılı Yasa'yla değişik) ek 19.maddesi hükümlerinden yararlanması da mümkün değildir.

Somut olayda, davacının dava konusu dönemde, vergi mükellefi,  dolayısıyla zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğundan, 506 Sayılı Yasa'nın “3–1.F” maddesi gereğince sigortalı sayılmasına yasaca olanak olmadığı açık-seçiktir. Öte yandan 1479 sayılı Yasa kapsamında olduğu döneme ilişkin primlerin ödenmiş olmasına göre, davacının 1479 sayılı Yasa'nın (5458 sayılı Yasa'yla değişik) ek 19.maddesi hükümlerinden yararlanması da mümkün değildir.

Yapılacak iş; davacının iki ayrı sicil numarası ile vergide kayıtlı işleri dolayısıyla SSK’da işyeri kaydının olup olmadığı, vergi ödemelerinin bulunup bulunmadığı, varsa miktarlarını, giderek vergide kayıtlı çalışmaların gerçek olup olmadığını yöntemince araştırılmak, gerektiğinde tanık dinlenmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17569, Karar No: 2024/10228, Tarih: 21.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/17569 E.  ,  2024/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/125 E., 2021/373 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, sanık ... hakkında mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi; sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına, sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi; sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına, sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 01.05.2014 günü kolluk görevlilerince edinilen istihbari bilgiler sonucunda sanık ...'e ait ikametin çevresinde beklenilmeye başlandığı, ikametin çevresinden yoğun akaryakıt kokusu geldiği, bu esnada hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen .....'in sevk ve idaresindeki ..... plakalı aracın ikamete geldiği, kamyonete kırmızı renkli bir akaryakıt tabancası ile akaryakıt ikmal edildiği, bahsi geçen araç evden ayrıldıktan kısa bir müddet sonra yapılan incelemede aracın deposundan alınan akaryakıt numunesinin ulusal marker seviyesinin ''geçersiz'' sonuç verdiği, ikamette daha fazla yakıt olabileceği düşüncesi ile Patnos Cumhuriyet Başsavcılığından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama iznine istinaden yapılan aramada ikametle müştemilatın arasında.... plakalı aracın park halinde olduğu, kamyonun sağ tarafında iki adet yakıt deposu olduğu ve bu depolarda 260 litre akaryakıt bulunduğu, müştemilatın içerisinde etrafı metal korumalarla çevrili plastik bir depo olduğu, bu plastik depodan aracın deposuna mavi renkli bir dinamo ile bağlı bir hortum olduğu, plastik depo içerisinde yaklaşık 900 litre akaryakıt olduğu, depoya bağlı üzerinde ''con plax'' ibaresi bulunan numaratörlü sayaç bulunduğu, yine müştemilat içerisinde siyah renkli ve içerisinde 310 litre akaryakıt bulunan demir bir depo bulunduğu, ayrıca içi boş plastik bir bidon, 4 adet demir huni, 3 adet kulplu demir huni, 50 adet 20 litre kapasiteli bidon, 6 adet 65 litre kapasiteli bidon ele geçirildiği, ikamette bulunan sanık ...'e akaryakıtın kime ait olduğu sorulduğunda kardeşi ...'e ait olduğunu beyan ettiği, .... plakalı araçtan 20 litre, .... plakalı araçtan 260 litre ve ikametin müştemilatında 1.210 litre olmak üzere toplam 1.490 litre ulusal marker seviyesi ''geçersiz'' akaryakıt ele geçirildiği ve sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'in tüm aşamalarda; akaryakıtı nakliye işi ile uğraşması nedeniyle araçlarında kullanmak üzere aldığını, ticari bir amacı bulunmadığını, diğer malzemelerin ise eskiden ponza ocağında çalıştığı için oradan kalan malzemeler olduğunu beyan ettiği, bozma ilâmı üzerine yapılan ihtarata rağmen gümrüklenmiş değerin iki katı kadar olan tutarı Maliye Hâzinesi'ne ödemediği fakat suça konu akaryakıtın vergiler toplamı olan 3.260,53 TL tutarı ödediğine ilişkin Ziraat Bankası tarafından tanzim olunan 05.07.2021 tarihli tahsilat makbuzu ibraz ettiği belirlenmiştir.

A. Sanık ... Hakkındaki Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

A. Sanık ... Hakkındaki Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün

açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Sanığa soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlığa ilişkin ödeme ihtaratı yapılmadığı cihetle; kovuşturma aşamasında yapılan ihtaratta indirim oranının 1/2 olarak belirtilmesi gerekmekte ise de sanığa 01.06.2021 tarihinde gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının indirim oranı belirtilmeden ihtar edildiği ve sanığın bu hususta herhangi bir ödeme iradesi göstermediği anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Suçta kullanılan ....plakalı nakil aracında ele geçirilen 260 litre akaryakıtın nakil aracının yüküne göre miktar ve hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı, araçta suçun işlenmesini kolaylaştıracak veya fiilin ortaya çıkmasını engelleyecek şekilde özel olarak hazırlanmış gizli tertibat bulunmadığı ve suça konu akaryakıtın gümrüklenmiş değeri ile nakil aracının maddi değeri gözetildiğinde müsadere edilmemesinin hakkaniyete uygun olacağı, nakil aracına ilişkin düzenlenen 31.10.2014 tarihli raporun ele geçirilen toplam 1.490 litre akaryakıt göz önünde bulundurularak tanzim edildiği anlaşıldığından, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki koşulların gerçekleşmediği dikkate alınarak aracın iadesine ilişkin yerel mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkındaki Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkındaki Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yasa yoluna tabi olduğu, karar tarihi itibarıyla temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında kurulan hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle sanık ... hakkında kurulan hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6406, Karar No: 2024/7377, Tarih: 09.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/6406 E.  ,  2024/7377 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/165 E., 2021/750 K.

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece, 18.04.2024 tarihli ek karar ile temyiz talebinin süresinde olmaması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 24.03.2020 tarihinde müvekkiline ait, davalı ... şirketince Kasko sigorta poliçesi ile sigortalanmış olan aracın karıştığı trafik kazası sonucunda oluşan hasar bedelinin 144.000,00 TL olarak tespit edilip ödeme yapıldığını ancak araçta oluşan zararın daha fazla olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte davalı ... şirketinden alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce 18.04.2024 tarihli ek karar ile davacı tarafın temyiz başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 361/1 maddesinde gösterilen 2 haftalık yasal temyiz süresi dolduğundan reddine karar verilmiş, ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, davacı vekilinin temyiz başvurusunun reddine ilişkin olarak verilen 18.04.2024 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın ONANMASINA, 6502 Sayılı Tüketici'nin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2.maddesi gereğince davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine. 09.09.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10353, Karar No: 2024/12418, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10353 E.  ,  2024/12418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/638 E., 2024/246 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/149, Karar No: 2017/9608, Tarih: 08.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/149 E.  ,  2017/9608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine; yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.