muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16346, Karar No: 2015/8784, Tarih: 17.12.2015

Daire çoğunluğu CGK'nun arama esnasında iki arama tanığının bulundurulmamasının sonuca etkili olmayan nisbi aykırılık olduğuna ilişkin Kararlarına dayanmakta ise de Anayasa Mahkemesinin, 19.11.2014 tarih ve ... Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermesi üzerine CGK, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında bu kabullerinden vazgeçtiğini açıkça belirtmiştir. CGK, 28.04.2015 tarih,..., ...sayılı Kararında, her ne kadar daha önceki kararlarda, sırf arama sırasındaki şekle ilişkin bu koşulun ihlal edilmesine dayanılarak aramanın hukuka aykırı sayılamayacağı ve ele geçen delillerin de “hukuka aykırı biçimde elde edilmiş delil” olarak nitelenemeyeceği sonucuna ulaşılmış ise de, Anayasa Mahkemesinin konutta arama tanıkları hazır bulundurulmadan yapılan arama ile Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verdiğinden, CMK'nun 119/4. maddesinin amir hükmüne aykırı olarak kapalı alanlarda yapılan aramalarda o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmadan icra edilmişse aramanın hukuka aykırı olduğunun ve arama sonucu elde edilen suça konu eşyanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu açıklanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de .../Türkiye davasında (..., 24.05.2011), arama esnasında hazır bulunması gereken görevli veya bulunması gerekenler yer almadan konutta yapılan aramanın, AİHS'nin 8. maddesinde düzenlenen özel hayatın ve aile hayatına saygı hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir (...)

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. Ceza Muhakemesi Kanunu'nun amir hükümleri karşısında, hukuka "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının yapılması mümkün değildir. Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Somut olayda mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Somut olayda mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Ayrıca, dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Gerekçeli kararda, sanık savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilmiş ise de, bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmedikçe soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının öncelikle bu gerekçeyle bozulması gerektiğini, uygulamaya yönelik hususlara ise ancak kabule göre işaret edilebileceğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/17739, Karar No: 2015/12861, Tarih: 09.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17739 E.  ,  2015/12861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve imar kirliliğine neden olmak

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve imar kirliliğine neden olmak suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında,... numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07.05.1992 tarih ve 3683 sayılı kararıyla 1. derece doğal sit alanı olduğu kabul edilen İzmir ili, ....ilçesi, ...köyü, ... mevkii, 129 ada, 1 sayılı parselde yer alan ve tapuda sanık adına kayıtlı olan 48 numaralı dubleks binada, ... İl Özel İdaresi görevlilerince 20.10.2011 tarihinde yapılan denetimde, sanık tarafından izin alınmadan, binanın projesinde çiçeklik olarak gözüken yere pvc malzemeden kapalı deponun yapıldığının tespit edildiği, fiziki ve inşai müdahale niteliğindeki bu uygulamanın sanık tarafından, binanın satın alındığı 18.07.2008 tarihinden sonra yaptırıldığının belirlenmesi üzerine, sanık ... hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık ile imar kirliliğine neden olmak suçlarından davanın açıldığı, her ne kadar sanık verdiği ifadelerinde, davaya konu uygulamalar için izin alınması gerektiğini bilmediğini beyan etmiş ve hakkında yapılan yargılama neticesinde de sit alanı ilanına ilişkin kararların ilgilisine tebliğ veya tapuya şerh verilmesinin zorunlu olduğu, olayda ise tebliğ veya tapuya şerhin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek, sanığın beraatine karar verilmiş ise de; tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının tebliğ zorunluluğunun yukarıda açıklandığı üzere, 11.10.2013 tarihinden itibaren yapılan tescil işlemleri için gerekli olduğu, bu tarihten önce yapılmış tescil işlemleri için tebliğ zorunluluğu bulunmayıp, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilmiş olmasının, koruma kararının bilindiğinin kabul edilmesi konusunda yeterli olduğu, olayımızda ise davaya konu yerin tek yapı ölçeğindeki kültür veya tabiat varlığı olmadığı, davaya konu yerin 1. Derece Doğal Sit Alanı ilan edilmiş bölge içerisinde yer aldığı, sit ilanına ilişkin kararın ise mahallinde 14.04.2000 tarihinde mutat vasıtalarla duyurulduğu ve buna ilişkin tutanakların dosya kapsamında bulunması karşısında, sanığın suça konu yerin doğal sit alanı içerisinde kaldığını bildiğinin kabul edilmesi gerektiği, ancak sanığın yargılama aşamasında verdiği ifadesinde, davaya konu izinsiz uygulamayı kaldırdığını beyan ettiği, 18.03.2013 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden kadastro teknisyeni ve inşaat mühendisinden alınan bilirkişi raporlarında da, davaya konu pvc malzemeden yapılmış deponun kaldırılmış olduğunun, binanın mevcut durumunun onaylı projeye uygun halde olduğunun tespit edildiği, böylece sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, yine bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere, davaya konu binanın Belediye sınırları dışında olması nedeni ile İmar Kirliliğine Neden Olma suçunun da unsurlarının oluşmadığı ve mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13086, Karar No: 2024/14731, Tarih: 07.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13086 E.  ,  2024/14731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4093, Karar No: 2012/3556, Tarih: 23.03.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4093 E.  ,  2012/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın trafik sigortacısı olduğunu, 27.04.2002 tarihinde meydana gelen kaza neticesinde vefat eden Beysun Durusoy mirasçılarına müvekkilinin 26.10.2005 tarihinde toplam 8.270,77 TL ödediğini belirterek ödenen 8.270,77 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ..., dava dışı ölenin mirasçılarının kendilerine yönelttikleri Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/651 Esas sayılı dosyasında aleyhlerine tazminata hükmedildiğini, davaya esas tazminata ilişkin raporu ve davayı kabul etmediklerini beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden davanın kabulü ile 8.270,87 TL'nin

ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı, davalı ...'ya ait aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısıdır. Karayolları Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının B.4-e maddesinde, tazminatı gerektiren olayın, yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması veya yetkili makamlarca tesbit edilmiş olan istiab haddinden fazla yolcu veya yük taşınması yüzünden meydana gelmesi halinde, Ödemede bulunan sigortacının, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre tazminatın kaldırılmasını veya azaltılmasını sağlayabileceği oranda sigorta ettirene rücu edebileceği hüküm altına alınmıştır. İstiab haddinin aşılmasının trafik sigortacına rücu hakkı doğurabilmesi için, madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere, kazanın münhasıran istiab haddinin aşılmasının etkisiyle meydana gelmiş olması gerekmektedir. Bu durumda mahkemece, kazanın münhasıran istiab haddinin aşılmasının etkisiyle meydana gelip gelmediği hususunda konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınmalı, sonucuna göre karar verilmelidir. Hal böyle iken, mahkemece ilgili hususta rapor alınmaksızın, yalnızca istiab haddinin aşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 23.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5180, Karar No: 2023/2755, Tarih: 04.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/5180 E.  ,  2023/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/137 E., 2022/530 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çarşamba Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/22 E., 2021/57 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ve davacı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sonucunda, Samsun ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan çekişme konusu taşınmazlar orman sınırı dışına çıkartılıp Hazine adına tescil edilmiş; taşınmazların beyanlar hanesine, 1966 yılından beri 120/1080 hissesi ... kızı ... ve 120/1080 hissesi ... oğlu ... ve 120/1080 hissesi ... kızı ... ve 1977 yılından beri 40/1080 hissesi ... kızı ... ve 40/1080 hissesi ... kızı ... ve 40/1080 hissesi ... oğlu ... ve 1983 yılından beri 30/1080 hissesi ... oğlu ... ve 30/1080 hissesi ... kızı ... ve 30/1080 hissesi ... oğlu ... ve 30/1080 hissesi ... kızı ... ve 1988 yılından beri 40/1080 hissesi ... oğlu ... ve 40/1080 hissesi ... oğlu ... ve 40/1080 hissesi ... oğlu ... ve 1994 yılından beri 72/1080 hissesi ... kızı ... ve 36/1080 hissesi ... oğlu ... ve 36/1080 hissesi ... kızı ... ve 72/1080 hissesi ... kızı ... ve 72/1080 hissesi ... Oğlu ... ve 72/1080 hissesi ... oğlu ...'in kullanımındadır şeklinde kullanıcı şerhi tesis edilmiş, buna ilaveten;

"121 ada 5 Parselin beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan fındık ağaçlarının 2/10 hissesi ... kızı ... ve 1/10 hissesi ... oğlu ... ve 1/10 hissesi ... kızı ... ve 2/10 hissesi ... kızı ... ve 2/10hissesi ... oğlu ... ve 2/10 hissesi ... oğlu ...'lere aittir.

121 ada 6 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan fındık ağaçlarının 4/5 hissesi ... kızı ... ve 1/5 hissesi ... oğlu ...'lere aittir.

121 ada 7 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan fındık ağaçlarının 4/5 hissesi ... oğlu ... ve 1/5 hissesi ... oğlu ...'lere aittir.

121 ada 8 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan fındık ağaçlarının 4/5 hissesi ... oğlu ... ve 1/5 hissesi ... oğlu ...'lere aittir.

121 ada 9 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan fındık ağaçlarının 4/5 hissesi ... kızı ... ve 1/5 hissesi ... oğlu ...'lere aittir.

121 ada 7 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan fındık ağaçlarının 4/5 hissesi ... oğlu ... ve 1/5 hissesi ... oğlu ...'lere aittir.

121 ada 8 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan fındık ağaçlarının 4/5 hissesi ... oğlu ... ve 1/5 hissesi ... oğlu ...'lere aittir.

121 ada 9 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan fındık ağaçlarının 4/5 hissesi ... kızı ... ve 1/5 hissesi ... oğlu ...'lere aittir.

121 ada 10 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine parsel üzerindeki kargir iki katlı ev ve depo ... oğlu ...'e aittir.

121 ada 13 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan fındık ağaçlarının 4/5 hissesi ... oğlu ... ve 1/5 hissesi ... oğlu ...'lere aittir. 4-parsel üzerinde bulunan ahır ... oğlu ...'e aittir.

121 ada 14 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan fındık ağaçlarının 4/5 hissesi ... kızı ... ve 1/5 hissesi ... oğlu ...'lere aittir.

121 ada 15 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine parsel üzerinde bulunan fındık ağaçlarının 4/5 hissesi ... oğlu ... ve 1/5 hissesi ... oğlu ...'lere aittir" şeklinde muhdesat şerhi verilmiş, ancak çekişme konusu 121 ada 11 ve 12 nolu parsellerde muhdesat şerhi tesis edilmemiştir.

2. Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde özetle; taşınmazların uzun yıllardır müvekkilleri olan davacıların kullanımında olduğunu ileri sürerek, davalılar lehine tesis edilen şerhin terkini ile davacılar lehine şerh verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevaplarında, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI