muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19627, Karar No: 2015/15325, Tarih: 07.10.2015

Bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir. Bu kısım, hükmün gerekçe bölümüdür. Gerekçe, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini (hukuk sebepleri) kendiliğinden (re’sen) araştırıp bularak hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar.

Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkemede, bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. Taraflar da ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun, gerekçesiz ise tarafları doyurmaz (Kuru, Baki/ Arslan, Ramazan/ Yılmaz, Ejder; Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı 6100 sayılı HMK’na Göre Yeniden Yazılmış, 22 Baskı, Ankara 2011, s.472). Anayasa’nın 141. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.

Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yeralan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır.

Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yeralan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır.

Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasanın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK.nun 297. (Mülga HUMK.nun 388.) maddesi, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir. Yine HMK.nun 27. maddesinin (HUMK.nun 73.m) 2. bendi “c” bölümünde de hukuki dinlenilme hakkının “Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini” de içerdiği açıklanarak bu husus vurgulanmıştır.

Öte yandan, mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, başka bir dava yönünden kesin hüküm, kesin veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi hukuksal değerlendirmeler de bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür.

Somut olayda ise, davacının mevcut zararlarının giderilmesi ve meydana gelecek zararların önlenmesi için binanın çatısının yapılması ve dış sıvası olmayan kısmının sıvasının davalı tarafça projeye uygun olarak yapılamasına yönelik talebi hakkında, hükmedilen sonuca nasıl varıldığı konusunda herhangi bir açıklama yapılmaksızın reddine karar verilmiş, diğer bir anlatımla karar gerekçesiz bırakılmıştır .

Bu bakımdan ortada denetlenebilecek gerekçeli bir karar olmadığına göre mahkemece yapılacak iş; özellikle Anayasanın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK.nun 297. (Mülga HUMK.nun 381, 388 ve 389.) ve 27.maddeleri de gözetilerek gerekçelerini açıkça kaleme aldığı anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurmak olmalıdır.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9330, Karar No: 2016/6852, Tarih: 15.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/9330 E.  ,  2016/6852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'nin, ...'nin kimlik bilgilerine göre... Muhtarlığınca düzenlenmiş, üzerinde kendi fotoğrafının bulunduğu nüfus cüzdanı talep belgesi ile kayıptan nüfus cüzdanı almak amacıyla ... Nüfus Müdürlüğüne müracaat ettiği iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; Mahkemece, Dairemizin 2015/2908 Esas ve 2015/74035 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozma ilamı doğrultusunda, suça konu nüfus cüzdanı talep belgesi aslının duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, dosya içerisinde bulunan, ... İlçe Nüfus Müdürlüğü tarafından, olay günü sanık tarafından ibraz edilen belgenin sureti olduğuna dair bir onay içermeyen, renkli fotokopiden ibaret olduğu anlaşılan nüfus cüzdanı talep belgesi üzerinde Mahkeme gözlemi yapıldığı anlaşıldığından; öncelikle ... İlçe Nüfus Müdürlüğünden, sanığın olay günü ... adına kayıptan nüfus cüzdanı almak amacıyla ibraz etiği suça konu nüfus cüzdanı talep belgesinin, ... Mahallesi muhtarının ıslak imzası ve muhtarlık mührünü taşıyan aslının bulunup bulunmadığı, sanığın müracaatı sırasında dosya içerisinde bulunan renkli fotokopiden ibaret belgeyi ibraz edip etmediği sorulup, varsa suça konu belge aslı duruşmaya getirtilip, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu da gözetilerek, suça konu nüfus cüzdanı talep belgesi aslının özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, suça konu sahte nüfus cüzdanı talep belgesi aslı dosya içerisinde bulundurulmadan ve dosya içerisinde mevcut renkli fotokopiden ibaret belgenin ne surette aldatıcılık özelliği taşıdığı konusunda bir tespit de yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35428, Karar No: 2017/16023, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35428 E.  ,  2017/16023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3084, Karar No: 2023/2638, Tarih: 11.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/3084 E.  ,  2023/2638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3101 E., 2023/817 K.

DAVA TARİHLERİ : 04.10.2016 / 25.06.2020 / 18.03.2020

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/228 E., 2021/389 K.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen itirazın iptali, uyarlama, menfi tespit ve alacak davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı/birleşen davalarda davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı/birleşen davalarda davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız davalar olması nedeniyle, asıl davada kabul edilen ve temyize konu edilen miktar 14.600,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; asıl davaya ilişkin olarak temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı/birleşen davalarda davacı vekilinin birleşen davalar yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

. DAVA

1. Asıl davada davacı vekili; düzenlenen 01.11.2011 tarihli protokol uyarınca, müşterek çocuğun eğitim ve öğrenim masrafları konulu beşinci madde gereğinin yerine getirilmediğinden bahisle alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine takip yapıldığını, borçlunun haksız itirazı sonucu takibin durduğunu ileri sürerek; haksız itirazın iptalini talep etmiştir.

2. Birleşen 2020/104 E. sayılı davada davacı vekili; 01.11.2011 tarihli protokolün beşinci ve yedinci maddelerinin hakim müdahalesi ile yorumlanarak, muarazanın giderilmesi ve müşterek çocuk için 1.000,00 TL yardım nafakası dışında herhangi bir şekilde eğitim gideri, özel üniversite eğitimi adı altında bir ödeme yükümlülüğünün olmadığının ve protokolün beşinci ve yedinci maddeleri uyarınca reşit olan müşterek çocuk ile ilgili davalının dava açma hakkının bulunmadığının tespiti ile müşterek çocuk adına reşit olmasından sonra yapılan 1.000,00 TL dışındaki ödemelerin, protokol hükümlerinin davalı tarafından ihlal edilmesi sebebi ile tahsilini istemiştir.

3. Birleşen 2020/168 E. sayılı davada davacı vekili; 01.11.2011 tarihli protokolün hakim müdahalesi ile yorumlanarak, mücbir sebep hali ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi de dikkate alınmak suretiyle, müşterek çocuk için ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren 1.000,00 TL yardım nafakası ve eğitim gideri, özel üniversite eğitimi v.s ad altında bir ödeme yükümlülüğünün olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

3. Birleşen 2020/168 E. sayılı davada davacı vekili; 01.11.2011 tarihli protokolün hakim müdahalesi ile yorumlanarak, mücbir sebep hali ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi de dikkate alınmak suretiyle, müşterek çocuk için ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren 1.000,00 TL yardım nafakası ve eğitim gideri, özel üniversite eğitimi v.s ad altında bir ödeme yükümlülüğünün olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Asıl davada davalı vekili; dayanak yapılan protokolde herhangi bir bedel bulunmadığını, belirsiz ve sınırları olmayan bir maddeye dayanılarak talepte bulunulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Birleşen davalarda davalı vekili; davacının özgür iradesiyle imzaladığı protokol hükümlerinin geçerli olduğunu, sözleşmenin uyarlanmasını gerektirecek şartların oluşmadığını savunarak, davaların reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında geçerli olarak kurulan protokolün iki tarafa borç yükleyen sözleşme niteliğinde olduğu, asıl dava davacısının edimlerini yerine getirdiği hususunda ihtilaf bulunmadığı, edimini yerine getirenin karşı edimin yerine getirilmesini isteme hakkı bulunduğu, birleşen davalarda ise; karşılıklı borç yükleyen protokol hükümleri uyarınca birleşen davalının edimlerini yerine getirdiği, Covid salgın hastalığının ekonomiye etkisinin kaçınılmaz olduğu ancak tarafların sosyal ve ekonomik durumları değerlendirildiğinde müşterek çocuğun eğitim masraflarına dair düzenlemenin bu aşamada uyarlanmasını gerektirecek şekilde koşulların oluşmadığı, ayrıca protokolün beşinci maddesindeki düzenlemenin protokol konularından biri olarak edim mahiyetinde olduğu ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) yoksulluk ya da yardım nafakası düzenlemelerinden ari olduğu, müşterek çocuk lehine hükmedilmiş nafaka ilamı da bulunmadığı, asıl dava davacısı tarafından açılan itirazın iptali davasının konusunun protokolün beşinci maddesine aykırılık nedeniyle alacak olduğu, bu nedenle yedinci maddeye aykırılık teşkil etmediği gerekçesiyle; asıl davanın kısmen kabulüne, takibin asıl alacak 14.600,00 TL üzerinden ve asıl alacağa takip tarihinden yasal faiz işletilmek suretiyle devamına, birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, asıl davada davalı/birleşen davalarda davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, asıl davada davalı/birleşen davalarda davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl davada davalı/birleşen davalarda davacı vekili; eğitim nafakası ödemesinin ancak ergin olan çocuk tarafından açılacak dava ile istenebileceğini, pandeminin yarattığı ekonomik sıkıntı nedeniyle müşterek çocuğun özel eğitim giderleri ile yardım nafakası ödemesinin katlanılamaz hal aldığını, davada 4721 sayılı Kanun hükümlerinin dikkate alınması gerektiğini, eğitim giderlerinin anne ve babaya ait olduğunu, sözleşme ile bu yükümlülüğün tamamının taraflardan birine bırakılmasının hukuken kabul edilemeyeceğini, görüşü alınmadan kızının özel okula kaydının yaptırıldığını, alınan bilirkişi raporunun eksik olup, hükme esas alınamayacağını ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; karşılıklı borç yükleyen protokol hükümleri uyarınca asıl davada davacı/birleşen davalarda davalının edimlerini yerine getirdiğinin tespit edilmesi, Covid salgın hastalığının olumsuz etkisi nazara alınsa da tarafların sosyal ve ekonomik durumları değerlendirildiğinde tarafların müşterek çocukları ... eğitim masraflarına ilişkin bulunan protokol hükümlerinin uyarlanmasını gerektirecek koşulların oluşmadığının belirlenmesi, asıl davaya konu edilen alacağın likit ve muayyen olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde asıl davada davalı/birleşen davalarda davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davalı/birleşen davalarda davacı vekili; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; asıl davada, taraflar arasındaki protokole dayalı alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali, birleşen davalarda ise; protokolün uyarlanarak menfi tespit ve alacak istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 19 uncu maddesinde; "Bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır." hükmü düzenlenmiştir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 19 uncu maddesinde; "Bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır." hükmü düzenlenmiştir.

2. 6098 sayılı Kanun'un 138 inci maddesinde; "Sözleşmenin yapıldığı sırada taraflarca öngörülmeyen ve öngörülmesi de beklenmeyen olağanüstü bir durum, borçludan kaynaklanmayan bir sebeple ortaya çıkar ve sözleşmenin yapıldığı sırada mevcut olguları, kendisinden ifanın istenmesini dürüstlük kurallarına aykırı düşecek derecede borçlu aleyhine değiştirir ve borçlu da borcunu henüz ifa etmemiş veya ifanın aşırı ölçüde güçleşmesinden doğan haklarını saklı tutarak ifa etmiş olursa borçlu, hakimden sözleşmenin yeni koşullara uyarlanmasını isteme, bu mümkün olmadığı takdirde sözleşmeden dönme hakkına sahiptir. Sürekli edimli sözleşmelerde borçlu, kural olarak dönme hakkının yerine fesih hakkını kullanır." düzenlemesi yer almaktadır.

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasındaki 01.11.2011 tarihli protokolün 5 inci maddesinde; "Tarafların ortak çocuğu ...'nun öğrenim hayatı boyunca, özel okul ve dershane ücreti dahil tüm eğitim-öğretim masrafları Adnan Saraçoğlu tarafından karşılanacak ve 1.000,00 TL iştirak nafakası ... 18 yaşını doldurmasının ardından, yüksek öğrenim yaşamı devam ettiği sürece kendisine yardım nafakası olarak ödenecektir.", 7 nci maddesinde ise; "Taraflar anlaşma imzalandıktan sonra birbirlerine karşı her ne ad altında olursa olsun, her hangi bir maddi ya da manevi tazminat davası açmayacaktır." düzenlemelerine yer verildiği, yine ilgili protokolün diğer maddeleri bir bütün olarak incelendiğinde taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklendiğinin anlaşıldığı, Covid salgın hastalığının ekonomiye etkisinin kaçınılmaz olduğu ancak tarafların sosyal ve ekonomik durumları değerlendirildiğinde müşterek çocuğun eğitim masraflarına dair düzenlemenin uyarlanmasını gerektirecek şekilde koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, birleşen davalara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalının asıl davaya yönelik temyiz dilekçesinin miktardan reddine,

2. Temyiz olunan birleşen davalara yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34571, Karar No: 2024/8513, Tarih: 11.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34571 E.  ,  2024/8513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1811 E., 2019/1376 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi

hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4646, Karar No: 2021/8944, Tarih: 15.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/4646 E.  ,  2021/8944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 70/1, TCK’nın 62/1, 50/1, 52/2,-4. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın ve müdafinin yokluğunda verilip, 22/12/2020 tarihinde usulüne uygun olarak sanık müdafii Av. ...’ye e-tebligat ile tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, sanığın 29/03/2021 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair 01/04/2021 tarihli ve 2018/393 E. - 2020/456 K. sayılı ek kararın usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.