muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4659, Karar No: 2025/3873, Tarih: 04.03.2025

II) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ile iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, hatalı değerlendirme sonucunda sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, şikâyetçinin sanık ile arasında husumet bulunduğuna, tanık beyanı ve delillerin sanık aleyhine yorumlandığına, mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan; Gaziosmanpaşa (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 02.04.2013 tarihli ve 2012/1294 Esas, 2013/562 Karar sayılı kararındaki 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesinde düzenlenen suçun, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu önödeme kapsamına alınması nedeniyle, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında şikâyetçilere yönelik eylemleri sebebiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ile iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince kurulan hükümler kaldırılarak verilen mahkûmiyet kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/210, Karar No: 2022/3669, Tarih: 18.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/210 E.  ,  2022/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz

Taraflar arasında Ödemiş Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine ve ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında ... İli Kiraz İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 112 ada 2 parsel sayılı 3.197,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1975 tarihinden beri kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının sahibi ... olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesindeki "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Maliye Hazinesi adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. 1975 tarihinden beri kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının sahibi ... oğlu ... (T.C. Kimlik: ...)'dır." şerhinin tespitinin iptali ile söz konusu kısmın "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Maliye Hazinesi adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır.1975 tarihinden beri kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının sahibi ... oğlu ... (T.C. Kimlik: ...)'dır." şerhi verilmek suretiyle tespit gibi 2/B vasfıyla Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş; hükme karşı davalı Hazine ve ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf itirazlarının kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin 353/(1)-b.2 ve 355. maddeleri uyarınca Ödemiş Kadastro Mahkemesi'nin 25.11.2020 tarihli ve 2019/13 Esas, 2020/88 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davalı ... Birimi yönünden, davanın pasif husumet ehliyeti ve dava şartı yokluğu nedeniyle, 6100 sayılı HMK'nin 114/(1)-d ve 115/(2) maddesi uyarınca usulden reddine, davanın, dahili davalılar Hazine ve davalı ... yönünden kabulü ile; çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhi yönünden iptali ile, beyanlar hanesindeki "1975 tarihinden beri kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının sahibi ... oğlu ... (T.C. Kimlik: 11432554566)'dır." şerhinin iptaline, yerine "1975 tarihinden beri kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının sahibi ... oğlu ... (T.C. Kimlik:...)'dır." şerhi verilmek suretiyle, diğer yönlerden tespit gibi Maliye Hazinesi adına tespit ve tesciline şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 18.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2077, Karar No: 2022/3841, Tarih: 20.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2077 E.  ,  2022/3841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı ile 09/12/2013 tarihli ve bir yıl süreli kantin kira sözleşmesi imzaladığını sözleşmede kira bedelinin üçer aylık dönemler halinde ödenmesi kararlaştırıldığı halde 2014 yılı Ekim, Kasım ve Aralık aylarına ait toplam 12.500TL kira bedelinin ödenmediğini, sözleşmenin 11. maddesine göre ödeme yapılmaması halinde kira bedelinin 6183 sayılı Kanun'a göre gecikme zammı ile birlikte ödenmesi gerektiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 12.500TL'nin hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde ise, davacının uhdesinde bulunan bakiye 4.250TL teminat miktarının bu bedelden mahsubunu dilemiştir.

Davanın açıldığı ... Asliye Hukuk Mahkemesince; davaya bakma görevinin sulh hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine dair verilen karar, davalı tarafça temyizi üzerine, Dairece verilen 02/04/2018 tarihli ve 2017/4231Esas 2018/3263 Karar sayılı kararla onanmış, mahkemece bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

Görevli mahkemece yapılan yargılama sonucunda; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, 12.500TL kira alacağı, dava tarihine kadar 1.429TL gecikme zammı, gecikme davadan sonra da devam ettiği için Yargıtay kararları gereği dava tarihinden sonra gecikme faizi değil gecikme zammına karar verilebileceği, buna göre hesap tarihi itibariyle 15.486,78TL gecikme zammının da eklenmesiyle borcun 27.986,78TL olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, 27.986,78TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 26 ncı maddesi hükmüne göre; hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başkasına karar veremez. Öğreti ve uygulamada, taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural; sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturan her bir alacak kaleminin dayanağını oluşturan vakıalar yönünden de uygulanır.

6100 sayılı HMK'nın 26 ncı maddesi hükmüne göre; hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başkasına karar veremez. Öğreti ve uygulamada, taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural; sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturan her bir alacak kaleminin dayanağını oluşturan vakıalar yönünden de uygulanır.

Somut olayda; davacı vekili dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, ödenmeyen 12.500TL kira alacağının davalıdan tahsilini ve kira alacağının sözleşmenin 11. maddesindeki " Vadesinde ödenmeyen işletme hakkı bedellerine, 6183 sayılı AATUHK'ın 51. maddesi gereğince belirlenen oranda gecikme zammı uygulanır." hükmü gereğince, hesaplanacak gecikme zammının ne miktarda olacağının tespitini istediği, mahkemece verilen kararda ise, yargılama sırasında bilirkişi heyeti tarafından rapor tarihi esas alınarak hesaplanan gecikme zammı miktarı da dahil edilerek, taleple bağlılık kuralının ihlal edildiği raporun hükme esas alındığı, bu itibarla taleple bağlılık kuralına aykırı olarak 27.986,78TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; 6100 sayılı HMK'nın “Yargılama giderlerinin kapsamı” başlığını taşıyan 323. maddesinde, yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, “Yargılama giderlerinden sorumluluk” başlığını taşıyan 326. maddesinin birinci fıkrasında; kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği, “Yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlığını taşıyan 332. maddesinde ise; yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği, hüküm altına alınmış olup; yargılama giderlerine dahil olan karar ve ilam harcı, harçtan muaf olmamak koşulu ile davayı kaybeden tarafa yükletilmesi gereken bir harç türü olup, hükmedilen bedel üzerinden mahkemece karar ve ilam harcına hükmedilmemesi ve yine hükmolunan yargılama giderlerinin denetime elverişli olarak karar yerinde açıklanmaması da doğru değildir.

Bundan ayrı, mahkemece davalının mahsup talebi yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2699, Karar No: 2011/3628, Tarih: 30.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2699 E.  ,  2011/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 33 parsel sayılı taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan 4.604,74 m2’lik kısmının tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,  davanın  reddini  savunmuştur.

3402 Sayılı Yasa'nın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12. maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece;yargılama gideri ve vekalet ücreti yönlerinden bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak harç, yargılama masrafı ve vekalet ücreti davalı tarafa yüklenmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine; harç, yargılama masrafı ve vekalet ücretinden davalının sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerçekten de, kadastro tespit tarihi ile dava tarihi arasında 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacı Hazinenin öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne varki, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 Sayılı Yasa'ya eklenen 36/A maddesindeki; “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz.” düzenlemesi karşısında; hak düşürücü sürenin hukuki niteliği, yerleşik yargıtay kararları ve  temyiz aşamasında  yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği hususları birlikte gözetilerek harç, yargılama masrafı ve vekalet ücreti bakımından bir değerlendirme yapılabilmesi ve sonucuna göre karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Tarafların, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün  HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan  peşin harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 30.03.2011  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13090, Karar No: 2024/14735, Tarih: 07.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13090 E.  ,  2024/14735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/834, Karar No: 2012/8505, Tarih: 15.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/834 E.  ,  2012/8505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmaz üzerindeki yapının bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35571, Karar No: 2016/1229, Tarih: 19.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/35571 E.  ,  2016/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2011/148-2015/251

Davacı, kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının 18.02.2014 ve 25.12.2014 tarihlerinde duruşmaya mazeret bildirmeksizin katılmadığı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4. maddesine göre davacının işlemden kaldırılmasına karar verilen dosyanın yenilenmesinden sonra takipsiz bırakması halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğinin anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün bu açıklama ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10040, Karar No: 2017/11679, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/10040 E.  ,  2017/11679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7536, Karar No: 2020/8042, Tarih: 08.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7536 E.  ,  2020/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’nın işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında düzenlenen 28/03/2013 tarihli Polatlı Duatepe Devlet Hastanesinin raporunda, suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını kavradığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu belirtilmiş ise de, raporun hangi suç ya da suçlara ilişkin olduğunun belirtilmediği ayrıca suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunda, "psikiolojik problemleri olduğu ve babası tarafından özürlü raporu alınmaya çalışıldığının belirtilmesi karşısında; her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden ya da üniversitelerin Psikyatri Ana Bilim Dalı Başkanlığından suça sürüklenen çocuk ...’ın suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk ...’ın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Suça sürüklenen çocukların katılanın işyerinden 90,00 TL parayı çaldığı olayda, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.