muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/48435, Karar No: 2019/3425, Tarih: 04.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/48435 E.  ,  2019/3425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, 6136 saıyılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açaklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ...'ün temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

C-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “17/08/2012” yerine “17/09/2012” olarak gösterilmesi,

2-Katılan sanık ...'in aşamalarda silahla ve ölümle tehdit suçunu kabul etmemesi, hakaret suçundan taraflar arasında husumet bulunduğundan ve tarafsız tanığın da olmaması nedeniyle beraat kararı verilmiş olması, katılan sanık... hakkında da sanık ...'e yönelik hakaret ve yaralamaya teşebbüs suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması ile katılan ....'ün kolluk aşamasında; sanığın cebinden çıkardığı bıçağı açarak katılan sanık ....'in üzerine yürüdüğünü beyan etmesi, kovuşturma evresinde ise, sanığın bıçak ile ... ile kendisinin üzerine yürüdüğü şeklindeki anlatımı, ayrıca tanık ...'ün beyanlarında ....'in, ....'e taş atarak hakaret ettiğini beyan etmesine rağmen, ....'in elinde bıçak gördüğüne ilişkin bir beyanının da olmaması karşısında, katılan ve katılan sanıklar ile tanığın anlatımlarının yöntemince irdelenmesi, çelişkilerin giderilmesi ve hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2058, Karar No: 2019/14227, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2058 E.  ,  2019/14227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16344, Karar No: 2013/1523, Tarih: 07.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/16344 E.  ,  2013/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYPAZARI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/07/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil, mümkün olmaz ise tenkis veya tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 11.09.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ile temyiz edilenler vekili Avukat geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmaz ise tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların saklı paylarının ihlal edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kat mülkiyeti kurulu 13 parsel sayılı taşınmazda çekişme konusu 5 nolu meskenin davalı Münire, 6 nolu meskenin davalı B. 7 nolu meskenin ise davalı L.adına 05.09.2003 tarihinde kat mülkiyetine istinaden kayıtlı olduğu, miras bırakan ile dava dışı S.S. H.Konut Yapı Kooperatifi arasında imzalanan 14.05.1997 tarihli adi nitelikte kat karşılığı arsa sözleşmesi ile murise ait 644 ada 4, 7, 8, 9, 10, 11 ve 12 parselde kayıtlı toplam 3399 m2 büyüklüğündeki arsaya yüklenicinin yapacağı 5 bloktan 4. parsel üzerine inşaa edilen 8 daireli blokun tamamının miras bırakana verilmesinin, bu 8 adet dairenin teslim edilirken parkeli olarak imal edilen dairelerin davalılar adına tapusunun verileceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, murisin oğlu olan dava dışı B.'in miras bırakanı kandırması neticesinde anılan işlemlerin yapıldığını, mirastan mal kaçırmak amacıyla sözleşme ve neticesinde temliklerin gerçekleştirildiğini, öte yandan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin şekil şartlarına uygun olmaması ve miras bırakanın gerçek iradesini yansıtmamaması sebebi ile geçersiz olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Ne var ki, mahkemece, muvazaa iddiası üzerinde hiç durulmadan terditli istek olan tenkis isteği yönünden inceleme ve araştırma yapılarak sonuca gidilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanununun 706., Türk Borçlar Kanununun 237. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

O halde, tevhit sonucu oluşan 13 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarının geldi kayıtlarının tedavülleri ile birlikte getirtilerek, öncelikle muris muvazaası iddiası yönünden yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılması, bu hususta tarafların gösterecekleri tüm delillerin eksiksiz toplanması, muvazaa iddiasının yerinde görülmemesi halinde terditli tenkis isteğinin değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacılar vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenlerden alınmasına, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5684, Karar No: 2014/18877, Tarih: 26.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5684 E.  ,  2014/18877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2008/478-2012/120

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2008 tarihinde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4129, Karar No: 2008/1073, Tarih: 07.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/4129 E.  ,  2008/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :28.11.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı kadına isnat edilen olaylardan sonra 21.9.2005 tarihine kadar evlilik birliğinin devam ettiği anlaşılmaktadır. Hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma nedeni olamaz. Boşanmaya neden olan olaylarda eşine şiddet uygulayan normal olmayan ilişkide bulunan koca tam kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.02.2008 Prş.
Yargıtay — Esas No: 2012/21349, Karar No: 2012/16317, Tarih: 28.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21349 E.  ,  2012/16317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Ortadan kaldırma, mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihlerinin en aleyhe kabul ile 31.12.2002, 31.12.2003 ve 31.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Katılan vekilinin, sanık hakkında “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanığın, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10560, Karar No: 2018/17878, Tarih: 17.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/10560 E.  ,  2018/17878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalılar tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu ... Köyü 8736 parsel sayılı taşınmaz, dosyada bulunan kanıt ve belgelere, taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama sitesinden edinilen bilgilere göre arsa niteliğindedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma bedelinin mahsubuyla, bakiye bedel için faize hükmedilmesi gerekirken tespit edilen bedelin tamamına faiz yürütülmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma bedelinin mahsubuyla, bakiye bedel için faize hükmedilmesi gerekirken tespit edilen bedelin tamamına faiz yürütülmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekili ile davalıların temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16446, Karar No: 2010/3407, Tarih: 08.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/16446 E.  ,  2010/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen yapılara resmi birim fiyatlarıesas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumları dikkate alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Bu dava ile ilgili olarak yaptırılan delil tespitine ilişkin Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/40 Değişik İş sayılı dosyasındaki, davacı tarafından karşılaşılan giderlerin de davalı idareden tahsiline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının sonuna ayrı bir bent olarak (Gölbaşı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/40 Değişik İş sayılı delil tespitine ilişkin dosyasında davacı tarafından karşılanan 377,00-TL'lik yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12963, Karar No: 2010/4351, Tarih: 07.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12963 E.  ,  2010/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla cinsi münasebette bulunma ve rızası ile alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’un bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'ın atılı cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetine, diğer sanıkların ise üzerlerine atılı suçlardan beraetlerine dair, Sinop Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2005 gün ve 2005/290 Esas, 2005/293 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın, karar tarihinde reşit olup, babasının velayetinden çıkan müşteki ...’a tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde tebligat eki bulunmadığı anlaşıldığından, varsa dosya içerisine konulması, aksi halde kararın kendisine tebliği ve alınacak tebligat parçası ile verdiği takdirde ayrıntılı temyiz dilekçesinin eklenip iade edilmesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.