muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2592, Karar No: 2022/4541, Tarih: 07.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2592 E.  ,  2022/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.01.2021 tarih ve 2020/658 E. - 2021/8 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Fidan Tur Ulus Nak. Gıda Pet. Teks. San. Dış. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının nakliyat emtia sigorta poliçesi kapsamında sigortalısı Unat Yağ Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye ait yağ emtiasının, davalı şirket tarafından diğer davalıların sahibi olduğu araç tarafından taşınması sırasında 12.04.2012 tarihinde araçta meydana gelen yangın nedeniyle hasar meydana geldiğini, 81.885.- TL olarak tespit edilen hasar bedelinin sigortalıya 24.07.2012 tarihinde ödendiğini, davacının şirketin sigortalısı yerine kaim olduğunu, davalılara ihtar gönderilmesine rağmen alacağın tahsil edilemediğini ileri sürerek, 81.885.-TL'nin ödeme tarihi olan 24.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili davanın reddini istemiş, diğer davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; hasarın taşıyıcının kaçınamayacağı ve önleyemeyeceği bir halden kaynaklandığının taşıyan tarafından ispat edilmediği, davalıların meydana gelen zarardan sorumlu oldukları, CMR Konvansiyonu'nun 23. maddesi hükmü gereği hesaplama yapıldığı, hasar gören emtianın miktarı 20.758 kg olduğu, taşıyıcının üst sınır sorumluluğu 479.957,97 TL olduğu, davacının meydana gelen hasar nedeniyle sigortalısına 81.885,00 TL olarak yaptığı ödemenin uyuşmazlık konusu olmadığı, yangında hasar gören malların rayiç değerinin 84.408,54 TL olduğu, davacının 81.885,00 TL ödeyerek sigortalısı ile ibralaştığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 81.885,00 TL’nin ödeme tarihi olan 24.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Fidan Tur. Ulus. Nak. Gıda. Pet. Teks. San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Fidan Tur. Ulus. Nak. Gıda. Pet. Teks. San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı Fidan Tur. Ulus. Nak. Gıda. Pet. Teks. San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Fidan Tur. Ulus. Nak. Gıda. Pet. Teks. San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Fidan Tur. Ulus. Nak. Gıda. Pet. Teks. San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.195,17 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Fidan Tur. Ulus. Nak. Gıda. Pet. Teks. San. Dış Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 07/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7784, Karar No: 2010/11327, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7784 E.  ,  2010/11327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın reddine dair verilen hükmün davacı vekilinin temyizi üzerine mahkemenin ek kararı ile davacının temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği gerekçesi ile 12.2.2010 tarihli ekkararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş bu ek kararda davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Mahkeme hükmü davacı ...Ş. vekiline, 19.1.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesinin, H.U.M.K.nun 437.maddesinde öngörülen 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 3.2.2010 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş ve harcı yatırılmıştır.Mahkemece davacının temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği gerekçesi ile 12.2.2010 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dosyada son davacı vekili olarak kendilerinin bulunduğunu mahkeme hükmünün kendilerine tebliği gerekirken daha önceki vekile tebliğ edilmesi nedeniyle kararı geç öğrendiklerini iddia etmiştir. Dosyada daha önce davacı vekili olarak bulunan Av. ...’ın vekillik görevinin sona erdiğine dair herhangi bir belge ve bilgi bulunmamaktadır. Tebligat Kanunu’nun 11.maddesinde Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılacağı ve vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılmasının yeterli olacağı, eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılanın tebliğ tarihinin asıl tebliğ tarihi sayılacağı düzenlenmiştir.

2010/7784

2010/11327

Açıklanan nedenlerle hükmü temyiz eden davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 12.2.2010 tarihli ek kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9962, Karar No: 2018/1779, Tarih: 06.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/9962 E.  ,  2018/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 01.07.2010 tarihine kadar ödenmemiş sabit asgari ücret alacakları, 2011, 2012 ve 2013 yılı sefer primi alacakları, SSK parası adı altına her ay maaşından yapılan kesinti alacakları, asgari geçim indirimi ve yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/02/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 19.02.1992 tarihinde davalı Şirket bünyesinde uluslararası tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, 1996 yılında emekli olduğunu, emeklilik sonrası da ara vermeksizin çalışmasına devam ettiğini, primlerinin asgari ücret üzerinden yatırılması, tatil ücretlerinin yatırılmaması ve 100 Alman Markı paranın hukuka aykırı şekilde kesilmesi sebebi ile 30.10.2005 tarihinde işten ayrıldığını, bu dönemde sigorta bildirimlerinin bazı dönemler bağlantılı şirketler üzerinden yapıldığını, daha sonra 01.07.2010 tarihinde tekrar davalı işverenlikte çalışmaya başladığını, bu çalışmasının 16.06.2013 tarihine kadar devam ettiğini, aylık sabit ücret asgari ücret alacağı, geçmiş döneme ait bir kısım sefer primi alacağı, yıllık izin ücreti ve tatil ücretleri ödenmediği için iş sözleşmesini haklı nedenle şifahi olarak feshettiğini, işverenin SGK’ya ibraz etmek için davacıdan istifa dilekçesi istediğini ve işçilik alacakları ile kıdem tazminatını ödeyeceğini söylediğini, davacının işverenin verdiği söze itibar ederek istifa belgesi imzaladığını, davacıya alacaklarının ödenmediğini, 17 yıla yakın kıdemi bulunan davacının daha fazla yarar sağlamayacak şekilde istifa etmesinin olağan yaşam kurallarına uygun düşmediğini, davacının kıdem tazminatının önceki ve sonraki çalışma süreleri dikkate alınarak hesaplanması gerektiğini, ayda iki defa... Gümrük Kapısından çıkış yaparak A.B. ülkelerine (..., ...., ...., ..., Polanya, ..., .... vs.) yük taşıdığını, taşımanın 10 gününün yurt içinde kalan kısmının yabancı ülkede geçtiğini, işlemleri takip etme hariç günde 12 saat tır kullandığını, işinin icabı 24 saat çalıştığını, asgari ücret + sefer primi sistemi ile istihdam edildiğini, aylık 2 sefer gerçekleştirdiğini, sefer başına 700 Euro sefer primi verildiğini, işyerinde yemek ve servis uygulaması bulunduğunu, işyerinde iken davacının servis hizmetinden faydalandığını, hemen tüm dini ve milli bayramlarda çalışmasına rağmen bayram ve genel tatil çalışması alacağının ödenmediğini, Türkiye’de ise sadece dini bayramların ilk günü çalışmadığını, davacıya izin kullandırılmadığını, yıllık izin ücretlerinin de ödenmediğini, primlerinin yüksek yatırıldığı gerekçesi ile 2002 yılı öncesi 100 Mark, daha sonra 100 Euro ücretinden kesinti yapıldığını, 01.07.2010 – 16.06.2013 tarihleri arası 3.600 Euro, (3.600 x2,4 = 8.640 TL.) kesinti yapıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 01.07.2010 tarihine kadar ödenmemiş sabit asgari ücret alacakları, 2011, 2012 ve 2013 yılı sefer primi alacakları, SSK parası adı altına her ay maaşından yapılan kesinti alacakları, asgari geçim indirimi ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının ilk olarak 10.05.1995 – 31.07.1995 tarihleri arası çalıştığını ve bu dönemde istifa ederek işten ayrıldığını, daha sonra müvekkili firma ile bağlantısı olmayan bir firmada tır şoförü olarak çalıştığını, bu dönemde emekliliğe hak kazandığını, emeklilik sonrası tekrar 01.06.1997 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 02.04.2005 tarihine kadar kesintili çalıştığını ve istifa dilekçesi vererek işten ayrıldığını, 2011 yılı Temmuz ayında tekrar çalışmaya başladığını, 15.06.2013 tarihinde davacının hacca gideceğini bildirerek istifa ettiğini, bu dönemde davacının hac kayıt hakkı kazandığının sundukları internet kaydından anlaşılacağını, davacının çalışmalarını kıdem tazminatına hak kazanamayacak şekilde sonlandırdığını, Davacının 10.05.1995 – 31.07.1995 tarihleri arası aylık ücretinin 600 Euro karşılığı 1.051,26 TL. olduğunu, son çalışma dönemi sonundaki aylık gelirinin ise 1.000,00 TL. sabit ücret +165 Euro sefer için verilen yeme içme gideri karşılığı olduğunu, davacı tarafından imzalanan ücret bordroları ve sefer sonu ve başı imzalanan ibranamelerle bu ücretlerin eksiksiz ödendiğinin anlaşılacağını, davacıya ödenen sefer primlerinin masrafların karşılığı olduğunu, davacı ve benzer şekilde çalışan şoförlerin ayda en fazla 1, senede 11-12 sefer yaptığını, müvekkilinin ağırlıklı olarak ... güzergahında çalıştığını, bir hafta gidiş, bir hafta da dönüş süresi bulunduğunu, gümrük yükleme ve boşaltma işlemlerinin de en az bir hafta sürdüğünü, yıl içerisinde dönem dönem gerçekleştirilen araç bakımı ve pasaport-vize işlemlerinin de bulunduğunu, davalı işyerinde çalışan şoförlerin fazla mesai yapmadıklarını, yurt içinde bulundukları sürede bayram ve tatil günlerinde çalıştırılmadıklarını, yurt dışı seferlerinde ise bulundukları ülke mevzuatına göre çalıştıklarını, Yargıtay içtihatlarında yurtdışı uzun yol şoförlerinin fazla mesai ve hafta tatili ücretine hak kazanamayacaklarının vurgulandığını, yıllık izin ücreti alacağının da zamanaşımına uğradığını, zamanaşımına uğramayan döneme ait yıllık izin defteri nüshalarından izinlerini kullandığının belirlenebileceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının 19/02/1992-30/10/2005 tarihleri arasında 13 yıl 8 ay 12 gün ve 04/12/2010-16/06/2013 tarihleri arasında 2 yıl 6 ay 13 gün olmak üzere toplam 16 yıl 2 ay 25 gün hizmet süresinin olduğu, davacı 15.06.2013 tarihli istifa dilekçesinde hacca gideceği için işten ayrıldığını belirttiği, Diyanet İşleri Başkanlığı’nca davacının 28.03.2013 tarihinde çekilen kura sonucu kesin kayıt hakkı kazandığı ve ... 3. kafile 2. grup ile hac görevini ifa etmek üzere . ...’a gidip geldiğinin bildirildiği, istifa dilekçesi ile davacının hac kayıtları uyumluluk gösterdiği, davacı tarafça ilk çalışma süresinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiğine yönelik bir delil ibraz edilmediği, davacı vekili işverene duyulan güven nedeniyle kıdem tazminatı ödeneceği saiki ile istifa dilekçesi verildiğini belirtmişse de davacının daha önce de işyerinden ayrılmış olması, önceki çalışma süresi nedeniyle kendisine işveren tarafından kıdem tazminatı ödenmemesinin bu iddiasını zayıflattığı, bu tespitler doğrultusunda, iş akdinin tazminat ödemesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiği hususunda ispat külfeti kendisine düşen davalı işverenliğin istifa dilekçeleri ile bu vecibesini yerine getirdiğinden kıdem tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının yurtdışı şoförü olarak sadece sefer primi ile çalıştığının kayıtlardaki asgari ücretin kayden gösterildiğinin ve davacıya fiilen ödeneceğine ilişkin anlaşma yapıldığının anlaşılmasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş akdinin nasıl sonlandığı uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacının davalı işyerinde 19.02.1992-30.10.2005 tarihleri arasında 13 yıl 8 ay 12 gün ve 04.12.2010-16.06.2013 tarihleri arasında 2 yıl 6 ay 13 gün olmak üzere iki ayrı dönemde toplam 16 yıl 2 ay 25 gün çalıştığı kabul edilmiştir.

Mahkemece davacının her iki çalışma dönemi bakımından davalı tarafın dosyaya ibraz ettiği istifa dilekçelerine itibar ederek kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacının davalı işyerinde 19.02.1992-30.10.2005 tarihleri arasında 13 yıl 8 ay 12 gün ve 04.12.2010-16.06.2013 tarihleri arasında 2 yıl 6 ay 13 gün olmak üzere iki ayrı dönemde toplam 16 yıl 2 ay 25 gün çalıştığı kabul edilmiştir.

Mahkemece davacının her iki çalışma dönemi bakımından davalı tarafın dosyaya ibraz ettiği istifa dilekçelerine itibar ederek kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk dönem çalışmasına ilişkin dosyaya ibraz edilen 02.04.2005 tarihli istifa dilekçesi bilgisayar ile yazılıp somut bir sebep ihtiva etmediği gibi davacının ilk dönem çalışmasının 30.10.2005 tarihinde sona erdiğinin kabulü karşısında iş ilişkisinin devamı esnasında alındığı anlaşılmıştır. Davacı iddiası, istifa dilekçesinin şekli ve muhteviyatı ile alınma zamanı dikkate alındığında bu dilekçesinin işveren savunmasını ispatlamaya yeterli olmadığı görülmüştür. Ayrıca davacının ilk dönem çalışmasını işverenin gerçeğe aykırı kayıtlar tutup bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle sonlandırdığına ilişkin iddiası da dosya kapsamı ile ispatlanmıştır.

Bu durumda, davacı işçinin ilk dönem çalışmasını haklı nedenle sona erdirdiği kabul edilip kıdem tazminatının kabulü gerekirken sonuca etkili olmaya istifa dilekçesine itibarla bu döneme ilişkin kıdem tazminatı talebinin reddi hatalıdır.

3-Sefer priminin tam olarak ödenip ödenmediğinin açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Davacı sefer primlerinden 01.07.2010-16.06.2013 tarihleri arasındaki 100 Euro kesinti yapıldığı iddiasıyla bu alacağın tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, “Davalı tanıkları her ne kadar sefer priminin 700 Euro kararlaştırıldığını ve ayrıca sigorta primleri için kararlaştırılan sefer priminden 100 Euro kesinti yapıldığını iddia etmişlerse de davacıya 700 Euro ödenip geri alındığına dair bir kayıt ibraz edilmediğinden ve böyle bir durum varsa, sigorta primlerinin gerçek ücretleri üzerinden yatırılmadığını bilebilecek konumda olan çalışan buna zımnen rıza gösterdiklerinden bu beyana itibar edileme”diği gerekçesiyle davacının kesinti alacağına ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Sefer priminin tam olarak ödendiğini işveren ispatlamak zorundadır. Bu nedenle ödeme belgeleri değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle bu alacak kaleminin reddi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/200, Karar No: 2014/2460, Tarih: 25.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/200 E.  ,  2014/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2012/371-2013/335

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı B.. D.. vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı B.. D.. vekili, dava dilekçesi ile; müvekkilinin, S.. İlçesi, .. Mevkiindeki 2794 parsel sayılı taşınmazda fındık bahçesi, meyve bahçesi, evi ve ahırı bulunduğu, taşınmazın 1964 yılı kayıtlarında mera olduğu, 2003 yılı kaydında ise orman olarak kaydedildiği iddiasıyla, müvekkili tarafından inşaa edilen ev, ahır, fındık bahçesi ve meyve bahçesinin 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi kapsamında orman vasfını yitirmiş tarım arazisi olup olmadığının, orman arazisi olan 2794 parsel sayılı taşınmaz içinde kalıp kalmadığının ve komşu parsellere taşma olup olmadığının, ev ahır, meyve bahçesi ve fındık ağaçlarının değerinin ve mülkiyet durumunun tespiti istemleri ile dava açmıştır.

Davacı vekili tarafından başka mahkemede Hazine aleyhine, haklarındaki Sakarya 6. İcra Müdürlüğünün 2011/1731 E.sayılı dosyasındaki icra takibinin durdurulması ve asıl dosyadaki tespit istemlerine ilişkin açılan davada bu dosya ile birleştirme kararı verilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacı tarafından inşa edilen depo ve odunluğun 28 m2 geldiği ve 2794 parsel sayılı taşınmazda bulunduğu, orman alanında kaldığı ve dava tarihi itibari ile değerinin 1.428.-TL olduğunun tespitine, koyun ağılının 52,50 m2 geldiği, 2794 parsel sayılı taşınmazda bulunduğu, orman alanında kaldığı ve dava tarihi itibari ile değerinin 892,50.-TL olduğunun tespitine, konutun 103,84 m2 geldiği, 2794 parsel içinde olduğu, orman alanında kaldığı, 30,33 m2'sinin ise 3633 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunduğu, 20-25 yıllık bir yapı olduğu ve dava tarihi itibari ile değerinin 44.394,73.-TL olduğunun tespitine, ahırın 40,80 m2 geldiği, 3633 parsel sayılı taşınmaz içinde ve tarım alanı içinde olduğu ve dava tarihi itibari ile değerinin 4.437.-TL olduğunun tespitine, 5-10 yaş arası incir, elma, ceviz, armut vb. meyve ağaçları ile fındık ocaklarından müteşekkil toplam 102 adet meyve ağaçlarının 2794 nolu orman parseli içinde bulunduğu ve toplam değerinin 13.000.-TL olduğunun tespitine karar verilmiş, davacı vekilinin tavzih talebinde bulunması sonucunda 03/10/2013 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı B.. D.. vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tesbit davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 14/12/1992 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dava, tesbit davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 14/12/1992 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece verilen karar, usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; 2794 parsel sayılı taşınmazın 1992 yılında yapılan ilânla kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları içinde kaldığı anlaşılmış olup, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan yerlerin, 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılması için idareyi zorlayıcı şekilde talepte bulunulamayacağından icranın geri bırakılması talebinin reddi gerekmiştir.

3632 ve 3633 parsel sayılı taşınmazların davada taraf olmayan üçüncü kişilere ait olduğu, bilirkişi kadastro teknisyeni O.. H.. ve H.. Ö..'ın 09/05/2012 tarihli rapor ekindeki krokide (B) ve (C) harfleri ile gösterilen yerlere yönelik davanın husumet nedeni ile reddine, krokide 2794 parselin (A) harfi ile gösterilen bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı, orman tahdidinin iptali için dava açma süresinin geçtiği, Sakarya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/215 E. - 814 K. sayılı kararı ile Orman Kanununa muhalefetten dolayı davacının ceza aldığı, orman olan yerde muhdesat ve kullanım durumunun sözkonusu olmayacağından bu bölüme yönelik davanın da hukukî yarar yokluğundan reddine karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 25/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2042, Karar No: 2022/11583, Tarih: 23.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2042 E.  ,  2022/11583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kanun uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının ... Valiliği'nden sorularak, onaylı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıyorsa buna ilişkin paftalar getirildikten sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.