muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1267, Karar No: 2018/11334, Tarih: 27.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/1267 E.  ,  2018/11334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,... plakalı aracın yapmış olduğu kaza nedeniyle ...'nın maluliyetine neden olduğunu, maluliyet nedeniyle ... 18.646,83 TL ödeme yapıldığı, ödenen bedelin davalıdan tahsili için ... takibi başlatıldığı, ancak ... takibine haksız olarak itiraz edilmesi nedeniyle takibin durduğunu belirterek; itirazın iptali ile takibin devamını ve davalının ... inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana geldiği yerin karayolları sınırları içerisinde kalmadığını, olayın meydana gelmesinde davalının ve sürücü olan eşi Vural'ın kusurunun bulunmadığını, olay esnasında kendilerine yapılan saldırıdan kaçmaya çalıştıklarını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalının ... 5. ... Müdürlüğü'nün 2013/428 sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazının 18.600,00 TL asıl alacak, 1.222,26 TL işlemiş faiz yönünden itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacak olan 18.600,00 TL'ye ... takip tarihinden itibaren %13,75 oranını geçmemek üzere yasal faiz işletilmesine, davacı vekilinin ... inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde; 16.06.2014 tarihli, 2 makina mühendisi ve bir nörolog bilirkişi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda; kazanın münhasıran alkolden meydana geldiğinin belirtilmesi ve mahkemece bu rapor üzerinden hüküm kurulmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.015,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16483, Karar No: 2013/28116, Tarih: 12.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/16483 E.  ,  2013/28116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ihale alıcısı icra mahkemesine başvurusunda satışı yapılan taşınmazın ihale bedeli üzerinden KDValınmaması gerektiğini KDV istisnasının sözkonusu olduğunu ileri sürmüş, şikayetçi tarafından yatırılan KDV'nin şikayetçiye iadesini talep etmiş, mahkemece icra dairesinde ihale gerçekleştikten sonra ihaleye ilişkin KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri bu verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizce KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, bu verginin mükellefi sıfatıyla icra dairesinde yürütüldüğü, dolayısıyla buna ilişkin yapılan işlemlerden doğan uyuşmazlıkların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu belirtilerek icra mahkemelerince yargı yolu farklılığı nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiği yönünde yerleşik uygulamasına rağmen Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 11.03.2013 tarih ve 2012/182 E. - 2013/321 K.sayılı kararında vurgulandığı üzere, KDV'ye ilişkin şikayetin mahkemece incelenmesi söz konusu icra dosyasından yapılarak anılan işlemin kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar vereceğinin kuşkusuz olacağı belirtilmek suretiyle adli yargılanmanın bir parçasını oluşturduğu bu uyuşmazlığın icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı gözetildiğinde bu işlemin yasaya uygun olup olmadığının adli yargı yerince çözümlenmesi gerektiği belirtilerek icra mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına kesin olarak oybirliğiyle karar verilmiş olduğundan, bundan böyle KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemlerine ilişkin şikayetler hakkında icra mahkemesinin görevli olduğunun kabulü gerekmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesi kararı uyarınca belirtilen nedenlerle, davanın çözümünde adli yargı yeri görevli olduğundan icra mahkemesince, şikayetin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken ihtilafın çözümünde vergi mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14872, Karar No: 2025/594, Tarih: 16.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14872 E.  ,  2025/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/19 E., 2024/285 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12629, Karar No: 2014/542, Tarih: 16.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/12629 E.  ,  2014/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2013/421-2013/457

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2-Şikayet eden borçlu A.. İ.. vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 07.05.2013 tarihli yazı ile borçlunun Z. Bankası Ulus Şubesi nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na 5999 sayılı Kanun 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin İİK'nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağını, yine 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 22.02.2013 tarihli 28567 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 01.11.2012 tarihli ve 2010/83 Esas 2012/169 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve aynı kararda, iptal kararının Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihten itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği hüküm altına alındığından anılan kanun maddesinin 22.08.2013 tarihine kadar yürürlükte olduğu ve 01.11.1983 tarihinden sonraki döneme ait kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalar neticesinde verilen tazminat kararlarına dayanılarak yapılan icra takiplerinde, borçlu idarenin mal, hak ve alacaklarının 22.08.2013 tarihine kadar haczedilemeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi'nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun'un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında, bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'mn 11. maddesinde, Anayasa'mn bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'mn 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile Değişik 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davalan ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvurulan bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağımn getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; ilam tarihi 22.01.2013 olup, borçlunun hesabına 07.05.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet nedeni kapsamında değerlendirilme yapılarak sonuca gidilmesi yerine, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ:Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22083, Karar No: 2015/20, Tarih: 12.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22083 E.  ,  2015/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 11 parselde kayıtlı 6 nolu bağımsız bölümü evleneceği ve kendisine hayat arkadaşı olacağını düşündüğü davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, ancak bu işlemin gerçek bir satış olmadığını, davalının kendisini kandırarak satışı gerçekleştirdiğini, davalının evlilik birliğinin gereklerini yerine getirmediğini, davalı aleyhine boşanma davası açtığını ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, satış işleminin evlilik öncesinde yapıldığını, taraflar arasında muvazaa iddiasının ileri sürülemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bağıştan dönme şartlarının oluşmadığı gibi, tarafların evlenirken özgür iradeleri ile tapuda devir yaptıkları, konuşarak ve anlaşarak evlendikleri gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ............’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalı vekilinin temyiz itirazına gelince;

Davacı tarafça çekişme konusu taşınmazın değeri 70.000,00 TL olarak bildirilerek bu miktar üzerinden harç ikmali yapıldığı ve keşfen taşınmazın değerinin 70.000,00 TL olduğu belirlendiğine göre, yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına harcı tamamlanan bu miktar üzerinden avukatlık parası tayin ve taktir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazına gelince;

Davacı tarafça çekişme konusu taşınmazın değeri 70.000,00 TL olarak bildirilerek bu miktar üzerinden harç ikmali yapıldığı ve keşfen taşınmazın değerinin 70.000,00 TL olduğu belirlendiğine göre, yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına harcı tamamlanan bu miktar üzerinden avukatlık parası tayin ve taktir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki, anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3. bendindeki “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesap ve takdir edilen 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/2. maddesi hükmü dikkate alınmak suretiyle dava değeri olan 70.000,00 TL üzerinden hesaplanan 7.650,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” cümlesinin yazılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/7.. (6100 sayılı HMK'nun 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.1.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1237, Karar No: 2015/12824, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1237 E.  ,  2015/12824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2013/532-2014/324

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Belediye Başkanlığı'ndan gelen 17.01.2014 tarihli yazı cevabında, dava konusu taşınmazın belediye mücavir alan dışında olduğunun belirtildiği, dava konusu taşınmaza ilişkin acele el koyma dosyasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, dava konusu taşınmazın imar sınırları içinde olup, hizmetlerden yararlandığı belirtilip, arsa olarak kabul edildiği anlaşıldığından, bu hususta oluşan çelişkinin giderilmesi amacıyla dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.12.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.