muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1593, Karar No: 2024/5264, Tarih: 02.05.2024

4. Karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüşse de, banka tarafından ödenen faiz ile Kanun gereği ödenen yasal faizin birbirinden farklı nitelikte olduğu ve hukuka aykırılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

5. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında fark kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması yerindedir.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine temsilcisi ile bir kısım davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11080, Karar No: 2012/18008, Tarih: 01.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11080 E.  ,  2012/18008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosya temyize gönderilirken davacı taraftan 1/4 oranında nisbi harç yerine sadece maktu harç alınmıştır. Bu noksanlık Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle giderildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 09.08.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

4-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2033, Karar No: 2020/7337, Tarih: 16.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2033 E.  ,  2020/7337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1- Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19346, Karar No: 2012/25662, Tarih: 10.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19346 E.  ,  2012/25662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davacıların murisi adına tapuya kayıtlıyken, kıyı kenar çizgisi içerisinde olduğundan tamamının tapusunun iptali ile, tescil harici bırakılan taşınmaz için tazminat bedelinin tespiti ve tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacıların murisi adına tapuya kayıtlıyken, kıyı kenar çizgisi içerisinde olduğundan tamamının tapusunun iptali ile, tescil harici bırakılan taşınmaz için tazminat bedelinin tespiti ve tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu tazminat bedelinin tespiti ve davalıdan tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1071, Karar No: 2014/6765, Tarih: 09.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/1071 E.  ,  2014/6765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'un vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, eşi olan diğer sanık ...'den 19.09.2002 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2943, Karar No: 2013/6333, Tarih: 24.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2943 E.  ,  2013/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hırsızlık

Hüküm : a- TCK'nın 141/1, 35/1-2, 31/2, 62, 50/1-d maddeleri uyarınca mahkumiyet, 1 ay 7 gün süreyle internet kafeye gitmekten yasaklanması seçenek yaptırıma çevrilmesi

b- Mala zarar verme suçundan; Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Solhan İlçesinde bulunan Yatılı İlköğretim Bölge Okulunun camlarının kırılması ve okula ait internet kablosunun alınması suretiyle işlenen mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından açılan davalar hakkında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yatılı İlköğretim Bölge Okulu şantiyesine yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçları nedeniyle sanığa atılı 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 151/1. maddelerinde düzenlenen suçlar için öngörülen cezaların süresi itibariyle suç tarihinde 15 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında TCK'nın 66/1-e-2 ve 67/2-d maddelerinde belirlenen zamanaşımı, hüküm ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiğinden hükümlerin BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesine istinaden zamanaşımı sebebiyle davaların DÜŞMESİNE, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14092, Karar No: 2022/5197, Tarih: 23.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14092 E.  ,  2022/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın ... yönünden husumetten reddine, Ümraniye Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalılardan Ümraniye Belediye Başkanlığı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine dair verilen karar, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Ümraniye İlçesi, Aşağı Dudullu Mahallesi, 252 ada 7 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına, 23/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13302, Karar No: 2012/6400, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/13302 E.  ,  2012/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.04.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından görevini yaparken günlük olarak yazılması gereken raporları yazıp teslim etmediği, şirketin aracını kurallara aykırı olarak izin günlerinde kullandığının tespit edildiği gerekçesi ile ihbar ve kıdem tazminatı ödenmek suretiyle feshedilmiştir.

Mahkemece feshin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının işi gereği tahsis edilen aracı işyeri ve sözleşme kurallarına aykırı olarak tatil günlerinde özel işlerinde kullandığının tespit edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacı iş sözleşmesinin sözlü olarak feshedildiğini ileri sürmüştür. Gerçekten iş sözleşmesinin feshedildiği 06.01.2010 tarihinde davacıya tebliğ edilmiş yazılı bir fesih bildirimi bulunmamaktadır. Dosyada sadece 06.01.2010 tarihinde noter kanalıyla gönderilen ve fesihten sonra davacıya tebliğ edilen bir fesih bildirimi mevcuttur. Buna göre işverence yapılan feshin salt bu nedenle geçersizliğine karar verilmelidir.

Öte yandan, davalı işverence iş sözleşmesi ihbar ve kıdem tazminatı ödenmek suretiyle feshedildiğine göre feshin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. maddesi çerçevesinde yapıldığının kabulü gerekir. Buna rağmen mahkemece feshin haklı nedene dayandığının kabulü doğru değildir.

Dosyada mevcut maddi ve hukuki olgulara göre feshin geçerli nedene dayanmadığı, geçerli nedene dayansa bile haklı nedenden söz edilemeyeceği açık olduğundan mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/4190, Karar No: 2020/9757, Tarih: 16.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4190 E.  ,  2020/9757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama

HÜKÜMLER : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında mağdurlara yönelik silahla kasten yaralama suçlarından TCK'nin 86/2,3-e ve 86/1-3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, mağdur ... ve ...'ın soruşturma aşamasındaki ilk ifadelerinde, sanık ile dosyanın diğer mağduru ...'un tartışıp kavga etmekte olduklarını gören mağdurlardan önce ...'nın sonra ...'in onları ayırmak için olaya müdahale ettikleri, ancak sanığın bu mağdurları da elindeki bıçağı sallamak suretiyle yaraladığı, ardından elindeki bıçak ile mağdurlardan ...'i kovaladığı, dinlenen tanık beyanları ve alınan doktor raporları ile sanığın mağdurlara yönelik eyleminin silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın eylemi taksirle yaralama olarak kabul edilip şikayet yokluğundan hakkında düşme kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 16.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5386, Karar No: 2015/7620, Tarih: 15.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5386 E.  ,  2015/7620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... vekilinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın soruşturma aşamasında hırsızlık konusu 30 adet şezlong ve 15 adet sehpanın çalıştığı şirket olan ... A.O.'na ait olduğunu, bu malzemelerin yaz sezonunda kullanılmak üzere emaneten katılanın da ikamet ettiği site içerisine bırakıldığını beyan ederek bu malzemelerin sahipliğine ilişkin 26.06.2008 tarihli, 11.837,60 TL bedelli, ... Paz. ve Ltd. Şti. tarafından ... A.O. adına tanzim edilmiş olan fatura fotokopisini ibraz edip, fatura aslının kendisinde bulunmadığını beyan etmesi karşısında, sanığın çalıştığı şirket yetkilisi ve katılandan fatura aslının sorulması, bulunması halinde celp edilmesi, faturanın gerçek olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, şirket genel müdürü ... 'dan söz konusu malzemelerin depoya götürülmesi konusunda sanığa herhangi bir talimat verip vermediğinin sorulması, fatura içeriği ile götürülmek istenen şezlong ve sehpaların uyumlu olup olmadığının; sanığın çalıştığı şirket ile katılanın ikamet ettiği site yönetimi arasında söz konusu malzemelerin kullanımına ilişkin herhangi bir yazılı sözleşme bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğinameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.