muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4760, Karar No: 2017/10821, Tarih: 21.12.2017

Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen raporun içeriği, davacının eşinin gemi adamı olması nedeniyle zaman zaman işi icabı evden geçici olarak ayrıldığı, ancak işin bitiminde evine döndüğünün tutanak ve taraf tanığı beyanlarıyla ortaya konulması, daacı ve eşinin nikahsız birlikte yaşadıkları gerekçesiyle ikamet ettikleri evden evsahibi tarafından çıkarılmaları hususları birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

O halde, davalı SGK vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

G)SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6139, Karar No: 2021/19007, Tarih: 13.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/6139 E.  ,  2021/19007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2021 gün ve 2014/306671 sayılı itirazı üzerine sanık ... yönünden Dairemizin 13.01.2021 ve 2019/5233 Esas, 2021/322 sayılı Kararının kaldırılmasına karar verilerek, dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonunda gereği görüşüldü;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü suça sürüklene çocuk ... ve sanık ...'ın mağdur ...'ı kaçırdıktan sonra, sanık ...'in evine misafir olarak gelip kalmak istedikleri, sanığın aşamalardaki savunmalarında, vaktin gece ve mevsimin kış ayları olması sebebi ile isteği kabul ettiğini, mevcut durumu sanık İlhan'ın babasına bildirdiğini, ertesi gün mağdurun ailesine teslim edileceğini belirttiğini ve mağdur ile sanık ...'ın ayrı odalarda misafir ederek mağduru emniyete aldığını beyanı karşısında, sanığın savunmalarının aksine, fikir ve eylem birliği içinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak kastı ile hareket ettiğini gösterir ve mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ilamdaki diğer hususların aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20995, Karar No: 2008/16205, Tarih: 20.10.2008

21. Hukuk Dairesi 2007/20995 E., 2008/16205 K.

**21. Hukuk Dairesi 2007/20995 E., 2008/16205 K.**

**- MALUL SAYILMA

- MALÜLLÜK AYLIĞI**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 109 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 28 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 56 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, beden güç kayıp oranının tespitiyle, malullük aylığına hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe, davacının beden güç kayıp oranının tespiti ile malullük aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının Adli Tıp 3. İhtisas Dairesinin 09.02.2007 gün ve 701 sayılı raporuna dayanılarak davacının beden gücünün 2/3'nü kaybettiğinden malul sayılması gerektiğinin tespitine ve maluliyeti nedeniyle aylık bağlanmasına karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte olan 1479 sayılı Yasa'nın 28 ve 56. maddeleridir. Somut olayda davacı 23.03.1995 tarihinde ilk kez malulen emekli olmak için Kuruma başvurmuş Kurum tarafından yapılan inceleme ve aldırılan hastane raporlarındaki bulgulara göre davacının hastalığının, 1479 sayılı Yasa'nın 28. maddesine göre ilk işe giriş tarihinden önce olduğu gerekçesi ile reddedilmiştir. Davacının 26.05.2004 tarihinde 2. kez malulen emekli olmak için Kuruma başvurduğu bu başvuru üzerine yapılan inceleme ve Mersin Devlet Hastanesinin 15.06.2005 gün ve 16356 sayılı sağlık kurul raporu üzerine Genel Müdürlük tarafından yapılan inceleme sonrasında davacının 2/3 oranında beden gücünü kaybetmiş sayılmasını gerektiren bir bulgunun olmadığından talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi olay ve dava tarihinde yürürlükte olan 1479 sayılı Yasa'nın 56/4. maddesinde, beden gücü kayıp oranının belirlenmesinde 506 sayılı Yasa'nın 109. maddesinin uygulanacağı belirtilerek bu maddeye atıf yapılmıştır. Bu madde kapsamına göre de kurum hastanelerinden alınacak raporlar ile ilgilinin maluliyeti genel olarak belirlendikten sonra bu raporlara itiraz olunması halinde Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlak Kurulundan, Kurul raporuna itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas dairesi giderek Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporlar ile maluliyet oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiğinin açık olup HGK.'nun 05.02.2003 gün ve 2003/21-23 Esas 56 Karar sayılı kararı da aynı doğrultudadır.

Davanın hukuki niteliğine, davada uygulanacak yönteme ve hükme ilişkin yukarıdaki açıklamalara göre, Mahkemece Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 09.02.2007 tarihli raporu esas alınarak sonuca gidilmiş ise de varılan bu sonucun doğru olmadığı, dayanak raporda davacının halen ve işe giriş tarihinde 2/3 oranında beden gücünü kaybettiğinden 2/3 malul olduğuna karar verilmiştir.Olay tarihinde yürürlükte olan 1479 sayılı Yasa'nın 28/3. maddesine göre işe giriş tarihinde Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre 2/3 malul olduğunun tespiti halinde sigortalının maluliyet aylığı alamayacağı tabidir.Ne var ki mahkemece yukarıda açıklanan prosedöre ve yasaya göre işlem yapılmadığından bu rapor gereğince sonuca gidilmesinin eksik incelemeye dayalı oludğu ortadadır.

Yapılacak iş; Davacının dosyaya ekli tüm hastane raporları ve hastalığına ilişkin konulan "sereplar palsi" tanısı gereğince, davacının 08.02.1988-31.05.2004 tarihleri arasında bakkallık mesleğini de yürüttüğü ve dosyaya ekli Mersin Devlet Hastanesinin 15.06.2005 gün ve 16356 sayılı raporunda da hastalığının ilerleyici olduğu ve bu rapor tarihi itibariyle ancak %64 malul olduğu belirtildiği dikkate alınarak davacının işe giriş tarihi olan 08.02.1988 tarihinde %64 oranında malul olup olmadığının ve hastalığı nedeniyle halen 2/3 oranında malul sayılıp sayılmayacağına 506 sayılı Yasa'nın yukarıda açıklanan 109. maddesinde belirtilen prosedör uygulanarak Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan itiraz halinde Adli Tıp İhtisas Kurulundan ve çelişki bulunduğu takdirde de Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporlar ile belirlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14026, Karar No: 2023/1302, Tarih: 16.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14026 E.  ,  2023/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 148 ada 411 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 2942 sayılı Kanun'da belirtilen esaslar dâhilinde dava konusu taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, bedelin fahiş belirlendiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, objektif değer artışının yüksek belirlenmesi gerektiğini, kapital faizin hatalı belirlendiğini, bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, bedelin fahiş belirlendiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, objektif değer artışının yüksek belirlenmesi gerektiğini, kapital faizin hatalı belirlendiğini, bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazlara olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, ancak objektif değer artış oranının % 50 oranında olması gerektiği, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı tarafa derhal ödenmesi ve faiz hususları yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiş, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, objektif değer artışı verilmemesi gerektiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2492, Karar No: 2024/407, Tarih: 25.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2492 E.  ,  2024/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.02.2023

SAYISI : 2022/811 E., 2022/1792 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/253 E., 2018/393 K.

Taraflar arasındaki birleştirilerek görülen alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.02.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 07.02.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen toplam miktar 6.280,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00-TL nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6479, Karar No: 2013/25554, Tarih: 09.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6479 E.  ,  2013/25554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediye başkanlığında 19.03.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, çalışmalarını fasılasız olarak ve sadece davalı belediye bünyesinde sürdürdüğünü, iş akdinin 03.07.2009 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, davalı belediyenin Fen İşleri Müdürlüğünde büro personeli olarak çalışan davacının ücreti dışında 52 günlük devlet ikramiyesi sosyal hakkından faydalandığını, yıllık izin haklarının kullandırılmadığını iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 5 ay 28 gün süreli belirli süreli iş akdi ile çalıştığını, işe başlama tarihinin 20.09.2007 olduğunu, sözleşme tarihi sona erdiğinden iş sözleşmesinin kendiliğinden feshedildiğini, davacının 17.03.2008 tarihinde ... Sulama Birliğinde yine belirli süreli iş akdi ile işe başladığını, anılan sulama birliğinin ayrı bir kamu tüzel kişiliği ve bütçesi olduğunu, Sulama Birliği ile belediye arasında alt işveren asıl işveren ilişkisi de bulunmadığını, işçinin yıllık izne hak kazanabilmesi için, işveren yanında 1 yıl çalışma şartı olduğunu, belediyede 1 yıllık kıdemi doldurmaması nedeniyle yıllık izin ve kıdem tazminatı hakkı doğmadığını, işin bitim tarihi belirli olmakla davacının ihbar tazminatı talep etmesinin objektif iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece davacının 19.03.2007-03.07.2009 tarihleri arasındaki 2 yıl 3 ay 14 günlük çalışmasının “davalı belediye başkanlığı bünyesinde veya bağlı işyerlerinde” geçtiği kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulmuş ise de, davacının bu dönem içerisinde çalıştığı dört işyerinden bir tanesi belediye başkanlığı olup, diğerlerinin farklı işverenler olduğu anlaşılmakla;Mahkemece, talep dönemlerindeki işyerleri ile belediye arasındaki ilişkinin niteliği belirlenip açıklanmadan “belediye başkanlığı bünyesinde veya bağlı işyerlerinde” denilerek hüküm kurulması hatalıdır.Mahkemece davacının çalıştığı işyerleri ile belediye arasındaki ilişki araştırılıp sonucuna göre karar verilmelidir.

F) Sonuç:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17243, Karar No: 2015/20534, Tarih: 15.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/17243 E.  ,  2015/20534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, prim alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, prim ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile mümkündür. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Dosya içeriğine göre, davalı şirketin bildirilen adresine tebligat yapılamaması üzerine davalının adresinin Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorulduğu ve gelen cevabi yazıya göre, davalı şirketin bildirilen Alsancak şubesi adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre dava dilekçesinin 01.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği, davalı şirketin Alsancak şubesinin 26.03.2013 tarihli ticaret sicil gazetesinde ilan edildiği üzere 19.03.2013 tarihinde kapatıldığı ve bu sebeple mahkemece davalıya usulüne uygun tebligat yapılamadığı anlaşılmış olup davalı tarafın adresine usulüne uygun olarak dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair sebeplerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.