muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14142, Karar No: 2024/16010, Tarih: 11.12.2024

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 06.10.2022 tarihli ilâmı ile; sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı bakımından ... Sendikası ve ... arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden en erken 01.11.2020 tarihinde mümkün olabileceği gözetilmeksizin hüküm kurulmasının hatalı olduğu, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki dönem yönünden toplu iş sözleşmesinden yararlanmanın sendika üyeliği, aidat ödeme gibi belirli şartlara tâbi olduğunun da gözden kaçırılmaması ve varsa işverence yapılan ödemelerin dikkate alınması gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2023 tarihli kararı ile; bozma kararı doğrultusunda alınan bilirkişi ek raporu hükme esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 13.07.2023 tarihli sayılı ilâmı ile; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve davacının 01.11.2020 tarihinden itibaren işyerinde yürürlükte olan 01.01.2019 - 31.12.2020 tarihli toplu iş sözleşmesinden yararlanabileceği, ancak bu yararlanmanın kapsamına ücret zammına dair düzenlemelerin dâhil olmadığı, buradan hareketle talep edilen alacakların 31.10.2020 tarihindeki ücret miktarı korunarak ve yapılan ödemeler de değerlendirilerek hüküm altına alınması gerektiği yönündeki gerekçe ile Mahkeme kararı ikinci kez bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2023 kararı ile; bozma kararına uyulmasına karar verildikten sonra alınan bilirkişi ek raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 20.03.2024 tarihli ilâmı ile; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, somut dosyada ücret bordroları incelendiğinde, davalı tarafından ilgili toplu iş sözleşmesine uygunluk gösterecek şekilde 0,35 katsayısıyla hesaplanmış olan gece çalışma ücretine dair tahakkukların mevcut olduğunun görüldüğü ve bu tahakkukların değerlendirilmediği yönündeki gerekçe ile Mahkeme kararı üçüncü kez bozulmuştur.

F. İlk Derece Mahkemesince Üçüncü Bozmaya Uyularak Verilen Karar

F. İlk Derece Mahkemesince Üçüncü Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararına uyulmasına karar verildikten sonra alınan bilirkişi ek raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı ... Bakanlığının savunduğu ve İlk Derece Mahkemesinin de kabul ettiği toplu iş sözleşmesinin davalı ... Bakanlığına ait olan toplu iş sözleşmesi olmadığını, her iki Bakanlığın ayrı toplu iş sözleşmesi yaptığını, davalının kendi imzaladığı toplu iş sözleşmesini kabul etmeyip başka Bakanlığın toplu iş sözleşmesi ve duyurusunu emsal göstermesinin hukuka aykırı olduğunu, toplu iş sözleşmesi normlar hiyerarşisinde Aile, Çalışma ve Sosyal Politikalar Bakanlığı duyurusundan ve 375 sayılı KHK'dan önce geldiğinden bertaraf edilemeyeceğini, Aile, Çalışma ve Sosyal Politikalar Bakanlığına ait toplu iş sözleşmesinin genel nitelikte olup sonradan imzalanan toplu iş sözleşmesinin daha özel nitelikte bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararında takdir hatası bulunduğunu, sendikal haklarının ihlal edildiğini, yürürlük tarihi ve şartlarının birbirinden farklı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu gece zammı alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Kanun'un 36 ve 39 uncu maddeleri, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK’ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3917, Karar No: 2013/8503, Tarih: 30.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3917 E.  ,  2013/8503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2) Dava konusu taşınmaz ve geniş çevresini gösteren 1956 yılındaki tapulama sırasında düzenlenen orijinal kadastro paftası örneğinin getirtilmesi,

3) Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın 1961 tarihli memleket haritasında ibreli ağaç simgeli yeşil alanda kaldığı belirtilmiş ise de, rapora ekli aplikeli memleket haritasında, ölçeği büyük olduğu için bu simgelerin anlaşılamadığı, yine bu memleket haritasının dayanağı hava fotoğraflarındaki konumunun gösterilmediği ve taşınmazın eğiminin belirlenmediği görülmüştür. Bu nedenle;

Öncelikle 1961 tarihli memleket haritasının dayanağı olan hava fotoğrafları getirtildikten sonra; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/25000 ölçekli olarak) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor alınması, aynı şekilde taşınmazın hava fotoğrafları üzerindeki konumunun gösterilmesi, münhanili haritalardan yararlanmak suretiyle taşınmaz eğiminin belirlenmesi, özellikle taşınmazın 1956 yılındaki tapulama sırasında orman olarak tahdit dışında bırakıldığı ve 1961 tarihli memleket haritasında da yeşil alanda kaldığına göre 1975 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında taşınmazların tahdit hattına yakın konumları da dikkate alınarak tahdit sırasında durumlarının değerlendirilerek öncesinde ve halen orman sayılan yerlerden olmadığı için mi tahdit dışında bırakıldığının raporda tartışılması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20891, Karar No: 2017/5772, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20891 E.  ,  2017/5772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14245, Karar No: 2016/8390, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14245 E.  ,  2016/8390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davacının 12183836 tesisat nolu elektrik aboneliğine ilişkin talebinin feragat nedeniyle reddine, davacının 11202921 tesisat nolu elektrik aboneliğine ilişkin davasının kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 671.35 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7079, Karar No: 2018/4694, Tarih: 14.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7079 E.  ,  2018/4694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Dava, 10/12/2003 tarihinde iş kazası geçiren davacı sigortalının davalı işvereni ...'e karşı ... 2. İş Mahkemesi'nin 2010/1561 esas sayılı dosyası üzerinden açtığı tazminat dava dosyası üzerinden, davalı Kurumun %0 olarak tespit ettiği sürekli iş göremezlik oranına itiraz ettiği,söz konusu tazminat dosyasından aldırılan ... Kurumu 3. İhtisas Kurulundan alınan raporda davacının sürekli iş göremezlik oranının %14,30 olarak tespit edildiğini, bu iki oran arasında çelişki nedeniyle davacının sürekli iş göremezlik oranının tespitinin talep edildiği dava sonunda Mahkemece, ... Genel Kurulundan alınan raporda %14,30 oranında meslekten kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespit edilmiş olduğu göz önüne alınarak, bu oran üzerinden karar verilmişse de, “davacının 10.12.2003 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle %14,30 oranında meslekten kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine” şeklinde hüküm kurulması gerekirken “davacının 10.12.2003 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle maluliyet oranının %14,30” olarak tespitine şeklinde yazılı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : 1-Hükmün 2. paragrafının silinerek yerine “... sigorta sicil numarasında kayıtlı davacının 10.12.2003 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle %14,30 oranında meslekten kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının TESPİTİNE” yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 07.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/606, Karar No: 2015/33627, Tarih: 11.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/606 E.  ,  2015/33627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Terk

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Avukat ...'ın mağdur vekili olarak görevlendirilmesine karşın mazeret beyan etmeksizin duruşmaları takip etmemesi üzerine Yerel Mahkemece 12.09.2011 ve 15.02.2012 tarihli oturumlarda CMK'nın 151. maddesi uyarınca vekilin görevini yerine getirmemesi nedeniyle mağdura yeni vekil atanması hususu ilgili baro başkanlığına bildirilmesine rağmen baroca cevap verilmediği ve yeni bir görevlendirmenin de yapılmadığı, bu nedenle yargılama esnasında mağdurun duruşmada bizzat hazır bulunan bir vekil marifetiyle temsilinin sağlanmadığı ve hukuki yardımdan faydalanmadığı,

Anlaşıldığından, mağdur .... vekili avukat .. temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, öncelikle mağdura baroca bir vekil atanmasının sağlanması ve ardından yokluğunda verilen kararın vekile tebliği ile süresi içerisinde temyiz dilekçesi verildiği takdirde ek tebliğname düzenlenerek Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 11/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6923, Karar No: 2018/908, Tarih: 13.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/6923 E.  ,  2018/908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 07/02/2014 harç yatırma tarihli dava dilekçesinde, müvekkili davacının ..., ...köyü parsel no 817'de tapuya kain tarla vasıflı taşınmazı 04/09/2003 tarihinde milli emlak müdürlüğünün yapmış olduğu ihaleden 17.082,00 m² olarak ve 13.811,88.-TL karşılığında satın aldığını, müvekkili davacının almış olduğu bu taşınmaz ile ilgili olarak o tarihte kadastro müdürlüğüne başvurduğunu, taşınmazın ölçümünü yaptırdığını ve taşınmazın doğal sınırlarının işaretlendiğini, müvekkilinin doğal sınırları işaretlenen taşınmazı malik olarak kullanmaya başladığını ve kendi taşınmazının sınırları içinde kalmak koşuluyla 804 sayılı parsele komşu olan yerine bir baraka inşa ettiğini, 2010 yılında komşu parsel olan 804 sayılı parselin maliki dava dışı ... tarafından müdahalenin men'i ve ecrimisil talepli dava açıldığını, yapılan yargılama sonucunda Bilecik Asliye Hukuk Mahkemesinin 27/09/2011 gün ve 2011/502 E. - 2011/954 K. sayılı kararı ile müvekkili davacının kendi taşınmazı olarak bilip kullandığı yer ile ilgili olarak müdahalenin menine ve aleyhine ecrimisil bedeline hükmedildiğini, açıklanan dava devam ederken ve sonrasında müvekkili davacının defalarca kadastro müdürlüğüne yazılı olarak başvurduğunu ve konunun aydınlatılmasını talep ettiğini, müvekkili davacıya verilen dilekçe ekinde bulunan 13/08/2012 tarih ve 1593 sayılı yazıda dahi kayıtlarda herhangi bir yanlışlığın olmadığı ve anılan taşınmazın "tarla vasfında ve 17.082,00 m² olduğu" şeklinde cevap verildiğini, ne var ki bu yazıdan çok kısa bir süre sonra müvekkili davacıya Bilecik Valiliği Kadastro Müdürlüğü tarafından gönderilen 15/10/2012 gün ve 2012 sayılı yazıda ise 1966 tarihli komisyon kararlarında ve Bilecik Tapulama Mahkemesinin 1973/41 E. - 1975/24 K. sayılı kararları arasındaki çelişki nedeniyle bir takım düzenlemelerin yapıldığının ve 804 ile 831 sayılı parsellerin alanlarının değiştiğinin ancak bu değişikliğin davaya konu olan 817 sayılı parsele işlenmediğinin belirtildiğini, netice olarak ise müvekkilinin sahibi olduğu davaya konu 817 sayılı parselin gerçek yüzölçümünün 14.490,00 m² olduğunun bildirildiğini, müvekkili davacının davalı Maliye Hazinesinden 2003 yılında ihaleyle 17.082,00 m² olduğunu düşündüğü taşınmazı satın aldığını, bu yeri tapu siciline güvenerek mülkiyet hakkını dairesinde kullandığını ancak 2012 yılında bu yerin aslında 2.592,00 m² daha küçük olduğunu öğrendiğini, hem taşınmazın daha küçük olmasından hem de taşınmazı sicile güvenerek kullanmasından dolayı maruz kaldığı dava nedeniyle maddi zarara uğradığını, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunun 1007. maddesi uyarınca tapu sicilinde yapılan yanlışlıkların zarar meydana getirmesi halinde Devletin kusursuz sorumluluğunun mevcut olduğunu, müvekkilinin sahibi olduğu taşınmazının kaydının düzeltilmesinin mümkün olmadığını, müvekkili davacının almış olduğu taşınmaz tapu sicilinde görüldüğünden 2.592,00 m² daha küçük çıktığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00

. maddesi uyarınca tapu sicilinde yapılan yanlışlıkların zarar meydana getirmesi halinde Devletin kusursuz sorumluluğunun mevcut olduğunu, müvekkilinin sahibi olduğu taşınmazının kaydının düzeltilmesinin mümkün olmadığını, müvekkili davacının almış olduğu taşınmaz tapu sicilinde görüldüğünden 2.592,00 m² daha küçük çıktığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00.-TL talep ettiklerini, ayrıca davacının hiç bir

atfı kabil kusur bulunmamasına rağmen, aleyhine dava açıldığını ve bu dava masrafları ile ecrimisil bedeli ödemek zorunda kaldığını, ayrıca bu dava nedeniyle müdahalenin men'ine karar verildiği için yaptırmış olduğu ve kullandığı barakayı yıkmak zorunda kaldığını, dilekçesi ekinde sunmuş olduğu icra emrinden anlaşılacağı üzere müvekkili davacının üçüncü kişilere icra masrafları hariç 3.762,88.-TL ödemek zorunda kaldığını, davacının buna ek olarak ayrıca kendisi de yargılama gideri yaptığını, davacının hem yargılama harcı yatırdığını hem de kendisini avukat ile temsil ettirmek zorunda kalarak bunlara ilişkin belgeleri ilerleyen aşamalarda sunacaklarını, müdahalenin men'ine karar verilmiş olmakla bina yapım ve yıkım bedelinin bilirkişiler tarafından 2010 tarihinde 1.782,10.-TL belirlendiğini, bu bedelin dava tarihi itibariyle yeniden belirlenmesinin gerektiğini, bu yüzden davacının bu zarar kalemi için (3.762,88+1.782,10 TL) fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak şimdilik 5.000,00.-TL talep ettiklerini belirterek, tapu sicilindeki yanlışlıktan dolayı müvekkili davacının uğramış olduğu zarara karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00.-TL'nin 4721 sayılı TMK'nın 1007. uyarınca dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Hazineden tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu; dava tarihi itibariyle davaya konu taşınmazın yüzölçümünde eksilme olmadığı, Bu durumun tapu müdürlüğünün 24/12/2014 tarihli cevabî yazısı ile teyit edildiği, taşınmazda yüzölçümü değişikliği ya da düzeltmesi yapılmadığı, yargılama sırasında davaya konu taşınmazda Kadastro Kanununun 22/2-a maddesi kapsamında yenileme çalışması yapıldığı, yenileme çalışmaları sonrasında taşınmazın 296 ada 44 parsel ve 15.664,01 m² olarak belirlendiği, yenileme çalışmasına ilişkin tutanağın incelenmesinde yüzölçümü arasındaki farkın yeniden yapılan ölçümün hassasiyetinden ve yeni yüzölçümlerin eskisi gibi planimetre ile değil koordinat değerleriyle hesap edilmesinden kaynaklandığı, bu itibarla davaya konu taşınmazda Hazinenin kusurlu hareketinden kaynaklı bir yüzölçümü farklılığının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tazminat istemine ilişkindir.

Dava, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmişse de delillerin değerlendirilebilmesi için yeterli inceleme yapılmadan hüküm kurulmuştur. Şöyle ki; dosya içeriğinden dava konusu eski 817 parsel sayılı taşınmazın 1969 yılında yapılan kadastro sonucu Hazine adına tarla vasfı ile 17082 m² yüzölçümü ile tespit ve tescil edildiği, 06/10/2003 tarihinde satışla davacı adına tapuya tescil edildiği, yörede 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosu sonucu dava konusu taşınmazın 296 ada 44 parsel sayısı ile 14490 m² yüzölçümü ile 22.05.2015 tarihinde tescil edildiği, davacının eldeki davayı 07/02/2014 tarihinde açtığı anlaşılmaktadır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosu sonucu taşınmazın yüzölçümünde 1417 m² azalma meydana gelmiş olup, mahkemece inceleme ve keşif yapılarak uygulama kadastrosu sırasında taşınmazın çapında bir değişiklik olup olmadığı, taşınmazın yüzölçümündeki azalmanın çap değişikliğinden mi yoksa hesap hatasından mı kaynaklandığı, tapulama mahkemesinin 1973/41 E. - 1975/24 K. sayılı dosyada verilen kararın dava konusu taşınmazla ilgili olup olmadığı araştırılmamıştır.

4721 sayılı TMK'nın sorumluluk kenar başlığını taşıyan 1007. maddesi ''Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur'' hükmünü içermekte olup, bu maddede düzenlenen sorumluluk, kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluk türü olup, tapu müdür ya da memurunun kusuru olsun ya da olmasın, sicilin tutulmasında, kişilerin malvarlığı çıkarlarını koruyan hukuk kurallarına aykırı davranılmış olması yeterlidir. Kusurun varlığı ya da yokluğu Devletin sorumluluğu için önem taşımamakta, sadece, Devletin memuruna rücu halinde iç ilişkide etkili olmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 gün ve 2009/4 - 383 E. - 2009/517 K.; 16.06.2010 gün ve 2010/4 - 349 E. - 2010/318 K. sayılı kararlarında da vurgulandığı gibi; tapu işlemleri kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğundan ve tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda yapılan hatalardan TMK'nın 1007. maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Ancak 4721 sayılı Tük Medenî Kanunun 1007. maddesi hükmüne göre, tazminata hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanı sıra, tapu sicilinin tutulması nedeniyle bir zarar doğmuş olmalıdır.