muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/717, Karar No: 2007/740, Tarih: 17.10.2007

Yargılama aşamasında ise; dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliği için çıkarılan davetiyenin bila tebliğ iade edilmesi üzerine davalı Z.Y.’ın dava ve pazarlıkla satın alma tarihlerinden önce vefat ettiği anlaşılmış, anılan davalının tekmil nüfus aile kaydı dosyaya celbedilmiş olmasına karşın, belirlenen mirasçılarına her hangi bir tebligat yapılmamış; böylece Yerel Mahkemece, taraf teşkili sağlanmadan ve işin esasına girilmeden yargılama sonuçlandırılmıştır.

Yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; davacı idarece pazarlıkla satın alma aşamasında tapu maliki Z.A.’ın ölü olduğu nüfus kayıtlarından belirlenerek, mirasçılarının ve bunların adreslerinin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesinde öngörülen şartlar yerine getirilmek suretiyle araştırılmadığı ve buna bağlı olarak 8. maddede belirtilen anlamda satın alma usulünün uygulanmadığı, dolayısıyla idarece uzlaşma şartlarına uyulmadan görülmekte olan davanın açıldığı belirgin olup; Mahkemece ölü olduğu belirlenen davalı tapu malikinin mirasçılarına henüz tebligat dahi yapılmadan 8 inci maddede öngörülen şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşıldığından ve bu aşamada bozma gerekçesinin aksine mirasçıların davaya dahil edilerek esasa ilişkin hüküm kurulması olanağı bulunmadığından; uzlaşma şartlarına uyulmadan açılan davanın reddine dair verilen önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya uygundur. Direnme kararı bu nedenle onanmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına gerek olmadığına, 17.10.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18639, Karar No: 2017/10316, Tarih: 29.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18639 E.  ,  2017/10316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanık hakkında isnat edilen İİK’nın 338/1. maddesinde düzenlenen “Gerçeğe Aykırı Beyanda Bulunma” suçunun oluşabilmesi için, borçlunun; aleyhine başlatılan bir icra takibi nedeniyle İcra İflas Kanunu’na göre istenmesi nedeniyle, süresi içerisinde verdiği ve bu Kanun’un 74'üncü maddesindeki unsurları da içermek suretiyle geçerli olan mal beyanındaki bildirimlerin gerçeğe aykırı olarak yapılmasının gerekmesi karşısında;

Mal beyanında borçlu sanığın gerek kendisine, gerekse üçüncü şahıslar üzerinde bulunan mal, alacak ve haklarının gösterilmemesi, borcun ne şekilde ödeneceğinin bildirilmemesi nedeniyle mal beyanının İİK'nın 74. maddesinde belirtilen unsurları taşımadığının anlaşılması nedeniyle, sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6435, Karar No: 2020/5675, Tarih: 14.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6435 E.  ,  2020/5675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı idare vekili; davalı borçlu ...'un davacı idarenin 0670010522 vergi nolu mükellefi olduğunu, vadesi geçmiş vergi borçlarının bulunduğunu, bu nedenle yapılan mal varlığı araştırmasında adına kayıtlı görülen ..., ..., 1799 Ada, 8 parselde kaim 234 m2 taşınmaza haciz uygulandığını, haciz uygulanan bu taşınmazın davalıya babasından miras yoluyla kaldığını ve davalı ... tarafından mirasın gerçek reddi yapılması nedeni ile taşınmazın davalı oğullarına miras yoluyla geçtiğini, Metehan'ın velisi ...’in davacı idare tarafından konulan hacizlerin kaldırılmasını istediğini ve söz konusu hacizlerin kaldırıldığını, işin oluş biçimi bakımından davalı mükellef ...'un amacının işbu mirasın gerçek reddi ile esasen vergi borcunun tahsilini engellemek olduğunu, zira davalı borçlunun bu dönemde eşi ile de anlaşmalı olarak boşandığını, çocukların velayetinin anneye verildiğini, mernise kayıtlı adreslerinden de anlaşılacağı üzere birlikte yaşamaya devam ettiklerini belirterek vergi borcu nedeni ile icra takibini sonuçsuz bırakmak amacıyla ..., ... 1799 Ada, 8 Parselde kaim 234 m2 taşınmazın kendisine intikalini önlemek amacıyla yapmış olduğu ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2010 tarih 2010/448 sayılı mirasın gerçek reddi kararının muvazaalı olması nedeni ile tapunun iptaline ve taşınmazda vergi borcunun tahsili bakımından davacı alacaklıya cebri icra yetkisi verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ...'a velayeten ...; açılan davayı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan deliller doğrultusunda, mirasın reddi boşanmadan sonra olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 14/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28001, Karar No: 2015/14578, Tarih: 01.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/28001 E.  ,  2015/14578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

:

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın talimat yoluyla ... Asliye Ceza Mahkemesi tarafından alınan 05/12/2012 tarihli savunmasında nüfus kaydının okunduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde kış saati uygulamasına göre, güneşin ... İlçesinde saat 18:24'de batıp, 06:12'de doğduğu, müştekinin olay günü akşam saat 20:00'de evden ayrıldığını, saat 24:00 sıralarında eve geldiği, ertesi sabah saat 10:00 sıralarında evden hırsızlık olduğunu anlaması dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesine ilişkin bölümün karardan çıkartılması suretiyle; sanık hakkında TCK'nın 142/1-b, 62. ve 53. maddeleri uyarınca sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde kış saati uygulamasına göre, güneşin ...İlçesinde saat 18:24'de batıp, 06:12'de doğduğu, müştekinin olay günü akşam saat 20:00'de evden ayrıldığını, saat 24:00 sıralarında eve geldiği, ertesi sabah saat 10:00 sıralarında evden hırsızlık olduğunu anlaması dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 116. maddesinin 1. fıkrası yerine 4. fıkrasıyla uygulama yapılarak, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11561, Karar No: 2009/17520, Tarih: 25.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/11561 E.  ,  2009/17520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli ... Köyü 117 ada 1 parselin güneyindeki dereden sonra gelen en yakın komşu parselleri gösterir pafta ile kadastro tesbit tutanakları ve kesinleşip tapuya tescil edilmişlerse tapu kayıtlarının getirtilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/11/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10366, Karar No: 2006/9277, Tarih: 02.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/10366 E.  ,  2006/9277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  İzmir 5.İş Mahkemesi

Tarih                :  26.04.2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara  kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere göre davalının kurur oranının dağılımına  ve manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan davacının  maddi ve manevi zararının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle, bu tür uyuşmazlıklarda, öncelikle sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bu orana göre, Kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin, hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez.

Somut olayda davacının meslekte kazanma güç kayıp oranı SSK Yüksek Sağlık Kurulu’nun 22.04.2003 tarihli raporu ile % 6,2 olarak tesbit edilmiş ve kurumca davacıya gelir bağlanmamıştır. Yargılama aşamasında yapılan itirazlar nedeni ile Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’nun 09.09.2004 tarihli raporu ile davacının meslekte kazanma güç kaybı oranı % 15 olarak tesbit edilmiş davacının bu oran esas alınarak gelir bağlanmasına ilişkin talebi SSK.ca reddedilmiştir.. Bu nedenle davacıya kurumdan gelir bağlanması için Sosyal Sigortalar Kurumunun hakalanını ilgilendirdiği için işveren aleyhine dava açması konusunda önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının maddi tazminatın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16631, Karar No: 2018/1788, Tarih: 15.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/16631 E.  ,  2018/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı ve davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan 10 nolu parselde inşaa edilen ... konutları B4 blok 29 nolu daireyi 30.1.2008 tarihinde satın aldığını, dairede ve ortak alanlarda ayıp ve eksikler bulunduğunu, konutların tanıtım broşürlerinde, reklam ve ilanlarda, ticaret merkezi, alışveriş merkezi, çatı katı bahçe uygulaması, merkezi sistem ısıtma merkezi vs.nin yapılmadığını, daire içinde kapı ve pencerelerinden su ve rüzgar aldığını, izalasyonun bulunmadığını, çocuk parkının yakınına yüksek gerilim hattının yapıldığını, durumu 6.5.2010 ve 18.5.2010 tarihlerinde ihtar ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dairesinde ve ortak alanlardaki eksik ve ayıpları nedeni ile değer kaybından şimdilik 5.000,00 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yüksek gerilim hattının taşınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ayıp ve eksikliğin bulunmadığını, süresinde bir ihbarın da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 4.950,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme kararı davacıya tebliğ edilmiş, 15 günlük sürede temyiz edilmemiş, davalının temyiz dilekçesi 24.3.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, 7.4.2014 tarihinde temyize cevapta karar temyiz edilmiştir. HUMK.nun 433/2 maddesi gereğince temyize cevapta kararın temyizi için gereken 10 günlük süre geçmiştir. Süresinde verilmeyen davacı temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı tüketici olduğuna ve davanın açıldığı tarih ile taraflar arasındaki sözleşme tarihi gözetildiğinde, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Öyle ki, malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Ancak Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nun 198.maddeye göre (6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesine) alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan hükümler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacıların belirttiği hususların açık mı yoksa gizli ayıp mı olduğunun belirlenmesinin yanında, dairenin davacıya hangi tarihte fiilen teslim edildiğinin, dolayısıyla ayıbın niteliğine göre ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tesbiti önem arzetmektedir. Mahkemece, zemin eğiminin tekniğine uygun verilmemesi, dış cephe kaynaklı duvarlarda rutubetlenme vs. gizli ayıp olarak kabul edilmiş ve yazılı şekilde karar verilmiştir. 818 sayılı BK'nun 198.maddesi (6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. O halde, mahkemece, ek rapor alınarak ya da konusunda uzman kişilerden oluşturulacak yeni bilirkişi heyeti aracılığı ile ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi de dikkate alınarak, davacının davalı tarafa gönderdiğini bildirdiği 6.5.2010 ve 18.5.2010 tarihli ihtarların kapsamının ve tarafların delillerinin değerlendirilmesi, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı konusunda hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ayrıca mahkemece, tanıtım materyallerinde vaad edilen otoparkın yeterli kapasitede yapılmaması ve çatı katı bahçe uygulamasının yapılmaması da, eksik iş olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. O halde, mahkemece, davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, davacı tarafça gönderilen ihtar içerikleri değerlendirilerek 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince süresinde davalı tarafa ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile eksik ifa olması nedeni ile de ihbar şartının aranmayacağına ilişkin kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2. bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA 3. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.