muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23581, Karar No: 2013/18814, Tarih: 02.12.2013

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 19/06/2001 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'den boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5909, Karar No: 2022/10555, Tarih: 21.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/5909 E.  ,  2022/10555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Orman Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... ili .....,ilçesi .....,nda orman kadastro çalışmalarının tamamlanarak ilana çıktığını öğrendiklerini, taşınmaz ile ilgili açtıkları tescil davasının derdest olduğunu, taşınmazın komisyon tarafından tespit edilen alanda kaldığını ve davanın aynı zamanda orman kadastrosuna itiraza dönüştüğünü, taşınmazın orman olmadığını belirterek taşınmazın orman olduğuna dair komisyon kararının ve tespitinin iptali talepli dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... İdaresi ve Hazine aleyhine açılan Orman tahdidine itiraz davasının ayrı ayrı kabulüne, davalı ... ve ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, dava konusu ... ili ...ilçesi ... Mahallesi (...) 18 nolu komisyon E orman parselinde bulunan fen ve harita mühendisi bilirkişilerinin hazırladığı 12.09.2018 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen bölümün orman tahdit sınırları dışında bırakılmasına karar verilmiş, hükmün davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talepleri esastan ret edilmiş, bu karar davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davalı ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin hükme karşı davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmadığı anlaşılmıştır. Bu itibarla öncelikle, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan tarafın, somut olayda davacının, Bölge Adliye Mahkemesince karşı tarafın istinaf başvurusunun yeni bir karar verilmeden reddedilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da katılma yoluyla temyiz etme hakkının bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu Kanunlarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Kanun ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından temyiz yolu ile yapılmakta iken 5235 sayılı Kanun ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle, İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK'deki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nin yargılama sitemine göre, İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararlarına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır. Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusu üzerine, tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine aykırı olacaktır. Zira, istinaf mahkemesine götürülmeyen bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olamaz. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar, kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Bu itibarla; İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... İdaresi vekilinin, Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; İlk Derece Mahkemesince, davalı ... yönünden davanın kabulüne Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla; İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... İdaresi vekilinin, Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; İlk Derece Mahkemesince, davalı ... yönünden davanın kabulüne Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.

Şöyle ki; eldeki dava ilan süresi içinde Kadastro Mahkemesinde açılan orman kadastrosuna itiraz davasıdır. 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 11/2 (Değişik ikinci fıkra: 26/2/2014-6527/1 md.) maddesi gereğince ''Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında hasım Orman Genel Müdürlüğü'' olduğuna göre bu davada Hazine aleyhine husumet yöneltilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İdaresinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2020/668 Esas, 2022/1080 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31955, Karar No: 2017/2877, Tarih: 28.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/31955 E.  ,  2017/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 13.10.2015 tarih ve 2015/16652-24287 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu aleyhine limit ipoteğine dayalı olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan ilamsız takipte (... Anadolu 10. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1255 E) borçlunun takibe itirazı üzerine, alacaklı vekilinin itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılarak davanın kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Mahkeme kararının temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 13/10/2015 tarih ve 2015/16652 E., 2015/24287 K. sayılı ilâmı ile; alacaklı tarafından aynı rehin belgesine dayalı olarak daha evvel ... 1. İcra Müdürlüğünün 2003/1707 E sayılı takip dosyası ile rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takibe başlandığı, alacaklı tarafından bu dosya üzerinden takibe devam edilmesi gerekirken yeniden yapılan takibin mükerrer olduğu, itirazın kaldırılması isteminin bu nedenle reddi gerektiği belirtilerek kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, alacaklı tarafından, aynı rehin belgesine dayalı olarak ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2003/1707 Esas sayılı takip dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takibe başlanmış olup, bu takip işlemsiz bırakılarak, bu defa aynı rehin belgesine dayalı olarak ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3087 Esas sayılı takip dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takibe başlandığı, bu takip de işlemsiz bırakılarak, şikayete konu ... Anadolu 10.İcra Müdürlüğü'nün 2014/1255 Esas sayılı takip dosyası ile takibe başlandığı görülmüş olup, aynı rehin belgesine dayalı birden fazla takibe başlandığı, ancak önceki takiplerin İİK'nun 150/e maddesi gereği düştüğü anlaşılmıştır.

Borçlu tarafından, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3087 Esas sayılı dosyasına konu takipten önceki takibe (... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2003/1707 Esas) devam edilmesi gerekirken, ayrı takibe girişilemeyeceği gerekçesiyle borca itiraz edilmiş ve alacaklının itirazın kaldırılması isteminin, ... 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/1824 E-2009/973 K. sayılı ilamı ile reddedildiği görülmüştür. Bu kararın temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 29.03.2010 tarih ve 2010/6168 E.-2010/7287 K. sayılı bozma ilamı ile; Kadıköy 1.İcra Müdürlüğü'nün 2003/1707 Esas sayılı takip dosyasının, İİK'nun 150/e maddesi gereği düştüğünden, bu takibe devam edilemeyip yeniden takip yapılabileceği belirtilerek ipotek limiti gözetilerek itirazın kaldırılması istemi konusunda inceleme yapılmak üzere kararın bozulduğu ve kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, karar düzeltme talebine konu Dairemizin bozma ilamına esas alınan ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2003/1707 Esas sayılı takip dosyasının İİK'nun 150/e maddesi gereği düşmüş olması nedeniyle devam edilemeyeceği Dairemizin 29.03.2010 tarih 2010/6168 E.-2010/7287 K. sayılı bozma ilamı ile sabittir. Sonradan başlatılan ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3087 Esas sayılı takip dosyasının da yasal sürede satış talep edilmemesi nedeniyle düştüğü anlaşıldığından, İİK'nun 150/e maddesi gereği şikayete konu takip dosyası ile takip başlatılmasında isabetsizlik olmayıp mükerrer takipten söz edilemez.

Mahkemece, itirazın kaldırılması istemi üzerine aldırılan 29.09.2014 tarihli bilirkişi raporu ile; limit ipoteği ile karşılanamayacak takip miktarının ve talep edilen fazla alacak miktarının tespit edildiği görülmüş olup, rapor hüküm kurmaya ve denetime elverişlidir. Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilmesi isabetli ise de, kurulan hüküm infazda tereddüt yaratacak nitelikte olup denetime elverişli değildir.

Bu durumda, mahkemece, 29.09.2014 tarihli bilirkişi raporuna uygun, denetime elverişli ve infazda tereddüt oluşturmayacak nitelikte hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde olmadığından, Dairemizce kararın belirtilen nedenle bozulması gerekirken, yazılı gerekçe ile bozulmasının maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmakla, karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 13.10.2015 tarih ve 2015/16652 E., 2015/24287 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2501, Karar No: 2019/15258, Tarih: 10.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2501 E.  ,  2019/15258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'nin hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından eylemlerine uyan TCK’nın 142/1-b, 116/2,119/1-c, 151/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, suça sürüklenen çocuğun mahkeme huzurunda savunmasının alındığı 02.04.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunumazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26349, Karar No: 2023/5289, Tarih: 12.04.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/26349 E.  ,  2023/5289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/852 D.İş, 2021/859 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2021/34395

HÜKÜM/KARAR : Davalının itirazının reddine

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/ 111455

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yaya olan müvekkiline, davalıya sigortalı aracın 04.07.2013 tarihinde çarpması neticesinde davacının yaralandığını, olayın karayolu ile bağlantısı bulunan benzin istasyonunda gerçekleştiğini, belirsiz alacak davası olarak ikame ettikleri davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan talep etmiştir. Davacı talebini 19.07.2021 tarihinde 42.017,97 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın karayolunda ve bağlantılarında gerçekleşmediğini, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, aracın ticari araç olmadığından avans faizi talep edilemeyeceğini, temerrüde düşmediklerini, başvuran lehine asliye hukuk mahkemelerinde hükmedilen vekalet ücretinin beşte biri oranında verilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...sürekli iş göremezlik tazminatına ilişkin talebin uyuşmazlık konusu olduğu, davacının 04.07.2013 tarihli kaza nedeni ile %4,3 oranında malul kaldığını, alınan kusur raporunda, başvuranın kazada kusurun olmadığını, davalıya sigortalı araç sürücüsünün ise %100 oranında kusurlu olduğunu, aktüer tarafından düzenlenen raporda PMF 1931 tablosu ve proğrasif ranta göre yapılan hesaplama neticesinde 42.017,97 TL tazminat hesaplaması yapıldığını ve davacının taleplerini artırdığı" gerekçesi ile başvurunun kabulü ile 42.017,97 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 31.03.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilihe karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; kazanın karayollarında ve bağlantılarında gerçekleşmediğini, bu nedenle sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunmadığını, başvuranın aldığı maluliyet raporu ile taraflarınca alınan medikal rapor arasında çelişkilerin bulunduğunu, kazazedenin menüsküs bölgesinde geçirdiği ameliyatın ve daha önceden var olan arazların söz konusu kazayla ilişkilendirilmemesinin gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bakiye ömür süresinin hatalı hesaplandığını, kaza tarihi ve bu tarihteki yaşa göre TRH 2010 Yaşam Tablosunun ve 1,8 teknik faizin esas alınması gerektiğini, başvuran lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiği gerekçeleri ile karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " "somut olanda kazanın meydana geldiği yerin 2918 sayılı yasanın 2/a maddesinde geçen kamuya açık, tüm araçların kullanabileceği, karayolu ile bağlantısı bulunan yer olduğunu, karara esas alınan maluliyet raporunun uygulanması gereken Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik hükümlerine göre hazırlandığını, kaza tarihi dikkate alındında hesaplamanın PMF 1931 mortalite tablosuna göre yapılmasında isabetsizlik olmadığı, başvuran lehine tam ve nispi oranda vekil ücreti verilmesinin yerinde olduğu" gerekçeleri ile itirazın reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusur oranının tespiti maksadı ile rapor alınması gerektiğini, kazanın karayolu ile bağlantısı olmayan benzin istasyonunda gerçekleştiğini, aktüerya raporunda bakiye yaşam süresinin hesap tarihindeki yaşa göre belirlendiğini, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacı yayaya 04.07.2013 tarihinde çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin17 nci maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme