muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6792, Karar No: 2023/10097, Tarih: 24.11.2023

3. Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yuva köyünde ikamet eden ve uyuşturucu madde satışı yapan sanık ...’ın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık Murat’a uyuşturucu madde satacağı ve tanık Murat’ın uyuşturucu madde almak için araç kiraladığı tespiti üzerine

yapılan araştırmalarda, 06.09.2019 tarihinde saat 21:30 sıralarında tanık Murat ve yanında tanık Abdul Samet’in araç içinde Okçular köyü stabilize yolunda yakalandıkları ve tanık Murat’ın 3 adet MDMA ihtiva eden tabletleri rızasıyla kolluk görevlilerine teslim ettiği, akabinde uyuşturucu maddeleri sanıktan aldığını beyan etmesi üzerine 07.09.2019 tarihinde saat 01:15 sıralarında Cumhuriyet savcısının yazılı arama emriyle sanığın köydeki ikametinde yapılan aramada; mutfakta dolabın üzerindeki poşette 39 adet MDMA ihtiva eden tabletler ile mutfak dolabının içinde üzerinde esrarın doğal bileşenleri olan 9-THC ve CBN bulunan hassas terazi ele geçirildiği, arama günü yakalanamayan sanığın 08.09.2019 günü yakalandığı ve iş yerinde Cumhuriyet savcısının yazılı arama emriyle yapılan aramada da; sanığın göstermesiyle net 0,6 gram esrar elde edilebilir net 1,130 gram hint keneviri ele geçirildiği olayda; sanığın eyleminin tanıkların soruşturma aşamasındaki müdafili beyanları, sanığın istikrar içermeyen çelişkili savunmaları, sanığın ikametinde ve tanık Murat’ta ele geçirilen hapların benzer nitelikte ve renkte olmaları, sanığın ikametinde 39 adet hap ile uyuşturucu bulaşıklı hassas terazinin ele geçirilmesi, iş yeri ve ikamette ele geçirilen uyuşturucu maddelerin çeşitliliğiyle sabit olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin hükmü tefhim edilirken atılı suçtan tutuklu bulunan sanığa bulunduğu cezaevi infaz kurumu vasıtasıyla istinaf başvuru dilekçesi gönderebileceği açıkça belirtilmediğinden sanık müdafiinin süresinden sonra yapmış olduğu istinaf başvurusu süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında hükmün sanığın gözaltında kaldığı tarih ve sürenin karar başlığında gösterilmemiş olması ve sanığın tanık Murat'a uyuşturucu madde satışı eylemi sabit olmamasına karşın ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddeler ve esrar kalıntılı hassas terazi ele geçirilmesi yönünden eylemin sabit olduğu ve sonuç cezada bir değişiklik olmadığı hususları eleştirilip, yargılama giderinin sanıktan fazla alınması nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinde belirttiği şekilde, İlk Derece Mahkemesinin hükmü tefhimi sırasında sanığa bulunduğu cezaevi infaz kurumu vasıtasıyla istinaf başvuru dilekçesi gönderebileceği açıkça belirtilmediği anlaşıldığından, yasa yolunun eksik belirtilmesi sebebiyle yasal süresinden sonra sanık tarafından yapılan istinaf talebin süresinde kabul edilerek inceleme yapılmasında isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna ve sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.01.2021 tarihli ve 2021/71 Esas, 2021/279 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4972, Karar No: 2024/6165, Tarih: 23.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/4972 E.  ,  2024/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2698 Esas, 2021/2792 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40. maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34. maddesinin ikinci fıkrası, 231. maddesinin ikinci fıkrası, 232. maddesinin altıncı fıkrası ve 291. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır", aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295. maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Katılan Hazine vekiline 24.12.2021 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan Hazine vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde "5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 23.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1090, Karar No: 2011/1217, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/1090 E.  ,  2011/1217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçi kurum vekilinin 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Müşteki vekilinin ilgili mahkemeyi yanlış göstermekle birlikte 21/09/2007 havale tarihli mazeret dilekçesi ile şikayet ve katılma talebini bildirdiği, dilekçenin hükümden önce verilmesi karşısında katılma isteminin geçerli olduğu halde 5271 sayılı CMK.nun 238/3. maddesine aykırı davranılarak bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6022, Karar No: 2007/7336, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6022 E.  ,  2007/7336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10.04.2006 gün ve 2006/2206-4726 sayılı bozma kararında özetle: "Tarım uzmanı ziraat bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmaz üzerinde muhtelif yaşlarda meyve ağaçları bulunduğu söylendiği halde Dairece aynı gün incelemesi yapılan diğer dava dosyalarında 107 ada 13, 16 ve 17 ve 101 ada 39 nolu parsellerin kısmen orman sayılan 107 ada 11 parsel ise, tamamının orman sayılan yerlerden olduğu uzman orman bilirkişi raporunda bildirilmiştir. Bu dosyalarda görüşüne başvurulan ziraat yüksek mühendisi ayrıntılı raporunda taşınmazlar üzerinde genel olarak 45-50, 70-89 yaşlarında ceviz, (20-25) yaşlarında kavak, (25, 30 ve 35 yaşlarında) kiraz, erik, armut ağaçları bulunduğu, eğimin % (2-3) (7-8) olduğu, orman bütünlüğünü bozmadığı açıklanmıştır. Uzman orman bilirkişi raporunda ise, taşınmazların 1957 tarihinde bütünlemesi yapılan memleket haritasında ve hava fotoğrafında kısmen yeşile boyalı orman alanı içerisinde kaldığı ve kısmen orman sayılan yerlerden olduğu söylenmiştir. Orman raporu ile ziraat raporu çelişmektedir. Bu nedenle, yeniden yapılacak keşifte hava fotoğraflarının çekim tarihinde tüm parseller üzerinde ne tür ağaçların bulunduğu, (geniş yapraklı meyve ya da dikenli yapraklı orman ağaçları v.s.) memleket haritasına yeşil olarak aktarılmasının nedeni, hangi rumuzlarla aktarıldığı ve işaretlendiği saptandıktan sonra bu hususun rapora tereddüte meydan vermeyecek biçimde yansıtılması, ziraat bilirkişi raporu ile olan çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu ... Köyü 136 ada 8 sayılı parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32866, Karar No: 2016/7941, Tarih: 15.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/32866 E.  ,  2016/7941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesnie karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, davacı asilin isticvap olunarak, dosyaya sunulmuş belgelerin, yabancı dilde hazırlanan ibranameler ve ödeme belgelerinin değerlendirmeye tabi tutulması gerektiği belirtilmiş, ayrıca yurt dışı işyerinde çalışmış davacının brüt ücretinin tespitinde araştırılması ve değerlendirilmesi gereken yönler ayrıntılarıyla açıklanmıştır. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen, davacı asil isticvap edilmediği gibi, brüt ücretin tespiti noktasında da bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Bozma kararına uyulmasına rağmen, bozma kararı gereklerinin yerine getirilmemesi hatalıdır. Anılan sebeple, bozma kararı gerekleri yerine getirilerek, dava konusu alacaklar değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Mahkemece, yabancı dilde hazırlanmış belgelerin değerlendirilmesinde şu husus gözden kaçırılmamalıdır ki; yabancı dili bildiği ispatlanmayan işçi tarafından, yabancı dilde düzenlenmiş belgenin anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Anılan sebeple, davacının isticvabı neticesinde, yabancı dilde hazırlanmış belgelerde yazılı ödemelerin kabul edilmemesi halinde, işçinin ücret ödemelerinin yapıldığı banka hesap dökümleri celp edilerek değerlendirilmeli ve ödemenin banka aracılığıyla yapıldığı hususunun ispatlanmaması durumunda, yabancı dilde hazırlanmış belgelere itibar edilmemelidir.

Kabule göre de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kıdem tazminatı alacağında, 9.473,49 TL'den, 2.553,49 TL'nin mahsubu işleminde, sonucun 8.034,68 TL olduğu kabul edilmiş ise, hesaplama hatası yapıldığı açık olup, söz konusu çıkarma işlemi neticesinde ulaşılması gereken miktar, 6.920,00 TL'dir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1069, Karar No: 2014/8653, Tarih: 24.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1069 E.  ,  2014/8653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/231-2013/186

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Avukat olduğunu, davalı M.. Ö.. vekili olarak diğer davalı Belediye aleyhine işçilik haklarından doğan alacağın tahsili için dava açtığını, davanın neticelenmesini müteakip, icra takip aşamasında davalıların aralarında vardığı sulh anlaşması neticesinde kendisinin vekillikten azledildiğini ve akti vekalet ve kanuni vekalet ücreti ile yaptığı masrafların ihtara rağmen ödenmediğini, ödenmeyen bedellerden davalıların müştereken ve mütesilsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla akti ve kanuni vekalet ücreti karşılığı 7.180 TL'nin, yargılama ve icra giderleri ve işlemiş faizleri karşılığı 417 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyen yasal faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.036,01 TL'nin TL'nin dava tarihi olan 19/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil olunarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının 2014/1069-8653

Aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, davalı M.. Ö..’in vekili olarak diğer davalı aleyhinde açtığı alacak davası neticesinde alacağın tahsili için icra takibine giriştiği, takibin kesinleştiği, ancak, icra takibinin tarafları olan davalıların sulh oldukları, davacı vekil ile vekil edeni davalı arasında yazılı bir ücret sözleşmesinin bulunmadığı dosya kapsamı ile sabit olup, bu hususlar mahkemenin de kabulündedir. Davacı, takip ettiği dava dosyası ve icra dosyaları nedeniyle vekalet ücretinin ödenmediği iddiasıyla hem vekil edeni, hem de onun hasmı olan diğer davalı hakkında Avukatlık Kanununun 165.maddesine dayanarak bu davayı açmıştır.

Bir davada görev yapan avukat, vekil edeninden aralarındaki sözleşmeye göre kararlaştırılan miktarı, şayet ücret kararlaştırılmamış ise Avukatlık Kanununun 164/4 Maddesine göre özetle “değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari üret tarifelerinin altında olmamak koşulu ile davanın kazanılan bölümü üzerinden yüzde on ile yüzde yirmi arasında belirlenecek miktarı, şayet değeri para ile ölçülemeyecek işlerden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek miktarı ücret olarak talep etmek hakkına sahip olduğu gibi, ayrıca yargılama sonunda haklı çıkılan kısım üzerinden hasma yüklenen vekalet ücretini de talep etmek hakkına sahiptir. Vekil eden avukatına belirlenen bu iki kalem ücreti ödemekle yükümlü olup, Avukatlık Kanunun 165. Maddesinde ise; “Sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde her iki taraf avukat ücretinin ödenmesi hususunda müteselsil borçlu sayılırlar” hükmü yer almaktadır.

Dairemiz yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, Avukat tarafından takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde vekil eden ile avukat arasında sözleşme bulunmaması, sözleşmedeki ücretin geçersiz olması halinde gerek vekil eden gerekse hasım, sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, aksi takdirde dava veya icra takibine konu müddeabihin tamamı üzerinden Avukatlık Kanununun 164/4.maddesine göre belirlenecek ücret nedeni ile mütesilsilen sorumlu sayılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında gerçekleşen somut olay değerlendirildiğinde, davacı avukatın talebine ve vekalet ücretine esas ilgili dava dosyası ve icra takip dosyası kesinleşmiş olup, davalıların aralarındaki sulh anlaşmasının ve davacı avukatın azil işleminin bu tarihten sonra yapılmış 2014/1069-8653

olması da nazara alındığında, mahkemece takip edilen dosyalarda müddeabihin tamamı sulh olunan miktar olarak kabul edilerek bu miktar üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, müddeabihin yarısı üzerinden vekalet ücreti hesaplaması yapılması gerektiği yönündeki bilirkişi raporuna atıf ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacı eldeki dava ile davalı M.. Ö.. vekili olarak tüm masrafların kendisi tarafından karşılandığını ileri sürerek, yapılan masraf bedellerinin de davalıdan tahsilini istemiş ise de; savunmasını bir belge ibraz ederek ispatlayamamıştır ancak davacının dava dilekçesinde “Yemin” delili demekle yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davacıya bu hususta yemin delili hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu husustaki talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19774, Karar No: 2008/15607, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/19774 E.  ,  2008/15607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.1.1973-28-2.1977 tarihleri arası sürede Kurum sigortalısı olduğunun tespiti ile 1.5.2006 tarihden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 1.5.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece, yetersiz bilirkişi görüşleri doğrultusunda istemin reddine karar vermiştir.

Uyuşmazlık vergi kaydının bulunmadığı dönem olan 20.4.1982-22.3.1985 tarihleri arasındaki süre de davacının sigortalı sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının kurum kayıtlarına 30.3.1992 tarihinde intikal eden giriş bildirgesi ile 20.4.1982 tarihinden itibaren sigortalı olarak tescilinin yapıldığı, vergi kaydının 1.1.1976-3.2.1981 tarihleri arasında olduğu ve tekrar 24.5.1988 tarihinden itibaren başlayarak devam ettiği, meslek kuruluşu kaydının 15.4.1978 tarihinden, sicil kaydının ise 17.1.1985 tarihinden itibaren devam ettiği, 1992 ve 1997 aflarından yararlanmak suretiyle 1982 yılından itibaren olan prim borçlarını ödediği askerlik borçlanmasını da yerine getirdiği, 2006 yılına kadar davacıyı 20.4.1982 tarihinden itibaren aralıksız sigortalı olarak kabul eden Kurumun, 24.4.2006 tarihli yaşlılık aylığı başvurusu sigortalı olarak kabul eden Kurumun, 24.4.2006 tarihli yaşlılık aylığı başvurusu üzerine yaptığı inceleme sonucunda, 2.5.2006 tarihi itibariyle 20.4.1982-22.3.1985 tarihleri arasındaki sigortalılık süresini vergi kaydı bulunmadığından iptal ederek sigortalılık süresi koşulunun oluşmadığı gerekçesiyle davacının yaşlılık aylığı istemini red ettiği görülmüştür.

... sigortalısı olarak kayıt ve tescillerde, kendi nam ve hesabına çalışma yanında 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesini değiştirerek 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa uyarınca meslek kuruluşu kaydı, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile vergi kaydı, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile de vergi, meslek kuruluşu yada sicil kayıtlarından birinin yeterli olacağı öngörülmüştür. 30.3.1992 tarihinde kurum kayıtlarının giren giriş bildirgesi ile 20.4.1982-22.3.1985 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmamasına rağmen hatalı işlemi ile davacıyı 20.4.1982 tarihinden itibaren sigortalı olarak kabul eden, 2006 yılına kadar bu konuda hiçbir araştırma yapmayan, üzerine düşen görevi yerine getirmeyen, primleri de 20.4.1982 tarihinden itibaren gerek 1992 ve 1997 aflarıyla, gerekse diğer ödemelerle tahsil eden ve yıllarca kullanan Kurumun, sigortalı olduğu yolunda uzun süre güven verdikten sonra yanlışlığın farkına vararak sigortalılık süresini indirmesi iyiniyetten ve Sosyal Güvenlik İlkelerinden uzaktır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1997/10-578-758 sayılı kararında da bu hususlar özellikle belirtilmiştir.

Mahkemece, davacının 20.4.1982 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu 24.4.2006 tarihine kadar olan sürede aralıksız sigortalı olduğu kabul edilerek, 1479 sayılı Yasa'nın 35. maddesi ile geçici 10. maddesindeki koşullar değerlendirilip, yaşlılık aylığı istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle istemin reddi yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.