muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4000, Karar No: 2019/8034, Tarih: 16.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/4000 E.  ,  2019/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAH. 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, davalı vekilinin istinaf kanun yoluna müracat etmesi üzerine, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde; tarafların istinaf talebinin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, dava dilekçesinde; 13.07.2015 tarihinde DEDAŞ'a ait elektrik hattındaki iletken telin kopması sonucu çıkan yangın nedeni ile taşınmazlarında bulunan meyveli ve meyvesiz ağaçların yandığını, tespit yaptırdıklarını, zararlarının giderilmediğini, davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 3.000,00 TL tazminat ile 100,00TL ecrimisilin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili, 08/04/2017 tarihli ıslah dilekçesi ile de dava değerini 49.850,00 TL'ye artırmıştır.

Davalı, cevap dilekçesinde; olay nedeniyle meydana gelen zarardan davalının sorumluluğunun bulunmadığını, yangının enerji nakil hattından kaynaklanmadığını, yangına zamanında ve yeterli araçlarla müdahale edildiğini, enerji nakil hattının bakım ve onarımının periyodik olarak yapıldığını belirterek; hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile, 3.000,00 TL'nin dava, 46.750,00 TL'nin ıslah tarihi olan 08.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacıların ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş; ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf talebinin HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile; Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/186 Esas, 2017/529 Karar sayılı kararının hüküm kısmının 1. bendinde davacılara sözcüğünden sonra "miras payları oranında" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiş; karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia edilen yangın nedeniyle,uğranılan maddi zararın tazminine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia edilen yangın nedeniyle,uğranılan maddi zararın tazminine ilişkindir.

Bilindiği üzere zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Yerel Mahkemece hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporu incelendiğinde; raporda kısmen ve tamamen zarar gören ağaçlara yönelik zarar hesabının yukarıdaki yönteme göre yapılmadığı, zarar gören ağaçların yaşı, hasar durumu, adedi, birim değeri baz alınmak suretiyle toplam zarar miktarına ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, söz konusu raporun hükme esas alınamayacağı kuşkusuzdur.

Mahkemece; yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3- Bundan ayrı elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarına fazla yüklenilmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çok sayıda yangın çıkmaktadır . Davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu gözetilerek, Borçlar Yasası’nın 43/1. maddesi (TBK m. 51) gereğince belirlenen zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun tutarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca davalı taraf yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK'nın 373. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4590, Karar No: 2024/2943, Tarih: 04.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/4590 E.  ,  2024/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 21/03/2023

SAYISI : 2022/1679 E., 2022/2266 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVATARİHİ : 09/12/2019

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

EK KARAR : Temyiz başvurusunun reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurularının esastan reddine kararın; davacı tarafından temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın davacı tarafından temyiz eidlmekle gereği düşünüldü:

Koruma tedbirlerine dayalı tazminat davalarının niteliği itibariyle yargılama sırasında sadece 5271 sayılı Kanun'un uygulanması halinde, adil ve hukuka uygun kararlar verilebilmesi ve ilgilerin zararlarının karşılanması hususunda bir kısım sorunların ortaya çıkabilecek olmasından dolayı bu davalarda esas olarak 5271 sayılı Kanun uygulanmakla birlikte, bu Kanunda düzenlenmeyen hususlarda, 6100 sayılı Kanundaki düzenlemeler uygulanmaktadır.

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarının miktar itibari ile temyiz edilebilir olup olmadığı 6100 sayılı Kanun hükümleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmektedir. Buna göre, miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090 TL olduğu; davacının hırsızlık suçundan 14.02.2005 ile 24.05.2005 tarihleri arasında tutuklu kaldığını belirterek 7.000 TL maddi ve 7.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin ilk derece mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, davacı aleyhine reddedilen tazminat miktarının 14.000 TL olması nedeniyle davacı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21/03/2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06 .2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3051, Karar No: 2010/9139, Tarih: 23.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3051 E.  ,  2010/9139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Sincan Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.11.2008 gün ve 2008/68-2008/214 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesi sonucunda, kararı temyiz eden davalı vekiline yapılan tebligat parçası üzerindeki yazıya göre karar tebliğinin 28.01.2009 tarihinde yapıldığı yazılı olmasına rağmen, sonradan farklı kalemle yazıldığı anlaşılan el yazısına göre ise 29.01.2009 tarihinde tebligat yapıldığı yazılıdır.

Bu durumda, mahkemece PTT Müdürlüğüne müzekkere yazılmak suretiyle davalı vekiline yapılan tebligatin hangi tarihte yapıldığının sorulması, sonrasında dosyanın Dairemize gönderilesi amacıyla dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33125, Karar No: 2021/7092, Tarih: 31.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/33125 E.  ,  2021/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti müştekinin iş yerine açık olan penceresinden girip, içeriden cep telefonunu ve LCD televizyonunu çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin TCK'nın 142/1-b, 116/2, 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 17.05.2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12317, Karar No: 2023/5030, Tarih: 11.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12317 E.  ,  2023/5030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/157 E., 2015/278 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; kovuşturma evresinde beyanının alındığı tarihte on yedi yaşı içinde olan mağdurenin sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında mağdureye yaşı nedeniyle atanan vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/157 E., 2015/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Reddi gerektiğinden temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/157 E., 2015/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Reddi gerektiğinden temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mağdurenin, tanık ... ve sanığın beyanlarına göre iddia edilen olayın gece saat 22:30 sonrasında, Kastamonu-Araç çevreyolu üzerinde Açık Maslak olarak bilinen ormanlık mevkiide yol kenarında sanığa ait araç içerisinde gerçekleştiği, olay zamanında kimlik kontrolü ve denetim amacıyla gelen polis memurlarının, tanık polis memuru Rüstem'in beyanına göre kendileri henüz ekip otosundan inmeden sanığın aracı ile kaçtığı, bu nedenle araç içerisinde mağdurenin olup olmadığını da görmedikleri, araç içerisinde bulunan tanığın, gece vaktinde, aydınlatmanın olmadığı ve çevreyolu olan bir yerde yine araç içerisinde bulunan mağdureye yönelik eylemi görmemelerinin mümkün olduğu, keza, mağdurenin duruşma ifadesinde "Suçsuzken suçlu duruma düşebilirdim" beyanı ve polis memurlarının geldiğinde "Korktuğum için bağıramadım" beyanının mağdurenin olay sırasındaki hayatın olağan akışına uygun olduğu değerlendirilen davranışını açıklar nitelikte olduğu, mağdurenin gece vakti evli olmadığı biriyle baş başa kalma şeklinde toplumda uygun görülmeyen ve kınanan bir eylemle suçlanma korkusu ile olayın yarattığı ruh hali nedeniyle yardım isteyememesinin sanık lehine yorumlanmasının mümkün bulunmadığı, Mahkeme kararında, mağdurenin şikayetinin göğüslerindeki izlerin ev içerisinde annesi tarafından görülmesinden dolayı kendisini kusursuz gösterme amacıyla gerçekleştiğinden bahsedilmiş ise de mağdurenin annesi olan ...'nin şikayetçi sıfatıyla alınan ifadesinde mağdurenin kendisinin olayı anlatarak göğüslerindeki yaralanmayı gösterdiği beyanı karşısında hukuken geçerli bir gerekçe olarak kabul edilmesinin mümkün bulunmadığı, sanığın tüm aşamalarda mağdureyle rızası dahilinde dahi olsa, mağdurenin duruşmada şikayetinden vazgeçmesine rağmen, mağdureye yönelik hiçbir cinsel eylemde bulunmadığını ısrarla beyan etmesi ancak mağdurenin göğüslerindeki yaralanmayı açıklayamamasının Mahkemenin kabulünün aksini gösterdiği, mağdure ile sanık arasında belirlenebilen bir husumetin ve suç isnadı yapılmasına bir nedenin bulunmadığı; her ne kadar mağdurenin olay öncesi ile ilgili beyanları arasında çelişki tespit edilmiş ise de olay anıyla ilgili beyanları arasında çelişkinin bulunmadığı, mağdurenin adli raporunda mevcut yaralanmanın, eylemin rıza dışında yapıldığını gösterdiği değerlendirildiğinden bahisle kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "Sanığın olay tarihinde gezmek için araç ile ormanlık alana gittiği, mağduru öpmeye çalıştığı, göğüslerini ısırıp sıktığı, bu şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği belirtilerek kamu davası açılmıştır. Mağdur sanıktan şikayetçi olmadığını, sanığın rızası dışında kendisini öpmeye çalıştığını, saçını çektiğini, göğüslerini ısırıp, sıktığını belirtmiştir. Sanık suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir. Olaya ilişkin tanık beyanları tespit edilmiştir. Tüm bu hususlar dikkate alındığında, sanığın kuaförlük yaptığı, olaydan bir gün önce mağdur ve akrabası olan ve tanık olarak beyanı alınan ...'in saçlarını kestirmek için sanığın çalıştığı kuaföre gittikleri, saç kesim işlemi sırasında taraflar arasında konuşmalar geçtiği, ...'in kendisinin kafede çalıştığını belirttiği, sanığın da kafeye gidebileceğini söylediği, sanık savunması ve tanık ... beyanı ile sabit olduğu üzere mağdurun bende gelebilirim şeklinde beyanda bulunduğu, mağdur ve tanığın kuaförden çıktıktan sonra dışarıda yağmur yağması üzerine sanığın kullandığı araba ile gidecekleri yere kadar her ikisini bıraktığı, ertesi gün daha önceden anlaştıkları üzere sanığın gece saat 22:00 sıralarında kafeye gittiği, burada tanık ve mağdur ile bir süre konuştuktan sonra dışarıya çıktığı, mağdurun da tanığa sanığın kendisini gezdirmek istediğini söyleyerek gitmesi konusunda tanık ... ile görüştüğü, ardından dışarıya çıkarak sanık ile beraber araca bindiği, her ne kadar araca binmesinden önce sanığın kendisini tehdit ettiğini belirtmiş ise de, tanık beyanları ve kamera kaydı dikkate alındığında bunun doğru olmadığının anlaşıldığı, sanığın kullanmış olduğu araç ile tarafların şehir dışına doğru çıktıkları, ışıklandırmanın olmadığı etrafı ... ağaçları ile kaplı olan Kastamonu çevre yoluna çıktıkları ve aracı hemen yol kenarına parkederek araç içerisinde oturmaya başladıkları, bir müddet sonra devriye görevi yapan polis memurlarının söz konusu bölgede kişilerin alkol kullanmak veya cinsel amaçlı olarak bulunduklarını düşünmeleri sebebiyle tarafların içinde bulundukları araca yaklaşarak kontrol etmek istedikleri, tanık polis memurlarının beyanına göre araca yaklaştıklarında camın yarısına kadar açık olduğu, içerideki bayanın tam olarak gözükmediği, sanığın başta istenilen belgeleri vereceğini söylemesi üzerine kendilerinin araçtan inmeye başladıkları sırada aracın kaçmaya başladığı, polisin aracı takip sırasında kaybettikleri, bir süre sonra park halinde gördükleri anlaşılmıştır. Bu olaydan iki gün sonra mağdur, yasal velisi ile beraber sanığın kendisine rızası dışında cinsel saldırıda bulunduğu belirtilerek şikayetçi olmuş, aldırılan raporda göğüs uçlarında ekimozlar olduğu belirlenmiştir. Cinsel saldırı suçlarında çoğu zaman tanık bulunmayıp bu durumda suçun işlenip işlenmediği konusunda özellikle böyle bir beyanda bulunması için herhangi bir menfaati bulunmayan mağdurun beyanları önemlidir

. Bu olaydan iki gün sonra mağdur, yasal velisi ile beraber sanığın kendisine rızası dışında cinsel saldırıda bulunduğu belirtilerek şikayetçi olmuş, aldırılan raporda göğüs uçlarında ekimozlar olduğu belirlenmiştir. Cinsel saldırı suçlarında çoğu zaman tanık bulunmayıp bu durumda suçun işlenip işlenmediği konusunda özellikle böyle bir beyanda bulunması için herhangi bir menfaati bulunmayan mağdurun beyanları önemlidir. Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere, aralarında daha önce husumet bulunmayan mağdurun aşamalarda çelişik olmayan, istikrarlı ve olayın akışına uygun beyanlarının bulunması ve diğer yan delillerle desteklenmesi halinde suçun işlendiğini kabul etmek gerekecektir. Bu şartların oluşmaması durumunda ise mahkumiyet kararı verilmesi mümkün olmayacaktır. Somut olayımıza baktığımızda, mağdur ile sanık arasında önceye dayalı herhangi bir husumetin bulunmadığı sabittir. Ancak mağdur beyanları, aşamalarda farklılık arzetmiştir. Bu kapsamda mağdur olaydan iki gün sonra vermiş olduğu ilk beyanında sanık ile ...'in çalıştığı kafede buluşmaya karar verdikleri yönünde herhangi bir beyanda bulunmamış ise de tanık ...'in beyanı kendisini yalanlamıştır. Mağdur ve tanık ... sanığın saç kesiminden sonra araç ile kendilerini gidecekleri yere bıraktığını saklamaya çalışmışlar, ancak tanık ... ısrarlı soru üzerine sanığın bu savunmasının da doğru olduğunu belirtmiştir. Mağdur beyanlarında sanığın kendisini tehdit ederek dışarı çıkmasını sağladığını belirtirken ..., böyle bir tehdit olayına tanıklık etmediğini belirtmiş, kamera kayıtlarında buna ilişkin delil bulunamamış, olayın gerçekleşmiş olduğu yer dikkate alındığında bu beyanların da doğru olmadığı kanaatine varılmıştır. Zaten Cumhuriyet Savcılığınca mağdurun kendi rızası ile araca bindiği belirtilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da KYOK verilmiştir. Mağdur alınan ilk beyanında araç içerisindelerken polisin geldiğinden hiç bahsetmemiş, duruşmada bu husus kendisine sorulduğunda ise polislerin geldiğini bu sırada kendisinin de araç içerisinde bulunduğunu belirtmiştir. Görüldüğü üzere, mağdurun beyanları, gerek yanlış bilgilerden, gerekse bilgi saklama açısından aşamalarda sanık aleyhine olacak şekilde çelişkiler arzetmekte olup, yine tanık olarak beyanı alınan akrabası ...'de sanık lehine olabilecek bir hususu ilk başta belirtmemiş, sorulması üzerine reddetmiş, ancak ısrarla sorulması üzerine kabul etmiştir

. Görüldüğü üzere, mağdurun beyanları, gerek yanlış bilgilerden, gerekse bilgi saklama açısından aşamalarda sanık aleyhine olacak şekilde çelişkiler arzetmekte olup, yine tanık olarak beyanı alınan akrabası ...'de sanık lehine olabilecek bir hususu ilk başta belirtmemiş, sorulması üzerine reddetmiş, ancak ısrarla sorulması üzerine kabul etmiştir. Mağdurun rızası ile sanığa ait araç ile gitmiş olduğu şehir dışındaki açık maslak olarak belirtilen bölgenin geceleyin aydınlatmasının bulunmadığı, tanık olarak beyanı alınan polis memurunun da beyanında geçtiğine göre daha çok alkol kullanmak veya cinsel amaçlarla gece vakti gidilen yerlerden olduğu, rıza dışı cinsel saldırı amaçlı hareket edilmiş olsa içeriye doğru anayol güzergahı dışında bu amaçla bulunabilecek daha müsait yerlerin bulunduğu, dolayısıyla cinsel saldırıda bulunacak bir kişinin hemen yol kenarında arabayı durdurması ve eylemi burada gerçekleşmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tarafların yanına giden polis memurlarının araca yaklaştıkları sırada herhangi bir bağırma sesi duymadıklarını belirtmeleri, aracın camının yarısına kadar açık olduğu ancak mağdurun herhangi bir ses çıkarmadığı, yardım istemediğini ve bu aşamadan sonra aracın kaçmaya başladığını belirttikleri, biraz önce cinsel saldırıya uğrayan, araçtan inmesi engellenen, göğüsleri sıkılıp ısırılan, saçı çekilen bir kişinin gelenlerin polis memurları olduklarını ve kendisini bu saldırıdan kurtarabileceklerini bilmesine rağmen hiçbir şekilde ses çıkarmayıp araç içerisinde sessizce durmasının da yine hayatın olağan akışına uygun düşmediği, sanığın, mağduru araçtan indirmiş olduğu yerin şehir merkezi olduğu, bu sırada da aralarında herhangi bir tartışma ve benzeri bir eylem olduğuna dair beyanlarının olmadığı, mağdurun, tanık ... ile ilk görüşmesinde "evliymiş" dediği dikkate alındığında, aşamalarda çelişkiler arzeden, hayatın olağan akışına tamamen aykırı davranışlar sergileyen mağdur beyanlarına itibar etmek mahkememizce mümkün görülmemiştir. Bu durum karşısında sanık ile mağdurun bir gün öncesinde ...'in çalıştığı yerde buluşmak için anlaştıkları, zaten sanığın kafeye gelmesinden hemen sonra tarafların kafeden ayrılmalarının da bunun göstergesi olduğu, rızalarıyla araca bindikten sonra şehir dışına çıktıkları, burada rızaları dahilinde birbirleriyle cinsel olarak yakınlaştıkları, mağdurun göğüs uçlarında meydana gelen ekimozların bu sırada gerçekleşmiş olabileceği, devriye görevi yapan polis memurlarının araca yaklaştıklarında sanığın evli, mağdurun ise yaşının küçük olması sebebiyle çevreden duyulmasını istemedikleri için araç ile kaçtıkları, mağdurun olaydan sonra herhangi bir şikayetinin bulunmayıp sadece sanığın evli olduğunu söylemesininde olayın bu şekilde gerçekleştiğini göstergesi olduğu düşünülmüştür.