muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14937, Karar No: 2013/1838, Tarih: 11.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14937 E.  ,  2013/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.01.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıya ait taşınmazın sınırında bulunan ağaçların gölgelerinin ve köklerinin evine ve ürünlerine zarar verdiğini ileri sürerek müdahalesinin önlenmesini ve ağaçların kesilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmaza malik olmasa da fiilen kendisinin kullandığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 683. maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Somut olayda, davacı davalının kullanımında olan 212 ada 10 parsel sayılı taşınmazda bulunan ağaçların kesilmesini istemiştir. İstem elatmanın önlenmesi ve kal'e ilişkin olduğuna göre tecavüzlü ağaçların bulunduğu taşınmazın maliklerinin davada taraf olarak yer alması gerekir. Tapu kaydına göre 212 ada 10 parsel sayılı taşınmaz dava dışı kişilere aittir. Hal böyle olunca 212 ada 10 parsel sayılı taşınmazın maliklerine husumet yöneltilip davaya katılmaları sağlandıktan sonra davanın esasına girilmesi gerekirken taraf teşkili tam olarak sağlanmadan hüküm kurulması doğru olmamıştır. Bu durumda, 212 ada 10 parsel sayılı taşınmazın malikleri hakkında usulünce dava açılıp eldeki dava ile birleştirilmeli ya da usul ekonomisi açısından harcı da verilmek suretiyle aynı davaya dahil edilmeleri sağlanmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına,istek halinde yatırılan temyiz harcının davalıya iadesine, 11.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21110, Karar No: 2020/11421, Tarih: 22.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/21110 E.  ,  2020/11421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Düşme

Dairemizin 23.06.2020 tarih ve ... Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 21.07.2020 tarih ve 2016/270638 sayılı itiraznamesi ile “Suça sürüklenen çocukların suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda oldukları anlaşıldığından üzerlerine atılı TCK'nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun yaptırımı dikkate alındığında TCK'nin 66/1-e ve 66/2. maddeleri gereğince bu suça ilişkin asli dava zamanaşımı beş yıl dört ay, uzamış zamanaşımı süresi ise yedi yıl oniki aydır. Somut olayda suç tarihinin 07.08.2015 olması karşısında kasten yaralama suçundan açılan davanın zamanaşımına uğramadığı anlaşılmış, bu çerçevede mahkemece kurulan hükümlerin Yüksek Dairece esastan incelenerek bozulmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocukların 12-15 yaş grubunda olduklarından bahisle zamanaşımı nedeniyle hükümlerin bozulmasına ve davaların düşürülmesine karar verilmesi Kanun'a aykırı görüldüğünden” bahisle 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesiyle ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 308/2-3. bentleri uyarınca dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2)Dairemizin 23.06.2020 tarih ve ... Karar sayılı kamu davalarının düşürülmesine dair kararının KALDIRILMASINA,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2)Dairemizin 23.06.2020 tarih ve ... Karar sayılı kamu davalarının düşürülmesine dair kararının KALDIRILMASINA,

Suça sürüklenen çocukların okul bahçesinde top oynarken tartıştıkları mağdura yumruk ve tekme atmak suretiyle darp ettikleri, mağdur hakkında düzenlenen Sinop Atatürk Devlet Hastanesinin olay tarihli geçici raporunda "her iki dizde yaygın kızarıklık, sol göz çevresi şişlik, sırt sağ tarafta 15x3 cm. uzunluğunda darbe iziyle uyumlu kızarıklık, kafa grafisinde patalojik bulguya rastlanmadı, yapılan şu anki muayenesinde hayati tehlikesi olup olmadığı tam değerlendirilemedi, basit tıbbi müdahale ile giderilmez, geçici hekim raporudur, kati rapor göz doktoru tarafından verilecektir." denildiği, aynı hastanenin 17.08.2015 tarihli göz hastalıkları uzman raporunda "her iki gözde görme tam, kapaklar ön segment fundus doğal, kati adli rapor yaralanmadan 6 ay sonra verilecektir." denildiği, olaydan 6 ay sonra aldırılan 22.02.2016 tarihli raporunda "her iki gözde görme tam, kapaklar ön segment fundus doğal, mevcut şikayetlerinin yaralanmayla ilgisi yoktur, kati rapordur." şeklinde düzenlendiği, mağdur hakkında aldırılan kati raporda yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceğine dair değerlendirmede bulunulmadığı gibi geçici rapordaki bulguların da ne şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğine dair ayrıntıya yer verilmediği anlaşıldığından, raporlar bu hali ile yetersiz nitelikte olup, Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığından, mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınarak suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 22.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13477, Karar No: 2006/12795, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13477 E.  ,  2006/12795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, 23.03.2005 tarihli ... bilirkişi krokisinde 4757.32 m2 yüzölçümündeki taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu ve genel arazi kadastrosu yapılmamıştır.

Tüm dosya kapsamı, uzman bilirkişi raporları ve toplanan delillerden dava konusu olan taşınmazın yörede yapılan kamulaştırma işleminde 3 nolu parsel olduğu 4757.32 m2 iken 831.22 m2'lik bölümünün yola terk edildiği, halen yol olan bölüm dışındaki alanlarda 9-10 yaşında ... ağaçlarının bulunduğu ve kapama kavaklık olduğu taşınmazın tamamının resmi belgelerde açık alanda kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu, davacıya önceki bayiinden kaldığı ve halen davacının zilyet bulunduğu anlaşılmaktadır.

Ancak mahkemece kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.Şöyle ki;davacı 9.4.2002 havale tarihli dilekçesinde hudutlarını belirttiği taşınmazın kendisine murisinden kaldığını,taşınmazlardan ...–... Karayolunun geçtiğini, bu taşınmaz nedeniyle kamulaştırmasız el atma davası açacağını belirterek el koyma tarihi itibari ile mülkiyetin kendisine ait olduğunun tesbiti ile taşınmazın kendi adına tapuya tescilini talep etmiştir.Buna göre dava uzman ... bilirkişi raporunda yol olarak gösterilen kırmızı kalemle taralı 831.22 m2 lik taşınmazın mülkiyetinin tesbitine yönelik olarak açılmıştır. Mahkemece sadece dava konusu olan kırmızı kalemle taralı yol olarak bırakılan 831.22 m2'lik bölüm ile ilgili olarak

mülkiyet tesbiti yolunda hüküm kurulması gerekirken, istek dışına çıkılarak yol olarak bırakılan bu alan dışında kalan yerin de dava konusu olduğu düşünülerek tescil yolunda hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve Karayolları Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Orman Yönetimine iadesine 05/10/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2982, Karar No: 2017/3909, Tarih: 13.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2982 E.  ,  2017/3909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : Sanığın ...'ı öldürmek suçundan açılan davada suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmaması nedeniyle CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan ...'nın, yetkisi bulunmadığından duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında annesi olan maktul ...'yi öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan ...'nın sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33774, Karar No: 2017/15767, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33774 E.  ,  2017/15767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20040, Karar No: 2015/23931, Tarih: 02.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/20040 E.  ,  2015/23931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ve birleşen dosya davalısı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya ikinci kez takipsiz bırakıldığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4. maddesi gereğince, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Kanun'un 320/4. maddesinde; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, .....na yöneltilen asıl dava 16.09.2010 tarihinde 6100 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce, ....ne yöneltilen birleşen dava ise, 28.02.2012 tarihinde anılan Kanun yürürlüğe girdikten sonra açılmıştır. Asıl dava, 09.04.2012 tarihinde mazeretsiz olarak takip edilmemesi sebebi ile ilk defa işlemden kaldırılmıştır. Birleştirme kararı 01.10.2012 tarihinde verilmiş ve 24.11.2014 tarihli duruşmada, davacı vekilinin mazereti kabul edilmeyerek, dava, ikinci kez takipsiz bırakıldığından açılmamış sayılmıştır.

Davalı ... Bakanlığına yöneltilen asıl dava bakımından, dosyanın ikinci kez ve geçerli bir mazeret bildirilmeden takip edilmemesi sebebi ile açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak birleştirilen her dava, dosyanın işlemden kaldırılması ve davanın yenilenmesi bakımından ayrı bir dava olarak kabul edilmektedir. Anılan sebeple, asıl dosya için ve birleştirmeden önce verilen 09.04.2012 tarihli işlemden kaldırma kararı, Okul Aile Birliğine yöneltilen birleşen dava için de verilmiş kabul edilemez. 24.11.2014 tarihinde ilk kez takipsiz bırakılan birleşen davanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydedilmesi ve işlemden kaldırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.09.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3595, Karar No: 2020/8124, Tarih: 10.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3595 E.  ,  2020/8124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... ....Mamulleri San. Ltd. Şti. vekili, davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 2087 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı ev ve müştemilatlarının vekil edeni tarafından yapıldığını belirterek, muhdesatların aidiyetinin tespiti talep ve dava edilmiştir.

Davalılar ... ve ... Vasisi ... vekili cevap dilekçesinde, davalı ... 25.04.2016 tarihli ön inceleme duruşmasında, davalı ... ise 17.05.2016 tarihli dilekçesinde, muhdesatların davacı tarafından yapıldığını kabul etmişlerdir.

Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.

Mahkemece, davanın kabulüyle, 2087 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki kadastro teknisyeni ... tarafından sunulan bilirkişi raporuna ekli krokide bulunan 11,00x11,40 metre ebatlarındaki yapı+yapı giriş zemin+iki katlı betonarme karkas yapının davacı ...'e ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Hüküm, davalı ... Ltd. Şti. vekili, davalı ... ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

1. Davalı ...'ın temyiz itirazlarının incelemesinde;

Davalı ...'ın kararı temyiz ettikten sonra Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği 19.09.2016 tarihli kimlik tespiti bulunan usulüne uygun imzalı dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçmiş olduğu anlaşıldığından, davalı ...'ın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı ... Ltd. Şti. vekili ile davalı ...'ın temyiz itirazlarının incelemesinde;

a. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ... Ltd. Şti. vekili ile davalı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b. Davalı ... Ltd. Şti. vekili ile davalı ...'ın yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu 2087 ada 7 parsel sayılı taşınmazda davacı ile davalıların paylı mülkiyet şeklinde malik oldukları, Mahkemece, muhdesat bedelinin tamamı üzerinden hesaplanan harç, vekalet ücreti ile yargılama giderinin davayı kabul eden davalılar dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulduğu,

Dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu 2087 ada 7 parsel sayılı taşınmazda davacı ile davalıların paylı mülkiyet şeklinde malik oldukları, Mahkemece, muhdesat bedelinin tamamı üzerinden hesaplanan harç, vekalet ücreti ile yargılama giderinin davayı kabul eden davalılar dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulduğu,

Dava konusu muhdesatların üzerinde bulundukları 2087 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davacı ile davalılar adına tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olması, davanın konusunun (müddeabihin) ise davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olduğu dikkate alınarak, her bir davalının tapudaki payının karşılığına isabet eden muhdesat değeri üzerinden yargılama sonunda hükmedilecek nispi orandaki karar ve ilam harcından, aynı şekilde HMK'nin 326/2. maddesi uyarınca yargılama giderinden, yine yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı taraf yararına nispi tarife üzerinden hükmedilecek avukatlık ücretinden sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken, davalıların payları dikkate alınmaksızın harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin "davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak" şeklinde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı ... Ltd. Şti. vekili ile davalı ...'ın temyiz itirazları yukarıda (2.b) nolu bentte gösterilen sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı ... Ltd. Şti. vekili ile davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının yukarıda (2.a) nolu bentte gösterilen sebeplerle reddine, davalı ... yukarıda (1) nolu bentte yazılı olduğu üzere verdiği dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiğini bildirdiğinden adı geçenin temyiz dilekçesinin reddine, HUMK'un 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harçların istek halinde temyiz edenlerden davalı ....Mamulleri San. Ltd. Şti. ile davalı ...'a iadesine, 10.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30249, Karar No: 2013/19778, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30249 E.  ,  2013/19778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.