muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10465, Karar No: 2018/21026, Tarih: 19.11.2018

2-Davacılardan ..., ..., ... hisselerinde bulunan ipotek şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29906, Karar No: 2014/12577, Tarih: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29906 E.  ,  2014/12577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tatvan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/702-2013/297

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, ecrimisil ve zarar gören ağaç bedellerinin tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, ecrimisil ve zarar gören ağaç bedellerinin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu hüküm vermeye elverişli değildir.Şöyleki;

1) Bilirkişilerce, taşınmazın zeminine piyasa rayiçleri ve mahalli bilirkişi beyanlarından hareketle soyut ifadelerle değer biçilmiştir.

Taşınmaz arazi niteliğinde olup;el atılan bölüme, dava tarihindeki İlçe Tarım Müdürlüğü verileri esas alınarak ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre üzerinde bulunan ceviz ağaçlarına ise yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması,

2) Mahkemece hüküm fıkrasında yargılama harç ve giderleri ile ilgili hüküm kurulmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10243, Karar No: 2021/8917, Tarih: 21.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10243 E.  ,  2021/8917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, Sahte fatura kullanma

“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi veya farklı beyanname dönemlerinde sahte fatura kullanılması eylemlerinde her takvim yılı ve her suç bakımından zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği nazara alındığında; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2014 tarihli ve 2014/2741 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına karşın, sanığın her iki eylemlerini de kapsayacak şekilde tek mahkûmiyet hükmü kurulması ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 21.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/37111, Karar No: 2017/3419, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37111 E.  ,  2017/3419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13297, Karar No: 2010/1197, Tarih: 08.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13297 E.  ,  2010/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TERKİN-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 1681 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun kıyıda kalan bölümünün iptal ve terkini ile muhtesatların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... ve bir kısım dahili davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bilirkişilerce belirlenen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7096, Karar No: 2015/927, Tarih: 21.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7096 E.  ,  2015/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158. maddenin ikinci fıkrasında yer alan bu düzenlemeyle failin, kamu görevlileriyle ilişkisi olduğunu, onlar nezdinde hatırı sayıldığını ileri sürerek ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle aldatarak, başkasından menfaat temin etmesi nitelikli dolandırıcılık kabul edilmektedir. Suçun maddî unsuru, kamu görevlileri yanında hatırı sayıldığını, onlarla ilişkisi bulunduğunu iddia ederek, yapılacak aracılık karşılığında kamu görevlisine verilmek üzere para veya başkaca menfaat almak kabul etmektir. Kamu görevlisi, TCK madde 6’da tanımlanmış ve açıklanmıştır. Bu suçun meydana gelmesi için, suç konusunun resmi nitelikte bir iş olması ve failin kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan bahsederek dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmesi gerekir. Faildeki ahlaki kötülüğün, yalnız başkalarını dolandırmakla kalmayıp, aynı zamanda kamu görevlilerini şüphe altına sokmasındaki vahameti, suçu nitelikli hâle getirmiştir. Bu iddia yapıldığında, o kamu görevlisinin gerçekten var olup

olmadığı, ya da o işi yapmaya yetkili bulunup bulunmadığının bir önemi yoktur. Ancak nüfuzdan faydalanacağı söylenen kişinin kamu görevlisi olması gerekir. Kamu görevlisi sayılmayan bir kişiyle ilişkisinden dolayı bir yarar sağlanması halinde bu nitelikli hal uygulanmayacaktır. Kamu görevlisinin taraflarca tanınan ve bilinen bir görevli olması aranmaz. Asıl olan tarafların anladıkları ve anlattıkları memurun makam olarak belirlenebilen bir görevli olmasıdır. Failin mağdurdan sağladığı çıkarı….Başsavcısına, …kaymakamına, vereceğim şeklindeki beyanında Başsavcının, Kaymakamın kişi, makam ve görev olarak yeterince belirliliği bulunmaktadır. Failin, belirli bir memur yanında hatırı sayıldığından bahsedilmeksizin, bakanlardan, milletvekillerinden, hakimlerden, tanıdıkları olduğu ve işi halledeceğini söyleyerek çıkar sağlanması halinde basit dolandırıcılık söz konusu olacak ve TCK'nın 158/2. maddesi uygulanamayacaktır. Keza, failin, belli bir memur yanında hatırı sayıldığından söz etmeksizin kendisini Kamu kurumunda görevli (müfettiş, genel müdür vb.) olarak tanıtıp müştekinin tayinini yaptırabileceğini söylemesi halinde eylemi, basit dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır. Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Sanık ...'nın, köy muhtarı olan...’yı arayarak kendisini İçişleri Bakanlığı müsteşarı ...nun yardımcısı ... olarak tanıtıp, tanıdığı lise mezunu güvenilir bir genç var ise köy hizmetlerinde ihtiyaç olduğunu buraya yerleştirebileceğini söylemesi üzerine köy muhtarının da aynı gün mağduru aradığı, kendisini müsteşar yardımcısı olarak tanıtan sanığın,...'ya mağdurun ...'ya gelmesi gerektiğini söylediği, mağdurun ...'ya gelerek kendisine verilen telefon numarasından sanığı aradığı, sanığın mağdura ..nın önünde özel kalem müdürünün beklediğini söylemesi üzerine mağdurun Bakanlık binasına giderek görevlilere ... ile görüşeceğini söylediği, görevlilerin yaptıkları kontrolde bu isimde birinin çalışmadığını söyledikleri, bu esnada sanığın mağduru tekrar arayarak yolun karşısına geçmesini, özel kalem müdürünün kendisini karşıda beklediğini söylediği, bu şekilde mağdurun sanık ... ile buluştuğu, diğer sanığın mağdura tekrar telefon ederek, kendisini geçmişe dönük sigortalı olarak göstereceklerini, bunun için aylık 300 TL'den 1 yıllık olmak üzere 3.600 TL para vermesi gerektiğini söylediği, mağdurun durumdan şüphelenmesi üzerine bulduğu bir fırsatta köy muhtarını arayarak bu şahısları araştırmasını istediği, bu esnada sanık ... ve mağdurun 3.600 TL'yi almak üzere bankaya gittikleri, muhtarın yaptığı araştırmada sanığın özel kalem müdürü olmadığını tespit etmesi üzerine, emniyet ekibine haber verdiği ve sanık ...'ın bankada henüz parayı almadan yakalandığı, sanık ...'ın ifadesinde, mağduru arayan sanığın ... olduğunu beyan

ettiği, bu suretle sanıkların kamu görevlileri nezdinde hatırı sayıldığını ileri sürerek ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle aldatarak dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Sanıkların, belli bir kamu görevlisi yanında hatırlarının sayıldığından söz etmeksizin, mağdurla yaptıkları görüşmelerde kendilerini kamu kurumunda çalışan yetkili kişiler olarak tanıtıp mağdurun işe alınmasını sağlayacaklarından bahisle 3.600 TL almaya teşebbüs etmeleri karşısında, sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçundan cezalandırılmaları yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 158/2. maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2683, Karar No: 2023/3555, Tarih: 07.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/2683 E.  ,  2023/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2002/22 E., 2014/54 K.

KARAR : Davanın Reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davacı ...'in davasının feragat nedeni ile reddine, müdahale talep eden ... yönünden ise 20.06.2014 tarihli karar duruşmasında bu kişinin müdahale isteğinin yerinde görülmediği belirtilerek müdahillik talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının asli müdahale talep eden ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 25.04.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar asli müdahale talep eden ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, asli müdahale talep eden ...'ın temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümleri yürürlükte olup 1086 ... Kanun'un 432 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince kadastro mahkemelerinde temyiz süresi onbeş gündür. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi halinde anılan Kanun'un 432 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesince temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, asli müdahale talep eden ...'a 17.07.2014 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 25.04.2023 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 25.04.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/963, Karar No: 2023/4072, Tarih: 06.07.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/963 E.  ,  2023/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 02.07.2020 tarihli ve 2016/16330 Esas, 2020/2538 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; hudutları dava dilekçesinde belirtilen dava konusu taşınmaz bölümün evvelinde 539 sayılı kadastro parselinin bir bölümü olduğunu, 539 parsel sayılı taşınmazın tespitine itiraz edilmesi üzerine, Tapulama Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 539 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün tescil harici bırakılmasına karar verildiğini, dava konusu taşınmaz bölümünün de hükmen tescil harici bırakılmış olan kısımda bulunduğunu, oysaki dava konusu taşınmaz bölümünün müvekkili tarafından 1956 yılında ... ... ve varislerinden satın alındığını, taşınmaz müvekkili tarafından imar-ihya edildikten sonra günümüze kadar kullanıldığını, taşınmazda müvekkili lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, dilekçe ekindeki krokide 34 sıra numarası ile gösterilen 48.547,00 metrekare miktarındaki dava konusu taşınmaz bölümün müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Davacı vekili 10.12.2015 havale tarihli dilekçeyle; 40 dönüm miktarındaki dava konusu taşınmaz bölümün müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, Mahkemece dava konusu taşınmazda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda yapılacak araştırma ve inceleme sonunda, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Karailyas köyü tüzel kişiliği cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Devlete ait olduğunun davacı tarafından bilindiğini, buna rağmen taşınmazın 1990’lı yıllarda bozularak tarıma elverişli hale getirildiğini, kaldı ki dava konusu taşınmaz bölümü ile çevresinde evvelinden beri kullanım olmuş olsaydı taşınmazların hükmen tescil harici bırakılmayacağını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Karailyas köyü tüzel kişiliği cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Devlete ait olduğunun davacı tarafından bilindiğini, buna rağmen taşınmazın 1990’lı yıllarda bozularak tarıma elverişli hale getirildiğini, kaldı ki dava konusu taşınmaz bölümü ile çevresinde evvelinden beri kullanım olmuş olsaydı taşınmazların hükmen tescil harici bırakılmayacağını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Mahkemece dava konusu taşınmazda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda araştırma ve inceleme yapılması, taşınmazın bulunduğu yerin imar planı kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi ve yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2010/166 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararıyla; davanın tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkin olduğu, dava konusu edilen yerin, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü olduğu, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi tarafından, dosya arasına aldırılan hava fotoğrafları üzerinde yapılan inceleme sonucunda, dava konusu taşınmaz bölümünde 1971, 1978 ve 1991 tarihli hava fotoğraflarında kullanım olduğu, ziraat mühendisi bilirkişiden aldırılan rapora göre, toprak derinliği, taşlılık oranı, eğimi ve komşu parsellerle toprak özelliği karşılaştırıldığında, taşınmazın 2. sınıf tarım arazisi niteliğinde olduğu, taşınmazın 1971 yılında imar-ihya edilerek, dava tarihine kadar davacı tarafından zilyet edildiği, tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmaz bölümünde davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, dava konusu taşınmazın sulu arazilerden olduğu da dikkate alınmak suretiyle, davanın kısmen kabulüne, teknik bilirkişi Cengiz Dağdelen tarafından tanzim edilen 20.01.2016 tarihli krokili ek raporda (A) harfiyle gösterilen 40.000,00 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz bölümüne yeni parsel numarası verilerek davacı adına tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Karar, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 02.07.2020 tarihli ve 2016/16330 Esas, 2020/2538 Karar sayılı kararıyla; “Dava, tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkin olup, bu tür davalarda husumetin, 4721 sayılı TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca yasal hasım konumunda olan Hazine ve ilgili Kamu Tüzel Kişiliğine birlikte yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda dava, Hazine ve ilgili kamu tüzel kişisi olarak Karailyas Köyü Tüzel Kişiliği hasım gösterilerek açılmıştır. Ancak, karar tarihinden önce 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Büyükşehir Belediyesi'nin sınırları il mülki sınırları olarak belirlenmiş, aynı Kanun'un Geçici 1/13. maddesine göre de Büyükşehir Belediyesi olan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belde belediyeleri ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmış ve böylelikle taşınmazın bulunduğu ... İlçe Belediye Başkanlığı ile ... tescil davası yönünden ilgili kamu tüzel kişilikleri olarak yasal hasım sıfatını kazanmışlardır. Mahkemece, her ne kadar sözü edilen yasa uyarınca, çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... davaya dahil edilmişse de diğer yasal hasım olan ...'nın davaya dahil edilmesi gerektiği gözden kaçırılmıştır. Bu nedenle davada taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemez. Oysaki, taraf teşkilinin sağlanması dava şartlarından olup, bu koşul yerine getirilmeden esasına girilmesi hukuken mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, Mahkemece öncelikle davacıya, ...'na da davayı yöneltmesi için süre ve imkan tanınmalı, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması halinde, anılan Belediyeden savunma ve delilleri sorulmalı, bildirdiği takdirde delilleri toplanmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Temyize Konu Karar