muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5399, Karar No: 2025/3631, Tarih: 22.05.2025

2. Davacı, davalı ile akdedilen finansal kiralama sözleşmesi kapsamında sat-geri kiralama yoluyla davalıya teslim edilen taşınmazların, davalının kira ödeme planına uymadığı iddiasıyla iadesi ile finansal kiralama şerhlerinin tapudan terkinini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş, bu kararı istinaf edilmesi üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesince karar yerinde görülmekle davalı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

6361 sayılı Kanunu'nun 31/1 maddesinde "kiralayan finansal kiralama bedelini ödemede temerrüde düşen kiracıya verdiği 30 günlük süre içerisinde de bu bedelin ödenmemesi halinde sözleşmeyi fesh edebilir. Ancak sözleşmede süre sonunda mülkiyetin kiracıya geçeceği kararlaştırılmış ise bu süre 60 günden az olamaz. 1 yıl içerisinde sözleşmede yer alan kira bedellerinden üçünü veya üst üste ikisini zamanında ödememesi nedeniyle ihtara muhatap olan kiracılarla yapılan sözleşmeler kiralayan tarafından fesh edilebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu düzenleme kapsamında davalının temerrüde düşürülmesi için davacı tarafından gönderilen ihtarnamenin "tebliğ evrakı iş yeri sahibi bulunmadığından tebliğ evrakı işyerinde işçisi .... imzasına 03.10.2018 tarihinde adreste tebliğ edildi." şerhi ile tebliğ edildiği, ancak dosya içindeki Ekim-2018 SGK dönem bordrosuna göre davalı şirketin çalışanları arasında ....'nın yer almadığı anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre; hükmi şahıslara tebligat, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanun'un 13. maddesinde ise "tebliğ yapılacak bu kişiler, herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde, tebliğ orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır." hükmüne yer verilmiştir. Tebligat Yönetmeliği'nin 21. maddesinde de; "tüzel kişi adına, tebligatı kabul edecek kişi herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde iş yerinde bulunmadığı veya o sırada evrakı bizzat alamayacak durumda olduğu takdirde, tebliğin, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle tüzel kişinin yetkilisinden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu kabil işlerle vazifelendirilmiş biri olması lazım geldiği, bunların da bulunmadığı tebliğ mazbatasında tespit edilmek şartıyla, o yerdeki diğer memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı" hüküm altına alınmıştır.

Anılan düzenlemeler çerçevesinde, tebligatı alan kişinin şirket yetkilisinden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu işlerle vazifelendirilmiş kişilerden olup olmadığı tek tek araştırılmadan, yetkilinin aranıp bulunamadığı tevsik edilmeden ve bu husus tebligat parçasına şerh edilmeden doğrudan tebligatın teslimi usulsüz olduğu gibi tebliğ işlemi yapılan şahsın muhatabın çalışanı olmadığı hallerde geçerli bir tebligattan dahi bahsedilemez.

Bu itibarla somut olayda, davalı şirkete çıkarılan ihtarın davalı çalışanı olmadığı anlaşılan ...'ya tebliği geçerli bir tebliğ hükmünde olmayıp, Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın davalı şirkete çıkarılan tebliğin de yazılı şekilde bu şirketin temsilcisi ve hatta Finansal Kiralama Sözleşmesinin de müteselsil kefili olan dava dışı şahıs adına çıkarılan tebliğin usulüne uygun olması ve sözleşme adresinin değiştirildiği yönünde bir iddiada da bulunulmaması gerekçesiyle geçerli olduğunun kabulünden hareketle karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenle 6361 sayılı Kanun'un 31/1 hükmüne göre temerrüt durumu oluşmadığından taşınmazların iadesine ilişkin davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6605, Karar No: 2011/13234, Tarih: 29.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/6605 E.  ,  2011/13234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Keşifte ağaç köklerinin, orman güllerinin ve böğürtlenlerin alanı kaplaması nedeniyle tam sayılamadığı gibi sanığın 7-8 adet ... ağaç, 2-3 ocak da yabani fındık kestiğini savunması, bu savunmanın aksini gösterir dosyada bir delil bulunmaması karşısında temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak yazılı şekilde fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26180, Karar No: 2013/19722, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26180 E.  ,  2013/19722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 17.04.2008 tarihinde eşi diğer sanık ... Sağlamdan muvazzalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5720, Karar No: 2025/730, Tarih: 21.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/5720 E.  ,  2025/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/510 E., 2021/1425 K.

SUÇLAR : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/510 Esas, 2021/1425 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilip 06.07.2021 tarihinde tefhim edilen kararı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî sürede 06.07.2021 tarihli temyiz nedeni içermeyen dilekçesi ile temyiz ettiği, ancak kararda, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda sanığın dilekçesinin mevcut hâline dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

oy birliğiyle, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/119, Karar No: 2022/9711, Tarih: 23.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/119 E.  ,  2022/9711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işyerinde 02.09.1991-31.12.1999 ile 02.09.2001-05.10.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozmasına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalıların tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Eldeki davada bozmaya uyularak davanın 2.9.2001-1.11.2003 tarihleri arasındaki çalışmalar yönünden sübut bulmadığından reddine karar verilmiş ise de karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Mahkemece talep konusu olan ve hak düşürücü süre kapsamında bulunmayan 2.9.2001-1.11.2003 dönemini kapsar biçimde aynı okulda görev yapmış idareci, öğretmen, öğrenci velisi ya da hizmetlilerden kamu tanıklarının tespiti ile çalışma olup olmadığı, davacının yaz ve kış tatili tarihlerinde çalışıp çalışmadığı yönünde beyanlarının alınarak varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 23.6.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3179, Karar No: 2022/17978, Tarih: 22.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/3179 E.  ,  2022/17978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet ve beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozma ilamında belirtilmiş olmasına karşın sanık ... müdafiinin 5271 sayılı CMK'nun 150/2-3 ve 188/1. maddeleri gereğince hükmün esasını oluşturan kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması zorunluluğu dikkate alınarak bahsedilen müdafiinin mazeret talebinin reddine dair ara karar verilmesi halinde bu kez sanığa yeniden zorunlu müdafii görevlendirilmesi suretiyle hükümlerin açıklanması gerekliliği gözetilmeksizin yazılı şekilde yargılamaya devam edilerek savunma hakkının kısıtlanmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii, katılan ... vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/172, Karar No: 2025/348, Tarih: 22.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/172 E.  ,  2025/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI: 2024/95 Esas, 2024/133 Karar

HÜKÜM : Dava ret

İLGİLİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/542 Esas, 2021/1995Karar

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.07.2023 tarihli ve 2022/1040 E., 2023/4157 K. sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuş olmakla, yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü.

Dosyanın incelenmesi neticesinde; Dairemizin 05.07.2023 tarihli ve 2022/1040 E., 2023/4157 K. sayılı kararının "VI.KARAR" başlıklı hüküm kısmında "1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA" ilişkin kısmının maddi hataya dayalı olarak sehven yazıldığı, bu hususun resen göz önüne alınarak düzeltilmesi gerektiği, aslında olması gereken hususun "1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA" şeklinde olması ve dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiğidir. Ancak bu durum gözden kaçırılarak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş ve yukarıda belirtilen karar verilerek temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir. Dairemiz kararında sehven yapılan bu yazım hatasının resen düzeltilerek, Dairemizce verilen 05.07.2023 tarihli ve 2022/1040 E., 2023/4157 K. sayılı kararının "VI.KARAR" başlıklı hüküm kısmında yer alan 1. ve 2. bendlerin hükümden çıkartılmasına, yerine "1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA" ibaresinin yazılmasına, yapılan hatanın bu şekilde düzeltilmesine, işbu ilamın Dairemizin 05.07.2023 tarihli ilamının eki sayılmasına,

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmişse de, yukarıda belirtilen husus nedeniyle kararın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilmesi gerektiğinden dolayı İlk Derece Mahkemesince verilen 14.11.2024 tarihli kararın yok hükmünde olduğu gözetilerek ORTADAN KALDIRILMASINA,

İşbu sebeple Dairemizce yapılan bozma nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerektiğinden dolayı dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İşbu sebeple Dairemizce yapılan bozma nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerektiğinden dolayı dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.İlk Derece Mahkemesince verilen 14.11.2024 tarihli kararın yok hükmünde olduğu gözetilerek ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Dairemizce verilen 05.07.2023 tarihli ve 2022/1040 Esas, 2023/4157 Karar sayılı kararının "VI.KARAR" başlıklı hüküm kısmında yer alan 1. ve 2. bendlerin hükümden çıkartılmasına, yerine "1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA" ibaresinin yazılmasına, yapılan hatanın bu şekilde düzeltilmesine, işbu ilamın Dairemizin 05.07.2023 tarihli ilamının eki sayılmasına,

3.Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

4.Dosyanın bir karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesini teminen İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harçlarının istekleri halinde ilgililere iadesine,

22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3618, Karar No: 2017/13328, Tarih: 27.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/3618 E.  ,  2017/13328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Yargılamanın İadesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından yoksulluk nafakasının kaldırılması ve ödenen nafakaların iadesine ilişkin karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen hüküm Dairemizin 22.12.2016 tarih 2016/14580 Esas ve 2016/16388 Karar sayılı ilamı ile davalı kadına yapılan dava dilekçesinin tebliğinin usulsüz olduğu ve usulüne uygun bir ön inceleme duruşması yapılmadığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, dava dilekçesi davalıya ve vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili de süresinde verdiği dilekçe ile davaya cevap vermiş, cevap dilekçesinde de tanık delili de olmak üzere bir kısım delillere dayanmıştır. 13.04.2017 tarihli ön inceleme duruşmasında davalı vekili delillerini ve tanıklarını bildirmek üzere süre talep etmiş ancak mahkemece davalı vekilinin bu talebi ile ilgili olumlu olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurularak dava sonuçlandırılmıştır. Davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesi ile tanık deliline dayanmasına rağmen, ön inceleme duruşması yapıldıktan sonra mahkemece davalıya Hukuk Muhakemeleri Kanununun 137. maddesi gereğince tanıklarını bildirmesi için süre verilmemiş, delilleri toplanmamıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 137/1. maddesi gereğince mahkemece tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemler ön inceleme duruşmasında yapılır. Diğer bir deyişle ön inceleme duruşmasında taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu belirlendikten sonra taraflara delillerini bildirmesi için süre verilir. O halde, mahkemece davalıya Hukuk Muhakemeleri Kanununun 137. maddesi gereğince tanıklarını bildirmek üzere süre verilmesi ve bildirdiği tanıkların HMK m.43 vd. gereğince dinlenilmesi, cevap dilekçesinde dayandığı diğer delillerin toplanması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2017