muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10728, Karar No: 2023/16257, Tarih: 30.10.2023

II. CEVAP

Davalı tarafça davanın reddi istemine ilişkin cevap dilekçesinin yasal süresinden sonra sunulduğu anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan keşif, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı ile birlikte yapılan değerlendirme neticesinde, işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesi yasaklanmış olmasına rağmen davacı Şirket işçilerinin yapmış oldukları işlerin asıl işin bir bölümü olduğu, yardımcı ... sayılamayacağı, yapılan işlerin ayrı bir teknolojik uzmanlık gerektirmediği, davacı Şirketin yapılan ... kapsamında herhangi bir organizasyon bütünlüğünün ve işgücü haricinde teknolojik alt yapısının olmadığı, işçilerin bir kısmının yapılan değerlendirmeler akabinde asıl işveren kadrosuna alındığı, asıl işverenin kendisinin kurmuş olduğu organizasyon kapsamında işçi temin ettiği, temin edilen işçilerin aynı işlerde asıl işveren işçileri birlikte çalıştıkları, dolayısıyla davacı Şirket ile ... Kalıp Şirketi arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna ilişkin ... ... Teftiş Kurulu raporundaki tespitlerin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkili Şirket ile fer'i müdahil Şirket arasında hukuka uygun alt işveren asıl işveren ilişkisinin bulunduğunu, müvekkili Şirketin işçilerinin vasıfsız ve yan işler olan montaj, paketleme, yükleme ve boşaltma gibi işlerde çalıştıklarını, preshane, boya, enjeksiyon gibi asıl işe dair alanlarda görev almadıklarını, yardımcı ... olan montaj bölümünde de %99 alt işveren Şirket işçilerinin çalıştığını, alt işveren işçisi ile ana işveren işçisinin birlikte çalıştıkları iddiasının gerçeği yansıtmadığını, montaj bölümünde asıl işverene ait birkaç çalışanın bulunmasını bu ilişkiyi muvazaalı hâle getirmeyeceğini, bilirkişi tarafından muvaaza ilişkisi araştırılırken Yargıtay içtihatlarında belirtilen kriterler üzerinde ... ... değerlendirme yapılmadığını, dosya içerisinde sunulan ... akış şeması, organizasyon şeması, makine yerleşim şeması, görev tanımlarını içerir çalışanlara ait liste, ... sağlığı ve güvenliği belgeleri, personelin işe giriş çıkış tarihlerini gösterir listeler incelenmeksizin bilirkişi heyeti tarafından müvekkili firmanın ... organizasyonunun olmadığı sonucuna varılmasının hatalı olduğunu, taraflar arasında geçerli bir asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçilerinin yaptığı işlerin asıl işin bir bölümü olduğu, yardımcı ... sayılamayacağı, yapılan işlerin ayrı bir teknolojik uzmanlık gerektirmediği, aynı işte asıl işveren işçileri ile birlikte çalışma hususu sabit olduğundan taraflar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu yönündeki tespitin yerinde olduğu; ayrıca asıl işveren ... Kalıp Şirketi'nin teftiş kurulu raporunun iptaline yönelik açmış olduğu dava neticesinde de ilişkinin muvazaalı olduğu yönündeki hükmün ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesinin 2020/1894 Esas, 2020/2154 Karar sayılı ilâmı ile kesinleştiği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelere dayanarak ve resen dikkate alınacak nedenlerle davanın kabulüne karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... ... Teftiş Kurulunun 28.02.2017 tarihli ve 10139 İNC-14 sayılı muvazaa tespit raporuna itiraza ilişkin tespit davasının hak düşürücü süre içerisinde açılıp açılmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 370 nci maddesinin dördüncü fıkrası.

2. 4857 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası şu şekildedir:

"...

(Değişik: 15/5//2008 - 5763/1 md.) Bu Kanunun 2 nci maddesinin altıncı fıkrasına göre ... alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde ... müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren otuz ... günü içinde işverenlerce yetkili ... mahkemesine itiraz edilebilir. (Değişik beşinci cümle ve Ek altıncı ve yedinci cümleler: 10/9//2014 - 6552/1 md.) İtiraz üzerine görülecek olan dava basit yargılama usulüne göre dört ay içinde sonuçlandırılır. Mahkemece verilen kararın temyizi halinde Yargıtay altı ay içinde kesin olarak karar verir. Kamu idarelerince bu raporlara karşı yetkili ... mahkemelerine itiraz edilmesi ve mahkeme kararlarına karşı diğer kanun yollarına başvurulması zorunludur. Rapora otuz ... günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır. (1)"

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekili, ... ... Teftiş Kurulunun 28.02.2017 tarihli ve 10139 İNC-14 sayılı raporundaki müvekkili Şirket ile fer'i müdâhil ... Kalıp Şirketi arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna ilişkin tespitin hatalı olduğunu ileri sürerek raporun geçersizliğinin, müvekkili Şirket ile fer'i müdâhil ... Kalıp Şirketi arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığının ve taraflar arasında geçerli asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunun tespitine karar verilmesi talep edilmiştir. Dava dilekçesi içeriği dikkate alındığında, davacı taleplerinin kaynağının ... ... Teftiş Kurulunun 28.02.2017 tarihli ve 10139 İNC-14 sayılı raporundaki muvazaa tespitine ilişkin olduğu ve davanın da netice itibarıyla muvazaa tespitine itiraza ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tarafça dava dilekçesinde söz konusu raporun 29.03.2017 tarihinde tebliğ edildiği ifade edilmiştir. ... Çalışma ve ... Kurumu İl Müdürlüğünün 24.03.2017 tarihli cevabı yazısı içinde yer alan 29.03.2017 tarihli tebliğ mazbatası da davacı iddiasını teyit eder mahiyettedir. Davanın 10.05.2017 tarihinde açıldığı dikkate alındığında, 4857 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesindeki hak düşürücü süre içerisinde açılmayan davanın bu gerekçe ile reddi gerekirken esasa yönelik değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1834, Karar No: 2022/12159, Tarih: 09.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1834 E.  ,  2022/12159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında yapılan vergi incelemesi sonucunda düzenlenen vergi suçu raporu ile mütalaa konusu olan ancak iddianame kapsamında bulunmayan 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçu yönünden ise aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sorgu tarihi olan 12.05.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9289, Karar No: 2021/1605, Tarih: 16.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9289 E.  ,  2021/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, açıklanan gerekçeye göre;

Dosya içeriğine göre, olay günü gündüz vakti, meskun mahal dışı iki şeritli bölünmüş asfalt Devlet karayolunda, sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile seyri sırasında direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine otobüsün yolun sağına devrilmesi şeklinde meydana gelen ve otobüste yolcu olarak bulunan on altı katılanın yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu on altı katılanın bir kısmının nitelikli, bir kısmının ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9148, Karar No: 2024/2651, Tarih: 05.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9148 E.  ,  2024/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1718 Esas, 2023/878 Karar

KARAR : Esastan ret/Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/258 Esas, 2022/132 Karar

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, kesinlik, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Sakarya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1 ada 19 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından uğramış olduğu zararın davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; 3621 sayılı Kıyı Kanunu’na (3621 sayılı Kanun) göre kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, taşınmazın kıyı kenarda kaldığından bahisle tapu kaydının iptali ile sicilden terkinini istemeye yetkili tarafın Hazinenin bizzat kendisi olduğunu, bu nedenle açılan davanın taraf sıfatı yokluğundan reddinin gerektiğini, taşınmazın tapu kaydının iptali ile sicilden terkinini istemeye yetkili tarafın Hazine olduğunu, eldeki davada tazminat hesabında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümlerinin uygulanmasının uygun olmadığını, belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın denize çok yakın olduğunu, kısmen kıyı kenar çizgisi içinde geri kalanının tamamının ise sahil bandında yer aldığını, davacının taşınmazdan hiçbir şekilde tasarruf etmesine izin verilmediğini, zarara ve hak kaybına uğradığını, davacının taşınmazı tapu siciline güvenerek satın aldığını, davacının taşınmazın tamamı ile ilgili rayiç değer üzerinden tazminat ödenmesi gerektiğini, bilirkişi ek raporu ve ... Belediye Başkanlığının 28.03.2022 tarihli cevabi yazısı da göz önüne alındığında kıyı kenar çizgisi ve sahil bandı arasında hiçbir fark olmadığını, her ikisinde de tasarruf hakkının davacının elinden alındığını, bu nedenle tüm alanla ilgili tazminata hükmedilmesi gerektiğini, ayrıca yerel mahkemenin bedele ilişkin kararının hatalı olduğunu, çok düşük belirlendiğini, yükselen enflasyonun dikkate alınmadığını, taşınmazın m² değerinin en az 2.000,00 TL olarak hesaplanması gerektiğini belirterek istinaf başvurularının kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılarak davalarının talepleri doğrultusunda taşınmazın tamamı için tazminat ödenmesine ve değerinin rayiç değer olan 1.350.000,00 TL olarak kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; kıyıların zamanaşımı yoluyla kazanılması, tapu sicili hükümlerine bağlı tutulması ve haczedilmesinin mümkün olmadığını, dava konusu taşınmazda davacının hak sahibi olamayacağını, kıyı kenar çizgisi belirlendikten sonra dava açma ve kıyı kenarda kalan taşınmazların Hazine adına tescilini talep etme yetkisinin idarede olduğunu, ancak tapusu iptal edildikten sonra taşınmaz sahibinin tazminat davası açabileceğini, davacı tarafın dava açması ve tapu iptali talep etmesinin usul hukuku açısından doğru olmadığını, davanın idari yargıda açılabileceğini, davacı vekilleri adına nispi değil maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin de davacı üzerine bırakılması gerektiğini, mahkemenin kendisini idare yerine koyarak davanın kabulüne karar vererek fonksiyon gaspı yapmak suretiyle adeta idarenin yerine geçerek işlem tesis ettiğini, bu durumun Anayasa'ya aykırılık teşkil ettiğini, kıyı kenar çizgisi olarak belirlenen hattın içeride kalan kumsal niteliğindeki hukuken özel mülkiyete konu olamayacak bir yer hakkında oluşan tapu kaydının sonradan iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın hesabı farklı olması gerektiğini, Hazinenin sorumluluktan kurtulması için kurtuluş kanıtı sunma imkanı kabul edilmediğini, mahkemece davanın kabulü yoluna gidilecekse, "tazminatın denkleştirilmesi" Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında olduğu gibi hakkaniteye uygun bir çözüm getirilmesi gerektiğini, taşınmaz için belirlenen değerin kıyıda kalan imarsız taşınmazlar için yüksek ve fahiş olduğunu, taşınmazların karşılaştırma tablosunda imar kriterinin de yer alması gerektiğini, bilirkişi raporunda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması olgusunun taşınmazın değerine olan olumlu ya da olumsuz etkilerinin tartışılmadığını belirterek istinaf başvurularının kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde; tapu kaydına 21.02.2020 tarihinde kıyı kenar çizgisinde kaldığına dair şerh düşüldüğü, davacının ise taşınmazı 23.12.2020 tarihinde satın aldığının anlaşıldığı, 4721 sayılı Kanun’un 1020 nci maddesi nazara alındığında tapunun beyanlar hanesine şerh işlendikten sonra bu şerhi tapuda görmesine rağmen taşınmazı devir alan davacının iyi niyetli olduğundan ve 4721 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi uyarınca dürüst davrandığından söz edilemeyeceği, hal böyle olunca, davacının tapusunun iptali sebebiyle bir zararının oluştuğu kabul edilse bile bu zararın tapu sicil kayıtlarının doğru tutulmamasından kaynaklandığı söylenemeyeceği gibi zarar ile tapu işlemleri arasında nedensellik bağının varlığından da bahsetmek mümkün olmayacağından davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin mülkiyet hakkını yok sayarak garabet bir karar verdiğini, müvekkilinin dava öncsinde imar izni ya da kamulaştırma talebi ile belediyeye başvurduğunu, Mal Müdürlüğü tarafından da talebini karşılanmadığını, İlk Derece Mahkemesi kararında kısmen kabulünde hatalı olduğunu, sadece kıyı kenarda kalan kısmın değil taşınmazın sahilde kalan kısmın bedeline de hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4-383 Esas, 2009/517 Karar sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme