muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/153, Karar No: 2024/5645, Tarih: 02.07.2024

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini

kesen son işlem olan sanıkların ilk savunmalarının alındığı tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

E.Sanık ... ... hakkında mağdur ...'ye karşı hakaret suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı hakaret suçundan, sanık ... hakkında mağdur Kömürcüler ailesine karşı hakaret suçundan, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'ye karşı hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini

kesen son işlem olan karar tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A.Sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama ve mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında, mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçu sanık ... hakkında mağdur ... ve ...' ye karşı kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden,

Sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun' un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği ve itiraz merciince de bir karar verildiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar yönünden,

B.Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarih ve 2014/578 Esas, 2015/547 Karar sayılı kararırına yönelik temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C.Sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama, mağdur ...' ye karşı mala zarar verme, mağdurlar ... Sayılır(...) ve ...'ye karşı hakaret suçları ile sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarih ve 2014/578 Esas, 2015/547 Karar sayılı kararırına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

D.Sanık ... hakkında, mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında, mağdur ...'ye karşı hakaret, mağdur ...'ye karşı hakaret, mağdur ... ailesini tehdit, mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçlarından, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı hakaret, mağdur ...'ye karşı hakaret, mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçlarından, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, sanık ... Sayılır(...) hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı hakaret, tehdit suçu, mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında, mağdur ...'ye karşı kasten yaralama, hakaret, mağdur ...'ye karşı hakaret, mağdur ... ailesine karşı tehdit suçu, mağdur ...'ye karşı kasten yaralama, mağdur ...'ye karşı basit yaralama suçlarından, sanık ... hakkında, mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçu, mağdur ...'ye karşı hakaret ve tehdit suçu, mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçlarından, sanık ... hakkında, mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı hakaret ve kasten yaralama, mağdur ...'ye karşı mala zarar verme, mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçlarından, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ... Sayılır(...)'a karşı tehdit, mağdur ...'ye karşı hakaret ve tehdit, mağdur ... ...'ye karşı hakaret, mağdur ...'ye karşı iftira suçlarından, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı mala zarar verme suçundan, sanık ... hakkında mağdur Kömürcüler ailesine karşı hakaret suçundan, sanık ... hakkında mağdur Kömürcüler ailesine karşı hakaret suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden,

Gerekçe bölümünde (D) bendinde açıklanan nedenle İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarih ve 2014/578 Esas, 2015/547 Karar sayılı hükmüne yönelik temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

E.Sanık ... ... hakkında mağdur ...'ye karşı hakaret suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı hakaret suçundan, sanık ... hakkında mağdur Kömürcüler ailesine karşı hakaret suçundan, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'ye karşı hakaret suçundan kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünde (E) bendinde açıklanan nedenle İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarih ve 2014/578 Esas, 2015/547 Karar sayılı hükmüne yönelik temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4964, Karar No: 2025/3489, Tarih: 17.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4964 E.  ,  2025/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/184 Değişik iş

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

KARAR : İddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 26.02.2024 tarihli ve 2023/166884 Soruşturma, 2024/16580 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2024 tarihli ve 2024/148 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair merci İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2024 tarihli ve 2024/184 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 02.04.2024’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 2024/18270 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve KYB-2024/95053 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve KYB-2024/95053 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26/02/2024 tarihli ve 2024/166884 soruşturma, 2024/16580 esas, 2024/12745 sayılı iddianamenin iadesine dair İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2024 tarihli ve 2024/148 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/04/2024 tarihli ve 2024/184 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2024 tarihli kararı ile ''..sahte fatura düzelendiği belirtilen karşı şirketlerin vergi inceleme raporlarının temin edilerek bu şirketler hakkında açılan kamu davalarının tespiti, şüphelinin defter ve belgeleri, banka kayıtları ve ödeme belgeleri ile birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği, faturalardan kimlik bilgilerinin tespitinin yapılarak şirket yetkilileri belirlendikten sonra bilgi sahibi olarak dinlenilmesi gerektiği, şüpheliden sahte fatura aldığı iddia edilen şahıslar ile ilgili dava açılıp açılmadığının araştırılması gerektiğinden..'' bahisle iddianamenin iadesine karar verildiği anlaşılmakla;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklinde,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmı ile de ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklinde belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre şüpheli hakkında, sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, soruşturma dosyası kapsamında İstanbul Vergi Kaçakçılığı Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen vergi tekniği raporunun vergi suçu raporu ile mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheli hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu,

Dosya kapsamına göre şüpheli hakkında, sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, soruşturma dosyası kapsamında İstanbul Vergi Kaçakçılığı Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen vergi tekniği raporunun vergi suçu raporu ile mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheli hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu,

Mahkemesince her ne kadar suça konu faturalardan kimlik bilgilerinin tespitinin yapılarak şirket yetkilileri belirlendikten sonra bilgi sahibi olarak dinlenilmesi gerektiği, şüpheliden sahte fatura aldığı iddia edilen şahıslar ile ilgili dava açılıp açılmadığının araştırılması gerektiğinden bahisle iddianame iade edilmiş ise de, iade sebeplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade nedenleri arasında da bulunmadığı ve anılan eksikliklerin yargılama aşamasında giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2024 tarihli ve 2024/148 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile; "şüpheli savunmasında; şirketin işleri ile Mali Müşavir ...'ın ilgilendiğini beyan ettiğinden sahte olarak düzenlendiği iddia edilen faturalar temin edilip şüpheliye gösterilerek kendisi tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması...'ın ifadesi ve yazı ve imza örneklerinin alınması, faturalar üzerindeki yazı ve imzaların şüphelinin ve ...'ın yazı ve imzaları ile karşılaştırılması ile rapor alınması, vergi inceleme raporunda adı geçen şirketler hakkındaki vergi inceleme raporları getirtilerek dava açılıp açılmadığının araştırılması, özelikle sahte belge kullanma suçu yönünden sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen.... Büro Makinaları LTD. ŞTİ. hakkında sahte belge düzenleme suçundan açılmış kamu davası olup olmadığının araştırılması gerektiği ve bu hususların suçun sübutunu etkilediği anlaşıldığından iddianamenin iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; 08.06.2023 tarihli ve 2023-2010-4-167/1 sayılı vergi tekniği raporunda, Kozyatağı Vergi Dairesi Müdürlüğünün 871054.... vergi kimlik numaralı mükellefi ... Tur.İnş.ve Org.Tic.Ltd.Şti.'nin yetkilisi olan şüphelinin, 2018 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarını işlediği belirtilerek, alınan komisyon mütalaası sonrası suç duyurusunda bulunulması üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, şüpheli hakkında atılı suçlardan iddianame tanzim olunmuş ise de; şüphelinin alınan ifadesinde, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarıyla herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, iş ve işlemlerin kuzeni olan ... tarafından yapıldığını, kendisinin kusurunun olmadığını beyan etmesi karşısında, iade kararında belirtilen hususların yerine getirilmesinin gerektiği anlaşılmakla; kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6845, Karar No: 2018/4694, Tarih: 21.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6845 E.  ,  2018/4694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının maliki olduğu Terakki mahallesi 241 ada ... sayılı parselin kıyı kenar çizgisinde kaldığından bahisle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/... E. - 2004/43 K. sayılı kararı ile tapusunun iptaline karar verildiğini ileri sürerek, TMK'nın 1007. maddesi uyarınca taşınmazın rayiç değerinin tespiti ile tazminat tutarının belirlenmesine, şimdilik 2000.00.-TL tazminatın zararın doğduğu tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verimesini talep etmiştir.

Davacı vekili 18/05/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 420.393,94.-TL'ye çıkartmış ve ıslah harcını ise 01/06/2015 tarihinde yatırmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu: Davanın kısmen kabulü ile; 350.726,50.-TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, 1952 yılında tapulama çalışmalarında gerçek kişi adına tespit ve tescil edilen 241 ada ... sayılı parselin ifrazı ile oluşan 241 ada ... sayılı parselin ...,... m² yüzölçümü ve arsa niteliğiyle 07/07/2000 tarihinde ... Belediyesi adına tescil edildiği, davacının ise taşınmazı 08/01/2002 tarihinde satın alma yoluyla edindiği, ... 2. Asliye Hukuk Mahkmesinin 2003/... E. -2004/43 K. sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu ise 241 ada ... sayılı parselin kıyı kenar cizgisinde kaldığından bahisle tapusunun iptaline karar verildiği ve kararın onanarak, karar düzeltme isteminin de reddine karar verilerek 30/12/2005 tarihinde kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından Devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; ....09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı). Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir.

4721 sayılı TMK’nın 705/2. maddesi uyarınca tapu iptali ve tescil istekli davaların kesinleştiği tarih itibariyle mülkiyet hakkı sona ereceğinden bu tarih itibariyle tapusu iptal edilen gerçek ve tüzel kişilerin zararı oluşacak olup, zararın meydana geldiği tarihe göre de tapusu iptal

edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Değerlendirme tarihi itibariyle taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile, arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Bu bilgiler ışığında, somut olaya bakıldığında, davacıya ait tapu kaydının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle iptal edildiği, her ne kadar kıyıların özel mülkiyete konu olması mümkün değil ise de tapu kütüğünün gerçek kişi adına oluşturulduğu, daha sonra ifraz ve satış yoluyla davacının malik olduğu, bu şekilde tapu sicilinin hatalı olarak tutulduğundan, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının zararının tazmini gerektiğinden mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde ve taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak davacının zararı, tapu iptal kararının kesinleştiği 30/12/2005 tarihinde oluşmuş olup, mahkemece bu tarihin değerlendirme tarihi olarak esas alınması gerekmekte iken taşınmazın dava tarihi itibariyla hesaplanan değerinin dikkate alınması ve emsal araştırılması yapıldığı halde, en uygun emsalin 2002 yılında belediye tarafından davaya yapılan satış olduğunun kabul edilerek, emsal satış yöntemine göre değer belirlenmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu durumda, davaya konu taşınmazın değerinin yönetimine uygun şekilde tespit edildiği söylenemez.