muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14694, Karar No: 2015/23501, Tarih: 30.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14694 E.  ,  2015/23501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı asıl işveren, bu dosya ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bazı alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebligat yapılmış, bazılarına ise çıkarılan tebligat bila ikmal iade edilmiş ya da tebligat parçaları dosyaya alınmamış, bazı dosyalarda ise davalı asıl işverenin ihbar talebinde bulunmamakla birlikte işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden getirtilmesini istediği halde bu talep mahkemece dikkate alınmamıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkemeye başvurur. Müdahale dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya alınmaksızın ve özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri toplanıp, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretleri alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenerek getirtmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik ve inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde ile karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Kabule göre de; Seri halde Dairemize gelen dosyaların incelenmesi sırasında ... . İş Mahkemesinin 2014/333 Esas ve 2015/624 Karar sayılı dosyasında 2011 ve 2012 yıllarına ait bordroların sunulduğu tespit edilmiştir. Bu bordroların incelenmesinde davacılara yıllara göre değişen miktarlarda yol ve yemek ücretinin ödendiği anlaşılmaktadır. Zaten bu dosyada davacı da iş akdinin feshinden önceki bir yıl, yol ve yemek ücretlerini ödendiğini kabul etmektedir. Bu durum karşısında yol ve yemek ücreti tahakkuklarının ve ödeme belgelerinin alt işverenlerden istenerek ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenip, bordroların temin edilememesi durumunda işe sunulan bu bordrolardaki ücretler baz alınarak, ayrıca son bir yıl yemek ücretlerinin ödendiği hususunda dilekçesinde beyan bulunmayan davacılardan da ödeme yapılıp yapılmadığı sorularak açıklattırılıp, bordro sunulmayan dosyalarda 2011 ve 2012 yıllarına ait yol ve yemek ücretleri tahakkukları ve ödemeleri olduğundan bordroda adı bulunan davacıların alacak hesabının da bu ödemelerin mahsubundan sonra ödenmeyen miktarın belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14885, Karar No: 2021/18830, Tarih: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14885 E.  ,  2021/18830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun'un 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3929, Karar No: 2018/7419, Tarih: 05.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/3929 E.  ,  2018/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu Bostandere Köyü çalışma alanında bulunan 166 ada 3 parsel sayılı 1.005,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... ve müşterekleri adına, 166 ada 4 parsel sayılı 616.48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri, ... sırasında kendilerine ait 166 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün davalılara ait 166 ada 4 parsele dahil edildiği iddiasına dayanarak bu bölümün tapusunun iptali ile 166 ada 3 parsele eklenerek adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, mahalli bilirkişiler ve tanık beyanlarından, taşınmazlar arasındaki sınırın zeminde mevcut patika yol ile ayrıldığı, bu yol üzerinde eski tarihlerde elektrik direği bulunduğu ancak daha sonra bu direğin yerinin değiştiği sabit olmakla, ... tespiti sırasında belirlenen sınırın taraflar arasında sürekli kullanılan ve kabul edilen sınır olduğu ve ... tespiti öncesinde sınırda herhangi bir değişiklik olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; mahallinde yapılan keşifte mahalli bilirkişi ve tanıklarca davacı ve davalı taşınmazı arasında sınır olduğu belirtilen, aşağıda ... ağacından başlayıp yukarıda kavak ağaçları arasında yer alan patika yol ile sonradan yeri değiştiği belirtilen elektirik direğinin eski ve mevcut yeri fen bilirkişi raporunda gösterilmemiş ve krokiye işaretletilmemiş olduğundan, bilirkişi ve tanık beyanlarının, yapılan keşfin denetlenmesine imkan bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları huzuruyla yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişi ve tanıklardan bahsi geçen ... ağacı, kavak ağaçları, patika yol ile elektrik direğinin önceki ve şimdiki yerinin gösterilmesi istenilmeli, fen bilirkişisinden bunların yerini krokisinde gösterir şekilde keşfi izlemeye imkan veren, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... ve ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2007/1884, Karar No: 2007/1860, Tarih: 21.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1884 E.  ,  2007/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 113 ada 103 ve 118 parsel sayılı 280 599.26 ve 4 508.09 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar mera olarak sınırlandırılmışlardır. Davacılar vekili, yasal süresi içinde ırsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin eşit paylarla davacılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; taşınmazların tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, davacıların dayandığı vergi kaydı kapsamında kaldığı, 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 14. maddesindeki zilyetlikle mülk edinme koşullarının davacılar yararına oluştuğundan bahisle taşınmazların davacılar adına tesciline karar verilmiş ise de yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacıların dayandığı vergi kaydı Özel İdare Müdürlüğünden celbeldilmemiş, davacıların ibraz ettiği fotokopi ile yetinilmiş, bu vergi kaydının revizyon görüp görmediği araştırılmamıştır.Yine çekişmeli parsellere komşu parsellerin tutanak suretleri ve dayanakları getirtilmemiş, keşifte uygulanarak bilirkişi ve tanık sözleri ile denetlenmemiş, mahkeme gözlemi de keşif zaptına yazılmamıştır. Öncelikle taşınmazın niteliğinin doğru bir şekilde belirlenebilmesi için, komşu parsellere ilişkin tutanaklar ile dayanakları kayıtlar celp edilmeli, ayrıca taşınmazın bulunduğu yerde toprak komisyonunca dağıtım yapılmış ise buna ilişkin belirtmelik tutanakları ve haritaları ile yine mevcut ise mera tahsis kararları, ekleri ve haritaları getirtilmeli, davacıların dayandıkları vergi kaydı celp edilerek revizyon görüp görmediği Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden sorulmalıdır. Tüm belgeler toplandıktan sonra, mahallinde yeniden yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan yerel bilirkişilerle, aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuru ile keşif yapılmalı, toprak komisyonu belirtmelik tutanakları, mera tahsis kararı ve haritaları uygulanıp kapsamları belirlenmeli, davacıların dayandığı vergi kaydı gereği gibi uygulanmalı, taşınmazların öncesinin geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığı belirlenmeli, taşınmazların niteliği, intikali ve tasarrufu hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri çevre parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin tutanağa aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek beyanlar arasındaki çelişkiler yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, ziraat mühendisleri arasından seçilecek uzman bilirkişiler aracılığıyla taşınmazların toprak yapısı incelettirilerek gerekçeli rapor alınmalı, teknik bilirkişiye keşif ve uygulamayı gösterir harita ve rapor düzenlettirilmeli, vergi kaydı gayri sabit hudutlu olduğundan, kayıt miktar fazlasının zilyetlikle kazanılmaya elverişli bulunup bulunmadığı araştırılmalı, kayıt miktar fazlası yönünden 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 14. maddesindeki

2007/1884-1860 Sh:2

sınırlamalar gözönünde tutulmalı, mahkeme gözlemi de keşif zaptına yazılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.Mahkemece bu yönler yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunduğundan, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8527, Karar No: 2018/951, Tarih: 06.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8527 E.  ,  2018/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün mahiyeti itibariyle kanuni olanak bulunmadığından şikayetçi vekilinin duruşmalı inceleme isteğinin reddine.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetçisi ...’ya karşı işlenen eylemden dolayı,

1-İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk açısından hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılması karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verildiği,

2-1 numaralı bentteki bozma nedeninde açıklandığı üzere; ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla farklı kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetle, mahkemece ticareti terk suçunda, sanık hakkında birden fazla farklı şikayetçi tarafından yapılan şikayetin bulunması nedeniyle ceza artırılmış olup şikayetçi ...’nun şikayeti ile ilgili olarak suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanık hakkında fazla ceza tayin olunması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

Şikayetçisi ... Mad. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne karşı işlenen eylemden dolayı,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

Şikayetçisi ... Mad. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne karşı işlenen eylemden dolayı,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3953, Karar No: 2019/3138, Tarih: 18.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3953 E.  ,  2019/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 26/11/2015 gün ve 2012/682 - 2015/603 sayılı kararı bozan Dairenin 27/04/2017 gün ve 2016/3914 - 2017/2490 sayılı kararı aleyhinde davalı Birtur Turizm İnşaat Ticaret A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 29.03.2011 tarihinde toplam 816.000 USD tutar bedelle bir motor yat satın aldığını, davalılardan ...'a ait ve kendisi tarafından kullanılan "AYSU-1" isimli 5,45 metre uzunluğundaki ticari sürat teknesi ile diğer davalı ...'e ait ve davalı ... tarafından kullanılan "KUUM" isimli 4-5 metrelik fiber gövdeli zodyak botun Göltürkbükü koyu içerisinde akşam vakti seyir halinde iken çarpışması ve çarpışmanın şiddeti ile yön değiştiren davalı ...'e ait "KUUM" isimli zodyak botun, müvekkil şirkete ait ve denizde tonaza bağlı konumda bulunan "LOKA" isimli motor yata çarptığını, çarpmanın etkisiyle müvekkili şirkete ait "LOKA" isimli motor yatın sağ orta tarafında ve su seviyesinin 20-30 cm üstünde 1,5-2 metrelik bir delik oluştuğunun ve motor yatın iç kısmında da ciddi maddi zararın meydana geldiğini, davacı müvekkili şirkete ait "LOKA" isimli motor yatın, batma tehlikesine karşı Sahil Güvenlik Komutanlığı'na bağlı ekiplerce sahile çekildiğini ve teknenin gövdesinde meydana gelen maddi zararın fotoğraflandığını, çarpmanın etkisiyle müvekkili şirkete ait "LOKA" isimli motor yatta toplam 42.841,68 € tutarında maddi hasar meydana geldiğini ve müvekkili şirketin, işbu maddi zararının, sigorta şirketinden karşılamak suretiyle teknenin yeniden yaptırıldığını, motor yatın çarpma neticesinde değer kaybına da uğradığını, bu olayla ilgili Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma başlatıldığını ancak mağdur ...'un şikayetçi olmaması ve müvekkili şirketin teknesinde meydana gelen maddi hasarın hukuki ihlaf teşkil etmesi gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, davalıların davacının yatında meydana gelen değer kaybından müteselsilen sorumlu olduklarını, dava tarihinde belirsiz olan değer kaybından ötürü işbu belirsiz alacak davasını açma gereğinin hasıl olduğu ileri sürerek, şimdilik 1.000 TL maddi tazminatın çatma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 10.03.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 286.713,43 TL'ye yükseltmiştir.Davalı vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava dilekçesinde talep edilen 1.000 TL’nın kaza tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ıslah edilen kısma ilişkin 285.713,43 TL talebin zamanaşımı nedeni ile reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalı Birtur Turizm İnşaat Ticaret A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Birtur Turizm İnşaat Ticaret A.Ş. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Birtur Turizm İnşaat Ticaret A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı Birtur Turizm İnşaat Ticaret A.Ş.'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.