muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12588, Karar No: 2013/2684, Tarih: 12.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/12588 E.  ,  2013/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ....Köyü, Koparan Mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile işaretli gösterilen 3676.87 m2'lik taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı Hazine tarafından hüküm temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin, 26.6.2008 tarih ve 2008/5611 E.,- 2008/9215 K. sayılı bozma kararında özetle; " Yörede 1951 yılında yapılan genel kadastroda çekişmeli taşınmaz hali arazi olarak tescil harici bırakılmışsa da, sınırda orman niteliğinde taşınmazlar bulunduğu ve orman tahdidi seri bazda yapıldığına göre, mahkemece uzman orman mühendisi, ziraat mühendisi ve fennî bilirkişiler marifeti ile öncelikle çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı hususunda araştırılma yapılması, bu inceleme sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı veya zilyetlikle iktisap edilebilecek yerlerden olduğu saptanması halinde davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17 maddesindeki koşulların oluşmuş olup olmadığının araştırılması gerekir. Ayrıca, çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazlara ilişkin kadastro tesbit tutanakları ile dayanakları olan kayıt ve belgeler ve kadastroca oluşan tapu kayıt örnekleri dosyaya getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdikleri de araştırılmamıştır. Uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın "yöre florasından olan ve çalı formunda bulunan meşe ve fundalardan temizlenmiş Hazine arazisi" niteliğinde olduğu, eğiminin % 15-35 olduğu açıklanmıştır.

Ne varki; aynı yörede diğer dava dosyalarına verilen bilirkişi raporlarında "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de, taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan hava fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Uzman orman bilirkişinin raporunda, meşeden temizlendiği belirtilen çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle; davanın niteliği dikkate alınarak usûle uygun orman ve zilyetlik araştırması yapılarak oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulması " gereğine değinilmiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve (A) harfi ile gösterilen 3676,87 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce seri bazında 02.05.1968 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1951 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 12/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6666, Karar No: 2013/10476, Tarih: 01.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6666 E.  ,  2013/10476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Kadıköy 3.İcra Müdürlüğünün 2009/1529 sayılı takip dosyasından, davacının borçludan satın aldığı ancak kış şartları nedeniyle borçlu şirketin deposunda bekletilen iş makinesinin 11.2.2009 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK'nin 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasının kabulü ile söz konusu haczin kaldırılmasını talep etmiştir

Davalı alacaklı ekili, haczin borçlunun adresinde yapıldığını ve borçlunun haciz sırasında bir itirazının olmadığını, istihkak iddiasının alacaklılardan mal kaçırma amcı ile danışıklı yapıldığından haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haçzedilen iş makinesine ait fatura, sevk irsaliyesi ve muhasebe kayıtlarından davacıya ait olduğu anlaşıldığından bahisle davanın kabulüne karar vermiş, hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 3.kişinin İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu iş makinesi, 11.02.2009 tarihinde borçlu şirkete ait adreste haczidelmiş ve haciz sırasında Tuğrul İnce haczedilen malların borçlu şirkete ait olduğunu belirtmiştir. İİK'nin 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayı ile alacaklı yararına olup karine aksinin davacı 3.kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekmektedir.

Davacı 3.kişi, iş makinesini 02.12.2008 tarihinde borçludan satın aldığına ilişkin fatura ve sevk irsaliyesi ve bedilen ödendiğine ilişkin banka dekontları sunmuştur.

6085 sayılı Yasa’nın 22/c-2 ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 29/a 4-2 maddesi uyarınca Ticaret ve Sanayi Odasına tescili zorunlu olduğunu, anılan Yönetmeliğin 36)maddesinin -b)bendinde tescilli, c)bendinde -tescili silinmiş veya tescil edilmemiş araçların sahiplik belgesi esas alınarak noterlerce yapılacağı öngörülmüştür.

Somut olayda, dava konusu iş makinesinin ticaret odasına tescilli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda anılan yönetmeliğin c)bendi gereğince yine sahiplik belgesi esas alınarak noterden satışın yapılması gerekirken, satış harici olarak fatura ile yapıldığından geçersiz olup mülkiyet davacı 3.kişiye geçmemiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davacı 3.kişinin davasının reddine karar vermesi gerekirken, aksi düşüncelerli davanın kabulüne karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6019, Karar No: 2019/321, Tarih: 14.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6019 E.  ,  2019/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

.... üçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonunun 08.11.2012 tarihli 205 sayılı mütalaasına uygun olarak "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarına ilişkin olduğu, .... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2012 tarihli 2012/17980 Esas sayılı iddianamesi ile "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, ancak sahte fatura düzenleme suçundan yargılama koşulu olan mütalaanın bulunmadığı dikkate alınarak; öncelikle durma kararı verilip “sahte fatura düzenleme” suçundan 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/713, Karar No: 2016/642, Tarih: 19.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/713 E.  ,  2016/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin ek kararıyla davacı vekilinin temyizinin süresinde olmaması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37090, Karar No: 2016/8218, Tarih: 04.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/37090 E.  ,  2016/8218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, hafta tatili ücreti, e-kart kesintisi, yıllık izin ücreti, yol ücreti, yemek ücreti, ücret kesintisi, asgari geçim indirimi alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... ve .... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin asıl işveren ...'nin ... bünyesinde alt işverenler ... ve ...nezdinde elektrik teknisyeni olarak 16/03/2009 tarihinde çalışmaya başladığını, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, e-kart kesinti alacağı, yıllık izin ücreti, yol ve yemek ücreti, ücret ve ücret kesintisi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; husumet itirazında bulunarak, işin tamamının diğer işverenlere ihale edilmesi nedeni ile müvekkili idarenin işçi çalıştırmadığını, davacının işvereninin ihaleyi alan firma olduğunu, sorumluluğun kendilerinde olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... ; davacının taleplerinin yerinde olmadığını, ... ile yapılan sözleşmeye göre personelin çalışma saatlerinin BEDAŞ tarafından belirlendiğini, fazla mesai yapılmadığını, yıllık izinlerin kullandırıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... .; davacının çalışması bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın davalılar ... yönünden kısmen kabulü ile fazla çalışma, genel tatil, yol ve yemek ücreti ve ücret alacaklarının davalılardan tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ... nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Söz konusu alacağın varlığını ispat yükü davacıda olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

2-Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Söz konusu alacağın varlığını ispat yükü davacıda olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına ihtiyatlı yaklaşılması gerekir. Bu beyanlar diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı kabul edilip alacak hesaplanmıştır. Oysa davacı tanığı olarak dinlenen işçiler aynı şekilde davalı aleyhine dava açan kişilerdir.

Tanıkların konumu, tanıklıklarına duyulacak güveni etkileyecek durumdadır. Bu nedenle tanıklıklarına itibar edilemez. Davacı fazla çalışma yaptığını somut delillerle kanıtlayamadığından bu talebin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1934, Karar No: 2015/569, Tarih: 19.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/1934 E.  ,  2015/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖYNÜK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2011/175-2013/166

Taraflar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve alacak davası sonunda yerel mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Asıl dava, çaplı taşınmaza hem doğrudan hem de dolaylı (komşuluk hukukuna dayalı) elatmanın önlenmesi ve yıkım; birleşen dava, alacak isteklerine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu ... ada 83 parsel sayılı taşınmazının 78.50 m²'lik kısmına davalının ark açarak müdahale ettiğini, ekili sebzelerine zarar verdiğini, sınıra diktiği meyve ağaçlarının büyüdüğünde gölge yaparak ürün yetiştirmesine engel olacağını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve ağaçların kaldırılmasına karar verilmesini istemiş; birleşen davada, davalının tecavüzü sebebiyle meydana gelen 353,50 TL zarar ile tespit dosyası giderleri toplamı olan 982,70 TL'nin davalıdan tahsil edilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu ağaçların henüz mevcut bir zararı bulunmadığından muhtemel zararların dava konusu edilemeyeceği, su arkının eskiden beri kullanıldığı, davalı tarafından açılmadığı ve 1972 yılında zemindeki haliyle yeniden düzenlenerek kişilerce kullanıldığı gerekçesiyle asıl davanın reddine; davalının kapatılan arkı açarken davacı taşınmazına zarar verdiği gerekçesiyle birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu ...ada 83 parsel sayılı taşınmazın davacı, ... ada 45 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı olduğu, 24.04.2013 tarihinde yapılan keşifte bilirkişilerce düzenlenen rapora ekli kroki (1)'de A harfi ile gösterilen 55,60 m²'lik kısmı davalının kullandığı, davalı tarafından açıldığı iddia edilen su arkının F (24,10 m2) ve G (2 m2) harfleri ile gösterildiği, .. ada 83 no'lu parselin içerisinden geçen su arklarının C, D, F, ve G harfleri ile gösterildiği ve toplam alanının 114,65 m² olduğu, su arkının kadastro paftasında mevcut olmadığı, mahalli bilirkişinin, su arklarının 60-70 yıl önce farklı bir şekilde geçtiğini ve arkın yönünün değiştirildiğini beyan ettiği, davalı tarafından dikildiği iddia edilen ağaçların ortak sınırda bulunduğu, ziraat bilirkişi raporuna göre ise, söz konusu bu meyve ağaçlarının büyüdüğünde dallarının gölge yaparak davacıya ait taşınmaza ekilen ürünlerin gelişmesine zarar verebileceğini, ağaçlar davalıya ait taşınmaza doğru geriye çekilerek zararın önüne geçilebileceğini tespit ettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, 4721 s. TMK.'nın 683. maddesinde; malikin taşınmazı üzerinde yararlanma, kullanma ve tasarruf yetkilerine sahip olduğu ve 2. fıkrasında da, her türlü haksız elatmanın önlenmesini dava edebileceği öngörülmüştür.

Çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet, geniş haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevler de yükleyen bir ayni haktır. 4721 s. Türk Medeni Kanununun (TMK) 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı Kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini göz önünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama, zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun için de zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Öte yandan, elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Somut olayda; davalının, 83 ve 45 parsel sayılı taşınmazların ortak sınırına diktiği ağaçların gölge yapmak suretiyle davacının taşınmazı üzerindeki bitkilere zarar verebileceği, ağaçların 3-5 yaşlarında olduğu yapılan keşif ve uzman bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Bu durumda bilirkişi raporunda davacı taşınmazına yönelik muhtemel zararın nasıl bertaraf edileceği belirtilmiş olmasına karşın mahkemece, değinilen bu önlemlere hükmetmek yerine, yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Ayrıca, fen bilirkişileri tarafından düzenlenen krokide C, D, F ve G harfleri ile gösterilen arkın davacı taşınmazı içerisinde kaldığı, davacının kapattığı arkın davalı tarafından açılarak davacıya ait taşınmazda A harfi ile gösterilen 55,60 m² alan ile birlikte davalı tarafından kullanılmakta olduğu sabittir. Bu durumda, davacının çaptan kaynaklanan mülkiyet hakkına değer verilmek suretiyle müdahalenin önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmemiş olması da doğru değildir.

Hâl böyle olunca; asıl davada davacının fiili ve komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve ağaçların davalı taşınmazına doğru çekilmesi isteklerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14420, Karar No: 2023/5700, Tarih: 01.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14420 E.  ,  2023/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... Başkanlığı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 9193 ada 13 parsel(eski 6 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ve taşınmazın kamulaştırılan kısmının idare adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; idare tarafından belirlenen değerin kabul edilemeyecek kadar az ve taşınmazın gerçek değerinin çok altında belirlenmesi nedeniyle taşınmazın gerçek değerinin bilirkişi marifetiyle ve rayiç değerler nazara alınarak tespiti ile müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.08.2019 tarihli ve 2018/1155 Esas, 2019/770 Karar sayılı kararı ile bedel depo edilmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı ... Başkanlığı vekili süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 30.12.2020 tarihli ve 2019/2472 Esas, 2020/1286 Karar sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Adana Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı ... Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.