muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28756, Karar No: 2013/20979, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28756 E.  ,  2013/20979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda;sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 24.05.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2011/20710, Karar No: 2012/25466, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/20710 E.  ,  2012/25466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6 maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan ilamın en ağırının olması gerektiğinin anlaşılması karşısında; İnegöl Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2002/992 esas ve 2003/203 karar sayılı ilamının yerine sanığın daha az cezaya mahkum edildiği Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/1150 esas ve 2004/1300 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması ve suça konu çalınan paraların bir kısmının sanık yakalandığında ele geçmemiş olması, kontörlerin de tutuklandıktan sonra cezaevine girişi sırasında yapılan ayrıntılı aramada ele geçmiş olması karşısında, sanığın eylemi tamamlandığı halde teşebbüs nedeniyle cezasından indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK'nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağından suç tarihinin 07.05.2006 olması karşısında tebliğnamedeki bu yöndeki düzelterek onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

..//.

-2-

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.11.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1149, Karar No: 2015/12946, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1149 E.  ,  2015/12946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kalkandere Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2014

NUMARASI : 2014/100-2014/127

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28.03.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Yolbaşı Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Dava konusu taşınmazın 1/1000'lik onaylı imar planının taşınmazın bulunduğu paftasında işaretlettirilerek kaymakamlık, belediye gibi resmi kurumlara olan mesafesi ve şehrin ticaret merkezine olan uzaklıkları belediyeden getirtilecek imar paftasına bilirkişiler marifetiyle işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14226, Karar No: 2011/15896, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/14226 E.  ,  2011/15896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.06.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil, tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Afyon ili Çay ilçesi Dörtyol mahallesi 246 ada 24 parsel sayılı taşınmazda davalı adına kayıtlı 1/2 payın iptali ile davacı adına tescili, mümkün olmadığı takdirde 1/2 pay bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 706., Borçlar Kanununun 213., Tapu Kanununun 26. ve Noterlik Kanununun 60. maddeleri uyarınca tapuda kayıtlı bir taşınmazın satışının resmi şekilde yapılması gerekmektedir. Borçlar Kanununun 11/II. maddesi gereğince kanunun öngördüğü bu şekil sıhhat şartıdır.

Somut olayda; davacı dava konusu 246 ada 24 parsel sayılı taşınmazın bedelinin tamamını kendisinin ödediğini bu nedenle davalı adına olan 1/2 payın iptali ile adına tescilini, olmadığı takdirde 1/2 paya tekabül eden bedelin ödenmesini istemiştir. Dosya içerisinde bulunan 05.08.1999 tarihli resmi senet incelendiğinde dava konusu 246 ada 24 parsel sayılı taşınmazı davacı ve davalının taşınmazın bedelini birlikte ödeyerek 1/2 paylı olarak dava dışı

Hatice Tınaztepe'den satın aldıkları görülmektedir. Bu resmi senedin aksinin davacı tarafından aynı kuvvette bir belge ile kanıtlanması gerekir. Davacı aynı kuvvette bir belgeyi dosyaya ibraz edememiş ise de dava dilekçesinde yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 22.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3754, Karar No: 2022/4715, Tarih: 13.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3754 E.  ,  2022/4715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 22. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.06.2018 tarih ve 2016/783 E. - 2018/369 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.02.2022 tarih ve 2022/117 E - 2022/155 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair 21.04.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, satım sözleşmesine dayalı olarak fazla ödenen tutarın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulduğu,istinaf mahkemesince yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın davalı vekili tarafından temyiz edildiği, İstinaf Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ek kararı ile çıkarılan muhtıraya rağmen temyiz harçları yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karara karşı davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen ek kararda hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4367, Karar No: 2013/9410, Tarih: 13.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4367 E.  ,  2013/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 31.12.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı ile imar çalışmalarının sonuçlanıp sonuçlanmadığı, sonuçlanmışsa dava konusu taşınmazın en son imar durumunu gösteren krokisinin, ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2)Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6260, Karar No: 2013/1556, Tarih: 17.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/6260 E.  ,  2013/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, tecavüz edildiği iddia edilen dava konusu taşınmazların yeşil alan ve kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının anlaşılması karşısında; taşınmazların belediye sınırları ya da belediye mücavir alanı içinde kalıp kalmadığı, özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı; sanık tarafından yapılıp yapılmadığı, yapım tarihleri ve nitelikleri ilgili belediyeden sorularak ve gerekirse refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınıp keşif yapılarak tam olarak saptandıktan sonra TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri kapsamında sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken; 5841 sayılı Kanunun 1. maddesi ile yapılan değişiklik sonrasında olayda uygulanma olanağı bulunmayan TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16639, Karar No: 2015/21569, Tarih: 15.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/16639 E.  ,  2015/21569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işkolu itirazının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ......, ... ile TC. .... Bakanlığı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı Hava İş Sendikası vekili, davalılardan işveren şirketin talebi üzerine, diğer davalı Bakanlık tarafından yapılan inceleme sonucunda, davalı .... ve bağlı iş yerlerinde yapılan işlerin niteliği itibari ile iş kolları yönetmeliği 12 sıra no.lu Metal İş Koluna girdiğine ilişkin olarak T.C..... Bakanlığı tarafından verilen 2013/28 karar no.lu iş kolu tespit kararının iptali ile .... ve bağlı iş yerlerinde yapılan işlerin niteliği itibari ile iş kolları yönetmeliği 15 sıra no.lu taşımacılık iş koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

1) Davalı Bakanlık vekili, Bakanlıkça yapılan incelemede; adı geçen şirketin hizmetlerini yürüttüğü, merkez işyerinde yapılan işlerin ise asıl işe yardımcı işlerden olduğu bu nedenle söz konusu işyerinde yapılan işlerin müvekkil Bakanlıkça usul ve yasalara uygun olarak, tüm veriler ışığında işkolu ile ilgili maddeleri uyarınca hangi sıra numaralı işkolunda yer aldığı tespit edildiğini ve buna ilişkin tespit kararının Resmi Gazete ‘de yayımlandığını, müvekkil Bakanlığın yaptığı tespitin doğru olduğunu, zira işverenin iş kolu tespiti yapılması için, yaptığı başvurusu üzerine düzenlenen müfettiş raporunun da davacının iddiasının yerinde olmadığını gösteren resmi belge olduğunu, davanın reddi gerektiğini;

2) Davalı işveren .... vekili, Davanın 11.07.2013 tarihinde açıldığını fakat 26.07.2013 tarihli ve 28719 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan İşkolları Yönetmeliği'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile daha önce yayınlanan yönetmelikte değişlikler yapıldığını, anılan Yönetmeliğin 4. maddesinin 3. bendine 'yeni bir işkolu tespiti yapılıncaya kadar' ifadesinin eklendiğini ve EK-1 İşkolları Listesi'nde yer alan 12 nolu Metal işkoluna 33.14 satır altına '33.16- Hava taşıtlarının ve uzay araçlarının bakım ve onarımı' sınıfının ilave edildiğini, dolayısıyla eldeki davanın konusunu teşkil eden uyuşmazlığın yapılan yönetmelik değişikliği ile açık ve net bir şekilde çözümlendiğini, hava taşıtlarının bakım ve onarımı ile iştigal eden davalı şirketin sınıfının metal işkoluna dahil edildiğini ve davanın konusuz kaldığını, davacının atıfta bulunduğu 2009 yılındaki Yargıtay hükmünden sonra hem şirketin faaliyet alanının hem de İşkolları Yönetmeliği'nin köklü değişime uğraması nedeniyle söz konusu Yargıtay hükmünün eldeki davada esas alınamayacağını, şirketin ....'dan ayrılarak 23.05.2006 tarihli ticaret sicili tescili neticesinde kurularak (münhasıran bir bakım, tamir ve modifikasyon şirketi olarak) tüzel kişilik kazandığını, böylece Hava Taşımacılığı sektöründe faaliyet gösteren bir alan olma vasfını kaybettiğini, tesislerde verilen hizmetin sadece uçak ve motor dahil sökülen uçak parçalarının bakım, tamir ve modifikasyonu ile sınırlı olmayıp, örneğin gaz tribünlerine de aynı işlemlerin yapıldığını, ayrıca şirketin birçok yerli ve yabancı şirkete bakım, tamir ve modifikasyon hizmeti verdiğini, faaliyet konusunun tartışmasız olarak 'hava taşıtlarının ve araçlarının bakım ve onarımı' olduğunu, Bakanlık tarafından müvekkil şirketin metal işkolunda yer aldığına yönelik tespitin İşkolları Yönetmeliği 2. maddede belirtilen uluslar arası norm ve standartlara (ab nace kodlamasına) uygun olduğunu, davanın reddi gerektiğini;

Aynı işkolunda örgütlenen ve davalı konumda olan davalı sendikalardan;

3) Davalı ... vekili, 28.06.2013 tarihli ve 28691 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 2013/28 nolu İşkolu Tespit Kararı'nın detaylı ve teknik bir inceleme olduğunu, davanın reddi gerektiğini;