muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35511, Karar No: 2017/16036, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35511 E.  ,  2017/16036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1855, Karar No: 2024/8842, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1855 E.  ,  2024/8842 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1113 E., 2023/1648 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/366 E., 2022/372 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının her olayı büyütüp kavga ortamı yarattığını, aşırı sinirli yapıda olduğunu, seni sevmiyorum dediğini, kıskandığını, depresyona meyilli bir kişiliğe sahip olduğunu, memnuniyetsiz bir tavır sergilediğini, yatakları ayırdığını, ortak konutu dahi terk ettiğini, hakaret ve küçük düşürücü sözler söylediğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, 10.000,00TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin dava dilekçesindeki iddialarının gerçek dışı olduğunu, kadını hizmetçi gibi gördüğünü, hakaret ettiğini, cinsel ilişkiye zorladığını, tartışma çıkartıp "yüzüne bakmayacağım, yemeğini yemeyeceğim, seni istemiyorum" dediğini, müvekkili telefon istediğinde "bu evlilik bitsin git annen alsın, bıktım senden, lanet, pis kadın kuş beyinli" dediğini, müvekkilinin hastalandığında hastaneye götürmediğini, sadakatsiz olduğunu belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarını, aylık 1.500,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasına, nafaka miktarının ÜFE oranında artırılmasını, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarını aynen iadesini, aksi halde şimdilik 500,00 TL bedelin erkekten tahsilini, yine bilirkişi incelemesi sonrası artırılmak kaydı ile eşya ve çeyizler yönünden 500,00 TL'nin erkekten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

boşanmalarını, aylık 1.500,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasına, nafaka miktarının ÜFE oranında artırılmasını, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarını aynen iadesini, aksi halde şimdilik 500,00 TL bedelin erkekten tahsilini, yine bilirkişi incelemesi sonrası artırılmak kaydı ile eşya ve çeyizler yönünden 500,00 TL'nin erkekten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı karşı davacı kadının eşine "senden iğreniyorum, orospu çocuğu, piç, siktir git, şerefsiz," şeklinde hakaret ettiği, müşterek konuttan 3 kez ayrıldığı, evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları tam olarak yerine getirmediği, davacı karşı davalı erkeğin ise eşine "aptal, gerizekalı, bir diplomanı bile alamadın" şeklinde hakaret ettiği ve aşağılayıcı beyanlarda bulunduğu, ailesine "kızınızı istemiyorum, kızınız geri zekalı, isteseydim ondan çocuk yapardım" dediği, ev eşyalarına zarar verdiği, tarafların yukarıda belirlenen davranışları nedeniyle boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu bulundukları gerekçesi ile asıl ve karşı davanın ayrı ayrı kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına, tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, dava tarihinden itibaren davalı karşı davacı kadın lehine takdir edilen aylık 600,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 800,00 TL'ye yükseltilerek davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacıya ödenmesine, tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamına; kararın kesinleşmesi ile birlikte bir kereye mahsus olmak üzere 8.000,00 TL toplu nafakasının davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacıya ödenmesine, nafakanın irat şeklinde ödenmesi ve fazlaya ilişkin istemin reddine, ev ve çeyiz eşyaları hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, nafakaların miktarı, tazminatların reddi yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, nafakaların miktarı, tazminatların reddi yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan delillerden erkeğin kadına hakaret ettiği ve aşağılayıcı beyanlarda bulunduğu, kadının erkeğe hakaret ettiği, vakıalarının sabit olduğu, erkeğe yüklenen ev eşyalarına zarar verdiği vakıasının ise tarafların 28.12.2019 tarihinde birlikte eğlenmeye gitmeleri, kadının 30.12.2019 tarihinde evden ayrılması nazara alınarak ilk derece mahkemesince erkeğe yüklenen bu vakıalardan sonra tarafların evliliklerinin devam ettiği anlaşılmakla kadının bu olayı af etmiş sayılacağı en azından hoşgörü ile karşılayacağı kanaatine varıldığından ev eşyalarına zarar verdiği vakıasının erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, kadına İlk Derece Mahkemesince müşterek konuttan 3 kez ayrıldığı, vakıası kusur olarak yüklenmiş ise de kadının 2 kez evden ayrılmasından sonra tarafların barışıp evliliklerinin devam ettiği anlaşılmakla erkeğin bu olayı af etmiş sayılacağı en azından hoşgörü ile karşılayacağı kanaatine varıldığından kadının müşterek konuttan 3 kez ayrıldığı, vakıasının kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, kadının en son 30.12.2019 tarihinde evden ayrılarak evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları tam olarak yerine getirmediği vakıasının da sabit olduğu, tarafların birbirlerine yönelik diğer iddialarını ispat edemedikleri, bu hali ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, tarafların yine de eşit kusurlu oldukları anlaşıldığından, tarafların kusur oranına yönelik istinaf taleplerinin reddine, yüklenen vakıaya yönelik olarak istinaf taleplerinin kısmen kabulüne, erkeğin kadının davasının kabulüne ve kadının erkeğin davasının kabulüne yönelik istinaf talebinin reddine, tarafların diğer istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminatın reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminatın reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'ileri istemine ilişkin davalarda taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 324 üncü, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1204, Karar No: 2013/2096, Tarih: 08.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1204 E.  ,  2013/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....06.2011 tarih ve 2010/630-2011/514 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, bahçesindeki kayısı ağaçlarının, çiçek açıp tozlaşma meydana geldikten sonra oluşan don afetinden dolayı zarar gördüğünü, eksper raporu ile verim düşüklüğünün saptanmış olduğunu, müvekkilince yaptırılan tespit sonucu don nedeniyle müvekkilinin hasar oranının % 90, zararının ise ....060.16 TL olduğunun belirlendiğini, ancak davalı sigorta şirketince zararının ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla ....000,00 TL don nedeniyle ürün kaybı hasarının ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, don olayının kayısı ağaçlarının çiçeklenme dönemindeyken yaşandığını, oysa sigorta poliçesinin teminat kapsamının, meyve bağlama dönemine girmesinden sonra başladığını, Bakanlar Kurulu kararı ile 01.01.2010 ile 30.04.2010 tarihleri arası yaşanan don afetleri nedeniyle zarar gören çiftçilere dekar başına 150.00 TL telafi amaçlı destek ödemesi yapılmasının kararlaştırıldığını, davacının da 9.600.00 TL destek aldığını, bu nedenle müvekkili şirketin hasardan sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta poliçesinde davalı şirketin sorumluluğunun, kayısı ağaçlarının çiçeklenme dönemi sona erip meyve bağlama dönemine girdikten sonra başladığı, davacının bahçesindeki ağaçların, çiçeklenme döneminde dona maruz kaldığı gerekçesiyle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6089, Karar No: 2015/9177, Tarih: 01.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/6089 E.  ,  2015/9177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Geri çevirme kararı ile dosya arasına alınan ... Belediye Başkanlığının ve ... Belediye Başkanlığının davaya konu taşınmazların arsa niteliğine sahip olup olmadığı konusundaki yazı cevapları çelişkili olup yazı cevapları arasındaki çelişki de giderilecek şekilde davaya konu taşınmazın 16.03.1977 tarihi itibariyle 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kalıp kalmadığı, kalmıyor ise belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı ve tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının her iki Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... ada ... parsel sayılı taşınmazın (bağlı bulunduğu cadde veya sokak dikkate alınarak) 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 13.12.2012 olan değerlendirme, bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... ada ... parsel numaralı taşınmazın ise 04.07.2005 olan satış tarihi itibarıyla İmar Kanunu hükümleri uyarınca düzenlemeye tabi tutulup tutulmadıklarının, tutulmuşlarsa ne oranda düzenleme ortaklık payı kesildiğinin tapu müdürlüğü ve belediye başkanlığından,

Sorulup alınacak cevap yazılarının dosya arasına konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5699, Karar No: 2019/991, Tarih: 22.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5699 E.  ,  2019/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : a)Taksirle öldürme suçundan; TCK’nın 85/1, 22/3, 62 maddeleri gereğince mahkumiyet

b) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan: TCK'nın 179/3, 62, 50/1-a ve 5275 sayılı yasanın 106/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

a- Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi, bu kapsamda, sanığın kusur durumu ve meydana gelen sonuç göz önünde bulundurularak temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, sözü edilen ölçülere uymayacak şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kazanın ölenin alkolün etkisiyle direksiyonu tutması neticesinde meydana geldiğine, sanığın kusur durumuna, hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmamasına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

b- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre;

Sanığın olay tarihinde 245 promil alkollü olarak, ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazasına neden olması eyleminde trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle öldürme suçlarının oluştuğu; ancak, TCK'nın “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, anılan maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda bir kişinin ölmüş olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması karşısında, taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verildiğinden trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/47226, Karar No: 2010/12001, Tarih: 14.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/47226 E.  ,  2010/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/41713

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2007

NUMARASI : 2007/434

SUÇ : Kasten yaralama,kasten yaralamaya teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında mağdur Y.. K..'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE

2-Sanık hakkında mağdur K.. K..'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık hakkında koşulları oluşmadığından 5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, hüküm tarihinde sanığa yüklenen eşe karşı kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmadığı, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerekip gerekmediğinin tartışılamayacağı,sanığın kayden sabıkasız olduğu da gözetilerek, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.