muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12643, Karar No: 2021/1343, Tarih: 17.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/12643 E.  ,  2021/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.04.2017 tarihli ve 2016/354 Esas, 2017/160 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteğinin ise harç yatırılmadığından reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin ek kararı temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi talebine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı doğru olduğu belirtilerek davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından nispi temyiz karar harcı yatırılmaksızın temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıya usulüne uygun şekilde muhtıra gönderilerek harç ve gider avansının yatırılması hususu ihtar edilmiş, verilen kesin süre içerisinde muhtıra gereğinin yerine getirilmemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi 29.05.2018 tarihli ek kararıyla, 6100 sayılı HMK’nin 366. maddesi yollamasıyla aynı yasanın 344 ve 346. maddeleri hükmü uyarınca davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Ek kararın yine davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine ve ek karara yöneltilen temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tüm belgeler okunup incelendi, işin gereği görüşülüp, düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi ek kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 17.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30926, Karar No: 2017/7692, Tarih: 04.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30926 E.  ,  2017/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Anayasa'nın 141, CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısı ile herkesi ikna edecek ve denetim muhakemesine imkan tanıyacak biçimde gerekçeli olması gerekir.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm olguların, bu olgular değerlenirilerek mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi beyanın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesinde gösterilmesi ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç olarak kabul edildiği açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde sicile kayıtlı bulunduğu adres getirtilip bu adreste ve zabıta araştırması sonucu tespit edilen “Narenciye Mahallesi Kasapçayırı Caddesi No:23 Kumluca” adresinde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, şikayet tarihi itibariyle en vermiş olduğu beyanname örnekleri getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3) Şikayetin borçlu şirket yetkilileri hakkında yapılmış olmasına rağmen, sanık şirketin beraatine şeklinde hüküm tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/750, Karar No: 2018/13951, Tarih: 15.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/750 E.  ,  2018/13951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eski hale getirme talepli temyiz talebinin reddine ilişkin 11/08/2014 tarihli ek kararın 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca temyiz istemine ilişkin eski hale getirme taleplerini inceleme görevinin Yargıtay'a ait olduğundan anılan ek karar yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli kararın Muğla Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde 29/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği, hükmün tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yapılan tebligatta 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği, ancak gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 35. maddesine uygun yapılmadığı, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğundan temyiz talebinin öğrenmekle süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2010 yılı kış mevsimi olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın karar tarihinde başka suçtan ayrı yargı çevresindeki Muğla E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 13.12.2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1044, Karar No: 2014/8662, Tarih: 24.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1044 E.  ,  2014/8662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/225-2013/199

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Avukat olduğunu, davalı O.. Ç.. vekili olarak diğer davalı Belediye aleyhine işçilik haklarından doğan alacağın tahsili için icra takibi yaptığını icra takibinin kesinleşmesinden sonra tahsil aşamasında davalıların aralarında vardığı sulh anlaşması neticesinde kendisinin vekillikten azledildiğini ve akti vekalet ve kanuni vekalet ücreti ile yaptığı masraf bedellerinin davalılara göndermiş olduğu ihtarnameye rağmen ödenmediğini, ödenmeyen bedellerden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla akti ve kanuni vekalet ücreti karşılığı 3.850 TL'nin, icra giderlerine karşılığı 78 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyen yasal faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.166.01 TL'nin dava tarihi olan 19/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil olunarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının 2014/1044-8622

Aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, davalı O.. Ç..’ın vekili olarak diğer davalı aleyhinde yürüttüğü icra takibi neticesinde, takibin kesinleştiği ancak, icra takibinin tarafları olan davalıların sulh oldukları, davacı vekil ile vekil edeni davalı arasında yazılı bir ücret sözleşmesinin bulunmadığı dosya kapsamı ile sabit olup, bu hususlar mahkemenin de kabulündedir. Davacı, takip ettiği icra dosyası nedeniyle vekalet ücretinin ödenmediği iddiasıyla hem vekil edeni, hem de onun hasmı olan diğer davalı hakkında Avukatlık Kanununun 165.maddesine dayanarak bu davayı açmıştır.

Bir davada görev yapan avukat, vekil edeninden aralarındaki sözleşmeye göre kararlaştırılan miktarı, şayet ücret kararlaştırılmamış ise Avukatlık Kanununun 164/4 Maddesine göre özetle “değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari üret tarifelerinin altında olmamak koşulu ile davanın kazanılan bölümü üzerinden yüzde on ile yüzde yirmi arasında belirlenecek miktarı, şayet değeri para ile ölçülemeyecek işlerden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek miktarı ücret olarak talep etmek hakkına sahip olduğu gibi, ayrıca yargılama sonunda haklı çıkılan kısım üzerinden hasma yüklenen vekalet ücretini de talep etmek hakkına sahiptir. Vekil eden avukatına belirlenen bu iki kalem ücreti ödemekle yükümlü olup, Avukatlık Kanunun 165. Maddesinde ise; “Sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde her iki taraf avukat ücretinin ödenmesi hususunda müteselsil borçlu sayılırlar” hükmü yer almaktadır.

Dairemiz yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, Avukat tarafından takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde vekil eden ile avukat arasında sözleşme bulunmaması, sözleşmedeki ücretin geçersiz olması halinde gerek vekil eden gerekse hasım, sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, aksi takdirde dava veya icra takibine konu tutarın tamamı üzerinden Avukatlık Kanununun 164/4.maddesine göre belirlenecek ücret nedeni ile mütesilsilen sorumlu sayılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında gerçekleşen somut olay değerlendirildiğinde, davacı avukatın talebine ve vekalet ücretine esas ilgili icra takip dosyası kesinleşmiş olup, davalıların aralarındaki sulh anlaşmasının ve davacı avukatın azil işleminin bu tarihten sonra yapılmış olması da nazara alındığında, mahkemece davacı avukat tarafından takip edilen icra dosyasında, takip miktarının tamamı sulh olunan miktar 2014/1044-8622

olarak kabul edilerek bu miktar üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, takip tutarının yarısı üzerinden vekalet ücreti hesaplaması yapılması gerektiği yönündeki bilirkişi raporuna atıf ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacı eldeki dava ile davalı O.. Ç.. vekili olarak tüm masrafların kendisi tarafından karşılandığını ileri sürerek, yapılan masraf bedellerinin de davalıdan tahsilini istemiş ise de, savunmasını bir belge ibraz ederek ispatlayamamıştır ancak davacının dava dilekçesinde “Yemin” delili demekle yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davacıya bu hususta yemin delili hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu husustaki talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11534, Karar No: 2017/5299, Tarih: 10.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11534 E.  ,  2017/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat talebine dayalı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili olan şirkete 0001-0210-039226955 poliçe nosu ile zorunlu trafik sigortalı ... plakalı aracın 17.06.2012 tarihinde araç maliki ...'in sevk ve idaresindeyken ... plakalı araca çarparak aracın hasar görmesine sebebiyet verdiğini, ... plakalı aracın malikine müvekkil şirket tarafından ... koşulları gereğince düzenlenen ekspertiz raporuna müsteniden ve sigortalı araç sürücüsünün (davalının) kusurlu olması nedeniyle 7.060,88 TL hasar tazminatının 12.02.2013 tarihinde ödendiğini, 7.060,88 asıl alacak, 539,72 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.660,60 TL için ... 1. ... müdürlüğünün 2013/9338 Esas sayılı dosyası ile alacağın rücuen tahsili için ... takibi başlatıldığını belirterek, davalı borçlunun takibe itirazının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kastının olmadığını, ekspertiz raporu ile tespit edilen hasarın aracın model ve fiyatı ile bağdaşmadığını, aracın 1999 model olduğunu hasarsız halinin dahi talep edilen miktar civarında olduğunu, ... 17. Hukuk dairesinin 07.05.2012 tarihli 2011/12923 E. 2012/5780 K. Sayılı ilamı ile vurgulandığı üzere istiap haddinin aşılmış olması kazanın meydana meydana gelmesinde doğrudan etkili değilse sigortalıya rücu edilmesinin mümkün olmadığının söylendiğini ve her ne kadar yolcu sayısının fazla olduğu gerekçesiyle rücu amaçlı dava açılmış ise de araçtaki yolculardan ikisinin 5 ve 7 yaşında çocuklar olduğunu bu nedenle istiap haddinin aşıldığının söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın oluşumunda davalı tarafın %100 kusurlu ve ... şirketince ... plakalı araçtaki maddi hasar için 12.02.2013 tarihinde yapılan 7.060,88 TL ödemenin maddi hasar bedelinden daha düşük olduğu belirtilerek, davanın kabulü ile; ... 1.... Müdürlüğünün 2013/8777 Esas sayılı dosyasında yapılan takibe itirazın iptaline, takibe 7.060,88 TL asıl alacak 539,72 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.660,60 TL üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, karşı araç hasar tazminatını ödeyen ...'nin istiap haddinin aşılması nedeniyle sigortalısından rücuen tahsili istemine dayanan itirazın iptali davasına ilişkindir.

Dava, karşı araç hasar tazminatını ödeyen ...'nin istiap haddinin aşılması nedeniyle sigortalısından rücuen tahsili istemine dayanan itirazın iptali davasına ilişkindir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.4. maddesinde sigortalı araçta istiap haddinden fazla yolcu veya yük taşınması nedeniyle trafik kazasının meydana gelmesi halinde ödemede bulunan sigortacı tarafından zarar görenlere yapılan ödemelerin sigortalıya rücu edilebileceği belirtilmiştir. Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda ise, kaza tespit tutanağına göre istiap haddinin 1 kişi aşılmasının kazanın oluşuna etkili etken olmadığı ve kazanın oluşumunda davalı tarafın %100 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, davalı tarafın %100 kusurlu olmasına göre hasar tazminatı hesabı yaptırılmış ve ... şirketince ... plakalı araçtaki maddi hasar için 12.02.2013 tarihinde yapılan 7.060,88 TL ödemenin maddi hasar bedelinden daha düşük olduğu belirtilerek, davanın kabulü ile takibe yapılan itirazın iptaline karar verilmiştir. Davalı tarafın kazada %100 kusurlu olması, rücuen tazminat talebinin kabul edilmesi için tek başına yeterli olmamakla birlikte, aracın kaza anındaki istiap haddinin aşıldığının ve kazanın münhasıran istiap haddi aşılması nedeniyle meydana geldiğinin tespiti gereklidir. Mahkemece hükme esas bilirkişi raporunda istiap haddinin 1 kişi aşılmasının kazanın oluşuna etkili etken olmadığı belirtildiğine göre rücuen tazminat koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kazada davalı tarafın %100 kusurlu olduğu gerekçesiyle rücuen tazminat davasının kabulü ile itrazın iptaline hükmedilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/950, Karar No: 2019/8434, Tarih: 16.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/950 E.  ,  2019/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ve tanıkların anlatımına, müşteki hakkında düzenlenen adli rapor içeriğine, mahkemenin kabulüne ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın müştekiyi yumrukla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı akabinde cebinden çıkardığı bıçağı salladığı ancak bıçağın mağdura gelmediği anlaşılmakla, sanığın eylemlerinin TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3...e maddeleri kapsamındaki tek suçu oluşturup eylemlerin bölünemeyeceği ve sanık hakkında tamamlanmış silahla basit kasten yaralama suçundan ceza tayin edilmesi gerektiği düşünülmeden, sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme sebebiyle TCK'nin 86/2, 73 ve CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13675, Karar No: 2021/18727, Tarih: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13675 E.  ,  2021/18727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

Sanıklar müdafiinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6797, Karar No: 2019/8127, Tarih: 27.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6797 E.  ,  2019/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.