muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12951, Karar No: 2011/3618, Tarih: 29.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/12951 E.  ,  2011/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kök miras  bırakanları M.'in 13 parsel sayılı taşınmazdaki bağımsız  bölümleri mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalılara temlik ettiğini yine davalılara temlik edilen bir  kısım bağımsız bölümlerin dava dışı  3.kişilere satıldığını, davalılara yapılan temliklerin muvazaalı olduğunun daha önce dava dışı mirasçı  tarafından açılan ve görülüp kesinleşen (2000/1034 E, 2006/112 K) dava ile belirlendiğini ileri sürerek, 1-9-19-5-6-15 nolu bağımsız  bölümler yönünden  iptal, tescil, 3.kişiye temlik  edilen  8-7-4 ve 12 nolu bağımsız  bölümler yönünden bedel isteğinde  bulunmuşlardır.

Davalılar, ayrı ayrı  davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.3.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asıl T. A. ile vekili Avukat A.D.geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekilleri gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakim.tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris  muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal, tescil ve bedel isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların daha önce görülüp kesinleşen muris  muvazaasına dayalı davada muvazaalı işlemin taraf oldukları, kendi muvazaalarına dayanamayacakları gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacılar  kök miras bırakanları M.n 13 parsel sayılı taşınmazdaki 1-9-19-5-6-15 nolu bağımsız bölümler  ile daha sonra 3.kişilere temlik  edilen 8-7-4 ve 12 nolu bağımsız  bölümlerin davalılara temlikinin, muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptal-tescil ve bedel isteğinde bulunmuşlardır.

Önceden, dava dışı mirasçı tarafından aynı hukuki sebebe dayalı olarak açılan davacılar  adına kayıtlı 11 nolu bağımsız  bölümünde dava konusu edildiği 2000/1034 E - 2006/112 Karar sayılı davada muvazaa iddiası sabit görülerek, davanın kabulüne dair hükmün kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Anılan dava dosyası, eldeki dava  bakımından güçlü delil niteliğinde olup, davacıların önceki davada adlarına kayıtlı taşınmazın dava konusu edilmiş olması eldeki muvazaa davasının görülmesine engel değildir.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazların davalılara  temlikinin 2000/1034 - 2006/112 Karar  sayılı kesinleşmiş ilamla muvazaalı olduğu belirlendiğine göre, bu dava yönünden güçlü delil olduğu gözetilerek davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve ilama yanlış anlam verilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş  olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları  yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,  29.3.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5902, Karar No: 2018/2254, Tarih: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/5902 E.  ,  2018/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğüne izafeten ... Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/07/2013 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, düzenlenen suç tutanağına göre ağaçlandırma giderine ilişkin zararlarının bulunduğunu belirterek, maddi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava dışı kişilerden 1980 yılında satın aldığında, davaya konu yerde orman olmadığını, açma eyleminde bulunmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ağaçlandırma giderine hükmetmek için orman ağacının kesilmesinin gerekli olmadığı, işgal ve faydalanma suretiyle devlet ormanından yararlanmanın yeterli olduğu gerekçesiyle, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2013/344 esas, 2013/994 karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda; işgal ve faydalanma suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen cezanın Yargıtay 19. Ceza Dairesi’nin 21/05/2015 tarihli ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davaya konu orman alanında davalının açma yaptığına ve ağaç kestiğine dair hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığı gibi, bu hususta dosya kapsamında ispata yeter nitelikte delil de bulunmamaktadır. Ceza dosyasında mahallinde yapılan keşif sonucu alınan raporda da, davaya konu yerin orman boşluğu olduğu, herhangi bir ağaç ve bitki örtüsünün kesilip temizlenmediği, davalının eyleminin işgal ve faydalanma niteliğinde olması nedeniyle ağaçlandırma ve emval tazminatına konu bir hususun olmadığı belirlenmiştir.

Şu halde dava konusu yerde açma yapmayan, herhangi bir ağaç kesmeyen, işgal ve faydalanma eylemini gerçekleştiren davalının, 6831 sayılı Kanun’un 114. maddesi uyarınca, ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemez. Zira, davalı tarafından maddede belirtildiği şekilde yakılan veya tahrip olunan bir orman sahası yoktur. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/492, Karar No: 2017/1494, Tarih: 18.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/492 E.  ,  2017/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 16.06.2014 gün ve 1475 Esas, 4591 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, asıl davada, davalıların murisi ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak yüklenicinin inşaat bitmeden öldüğünü, davalı mirasçılarının inşaatı ihtara rağmen bitirmediklerini ileri sürerek, yükleniciye fazladan verilen bağımsız bölümlerin değerinin ya da eksik işler bedelinin tahsilini; birleşen 2005/426 esas sayılı davada, sözleşmelerin feshini talep ve dava etmiş; yüklenici mirasçıları vekili, birleşen davada, yüklenici murise isabet eden iki adet bağımsız bölümün, muvazaalı olarak davalıya devredildiğini ileri sürerek, bu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davada, eksik işler bedelinin davalılardan tahsiline, arsa sahiplerinin fesih talebine ilişkin birleşen davasının reddine; birleşen 395 esas sayılı davada, satış işleminin resmi şekilde tapuda yapıldığı gerekçesiyle, reddine dair verilen kararın davalılar- birleşen davada davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili, davalı-birleşen davada davacı ... vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.06.2014 gün, 2014/1475 esas ve 4591 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili ve davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili ve davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 13,00'er TL harç ve takdiren 275,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16458, Karar No: 2016/6988, Tarih: 26.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16458 E.  ,  2016/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/01/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, ... encümeninin aldığı kararlar ile muhtelif borçluların belediyeye olan borçlarının faizlerinin silindiğini, silinen faizlerin kamu zararı olarak değerlendirilmesi gerektiğini, davalının encümen üyesi olduğunu, kamu zararından sorumluluğu bulunduğunu, bu nedenle aleyhine icra takibi başlatıldığını, takibe itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu belirterek; itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 11/11/2014 tarihli bilirkişi raporu uyarınca davacının davalıdan 1.464,06 TL alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı belediyeye ait taşınmazlarda kiracı olarak bulunan dava dışı kişilerin süresinde kira bedellerini ödememeleri üzerine, aleyhlerine icra takipleri başlatıldığı, kiracılar tarafından belediyeye başvurularak borçların faizlerinin silinmesinin talep edildiği, davalının üyesi olduğu ... encümeni tarafından 2005 ve 2006 yıllarında alınan kararlarla; "kiracıların borcun tamamını ödeyecek durumları olmadığı belirlenmiş olduğundan, belediye gelirlerinin tahsilatının hızlandırılması amacıyla, bir defaya mahsus olmak üzere, borçların faizlerinin kaldırılmasına, ana para, mahkeme, icra ve avukat masraflarının ödenmesi için karar tarihinden itibaren bir ay süre verilmesine" karar verildiği, alınan kararlar doğrultusunda bir kısım kiracıların verilen sürede ödeme yaptıkları anlaşılmıştır.

Encümen kararlarının bir kısmı 5272 sayılı mülga Belediye Kanunu, bir kısmı ise 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun yürürlükte bulunduğu tarihlerde verilmiştir.

5272 sayılı mülga Belediye Kanunu'nun 34/f bendinde; "vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beşmilyar Türk Lirasına kadar, dava konusu olan belediye alacaklarının anlaşma ile tasfiyesine karar vermek", 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 34/f bendinde; "vergi, resim ve harçlar dışında kalan dava konusu olan belediye uyuşmazlıklarının anlaşma ile tasfiyesine karar vermek" belediye encümeninin görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

5272 sayılı mülga Belediye Kanunu'nun 34/f bendinde; "vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beşmilyar Türk Lirasına kadar, dava konusu olan belediye alacaklarının anlaşma ile tasfiyesine karar vermek", 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 34/f bendinde; "vergi, resim ve harçlar dışında kalan dava konusu olan belediye uyuşmazlıklarının anlaşma ile tasfiyesine karar vermek" belediye encümeninin görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

Kiracılar aleyhine, ödenmeyen kira bedellerinin tahsili amacıyla icra takibi başlatılmakla, kira alacakları dava konusu haline gelmiş, kiracılar ile belediye arasında uyuşmazlık doğmuştur. Kiracıların ana para ile icra giderlerini ödemeyi kabul etmeleri, uyuşmazlık bulunmadığı şeklinde yorumlanamaz. Gerek 5272 sayılı mülga yasanın, gerekse 5393 sayılı yasanın 34/f maddelerinin uygulanma koşulları gerçekleşmiştir. Öte yandan; encümen üyelerinin davacı belediyeyi zararlandırma amaçları olmayıp belediye alacaklarının tahsili hedeflenmiş, alınan kararlar doğrultusunda kiracıların büyük bir çoğunluğundan tahsilat yapılmıştır. Davalının da aralarında bulunduğu üyelerin kamu zararına sebebiyet verdiklerine dair kabul doğru değildir. Belirtilen nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile kısmen kabulüne hükmedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11898, Karar No: 2016/15900, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11898 E.  ,  2016/15900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ...nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak iletim, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedeli, TRT payı, Enerji fon bedeli ve Belediye Tüketim Vergisi tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, tahsil edilen bedelden 600 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 03.02.2016 harç tarihli dilekçe ile talebini 134.560 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen iletim, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedeli,TRT payı, Enerji Fon bedeli ve Belediye Tüketim Vergisi bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47738, Karar No: 2015/8095, Tarih: 12.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/47738 E.  ,  2015/8095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 15.11.2013 günü telefon numarasını arayarak oğlunun okulunun rehber öğretmeni aracılığıyla geldiklerini söyleyerek, canlı yayın internet okulu programını anlattıklarını, dershanelerin kapanması nedeniyle gerekli olduğunu belirttiklerini, okul aracılığıyla gelmesi nedeniyle kabul ettiğini, okulla görüştüğünde böyle durumun olmadığını öğrendiğini, 7 günlük süre içinde 4. gün noter kanalıyla itiraz hakkını kullandığını, 15 gündür cevap gelmediğini belirterek mağduriyetinin giderilmesini istemiştir.

Davalı, davacının süresinde cayma hakkını kullandığını, sözleşmenin iptal edildiğini, davanın konusuz kaldığını belirterek vekalet ücreti ve yargılama giderinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK' nın 150/5 maddesi uyarınca 10/09/2014 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına, karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, cayma hakkını kullandığından bahisle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece davacı tarafın duruşmaya katılmadığı gerekçesiyle dosya işlemden kaldırılmış ve üç aylık süre içinde de yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Oysa ki mahkemece, davacının dava dilekçesinde belirtilen adresine tebligat kanununa göre duruşma gününün tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece dosyanın işlemden kaldırılması için taraflara tebligat kanunu ve tüzüğü dikkate alınarak usulüne uygun tebliğin yapılması gerekir. Dolayısıyla usulüne uygun bir tebligat yapılmadan dosyanın işlemden kaldırılması ve dosyanın üç aylık süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi mümkün değildir. Öyle olunca usulsüz tebligat nedeniyle davacının savunma hakkı kısıtlanmış olup bu husus usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.