muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3373, Karar No: 2021/56, Tarih: 11.01.2021

. ve 17. maddelerine göre kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması; kıyı-kenar çizgisinin tespiti açısından ise, daha önce düzenlenmiş tüm harita ve paftalardan yararlanmak ve zeminde yeterince gözlem çukurları açılmak suretiyle yeni seçilecek jeolog bilirkişilerine inceleme yaptırılıp ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, idari kıyı-kenar çizgisi ile kendilerinin belirleyeceği kıyı-kenar çizgisi arasında farklılık bulunması halinde bu farklılığın nedenlerinin açıklığa kavuşturulması, ayrıca önceki bilirkişi heyetince hazırlanan rapor ve ek rapor ile delil tespit dosyası içeriğinin de tartışılması, son olarak da teknik bilirkişilere gerek tapu uygulamasını ve saptanan sınırları, gerekse tespit edilecek kıyı-kenar çizgisi ile önceki bilirkişilerce belirlenen çizgileri ve idari kıyı-kenar çizgisini gösterir biçimde, denetime olanak sağlayan ve keşfi izlemeye yarayan krokili rapor düzenlettirilmesi, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik uygulama ve araştırma ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçeleriyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, bozma ilamına uyularak devam eden yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile; “ Jeoloji, Ziraat ve Fen Bilirkişilerinin hazırlamış olduğu 11.07.2018 tarihli bilirkişi raporunda ayrıntılı olarak gösterilen 1/1000'lik uygulama imar planında yol olarak gösterilen 3835,89 m²'lik alanın ve 4801,56 m²'lik park alanının tapu kaydının iptali ile kıyı kenar olarak terkinine, Jeoloji, Ziraat ve Fen Bilirkişilerinin hazırlamış olduğu 11.07.2018 tarihli bilirkişi raporunda kıyı kenarında kalan, ... ... Mahallesi, 13 parsel sayılı taşınmazın 224,23 m²'sinin, ... ... Mahallesi, 32 parsel sayılı taşınmazın 373,79 m²'sinin, ... ... Mahallesi, 110 parsel sayılı taşınmazın 1,56 m²'sinin, ... ... Mahallesi, 112 parsel sayılı taşınmazın 20,3 m²'sinin, ... ... Mahallesi, 143 parsel sayılı taşınmazın 232,21 m²'sinin, ... ... Mahallesi, 172 parsel sayılı taşınmazın 226,26 m²'sinin, ... ... Mahallesi, 173 parsel sayılı taşınmazın 226,61 m²'sinin, ... ... Mahallesi, 188 parsel sayılı taşınmazın 235,87 m²'sinin, ... ... Mahallesi, 247 parsel sayılı taşınmazın 6,23 m²'sinin, ... ... Mahallesi, 277 parsel sayılı taşınmazın 182,28 m²'sinin, ... ... Mahallesi, 308 parsel sayılı taşınmazın 226,9 m²'sinin, parsellerin davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kıyı kenarı olarak tapudan terkinine, Jeoloji, Ziraat ve Fen Bilirkişilerinin hazırlamış olduğu 11.07.2018 tarihli bilirkişi raporunda ... Belediyesinin yazılarına göre 1/1000'lik uygulama imar planında yol ve park olarak gösterilmeyen kıyıya terk edilen 6.436,11 m²'lik kısmın kıyı olarak tapudan terkinine ve davacının fazlaya ilişkin istemlerinin reddine,” karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1970 yılındaki kadastro işleminde Şubat 292 tarih 11 no’lu kök tapudan gelen tedavül kayıtlarının birçok taşınmaza revizyon gördüğü, Hazinenin itirazı üzerine kadastro komisyonunca taşınmazların bir bölümünün kumluğa terk edildiği, tespit maliklerinden bir kısmı tarafından diğerlerine karşı Kadastro Mahkemesinde açılan 1970/183 Esas sayılı tespite itiraz davasında taşınmazların tek parça halinde paylı biçimde tespiti gerektiğinin ve komisyonca kumluğa bırakılan yerlerin kayıt kapsamında kaldığının ileri sürüldüğü, yargılama sonunda verilen karar üzerine Yüksek 7. Hukuk Dairesince, davanın kumluğa bırakılan yerleri de kapsaması nedeniyle kararın Hazineye de tebliğ edilmesi gereğine değinilerek dosyanın geri çevrildiği, bunun üzerine kendisine tebligat yapılan Hazinenin de temyize katıldığı, temyiz incelemesi sonucunda anılan Dairece, ”Hazinenin kayıt miktar fazlasına karşı davasının bulunmadığı, davada kumluk kısımlar yönünden yer aldığı, ancak bu konuda gerekli araştırma yapılmadığı..” hususlarına da değinilmek suretiyle kararın bozulduğu, bozma sonrasında davacıların kadastro komisyonunca kumluk olarak ayrılan kısımlar hakkındaki davalarından vazgeçmesinden ötürü bu kısımlar hakkında araştırma yapılmayıp hüküm de kurulmadığı, diğer yönlerden verilen kararın onanarak kesinleştiği; 387 parsel hakkındaki 1981/559 Esas sayılı Hazine davasının da kesin hüküm nedeniyle reddedilip kesinleştiği, anlaşılmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Mahkemenin bozma ilamına uyma kararı verdiği ancak bozma ilamı doğrultusunda gerekli iş ve işlemleri yapmadan, bozma gereklerini tam olarak yerine getirmeden karar verdiği sabittir. Şöyle ki; talimat yolu ile aldırılan 23.03.2013 tarihli ... ve Fotoğrametri Yüksek Mühendisi bilirkişi raporunda; (1953 ve 1962 yılında çekilmiş hava fotoğraflarına göre) “..1, 8, 49, 57, 65, 68, 69, 70, 249, 250, 251, 252, 256, 257, 258, 259, 260, 261, 262, 263, 264, 265, 266, 277, 278, 279, 280, 281, 282, 283, 284, 285, 300, 301, 302, 303, 304, 305, 306, 307, 308, 310, 311, 312, 313, 314, 315, 316, 317,318, 319, 320, 321, 322, 323, 324, 325, 326, 327, 328, 329, 330, 331, 343, 344, 345, 346, 347, 348, 349, 350, 351, 352, 353, 354, 355, 356, 357, 358, 369, 360, 361, 362, 363, 364, 365, 366, 367, 368, 369, 370, 371, 372, 373, 374, 375, 376, 380, 381, 382, 383, 384, 385, 386 ve 502 nolu parseller olarak gösterilen dava konusu yerlerin çevresindeki kadastral parsellerle karşılaştırılmalı incelenmesi sonucunda, boş, doğal görünümde, diğer bir ifade ile tarımsal faaliyet yapılmamış yerler olduğu, gösterilen sabit sınırların arazi üzerinde mevcut olmadığı...” ifade edilmiş olup sonuç kısmında ise (ayrım yapılmaksızın) dava konusu yerlerin genel olarak ekonomik yarar sağlanması mümkün yerlerden olduğu, nizalı yerlerin emek sarfedilerek tarıma elverişli hale getirildiği, parsellerin yüzölçümlerinin küçük ve genel olarak bir bütün halinde kullanıldığı, zilyetliğin genel olarak 1953 yılında ve daha önce başlamış olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece, 1953 ve 1962 yılında çekilmiş hava fotoğraflarına yönelik izah edilen durum ile raporun sonuç kısmı arasındaki çelişki giderilmediği gibi (raporda) belirtilen kadastro parsellerinin denk geldiği imar parsellerinin malik ve/veya malikleri de tespit edilerek davaya dahil edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Mahkemece; dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgeye yönelik kadastro paftası ile imar paftasının çakıştırılması suretiyle 23.03.2013 tarihli ... ve Fotoğrametri Yüksek Mühendisi bilirkişi raporunda belirtilen “..1, 8, 49, 57, 65, 68, 69, 70, 249, 250, 251, 252, 256, 257, 258, 259, 260, 261, 262, 263, 264, 265, 266, 277, 278, 279, 280, 281, 282, 283, 284, 285, 300, 301, 302, 303, 304, 305, 306, 307, 308, 310, 311, 312, 313, 314, 315, 316, 317,318, 319, 320, 321, 322, 323, 324, 325, 326, 327, 328, 329, 330, 331, 343, 344, 345, 346, 347, 348, 349, 350, 351, 352, 353, 354, 355, 356, 357, 358, 369, 360, 361, 362, 363, 364, 365, 366, 367, 368, 369, 370, 371, 372, 373, 374, 375, 376, 380, 381, 382, 383, 384, 385, 386 ve 502 nolu” kadastro parsellerinin denk geldiği imar parsellerinin tereddüte mahal bırakılmayacak şekilde tespit edilmesi, belirlenen imar parsellerinin malik ve/veya maliklerinin davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması, akabinde aynı rapordaki 1953 ve 1962 yıllarına ilişkin izah edilen durum ile raporun sonuç kısmı arasındaki çelişkinin giderilmesi, ondan sonra toplanmış ve/veya toplanacak delillere göre dosya kapsamına uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde şekilde hüküm tesis edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5925, Karar No: 2015/6976, Tarih: 11.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/5925 E.  ,  2015/6976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ILGAZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2014/106-2014/186

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden maliki olduğu 137 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı evin kadastro çalışmalarında cinsinin kerpiç ve ahşap olarak belirtildiğini ileri sürerek evin cinsinin betonarme olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davaya karşı beyanda bulunmamıştır.Mahkemece, tapuda cins ve vasıf düzeltilmesi işlemlerinin tapu idaresince yapılacağı ve idari bir görev olduğu gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .........................'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7487, Karar No: 2019/1490, Tarih: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7487 E.  ,  2019/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında "2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu verilere dayandırıldığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında "2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ile sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığın, faturaların yaptığı işler karşılığında düzenlediğini ve gerçek olduğunu savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3- Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- 2010 ve 2011 takvim yıllarında düzenlenen faturalar olup olmadığının araştırılması,

5- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

6- Kabule göre de;

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

6- Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz talepleri bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2750, Karar No: 2020/1025, Tarih: 10.09.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/2750 E.  ,  2020/1025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, savcılık soruşturması ve vergi tekniği raporu ile sanığın vergi mükellefi olarak Konya’daki işyerinde 2008 yılı içerisinde gerçek bir mal ve hizmet alımına dayanmayan faiz karşılığı ödemekte güçlük çeken şahsıların kredi kartından çekim yaptığı; vergi tekniği raporuna göre belirlenen 26 kişiden getirmiş oldukları kartlardan toplamda 291.923,93 TL'lik işlem yaptığı bu eylemini sürekli hale getirip zincirleme şekilde bu suçu işlediği suçtan zarar görenlerin bir kısmının alınan beyanlarında nakit ihtiyaçları için hernangi bir mal almadan komisyon vererek kredi kartlarını sanığın pos cihazından geçirdiklerini beyan etmeleri karşısında, suçun tüm yasal unsurları ile sübut bulduğunun anlaşılması karşısında; tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Maliye Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/536, Karar No: 2024/11515, Tarih: 14.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/536 E.  ,  2024/11515 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2023 tarihli ve 2023/137 Esas, 2023/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f, 168/2, 52, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 380,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 08.09.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19.12.2023 tarihli ve 2023/24426 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2023/138605 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2023/138605 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine esas bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-son, 168/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince belirlenen 1 yıl 8 ay hapis ve 15 gün adli para cezasını takiben, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi sırasında adli para cezasının 15 gün üzerinden belirlenmesi gerekirken, 19 gün üzerinden çevirme işlemi yapılarak 300,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 380,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde; " Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi halinde, üç yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur." ve aynı fıkranın son cümlesinde; "Ancak, (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükümleri yer almakta olup, 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile bu fıkrada yer alan “iki yıldan yedi yıla” ibaresinin “üç yıldan on yıla” şeklinde, “(j) ve (k)” ibaresinin “(j), (k) ve (l)” şeklinde ve “üç yıldan” ibaresinin “dört yıldan” şeklinde değiştirildiği anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un adli para cezası başlıklı 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları; " (1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.

" şeklinde düzenlenmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçuna ilişkin adli para cezası yönünden hüküm kurulurken, tayin olunan 15 gün adli para cezasının bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL üzerinden paraya çevrilmesi neticesinde, sonuç cezanın 300,00 TL yerine, 19 gün adli para cezasının karşılığı 380,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2023 tarihli ve 2023/137 Esas, 2023/215 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; "hüküm fıkrasının dördüncü paragrafında yer alan “19 gün" ve "380 TL" ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla “15 gün" ve "300 TL" ibarelerinin yazılmasına; hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının yerinde bırakılmasına,” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.