muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2288, Karar No: 2025/118, Tarih: 08.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/2288 E.  ,  2025/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3415 E., 2022/2876 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/68 Esas, 2022/323 Karar sayılı kararı ile sanığın katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 6 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.12.2022 tarihli ve 2022/3415 Esas, 2022/2876 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığa verilen cezanın az olduğuna, teşebbüs nedeniyle alt sınırdan yeterince uzaklaşılmadan cezanın belirlendiğine, koşullarının oluşmamasına rağmen sanık lehine haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulandığına, bu nedenle de kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun vasıflandırılmasında hataya düşüldüğüne, kastın öldürmeye yönelik olmadığına, delillerin sanık aleyhine değerlendirildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun vasıflandırılmasında hataya düşüldüğüne, kastın öldürmeye yönelik olmadığına, delillerin sanık aleyhine değerlendirildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, bu bağlamda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 08.12.2022 tarihli ve 2022/3415 Esas, 2022/2876 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6144, Karar No: 2021/2643, Tarih: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6144 E.  ,  2021/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalılardan ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/1306 E. - 2017/154 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalılardan ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalılardan ... vekilince temyiz edilmiştir.Aşağıda açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/1306-2017/154 E/K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Şehitkamil ilçesi İncesu Mahallesi 1348 parsel (eski 392 parsel) sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Münavebeye esas alınan buğdayın 2015 yılı İl Tarım verilerine göre dekar başına masrafı 187,60TL ve nohutun dekar başına üretim masrafı ise 170,60-TL alınması gerekirken yüksek alınmak suretiyle eksik bedel tespiti,

2-Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında objektif değer artırıcı unsur oranının % 150 olacağı düşünülmeden, daha az oranda objektif değer artışı ilave etmek suretiyle aza hükmedilmesi,

3- Kamulaştırmadan arta kalan ve 17.11.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda 1349 parsel numarası ile gösterilen 6.093,73 metrekarelik bölümünün yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu ile kamulaştırma amacı dikkate alındığında bu alanda değer azalışı olacağının düşünülmemesi,

4-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde bu yönde hüküm kurulması,

3- Kamulaştırmadan arta kalan ve 17.11.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda 1349 parsel numarası ile gösterilen 6.093,73 metrekarelik bölümünün yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu ile kamulaştırma amacı dikkate alındığında bu alanda değer azalışı olacağının düşünülmemesi,

4-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde bu yönde hüküm kurulması,

5-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

6-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılardan ... vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca karardan bir örneğin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1216, Karar No: 2021/851, Tarih: 08.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/1216 E.  ,  2021/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı ... adına tebliğe çıkarılan gerekçeli karar, “aynı evde ikamet eden yakını ...’e tebliğ edildi” şerhi verilmek suretiyle tebliğ edilmiş olup, davalının tebliğ esnasında nerede olduğu ve tebligatı alan ...’ün kim olduğu tebligat evrakına yazılmadığından yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, gerekçeli kararın ve davacıların temyiz dilekçesinin, davalı ...’a Tebligat Kanunu ve Tebligat Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bu işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9271, Karar No: 2017/29796, Tarih: 19.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/9271 E.  ,  2017/29796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.05.2008-20.03.2012 tarihleri arasında ağır vasıta şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak davalı işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 15.03.2012 tarihinde yedi gün yıllık izne ayrıldığını, yıllık izninin bitiminin ardından 23.03.2012 tarihinde iş başı yapmadığını, davacıya mazeretini bildirilmesi için 27.03.2012 tarihli ihtarname gönderildiğini, ihtarnamenin 30.03.2012 tarihinde tebliğ alınmasına rağmen davacının işe başlamadığını, bunun üzerine davacının iş sözleşmesinin 03.04.2012 tarihli ihtarname ile devamsızlık nedeniyle fesh edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delilleri ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, davacı, 20.03.2012 tarihinde haksız olarak işten çıkarıldığını iddia etmiş, davalı işveren ise davacının işi kendisinin bıraktığını, davacı yıllık izninin bitiminin ardından 23.03.2012 tarihinde iş başı yapmadığını, davacıya mazeretini bildirilmesi için 27.03.2012 tarihli ihtarname gönderildiğini, ihtarnamenin tebliğ alınmasına rağmen davacının işe başlamadığını, bunun üzerine davacının iş sözleşmesinin 03.04.2012 tarihinde devamsızlık nedeniyle feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece aksi davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği kabul edilmiş ise de; davacı tarafça 21.03.2012 tarihli ihtarname ile hak ve alacaklarının ödenmemesi halinde iş sözleşmesinin haklı olarak feshedileceğinin ihtar edilmiş olmasına, davacı tarafından dinlettirilen tarafsız tanık Yılmaz Kuşçu'nun, zamanında ödemelerinin olmadığına, bir takım evraklara okumadan imza attırıldığına, bu baskılardan ve ağır koşullardan dolayı davacının kendisinin işten ayrılmak zorunda kaldığına dair beyanına ve tüm dosya kapsamına göre, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı sebeple feshedildiği anlaşılmıştır. İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması sebebiyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Bu durumda ihbar tazminatı isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 19.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12705, Karar No: 2013/9636, Tarih: 26.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/12705 E.  ,  2013/9636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkta ele geçen bıçağın, sustalı bıçak vasıflarına sahip olmamakla birlikte ''sivri uçlu ve oluklu'' olması nedeniyle 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen yasak nitelikte bıçaklardan olması karşısında, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin suçun unsurları oluşmadığına ve eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için öncelikle para cezasına esas alınan birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden sanık aleyhine olacak biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi ile hapis cezası yanında, adli para cezasına esas alınan 25 gün ibaresinden sonra gelen ''karşılığı ve beher günü takdiren 20 TL'den 500 TL ibaresinin hükümden çıkartılması, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen ''416 TL'' ibaresi çıkarılarak yerine 20 gün ibaresinin yazılması ve hükme mahkemenin kabulü gözetilerek TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca 20 günün günlüğü 20 lirayla çarpılarak sanığın sonuç olarak 400 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına'' yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3232, Karar No: 2018/2197, Tarih: 08.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/3232 E.  ,  2018/2197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davalı tarafından iş akdinin feshinde müvekkiline kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, akdi ve yasal ilave tediye alacaklarının eksik ödendiğini, müvekkilinin davalı nezdinde çalıştığı sırada sendika üyesi olup toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığını beyanla fark kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ilave tediye, akdi ilave tediye fark alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ara dinlenmesi alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketten kıdem tazminatı alacağının bulunmadığını, buna ilişkin talebinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının diğer taleplerinin de aynı şekilde haksız olduğunu ve zamanaşımına uğradığını, davacının iş akdinin feshi üzerinden uzun zaman geçtikten sonra haksız kazanç elde etmek için dava açtığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçi ilave tediye alacağı isteğinde bulunmuş, mahkemece alacağın kabulüne karar verilmiştir.

İlave tediye alacaklarının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve ona bağlı müesseselerde çalışan işçilere ilave tediye yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının, davalı şirket nezdinde çalıştığı, davalı işyerinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02/04/2004 tarih ve 2004/22 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, işyerinin hisselerinin tamamını satın alan davalıya hisse devrinin 30.09.2010 tarihinde gerçekleştiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacının ilave tediye yönünden alacaklarının hesabında bu husus dikkate alınmaksızın ilave tediye alacağı talebinin reddi gerekirken yerinde tespit içermeyen bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır.

Somut olayda davacıya 30.09.2010 tarihine kadar ilave tediye ödendiği gözetilmeksizin fesih tarihine kadar ilave tediye ücreti alacağına hak kazandığı kabulü ile giydirilmiş ücret hesaplanması isabetli olmamıştır.

4-Somut olayda, davacının bakiye ihbar tazminatı alacağı işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi (TİS) hükümleri dikkate alınarak on iki haftalık bildirim öneli üzerinden hesaplanmış ise de söz konusu toplu iş sözleşmesinin ihbar önellerini düzenleyen 44. maddesi uyarınca, 01.01.1995 tarihinden sonra işe girenlere yasal sürelerin uygulanacağının kararlaştırıldığı bu nedenle dava konusu fark ihbar tazminatı talebinin, davacının işe girdiği tarih ve toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesi uyarınca yasal süreler dikkate alınarak 8 hafta üzerinden hesaplanması gerektiği gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26165, Karar No: 2013/23445, Tarih: 23.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/26165 E.  ,  2013/23445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, prim alacağı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,iş akdine haksız olarak son verildiğini,kış dönemlerinde 08.00-19.00 saatleri arası,yaz dönemlerinde ise saat 23.00' a kadar çalıştığını,hafta tatillerinin bir bölümünde çalıştığını,yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem,ihbar ve kötü niyet tazminatı ile fazla mesai,ücret,prim,yıllık izin,genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar,davacı işçinin iş akdine son verilmesinden sonra tüm işçilik alacaklarının ödendiğini,prim alacağı olmadığını,dini ve milli bayramlarda çalışmadığını,mesai saatlerinin 08.30-16.30 saatleri olduğunu,çok nadiren fazla çalışma yapıldığını,bunların da davacıya ödendiğini,davacının işten çıkarken verdiği ibraname ile davalıyı ibra ettiğini,kötü niyet tazminatının koşullarının oluşmadığını,alacakların zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiği,davalı tarafça dosyaya sunulan ibraname ile ödendiği belirtilen miktarlar yevmiye defterinde de gösterilmiş ise de benzer tipteki aynı gün karara çıkan davalı şirketle davası olan diğer davacılar hakkındaki dosyalarda da sunulan tüm ibranamelerin aynı olup hepsinin matbu düzenlenmiş olduğu ve toplu halde yapıldığı,ayrıca ibranamedeki oldukça yüksek miktar ödemelerin banka kanalı ile yapılmadığı gerekçesi ile ibraname geçersiz kabul edilerek davacının kötüniyet tazminatı yıllık izin ve prim alacağı taleplerinin reddine diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Türk Hukukunda ibra sözleşmesi 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olup, kabul edilen Yasanın 132 inci maddesinde “Borcu doğuran işlem kanunen veya taraflarca belli bir şekle bağlı tutulmuş olsa bile borç, tarafların şekle bağlı olmaksızın yapacakları ibra sözleşmesiyle tamamen veya kısmen ortadan kaldırılabilir” şeklinde kurala yer verilmiştir.