muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1466, Karar No: 2024/2562, Tarih: 12.03.2024

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Yapılan yargılama, toplanan deliller, getirtilen ve ibraz edilen bilgi ve belgeler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı ve boşandığı eşinin 27.01.2018 tarihinde adli vaka niteliğinde Bursa Gemlik Devlet Hastanesine başvurdukları, bu olaya ilişkin olmak üzere davacının şüpheli sıfatıyla vermiş olduğu 27.01.2018 tarihli ifadesinde "... benim boşandığım eşim olur ancak aynı evde yaşamaktayız" şeklinde, ...'ın vermiş olduğu ifadesinde ise "... benim boşandığım ancak birlikte yaşadığım eşim olur" şeklinde, olay tanığı olarak ifadesine başvurulan davacının kardeşi ...'in "Kız kardeşim ... ve eniştem ... ile birlikte yaşamaktayım" şeklinde beyanda bulundukları, tutanaklarda davacı adresinin ... Mah. İbadet Sok. No:34/2 Gemlik olarak kayıtlı olduğu, bu binada ikamet eden kamu tanığı sıfatıyla resen dinlenen ... ve ...'ın yemin tahtı altında vermiş olduğu beyanlarında, davacı ve boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşadıklarını ifade ettikleri belirlenmekle, davacının ölüm aylığı almakta iken boşandığı eşi ile birlikte yaşama olgusunun mevcut olduğu, dolayısıyla davalı Kurumun aylığın iptaline ve yersiz ödenen aylıkların tahsiline ilişkin işleminin usul ve yasaya uygun olduğu kanaatine varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekilinin istinaf sebepleri; davacı vekili istinaf dilekçesinde; tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, eski eşinin kendisini sürekli rahatsız etmesi sebebiyle 27.01.2018 tarihli tutanakta birlikte yaşadıklarını beyan ettiğini, adli yardımdan yararlandığından, aleyhine yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, hükmün Dairece de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, tüm istinaf sebeplerinin İlk Derece Mahkemesince usul ve yasaya uygun bir şekilde değerlendirilerek hüküm kurulmasına göre yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesiyle aylığının kesilmesi işleminin iptali ile kesilen aylığın yeniden bağlanması ve ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile tahsiline ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 56 ıncı maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı alınmayan temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23738, Karar No: 2012/44571, Tarih: 31.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/23738 E.  ,  2012/44571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, katılan hazine vekilinin temyiz yasa yoluna başvurduğu, Adana 2.Çocuk Mahkemesinin 30.09.2011 tarihli ek kararı ile söz hüküm ile ilgili itiraz yasa yolunun açık olduğu, hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddine karar verildiği ve dosyanın üst mahkemeye gönderildiği, itirazı inceleyen Adana 5.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 30.09.2011 tarihli ve 2011/718 değişik iş sayılı kararı ile katılan vekilinin itirazının reddedildiği, katılan vekilinin 11.10.2011 tarihli dilekçesi ile Adana 2.Çocuk Mahkemesinin 30.09.2011 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararını temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine ilişkin Adana 2. Çocuk Mahkemesinin 30.09.2011 tarihli ve 2010/1163 sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik katılan hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3427, Karar No: 2024/5169, Tarih: 25.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3427 E.  ,  2024/5169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1214 Esas, 2023/624 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü (Esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/740 E., 2021/232 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ...'in ''Arslanzade'' markasıyla 1986 yılından bu yana lokum, bademli kavala kurabiyesi, badem ezmesi gibi tatlı çeşitleri, Edirne'ye has şekerli ve unlu mamuller alanında çeşitli gıda ürünlerinde tüketiciye kaliteyi sunmuş ve Türkiye çapında bilinir bir marka haline getirdiğini, aynı zamanda ''Arslanzade'', ''Arslanzade Edirne Kallavi'', "Aslanzade", ''Edirne Arslanzade Kallavi Kurabiyesi'' markalarının sahibi olduğunu, Edirne ilinde 4 şube ve 4 bayi olarak hizmet verdiğini, bunun yanında Türkiye'de farklı illerde şube ve bayileri olduğunu, yurtdışına da ihracat yaptığını, davalının bundan dört yıl kadar evvel davacının ''Arslanzade'' markasına ait ürünleri davacıdan temin ederek satışını yapmakta olduğu Edirne Arasta dükkanları içindeki işyerinde, yaklaşık bir aydır ''Asrınzade'' ismiyle davacının ürünleri ile aynı nevide ''Asrınzade'' markalı ürünler sattığını, daha önce ''Aslanzade'' ürünleri sattığı bu işyerinde ''Asrınzade'' ismiyle ürünler satarak hem söyleniş ve okunuşta yarattığı yanılsama hem de yazılış itibariyle tüketicide Arslanzade ürünleri sattığı intibasını yaratarak kötü niyetli olarak davacının markasından yararlandığını, işyeri tabelasının ve ürünlerin paketlendiği ambalaj, kutu ve poşetlerin dahi neredeyse aynı olmasının davacının markasından faydalanma gayesi güdüldüğünü ileri sürerek davalı adına tescilli 2015/41311 sayılı ''Asrınzade'', 2016/90962 sayılı ''Asrınzade Kallavi Kurabiyesi'' ve 2016/105139 sayılı ''Asrınzade Edirne Kallavi Kurabiyesi'' ibareli markaların hükümsüz kılınarak sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sahibi olduğu markanın hükümsüzlüğünün gerektiği iddiasına dayanak olarak gösterilen ''kallavi kurabiyesi'' isminin bir marka değil bir ürünün ismi olduğunu, davacı yanın iddia ettiği gibi kendi icat ettiği bir ürün olmadığını, davacı tarafın bu kurabiyenin Osmanlı saray mutfağına ait bir ürün olduğunu defalarca kez beyan ettiğini, davacının 2011/44138 tescil numarası ile tescil ettirdiği markanın ''Edirne Arslanzade'' ibaresi olduğunu, ayrıca davacının 2014/51208 tescil numarası ile ''edirne kallavi'' ibaresinin marka müracaatı kısmının yayınlandığını, ancak davacı adına tescil edilmediğini, 2012/98618 başvuru numarası bulunan davacının ''kallavi'' ibareli özel emtia müracaatının da ilgili kurum tarafından rededildiğini, ayrıca müvekkilinin ''Asrınzade Edirne Kallavi Kurabiyesi'' adıyla marka başvurusuna davacının itiraz ettiğini, itirazın reddedildiğini ve 2016/105139 numara ile davalı müvekkili adına tescil olunduğunu, davacının dava dilekçesinde müvekkilinin sahibi olduğu markanın bilerek .... ismiyle benzerlik olması açısından Asrınzade şeklinde konulduğunu iddia ettiğini, davalı müvekkilinin ''...'' isminde bir oğlu olduğunu, tamamen iyi niyetli olarak oğlunun isminin devam etmesi açısından bu ismi koyduğunu, "...."nin ise Edirneli tatlıcılar arasında oldukça yaygın olarak kullanılan bir ek olduğunu, Keçecizade, Sultanzade, Osmanlı Şehzade'nin Edirne'de faaliyet gösteren tatlı ve kurabiye üreticilerinden bir kaç tanesi olduğunu, davacının, davalı müvekkilinin ''Ters Lale'' ve ''Selimiye Camisi'nin'' görsellerini ürün ambalajlarında kullandığını beyan ederek taklitlerine devam ettiğini iddia etmiş ise de bu iki önemli eserin Edirne iline ait nadir sembollerden olduğunu, bu iki sembolün markanın ürünlerinde kullanılması kadar doğal bir durum olamayacağını, ilgili kanunda belirtilen mutlak ve nispi red sebeplerinin oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının benzer olmadığı ve davacının tanınmışlık ve kötü niyet iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının benzer olmadığı ve davacının tanınmışlık ve kötü niyet iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; raporda delillerin değerlendirilmediğini, müvekkilinin uzun uğraşlar ve emeklerle tanınmış hale getirdiği arslanzade, edirne kallavi, aslanzade, edirne arslanzade kallavi kurabiyesi markalarının gerçek hak sahibi olduğunu, davacı markası ile davalı markasının aynı/ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, aynı /benzer sınıflarda olduğunu, tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali olmasının kaçınılmaz olduğunu, esas unsurun ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, davalının daha evvel müvekkilinden temin ettiği ARSLANZADE markasına ait ürünleri müvekkilinden temin ederek sattığını, tüketicinin de ARSLANZADE tabelası altında satış yaptığı için şube olarak bildiği aynı işyerinde ASRINZADE ibaresi kullanarak ASRINZADE markalı ürünleri satmasının davacının markasının serisi imajını oluşturacağını, iki harfin değiştirilerek el yazısı ile yazılmasının ayırt edicilik katmayacağını, tüketicinin yanıldığını, bütünsel değerlendirme yapılması gerektiğini, işitsel olarak da benzerlik olduğunu, davalının kötüniyetinin sabit olduğunu, haksız rekabet yarattığını, 2019 Haziran'ına kadar müvekkiline ait ürünleri ARSLANZADE tabelasını, afişini, tente ve dükkan vitrininde ARSLANZADE ibaresini kullandığını, uzun yıllardır çalışıldığı için bayi olduğu düşüncesi oluştuğunu, davalının ARSLANZADE markasından habersiz olmasının mümkün olmadığını, satın alımı durdurduktan sonra da tabeladaki ARSLANZADE yazısını aynı ekil ve aynı renkte ASRINZADE olarak değiştirdiğini, tanık beyanlarının kabul edilemeyeceğini, davalıdan ve yanında çalışan tanık ... dan şikayetçi olunduğunu, soruşturmanın devam ettiğini, raporun hükme esas alınmasının yerinde olmadığını, eksik incelemeye dayandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 2013/93265 numaralı ASLANZADE markası ile davalının 2015/41311 numaralı ASRINZADE markasının tescil sınıfları aynı olup her iki markanın düz yazı ile yazıldığı işitsel ve görsel olarak benzer olduğu, ortalama tüketici nezdinde karıştırılmaya sebebiyet verebileceği, davacının marka başvuru tarihinin 15.11.2013, davalının ise 13.05.2015 olduğu, bu durumda davacının marka başvurusu önceki tarihli olmakla öncelik hakkı olduğu dikkate alındığında dava konusu 2015 41311 numaralı ASRINZADE markasının tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği, dava konusu 2016/90962 numaralı "ASRINZADE Kallavi Kurabiyesi+ Şekil" markası 30, 35 sınıflarda, 2016/105139 numaralı "ASRINZADE EDİRNE KALLAVİ KURABİYESİ" 30 ve 35.sınıflarda tescilli olup davalının bu markalarının esas unsurunun da ASRINZADE ibaresi olduğu, davalının işbu markalarının alt sınıflarının davacının 2013/93265 numaralı "ASLANZADE" markasının alt sınıfları ile aynı olduğu gibi, davacının "ASLANZADE" markası ile davalının "ASRINZADE" esas unsurlu markalarının benzer olduğu, bu markaların başvuru tarihlerinin davacının marka tescil tarihinden sonraki tarihli olduğu, yine markaların davacının 2009/12669 numaralı "ARSLANZADE" markası yönünden markaların 35.sınıfta tescil sınıfının kısmen aynı olduğu, 2011/44138 numaralı "EDİRNE ARSLANZADE KALLAVİ KURABİYESİ" markası yönünden 30 uncu emtia sınıfı yönünden alt sınıfın kısmen aynı olduğu, 2011/85041 numaralı "ARSLANZADE" markasının 35 inci sınıfta kısmen aynı olduğu, 2012/89183 numaralı "ARSLANZADE KAVALA KURABİYESİ" markasının 30 uncu sınıfta pastacılık ve fırıncılık mamulleri sınıfının aynı olduğu, 2013/27490 numaralı "ARSLANZADE+ Şekil" markası yönünden 29,30 sınıfta alt sınıfların tamamen aynı olduğu, davalı yönünden seri marka koşulları oluştuğundan söz edilemeyeceği gibi markanın oğlunun ilk ismi olduğuna yönelik savunmasının da kabul edilemeyeceği dikkate alınarak tüketici nezdinde karıştırılmaya sebebiyet verecek bu markalar yönünden de davanın kabulü ile hükümsüzlük kararı verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı rapora göre karar verilmesi yerinde görülmediği gerekçesiyle başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; "kallavi kurabiyesi" isminin bir marka değil bir ürünün ismi olduğunu, başkaca yerel markaların da aynı ürünü yaptığını ve kullandığını, bu ürünün davacının icadı olmadığını, nitekim bu hususun davacı tarafından da basına verdiği demeçlerde bir çok sefer dile getirildiğini, davacı yanın iddiasının aksine müvekkilinin iyi niyetli olup davaya konu markaları seçmekteki amacının tamamen oğlunun isminin ... olması olduğunu, müvekkilinin oğlunun adına yaşatmak istediğini, yine "Zade" ibaresinin ise Edirneli tatlıcılar arasında oldukça yaygın olarak kullanılan bir ek olup "oğul" anlamına da geldiğini, bu markalara örnek göstermek gerekirse Keçecizade, Sultanzade, Osmanlı Şehzade Edirne'de faaliyet gösteren tatlı ve kurabiye üreticilerinden bir kaç tanesi olduğunu, İstinaf Mahkemesi gerekçesinin soyut olduğunu, davacının tanınmışlık iddiasını ispatlayamadığını ve taraf markalarının benzer olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ıncı maddesinin birinci, üçüncü, beşinci ve dokuzuncu fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21320, Karar No: 2017/13479, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21320 E.  ,  2017/13479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26202, Karar No: 2013/19347, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26202 E.  ,  2013/19347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. iç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.