muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12888, Karar No: 2012/2361, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12888 E.  ,  2012/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... Nak. ve Akaryakıt Paz.Ltd.Şti., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, borçlu şirketin vergi borçları bulunduğunu, vergi borçlarını ödemekten kaçınmak için borçlu şirket paydaşı olan dava dışı ...'nun dava konusu taşınmazını davalı şirkete devrine ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...'a usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, taşınmazın değerinin çok altında bir fiyat ile satılması, satış tarihinden önce vergi borçlarının bulunması, davalı şirket paydaşı ...'nun ...'in oğlu olması nedeni ile vergi borcundan kaçınmak amacıyla dava konusu taşınmazın satıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... Nak. ve Akaryakıt Paz. Ltd. Şti., ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, dava dışı vergi Borçlusu şirket ortağı tasarruf işlemini yapan müteveffa ...'nun, davalı lehine tasarrufta bulunulan tüzel kişi ... Nak. ve Akaryakıt Paz.Ltd.Şti. ortağı ...'nun babası olmasından dolayı borçlu şirket yetkili ortağının alacaklılarından mal kaçırmak ya da alacaklılarını ızrar kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olması nedeniyle tasarrufun iptali gerekmesine (6183 S.Y. m. 30/I) ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Dava 6183 sayılı Yasa’nın 24 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Yasanın iptal talebinde muhatap başlıklı 25. maddesi uyarınca iptal davaları, borçlu ve borçlu ile hukuki işlemde bulunan kimseler aleyhine açılması gerekir. Bunlardan başka, borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimselerle, bunların mirasçılarına ve kötü niyet sahibi üçüncü şahıslar aleyhine de iptal davası açılabilir. Somut olayda davacı tarafça tasarruf işlemine taraf olan davalı tüzel kişiliğe ve taraf ehliyetine haiz şirket yanında şirketin ortaklarına da davanın yöneltilmiş olduğu ve mahkemece davalı şirket ortakları ... ve ... yönünden de davanın kabulü yönünde değerlendirme yapıldığı anlaşılmaktadır. Nevar ki mahkemece davalılar Şafak Hacıhasanoğlu (şirket ortağı sıfatı ile yöneltilen dava) ve ...'a yönelik açılan davanın tasarruf işlemine taraf olmamaları nedeni ile reddi yönünde karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davalılar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Mahkemece, dava konusu taşınmaz ile ilgili borçlu şirket yetkili ortağı... ile ... Nak. ve Akaryakıt Paz.Ltd.Şti. arasında yapılan satış işleminin iptali ile davacı hazinenin alacağının cebri icra yolu ile tahsili için haciz ve satış isteme yetkisinin tanınmasına karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Yasada öngörülen iptal koşullarının oluşması halinde, borçlular hakkında yapılmış ve kesinleşmiş icra takibinin bulunması şartıyla 3. kişi yararına yapılan tasarruf tarihine kadar doğmuş olan vergi borcunun ulaştığı

miktar ve ferileri ile sınırlı olarak iptale karar verilmesi gerekir. Davacı ..., 2002 ve sonrası yıllara ait birikmiş vergi borcu ile gecikme cezası toplamı kamu alacağının tahsiline yönelik olarak dava açmıştır.

O halde, tasarruf tarihi olan 16.06.2003 gününe kadar doğan ve itiraza uğramadan kesinleşen vergi borcu ve gecikme faizi belirlenmeli, gerekirse bu hususta bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli görüş alınmalı hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

4-Ayrıca ...Malmüdürlüğü'nün 21.11.2011 tarih ve 3530 sayılı yazısında, şirket ortaklarından ...'nun mevcut borçlarından dolayı 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması Hakkında Kanun'dan yararlanmak için talepte bulunduğu ve borçlarının taksitlendirildiği için hakkında tanzim edilen ödeme emirleri ve haciz varakaları işlemlerinin kaldırıldığının belirtilmesi karşısında davalı ... Hacıhasanoğlu yönünden bu durumun değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... Nak. ve Akaryakıt Paz. Ltd. Şti., ... vekili vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2, 3 ve 4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar... Nak ve Akaryakıt Paz. Ltd.Şti., ..., ..., ..., ...,...'na geri verilmesine 29.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11995, Karar No: 2006/1798, Tarih: 21.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11995 E.  ,  2006/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.11.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, elatmanın önlenmesi, kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31.5.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalılara ait 306 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 54,60m2 lik kısmının idarece tesbit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısma ilişkin tapu kaydının iptalini ve müdahalenin menini ve muhdesatların kalini istemiştir.

Davalılardan ... tecavüz var ise buna bir diyeceği olmadığını belirtmiş, diğer davalılar ise yargılamaya katılmamışlar,mahkemece uzman bilirkişiler tarafından saptanan kıyı kenar çizgisine göre davalı taşınmazın kıyıya 47,58m2 tecavüzü bulunduğundan bu kısmın iptali ile kıyı vasfı ile terkinine,müdahalenin önlenmesine ve mevcut yapıların kaline karar vermiştir. Hükmü davacı idare temsilcisi temyize getirmiştir.

Uyuşmazlık Türk Medeni Kanunun 715 ve 3621 sayılı Kıyı Kanununa dayanılarak açılan tapu iptali istemine ilişkindir.Uyuşmazlığın bu niteliğine göre önemli olan kıyı-kenar çizgisinin yöntemince saptanmasıdır.

Az yukarıda söylendiği üzere kıyıların niteliği Türk Medeni Kanunun 715.maddesinde gösterilmiş, 13.03.1972 tarih 7/4 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararında kıyıların menfaati umuma ait yerlerden olduğu, 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu Kararında da ilke olarak mülkiyet hukuku Yönünden kıyı-kenar çizgisinin belirlenme görevinin Adli yargı yerine ait bulunduğu, ancak 3621 sayılı Yasanın 5 ve 9.maddeleri hükmünce idarenin belirlediği ve idari yargı yerine başvurulmaması yüzünden yargı yolunun kapanmış olması nedeniyle kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi bulunursa adli yargı yerinde saptamanın buna uygun yapılacağı kabul edilmiştir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun başka emsalleri varsa da 26.06.2003 tarih ve 2003/14-97 Esas ve 2003/110 karar

./..

2005/11995-2006/1798 -2-

sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Bütün bunlardan mülkiyet hukukundan kaynaklanan tüm uyuşmazlıkları çözmekle Adli Yargı yerinin görevli olduğu, 3621 sayılı Yasanın kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesinde ve uygulanmasında ortaya çıkacak çekişmelerde Adli Yargı görevini kısıtlayacak bir hüküm içermediği sonucu çıkmaktadır. O halde mahkemece kıyı-kenar çizgisinin az yukarıda sözü edilen 13.3.1972 tarih 7/4 sayılı ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları doğrultusunda saptanmasını benimseyen uygulaması yasalara aykırı değildir. Ne varki; bilirkişilerce kıyı kenar çizgisinin saptanması bakımından yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

Yukarıdan beri söylendiği üzere somut olayda idari merci olan Valilik taşınmazın bulunduğu mahalde 3621 sayılı kanunun 5 ve 9.maddelerine dayanarak kıyı kenar çizgisini belirlemiş ve bu 28.11.1983 tarihinde kesinleşmiştir. Bu belirleme 28.11.1997 günlü İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmediğinden Adli Yargı yerini bağlamaz. Ancak orta yerde idarenin bir saptaması ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmaları ve ortaya çıkardıkları bilimsel değerleri vardır.

Bu değerleri yok saymak ta olmaz.Bu nedenle mahkemece ,aralarında bu konuda uzman ziraat, harita mühendisi ve jeolog veya jeomorfologların bulunduğu yeni bir bilirkişi heyeti oluşturmak suretiyle, bölgeye ait memleket ve askeri harita, ... fotoğrafları, Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünce kıyı kenar çizgisi saptaması ile ilgili tüm evrak, belge ve haritalar mahalline uygulatılmalı, gerekir ise çeşitli katmanlardan alınacak toprak numunelerinde nitelik araştırması yaptırılmalı ve tüm bu çalışmalar sonucu tespit edilen kıyı kenar çizgisi idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisi ile farklılık oluşur ise bunun nedenleri bilimsel değerlere dayalı gerekçeleri ile bilirkişilere açıklattırılmalı, mevcut ve belirlenen kıyı kenar-kenar çizgisi fen krokisinde gösterilmek ve yıkımına karar verilen muhdesatın da açık bir şekilde niteliği ve kapsadığı alan miktarını gösteren keşfi izlemeye uygun fen krokisi almak suretiyle, toplanan tüm bu delillerin değerlendirilmesi sonucu bir karar vermek gerekir iken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı idare temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 21.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4097, Karar No: 2019/6340, Tarih: 09.12.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/4097 E.  ,  2019/6340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.07.2015 gün ve 2014/368 Esas 2015/236 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 29.05.2019 gün ve 18575-3566 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, davalıdan HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 370,00 TL para cezası alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 09/12/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

- K A R Ş I O Y Y A Z I S I-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 29.01.2013 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar Temyiz Mercii tarafından 11.9.2013 tarihinde 303 parsel açısından davanın reddedilmesi gerekçesiyle bozulmuş, karar düzeltme isteği üzerine bu bozma araştırma bozmasına dönüştürülmüştür.

Mahkemece yapılan araştırma sonucunda bu kez yeniden kabul kararı verilmiş, bu karar da temyiz üzerine onanmıştır.

Söz konusu uyuşmazlık bu kez karar düzeltme isteği üzerine yeniden önümüze gelmiştir.

Davalı, yargılamanın başından itibaren davacı Ömerin de imzasını taşıdığını iddia ettiği “Muvafakatname ve taahhütname” başlıklı belgeye dayanmış, mahkemece yargılamanın hiç bir aşamasında bu belge değerlendirilmemiştir. Söz konusu belgede “303 parsel sayılı taşınmaz da ...'ın borcu nedeni ile bedeli karşılığında ...'ye satılmıştır...” denmektedir. Her ne kadar belge altındaki imza davacı ... tarafından inkar edilmiş ise de bu imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunda bir araştırma yapılmamıştır. İmzanın, davacının eli ürünü olması halinde hiç süphesiz bu parsel hakkındaki dava reddedilecektir.

Söz konusu eksik araştırma nedeniyle karar düzeltme talebinin kabulü ile kararın bozulması gerekirken, bu talebin reddi yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2021/2269, Karar No: 2021/6202, Tarih: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/2269 E.  ,  2021/6202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2532, Karar No: 2016/13156, Tarih: 31.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/2532 E.  ,  2016/13156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti ile yardıma muhtaç olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 31.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18653, Karar No: 2014/1270, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18653 E.  ,  2014/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1144-2013/538

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıdığının kabulü ile az bedel tespiti,

2)Taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu ve yerleşim alanına mesafesi gözetilerek gelir metoduna göre tespit edilen m2 birim bedeline % 20 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerekirken, yerleşim merkezine olan uzaklığı dikkate alınarak daha aza karar verilmesi,

3)Dava konusu taşınmaza ilişkin acele el koyma dosyasında, taşınmaz üzerinde ağaçlar olduğu belirlenerek maktuen değer biçilmesine rağmen, yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi kurulu raporunda ağaç bedeli verilmemiştir. Ağaçların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bedelleri tespit edilerek hüküm altına alınması gerekirken, gerekçesi gösterilmeden ağaç bedelinin hesaplamaya dahil edilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12331, Karar No: 2014/12186, Tarih: 03.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/12331 E.  ,  2014/12186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İncesu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/205-2014/174

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine, kadastro ile davalı adına senetsizden tescil edilen 4.. ve 5. parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Davalı, dava konusu 5.. parsel sayılı taşınmazın kendisine kayınpederi tarafından düğün hediyesi olarak verildiğini, kadastro tespitinin doğru olduğunu, 4.. parsel sayılı taşınmazın ise kendisine ait olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 4.. parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, 5.. parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine karar Dairemizce 24.01.2013 tarihli 2012/14012 Esas 2013/925 Karar sayılı bozma ilamı ile "... dava konusu 1.. ada 4.. parsel sayılı taşınmazın davalıya ait olmadığı anlaşıldığından davanın husumet nedeniyle reddine, dava konusu 1.. ada 5.. parsel sayılı taşınmazın ise tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Bu durumda mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemeler yapılmalı, mahalli ve uzman bilirkişi görüşleri arasındaki çelişkilerin giderilmesi için gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılarak bilirkişilerden ek rapor alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak mahallinde yeniden yapılan keşif sonucu davanın kısmen kabulüne; 4.. parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın husumet yönünden reddine, 5.. parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne, tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılarak özel siciline kaydına karar verilmiştir.

Hüküm taraf vekillerince temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bozma ilamına uygun olarak karar verilmesine ve dava konusu 47 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı olmamasına göre davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı M.. Ş.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 52 sayılı parsel senetsiz'den 17.05.2001 tarihinde 20 yılı aşan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalı adına tarla vasfı ile tespit ve tescil edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bozma ilamına uygun olarak karar verilmesine ve dava konusu 47 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı olmamasına göre davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı M.. Ş.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 52 sayılı parsel senetsiz'den 17.05.2001 tarihinde 20 yılı aşan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalı adına tarla vasfı ile tespit ve tescil edilmiştir.

Mahkemece taşınmaz başında 13.06.2012 tarihinde ve bozma ilamından sonra 20.11.2013 tarihinde keşif yapılmış, ziraat mühendisleri tarafından düzenlenen bilirkişi raporlarında "12.. ada 5.. parsel sayılı taşınmazın toprak yapısı ve özellikleri gerekse havalisi ile bir bütün olarak değerlendirildiğinde meradan açma ya da devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmayıp hali (hozan) arazilerden sürülerek ihya edilen kültür toprağına sahip tarım arazisi olduğu" belirtilmiştir. Yine 29.11.2013 tarihli kadastro teknisyeni bilirkişinin rapor ve krokisinde 1.. ada 5.. parsel sayılı taşınmazın mera haritasının dışında kaldığı, mera niteliğinde olmadığı belirtilmiş olup İl Tarım Müdürlüğünün 11.08.2014 tarihli cevabi yazılarında 12.. ada 5.. parsel sayılı taşınmazın bulunduğu Üçkuyu Köyünde 4342 sayılı Mera Kanunu kapsamında mera tespit, tahdit ve tahsis çalışmaları tamamlanmış olup söz konusu parselin mera olarak değerlendirilmediği belirtilmiştir. Bu durumda davanın dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olmadığı gerekçesiyle reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 no'lu bentte açıklanın nedenlerle davalı M.. Ş.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 03.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.