muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14409, Karar No: 2018/6045, Tarih: 10.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14409 E.  ,  2018/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda, yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 31/3 yerine, 31/2 ve indirim oranının da 1/3 yerine, 1/2 olarak gösterilmesi, indirimin 1/3 oranında yapılması nedeniyle mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 151/1, 31/2 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 maddelerine göre belirlenen 4 yıllık zamanaşımının, mahkumiyet kararının verildiği 30/01/2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5373, Karar No: 2009/7170, Tarih: 18.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5373 E.  ,  2009/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÖRFEZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı bulunan 1430 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline  karar verilmesini istemiştir.

Davalı ve dahili davalı, dava konusu taşınmazın kıyı ile ilgisi olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın yargılama sırasında dahili davalıya temlik olunduğu, yerin bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, dahili davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümü yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, dahili davalı tarafından kabul kapsamına giren kısım bakımından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan  delillere göre; çekişme  konusu taşınmazın  kadastro  tespitinin 01.03.1966 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 23.03.2006 tarihinde açıldığı  anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün  devletin hüküm ve  tasarrufu  altında ve kamu malı niteliğinde  özel  mülkiyete  konu olamayacak  (Anayasanın 43, 3402 Sayılı  kadastro Yasasının 16/C  maddesi gereğince  )  yerlerden  olduğu  keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009  tarihinde  kabul edilip 14.3.2009  tarihinde yürürlüğe giren  5841 Sayılı Yasanın 2. Maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3. Fıkrasına  eklenen  " bu hüküm iddia ve taşınmazın  niteliğine  yahut  Devlet ve  diğer kamu tüzel kişileri  dahil  tarafların sıfatına  bakılmaksızın  uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin  " bu kanunun 12.  maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve  tasarrufu altında  olduğu iddası  ile yürürlük  tarihinden önce  açılmış ve  henüz  kesin hükme  bağlanmamış olan davalarda  dahi  uygulanır"  şeklindeki  hükmü  gözetildiğinde  kadastro  tespitinin  kesinleştiği tarih olan  01.03.1966 tarihi ile davanın açıldığı tarih  arasında  3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinde  sözü edilen  10 yıllık  hak düşürücü sürenin  geçmiş  olduğu sabittirHemen belirtilmelidir ki, kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.06.1960 tarih, 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Dahili davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile  hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.6.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5343, Karar No: 2011/9601, Tarih: 26.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5343 E.  ,  2011/9601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kahramanmaraş İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :26.10.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması, icra inkar tazminatı ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili tarafından sözlü kira ilişkisine dayanılarak başlatılan 01.10.2009 tarihli icra takibinde, 01.08.2007 tarihinden 01.09.2009 tarihine kadar aylık 750-TL üzerinden 25 aylık 18.750-TL asıl kira alacağı ve 1.997,63-TL işlemiş faizin tahsili istenmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine yasal süresi içinde verdiği borca itiraz dilekçesinde davalı; taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmadığını, tüm kira bedellerinin ödendiğini savunmuştur. Alacaklı tarafından itirazın kaldırılması ve tahliye istemiyle açılan işbu davada, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı takipte sözlü kira ilişkisine dayanmıştır. Davalı akdi ilişkiye ve talep edilen aylık kira miktarına karşı çıkmamış, sadece yazılı kira sözleşmesi bulunmadığını ve kira parasını ödediğini savunmuştur. Nitekim davalı borçlu borca itiraz dilekçesinde “kira bedellerini kendisine ödedim” demek suretiyle taraflar arasındaki kira ilişkisini kabul etmiştir. Bu durumda İİK.’nun 269/2 maddesi gereğince kira ilişkisi ve alacak miktarı kesinleşmiştir. Davalı borçlu, kira bedelinin ödendiğini veya sair bir sebeple istenemeyeceğini İİK.’nun 269/c maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlamak durumundadır. Bu hukuki olgu karşısında mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2568, Karar No: 2021/3562, Tarih: 23.06.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/2568 E.  ,  2021/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakan ...Adapazarı 378, 380, 381, 530, 626 ve 539 parsel sayılı taşınmazların muvazaalı olarak 08/11/1983 tarihinde davalı oğlu ...'e temlik ettiğini ileri sürerek, davalı adına olan tapu kayıtlarının davacıların miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu, muvazaanın olmadığını, davacılardan ...'in mirasbırakan babasına karşı saygısız tutumlar sergilemesi üzerine mirasbırakanın köydeki bütün taşınmazlarını satışa çıkardığını, o dönemde yurt dışında yaşadığını ve bu satışa çıkarma olayını duyunca Türkiye'ye geldiğini, başkasına gitmemesi için taşınmazları satın aldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin karar davalının istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince, murisin beşeri anlamda çocukları arasında bir ayrım yapmadığı, davalı ... ...'ın temlik tarihinden çok daha önce Almanya'ya çalışmak için gittiği ve maddi durumunun diğer kardeşlerine göre çok daha iyi olduğu, murisin ziraat ile geçimini temin edip gelirinin sınırlı olduğu, temlik tarihinde murisin diğer çocuklarının yaşları dikkate alındığında murisin çocuklarını büyütmek için ve ihtiyaçlarını karşılamak için maddi yardıma ihtiyaç duyduğu, o dönemde davalının Almanya'da çalışıp para kazanmasından dolayı maddi durumunun iyi olduğu, davalın sık sık baba ve kardeşlerinin ihtiyaçlarının görülmesi için maddi yardımda bulunduğu gibi davaya konu taşınmazlarda tarımda kullanılmak üzere davalının harman makinesi ve kamyonet alıp babası ve kardeşlerine teslim ettiği dolayısıyla bu araçlardan davalı yurt dışında yaşadığından muris baba ve kardeşlerinin istifade ettiği salt bedeller arasındaki farkın muvazaanın tek başına kanıtı olamayacağı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince hükmün kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4,90. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/06/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4,90. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/06/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalının istinafı üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, temliklerin muvazaalı olmadığı, gerçek satış olduğu gerekçesiyle istinaf talebi kabul edilerek, davanın reddine ilişkin yeniden hüküm kurulmuştur.

Tarafların babası olan mirasbırakan...'in gayrimenkul mal varlığının tamamını oluşturan dava konusu 378, 380, 381, 530, 626 ve 539 numaralı parselleri davalıya devretmiş olması nedeniyle başka gayrimenkulünün kalmamış olması, diğer çocuklarına önemli bir menkul malının ya da kıymetli varlığının kaldığına dair hiç bir iddia ve tespitin bulunmaması, taşınmazların bedelsiz devredildiğinin bazı tanık beyanlarından anlaşılıyor olması, Almanya'da yaşayan ve çalışan davalının muris babası ve kardeşlerine yaptığı iddia edilen maddi yardımların murise ait bütün taşınmazların bedeli olarak kabul edilemeyeceği, zira bedel ödenmesine ilişkin hiçbir belge olmadığı gibi, davalı vekilinin 17.05.2017 havale tarihli davaya cevap dilekçesindeki "... Babasına karşı devamlı olarak saygısızca davranan ve çeşitli zamanlarda babasına hakaret eden davacı ..., işi babasını hırpalama seviyesine getirince, babası muris... ... bu durumu sindirememiş ve köydeki bütün yerlerini satışa çıkarmıştır. Babasının kardeşi tarafından dövülme olayını duyan müvekkilim (davalı) yurtdışından Türkiye'ye gelmiş ve babasının da bu olay nedeniyle bütün yerlerini satışa çıkardığını duyunca yerleri başkaları alacağına babasından gerçek satışla müvekkilim satın almıştır. Satış bedelini de nakit olarak babasına ödemiştir..." şeklindeki açıklamalarından, murisin bütün taşınmazlarını devretmesinin nedeninin aralarında problem olan ve kendisine miras kalmasını istemediği oğlu davacıdan mal kaçırmak olduğu, ayrıca taşınmazların davalının yaptığı maddi yardımlar nedeniyle davalıya devredildiği şeklindeki tanık beyanlarının da doğru olmadığı, neticeten devirlerin muvazaalı ve mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğu, bu kabul doğrultusunda karar veren ilk derece mahkemesinin kararının doğru olduğu, Sakarya böle adliye mahkemesi 1. Hukuk dairesinin temyize konu ret kararının bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/15250, Karar No: 2014/37647, Tarih: 18.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15250 E.  ,  2014/37647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde sanıkların birlikte müştekilerin yanına giderek sanıklardan...'un tabanca ile sanık ...'nin sopa ile sanık ...'in ise sopa ve bıçak ile müştekilere saldırdıkları, saldırı sonucunda müşteki ...'ın ateşli silah ve bıçak yaralanması ile basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte, vücutta kemik kırığı oluşacak şekilde ve müşteki Volkan'ın ateşli silah yaralanması ile basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandıkları, sanıkların aynı suç işleme kararının icrası kapsamında müşterek fail olarak eylemlerini gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, her üç sanığında her iki müştekide meydana gelen yaralanmalardan sorumlu oldukları gözetilmeden sanıklar ...ve ...'in müşteki Hakan'a yönelik eylemleri nedeniyle haklarında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3679, Karar No: 2018/5637, Tarih: 26.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3679 E.  ,  2018/5637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 15/01/2001-30/06/2007 tarihleri arasında ...İlköğretim Okulunda geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... Bakanlığına bağlı ... İlköğretim okulunda 01/10/2001 – 30/06/2002, 01/09/2002 – 30/06/2003, 01/09/2003 – 30/06/2004, 01/09/2004 – 30/06/2005, 01/09/2005 – 30/06/2006 ve 01/09/2006 – 15/05/2007 tarihleri arasında sigortasız geçen çalışmalarının sigortalı sayılmasına karar verilmiştir.

Somut olayda, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından davacının okulların açık olduğu dönemlerde davalı ... Bakanlığına bağlı . ... ilköğretim Okulunda çalıştığı anlaşıldığı halde Mahkemece yazılı şekilde 1 Eylül-30 Haziran arasına yönelik hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. paragrafı tamamen silinerek yerine " Davacının davalı ... Bakanlığına bağlı ... İlköğretim Okulunda 01/10/2001- 15/06/2002, 09/09/2002- 13/06/2003, 15/09/2003- 11/06/2004, 13/09/2004- 10/06/2005, 12/09/2005- 19/06/2006, 18/09/2006- 15/05/2007 tarihleri arasında sigortasız geçen çalışmalarının sigortalı sayılmasının tespitine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13793, Karar No: 2023/8995, Tarih: 13.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/13793 E.  ,  2023/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/302 E., 2022/630 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile suça sürüklenen

çocuk ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/302 Esas, 2022/630 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 10.11.2022 tarihli dilekçesi ile bu karara itiraz etmesi akabinde Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2023/224 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 10.11.2022 tarihli diğer dilekçesi ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenmekle, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... hakkında sadece hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz ettiği tespit edilmiş; suç tarihinin 20.12.2011 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 18.12.2011-21.12.2011 aralığı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22423, Karar No: 2013/20196, Tarih: 27.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22423 E.  ,  2013/20196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalılar taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun Vakıfbank nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan borçlu idarenin gördüğü hizmet kapsamında tüm mal hak ve alacaklarının nitelikleri gereği kamu hizmetinin sürdürülebilmesi için kamuya tahsisli olduğunu, ayrıca İİK'nun 82/1. maddesi kapsamında borçlu Kurum mallarının haczinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, takibin dayanağı olan ilamın karar tarihinin 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 5999 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra olduğu, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddeler gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hükmün esası, alacaklı vekili; yargılama giderlerine yönelik bölümü ise borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. Maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.