muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3637, Karar No: 2010/14351, Tarih: 22.12.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/3637 E.  ,  2010/14351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cürüm işlemek için teşekkül meydana getirmek ve yardım etmek

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ...'in Cürüm işlemek için meydana getirilen teşekküle yardım etme suçundan beraatlerine;

sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın cürüm işlemek için teşekkül meydana getirmek suçundan hükümlülüklerine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan hapis cezaların sürelerine göre, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteğinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

Tüm sanıklar hakkında dosya üzerinde yapılan incelemede:

1- Sanıklar ..., ... ve ...'in üzerlerine atılı suç için yasa maddesine öngörülen cezanın üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkrasına göre, davanın 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu ve zamanaşımını kesen son işlem olan sanıkların savunmalarının alındığı tarihler ile inceleme tarihi arasında bu sürenin dolduğu anlaşılmakla hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 ve 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve bentleri gereğince adı geçen sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek istem gibi oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE),

2- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere ilişkin temyizlere gelince;

Sanıklar hakkında 4422 sayılı Yasaya aykırılık suçundan yetkili Devlet Güvenlik Mahkemesine dava açıldığı, yargılama sırasında sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK.nun 313. maddesinde düzenlenen suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçunu oluşturduğu kanaatine varıldığı, bu suçun CMK.nun 250. maddesinde sınırlı sayıda belirlenen ve özel yetkili ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlardan olmadığı, yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına ve 5235 sayılı Yasanın 10, 11 ve 12. maddelerine göre Asliye Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında kaldığı gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, görevsiz özel yetkili Ağır Ceza Mahkemesinde yargılamaya devamla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 22.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16755, Karar No: 2017/26668, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16755 E.  ,  2017/26668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22017, Karar No: 2015/1823, Tarih: 09.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/22017 E.  ,  2015/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇERKEZKÖY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/10/2013

NUMARASI : 2011/256-2013/487

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulü yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dilekçesi ile; davacıların murisinin, taşınmazı, 1992 tarihinde haricen satın aldığını, iyiniyetle binalar yaptığını, açılan tapu iptali ve tescil davasının ise reddedildiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, binaların değeri olan 31.325.00.- TL'nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddine karar verilmesini istemiş, davacının ıslah dilekçesine karşı sunduğu dilekçesinde ise, davanın zamanaşımına uğradığını belirtmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, yapının en az malzeme bedeli olan 15.617.00.- TL nın dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Zamanaşımı def'i, davanın esası hakkında her türlü muameleye manidir. Bu sorun halledilmeden davanın esası incelenemez. (11.01.1940 tarihli 15/70 sayılı İçt. Bir. Kararı)

Somut olayda, davalı tarafından ileri sürülen zamanaşımı def'i konusunda; mahkemece, olumlu olumsuz bir karar verilmeden işin esasının incelenmesi isabetli bulunmamıştır.

Öte yandan, 02.02.1991 gün, 1990/1 E.- 1991/1 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, iade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir.

Uyuşmazlık konusu olayda olduğu gibi, dava tarihinden önce yapılan ve davalılar tarafından yararlanılan yapılar nedeniyle; sebepsiz zenginleşme borçlusunun (davalının) bu giderlerin yapıldığı tarihte ekonomik olarak zenginleştiği, yapanın ise o anda fakirleştiği kabul edilemez.

Sebepsiz zenginleşme nedeniyle, iade isteminde bulunabilmek için; bir tarafın mal varlığının diğer taraf aleyhine çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Sebepsiz zenginleşme nedeniyle, iade isteminde bulunabilmek için; bir tarafın mal varlığının diğer taraf aleyhine çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Somut olayda, davacıların davaya konu taşınmazı davalıya teslim edip etmedikleri belirlenmemiştir. Mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar dikkate alınarak, davacıların taşınmazı halen kullanıp kullanmadıklarının araştırılması, davacılar dava tarihi itibariyle halen zilyed ise, bu yer için yapılan masrafları(sebepsiz zenginleşme olgusu henüz gerçekleşmediğinden) davalıdan isteyemeceklerinin düşünülmesi gerekir iken; davacıların, davaya konu yeri davalıya teslim edip etmedikleri konusu belirsiz bırakılarak, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenlerine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/444, Karar No: 2016/3941, Tarih: 26.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/444 E.  ,  2016/3941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ......'a ait kayıp ya da çalıntı olan nüfus cüzdanının fotokopisini bulduğu, kendi resmini üzerine koyarak tekrar fotokopi çektirdiği, bu fotokopiyi kullanarak katılanın kimlik bilgilerini kullanarak abonelik sözleşmesini düzenleterek ....’dan sabit telefon hattı çıkarttığı, sonrasında bu hattı kullanmasına rağmen karşılığını ödemediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2181, Karar No: 2024/6643, Tarih: 11.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/2181 E.  ,  2024/6643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/445 E., 2022/740 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından tazminat istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır. Aynı zamanda Hukuk Muhakemeleri Kanununda Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararının ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi durumunda ayrı bir temyiz (kesinlik) sınırı öngörülmemiş olmadığı bu durum karşısında uygulanması gereken temyiz (kesinlik) sınırının HMK 362/1-a maddesinde işaret edilen miktar olarak değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulduğu, İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyularak davacının 5.309,42 TL maddi ve 100.000 TL'lik manevi tazminat istemleri nedeniyle davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile 5.309,42 TL maddi ve 8.100,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Maddi ve manevi tazminat hükümlerinin birbirlerinden bağımsız olarak İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 107.090,00 TL'lik kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı ve davalı vekillerinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacı ve davalıya iadesine,

Maddi ve manevi tazminat hükümlerinin birbirlerinden bağımsız olarak İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 107.090,00 TL'lik kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı ve davalı vekillerinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacı ve davalıya iadesine,

3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/191, Karar No: 2022/3127, Tarih: 21.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/191 E.  ,  2022/3127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK’nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 21/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6708, Karar No: 2017/24344, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/6708 E.  ,  2017/24344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7743, Karar No: 2024/2069, Tarih: 26.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/7743 E.  ,  2024/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/188 E., 2021/607 K.

DAVA TARİHİ : 11.05.2010

HÜKÜM/KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortaladığı, davalı ... adına kayıtlı olan ve kaza günü davalının sevk ve idaresindeki aracın dava dışı yay...'e 19.06.2009 günü çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, kaza nedeniyle ...'in mirasçılarına 03.11.2009 tarihinde toplam 33.557,88 TL ödeme yapıldığını, kazanın tamamen ehliyetsiz olarak araç kullanan sürücü davalının kusuru sebebiyle meydana geldiğini belirterek davacı şirketin zorunlu trafik sigortası nedeniyle üçüncü kişilere ödediği 33.557,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 03.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusunun trafik kazası sonucu zorunlu trafik sigortası gereği ödeme yapmak zorunda olan sigorta şirketinin rücu davası olduğunu, zorunlu trafik sigortasının üçüncü kişileri korumak için getirilen bir teminat müessesi olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/246 Esasında açılan davada verilen yetkisizlik kararı üzerine dosya Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/151 Esasına kaydedilmiş olup, mahkemenin 22.01.2015 tarihli ve 2012/151 Esas, 2015/19 Karar sayılı ilamıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 02.04.2018 tarihli ve 2015/8755 Esas, 2018/3658 Karar sayılı ilamıyla; Karayolları Trafik kanunu'nun 95 inci maddesi uyarınca davalının sorumluluğunun belirlenmesi için konusunda uzman makine mühendisi bilirkişiden kazanın oluşumunda davalının kusur durumunun ne olduğu konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.09.2019 tarihli ve 2018/280 Esas, 2019/334 Karar sayılı ilamıyla; davanın kısmen kabulü ile 8.389,25 TL'nin 03.11.2009 tarihinden itibaren isleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 16.12.2020 tarihli ve 2019/6441 Esas, 2020/8576 Karar sayılı ilamıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunun davacı vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün bozulmasına, davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davalının temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma sonrası davacı ...Ş. vekili Avukat ...'e duruşma gününü içeren davetiyenin elektronik tebligat adresine gönderildiği, ancak davacı vekili duruşma gününden haberdar olmasına rağmen 11.03.2021 tarihli duruşmaya mazeret bildirmeden katılmadığı, bu nedenle dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 nci maddesi uyarınca işlemden kaldırıldığı, üç ay geçmesine rağmen dosyanın yenilenmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; mahkemenin 11.03.2021 tarihli duruşmasına davalı vekili tarafından mazeret dilekçesi sunulduğu, yerel mahkeme tarafından mazerete ilişkin olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeksizin davanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesinin doğru olmadığı, dosyanın işlemden kaldırılması kararının davacıya tebliğ edilmediği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; zorunlu trafik sigortacısı tarafından zarar gören üçüncü kişilere ödenen tazminatın ehliyetsizlik sebebiyle sigortalısından rücuen tahsil istemiyle açılan davada davacı vekilince mazeretsiz olarak takip edilmeyen dosyanın işlemden kaldırılması ve süresi içinde yenilenmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 vd maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 95 inci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartar B.4 maddesi (b) bendi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 vd maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 95 inci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartar B.4 maddesi (b) bendi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, duruşma gününün usulüne uygun şekilde bildirilmesine rağmen davacı vekilince mazeretsiz şekilde davayı takip etmediğinin anlaşılmasına, davalı vekilince sunulan mazeret dilekçesinde yargılamaya devam edilmesine ilişkin talep olmamasına, mahkemece davalı vekilinin mazeret dilekçesi hakkında bir karar verilmesi gerekirse de bu hususun davalı vekilince ileri sürülmesi gereken bir eksiklik olmasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.