muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4967, Karar No: 2025/958, Tarih: 20.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4967 E.  ,  2025/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/315 Değişik iş

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter kayıt ve belgeleri gizleme

KARAR : İddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 28.03.2024 tarihli ve 2023/139210 Soruşturma, 2024/26867 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin, İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2024 tarihli ve 2024/513 İddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2024 tarihli ve 2024/315 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi inci uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 22.04.2024’te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 2024/18200 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve KYB-2024/95067 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve KYB-2024/95067 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 2024/18200 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve KYB-2024/95067 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve KYB-2024/95067 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2024 tarihli kararı ile "...şüphelinin savunmasında suçlamayı kabul etmemesine rağmen suça konu sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan açılan dava yahut devam eden soruşturma olup olmadığının araştırılmadığı, faturaların gerçek mal alım satımına dayanan faturalar olup olmadığının araştırılmadığı, karşıt incelemelere ilişkin belgeler ilgili vergi dairelerinden celp edildikten sonra ilgili şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, dosyadaki faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, şüphelinin sahte olarak düzenlediği iddiası bulunan faturalar bakımından yukarıda izah edilen tüm eksiklikler giderildikten sonra bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılmadığı, suça konu olduğu belirtilen faturaların ve BA-BS formlarının dosya arasına celbi sağlanmadığı, suça konu faturaların dosya arasına aldırılmadığı, şüphelinin savunmasında suçlamayı kabul etmemesine rağmen karşıt incelemelere konu şirketlerin yetkililerinin tanık sıfatı ile dinlenip faturalara konu ticaret ile ilgili kiminle muhatap oldukları hususunda beyanları tespit edilmeksizin ve sahte belge düzenleme suçu bakımından gerekli araştırmalar yapıldıktan sonra yargılamaya konu şirketin suç tarihlerindeki iş hacmi, ticarete konu ödeme belgeleri ve karşıt incelemeler de gözetilerek mali bilirkişi raporu aldırılmaksızın, sadece dosyanın tarafı olan müşteki kurumun ihbar mahiyetinde dosyaya sunduğu vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporuna göre suçun sübutuna etki edecek deliller toplanmaksızın tanzim edildiğinden..." bahisle iddianamenin iadesine karar verildiği anlaşılmakla;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında yer alan, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklindeki,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmında yer alan, "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;

Şüpheli hakkında sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan düzenlenen iddianameye ilişkin soruşturma dosyasında, İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca tanzim edilen 24/03/2023 tarihli vergi inceleme raporunun, yine aynı tarihli vergi suçu raporu ile mütalaa formunun bulunması karşısında, kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu ve anılan eksikliklerin yargılama aşamasında giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174/1. maddesi;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2024 tarihli ve 2024/513 İddianame değerlendirme sayılı kararı ile "şüphelinin savunmasında suçlamayı kabul etmemesine rağmen suça konu sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan açılan dava yahut devam eden soruşturma olup olmadığının araştırılmadığı, faturaların gerçek mal alım satımına dayanan faturalar olup olmadığının araştırılmadığı, karşıt incelemelere ilişkin belgeler ilgili vergi dairelerinden celp edildikten sonra ilgili şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, dosyadaki faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, şüphelinin sahte olarak düzenlediği iddiası bulunan faturalar bakımından yukarıda izah edilen tüm eksiklikler giderildikten sonra bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılmadığı, suça konu olduğu belirtilen faturaların ve BA-BS formlarının dosya arasına celbi sağlanmadığı, suça konu faturaların DOSYA ARASINA ALDIRILMADIĞI, şüphelinin savunmasında suçlamayı kabul etmemesine rağmen karşıt incelemelere konu şirketlerin yetkililerinin tanık sıfatı ile dinlenip faturalara konu ticaret ile ilgili kiminle muhatap oldukları hususunda beyanları tespit edilmeksizin ve sahte belge düzenleme suçu bakımından gerekli araştırmalar yapıldıktan sonra yargılamaya konu şirketin suç tarihlerindeki iş hacmi, ticarete konu ödeme belgeleri ve karşıt incelemeler de gözetilerek mali bilirkişi raporu aldırılmaksızın, sadece dosyanın tarafı olan müşteki kurumun ihbar mahiyetinde dosyaya sunduğu vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporuna göre suçun sübutuna etki edecek deliller toplanmaksızın düzenlenen..." İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.03.2024 tarihli ve 2023/139210 Soruşturma, 2024/26867 Esas sayılı iddianamesinin, 5271 sayılı Kanun'un 174/1-b. maddesi uyarınca iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; 24.03.2023 tarihli ve 2023-(2014-1-907)/16 sayılı vergi suçu raporu ile aynı tarihli ve 2023-(2014-1-907)/15 sayılı vergi tekniği raporlarında, Sultanbeyli Vergi Dairesi Müdürlüğünün 128 114 7683 vergi kimlik numaralı mükellefi Baba Reklam İnşaat Metal Lojistik Otomotiv Tekstil Temizlik Ltd. Şti.'nin yetkilisi olan şüpheli ...'ın, 2022 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile defter kayıt ve belgeleri gizleme suçlarını işlediği belirtilerek, alınan komisyon mütalaası sonrası suç duyurusunda bulunulması üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, şüpheli hakkında atılı suçlardan iddianame tanzim olunmuş ise de; şüphelinin 22.03.2024 tarihinde Bursa Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünde alınan ifadesinde, mahalleden tanıdığı K.A. isimli kişinin sigortalı yapılacağına yönelik vaadi üzerine adı geçen şirkete ortak olmayı kabul ettiğini, şirketin faaliyetlerinden haberdar olmadığını, Noterde belgeleri imzaladıktan 2 gün sonra cezaevine girdiğini savunması, dosyadaki bilgilere göre şüphelinin yetkilisi olduğu şirketin 21.04.2022 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdikten sonra, 24.06.2022 tarihinde resen terkin edildiğinin belirtilmesi ile UYAP üzerinden yapılan incelemede, şüphelinin 22.04.2022-13.06.2022 tarihleri arasında başka bir suçtan Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğunun analaşılması karşısında; iddianamenin iadesi nedenleri arasında yer alan, "...şüphelinin savunmasında suçlamayı kabul etmemesine rağmen karşıt incelemelere konu şirketlerin yetkililerinin tanık sıfatı ile dinlenip faturalara konu ticaret ile ilgili kiminle muhatap oldukları hususunda beyanları tespit edilmeksizin ve sahte belge düzenleme suçu bakımından gerekli araştırmaların yapılması.." şeklindeki eksiklikler giderildikten sonra şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

II. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8204, Karar No: 2021/131, Tarih: 14.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/8204 E.  ,  2021/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Eski Hale Getirme, Eski Hale Getirme Bedelinin Tespiti Ve Ağaçlara Verilen Zarar Nedeniyle Faiziyle Birlikte Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili müvekkillerinin paylı malik oldukları 168 parsel sayılı taşınmaza, davalı şirketin vekil edenlerinin haberi ve rızası olmaksızın yol açarak haksız müdahalede bulunduğunu, bu müdahale sırasında taşınmazda müvekkillerine ait ağaçların söküldüğünü ve müdahale neticesinde taşınmazda kot farkı meydana geldiğini açıklayarak davalı şirketin vekil edenlerine ait taşınmaza vaki haksız elatmasının önlenmesini, taşınmazın eski hale getirilmesini ve eski hale getirme için gerekli parasal giderlerin tespitini, taşınmazdan sökülen ağaçların bedeli olarak 1.000,00 TL’nin fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiş, 04.05.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile ağaç zararından kaynaklı talebini 1.680,00 TL’ye çıkarmış, ayrıca dava konusu taşınmazın eski hale getirme bedeli olarak da 6.942,32 TL’nin de davalıdan tahsilini talep etmiştir

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Davacılar vekili 26.05.2016 tarihli karar duruşmasında (5.celsede) "biz her ne kadar ıslah dilekçemizde eski hale getirme bedelini tazminat olarak talep etmiş isek de dava dilekçemizdeki gibi eski hale getirme bedelinin tespitini istiyoruz, elatmanın önlenmesi ve ağaç bedellerinin tazminini istiyoruz" şeklinde açıklamada bulunmuştur.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Davacılar vekili 26.05.2016 tarihli karar duruşmasında (5.celsede) "biz her ne kadar ıslah dilekçemizde eski hale getirme bedelini tazminat olarak talep etmiş isek de dava dilekçemizdeki gibi eski hale getirme bedelinin tespitini istiyoruz, elatmanın önlenmesi ve ağaç bedellerinin tazminini istiyoruz" şeklinde açıklamada bulunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın TMK’nin 683. maddesi uyarınca elatmanın önlenmesi talebine ilişkin olduğu, anılan madde uyarınca bir şeye malik olan kimsenin, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava edebileceğini, belirtilen hüküm gereğince tüm dosya kapsamına göre yapılan değerlendirme neticesinde, davalı şirketin davacılara ait dava konusu 168 parsel sayılı taşınmaza davalı şirketin davacılara ait dava konusu 168 parsel sayılı taşınmaza 05.04.2016 fen bilirkişi raporudan A harfi ile gösterilen kırmızı renkle boyalı 199 m²'lik ve B harfi ile gösterilen yeşil renkli boyalı 77,60 m²'lik olmak üzere toplam 196,60 m²'lik alanda tespit edilen haksız müdahalesinin men'ine, taşınmazın eski haline getirilmesine, taşınmazın eski hale getirilmesi için alınan inşaat bilirkişi raporunda hesaplanan eski haline getirme bedeli olan 6.942,32 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, üç adet incir ağacı bedeli olan 1.680,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının ıslah sureti ile talep ettiği eski hale getirme tazminatının vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, 168 parsel numaralı taşınmaza davalı tarafından yapılan 05.04.2016 fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen kırmızı renkle boyalı 199 metrekarelik ve B harfi ile gösterilen yeşil renkli boyalı 77,60 metrekarelik olmak üzere toplam 196,60 metrekarelik alana yapılan müdahelinin men’ine, taşınmazın eski hale getirilmesine, taşınmazın eski hale getirilmesi için gerekli olan bedelin 6.942,32 TL olarak tespitine, ağaç bedeli olarak belirlenen 1.680,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının ıslah sureti ile talep ettiği eski hale getirme tazminatının vazgeçme nedeniyle reddine, karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

2. Mahkeme kararına esas 05.04.2016 havale tarihli fen bilirkişi raporunda “168 nolu dava konusu taşınmazın batısında kadastral yolun bulunduğu, davalılar tarafından bu kadastral yolun ağır tonajlı arabaların geçmesi için genişletildiği, bu genişleme neticesinde 168 nolu parselden ekteki krokide kırmızı renk ile renklendirilen A=119,00 m2 ve yeşil renk ile renklendirilen B=77,60 m2 olmak üzere toplam 196,60 m2 (168 parsele) müdahale edildiği tespit edilmiştir.” şeklinde tespit ve değerlendirme yapıldığı halde, kararın gerekçesinde ve kararın hüküm fıkrasında anılan fen bilirkişi raporundakinden farklı olarak A harfi ve kırmızı renk ile gösterilen müdahaleli kısmın 199 metrekare olarak yazılması doğru değildir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün gerekçesinin ve aşağıda belirtilen kısmının HUMK'un 438/7. (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda (2) nolu bentte açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden kabulü ile hüküm fıkrasının 1’nolu kısmının 3. satırındaki “199 metrekarelik” ibaresinin çıkarılmasına ve yerine “119 metrekarelik” ibaresinin yazılmasına hükmün ve gerekçesinin 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen sebeplerle reddine, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1589, Karar No: 2021/305, Tarih: 18.03.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1589 E.  ,  2021/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bakırköy 7. İş Mahkemesince verilen davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne diğer davalılar yönünden davanın reddine ilişkin kararın, davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, dayısı olan davalı ...’ın yanında 17.07.2006 tarihinde servis şoförü olarak çalışmaya başladığını, 14.03.2011 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini, çalışmakta olduğu ...plaka sayılı otobüsün davalı ... adına kayıtlı olduğunu, ...’ın otobüsü ilk olarak davalı ... Tur Otobüs İşletmesi San. ve Tic. Ltd. Şti. (Ateş Tur Şti.), ardından davalı ... Turizm Servis ve Tic. Ltd. Şti. (Altur Şti.) nezdinde personel taşımacılığı işinde çalıştırdığını, davalı ...’in alt işveren diğer davalıların ise asıl işveren olduklarını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret ve yıllık izin alacaklarının iş sözleşmesinin feshi tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı Altur Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili şirkette hiç çalışmadığını, ...’ın fatura karşılığı müvekkili şirkete personel taşıma işi yaptığını, ... ile davacı arasındaki iş ilişkisinden müvekkili şirketin herhangi bir bilgisinin olmadığını, bu nedenle sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı Ateş Tur Şti. cevap dilekçesinde; davacının müvekkili şirketin çalışanı olmadığını, plakası belirtilen aracın ...’a ait olduğu dönemde 17.07.2006 tarihinde bir hafta servis alındığını, yedi gün sonra...’ın ... plaka sayılı araçta çalıştığını, 31.10.2007 tarihinde ise davacının aynı plakalı araçla ticari faaliyette bulunduğunu, davacı ile diğer davalının akraba olduğunu, iş bu davayı da muvazaalı olarak açtıklarını, birbirleriyle hiçbir ilişkisi olmayan farklı tüzel kişilerin müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğunu belirtmenin usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.