muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16987, Karar No: 2015/26148, Tarih: 03.06.2015

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6115, Karar No: 2011/14681, Tarih: 20.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/6115 E.  ,  2011/14681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Müsaderesine karar verilen ağaçlar ve örgü tel üzerinden orman idaresi lehine nisbi vekalet ücreti de tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi gereğince karara "müsadere edilen ağaçlar ve örgü telin değerleri üzerinden 275 TL. nisbi vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile orman idaresine verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3824, Karar No: 2014/22456, Tarih: 25.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3824 E.  ,  2014/22456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/332249

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2010

NUMARASI : 2009/168 (E) ve 2010/134 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet (Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek)

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Giresun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.05.2009 tarihli iddianamesinde yolcu taşımacılığı ile uğraşan sanığın sahte ve muhteviyatı itibari ile yanıltıcı belgeler kullandığı belirtilerek 213 sayılı Yasanın 359/a-2, b-1. maddeleri gereğince cezalandırılmasının talep edildiği, dosyada bulunan 29.01.2009 tarihli vergi tekniği raporunda 2005 takvim yılında düzenlenen bir kısım faturaların tamamen, bir kısmının ise muhteviyatı itibariyle sahte olarak düzenlendiğinin belirtildiği ve aynı takvim yılında birden fazla sahte belge düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekmesine rağmen mahkemenin 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesine farklı anlam vererek sahte belge düzenlemek suçu yanında dava konusu yapılmayan defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan da karar verdiği, yine ''sahte belge düzenlemek" ve "sahte belge kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Giresun Defterdarlık Gelir Müdürlüğü'nün 20.02.2009 tarihli mütalaası ve ekindeki vergi suçu ve tekniği raporlarının "2005 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek" suçlarına ilişkin olduğu halde 03.05.2009 tarihli iddianame ile mütalaa ve ekindeki raporlara uygun bulunmayan "2005 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak" suçundan açılan kamu davasına devamla iddianame dışına da çıkılmak suretiyle yazılı şekilde '' sahte belge düzenlemek '' suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7175, Karar No: 2020/3164, Tarih: 03.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/7175 E.  ,  2020/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığının ihlali, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve hakaret suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, hakaret suçundan dolayı tayin edilen 1.160,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2816, Karar No: 2010/6822, Tarih: 30.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2816 E.  ,  2010/6822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak Daireden verilen 16.02.2010 gün ve 2009/7114 E, 2010/709 K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

1-Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen sair yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle davacının yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi hükmüne uymayan sair karar düzeltme itirazlarının REDDİ gerekmiştir.

2-Davacının değer kaybının reddi gerektiğine ilişkin Dairemiz kararına yönelik karar düzeltme itirazlarına gelince; mahkemece Dairemizin önceki bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişi raporu doğrultusunda birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu yeni hükmün davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizce davacının değer kaybı isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm yeniden bozulmuştur. Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerli olup; maddi zarar, malvarlığının aktifinde bir azalma veya pasifinde bir çoğalmayı ifade eder. Zararı doğuran fiil malvarlığının çoğalmasına engel olmuş ise, bir başka deyişle fiil meydana gelmese idi gelecekte malvarlığının çoğalması söz konusu ise zarardan söz edilebilir. Değer kaybı da gerçek zarar kapsamındadır. Mahkemece önceki bozmadan sonra alınan bilirkişi raporu değer kaybı yönünden bozma kararında açıklanan hususları karşılar nitelik ve yeterlilikte olup, hükmün Dairemizce değer kaybı yönünden yeniden zuhûle dayalı olarak bozulduğu anlaşıldığından, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizce verilen 16.02.2010 gün ve 2009/7114 E, 2010/709 K. sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yerel mahkeme kararının değer kaybı yönünden de ONANMASINA, davacı tarafından peşin ödenen 35,50 TL karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3254, Karar No: 2023/2586, Tarih: 23.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3254 E.  ,  2023/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3100 E., 2023/349 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/861 E., 2022/618 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davaları ile kadının açtığı ve birleşen velâyetin kaldırılması davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının esası incelenmeksizin kaldırılmasına ve davaların yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki tarafın boşanma davalarının kısmen kabulü ve kısmen reddi ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, kadının birleşen velâyetin kaldırılması davasında karar verilmesine yer olmadığına, yine kadının her iki kaldırma kararından sonra açtığı birleşen tedbir nafakası davası yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili 08.02.2016 tarihli boşanma dava dilekçesinde özetle; kadının öğrencisi ile ilişkiye girdiğini, yükümlülüklerini yapmaktan kaçındığını, kadının öğrencisi olan M. A. ile farklı evlerde hatta üniversitesindeki odasında dahi birlikte olduğunu, durumun davacı tarafından öğrenilmesinden sonra kadının evi terk ettiğini, kadının ilişkisi olduğu kişinin uyuşturucu bağımlısı olduğunu, kadının erkeğin hayatına kast ettiğini, kadının evde bıraktığı cep telefonu ve bilgisayar kayıtlarını incelediğinde kadının öldürmeye elverişli ancak hiç bir şekilde tespit edilemeyen, kanda çıkmayan zehirleri ve ilaçları araştırdığını gördüğünü, hatta telefon mesajları ile doktor olan arkadaşlarına danışarak bu maddenin tam adını öğrenmeye çalıştığını, kadının araştırdığı zehrin eşyaları içerisinde bulunduğunu, kadının annesi ve bakıcısı ile birlikte gelerek davacıya ve ailesine saldırdığını, hakaret ve tehdit ettiğini, kadının erkekle birlikte olmadığını, zina, hayata kast, pek kötü veya ... kırıcı davranış, haysiyetsiz hayat sürme  ve neticesinde evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile yasal faizi ile 1.000.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-karşı davalı erkek vekili vekili karşı davaya verdiği cevap dilekçesinde özetle; iddiaların hiçbirinin yerinde olmadığını, karşı davacının uzunca bir süredir birliktelik yaşadığı kişiyi ailesine ve çocuğuna tercih ettiğini, geçimsizlikte müvekkiline yüklenebilecek hiçbir kusurun bulunmadığını ileri sürerek karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3.Davacı-karşı davalı erkek vekili vekili birleşen davalara verdiği cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

3.Davacı-karşı davalı erkek vekili vekili birleşen davalara verdiği cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-karşı davacı kadın vekilinin boşanma davasına verdiği 15.02.2016 tarihli cevap ve karşı boşanma dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin erkek tarafından, şahsi eşyalarının alınmasına dahi izin verilmeden aldatıldığı ileri sürülerek müşterek evden kovulması nedeniyle ailesinin yanına sığındığını, müvekkilinin o tarihten itibaren eşinin tehdit ve hakaretlerine maruz kaldığını, ortak çocuğu almaya gittiklerinde annesi ile birlikte eşi ve eşinin kardeşinin fiziksel şiddetine maruz kaldıklarını, müvekkilinin başka bir erkekle cinsel birliktelik yaşamadığını, yaşanılan olaylar nedeniyle çöküntü yaşadığından ve kendisine destek verecek kimsenin olmaması nedeniyle bahsi geçen kişiyle arkadaşlık kurduğunu, ancak bunun arkadaşlıktan öte boyuta geçmediğini, hiçbir şekilde eşinin hayatına kastetmediğini, liken hastalığı nedeniyle doktor tarafından yazılan ve davacı tarafça zehir olduğu ileri sürülen ilacın müvekkilince yıllardır kullanıldığını, geçimsizlikte müvekkiline yüklenebilecek bir kusur bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini, erkeğin birliktelik boyunca sürekli müvekkilini ... görüp, hakaret ettiğini, maddî gücünü ve kariyerini karısı üzerinde baskı unsuru olarak kullandığını, yıllardır yeşil ve kırmızı reçeteye tabi ilaçlar kullanan erkeğin öfke kontrolünü sağlayamadığını, zina yaptığını, eşine fiziksel şiddet uyguladığını, kötü muamele ve ... kırıcı söylem ve davranışlarda bulunduğunu, bir eş ve baba olarak birliğin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirmediğini, sürekli olarak müvekkilini psikolojik ve ekonomik anlamda baskı altında tuttuğunu, sosyal ilişkilerini kısıtladığını, müvekkilinin ailesine karşı da küçümseyici davrandığını, müvekkilinin düşünce, değer ve kişiliğine saygı göstermediğini, evin tüm işleri ve giderlerinin müvekkili tarafından karşılandığını, eşler arasında ortak çocuğun doğumundan sonra yaklaşık dört yıldan beridir fiilen karı-koca hayatı kalmadığını, son yaşanan olaylardan sonra erkeğin, müvekkilinin iş yerine giderek her olayı ayrıntısıyla iş çevresinde anlatmak suretiyle kadının toplum önünde ... düşmesine sebep olduğunu, müvekkilinin haberi olmaksızın onun adına sahte reçete düzenlediğini, erkeğin 16.01.2016 tarihinde otelde M.İ. ile zina ettiğini belirterek bu şartlarda birliğin devamının mümkün olmadığını ileri sürerek asıl davanın reddi ile karşı boşanma davalarının kabulü ile tarafların 4721 Kanun'un 161 ... maddesi, 162 nci maddesi, 163 üncü maddesi ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, velâyetin müvekkiline verilmesine, kadın ve ortak çocuk için ayrı ayrı aylık 5.000,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL maddî ve 1.000.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili 08.04.2016 tarihli ikinci cevap dilekçesinde özetle; iddialarını tekrarla çocuk için aylık 5.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, müşterek konutun çocuk ve anneye tahsisine karar verilmesini istemiştir.

3.Davalı-karşı davacı kadın vekili 08.02.2016 tarihli birleşen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin erkek tarafından evden kovulduğunu, yanında bulunan ortak çocuğun erkek ile kişisel iletişim kurmasını temin ettiğini, ancak erkek tarafından teklif edilen anlaşmalı boşanma şartları müvekkili tarafından kabul edilmeyince erkeğin 05.02.2016 tarihinde müvekkilinin işyerine giderek kadına fiziksel şiddet uyguladığını, müvekkilinin karakola müracaat ettiğini ve akşam oğlunu almak üzere ortak ikamete gittiğinde kadın ve annesinin, erkek ve abisi tarafından darp edildiğini, çocuğun da kendisine verilmediğini, dört yaşındaki ortak çocuğun annesinin ilgi ve bakımına muhtaç olduğunu, çocuğun erkek ve ailesi tarafından anneye karşı olumsuz söz ve davranışlara yönlendirildiğini, babanın öfke kontrolünün bulunmadığını ileri sürerek erkeğin çocuk üzerindeki velâyet hakkının kaldırılmasına ve velâyetin anneye tevdiine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

4.Davalı-karşı davacı kadın vekilinin 02.09.2019 tarihli birleşen tedbir nafakasının arttırılması nedeniyle açtığı dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında görülen boşanma davasının yapılan yargılamasında velâyeti müvekkiline verilen ortak çocuk yararına 04.10.2016 tarihinde aylık 2.000,00 TL tedbir nafakasına hükmolunduğunu, kararın henüz kesinleşmediğini, çocuğun artan ihtiyaçları, değişen okulu ve enflasyon nedeniyle nafakanın artırımının zorunlu hale geldiğini belirterek çocuğun tedbiren iştirak nafakasının aylık 6.000,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 13.07.2017 tarih ve 2016/86 Esas, 2017/491 Karar sayılı kararı ile erkeğin zina, hayata kast, haysiyetsiz yaşam iddiaları ile kadının zina ve sadakatsizlik iddialarının sübut bulmadığı, mevcut durumun eşler arasında birliğin devamına imkan vermeyecek derecede şiddetli geçimsizliğe neden olduğu ve evliliği temelinden sarstığı, geçimsizlikte sadakat ilkesine aykırı davranan kadının daha ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının birleşen velâyetin kaldırılması davasının kabulüne, her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, ortak çocuk ile babası arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve aylık 3.000,00 TL iştirak nafakasına, kadının üniversitede çalışması ve düzenli bir gelirinin bulunması nedeniyle tedbir nafakası isteminin reddine, erkek yararına 30.000,00 TL manevî tazminata, kadının yasal koşulları oluşmayan tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, yine erkeğin kabul edilen boşanma davası yönünden erkek lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine, kadının kabul edilen boşanma davası ile birleşen velâyetin kaldırılması davası yönünden kadın lehine ayrı ayrı yargılama gideri ve vekâlet ücretine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde erkek vekili Mahkemece karşı davanın kabulüne karar verilmesinin ... olmadığını, zina nedenine dayalı boşanma taleplerinin kabulü gerektiğini, velâyetin babaya verilmesi gerektiğini, hükmedilen kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu ayrıca hükmedilen iştirak nafakasının da fazla olduğu ve kusur belirlemesi yönünden, kadın vekili Mahkeme yapılan kusurların tespit ve değerlendirilmesinde usul ve esasa aykırılıklar olduğunu ve Mahkemece değerlendirilmeyen deliller olduğundan müvekkilinin ağır kusurlu olduğuna ilişkin kararın bozulmasına, müvekkili aleyhine verilen manevî tazminat ile müvekkili için talep edilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine ilişkin hükümler, ayrıca çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının da az olması, kişisel ilişki yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 15.12.2017 tarih ve 2017/3232 Esas, 2017/2491 Karar sayılı kararı ile erkeğin zina, hayata kast pek kötü veya ... kırıcı davranış, haysiyetsiz yaşam sürme nedeniyle boşanma talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması, bu hususta gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olduğu anlamına geleceğinden ve karşılıklı boşanma davası ile birleşen velâyet davasının da birlikte görülüp değerlendirilerek hep birlikte karara bağlanması zorunlu bulunduğundan, bu yönden erkek vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, asıl davada, karşı davada ve birleşen davada verilen hükümler yönünden bütünüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırılma nedenine göre; kadının tüm, erkeğin sair istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Gönderme Kararı Sonrası İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2018 tarihli ve 2018/5 Esas, 2018/92 Karar sayılı kararı ile; 4721 sayılı Kanun'un 161 ...,162 nci,163 üncü maddelerinde belirtilen sebep ve şartların her iki taraf yararına da gerçekleşmediği, eşler arasında gerçekleşen olaylar ve mevcut durumun eşler arasında birliğin devamına imkan vermeyecek derecede şiddetli geçimsizliğe neden olduğu ve evliliği temelinden sarstığı, geçimsizlikte sadakat ilkesine aykırı kadının daha ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 161 ..., 162 nci, 163 üncü maddelerine dayalı boşanma istemlerinin reddine, kadının birleşen velâyetin kaldırılması davasının ve tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, ortak çocuk ile babası arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve aylık 3.000,00 TL iştirak nafakasına, kadının üniversitede çalışması ve düzenli bir gelirinin bulunması nedeniyle tedbir nafakası isteminin reddine, erkek yararına 30.000,00 TL manevî tazminata, kadının tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, müşterek konuttan kadının yararlandırılmasına ilişkin ara kararının karar kesinleşinceye kadar devamına, yine erkeğin kabul edilen boşanma davası yönünden erkek yararına yargılama gideri ve vekâlet ücretine, kadının kabul edilen boşanma davası ile birleşen velâyetin kaldırılması davası yönünden kadın lehine ayrı ayrı yargılama gideri ve vekâlet ücretine karar verilmiştir.

D. Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Gönderme Kararı

D. Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde erkek vekili tarafından; velâyetin kendilerine verilmesi gerektiğini, kişisel ilişki süresinin de çocuğun ... yararına uygun olmadığını, zinaya dayalı davanın reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, cana kast nedenine dayalı davanın reddinin hatalı olduğunu, kadının evden kovulduğu iddiasının Mahkemece kabulünün yerinde olmadığını, karşı davanın kabulünün ... olmadığını, iştirak nafakası miktarının çok olduğunu, özgüleme yolundaki tedbir kararı yönlerinden, kadın vekili tarafından ise; kişisel ilişkinin çocuk idrak çağına gelinceye kadar yatılı olmayacak şekilde tesis edilmesi gerektiğini, erkeğin aleyhine dosyada mevcut olan kamera kayıtları, ceza dosyaları, telefon mesajları, otel kaydı gibi açık delillerin değerlendirilmemesi ve tanık yüzleştirmesi yapılmaması nedeniyle  4721 sayılı Kanun'un 161 ..., 162 nci, 163 üncü maddesi uygulanmayarak 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı boşanma kararı verilmesinin ... olmadığını, erkek yararına manevî tazminat verilemeyeceğini, kendilerinin maddî ve manevî tazminat taleplerinin kabulü gerektiğini, iştirak nafakası miktarının yeterli olmadığını, yoksulluk nafakası talebinin kabulü gerektiğini, kusur belirlemesinin ... yapılmadığını, velâyetin annede kalması yönündeki hüküm dışındaki hükümler yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.