muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6581, Karar No: 2019/9188, Tarih: 21.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6581 E.  ,  2019/9188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

C- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin iş yerinden 45,00TL madeni para ile 5,00TL kağıt parayı çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32863, Karar No: 2015/1126, Tarih: 15.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/32863 E.  ,  2015/1126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kıyı kanununa ve imar kirliliğine muhalefet

HÜKÜM : - İmar kirliliğine neden olma suçundan beraat,

- Kıyı kanununa muhalefet suçundan CMK.nun 223/8 ve Kabahatler Kanunu'nun 20/2-3. maddeleri uyarınca düşürülmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İmar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan ... Belediye Başkanlığı'na, yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi takdirde CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği ile belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise katılan hazine vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3779, Karar No: 2011/4602, Tarih: 26.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/3779 E.  ,  2011/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Hacıahmetli Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.04.2010 gün ve 1280/103 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, vekil edeninin Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan 663 sayılı parsel üzerine ev yaparak ve meyve ağaçları dikerek, 20 yılı aşkın bir süreden beri kullandığını açıklayarak Hazine parseli içerisinde yaklaşık olarak vekil edeni tarafından kullanılan 1300 m2'lik yer bakımından Hazinenin tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın kadastro yoluyla Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilen yerlerden olmadığını, imar ve ihya ile de elde edilecek yer niteliğinde bulunmadığını, 1932 yılından beri Hazine adına tapulu bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuş, daha sonra yargılama sırasında yapılan keşif sonucu iptal ve tescili istenen yerin 663 sayılı parsel kapsamında kalıp kalmadığının ve yörede yapılan Fransız kadastrosunda tespit dışı bırakılan yer olduğunun anlaşılması üzerine tescil harici bırakılan yerin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Yargılama sırasında davaya katılması sağlanan Hacı Ahmetli köyü tüzel kişiliğine yöntemine uygun bir biçimde dahili dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın köy tüzel kişiliğinin yargılama oturumlarına katılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, teknik bilirkişi ...’in dosyaya sunduğu raporuna ekli krokide A harfiyle gösterilen 1311.79 m2 yüzölçümlü ev ve bahçe niteliğinde bulunan taşınmaz hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, teknik bilirkişi ...’in dosyaya sunduğu raporuna ekli krokide A harfiyle gösterilen 1311.79 m2 yüzölçümlü ev ve bahçe niteliğinde bulunan taşınmaz hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava başlangıçta tapu iptali ve tescil davası olarak açılmış, ancak yapılan keşifte tescili istenen taşınmazın Fransız kadastrosunda tespit dışı bırakılan yer olduğunun anlaşılması üzerine dava kazanmayı sağlayan zilyetlikle taşınmaz edinme yani tescil davasına dönüşmüştür. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar dava konusu yerin “boş ve çakıllı arazi” niteliğinde bulunduğunu açıklamışlardır. Bu konuda taraflar arasında bir uyuşmazlık da bulunmamaktadır. Dava konusu yerin belirlenen bu niteliğine göre, imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Bu bakımdan kazanmayı sağlayan zilyetlikle taşınmaz edinme koşulları yanında dava konusu yerin zilyetlikle edinilmesi için aynı zamanda imar ve ihyanın tüm koşullarının saptanıp belirlenmesi gerekmektedir. Bu konuda dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklara herhangi bir soru yöneltilmemiş, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde imar ve ihya için öngörülen koşullar da saptanmamıştır. Bir yerin imar ve ihyayla kazanılması için 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde açıklanan koşulların davacı yararına oluşmuş olması imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolmuş olması gerekir. Öte yandan mahkemece, yerel ve gazete ilanları yapılmamış, davacının ileri sürdüğü İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesine ait dosya getirtilmemiş, dava konusu yerin tapuda kayıtlı olup olmadığı da ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmamıştır.

Yukarıdaki açıklamalar gözetilerek öncelikle, davanın açıldığı 4.10.2007 tarihinden en az 20 yıl öncesine ait (1980 – 1987 yılları arası) iki ayrı zamanda çekilmiş yöreye ait hava fotoğrafları ile İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/238 Esas sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulması, teknik bilirkişinin rapor ve krokisi eklenerek çifte tapunun önlenmesi açısından dava konusu yerin tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, tescili istenen taşınmaz bölümü ile çevresinin ve varsa komşu parselleri de gösteren paftanın bu kısmına ait onaylı örneğinin Kadastro Müdürlüğünden istenerek dosyaya eklenmesi, komşu parsellerin bulunması halinde bu parsellerin kadastro tutanak ve ekleri ile kadastro sırasında anılan parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, teknik bilirkişinin rapor ve krokisi gözetilerek TMK. nun 713/4 ve 5. fıkralarına uygun bir biçimde yerel ve gazete ilanlarının yapılması, son ilan tarihinden itibaren 3 aylık yasal sürenin beklenilmesi, ondan sonra yapılacak keşifte hava fotoğraflarıyla kayıt ve belgelerin uzman bilirkişi jeodozi ve fotoğrametri mühendisi, yerel bilirkişiler ve tanıklar aracılığıyla zemine uygulanması, hava fotoğraflarının çekildikleri tarihlere göre taşınmazın imar ve ihyası tamamlanmış kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı ya da hangi durumda bulunduğu hususlarının açıklığa kavuşturulması, hava fotoğraflarının uzman bilirkişice stereoskopik aletle 3 boyutlu olarak incelemeye tabi tutulması, komşu parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının taşınmaz yönünü ne gösterdiği üzerinde durulması, teknik bilirkişiye krokisinde işaret ettirilmesinin sağlanması, davacının dava konusu yerin hangi tarihten itibaren imar ve ihyasına başladığı, imar ve ihyayı hangi tarihte tamamladığı hususları olaylara dayalı olarak yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulması, dışarıdan toprak getirerek taşınmazı kültür arazisi haline getirildiği gözönünde tutularak toprak taşımanın taban toprağının az olması nedeniyle güçlendirmek amacıyla yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılması, teknik bilirkişilerin rapor ve krokisi eklenmek suretiyle taşınmazın Hacı Ahmetli deresinden elde edildiği gözönünde tutularak sözü edilen derenin DSİ. ce ıslah edilip edilmediği, ıslah edilen derelerden ise hangi tarihte yapıldığı ve ıslah çalışmalarının hangi tarihte tamamlandığı hususlarının DSİ ilgili Bölge Müdürlüğünden sorulup belirlenmesi, 20 yıllık kazanma süresinin imar ve ihya çalışmalarının tamamlandığı ve aynı zamanda seddenin yapılıp bitirildiği tarihten itibaren başladığının düşünülmesi, İskenderun Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda esas numarası verilen dosyanın uyuşmazlığın çözümünde gözönünde tutulması, yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK. nun 258. maddesi uyarınca davetiyeyle keşif yerine çağırılması, aynı kanunun 259

. nun 258. maddesi uyarınca davetiyeyle keşif yerine çağırılması, aynı kanunun 259. maddesi uyarınca keşif yerinde dinlenmeleri, beyanlar arasında çelişki bulunduğu taktirde HUMK. nun 265. maddesi uyarınca aykırılığın giderilmesi gerekmektedir.

Öte yandan HUMK. nun da tanıklar hakkında yer alan hükümler aynı zamanda bilirkişiler hakkında da uygulanmaktadır. HUMK. nun 265. maddesi uyarınca dinlenecek tanıkların ayrı ayrı yani birbirinden bağımsız olarak dinlenmeleri öngörülmüştür. Keşifte dinlenen üç yerel bilirkişinin birlikte dinlenmiş olması anılan madde hükmüne aykırıdır. Bundan ayrı, taşınmazın bitişiğinde bulunan hatta dereden elde edildiği anlaşılan Hacı Ahmetli deresi kuru dere niteliğinde bulunmakla birlikte kar ve yağmur sularını taşıyan aynı zamanda taşkınlığı önleyen dere niteliğinde bulunup bulunmadığının daha önce götürülmeyen başka bir jeoloji mühendisi aracılığıyla saptanması, durumun aynı zamanda yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulması suretiyle açıklığa kavuşturulması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6353, Karar No: 2009/6841, Tarih: 15.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/6353 E.  ,  2009/6841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TİREBOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 21/02/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülkiyeti davalılara ait .parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, çekişmeli taşınmazın kıyıda kalan bölümünün tapusunun iptali ile terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin 1957 yılında yapıldığını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Ülkü Akdoğan'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın ifraz öncesi 569 parsel olarak tescil edildiği, kadastro tespitinin 07.05.1957 tarihinde kesinleştiği ve davanın 29.08.2004 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 8.10.1957 ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Öyleyse, davalıların temyiz itirazlarının belirtilen nedenlerle kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   15.06.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1533, Karar No: 2011/4808, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1533 E.  ,  2011/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2010 yılında yapılan 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8 .maddesi ile eklenen ek 4. maddesi uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kadastro sırasında, .... Köyü 3623 ada 1 parsel sayılı 3.188,76 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığından söz edilerek beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı ve taşınmazın kullanıcısı ve kiraz ağaçlarının sahibinin 1/2’şer pay itibariyle ... ve ... olduğu açıklaması yazılarak tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili, müvekkilinin çekişmeli taşınmazı 1997 yılında köy satış senedi ile davalılardan satın aldığı, o tarihten buyana müvekkili tarafından kullanıldığı, bu sebeple taşınmazın beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin iptal edilerek müvekkilinin adının yazılması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacının çekişmeli taşınmazı 1997 yılından bu yana kullandığını iddia ettiği, zabıta araştırmasına görede davacının 5-6 yıl önce taşınmazı kullanmaya başladığı, davacının taşınmazın bulunduğu ... Köyü nüfusuna kayıtlı olmadığı, 2924 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 04.11.1995 tarihinden geriye doğru 5 yıl süreyle zilyetliğinin bulunmadığı, davanın mülkiyet belirlenmesi davası olmadığından eklemeli zilyetlikten yararlanamayacağı, kiraz ağaçlarının davacı tarafından dikildiği iddia edilmiş ise de başkasına ait olduğunu bilerek taşınmaz üzerine kiraz ağaçları diktiğinden iyiniyetli kabul edilemeyeceği, yasa gereği arzın sahibine ait kabul edilen kiraz ağaçlarının muhdesat olarak gösterilmesi konusunda da 2924 sayılı Yasanın 11. maddesindeki koşulların araştırılması gerektiği, kiraz ağaçları yönünden de 04.11.1995 tarihinden öncesine ait koşulların davacı yararına gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazın beyanlar hanesine “kullanıcı ve kiraz ağaçlarının sahibinin 30 pay itibariyle ... mirasçıları ile ... ... mirasçıları olan ... ve ortaklarına aittir” belirtmesi yapılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 18.06.2003 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.Şöyle ki; 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8 .maddesi ile eklenen ek 4. maddesinde “6831 sayılı Orman Kanununun 20/06/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ile 23/09/1983 tarihli ve 2896

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 18.06.2003 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.Şöyle ki; 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8 .maddesi ile eklenen ek 4. maddesinde “6831 sayılı Orman Kanununun 20/06/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ile 23/09/1983 tarihli ve 2896

sayılı, 05/06/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunlarla değişik 2 nci maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle, bu Kanunun 11 inci maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir.” hükmü yer aldığı halde mahkemece 2924 sayılı Yasanın 11. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu sebeple; taşınmaz başında yerel bilirkişi, kadastro tespit bilirkişileri ve davacı tanıkları huzuruyla keşif yapılarak 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8 .maddesi ile eklenen ek 4. maddesi hükmü gözetilerek inceleme ve araştırma yapılması , oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ...’nün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20.04.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12738, Karar No: 2024/13784, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12738 E.  ,  2024/13784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.