muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12186, Karar No: 2025/7285, Tarih: 30.04.2025

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dinlenen tüm tanık anlatımlarından davacı gibi kalıp ustası olarak çalışan işçilerin haftanın 6 günü sürekli ve devamlı olarak çalıştıklarının, alacakları yevmiye için bir kayıt tutulsa da davacı işçinin çalışma süresinin ilgili Kuruma eksik bildirildiğinin, Kuruma bildirilen gün kadarı olan maaşlarının banka hesaplarına üstünün ise elden ücret verilerek çalışma günlerinin SGK ya eksik bildirildiğinin anlaşıldığını, her ne kadar dinlenen bordro tanıklarından ...'nun davalı işverenle aralarında hizmet tespiti davası olması nedeni ile beyanları dikkate alınmamış olsa da Mahkemece dinlenen bordro tanıkları ... ve ...'ün beyanlarına kendilerinin de sigortalılığının eksik bildirildiği gerekçesi ile itibar edilmemesinin usule ve yasaya aykırı olduğunu, bordro tanıklarının beyanlarına kendilerinin de sigortalılıklarının Kuruma eksik bildirilmiş olması ve aralarında dava olmamasına rağmen itibar edilmemesinin usule ve yasaya aykırı olduğunu, istinaf kaldırma kararından sonra tekrar dinlenen bordro tanığı ...'nun beyanı davalı ile aralarında husumet olması nedeni ile dikkate alınmamış olsa da bu tanığın 03.01.2018 tarihinde alınan ifadesinde davalı işveren nezdinde halen çalıştığının ve aralarında husumet olmadığının dosya kapsamında açık olduğunu, nitekim İstinaf kaldırma kararından sonra tekrar dinlenen bordro tanığı ...'nun ''sigortaya yatırılan gün karşılığı bankadan, diğer günlerdeki çalışmaları ise elden ödenmiştir, davacı haftada en az 6 gün çalışmıştır, işin yoğunluğuna bağlı olarak 7 gün çalışma yaptığı da olmuştur" dediğini, 03.01.2018 tarihli beyanında ise '' davacının aylık ortalama 25 günden az çalışmadığını '' beyan ettiğini, bu nedenle davalı işveren ile aralarında husumet olmadığını, hatta davalı işverenin işçisi olduğu o dönemdeki beyanı ile istinaf kaldırma kararından sonraki beyanının aynı olduğunu, bu nedenle Mahkemece beyanına itibar edilmemesinin usule ve yasaya aykırı olduğunu, davacı gibi kalıp ustası olan ...'ın '' Davacı haftada 6 gün çalışmıştır. Davacı 08:00-18:00 arasında çalışmıştır. Davacı sadece cenaze ve bayramlarda çalışmasına ara vermiştir, diğer günlerde aralıksız çalışmıştır. Benim sigortam kuruma tam olarak bildirilmiştir. Puantaj kayıtlarına imza atılmamıştır, fiilen çalışma ile kuruma bildirilen kayıtlar aynı değildir'' dediğini, bordro tanıklarından ...'ün ''davacının ayda 25 hatta bazen 30 gün çalıştığını buna rağmen sigortalarının 15 gün yani eksik ödendiğini '' ifade ettiğini, bordro tanıklarından ...'nin ''kendisinin tuttuğu puantaj kayıtlarına göre ödeme yapıldığı ancak işyerinde çalışan gün kadar sigortaya bildirim yapılıp yapılamadığını bilmediğini, davacının ise aylık en az 20 gün çalıştığını' söylediğini, şirket ortaklarından ve bordro tanıklarından ..

...'ün ''davacının ayda 25 hatta bazen 30 gün çalıştığını buna rağmen sigortalarının 15 gün yani eksik ödendiğini '' ifade ettiğini, bordro tanıklarından ...'nin ''kendisinin tuttuğu puantaj kayıtlarına göre ödeme yapıldığı ancak işyerinde çalışan gün kadar sigortaya bildirim yapılıp yapılamadığını bilmediğini, davacının ise aylık en az 20 gün çalıştığını' söylediğini, şirket ortaklarından ve bordro tanıklarından ...'nin ise beyanında ''davacının dilediği zaman işe gelme, dilediği zaman işe gelmeme hakkına sahip olmadığını, bir ay boyunca mutlaka çalışmak zorunda olduğunu, bir kalıp ustasının ayda en az 20 ve üzeri günler çalıştığını'' dediğini, şirket ortağının ve puantaj kayıtlarını tutan tanık beyanlarından davacının sigortaya bildirilen günlerin eksik olduğunun çok açık olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 01.10.2007 ila 27.06.2016 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz yoluna başvuru harcı ve aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11982, Karar No: 2018/5791, Tarih: 22.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11982 E.  ,  2018/5791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan yasa hükümlerinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün dördüncü bendinin hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığa verilen 5 ay kısa süreli hapis cezasının sanığın maddi ve diğer şahsi halleri ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22 05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6861, Karar No: 2025/3292, Tarih: 26.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/6861 E.  ,  2025/3292 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1071 Değişik İş, 2022/1074 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-60071

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/195415

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya zorunlu trafik sigortalı, davacının yolcusu olduğu aracın motosiklet ile çarpışmasıyla oluşan 30.01.2014 tarihli trafik kazası sonucunda davacının malul kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 200,00 TL tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle taleplerini 82.355,25 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, kendilerine gerekli belgeler ile başvuru yapılmadığını, maluliyete ilişkin raporun doğru yönetmeliğe göre düzenlenmediğini, kusur durumunu kabul etmediklerini, TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılarak hesaplama yapılması gerektiğini, davacının hatır için taşındığını, hesaplanan tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurucunun geçirmiş olduğu trafik kazası nedeni ile malul kaldığı, davalı ... şirketinin kazaya karışan aracı ZMSS poliçesi ile teminat altına almış olması nedeni ile işletene düşen hukuki sorumluluğu üstlendiği ve sorumluluğunun bulunduğu gerekçesi ile başvuru sahibinin talebinin kısmen kabulü ile 65.884,20 TL tazminatın 22.12.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın kısmen kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak başvuru sahibinin talebinin kısmen kabulü ile 52.707,36 TL tazminatın 22.12.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporunda hesap hataları yapıldığını, davacının ön koltukta oturması nedeni ile istiap haddinin aşılması nedeni ile indirim yapılmasının hatalı olduğunu, hatır taşıması indirimi yapılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporunda hesap hataları yapıldığını, davacının ön koltukta oturması nedeni ile istiap haddinin aşılması nedeni ile indirim yapılmasının hatalı olduğunu, hatır taşıması indirimi yapılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kusur raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, sigortalı araç sürücüsünün kusuru olmadığını, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,65 teknik faiz yönteminin uygulanması gerektiğini, kaza tarihi PMF Yaşam Tablosunun kullanılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatının poliçe teminatı kapsamında olmadığını, faiz talebinin haksız olduğunu ileri sürerek ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

İtiraz Hakem Heyetinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, davacı tarafından sunulan raporun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olmasına, kusur durumunun tespit edildiği bilirkişi raporunun denetime elverişli olmasına, Uyuşmazlık Hakem Heyetince hatır taşıması ve müterafik kusur indirimin yapılmış olmasında hata olmaması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ile davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harçlarının davacıya ve davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1562, Karar No: 2018/5401, Tarih: 17.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/1562 E.  ,  2018/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Üst Cumhuriyet Savcısı'nın, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan; sanık ...'in de hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Üst Cumhuriyet Savcısı'nın, CMUK’un 310. maddesi hükmüne göre, Asliye Ceza Mahkemesi kararlarını “bir ay” içinde temyiz etmesi gerektiği halde, bu süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden; ayrıca doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve sanık ...'in temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... ve ... ile sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve sanık ...'in temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Suça sürüklenen çocuk ... ve ... ile sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve sanık ...'in temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiye ait iş yerinin kapısının sert bir cisimle zorlanıp açıldığı ve içeriden 2 adet LG marka bilgisayar monitörü, 1 adet bilgisayar kasası, 1 adet klavye, 1 adet farenin ve 50,00 TL bozuk paranın çalındığı, söz konusu eşyanın bir internet kafeye şifrelerinin çözülmesi amacıyla bırakıldığı, eşyanın bırakıldığı internet kafenin sahibi olan ...'nın müşteki ...'in akrabası olduğu ve ...'in iş yerinden hırsızlık yapıldığını öğrendiği için mezkur eşyanın müştekiye ait olabileceğini düşünerek müştekiyi aradığı, 1 adet bilgisayar monitörü, bir adet bilgisayar kasası, 1 adet klavye ve 1 adet farenin tanık tarafından müştekiye tesliminin sağlandığı, diğer 1 adet LG marka bilgisayar monitörünün ise suça sürüklenen çocuk ... .... tarafından, suça sürüklenen çocuk ...'un evinden alınarak müştekiye teslim edildiği, müştekinin iş yerinden çalınan 50,00 TL paranın, müştekinin kovuşturma aşamasındaki beyanına göre olaydan bir hafta sonra, soruşturma aşamasında, sanık ve suça sürüklenen çocukların babaları tarafından karşılandığının anlaşılması karşısında; müştekinin şikayetinin bulunmadığı da göz önüne alınarak suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmasının istenmemiş olmasına rağmen, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuklara ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmasının istenmemiş olmasına rağmen, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuklara ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması,

3-Suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hapis cezaları yönünden hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ya da ertelenmelerine yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanık ve suça sürüklenen çocukların adli sicil kayıtlarında daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetlerinin bulunmadığı, dolayısıyla "Kasıtlı suçtan mahkum olmama" nesnel koşulunun bulunduğu, öznel koşullar yönünden olaya bakıldığında, suça sürüklenen çocuklar ve sanığın aşamalarda suçlarını ikrar ettikleri ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışlarının da bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında ''...kişilikleri ve bir daha suç işlemeyecekleri yönünde mahkemede olumlu kanaat hasıl olmadığından...'' şeklindeki yetersiz gerekçe ile atılı suçlardan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

4-Sanık ...'e daha önce iddianamenin tebliğ edilmediği ve okunmadığı buna göre, iddianamenin tebliği ile sorgu arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği yönündeki CMK'nın 176/4. maddesine uyulmadığı gibi duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı olduğunun da hatırlatılmaması suretiyle CMK 176/4 ve 190/2. maddelerine uyulmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

5-Suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçlardan açılan kamu davalarının yaşı büyük sanık hakkında açılan kamu davası ile birleştirilmesine karar verildiği, çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, 5395 sayılı Yasa'nın 17/3. maddesi gereğince davaların birlikte yürütülmesinde mahkemelerin uygun bulması şartıyla yargılamanın her aşamasında birleştirme kararı verilebileceği, birleştirilen davaların genel mahkemelerde görüleceği, 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi uyarınca 18 yaşını doldurmamış çocukların duruşmalarının kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...'nun 18 yaşını ikmal etmemiş olmasına karşın, birleştirme kararını takip eden tüm celselerin kapalı yerine açık yapılması, hükmün de açık celsede tefhim edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması,

6-İştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuklar ve sanıktan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

7-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda, sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/04/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12833, Karar No: 2014/986, Tarih: 16.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12833 E.  ,  2014/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2010/94205

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2010

NUMARASI : 2008/201 (E) ve 2010/83 (K)

SUÇ : Eziyet, tehdit ve hürriyeti tahdit

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağla- mak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren blge örneklerinin Cumhuri- yet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12002, Karar No: 2019/3451, Tarih: 03.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12002 E.  ,  2019/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Karşıyaka Vergi Dairesi tarafından, 2004 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazının istenmesine ilişkin yazının, sanığın tarh dosyasında beyan ettiği ikametgah adresine tebliğe çıkarıldığı ve bu adreste annesi......'a 16/10/2009 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın sorgusunda o tarihte çoğunlukla çalıştığı istasytonda kaldığını bazen de eve gittiğini beyan ederek bu adres dışında bir ikametgah adresi vermediği, annesinin de evrak tebliğ edilirken sanığın yanında yaşamadığı yönünde bir itirazının olmadığı, vergi dairesinin bilinen adrese yaptığı bu tebliğin usulüne uygun olduğu, ayrıca dosya arasına celp edilen 25/07/2007 tarihli arama tutanağında mükellef şirkete ait 5 cilt fatura, vergi levhası ve sanığın fotoğrafına haiz ...... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ele geçirildiği, 2004 takvim yılına ait defterlere bu aramada rastlanmadığından el konulmadığı, sanığın savunmasında ticari defterlerin nerede olduğunu bilmediğini beyan ettiği , tarh dosyasında yapılan incelemede 2004 yılına ait işletme defterinin noterlik onayının bulunduğunun tespit edildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla ...... sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, atılı suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebeplerin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.