muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12669, Karar No: 2013/15794, Tarih: 01.11.2013

2) Kabule göre de; sanığa 2007 takvim yılında yüklenen yanıltıcı belge düzenlemek suçunun işlendiği tarih olan 01.05.2008'de yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile 213 sayılı VUK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının "altı ay"'dan, "bir yıl"a yükseltildiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 1.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14053, Karar No: 2020/14708, Tarih: 12.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/14053 E.  ,  2020/14708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 10/07/2014 tarihli karar ile beraat, iade, araçların müsaderesine yer olmadığına; 05/08/2014 tarihli ek karar ile sanıklar ... ve ... müdafiinin talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanıklar ... ile ... müdafiinin temyiz isteminin 05.08.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında hüküm kurulduktan sonra ek karar ile vekalet ücreti isteminin reddine dair 05.08.2014 tarihli ek kararın hukuki dayanaktan yoksun ve yok hükmünde olduğu, temyiz incelemesine konu bir hüküm de bulunmadığı anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II) Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... ile ... hakkında kurulan beraat hükümleri ile suçta kullanılan nakil vasıtası araçlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA,

III)Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ..., hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

... İnşaat Gıda Ticaret Limitet Şirketi adına Bulgaristan'dan ithal edilmek üzere, 26/07/2011 tarihinde, tır araçları ile Kapıkule Gümrük sahasına gelen canlı kuzuların, Kapıkule Tır Gümrük Müdürlüğünde yapılan muayenesinde, sanık ...' un sürücülüğünü yaptığı ... plakalı tır aracında ... nolu tır karnesi muhteviyatı ve eki belgelerde 500 adet beyan edilen kasaplık kuzu cinsi eşyanın 602 adet tespit edildiği, 102 adet beyan dışı, 61 adetinde ise beyan farkı bulunduğu, sanık ...'ın sürücülüğünü yaptığı ... plakalı tır aracında... nolu tır karnesi muhteviyatı ve eki belgelerde 500 adet beyan edilen kasaplık kuzu cinsi eşyanın 657 adet tespit edildiği, 157 adet beyan dışı 32 adetinde ise beyan farkı bulunduğu, sanık ...' nin sürücülüğünü yaptığı ... plakalı araçta ... nolu tır karnesi muhteviyatı ve eki belgelerde 450 adet beyan edilen kasaplık kuzu cinsi eşyanın, 544 adet tespit edildiği, 39 adetinde ise beyan farkı bulunduğu tespit edilen canlı kasaplık kuzu cinsi eşyaların ele geçirilmesi karşısında, sanıkların beyan harici kaçakçılığa konu eşyaları gümrük işlemlerine tabi tutmadan yurda sokma şeklinde gerçekleşen iştirak halindeki eylemlerinin, 5607 sayılı Yasanın 3/1. ve 4/2. maddelerinde belirtilen ''eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın Türkiye'ye ithal etme'' suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5993, Karar No: 2021/15614, Tarih: 08.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5993 E.  ,  2021/15614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 7 adet ödeme emrinin iptali ile davacılardan Nefize ve Neşe’nin ücretlerine konulan hacizlerin iptali nedeniyle kuruma karşı borçlu olmadığının tespiti ile ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) ... Hukuk Dairesi'nin bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda ilamında belirtilen gerekçelerle, “davanın kısmen kabulü ile, davacılar aleyhine kurumca düzenlenen 2013/087749 takip sayılı dosyadan gönderilen ödeme emirlerinin iptaline, davacılar aleyhine kurumca düzenlenen 2013/129902, 2013/129903, 2013/129904, 2013/129905, 2013/87750 ve 2013/87754 takip sayılı dosyalardan davacı ... ve davacı ...’nun maaşlarına haciz konulması şeklindeki işleminin iptaline, davacılar aleyhine kurumca düzenlenen 2013/129902, 2013/129903, 2013/129904, 2013/129905, 2013/87750 ve 2013/87754 takip sayılı dosyalardan gönderilen ödeme emirlerinin iptali talebinin reddine” karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İdari para cezalarının tahakkuk işlemleri 5510 sayılı Yasanın 102.maddesinde (506 sayılı Kanunun 140. maddesi) davalı Kurum tarafından verilen idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

Diğer taraftan 6183 sayılı Kanunun 54. maddesi hükmü uyarınca da süresinde ödenmeyen amme alacağı tahsil dairesince cebren tahsil olunur. Amme borçlusunun borcuna yetecek miktarda mallarının haczedilerek paraya çevrilmesi de maddede belirtilen cebren tahsil şekillerinden birisidir. Bu bağlamda, borçtan dolayı cebren tahsile geçmeden önce anılan Kanunun 55. maddesi hükmünde öngörülen bilgilerin tümünü içeren bir ödemeye çağrı yazısının “ödeme emri” nin tebliğ edilmesi yasal zorunluluktur. Bir başka ifade ile kamu alacağı için “ödeme emri” çıkarılmadan ve icra takibi kesinleştirilmeden haciz uygulanması ve diğer cebren tahsil yollarına başvurulması kanuna aykırıdır.

Somut olayda; ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından, davacıların miras bırakanı...'nun Kuruma olan 2008/8-10. aylara ait idari para cezası ve gecikme zammı toplamı 3.739,70 TL borcunun tahsili için 2013/087749 takip numaralı dosya üzerinden, her üç davacı adına da ayrı ayrı düzenlenen ödeme emirlerinin 16.10.2015 tarihinde her üç davacıya da tebliğ edildiği, davanın 22.10.2015 tarihinde açıldığı, aşamada davacıların öğrendikleri 2013/129902, 2013/129903, 2013/129904, 2013/129905, 2013/87750 ve 2013/87754 takip sayılı ödeme emirlerinin ve davacıların ücretlerine yapılan haczin de iptalini taleplerini ıslah etmek suretiyle talep ettikleri, ödeme emirleri dayanaklarının 2008/8-2011/1 dönemlerine ilişkin ... adına düzenlenen idari para cezaları olduğu,davacılar murisinin ise 16.10.2009 tarihinde vefat ettiği, davaya konu edilen tüm takip dosyaları dayanak gösterilmek suretiyle davalı Kurumun 23.10.2015 tarihli haciz bildirimi ile Nefize’nin ücretine, yine aynı şekilde haciz işlemi uygulandığı, Mahkemece, “...Somut olayda müteveffa....'na gönderilmiş idari para cezası yazılarının muhatabın ölmüş olması nedeniyle iade edildiği, kurum tarafından müteveffaya 35. maddeye göre tebligat yapılıp idari para cezasının kesinleştirilmiş olması hukuka aykırıdır. Cezaların şahsiliği ilkesi ve davaya konu idari para cezası alacağının da muris hakkında kesinleşmemiş olduğu dikkate alındığında bahse konu idari para cezalarının davacı mirasçılardan talep edilebilmesi de yasa gereği mümkün değildir. Bu nedenlerle davaya konu 2013/087749 takip sayılı dosyadan, davacılar adına düzenlenmiş ödeme emirlerinin iptali gereklidir.

Aşamada davacı tarafça 2013/129902, 2013/129903, 2013/129904, 2013/129905, 2013/87750 ve 2013/87754 takip sayılı dosyalardan düzenlenen herhangi bir ödeme emri taraflarına tebliğ edilmeden maaşlarına haciz işlemi tesis edildiğini ileri sürerek düzenlenmiş ödeme emri ve haciz işlemlerini iptalini talep etmiş ise de belirtilen dosyalardan davacılar adına düzenlenmiş bir ödeme emri bulunmadığından iptalinin de mümkün olmadığı, davacılar adına düzenlenmiş bir ödeme emri ve kesinleşmiş bir takip olmadan, davacılardan ... ve ...'nun maaşlarına haciz konması şeklindeki davalı kurum işleminin de hukuka aykırı olduğu...”gerekçesiyle kurulan hükümde, 2013/087749 takip sayılı dosya üzerinden davacılara gönderilen idari para cezalarının cezaların şahsiliği ilkesi ve davacılar murisi hakkında kesinleşmediği gerekçesiyle ödeme emirlerinin iptaline karar verilmişken bu defa 2013/129902, 2013/129903, 2013/129904, 2013/129905, 2013/87750 ve 2013/87754 takip sayılı dosyaları üzerinden düzenlenen herhangi bir ödeme emri davacılara tebliğ edilmeden maaşlarına haciz işlemi uygulanmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle söz konusu takip dosyaları dayanak kılındığı belirtilen haciz işlemlerinin iptali kararı ile bu hacizlere dayanak tebliğ edilmeyen idari para cezalarından kaynaklı ödeme emirlerinin iptali istemlerinin reddine dair karar verilmiş olması karşısında, hükmün gerekçelerinin kendi içinde çelişkili olduğu, bu nedenle Mahkemece taleplere yönelik verilen hükme dayanak gerekçeleri arasındaki çelişkinin giderilerek bir karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılar iadesine, 08.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12763, Karar No: 2014/1988, Tarih: 06.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/12763 E.  ,  2014/1988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2011/309052

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2011

NUMARASI : 2010/1268 (E) ve 2011/854 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Antalya Kurumlar Vergi Dairesinin 13.07.2010 tarih ve 38711 sayılı yazısına göre; sanığın Üçkapılar Vergi Dairesi Müdürlüğünün terk mükellefi olduğunun bildirilmesi karşısında, Üçkapılar Vergi Dairesi Müdürlüğüne sanığın hangi tarih itibariyle ticareti terk ettirildiği sorularak, buna göre şikayetin süresinde olup olmadığının tespitinden sonra hukuki durumun takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8803, Karar No: 2021/13057, Tarih: 05.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8803 E.  ,  2021/13057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/06/2019 gün, 2018/2304 Esas ve 2019/1775 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği; sanık müdafi tarafından yapılan temyiz talebinin ise süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafii tarafından verilen 27/06/2019 tarihli temyiz dilekçesinde CMK'nin 294. maddesi uyarınca bir temyiz sebebi gösterilmediği, CMK’nin 295. maddesi uyarınca da temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden itibaren ve gerekçeli kararın sanık müdafine 16/07/2018 tarihinde tebliğinden itibaren 1 haftalık süreden sonra 21/08/2019 tarihli dilekçe ile temyiz gerekçelerini bildirdiği anlaşılmakla, sanık müdafinin süresinden sonra yapmış olduğu temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek katılan Bakanlık vekilinin temyiz talepleri doğrultusunda inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçu yönünden istinaf isteminin esastan reddine ilişkin karar, 5271 sayılı CMK'nin 286/1-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, hükmü temyize de yetkisi bulunmayan katılan Bakanlık vekilinin bu suç yönünden yaptığı temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/06/2019 gün, 2018/2304 Esas ve 2019/1775 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan Bakanlık vekilinin teşebbüsün derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2537, Karar No: 2012/5881, Tarih: 21.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2537 E.  ,  2012/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KASTAMONU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı  tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup mahkemece davanın  reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile; çekişmeye konu edilen taşınmazlardan 111 ada, 2, 11, 23, 30 parseller, 112 ada, 13 ve 4 parsel, 118 ada, 62 parsel, 109 ada, 39 parsel, 124 ada, 3 sayılı parseller bakımından 01/04/1974 tarih, ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında öngörüldüğü şekilde mirasbırakan tarafından resmi olarak yapılan bir işlem bulunmadığı, anılan taşınmazların senetsizden kadastro tespiti sırasında doğrudan davalı adına tespit gördüğü ve anılan taşınmazlar bakımından tenkis isteği de olmadığı saptanmak suretiyle davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu yöne değinen davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacının öteki temyiz itirazlarına gelince; davaya konu edilen taşınmazlardan 101 ada, 52 parsel, 111 ada, 7 ve 17 parseller, 110 ada, 13 parsel ve 104 ada, 6 parsel sayılı taşınmazlar bakımından 1988 tarihinde ölen davacının kök murisi M.Y.'nun maliki olduğu ¼  paylarını "Ekim, 1986 tarihli akitle" davalı N.'e satış suretiyle temlik ettiği, sicil kaydının onun adına intikalinden sonra Ekim 1986 tarih, 28,30 ve 35 sıra nolu tapu kaydına dayalı olarak kadastro tespitinin yapıldığı, 23/12/1999 tarihinde davalı adına sicil kayıtlarının oluşturulduğu dosya kapsamı ile sabittir.

O halde miras bırakanın 101 ada, 52 parsel, 111 ada, 7 ve 17 parseller, 110 ada, 13 parsel ve 104 ada, 6 parsel sayılı taşınmazlardaki pay temlikinin, 01/04/1974 tarih, ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının öngördüğü koşulların gerçekleşmesi halinde muris muvazaasına konu teşkil edeceği  ve davacının miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine karar verileceği tartışmasızdır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsufi-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 634, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişte miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksi~ toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli. ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arsındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca; muvazaa iddiasının yukarıdaki ilkeler uyarınca araştırılması, yanların bu yönde bildirecekleri delillerin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; dava dilekçesinde gösterilen ve itiraza uğramayan 6.000,00.-TL değer üzerinden hüküm altına alınmış olan avukatlık ücreti "maktu avukatlık ücretinden az olamayacağı gerekçesiyle 1.100,00.-TL."olarak belirlenmiş ise de Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 30.06.2011 tarih 2011/321 sayılı yürütmeyi durdurma kararı gereğince Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinin "...belirlenen bu ücret Tarifenin 2.kısmının 2.bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamaz" kısmının yürütmesinin durdurulmasına karar verildiğinden, nispi avukatlık ücretinin maktu avukatlık ücretinden az olması olanaklı hale gelmiştir. Bu durumda anılan yürütmeyi durdurma kararı karşısında hüküm altına alınan avukatlık ücreti de isabetli değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.05.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11062, Karar No: 2021/4021, Tarih: 27.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11062 E.  ,  2021/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün gerekçe kısmında sanığın taksirle birden fazla kişinin yerine, bir kişinin yaralanmasına neden olma suçunu işlediği sabit olduğundan yazması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir.

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan bir miktar uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü saat 16.45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla tali yolda seyir halindeyken ana yola çıkmak için kontrolsüz kavşağa geldiği esnada istikametine göre sağından ana yoldan seyreden katılan ...’un sevk ve idaresindeki otomobile çarptığı, kaza nedeniyle katılan ile yanında yolcu olarak bulunan katılan ...’un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.