muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3141, Karar No: 2015/21994, Tarih: 05.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3141 E.  ,  2015/21994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suç tarihinde ...ta arıza bakım görevlileri olan sanıkların,... olarak adlandırılan...tarafı orta gerilim hattında meydana gelen arızayı gidermek için arıza çalışması yaptıkları sırada mağdur ...'ya ait ... İlçesi ... Köyü ... Mevkiinde bulunan bahçesi içindeki ceviz ve kavak ağaçlarının iletkenlere isabet etmesiyle arızanın meydana geldiğini belirledikleri, söz konusu arızayı gidermek için mağdura ait 2 adet kavak ağacını ve 2 adet ceviz ağacının da dallarını kesmek suretiyle zarar verdikleri, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların zarar verme kastlarının olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27727, Karar No: 2015/3026, Tarih: 17.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/27727 E.  ,  2015/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK'nun 170/3. maddesi uyarınca icra mahkemesi, yapacağı inceleme sonucunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse, itirazın kabulüne karar verir. Aynı maddenin 4.fıkrasında ise; icra mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi halinde senedi takibe koymada kötüniyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklının takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminatla sorumlu tutulacağı ve alacağın %10'u oranında da para cezasına mahkum edileceği hususu düzenlenmiştir.

Somut olayda, imzaya itiraz üzerine icra mahkemesince bilirkişi incelemesi yapılmadan hüküm kurulduğuna göre, borçlunun tazminat ile sorumlu tutulması ve İİK'nun 169-a/5. maddesine göre takibin “durması” yerine “iptaline” karar verilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi’nin 24.06.2014 tarih ve 2014/118 E.- 2014/302 K. sayılı kararının hüküm bölümünün ikinci paragrafında yer alan; “iptaline” sözcüğünün karar metninden çıkarılarak yerine; “durdurulmasına” sözcüğünün yazılmasına, ayrıca %20 tazminatla ilgili 3. paragrafının tamamen silinerek karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANLMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3024, Karar No: 2024/2341, Tarih: 02.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3024 E.  ,  2024/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/847 E., 2023/1124 K.

DAVA TARİHİ : 23.10.2020

KARAR : İstinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Merzifon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/444 E., 2023/5 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, ecrimisil ve komşuluk hukukundan kaynaklanan muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dilekçesinde özetle; davalıya ait 226 No.lu parselin müvekkiline ait ... Köyü, 270 parsel No.lu taşınmaza sınır komşusu olduğunu, tarlanın bu haliyle yaklaşık olarak 21 senedir kullanıldığını, müvekkili bahçesini sulamak istediğinde davalının, "bu kanal benim sınırlarım içinde diyerek" karşı çıktığını ve müsaade etmediğini, müvekkile ait olan tarla ile davalının tarlası arasında yükseklik (kot) farkı olduğu için müvekkilinin tarlasına sürekli toprak kaydığını, yapılan ölçümlerde davalıya ait tarla sınırlarının müvekkilinin tarla sınırına taştığının tespit edildiğini, davalının sınırı geri çekmeyi kabul etmediğini, davalı tarlasını her suladığında müvekkile ait olan evin temeline sürekli su sızarak eve zarar verdiğini, bu sebeple iki tarla sınırı arasına yükseklik farkından kaynaklanan toprak kaymasını da önlemek üzere duvar çekilmesi gerektiğini, davalının uzun zamandır kullandığı ve müvekkile ait alanlarda da meyve ağaçlarının bulunduğunu, bu nedenle ecrimisil talep ettiklerini beyan ederek, davalının haksız işgali için şimdilik 1.000,00 TL ecrimisil alacağının davalıdan tahsiline ve el atmanın önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarını kabul etmediklerini, ecrimisil alacaklarının 5 yıllık zaman aşımına uğradığını, müvekkilinin dava konusu 226 parsel sayılı taşınmazı 40 yıl önce satın aldığını, taşınmazı satın aldığında ağaçların mevcut olduğunu, sınırda bulunan bu ağaçların kaldırılması yönünde bugüne kadar davacının herhangi bir talebi olmadığını, taşınmazlar arasında kot farkının bulunduğunu, ağaçların kesilmesi ve sökülmesi halinde heyelan oluşacağını, davacının, taşınmazların bu hali ile kullanılmasına 20 yılı aşkın süredir rızası ve muvafakati bulunduğunu, haksız müdahale iddiasını kabul etmediklerini, aksi kanaatin hasıl olması halinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 725 inci maddesi gereğince bedeli mukabilinde taşan kısma ilişkin arazi parçasının mülkiyetinin müvekkile verilmesine ve müvekkil adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ettiklerini beyan ederek, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; sınırda olduğu belirtilen ağaçların kadastro güncelleme çalışmaları sonucu oluşan ve davalıya ait 190 ada 67 No.lu parselin mülkiyet sınırları içerisinde kaldığı, kot farkı dikkate alınarak davaya konu olan ağaçların bulunduğu sınır hattına mevcut ağaçlar kesilmeden herhangi bir istinat duvarının yapılamayacağı, davalı ve davacı parsellerin tapu kayıtlarındaki vasfının sebze bahçesi olmasından dolayı, mevcut parsellerde tarımsal üretimin aktif olarak yapılabileceği varsayımı ile sulama suyu ihtiyacının gerekli olabileceği, sınır hattına yakın ve 190 ada 67 parsel içerisinde kalan ağaçların konumu da dikkate alınarak davacı parsele sarkan taşkın dalların parsel maliki tarafından kesilmesinin ve yine sınır hattında bulunan toprak su arkından taşınan sulama suyunun, sulama suyu ihtiyacı olan kişi veya kişiler tarafından beton kanalet yapılarak veya sulama boru hattı çekilerek taşınması ile davacı parselde oluşabilecek mağduriyetlerin ortadan kaldırabileceği dosya kapsamından anlaşıldığından, davanın kısmen kabulüne, davacının çap kaydına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinin reddine, davalıya ait 190 ada 67 parsel içerisindeki 6 adet ağacın, davacı parsele sarkan taşkın dallarının davalı tarafından kesilmesine, sınır hattında bulunan toprak su arkından taşınan sulama suyunun, davalı ve davacı tarafından maliyeti ortak karşılanarak ve beton kanalet yapılarak veya sulama boru hattı çekilerek taşınması yoluyla muarazanın giderilmesine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı ve davalı tarafından kanal ya da beton ark yapılıp masrafın beraber karşılanması kararının doğru olmadığını, yerel Mahkeme kararının hatalı değerlendirmelere dayandığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı müvekkiline ait taşınmaz ile davacıya ait taşınmaz arasında kot farkı olduğu, ağaçların kesilmesi veya sökülmesi halinde kot farkı nedeni ile iki taşınmaz arasında heyelan oluşacağı, bunun daha büyük zararlar ve mağduriyetler oluşturacağı, davacının, taşınmazların bu hali ile kullanılmasına 20 yılı aşkın süredir rızası ve muvafakati bulunduğu, uzun süre geçtikten sonra böyle bir dava açmasının dürüstlük kuralına aykırı ve hakkın açıkça kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, Mahkemenin varsayıma dayanan rapora istinaden hüküm kurmasının hukuka açıkça aykırı olduğu, keşif mahallinde dinlenen tüm tanık beyanları ile suyu ve su arkını davacının kullandığı, davalı müvekkilin su ve su arkını kullanmadığı hususunun ispatlandığı, müvekkilinin bir tecavüzü olmamasına rağmen kanalet masraflarına müvekkilinin de katlanması yönündeki kararın hukuka aykırı olduğu, müvekkilden kaynaklanan bir müdahale olmadığı gibi müdahalenin men'ini gerektirecek bir durumun olmadığı, yağmur sularından oluşan durumların davacıyı ilgilendirdiği, bahse konu su arkını müvekkilinin yapmadığı ve bu arkın eskiden beri var olduğu, müvekkilinin sebep olmadığı bir duruma ilişkin olarak aleyhine yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu, müvekkilinin vefat etmiş olduğu ve mirasçılarının davaya dahil edilmesi gerektiği; ancak dahil edilmediği, taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu belirtilerek yerel Mahkeme kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları delillere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa Mahkemesi Hâkiminin dosyadaki delillerle çelişmeyen tespit ve değerlendirmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve re'sen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığından; davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde istinaf sebeplerine benzer gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi, ecrimisil ve komşuluk hukukundan kaynaklanan muarazanın giderilmesi istimine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 55, 114 ve 115 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 683,737 ve 995 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut uyuşmazlıkta, dava açılış tarihinden sonra ve İlk Derece Mahkemesince karar verilmeden önce 07.03.2022 tarihinde davalı ...'nin ölmüş olduğu, bu durumda vekilinin vekalet görevi sona erdiğinden, davalının mirasçılarının davaya dahil edilerek hüküm kurulması gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25736, Karar No: 2013/19045, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25736 E.  ,  2013/19045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... 'un vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07.11.2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11620, Karar No: 2020/3502, Tarih: 10.07.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11620 E.  ,  2020/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından, işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.