muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8864, Karar No: 2019/10704, Tarih: 17.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8864 E.  ,  2019/10704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ...’a yönelik mala zarar verme eylemlerinden kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 500,00 TL ve 1.000,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur ...’e yönelik hırsızlık eyleminden kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

C-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdurlar ..., ..., ...’a yönelik hırsızlık eyleminden kurulan hükümler ile mağdur ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurlar ..., ..., ...’un hırsızlık suçuna ilişkin zararlarının soruşturma aşamasında giderildiği anlaşıldığından; TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca yapılacak indirim oranının 1/2’den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mağdur ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda; suçu işledikleri tarihte 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tespiti için alınan raporda iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik değerlendirme yapılmaması,

3-Suça sürüklenen çocuklara TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması ihtimaline binaen CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden anılan maddenin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

3-Suça sürüklenen çocuklara TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması ihtimaline binaen CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden anılan maddenin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

4-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hazırlanan sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen ücret ile fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tespiti için adli tıptan alınan rapor ücretinin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderlerin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3138, Karar No: 2011/3195, Tarih: 09.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3138 E.  ,  2011/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 116 ada 32 parsel sayılı 172797,06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mera niteliği ile sınırlandırılmıştır. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümüne yönelik olarak miras bırakan babası...mirasçıları adına tescilini istemiş, yargılama sırasında ise tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 8730,51 m2 yüzölçüme sahip bölümünün davacı ... murisi...mirasçıları adına miras payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın tutunduğu davalı Hazine'nin iskan yoluyla tahsis ve temlikinden oluşan 4.7.1932 tarih 4 sayılı sicilden gelen 17.4.1969 tarih 56 sayılı tapu kaydının dava konusu 116 ada 32 parsel sayılı taşınmazı kapsadığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Davacı tarafın tutunduğu tapu kaydı kuzeyde ve batıda ırmak güneyde yol ve doğuda hane arsası okumaktadır.

Hal böyle olunca davacı tarafın tutunduğu tapu kaydında tarif edilen sınırları dikkate alındığında tapu kaydının değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlı kayıtlardan olduğu bu nedenle kapsamının 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi hükmü uyarınca yüzölçümüyle belirlenmesinin zorunlu olduğu kuşkusuzdur. Bu olgular eşliğinde davacıların tutunduğu tapu kaydına kuzey sınırı esas alınarak 689,04 m2 yüzölçümüyle kapsam tayin edilerek bu bölümün davacı.... miras bırakanı...mirasçıları adına miras payları oranında adlarına, kalan kısmın tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3077, Karar No: 2022/16481, Tarih: 19.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3077 E.  ,  2022/16481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

2010 takvim yılı yönünden suç tarihinin, iddianamenin dayanağı olan mütalaya göre en aleyhe kabulle 24.08.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 24.08.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre ise 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 27.05.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 19.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/808, Karar No: 2024/5957, Tarih: 04.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/808 E.  ,  2024/5957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/627 E., 2019/172 K.

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve kal davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili; .... ilçesi, .... Mahallesinde bulunan 232 ada 25 parsel sayılı taşınmazın önüne isabet eden, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerin davalı ... yönetimince ahşap iskele ve güneşlenme terası vs. yapılmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek haksız elatmanın önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki muhdesatların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; söz konusu yapıların plan ve projelere uygun olarak yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece, husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 30.09.2013 tarihli ve 2012/13275 Esas, 2013/13627 Karar sayılı kararı ile; somut olayda site yönetimi aleyhine dava açıldığı, kıyı kenar çizgisi kapsamında bulunan ahşap iskele ve güneşlenme teraslarının tüm site sakinleri tarafından kullanıldığı, husumetin bu yapılardan faydalanan tüm site sakinlerine yöneltilmesinin dava hakkının kullanılması ve Devletin Hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı alanlarının korunmasını önemli ölçüde zorlaştıracağı gibi hükmün infazını da imkânsız hale getireceğine değinilerek dosya içerisindeki deliller birlikte değerlendirilerek işin esasının incelenmesi ve elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Davalı vekilinin karar düzeltme istemi ise reddedilmiştir.

3. Mahkemenin 02.07.2019 tarihli ve 2014/627 Esas, 2019/172 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile davalının dava konusu 614 ada 2 parsel (eski 232 ada 25 parsel) sayılı taşınmazın önünde bulunan ve 01.07.2019 tarihli bilirkişi ek raporuna ekli krokide (C1) ile gösterilen 50 m²'lik kıyı kenar çizgisi içinde kalan alana yönelik müdahalesinin önlenmesine, dava sırasında imzalanan ön izin şartnamesi ile diğer men'i müdahale ve kal taleplerinin konusuz kaldığı gerekçesiyle sair talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı tarafın talebindeki tüm alanların kullanımının ön izin şartnamesi ile davalı tarafta olduğunu, taşınmazın sadece 50 m2'lik kısmının ön izin şartnamesinin dışında kaldığı tespitinin hatalı olduğunu, eksik inceleme ile tanzim edilen, karara dayanak teşkil etmesi mümkün olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu (kıyı-kenar çizgisi içerisinde) iddia edilen taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4., 5. ve 9. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715. maddesi, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Muğla ili, ... ilçesi, .... mahallesinde bulunan dava konusu ve temyize konu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve düzenlenen bilirkişi raporlarına göre kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

2. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 2.561,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1282, Karar No: 2025/4463, Tarih: 16.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/1282 E.  ,  2025/4463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/509 E., 2012/482 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, uluslararası adil iş birliği çerçevesinde yurt dışında 28.09.2013 tarihinde tebliğ edildiği, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 09.01.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı CMUK'un 305/1.

maddesi gereği asıl kararın re'sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315/1. maddesinde yer verilen; " Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilmeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda da herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/165, Karar No: 2018/10527, Tarih: 24.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/165 E.  ,  2018/10527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile boşandıklarını, ancak düğünde takılan takıların davalıda kaldığını, takıların aynen iadesine olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1000 TL takı bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı; davacı ile anlaşarak boşandıklarını, bu davada ziynet eşyalarından feragat ettiğine dair talep olduğunu, bu konuda kesin hüküm oluştuğunu, ayrıca takıların düğün masrafları için davacının muvafakatı ile bozdurulduğunu, borçların ödenmesinde kullanıldığını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 1.662 TL değerindeki 22 ayar 12 adet çeyrek altın, 554 TL değerinde 1 adet tam altın 22 ayar, 9.504 TL değerinde 22 ayar tanesi 20 gr dan 120 gr 6 adet 3lü burma bilezik, 2.376 TL değerinde 22 ayar tanesi 15 gr dan toplam 30 gr 2 adet bilezik, 3.168 TL değerinde tanesi 10 gr dan toplam 40 gr 22 ayar 4 adet bilezik, 744 TL değerinde 14 ayar 15 gr 1 adet kelepçe , 5.742 TL değerinde 22 ayar 72.50 gr ağırlığında 1 adet trabzon set takımının aynen davalıdan alınarak davacıya verilmesine, olmadığı takdirde 23.750 TL bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Mahkemece, karar başlığında, dava tarihi olarak 27.09.2013 yerine 29.04.2016 belirtilmiş ise de bunun maddi hataya müstenit olduğu anlaşıldığından; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

3-) Dava dilekçesinde talep miktarı fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 1000 TL olarak belirtilmiş iken, 19.08.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile 25.928,79 TL'ye yükseltilmiş olmakla, mahkemece ıslah ile arttırılan kısma ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken,hüküm altına alınan 23.750,00 TL'nin tümüne dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, karar başlığında 29.04.2016 tarihinin çıkartılarak yerine 27.09.2013 yazılmasına, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün birinci bendindeki '' 23.750,00 TL'nin dava tarihinden itibaren... '' ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine '' 23.750,00 TL'nin 1000 TL'lik kısmına dava tarihinden; 22.750,00 TL'lik kısmına ise ıslah tarihi olan 19.08.2014 tarihinden itibaren...'' ifadelerinin yazılması sureti ile hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde davalı yönünden karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/554, Karar No: 2023/5063, Tarih: 18.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/554 E.  ,  2023/5063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/674 Esas, 2021/1506 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/209 E., 2017/246 K.

BİRLEŞEN DAVA : İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 2015/36 E.

Taraflar arasındaki asıl dava marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, önlenmesi ve davalının ticaret ünvanında yer alan Çağdaş ibaresinin terkini, birleşen dava marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 19.07.1999 yılında Adana’da kurularak faaliyete başladığını, krep, torba, ambalaj, kutu, kağıt üretiminde sektörün öncü isimleri arasında yer alan basiretli bir tacir olduğunu, müvekkilinin “çağdaş” ibaresinin farklı sınıflarda ve farklı şekillerde 2002 yılından beri tescilli olup, gerçek hak sahibi olduğunu, “Çağdaş KMK+şekil ibaresinin 2002/02549 no ile 18.06.2003 tarihinden bu yana 16 ncı ve 17 nci sınıflarda, “Çağdaş+şekil ibaresinin 2006/21228 no ile 02.05.2007 tarihinden bu yana 16 ncı sınıfta tescilli olduğunu, müvekkilinin tescilli markalarını “www.cagdaskmk.com ibareli alan adı ile de kullandığını, ilgili alan adının 11.09.2004 tarihinden bu yana müvekkili adına tescilli olmakla, 2004 yılından bu yana ticari faaliyetlerini söz konusu alan adını kullanarak gerçekleştirdiğini, müvekkilinin ticari faaliyetlerini “Çağdaş Ambalaj Kağıt Plastik İmalat ve Reklam Pazarlama San. İthalat İhracat Ltd. Şti. ibareli ticaret unvanı altında gerçekleştirdiğini, söz konusu markaların, alan adı ve ticaret unvanının müvekkili tarafından ihdas edilmiş olup uzun yıllardır yaygın ve etkin biçimde kullanılarak tüketici nezdinde belirli bir tanınırlığa ulaştığını, davalının herhangi bir marka korumasına haiz olmaksızın “çağdaş” ibaresini içeren kullanımlarda bulunduğu ve haksız kullanımlarının devam ettiğini, söz konusu durumun müvekkilinin uzun yıllardır maddi ve manevi emek sarf etmek suretiyle maruf ve meşhur hale getirmiş olduğu, markası ile iltibas teşkil etmekte olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin söz konusu tanınırlığı nedeniyle davalı yanın kötü niyetli olarak ve müvekkilinin haklı itibarından yararlanmak maksadıyla www.cagdaskagit.com.tr ibareli alan adı altında haksız kazanç sağlama amacı ile internet sitesi kurduğunu ve alan adının müvekkili firmanın ticari emtiaları ile iltibasa sebebiyet verdiğini, müvekkili şirket adına tescilli ticaret unvanı, alan adı ve markaların varlığına rağmen davalı yan tarafından aynı sektörde kullanılmak üzere aynı ticaret unvanı, ibare ve alan adının seçilmesinin kabulünün mümkün olmadığını, aynı sektörde hizmet veren müvekkil ve davalı yanın belirli bir kitleye hitap ettiği göz önünde bulundurulduğunda tüketici nezdinde iltibasın meydana geleceğini, davalı yanın müvekkili şirketin şubesiymiş gibi algılanacağının aşikar olduğunu, Çağdaş ibaresi bakımından gerçek hak sahibi olmayan davalı yanın halihazırda herhangi bir hakkı haiz olmaksızın yapmakta olduğu kullanımların markaya tecavüz ve haksız rekabet hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek müvekkilinin “çağdaş kmk şekil” ibareli 2002/02549 no.lu, 2006/21228 no.lu “çağdaş şekil” ibareli markaları bakımından davalının bu markalara tecavüzün tespiti, men’i, durdurulması ve önlenmesini; haksız rekabet teşkil eden eylemlerin tespiti, men’i, durdurulması ve önlenmesini, davalının ticaret unvanında yer alan “çağdaş” ibaresinin sicilden terkin edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.