muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19469, Karar No: 2014/10432, Tarih: 12.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/19469 E.  ,  2014/10432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/127717

MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2011

NUMARASI : 2009/123 (E) ve 2011/492 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Şikayetçinin 30/11/2008 tarihli ifadesinde kendisini sanığın bıçakla yaraladığını beyan etmesine, 02/04/2009 tarihli doktor raporunda şikayetçinin hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının belirtilmesine, sanığın savunmasında kavga ettiklerini beyan etmesine, tanıklar R.. T..’nun 30/11/2008 tarihli, İ.. A..’ın 17/12/2008 tarihli ifadelerinde sanığın şikayetçiyi bıçakla yaraladığını beyan etmelerine göre, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine, beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35637, Karar No: 2017/16080, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35637 E.  ,  2017/16080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17508, Karar No: 2022/3622, Tarih: 19.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/17508 E.  ,  2022/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2019 gün ve 2019/81 Esas, 2019/318 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 19.04.2022 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Eylem tarihleri itibariyle 15 yaş 3 ay ile 17 yaş 3 aylık olan mağdurenin 2017-2019 yılları arasında ablası ...'in kocası olan sanık ...'in ilk olarak ormanlık alanda sonrasında ise genellikle kimsenin bulunmadığı zamanlarda evinde kalçasını ellemek, dudağından öpmek, göğüslerini sıkmak, yatağa iterek yatırmaya çalışmak, bir keresinde de ablası da varken göğüslerini ellemek şeklinde cinsel istismara, şikayet tarihinden iki ay kadar önce de organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismara maruz kaldığı iddiasıyla görülen davada;

Mağdure ...'nın 19/03/2019 günü kolluktaki ifadesinde eniştesi olan sanığın kendisine karşı cinsel istismar içeren eylemlerini söyleyerek şikayetçi olduğu, bu şikayet üzerine sanığın göz altına alındıktan sonra tutuklanma talebinde bulunulduğu, ancak adli kontrol şartıyla serbest kaldığı,

Sanığın serbest kaldığını öğrenen mağdurun bu kez staj yaptığı okulda öğretmen olan tanığa sanığın nitelikli cinsel istismarda da bulunduğunu anlatarak, sanığın serbest kaldığını, eve gidemediğini, eniştesinin yolunu gözlediğini söylemesi üzerine mağdurenin yeniden adli makamlara yönlendirilmesi üzerine bu kez 21/03/2019 günlü ifadesinin alındığı, mağdurun bu ifadesinde ise sanığın iki ay kadar önce evine girmek üzereyken kapı komşusu olana sanığın çekerek kendi evine götürüp organ sokmak suretiyle maruz kaldığı istismar eylemini söylemesi üzerine sanığın bu kez tutuklandığı,

Sanığın cinsel istismara konu bir kısım eylemlerinin tanık ... ile, şikayet gününden önce anlattığı bir kısım tanıklar tarafından doğrulanmasına rağmen nitelikli cinsel istismardan şikayet tarihinden önce kimseye bahsetmediği,

Mağdurun sonraki günlü ifadesinde ayrıca, nitelikli eylemden sonra kan lekesi olan pantolonunu çöpe attığını, çamaşırını ise delil oluşturması için poşete koyarak odasındaki masaya koyduğunu, ancak annesinin bunu çöp zannıyla attığını da söylediği,

Hususları birlikte değerlendirildiğinde, olayın adli makamlara intikal şekli ve süresi, mağdurun nitelikli cinsel istismara ilişkin tanık anlatımları ile doğrulanmayan çelişkili ifadeleri dışında sanık ...'in mağdureye karşı organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, somut ve ispata elverişle delil bulunmadığı, mevcut haliyle eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 103/1, 3-c, 43. maddeleri kapsamında zincirleme surette çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı sonuç ve kanaatiyle hükmün onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/34533, Karar No: 2015/35321, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34533 E.  ,  2015/35321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 733 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 28.286 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 25.457,40 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 733 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 28.286 TL yapı bedeli ile 2.828,60 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 435,00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2006/5360, Karar No: 2006/9025, Tarih: 05.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/5360 E.  ,  2006/9025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın Kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya 2500 dolar bedelli bono nedeni ile borçlu olduğunu, aleyhine yapılan takip sırasında tüm borcunu ödediğini ve davalı tarafından ibraname verildiğini buna rağmen davalının icra takibine devam ettiğini ileri sürerek, icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tesbiti ile, %40 tazminata karar verilmesinin istemiştir.

Davalı, davacının kısmi ödemelerine karşılık makbuzlar verdiğini, halen borcunun bulunduğunu, herhangi bir ibraname vermediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ibraname nedeni ile davacının yapılan icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tesbitine, takibin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından aleyhine yapılan takipten dolayı tüm borcu ödediğini ileri sürerek , bu davayı açmış ve davalının imzasını taşıyan 21.4.2004 tarihli makbuz başlıklı belgeye dayanmıştır. Davalı davacının takibe konu borca karşılık olarak taksitler halinde toplam 2.800 YTL. ödeme yaptığını, en son 21.4.2004 tarihinde 100. YTL. ödeyip karşılığında davacının dayandığı makbuzu verdiğini, son dört satırın sonradan tahrifatla ilave edildiğini, bu nedenle makbuz içeriğinin de çelişkili olduğunu, her hangi bir ibraname vermediğini savunmuştur. Mahkemece, davalının açıklanan savunması üzerinde durulmadan belgedeki imzanın davalıya ait olduğunun bilirkişi raporu ile belirlendiği ve ibraname niteliğinde olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalının imzasını taşıyan 21.4.2004 tarihli, makbuz başlıklı belgedeki “....icralık olan “ kısmından başlayan son 4 satırdaki ibarelerin belgeye sonradan ilave edilip edilmediği, bu hususta bir tahrifatın bulunup bulunmadığı konusunda uzman bilirkişi vasıtasıyla belirlenip, belge içeriği de gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 5.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/299, Karar No: 2024/4374, Tarih: 11.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/299 E.  ,  2024/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2095 E., 2023/1369 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2022/2095 Esas, 2023/1369 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bahse konu kararın, sanığa 21.06.2023 tarihli duruşmada tefhim edildiği, duruşma tutanağı içeriğinde sanığın hükmün tefhimini müteakip temyiz talebinde bulunduğu, ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz nedeni bildirmediği anlaşılmakla,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 295 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen;

"Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir."

Şeklindeki düzenleme gereği, sanığa "Gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 7 günlük kanunî sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere Dairemize iade edilmek kaydıyla dava dosyasının Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1199, Karar No: 2010/7632, Tarih: 29.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/1199 E.  ,  2010/7632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ...

Beraat,

Sanıklar ... ve ..

TCK'nun 255/1, 62, 52, 53. md. 1 yıl 15 gün hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 7.500 YTL a.p.c.,

TCK'nun 255/1, 62, 52, 53. md. 1 yıl 15 gün hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 2.500 YTL a.p.c.,

TCK'nun 255/1, 62, 52, 53. md. 1 yıl 15 gün hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 2.500 YTL a.p.c.,

TCK'nun 255/1, 62, 52, 53. md. 1 yıl 15 gün hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 2.500 YTL a.p.c.,

TCK'nun 255/1, 62, 52, 53. md. 1 yıl 15 gün hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 2.500 YTL a.p.c.,

TCK'nun 255/1, 62, 52, 53. md. 1 yıl 15 gün hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 2.500 YTL a.p.c., TCK'nun 255/1, 62, 52, 53. md. 1 yıl 15 gün hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 5.000 YTL a.p.c., TCK'nun 255/1, 62, 52, 53. md. 1 yıl 15 gün hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 5.000 YTL a.p.c., TCK'nun 255/1, 62, 52, 53. md. 1 yıl 15 gün hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 5.000 YTL a.p.c., TCK'nun 255/1, 62, 52, 53. md. 1 yıl 15 gün hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 5.000 YTL a.p.c.,

TCK'nun 255/1, 62, 52, 53. md. 1 yıl 15 gün hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 10.000 YTL a.p.c.,

Sanık ... ve ... müdafilerinin yasal şartları oluşmayan duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü;

I- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkındaki beraat kararını müdafiinin gerekçesi haricinde temyize yetkisi olmadığı ve gerekçeye yönelik bir temyizi de bulunmadığından vaki temyiz itirazlarının 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Katılanlar vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre hükmün sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik olduğu anlaşılmakla bu sanığa hasren yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin suçun sübuta erdiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkümiyet hükümlerine yönelik C. Savcısı ve müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince;

Belediye Meclis Üyesi olan sanık ... ile ...’in yeniden düzenlenen yerinde yirmi adet yerin kontenjan olarak r Kulübüne ayrıldığını, kendilerininde bu yerleri tahsis etmek ile görevli ve yetkili olduklarını, işi yapacaklarını söyleyerek katılanlardan para almaktan ibaret eylemlerin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK. nun 157/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Belediye Meclis Üyesi olan sanık ... ile ...’in yeniden düzenlenen yerinde yirmi adet yerin kontenjan olarak r Kulübüne ayrıldığını, kendilerininde bu yerleri tahsis etmek ile görevli ve yetkili olduklarını, işi yapacaklarını söyleyerek katılanlardan para almaktan ibaret eylemlerin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK. nun 157/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21791, Karar No: 2013/27991, Tarih: 25.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/21791 E.  ,  2013/27991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik, resmi belge ve mühürde sahtecilik ile para basımında kullanılan malzemeleri bulundurma

HÜKÜM : -Sanık ... hakkında sahte para basımında kullanılan malzemeleri bulundurma,

-Sanıklar ... ve ... haklarında parada sahtecilik, resmi belgede sahtecilik ve mühürde sahtecilik;

-Sanık ... hakkında parada sahtecilik,

-Sanıklar ... ve ... haklarında parada sahtecilik ve sahte para basmada kullanılan malzemeleri bulundurma suçlarından hükümlülüklerine ve müsadere,

-Sanık ... haklarında sahte para basmada kullanılan malzemeleri bulundurma suçundan beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Sanık ... hakkında sahte para basımında kullanılan malzemeleri bulundurmak; sanıklar ..., ..., ..., ... ile ... hakkında piyasaya sahte para sürmek ve sanıklar ... ile ... hakkında resmi evrakta sahtecilik suçları yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede;

Sanıklar ... ve ...'nun parada sahtecilik suçunun konusu olan aldatma yeteneğine sahip olan paraların basit bir işlem sonucunda tedavüle sokulması mümkün bulunduğundan, bu suç yönünden suçun teşebbüs aşamasında kaldığına yönelik tebliğnamedeki (3) no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanıklar ... ile ... hakkında resmi evrakta sahtecilik suçundan hüküm kurulurken birden çok kişi adına sahte sürücü belgeleri, birçok nüfus cüzdanı, lise diploması, çok miktarda çek, motorlu araç tescil belgesi, bir çok psikoteknik değerlendirme merkezi belgesi, Türk Telekom Personel Kimlik kartı ele geçirilmesi ve bu belgelerden birçoğunun iğfal kabiliyetinin bulunması karşısında TCK.nun 43. maddesinin tartışılmaması, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmış ise de; yakalanan sahte belge sayısı, kastın yoğunluğu ve suçun işleniş şekli gözetilerek daha fazla ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; koşulları gerçekleştiği halde sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerde TCK.nun 58/7. madde ve fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması; sanıklar ... ve ... hakkında para basmak ve piyasaya sahte para sürmek suçundan kurulan hükümde temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmış ise de; yakalanan para miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işleniş şekli gözetilerek daha fazla ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanıklar ... ve ... hakkında TCK.nun 199. maddesi uyarınca cezalandırma talebi ile açılan dava yönünden mahkemece bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.