muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12193, Karar No: 2012/43510, Tarih: 16.10.2012

2-SOSYAL GÜVENLİK YASALARININ AMACI; Sosyal Güvenlik Kurumu, dul veya yetim aylığı (ölüm aylığı) bağlanması talebinde bulunanlardan bir takım belgeler ibraz etmelerini istemektedir. 18 yaşını doldurup da öğrenime devam etmeyen erkek yetimlerden, ilçe idare kurulunca düzenlenecek muhtaçlık belgesi ile mahalle muhtarınca onaylanacak mal bildirim belgesi istenmektedir. Yine bunun gibi, anne ve babadan da yetim aylığına ihtiyacı olduğunu gösterir bir durum aramaktadır. Baba için, muhtaç olma şartı (asgari ücretin net tutarından az geliri olacak), 65 yaşından küçük olması halinde ayrıca malul olduğunu “çalışarak hayatını kazanamayacağını” belirten sağlık kurulu raporunu ibraz etmesi gerekmektedir. Anne için, bekar veya dul olma şartı, ayrıca muhtaç

olma (asgari ücretin net tutarından az geliri olacak) şartı bulunmaktadır. Kız çocukları için ise, vefat eden anne veya babasından yetim aylığı alma şartı olarak, evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalmayı aramaktadır.

Görüldüğü üzere, dul ve yetim aylığı verilmesine ilişkin olarak konulan yasanın amacı, kimsesiz kaldığından fakirleşmiş veya yardıma muhtaç duruma düşen insanlara yardım etmektir. Sosyal devlet, maddi yardıma ihtiyacı olanların bu gereksinimlerini karşılamak için bir takım yasal düzenlemeler yapmıştır. Kadının geçimini koca sağlamak zorundadır. Kocasından boşanmış "Dul" statüsünde adlandırılan kadının, evli olduğu dönemdeki maddi destekten yoksun kaldığı, yeniden bir koca desteği almaması nedeniyle parasal gücü zayıfladığından fakirleşmiş ve parasal takviyeye gereksinimi bulunduğu olgusundan hareketle, sosyal güvenlik şemsiyesi altında bu kişilere yardım verilmesi amacıyla yasal düzenlemeler yapılmıştır. Boşanmış ve kocasından ayrı yaşayan maddi manevi hayatında boşluk meydana gelen kadının, parasal olarak alışageldiği yaşam tarzını sürdürebilmesi ve "başkalarının eline bakar" hale düşmemesi, namus ve iffetiyle eski hayatını sürdürmesinde devletin bu katkısının çok büyük önemi vardır. Buna benzer, doğrudan gelir desteği ödemelerinde de, tarımsal faaliyetle uğraşan parasal yardıma muhtaç kişilerle ilgili devlet aynı yaklaşımı göstermektedir. Yani, halk deyimiyle kötü gününde yanında olmayı hedeflemektedir. Boşanma kararı ile şekli olarak boşanmış ancak, kocasıyla birlikte yaşamaya devam eden kadının, gerçekte dul olduğundan söz edilemeyeceği gibi, maddi destekten yoksun kaldığı da söylenemez. O halde, kurumdan bu yardımı alabilmek için " evli olmakla beraber sonradan boşanan" koşulu, şekli olarak boşanma değil fiilen boşanma yani "yaşamsal olarak dul kalma" şeklinde anlaşılması zorunludur. Aksi halde, "Yardım" kelimesinin manası bozulur. "Fiilen dul" olup maddi durumu zayıflamış kadın ile "hukuken dul" olan geçimini eski kocasının sağladığı kadın arasında eşitsizlik ve adaletsizlik meydana getirilmiş olur.

Dul aylığı verilmesine ilişkin bu yasal düzenlemeye göre, geliri azalan kişilere yardım etmeyi ilke edinen sosyal devletin hedefi; dul olmadığı halde dul olduğuna dair bir belge verilmesi halinde yardımda bulunulması değildir. Sosyal devletin, yardım almaya hak kazanmayan kişilere de para vermek gibi bir amacı bulunduğunu söylemek doğru olmaz. Bireyler arasında meydana gelen dolandırıcılık olaylarında, mağdura zarar verildiği ve failin haksız yararı elde ettiği daha belirgin göze çarptığı halde, mağdurun pasif durumda bulunduğu kamu kurum ve kuruluşlarına karşı işlenen bu suçlarda fail dolambaçlı yollardan amacını gerçekleştirdiğinden sosyal devlet iğfal edilmektedir. Sosyal devletin amacı, kaynaklarının gerçek mağdurlara ulaştırılmasıdır. Bu iradeye karşı davrananlara karşı yargının hassas davranması durumunda, müeyyideler uygulanırsa kaçakların önüne geçilebilir. Hiç kimse, kendi kusuruna dayanarak hak iddia edemez. Boşanmaya dair konulan yasaların amacı, bir arada yaşama olanağı kalmayan çiftlerin hayatlarının hakim kararı ile ayrılmasını temin etmektir. Hukuk, hiç bir kimsenin gayrimeşru emellerine alet edilemez. Failin, Türk Medeni Kanunun kendisine tanıdığı boşanma hakkını

yasanın amacı dışında kötü niyetli olarak kendine yarar sağlaması durumu, “Devleti kullanarak, devleti dolandırmak” olarak tarif edilebilir. Boşanan eşler, hakimin boşanma kararını açıklamasından sonra, güle oynaya gittikleri aynı evde beraber yaşamaya devam ederek kurnazlıklarının tadını çıkarıyorlar ise, bunu kötü niyet olarak açıklamakta hiç bir sakınca yoktur, zira boşanma kararı sadece haksız yarar sağlamak için kullanılmıştır ve bu kişilerin haksız şekilde aldıkları paralarda klasik bir tabirle "tüyü bitmemiş yetimin ..." vardır, devlet parasının haksız olarak alınmasıyla toplumda yaşayan bütün insanların hukuku çiğnenmektedir. Mağdurun devlet olmasının suçun oluşumuyla ilgili etkisi olmaması gerekir. “Yasama, bu olayları engelleyecek ve suistimale açık olmayan bir mevzuat düzenlemesi yapsaydı, devlette kendisini koruyacak tedbirler alsaydı" gibi bir yaklaşım doğru değildir. Böyle bir düşünüş, failin suç kastını hiçe saymak manasına gelir. Yasama gerekli düzenlemeyi yapmıştır, burada önemli olan yargının ne yapacağıdır. Son zamanlarda bu tür eylemleri işleyen kişilerin cezasız kaldığı haberlerinin yayılmasıyla, kurumdan aylık alma düşüncesi olmayan kişilerin de, anlaşmalı boşanarak hak etmediği bilinciyle devletten aylık almaya yönlendiği görülmektedir. Zira, “yapanın yaptığı yanına kâr kalmaktadır” deyimiyle haksız aylık alanlar bazı mahkemeler tarafından cezalandırılmamaktadır. Yakın bir zamanda 17.04.2012 günü yaşanan ve Türkiye'yi ağlatan bir olayın da hatırlanmasında fayda vardır. Hastanede ölen dedesinin, ölüm olayının Nüfus Müdürlüğüne bildirilmemesini isteyen kişinin isteğini yerine getiremeyen doktorun Gaziantep ilinde öldürülmesi durumu herkesi üzmüştür. "Dede sevgisi" olarak olayı saptıran failin amacı, dedesinin ölümünden sonra da dedesinin aylığını haksız şekilde almaktır. Yasa, hak sahibi olanlara yardım yapılmasını düzenlemiş olup bunun yorum ve uygulaması maddi gerçekleri ortaya çıkaran yargı erkinin görevindedir. Yasa uygulayıcıları olarak, eylemlerin suç kalıpları içinde değerlendirilmesi gerekir. Yine bazı yörelerimizde, karısının yaşı ilerlediğinden dolayı resmen boşanan kocanın, resmi nikahla yeni bir kadınla evlenmesinden sonra yeni ve eski eşiyle hep beraber aynı evde yaşamayı sürdürmesi gibi olaylar istisnadır. Maddi gücü yeterli olmayan boşanan kadının, mecburen eski kocasıyla beraber yaşadığı ve devletten aylık almaya muhtaç durumda olduğu, bunun gibi maddi gücü zayıf garibanlara ceza verilmemesini söylemek bizi kuraldan sapmaya götürür. Zira, İstanbul Kadıköy ilçesinde yaşayan varlıklı kadınlarında, resmen boşandıktan sonra eski kocasıyla beraber yaşadığı halde ölen babasından dolayı aylık aldıklarına ilişkin dava dosyaları da bulunmaktadır. Türk Ceza Yasasında, dolandırıcılık suçunun genel tanımı yapılması nedeniyle bu suçu oluşturan hareketler örnekleme yoluyla sayılmamıştır. Sanıkların suç kastı çok iyi irdelenmeli ve ortaya konmalıdır

. Zira, İstanbul Kadıköy ilçesinde yaşayan varlıklı kadınlarında, resmen boşandıktan sonra eski kocasıyla beraber yaşadığı halde ölen babasından dolayı aylık aldıklarına ilişkin dava dosyaları da bulunmaktadır. Türk Ceza Yasasında, dolandırıcılık suçunun genel tanımı yapılması nedeniyle bu suçu oluşturan hareketler örnekleme yoluyla sayılmamıştır. Sanıkların suç kastı çok iyi irdelenmeli ve ortaya konmalıdır. Suç kastı üzerinde durulmadan, "Boşanma kararı ile kadın dul kalmıştır ve evli olmama şartı gerçekleşmiştir" düşüncesi, olayın şekli kalıplar içinde ele alınması sonucunu doğurur, bu ise yasaların amacı ve sanıkların suç işleme kastını yok saymak manasına gelir.

3-BOŞANMA KARARININ KULLANILMASI; İddianamede, sanıkların gerçekte boşanmadıkları halde boşandıklarına dair aldıkları boşanma kararının bu yönüyle muvazaalı olduğu ve yardım alabilmek için katılan kuruma muvazaalı boşanma kararını ibraz ettiklerine değinilmiştir. Muvazaalı boşanmanın amacı, "kanuna karşı hile yapmak" yani, kurumu aldatıp dul ve muhtaçlık olgusuna bağlı aylık alma şartını taşıdığına inandırmak şeklinde izah edilebilir. Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına, aylık almak talebiyle müracaat eden kişiler yardıma ihtiyaçları olduğunu gösteren belgeleri ibraz etmektedir. Kurum, aylık almak için kendisine müracaat eden kişinin başvuru formuna yazdığı bilgilerin doğruluğunu araştırması gereklidir. Ancak, kadın eşinden boşandığına ilişkin mahkemeden aldığı boşanma kararını ibraz etmesi üzerine, kurum tarafından araştırma yapılmadan aylık bağlanmaktadır. Kurumun, "fiili boşanma" olgusunu yani, kadının kocasından gerçekten ayrılıp ayrılmadığını soruşturması söz konusu değildir ve olamaz, zira ortada aksi sabit oluncaya kadar geçerli bir belgeye rağmen araştırma yapılması yanlış olur, mahkeme kararını tanımama manasına gelir.

Somut olayda, boşanan kadın, kuruma ilk başvurduğu sırada eski kocasıyla aynı evde beraber yaşamayı devam ettirdiği halde, boşanma kararını vermek suretiyle kocasından ayrı yaşayan "fiilen dul" olduğu yalanını söylemiş, "hileli davranışı" gerçekleştirmiştir. Ceza Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere, "mağdurun inceleme eğilimini etkisiz kılacak nitelik taşıyan her türlü dış hareket hiledir, böylece var olan hal ve koşullardan yararlanarak, almayacağı bir kararı verdirtmek suretiyle onu aldatması, bu suretle fikir ve eylemlerinde bir hata meydana getirmesidir." tarifi oluşmuştur. Yine, failin söylediği yalan, ağır, yoğun ve ustaca sergilenmiş, mağdurun inceleme ve araştırma olanağını etkisiz bırakıp, denetleme olanağını ortadan kaldırmıştır. Gerçekte boşanmadıkları halde boşandıklarına ilişkin boşanma kararı verilmesiyle kuruma karşı hileli hareketlerde bulunulmuş, gerçek gizlenip farklı olarak gösterilmiştir. Aksi sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğindeki boşanma kararının verilmesi ile eski kocasından ayrı yaşadığı olgusunu sabit gösteren yani, "fiilen dul” statüsünde olduğu izlenimi oluşturulmuş, olmayan bir olay olmuş gibi gösterilmiştir. Beraber yaşama olgusu gizlenmek suretiyle mağdura kabul etmeyecek olduğu bir şey kabul ettirilmiştir. Zira, kurum tarafından daha sonra "eski kocasıyla beraber yaşadığı" belirlendiğinde yasa maddesi doğrultusunda aylığı kesilmiş, suç duyurusunda bulunulmuştur. Böylece, hileli davranışla kurum yanıltılarak, karar özgürlüğünün etkilendiği açık bir şekilde anlaşılmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 18.03.2003 gün ve 6-20/41 sayılı kararında, “Emekli Sandığına sakat aylığı almak için müracaat eden kişinin, doldurduğu başvuru formundaki bildiriminde yer alan herhangi bir geliri bulunmadığı, başka bir kurumdan aylık almadığına dair beyanının doğruluğunun yönetmelik uyarınca kurum personeli tarafından araştırılıp incelenmesi gerektiği ve inceleme sonucu beyanın gerçeğe aykırılığı tespit edilmesi nedeniyle başvurunun değerlendirilmeye alınmaması karşısında, kurum zararı da gerçekleşmediğinden yalan beyanda bulunmak suçunun unsurları oluşmadığından mahkumiyet kararı verilemeyeceği, konuya ilişkin yargısal kararlara göre bu suçun oluşması için yazılı veya sözlü beyan üzerine düzenlenen resmi belge, başka bir belgeye ve araştırmaya gerek kalmadan tespit edilebilmelidir, bu bilgiler kurumun başka bir araştırma yapmasını, belgenin incelenmesini gerekiyorsa suçun oluşmayacağı" vurgusu yapılmıştır. Somut olayımızda kadın, eski kocasıyla aynı evde eylemli olarak birlikte yaşadığı olgusunu gizleme amacındadır. Zorunlu olarak inanılması gereken boşanma kararını vermek suretiyle hileli davranışta bulunduğu kurumu yanıltmıştır. "Fiilen dul" kaldığına inandırarak yardım talebinde bulunmuş ve kurumun araştırma, inceleme yapmasına engel olmuştur. Doktrinde yer alan Toroslu'nun hileli davranış tarifi şöyledir; “ikna etmeye yönelik sözlerle gerçeği gizlemek yani doğru sanılmasına elverişli olan akıl yürütmeleri içeren bir yalan şeklinde olabileceği gibi, olmayanın varmış gibi, olanı yokmuş gibi göstererek gerçeğin gizlenmesi şeklinde de olabilir. Bir başka deyişle hileli davranışlar sahte bir maddi görünüm yaratarak dış gerçekliği etkilemek şeklinde de olabilir.” Sanıklar hayatlarını ayrı sürdüklerine dair sahte bir maddi görünüm oluşturarak dış gerçekliği etkilemiş ve kurumu yanıltmışlardır. Evlilik durumları ve karı koca ilişkilerinde bir değişiklik meydana getirmeksizin kurumu yanılgıya düşürdükten sonra haksız yarar sağlamışlardır. Gerçek durum yani, boşanma kararına rağmen evlilik hayatının aynı evde devam ettiği gizlenmektedir. Kovuşturma aşamasındaki deliller değerlendirildiğinde; sanıkların beraber yaşama olgusunu gizlemek için çaba gösterdikleri, hilenin süreklilik arz eden bir durum olduğu anlaşılmaktadır.

4-BİLDİRİM ZORUNLULUĞU; Kadının, boşandığı eski kocasıyla birlikte yaşaması suç değildir. Bu durumu kuruma bildirmemesi suçtur. Türk Ceza Kanununa göre, nikahsız bir arada yaşama ve zinanın suç oluşturmaması nedeniyle boşanmış eşlerin birlikte yaşamalarına engel bir durum yoktur. Toplumumuz milli değerleri ile birlikte ahlaki değerleri üstün bir toplumdur. Fakat son zamanlarda toplum içinde rahatsızlık uyandıran ve çirkin bir tablo oluşturan kendi aileleri içinde de hoş karşılanmayan durum, eşinden boşanmasına rağmen aynı evde birlikte yaşanması ortamıdır. Boşanmış kadının boşandığı eski kocası veya istediği başka bir erkekle birlikteliği onun ahlaki değerleriyle ilgilidir, bu husus tamamen ilgili çiftlerin bireysel özgürlük alanı içindedir. Ancak, boşandığı kocasıyla yeniden birlikte yaşamaya başlamış ise gerçek durumu derhal kuruma bildirmek ve aylık almak şartlarına sahip olmadığını belirtmek zorundadır. Çünkü, 5510 sayılı yasanın 35. maddesinde, hak sahiplerine bağlanan aylıkların şartların ortadan kalktığı tarihten itibaren kesileceği, yine aynı yasanın 56/son maddesinde de kadının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi halinde bağlanmış aylıkların kesileceği hükmü yer almaktadır. Kadının eski kocasıyla beraber yaşadığı tespit edildiğinde, aylığı kesildiğine göre ”eski kocasından ayrı yaşayan” kişilerin hak sahibi olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Hak sahipliği sıfatı bulunmaması sebebiyle aylığı kesildiği dikkate alındığında, yardım almanın ön koşulu “fiilen dul” olmaktır. O halde, kadın beraber yaşama durumunu kuruma bildirmek zorundadır. Aksi halde kurumdan yardım alma koşulları oluşmadığından aldatılan kurumdan her aylık alışında yenilenen suç kastıyla hareket ediliyor demektir. Zira, boşanma kararına rağmen eski kocasıyla aynı evde beraber yaşayan ve yardım alan kadın beraber yaşadığını kuruma ilk başvuru sırasında bildirdiği takdirde yardım alamayacağının bilincindedir.

5-5510 SAYILI YASA; 5510 sayılı Yasanın 56/son maddesinde yer alan, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi halinde bu kişilerin aldıkları haksız aylıkların tahsil edilmesi hususundaki düzenleme bir yenilik getirmemektedir. Ancak, bu maddeyle, devletten haksız yere para almak suretiyle gerçekten muhtaç yetimlerin hakkını yemek olarak olayları değerlendiren toplumun beklentileri açıklığa kavuşturulmuştur. Ayrıca, genel hukuk kurallarını anlamakta güçlük çeken bir kısım kişilerin yasaları ve suç kavramını daha açık ve belirginlikle anlamaları sağlanmış, genel hükümlere paralel özel hüküm düzenlemesi yapılmıştır. Aylık bağlanmasına ilişkin çıkarılan yasaların tamamında kimlerin aylık alabileceği tanımlandığından, kurum haksız aylık alınması nedeniyle uğradığı zararı, gerek 5510 sayılı yasanın 96.maddesi, gerekse Borçlar Kanundaki haksız zenginleşme hükümlerine göre geri tahsil etmesi mümkündür. Trafik kazası sonucu ölüme neden olan sanıktan olay nedeniyle uğranılan zarar tazminat davası ile tahsil edilebiliyorsa, haksız aylık alan sanıktan da uğranılan zararın tazmini haksız zenginleşme sebebiyle açılacak hukuk davası yoluyla her zaman istenebilir. Ancak, haksız zenginleşme nedenine dayalı hukuk davasında, eşlerin fiili beraberliklerinin ispatlanması için tanık, ikrar, muhtarlık kayıtları, eşlere ait fatura adres bilgileri, ikametgah belgesi vb. gibi deliller gereklidir. 5510 sayılı Yasanın 56/son maddesi ile getirilen yenilik ile açılacak davanın derhal sonuçlandırılması için bir düzenleme yapılmıştır. Kurum, kendi çalışanları aracılığıyla tespit yapacak ve "kadının fiilen birlikte yaşama durumunun belirlenmesi" halinde bu tutanak mahkemeye ibraz edilecek, mahkemece tutanak ve tutanak düzenleyicilerinin beyanlarından başka bir delile ihtiyaç duyulmaması halinde dava uzamadan derhal bitirilebilecektir.

Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 6, 7, 73, 84.maddelerinde, yoklama işlemlerinin amacı, yöntemleri ve gerçeğe aykırı bildirimler konuları yer almaktadır. Bu yönetmelik doğrultusunda, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşama durumu, kurumca yürütülecek yoklama işlemleri ile tespit edilmektedir. Aylık almakta iken aylık alma koşullarını kaybedenler zamanında belirlenerek, bunlar adına yapılan ödemeler durdurularak aylıkları kesilmekte ve yersiz olarak yapılan ödemeler tahsil edilmektedir. Aylıkların bağlanması ve ödenmesi sırasında kuruma yapılan bildirimlerin gerçeğe aykırılığının tespiti durumunda kurum, zararı ilgililerden geri almakta ve gerçeğe aykırı bildirim nedeniyle suç duyurusunda bulunmaktadır. Ayrıca, Fazla veya Yersiz Ödemelerin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelikte ise, kurumdan boşandığı halde durumunu Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirmeyip, boşandığı eşi ile birlikte yaşayanların tespiti halinde Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulacağı açıklanmıştır. Bu yönetmeliklerle, kurum aracılığıyla yoklama yapılmasında izlenecek usul ve esaslar tarif edilerek suç işlenmesine engel olmak amaçlanmış ve suç işleyenleri takip edip yakalamak için düzenleme yapılmıştır. Kurum tarafından eskiden bu yana uygulanan suç ihbarı durumu metne bağlanmıştır. Bu durum, yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce işlenen eylemler suç oluşturmamaktadır şeklinde anlaşılamaz. Nitekim, bahsedilen yönetmeliklerin yayınlanmasından önceki tarihlerde de, aylık alma şartlarına sahip olmayan kişiler tespit edildiğinde verilen aylıklar kesiliyor ve haksız olarak alınan aylıklar nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılıklarına suç ihbarlarında bulunulması üzerine dolandırıcılık suçu işlediklerinden bahisle kamu davaları açılmaktaydı.

6-ZARARIN TAZMİNİ CEZA İNDİRİM NEDENİDİR; Şayet ortada bir suç varsa, zararın tazmin olanağı bulunduğundan bahisle beraat kararı verilemez. Kanunda tanımlanan suçun unsurları itibariyle oluştuğu kabul edilirse, Ceza Kanunlarına göre ceza verilmesi gerektiği konusunda bir tereddüt yoktur. Somut olayda, sanıkların yaşları ve eş olmaları durumu gözetildiğinde verilen cezanın çok ağır olduğu kanaatindeyiz. Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun yaptırımı, 20.10.2008 olan suç tarihi itibariyle TCK. nun 158/1-e. maddesi uyarınca adli para cezası yanında hapis cezasının 3 yıl olduğu, katılanın zararı tazmin edilmediğinden cezanın yasada yazılı tedbirlere çevrilemeyeceği ve ertelenemeyeceği anlaşılmaktadır. Ancak, bu bizi eyleme ceza vermeme yönünde bir arayış ve suç tanımındaki sapmaya yöneltmemelidir. Yukarıda açıklanan "Yersiz ödemelerin geri alınması" başlığı ile düzenlenen 5510 sayılı kanunun 96.maddesinde tanınan kolaylıktan yararlanılarak; haksız alınan aylıkların faizsiz olarak 24 ay içinde kuruma geri ödenmesi konusunda failler ile katılan kurum arasında protokol yapılması durumunda, zararın tazmini nedeniyle TCK.nun 168.maddesinin uygulanması ve cezadan indirim konusu değerlendirilmelidir. Böylece hükmedilecek cezaya TCK.nun 50, 51.maddelerinin uygulanması ve CMK.nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması gündeme gelecektir. O halde, "bu kadar ceza fazla" düşüncesi bir tarafa bırakılarak eylemin kanuni tanımı içinde suç oluşturup oluşturmayacağı belirlenmelidir. Suç unsurlarının gerçekleştiğinin kabulü halinde, bu suçlara verilecek cezaların makul oranda tayin edilmesi tartışılmalıdır.

Burada konumuza paralellik gösteren, doğrudan gelir desteği ödemeleri sırasında yapılan dolandırıcılık suçlarını da hatırlatmakta fayda vardır. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.12.2006 tarih ve 2005/2351-2006/10116 sayılı kararında; sanığın, 2001 yılında 15.nolu parsel ile ilgili sahte kira sözleşmesine dayanarak, 2002 yılında ise 465.nolu parselde tarımsal faaliyette bulunmadığı halde bulunuyormuş gibi beyanda bulunup DGD alarak dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia olunmasına göre, 2002/41 sayılı Tebliğin, “Uygulama Şekli” başlıklı üçüncü bölümünde, çiftçilerin, çiftçi kayıt sistemine dâhil olabilmeleri için ancak tarımsal faaliyette bulundukları tarım arazilerini beyan edeceklerinin, aksi takdirde müracaatları sırasında teslim ettikleri belgelerdeki bilgilerin doğruluğundan sorumlu

tutulacaklarının, aynı Tebliğin “Uygulamanın Denetimi” başlıklı dördüncü bölümünde de, idarenin denetimi örnekleme yöntemi ile yapacağının belirtilmesine göre başvurunun denetim dışı kalarak haksız menfaat elde edilmesi olanaklı olduğundan, başvuru sahiplerinin beyanlarının idare tarafından denetlenmesinin ve başvuru sahibinin haksız ödemeyi gecikme faizi ve zamları ile birlikte geri ödemeyi taahhüt etmesinin başlangıçta gerçekleştirilen eylemi suç olmaktan çıkarmayacağı dikkate alınarak, 2001 yılında 15 nolu parseli fiilen kullanan şikâyetçi ... Söylemez ile kira anlaşması olmadığı halde anılan kişinin imzasını da taklit ile sahte kira akdi sunarak destekleme primini aldığı, yine 2002 yılında tutanak tanıklarının beyanlarına göre yaklaşık 20 yıldır üzerinde tarımsal faaliyette bulunulmayan 465 nolu taşınmazla ilgili tarımsal faaliyette bulunuyormuş gibi DGD ödemesi için başvurduğu gözetilerek, 2001 ve 2002 yıllarındaki fiilleri nedeniyle TCK. nun 504/7. maddeleri ile iki kez mahkûmiyeti yerine, 2001 yılındaki fiilinden kira akdinin iğfal kabiliyetinin bulunmadığından ve 2002 yılındaki fiilinden 465 nolu parselde görevlilerin yaptığı araştırmada tarımsal faaliyet yapılmadığı tespit edildiğinden bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğu açıklanmıştır. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2011 gün ve 11-249/24 sayılı kararında da, kişinin tarımsal faaliyet yapmadığı halde yapıyormuş gibi belge ibraz edip haksız olarak DGD ödemesi alması eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturacağı, haksız alınan ödemenin kişiden tahsil edilmesinin eylemi suç olmaktan çıkarmayacağı vurgulanmıştır. Dolayısıyla, devlet bu konuda da ekmediği yeri ekmiş gibi başvuruda bulunan kişilere yardım etmek amacında değildir. Maddi gerçekleri araştıran yargıç, yardım almak (DGD) talebinde bulunan kişinin, gerçekten yardım (DGD) ödemesini hak edip etmediğini belirlemek durumundadır.