muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4316, Karar No: 2010/5143, Tarih: 03.05.2010

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, Reddine.

Ancak, hemen  belirtilmelidir ki; her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihada göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları  Birleştirme  Kararı  nedeniyle

davayı kaybederse yargılama giderlerinden  sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yargısal uygulamada da kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297). Bunun yanında, avukatlık ücreti de  yargılama giderlerinden sayılır(29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı). Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Hazinenin davasında haklı olup olmadığını belirlemek amacıyla dava konusu taşınmazın 3621 Sayılı Yasa ve 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanmasında zorunluluk vardır. Ancak mahkemece bu yönde bir araştırma ve uygulama yapılmış değildir. Bununla birlikte; idarece tanzim edilen kıyı kenar çizgisinin de idari yargı yerinde iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar karşısında, taşınmazın belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalması halinde davacı Hazinenin dava tarihinde davasında haklı olacağı dikkate alındığında  ve yargılama  sırasında yürürlüğe giren yasa nedeniyle haksız duruma düştüğü gözetildiğinde davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücreti ile maktu harçtan sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Hal böyle olunca, yerinde 3621 Sayılı Yasa ve 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun olarak uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılarak taşınmazın saptanacak kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanması ve oluşacak duruma göre yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerekirken, değinilen husus göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.05.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/78, Karar No: 2019/2989, Tarih: 24.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/78 E.  ,  2019/2989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk derece Mahkemesi : Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2017 tarih ve 2017/14 - 2017/104 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Artvin Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16359, Karar No: 2012/7708, Tarih: 07.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/16359 E.  ,  2012/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 2005-2006 takvim yıllarında 'sahte fatura düzenlemek' eylemleri nedeniyle suç duyurusunda bulunulmasına rağmen sadece 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediklerinden bahisle iddianame düzenlendiği görülmekle; 2006 takvim yılına ilişkin zamanaşımı içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Ekom Triko Tekstil Bilg. İth. İhr. San. AŞ.'nin ortakları ve yetkilileri sanıkların 2005 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'ın 2005 yılı Mayıs ayında yetki ve hisselerini devrettiğini, sahte fatura düzenlenmesiyle ilgisi olmadığını, sanık ...'ın ise şirkete müdür olarak girdiğini ve ücret karşılığı çalıştığını beyan ettiği ancak 20.07.2005 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi ilanına göre ...'ın hisselerini ...'a, şirket ortaklarından Sibel Gürler'in de hisselerini ... adlı kişiye devrettiği, sanık ...'ın 17.05.2005 tarihine kadar şirketi temsile yetkili olduğu, bu tarihten itibaren 3 yıl süre ile sanık ...'ın temsile yetkili kılındığı, vergi raporlarında bahsi geçen ve dosyada asılları mevcut 02.05.2005 ve 10.05.2005 tarihleri arasındaki 4 adet sahte faturanın Ekom AŞ. tarafından ... Tekstil Ürünleri İnş. Basın Yayın San. ve Tic. Ltd. Şti adına düzenlendiği ve adı geçen ...'in de bu şirketin %50 ortağı ve yetkilisi olduğu ve bu şirket hakkında da 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek eylemleriyle ilgili açılan davada Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1037 Esas 2008/1215 karar sayılı kararının Dairemizin 23.02.2012 gün 2010/17048 Esas 2012/2080 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda sahte fatura düzenlemek eylemlerinin Ekom AŞ.'ye ortak olarak giren ... Ltd. Şti yetkilisi ... tarafından organize edildiğinin belirtildiği ve mahkemesince sanıkların beraatine karar verilirken suçun ... tarafından işlendiği belirtilerek hakkında suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin belirtilen dosyasının akıbeti araştırılıp olanak bulunması halinde davaların birleştirilmesi, aksi halde sözü edilen dosyanın celbi ile özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren beyan ve delillerin onaylı birer suretinin dosya içerisine konulması ayrıca sanıklar hakkında düzenlenen 2007-568/10 ve 2007-568/7 sayılı vergi suçu ve teknik raporlarına göre şirketin ticari faaliyetinin tespit edilememesi nedeniyle 31.03.2005 tarihi itibariyle mükellefiyetin resen kapatıldığı ancak sanık ...'in yetkili olduğu dönem ve devamında yüksek tutarlı KDV matrahlarını gösterir beyannamelerin verilmeye devam edildiği ayrıca ticari faaliyetleri bulunmadığı tespit edilerek resen terk ettirilen mükellef şirket tarafından adına satış faturaları düzenlenen Ça. İnş. Teks. Ltd. Şti. ile Vek Tem. Otom. Nak. Petr. Ltd. Şti.'nin 02.05.2005 ve 27.05.2005 tarihleri arasında mükellef Ekom AŞ.'den mal aldıklarına dair düzenledikleri emtia alış faturalarının tarihleri ve dosya içerisinde mevcut ... Şti. hakkında düzenlenen vergi raporundan anlaşıldığı üzere 01.08.2005 tarihinde ... Şti. tarafından temsil ve ilzam için yapılan başvuruda yetkilinin ..

. İnş. Teks. Ltd. Şti. ile Vek Tem. Otom. Nak. Petr. Ltd. Şti.'nin 02.05.2005 ve 27.05.2005 tarihleri arasında mükellef Ekom AŞ.'den mal aldıklarına dair düzenledikleri emtia alış faturalarının tarihleri ve dosya içerisinde mevcut ... Şti. hakkında düzenlenen vergi raporundan anlaşıldığı üzere 01.08.2005 tarihinde ... Şti. tarafından temsil ve ilzam için yapılan başvuruda yetkilinin ... olarak gösterildiği hususu da dikkate alınarak sahte faturaların düzenlendiği iddia edilen 2005 takvim yılına ilişkin dönemde sanıkların yetki ve kasıtları ile ...'in bu eylemlerle ve mükellef şirketle olan bağlantısı da karar yerinde açıklanıp tartışılmak suretiyle toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6505, Karar No: 2010/7265, Tarih: 21.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6505 E.  ,  2010/7265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 17/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, A.İlçesi  H. Köyü 299 parsel  sayılı  taşınmazın  davalı  adına   kayıtlı   olduğunu, taşınmazın  kısmen  kıyı  kenar  çizgisi  içinde  olduğunu, 3621 Sayılı  Yasa  uyarınca  kıyıların Devletin  hüküm ve  tasarrufu  altında  olduğunu  ileri  sürerek, taşınmazın  kıyı  kenar  çizgisi  içinde  kalan  88.13 m² lik  kısmının  iptaline  karar  verilmesini  istemiştir.

Davalı M.V. vekili   davanın  reddini  savunmuş,  diğer  davalılar  davaya  karşı  beyanda   bulunmamışlardır.

Mahkemece, 3402  Sayılı Yasanın 5841  Sayılı  Yasa  ile  değişik 12. maddesi  uyarınca  hak  düşürücü sürenin  geçmiş  olduğu  gerekçesiyle  davanın  reddine  karar  verilmiştir.

Karar, davacı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespitinin kesinleşmesiyle  dava tarihi arasında 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse davacı Hazine’nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ne var ki, davalılardan M.A.B. dava tarihinde, çekişme konusu taşınmazın maliklerinden olmadığına göre, bu davalı yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmemiş olması doğru değildir.Diğer taraftan, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca; kayıt maliki olmaması nedeniyle davalı M. A.yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi, diğer davalıların da yapılan uygulama neticesinde taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde olduğu ve davacının haklılık durumu gözetilerek, yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden ve maktu harçtan  davalı  tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Hal böyle olunca; kayıt maliki olmaması nedeniyle davalı M. A.yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi, diğer davalıların da yapılan uygulama neticesinde taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde olduğu ve davacının haklılık durumu gözetilerek, yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden ve maktu harçtan  davalı  tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010  tarihinde oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26834, Karar No: 2013/20488, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26834 E.  ,  2013/20488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Sezgin'in vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 04.02.1994 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK“dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14803, Karar No: 2012/18211, Tarih: 29.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/14803 E.  ,  2012/18211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/06/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Tebligat Kanunu 11. maddesi uyarınca, davacı yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan gerekçeli kararın da vekiline tebliği gerekir. Gerekçeli karar, davacı vekiline tebliğ edilmemiştir. Kurumu temsil yetkisi olup olmadığı anlaşılamayan ... isimli kişiye kalemde elden tebliğ edilmiş ise de açıklanan nedenle tebliğ işlemi usulsüz olduğundan dosyanın davacı vekiline gerekçeli kararın tebliği için çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahalli mahkemesine çevrilmesine 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5687, Karar No: 2014/12149, Tarih: 03.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5687 E.  ,  2014/12149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle mahkemece davalı vekilinin mazeret talebinin reddine karar verilmesi hatalı ise de bu usul hatasının sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/40691, Karar No: 2021/13116, Tarih: 21.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/40691 E.  ,  2021/13116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2 maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarının açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK’nin 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı Kanun’un 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; somut olayda, cezaevinde bulunan sanığa gerekçeli kararın CMK’nin 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olarak tebliğ edilmediği ve sanığın yüzüne karşı 31.10.2019 tarihinde tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nin 295/1.maddesi uyarınca temyiz nedenlerini içerir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan ( 7) günlük süre içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşılmakla, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde “CMK’nin 295/1. fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yoluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini içerir ek temyiz dilekçesi verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra İADESİNİN temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 21.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.