muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3594, Karar No: 2009/5941, Tarih: 07.04.2009

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; birbirine yakın parseller hakkında ortak keşif yapılarak aynı uzman bilirkişiden rapor alınmalı, ... fotoğrafındaki koyu ve açık renk olarak gösterilen bölümler açıklığa kavuşturulmalı, 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 07/04/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7998, Karar No: 2012/8855, Tarih: 15.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/7998 E.  ,  2012/8855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :778-465

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, ödeme emri ile dayanağı olan idari para cezasının iptaline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşağıdaki karar tespit edilmiştir.

Dosyanın tetkikinden; ödeme emrine konu idari para cezasının davacı iş yerinde sigortasız çalıştığı tespit edilen ...'a ait işe giriş bildirgesinin verilmemesi sebebiyle tahakkuk ettirildiği, davacı şirket tarafından Muğla 1. İdare Mahkemesi'nde 2008/271 Esas sayılı dosya ile idari para cezasının iptali istemiyle dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiği, idari para cezasının iptaline ilişkin verilen kararın 25.03.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, "ödeme emrinin iptali" kararı ile yetinilmesi gerekirken, aynı zamanda idari para cezasının da iptaline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinde yer alan, 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme uyarınca) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm gerekçesinin son parağrafında yer alan "...idari para cezasının iptaline..." sözcüklerinin silinerek, yerine, "...değerindeki ödeme emrinin iptaline...", sözcüklerinin yazılmasına, hükmün (1) nolu bendinin silinerek, yerine, "Davanın Kabulü ile; Muğla SGK Başkanlığı'nın 2008/23157 sayılı ödeme emrinin iptaline”, şeklinde yazılmasına, gerekçenin ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24780, Karar No: 2015/12275, Tarih: 10.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24780 E.  ,  2015/12275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nın sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşı alabilmek için anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13451, Karar No: 2011/15872, Tarih: 10.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13451 E.  ,  2011/15872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması, değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması, etrafının da meskun olması gerekir. ......., Belediye Başkanlığının cevabi yazısında, taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları dışında olduğu, belediye hizmetlerinden faydalanmadığı ve etrafının meskun olmadığı belirtilmiştir.

Taşınmazın mevcut durumu itibariyle arsa vasfını kazanmadığı anlaşıldığından, arazi niteliğinde olduğu gözetilerek arazi değerlendirmesi yapılması için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak değerinin tesbiti gerekirken arsa niteliğine göre değer biçen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4294, Karar No: 2018/3922, Tarih: 08.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4294 E.  ,  2018/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/07/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/03/2017 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 08/05/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi. Karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmeine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalının temyiz itirazları yönünden;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi on beş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davalıya 22/08/2017'de tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 07/09/2017'de kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar tebliğ adli ara vermede yapılmışsa da, temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında, burada aynı kanunun 177. maddesi hükmü uygulanmaz. O nedenle süre geçirilmiş bulunduğundan temyiz dilekçesi reddedilmelidir.

2- Davacının temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davacının temyiz istemleri yönünden ONANMASINA, (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8184, Karar No: 2018/2796, Tarih: 20.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8184 E.  ,  2018/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'ünü peşin olarak yatırması gerekmektedir. (10.05.1965 gün ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Dosyanın tetkikinde davalı ...’nın 24.1.2014 tarihli ek karar için 24.4.2015 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği ancak temyiz harcını yatırmadığı, mahkemece 29.4.2015 tarihinde hem eksik harcı tebliğden itibaren 7 günlük kesin süre içerisinde yatırması için muhtıra yazıldığı, hem de temyiz harcı ve gider avansını yatırmadığı anlaşıldığından 29.4.2015 tarihli ek karar ile davalı ...’nın temyiz talebinin reddine karar verildiği, 29.4.2015 tarihli muhtıra ile 29.4.2015 tarihli ek kararın birlikte 5.5.2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, her ne kadar davalı ... 29.4.2015 tarihli ek kararı temyiz etmemiş ise de; mahkemece hem muhtıra yazılıp, hem de muhtıra gereğinin yerine getirilebilmesi için muhtıra adı geçene tebliğ edilip verilen süre beklenmeden, aynı gün ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi doğru olmayıp bu husus kamu düzenindendir.

Bu durumda mahkemece 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K. göz önünde tutularak, davalı ...’ya eksik harcı ikmal etmesi için 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle, 1086 Sayılı HUMK'nun 434. maddesi gereğince süre verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde kararın davalı ... tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi, süresi içerisinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, belirtilen işlemler tamamlandıktan sonra başka temyiz talebi de bulunduğundan dosyanın Dairemize tekrar gönderilmesine, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12099, Karar No: 2017/1726, Tarih: 02.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12099 E.  ,  2017/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... köyü 120 ada 2 parsel sayılı 2483,58 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 3402 sayılı Kanunun 16/A maddesi gerekçe gösterilerek tarla niteliğiyle davalı köy tüzel kişiliği adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın Medeni Kanunun 715. maddesi uyarınca devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı köy tüzel kişiliği adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 18.10.2011 tarih ve 2011/7935 E. - 2011/11730 K. sayılı ilamı ile “Mahkemece taşınmazın tamamı ... sayılmayan yerlerden olduğunu bildiren bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuşsa da, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; taşınmazın tamamı 1972 tarihli memleket haritasında yeşil alanda kaldığı halde, ... bilirkişisi ... tarafından, taşınmaz üzerinde iğne yapraklı ve yapraklı ... sembollerinin bulunmadığı, dava konusu taşınmaza en yakın yapraklı ... sembolünün doğu tarafta olduğu, bu sembolün araba yolunun üzerindeki şahıslar adına yazılmış olan parseldeki yapraklı ağacı belirttiği kanaatine varıldığı ifade edilmiştir. Ancak bilirkişi, memleket haritasında tamamen yeşil alanda kalan taşınmazın hava fotoğraflarındaki durumunu inceleme konusu yapmadığı gibi taşınmaz üzerinde bulunduğu ifade edilen fındık ağaçlarının sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, yine memleket haritasında fındık rumuzunun bulunup bulunmadığının değerlendirilmediği, dosya arasında bulunan çekişmeli taşınmaza ait fotoğrafta, yoğun bir bitki örtüsü ve ağaçlar ile kaplı olduğu görülen taşınmaz üzerinde bulunan bu ağaçların cinsi, sayısı ve yaşı, taşınmazın hangi bölümlerini hangi yoğunlukta kapladıkları ve kapalılık oranı, hakim ağaç türü incelenip tartışılmadığı ve bu yönüyle hükme esas alınan raporun soyut nitelikte ve hükme yeterli olmadığı gibi çekişmeli taşınmazın öncesinin niteliğini ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici değildir. Ayrıca taşınmaz üzerinde bulunduğu ifade edilen mezarlığın taşınmazın hangi bölümünde bulunduğu, mezarlığın kadim mezarlık olup olmadığı yine memleket haritasında mezarlık rumuzu olup olmadığı hususu da mahkemece incelenip tartışılmadığı ve ayrıca davalı köy tüzel kişiliğinin taşınmazı ne şekilde kullandığı da yöntemince araştırılmamıştır. Eksik araştırma ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz” denilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmasının ardından yapılan yargılama sonucunda davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı köy tüzel kişiliği adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... kadastrosu 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel ... alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2529, Karar No: 2025/1424, Tarih: 10.03.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2529 E.  ,  2025/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2171 E., 2024/1134 K.

DAVA TARİHİ : 17.11.2020

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/585 E., 2021/555 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı asil tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; ikamet ettiği evi kısa bir süre önce aldığını, evi aldığında içinde peteklerin bulunduğunu ve doğal gazın daha önce açık olması sebebiyle kendisinin de kullanabileceğini zannettiğini, ancak meskende doğal gazın olmadığını, evde 2 çocuğu ile birlikte kaldığını, kendisine ait başka bir meskeninin olmadığını ileri sürerek; ikamet ettiği taşınmaza doğal gaz aboneliği tesisi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının dava konusu taşınmaz için müvekkili şirkete herhangi bir abonelik başvurusunun bulunmadığını, davaya konu edilen söz konusu garaj tapulu yerlerin 4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu'nda ve ilgili Yönetmeliklerde yer almadığını, 3194 sayılı İmar Kanunu'na ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na aykırı bir yapılaşma sayıldığını ve kaçak yapı olarak kabul edildiğini, garaj tapulu dairelere bireysel doğal gaz aboneliği verilmesinin imkansız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyanın 18.03.2021 tarihinde işlemden kaldırıldığı, 3 aylık yasal süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150. maddesi gereğince 18.06.2021 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı asil istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 150. maddesi kapsamında usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı asil temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı asil; ikamet ettiği meskende elektrik ve su aboneliklerinin olduğunu, barınma ve ısınma ihtiyacı için doğal gaz kullanımına izin verilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, doğal gaz aboneliği tesisi hususunda yaratılan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye göre, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,