muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/43955, Karar No: 2016/806, Tarih: 19.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/43955 E.  ,  2016/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...plaka sayılı aracının satışı için 05.05.2004 tarihli veklatname ile davalıyı vekil tayin ettiğini, davalının bir süre sonra aracı 3. bir kişiye satarak satış bedelini kendisine teslim ettiğini, davalıya duyduğu güven nedeniyle aracın resmi şekilde devrinin yapılıp yapılmadığını kontrol etmediğini, aracın devir işlemlerinin yapılmadığını vergi dairesince tahakkuk ettirilen vergi borçları kendisine tebliğ edildiğinde öğrendiğini belirterek ödemek zorunda kaldığı 28.537,37 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı tarafından araç satışına ilişkin olarak çıkartılan vekaletnameden haberi olmadığını, davacıya ait aracın satışı için kendisine verilen bir talimatın bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Davacı, davalıya verdiği vekalet ile haricen satışı yapılan aracın tescil işlemlerinin yapılmaması nedeniyle ödemek zorunda kaldığı vergi borçlarının davalıdan tahsili amacıyla eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, aracın satışının davalı tarafından vekaleten yapıldığı halde, tescilinin yapılmaması nedeniyle davacıya tahakkuk ettirilen cezalı vergi boçlarından davalının sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı aracın davalı tarafından haricen satışının yapıldığını ve bedelinin kendisine teslim edilğini iddia etmektedir. Davalı ise aracın kendisi tarafından satıldığını kabul etmemektedir. Bu durumda ispat yükü davacıdadır. Ne var ki davacı aracın harici satış sözleşmesi ile satıldığını yazılı delille ispatlayamamıştır. Bu durumda davalının vekalet akdinden kaynaklanan sorumluluğunu gerektiren herhangi bir eyleminin de bulunmadığı gözetilerek, halen davacı adına kayıtlı aracın vergi borcundan da davacının sorumlu olması nedeniyle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektrir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 254,00 TL harcın istek halinde iadesine, 19/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/599, Karar No: 2012/1479, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/599 E.  ,  2012/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununun 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, Boruktolu köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerçekten 3367 sayılı yasanın ek 13. maddesi hükmünce köy tüzel kişiliği adına köy yerleşme planına göre tescil edilen parsellerin 2000 m²’yi geçmemek üzere köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine ihtiyar meclisi kararı ile rayiç bedel üzerinden satışı mümkündür. Satışı yapılan taşınmazların satış bedeli peşin veya en çok 5 yılda ve 5 eşit taksitte tahsil edilerek köyün imar işlerinde kullanılmak üzere köy sandığına yatırılır. Her ne kadar ek 13. maddede köy ihtiyar meclisince satılan parseller üzerine satış tarihinden itibaren en geç 5 yıl içinde bina yapılması zorunlu kılınmışsa da, yasada bina yapılmaması halinde ne gibi bir müeyyide uygulanacağı gösterilmemiştir. Yasanın 17. maddesi hükmüne dayanılarak çıkartılan yönetmeliğin 15. maddesinde ise arsaların hak sahipleri adına tescili tarihinden itibaren 5 yıl içinde bina yapılmadığı takdirde köy muhtarlığınca yargı kararı ile tapu iptal edilerek köy tüzel kişiliği adına tescil edileceği hükme bağlanmıştır. Dava konusu taşınmaz henüz davacı adına tescil edilmediğinden, olayda yönetmeliğin 15. maddesinin uygulama olanağı bulunmamaktadır.

Dosya içerisindeki belgeler incelendiğinde, Emniyet Müdürlüğüne ait yazıda, davacının taşınmazın bulunduğu yerde ikamet etmediğinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece yapılan keşifte dinlenen davacı tanığı ise taşınmazın satışının yapıldığı tarihte davacının taşınmazın bulunduğu yerde ikamet ettiğini beyan etmiştir. Davacının ikametgahı konusunda dosyadaki bilgiler arasında çelişki bulunmaktadır.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz henüz davacı adına tescil edilmeden yönetmeliğin 15. maddesinin uygulama olanağı olmadığı düşünülerek davacının ikametgahı konusundaki çelişki giderildikten sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz henüz davacı adına tescil edilmeden yönetmeliğin 15. maddesinin uygulama olanağı olmadığı düşünülerek davacının ikametgahı konusundaki çelişki giderildikten sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine 06.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4964, Karar No: 2016/6303, Tarih: 24.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4964 E.  ,  2016/6303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-)Sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-)Sanıklar hakkında “2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik yapılan incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III-)Sanıklar hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediklerinin iddia olunduğu somut olayda; mahkeme sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine dair yeterli kesin delil elde edilemediğinden beraat kararı vermiş ise de; 13.10.2009 tarihli vergi tekniği raporu incelendiğinde; .... Ltd. Şirketinin 31.12.2005 tarihli gelir taplosunda yurtiçi satış tutarını 1.331.358,71 TL olarak bildirmiş olmasına rağmen Ba-Bs analizinden mükelleflerin bu şirketten 6.907.651.00 Tl’lik alış yaptığını beyan ettiğinin tespit edildiğinin ve 2005 yılında .... Ltd şirketi adına düzenlediği faturalardan aynı serideki faturaları başka şirketler adına da düzenleyerek mükerrir faturalar düzenlediğinin anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun işlediğinin dosyadaki mevcut delillerden sübuta erdiği halde sanıklar hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmiş olması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gerekeni 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2525, Karar No: 2020/6869, Tarih: 17.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/2525 E.  ,  2020/6869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.03.2016 gün ve 26-164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı, davalı ve asli müdahale talep eden mirasçılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

KARAR-

Dava, ″hile″ hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkin olup; davacı, kök mirasbırakan dedesi ...′nın davalı oğlu tarafından kandırılarak davaya konu 3 nolu parselinin elinden alındığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına payları oranında tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Ne var ki, yargılama sırasında mirasbırakan İsmail Kışla′nın terekesine temsilci atanmakla, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 640. maddesi uyarınca takip yetkisi tereke temsilcisine geçip mirasçıların davayı takip yetkisi ortadan kalktığından ve kararı temyiz hakları bulunmadığından, davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/814, Karar No: 2025/258, Tarih: 30.04.2025

**Hukuk Genel Kurulu         2023/814 E.  ,  2025/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/40 E., 2023/83 K.

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 29.11.2022 tarihli ve

2022/11985 Esas, 2022/15081 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyularak davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyularak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 01.10.2008-01.03.2011 tarihleri arasında kamu ihaleleri kapsamında üstlendiği İstanbul ... Devlet Hastanesinin temizlik hizmetlerinde çalıştırdığı işçilere ilişkin sigorta primlerini Kuruma ödediğini, müvekkili şirketin 5510 sayılı Kanun’un 81/1-ı maddesinde düzenlenen teşvikten yararlanabilmek için aranan şartları taşıması nedeniyle malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları prim oranlarındaki işveren hissesi prim tutarından 5 puanlık indirim yapılması gerektiğinden Kuruma fazla ödeme yapıldığını, bu hususta Kuruma yapılan başvurunun Kurumca reddedildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 04.02.2015 tarihli ıslah dilekçesinde ise talebini 204.864,31 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... (Kurum/SGK) vekili; davacı şirketin talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1. Davalı ... (Kurum/SGK) vekili; davacı şirketin talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.06.2017 tarihli ve 2016/1028 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararı ile; tüm dosya kapsamına göre davacı şirketin Kuruma prim, idari para cezası ve buna ilişkin gecikme cezası borcu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 204.870,31 TL’nin Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli ve 2017/2106 Esas, 2018/125 Karar sayılı kararı ile; davalı Kurum vekilinin süre tutum talepli istinaf başvuru dilekçesinde istinaf sebebini bildirmemesi ve gerekçeli istinaf dilekçesi sunmaması nedeniyle kamu düzenine ilişkin yapılan inceleme sonucu ıslah dilekçesinde talep edilen tutarı aşan miktara hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile 204.864,31 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 07.05.2018 tarihli ve 2018/2525 Esas, 2018/4324 Karar sayılı kararı ile “...Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren Ek m. 17 hükmüne göre, maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış davaların konusuz kalacağı ancak bu konuda karar verme yetkisinin ilk derece mahkemesi'ne ait olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun temyiz talebinin de bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğinden anılan yasa maddesi kapsamına göre bir karar verilmesi gerekir

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesi ile kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 12.09.2019 tarihli ve 2018/207 Esas, 2019/181 Karar sayılı kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda eldeki davanın açılmasından sonra yürürlüğe giren 7103 sayılı Kanun’un 70. maddesi ile eklenen 5510 sayılı Kanun’un Ek 17. maddesinin 4. fıkrası gereğince davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 12.09.2019 tarihli ve 2018/207 Esas, 2019/181 Karar sayılı kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda eldeki davanın açılmasından sonra yürürlüğe giren 7103 sayılı Kanun’un 70. maddesi ile eklenen 5510 sayılı Kanun’un Ek 17. maddesinin 4. fıkrası gereğince davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 05.10.2021 tarihli ve 2020/401 Esas, 2021/11606 Karar sayılı kararı ile “...Eldeki davada ise, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmiş ise de, Ek 17. maddenin gelmesi ile oluşan bu yeni durumun dikkate alınması ile davaya konu uyuşmazlığa ilişkin yasal tüm dayanaklar ve teşvik hükümlerinden faydalandırılma ve faydalandırılma sonrasında fazla ödenen tutarların iadesi/mahsubu istemleri bakımından ek 17. maddenin ilk üç fıkrası da dâhil olmak üzere yasal tüm dayanaklar irdelenmeli, teşvik veya destekten faydalandırılma şartlarının varlığı ile birlikte incelenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/247 Esas, 2022/202 Karar sayılı kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda ikinci bozma sonrası sunulan 22.12.2020 tarihli Ticaret Sicil Gazetesine göre Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/221 Esas sayılı dosyasında davacı şirketin iflasına karar verildiği, iflasın Ankara Batı İcra Dairesinin 2020/9 Esas sayılı dosyasında yürütüldüğü, davacı ile vekil arasındaki ilişkinin sona erdiği, duruşma gününü bildirir ihtaratlı davetiye tebliğ edilen iflas idare memurları duruşmaya gelmediği gibi mazeret dilekçesi sunmadığı, vekil de tayin etmediği anlaşıldığından belirlenen gün ve saatte duruşmaya katılan olmaması nedeniyle dosyanın HMK'nın 150. maddesinin 1. fıkrası gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildikten sonra HMK’nın 150. maddesinin 5. fıkrasına göre eldeki dava 3 aylık sürede yenilenmediğinden açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “...Eldeki davada, bozma sonrasında, mahkemece davacı şirket eski vekilinin beyanına göre şirketin iflas ettiğini belirlemesi nedeniyle, Yargıtay ilamı ile yeni duruşma gününün, davacı şirketin iflas idare memurlarına tebliği suretiyle yargılamaya devam ettiği anlaşılmakta ise de, iflas idare memurlarına yapılan en erken tebligat tarihi olan 01.11.2021 tarihi öncesinde 16.02.2021 tarihli ve iflas idaresinin 1 numaralı kararı ile ilk alacaklılar toplantısında, iflas idaresini temsilen vekil tutulduğu ve bu vekile Yargıtay ilamı ve yeni duruşma günü tebliğ edilmeksizin karar verildiğinin anlaşılması karşısında, usulüne uygun şekilde yapılan bir tebligatın olmaması nedeniyle, dosyanın işlemden kaldırılmasına ve devamında, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi şartlarının gerçekleşmediği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıyla iflas kararı öncesindeki vekili arasındaki ilişkinin sona erdiği, duruşma gününü bildirir ihtaratlı davetiye tebliğ edilen iflas idare memurları duruşmaya gelmediği gibi iflas idaresini temsilen vekil tayin ettiklerine dair beyanda bulunmadıkları, vekâletname de sunmadıkları, dosyaya vekâletname sunulmasının iflas idare memurları ile vekilin sorumluluğunda olduğu, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi ve sonrasında devam eden 3 aylık sürede takip edilmediği, tasfiye memurlarının davanın açılmamış sayılmasına karar verildikten sonra 12.09.2022 tarihinde vekâletname sunduğu, her ne kadar söz konusu vekâletnamenin düzenlenme tarihi 17.02.2021 ise de iflas idare memurlarının vekil tayin edildiğine dair beyanda bulunmaması veya vekâletname sunmaması hâlinde bu hususun bilinemeyeceği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacı hakkında verilen iflas kararının Yargıtay tarafından onandığını, davanın ikinci alacaklılar toplantısına kadar görülmemesi gerektiğini ve henüz ikinci alacaklılar toplantısının yapılmadığını, takip yetkisi ikinci alacaklılar toplantısında alınabileceğinden alacaklılar tarafından henüz tasfiye memurlarına veya vekillerine davayı takip yetkisi verilemediğini, ayrıca iflas sürecinde olan davacı şirketin açtığı ve hakkında açılacak davalarda ticaret mahkemesinin görevli olduğunu belirterek direnme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Uyuşmazlık