muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11478, Karar No: 2013/1960, Tarih: 26.02.2013

Dairenin 07/06/2010 gün ve 2010/4421 - 7938 sayılı ilâmıyla “ Davacı ...’un 102 ada 140 parselin (A) bölümüne yönelik temyiz itirazları bakımından; taşımazın bu bölümünün % 40-45 eğimli, toprak işlemesi yapılmamış olup, zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olmadığı anlaşıldığından, davacının bu bölüme yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. Davalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu parsellerden 439 ve 342 nolu parsellerin 268 tahrir nolu vergi kaydının, 438 nolu parselin 274 nolu vergi kaydının, 398 nolu parselin 294 nolu vergi kaydının, 421 nolu parselin 281 nolu vergi kaydının 122, 123 ve 140 nolu parsellerin ise 172 tahrir nolu vergi kaydının miktar fazlası olduğu, dayanak vergi kayıtlarının bir sınırı çalılık okumakta olup, değişebilir sınırlı kayıtlardan olduğu ve vergi kaydı miktarı kadar kişilere yer verildiği, dava konusu parsellerin ise miktar fazlası olarak Hazine adına tesbit ve tescil edildiği, taşınmazların bulunduğu yönde halen eylemli orman olduğu ve kayıt miktar fazlası olan davalı parsellerin orman kadastrosunun kesinleştiği tarihe kadar orman sayılacağı, yörede orman kadastrosunun 09.04.1999 tarihinde kesinleştiği ve orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten itibaren, dava tarihine kadar 20 yıllık zilyetlik süresinin geçmediği anlaşıldığından, taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılmasına imkan bulunmamaktadır. Öte yandan; 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (J) bendi gereğince, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar devlet ormanı olarak sınırlandırılır. Aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, " 4785 sayılı Kanunla Devletleştirilmiş ormanlar ile

yukarıda belirtilen (b), (d), (e), (f), (g), (ı) ve (j) bentlerine göre orman rejimine girmiş olan sahaların herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmaz.”. 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesince de orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerler orman sayılmaz. Aynı yönetmeliğin 23. maddesi, % 12'den fazla eğimli funda ve çalılıkların orman sayılacağını belirttiği gibi, bilimsel ve teknik olarak da arazi eğiminin %'12 den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, toprak muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazların saptanan bulgulara göre eğiminin % 12'nin üzerinde ve öncesinin çalılık olduğu saptandığından, 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesi kapsamı dışında olup, orman sayılan yer olduğu anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.” gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilâmına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesi gereğince açılan tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Dava, 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesi gereğince açılan tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3819, Karar No: 2017/373, Tarih: 18.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3819 E.  ,  2017/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiası ile açılan davada, sahte faturaların gelir vergisinde kullanıldığı anlaşıldığından, suç tarihi 16.03.2006 olup, suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nın 66, 67. maddelerinde düzenlenen zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği cihetle, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin, 16.03.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş, 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçunu işlediği iddia ve kabul olunan sanık hakkında aynı takvim yılında değişik vergi dönemlerinde çok sayıda sahte fatura kullanılması nedeniyle eylemin, zincirleme suçu oluşturacağından cezasının arttırılmaması isabetsizliği, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5354, Karar No: 2014/6795, Tarih: 29.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/5354 E.  ,  2014/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/119-2013/421

Davacı E. T.San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat Kadir Kartal tarafından, davalılar D.. M.. vd. aleyhine 27/04/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı D.. M.. tarafından davalı yüklenici Ü.Turizm ve Tic. A.Ş.’ne yaptırılan barajın yıkılması nedeniyle fabrikasının sular altında kaldığını ve ağır hasar gördüğünü belirterek, uğranılan maddi zararın ödetilmesini istemiştir.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmıştır. Davalı D.. M.. kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2) Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, davalı D.. M.. yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5837, Karar No: 2018/3011, Tarih: 04.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5837 E.  ,  2018/3011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hakim bu güne dayanarak dünü öğrenir. Dün hakkındaki şüphesini deliller sayesinde yener. Şüphenin yenilmesi ile şüphe yerini belirliliğe terk eder.

Delillerin gösterdiği objektif bakımından bir ihtimaldir. Buna rağmen ihtimal belli bir dereceye gelince kanaat (kanı) olacaktır. Şüphe yerini kanaate bıraktığında ispata aranan belirlilik ortaya çıkar. Her olayda lehe ve aleyhe delil vardır.

Kanaati meydana getiren delillerin tek tek değerlendirilişi kadar hep birlikte değerlendirilmesi de mümkündür. Deliller bütünlük teşkil ediyorsa bir bütünün birbiri ile uyuşan birbirini tamamlayan parçaları ise bu hakiki delildir.İspat konusu hüküm verme gerçeğinin bir parçası olan olay hakkında hüküm vermektir.

Gerçekten Hakim geçmişte ne olduğunu nasıl olduğunu bilmeye mecburdur. Elindeki imkan (bugün) dür.

Bu günden maksat da, bu gün var olan ve varlığını duygularımızla öğrendiğimiz şeylerdir. İşte “delil” budur.

Delillerin bu günkü akılcı anlayışına göre Hakimin (kanaati) ispat edilmesi istenen olayların tahlili bir tetkiki ile lehe ve aleyhe bütün şartları tenkidi ile değerlendirmesinin mahsulü olacaktır. İspat edilmesi gereken şüpheli olandır. Delillerden biri de tanıktır. Tanık taraflardan olmayan fakat olayın tanığı olmuş bir kişinin o olay hakkında beş duyusu ile edindiği sübut konusunda karar verecek mahkeme ve/veya Hakim huzurunda tanıklık yapanın sözlü beyanıdır. Sanık dışında herkes bu konumda ele alınabileceği dikkate alınarak değerlendirme yapılacağı bir muhakkaktır.

./..

Bütün isnat araçları delildir. Soyut olarakta deliller eşdeğerdedir. Bu nedenle deliller yeterince araştırılmamış veya soruşturma eksik ise bu hususlar giderilmelidir. Soruşturma evresinde toplanmamış delilleri mahkemenin toplaması gerekir. Hakimin sanık lehine ve aleyhine olan delilleri araştırıp; tam bir inanışla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşması gerekir. Maddi gerçeğin olayın bir bütünü veya parçasını temsil eden kanıtlardan ortaya çıkarılması gerekir. Bir takım varsayımlara dayanılarak karar verilmesi ceza muhakemesinin amacına kesinlikle aykırıdır. Şüphelinin eylem ve/veya eylemlerin bir suç olup olmadığı belirlenmesi için önce suç teşkil eden bir haksız fiilin işlenip işlenmediğinin sorunu çözülerek başlanır. Bu da iddia ve iddia ile bağlı kanıtlar ve savunmanın değerlendirilmesi ile cevaplanacaktır. O halde, olayın varsa mağduru ve/veya tanığı gaip, vefat etmiş, adresi meçhul veya ulaşılamaz olduğu saptanmadıkça mutlaka mahkeme huzurunda ifadesinin alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosyamıza gelince; mağduru ...’ün adresi resen araştırılıp, saptanması halinde mahkeme huzurunda ayrıntılı beyanı alınıp, beyanları arasında herhangi bir aykırılık oluşursa bu durumunda da anılan aykırılığın usulünce giderilmesi sağlandıktan sonra, sonucuna göre tüm deliller bir bütün halinde değerlendirilerek; sanığın suç teşkil eden haksız bir fiili olup olmadığı, varsa bunun hukuki nitelendirilmesinin takdiri gerektiği düşünülmeden, C.M.K.nın 210/1. maddesine aykırı olarak mağdurun duruşma da dinlenilmesinden vazgeçilerek yargılamaya devamla yerinde ve yeterli olmayan yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

NA/ŞG
Yargıtay — Esas No: 2016/34287, Karar No: 2017/3497, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34287 E.  ,  2017/3497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4287, Karar No: 2025/4719, Tarih: 21.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/4287 E.  ,  2025/4719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/3749 E., 2024/1979 K.

SUÇ : Bilinçli taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba ilişkin 01.11.2022 tarihli hükme yönelik sanık ... müdafiinin, katılan ... vekilinin ve katılan ...'nun istinaf başvuruları üzerine katılan ... vekilinin ve katılan ...'nun istinaf istemleriyle sınırlı olarak yapılan inceleme sonucu 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararındaki hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair 07.02.2023 tarihli Bölge Adliye Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 15.11.2023 tarihli bozma ilâmı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca verilen İlk Derece Mahkemesinin kararındaki hukuka aykırılıkların düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair 26.12.2023 tarihli karara yönelik sanık müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 12.06.2024 tarihli bozma ilâmı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz dilekçesini 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen iki haftalık süre geçtikten sonra vermesi nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kaçak maden ocağını fiilen işletmemesi nedeniyle sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerekirken, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle mahkûmiyet kararı verilmesinin usûl ve kanuna aykırı olduğuna, bilinçli taksirin uygulama koşullarının oluşmadığının gözetilmediğine, re'sen dikkate alınacak diğer nedenlerle de hükmün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, Dairemizce verilen 12.06.2024 tarihli bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda;

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, Dairemizce verilen 12.06.2024 tarihli bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda;

Kilimli ilçesi Gelik beldesi Merkez Mahallesi ... mevkiindeki ruhsatsız ve kaçak olarak işletilen kömür maden ocağında, 25.02.2022 tarihinde saat 18.00 sıralarında meydana gelen göçük sonucu ocakta çalışan işçilerden 40 yaşındaki ...'un göçük altında kalma ile uyumlu genel beden travmasına bağlı çoklu kot ve omurga kemik kırıkları ile birlikte omurilik yaralanması ve göğüs - karın basısı neticesinde gelişen mekanik asfiksi, 54 yaşındaki ...'nın göçük altında kalmaya bağlı karın göğüs basısı neticesinde gelişen mekanik asfiksi ve pnömotoraks nedeniyle hayatlarını kaybettikleri,

Suç tarihinden iki gün kadar önce, 23.02.2022 tarihinde, Kilimli İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan kontrolde, Kilimli ilçesi Gelik beldesi Merkez Mahallesi ... mevkiindeki ruhsatsız ve kaçak olarak işletilen kömür maden ocağının çalışır durumda olduğu belirlenerek, ocağın faaliyetine son verilip, ocaktaki işçiler çıkarılarak, ocağın tekrar kullanılmasını engellemek üzere Zonguldak Maden Tetkik Arama (MTA) ekiplerince ocak içinin patlatılıp, kullanılamaz hâle getirildiği ve ocakta çalışan 11 yasa dışı göçmen hakkında yasal işlem yapıldığı,

Suç tarihinde meydana gelen göçüğün ardından olay yerinde yapılan incelemelerde, 23.02.2022 tarihinde imha edilen kaçak ocakta göçük açma çalışmaları sırasında tavan basıncına maruz kalan 2,5x2m ebatlarında ağaç tahkimat ile tahkim edilmiş alanda tavanda bulunan tahkimatın kırılması sonucu girişten itibaren yaklaşık olarak 6 metre göçük oluştuğunun, göçükten itibaren yaklaşık 3 - 4 metre sonra ikinci bir göçük olduğunun, maden ocağı ağzında ve çevresinde herhangi bir güvenlik uyarı levhası vb. uyarı işaretleri bulunmadığının, olay yerinde yoğun şekilde yağmur yağdığı için yerlerin çamur ve su birikintileri ile dolu olduğunun, kaçak ocakta kullanılan elektriğin sanığın babasına ait olan ve olay yerinden yaklaşık 150 metre uzaklıkta bulunan binadaki sayaçtan sağlandığının tespit edildiği,

Göçüğün gerçekleştiği ruhsatsız ve kaçak olarak işletilen kömür maden ocağının sahibi ve işleteni ile ilgili olarak sanık, söz konusu kaçak ocağın babasına ait olduğunu ve ölen ... tarafından işletildiğini beyanla meydana gelen olaydan dolayı herhangi bir sorumluluğunu bulunmadığını savunmuş ise de olayın sıcağıyla yapılan çevre araştırmasında ocağın sanığa ait olduğuna ilişkin beyanların tutanaklara geçtiği, davaya konu olayın ardından tanık ...'in sanığı telefonla aradığı ve sanığın ocağında göçük meydana geldiğini sanığa bildirmek istediğini ifade ettiği, tanık ...'in yanı sıra tanıklar ... ve S. oğlu ...'in söz konusu ocağın sanığa ait olduğunu beyan ettikleri, kaçak ocağın görevlilerce patlatıldığı gün sanığın ocağa işçi olarak alınan yabancı uyruklu işçilerle telefonla görüştüğü ve patlamanın yapıldığı gün ocağa bakmaya gittiğini tevilli olarak ikrar ettiği göz önünde bulundurulduğunda, aynı ocağa ilişkin incelenen Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/190 Esas ve bu dosyayla birleşen 2020/232 Esas sayılı dava dosyaları ile Zonguldak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/97 Esas sayılı dava dosyasındaki evrak içeriği ile beyanların yanı sıra kaçak ocaktan kazanılan paranın sanığa verildiği de dikkate alındığında, ruhsatsız ve kaçak olarak işletilen kömür maden ocağının sanık tarafından işletildiği, asıl işverenin sanık olduğu, sanığın rızası ve iradesi doğrultusunda ölen ... ve diğer işçilerin burada çalışabildiği, dosyada mevcut kırmızı kaplı defter içeriğine ve tanık anlatımlarına göre ölen ...'un ise ustabaşı ve işveren vekili olarak görev yaptığı, personel görevlendirilmesi ve kömür çıkarılması gibi konularda söz sahibi olduğu,

Göçüğün meydana gelmesinde sorumluluğu bulunanların kusur durumlarına ilişkin olarak yapılan değerlendirmede, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde maden mühendisi iş güvenliği uzmanları tarafından düzenlenen bilirkişi kurulu raporlarında da vurgulandığı üzere, daha önce kaçak olduğu için patlatılan ve defalarca kapatılan kaçak maden ocağına, patlamadan sonra aşırı yağışlarla birlikte girmenin tehlikeli olacağı bilindiği hâlde, hiçbir güvenlik önlemi almadan, uyarı ve bilgilendirme yapmadan, çalışanları ocağa sokan, ocağı teknik denetimden uzak olarak işleten, çalışanları sigortasız ve iş sağlığı ve güvenlik mevzuatının gereklerini sağlamadan tehlikeli koşullarda çalıştıran sanığın asli kusurlu olduğu, ölenlerin ise maden ocağının kaçak olduğunu ve patlatmadan sonra aşırı yağışlarla birlikte ocağa girmenin tehlikeli olacağını bildikleri hâlde tahkimattaki eksiklikleri tamamlamadan çalışmaları ve ocağı yeniden açmak amacıyla sağlık ve güvenliklerini bilerek tehlikeye atmaları nedeniyle ayrı ayrı tali kusurlu oldukları,

Sanığın eylemi ile ilgili olarak bilinçli taksir hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığına gelince; kömür ocağının kaçak olmasından dolayı bu konudaki yetkili kurum ya da kuruluşların denetim dışında tutulduğu, teknik bilgi ve yeterli ekipman olmaksızın açılan ocağın aynı şekilde çalıştırılmaya devam edildiği, çalışanların iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin herhangi bir tedbir alınmadan ve kendilerine herhangi bir eğitim ile kişisel koruyucu ekipman verilmeden çalıştırıldığı, sanığın madencilik ile ilgili herhangi bir teknik bilgisinin bulunmadığı birlikte değerlendirildiğinde, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 25.04.2016 tarihli ve 2016/4253 Esas, 2016/7101 Karar sayılı kararında yer alan "kömür ocağının kaçak olması, teknik bilgi ve yeterli ekipman olmaksızın açılmış ve böylece çalıştırılıyor olması ile işçilerin, iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin herhangi bir tedbir alınmadan, herhangi bir eğitim ve kişisel koruyucu ekipman verilmeden çalıştırılmaları nazara alındığında, öngörülebilir neticeyi öngördükleri hususunda bir tereddüt bulunmayan sanıkların eylemlerinde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu" şeklindeki kabul de göz önünde bulundurulduğunda, sanığın, öngörülebilir neticeyi öngördüğü, ancak sadece kâr amacıyla her türlü tehlikeyi ve riski göze alıp, faaliyetini sürdürerek, bilinçli taksirle hareket ettiği,

Sonuç olarak asli kusurlu eylemiyle 2 kişinin ölümüne neden olan sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 85/2 ve 22/3. maddeleri gereği bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği,

Kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanığın ve sanık müdafiinin yüzüne karşı 25.09.2024 tarihinde verilen hükmün gerekçesiyle birlikte sanık müdafiinin elektronik posta adresine 17.10.2024 tarihinde ulaşmakla 22.10.2024 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı ve sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesi gereği hükmün gerekçesiyle birlikte tebliğ edildiği tarihten itibaren iki haftalık süre dolmadan 18.10.2024 tarihli dilekçe ile yapılan temyiz isteminin kanunî süre içinde olduğu anlaşıldığından, temyiz süresinin hükmün tefhim edildiği tarihte başladığına dair yanılgılı kabule dayalı olarak sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesini öneren Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14026, Karar No: 2020/1523, Tarih: 04.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/14026 E.  ,  2020/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: