muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4995, Karar No: 2020/12586, Tarih: 20.10.2020

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve fazla mesai süresinin hesaplanması ile hafta tatili gününde fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesi 4. bendinde davacının haftanın 6 iş günü pazartesi ila cumartesi günleri arasında her gün en az 10 saat, ayda en az 1 en çok 3 pazar günü de fiilen en az 8 saat çalıştığını belirterek fazla çalışma alacağı talep etmiştir. Davacı tanıklarından ... davacının haftanın 7 günü 07.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını , 1,5 saat yemek molası verildiğini, çalışmanın haftanın 5-6 günü 22 ye kadar devam ettiğini, 15 günde 1 hafta tatili kullandıklarını, diğer tanık ... ise işyerinde 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştıklarını, ayda 5-6 gün sabaha kadar çalıştığını fakat bu çalışmadan dolayı ise 12.30-13.00 saatlerine kadar istirahatli olduğunu, ayda iki hafta tatilinde çalıştıklarını beyan etmiştir.

Davacı vekili tarafından yargılama sırasında delil olarak ayrıca istinaf başvuru ve temyiz dilekçesi ekinde sunulan işverenlik çalışma düzeni belgelerinde ve e-mail çıktılarında işyerinde 1 Kasım-20 Şubat arası kış saati uygulamasına göre 08.00-18.00 saatleri arası, diğer aylarda ise yaz saati uygulamasına göre 08.00-19.00 saatleri arasında haftanın 6 günü çalışıldığı, pazar günü çalışmanın ise 08.00-17.00 saatleri arasında olduğu belirtilmiştir.

Davacı tanıklarının işe başlama saatine yönelik beyanı çelişkili olup 08.00 saati işe başlama saati olarak kabul edilmelidir. Kış saati uygulanan dönemde 08.00-18.00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık 6 saat, yaz saati uygulamasına göre de 08.00-19.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık 12 saat fazla çalışma yapıldığının anlaşıldığı, hafta sonu çalışmasından kaynaklı ise 08.00-17.00 saatleri arasında çalışıldığı 1,5 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde 7,5 saat olup günlük çalışma süresini aşan fazla çalışma bulunmadığı anlaşılmakla, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1443, Karar No: 2024/5569, Tarih: 02.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/1443 E.  ,  2024/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/781 E., 2023/935 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kullanım kadastrosuna itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesi kararı, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesinin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; " İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi ...' nın 27.03.2017 tarihli raporunda yeşille boyalı olarak gösterilen duvarla çevrili bölümü yönünde davacı lehine kullanıcı şerhi verilmesi, diğer kısma yönelik davanın ise reddedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararın ONANMASINA,

Davacı tarafından yatırılan peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15175, Karar No: 2010/17257, Tarih: 10.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/15175 E.  ,  2010/17257 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 108/1, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 72. maddeleri uyarınca 936,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/11/2006 tarihli ve 2005/931 esas, 2006/588 sayılı kararının sadece sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/02/2009 tarihli ve 2008/19929 soruşturma, 2009/1777 sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip yapılan yargılama sonunda, 6831 sayılı Kanunun 108/1, 108/3, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 1.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 30/07/2009 tarihli ve 2009/208 esas, 2009/501 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21.09.2010 tarih ve 57309 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2010 tarih ve 2010/230367 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur İhbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/11/2006 tarihli ve 2005/931 esas, 2006/588 sayılı karan ile 936 yeni Türk lirası adlî para cezasına hükmedildiği ve bu cezanın kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden lehe kanun uygulaması talebi üzerine 1.400,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan 15.11.2006 tarih ve 2005/931 esas, 2006/588 sayılı kararla 6831 sayılı kanunun 108/1, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4, 765 sayılı Türk Ceza Kanunumun 72. maddeleri uyarınca 936,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/02/2009 tarihli ve 2008/19929 esas, 2009/1777 sayılı ilâmı ile 5728 sayılı kanunla 6831 sayılı Orman Kanununda ve CMK’nın 231 maddesinde yapılan değişikler yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme, Dairemizin bozma ilamına uyma kararı verip, yargılama devam etmiş, yargılama sonunda 30/07/2009 tarih ve 2009/208 esas, 2009/501 sayılı kararla 6831 sayılı Kanunun 108/1, 108/3, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 1.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmetmiştir. Anılan karar kesin nitelikte bir karardır.

Sanık hakkında mahkemece kurulan her iki karar incelendiğinde, 15.11.2006 tarihli kararın sanık lehine olduğu tartışmasızdır. Buna göre 5252 sayılı kanunun 9/3 maddesine göre suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa hükümlerine göre uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı görülmüştür.

Buna göre;

Sanık hakkında mahkemece kurulan her iki karar incelendiğinde, 15.11.2006 tarihli kararın sanık lehine olduğu tartışmasızdır. Buna göre 5252 sayılı kanunun 9/3 maddesine göre suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa hükümlerine göre uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı görülmüştür.

Buna göre;

Sanığın eylemi bakımından suç tarihinde yürürlükte bulunan kanuni düzenlemelere göre verilen 15.11.2006 tarihli karar, 5252 sayılı kanunun 9. maddesine göre sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı olup, bu hususun kanun yararına bozma nedeni yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, kanun yararına bozma isteminin Adalet Bakanlığınca takdir hakkı kullanıldıktan sonra incelenmesine, 10.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/11403, Karar No: 2004/1235, Tarih: 10.02.2004

13. Hukuk Dairesi 2003/11403 E., 2004/1235 K.

**13. Hukuk Dairesi 2003/11403 E., 2004/1235 K.**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 182 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 230 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü.

Davacı, şeker, yağ, çay ticareti yaptığını, davalının 11.12.2002 tarihinde satın aldığı 15'er koli küp şeker ile çayın bedeli 671.328.000 lira ile, daha önce satın aldığı mal bedelinden kalan 30.000.000 lira borcunu ödemediğini, aleyhinde 701.328.000 lira üzerinden yaptığı icra takibine davalının itiraz ettiğini bildirip, itirazın iptaliyle %40 inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiş, duruşmaya da gelmemiştir.

Mahkemece itirazın iptaline, inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, davasını açarken satım hukuki ilişkisine dayanmıştır. Davalı, davaya cevap vermediği gibi, duruşmalara da katılmamıştır. Bu durumda davayı tümüyle inkar etmiştir. Davacı, miktar ve dayandığı hukuki muamelenin niteliğine göre davalının inkar ettiği satım akdinin varlığını yasal delillerle isbat etmek zorundadır. HUMK.nun 230 ve müteakip maddelerinde düzenlenen isticvap, bir davada, o dava ile ilgili belli vakıaların açıklığa kavuşturulması, varlığı ve yokluğu konusunda aleyhine olan tarafın ikrarının sağlanması amacıyla hakimin kendiliğinden veya taraflardan birinin isteminin kabulü ile başvurabileceği bir usuli işlemdir. Davacı dayandığı hukuki bir işlem olan satım akdinin varlığını isticvap yoluyla kanıtlayamaz. Mahkemece davacı ve davalıdan delilleri sorulup, toplanıp, değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Sonuç : 1. bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 10.2.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17946, Karar No: 2016/24013, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17946 E.  ,  2016/24013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... Kurumu adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı ... adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, ... sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2255, Karar No: 2017/4944, Tarih: 11.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/2255 E.  ,  2017/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında, Hediye’yi kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince katılma hakkı olan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ilgili İl Müdürlüğüne davanın ihbarı ve gerekçeli kararın tebliği, verilirse temyiz dilekçesi ve bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5585, Karar No: 2010/475, Tarih: 04.02.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5585 E.  ,  2010/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, ... ve ... Mahallesi Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Van 2. Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 23.06.2009 gün ve 276/304 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, satın alma ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın mera olduğunu açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, nizalı taşınmazın... deresi olarak tespit dışı bırakıldığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın kabulüne, teknik bilirkişinin 25.5.2009 tarihli rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 1583,27 m2 taşınmaz bölümünün davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kabulüne ilişkin ilk hüküm davalı Hazine vekilinin temyizi ile Dairemizin 15.7.2008 tarih, 3659 Esas ve 3970 Karar sayılı ilamı ile özet olarak; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olmadığı, dava konusu taşınmazın mera ve dere yatağı olduğu ileri sürülmüş olmasına rağmen bu husus üzerinde durulmadığı, kadim ve tahsisli mera araştırması yapılmadığı, taşınmazın bulunduğu yere ait dava tarihinden en az 20 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının ve komşu parsellere ilişkin kadastro tutanak ve dayanaklarının getirtilerek keşifde uygulanmadığı, dava konusu taşınmazın tapuya kayıtlı olup olmadığının tespit edilmediği, öte yandan davacının dava dışı 313 parseli tapuda 2.5.2003 tarihinde satın alması ve davalı yerdeki ağaçların da 2 ila 6 yaşlarında olması nedeniyle, davalı yerdeki zilyetliğinin çaplı taşınmazın satın alındığı tarihte başlayıp, başlamadığı hususlarının değerlendirilmesi gereğine işaret edilmek suretiyle bozma sevk edilmişti. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Niza konusu taşınmazın tahsisli mera olup olmadığı ve tapuya kayıtlı bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yapılmamıştır. Ayrıca dava konusu taşınmazınbulunduğu yere ait bir kısım hava fotoğraflarının getirtildiği bildirilerek mahallinde keşif yapılmış ise de, kadastro teknisyeni bilirkişinin hava fotoğraflarının uygulanması yönünden yetersiz ve denetime elverişsiz bulunan raporu hükme esas alınmıştır. Uyulan bozma ilamında da belirtildiği üzere bir taşınmazın kullanım süresi ve niteliğinin en iyi belirlenme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının dava tarihinden önceki geçmiş yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir.Şu halde mahkemece yapılacak iş; bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tespit dışı bırakılma tarihi olan 1975 yılından sonra dava tarihine göre en az 20-25 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının getirtilmesi, öğretim üyesi seviyesinde Ziraat Fakültesi Toprak Bölümünden bir ziraat mühendisi, jeolog ve uzman bilirkişi jeodezi ve fotoğrametri mühendisinin yeniden yapılacak keşifte dinlenilmesi, yeminlerinin yaptırılması, yer gösterme ve harita uygulaması bakımından bir harita mühendisi veya teknik bilirkişinin birlikte götürülmesinin düşünülmesi, varsa tahsisli mera kayıtları kapsamında kalıp kalmadığının tespiti, uzman bilirkişilerden taşınmazın gerçek niteliği, kullanım süresi ve zilyetliğin ne zaman başladığının belirlenmesine yönelik gerekçeli denetime açık rapor ve krokilerin alınması, uyuşmazlık konusu taşınmazın tespit dışı bırakılma tarihindeki niteliği ve belirlenecek niteliği gözönüne alınarak kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının tespiti ile tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesidir. Bozmaya uyulduğu halde eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.