muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/16203, Karar No: 2020/6601, Tarih: 08.07.2020

Somut olayda, her ne kadar takip dayanağı alacağın kaynağı İİK'nun 68/1. maddesindeki belgelerden değil ise de, borçlunun 24.11.2015 tarihli cevap dilekçesinde yazılı " Müvekkil ... ile davacı ... Katılım Bankası A.Ş. arasında 100.000,00 TL ve 90.000,00 TL bedelli iki adet kredi sözleşmesi düzenlenmiştir. Müvekkil söz konusu kredi sözleşmelerinden doğan borca ait kredi taksitlerini 2014 yılında aksatmıştır ancak o dönem aleyhine icra takibi başlatılmamıştır. Bunun üzerine müvekkilimiz kredi taksitlerini tekrar ödemeye başlamış olup halen ve takip açıldıktan sonra dahi ödemeye devam etmiştir. …" ve 14.12.2017 tarihli istinaf dilekçesinde yazılı “ Müvekkilim hiç bir zaman borcu olmadığını iddia etmemiş borcun olması gerekenden daha yüksek miktarda olduğunu düşünmesinden ötürü daha sonra mağduriyet yaşanmaması sebebiyle asıl borcu ortaya çıkarmak amacıyla borca itiraz etmiştir. …” şeklindeki beyanları ile alacaklıyla aralarındaki hukuki ilişki kabul edildiğine göre artık takip dayanağı belgenin İİK'nun 68/1. maddesindeki belgelerden olması aranmaz. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borç olup, bu husus da kabul edildiğine göre ayrıca ispatına gerek bulunmamaktadır. Bu ilke HGK’nun 01/12/1985 tarih ve 1984/12-257 E. - 984 K. sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesi’nce, borçlunun hem hukuki ilişkiyi hem de borcu kabul ettiği ancak borcun miktarı hususunda itirazının olduğunu bildirdiği görüldüğünden, artık takip dayanağı belgenin İİK’nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olup olmadığının araştırılamayacağı dikkate alınarak borçlunun istinaf nedenleri incelenmek suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, takip dayanağı belgenin İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olmadığından bahisle itirazın kaldırılması isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Müflis alacaklı iflas idaresinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 24.10.2018 tarih, 2018/480 E. - 2018/2295 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA), dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 08/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/558, Karar No: 2025/3346, Tarih: 28.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/558 E.  ,  2025/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1037 E., 2023/1373 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2023 tarihli ve 2021/219 Esas, 2023/144 Karar sayılı kararı ile,

1.Sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/1037 Esas, 2023/1373 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi ve lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan ...'ye karşı öldürme kastının olmadığına, bu nedenle suç vasfında hataya düşüldüğüne cezai ehliyete ilişkin adli raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine eksik incelemeye, adil yargılama ve savunma haklarının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan ...'ye karşı öldürme kastının olmadığına, bu nedenle suç vasfında hataya düşüldüğüne cezai ehliyete ilişkin adli raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine eksik incelemeye, adil yargılama ve savunma haklarının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanığın olay tarihinde maktul ile evli ve boşanma aşamasında oldukları, sanık ve maktulün uzun zamandan beri ayrı yaşadıkları, aralarında anlaşmazlıkların olduğu ve bu anlaşmazlıkların husumet derecesine vardığı, sanığın bu süreçte maktule karşı bir çok kez tehdit ve hakaretlerde bulunduğu, buna ilişkin birçok dosyanın bulunduğunun tespit edildiği, maktulun sanıktan ayrı yaşadığı zaman dilimlerinde ilk olarak sığınma evlerinde kaldığı ve hakkında uzaklaştırma kararı verilen sanığın uzaklaştırma kararını defalarca ihlal ederek maktulu sözlü ve fiziki olarak rahatsız ettiği, bunun akabinde maktulun yanına üç çocuğunu da alarak annesi olan katılan ...'in ikametinde yaşamaya başladığı, sanığın rahatsız edici eylemlerine devam ettiği, olay günü ise sanığın maktul ve katılanın ikamet ettikleri adrese gittiği, ikametin önünde 112'yi arayarak sahte ihbarla ambulans çağırdığı, olay yerine ambulansın gelmesi üzerine sanığın ambulans görevlilerini adrese yönlendirdiği ancak onlardan önce ikametin kapısına gittiği, daire kapısı önünde kapı dürbününden görünmeyecek şekilde durarak kapı zilini çaldığı ve kendisini ambulans görevlisi olarak tanıttığı, katılan ...'nin kapıyı aralaması üzerine sanığın kapıya tüm vücuduyla yüklenerek katılan ve maktulün ikametine zorla girdiği, ikamette katılan ..., maktul ve müşterek çocuklarının bulunduğu, sanığın beline koyduğu bıçağı çıkararak maktulun sol omuz boyuna yakın kısımını (yaklaşık 4-5 cm) kestikten sonra maktulün göğüs kafesi bitimi ile boyun başlangıç kısmına 3 cm derin kesi oluşturacak şekilde bıçağı saplamak suretiyle yaraladığı, ardından katılan ...'nin sol bacağını üç kez, sağ bacağını ise bir kez bıçakla yaraladığı, komşuların müdahalesi üzerine sanığın olay yerinden kaçtığı, ağır yaralanan maktulün kaldırıldığı Elazığ Fethi Sekin Şehir hastanesinde olaydan üç saat sonra vefat ettiği, katılan ...'nin yaralanmasının hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde olduğu, ayrıca yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu anlaşılmıştır.

B. Tüm dosya kapsamına göre;

B. Tüm dosya kapsamına göre;

1. Sanık hakkında düzenlenen Elazığ Fethi Sekin Şehir Hastanesinin 25.03.2021 tarihli sağlık kurulu raporu ile "Adı geçenin sanrısal bozukluk denilen ruhsal rahatsızlığa duçar olduğu, 09.06.2020 tarihinde işlemiş olduğu kasten öldürme ve kasten yaralama fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalmış olduğu, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesinden istifade edeceği, aynı Kanun'un 57/1 maddesi gereği koruma ve tedavisinin gerekli olduğu" tespit edilip, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 24.10.2022 tarihli raporda da "sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıracak veya azaltacak boyutta bir akli arızanın içinde olduğuna delalet edecek herhangi bir tıbbi bulgu ve belgeye rastlanmadığı, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğunun" bildirildiği anlaşılmakla; sanığın cezai sorumluluğuna ilişkin raporlar arasında çelişki bulunduğu gözetilerek, çelişkinin giderilmesi amacıyla sanığın önceki rapor ve tedavi evraklarının getirtilip dava dosyası ile birlikte Adlî Tıp Kurumu Üst Kurulundan suç tarihi itibariyla 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Kabule göre de;

a) Sanığın maktule karşı eylemi ile ilgili olarak, sanığın telefon arama motoru geçmişi ve internet tarayıcısı geçmişinden elde edilen bilgilere göre sanığın olaydan 3 ay öncesinden itibaren internet üzerinde aldatan eşini öldürmek cezası, gözlerini kör edenin cezası şeklinde araştırma yaptığı, olaydan 10 gün önce ise ceza indirimi, hastalık, hangi hastaların cezai ehliyeti yoktur şeklinde aramalar yaptığının tespit edildiği, olaydan 4 gün önce maktulü yakalamasına karşın çevredeki kişilerin zarar vermesine engel olduğu, bu nedenlerle sanığın maktulü öldürmeye aylar öncesinde karar verdiği, yaptığı plan dahilinde ambulansı çağırdığı, ambulans görevlisi gibi davranarak katılanın ikamet ettiği kapının açılmasını sağladığı, bu şekilde ikamete girerek maktulü öldürdüğü olayda; sanığın maktulü öldürmeye karar verip, tasarlamaya elverişli makul süre içinde verdiği kararda sebat ve ısrar ederek, kararından dönmeyip maktulü öldürdüğü, bu nedenle sanığın maktule karşı eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a maddesi gereğince tasarlayarak eşe karşı kasten öldürme suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın katılan ...'ye karşı eylemi sonucunda katılan ...'nin yaralanmasının hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, ayrıca yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu gözetilerek, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı sebebiyle makul sınırın üzerinde bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde makul düzeyde ceza verilerek eksik ceza tayini,

c) Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/1037 Esas, 2023/1373 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13064, Karar No: 2009/13543, Tarih: 21.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/13064 E.  ,  2009/13543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/08/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının malik olduğu 17300 m2 miktarlı 49 parsel sayılı taşınmazın 13700 m2 lik bölümünün kıyı- kenar çizgisi içerisinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek tapunun iptal ve terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 2200 m2 lik bölümünün keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının belirlendiği gerekçesiyle bu bölümün tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl ve birleşen davalar, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve terkin isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümleri yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davalı, kabul kapsamına giren bölüm yönünden temyiz etmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitlerinin 11.9.1980 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 22.12.1999 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, çekişmeli taşınmazların kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümlerinin devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 11.09.1980 ile davaların açıldığı tarihler arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca; her dava açıldığı tarihdeki koşullara tabi olup, dava tarihi itibari ile davacının davasında haklı olduğu ve yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerektiğinin gözardı edilmemek koşuluyla yukarıda belirtilen eldeki davalara da uygulanması gereğine değinen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/526, Karar No: 2024/2951, Tarih: 05.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/526 E.  ,  2024/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 27.01.2023

EK KARAR TARİHİ : 24.02.2023

SAYISI : 2022/2337 E., 2023/118 K.

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

SUÇ : Taksirle öldürme

KARAR / HÜKÜMLER : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.01.2023 tarihli ve 2022/2337 Esas, 2023/118 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii ve katılan ... vekili tarafından, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2022/2337 Esas, 2023/118 Karar sayılı ek kararının, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, Dairemizin 15.11.2023 tarihli ve 2023/3750 Esas, 2023/5017 Karar sayılı kararında vurgulanmasına rağmen sanık ... müdafiinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2022/2337 Esas, 2023/118 Karar sayılı ek kararı ile ilgili temyiz istemi yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu temyiz istemine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20252, Karar No: 2015/15890, Tarih: 01.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/20252 E.  ,  2015/15890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dava davacısı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak davacı vekilinin 01.12.2015 tarihli dilekçesi ile duruşma isteminden vazgeçtiklerini bildirmesi üzerine incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki rekabet hukuku anlamındaki dikey anlaşmanın, Rekabet Kurumu kararları doğrultusunda öngörülen zamandan önce 18.09.2010 tarihi itibariyle grup muafiyetinin dışında kalarak sonlandırıldığını, davacının peşinen ve sözleşme süresi öngörülerek yapmış olduğu ödemelerin yararlanamayacağı süreye karşılık gelen kısmının güncellenmiş değeri ve semereleri ile bu bedelden yoksun kalınması sebebiyle uğranılan ekonomik kayıpların faiz ve KDV'si ile birlikte alınarak müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Birleşen dava da davacı vekili, taraflar arasındaki intifa sözleşmesinin Rekabet Kurulu Kararları nedeniyle süresinden önce sona erdiğini, müvekkili şirketin peşinen ve sözleşme süresi öngörülerek yapmış olduğu intifa ödemesinin bakiye süreye isabet eden intifa ivaz bedeli ile bu bedelin semerelerinin ve bu bedelden yoksun kalma sebebiyle uğranılan ekonomik kayıpların davalı yanca ödenmesi gerektiğini iddia ederek toplam 30.363,65 TL alacağın faiz ve KDV'si ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacı ile asıl dava davalılardan....arasında imzalanan bayilik sözleşmesine istinaden.... ili .... İlçesinde ... adet akaryakıt istasyonu kurulduğu sözkonusu istasyonların üzerinde bulunduğu taşınmazlar üzerinde... lehine 15 yıl süreli intifa hakkı tesis edildiği ve taşınmaz maliklerine intifa bedelinin ödendiği, bu taşınmazlardaki intifa hakkının halen devam ettiği, intifa haklarının sona ermemiş olması nedeniyle bakiye süreden bahsedilemeyeceği ve davacının alacak talebinde bulunmayacağı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dava davacısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dava davacısı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2132, Karar No: 2016/7179, Tarih: 08.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/2132 E.  ,  2016/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında eksik yazılması yerinde düzeltilebilir yazım hatası, zaman diliminin de yazılmaması yerinde ilavesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun aşamalardaki tutarlı ve istikrarlı anlatımına göre, sanığın uyuşturcu madde alabilmek için annesi olan mağduru sürekli ölümle tehdit ederek para istediği, 2011 yılı Haziran ayı öğlen saatlerinde, mağdur evde yalnız bulunduğu sırada sanığın mutfaktan aldığı bıçakla üzerine yürüdüğü mağdurdan 20 TL para aldığı, 01.07.2011 günü gece 01.00 sıralarında sanığın aynı şekilde bıçak çekip ölümle tehdit ederek mağdurdan 30 TL para aldığı, her ne kadar bu iki yağma eyleminde mağdur yalnız ise de, tanıklar ... ve ...'ın sanığın mağdurdan çeşitli zamanlarda ölümle tehdit ederek para istediğini doğruladıkları, mağdurun öz oğlu olan sanık hakkında böyle bir ithamda bulunmasını gerektirecek başka bir husumet olduğuna dair de herhangi bir bilgi olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın iki ayrı yağma eyleminden dolayı cezalandırılması gerekirken yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

2- 01.07.2011 günü sabah saat 06.00 sıralarında eve gelen sanığın, annesi olan mağduru uyandırarak kendisi ile kahvaltı yapmasını istediği, bu isteğinin annesi tarafından kabul edilmemesi üzerine öldürmekle tehdit edip eline aldığı bıçakla dama kaçan annesini kovaladığı olayda, eylemin aynı zaman dilimi içerisinde gerçekleşmiş olduğu ve zincirleme suç hükümleri gerçekleşmediği halde TCK'nın 43.maddesi ile artırım yapılması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

3- Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin ...c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.