muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10985, Karar No: 2023/5357, Tarih: 19.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/10985 E.  ,  2023/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1011 E., 2020/183 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/512 E., 2019/45 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili, ... ili ... ilçesi ... Mahallesinde 2012 yılında yapılan kullanım kadastrosunda müvekkilinin kullanıcısı olarak belirlendiği 2057 ada 30 parsel ... taşınmazı satın aldığını ve adına tescil edildiğini, sonrasında bahsi geçen taşınmazı dava dışı ...’a sattığını, bu satış sırasında adına tescil edilen kısmın kullandığı kısımdan 180,04 m2 eksik olduğunu öğrendiğini ve yaptıkları araştırma sonucunda müvekkilinin meyve bahçesi olarak evinin önünde kullandığı 180,04 m2 yerin Hazine adına eylemli orman ağaçlık olarak tespit edildiğini oysaki 23 parselde bulunan bu kısımda vekil edeni tarafından 1989 yılından beri yetiştirilen meyve ağaçlarının olduğunu belirterek, 2057 ada 23 parselin tapusunun 180,04 m2 lik bölümünün iptali ile müvekkili adına tespit ve tescilini istemiş, daha sonra 20.04.2017 havale tarihli dilekçesi ile davacı, dava konusu ettiği kısımdan ayrı 54,43 m2 lik başka bir kısmın da 2/b vasfıyla Hazine adına kayıt edildiğini ve bu kısmın da fiili kullanıcısı olduğunu belirterek, bu kısma yönelik de zilyet olduğu yönünde kaydın düzeltilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... İdaresi cevabında, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı Hazine vekili cevabında, dava konusu taşınmazın orman olarak kullanılmak üzere Orman ve Su İşleri Bakanlığına tahsis edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu yer fotoğraf ve haritalarda 1982 yılı itibariyle orman bitki örtüsü ile kaplı orman niteliğinde bir yer olup, aynı konuda kadastro mahkemesine açılan ve kesinleşen 2010/3194 Esas ... dosyada da orman niteliği nedeniyle ve kullanmama durumuna göre açılan davanın red olunduğu, yine raporlara göre aksinin düşünülmesi durumunda orman bütünlüğünün bozulacağı cihetle dava konusu yer orman olup davacı lehine kullanım şartları gerçekleşmediğinden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, 29 ve 30 parselin maliklerinin davaya dahil edilmediğini ya da tanık olarak beyanlarının alınmadığını, davacı tarafa tanıklarının sorulmadığını, keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmadığını oysa 180 m2 lik kısmın orman vasfında olmadığını, bu kısımda tamamen müvekkili tarafından dikilen meyve ağaçları olduğunu ve bu hususun ispatı için zorunlu olarak tanık ve mahalli bilirkişi dinlenilmesi, mahallinde bir ziraat bilirkişi alınıp ağaçların incelenmesi gerektiğini, bu ağaçlarının orman ağacı olmayıp aşılı meyve ağacı olup, bu ağaçların yaşlarının da tespitinin önem arz ettiğini, eylemli orman olarak Hazine adına yazılana 23 parselin 179,97 m2 lik kısmı hakkında yeterli inceleme yapılmadığını ve gerçekten de eylemli orman mı değil mi hususunun yeterince incelenmediğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen ... Kadastro Mahkemesinin 2010/3194 Esas ve 2012/1139 Karar ... ilamı ile orman ağaçları ile kaplı olduğu ve herhangi bir kullanım emaresinin bulunmadığı ve taşınmazın orman olarak kullanılmak üzere Orman İdaresine tahsis edildiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararının dayandığı gerekçeye göre vakıa ve hukuki değerlendirmede usul ve kanuna aykırı bir durum bulunmadığından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın tapusunun iptalinin gerekip gerekmediği hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 1 inci maddesi, 3302 ... 31.08.1956 Tarihli ve 6831 ... Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (3302 ... Kanun) değişik 2/B maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın tapusunun iptalinin gerekip gerekmediği hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 1 inci maddesi, 3302 ... 31.08.1956 Tarihli ve 6831 ... Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (3302 ... Kanun) değişik 2/B maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 215,45 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5113, Karar No: 2011/7609, Tarih: 23.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5113 E.  ,  2011/7609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı 248 parsel sayılı taşınmazın, 46.05 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptal, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuş, ıslahla keşfen belirlenen bölüm yönünden davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, zaman aşımı süresinin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar ... ve ... yönünden husumet nedeniyle, diğer davalılar yönünden 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava ve birleşen dava, tapu iptal, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar ... ve ...’ın davadan önce ölü oldukları, diğer davalılar yönünden ise hak düşürücü süreden dolayı davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayınlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürürlüğünün durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez.

Bu durum karşısında, işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı birleştirme Kararına göre belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Bu durum karşısında, işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı birleştirme Kararına göre belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Buna göre, somut olaya takıldığında; taşınmaz paylı mülkiyet üzere olup, paydaşlardan ... ve ...'ın davadan önce ölü oldukları sabittir. Hemen belirtilmelidir ki, kural olarak dava tarihinden önce ölü olan kişi hakkında (T.M.K.'nun 28.maddesi) dava açılamayacağı, mirasçılarına tebligat yapılarak davaya dahil edilmek suretiyle yargılamanın yürütülemeyeceği ve ıslah yoluyla dahi olsa hasım değiştirilemeyeceği bu sebeplerle ölü kişi aleyhine açılan davanın reddinin gerekeceği 4.5.1978 tarih 4/5 sayılı İ.B.K. Gereğidir. Ne varki, davadaki istek taşınmazın bir bölümünün kıyıda kaldığı iddiasına dayalı kayıt terkinine ilişkindir. Böylesi bir durumda paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazda paydaş olan ölü hakkındaki davanın reddi halinde buna ait payların ayakta bırakılması diğer payların iptaline karar verilmesi kamu düzeniyle ilgili tapu sicili tutulması ilkelerine aykırılık teşkil eder. O halde “kıyı” niteliği saptanan taşınmaz veya taşınmaz bölümündeki payların tümünün iptaline karar verilmesi zorunludur. Bir başka ifadeyle, somut olayın özelliği gereği paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ölü olan paydaşların mirasçılarının saptanarak davaya dahil edilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, taraf teşkilinin sağlanmasını takiben işin esası bakımından bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazine’nin, temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7463, Karar No: 2024/4135, Tarih: 03.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7463 E.  ,  2024/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/410 E., 2023/1036 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çubuk Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/782 E., 2022/776 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ferilerine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın kaldırılarak karar vermek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; davalının kültür farklılığı ve mizaç uyumsuzluğu, asabi ve geçimsiz bir kişiliğinin olduğunu, davalının hiç tahmin edilmeyecek yer ve zamanlarda sorunlar üreterek kavga ve tartışma ortamı yaratmaya çalıştığını, her günü kavgayla geçen müvekkilin davalı ile yaşanan son kavgadan sonra müşterek konutu terk etmek zorunda kaldığını, müvekkilin boşanmak için müracaat ettiğini duyan davalının müvekkilin yanına hızla gelerek müşterek çocuğu kendisinde bıraktığını ve cüzdanındaki parayı da alarak cüzdanı yere fırlattıktan sonra kaçarak evden uzaklaştığını, bu nedenlerle davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin müvekkile verilmesine, müvekkili lehine 100.000,00 TL manevî ve 100.000,00 TL maddî tazminata hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; kendisinin Kırgız vatandaşı olduğunu ve davalının kendisine psikolojik şiddet uyguladığını, kendisine ve annesine küfür ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, burada Türkçeyi zor konuştuğundan ve haklarını bilmediğinden kendisine sürekli baskı uyguladığını, ekte sunulan mesajları davacıya atmadığını, Türkiye'de kimsesinin olmadığını ve küçük kızıyla yalnız kaldıklarını, eşinden boşanmak istemediğini çünkü davacının kusurlu olduğunu, eşinin kendisine para vermediğini, gelişme çağında olan çocuğunun ruhsal ve psikolojik durumlarının davacının kusurlu davranışları nedeni ile alt üst olduğunu, bu nedenlerle tedbiren müşterek çocuğun geçici velâyetinin tarafına verilmesini, müşterek çocuk için 750,00TL kendisi için 750,00 TL nafakanın davacıdan alınarak kendisine verilmesini, eşi hakkında uzaklaştırma kararı verilmesini, haksız ve mesnetsiz davanın reddini, şayet mahkeme aksi kanatte ise 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata davalının hükmedilmesini, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 05.11.2020 ve sayılı 2019/102 Esas, 2020/503 Karar sayılı kararı ile, taraflar evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda açıklanan şekilde vuku bulan tarafların eylemler dolayısıyla taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, taraflar arasındaki evlilik birliğinin her iki tarafın da eşit derecedeki kusurundan kaynaklanan sebeplerle temelinden sarsıldığı, olayların akışı karşısında davacının davasında haklı olduğu, bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın kanunen mümkün görülmemesine göre taraflar bakımından artık evliliğin sürdürülmesini gerektirir korunmaya değer bir yarar kalmadığı anlaşıldığından davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müşterek çocuğun ortak velâyetine, 500,00-TL iştirak nafakasına, kadın lehine 24.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasının kararın kesinleşmesine müteakip davacıdan alınarak davalıya verilmesine, tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı erkek vekili tarafından öncelikle evliliğin nispi butlan nedeniyle iptaline, bu mümkün görülmez ise erkeğin tazminat taleplerinin kabulü ile kadının davasının reddine karar verilmesi gerektiğini yönlerinden, davalı-davacı kadın vekili tarafından ise erkeğin davasının reddi, kadının davasının tümü ile kabulü gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı erkek vekili tarafından öncelikle evliliğin nispi butlan nedeniyle iptaline, bu mümkün görülmez ise erkeğin tazminat taleplerinin kabulü ile kadının davasının reddine karar verilmesi gerektiğini yönlerinden, davalı-davacı kadın vekili tarafından ise erkeğin davasının reddi, kadının davasının tümü ile kabulü gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 30.09.2022 tarih ve 2021/176 Esas, 2022/1776 Karar sayılı kararı ile; tarafların eşit derecede kusurlu olduğunun kabul edilmiş ancak denetime olanak verecek şekilde, tarafların kusurlu davranışlarına ilişkin herhangi bir tespitte bulunulmadığı gibi hangi olayların sabit olduğu da açıkça belirtilmemiş ve taraflarca talep edilmediği, bu yönde açık bir yasal düzenlemenin de bulunmadığı halde yeterli gerekçe belirtilmeksizin müşterek çocuğun tarafların ortak velâyetine bırakılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki bilgi,belge ve tanık beyanları dikkate alındığında davacı erkeğin davalı kadından şiddet gördüğü, eşinden hakaret duyduğu, evde yemek yapmadığı, bir kavgada şiddet sonucu yüzünde çizikler olduğu,tokata maruz kaldığı tanık beyanlarından anlaşılmış davalının kusurlu eylemleri ispat edildiği, yine davalı kadının davacı erkekten şiddet gördüğü, giyim kuşum ve makyajlarına karıştığı, yemek yapmadığı yönünde psikolojik baskıya uğradığı tanık beyanlarından anlaşılmış davalının kusurlu eylemleri ispat edildiği, her ne kadar davalı kadın davacının kendisini aldattığına ilişkin bir takım görüşme kayıtları sunmuş ise de buna ilişkin somut yan deliller sunamadığı ve davacı erkek tarafından doğrulamadığından kusur olarak dikkate alınmadığı tarafların eşit kusurlu olduğu, pedagog, psikolog ve sosyal hizmet uzmanından oluşan üçlü bilirkişi heyetinden velâyete ilişkin rapor alınmış söz konusu raporda müşterek çocuğun davacı babanın bakım ve gözetimde olacağının uygun olacağı bahsedildiği anlaşıldığından, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, velayetin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki kurulmasına, davalı kadına şimdilik aylık 600,00 TL tedbir nafakasının devamı ile karar kesinleştiğinde bir kereye mahsus ödenmek üzere 24.000 TL toptan yoksulluk nafakası bedelinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakalar yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma kararı, kusur tespiti, velâyet, tedbir ve yoksulluk nafakası ile yoksulluk nafakasının miktarı ve ödeme şekli ilişkin olarak istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur, nafaka ve tazminat talebinin reddi yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, velâyet, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, erkeğin boşanma davasının ve ferilerinin kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, nafakalar, tazminatlar ve velâyete ilişkin hükümlerin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı erkek vekilinin tüm, davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı erkek vekilinin tüm, davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen toptan yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen toptan yoksulluk nafakasının miktarı yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı yönünden BOZULMASINA,

3.Davacı erkek vekilinin tüm, davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yületilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.