muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11850, Karar No: 2015/25620, Tarih: 01.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/11850 E.  ,  2015/25620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/113340

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2010

NUMARASI : 2010/391 (E) ve 2010/423 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından sanık Y.. Y..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

Hakaret suçunun takibinin şikayete bağlı olması ve katılan Y.. D.. vekilinin temyiz aşamasında verdiği 04.11.2010 havale tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçmesi karşısında, sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. Y..'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2011, Karar No: 2006/5370, Tarih: 29.05.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2011 E.  ,  2006/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 5.İş Mahkemesi

Tarih : 16.11.2005

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici  nedenlere göre davalının tüm  temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Dava iş kazası sonucu % 9 oranında meslekte kazanma güç kaybına uğrayan davacı işçinin maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkin olup; mahkemece, davanın olayda belirlenen % 20 kusur oranına tekabül eden miktardaki maddi ve manevi tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de varılan bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

İddia, savunma ve dosya içeriğine göre, taraflar arasındaki uyuşmazlık, tazminatın ve davalının sorumluluğun kapsam ve miktarının belirlenmesi noktasında taplanmaktadır.

Maddi tazminat miktarı, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu açıktır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek; bilinen dönemdeki kazancı mevcut verilerek nazara alınarak iskontolama ve araştırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancın ise yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada pasif dönemde (çalışmadan geçireceği zaman süresinde) elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan her yıl için ayra ayrı hesaplanacağı yargıtayın otuşmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece, hükme esas alınan 17.10.2005 tarihli hesap raporunda ise pasif döneme ait zararın hesaplanmadığı görülmektedir. Ayrıca raporda hesaplamaya esas alınan ücretin T.İ.S.'lerde öngörülen zamların yansıtılarak belirlendiği belirtilmiş ise de olay tarihinden hesaplamaya esas alınan tarihe kadar geçen devredeki daha açık deyimle bilinan zarar devresinde ödenen ücretler sorulup belgelendirilmek suretiyle somutlaştırılmamıştır. Bu yönlerden maddi tazminat hesabına ilişkin bilirkişi raporunun hükme esas alınabilecek nitelik taşımadığı ortadadır.

Öte yandan, davacının % 9.2 oranında meslekte kazanma güç kaybına uğramasıyla sonuçlanan iş kazasının meydana gelmesinde, davalı işverenle birlikte dava dışı P. A.Ş.'ninde kusurlu olduğu saptanmıştır. Bu durumda, her ikisininde kazanın sonuçlarından davacıya karşı birlikte (müteselsil) sorumluğu B.K.'nun 51.maddesi hükmü gereğidir. Davacı kazadan doğan tazminat alacağının tamamını müteselsil sorumluluk kurallarına göre sorumlulardan birlikte (müteselsilen) talep edebileceği gibi birindende talep edebilir. Dava dilekçesinde açıkça müteselsil sorumluluğa dayanıldığı belirtilerek zararın tamamı davalıdan talep edilmiştir. Buna rağmen müteselsil sorumluluk kuralları gözardı edilerek davalının olaydaki kusur oranına tekabül eden miktarlarda maddi ve manevi tazminatlara hükmedilmesi B.K.'nun 51.maddesi hükmüne açıkça aykırıdır.

Diğer yandan, maddi ve manevi tazminat taleplerinin her biri yönünden davacı yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması gerekirken, maddi ve manevi tazminatların toplam miktarı üzerinden tek vekalet ücretine hükmolunmasıda doğru değildir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hükmün oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 29.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3509, Karar No: 2016/3555, Tarih: 29.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3509 E.  ,  2016/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesi, Trabzon 1.Sulh Hukuk ve Araklı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının ikamet adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Sok. .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Araklı Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 23/12/2015 tarihli tutanak içeriğine göre kısıtlı adayı ...'in yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... sok. no: ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 23/12/2015 tarihli tutanağından, kısıtlı adayının MERNİS'teki adresinin “... Mah. ... Sok. No: ... .../...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13492, Karar No: 2017/8524, Tarih: 22.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/13492 E.  ,  2017/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 15/10/2012 - 28/09/2015 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığını, davalının fesih gerekçesini ''21/09/2015 ve 22/09/2015 tarihlerinde herhangi bir haklı mazeretiniz olmaksızın işe gelmediğiniz tespit edilmiştir. Bu nedenle iş sözleşmenizi, İş Kanunu'nun 25./II/g fıkrasına istinaden 28/09/2015 tarihi itibariyle fesih ediyoruz.'' şeklinde gösterdiğini, iş akdi feshedilmeden önce ... 3 Noterliğinin 23/09/2015 tarih ve 59774 keşide numaralı ihtarnamesi ile davacıya ihtar gönderildiğini, 23/09/2015 tarihinden bu yana işe gelmediği belirterek mazeret bildirilmesinin istendiğini, davacının kurban bayramı dönüşü davalı işverenliğe iddia edilen işe gelmeme tarihleri ile ilgili olarak savunma verdiğini, davalı işverenlik tarafından feshe dayanak olarak gösterilen sebeplerin gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, davacının iş akdinin feshinin haksız ve geçersiz olduğunun tespitine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkil şirkette 15/10/2012 tarihinde forklift operatörü olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiği 28/09/2015 tarihine kadar çalıştığını, davacının 21/09/2015 ile 23/09/2015 tarihleri arasında işe gelmediğini, ... 3 Noterliğinin 23/09/2015 tarih ve 59774 nolu ve 23/09/2015 tarihli ihtarnamesi ile haklı bir mazeret bulunması halinde derhal bildirilmesinin talep edildiğini, davacının 28/09/2015 tarihinde iş yerine geldiğini, davacının işe gelmediği günler için savunmasının istediğini, davacının vermiş olduğu savunmasında Ordu'ya gittiğini, operasyon liderinden izin istediğini beyan ettiğini, davalının operasyon liderine davacının izin alıp almadığını sorduğunu, operasyon liderinin işlerin yoğun olması nedeni ile izin vermediğini beyan ettiğini, haklı bir mazereti olmayan davacının iş akdine son verildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "işyerindeki genel uygulamanın yazılı izin belgesi aldıktan sonra izne çıkmak şeklinde olduğu ancak somut olayda tanık ...'ın davacıya şifahi olarak izin verdiği ancak tanıkların (vasıfsız bir pozisyonda bulunan tanık ... hariç) bulundukları pozisyonlar itibariyle şirketin genel uygulamasının aksine olduğu için tanık ...'ın şifahi olarak verdiği izni doğrulayıcı beyanda bulunamadıkları, bu nedenle tanık ...'ın beyanlarına üstünlük tanınarak davacının şifahi olarak verilen izne güvenerek iki gün işe gelmediği, kanunun aradığı anlamda izinsiz işe gelmeme durumundan bahsedilemeyeceği" gerekçesiyle davanının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davacı Kurban Bayramından önceki 2 gün için operasyon lideri olan ...'dan şifahi olarak izin alarak iznini geçirmek üzere Ordu iline gittiğini ileri sürerken, davalı işveren işçinin izin almaksızın işe gelmediğini savunmaktadır.

Taraf tanıklarının davacının izin alıp almadığı husundaki anlatımları birbiri ile çelişkili olup, davacı tanığı ... ... özetle; "...davacı kendi servisinden inerek vardiya amiri ... ile benim olduğum servise geldi. Vardiya amirine " amirim bana yıllık izin verdiniz ama kağıdı yazmayı unuttuk" dedi, vardiya amiri de "sorun değil yıllık izinden döndüğünde kağıdı yazar imzalarız" dedi. Ben buna bizzat şahit oldum. " şeklinde beyanda bulunurken,

Taraf tanıklarının davacının izin alıp almadığı husundaki anlatımları birbiri ile çelişkili olup, davacı tanığı ... ... özetle; "...davacı kendi servisinden inerek vardiya amiri ... ile benim olduğum servise geldi. Vardiya amirine " amirim bana yıllık izin verdiniz ama kağıdı yazmayı unuttuk" dedi, vardiya amiri de "sorun değil yıllık izinden döndüğünde kağıdı yazar imzalarız" dedi. Ben buna bizzat şahit oldum. " şeklinde beyanda bulunurken,

İşyerinde vardiya amiri yardımcısı olarak görev yapan ve tarafların müşterek tanığı olan ... özetle ; " ... davacı ilk önce bana gelerek 2015 yılı kurban bayramı öncesi pazartesi ve salı günlerini birleştirmek için izin istediğini söyledi, bende vardiya amirimiz ...'a giderek durumu ilettim, üretim müdürü ... Bey'in kesin talimatı olduğunu, izin verilemeyeceğini söyledi, aldığım cevabı davacıya ilettim, bunun üzerine davacı kendisi giderek ... Bey ile konuştu ve bana izin aldığını söyledi, ben de tekrar ... Bey'in yanına giderek izin yok demiştiniz ama davacı izin aldığın söylüyor dedim, ... Bey bana izin vermediğini yine ... Bey'in kesin talimatı olduğunu söyledi, daha sonra Uğur'a tekrar sorduğumda gene bana izin aldığını söyledi, normalde izine ayrılacak işçinin izin talep formunu 1. ve 2. vardiya amirlerine imzalatarak bir nüshası iş yerinde bir nüshası talepte bulunanda kalır, kurban öncesi eğer bir kişiye izin verilseydi, birçok kişi tatili birleştirmek için talepte bulunacaktı, o yüzden izin verilmemiştir. Sorduğunuz üzere izin formlarının izin kullanıldıktan sonra geçmiş tarihli olarak doldurulması şeklinde bir uygulama yoktur, ben de şuan mahkemeye gelirken form doldurarak geldim. Davacıya ayrılmadan önce bayramın 4. gününü zorunlu mesai olduğunu sözlü olarak bildirdik, kendisi izin aldığını ve gelmeyeceğini söyledi. Davacıyla biz aynı vardiyada çalışıyoruz, bahsettiğimiz konuşmaların olduğu vardiye çıkışında ben ve ... Bey aynı serviste dönüş yaptık, ancak ben servise biraz geç bindim, davacıyla ... beyin arasında herhangi bir konuşma geçip geçmediğini bilmiyorum..." şeklinde ifade vermiştir.

Davalı tanığı ... Kaya; Kurban Bayramı öncesi bulunan 2 çalışma gününün birleştirilmesi şeklinde gelecek taleplerin kabul edilmemesi yönünde karar aldıklarını, davacının izin verilmemesine rağmen memleketine gittiğini, davalı tanığı ... ... ise, davacının bayram öncesi gelip izin istediğini, izin veremeyeceğini söyleyince bir iki defa tekrar izin talebinde bulunduğunu, en son servise binerken davacının bayram öncesi gelmeyeceğini söyleyince, gelmesi gerektiğini, izinlerin iptal edildiğini davacıya tekrar söylediğini beyan etmiştir.

Mahkemece, tanıklar yeniden dinlenip yüzleştirilerek davacının davalı işyerinden Kurban bayramı öncesi 2 gün izin alıp almadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacı tanığı ... ...'ın beyanlarına üstünlük tanınarak eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Mahkemece, tanıklar yeniden dinlenip yüzleştirilerek davacının davalı işyerinden Kurban bayramı öncesi 2 gün izin alıp almadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacı tanığı ... ...'ın beyanlarına üstünlük tanınarak eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5501, Karar No: 2015/562, Tarih: 15.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/5501 E.  ,  2015/562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın yetkilisi olduğu ....nin hakkında düzenlenen vergi suç ve inceleme raporlarında faturaları düzenleyen şirketler hakkında da inceleme yapıldığı ve bu şirketlerin gerçek bir ticari faaliyetlerinin olmadığının tespit edildiği, dosyada mevcut karşıt inceleme raporları uyarınca faturaları düzenleyen şirketler hakkında da davalar açıldığı, UYAP sisteminden yapılan sorgulamada sahte faturaları düzenleyen şirketlerden "... numaralı vergi mükellefi ..." hakkında... Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1458 Esas 2010/659 sayılı kararının Dairemiz tarafından 26.05.2014 tarihinde incelenerek mahkumiyet kararının onandığı, sanığın tüm unsurlar itibariyle oluşan sübuta eren sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/702, Karar No: 2011/40, Tarih: 09.02.2011

Hukuk Genel Kurulu 2010/1-702 E., 2011/40 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/1-702 E., 2011/40 K.**

**- TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 6099 S. TEBLİGAT KANUNU VE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK Y... [ Madde 16 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 417 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Geçici Madde 10 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 25.03.2009 gün ve 2008/186 E.- 2009/134 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 10.12.2009 gün ve 2009/11579 E.-12831 K. sayılı ilamı ile;

("...Dava, 222 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı iddiasına dayalı iptal, terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli taşınmazın kadastro tespit çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit gördüğü ve tespit tutanaklarının 02.06.1977 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 25.03.2009 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası'nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına "Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır." cümlesi ve aynı Yasa'nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa'ya "Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır. Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine,

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır. Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine,

Ancak bilindiği üzere; bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerine mahkûm edilemez. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24.02.1976, 6296/1297)

Hal böyle olunca; mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan 12.03.2009 tarihli ve 13.03.2009 tarihli krokili raporlarda çekişmeli taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu, dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu ancak yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olacağı ve 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı birleştirme kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davacının dava tarihi itibariyle davasında haklı olduğu gözetilerek yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücreti ile harçtan davalının sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı hazinenin yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir...") gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı Hazine; davalı belediyenin kayden malik olduğu 222 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını belirterek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölünün tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.