muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7817, Karar No: 2019/1545, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7817 E.  ,  2019/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçlarından verilen hükümler açısından;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve sanık ...’ın temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler açısından;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken, suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK’nun 1116/2-4. maddesinin belirtildiği, oluş ve dosya kapsam içeriğine göre de uygunluk gösteren 5237 sayılı TCK’nun 1116/2-4. maddesinini hüküm kurulurken belirtilmiş olması karşısında tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde sonuç cezanın 1 yıl 11 ay 10 gün yerine 1 yıl 1 ay 10 gün olarak hesaplanması ve iş yeri dokunulmazlığınını ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm açısından T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Ancak;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm açısından T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Bu dava sebebiyle yapılan toplam yargılama gideri açısından, suçu birlikte işleyen sanık ve suça sürüklenen çocuktan neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı yerine, sadece sanıktan tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan kısım 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; sanık ...’ın hırsızlık suçu sebebiyle kurulan hükmünden "TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına "Sanık ve suça sürüklenen çocuk açısından ayrıca hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "Sanık ve suça sürüklenen çocuğun birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler açısından yapılan incelemede;

Ayrıntıları 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararında belirtildiği üzere, karar tarihinde, başka suçtan Uşak E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’ün kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11044, Karar No: 2022/12462, Tarih: 29.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/11044 E.  ,  2022/12462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili, icra mahkemesine başvurusunda, takip dışı (3. kişi) davalı ...'ın, 89/1 haciz ihbarnamesine itirazının haksız olduğunu ileri sürerek davalının,tazminata mahkum edilmesini talep ettiği, mahkemece; tazminat isteminin reddine karar verildiği, kararın davacı alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

2004 sayılı İİK’nun 89. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir. Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur" hükmüne yer verilmiştir.

Kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada, üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu davacı takip alacaklısı ispat etmelidir. Üçüncü kişinin beyanının aksi, İİK.'nun 68. maddesinde sayılan belgelere bağlı olmaksızın her türlü delille ispat edilebilir. Anılan maddenin açık hükmü gereğince; icra mahkemesince, genel hükümlere göre yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Dava devam ederken taraflardan birinin ölmesi halinde, TMK'nun 28/1. maddesi uyarınca ölen kişinin taraf ehliyeti son bulur ise de mirasçıları da ilgilendiren, mirasçıların malvarlığı haklarını etkileyen davalar tarafın ölümü ile konusuz kalmaz. Bu durumda ölen tarafın mirasını reddetmeyen mirasçılarının davayı mecburi dava arkadaşı olarak hep birlikte takip etmeleri gerekir.

Taraf teşkili dava şartı olup, davanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.

Dava devam ederken taraflardan birinin ölmesi halinde, TMK'nun 28/1. maddesi uyarınca ölen kişinin taraf ehliyeti son bulur ise de mirasçıları da ilgilendiren, mirasçıların malvarlığı haklarını etkileyen davalar tarafın ölümü ile konusuz kalmaz. Bu durumda ölen tarafın mirasını reddetmeyen mirasçılarının davayı mecburi dava arkadaşı olarak hep birlikte takip etmeleri gerekir.

Taraf teşkili dava şartı olup, davanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.

Somut olayda, 89/1 haciz ihbarnamesine itiraz eden davalı ...'ın yargılama aşamasında, 09/06/2020 tarihinde vefat ettiği, mahkemece davalının mirasçılarından ...'ın alınan beyanında annesi, kendisi ve üç kız kardeşinin mirası reddettiği, ancak ağabeyi ...'ın mirası reddetmemiş olduğunu belirtmesi karşısında, mahkemece davalı ölen tarafın mirasını reddetmeyen mirasçısı ...'ın davaya dahil edilmeden hüküm kurulduğu görülmektedir.

O halde, mahkemece davalı ölen tarafın mirasını reddetmeyen mirasçısı ...'ın davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmaksızın hüküm tesisi isabetsiz olup mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 89/4. Maddesi gereğince mahkemece nispi harca tabi olan tazminat davası için birinci haciz ihbarnamesinde belirtilen borç miktarı üzerinden hesaplanacak nispi harcın tamamlatılarak karar verilmesi gerekmektedir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 89/4.maddesi hükmünde öngörülen tazminatın kaynağı İİK 89/1 haciz ihbarnamesinden kaynaklanır ve hükmedilecek tazminat miktarı haciz ihbarnamesi ile istenen miktarı aşamaz.İİK'nun 89/4. maddesine göre haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle üçüncü kişinin verdiği cevabın gerçeğe aykırı olduğunun, alacaklı tarafça ispat edilmesi halinde, üçüncü kişi haciz ihbarnamesinde belirtilen bedelle tazminata mahkum edilir. İİK 89/4 maddesi gereğince istenebilecek tazminat miktarının üst sınırı haciz ihbarnamesinde belirtilen borç miktarını geçemez.

Somut olayda; 89/1 haciz ihbarnamesine yönelik itirazın 30/01/2013 tarihinde yapıldığı, 04/03/2013 tarihinde davacı tarafından tazminat yönünden dava açıldığı ve mahkemece 14/07/2020 tarihli 12. Celsede davacı tarafa tazminat miktarının bildirilmesi hususunda süre verilmesi üzerine davacının 72.250,00 TL tazminat talep ettiğini bildirdiğinin anlaşılması karşısında mahkemece esasa ilişkin olarak inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11802, Karar No: 2018/7246, Tarih: 20.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11802 E.  ,  2018/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Savunma hakkı, ...'nın 36. maddesinde güvence altına alınmıştır. Söz konusu madde hükmüne göre, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi hükmünde de, davanın taraflarının, müdahillerin ve yargılamanın diğer ilgililerinin, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olduğu, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği düzenlenmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 280. maddesinde ise, bilirkişi raporunun birer örneğinin taraflara tebliğ edileceği; aynı Kanunun 281. maddesinde, tarafların bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı vekili, duruşmanın 23/01/2015 tarihli celsesine, mazeret bildirerek katılmamıştır. Mahkemece, davalı vekilinin mazereti hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden aynı celse davanın karara bağlanması hatalıdır. Ayrıca, bilirkişi raporunun ve davanın ıslahına ilişkin dilekçenin, davalı vekiline 22/01/2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta olup, bilirkişi raporuna itiraz ve ıslaha karşı beyan için iki haftalık sürenin dolmasının beklenilmeyerek savunma hakkının ihlal edilmesi de usul ve kanuna aykırıdır.

Diğer taraftan, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine yönelik taleplere esas çalışma düzeni hakkında, davalı tanıklarının bilgi ve görgülerinin sorulmaması da hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden, kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

Diğer taraftan, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine yönelik taleplere esas çalışma düzeni hakkında, davalı tanıklarının bilgi ve görgülerinin sorulmaması da hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden, kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9873, Karar No: 2013/22286, Tarih: 13.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/9873 E.  ,  2013/22286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin Görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa, dosya içeriğine ve mağdurun hazırlık aşamasında olayın sıcağı sıcağına yaptığı anlatımına göre; sanığın sarhoş biçimde mağdurun marketine gelerek para istediği, yakınanın olumsuz cevabı üzerine ele geçmeyen bıçağı çıkartıp, mağduru tehdit edip etkili eylemde bulunmaya başlaması üzerine yakınanın bağırtıları üzerine olay yerine gelen tanıkların elindeki bıçakla mağduru dövüp tehdit ettiğini gördükleri sanığı, market dışına çıkarttıklarının anlaşılması ve sanığın aşamalarda “borç istemiştim” biçimindeki tevilli savunması ile mağdura ilişkin basit biçimdeki yaralanmaya ilişkin doktor raporu karşısında; yüklenen yağmaya teşebbüs suçunun oluştuğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 13/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12642, Karar No: 2022/6093, Tarih: 29.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12642 E.  ,  2022/6093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

1-Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Kararı temyiz eden davalı ... AŞ vekilince nispi karar harcının maktu olarak yatırıldığı anlaşılmaktadır. Davalı vekiline eksik nispi karar harcını ikmal etmesi için HMK'nın 344. maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi,

2-Evrakların dosya içerisine takılmadan dağınık şekilde konulduğu anlaşılmakla, gerekli özen gösterilerilip dizi pusulası düzenlennerek , Kalem Yönetmeliği ve ilgili mevzuata uygun ve temyiz denetimine elverişli olacak şekilde eksikliklerin tamamlanması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın saklayan mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3152, Karar No: 2017/2508, Tarih: 04.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/3152 E.  ,  2017/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde dahili davalılar ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... İl Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ... ile müvekkili arasında imzalanan adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, müvekkilinin, sözleşme konusu arsanın tapu kaydını sözleşmeye istinaden davalıya devrettiğini, onun da diğer davalılara devrettiğini, ancak, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, sözleşmenin geriye etkili feshi, tapu kaydının iptali ile tüm takyidatlardan arındırılarak davacı adına tescili ile yıkılan eski binanın değeri ve bu binayı kullanamaması nedeniyle oluşan kira tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamından; davalı yüklenicinin süresinde edimlerini yerine getirmediği, yükleniciden arsa payı satın alan üçüncü kişilerin hak iddia edemeyecekleri gerekçesiyle, sözleşmenin feshi ile tapu kaydının iptali ile takyidatlardan arındırılmış olarak davacı adına tapuda kayıt ve tescili ve tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, dahili davalılar ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... İl Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, dahili davalılar ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... İl Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dahili davalılar ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... İl Müdürlüğü vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15630, Karar No: 2015/12716, Tarih: 10.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15630 E.  ,  2015/12716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2013/215-2014/392

Davacı G.. O.. vekili Avukat Hüseyin tarafından, davalı M.. B.. aleyhine 19/04/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, öğretmen olduğunu, davalı öğrenci velisinin okulda çocuğunun sınav kağıdını görmek istemesi nedeniyle çıkan tartışma esnasında kendisine hakaret ettiğini, açılan ceza davası sonucunda da davalı hakkında mahkumiyet kararı verildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, asıl davacının tahrik ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenen tanıklar ve ceza dosyası içeriğine göre hakaret olgusunun gerçekleştiği kabul edilerek bir miktar manevi tazminata karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; hükmün açıklanmasının ertelenmesi yönündeki ceza mahkemesi kararları bağlayıcı nitelikte değildir. Davalının çocuğunun bir dönem davacıdan özel ders aldığı hususu tartışmasızdır. Davacı hakkında yapılan idari soruşturma sonucunda davacının bazı öğrencilerin notlarını düşük verdiğinden, öğrenciler arasında ayrımcılık yaptığından ve evinde bazı öğrencilere özel ders verdiğinden dolayı disiplin cezası uygulanmıştır. Ceza dosyasında dinlenen tanık Nurcihan'ın beyanlarından da davalının sınav kağıdını görmek istemesi karşısında davacının “dilekçe yazın, bir de psikolojik rapor al öyle gel” demesi göz önüne alındığında, davalının davacıyı “terbiyesiz”likle suçlaması değer yargısı niteliğinde, eleştiri sınırları içindedir. Bu durumda, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre manevi tazminat koşullarının gerçekleştiği düşüncesindeyiz. Hükmün bozulmuş olması nedeniyle manevi tazminat miktarının şimdilik değerlendirilmeden sayın çoğunluğun davanın reddine karar verilmesi gerektiği görüşüne katılmıyoruz. 10/11/2015