muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17415, Karar No: 2011/26659, Tarih: 20.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/17415 E.  ,  2011/26659 K.**

**"İçtihat Metni"**

5187 sayılı Basın Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2007 tarihli ve 2007/666- 151 sayılı kararını müteakip, asliye ceza mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev değil, iş bölümü olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ilişkin Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2007 tarihli ve 2007/933-791 sayılı kararı sebebiyle çıkan görev uyuşmazlığı üzerine, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2007 tarihli ve 2007/372 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 07.07.2009 gün ve 36566 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2009 gün ve KYB. 2009-182689 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37.maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142.maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1.maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1.maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında resen karar verebilir. 6.madde hükmü saklıdır.", 5/1.maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanununun 27.maddesinin 1.fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1.maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan kanunun 308.maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi…” hükümlerinin yer aldığı,

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, 12.07.2007 tarihli, 302 ve 16.07.2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği,

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2007 gün ve 2007/372 Değişik iş Esas - Karar sayılı kararının CMK.nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 20.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7173, Karar No: 2021/10815, Tarih: 25.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/7173 E.  ,  2021/10815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1)2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; karşıt inceleme raporlarında son fatura tarihinin 25.09.2009 olarak belirtildiği ancak, sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu şirketin en son 2009 yılı Kasım ayında matrahlı KDV beyannamesi vermesi, Ba formuyla 2009 yılında toplam 179 adet belge karşılığında şirketten mal aldığını bildiren 16 firma bulunduğu belirtilmesine rağmen vergi raporlarında tüm fatura tarihlerinin bulunmaması, sahte fatura düzenleme suçlarında suç tarihinin düzenlenen en son faturaya göre tespit edilmesinin gerekmesi karşısında; Ba formuyla sanıktan mal aldığını beyan eden fırmalardan suça konu faturaların teminine çalışılarak ya da Ba formlarından fatura tarihleri tespit edilerek zamanaşımı süresi ve suç tarihinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hümkün BOZULMASINA, 25.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8003, Karar No: 2012/13032, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8003 E.  ,  2012/13032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı. Genel Müdürlüğü ile davalı ... aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.02.2010 günlü ve 2008/320-2010/63 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 28.11.2011 günlü ve 2011/10896-2011/12035 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairenin bozma kararından sonra dosyaya getirtilen Belen Belediye Başkanlığı yazısına göre dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planı ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içerisinde olup, belediye hizmetlerinden faydalandığı, imar planının içerisinde iki katlı konut alanında ve yerleşim merkezine 200 m mesafede bulunduğu belirtilmiş, bozma öncesi dosya içerisinde bulunan belediye başkanlığı yazılarında ise taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları dışında olduğu, imar planının bulunmadığı bildirilmiş olmakla gelen yazılar çelişkili olup, taşınmazın 1/1000 ölçekli planda bulunup bulunmadığı, 1/1000 lik plana alınmış ise bu plana hangi tarihte alındığı hususu da anlaşılamamıştır. Bu nedenle yukarıda açıklanan belediye başkanlığı yazıları arasındaki çelişkilerin nedeni de sorulmak suretiyle, dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararı alınmadan önceki durumunun, hangi amaçla ve hangi tarihte uygulama imar planı kapsamına alındığının, dava tarihinden önce imar planı içinde ise; içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları beldenin gelişme yönünde bulunup bulunmadığı vd. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın 2008 yılı itibarıyla sokak ve cadde bazında belediyece belirlenen ... vergisine esas asgari vergi oranlarını gösterir değerlerin belediye başkanlığından getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9238, Karar No: 2015/12007, Tarih: 01.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/9238 E.  ,  2015/12007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/261139

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2012

NUMARASI : 2012/36 Esas, 2012/266 Karar

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İnegöl ilçesindeki çeşitli cadde üzerleri ile açık ve otopark alanlarının beş yıl süre ile kiralanmasına dair İnegöl belediye başkanlığı tarafından 14/12/2010 tarihinde kapalı teklif usulüyle yapılan ihale şartnamesinin 2/h, ilan metninin 10. maddelerinde ihale konusu işle ihale tarihi öncesi en az üç yıldan beri iştigal ettiğine dair kanıtlayıcı belgelerin ve yine şartnamenin 2/j, ihale ilanı 11. maddelerinde de isteklilerden ihale tarihi öncesine ait son bir yıl içinde otopark işletmeciliğinde çalıştırdığı personele ait en az 7200 gün sosyal güvenlik bildirgelerinin mali müşavir tasdikli suretlerinin ibraz edilmesinin öngörülmesi şeklindeki şartların ihaleyi alan firma yetkilisi sanıkla daha önceden anlaşarak ihalenin bu firmada kalmasını sağlamak amacıyla konulduğuna dair herhangi bir delil mevcut olmadığı gibi sanıklar A.. A.., Y.. Ş.., A.. K.., A.. M.., D.. A.., M.. Ş.., F.. G..'den oluşan ihale komisyonu tarafından alınan 14/12/2010/1204 sayılı kararla, belirtilen belgeler ve 1.161.600 TL.lik teklifle tek olarak katılan H.. O..'un yetkilisi olduğu P.. Otopark Yön. Sistemleri Ltd. Şirketine ihale edilmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, ihaleye fesat karıştırma suçunun oluşması için zorunlu unsur olan TCK'nın 235/2-a. maddesinde ifade edilen "hileli davranışlar" niteliğinde bulunmadığı, yargılama aşamasında alınan oluşa uygun ve yeterli açıklamalarda bulunan 23/05/2012 tarihli bilirkişi raporunda da sanıkların eylemlerinin ihaleye fesat karıştırma suçunu oluşturmadığının belirtildiği gözetildiğinde tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ancak;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçimindeki düzenleme ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/10/1978-2/324-350 sayılı Kararında belirtilen; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas almakta ve taraflara yükletilecek avukatlık parasının her dava için ayrı ayrı tayinini öngördüğü, buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün bulunmadığı hususları nazara alındığında sanıklar Y.. Ş.., D.. A.., A.. K.., A.. M.., M.. Ş.. ve F.. G..'in kendilerini tek bir ortak vekille, diğer sanıklar A.. A.. ile H.. O..'un ise başka vekillerle temsil ettirdikleri gözetilip sanıkların isimleri de belirtilmek suretiyle her bir vekil bakımından ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümde yer alan "Sanıkların kendilerini müdafii ile temsil ettirdiklerinden 2.400'er TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanıklara verilmesine" şeklindeki ibarenin "Y.. Ş.., D.. A.., A.. K.., A.. M.., M.. Ş.., F.. G.. kendilerini tek vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.400 TL vekalet ücretinin Hazine'den alınarak bu sanıklara verilmesine," ve aynı şekilde "diğer sanıklar A.. A.. ve H.. O..'un kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.400 TL vekalet ücretinin Hazine'den alınarak ayrı ayrı bu sanıklara verilmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/265, Karar No: 2023/2176, Tarih: 13.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/265 E.  ,  2023/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 01.03.2022 gün ve 2021/4844 Esas, 2022/1553 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu 70 ada 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, davalılarca ... fabrikasının bulunduğu 70 ada 14 parsel sayılı taşınmaz kullanılırken davacıya ait parsellere de tecavüz edildiğini ileri sürerek davalıların elatmalarının önlenmesini ve sabit kantarın sökülerek kaldırılmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; 14 parselin davalı ...'nın kullanımında olmadığından ona karşı husumet yöneltilemeyeceğini, davaya konu parselin eski maliki ... ... tarafından ...'ya 08.07.1999 tarihli sözleşme ile kiraya verildiğini, onun da alt kira sözleşmesi ile ortağı ve yöneticisi olduğu davalı şirkete kiraladığını, kullanımın haksız olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 03.11.2015 tarih ve 2014/441 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararı ile davacıya ait 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazlara davalıların haklı bir neden olmaksızın el attığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 03.11.2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 06.02.2017 tarih ve 2016/12369 Esas, 2017/665 Karar sayılı kararı ile davalının kiracılık savunmasının incelenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararıyla; davalılar tarafından dosyaya sunulan 08.07.1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde, kiralanan taşınmazların hangi numaralı parseller için olduğunun belirtilmediğini, kira sözleşmesinde kiralanan şeyin “... fabrikası” olarak belirtildiğini, kantarın dava konusu 13 parselde, idari kısmın ise dava konusu 12 parselde yer aldığını; davalı tanıklarının, ... fabrikası kullanım kapsamına ... fabrikasının altındaki depolar, bahçede bulunan kantar ve ... fabrikasının karşısındaki idari binanın bir bütün olarak girdiğine ilişkin beyanları bulunmasına rağmen, davacı tanığının beyanını kabul ettiğini ve kira sözleşmesinin sadece ... fabrikası için yapıldığının anlaşıldığını belirterek davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairemizin 01.03.2022 tarih ve 2021/4844 Esas, 2022/1553 Karar sayılı ilamı ile; Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan hükmün onanmasına oy çokluğuyla karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Dava konusu taşınmaz davalı şirket kullanımında olduğundan davalı ... yönünden husumetten ret kararı verilmesi gerektiği, her üç taşınmazın da kiralandığının bilirkişi raporu ve tanık beyanlarıyla ispatlandığı, buna rağmen sözleşme kapsamının yalnızca 14 parsel olduğuna yönelik kararın isabetli olmadığı, önceki malik tarafından 14 yıl boyunca taşınmazların tümünün kullanımına itiraz edilmediği, dava konusu parsellerdeki yapıların fabrikanın olmazsa olmazı olduğu, kira sözleşmesinin varlığı ve geçerliliği konusunda ihtilaf olmadığı gerekçeleriyle onama kararına karşı karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazlara yönelik davalı kullanımının kira sözleşmesi kapsamında olup olmadığı ve bu doğrultuda taşınmazı kullanmakta haklı sayılıp sayılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 683 üncü maddesi

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 683 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1. Somut olayda, çekişme konusu 70 ada 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların davacıya ait olduğu, davalı ...’nın ortağı olduğu diğer davalı ... ... Tarım Ticaret Ltd. Şirketinin kullanımında olduğu, davalı şirketin taşınmazlarda kayıttan kaynaklanan herhangi bir hakkının bulunmadığı, davalı taşınmazların da eski maliki olan ... ... tarafından ...’ya “... fabrikası ve depoları” niteliğindeki yerin kiraya verildiği, ...’nın ise yapılan alt kira sözleşmesi ile davalı şirkete kiraladığı, davalının, kullanımının önceki malikle yapılan kira sözleşmesine dayandığını belirterek kiracılık savunmasında bulunduğu anlaşılmıştır. Dosyada bulunan 08.07.1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre, kiralanan şey "Mahallesi, İleri Sokak, 22 Numara" da bulunan ... fabrikası ve depolarıdır. Dava konusu 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların kira sözleşmesinin yapıldığı 08.07.1999 tarihinde kiraya veren ... ...’e ait olduğu, davalı şirket tarafından ... fabrikasının bir unsuru olarak idare binası ve kantar olarak kullanıldığı, dinlenen davacı tanığı ve davalı tanıkları beyanlarına göre ...’ya kiraya verilmeden önce de bu taşınmazların bir bütün olarak kullanıldığı, kira sözleşmesini ... vekili olarak imzalayan ve aynı zamanda davacı tanığı olarak dinlenen ...’in de taşınmazları fabrika işleteni olarak kül halinde kullandığını belirttiği, 10.09.2013 tarihinde davacıya satıldığı, alt kira sözleşmesinin yapıldığı 02.01.2012 tarihi de dahil olmak üzere satıldığı tarihe kadar ... ... tarafından davalılara karşı açılmış bir müdahalenin önlenmesi davasının bulunmadığı, dolayısıyla davalılar ile kiraya veren ... arasında bu kullanım nedeniyle bir anlaşmazlık bulunmadığı ve davacının taşınmazları satın aldığında davalılar tarafından ... fabrikası olarak kullanıldığını bildiği konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Hal böyle iken davalılarca kullanılan ve ... fabrikasının olmazsa olmazı niteliğindeki idare binası ve sabit kantarın kira sözleşmesinin kapsamı dışında kaldığına yönelik mahkeme kabulü isabetsiz olup davalılar kullanımı haklı bulunduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekmektedir.

2. Hükmün yukarıda belirtilen gerekçe ile bozulması gerekirken onanmasına karar verildiği bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 01.03.2022 tarih ve 2021/4844 Esas, 2022/1553 Karar sayılı onama ilamı kaldırılarak yukarıda belirtilen gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 01.03.2022 tarih ve 2021/4844 Esas, 2022/1553 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA,