muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/32231, Karar No: 2020/20367, Tarih: 25.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/32231 E.  ,  2020/20367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde cilacı olarak çalıştığını, davalının herhangi bir gerekçe göstermeksizin işten çıkardığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenlerle feshedildiğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ve kullanmadığı yıllık ıcretli izin ücretinin ödendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı noktasında uyuşmazlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, yasal süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı vekili cevap dilekçesinde delilleri arasında yemin deliline dayanmıştır. Davalı vekili bilirkişi itiraz raporuna itiraz dilekçesinde açıkça bilirkişinin kullanılmadığını tespit ettiği 13 günlük yıllık ücretli izin bakımından davacı asile yemin teklif ettiklerini belirtmiştir. Karar celsesinde ise davalı vekilinden sorulduğunda davalı vekili yazılı itirazlarını tekrar ettiklerini söylemiştir. Buna göre davalı vekili kullanılmadığı kabul edilen 13 günlük ücretli izni kullandırdıkları yönünden davacı asile yemin teklif etmiştir. Yemine ilişkin müteakip usulü işlemler yerine getirilmeden adeta yemin teklif edilmemiş gibi yargılamaya son verilip hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12705, Karar No: 2015/2998, Tarih: 28.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/12705 E.  ,  2015/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın kovuşturma aşamasındaki beyanında, Olay tarihinde sevk ve idaresindeki araç ile benzin istasyonundan çıkmakta olduğunu, aracının camının yarısından daha az açık olduğunu, bir elin uzanarak arabanın konsolunda bulunan cep telefonunu aldığını, hemen arabasını durdurduğunu, kırmızı tişörtlü kot pantolonlu olan ve cep telefonu ile kaçmakta olan şahsı kovalayama başladığını tahminen 800 metre kadar kovaladığını ara ara sokak köşelerini döndüğünde gözden kaybettiğide olduğunu, fakat aralıksız olarak takibe devam ettiğini, hatta yakaladığını, o esnada sanığın elini beline attığını, bıçaklarım dediğini, bıçağı görmediğini fakat bu sözden korkup bıraktığını, ileri sürmesi karşısında, sanğın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 Sayılı CMUK'nun 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5689, Karar No: 2015/11938, Tarih: 28.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5689 E.  ,  2015/11938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçlara el atmanın önlenmesi, bu olmadığı takdirde yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15195, Karar No: 2011/5264, Tarih: 02.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15195 E.  ,  2011/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 tarih 2008/15775-18700 sayılı kararında özetle: “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın kısmen kabulüyle 101 ada 37 parselin (B) ile gösterilen 5444,07 m2 kısmın orman vasfı ile Hazine adına, (A) ile gösterilen 7484,13 m2 kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan ve 05.04.1996 kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10884, Karar No: 2022/9802, Tarih: 12.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/10884 E.  ,  2022/9802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)Selendi Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2021 tarih ve 2021/95 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararı; Sanığın, katılan ...’ya yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/1, 87/1-d, 29, 62 ve 53 maddeleri gereğince "2 yıl 6 ay" hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15/09/2021 tarih ve 2021/1963 Esas, 2021/1826 Karar sayılı kararı; “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı,

3)... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 17/11/2021 tarih ve 2021/1963 Esas, 2021/1826 Karar sayılı ek kararı; “Temyiz isteminin reddine” dair ek kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 15/09/2021 tarih ve 2021/1963 Esas, 2021/1826 Karar sayılı kararı ile 17/11/2021 tarihli ek kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 291. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 17/11/2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Selendi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1196, Karar No: 2019/415, Tarih: 09.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/1196 E.  ,  2019/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 213-274

Taksirle bir kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'in TCK'nın 85/2, 62, 53/6 ve 63. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba ilişkin Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.12.2011 tarihli ve 92-706 sayılı hükmün, sanık müdafisi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 14.02.2014 tarih ve 8150-3672 sayı ile;

"Sanığın meskûn mahal dışı, bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli, ıslak, dik eğimli, kaygan yol ve viraj levhası bulunan yolda sevk ve idaresindeki çekici tırla mahal şartlarına göre yüksek hızda seyretmesi sonucu direksiyon hâkimiyetini kaybedip yol ayırıcı orta kanal bölümünü de aşıp karşı yönden gelen araç trafiğine ait bölüme geçerek, kendi yolunda seyreden araçla çarpışması sonucu tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne, bir kişinin ise vücudunda hayat fonksiyonlarını 6. derecede etkileyecek kemik kırıkları oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde nitelikli olarak yaralanmasına neden olduğu olayda, temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu ve 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesinde atılı suçun cezasının 2 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası olduğu da nazara alındığında alt sınırdan çok az uzaklaşılarak temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak tayini," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi ise 16.09.2014 tarih ve 213-274 sayı ile;

"...Olayın oluş şekli, sanığın açıklanabilir ve kabul edilebilir bir neden olmaksızın direksiyon hâkimiyetini kaybederek yolun karşı şeridine geçmesi ve karşıdan gelen ...'ün kullandığı otoya çarparak söz konusu olayın oluşuna neden olmasından dolayı, Mahkememizce de uygun ve yeterli bulunan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 12.09.2011 tarihli raporda da belirtildiği üzere asli kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca temel ceza 3 yıl olarak belirlenmiştir.

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin bozma kararında; temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği belirtilmiş ise de ölüm ve yaralanma nedeni ile sanık hakkında zaten TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiş olup sanığın trafikte öngörülen kuralların aksine aşırı hızlı seyrettiğine ilişkin bir kanıt da bulunmamaktadır. Dosyada mevcut aksi kanıtlanamayan takograf örneğinden de anlaşıldığı üzere hızı 79,90 kilometre/saattir. Bunun yanısıra 1982 tarihinden itibaren E sınıfı sürücü belgesi sahibi olan sanığın adli sicil kaydında, bu olay dışında benzer şekilde suç işlediğine dair bir bilgi de yoktur. Ölüm ve yaralanma tek başına alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza tayini gerektiren bir neden olmadığı gibi 2 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngörülen TCK'nın 85/2. maddesinde, temel cezanın ne miktar belirlenmesi hâlinde somut olaya, adalete ve hakkaniyete uygun düşeceğine ilişkin somut ve objektif bir ölçüt yoktur. Bu nedenle Mahkememizce önceki kararda ısrar edilmesi somut olaya ve yasal düzenlemelere uygun düşecektir." gerekçesiyle bozma kararına direnerek sanığın önceki hüküm gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2015 tarihli ve 355757 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 31.05.2016 tarihli ve 12939-9166 sayılı tevdi kararıyla Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 968-950 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 15.11.2017 tarih ve 99-8901 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; iki yıldan on beş yıla kadar hapis cezasını gerektiren taksirle bir kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık hakkında temel cezanın üç yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, sanık hakkında TCK'nın 85. maddesinin birinci fıkrası uyarınca mı yoksa aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca mı uygulama yapılması gerektiğinin tespiti yönünden katılan ... adına süresinde yapılmış geçerli bir şikâyet bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

1- Katılan ... adına süresinde yapılmış geçerli bir şikâyet bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi:

İncelenen dosya kapsamından;

1- Katılan ... adına süresinde yapılmış geçerli bir şikâyet bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi:

İncelenen dosya kapsamından;

19.12.2010 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda yaralanan katılan ... hakkında aynı tarihte kolluk görevlileri ve doktor tarafından düzenlenen tutanağa göre; ...'ün sağlık problemleri nedeniyle ifadesinin alınamadığı,

Av. ...'ün 27.12.2010 tarihli dilekçesi ekinde, katılanlar ..., ..., ... ve ... adına düzenlenmiş 24.12.2010 tarihli vekâletnameyi ibraz ettiği,

27.12.2010 tarihinde Cumhuriyet savcısınca katılan ...'ün ifadesinin alınması için Çekmeköy İlçe Jandarma Komutanlığına yazı yazılması üzerine kolluk görevlilerince düzenlenen 01.02.2011 tarihli tutanakta; ...'ün ifadesinin alınması için kızı olan ... ile 01.02.2011 tarihinde telefonla yapılan görüşmede ...'ün; babasının bilincinin gelip gittiği, bir saat öncesinde konuştuğu şeyleri sonrasında hatırlamadığı, beyin cerrahı tarafından bu durumun ne kadar süreceğinin bilinmediğinin söylendiği, kazadan sadece uyku hâlindeyken söz ettiği, hastaneden bir hafta önce taburcu olduğu ve hâlen vücudundaki kırıklardan dolayı yatmakta olduğu yönünde bilgi verdiğinin belirtildiği,

Kovuşturma evresinde;

Katılan ... adına çıkarılan duruşma davetiyesinin, birlikte oturduğu oğlu ...'e 21.03.2011 tarihinde tebliğ edildiği,

24.05.2011 tarihli oturuma katılanlar ... ve ... ile Av. ...'ün katıldığı, katılan ...'ün; babası olan Nusrettin'in her iki kalça kemiği kırıldığı için hâlen ayağa kalkabilecek durumda olmadığını belirttiği, Av. ...'ün; “Sanığın tutukluluk hâlinin devamı ile müdahilliğimize karar verilsin.” dediği,

26.07.2011 tarihli oturumda; katılanlar vekili olarak Av. ...'ün; “...'ün tedavisi halen devam etmekte olduğu için duruşmaya gelemedi. Önümüzdeki oturum duruşmaya katılabileceğini düşünüyorum. Bu aşamada sanığın tutukluluk halinin devamına karar verilmesini talep ediyoruz.” dediği, Yerel Mahkemece “Müdahil ...'ün duruşmaya gelebilecek durumda olması hâlinde aynı zamanda olayı tanığı da olduğundan beyanının alınmasına,” şeklinde ara kararı verildiği,

14.10.2011 tarihli oturumda; katılanlar vekili olarak Av. ...'ün; “Müvekkilim önümüzdeki oturum hazır olmaya çalışacaktır. Sanığın olayda kasta yakın bir durumunun söz konusu olması nedeniyle yeniden tutuklanmasına karar verilsin.” dediği, Yerel Mahkemece “Müdahil ve aynı zamanda olayın tanığı olan ...'ün hazır edilmesi hâlinde beyanının alınmasına,” şeklinde ara kararı verildiği,

13.12.2011 tarihli oturumda; katılanlar vekili olarak Av. ...'ün; “Müvekkilim ... beyanda bulunabilecek durumda değildir. Dinlenmesinden vazgeçilsin. Sanığın olası kast hükümleri dikkate alınarak cezalandırılmasına karar verilsin.” dediği, Yerel Mahkemece “Olayda yaralanan ...'ün, müdahil vekilinin beyanları da dikkate alınarak dinlenmesine yer olmadığına,” şeklinde karar verildiği,

13.12.2011 tarihli oturumda; katılanlar vekili olarak Av. ...'ün; “Müvekkilim ... beyanda bulunabilecek durumda değildir. Dinlenmesinden vazgeçilsin. Sanığın olası kast hükümleri dikkate alınarak cezalandırılmasına karar verilsin.” dediği, Yerel Mahkemece “Olayda yaralanan ...'ün, müdahil vekilinin beyanları da dikkate alınarak dinlenmesine yer olmadığına,” şeklinde karar verildiği,

23.12.2011 tarihli oturumda; katılanlar vekili olarak Av. ...'ün; “Sanık hakkında olası kast hükümleri de dikkate alınarak üst sınırdan ceza tayin edilmesini talep ediyoruz.” dediği ve aynı oturumda Yerel Mahkemece sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm kurulduğu,

Katılanlar vekili Av. ...'ün, 23.12.2011 tarihli ilk hükmü ve bozma sonrası verilen direnme kararına konu hükmü katılan ... adına da temyiz ettiği,

Ceza Genel Kurulunda dosyanın incelenmesi sırasında, katılan ... adına işlemler yapan Av. ...'ün bu kişi adına düzenlenmiş vekâletnamesinin bulunmadığının görülmesi üzerine Anayasa'nın 141. maddesindeki "davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması" ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde belirtilen "davaların makul bir süre içinde görülmesi" ilkeleri gözetilerek incelemenin daha fazla uzamaması için katılan ... tarafından Av. ... adına verilmiş bir vekâletname bulunup bulunmadığının araştırılıp varsa gönderilmesinin Yerel Mahkemeden istendiği, Av. ...'ün dosyaya konulmak üzere 17.04.2019 tarihli dilekçesi ekinde sunduğu katılan ... tarafından yetkilendirildiğine ilişkin vekâletnamenin Yerel Mahkemece UYAP ortamında gönderildiği, Kartal 2. Noterliğince düzenlenen 08.02.2011 tarihli iş bu vekâletnameye göre; katılan ...'ün aynı tarihte Av. ...'ü vekil olarak tayin ettiği, vekâletnamenin alt kısmında noter vekilince “Onaylama işlemi altındaki imzanın ... adlı kişiye ait olduğu ve rahatsızlığı nedeniyle mahallinde imzalandığı” hususunun belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nın "Taksirle öldürme" başlıklı 85. maddesi;

"(1) Taksirle bir insanın ölümüne neden olan kişi, iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Fiil, birden fazla insanın ölümüne ya da bir veya birden fazla kişinin ölümü ile birlikte bir veya birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmuş ise, kişi iki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında, taksirle bir insanın ölümüne neden olmak suçu yaptırıma bağlanmıştır. Fiil, birden fazla insanın ölümüne veya bir ya da birden fazla kişinin ölümü ile birlikte bir ya da birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmuş ise fail, maddenin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılacaktır.