muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4159, Karar No: 2019/2198, Tarih: 12.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4159 E.  ,  2019/2198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, 30.04.2013, birleştirilen ... ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/226 Esas sayılı davada davacılar tarafından 24.04.2013, birleştirilen ... ... 27. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/49 Esas sayılı davasında davacılar tarafından 07.05.2013 tarihinde davalı aleyhine verilen dilekçelerle mirasın hükmen reddi talebi üzerine Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davanın reddine dair verilen 22.03.2018 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi birleştirilen ... ... 27. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/49 Esas sayılı davasında davacılar vekili, davacı ... vekili, davacılar ... ve ... ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava ve birleştirilen davalarda, davacılar 30.04.2012 tarihinde vefat eden muris ...’in terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçelerinde, murisin gerekli şartları taşımadığından bahisle emekli maaşının iptal edildiğini, 31.03.2013 tarihi itibariyle murisin davalı kuruma 75.113,89 TL borcunun bulunduğunu, borç bilgisinin mirasçılara gönderildiğini, takibin mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk olarak asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Dairemizin 23.05.2016 tarihli, 2016/3130-6148 E. K. sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

Hükmü, birleştirilen ... ... 27. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/49 esas sayılı dosyasındaki davacılar vekili, asıl davada davacılar ... vd. vekili, davacılar ... ve ..., katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TMK'nin 605/2. maddesi gereğince açılan mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir. Ölüm tarihinde miras bırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır (TMK m. 605/2). Mirasçılar Türk Medeni Kanunu'nun 610. maddesinde yazılı aykırılık da bulunmadıkça yani zımnen mirası kabul etmiş duruma düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczinin tespitini isteyebilir. Türk Medeni Kanununun 606. maddesinde belirtilen süre bu davada uygulanmaz. Dava alacaklılara husumet yöneltilerek görülür. Bu davada yetkili mahkeme ise alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgahı mahkemesidir. Ayrıca Türk Medeni Kanununun Velayet Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 39/2. fıkrası gereğince mirasın reddi yetkisini içeren özel vekaletname sunulması da zorunludur.

Mahkemece, yapılan araştırma ve incelemeler hüküm kurmaya yeterli değildir. Mirasın hükmen reddine ilişkin olarak açılan davalarda, terekenin açıkça borca batık olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. İcra takibi sonunda aciz vesikası düzenlenmesi halinde terekenin borca batık olduğu kabul edilir. Aksi halde terekenin murisin ölüm tarihinde borca batık olup olmadığı, murisin malvarlığı bulunup bulunmadığının usulüne uygun olarak, bankalar, trafik tescil müdürlüğü, vergi daireleri, belediyeler, tapu müdürlüğü v.b. kurum ve kuruluşlardan sorulması, murisin alacak ve borçları zabıta marifetiyle de araştırılarak aktif malvarlığı ile takibe konu borç miktarı gözönünde tutularak aktif ve pasifinin tereddüde neden olmayacak şekilde belirlenmesi, mirasçının mirası kabul anlamına gelen davranışlarda bulunup bulunmadığının araştırılması gerekir.

1- Mahkeme kararı hükmü temyiz eden davalı SGK vekiline 03.05.2018, temyiz dilekçeleri ise 23.05.2018 ve 28.05.2018 tarihlerinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, davalı SGK vekili 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 25.06.2018 tarihinde katılma yoluyla temyiz isteminde bulunmuştur.

HUMK'nun 432/4. maddesi ve 1.6.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince davalı SGK vekilinin süresi geçirilen katılma yoluyla temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Murise ait ... ... 10. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2017/740-752 E.K. sayılı mirasçılık belgesine göre, birleştirilen ... ... 27. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/49 Esas sayılı dosyası davacılarından ...’in mirasçı olmadığı, anılan davacının bu davayı açmakta HMK’nın 114/1-d maddesinde belirtilen dava ehliyetine sahip olma dava şartının gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. Bu sebeple anılan davacı açısından davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- Asıl dava davacıları, birleştirilen ... ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/226 Esas sayılı dosyasındaki davacılarından ..., ... ve ... 22.03.2018 tarihli karardan sonra, temyiz aşamasında vekalet vermişlerdir. Yargılama aşamasında vekille temsil edilmeyen davacılardan ..., 15.11.2016 tarihli ilk celseye katılmış, mazereti olmadan 2., 3. ve 4. celselere katılmamış, 28.12.2017 ve 22.03.2018 tarihli celselere katılmıştır. Davacılardan ..., mazereti olmadan ilk 4 celseye katılmamış, 28.12.2017 ve 22.03.2018 tarihli 5. ve 6. celselere katılmıştır. Davacılardan ... ve ... 15.11.2016 tarihli ilk celseye katılmış, mazeretleri olmadan diğer celselere katılmamışlardır. Davacılardan ..., ..., ..., ... ve ... ise bozma ilamı sonrasındaki yargılama aşamasında yapılan duruşmalara mazeret bildirmeden hiç katılmamışlardır. HMK'nın 150. maddesi gereğince davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... açısından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken bu durum gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4- Birleştirilen ......27. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/49 Esas sayılı dosyasındaki ... haricindeki davacıları ve birleştirilen ... ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/226 Esas sayılı dosyasındaki davacılardan ... ve Haydar Yiğit açısından ise, mahkemece terekenin pasifi tespit edilirken ölüm tarihinin esas alınmadığı anlaşılmaktadır. Murisin ölüm tarihi itibariyle üzerine kayıtlı araç olup olmadığı ilgili emniyet müdürlüğünden sorulmalı, davalıya ölüm tarihi itibariyle borçlu olduğu miktar tespit edilmeli, murise ait 109 ada 106 parsel ve murisin 1/84 hissesinin bulunduğu 1820 parsel sayılı taşınmazların 30.04.2012 tarihi itibariyle değerlerinin belirlenmesi amacıyla bilirkişiden ek rapor alınmalı, terekenin aktifi ve pasifi tam olarak tespit edildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Ayrıca, asıl dava davacıları, birleştirilen ... ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/226 Esas sayılı dosyasındaki davacılarından ..., ...’ın avukata verdikleri vekaletnamede mirasın reddini içeren özel yetki bulunmadığından davacılar vekiline özel yetkiyi içeren vekaletname sunması için süre verilmesi ve bu eksikliğin tamamlattırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, belirtilen hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin süresinde olmayan katılma yoluyla temyiz isteminin REDDİNE, diğer bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21782, Karar No: 2016/12196, Tarih: 17.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21782 E.  ,  2016/12196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kullanımı kısıtlanan taşınmaz bedelinin, bu mümkün olmadığı takdirde taşınmazda meydana gelen değer kaybının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kullanımı kısıtlanan taşınmaz bedelinin, bu mümkün olmadığı takdirde taşınmazda meydana gelen değer kaybının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, ecrimisil talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tazminat talebi yönünden ise;

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın hızlı tren hattı ile eski tren yolu arasında kaldığı, hızlı tren hattı inşa edilip her iki tarafı tel örgü ile kapatılınca taşınmazın ana yol ile bağlantısının kesildiği, bu sebeple taşınmaza giden yol uzadığı gibi kontrolsüz hemzemin geçitten geçilmek suretiyle taşınmaza ulaşılabildiği, hızlı tren hattı altındaki menfezin ise yağışlı havalarda suyla dolması sebebiyle geçişlere mani olduğu ve biçerdöver gibi tarım aletlerinin bu menfezden geçemediği mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları, mahkeme gözlemi ve dosyada bulunan fotoğraflar ile sabittir.

Bu itibarla; mevcut duruma göre, idarenin yaptığı kamulaştırma sonucu taşınmazdan yararlanma olanağının tümüyle ortadan kalkmadığı, fakat ulaşımın güçleşmesi sebebiyle taşınmazda değer düşüklüğü meydana geldiği anlaşıldığından, dosyadaki raporlar denetlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13570, Karar No: 2011/2634, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/13570 E.  ,  2011/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair uygulama doğru olmayıp aynı zamanda kazanılmış hak oluşturmayacağından özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘’53/1.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

24.01.2005 tarihinde gece saat 01.15 sıralarında ... plakalı aracın çalındığı ihbar edilmesi üzerine kolluk tarafından ilçedeki hırsızlık fiillerinin çoğalmasından kısa süre önce ceza evinden tahliye olan ...'den şüphelenilmesi ve ...'nin kablo hırsızlığı olayında ...’i yakalattığı için iftira ettiği beyanı karşısında; öncelikle varsa ... plakalı aracın çalınması ve Türk Telekoma ait kablonun çalınması olayları ile ilgili yapılan işlemlere ilişkin belgelerin celp ve tetkikinden sonra ...'in beyanları birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA,

C- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük ve sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında belirlenen cezanın 3 yıldan az olması karşısında; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kabule göre;

5237 sayılı TCK.nun hükümleri lehe kabul edildiği halde, ertelemenin 647 sayılı Kanunun 6. maddesine göre yapılması,

C- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük ve sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında belirlenen cezanın 3 yıldan az olması karşısında; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kabule göre;

5237 sayılı TCK.nun hükümleri lehe kabul edildiği halde, ertelemenin 647 sayılı Kanunun 6. maddesine göre yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca erteleme yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1522, Karar No: 2023/2215, Tarih: 13.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1522 E.  ,  2023/2215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen muhdesatın tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Başkanlığı (EPDK) yönünden husumetten reddine, Hazine yönünden hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 107 ada 241 parsel sayılı taşınmazın bitişiğindeki alanlarda, vekil edenleri ve vekil edenlerinin murisleri tarafından dikilen ve bakımları yapılan ağaçlar olduğunu ve bu ağaçların bulunduğu alanın Kandil HES Barajı alanı içerisinde kaldığını açıklayarak, davaya konu alandaki ağaçların vekil edenlerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılardan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili, müvekkili Kuruma husumet yöneltilmeyeceğinden bahisle davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan Hazine vekili, davaya konu edilen ağaçların kendiliğinden yetişebilen türden ağaçlar olduğunu, dere yataklarının da özel mülkiyete konu olamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2013 tarihli ve 2013/302 Esas, 2013/677 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, 694 adet 3 – 4 yaşlarında söğüt, 297 adet 5 – 7 yaşlarında söğüt, 851 adet 8 – 10 yaşlarında söğüt, 613 adet 11 – 12 yaşlarında söğüt, 334 adet 16 – 18 yaşlarında söğüt, 35 adet 10 – 13 yaşlarında karaağaç, 24 adet 10 – 13 yaşlarında alıç, 200 adet bağ, 125 adet böğürtlen ağacının 14/56 hissesinin davacı ..., 2/56 hissesinin davacı ..., 7/56 hissesinin davacı ..., 7/56 hissesinin davacı ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı EPDK vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı EPDK vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 04.07.2018 tarihli ve 2018/10945 Esas, 2018/14959 Karar sayılı kararıyla; davalı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu dava konusu taşınmazın maliki olmadığı gibi, davanın açılmasına sebep olacak bir eylemde de bulunmadığından bu davalıya yönelik davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği, söğüt ağaçları kalıcı nitelikte olmadığından bu muhdesata ilişkin davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği, karaağaç ve alıç ağaçlarının davacılar tarafından meydana getirilip getirilmediği hususunda yeterince araştırma yapılmadığı, ayrıca 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesinin ek fıkra hükmünün de değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına, bozma sebeplerine göre davacıların temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu edilen Karadut Köyü 107 ada 241 parsel sayılı taşınmazın ifraz görerek 107 ada 250, 251, 252, 253 parsel sayılarını aldığı, 250, 251, 252 parsellerin davacılar adına 16.06.2016 tarihinde tescil edildiği, 253 parselin Hazine adına ham toprak vasfıyla kayıtlı olduğu, davacılara ait 107 ada 250, 251, 252 parsellerde ve Hazine adına kayıtlı 253 parselde kamulaştırma işlemi yapılmadığı, 250, 251 ve 252 sayılı parsellerin davacılar tarafından 15.05.2017 tarihinde Enerji ...'ne satıldığı, 253 parselin Orman vasfında olması nedeniyle kamulaştırma işlemi yapılmadığı ve kurumca Çevre ve Orman Bakanlığından 09.03.2055 tarihine kadar bedelli kesim izin kararı alındığı anlaşılmakla, dava konusu taşınmazlar hakkında kamulaştırma işlemi uygulanmadığından davacıların hukuki yararının bulunmadığı belirtilerek, davanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Hazine yönünden hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyizinde, müvekkillerince meydana getirildiğinin tespiti istenen karaağaç ve alıçlar hakkında araştırma yapılmaksızın hukuki yarar yokluğundan davanın reddedilmesinin doğru olmadığını, dava konusu edilen muhdesatın baraj göleti altında kaldığından müvekkillerinin hukuki yararı bulunduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 684 üncü, 718 inci, 724 üncü, 728 inci, 729 uncu ve 1012 nci maddeleri, Tapu Sicili Tüzüğü'nün 60 ıncı maddesi

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 684 üncü, 718 inci, 724 üncü, 728 inci, 729 uncu ve 1012 nci maddeleri, Tapu Sicili Tüzüğü'nün 60 ıncı maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22392, Karar No: 2013/26052, Tarih: 12.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/22392 E.  ,  2013/26052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.07.2013

KARŞI OY YAZISI

İhtiyati haciz kararı verilebilmesi için rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun olması veya vadesi gelmemiş borç için ise İcra İflas Kanununun 257/2 maddesinde belirtilen şartların oluşması gerekecektir. Olayımızda, ihtiyati haciz kararı verilmesine gerekçe gösterilen alacak, taraflar arasında açılan boşanma davasındaki tazminat isteklerinden kaynaklanmaktadır. Boşanma davasının henüz sonuçlanmadığı, sonuçlansa dahi boşanmaya karar verilip verilmeyeceğinin belli olmadığı, hatta boşanma kararı verilmiş olsa dahi, maddi ve manevi tazminata (TMK.md.174/1-2) hükmetmek için boşanmaya neden olan olaylarda kusurun taraflardan hangisinde bulunduğunun tesbiti gerektiği, bu nedenle, bu kadar belirsiz bir alacak yönünden ihtiyati haciz kararı verilemeyeceği gerekçesiyle, sayın çoğunluğun bu yöndeki bozma görüşüne katılmıyor, yerel mahkeme kararının onanmasını düşünüyorum.

KARŞI OY YAZISI

Davacının talebi üzerine Hukuk Muhakemeleri Kanununun 389'ncu maddesi gereğince tesis edilen ihtiyati tedbir kararı, davalının itirazı üzerine 11.07.2013 tarihli ön inceleme duruşmasında davacı vekilinin huzurunda kaldırılmış, karar davacı vekili tarafından 10.10 2013 tarihinde temyiz edilmiştir.

İhtiyati tedbir kararının HMK.'nun 391/2 maddesi uyarınca gerekçeli karar şeklinde yazılması gerekmekte olup, mahkemece ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin müstakil bir karar yazılmadığı ve bu kararın taraflara usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. 1982 Anayasasının 141. maddesine göre, tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerekmektedir. İhtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin müstakil bir karar yazılmadığına göre, bu durum HMK.'nun 391/2'ye aykırı olup, böyle bir kararın temyizinden bahsedilemeyeceği gibi temyiz edilse de temyiz denetimi mümkün değildir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlanmıştır. Bu Kanunun 432. maddesine göre temyiz süresi 15 gün olup bu süre temyize konu kararın tebliğinden itibaren işler. İhtiyati tedbir kararlarına ilişkin temyiz süresinin tefhimden itibaren başlayacağına dair özel düzenleme de bulunmamaktadır. O halde davacının ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına ilişkin karara yönelik temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz incelemesi yapılması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun 1. bentteki görüşüne katılmıyorum.