muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1662, Karar No: 2020/6218, Tarih: 26.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1662 E.  ,  2020/6218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; 11/11/2011 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davalının tam kusurlu hareketi neticesinde müvekkili şirket tarafından kasko sigortası ile sigortalanmış olan ... Toptan Şeker ve Gıda Ltd. Şti.’ne ait araçta hasar meydana geldiğini, müvekkili şirketçe araçta oluşan ve ekspertiz raporu ile tespit edilen 9.045,00 TL'lik zararın 19/11/2011 tarihinde ... Toptan Şeker ve Gıda Ltd. Şti.’ne fatura karşılığında ödendiğini, bu nedenle fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla 9.045,00 TL rücuen tazminat alacaklarının ödeme tarihi olan 19/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller, tarafların iddia ve savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, 9.009,80 TL'nin 20/02/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyizi üzerine Daire’nin 30/03/2016 tarih ve 2016/4427 esas 2016/4026 karar sayılı bozma ilamında özetle; “Trafik kazalarında araçta meydana gelen hasar bedelinin hesaplanması teknik bilgi ve uzmanlığı gerektiren konulardandır.

Mahkemece, davalının davacı şirketin sigortalısına ödediği tazminattan değil gerçek zarardan sorumlu olduğu da gözetilerek konusunda uzman trafik kusur ve makine mühendisi bilirkişiden dosyada mevcut, kaza tespit tutanağı, ekspertiz raporu, fotoğraflar ve tüm deliller değerlendirilerek değişen parçaların ve işçiliklerin kaza ile uyumlu olup olmadığı ve araçta meydana gelen hasar bedelinin belirlenmesi hususunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık kusur ve hasar raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.” şeklindeki gerekçesi ile karar bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda, tüm dosya kapsamı ve benimsenen 23.06.2018 tarihli KGM Fen Heyeti raporuna göre davanın kabulü ile 9.045,00 TL'nin ödeme tarihi olan 20/02/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 462,86 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan, alınmasına, 26/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6176, Karar No: 2010/6766, Tarih: 04.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/6176 E.  ,  2010/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık davacı şirket tarafından davalı ... vakfına 3 adet palio marka aracın vergisiz olarak satılması nedeniyle vergi dairesince tahakkuk ettirilen vergi ve KDV'nin tahsili için icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 4.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4403, Karar No: 2013/7735, Tarih: 05.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4403 E.  ,  2013/7735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 25.12.2012 gün ve 5731 Esas, 7657 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 02.02.2010 tarihinde ... yıldızlı otel inşaatına başladığını, yapılan inşaatın büyük ölçüde tamamlanmasına rağmen, gerekli finansman kaynağının sağlanamaması ve alacaklıların takibi nedeniyle şirketin borca batık hale geldiğini, hazırlanan iyileştirme projesinin uygulanması halinde şirketin borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasının ertelenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının borca batık olduğu, somut ve gerçekçi iyileştirme projesinin uygulanması ile şirketin borca batıklıktan kurtulabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, bir kısım müdahil vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 25.12.2012 tarih ve 5731 E, 7657 K sayılı ilamı ile, bilirkişi raporlarında şirketin borca batık olduğu, ortaklara ait taşınmazların satışı suretiyle sermaye borcunun ödenmesi ve otel inşaatının bitmesiyle elde edilecek gelirlerle borca batıklıktan kurtulabileceğinin belirtildiği, ödenmemiş sermaye borcu olan bir şirketin iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmayacağı, bazı taşınmazların ortaklara ait olmadığının anlaşıldığı, bu taşınmazların satışı ve şirkete kaynak aktarılması konusunda hukuki işlemler tamamlanmadan, taşınmazlar üzerindeki sınırlamalar incelemeden soyut taahhüdün borca batıklıktan kurtulmaya yönelik bir tedbir olarak değerlendirilmesinin isabetsiz olduğu, iyileştirme projesinde dış kaynak girişine yer verilmediği, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmadığının gözetilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14620, Karar No: 2016/3061, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14620 E.  ,  2016/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2014

NUMARASI : 2014/403-2014/614

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14331, Karar No: 2012/2075, Tarih: 29.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14331 E.  ,  2012/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden maliki olduğu, çekişmeli 1605 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, tescile tabi olmayan alanlar olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Yasanın 5841 sayılı Yasa ile değişik 12/son maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne ilave düzenlemeler getiren 5841 sayılı Yasa gereğince davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan bu Yasa, Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeni gibi Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı da usuli kazanılmış hakkın istisnaları arasında yer alır.

Öte yandan, davacı Hazine çekişme konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Öte yandan, davacı Hazine çekişme konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1627, Karar No: 2012/3115, Tarih: 02.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1627 E.  ,  2012/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2011

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, işyerinin Bursa Demirtaş' ta bulunan işyerini ekonomik krizden itkilenmesi ve tasarruf tedbirleri uygulanması edeniyle kapatarak İnegöl' e taşındığını, kriz döneminde  elektrik ve doğalgaz faturalarının ödenemediğini, maaş ödemelerinin taksitler halinde ve gecikmeli yapıldığını, iş akdinin bu nedenlerle geçerli olarak feshedildiğini  belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketin fesih yılında net satışlarını arttırdığı, üretim-maliyet yapısı içerisinde üretim maliyetlerinde % 1 gibi artışın ortaya çıktığı, faaliyet giderlerinde %10 gibi artışın yaşandığı, yaşanan artışların faaliyet karını yaklaşık % 2 oranında düşürdüğü, işverenin faaliyet giderlerinde gerekli tasarruf tedbirlerine başvurmadığı, fesih yılında kullandığı banka kredilerinde ve buna bağlı olarak da yüklendiği finansman maliyetlerinde artış olduğu, ayrıca fesih yılında sabit kıymet yatırımlarının da  arttığı, firmanın nihai karlılık oranı yönünden fesih öncesinde ( +%1,52) lik bir seviyede iken aynı oran fesih yılında (+1,69) olarak gerçekleştiği, fesih öncesine göre fesih yılında nihai karlılık seviyesini koruduğu, üretim ve faaliyet giderleri safhasında düşen karlılığının olağan dışı gelir ve karlar kalemindeki artış neticesinde telafi edildiği, 31/12/2010 tarihi itibari ile bilanço kalemlerinin 31/12/2009'a nazaran kötüleştiği ancak kötüleşmenin bariz şekilde olmayıp telafi edilebilecek boyutta olduğu, çalışan sayısının fesih tarihinden sonra dokuz kişi arttığı, fesih tarihi öncesi ve sonrası aylık sipariş durumunda düşüş olmadığı, aksine fesih tarihinden sonraki ayların ortalamasında % 31 lik bir tutarsal sipariş artışının olduğu, dolayısıyla fesih gerekçesi olan sipariş azalmasının gerçekleşmediği, işverenin feshin son çare ilkesine uygun şekilde, haklı ve geçerli nedenle aktin feshini gerçekleştirdiğini isbat edemediği  gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının 16/06/2000-22/11/2010 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde aktarma elemanı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 28.09.2010 tarihli fesih bildirimi ile, “Dünya genelinde yaşanan ekonomik belirsizlikler ve Ülke genelinde tekstil sektöründe yaşanan dar boğaz nedenleriyle, sipariş yetersizliği sonucu tam kapasite ile üretim yapılamadığı, ekonomik belirsizliğin devam etmesi ve gelecek dönem için herhangibir gelişme gözlenemediği nedenleriyle üst yönetim tarafından küçülme ve personel çıkarma kararı alındığı, bu durum karşısında 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesince sekiz haftalık bildirim süresinin bitim tarihi 23.11.2010 tarihi itibariyle feshedileceğinin, davacıya bildirildiği, işyerinden fesih tarihinde 9 işçi çıkarıldığı,18 işçi işe alındığı anlaşılmıştır.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı Kanun’un 18. ve devamı maddelerinde belirtilen iş güvencesi hükümlerinin amacı, işverenin iş sözleşmesini meşru ve makul görülebilecek bir neden olmaksızın keyfi olarak sona erdirmesinin engellenmesi, dolayısıyla iş ilişkilerinde sürekliliğin sağlanmasıdır. Sözü edilen düzenlemeler, işverene emredici kurallarla bir takım yükümlülükler getirmekle birlikte, işçinin de yasanın bu korumasından yararlanması için dürüstlük kurallarına uygun davranması gerekir. Başka bir anlatımla iş ilişkisinde sürekliliğin sağlanması noktasında işçi de iyiniyet kurallarına uygun olarak kendisinden beklenen davranışları ortaya koymalıdır. Bu nedenle, işe iade davasında hedef, işe başlatılma olmalıdır.

Somut olayda, davacı ile birlikte işten çıkarılan işçilere işverence işe başlama davetinde bulunulduğu anlaşılmış olup, davacıyada aynı şekilde işe başlama davetinde bulunulup bulunulmadığı araştırılarak, davet yapıldığının tesbiti halinde davacı işçinin, haklı bir neden olmadan işverenin bu davetine icabet edip etmediği,iş ilişkisinin devamı ile ilgili talebinde samimi olup olmadığı, boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatını almak amacı bulunup bulunmadığı, işverence yapılan işe davetin usulüne uygun yapılıp yapılmadığı hususları incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,02.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5020, Karar No: 2019/9796, Tarih: 04.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5020 E.  ,  2019/9796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin (Kıyı-Kenar)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; 912 nolu parselin ekte sunmuş oldukları krokide kırmızı kalemle işaretli kısmının kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını, bu yerlerin kamuya açık yerlerden olduğunu, devamla da kırmızı kalemle işaretli kısmın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığından tapusunun iptali ile binanın kal’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Dosya safahatı incelendiğinde; Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 05.11.2011 tarihli karar düzeltme isteminin incelenmesinde '' Hal böyle olunca; uyuşmazlığın 3.4.2007 tarihli ve 2007/1944-3633 Esas-Karar sayılı Daire bozma kararı çerçevesinde çözüme kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi için hüküm bozulmalıdır.'' denildiği; 03.04.2007 tarihli ilamın içeriğinin '' Bilindiği üzere; 29.12.1934 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve halen yürürlükte bulunan 2644 Sayılı Tapu Kanunu'nun 8.ve 9. maddeleri hükümleri, denizden izinli veya izinsiz doldurulan yerlerin bazı usul ve esaslar dairesinde mülkiyetinin doldurana devredilmesine, sicil kaydı oluşturulmak suretiyle özel mülkiyete konu edilmesine imkan tanınmış ve bu uygulama 1956 yılında yürürlüğe giren 6785 Sayılı İmar Yasası'nda bazı değişiklikler yapılmasını içeren 1605 Sayılı Yasa'nın yürürlük tarihi olan 20.7.1972 tarihine kadar devam etmiştir. Ancak 1605 Sayılı Kanun'un ek 7.maddesinin son fıkrası dolgu ile mülk edinme yolunu tümden kapatmış ve kıyıların özel yasalardan kaynaklanan tasarrufuna dair istisnai hükümleri dışında özel mülkiyete konu edilemeyeceğini kabul etmiş, bununla birlikte bu Kanun'un yürürlüğe girme tarihi olan 20.7.1972 tarihine kadar kazanılmış haklar saklı tutulmuştur. Bunun yanında, 5516 Sayılı Kanun'da da, bataklıkların kurutulması ile elde edilen toprakların hukuki durumları düzenlenmiştir.

Hal böyle olunca, yerinde yeniden keşif yapılması, uzman bilirkişilerden bilimsel verilere dayalı rapor alınarak çekişmeli taşınmazın ne şekilde meydana geldiğinin kesin biçimde açıklığı kavuşturulması, ondan sonra, yukarıda değinilen yasal düzenlemeler gözetilmek suretiyle tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.'' şeklinde olduğu görülmüş ve Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda; davalıların kazanılmış haklarının olduğu kabulü edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerin tapusunun iptali ve binanın kal’i istemine ilişkindir.

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerin tapusunun iptali ve binanın kal’i istemine ilişkindir.

TMK'nin 999. maddesine göre ''Özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz. Tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.''

Yukarıda belirtilen madde uyarınca tüm dosya kapsamı incelendiğinde; dosya içerisinde bulunan 25.11.2005 tarihli Jeoloji mühendislerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti ve 09.12.2005 tarihli fenni bilirkişi raporu sonucunda dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığına göre; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13883, Karar No: 2020/297, Tarih: 08.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13883 E.  ,  2020/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

17/08/2014 günü müştekiye ait işyerine katlanır cam açılarak girilip, kasa çekmecesindeki kontak anahtarı, 25,00-30,00 TL para ve iş yeri içerisinde bırakılan Honda marka motosiklet kontak anahtarı ile çalıştırılarak çalındıktan sonra, kolluk görevlilerince 01/09/2014 günü saat 13.20 sıralarında suça sürüklenen çocuğun suça konu motosiklet ile seyir halinde iken görülüp yakalandığı, motosikletin plakasız, bazı bölümlerinin farklı renklerdeki parçalarla değiştirilmiş ve şase numarası kazınmış halde ele geçirildiği, suça sürüklenen çocuğun savunmasında, motosikleti Vahit isimli tamirciden satın aldığını, bu sırada yanında amcasının oğlu ...’un da bulunduğunu beyan etmiş ise de tanıklar ... ve ...’un soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde suça sürüklenen çocuğun iddiasını doğrulamadıklarının anlaşılması karşısında, tanıklar ... ve ...’un duruşmaya davet edilip suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmaları da okunarak olaya ilişkin beyanları alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını veya ek savunma hakkı da tanınarak suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturup oluşmayacağı değerlendirilerek, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13537, Karar No: 2016/8048, Tarih: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13537 E.  ,  2016/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 57.80 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/493, Karar No: 2012/14837, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/493 E.  ,  2012/14837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

... sicil numaralı 1474199 Tahsis numaralı davacı ...'nın Sosyal Güvenlik Kurumundan şahsi sicil dosyası ile mükellefi olduğu ilgili vergi dairesinden vergi kaydının başlangıç ve bitiş tarihlerini gösterir belgelerin istenerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE ,18.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.