muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/45253, Karar No: 2018/4272, Tarih: 21.02.2018

Dosyaya sunulan davalı taraflar arasındaki sözleşmenin Kırşehir Şeker Fabrikası ile FTS grup arasındaki “Rafineri ve Ambalajlama Ünitesi ile Ham Fabrika ve Kazan Dairesi Temizlik İşleri İşgücü İhalesi Tip Sözleşme-Birim Fiyat Hizmet Alımı Sözleşmesi” olduğu, süresinin 24.9.2010-24.01.2011 tarihleri arasını kapsadığı, iş tanımında işin 2010/2011 Kampanya döneminde Rafineri ve Ambalajlama ünitesindeki temizlik işleri, Ham Fabrika ve Kazan Dairesinde yaptırılacak temizlik işleri muhtelif işlerin yaptırılması için 48 kişilik işgücü ile resmi tatil çalışmaları da dahil 6264 yevmiye üzerinden işgücü çalıştırılması hizmet alımı işi olarak tanımlandığı görülmektedir. Yine dosyaya sunulan Teknik Şartnamede; “işin konusu, organizasyon ve ifası” bölümünde, Kırşehir Şeker Fabrikasında kampanya döneminde ham fabrika, rafineri ve kazan dairesinde yaptırılacak temizlik, ambalajlama ünitesindeki muhtelif işler olarak belirtildiği, “yaptırılacak işin tarifi” bölümünde ise, diğer bir kısım işlerin yanısıra, Rafineride sarsaktan sarı şeker ayırma işlemi, eritilecek şekerin ambardan taşınması eritilmesi, ağırlık hatası belirlenen şekerin tromel öncesine taşınması dökülmesi, boş şeker çuvallarının ambardan alınması ambalajlamaya taşınması, kirli şekerin ambardan taşınması eritilmesi, Sarsaklarda şeker ambarı öncesi bant boyu çuval takibi gibi işlerinde yer aldığı görülmektedir.

Dosya içeriğinden; İlk derece mahkemesince 19.11.2015 tarihinde mahallinde keşif yapıldığı, keşfe endüstri mühendisi, iş güvenliği uzmanı ve hukukçu bilirkişinin katıldığı, keşif esnasında davacı ile aynı işi yaptığını beyan ettiği belirtilen Yusuf Yüksel’in dinlendiği, bu tanığın davacı ile birlikte rafineri ve paketleme, sarsaklar ve şeker kontrol bölümünde çalıştıklarını, çalıştıkları kısımlarda işyerinin asıl personelinin de çalıştığını, burada yapılan asıl işin şeker üretimi olduğunu, yaptıklarının şeker kontrolü gözle yapılan kontrol olduğunu, işe alınırken genel temizlik ve paketleme elemanı olarak alındıklarını, ancak fabrika genelinde gereken diğer işlere de yardımcı olduklarını beyan ettiği, ustabaşı yardımcısı olduğunu beyan ettiği belirtilen diğer tanık Selim Zencir’in de dinlendiği, bu tanığın da davacının temizlik işi yapmakta olduğu, ayrıca torba dikme ve torbalama, sarkaslar bölümünde ise gözle şeker temizliği kontrolü yaptığı, fabrikada yapılan asıl işin şeker üretimi olduğunu, kendine göre davacının yaptığı işin uzmanlık gerektiren iş olduğunu, asıl iş olarak nitelendirilmesi gerektiğini, zira şeker üretiminin belirli aşamalardan oluştuğunu, dolayısıyla bu aşamalarda çalışan işçilerin de asıl işin tamamlanması için çalıştığını, davacının ilk alındığında temizlik işçisi olarak başladığını beyan ettiği görülmektedir. Yargılama esnasında duruşmada da dinlenilen davacı tanığı Yusuf Yüksel, şirkete alınırken temizlik elemanı olarak alındıklarını, ancak fabrikadaki Sarsaklar bölümünde ve torbalama ambalaj bölümlerinde çalıştırıldıklarını, duruşmada dinlenen diğer davacı tanığı İbrahim Akdaşçi ise, davacının şeker eritme, Sarsaklar, tromel temizliği, vakum pişirim katı, genel temizlik vs. işlerde sigortalı olarak 6-7 yıl çalıştığını, durşmada dinlenen davalı tanığı Naci Değirmenci, davacının FTS elemanı olarak kampanya döneminde amblajlama işinde çalışmakta olduğunu, diğer davalı tanığı Hakan Eser ise, yapılan ihale ile temizlik işinin davalı FTS Grup Temizlik şirketine verildiğini, şirketin üstlendiği işin vasıflı bir iş olmadığını, temizlik işi olduğunu, fabrikanın asıl işi olan şeker üretimi ile alakasının olmadığını beyan ettikleri görülmektedir.

Keşif sonrası dosyaya ibraz edilen 24.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda; tüm bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesinde ve tanık beyanları doğrultusunda davacının fabrikanın temizlik, torba dikme ve torbalama, sarkaslar bölünmünde gözle şeker temizliği kontrolü işini yaptığının tespit edildiği, rafineri ve ambalajlama bölümünde gerçekleştirilen iş üretimin asli işlerinden olduğu belirtilmiş, ihale ile verilen işin mal ve hizmet üretimine ilişkin yardım iş olmayıp asıl iş olduğu, işletmenin tekonoljik nedenlerle uzmanlık gerektirmediği, işletmenin veya işin gereği olarak da bölünerek alt işverene verilmesini gerektiren bir iş olmadığı, asıl işveren ve alt işeveren işçilerinin yaptığı ve birbiri ile bağlantılı olan işin sürekli iş niteliğinde olması nedeni ile Kanunda belirtilen asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulmadığı, davacının asıl işte çalıştırıldığı, hukuka aylırı olarak kurulan alt işverenlik ilişkişinin geçersizliği sonucu olarak iş sözleşmesinin başından itibaren davalı asıl işverenle kurulduğu kanaatinin bildirildiği görülmektedir.

Yapılan yargılama neticesinde ilk derece mahkemesince verilen kararda, “...Yapılan keşif neticesinde ve tanık beyanlarına göre davacının taşeron firma FTS Grup Tem. Hiz. Taah. Nah. Gıd. San.Tic.Ltd.Şti ' nde fabrikanın temizlik, torba dikme ve torbalama, sarkaslar bölümünde gözle şeker temizliği kontrolü işini yaptığı , bu işin yardımcı iş mahiyetinde olmadığı, mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl iş olduğu, teknolojik uzmanlık gerektirmediği, bölünerek alt işverene verilmesi gereken türde bir iş olmadığı, davacının asıl işte çalıştırıldığı, davalılar arasında muvazaa olduğu kanaatine varılmıştır.

Davalı işveren fesih için bir sebep bildirmemiş ve yazılı fesih bildiriminde bulunmamıştır. Bu sebeple feshin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi gerekmiştir. Davacı asıl işveren olan Türkiye Şeker Fabrikalar A.Ş ' nin çalışanıdır ve işe iadenin bu şirkete yapılması gerekmektedir.

Ancak yargılama devam ederken davacının 06/10/2011 tarihinden itibaren 24/01/2014 tarihine kadar dönemsel olarak farklı taşeronlar nezdinde, yine Kırşehir Türkiye Şeker Fabrikaları bünyesinde çalışmaya devam ettiği , SGK kaydı ve tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. Dava devam ederken , davacı aynı işyerinde çalışmaya başladığından konusuz kalan işe iade , işe başlatmama ve boşta geçen süre tazminatları hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir...” gerekçesiyle feshin geçersizliğinin tespitine, davacının aynı işyerinde çalışmasının varlığı sebebi ile işe iade, işe başlatmama ve boşta geçen süre tazminatları hakkında karar verilmesine yer olmadığına, sendikal tazminat isteğinin reddine karar verilmiştir.

Davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ise, “...incelemeye konu dava dosyasının seri olarak açılan dava dosyalarından biri olduğu, Ankara İş mahkemelerinin bölünerek yeni iş mahkemelerinin kurulması aşamasında mahkemesi yeni esasına kaydedildiği, diğer bir kısım dosyada davacının açılmamış sayılmasına karar verildiği Ankara 12. İş Mahkemesinin 2011/191 E. 2016/188 K. Sayılı dosyasında ise muvazalı ilişkinin kabul edilip işçinin davalı Türk Şeker'de işe iadesine karar verildiği, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2016/14108 E. 2016/16484 K. Sayılı 06.06.2016 günlü ilamı ile onanmasına karar verildiği, birlikte açılan davada emsal karar niteliğinde olduğu, sendikal nedenlerle feshin davacı yanca ispatlanamadığı, geçerli feshin işverence ispatlanmadığı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, HMK’nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı...” gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Ne var ki, ilk derece mahkemesince yapılan keşif sonrası dosyaya ibraz edilen raporu tanzim eden bilirkişi heyeti endüstri mühendisi, iş güvenliği uzmanı ve hukukçu bilirkişiden oluşmakta olup bilirkişilerin niteliklerinin davaya konu olaya ve olayın aydınlatılmasına uygun nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, bir işletmeci, bir endüstri mühendisi ve bir gıda mühendisinden oluşan bilirkişiler marifetiyle yapılan işin asıl iş mi yardımcı iş mi, işletmenin ve işin gereği ile yapılan işe ilişkin teknolojik nedenler olup olmadığı, yapılan işin uzmanlık gerektirip gerektirmediği yönlerinden keşifte yapılmak suretiyle inceleme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Bu nedenle, eksik inceleme ile yazılı şekilde verilen ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi kararlarının bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararı ile ilk derece mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.

Başkan V.

T. ERTURAN

Üye

B. AZİZAĞAOĞLU

Üye

H. AYDINLI

Üye

A. S. ULAŞ

Üye

Ş. KIRMAZ

Ş.K.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2021/12481, Karar No: 2021/18620, Tarih: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12481 E.  ,  2021/18620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12908, Karar No: 2017/364, Tarih: 23.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/12908 E.  ,  2017/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 9. Asliye Ticaret ve ... 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

... 9. Asliye Ticaret Mahkemesince davalı ... Vergi Dairesi Başkanlığı tacir niteliği taşımadığından dava konusu da kanunda özel olarak düzenlenen halle girmediğinden 6102 sayılı TTK'nın 4/1 maddesi hükmünce davayı ticari dava saymak ve asliye ticaret mahkemesini görevli kabul etmek mümkün olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi ise 6102 sayılı Kanunun 4. maddesine göre çek hamili ile keşidecisi arasındaki uyuşmazlıklardan doğan davanın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmış, maddenin (a) bendinde bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ile çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve çekişmesiz yargı işi sayılacağı belirtilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 776 ve devamı maddelerinde "Bono ve emre yazılı senetler" konusu düzenlenmiş olup, 30.06.2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve 6102 sayılı TTK'nın 4 ve 5. maddelerinde değişiklik öngören 6335 sayılı Kanun gereğince açıkça bu tür işlerde ticaret mahkemesi yetkili kılınmıştır.

Somut olayda; Davacı, MSB ... İç Tedarik Bölge Başkanlığının yapmış olduğu kamuflajlı er yazlık elbise işinin bir kısmının taraflarına ihale edildiğini, ihale konusu işin 3065 sayılı KDV Kanununun 19. maddesi gereğince istisna olmadığını, 10. maddesi gereğince mal ve hizmetin kesin teslimi ile ödenmesi gereken KDV'nin Saymanlık Müdürlüğünce taraflarına ödenmediğini, verilen KDV beyannamesi üzerine borç tahakkuk ettiğini, ... 6. Vergi Mahkemesinde açılan dava sonucunda davacının KDV alacağının tüm vergi borçlarına mahsubu talebinin reddine dair işlemin iptaline karar verildiğini, bu nedenle vergi borçlarının ve çek borcunun ortadan kalktığını, çekin keşidecisinin .... Şti. olduğunu, çek alacaklısının Pinoteks olduğunu, çek hamilinden tazminat alınamayacağını, ciro ettiği çek karşılıksız çıktığında çek bedelinin ödenmesinden hamilin sorumlu bulunduğunu, çekin keşide tarihinde vergi dairesine borçlarının olmadığını, ciro eden .... Şti. için çek tazminatından söz edilemeyeceğini, davalı vergi dairesinin verilen kararı uygulamadığını ve hatalı uygulama yaptığını, çek bedeli olan 74.582,49.-TL'nin %10'u olan 7.458,25.-TL çek tazminatının Kanuna aykırı şekilde davalı tarafından tahsil edildiğini, ayrıca yapılan işlemler sonucu zarara uğradığını belirterek 7.458,25.-TL'nin ticari avans faizi ile birlikte tahsiline, haksız işlemler sonucu uğradığı zararın da davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kaynağının çek olması nedeniyle ticari dava niteliğinde olan uyuşmazlığın ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8379, Karar No: 2019/2970, Tarih: 28.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8379 E.  ,  2019/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4537, Karar No: 2019/843, Tarih: 14.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/4537 E.  ,  2019/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/4694-2744 sayılı iddianamesinde, "...Müşteki ile şüpheliler arasında bir alacak verecek meselesi bulunduğu, suç tarihinde şüpheliler ... ve ...'ün bu nedenle müşteki ile tartışmaya başladıkları",

Şüpheli ...'nun müştekiye, ele geçirilemeyen bir bıçağı göstererek "Dua et ....'a yoksa seni bununla bıçaklayacaktım" diyerek tehdit ederek alacağı olduğunu iddia ettiği parayı istediği,

Şüpheli ...'ün müştekiye, "Seni bıçaklarım, parayı öde" diye tehdit edip, ana avrat sinkaflı sözlerle hakaret edip, doktor raporuna göre basit tıbbi tedavi ile iyileşebilir şekilde yaraladığı.." iddiasının yer aldığının anlaşılması karşısında, sanıklar ... ve ....'ün eylemlerinin daha az cezayı gerektiren hal ve/veya yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 14/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15519, Karar No: 2015/1552, Tarih: 09.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15519 E.  ,  2015/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2014 tarih ve 2012/179-2014/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin çoklu tasarımlar için tescil müracaatında bulunulduğunu, başvurunun yayınına itiraz edilmesi üzerine ...'nin müvekkilinin başvurusunu haksız ve hukuka aykırı olarak reddettiğini, itiraza gerekçe gösterilen ve 2009 yılına ait olduğu iddia edilen kataloğun o tarihte yayınlanmadığını ve sektörde de böyle bir katalogun bulunmadığını, bu nedenle de söz konusu kataloğun yenilik araştırmasında dikkate alınamayacağını, itiraza gerekçe gösterilen faturada geçen ibarenin başvuruya konu kumaşları ifade edip etmediğinin belli olmadığını, tasarım tescil başvurusunun itirazına karşı süresi içinde savunma yapılmasına karşın savunmaya esas teşkil eden evrakın tamamının gönderilemediğini ileri sürerek ... karırının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı şirkete ait 2009-2010 tarihli Şafak kataloğunda yer alan ve itiraza gerekçe gösterilen ürünlerin davacı tasarımlarıyla genel izlenim itibariyle benzer olduğunu, davcı tasarımı ile aralarında belirgin bir farklılık bulunmadığını, davacı tasarımının yenilik ve ayırtedicilik kriterine haiz olmadığını, ... kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ....vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davalı şirkete ait 2009-2010 tarihli Şafak kataloğunda yer alan ve itiraza gerekçe gösterilen ürünlerin davacı tasarımlarıyla genel izlenim itibariyle benzer olduğunu, davcı tasarımı ile aralarında belirgin bir farklılık bulunmadığını, davacı tasarımının yenilik ve ayırtedicilik kriterine haiz olmadığını, ... kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ....vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, kısmen benimsenen bilirkişi rapou ve tüm dosya kapsamına göre davaya konu tasarımlara yapılan itiraza dayanak yapılan katologları basan dava dışı Akay Matbaası'nın katologları 1999 yılından itibaren davalı şirkete her yıl hediye olacak şekilde 15-20 adet basımını yaptığı, bu tür bir basım işinin faturaya veya ticari defter ve kayıtlara bağlanmasının mutad ve beklenen bir ticari uygulama olduğu, bir yıl içinde bir katalogtan 15-20 adet basılması, bu kadar düşük sayıda baskı için dizgi, zemin hazırlama, baskı, kesim, ciltleme vs. hizmetlerinin sürekli olarak bedelsiz verilmesinin ticari hayatın olağan akışına aykırı düştüğü, sektörde rakip olan taraflardan birinin yaptığı tasarım başvurusundaki 17 adet tasarımın tamamının rakip tarafın yaz/kış kataloğunda yer almasının da rastlantıdan ibaret bir vakıa olarak açıklanmasının mümkün olmadığı, bu nedenle itiraz edene ait tasarımların ... kararına dayanak yapılan kataloglardaki desenler karşısında yeni ve ayırt edici olup olmamasının değerlendirilmesine gerek bulunmadığı ve ... kararının iptali istemli bir davada itiraz sahibinin ...'ye sunduğu deliller ve gerekçelerle sınırlı bir inceleme yapılmasının zorunlu olduğundan ... tarafından iptaline karar verilen tasarımların harcıalem oldaklarına dair sonradan .... veri tabanın elde edilen bilgilerin dikkate alınamayacağı gerekçesiyle davann kabulüne, ... kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.