muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8538, Karar No: 2015/9658, Tarih: 02.07.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8538 E.  ,  2015/9658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar dahili davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, tetkik hakimi ..’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...'ın mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 43167 ada 14 parsel sayılı taşınmazın intifa hakkını üzerinde bırakıp kuru mülkiyetini satış suretiyle gayri resmi birlikte yaşadığı davalıya temlik ettiğini, murisin taşınmaz mal satmaya ihtiyacının olmadığını, satış bedelinin ödenmediğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında açıldığını, adlarına tesciline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmışlardır.

Davalı, savunma yapmadan yargılama sırasında ölmüş, mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir. Dahili davalılar, davanın zamanaşımı süresi geçtikten sonra murisin davalı ile 5-6 yıl birlikte yaşadığını, davacıların baskı ve telkinleri ile resmi nikah yapamadıklarını, murisin özgür iradesi ile satışı yaptığını, satışın gerçek olduğunu, murisin hastalığında bakımını davalının yaptığını savunmuşlar, yargılama sırasında ise, gerçekte satış olmayıp, tapuda işlemin satış olarak gösterildiğini bildirmişlerdir.

Mahkemece, murisin çekişme konusu taşınmazı bir süre birlikte yaşadığı davalıya satış suretiyle temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan ..'ın çekişme konusu 1368 parsel sayılı taşınmazın ½ payının intifa hakkını üzerinde bırakıp, çıplak mülkiyetin kayıtsız şartsız davalıya hibe suretiyle temlik ettiği, öte yandan, çap (tapu) kaydında davalı adına pay tescilinin 11.03.1987 tarihinde alım suretiyle yapıldığı, ardından 1992 yılında imar uygulaması sonucunda 43167 ada 14 parsel sayılı taşınmazda 114/245 payın ıslah-imar suretiyle 09.10.1992 tarihinde davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, dava konusu taşınmaz payının murisin vekili .. tarafından davalı ..ya temlikine konu ... Bölge Tapu Sicil Müdürlüğünün 03.03.1983 tarihli yazısına istinaden ... Tapu Müdürlüğünce, 10.03.1987 tarihli, 2699 yevmiyeli akitte işlemin “kayıtsız ve şartsız bağış” olarak yapıldığı, ancak anılan işlemin Tapu Müdürlüğünce tapuya tescilinin 11.03.1987 tarihli, 1435 yevmiye ile “alım” olarak yapıldığı, mahkemece de işlemin satış olarak kabul edilerek sonuca gidildiği görülmektedir.

Ne varki, akit ile tapu sicili arasındaki uyumsuzluk giderilmeden, başka bir deyişle hukuki sonuçları farklı olacak iki tasarruf arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmiş olması doğru değildir.

Ne varki, akit ile tapu sicili arasındaki uyumsuzluk giderilmeden, başka bir deyişle hukuki sonuçları farklı olacak iki tasarruf arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmiş olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca; yukarıda açıklandığı şekilde tapuda yapılan resmi işlem olarak bağışlamaya dair akdin tapu siciline işlenip işlenmediğinin tespit edilmesi, .. Tapu Müdürlüğünden tekrar tarih ve yevmiye numarası da yazılmak suretiyle düzenlenen resmi akdin kapsamının tayin edilmesi, resmi akit ile çap (tapu kaydı) arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından kayıtlar üzerinde inceleme yetkisi verilecek uzman bilirkişiden rapor alınması ile, işlemin satış olduğu sonucuna varılırsa yukarıdaki ilkeler doğrultusunda muris muvazaasının değerlendirilmesi, eğer işlemin bağışlama olduğu anlaşılırsa, 01.04.1974 tarihli, ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Dahili davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/979, Karar No: 2006/3609, Tarih: 06.04.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/979 E.  ,  2006/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

2005/979 2006/3609

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Tarih : 14.11.2005

No : 1068-1365

2- ...

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe (maluliyete) maruz kalan işçinin uğramış olduğu maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun değildir.

H.U.M.K.’nun 237. maddesi uyarınca, kesin hükmün varlığından söz edilebilmesi için her iki davanın taraflarının, dava konusunun ve dava sebebinin (maddi olguların) aynı olması gerekir. Aynı mahkemenin 1998/8632 Esas sayılı dosyasında davacı aynı davalılar aleyhine açtığı davada, 90 gün iş ve gücünden kaldığından dolayı bu sürede ücret alamadığını (kazancından yoksun kaldığını) ve ayrıca elem ve ızdırap çektiğini belirterek, maddi ve manevi tazminat istemiş ve mahkemece de bu doğrultuda inceleme yapılarak verilen karar, dairemizce onanarak kesinleşmiştir. Başka bir anlatımla, kesinleşen dosyadaki taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle geçici iş göremezlik döneminde yoksun kalınan kazancın davalı işverenden tahsiline ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Oysa, temyize konu davada, davacı, sürekli iş göremezliği (maluliyeti) sonucu oluşan maddi zararının karşılanmasını istemiştir. Geçici ve sürekli iş göremezlik devre zararlarının hesabı ayrı ilkelere tabidir. Geçici iş göremezlik devresinde sigortalının çalışamadığı dönemde yoksun kaldığı gelirin karşılanması; sürekli iş göremezlik halinde ise, iş kazası ya da meslek hastalığı nedeniyle çalışma gücünde meydana gelen eksilme sonucu gelir kaybı ya da yıpranmaya bağlı olarak ortaya çıkan zararın tazmini söz konusudur. Bu durumda, davaların tarafları ve sebebi aynı olmakla beraber konusu aynı olmadığından kesin hükmün varlığından söz edilemez.

Öte yandan, bu tür davalar, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle bu tür uyuşmazlıklarda, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bu orana göre, Kurum tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer yermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez. Bundan başka, bu tür uyuşmazlıklarda zamanaşımı süresinin Borçlar Kanunu’nun 125. maddesi gereğince 10 yıllık süreye tabi olduğu da ortadadır. Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımına ilişkin süre, failin zararı öğrendiği tarihten başlatılmalıdır. Somut olayda, zararın ne zaman öğrenildiği önem kazanmaktadır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açılmasına ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartların öğrenilmiş olması demektir. Eğer zararın genişliğini tayin eden husus gelişmekte olan bir durum ise, zaman aşımı bu gelişme sona ermedikçe başlayamaz.

../..

E:2006/979

K:2006/3609

Zararı öğrenme zararın kesin şekilde belli olduğu tarihtir. Diğer bir deyişle, sigortalıya bağlanacak gelir ve hüküm altına alınacak tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle işçide oluşacak meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir duraksamaya yol açmayacak biçimde saptandığı tarihten itibaren zamanaşımının başlatılması gerekir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.06.2002 gün ve E: 2002/4-470, K: 2002/477 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Somut olayda, zararlandırıcı sigorta olayı 17.03.1992 tarihinde meydana gelmekle birlikte, davacıda maluliyetin oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise bu maluliyetin hangi tarihten geçerli olduğu, keza davacının maluliyetine yol açan arızaların değişen ve gelişen bir durumu oluşturup oluşturmadığı tıbben belirlenmiş değildir.

Yapılacak iş, davanın niteliği gözönünde tutularak davacıya iş kazasını ihbar etmesi, meslekte kazanma güç kayıp oranının saptanması ve buna bağlı olarak Kurumdan gelir bağlanması için Sosyal Sigortalar Kurumu’na başvurması ve giderek dava açması için önel verilmek olayın iş kazası sayılması halinde davacıda maluliyetin oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise bu maluliyetin hangi tarihten geçerli olduğu, keza davacının maluliyetine yol açan arızaların değişen ve gelişen bir durumu oluşturup oluşturmadığı saptanmak ve davalıların zamanaşımı ilk itirazları da buna göre değerlendirilerek, oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17654, Karar No: 2019/2124, Tarih: 14.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/17654 E.  ,  2019/2124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Dosyadaki bilgi ve kanıtlar, ...... Başkanlığı yazısı ve...... Genel Müdürlüğünün Parsel Sorgulama sitesinden edinilen bilgiye göre dava konusu ...... ilçesi ...... Köyü 10291 ada 510 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer ...... satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, taşınmazın niteliği uygun olarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazın tarım arazisi olarak değerini belirlenen rapora göre hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının ...... irad kaydedilmesine, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36742, Karar No: 2021/6070, Tarih: 26.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36742 E.  ,  2021/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; Beraat

2- Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; TCK'nın 155/2, 62/1, 52/2, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından, bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin hüküm O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, İnegöl İlçesine araba satın almak için gelen katılan ... ve tanık ... ile 24/08/2006 tarihinde buluştukları, katılan ...'in yanında oğlu ... tarafından araba satın alması için kendisine verilen Ziraat Bankası ... Şubesine ait 12/10/2006 keşide tarihli, 75781 seri numaralı 5.000 TL değerinde çekin bulunduğu, sanıkların bankada karşılığının olup olmadığını sormak için çeki alarak diğerlerinin yanından ayrılıp geri gelmedikleri ve bu şekilde atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda; tanık ... tarafından sanıkların ve katılanın tanıştırılması, çekin bir hizmet veya sanat, ticaret ya da meslek ilişkisi sebebiyle teslim edildiğinin sabit olmaması, sanıkların olay günü tanıdıkları katılana ait çeki hile ile aldıkları, eylemin bütün halinde TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı, bu şekilde sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, TCK’nın 157/1. maddesinde öngörülen cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16741, Karar No: 2015/29959, Tarih: 03.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/16741 E.  ,  2015/29959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2011/433-2014/15

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı vakfın özel ilköğretim okulunda sınıf öğretmeni olarak çalışmak üzere davalı vakıfla sözleşme yaptığını, sözleşme uyarınca 01.09.2003 tarihinde fiilen çalışmaya başladığını, davacı ile davalı arasındaki hukuki ilişkiyi 14.02.2007 tarihine kadar 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun, bu tarihten sonra da 5580 sayılı yasanın düzenlediğini, söz konusu kanunların özel kanunlar olduğunu, bu özel yasalarda düzenlenmemiş olması halinde 657 sayılı Kanun'un uygulanacağını, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye göre...... bağlı okullarda öğretmenlere verilen ücretlerin tamamının vakfın okulunda çalışan öğretmenlere de verilmek zorunda olduğunu ancak davacıya ücretlerin geç ödenmesi halinde ödenecek günlük %1 fazla ödemenin, ek ders ücretinin ücret artışının, öğretime hazırlık tazminatının, hazırlık ve planlama ücretinin, (egzersiz) sosyal yardım kapsamındaki ek ödemelerin hiçbirisinin yapılmadığını beyanla adı geçen alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının.......bağlı öğretmen iken bu görevinden emekli olduktan sonra müvekkili kurumda göreve başladığını, davacının 01.09.2003 tarihinde imzalamış olduğu sözleşmede adı geçen ücretin bütün dava konusu ücretleri kapsayacağını kabul ettiğini, bu nedenle davacının talep ettiği hiçbir sosyal hakkın kendisine ödenmesinin söz konusu olamayacağını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında sınıf öğretmeni emeklisi olduktan sonra davalı vakfın özel ilköğretim okulunda öğretmen olarak çalışmaya başlayan davacının, ......bağlı olarak çalışan öğretmenlere her yıl yapılan hazırlık ve planlama ücreti, ek ders ücreti, sosyal yardım kapsamındaki ek ödemeler, öğretime hazırlık tazminatı, her yıl Ocak ve Temmuz ayında yapılan zam ödemelerinin davacıya da ödenmesi gerekip gerekmediği uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak mülga 625 sayılı ve halen yürürlükte olan 5580 sayılı Özel Öğretim kurumları kanunudur.

Somut olayda; sınıf öğretmeni olan davacı emekli olduktan sonra davalı vakfa ait özel ilköğretim okulunda çalışmaya başlamıştır. Davacı ile davalı işverenlik arasında yapılan iş sözleşmelerinin tetkikinden davacının davalı işverenlikte 01.09.2006-01.07.2007 tarihleri arasında 1.450,00 TL ücret mukabilinde çalışacağı hususunda tarafların mutabık oldukları, sözleşmenin "Özel Şartlar" başlıklı 7. maddesinde aylık ücret miktarının haftalık 30 saat karşılığı olarak tespit edildiği, yöneticilik aylık ücretini, iş güçlüğü zammını, eğitim öğretim tazminatını, taban aylığını, sosyal yardım kapsamındaki ek ödemeleri ve ek ders ücretini ihtiva ettiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar Mülga 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 33. maddesinin birinci fıkrasında ve bu Kanunu ortadan kaldıran 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 9. maddesinin ikinci fıkrasında özel okullarda yöneticilik ve eğitim-oğretım hizmeti yapanlara kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemeyeceği belirtilmiş ise de her iki yasa da sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarının ödenmesi hususunda emekliler için istisna getirdiğinden davacı dava konusu alacakları talep edemez.

İlk bilirkişi raporuna göre yapılan incelemenin uyuşmazlığı aydınlatmaya yeterli olduğu açıktır. Davacının alacağı bulunmadığına yönelik usul ve yasaya uygun ilk bilirkişi raporu sonucuna göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.