muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22728, Karar No: 2017/7641, Tarih: 03.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22728 E.  ,  2017/7641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayetin Reddi, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İİK'nın 345/A maddesine yönelik kurulan hükme yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- İİK'nın 337/a maddesine yönelik kurulan hükme yönelik incelemede;

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen “ticareti usulüne aykırı terk etme” suçunun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir.

Sanığın adres değişikliği yaparak başka bir yerde ticarete devam etmesi halinde ise İİK'nın 337/a maddesinde öngörülen suç oluşmayacaktır.

Bu nedenle sanığın başka bir adreste de faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12152, Karar No: 2022/4114, Tarih: 07.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12152 E.  ,  2022/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 07.03.2011 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin karıştığı tek taraflı trafik kazası neticesinde yaralandığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talep arttırım dilekçesi ile talebini 56.950,70 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; başvuru talebinin kabulü ile 56.950,70 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil neticesinde zarar gören, bir işi ve kazancı yoksa, bedensel varlığıyla “yardım ve hizmet” ederek katkı sağlayacağı kabul olunarak, bu kişilerin çalışma gücü kaybına ilişkin zararları yasal asgari ücretler üzerinden hesaplanmalıdır.

Dosya içerisindeki 18.03.2011 tarihli ifade tutanağında, davacı ...’ün mesleğinin ev hanımı olduğu anlaşılmaktadır. Hakem Heyetince, hükme esas alınan aktüer raporunda davacının, asgari ücret düzeyinde gelir elde edeceği kabul edilerek hesaplama yapılması yerindedir. Ancak anılan raporda ücretin netleştirilmesi sırasında asgari geçim indiriminin dikkate alınması hatalı olmuştur. Davacının zararının hesaplanması sırasında esas alınan asgari ücret, bir çalışmanın karşılığı değil ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığıdır. Hal böyle olunca da ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin, ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı ev hanımı davacının maluliyeti nedeni ile uğranılan zararın hesaplanması sırasında dikkate alınamayacağı açıktır.

Buna göre; davacının ev hanımı olması göz önüne alınarak, geçici iş görememezlik zararına ilişkin gelirinin AGİ’siz net asgari ücret üzerinden yapılması ve sürekli iş görememezlik zararında da aktif- pasif devre ayrımı yapılmaksızın bakiye ömrü boyunca pasif devre kabul edilerek AGİ’siz net asgari ücret üzerinden hesap yapılarak sonuca ulaşılması gerekirken,eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Buna göre; davacının ev hanımı olması göz önüne alınarak, geçici iş görememezlik zararına ilişkin gelirinin AGİ’siz net asgari ücret üzerinden yapılması ve sürekli iş görememezlik zararında da aktif- pasif devre ayrımı yapılmaksızın bakiye ömrü boyunca pasif devre kabul edilerek AGİ’siz net asgari ücret üzerinden hesap yapılarak sonuca ulaşılması gerekirken,eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Kabule göre, Sigortacılık Kanun’unda 30/17 maddesi ile 19.01.2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazetede yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13. maddesine "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,ancak hesaplanan miktarın karar tarihinde AAÜT’de belirlenen maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde nispi tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6829, Karar No: 2013/21888, Tarih: 12.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/6829 E.  ,  2013/21888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, davalının faturalar yansıttığı kayıp-kaçak bedeline ilişkin Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 23/2. maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

HK
Yargıtay — Esas No: 2019/3488, Karar No: 2019/9525, Tarih: 17.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3488 E.  ,  2019/9525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

A-2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2005 ve 31.12.2006 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B- 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 04.03.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18610, Karar No: 2022/13613, Tarih: 02.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/18610 E.  ,  2022/13613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; karar davalı vekili tarafından temyiz edildikten sonra davalı vekili Av. ... tarafından uyap üzerinden gönderilen 05/10/2022 tarihli dilekçe ile davacı tarafla sulh olunduğundan bahisle davacının davadan feragat etmesi nedeniyle davanın reddine veya davanın konusuz kaldığına dair karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, davacı vekili Av. ... tarafından da, taleplerine bağlı zararları yargılama esnasında sulh çerçevesinde sigorta şirketince karşılandığından, başvurularından feragat ettiklerine dair 29/09/2022 tarihli dilekçe sunulduğundan Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat ve sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 02/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20422, Karar No: 2015/24916, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/20422 E.  ,  2015/24916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/274-2014/600

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9643, Karar No: 2020/5686, Tarih: 01.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/9643 E.  ,  2020/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Asıl Dava: Men'i Müdahale, Kal Birleşen Dava: Tapu İptali- Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın açılmamış sayılmasına, birleşen davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün asıl dava davacısı-birleşen dava davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... ili ... ilçesi ... köyü hudutları dahilinde bulunan batısı ve güneyi orman, kuzeyi köy yolu doğusu 2/B arazisi ile çevrili Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan tahmini 500 m² taşınmazın üzerine davalı ... tarafından 8\*6 m² ebadında tek katlı prefabrik ahşap bina, toprak fırın, güneş enerjisi ile 7\*6 ebadında tek katlı betonarma bina yapılmak suretiyle işgal edildiğinin tespit edildiğini, bu nedenle davalının ... adına kayıtlı taşınmaza yönelik haksız elatmasının önlenmesini ve taşınmaz üzerindeki tecavüzlü yapıların kal’ini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ya da köy orta malı niteliğinde olan yerlerden olmadığını, köy yolu fazlası niteliğinde ve 3402 Sayılı Kanun’un 20/C maddesi gereğince arazi olduğunu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanımının mümkün olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/87 Esas, 2012/28 Karar sayılı dosyasında; davacı ... vekili dava dilekçesinde müvekkilinin 1999 depreminde evinin hasar görmesi üzerine dava konusu kuzeyi köy merkezine giden yol ve ötesi sahipli arazi, güneyi orman, doğusu ayı deresi, batısı orman ve yol olan yere vekil edeni tarafından ev, kuruluk, toprak fırın, bina ve güneş enerjisi yapıldığını, yapıların inşaa edildiği taşınmazın orman olmadığını, köy merası olmadığını, taşınmazı müvekkili dışında kimsenin kullanmadığını ve vekil edeninin taşınmazı 20 yılı aşkın süredir malik sıfatıyla zilyet ederek kullandığını açıklayarak taşınmazın müvekkili adına tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir

Davalı ... vekili birleşen davaya yönelik cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin birleşen 2011/187 Esas, 2012/28 Karar sayılı dosyasında Mahkemece 23.02.2012 tarihinde, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin açılan 2012/468 Esas sayılı dava ile mahkemelerinde açılan dava arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu gerekçesiyle mahkemelerinde açılan davanın, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin açılan 2012/468 Esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin birleşen 2011/187 Esas, 2012/28 Karar sayılı dosyasında Mahkemece 23.02.2012 tarihinde, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin açılan 2012/468 Esas sayılı dava ile mahkemelerinde açılan dava arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu gerekçesiyle mahkemelerinde açılan davanın, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin açılan 2012/468 Esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkememizde asıl dava yönünden davanın 02.02.2016 tarihinde takip edilmemesi nedeniyle işlemden kaldırılmasına karar verilmesi ve 3 aylık yasal sürede dosyanın yenilenmemesi gerekçesiyle, birleşen dava yönünden ise davacınında taraf olduğu ... Kadastro Mahkemesinin 2012/103 E., 2012/93 K. Sayılı dosyasından verilen kararın Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2013/1622 E., 2013/7336 K. Sayılı ilamı ile onandığı dava konusu taşınmazın orman vasfıyla bu karara istinaden tapuya tescil edildiği, davacı tarafın taleplerinin iş bu dava dosya ile karara bağlandığı, davacının iş bu dava dosyasında dayandığı sebepler ile mahkemelerinde görülmekte olan davada dayanmış olduğu sebeplerin aynı olduğunun anlaşılması gerekçesiyle, asıl davanın HMK'nin 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, birleşen davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm asıl davanın davacısı ve birleşen davanın davalısı olan ...’nin vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava men’i müdahale ve kal istemli, birleşen dava ise TMK’nin 713/1. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemlidir.

Hemen belirtilmelidir ki yargılama hukukunun temelini teşkil eden en önemli ilkelerden olan hukuki dinlenilme hakkı Anayasa’nın 36. maddesinde ve İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi’nin 6. maddesinde düzenlenen Adil Yargılanma Hakkı’nın da en önemli unsurudur. Hukuki dinlenilme hakkı tarafların öncelikle yargılama ile ilgili bilgi sahibi olmasını, bilgi sahibi olduğu konuda açıklama ve ispat hakkını kullanmasını ve mahkemenin de bu açıklamaları ve sunulan delilleri dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini gerektirir. Bu nedenle tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Somut olayda, Mahkemece 02.02.2016 tarihli 22. celsede asıl davanın davacısı birleşen davanın davalısı olan ... vekilinin üç celse üst üste mazeret dilekçesi sunduğu bu sebeple mazeret dilekçesinin davayı uzatmaya yönelik olduğu gerekçesiyle mazeret dilekçesinin reddine karar verilerek yargılamaya devam olunduğu ve asıl dava yönünden dosyanın HMK’nin 150. maddesi uyarınca işlemden kaldırılması karar verildiği ancak işlemden kaldırma kararını içeren duruşma zaptının asıl davanın davacısı birleşen davanın davalısı olan ... vekiline tebliğ edilmediği ve nihai hükmün gerekçesinde, 02.02.2016 tarihinde takip edilmediğinden işlemden kaldırılmasına karar verilen asıl davanın 3 aylık yasal süresinde yenilenmediği belirtilerek, hükümde HMK’nin 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Az yukarıda Yargılama hukukunun temelini teşkil eden ve Anayasa’nın 36. maddesi ile İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi’nin 6. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma ilkesinin en önemli unsurunu oluşturan hukuki dinlenilme hakkına dair yapılan açıklamalar çerçevesinde mahkemece davanın 22. celsesinde asıl davanın davacısı birleşen davanın davalısı olan ... vekilinin mazeret dilekçesini reddederek ve karşı taraf vekilinin asıl davayı takip etmeyeceklerine yönelik beyanı üzerine asıl dava hakkında verdiği işlemden kaldırma kararının asıl davanın davacısı birleşen davanın davalısı olan ... vekiline tebliğine karar vermesi ve kararın tebliği ile vekilin işlemden kaldırma kararından haberdar olmasının sağlanması gerekirken, işlemden kaldırma kararının duruşmada tefhimi ile yetinilmesi ve sonrasında ninai hükümde davanın 02.02.2016 tarihinde takip edilmemesi nedeniyle işlemden kaldırılmasına karar verilmesi ve 3 aylık yasal sürede dosyanın yenilenmediği gerekçesiyle HMK’nin 150. maddesi uyarınca asıl davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davanın davacısı-birleşen davanın davalısı olan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

01.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15304, Karar No: 2013/4999, Tarih: 12.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15304 E.  ,  2013/4999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, iddianamenin ve sanığın savunmasının alındığı 25.02.2010 tarihli duruşma tutanağının Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.