muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17578, Karar No: 2013/16063, Tarih: 09.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17578 E.  ,  2013/16063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/10/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının yanan sigarasını anız alanına atarak yangına neden olduğunu, zeytin ağaçlarının tamamen yandığını ve ceza davasında davalının mahkumiyetine karar verildiğini belirterek maddi zararının tazminini istemiştir. Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, "....zeytin ağaçlarının tapulu olan bir yerde 3. bir kişiye ait olmasının mümkün bulunduğu, bunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesinin mümkün olduğu, ayrıca davacıların belirtilen ağaçları sahiplendikleri gerekli bakım yapıp özen gösterdikleri, bundan bir gelir elde ettikleri ve bu yerin 6831 Sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılarak, yeri kullananların öncelik hakkı bulunarak satıma konu olabilecek bir yer olması hususları dikkate alındığında..." şeklindeki gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davaya konu yanan zeytin ağaçlarının bulunduğu ... Mevkii, 4129 parsel sayılı taşınmazın zararın gerçekleştiği tarihte Devlet ormanı olduğu, bu yerin 06/04/2005 tarih, 1473 yevmiye ile 6831 Sayılı Orman Kanunu'nun 2/B uygulamasına konu edilerek mülkiyetinin maliye hazinesine geçtiği anlaşılmaktadır. Dava konusu edilen yangının çıktığı tarihte, davacının zeytinlerini dikmiş olduğu arazinin, Devlet ormanı olması ve davacının eyleminin işgal ve faydalanma suçu kapsamında kalması dikkate alındığında, suç oluşturan eyleme dayalı olarak tazminat istenemez. Şu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgıya dayalı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6078, Karar No: 2021/6215, Tarih: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6078 E.  ,  2021/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20151, Karar No: 2023/1875, Tarih: 23.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/20151 E.  ,  2023/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/66 E., 2015/154 K.

SUÇLAR :Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2015 tarihli ve 2014/66 Esas ve 2015/154 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddeleri ile sanık ... hakkında ayrıca aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına; sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri ile sanık ... hakkında ayrıca aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz isteği; sahtecilik yönünden bilirkişi incelemesi yapılmadığı, katılan tarafından haricen alınan 27.08.2013 tarihli bilirkişi mütalaa raporu ile yetinilemeyeceği, ATK raporu ile senet metninde yer alan rakamlar üzerinde tahrifat yapılmadığı, yazı ile yazılan kısımda tahrifat yapıldığının belirtildiği, bu hali ile ATK raporunun delil olarak kabul edilemeyeceği, yasal unsurların oluşmadığı, ... tarafından icraya konulmuş ise de sanığın suça konu senette tahrifat yapıldığını bilme olanağının bulunmadığı, sanıkların dolandırıcılık kastı ile hareket etmedikleri, taraflar arasında ticari ilişkinin bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin hatalı uygulandığı, şüpheden uzak, kesin, somut delil elde edilemediği, lehe hükümlerin gerekçesiz uygulanmadığı, hükümlerin bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklardan ...'ün Antalya ilinde katılan ... ile aralarındaki ticari ilişkilerden dolayı alacağına karşılık 30.05.2012 düzenleme tarihli 30.06.2012 ödeme tarihli, borçlusu katılan ... olan gerçekte 10.000,00 EURO bedelli senedi aldığı, sanık ...'ün senet bedeli ödenmeyince diğer sanık ... ile eylem ve irade birlikteliği içerisinde hareket ederek senedin bedel kısmındaki "10.000,00 EURO"nun önüne "2 "rakamını ve yine senet üzerindeki "onbin EURO" yazısının önüne "ikiyüz" yazısını eklediği,sanık ...'un adını yine senede alacaklı olarak yazdığı, bu şekilde senedi sahteleştirdiği ve sanık ... tarafından Mersin 7.İcra Müdürlüğünün 2013/4894 takip sayılı icra dosyası ile icraya konulduğu anlaşılmaktadır.

2.Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesinden alınan 09.07.2014 tarihli raporda, "İnceleme konusu 30/05/2012 tanzim tarihli senette miktarın rakamla belirtildiği bölümde ilave yapıldığı bulgusu saptanmadığı, Miktarın yazı ile yazıldığı bölümün baş tarafındaki "#ikiyüz" yazılarının kendinden sonra gelen yazılardan mürekkep renk tonu ve kalem ucu kalibresi bakımından farklı fiziki evsafta bir kalem ile bulundukları yere sıkıştırılarak sonradan yazılmış olduğu" belirtilmiştir.

3. Grafoloji ve Sahtecilik uzmanlarından oluşan 3 kişilik heyetten aldırılan 01.12.2014 tarihli raporda, "210.000,00 Euro tutarındaki senedin ilk tanzimi sırasında rakam ile değer gösteren haneye "10.000,00" meblağ rakamlarının yazı ile değer gösteren haneye de " onbin" meblağ ibaresinin yazılmış olduğu, bilahare ilk yazımda kullanılan mesnetten farklı bir mesnet üzerinde ve ilk yazımda kullanılan kalemden kalem ucu, kalibrasyonu yönünden daha ince ve mürekkep yönünden de kısmen daha açık siyah mürekkebi havi bir kalemle rakam ile değer gösteren hanenin baş tarafına " 2" rakamının yazı ile değer gösteren hanenin baş tarafına da " ikiyüz" ibaresinin eklenmiş oldukları ve bu bağlamda da tetkik konusu senedin tahrifen mevcut duruma getirilmiş olduğu müşahade ve tespit olunmuştur" şeklinde belirtilmiştir.

4.Mahkemesince, sanık ...'un dosyada mevcut savunmasında soruşturmaya konu senedi icraya koyduğu hali ile diğer sanık ...'den alacağına karşılık aldığını ve ...'ün yönlendirmesi ile avukata vekalet verip senedi icraya koyduğunu, senedi hiç görmediğine dair cezai sorumluluktan kurtulmaya yönelik beyanına dosya içeriği dikkate alınarak ...'den senet bedeli kadar alacaklı olduğuna itibar edilmeyerek sanıkların eylemlerine uyan resmi belgede sahtecilik suçundan ve kamu kurum ve kuruluşlarını aracı kılmak suretiyle işledikleri dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetlerine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kamu Kurum Ve Kuruluşları, Vb.Tüzel Kişiliklerin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden:

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kamu Kurum Ve Kuruluşları, Vb.Tüzel Kişiliklerin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden:

1.Sanık hakkında Antalya 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/188 Esas ve 2022/198 Karar sayılı dosyasında suça konu yine borçlusunun ..., alacaklısının ..., 28.03.2013 düzenleme ve 07.06.2013 ödeme tarihli, 12.250 EURO bedelli senet üzerinde alacak miktarının önüne rakamla "3" rakamını ilave edip, senedi 312.250 EURO bedelli hale dönüştürerek alacaklısı ... olacak şekilde Antalya 15. İcra Müdürlüğünün 2013/6334 E sayılı dosyası üzerinden 09.07.2013 tarihinde icra takibine konu edildiğinin iddia olunduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihlerinin ve katılanın aynı olduğu da gözetilerek, ilgili dava dosyasının araştırılarak mümkünse mevcut dava ile birleştirilmeleri, aksi halde dosya getirtilerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren onaylı örneklerinin intikal ettirilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması, kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde zincirleme suç ve teşdit hükümleri gözetilerek hüküm kurulması ve tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu kararlar verilmesi,

2.Kabule göre de;

Suç tarihinin suça konu senedin sanık ... tarafından icra takibinin yapıldığı tarih olan “11.06.2013” olduğu halde, gerekçeli karar başlığında "20.08.2013" olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... Hakkında Kamu Kurum Ve Kuruluşları, Vb.Tüzel Kişiliklerin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.10.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2015 tarihli ve 2014/66 Esas ve 2015/154 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16113, Karar No: 2023/5815, Tarih: 06.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16113 E.  ,  2023/5815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyıya terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 5354 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması sebebiyle uğradığı zararın 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince davalıdan işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyıya terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kıyıların devletin hüküm ve tasarrufunda olması nedeniyle tapu iptali ve tescil isteminde bulunma konusunda yetkinin Hazineye ait olduğunu, davacının böyle bir dava açma yetkisi ve taraf sıfatının bulunmadığını, uzlaşma için idareye başvuru yapılmadığını, idari yargının görevi olduğunu, taşınmazın tapusu henüz iptal edilmediği için tazminat hakkının doğmadığını, özel mülkiyete konu edilemeyecek taşınmaz için tazminat isteminde bulunmanın hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tamamının bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacıya ödenmesine ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile tapu sicilinden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacı aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, emsal karşılaştırma tablosunun keyfi bir şekilde düzenlendiğini, ilçe merkezi ile resmi kurumlara yakınlık ölçütünün aslında aynı olmasına rağmen iki ölçüt olarak kullanılmasının doğru olmadığını, 4585 parsel sayılı emsalin dikkate alınmamasına itiraz ettiklerini, davacı tarafça yatırılan harcın faizsiz olarak iade edilmesinin mülkiyet hakkını ihlal ettiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na (3621 sayılı Kanun) göre kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olması nedeniyle tapu kaydının iptali ve terkin isteme yetkisinin Hazineye ait olduğunu, dava hakkının da o hakkın sahibine ait olması nedeniyle davacıların bu yönde bir dava açamayacaklarını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, dava dilekçesinde idarenin kamulaştırma işlemi yapmayıp tapu iptali ve tescil davası da açmadığının belirtildiğini, idarenin işlem yapmamasına karşı başvurulması gereken yargı yolunun idari yargı olduğunu, tapu henüz iptal edilmediği için zararın doğmadığını, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kumsal niteliğindeki taşınmazın tarım arazisi kabul edilerek değerinin tespit edilmesinin hatalı olduğunu, arsa olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunun kabulü ile emsal karşılaştırması yoluyla değerinin tespit edilerek bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesine dair mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, emsal karşılaştırma tablosunun keyfi bir şekilde düzenlendiğini, taşınmazın belirlenen bedelinin düşük olduğunu, 4585 parsel sayılı emsalin dikkate alınmamasına itiraz ettiklerini, davacı tarafça yatırılan harcın faizsiz olarak iade edilmesinin mülkiyet hakkını ihlal ettiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, emsal karşılaştırma tablosunun keyfi bir şekilde düzenlendiğini, taşınmazın belirlenen bedelinin düşük olduğunu, 4585 parsel sayılı emsalin dikkate alınmamasına itiraz ettiklerini, davacı tarafça yatırılan harcın faizsiz olarak iade edilmesinin mülkiyet hakkını ihlal ettiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olması nedeniyle tapu kaydının iptali ve terkin isteme yetkisinin Hazineye ait olduğunu, dava hakkının da o hakkın sahibine ait olması nedeniyle davacıların bu yönde bir dava açamayacaklarını, hiç kimsenin dava açmaya zorlanamayacağını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, dava dilekçesinde idarenin kamulaştırma işlemi yapmayıp tapu iptali ve tescil davası da açmadığının belirtildiğini, idarenin işlem yapmamasına karşı başvurulması gereken yargı yolunun idari yargı olduğunu, hükmedilecek vekâlet ücretinin maktu olması gerektiğini, açılacak davaların değerlendirme tarihinin tapunun iptal edildiği tarih olduğunu, tapu henüz iptal edilmediği için zararın doğmadığını, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kumsal niteliğindeki taşınmazın tarım arazisi kabul edilerek değerinin tespit edilmesinin hatalı olduğunu, davanın reddine karar verilmeyecekse AİHM kararlarında olduğu gibi tazminatın denkleştirilmesi suretiyle hakkaniyete uygun bir çözüm bulunması gerektiğini, alınan bilirkişi raporunun dava konusu taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.