muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11196, Karar No: 2013/17377, Tarih: 06.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11196 E.  ,  2013/17377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı banka tarafından müvekkili ve diğer davalı aleyhine rehnin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibine girişilmiş ise de müvekkilinin davalı bankayla bir kredi ilişkisi bulunmadığını, takibe konu edilen ... Plakalı aracın davalı şirket tarafından borcuna karşılık müvekkiline resmi şekilde satışı yapıldıktan sonra aynı gün bu davalının diğer davalı bankaya olan kredi borcuna karşılık araç üzerinde rehin tesis ettirildiğinin anlaşıldığını bu rehin işleminin usulsüz olduğunu belirterek. Takibe konu borçdan dalayı müvekkilinin davalılara borçlu bulunmadığının tespitiyle, araç üzerindeki rehin şerhinin kaldırılmasına takibin müvekkili yönünden iptaline ve %20 oranında tazminatın davalılardan tahsilne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş.vekili; müvekkili bankayla davalı ... Ltd.Şti.arasında akdolunan kredi sözleşmesi kapsamında bu davalıya kullandırılan kredinin teminatı olarak davalı şirkete ait ... Plakalı aracın rehin olarak gösterildiğini bu rehin işleminin online olarak gerçekleştirildiğini davacı yanın araca ait noterde yapılan satın işleminin rehin tesisinden önce gerçekleştirildiğini yazılı delillerle kanıtlaması gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuş ve %20 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili; davada müvekkiline husumet düşmediği gibi davacının bu davayı açmakta hukuki yararının da bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; uyuşmazlığa konu ... Plaka sayılı aracın mülkiyeti davalılardan ... Ltd Şti.'ne ait iken noterde 04/12/2012 tarihinde saat 10:10:39 da akdolunan satım sözleşmesiyle davacı şirkete devredildiği ve araç tesciline dair geçici belge düzenlendikten sonra aynı gün saat 16:44'de davalı şirket yetkilisinin istemi üzerine diğer davalı banka yararına rehin şerhinin online olarak yapılan işlemle konulduğunun saptandığı somut olayda mevcut delil durumu ve kayıtlara göre resmi şekilde akdolunan satış işleminden sonra tesis olunan rehin muamelesinin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ... plakalı araç üzerine davalı banka yararına konulan rehin kaydının kaldırılmasına icra takibinin davacı yönünden iptaline ve koşulların oluşmadığından davacı yanın tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4266, Karar No: 2013/10065, Tarih: 13.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/4266 E.  ,  2013/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Ceza yargılamasında hiçbir duraksamaya yer vermeden gerçeği ortaya çıkarmak görev ve yetkisi bulunan ceza hâkimi, ileri sürülen mücbir sebebin dayandığı olayların vuku ile defter ve belgelerin yok olması veya elden çıkması sonucunu doğuracak nitelik ve yoğunlukta olup olmadığını, bunların mükellefin faaliyet alanı itibariyle mutat ortam yer ve mekânda muhafaza edilmesi olgusu, olayın meydana gelme olasılığı, doğal ve kaçınılması mümkün olmayan nedenlere dayanıp dayanmadığı, öngörülebilme ve neden sonuç ilişkisi, vergi denetiminden kaçmak amacına yönelik tertip niteliği ve sair ile olayın arz ettiği özelliği duruşmadan ve tahkikattan edineceği kanaate göre irdeleyip değerlendirmeli ve delilleri serbestçe takdir etmeli, irade dışında meydana geldiği ve defter ve vesikaların tamamen veya kısmen kaybı veya yok olması sonucunu doğurduğunu anlaması halinde 213 sayılı Kanunun 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep olarak kabul etmelidir.

2003 - 2004 takvim yılına ait defter ve belgelerini tebligata rağmen ibraz etmeyen sanığın, vergi denetmenine götürmek için muhasebeciden aldığı defter ve belgeleri çaldırdığını ileri sürerek ibrazdan kaçınmış olması, hırsızlık olayının gece saat 21.15'te meydana gelmesi, hırsızların yararlanamayacakları şeyleri çalmalarının hayatın olağan akışına uygun düşmemesi, hırsızlık olayına ilişkin 31.10.2008 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağında hangi yıla ilişkin defter ve belgelerin çalındığı hususundan bahsedilmemesi, sanığın 01.11.2008 tarihinde kolluktaki ifadesinde, araçta sadece faturaların olduğunu belirtmesine rağmen 26.11.2008 tarihli ek ifadesinde, vergi denetmeni tarafından istenen tüm belgelerin çalındığını belirtmesi bir bütün halinde değerlendirildiğinde, suçun tüm unsurları itibariyle oluşup sübuta erdiği ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraatine dair hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10962, Karar No: 2024/11218, Tarih: 18.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10962 E.  ,  2024/11218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/93 E., 2024/316 K.

KARAR : Davanın Reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı işverenlikte 01.06.1987 ile 30.04.1995 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz çalışmasına rağmen, Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre, yetki, husumet, hukuki yarar ve zamanaşımı itirazlarıyla birlikte, 506 sayılı Kanun'un 3/II-D maddesinde el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanabileceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili; Mahkemece resen gerekli araştırmaların yapılarak Kurumun fer'i müdahil sıfatıyla davada yer alıp yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı da gözetilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.05.2023 ve 2021/103 E., 2023/192 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Daire kararında; " ...davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de işin önceki bozma ilamında belirtilen kapsamında, el halıcılığı işi olduğu hususu dosya içeriğinden belirgin olmakla, davanın reddi gerektiği halde yazılı gerekçelerle, davanın kısmen kabule karar verilmesi isabetsiz görülmüştür... "şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı 79 uncu maddesi, 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10722, Karar No: 2011/3348, Tarih: 24.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10722 E.  ,  2011/3348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2009 tarih ve 2008/526-2009/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava tarihi itibariyle hissedarlarının ...ve... olduğunu, davacı ve faaliyet gösterdiği otelin 27.04.2005 tarihinde önceki hissedarları olan ... ve ...'tan devralındığını, davacı ortağı... ve davalı ... arasındaki 07.03.2005 tarihli protokolün 6. maddesine göre, “bedelin tamamı alındıktan sonra şirket aktif ve pasifi ile devredilecektir”, 8. maddesine göre ise "şirketin devir tarihine kadar alacak ve borçları satıcı ...'a, devir tarihinden sonraki borç ve alacakları alıcı...'e aittir" hükümlerinin yer aldığını, müvekkilinin hisselerinin ...ve... tarafından devralınmasından sonra, 2004 yılı içerisinde kullanılan sahte faturalar nedeniyle Suburcu Vergi Dairesince (KDV gerçek+gecikme faizi+vergi ziyaı cezası) kesilen 148.259,57 TL müvekkilinin ödediğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şirket hisselerini... ve Ramazan Geçer'e devrettiğini, devir senedinde "tüm hak ve yükümlülükleri, bütün aktif ve pasifi ile birlikte 27.04.2005 tarihinde devretmişlerdir” hükmünün yer aldığını, dava dilekçesinin dayanağı olan 07.03.2005 tarihli protokolün TTK'nun 520. maddesi anlamında geçerliliğinin bulunmadığını, protokolün daha sonradan geçersiz kılınarak şekle uygun hisse devir senedi düzenlendiğini, vergi soruşturmasından haberdar edilmediklerini, davalının yasadan kaynaklanan itiraz, düzeltme, uzlaşma ve yargıya başvuru haklarının kullanılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının ödediği meblağın 38.874,34 TL'nın KDV aslı ve 51.073,70 TL gecikme faizi ve 58.311,53 TL vergi ziyaı cezası olduğu, uzlaşma istenmesi halinde tahakkuk edebilecek vergi ziyaı cezasının 12.000,00 TL olabileceği, bu hali ile 101.948,04 TL'den davalı ...'un sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 101.948,04 TL'nin ödeme tarihi olan 19.09.2008 tarihinden itibaren Merkez Bankasının avans faiz oranına uygulanan faiz üzerinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, hisse ve işletme devri sözleşmelerinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, hisse ve işletme devri sözleşmelerinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporuna davacı vekilince yapılan itirazda, vergi ziyaına neden olan olayın sahteciliğe dayanması halinde uzlaşmanın olamayacağı belirtilmiş, Suburcu Vergi Dairesinin 20.05.2009 tarihli yazısına göre ise, davaya konu olay nedeniyle kesilen cezanın uzlaşma kapsamında olmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, uzlaşmaya ilişkin davacı taraf itirazının Vergi Usul Yasasının 344, 359, Ek-7 ve devamı maddeleri çerçevesinde incelenmesi amacıyla dosyanın bilirkişilere veya yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetine tevdi edilmesi, düzenlenecek rapor sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporuna karşı yapılan bu ciddi itiraz incelenmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Kabule göre, HUMK’nun 382 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Anılan Yasa’nın 388. maddesinde hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hükmün, infazı kabil, uygulanabilir olması gerekmektedir.

Somut olayda, mahkemece verilen kısa kararla, “davacının davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine, davacı tarafın istemiş olduğu alacaktan bilirkişilerin raporlarında hesaplamış olduğu 101.948,04 TL'nin ödeme tarihi olan 19.09.2008 tarihinden itibaren merkez bankasının avans faiz oranına uygulanan faiz üzerinden işleyecek faiz ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine” şeklinde, gerekçeli kararda ise, “davacının davasının kısmen kabulü kısmen reddi ile, davacı tarafın istemiş olduğu alacaktan bilirkişilerin raporlarında hesaplamış olduğu 101.948,04 TL'nin ödeme tarihi olan 19.09.2008 tarihinden itibaren Merkez Bankasının avans faiz oranına uygulanan faiz üzerinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine” şeklinde hüküm kurulmuştur. Bu hüküm kısa kararla çeliştiği gibi, infazda tereddüt yaratacak mahiyette olduğu da sabittir.

Bu durumda, mahkemece, kısa kararla çelişmeyen ve infazı kabil olan bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 24.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29078, Karar No: 2013/35008, Tarih: 07.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29078 E.  ,  2013/35008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve ihale alıcısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

11.10.2012 tarihinde yapılan ihalede, menkulleri  alan şikayetçi,  ihalenin kesinleşmesi üzerine,  ihale konusu menkulün teslimi talebinin, icra müdürlüğünce mahallinde olmadığından bahisle yerine getirilemediğini belirterek, ihalenin feshi ile yatırdığı paraların iadesi istemi ile icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece, davanın kabulü ile ihalenin feshine  karar  verilmiştir.

Menkul bir malı ihalede satın alan kişi, o malın mülkiyetini ihale anında kazanır (B.K. 279. maddesi). İhale ile mülkiyet alıcıya geçerse de satılan mal ihale kesinleşmeden alıcıya teslim olunmaz (İİK 118/1-c-3. md.). Artırma ile yapılan satışlarda, mülkiyet ihale ile alıcıya geçtiğinden, bu andan itibaren mal fiilen teslim edilmemiş olsa dahi, malın nef'i ve hasar da alıcıya ait olacağından, mal teslim edilinceye kadar malın kıymetinin çoğalmasından, malın semerelerinden alıcı yararlanır; ya da telef olmasına, zararlı sonuçlarına katlanır. Artırma şartnamesinde açık bir taahhüdün bulunması veya artırmaya katılanlara karşı hile yapılmış olması halleri müstesna (ayrık) olmak üzere, satıcının zapta karşı teminat (BK 214-218. maddeleri) ve satılanın ayıplı olmasından dolayı bir tekeffül borcu (BK 219-231. maddeleri) yoktur. Bu gibi durumlarda, alıcının; malın yok olmasına ya da zarar görmesine neden olmuş kişiler hakkında genel mahkemelerde tazminat davası açma hakkı bulunduğu gibi, malın korunmasında, kusuru bulunan icra dairesi görevlileri hakkında da idare aleyhine tazminat davası açma hakkı vardır (İİK 5. mad.). Bu itibarla koruma görevinde olanların yasalarla düzenlenmiş hukuki ve cezai sorumlulukları bulunmaktadır.

Somut olayda, ihale konusu menkulün mahallinde bulunamadığı için tesliminin imkansız hale geldiği tespit edildiğine göre menkulün kendisine bırakıldığı ve istenildiğinde teslimle yükümlü olan kişiler hakkında alıcının yukarıda açıklandığı üzere genel mahkemelere başvuru hakkı bulunmaktadır.

Açıklanan nedenlerle mahkemece, şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre ihale alıcısının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12935, Karar No: 2017/25877, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12935 E.  ,  2017/25877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23877, Karar No: 2014/18193, Tarih: 18.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23877 E.  ,  2014/18193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50, 52/4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan yasa hükümlerinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması ve adli para cezasının günlüğü 20 TL üzerinden takdir edilirken hesap hatası yapılarak sonuçta 18200 TL yerine 18.250 TL olarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin 3. bendinin hükümden çıkarılması ile yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 910 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-a-4 ve 52/2 maddeleri gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevirilerek 18.200,00 TL ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE” bendinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.