muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/257, Karar No: 2022/652, Tarih: 20.10.2022

...i evde bulunan kafes kuşuna bakmaya gönderdiğini, olayları ...in görüp görmediğini hatırlamadığını, ama arkadaşı ...’in kendisine “Abim keşke bunları bana da yapsa.” dediğini, ...'dan taşındıktan sonra yaşananları annesine anlattığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise; yaşanan bu istismarın uzun süre sürdüğünü, suça sürüklenen çocuğun yanına gittiğinde kendisine bunları yaptığını, korkusundan kimseye söylemediğini, taşındıktan sonra anlatabildiğini, tacizlerin seksüel şeyler olduğunu ancak neler yaptığını yeniden anlatmak istemediğini ifade ettiği anlaşılan dosyada;Mağdurun tüm evrelerde suça sürüklenen çocuk tarafından istismara uğradığını istikrarlı ve tutarlı bir şekilde anlatması, ifadelerinde tüm ayrıntıları çelişki içermeden açıklaması ve samimi, ayrıntılı, yaşına uygun ve hayatın olağan akışına aykırı olmayacak şekilde beyanda bulunması, mağdurun suça sürüklenen çocuğa iftira atmasını gerektirir nitelikte bir sebebin bulunmaması, mağdurun suça sürüklenen çocuğun yaşadığı yerden ayrıldıktan sonra kendisini güvende hissederek yaşananları annesine anlatması sonrasında katılanların olayı adli makamlara intikal ettirmesi, mağdurun babası olan katılan ...’in beyanına göre suça sürüklenen çocukla konuştuğunda kendisine mağdurun cinsel organıyla oynadığını, mağdurun karşısında mastürbasyon yaptığını, tövbe ettiğini ancak kendisini tutamadığını anlatması, suça sürüklenen çocuğun ise mastürbasyon yaparken mağdurun kendisini gördüğü şeklinde beyanda bulunması, katılan ...’ın da mağdurun anlatımlarıyla benzer şekilde ifade vermesi, mağdurun Adli Tıp Kurumunda yapılan muayene sırasında olay sebebiyle son 2-3 yıla kadar erkekler dokunduğunda ağladığını ifade etmesi ve aynı Kurum tarafından düzenlenen rapora göre mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun tespit edilmesi ile tüm dosya kapsamı bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun mağdura yönelik farklı zamanlarda birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşılan ve zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturan eylemlerin sabit olduğu,Mağdurun soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun kaka yaptığı bölgeye cinsel organını biraz soktuğu şeklindeki soyut iddiasını doğrulayan bir delilin bulunmaması, mağdurun kovuşturma aşamasında vücuduna organ sokulduğuna ilişkin bir anlatımının olmaması, mağdurun annesi olan katılan ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanında, defalarca sormasına rağmen kızının kendisine suça sürüklenen çocuğun cinsel organıyla yapmadığını söylediğini ifade etmesi, katılan ..

...'ın soruşturma aşamasındaki beyanında, defalarca sormasına rağmen kızının kendisine suça sürüklenen çocuğun cinsel organıyla yapmadığını söylediğini ifade etmesi, katılan ...'in soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğa sorduğunda kendisine olayı anlattığını ancak tecavüz olayının kesinlikle olmadığını söylediğini beyan etmesi, doktor raporlarında mağdurun vajinal veya anal yoldan organ sokmak suretiyle istismara uğradığını gösterir bulguya rastlanılmaması hususları dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuğun mağdura yönelik eylemlerinin organ sokmak suretiyle gerçekleştiği hususunun şüphede kalması, bu şüphenin de yasal olarak suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilmesinin gerekmesi nedenleriyle suça sürüklenen çocuğun eyleminin zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu,Kabul edilmelidir.Ulaşılan bu sonuç karşısında, inceleme günü itibarıyla dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği konusunun da değerlendirilmesi gerekmektedir.2007 yılı Ocak ayında ikamet ettikleri yerden taşındıkları anlaşılan mağdur ve ailesinin olayla ilgili olarak 10.06.2007 tarihinde şikâyetçi oldukları, eylemlerin komşu oldukları dönemde gerçekleştiği dikkate alındığında, suç tarihinin 2007 yılı Ocak ayı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; suça sürüklenen çocuğa atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunun yaptırımı, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve aleyhe olan TCK'nın 103/1 ve 103/6. maddeleri uyarınca on beş yıldan yirmi yıla kadar hapis cezası olup TCK'nın 66/1-c ve 66/2. maddeleri uyarınca bu suça ilişkin asli dava zamanaşımı süresi TCK’nın 31/3. maddesi kapsamında bulunan suça sürüklenen çocuk bakımından 13 yıl 4 ay, aynı Kanun’un 67/4. maddesi göz önüne alındığında kesintili dava zamanaşımı süresi ise 20 yıl; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 6545 sayılı Kanun'un 59. maddesi ile değişik TCK'nın 103/1. maddesi uyarınca sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası olup TCK'nın 66/1-d ve 66/2. maddeleri uyarınca bu suça ilişkin asli dava zamanaşımı süresi TCK’nın 31/3. maddesi kapsamında bulunan suça sürüklenen çocuk bakımından 10 yıl, aynı Kanun’un 67/4. maddesi göz önüne alındığında kesintili dava zamanaşımı süresi ise 15 yıl; 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren, cezanın alt sınırı bakımından aleyhe olup zamanaşımı süreleri bakımından değişiklik yaratmayan 6763 sayılı Kanun’un 13. maddesi ile değişik TCK'nın 103/1. maddesi uyarınca (suç tarihi itibarıyla mağdurun on iki yaşından küçük olduğu dikkate alındığında) on yıldan on beş yıla kadar hapis cezası olup TCK'nın 66/1-d ve 66/2. maddeleri uyarınca bu suça ilişkin asli dava zamanaşımı süresi TCK’nın 31/3. maddesi kapsamında bulunan suça sürüklenen çocuk bakımından 10 yıl, aynı Kanun’un 67/4. maddesi göz önüne alındığında kesintili dava zamanaşımı süresi ise 15 yıl olarak düzenlenmiştir

. maddesi ile değişik TCK'nın 103/1. maddesi uyarınca (suç tarihi itibarıyla mağdurun on iki yaşından küçük olduğu dikkate alındığında) on yıldan on beş yıla kadar hapis cezası olup TCK'nın 66/1-d ve 66/2. maddeleri uyarınca bu suça ilişkin asli dava zamanaşımı süresi TCK’nın 31/3. maddesi kapsamında bulunan suça sürüklenen çocuk bakımından 10 yıl, aynı Kanun’un 67/4. maddesi göz önüne alındığında kesintili dava zamanaşımı süresi ise 15 yıl olarak düzenlenmiştir.Daha ağır cezayı gerektiren başka suçları oluşturma ihtimali bulunmayan ve 2007 yılı Ocak ayı ve öncesinde gerçekleştirilen eylemlerle ilgili olarak, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 15 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, Ceza Genel Kurulunun inceleme tarihinden önce 2022 yılı Ocak ayında dolduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün suça sürüklenen çocuğun eyleminin zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden ve ulaşılan bu sonuç karşısında gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK’nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 4179-12989 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli ve 289-154 sayılı hükmünün, suça sürüklenen çocuğun eyleminin zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden ve ulaşılan bu sonuç karşısında gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK’nın 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının TCK'nın 66/1-d, 66/2, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.10.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2825, Karar No: 2019/13625, Tarih: 04.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2825 E.  ,  2019/13625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki... ilçesi, ... mahallesi, 578 parsel sayılı taşınmaza Kamulaştırma Kanunun 11/1-g maddesi uyarınca değerlendirme tarihinden önce serbest satışı yapılan emsallere göre karşılaştırma yapılarak değer biçilmesi gerekirken, farklı bir idare tarafından rızaen kamulaştırması yapılan taşınmazın emsal alınarak değerlendirme tarihi 19/02/2014 olmasına rağmen satış bedelinin de 29/11/2016 tarihine endekslemek suretiyle değer biçen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilince temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilince temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA

, 04/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26408, Karar No: 2013/19928, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26408 E.  ,  2013/19928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... (...)’un vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22.05.1985 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11376, Karar No: 2016/7680, Tarih: 12.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/11376 E.  ,  2016/7680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 320.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5262, Karar No: 2012/3705, Tarih: 22.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5262 E.  ,  2012/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gerekçeli karar başlığında davacı mirasçısı olarak gösterilen ...'in, vekili Av....'i vekillikten azletmesine rağmen ... adına mahkeme hükmünün tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına rastlanmadığı gibi, yine ... adına kalemde yapılan tebligatın ise tebliğ belgesinde adına tebligat yapılan yapılan kişinin adı ve soyadı belirtilmemiş olduğundan usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır. Öncelikle katılan davacı ... ... adına mahkeme hükmünün tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise tebliğ gününün saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise katılan davacı ... ... ve ... adına 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesine uygun olarak mahkeme hükmünün tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31028, Karar No: 2014/43156, Tarih: 25.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/31028 E.  ,  2014/43156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/97592

MAHKEMESİ : Kavak(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2009/184 (E) ve 2012/189 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında ihbar üzerine suç tutanağı düzenlenmiş bulunmasına, ihbarcının orman işletme şefi Osman Şimşek ile görüşmesine göre işletme şefinin de dinlenilerek ihbarcının kimliğinin tespiti halinde tanık olarak beyanının alınması; zabıt mümziilerinin ifadelerinde suça konu yerin sanığın evine 50-100 mt. mesafede olduğunun, civarda sanığın evinden başka ev bulunmadığının bildirilmesine göre dava konusu yerin sanığın hakimiyet sahası içinde olup olmadığının, kesilen ağaçların miktarı ve sayısı itibariyle sanığın bilgisi ve görgüsü haricinde başkaları tarafından kesilmesinin mümkün olup olmadığının değerlendirilmesi; yine kesilen ağaç sayısı itibariyle bilgisi bulunması muhtemel köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin de dinlenilmesi; sanığın tutanak tarihinde köyde olmadığına ilişkin savunması ve tanık beyanlarının suç tutanağı kapsamına ve ağaçların tutanak tarihinden yaklaşık 15 gün önce kesildiklerine ilişkin tespite göre değerlendirilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16727, Karar No: 2020/9824, Tarih: 01.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16727 E.  ,  2020/9824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...’in kardeşi olan Yunus Şeker’in suça sürüklenen çocukları ellerinde valiz ile sokakta görmesi üzerine, suça sürüklenen çocukların valizi bırakarak kaçtıkları, ertesi gün katılan ...’un suça sürüklenen çocuk ...’in annesine hırsızlık olayını söylemesi üzerine kardeşi Yunus Şeker’in çocuklardan aldığı valiz içindeki eşyaları mağdurlara iade ettiği, müştekilerin beyanlarında çalınan eşyalarının bir kısmının iade edilmediğini belirttiklerinin anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında çalınan eşyaların bir kısmının iade edilmiş olması nedeniyle kısmi iadeye rıza gösterip göstermediğinin müştekilerden açıkça sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.