muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3895, Karar No: 2024/6003, Tarih: 04.09.2024

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, alacak ve istirdat istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, Türkiye'den Afganistan'a taşımayı üstlenmiş olan davalı-karşı davacının, sözleşmede belirlenen güzergah yerine İran üzerinden yapmış olmasından dolayı sorumlu tutulup tutulamayacağı, buna göre güzergah dışına çıkılması nedeniyle iddia olunan hasar bedeli, ardiye ücretleri, teslim alan tarafa ödenen tazminatlar ile uzun yola göre fazla ödendiği iddia olunan bedelden sorumlu olup olmayacağı, davalı-karşı davacının navlun alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Eşyaların Karayolundan Uluslar Arası Nakliyatı için Mukavele Sözleşmesi'nin (CMR) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ:

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,04.09.2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KA R Ş I O Y

Çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık, taşıma sözleşmesi ile kararlaştırılan güzergaha göre taşıma bedeli ödendikten sonra, taşıma güzergahının değiştirilmesine gönderenin muvafakat etmiş olmasının, kararlaştırılan güzergaha göre ödenen bedelin taşımanın yapıldığı yeni güzergah yönünden de gönderen tarafından kabul edilmiş sayılıp sayılmayacağı, buradan varılacak sonuca göre taşıyanın sözleşme kurulmadan önceki teklifine göre gönderenin yapmış olduğu fazla ödemeyi sebepsiz zenginleşme hukuki sebebine dayalı olarak talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, taşıma ilişkisinin kurulmasından önce davacı gönderenin talebi üzerine, davalı taşıyıcı Türkiye’den Afganistan’a yapılacak taşımanın Gürcistan-Azerbaycan-Türkmenistan güzergahından yapılması durumunda, taşıma emtiası olan her bir tank için 14.700-USD, İran güzergahından yapılması halinde ise her bir tank için 8.800-USD taşıma ücreti teklif etmiştir. Davacı ise, taşımanın Gürcistan-Azerbaycan-Türkmenistan güzergahından yapılmasını kabul edip, buna göre taşıma bedelini ödemiştir. Taşıma sözleşmesi kurulup taşıma bedeli ödendikten sonra, davalı taşımayı kararlaştırılan Gürcistan-Azerbaycan-Türkmenistan üzerinden değil, daha düşük taşıma bedeli teklif ettiği İran üzerinden yapmıştır.

Conventıon Marchandise Routier (CMR)’nın 11 inci maddesi uyarınca gümrük işlemlerini gönderenin yaptığından hareketle, gönderenin taşımanın İran üzerinden yapılmasına muvafakat ettiğinin Mahkemece kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, böyle bir muvafakatın sözleşme ile kararlaştırılan taşıma güzergahı için ödenen daha yüksek taşıma ücretinin fiili taşımanın yapıldığı güzergah içinde gönderen tarafından kabul edildiği anlamına gelmez. Zira, somut olayda gönderenin açık ya da örtülü böyle bir kabulü de bulunmamaktadır. Tekrar etmek gerekirse, davalı taşıyıcı tank başına sözleşmede kararlaştırılan Gürcistan-Azerbaycan-Türkmenistan güzergahı için 14.700-USD, İran güzergahı için 8.800-USD taşıma ücreti teklif etmiş, gönderen başlangıçta taşımanın İran üzerinden yapılmasını istemediği için yüksek ücret istenen güzergaha göre sözleşme yapıp bedeli ödemiştir. Bundan sonra fiili taşımanın İran üzerinden yapılmasının gönderen davacı tarafından kabul etmiş olması,yüksek taşıma ücretini İran güzergahı içinde kabul ettiği anlamına gelmez. Çünkü iki güzergah arasındaki taşıma ücreti farkı oldukça fazladır. Diğer bir ifade ile davacı gönderenin tank başına 8.800-USD taşıma ücreti ödeme imkanı varken, tank başına 14.700-USD taşıma ücreti ödemeyi kabul ettiğinin var sayılması hayatın olağan akışı karşısında doğru bir değerlendirme olamaz. Zira böyle bir varsayım bir tarafın sebepsiz zenginleşmesine yol açacağından, hukuk düzenince kabul edilmesi düşünülemez.

Nitekim, sözleşme ile kararlaştırılan ve ödenen taşıma ücretinin yeni güzergah içinde geçerli olduğu, yani aynı gerekçe ile davanın reddine dair ilk karar Dairemizin 17.09.2019 gün ve 2018/439-5486 sayılı kararı ile aralarında taşıma işinde uzman sektör bilirkişisinin de bulunacağı yeni bir heyetten rapor alınarak, davacı tarafından fazladan taşıma ücreti ödenip ödenmediğinin tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş olup mahkemece de bozmaya uyularak üç ayrı bilirkişi kurulundan rapor alınmış ve raporlarda ağırlıklı olarak fazla bedelin iade edilmesi gerektiğine işaret edilmiştir. Ancak mahkemece raporlara itibar edilmeyerek, davacı tarafça Gürcistan-Azerbaycan-Türkmenistan güzergahı için ödenen taşıma ücretinin, taşımanın fiili yapıldığı İran güzergahı içinde geçerli olduğunun davacının kabulünde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmaya karşı eylemli direnme olmuştur. Zira, hem davalı taşıyıcının sözleşme kurulmadan önce her iki taşıma güzergahı için teklif ettiği taşıma ücretleri arasında açık farklılık bulunmasının, sözleşme ile kararlaştırılan ve ödenen taşıma ücretinin taşımanın fiili olarak yapıldığı güzergah içinde gönderen tarafından kabul edildiğinin varsayılmasının hayatın olağan akışına aykırı olması, hem de bozma kararına uyulduktan sonra alınan yeni raporlarda ağırlıklı olarak fazla ödenen taşıma ücretinin iade edilmesi gerektiğine işaret edilmesi karşısında, fazla bedelin iadesine karar verilmesi gerekirken, eylemli direnme ile talebin tümden reddine karar verilmesinin doğru olmadığı kanaatiyle kararın bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun ONAMA yönündeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2016/18384, Karar No: 2017/11255, Tarih: 20.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18384 E.  ,  2017/11255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Beraatlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itirazı kabil olup, temyizi kabil olmadığından hakkında itiraz merci olan İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarih ve 2014/ 453 değişik iş numaralı kararı bulunduğundan, katılan ... vekilinin temyiz dilekçesi ise açıkça suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen beraat hükmüne ilişkin olduğundan temyiz incelemesi sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

1) Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mahkemenin 26.09.2014 tarih ve 2014/63 (E) ve 2014/164 (K) sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'in müşteki ...'a karşı yaralama suçundan beraatine dair hüküm kurulduğu ve fakat söz konusu hükmü, temyiz etme hakkı bulunmayan katılan ... vekilinin temyiz ettiği anlaşılmakla katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının 6723 sayılı kanun'un 33. maddesiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 315/2 maddesi uyarınca reddi ile redde ilişkin ek kararın ONANMASINA, 20/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6414, Karar No: 2015/17618, Tarih: 19.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6414 E.  ,  2015/17618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/294-2014/623

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6610, Karar No: 2020/7265, Tarih: 14.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/6610 E.  ,  2020/7265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

A ) Hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla kamu davası açılan sanığın savunmasında; suçlamayı kabul etmeyerek faturaların sahte olmadığını, gerçek ticari ilişki karşılığında alındığını beyan etmesi karşısında, dosya kapsamında faturaları düzenleyen şirketlerden sadece bir tanesi ile ilgili raporlar ve açılan davanın belgeleri olduğu tespiti ile gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından,

1- Suça konu olan faturaları düzenleyen şirketler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporunun ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı şirketler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3- Faturaları düzenleyen şirketlerin yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiklerinin sorulması,

4- Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirketlere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanan mükellefe ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirketler ile kullanan şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

B ) Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyizi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8444, Karar No: 2013/1300, Tarih: 22.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8444 E.  ,  2013/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2011 tarih ve 2008/477-2011/670 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22/01/2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekillerinden ...'in eşi diğer davacının annesi olan ...'in yolcu olarak bulunduğu davalının zorunlu mali sorumluluk sorumluluk ve ferdi kaza sigortasını tanzim ettiği araçtan düşerek yaşamını yitirdiğini, yapılan başvuruya rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, şimdilik toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın 22.05.2008 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesiyle de davacı ... için 53.265,57 TL, diğer davacı için 8.500,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayda müvekkiline sigortalı araçta yolcu olarak bulunan ...'in araçtan atlaması sonucu vefat ettiğini, araç sürücüsünün ve işletenin olayda kusuru bulunmadığından ZMSS poliçesine dayalı destekten yoksun kalma tazminatı talep edilemeyeceğini, ferdi kaza sigortası genel şartlarına göre de meydana gelen olayın kaza olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, sigortalı araç sürücüsünün araçta yolculuk yapan desteğin aracın arka kapısını içerden el yordamı ile açarak araçtan atlaması ile meydana gelen olayda hatalı tutum ve davranışı bulunmadığı olayda, sürücü kusurlu olmadığından işleten ve onun sigortacısı olan davalının destekten yoksun kalma tazminatından sorumlu tutulamayacağı,sigortalı kapalı kasa kamyonette yolcu konumunda bulunan destek ...'in meydana gelen kazada asli kusurlu olduğu, ancak ölüm olayının intihar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, TTK'nun 806. maddesi de gözetilerek ölümün kaza sonucu meydana geldiğinin kabul edildiği, bu nedenle poliçede yazılı limitin mirasçılık payları oranında ferdi kaza sigortası kapsamında davacılara ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine,aşağıda yazılı bakiye 641,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11199, Karar No: 2016/11027, Tarih: 22.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/11199 E.  ,  2016/11027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait Mali Müşavirlik bürosunda çalıştığı, güvene dayalı olarak bir çok mükellefin muhasebe işlerini bıraktığı, sanığın bu amaçla birçok kişiden muhasebe ücretleri, noter defter tasdik bedelleri, vergi daireleri ile SGK primleri, KDV, vergi, geçici vergi ve sigorta paralarını alarak tahsil etmiş, ancak katılana vermediği ilgili yerlere de yatırmayarak yaklaşık 100.000.TL parayı uhdesine geçirdiği iddia edilen olayda;

Katılanın ve şikayetçilerin aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları ile tanık anlatımları karşısında; sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10796, Karar No: 2011/13752, Tarih: 20.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10796 E.  ,  2011/13752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 31/08/2000 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmini istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar ... ile ... taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalılardan ... ve ..., HUMK'nın 432/1 maddesinde yazılı onbeş günlük ve 427/4, 433/2 maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra kararı temyiz etmişlerdir. Her ne kadar temyiz süresinin bitmesinin adli ara verme zamanına tesadüf etmesi karşısında bu süre aynı kanunun 177. maddesi gereğince ayrıca bir karar vermeye lüzum olmaksızın ara vermenin bittiği günden itibaren yedi gün uzatılmış sayılırsa da temyiz dilekçesi belirtilen yedi günlük süre de geçtikten sonra 14/09/2010 verilmiştir. Bu bakımdan gösterilen davalıların temyiz isteminin reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazına gelince: dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları redddilmelidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar ... ve ...' ın temyiz dilekçelerinin REDDİNE ; (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacının temyiz itirazlarını reddi ile kararın ONANMASINA ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14167, Karar No: 2017/4659, Tarih: 17.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14167 E.  ,  2017/4659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, borçlu şirket yetkilisi sanığın, alacaklılardan mal kaçırmak kastiyle, yaklaşık 40 adet motorlu taşıttan 4 adedi hariç diğerlerinin tamamının mülkiyetini takip tarihinden çok kısa bir süre önce devrederek Antalya 3.İcra Müdürlüğünün 2012/10301 Esas sayılı dosyası ile alacaklı ... tarafından borçlu şirket aleyhine muvazaalı olarak icra takibi başlattırıp gerçekte var olmayan bu borcu ikrar ederek, şirket adına kayıtlı taşınmazların tapu kaydına yaklaşık 3.000.000,00 TL'lik bir haciz konulduğunun iddia edilmesi karşısında;

1- Sanığın borçlusu olduğu ...’in gayri resmi olarak ödünç para alıp verme işleri ile uğraşıp uğraşmadığı ve sanıkla aralarındaki borcu doğuran hukuki ve ticari bir ilişki bulunup bulunmadığı, borcun neden kaynaklandığı hususlarının kollukça araştırılmaması,

2- Sanığın satmış olduğu araçlardan elde ettiği bedel belirlenerek bu bedel ile bankaya olan borçlarını kapatıp kapatmadığı ve arta kalan para ile borçlarını ödeyip ödemediğinin araştırılarak gerektiği takdirde bilirkişi incelemesi yaptırılarak hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı bulunduğundan hükmün BOZULMASI,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas

Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16889, Karar No: 2017/12696, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16889 E.  ,  2017/12696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18196, Karar No: 2020/1385, Tarih: 03.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/18196 E.  ,  2020/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ...Köyü çalışma alanında bulunan 861 parsel sayılı 17.615,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, tapu kaydına dayanarak, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda gösterilen 1100,00 metrekarelik bölümünün tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.