muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14502, Karar No: 2007/2359, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14502 E.  ,  2007/2359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ... Yardımlaşma (...) avukatı tarafından duruşmalı, ihbar olunan tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... Genel Müdürlüğü vekili avukat ...., davalı ... İnş. vekili avukat ... uyar il edavacı vekili avukat....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ... sitesi 4. Bloktaki kat malikleri olduklarını, davalı tarafından inşa ettirilen sosyal konutları ekim 1995 tarihinde teslim aldıklarını, ana binadaki imalat hatalarından dolayı kusurlu ve ayıplı işler çıktığını, durumu davalıya bildirdikleri halde esaslı bir tamirat yapılmadığı için sorunun çözülmediğini, 2002/226 değişik ... dosyası ile belirlenen kusur ve noksanlıkların mahkemece tespiti ile davalı yanca onarılıp giderilmesine, olmadığı takdirde onarım bedeli olarak (onarım sırasında ortaya çıkacak haklar saklı) 120.000,00 YTL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişler, 10.12.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini 160.000,00 YTL’ye çıkartmışlardır.

Davalı, dava konusu dairelerin Eylül 1995 tarihinde davacılara teslim edildiğini, BK’nun 198. vd maddeleri gereğince derhal ayıp ihbarında bulunulmadığını, BK’nun 215. maddesi gereğince mülkiyetin devrinden itibaren 5 yıl

2006/14502 2007/2359

geçmekle zamanaşımı süresinin dolduğunu, bir kısım kat maliklerinin daireleri kendilerinden satın almadıkları için dava açma haklarının bulunmadığını, taşınmazda gizli ayıplı imalat bulunmadığını ayıpların kullanımdan kaynaklandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taşınmazın 1995 yılında davacılara teslim edildiği, binadaki ayıpların ortaya çıkması ile birlikte 9.5.1996 tarihinde durumun davalıya bildirildiği, davalının bu ayıpları kabul ederek 21.5.1996 tarihli yazısı ile ayıpların düzeltileceğini bildirdiği, bu itibarla süresinde ayıp ihbarının yapıldığı, ancak geçen sürede binadaki diğer gizli ayıpların ortaya çıktığı gerekçesiyle davanın kabulü ile ... sitesi 4. Blok ortak yerlerinde yapılması gereken ve bilirkişi raporu ile belirlenen eksikliklerin kararın kesinleşme tarihinden itibaren 90 günlük süre içinde davalı tarafından giderilmesine, aksi halde 160.000,00 YTL’nin karar kesinleşme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı kat malikleri, davalıdan satın aldıkları taşınmazın ortak mahallerinde ortaya çıkan gizli ayıplı imalat nedeniyle davalıdan tazminat isteminde bulunmuşlardır. Mahkemece 9.5.1996 tarihli yazı, süresinde yapılan ayıp ihbarı olarak kabul edilmiş ise de, anılan yazı site yönetim kurulu başkanı tarafından yazılmış olduğundan davacı kat malikleri tarafından davalıya yapılan bir ihbar olarak kabul edilemez. Site yönetimin ortak yerler için bile olsa satıcıya karşı dava açma hakkı bulunmadığı gibi, yönetimce yazılan yazının da ihbar olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Bundan ayrı, Borçlar Kanunu 215/3 maddesi “bir binanın ayıplı olmasından mütevellit ve tekeffüle müstenit davalar mülkiyetin devrinden beş sene geçmekle sakıt olur” hükmünü içermektedir. Buna göre satım aktinden itibaren 5 yıl geçmekle davacıların taşınmazla ilgili bu madde kapsamındaki talep hakları zamanaşımına uğrar. Taşınmazlarını davalıdan devralan bir kısım davacılar kendilerine ait bağımsız bölümleri 13.11.1995 tarihinde satın almış olup eldeki davalarını 14.4.2003 tarihinde açmış olmakla, davalı tarafça süresinde zamanaşımı itirazında bulunulduğundan bu davacılar yönünden davanın zamanaşımı yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Öte yandan bir kısım davacılar ise, dava konusu binadaki bağımsız bölümleri, davalı yanca dairelerin, hak sahiplerine tapuda devredilmesinden sonra 3. kişilerden satın almış olduklarına göre davalı ile aralarında akti ilişki bulunmadığından davalıya karşı talepte bulunamayacaklarının göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya

aykırıdır.

3-Bozma sebep ve şekline göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) ve (2)no.lu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 500 YTL. duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... Genel Müdürlüğüne iadesine, 22.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5916, Karar No: 2011/3456, Tarih: 25.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5916 E.  ,  2011/3456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 224 ada 8 parsel sayılı 485,46 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece davacı Hazine ile katılan davacının davalarının kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın uzman bilirikişiler ... ... ve arkadaşları tarafından düzenlenen rapor ve ekindeki haritada (B) harfi ile işaretli 44,25 m2 yüzölçümündeki bölümün kıyı kenar çizgisinde kaldığından tespit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile işaretli kesim dışında kalan ve 441,21 m2 yüzölçümündeki bölümün katılan davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 224 ada 8 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen haritada (B) harfi ile işaretli bölüm dışındaki 441,21 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümü üzerinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle edinme koşullarının katılan davacı yararına gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Dava konusu taşınmazın bir hududunda Ege Denizi bulunduğuna göre bir jeolog marifetiyle yapılan keşif 13.03.1972 tarih ve 7/4 E.K. ve 28.11.1987 tarih 1996/5-1997/3 E.K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarına uygun bulunmadığından yetersizdir.

İçtihadı Birleştirme Kararları konuları ile sınırlı, gerekçesiyle açıklayıcı ve yol gösterici, sonuçları itibarı ile bağlayıcıdır. Hal böyle olunca sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle 3621 Sayılı Kıyı Kanununun 9. maddesi, 16.04.1972 tarih ve 1970/7-1972/4 E.K. Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile yine 28.11.1997 tarih ve 1996/5-1997/3 E.K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı göz önünde tutularak üç jeolog veya jeomorfoloji mühendisi, uzman ziraat ve harita mühendisinden oluşturulacak beş kişilik uzman bilirkişi kurulu ile dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılarak taşınmazdan değişik kodlarda toprak örnekleri alınıp analizler yaptırılarak, mevsimsel etkilerde göz önünde tutularak İçtihadı Birleştirme Kararlarına uygun şekilde kıyı kenar çizgisi belirlenmeli ve belirlenen bu çizgi tapu fen bilirkişisi tarafından krokisinde infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde gösterilmeli ve belirlenen bu kıyı kenar çizgisine göre mahkemece hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, taşınmazın 2. Derece Doğal Sit Sınırları içinde kaldığı belirtildiği halde bu konuda araştırma soruşturma yapılmamış olması dahi isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 25.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1003, Karar No: 2025/150, Tarih: 08.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/1003 E.  ,  2025/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/971 E., 2023/1698 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 29.09.2023 tarihli ve 2023/971 Esas, 2023/1698 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; hükmün 29.09.2023 tarihinde sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 02.10.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu, verilen kararda "temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemiş ise temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirilmemesi halinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtarına" şeklinde ihtarat da yapılmış olduğu halde sanık müdafiinin temyiz nedenlerini içeren dilekçesini gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük süreden ve tebliğname tanziminden sonra 23.01.2024 tarihinde sunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4521, Karar No: 2011/6684, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4521 E.  ,  2011/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı ... İnş. San. A.Ş. vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 23.06.1993 tarihli Proje Yönetimi Sözleşmesi ve 25.04.1994 tarihli ek sözleşme ile Eryaman 3. Etap 17336 Ada B-3 Bölgesi Konutlarının yapımına ilişkin 20.09.1993 tarihli eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı TOKİ Başkanlığı iş sahibi, davalı ... İnş. ve San. A.Ş. yüklenici, davalı ... Mühendislik Müşavirlik A.Ş. ise davacı adına kontrollük ve müşavirlik hizmeti verendir. Davada işin eksik ve kusurlu yapılması nedeniyle uğranılan 53.000,00 TL zararın geçici kabulün yapıldığı 17.07.1995 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsili istenmiştir. Davalılar cevaplarında zamanaşımı def'inde bulunmuşlar, davanın zamanaşımı yönünden ve esastan reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davacı TOKİ Başkanlığı ile davalı ... Mühendislik Müşavirlik A.Ş. arasındaki ilişkinin vekâlet ilişkisi olup BK'nın 126/IV. Maddesi uyarınca 5 yıllık, davacı ile davalı ... İnş. ve San. A.Ş. arasındaki ilişkinin ise eser sözleşmesi ilişkisi olup yüklenicinin ağır kusuru ve gizli ayıba dayanıldığından 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, davanın açıldığı 30.12.2004 tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, 10 yıllık zamanaşımı süresinin ise dolmadığı belirtilerek davalı ... Mühendislik Müşavirlik A.Ş. hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, davalı ... İnş. ve San. A.Ş. hakkındaki davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı TOKİ Başkanlığı ile davalı ... İnş. ve San. A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı TOKİ Başkanlığı vekilinin tüm, davalı ... İnş. ve San. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı ile davalı ... İnş. ve San. A.Ş. arasındaki uyuşmazlık 20.09.1993 tarihli eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Müşavir şirketin dosyada mevcut yazılarına göre; sözleşme konusu inşaatın 12.04.1995 tarihinde bitirildiği, geçici kabulünün 12.04.1995 tarihi itibar edilerek 19.05.1995 tarihinde yapıldığı ve 25.12.1995 tarihinde onaylandığı, yapı kullanma izin belgesinin 16.08.1995 tarihinde alınarak konutların 1995 yılı Ekim ve Kasım aylarında hak sahiplerine teslim edildiği, kesin kabulü ise 24.07.1996 tarihinde yapılıp 19.12.1996 tarihinde onaylandığı anlaşılmaktadır. Dava konusu konutların davacı TOKİ Başkanlığı tarafından hak sahiplerine tesliminden sonra ortaya çıkan eksik ve kusurlar dava dışı Eryaman 3. Etap 17336 Ada Yönetimi tarafından 1996 ve 1997 yıllarında yazılan muhtelif yazılarla davalı müşavir Su Yapı Mühendislik Müşavirlik A.Ş.'ye, bu şirket tarafından da davalı ... İnş. ve San. A.Ş.'ye bildirilmiş ve bildirilen eksik ve ayıplı imalâtların tamamlanması ve düzeltilmesi istenmiştir. Son olarak iş sahibi, yüklenici ve müşavirin yetkilileri ile ada yönetimince 27.09.1997 tarihinde mahallinde bir inceleme ve toplantı yapılmış, eksik ve kusurlu işlere ait tespit tutanakları yüklenici şirket yetkililerine verilerek şikayete konu eksik ve ayıpların giderilmesi ve düzeltilmesi istenmiştir. Sonuç alınamayınca bu defa davacı TOKİ Başkanlığı tarafından davalı ... İnş. San. A.Ş.'ye 22.10.1997 tarihli yazı yazılarak konutlardaki eksik ve ayıpların sözleşme eki Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 22. ve 23. maddeleri uyarınca 15 gün içinde giderilmesi, aksi halde yasal yollara başvurulacağı ihtar edilmiştir. Verilen süre sonunda yapılan incelemede bildirilen eksik ve ayıpların giderilmesi için yüklenici şirketin bir çalışma yapmadığı saptanmıştır. Mevcut yazışmalardan anlaşılacağı üzere bir kısım gizli ayıplar 1996 ve 1997 yıllarında ortaya çıkmış, yüklenici şirket bu tarihe kadar ortaya çıkan gizli ayıpları giderme borcu yönünden 1997 yılında temerrüde düşmüştür. Temerrüt tarihinden 6 yıl sonra 15.09.2003 tarihinde Eryaman 3. Etap 17336 Ada Yönetimi tarafından TOKİ Başkanlığı aleyhine Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2003/204 D.İş sayılı dosyası ile delil tespiti yaptırılmıştır. Bilirkişi inşaat mühendisi Necmettin Beyler tarafından düzenlenen 06.10.2003 tarihli raporda tespite konu 6 adet bloktaki eksik ve gizli ayıplı imalâtlar sayılarak giderilme bedeli tespit tarihindeki piyasa rayiçleriyle 52.679,00 TL olarak saptanmıştır. Bu tespit raporuna dayanılarak ada yönetimi tarafından 23.02.2004 tarihinde TOKİ Başkanlığı aleyhine Ankara 28. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/79 Esas sayılı dosyası ile 53.000,00 TL bedelli tazminat davası açılmıştır. Dava, yüklenici Tepe İnş. ve San. A.Ş.'ye de ihbar edilmiştir. Mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosya Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmiştir. Yapılan yargılama sonunda Ankara 4. Tüketici Mahkemesi'nin 07.08

.679,00 TL olarak saptanmıştır. Bu tespit raporuna dayanılarak ada yönetimi tarafından 23.02.2004 tarihinde TOKİ Başkanlığı aleyhine Ankara 28. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/79 Esas sayılı dosyası ile 53.000,00 TL bedelli tazminat davası açılmıştır. Dava, yüklenici Tepe İnş. ve San. A.Ş.'ye de ihbar edilmiştir. Mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosya Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmiştir. Yapılan yargılama sonunda Ankara 4. Tüketici Mahkemesi'nin 07.08.2008 tarih 2005/339 Esas-2008/242 Karar sayılı kararıyla dava reddedilmiş ve karar Yargıtay

Yüksek 13. Hukuk Dairesi'nin 13.04.2009 tarih 2008/10863 Esas-2009/4918 Karar sayılı ilâmıyla onanarak kesinleşmiştir.

Bu açıklamalardan sonra eldeki davaya gelirsek, mahkemece hükme dayanak olarak bilirkişi kurulunca düzenlenen 08.12.2009 tarihli rapor esas alınmıştır. Bu raporda; çatıda eski ve hasarlı malzeme kullanıldığı, ön cephe balkonlarda kullanılan ahşap dikmelerde çürümeler oluştuğu, balkon süzgeçlerinin yağmur iniş borusuna bağlantılarının kalitesiz işçilikle yapıldığı, anılan kusurların gizli ayıp olup giderilme bedelinin 30.12.2004 dava tarihindeki fiyatlarla 9.000,00 + 8.000,00 + 1.200,00 = 18.200,00 TL olduğu, blokların etrafına tretuvar yapılmadığı bu işin de eksik iş olup aynı tarihteki fiyatlarla bedelinin 20.400,00 TL olduğu bildirilmiştir. Mahkemece bu rapor esas alınarak her iki rakamın toplamı olan 38.600,00 TL eksik ve gizli ayıplı işler bedelinin tahsiline karar verilmiştir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık giderilme ve düzeltilme bedeline karar verilen gizli ayıpların hangi tarihte ortaya çıktığı, süresinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı, bulunuldu ise bedelinin hangi yıl rayiçleriyle hesaplanması gerektiği, yine eksik işler bedelinin de hangi yıl rayiçleriyle hesaplanması gerektiği noktalarında toplanmaktadır. Mahkemece eksik ve gizli ayıplı işler bedeli davanın açıldığı 30.12.2004 dava tarihindeki rayiçlerle hesaplanmıştır.

Yukarıda açıklandığı gibi bir kısım gizli ayıplar 1996 ve 1997 yıllarında ortaya çıkmış, bu yıllarda ortaya çıkan gizli ayıplar yönünden davalı yüklenici 1997 yılında temerrüde düşmüştür. Mahkemece bedeline karar verilen gizli ayıpların hangi tarihte ortaya çıktığı, bu ayıpların 1996 ve 1997 yıllarında ortaya çıkıp da aynı yıl içinde bildirilen gizli ayıplardan mı yoksa ileriki yıllarda delil tespitinin yapıldığı 15.09.2003 tarihinde ortaya çıkan ayıplardan mı olduğu bilirkişi raporundan anlaşılamamaktadır.

O halde mahkemece gizli ayıplar yönünden yapılacak işlem; bedeline karar verilen gizli ayıpların hangi yıl ortaya çıktığını bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla yazışmalar, teknik raporlar ve diğer deliller incelenmek suretiyle belirlemek, bu ayıpların 1996 ve 1997 yıllarında ortaya çıkan ve yükleniciye bildirilen ayıplardan olup olmadığını açığa kavuşturmak, bu kapsamdaki ayıplardan ise bedelini 1997 yılı mahalli rayiçleriyle saptamak, sonradan ortaya çıkan ayıplardan ise en geç delil tespitinin yapıldığı 15.09.2003 tarihinde ortaya çıktığını, ayıbın varlığının ve zarar miktarının 06.10.2003 tarihli tespit bilirkişi raporu ile öğrenildiğini, tespit raporuna dayanılarak açılan davada yüklenici şirkete dava ihbar edilmiş olduğundan süresinde ayıp ihbarında bulunulmuş olduğunu kabul ederek gizli ayıpların giderilme bedelini 2003 yılı mahalli rayiçleriyle saptayıp hüküm altına almaktır.

Mahkemece eksik işler bedeli yönünden yapılacak işlem ise; kesin kabul tutanağı 19.12.1996 tarihinde onaylanmış olduğundan ve eksik işlerle ilgili davanın bu tarihten itibaren makul süre sonunda 1997 yılı içinde açılması gerektiğinden bedelini 1997 yılı mahalli rayiçleriyle belirleyip hüküm altına almaktan ibarettir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma yapılarak davanın açıldığı 30.12.2004 tarihindeki rayiçlerle hesaplanan eksik ve gizli ayıplı işler bedeline hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı ... İnş. ve San. A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle kararın davalı ... İnş. ve San. A.Ş. yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... İnş. ve San. A.Ş.'ye geri verilmesine, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1631, Karar No: 2014/14220, Tarih: 21.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1631 E.  ,  2014/14220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/25-2013/291

Taraflar arasındaki TMK'nun 1007.maddesi uyarınca tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 16.07.2007 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının mesken olup olmadığı hususları, ilgili Belediye Başkanlığından sorularak niteliği belirlenip, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten sonra, taşınmaz arsa vasfında ise emsal karşılaştırması yapılıp; emsal satışların değerlendirme tarihi olan dava tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi, bunun için de, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması ve değerlendirme tarihinde dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, arazi vasfında ise gelir metodu esas alınıp,İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden resmi veriler de getirtilip rapor denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu yönteme uymadan değer biçen bilirkişi kurulu raporu esas alınmak suretiyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.