muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15419, Karar No: 2024/3968, Tarih: 06.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/15419 E.  ,  2024/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/295 E., 2021/70 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; Devrek ilçesi Yağmurca Köyü ... mevkiindeki taşınmazın 1965 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 46 parsel numarasıyla havza-i fahmiye (taş kömürü havzası) sınırlarında kaldığından bahisle tescil harici bırakıldığını, dava konusu taşınmazın, ölümüne kadar davacının murisi ..., muris ...'ın ölümünden sonra da davacı tarafından olmak üzere zilyetliklerinin 50 seneden fazla olduğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde davacı tarafından yapılmış binalar ve murisleri tarafından dikilmiş yüz yaşından büyük meyve ağaçları bulunduğunu, davacı tarafından taşınmaz üzerine yeni yapılan binaya ruhsat alma işlemleri sırasında taşınmazın tapusunun olmadığını öğrendiklerini, taşınmaz üzerinde zilyetlikle kazandırıcı zaman aşımının fazlasıyla oluştuğunu beyanla, tescil harici bırakılan dava konusu parselin davacının babası ... mirasçıları adına hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İdaresi temsilcisi; zaman aşımı itirazında bulunduklarını, ayrıca dava konusu taşınmazda zilyetlikle kazanma şartlarının oluşmadığını, devlete ait ormanın zilyetliğe dayanılarak kazanılamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; dava konusu taşınmazın orman olarak tapulama dışı bırakıldığını, zilyetliğe dayalı kazanım unsurlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Köy Tüzel kişiliği temsilcisi; dava konusu taşınmazın öncesinin orman olduğunu, en az 20 yıldır davacı tarafından ekilip biçilmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; dava konusu taşınmazın orman olarak tapulama dışı bırakıldığını, zilyetliğe dayalı kazanım unsurlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Köy Tüzel kişiliği temsilcisi; dava konusu taşınmazın öncesinin orman olduğunu, en az 20 yıldır davacı tarafından ekilip biçilmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 20.01.2015 tarih ve 2013/248 E., 2015/10 K. sayılı kararla; davaya konu Devrek ilçesi ... Köyü ... mevkiinde kain 46 parsel numaralı taşınmazın kadastro tespiti çalışmaları sırasında ilk önce ... adına tespit gördüğü, bu tespite karşı ... tarafından yapılan itiraz üzerine Tapulama Komisyonu tarafından 28.05.1970 tarihinde niza konusu taşınmazın orman olarak tespit dışı bırakılmasına karar verildiği, ... 'ın işbu karara karşı Devrek Tapulama Hakimliğine itirazda bulunması üzerine adı geçen mahkemece 1970/87 esas, 1972/188 karar sayılı ilam ile davaya konu 46 parsel sayılı taşınmazın orman olarak tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği ve mezkur kararın 09.02.1976 tarihinde kesinleştiği, derdest davanın ise 06.09.2013 tarihinde açıldığı, kadastro tespiti öncesi zilyetliğe dayanan hak yönünden Kadastro Kanununda zikrolunan 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu, tespit öncesi herhangi bir tapu kaydına dayanılmadığı, tespit sonrası zilyetliğe ise taşınmazın orman niteliği kesinleşmekle ve ormanların zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığından hukuken değer verilemeyeceği, davanın hukuki dayanaktan yoksun kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 07.05.2018 tarihli ve 2018/592 E., 2018/3481 K. sayılı ilamıyla; ".... öncelikle mahkemece halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir fen elemanı ve bir ziraat mühendisi aracılığıyla mahallinde yapılacak inceleme ve keşifte, Devrek Tapulama Hakimliğinin 1970/87 E. -1972/188 K. sayılı kararına konu 46 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro paftası ve krokisi zemine uygulanmak suretiyle davacı tarafından eldeki davada talep edilen taşınmaz ile aynı olup olmadığı kesin ve net bir şekilde saptanmalı, söz konusu mahkeme kararına ilişkin yer ile eldeki davaya konu çekişmeli taşınmazın aynı olması halinde kesin hüküm oluşturup oluşturmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Söz konusu kararın kesin hüküm oluşturmadığının veya davaya konu yerin aynı taşınmaz olmadığının belirlenmesi halinde, mahkemece, en eski tarihli ve dava tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ve fotogrametri yöntemiyle kadastro çalışmalarına altlık olarak düzenlenen kadastro paftası ilgili yerlerden getirtilip, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, eğimi, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte aynı haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, bilirkişilere hava fotoğrafları ve dayanağı haritaları stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip, raporlarında taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, taşınmazlar üzerinde bulunan bitki örtüsünün niteliği, ağaçların yaşları ve dağılımları ile ilgili açıklama yapmaları istenmelidir. Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl süreyle ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp gerçek kişi yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, tescile karar verilecek gerçek kişiler yanında, (murisler) yönünden de aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 3.7.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2

. maddesi uyarınca, tescile karar verilecek gerçek kişiler yanında, (murisler) yönünden de aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 3.7.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, hükme ve denetime elverişli bilirkişi raporunda da sabit olduğu üzere işbu dava konusu taşınmaz ile Devrek Tapulama Hakimliğinin 1970/87 E., 1972/188 K. sayılı ilamındaki dava konusu yerin aynı yer olduğunun tespit edildiği, Devrek Tapulama Hakimliğinin kararının kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4214, Karar No: 2021/8104, Tarih: 01.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4214 E.  ,  2021/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... Büyükşehir Belediye Başkanlığı

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın K1,K2,K3,P,Y4,YA ile gösterilen kısımlarına ilişkin davanın yargı yolu nedeniyle reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 01/06/2021 günü temyiz eden davacılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden davalı idareler vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davalı ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın kısmen kabulü, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddi ile dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi raporunda K1,K2,K3,P,Y4,YA ile gösterilen kısımlarına ilişkin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmaz 1/1000 ölçekli imar planında kısmen konut alanı, kısmen 7 ve 15 metrelik yol ve yeşil alan ve kısmen park alanı olarak düzenlendiği,...Belediye Başkanlığınca yol olarak ayrılan ve fen bilirkişi raporunda Y1 harfi ile gösterilen kısmına fiilen el atıldığı, planda 30.000 metrekareden büyük park alanı olarak düzenlenen ve Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumluluğundaki kısım ile ilçe belediye başkanlığının sorumlu olduğu 7 metrelik yol ve yeşil alan olarak düzenlenen kısımlara herhangi bir fiili bir el atma olmadığı anlaşılmıştır.

Ne var ki; Anayasa Mahkemesinin 05/04/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 20/12/2018 gün 2016/181 Esas, 2018/111 Karar sayılı ilamı ile ''Kamulaştırma Kanununun EK 1. maddesinin'' Bu süre içerisinde belirtilen işlemlerin yapılmaması halinde taşınmazların malikleri tarafından, bu Kanunun geçici 6'ncı maddesindeki uzlaşma sürecini ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemleri tamamlandıktan sonra taşınmazın kamulaştırmasından sorumlu idare aleyhine idari yargıda dava açılabilir.'' kısmı iptal edilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 gün ve 1/6 sayılı kararı ile HGK'nun 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetildiğinde, uzun yıllar programa alınmayan imar planının hayata geçirilmemesi nedeniyle kamulaştırma ya da takas cihetine gitmeyen davalı idarece, pasif ve suskun kalınmak ve işlem tesis edilmemek suretiyle taşınmaza müdahale edildiği; bu haliyle İdarenin eyleminin, mülkiyet hakkının özüne dokunan ve onu ortadan kaldıran bir niteliğe sahip olduğu bu şekilde kamulaştırmasız el koyma olgusunun gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Kamulaştırmasız el koyma olgusunun varlığının doğal sonucu, idarenin hukuka aykırı eylemiyle mülkiyet hakkı engellenen taşınmaz mal sahibi davacının, dava yoluyla kamulaştırmasız el koyma hükümleri doğrultusunda mülkiyetin bedele çevrilmesini, eş söyleyişle idareden değer karşılığının verilmesini isteyebileceği açıktır.

Bu itibarla; davalı idareler tarafından taşınmazın bir kısmına fiilen el atılmamış ise de makul süre içinde imar planına uygun herhangi bir işlem tesis edilmediğinden kamulaştırmasız el atma olgusunun gerçekleştiği gözetildiğinde ve emsal niteliğindeki Uyuşmazlık Mahkemesinin 11.04.2016 tarih ve 2016/180 E. - 224 K. sayılı kararında ''...tek bir imar planı kapsamında yol ve park olarak ayrıldığı ve bu itibarla tek bir taşınmaza tek bir imar planı kapsamında yapılan el atmanın, taşınmazın tamamı için bir bütün olarak ele alınması ve değerlendirilmesi gerektiğinin'' belirtildiği dikkate alındığında ve Dairemizce bu hususta bozma yapılmaması maddi hataya dayalı olup maddi hataya dayalı bozmanın da taraflar lehine usuli kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gözetildiğinde, davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından fiili el atma ile imar uygulanmasına başlandığı nazara alındığında proje bütünlüğü gereği de adli yargı görevli olup 30.000metrekareden büyük park alanında kalan kısmın bedelinin diğer davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ilçe belediye başkanlığının sorumluluğunda kalan ve 7 metrelik yol ile yeşil alanda kalan kısmların bedelinin de davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu bölümler bakımından yargı yolu yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi,

2-Hükme esas alınan fen bilirkişisi raporunda K1,K2,K3 harfi ile gösterilen ve imar planında konut alanında kalan kısımlar yönünden davanın esastan reddi yerine yazılı şekilde yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi,

3-Davacılar, tapuda 4700/7700 payı olan tapu kayıt maliki olan Nimet Bilgili'nin bir kısım mirasçıları olduğu ve 940/4620 pay karşılığına hükmedildiği halde infazda da tereddüt uyandıracak şekilde davacılar murisi adına kayıtlı payının iptaline karar verilmesi,

4-Mahkemece tapusunun iptaline karar verilen kısımların yüzölçümlerinin kararda yazılı olmaması,

Doğru görülmemiştir.

3-Davacılar, tapuda 4700/7700 payı olan tapu kayıt maliki olan Nimet Bilgili'nin bir kısım mirasçıları olduğu ve 940/4620 pay karşılığına hükmedildiği halde infazda da tereddüt uyandıracak şekilde davacılar murisi adına kayıtlı payının iptaline karar verilmesi,

4-Mahkemece tapusunun iptaline karar verilen kısımların yüzölçümlerinin kararda yazılı olmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 01/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/261, Karar No: 2017/2118, Tarih: 03.04.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/261 E.  ,  2017/2118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanıklar müdafilerinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemeleri ve geçerli bir mazeret de bildirmemeleri nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20342, Karar No: 2013/17925, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20342 E.  ,  2013/17925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.