muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/17862, Karar No: 2010/5086, Tarih: 23.03.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/17862 E.  ,  2010/5086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın dava konusu eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmadan yurda getirdiği gerekçesiyle müsaderesine karar verilmesi için kamu davası açılmış olup, tüm dosya içeriğine göre sanığın belirlenen gümrük kapısından yolcu olarak yurda giriş yaptığı, ele geçen ve yolcu beraberi statüsünde getirilen eşyanın ticari mahiyette bulunmadığı ve ithalinin yasak olmadığı saptanmıştır.

Fiil ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 13. maddesine göre;

"Yolcuların, gümrük mevzuatına göre zati ve hediyelik eşya kapsamı dışında olup beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde veya eşyası arasında çıkan ya da başkasına ait olduğu halde kendi zati eşyasıymış gibi gösterdikleri eşyanın vergisine ek olarak bir kat para cezası uygulanır ve eşya sahibine teslim edilir.

Yolcuların yanlarında veya kaplarında bulunan ve yukarıdaki fıkra dışında kalan mahiyet ve miktarda olan eşya ile gümrükten kaçırılmak amacına yönelik olarak saklanmış veya gizlenmiş halde bulunan eşyaya ilişkin vergiler tahsil olunmakla birlikte eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar da para cezası alınarak eşya, sahibine teslim edilir.

Yolcuların beraberinde getirilen ticari mahiyet ve miktarda olan eşya için ithali lisansa, şarta veya izne, kısıntıya, standardizasyon kontrolüne veyahut belli kuruluşların vereceği uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi olan eşya hakkında 4 üncü maddenin (d) bendi hükümleri uygulanır.

Türkiye'ye giren veya Türkiye'den çıkan yolcuların üzerlerinde veya eşyaları arasında yasak eşya bulunması halinde 4 üncü maddenin (b) bendinde belirtilen cezalar uygulanır."

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 6. maddesi ise;

"Yolcuların, gümrük mevzuatına göre zati ve hediyelik eşya kapsamı dışında olup beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan ya da başkasına ait olduğu halde kendi zati eşyasıymış gibi gösterdikleri eşyanın gümrük vergileri, gümrük idarelerince iki kat olarak alınır ve eşya sahibine teslim edilir.

Söz konusu eşyanın gümrükten kaçırılmak amacına yönelik olarak saklanmış veya gizlenmiş olarak bulunması durumunda gümrük idarelerince eşyanın gümrük vergileri üç kat olarak alınır ve eşya sahibine teslim edilir.

Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen eşya, gümrük vergileri ödenmediği takdirde, gümrüğe terkedilmiş sayılır.

Yolcuların, beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan eşyanın ticari mahiyette veya ithali veya ihracının yasak olması halinde 3 üncü madde hükümleri uygulanır." Hükümlerini içermektedir.

Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen eşya, gümrük vergileri ödenmediği takdirde, gümrüğe terkedilmiş sayılır.

Yolcuların, beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan eşyanın ticari mahiyette veya ithali veya ihracının yasak olması halinde 3 üncü madde hükümleri uygulanır." Hükümlerini içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler karşısında somut olay irdelendiğinde;

Fiil tarihi itibariyle eylemin, 4926 sayılı yasanın 13. maddesi uyarınca eşyanın vergisine ek olarak para cezasını gerektirmesine karşın, ele geçen eşyanın ticari mahiyette bulunmadığı ve ithalinin yasak olmadığı gözetildiğinde, 5607 sayılı yasanın 6. maddesi gereğince gümrük idarelerince gümrük vergilerinin alınmasını gerektirir yaptırıma dönüştüğü sonucuna varılmaktadır.

Bu açıklamaların ışığı altında 5607 sayılı yasadaki düzenlemenin sanık yararına bulunması nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesi gözetilerek, bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden dava konusu eşya yönüyle 5607 sayılı yasanın 6. maddesi ve gümrük mevzuatı çerçevesinde işlemlerin gümrük idaresince yerine getirilmesine, 22.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1396, Karar No: 2010/3529, Tarih: 29.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1396 E.  ,  2010/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, .. ada ..parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 3.44 m² lik kısmının idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan 3.44 m² lik kısmının tapusunun iptaline, varsa üzerindeki muhtesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir

Davalı, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasa’nın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12/son maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Duruşma isteğinin değerden reddiyle, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal, sicil kaydının kütükten terkini ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu .parsel sayılı taşınmazın kadastroca senetsizden 22.10.1990 tarihinde davalı adına tespit gördüğü ve tespit tutanağının 27.04.1992 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 18.07.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, davalı adına tescilin dayanağı olan tespit tutanağının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine.

Ancak hemen belirtmelidir ki; bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Ancak hemen belirtmelidir ki; bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca; somut olayda, 3621 Sayılı Yasanın 5 ve 9.maddesi hükmü gereğince belirlenen idari kıyı kenar çizgisinin iptali konusunda İdare Mahkemesinde açılan dava reddedilip kesinleştiğine ve bağlayıcı nitelik taşıyacağı gözetilerek mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan krokili raporda çekişmeli taşınmazın 3.44 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı belirlenmiş olup, dava tarihinde davacı Hazine’nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa gereğince dava reddedildiğine göre, davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazinenin, yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3405, Karar No: 2014/891, Tarih: 03.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3405 E.  ,  2014/891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :22/11/2012

NUMARASI :2012/199-2012/905

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından konut sigorta poliçesi ile sigortalı konutun, davalı tarafından f.. coil sistemini devreye alma ve test sürecinde drenaj eğiminin kusurlu olması sebebi ile su sızmasından dolayı 02/10/2010 tarihinde hasarlandığını, müvekkili tarafından sigortalının hasarının karşılandığını, tesisat yapım işlerinin davalı tarafından yapıldığını ve zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 4.564,63 USD (7.136,54 TL)’nın fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden TL karşılığının 20/10/2011 ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kış bahçesi soğutma işi tamamlanmadan işverenin tavan bölümünde konvektör yerine fan coil kullanmak istemesi üzerine montajı yapılan konvektörlerden 8 adedinin sökülerek geri alındığını ve ünitelerin bedelini de geri aldığını, daha sonra işveren tarafından dava dışı firmaya fan coil tesisatı yaptırıldığını, hasar sebebinin fan coil cihazından kaynaklandığını, müvekkilinin kullandığı konvektörlerle ilgisi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, hasarın ısıtma soğutma üniteleri tesisatındaki drenaj eğiminin kusurlu olmasından kaynaklandığı, davalının kusurlu olduğu gerekçesiyle 7.136,54 TL’nin 20/01/2011 ödeme tarihinden itibaren reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı tarafından yapılan fan coil sistemini devreye alma ve test sürecinde drenaj eğiminin kusurlu olması sebebi ile su sızmasından dolayı sigortalı konutun hasarlandığı iddia edilmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı tarafından yapılan fan coil sistemini devreye alma ve test sürecinde drenaj eğiminin kusurlu olması sebebi ile su sızmasından dolayı sigortalı konutun hasarlandığı iddia edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece yapılan yargılamada iddia edilen zarardan davalının sorumlu olduğu sonucuna varılmışsa da, bu konuda görüşüne başvurulan bilirkişi raporuna karşı, davalı vekilince, sigortalı ile kış bahçesine konvektör takılması hususunda anlaştıklarını, tavan kısmına yapılan konvektörlerin sigortalının isteğiyle tesisatı ile birlikte söküldüğünü, buna ilişkin sigortalıdan iade faturası da alındığını, işin bu şekilde tamamlanarak teminat çeklerinin sigortalıya iade edildiğini, sigortalının talebine göre yapılan bazı işlerin ileride sorun çıkaracağına dair ihtarname gönderildiğini, sigortalının tavana fan coil sistemini başka bir firmaya yaptırdığını, devreye alınma işleminin müvekkili tarafından yapılmadığını ve diğer hususların bilirkişilerce değerlendirmediği yönünde itirazda bulunulmuş, mahkemece davalının bu itirazları da karşılanmamıştır.

Mahkemece sigortalıya yazılan müzekkere cevabında, sigortalı, yarım bırakılan işin daha sonra M...M.. Tesisat Ltd.Şti’ye yaptırıldığını da bildirmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, öncelikle sigortalı tarafından dava dışı firmaya yaptırılmış olan işin kapsamı ile ilgili bilgi ve belgeler sigortalıdan istenerek, davalının bilirkişi raporuna karşı sunmuş olduğu dilekçesinde ileri sürdüğü tüm itirazların karşılanması bakımından, konvektör, fan coil ve chiller sistemlerinin benzerlikleri ve farklarının, hasarın tam kaynağının, hasara sebep olan işin kimin tarafından yapıldığının tüm belgeler ve bilgiler değerlendirilerek araştırılması, hasar miktarının saptanması için tüm iddia ve savunmaları karşılayacak şekilde ayrıntılı, denetime açık, gerekçeli ek rapor veya gerekli görüldüğü takdirde yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 3.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5868, Karar No: 2016/13913, Tarih: 25.10.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/5868 E.  ,  2016/13913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

vek. Av. ...

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararı üzerine yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av.... ile davalılar vek. Av....'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin murisi olan ... oğlu ...'in muvazaalı şekilde bono düzenleyerek murisin oğlu ...'in boşanmış eşi ...'yı alacaklı gösterdiğini, muris ...oğlu ... hakkında icra takibi yapıldığını, murisin ölümünden 2 gün önce takip alacağının ...'nın kardeşi ...'a temlik edildiğini belirterek, tasarrufun iptali ile müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu 15.03.2002 tanzim tarihli ve 100.000 USD bedelli bononun düzenlendiği tarih itibariyle davacı murisi hakkında verilmiş bir kısıtlama kararı bulunmadığı, aksine 16.07.2002 tarihli sağlık kurulu raporuna göre senet borçlusunun sağlam ve ne yaptığını bilen bir kişi olduğunun anlaşıldığı, bononun aksini kanıtlayan yazılı bir delil sunulmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 11/03/2014 gün ve 2013/18920 - 2014/4660 E.-K. sayılı ilamı ile;"Dava icra takibine konu bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Menfi tespit davasının konusunu oluşturan 15.03.2002 tanzim ve 15.06.2003 vadeli 100.000 USD bedelli bononun eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine ilişkin Dairemizce verilen karar üzerine, senet aslının tüm aramalara rağmen bulunamadığı ve davalılarda da olmadığı belirtilerek dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

İİK’nun 167’nci maddesine göre, “Alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senede müstenit olan alacaklı, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile bu bölümdeki hususi usullere göre haciz yolu ile veya borçlu iflâsa tabi şahıslardan ise iflâs yolu ile takipte bulunabilir. - Alacaklı, takip talebinde 58 inci maddedeki hususlardan başka iflâsa tabi borçlusu aleyhine haciz ve iflâs yollarından hangisini istediğini bildirmeğe ve takip talebine kambiyo senedinin aslını ve borçlu adedi kadar tasdikli örneğini eklemeğe mecburdur.” Bu kanun hükümleri uyarınca takip alacaklısının kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip yapabilmesi için öncelikle bono aslının bulunması ve takip talebine eklemesi zorunludur. Bu yönler gözetilip bir karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, senet aslı dosya arasına getirtilip gerekli inceleme yapıldıktan sonra, dava konusu 15.03.2002 tanzim, 15.06.2003 vadeli ve 100.000,00 USD bedelli senedin düzenlendiği tarihte senet borçlusu olan muris (...oğlu ...) hakkında verilmiş herhangi bir kısıtlama kararının bulunmadığı gibi, o tarihlere yakın olan tarihlerde örneğin 16.07.2002 tarihli ... Devlet Hastanesinden verilen sağlık kurulu raporunda senet borçlusunun sağlam, ne yaptığını bilen bir kişi olduğunun belirtildiği, bu senedin hata, hile ya da tehdit sonucu muristen (senet borçlusundan) alındığına dair her hangi bir delil ibraz edilemediği, senedin aksini kanıtlayıcı mahiyette her hangi bir yazılı delil davacı vekilince ibraz edilmediği, İ.İ.K.'nun 53. maddesine göre de takibin kesinleşmesinden önceki safhaya ilişkin mirasçıların takip hukukuna yönelik itirazlarda bulunmayacakları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava konusu senedin müvekkilinin murisi olan... oğlu ... tarafından muvazaalı olarak düzenlenip oğlu ...'in boşanmış eşi ....'ya verildiğini de iddia etmiştir.

Mahkemece davacının muvazaa iddiası yönünden herhangi bir değerlendirme ve inceleme yapılmadığı gibi kararda bu konuda bir gerekçeye de yer verilmemiştir. Bu nedenle hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 25/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4758, Karar No: 2020/1204, Tarih: 12.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/4758 E.  ,  2020/1204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasına ilişkin verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının 01/05/2015 tarihinde dava konusu mecuru kiralayıp, 17/04/2017 tarihinde tahliye ettiğini, sözleşmenin hususi şartlar 6. maddesinde kiralananın ilk teslim alındığı gibi teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, kiracının kiralananı tahrip edip malzemeleri de söküp götürdüğünü belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, kiralanandaki hasar ve söküp götürülen malzemelerden kaynaklanan 125.000TL tazminatın 17/04/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kiracı, kiralananla ilgili alınmış yıkım kararı bulunduğunu, zararlardan da sorumlu tutulamayacaklarını bildirerek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, hor kullanımla ilgili davalı kiracıya yazılı bir bildirim yapılmadığı, zarara ilişkin de bir tespit yaptırılmadığı, tahliye sonrasında da taşınmazın yıkıldığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, Mahkemece her ne kadar TBK'nun 335. maddesi uyarınca kiraya verenin geri verme sırasında kiralananın durumunu gözden geçirmek ve eksiklikleri yazılı olarak bildirmek zorunda olduğu kabul edilerek davanın reddine karar

verilmiş ise de bina yıkılmış olduğundan kiralananın durumunun gözden geçirilmesi somut olayda mümkün değildir. Bina 6306 sayılı yasa kapsamında yıkıldığına göre, davacı hor kullanım nedeniyle eski hale getirme giderini isteyemez. Kiracı taşınmaza ait demirbaşları söküp götürmüş ise bu demirbaşların enkaz değerinin mevcut olması durumunda enkaz değerine ilişkin bedeli isteyebilir. Ancak davacı, istinaf dilekçesinde dava konusunu kiralanandan sökülen malzeme bedeli olarak açıklamış olup, HMK'nun 357/1 maddesi uyarınca ilke derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmaların dinlenmesi mümkün olmadığından, davacının herhangi bir zarara uğramadığı, bu durumda hasar bedelinin istenemeyeceği kabul edilerek ve gerekçe değiştirilmek suretiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun "Kiralananın geri verilmesi" başlığı altında düzenlenen 334. maddesinde; "Kiracı kiralananı ne durumda teslim almışsa, kira sözleşmesinin bitiminde o durumda geri vermekle yükümlüdür." şeklinde düzenleme yapılmıştır.