muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4966, Karar No: 2020/10979, Tarih: 08.12.2020

1-Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 5 uygulanması gerekirken, bu oranın % 4 kabulü ile fazla bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

Gerektiğinden;

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.540,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 2.540,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 08/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13546, Karar No: 2019/21652, Tarih: 04.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/13546 E.  ,  2019/21652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, kompresör ustası olarak çalışırken dilekçe vererek emekli olduğunu ancak çalışması karşılığı olan haklarının kendisine verilmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davaya karşı cevap dilekçesi vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dosyaya gelen SGK hizmet dökümünü gösterir kayıtlara göre davacının, 11/02/2011 tarihinde emeklilik nedeniyle görev yaptığı işinden ayrıldığı, dinlenen tanık beyanları ve dosyaya gelen evraklar üzerinden bilirkişice yapılan hesaplamalarda davacının izin ücreti dışında talep edebileceği bir alacağının bulunmadığı, alınan bilirkişi raporunun içerik olarak denetime ve hükme elverişli olması nedeniyle davacının yıllık izin alacağına yönelik talebinin, mahkememizce yapılan düzeltmeler neticesi brüt 2.626,80.-TL olarak kabulü ile davacı tarafça talep edilen hafta tatili, ikramiye, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına yönelik taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları açısından nöbet çizelgelerine dayanmış davalı ... nöbet çizelgesi olmadığını bildirmiştir. Mahkemece belgelerin celbi açısından 6100 Sayılı HMK'nın 220. maddesi işletilmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş davacının iddia ettiği nöbet çizelgelerini davalı belediyeden HMK'nın 220. maddesi işletilerek celbedilmesidir. Ulusal bayram ve genel tatil ücret talebinin eksik araştırma ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13266, Karar No: 2012/1317, Tarih: 13.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13266 E.  ,  2012/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Muğla ili ... İlçesi T.. Beldesi Yalı mevkiinde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaza davalının müdahale ettiğini ileri sürerek haksız elatmanın önlenmesine ve muhtesatın kal-ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısıma yönelik elatmanın önlenmesine ve müdahaleye konu imalat ve tesislerin kal'ine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği dava değer yönünden reddedildi. gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davacı Hazine, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere davalının muhtesat yaptığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten de, dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli bölümün 28.11.1987 tarih ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenen kıyı kenar çizgisinin içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, davalı, dava konusu yerleri tasarruf etmediğini ve yıkımı istenen muhtesatları da kendisinin yapmadığını savunmuş ve bu konuda tanık listesi vermiştir. Oysa mahkemece davalının gösterdiği deliller toplanmaksızın işin esası hakkında karar verilmiş, böyece savunma hakkı kısıtlanmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece davalının gösterdiği deliller de toplanmak suretiyle bir değerlendirme yapılarak işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilip yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir.Kabulüyle , hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14359, Karar No: 2015/2788, Tarih: 26.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14359 E.  ,  2015/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalıların Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33 ve 36.maddeleri doğrultusunda cezalandırılnması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Mahkemece hükme dayanak yapılan 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 36.maddesinde "Yönetici, kat malikleri kurulunun kararlarını protokolleri, yapılan ihtar ve tebligatın özetini ve tarihlerini ve bütün giderleri, 32 nci maddede sözü geçen deftere tarih sırasiyle yazmaya ve bu defteri ve giderlerin belgeleriyle diğer bütün belgeleri bir dosyada saklamaya mecburdur. Bu defterin, her takvim yılının bitmesinden başlıyarak bir ay içinde yönetici tarafından notere kapattırılması mecburidir. Bu maddede yazılı görevleri yerine getirmeyen yöneticiye 33 üncü maddenin son fıkrasında yazılı cezalar uygulanır." hükmü getirilmiş olmakla birlikte davalı ...'in mahkemeye sunduğu çeşitli tarihlerdeki dilekçelerinde, söz konusu defterlerin davacının 2006 yılından beri açmış olduğu çeşitli davalar sebebiyle mahkemeler, savcılık ve bilirkişilerde bulunduğunu, bu nedenle deftere kayıt tutma işinin yapılamadığını, deftere ekli dosyalarda var olan makbuzların bu aşamalarda kaybolduğunu, notere onaylatma işlemini gerçekleştiremediğini iddia ettiğinden bu husus araştırılarak söz konusu defterlerin davalının hakimiyetinde olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2-634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 36.maddesindeki düzenlemenin yalnızca yöneticilerin sorumluluğuna ilişkin olduğu, yönetici yardımcılarını kapsamadığı gözetilmeksizin davaya konu zaman dilimlerinde yönetici yardımcısı olduğu dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden anlaşılan ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21869, Karar No: 2017/1173, Tarih: 08.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/21869 E.  ,  2017/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aliağa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılardan... (...)'nun, yüklü miktarda vergi borcu bulunduğunu, borçların teminatının bulunmadığını, bu nedenle hakkında birden çok halihazır takip bulunduğunu, davalı Hakan Karakurt’un... (...)'nun adamlarından biri olduğunu,... (...)'nun firmaların gerçek maliki olmasına karşılık vergi dairesi hacizlerinden kaçırmak ve mal kaçırmak amacı ile bu şirketleri akrabaları ve içlerinde davalı Hakan Karakurt’un da bulunduğu adamları üzerine kurduğunu, dava konusu .. ...1164 ada 4 parselde kain 1.kat 4 nolu bağımsız bölüm davalı... (...) adına kayıtlı iken...10.11.2003 gün ve 2002/4926 E. sayılı ihale kararı gereğince 01.12.2004 tarih ve 14361 yevmiye numarası ile davalı Hakan Karakurt adına cebri icra sureti ile tescil edildiğini, yapılan bu işlemin muvaazalı olup, dava konusu taşınmazın davalı...’in parası ile davalı Hakan Karakurt tarafından alındığını...’in amacının kamu alacağını tahsile imkan bırakmamak olduğunu, davalı...’in 175.398.391,82 YTL: (30.05.2006 tarihi itibariyle) vergi borcunun tahsilini sağlamak amacıyla davalı Hakan Karakurt adına yapılan tescil işleminin 6183 sayılı yasanın 24-30. maddelerine istinaden iptali gerektiğini, ... Mahkemesinin 2006/1118 Müt. Kararı ile... (...) ile Hakan Karakurt ve diğer adamlarının her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak ve alacaklarına ve 20 şirketin bu şirketler adına başka şirketlere olan ortaklık paylarına el konularak şirketlerin yönetim kurulu yetkililileri soruşturma tamamlanıncaya kadar kayyuma bıraktıklarını belirterek, dava konusu taşınmazın Hakan Karakurt adına tescil işleminin iptali ile taşınmazın diğer davalı... (...) adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

../...

-2-

2014/21869

2017/1173

Davalı... vekili, davacı tarafından davalı ile ilgili olarak çeşitli tarihlerde kesin olmayan raporlar alındığını ve bu raporlara dayanılarak davalının adı geçen tüm şirketlerin tek sahibi olarak değerlendirildiğini, bu iddiaların hukuki dayanağının olmadığını, tasarrufun iptali davasının görülebilmesi için öncelikle vergi borçları olan şirketlerin tamamının davalıya ait olduğunun ispatlanması gerektiğini bu davanın açılması için gereken yasal koşulların oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hakan vekili dosyaya vekaletname ibraz etmesine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Davalı Hakan vekili dosyaya vekaletname ibraz etmesine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davalı Hakan tarafından...10/11/2003 tarihli ihalesi ile satın alındığı, ihalenin feshine ilişkin herhangi bir davanın açılmadığı ve ihalenin usulüne uygun olarak icra müdürlüğünce yapıldığı, davalı Hakan tarafınca dava konusu taşınmazın yapılan açık arttırma sonucu satın alındığı, resmi mercilerce usulüne uygun olarak yapılan bu işlemin yasal olmadığı ve muvazzalı olduğu da davacı tarafça kanıtlanamadığı, dosya içeriğinden davalı Erol un vergi borcu miktarı ve tarihi bilgileri ile davacının hangi miktarda vergiyi tahsil edemediği ve dolayısıyla tasarrufun iptalini istediği vergi miktarı ve tarihinin belli olmadığını, Davacı tarafça davalı Erol un borcu karşılayacak herhangi bir malı bulunmadığı ya da yetmediği konusunda yine dosyaya herhangi bir belge sunulmadığı anlaşılmış olup, kanıtlanamayan ve şartları oluşmayan davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olup, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 08/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7137, Karar No: 2022/16018, Tarih: 04.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7137 E.  ,  2022/16018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

18/04/2012 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 24/09/2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 26/03/2013 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müştekilerin iş yerine girerek, çekmecede bulunan kasa anahtarını alıp kasayı açarak çek koçanlarını aldıktan sonra çıkarken de yangın çıkartarak iş yerine zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun, eylemine uyan mala zarar verme suçu için TCK'nın 151. maddesinden ceza verilip, aynı Kanun’un 152/2-a. maddesi gereğince cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekilerin iş yerine girerek, çekmecede bulunan kasa anahtarını alıp kasayı açarak çek koçanlarını alması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun, eylemine uyan hırsızlık suçu için TCK'nın 142/2-d maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince eksik ceza tayin edilmesi,

2- Müştekilerin iş yerinden çalınan eşyalardan sadece plakaların yerini göstererek soruşturma aşamasında iadesini sağladığının anlaşılması karşında, kısmi iade nedeniyle müştekilere rıza gösterip göstermediği açıkça sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK’nın 142/1 olarak eksik yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/4848, Karar No: 2023/5139, Tarih: 20.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/4848 E.  ,  2023/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayet olunan/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklılar tarafından adi kiraya ve hasılat kiralarına ilişkin haciz yolu ile takip başlatıldığı, borçlunun takibe itirazı üzerine alacaklıların icra mahkemesine başvurarak borçlunun itirazının kaldırılması ve takibin devamı ile takip konusu taşınmazdan tahliyesini, borçlunun aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ettiği, yargılama süreci neticesinde, İlk Derece Mahkemesince son olarak davacının davasının kabulü ile davalının itirazının kaldırılmasına ve asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve dava konusu edilen mecurdan davalının tahliyesine karar verildiği, davalı borçlunun istinaf talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği ve davalı borçlunun anılan karara karşı temyiz talebinde bulunduğu görülmektedir.

İİK'nın 68/1. maddesi gereğince takip talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dâhilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İcra İflas Kanunu’nun 269/a maddesinde ise; “Borçlu itiraz etmez, ihtar müddeti içinde kira borcunu da ödemezse ihtar müddetinin bitim tarihini takip eden altı ay içinde alacaklının talebi üzerine icra mahkemesince tahliyeye karar verilir.” hükmünü içermektedir.

Öte yandan; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 58. maddesinin 3. fıkrasında; alacağın veya istenen teminatın Türk parasıyla tutarının ve faizli alacaklarda faizin miktarı ile işlemeye başladığı günün, alacak veya teminat yabancı para ise alacağın hangi tarihteki kur üzerinden talep edildiğinin ve faizinin, takip talebinde belirtilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Yine aynı Kanun'un 60. maddesinin birinci fıkrasının birinci bendinde; alacaklının veya vekilinin banka hesap numarası hariç olmak üzere, 58. maddeye göre takip talebine yazılması lazım gelen kayıtların ödeme emrinde bulunması gerektiği belirtilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar muvacehesinde, somut olayda, alacaklıların, takip talebinde ve ödeme emrinde, toplam 27.927,27 USD alacağın tahsilini ve mecurun tahliyesini talep ettiği, borçlunun itirazı ile takibin müdürlükçe durdurulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması, takibin

Yukarıdaki açıklamalar muvacehesinde, somut olayda, alacaklıların, takip talebinde ve ödeme emrinde, toplam 27.927,27 USD alacağın tahsilini ve mecurun tahliyesini talep ettiği, borçlunun itirazı ile takibin müdürlükçe durdurulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması, takibin

devamı ve tahliye istemi ile mahkemeye başvurduğu fakat yapılan incelemede, takibe konu ödeme emrinde yabancı para alacağının Türk Lirası karşılığının gösterilmediği gibi harca esas değerinin de Türk Lirası olarak yazılı olmadığı, takip talebinde ise el yazısı ile anılan belgenin sol kısmına yazılan harca esas değerin müdürlük kaşe ve imzası ile onaylanmadığı, kim tarafından ve ne zaman yazıldığının belli olmadığı ve borçlu tarafça kabulünün de dosya kapsamında yer almadığı anlaşılmıştır. Söz konusu noksanlık kamu düzeni ile ilgili ve devletin hükümranlık haklarına ilişkin olması nedeniyle takibin her safhasında re'sen göz önünde tutulmalıdır (HGK’nın 12.05.1999 tarih 99/12-271 E, 99/301 K. sayılı kararı). Dolayısı ile somut olayda usule uygun bir ödeme emri ve takip talebi yoktur ve alacaklının talepleri kabul edilemez.

O halde, mahkemece alacaklıların itirazın kaldırılması ve tahliye taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; İİK'nın 269/d maddesi delaletiyle uygulanması gereken aynı Kanun’un 68/son maddesinin ilk cümlesinde; "İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde yirmiden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir..." hükmüne yer verildiği, akabinde, mahkemece; icra inkar tazminatına yabancı para alacağının takip tarihindeki kur üzerinden hesaplanarak Türk Lirası karşılığının belirleneceği, bu hususun kamu düzeni ile ilgili olduğu ve resen gözetilmesi gerektiği sabit iken mahkemece, yabancı para alacağı üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmiş olması yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesinin 07.04.2023 tarih ve 2021/2215 E. - 2023/1034 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 373/1. maddeleri uyarınca re'sen (KALDIRILMASINA), Bakırköy 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 18.03.2021 tarih ve 2020/300 E. 2021/167 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de, Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1166, Karar No: 2025/7273, Tarih: 20.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/1166 E.  ,  2025/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ :

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2024/1028 E., 2024/1225 K.

KATILANLAR : ..., ...,

..., ...

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 23.08.2024 tarihli ve 2024/1028 Esas, 2024/1225 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 23.08.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden,sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.