muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3999, Karar No: 2023/6156, Tarih: 31.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3999 E.  ,  2023/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/319 E., 2021/21 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili 11.04.2013 tevzi tarihli dava dilekçesinde özetle;kurum sigortalısı Hüseyin Nalbant'ın 08.01.2004 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde malül kaldığını,kurumca sigortalıya iş kazasından kaynaklanarak 29.11.2010 onay tarihli gelir bağlandığını,sosyal yardım zammının ödendiğini ileri sürerek 68.875,99 TL toplam kurum zararının fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 48.213,19 TL'nin gelirin onay,masrafların sarf tarihi itibariyle işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirkete duruşma gününü bildirir davetiye usulüne uygun tebliğ edilmiş ancak davalı taraf duruşmalara katılmamış ve herhangi bir itirazda bulunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin12.05.2014 tarihli ve 2013/710-2014/595 K. sayılı kararıyla; "Davanın kabulü ile, 1- 48.213,19 TL kurumun rücuan alacağının gelir tahsis onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı kuruma verilmesine," dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece; davalı şirket hakkında ihya kararı aldırılarak usulüne uygun taraf teşkilinin sağlanması için karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf teşkili sağlandıktan sonra "iş kazasının meydana gelmesinde %70 kusurlu olan işverenden davacı kurum tarafından yapılan ödeme ve masrafların talep edilmesinde hukuka uygunluk bulunduğu kanaatine varılmış... " gerekçesiyle "Davanın kabulü ile 1-48.213,19 TL Kurum alacağının gelir tahsis onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine... " dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; sigortalının kusurunun bulunmadığını, eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesineDosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7082, Karar No: 2019/10599, Tarih: 16.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7082 E.  ,  2019/10599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmasına rağmen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 182. maddesine aykırı olarak 05/11/2013 ve 11/06/2015 tarihli duruşmaların açık yerine kapalı yapılması, hükümlerin de kapalı duruşmada tefhim edilmesi suretiyle aleniyet ilkesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7375, Karar No: 2014/1241, Tarih: 21.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7375 E.  ,  2014/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2010

NUMARASI : 2009/5-2010/404

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya bağlı İzmir Adnan Menderes Hava Limanı'nın temizlik hizmetlerinin yapılması için taraflar arasında imzalanan hizmet sözleşmelerinden sonra asgari ücrette ve diğer işçilik maliyetlerinde meydana gelen yasal artışların müvekkili tarafından SGK'ya yatırıldığını, davalının sözleşme ve ihale mevzuatına aykırı davranarak işçilik maliyetlerinde meydana gelen farkları müvekkiline ödemediğini ileri sürerek, ödenmeyen asgari işçilik maliyet farklarının tespiti ile tespit edilen miktarın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın öncelikle zamanaşımına uğradığını, asgari ücret ve bu farktan doğan sigorta prim farklarının, taraflar arasındaki sözleşmenin 5. maddesi uyarınca davalıya ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sözleşme imzalandığı dönemde işçilik maliyetlerini bildiği, bu sebeple sözleşme tarihinden sonra meydan gelen asgari ücretteki artışları davacının talep edebileceği, ancak bunu talep edebilmesi içinde aylık istihkaklar için fatura kesilmesi dönemlerinde alacakları için ihtirazi kayıt ileri sürerek alacaklarını saklı tutması gerektiği, davacının bu dönemlerle ilgili haklarını saklı tutmadığı için asgari ücret artışına bağlı maliyetlerden kaynaklanan fark alacağını talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3121, Karar No: 2023/10643, Tarih: 02.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2020/3121 E.  ,  2023/10643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/230 Esas, 2019/289 Karar

SUÇLAR : Zimmet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2019 tarihli ve 2017/230 Esas, 2019/289 sayılı Kararının katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar ile Yargıtaydan geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeksizin hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle tarafların yanıltıldığı anlaşıldığından katılan ... vekilinin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... (...) hakkında verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesi kapsamında bir hüküm olmadığından temyizinin kabil olmadığı kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; hüküm tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2011 tarihli ve 2010/8437 Soruşturma, 2011/5065 Esas, 2011/1574 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında icra davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B.Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2011 tarihli ve 2011/513 Esas, 2011/448 sayılı Kararı ile görevsizlik kararı verilerek dosya Aydın (Kapatılan) Nöbetçi Sulh Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

C.Aydın (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 12.12.2012 tarihli ve 2012/132 Esas, 2012/1502 sayılı Kararı ile sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

Ç.Katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04.04.2016 tarihli ve 2014/1494 Esas, 2016/3305 sayılı Kararı ile söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D.Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2017 tarihli ve 2016/494 Esas, 2017/197 sayılı Kararı ile sanıkların eylemlerinin zimmet ve bu suça iştirak suçlarını oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya Aydın Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

Ç.Katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04.04.2016 tarihli ve 2014/1494 Esas, 2016/3305 sayılı Kararı ile söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D.Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2017 tarihli ve 2016/494 Esas, 2017/197 sayılı Kararı ile sanıkların eylemlerinin zimmet ve bu suça iştirak suçlarını oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya Aydın Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

E.Temyiz incelemesine konu karar ile sanıkların atılı zimmet suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz sebepleri, bilirkişi raporunda sanıkların eylemlerinin zimmet ve bu suça yardım etme olduğunun belirtildiğine, dosya kapsamı gözetildiğinde sanıkların beraatlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri, Acentelik sözleşmesi kapsamında Başçayır PTT Acentesinin 13.000 TL, Dalama PTT Acentesinin 18.000 TL ve Beyköy PTT Acentesinin 28.000 TL işlem limitleri olup, acentelerin sistem üzerinde işlem limiti kadar hizmet verebildikleri, işlem limitinin dolması durumunda tahsil edilen tutar ve işlemlere ilişkin bilgi ve belgelerin PTT merkezine hemen teslim edilmesi gerektiği, Köşk ilçesi PTT Müdürlüğüne bağlı olarak acentelik hizmeti veren sanıkların PTT Acente Yönetmeliği ve PTT ile aralarındaki acentelik sözleşmesindeki bu bağlayıcı hükümlere rağmen kendileri için tanınan limitleri doldurdukları halde, Köşk PTT Müdürlüğünde memur olarak görevli diğer sanıkların yardımı ile işlem limitleri kapsamındaki parayı Köşk PTT Müdürlüğüne yatırmayarak işlem yapmaya devam ettikleri, bu şekilde sanıklardan Başçayır PTT Acentesi ...'un 4.999,58 TL, Dalama PTT Acentesi ...'nın 25.330,49 TL ve Beyköy PTT Acentesi ...'nin 26.090,81 TL olmak üzere müvekkil kuruluşu zarara uğrattıklarına, Köşk PTT Merkez Müdürlüğünde veznedar ve memur olarak görev yapan diğer sanıklar ..., ..., ... (Bayındır), ..., ... , ... ve ...'ın bu acentelerin usulsüz işlemlerine göz yumup, limit dolduğunda otomasyon sistemini işlem yapmaları için açmak suretiyle bu usulsüzlüklere zemin hazırladıklarına, bu itibarla tüm sanıkların üzerlerine atılı zimmet suçunu işlediklerine, 30.06.2010 tarih ve 76 sayılı İdari Soruşturma Raporu ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu halde yerel mahkemece eksik inceleme ile sanıkların beraatlerine karar verildiğine, beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihlerinde, sanıklardan ...'un Köşk ilçesi PTT Müdürlüğüne bağlı Başçayır Acentesi, ...'nın Dalama Acentesi, ...'nin ise Beyköy Acentesi olarak, PTT Acentelikleri Yönetmeliği ve acentelik sözleşme hükümlerine göre acentelik hizmeti verdikleri, Başçayır PTT Acentesinin 13.000 TL, Dalama Acentesinin 18.000 TL ve Beyköy Acentesinin 28.000 TL acente işlem limitleri olup, acentelerin sistem üzerinde işlem limiti kadar hizmet verebildikleri, işlem limitinin dolması durumunda tahsil edilen tutar ve işlemlere ilişkin bilgi ve belgeleri PTT merkezine hemen teslim etmeleri gerektiği, Köşk ilçesi PTT Müdürlüğüne bağlı olarak acentelik hizmeti veren sanıkların PTT Acentelikleri Yönetmeliği ve PTT ile aralarındaki acentelik sözleşmesindeki bağlayıcı hükümlere rağmen kendileri için tanınan limitleri doldurdukları halde Köşk PTT Müdürlüğünde memur olarak görevli diğer sanıkların yardımı ile işlem limitleri kapsamındaki parayı Köşk PTT Müdürlüğüne yatırmayarak işlem yapmaya devam ettikleri, bu şekilde PTT Genel Müdürlüğünü ...'un 4.999,58 TL, ...'nın 25.330,49 TL, ...'nin de 26.090,81 TL zarara uğrattıkları, Köşk ilçe PTT Müdürlüğünde görev yapan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 11 inci maddesinin (b) fıkrası uyarınca memur gibi cezalandırılan diğer sanıkların ise bu sanıkların işlemlerine göz yumup, limit dolduğunda otomasyon sistemini işlem yapmaları için açmak suretiyle ve denetleme görevlerini yerine getirmeyerek kamu zaranına neden olmak suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

Mahkemece; kovuşturma evresinde alınan bilirkişi kök raporuna ve ek rapora göre sanıkların bir kısmının eyleminin kullanmak için zimmet, zimmet suçuna iştirak ve denetim görevini ihmal etmek sureti ile zimmet suçunun işlenmesine yardım suçunu oluşturduğu beyan edilmiş ise de ilgili raporda kurumun zararının 2009 yılı için 2.800,78 TL, 2010 yılı için 64,68 TL olduğunun rapor edildiği, toplanan tüm deliller, sanıkların savunmaları ile birlikte değerlendirildiğinde PTT merkezlerine bağlı acentelik işlemlerinin suç tarihinde yeni bir uygulama olduğu, personel ve acentelere gerekli ve yeterli bir eğitim verilmediği, gişe işlemleri ve faaliyetin yoğunluğu, bir kısım sanıkların uhdesinde tahsilattan kaynaklı bulunan paranın çok kısa bir süre bu sanıkların uhdesinde kaldığı ve bu parayı uhdelerinde kullanma amaçlı bulundurmadıkları, kurumun gerçek zararının faiz zararı olduğu, PTT'nin kuruluş amacı itibarıyla faizden kâr elde etmek amacı gütmediği ve bu zararın gerçek bir zarar olmadığı, bir kısım acente sahibi sanıkların amacının yapmış oldukları ticari işe nazaran yaptıkları iş karşılığı daha fazla komisyon alıp kâr elde etmek olduğu, bilirkişi raporunda kurumun zararı olarak belirlenen miktarın suçun ihbar tarihinden önce sanıklar tarafından ödendiği nihayetinde sanıkların suç işleme kastı ile hareket etmediği, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanıkların beraatlerine, sanık ... hakkında Aydın (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen karar temyiz edilmeden kesinleştiğinden bu sanık hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiş, tebliğnamede bozma isteyen görüşe de iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ... (...) hakkında verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik katılan ... vekilinin vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2019 tarihli ve 2017/230 Esas, 2019/289 sayılı Kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2019 tarihli ve 2017/230 Esas, 2019/289 sayılı Kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4109, Karar No: 2010/2331, Tarih: 02.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/4109 E.  ,  2010/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevli memura fiili mukavemet-ehliyet belgesinde sahtekarlık

HÜKÜM : 765 sy nın 258/1-350/1-36 maddelerince neticeten direnme suçundan iki yıl hapis-ehliyet belgesinde sahtecilik suçundan iki sene hapis cezası

I-Memura etkin direnme suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığına 31.12.1976 olarak yanlış yazılan sanığın doğum tarihinin, mahallinde 01.01.1977 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 765 sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Emanet Defterinin 2004/632 ve 633. sıralarında kayıtlı şikayetçi polis memuruna ait pantolon ve gömlek ile kopartılan yaka düğmesinin sahibine iadesi yerine zoralımına karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının müsadere ile ilgili kısmından “633 ve 632” ibaresinin çıkartılıp ayrı bir paragraf olarak “Emanet Defterinin 2004/632 ve 633. sırasında kayıtlı şikayetçi polis memuruna ait pantolon ve gömlek ile kopartılan yaka düğmesinin sahibi olan şikayetçiye iadesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sahtecilik suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;

1-Belgelerde sahtecilik suçlarında; aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğundan, suça konu sürücü belgesinin celbi sağlanıp incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması kararın gerekçe bÖlümünde aldatma niteliğine sahip olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Emanet Defterinin 2004/631. sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin delil olarak dosyada saklanması yerine, zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.