muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10804, Karar No: 2014/10985, Tarih: 03.06.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken, .../...... tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14/01/2000 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak sanığın boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken, .../...... tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14/01/2000 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak sanığın boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar

olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un .... maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10919, Karar No: 2021/13648, Tarih: 14.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/10919 E.  ,  2021/13648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MANAVGAT 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin tutuklu olması nedeniyle tebliğ edilemediği ve sanığa yeniden usulune uygun duruşma davetiyesinin tebliğ edildiği, ancak yapılan tebligata rağmen sanık ...'ın gelmediği, herhangi bir mazeret bildirmediği ve müdafii de görevlendirmediği anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17994, Karar No: 2019/750, Tarih: 09.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/17994 E.  ,  2019/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve kış vakti dışarıda kalan suça sürüklenen çocukların, kendilerini soğuktan başka bir şekilde davranarak koruma imkanlarının bulunması karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların, eylemlerini birden fazla kişi ile gerçekleştirmesi nedeniyle, suç tarihinde uzlaşma kapsamında bulunmayan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. maddesinin birinci fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca, uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve suça sürüklenen çocuklar ..., ... ile ... müdafinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, başka yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/765, Karar No: 2006/1134, Tarih: 14.02.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/765 E.  ,  2006/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı davalılardan işverene ait işyerinde 1.9.1992-10.3.1995 tarihleri arası kayıp hizmetlerinin, 1995-1998 tarihleri arası eksik gösterilen hizmetlerinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14723, Karar No: 2012/20987, Tarih: 17.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14723 E.  ,  2012/20987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.06.2011 tarih ve 2008/266-2011/185 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 10 Temmuz 2007 tarihli "Protokol" başlıklı sözleşme tanzim edildiğini, ancak bu sözleşmenin BK’nun 30. maddesinde düzenlenen ikrah nedeniyle hükümsüz olduğunu, müvekkili şirketin sahibi ve yöneticisi olan ...nin bu sözleşmeyi davalı şirketin yöneticisi ve ortağı olan aynı zamanda bu protokolde imzası bulunan ...'nin tehdit ve baskıları altında imzalamak zorunda bırakıldığını, bu hususun BK’nun 31. maddesindeki bir yıllık yasal süre içerisinde def'i olarak Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/422 esas sayılı dosyasında 07.12.2007 tarihinde mahkemeye bildirildiğini ileri sürerek, taraflar arasında imzalanan protokol başlıklı sözleşmenin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça iddia edilen tehdit, ikrah gibi hususların tamamen Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/422 esas sayılı dosyası ile açılan davanın sonuçlarından kurtulmak için uydurulan bahaneler olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, bekletici mesele yapılmasına karar verilen Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/422 esas 2008/422 karar sayılı dosyasında davacı .... ve Tic. Ltd. Şti, davalının Akinsan Metal San. ve Tic. Ltd. Şti. olup, davanın markaya ve ticaret unvanına tecavüz sebebiyle açılan alacak davası olduğu, davacı tarafın, davalı taraf ile aralarında düzenlenen 10 Temmuz 2007 tarihli protokole aykırı davrandığından davalı hakkında tazminat davası açmış olduğu, davanın kabulle sonuçlandığı ve Yargıtay aşamasından geçerek kesinleştiğinin anlaşıldığı, mahkemenin gerekçesinde de belirttiği üzere, davalı tarafın protokolün tehdit, baskı ve ikrah nedeniyle imzalandığına yönelik savunmalarının, dinlenen davacı ve davalı tanıkları beyanlarından asılsız olduğunun anlaşıldığı, davalı şirket ve yönetici-temsilcilerinin sözleşmeyi kendi özgür iradeleri ile

imzaladıklarının saptandığı, kesinleşen bu mahkeme kararında tespit edilen somut durum karşısında davacı tarafın sözleşmenin ikrah ve baskı sonucu imzalandığı yönündeki iddialarının yerinde olmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

imzaladıklarının saptandığı, kesinleşen bu mahkeme kararında tespit edilen somut durum karşısında davacı tarafın sözleşmenin ikrah ve baskı sonucu imzalandığı yönündeki iddialarının yerinde olmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2162, Karar No: 2008/5124, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2162 E.  ,  2008/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 54.345,79 YTL borcun 24.950 YTL'sinden, ıslahla da 25.033 YTL'sinden sorumlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı ... için askeri lise dönemine ait harcamalardan personel ve amortisman giderleri ile ilgili masraflar düşüldükten sonra bu döneme ilişkin yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi yerinde olup sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan ve davacı ... tarafından Kara Harp Okuluna girerken vermiş olduğu ve Adana 2.Noterliğince 18.09.2006 ... ve 08612 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde "yetkili merciler veya mahkemelerce hakkında verilen herhangi bir ceza nedeniyle merci veya kurullarca ittihaz olunan karara istinaden okuldan çıkarılmam halinde Silahlı Kuvvetler adına askeri öğrenci olarak öğrenime başladığım tarihten ilişiğimin kesilmesine kadar Milli savunma Bakanlığınca zimmetime tazminat olarak tahakkuk ettirilecek tazminatı yiyecek (yemek pişirme ve su masrafı dahil), giyim-kuşam, öğrenci aylıkları, kitap, kırtasiye, vize, diploma, sınav ve benzeri harçlar, öğretim ve eğitimin gerektirdiği ulaşım hizmetleri, ilaç ve tedavi giderleri, barındırma (aydınlatma, ısıtma, temizlik, yakıt, yatı masrafları ve benzeri masraflar),askeri liseler hazırlık sınıfı yabancı dil eğitimi, atış, amortisman, personel giderleri sarf tarihinden tahsil tarihine kadar geçen süre için hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte ayrıca hükme gerek kalmaksızın hazine emrine ödeyeceğimi şimdiden kabul eyler, yüklenirim." denilerek taahhüt altına girilmiştir.

Sözü edilen yüklenme senedinden de anlaşılacağı üzere 13.2.1992 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmiş bulunan Harp Okulu dönemine ait maliyet çizelgesinde yer alan atış, personel ve amortisman giderinden de davacı sorumludur. Buna rağmen mahkemece davacının Harp Okulu dönemine ilişkin harcamalardan personel ve amortisman giderinden sorumlu olmadığı düşüncesiyle hazırlanan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davacının borçlu olduğu miktarın tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişiden yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda davacıyı Harp Okulu dönemine ait masraflar arasında yer alan atış, personel ve amortisman giderinden de sorumlu tutmak suretiyle borçlu olduğu ve olmadığı miktarı tespit eden ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Mahkemece, bilirkişiden yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda davacıyı Harp Okulu dönemine ait masraflar arasında yer alan atış, personel ve amortisman giderinden de sorumlu tutmak suretiyle borçlu olduğu ve olmadığı miktarı tespit eden ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 28.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10295, Karar No: 2012/16128, Tarih: 15.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10295 E.  ,  2012/16128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/11/2010 tarih ve 2010/181-2010/597 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tescilli endüstriyel tasarım belgesindeki sandalye ürününün davalı şirketin son katalogunda sergilemekle haksız rekabete yol açtığını ileri sürerek, davalının haksız eylemlerinin önlenmesini, 5.500,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminata hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sandalye tasarımlarının birbirine benzemelerinin doğal olduğunu, katalogdaki ilgili sayfaların iptal edildiğini ve müvekkili tarafından üretilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının endüstriyel tasarım tescil belgesindeki sandalye ile ilgili davalının haksız rekabet eyleminde bulunduğunu iddia ettiği, uyuşmazlığa 556 sayılı KHK hükümlerinin de uygulanması gerektiği, buna göre ihtisas mahkemelerinin görevli mahkeme olduğu, görev kurallarının kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile dosyanın süresinde ve talep halinde Bursa 3.Asliye Hukuk (Fikri ve Sınai Haklar) Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1120, Karar No: 2023/7991, Tarih: 28.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1120 E.  ,  2023/7991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3111 Esas, 2022/3165 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/338 Esas, 2022/53 Karar

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Trabzon ili, Akçaabat ilçesi, ... Mahallesi 476 parsel (yenileme ile 154 ada 4 parsel) sayılı taşınmazın tapu kaydının kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle mahkeme kararı ile iptal edildiğini, bu durumun müvekkilinin mülkiyet hakkını ihlâl ettiğini belirterek müvekkilinin uğradığı zararın 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; tapu kaydının iptali kararı kesinleşip tapuda terkin işlemi yapılmadan dava açma hakkı doğmayacağından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında davacıların hukuki yararı bulunmadığından davanın reddedilmesini, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, özel mülkiyete konu edilemeyeceğini, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini, talep edilen tazminat bedelinin yüksek olduğunu, kıyı kenar çizgisi dışında kalan kısma ilişkin değer azalışı istemlerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, dava dilekçesinde dava tarihinden itibaren yasal faiz talebinde bulunulduğu halde bu hususta hüküm kurulmadığını, davalı Hazine lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi yargılama giderlerinin kabul ve ret oranına göre dağıtılmasının da hatalı olduğunu, arta kalan kısımda %100 oranına yakın değer azalışı meydana geldiğini, arta kalan kısım için değer azalışı bedelinin hesaplanmama gerekçesinin hakkaniyetli olmadığını, yapı bedelinin düşük hesaplandığını ileri sürmüştür.

2. Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın bir yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, kıyı çizgisi içinde kalan yerlerin özel mülkiyete konu olmasının mümkün olmadığını, bu nedenle belediye hizmetlerinden yararlanması veya önemli merkezlere yakın olmasının değerini artırmayacağını, emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmaza uygun nitelikte bir emsal olmadığını, davacının uzun yıllar taşınmazdan yararlandığı gözetilerek belirlenen tazminattan hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç