muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3251, Karar No: 2010/7739, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3251 E.  ,  2010/7739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 62.946 YTL alacağın 07.02.2006 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'in ... Harp Okulu öğrencisi iken 07.02.2006 tarihinde ilişiğinin kesildiğini, yükümlüye öğrenciliği döneminde 34.434 YTL masraf yapıldığını, yapılan bu masrafın ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faizinin 28.512 YTL olduğunu, bu sebeple; toplam 62.946 YTL alacağın 07.02.2006 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan ve harp okuluna girerken davalılar ... ve ... tarafından da imzalanan ... Noterliğince 04.02.2005 tarih ve 00594 yevmiye ile düzenlenen yüklenme senedinde, yükümlü ve kefilin ödeyeceği tazminatın faizi başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet sarf tarihlerinin tespiti mümkün değil ise, faizin başlangıç tarihi eğitim ve öğretim dönemi sonunun ya da masrafın yapıldığı yılı takip eden yıl başı olarak kabul edilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 2004 yılı Eylül ayında harp okulunda eğitim ve öğretimine başlayan yükümlü ...'in disiplinsizlik nedeniyle 07.02.2006 tarihinde ilişiğinin kesildiği; dosya içerisinde bulunan masraf çizelgesinden de, harp okulu dönemi için yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yılın sonu itibarıyla tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, harp okulu dönemine ilişkin olarak yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yılı takip eden takvim yılının başından itibaren dava tarihine kadar işlemiş faizinin hesap edilip buna göre davalıların borçlu olduğu miktarın tespiti gerekirken, ilişik kesme tarihinden dava tarihine kadar işlemiş faizin hesap edilmesi suretiyle eksik faiz hesaplanması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8899, Karar No: 2011/9728, Tarih: 22.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8899 E.  ,  2011/9728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.03.2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinin tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı iş sahibi, mutfak tezgahı malzeme ve işçiliğini davacıya değil, bir başkasına yaptırdığını, davacının işi yarım bıraktığını, işlerin de ayıplı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, 4.716,00 TL asıl alacağa icra takip gününden itibaren faiz yürütülmüş, inkar tazminatı istemi reddedilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

İcra takip talepnamesinin incelenmesinden, alacağın sebebi olarak mutfak tezgahı, malzeme ve işçilik bedelinin gösterildiği görülmektedir. Davalı bu işin davacı tarafından değil, bir başkası tarafından yapıldığını savunduğundan, başka bir ifadeyle akti ilişkiyi inkar ettiğinden aksinin kanıtlanması yükü davacıya düşer. Esasen kural olarak eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, işin yapılarak teslim edildiğini ispat yükü bunu iddia eden yükleniciye aittir.

İcra takip talepnamesinde alacağın kaynağı ne olarak gösterilirse mahkeme onunla bağlıdır. Her ne kadar taraflar arasında yazılı bir sözleşme yoksa da davacı, dava dilekçesinde “tüm ispat vasıtaları” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılacağından, davacıya bu hakkı hatırlatılmalı,

./..

2011/8899 - 2011/9728 -2-

akti ilişkinin varlığı yemin deliliyle kanıtlanırsa takip talepnamesindeki mutfak tezgahı yapım işinden davacı alacağının tespiti bakımından yerinde yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, istem bütün bunların sonucuna uygun hükme bağlanmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile yanılgılı değerlendirme sonucu dava yazılı olduğu şekilde kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 22.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8683, Karar No: 2022/9548, Tarih: 29.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8683 E.  ,  2022/9548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi- borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 26.04.2022 tarih ve 2022/660 E. - 2022/1162 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi- borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 26.04.2022 tarih ve 2022/660 E. - 2022/1162 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 24.11.2021 tarih ve 2021/221 E. - 2021/277 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3136, Karar No: 2018/5424, Tarih: 02.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3136 E.  ,  2018/5424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun, diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte katılanın iş yerinden çaldıkları malzemeleri, el arabasına koyarak olay yerinden ayrıldıktan sonra, katılanın iş yerinden hırsızlık yapıldığını fark etmesini müteakip çevrede yaptığı araştırmada suça sürüklenen çocuğu yol kenarında görerek ihbarda bulunması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun kesintisiz takip olmaksızın yakalanması nedeniyle eylemin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının “iş yeri dokunulmazlığını bozma” yerine “konut dokunulmazlığını bozma” şeklinde yazılması ve uygulama maddesinin “116/2” yerine “151/1” yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları kabul edilmiş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adli para cezalarının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin bildirilmesine” ilişkin bölümlerinin hüküm fıkralarından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/966, Karar No: 2009/3750, Tarih: 26.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/966 E.  ,  2009/3750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/07/2004
Yargıtay — Esas No: 2019/10375, Karar No: 2019/13991, Tarih: 03.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/10375 E.  ,  2019/13991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 155/2, 168/2, 62/1, 52/2, 58, 50/1-f. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait oto kiralama işyerinden araç kiraladığı, kira süresi bitmesine rağmen aracı teslim etmediği gibi kira bedelini de ödemediği, daha sonra aracın, katılan tarafından sanığın annesinin evinin bulunduğu sokaktan alındığı, ruhsatının ise sanık tarafından alınan yakıt karşılığında rehin olarak bırakıldığı, böylece sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edildiği olayda;

Suça konu aracın, TCK'nın 155/2 maddesinde tanımlanan mahiyette bir hizmet veya meslek dolayısıyla sanığa tevdii ve teslim edilmemiş olması sebebiyle, sanığın katılandan kiralayıp teslim aldığı suça konu aracı iade etmemesi şeklinde sübut bulan eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6474, Karar No: 2013/5860, Tarih: 11.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6474 E.  ,  2013/5860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11978, Karar No: 2015/12954, Tarih: 03.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/11978 E.  ,  2015/12954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :........ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/406-2014/162

Taraflar arasında görülen davada .....Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.03.2014 gün ve 2013/406-2014/162 sayılı kararı bozan Daire’nin 04.06.2015 gün ve 2014/15308-2015/7755 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının mümkün bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı D.. U..'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 120.000 DM karşılığı 113.592,72 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davacının hisse senedi devir ve kabul sözleşmesini özgür iradesi ile imzaladığı, hilenin kanıtlanamadığı, SPK raporlarının tek başına davacı iddialarını ispatlamaya elverişli bulunmadığı gerekçesiyle, davanın davalı şirketler yönünden ispat olunmaması, davalı D.. U.. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04/06/2015 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33364, Karar No: 2017/15710, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33364 E.  ,  2017/15710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9418, Karar No: 2019/4074, Tarih: 18.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9418 E.  ,  2019/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun aşamalarda alınan beyanına göre eylemin saat 18.50 sıralarında gerçekleştiği, Uyap sisteminden olay tarihinde... ilinde güneşin (kış saati uygulaması) saat:17.29 da battığının anlaşılması karşısında, eylemin gece vakti işlendiği dikkate alınarak, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle gerekçe yönünden tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 18.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.