muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5071, Karar No: 2012/4720, Tarih: 27.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/5071 E.  ,  2012/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2009 tarih ve 2008/106-2009140 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/03/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar ile asli müdahil vekili, müvekkillerinin ticaret unvanlarının asli unsurunun ‘DALAN’ ibaresinden oluştuğunu, ayrıca müvekkili Dalan Kimya Endüstrisi A.Ş’ye ait ‘DALAN’ ibareli Türkiye ve başka ülkelerde tescilli tanınmış markaların bulunduğunu, davalı unvanında yer alan ‘DALAN’ ibaresinin iltibasa neden olduğunu, karışıklık yarattığını ileri sürerek, davalıya ait unvanın kullanımının durdurulmasına, sicilden silinmesine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görev itirazında bulunarak tarafların faaliyet alanlarının farklı olduğunu, müvekkilinin hakların devir aldığı şirketin ibareyi öncelikle tescil ettirdiğini, iddiaların yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların unvanlarının ‘DALAN’ ibaresinden oluştuğu, aynı zamanda adlarına tescilli bu ibareyi taşıyan mal ve hizmet markaları bulunduğu, davalı şirketin unvanın da ‘DALAN’ ibaresinden teşkil ettiği, diğer kısımların faaliyet alanını açıklayıcı sözcüklerden oluştuğu, 17.10.2007 tarihinde tescil edildiği, önceki ‘CHA Uluslar arası Taş. Tur. ve Dış Tic. Ltd.’ unvanını değiştirerek uyuşmazlık konusu unvanı aldığı, bu kararın 25.01.2008 tarihinde ticaret sicil gazetesinde yayınlandığı, davacı unvanlarının önce tescil edildiği, ayrıca davacı şirketlerin önceki tarihli aynı ibareli markalarının bulunduğu, markaların tescil alanları itibariyle tekel haklarının olduğu, davalının faaliyet alanlarının bir kısmının davacının faaliyet alanlarıyla çakıştığı, bir kısmının farklı olmasına rağmen aynı ibareyle faaliyette bulunmasının karışıklığa ve haksız rekabete neden olacağı, davacıların markalarıyla ilgili yoğun reklam faaliyetinin bulunması ve bir çok ülkede tescilli olmasının bu durumu güçlendirdiği, davalı şirketin yapmış olduğu marka başvuruları ile elde ettiği marka tescillerinin bu riski ortadan kaldırmayacağı, tescilli ticaret unvanının kullanımının, sicilden terkin edilinceye kadar hukuka aykırılık teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin ticaret sicil kaydında yazılı ticaret unvanının terkin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6711, Karar No: 2010/3146, Tarih: 29.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/6711 E.  ,  2010/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’nin yapılan yargılanması sonunda; kamu davasının düşmesine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22/09/2005 gün ve 2005/149 Esas, 2005/256 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi Üst C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Üst C.Savcısının sanık hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan verilen düşme hükmünü temyiz etmiş bulunmasına göre, bu suçtan kurulan hükümle sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan dolayı dava zamanaşımı süresi içerisinde dosya ele alınarak karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu yönünden hükümden sonra 25/02/2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 23/11/2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin iptal edilmiş olması ve suç tarihi itibariyle 16 yaşı içinde bulunan mağdurenin sanıktan şikayetçi olmaması nedeniyle, reşit olmayanla rızaen cinsel ilişkide bulunma eyleminin aynı Yasanın 104/1. maddesi kapsamında olup, 73. maddesi gereğince de takibinin şikayete tabi olması karşısında sanık hakkında açılan davanın düşmesine karar verilmesi usul ve kanuna uygun bulunduğundan, yerinde görülmeyen Üst C.Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 29/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3959, Karar No: 2023/4461, Tarih: 05.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3959 E.  ,  2023/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/126 E., 2023/485 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yapılan incelemede; ilgili belediyeden imar uygulaması yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa dava konusu taşınmazla ilgili belgelerin, ilk tesisinden itibaren geldi gitti kayıtlarının, denetlenebilir şekilde tapu kütük sayfalarının (tapu kayıtları) ve dayanak belgelerinin (kadastro tutanakları, şuyulandırma cetvelleri v.b) tapu müdürlüğünden getirtilmediği belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16625, Karar No: 2015/23491, Tarih: 29.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/16625 E.  ,  2015/23491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; asıl ve birleşen davalarda davacının davalı şirketler nezdinde muhasebeci olarak ayrı ayrı çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının davalılardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili duruşmada; zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, işsizlik ücreti isteminin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı iki ayrı şirkette iki ayrı hizmet sözleşmesi ile hizmet verdiğini iddia ederek iki ayrı dava dosyasıyla alacaklarının davalı şirketlerden ayrı ayrı tahsilini talep etmiş ve mahkemece Yargıtay 9. ve 22. Hukuk Dairelerinin ilgili dosyalara ilişkin olarak dosyaların birleştirilerek bir arada değerlendirilmesi gerektiği yönündeki bozma kararlarına uyularak her iki dava dosyası birleştirilmiş ve bilirkişi raporu ve ek rapor doğrultusunda sonuca gidilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamıştır.

Davacının hizmet cetvelinden birleşen dosya davalısı .............nden tam ay, davalı ..................nden ise 9-10 gün civarında ayrı ayrı Sgk bildirimi yapıldığı görülmektedir.

Davacı işçinin 01/09/1992 tarihinde .............nde çalışmaya başlayıp, çalışması devam ederken ortakları aynı olan ..................nde 18/03/1998 tarihinde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Bu çalışma .... şirketiyle yapılan yeni bir iş sözleşmesi olmayıp, bu tarihten sonra davacının çalışması birlikte istihdam şeklinde devam etmiştir.

Davacı işçinin 01/09/1992 tarihinde .............nde çalışmaya başlayıp, çalışması devam ederken ortakları aynı olan ..................nde 18/03/1998 tarihinde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Bu çalışma .... şirketiyle yapılan yeni bir iş sözleşmesi olmayıp, bu tarihten sonra davacının çalışması birlikte istihdam şeklinde devam etmiştir.

İş sözleşmesine katılmada başlangıçta tek bir işverenle kurulan iş ilişkisine zamanla diğer bir işveren katılmakta ve işçi iş görme edimini bu katılan şirkete karşı da yerine getirmektedir. İsçinin ilk işvereni ile bağlantısı kopmamakta, iş sözleşmesinin devri değil, işveren tarafında bir çoğalma söz konusu olmaktadır. Bu durumda da tek bir iş ilişkisi vardır(M. ALP. İş Sözleşmesinin Devrinde Bazı Sorunlar. DEÜ. Hukuk Fakültesi Dergisi. Cilt 9. Özel Sayı, 2007. s: 197). Birlikte istihdam ve iş sözleşmesine katılmada tek bir iş ilişkisi ve dolayısı ile tek bir ücret ödemesi sözkonusudur. İşçinin diğer şirketlere karşı iş görme edimi, fazla iş olarak değerlendirilemez ve bu nedenle ayrıca ücretin ödenmesi gerekmez. Elbette ister başlangıçta birden fazla işveren olsun, ister sonradan işveren çoğalmasına gidilsin, ayrı ayrı iş ilişkisi de kurulabilir. Aksi öngörülmedikçe iş akdinin kurulması özel bir şekle tabi olmadığından işin gereğine göre bu hizmetin ancak ücret karşılığında görülebileceği kabul edilebilir ve her şirket ile ayrı bir iş sözleşmesi kurulmuş sayılabilir. Fiili iş ilişkisi ile de aynı sonuca varmak mümkündür. Ancak bunun kanıtlanması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi başlangıçta bir şirket ile sözleşme yapmış, daha sonra kurulan şirkette iş sözleşmesine katılmış, davacı bir anlamda iki işverene birlikte hizmet vermiştir. Davacı davalı şirketlerden ayrı ayrı ücret aldığını iddia etmiş ise de tanıklar bu konuda beyanda bulunmamışlar, davacı bu hususa ilişkin başkaca delil de sunmamıştır. Davacı tanıkları davacının 5.000,00 TL civarında ücret aldığını belirtmişlerdir. Davacının aldığını iddia ettiği özellikle kurma bildirilen aylık prim gün sayısına göre ücret toplamı brüt 5.585,00 TL olup, buna göre davacının hizmet verdiği iki ayrı şirkette 5.585,00 TL brüt ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş davacının çalışmasının 01/09/1992 - 03/09/2009 tarihleri arası alınıp, bu süreye ilişkin olarak kıdem tazminatı yönünden tavan miktarla bağlı kalınarak tek kıdem tazminatı hesaplamak, giydirilmiş ücret üzerinden tek ihbar tazminatı hesabı yapmak ve çıplak ücret üzerinden tek izin ücreti hesaplamak, ücret alacağı yönünden ise son ücret olan brüt 5.585,00 TL üzerinden geçmiş yıllar ücretleri asgari ücrete oranlama yapılarak bulunacak ücret üzerinden tek ücret alacağı hesaplanıp davalılardan müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar vermektir. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-Ayrıca karar başlığında dava tarihinin hatalı yazılması ve birleşen dosya davalısı .............nin karar başlığında yer almaması da bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

3-Ayrıca karar başlığında dava tarihinin hatalı yazılması ve birleşen dosya davalısı .............nin karar başlığında yer almaması da bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9981, Karar No: 2022/9320, Tarih: 28.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/9981 E.  ,  2022/9320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1)Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2021 tarih ve 2020/706 Esas, 2021/299 Karar sayılı kararı; Sanığın, mağdur ...’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62, 53 ve 58 maddeleri gereğince "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/09/2021 tarih ve 2021/818 Esas, 2021/2011 Karar sayılı kararı; “İstinaf başvurusun esastan reddine” dair kararı,

3)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/10/2021 tarih ve 2021/818 Esas, 2021/2011 Karar sayılı ek kararı; “Temyiz isteminin reddine” dair ek kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/09/2021 tarih ve 2021/818 Esas, 2021/2011 Karar sayılı kararı ile 08/10/2021 tarihli ek kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 291. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/10/2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10588, Karar No: 2012/14507, Tarih: 27.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10588 E.  ,  2012/14507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/04/2010 tarih ve 2008/125-2010/94 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/09/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. .....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye’deki sabunculuk sektörünün lider ve tanınmış markalarından olan “DALAN” markasını yaratmış olup, müvekkili adına tescilli bu marka TPE’nin 2006-M-4235 sayılı kararı ile sektörel tanınmış marka statüsünü kazanarak tanınmış marka kaydının gerçekleştirildiğini, davalı G.M.Gıda Tarım Ürünleri Paz.San. Ve Tic.Ltd.Şti.’nin müvekkiline ait markanın bire bir aynısı olan “DALAN” ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunduğunu, yaptıkları itirazın kısmen kabul edildiğini, tescil süreci devam ederken davalı şirketin kendi adına tescil ettirmek istediği markayı “marka hakkı devir sözleşmesi” ile diğer davalı ... Gıda Sanayi İç ve Dış Ticaret Ltd.Şti.’ne devrettiğini, davalıların kötü niyetli olduğunu, müvekkiline ait tanınmış bir marka olan “DALAN” markasının farklı mal ve hizmetler için dahi korunması gerektiğini, bu nedenle davalı Kurum tarafından verilen nihai kararın kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, asıl ve birleşen davalarda TPE YİDK’nun 05.02.2008 tarihli ve 2008-M-112 sayılı kararının iptali ile davalı adına tescil edilmesi halinde davalıya ait “DALAN” markasının iptali ve hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili tarafından alınan kararların ve yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı G.M. Gıda Tarım Ürünleri Ltd.Şti. vekili, müvekkilinin dava konusu markayı diğer davalı şirkete devrettiğini, bu nedenle müvekkiline husumet düşmediğini, esasen de davacı markasının tanınmış marka olmadığını, tanınmış olduğu yönünde alınan karar öncesinde müvekkilinin “Dalan” markasını farklı sınıflarda tescil ettirerek kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya yanıt vermemiştir.

Davalı G.M. Gıda Tarım Ürünleri Ltd.Şti. vekili, müvekkilinin dava konusu markayı diğer davalı şirkete devrettiğini, bu nedenle müvekkiline husumet düşmediğini, esasen de davacı markasının tanınmış marka olmadığını, tanınmış olduğu yönünde alınan karar öncesinde müvekkilinin “Dalan” markasını farklı sınıflarda tescil ettirerek kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen ikinci bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı başvurusunun konusu olan “DALAN” işaretinin davacıya ait öncelik hakkına sahip “DALAN” ibareli yahut esas unsurlu markalar ile ayırt edilemeyecek derecede benzer mahiyette bulunduğu, davacı markasının ulaştığı tanınmışlık derecesi nedeniyle 29, 30 ve 32. sınıflarda yer alan farklı tür sayılabilecek mallara karşı da 556 sayılı KHK’nin 8/4. maddesi uyarınca korunmasının gerektiği, bu durumda davacının davalı başvurusunun tescilini engelleme olanağının bulunduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davalarda mecburî dava arkadaşı konumunda bulunan TPE ve davalı şirketlere karşı açılan davanın kabulü ile TPE YİDK’nun 2008-M-112 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescil olunan markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, birleşen davada davalı TPE'ye karşı yasal süre geçtikten sonra mükerrer olarak açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı G.M Gıda Tar. Ürn. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 25,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 27/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6432, Karar No: 2019/9712, Tarih: 25.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6432 E.  ,  2019/9712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Katılanın iş yerinde meydana gelen hırsızlık olayı sonrasında yakalanan suça sürüklenen çocuğun çalmış olduğu eşyadan televizyon ve uydu alıcısının müştekiye soruşturma aşamasında teslimini sağladığı ve kovuşturma aşamasında da katılanın kısmi iade sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermesi ve suça sürüklenen çocuğun kısmi iadeyi soruşturma aşamasında yapmış olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesi uyarınca 1/2 nispetinde indirim yapılması usul, yasa ve uygulamaya uygun olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h,143. maddeleri uyarınca belirlenen cezadan etkin pişmanlık sebebiyle indirim yapılırken uygulama maddesinin aynı Kanun'un 168/1-4. maddesi yerine, TCK'nun 168/1. maddesi olarak yazılması ve TCK'nın 168. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, netice ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.