muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9820, Karar No: 2012/631, Tarih: 17.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/9820 E.  ,  2012/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunuma aykırılık suçundan sanıklar ..., ... , haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 1.Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, Bakırköy 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2007 tarihli ve 2007/474-95 sayılı kararını müteakip, asliye ceza mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev değil, iş bölümü olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ilişkin Bakırköy 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2007 tarihli ve 200/896-1017 sayılı kararı sebebiyle çıkan görev uyuşmazlığı üzerine, Bakırköy 15.Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair, BAKIRKÖY 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 28/12/2007 tarihli ve 2007/592 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.07.2010 gün ve 47744 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2010 gün ve KYB. 2010-183306 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37.maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142.maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1.maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6.madde hükmü saklıdır.", 5/1.maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 17.maddesinin 2.fıkrasında "Bu Kanun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar, Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye ceza mahkemelerinde görülür. Ancak bu suçlarla bağlantılı olarak resmî belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde, görevli mahkeme ağır ceza mahkemesidir. ", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308.maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca, 12/07/2007 tarihli, 302 ve 16/07/2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 15.Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümleri yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emre dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden, Bakırköy 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2007 günlü ve 2007/592 Değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince düşünülmesine, 17.01.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanun yararına bozma yolu olağanüstü bir kanun yolu olup meselenin bir başka şekilde çözümlenmesi mümkün ise bu yola başvurulamaz.

Görevsizlik konusunda uyuşmazlık olduğunda bu konunun çözümü müşterek yüksek mahkemece ya da uyuşmazlık mahkemesince çözülebilir. Mahkemece yanlış görevsizlik kararı verilipte müşterek yüksek mahkemece bu konu kabul gördüğünde dahi dava Yargıtay'a ve Danıştay'a geldiğinde yanlışın düzeltilmesi mümkündür.

İzah edilen nedenlerle kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun kabul kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/7187, Karar No: 2010/8265, Tarih: 15.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7187 E.  ,  2010/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYNARCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 1080 ve 1081 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçerildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kadastronun kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 3402 Sayılı Yasanın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. O halde, davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde değildir, reddine,

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya dayeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Ne var ki, somut olayda mahkemece keşif yapılmış çekişmeli bölümlerin kıyı içinde bulunduğu belirlenmiş, ancak dava tarihinde davacı hazinenin haklılığının tespiti yönünden kadastro tutanağındaki dayanak tapu kaydının hazinenin de tarafı olduğu ilamla oluşup, oluşmadığının belirlenmemiştir.

O halde, öncelikle çekişmeli taşınmazın dayanak tapu kaydının hazinenin de tarafı olduğu ilamla oluşup, oluşmadığının belirlenmesi, hangi tarafın sorumlu tutulacağı konusunda önem arzetmekte olup, hazineyi bağlayıcı bir halin bulunmaması durumunda keşfen uzman bilirkişilerce belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli bölümlerin kıyı içinde bulunduğu ve dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre, davalının maktu harç ile tüm yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazine temsilcisinin, yukarıda değinilen ret harcı ve yargılama giderleri açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12000, Karar No: 2016/8727, Tarih: 24.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/12000 E.  ,  2016/8727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVACILAR : ... Vek.Av. ...

Davacı, ödenmeyen tedavi giderinin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı , 1479 sayılı Yasa kapsamında emekli olan murisi 'un i Tıp Fakültesi Kalp- Damar Cerrahisi bölümünde yapılan tedavisi sonucu Üniversitesi tarafından düzenlenen faturanın davalı Kurumca ödenmeyen kısmının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 13 000,00 TL sinin 23/07/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.103,81 TL'nın 23/07/2004 Tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan alınıp davacılara verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıların murisi 1479 sayılı Yasa kapsamında emekli olup, Tıp Fakültesi Kalp Damar Cerrahisi Anabilim Dalı 'nın 06/03/2009 tarihli yazısı ile 01/10/2003 tarihinde Üniversitesi acil servisine başvurduğu, 02/10/2003 tarihinde acil servisten çıkışı yapılarak kalp damar cerrahisine acil olarak yatırıldığı, 14/10/2003 tarihinde by pass ameliyatı uygulandığı, 22/11/2003 tarihinde hastanede vefat ettiği, Bağ-Kur Genel Müdürlüğü ile Tıp Fakültesi arasında 2003 yılında hizmet satın alınması ile ilgili bir protokol bulunmadığı, davacının 22/12/2003 tarihinde tedavi giderlerinin ödenmesi için Kuruma başvurduğu , 19/01/2004 tarihli komisyon toplantısında fiyatın %50 ödenmesi uygun olduğu ve fatura turarı 31 220 712 TL nin yarısı 15 610,356 TL nin ödenmesi gerektiğinin bildiriliği, oluşan tereddüt sonucu davalı Kurumca yeniden değerlendirme yapılıp ve 11/05/2004 tarihli komisyon toplantısında aynı yönde karar alındığı ancak davalı Kurumca bu fatura nedeniyle 13 758,775 595 TL ödeme yapıldığı, Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından fatura örneklerinde yer alan bir kısım kalemlerin 2003 yılı resmi fiyat karşılıklarının dosya kapsamına alındığı ve bilirkişinin bu fiyatlar üzerinden bir hesaplam yaptığı ancak faturalardaki bir kısım kalemlerin ise 2003 yılı resmi fiyatları tespit edilemediğinden bilirkişi raporunda bu kalemlerin hesaplama dışı tutulduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekten dava tarihinde yürürlükte olan Bağ-Kur sağlık yardımları kapsamını belirleyen 1479 sayılı Yasa'nın 4956 sayılı Yasa'nın 37.maddesi ile değişik Ek 11.maddesinde sağlık hizmetinin hangi sağlık kuruluşlarından satın alınacağının tespitine Kurumun yetkili olduğu açıklanmıştır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca çıkartılan Bağ-kur Sağlık Sigortası Yardımları Yönetmeliğinin 6.maddesinde de Sağlık hizmetinin, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı, Mahalli İdareler, Üniversiteler, Kamu İktisadi Teşekküllerine ait sağlık tesisleri ile diğer sağlık tesislerinden satın almak suretiyle yürütülür denilmektedir. Aynı yönetmeliğinin 7.madde birinci parağrafın da bu sağlık kurumlarında muayene ve tedavinin yaptırılması zorunluluğundan bahsedilmiş, ikinci parağrafta ise; “Ancak, sağlık yardımlarından faydalanan kimselerin hizmet satın alınan resmi sağlık Kurum ve kuruluşları dışındaki bir sağlık müessesinde yaptırılarak tedavi altına alınmaları halinde, vak’anın aciliyeti raporla belgelenmek ve bu rapor Kurum tarafından kabul olunmak şartıyla, bu sağlık müesseselerinde yapılan tedavi giderleri” sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı’na Bağlı Yataklı Tedavi Kurumlarında Yapılacak Muayene – Tetkik – Müdahale – Ameliyat ve Tedavilere Ait Fiyat Tarifesi “üzerinden hesaplanmak suretiyle ödenir.” Hükmü ile “acil” durumlarda uygulanacak yöntem belirtilmiştir.

Somut olayda, Üniversitesi tarafından düzenlenen faturanın bir kısmının davalı Kurumca davacılara ödendiği de gözetildiğinde vakanın acil durum olarak kabul edildiği tartışmasızdır. Davacılar murisinin tedavi gördüğü ve faturayı düzenleyen hastanenin bir kamu hastanesi olduğu ve 2003 yılı resmi fiyatları tespit edilemeyen ilaçların kullanılmadığı yönünde bir savunma da bulunmadığına göre bunların maliyetinin tamamının davacı üzerinde bırakılması hakkaniyete aykırı olacağı göz önüne alınmadan yetersiz bilirkişi raporu ve görüşlere dayanılarak sonuca gittiği ortadadır.

Yapılacak iş, davacılar murisinin tedavisinde kullanılan ilaçların 2003 yılı resmi fiyat karşılıkları Eczacılar Odası'ndan da sorularak tespit edilmesi ve bir doktor, bir eczacı bir hukukçu bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan yeniden, rapor almak ve bu rapor ile tüm deliller birarada değerlendirilerek bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine

24/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

E.M
Yargıtay — Esas No: 2018/6805, Karar No: 2018/12030, Tarih: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6805 E.  ,  2018/12030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1- İncelemeye konu sermaye şirketlerinin iflasını istememek suçu aynı şirket için ancak bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı şirketin iflası halinde yasada belirtilen yükümlülüklere birden fazla riayet etmemek mümkün değildir. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı sermaye şirketinin iflasını istememektir.

Somut uyuşmazlıkta; bölünmesi parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan sermaye şirketlerinin iflasını istememek suçundan sanık hakkında açılmış bulunan derdest dava olduğunun UYAP kayıtlarında anlaşılması karşısında; Ankara 1. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2011/301 ve 2018/457 Esas sayılı dosyaları getirtilip, incelenen dosyada kurulan mahkumiyet hükmünün aynı sermaye şirketine ilişkin olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilip gerekirse davaların birleştirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafi ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14706, Karar No: 2015/5350, Tarih: 19.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14706 E.  ,  2015/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın şikayet tarihi öncesinde katılana ait olan yaklaşık 6,5 dönüm fındık bahçesinin içerisinde kazı yaparak, katılanın fındık ağaçlarına zarar verdiği ve arazisinden yararlanmasına engel olduğunun iddia ve kabul edilen olayda;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulun hükme ilişkin olarak; sanık savunması, katılan beyanı, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın fındık ağaçlarına zarar verdiği anlaşılmakla atılı suçun sübut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulun hükme ilişkin olarak; sanık savunması, bilirkişi raporu, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait arsadaki fındık ağaçlarına zarar vermesi şeklinde gerçekleşen somut olayda; suçun unsurları oluşmadığından sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Suç tarihinde 65 yaşından büyük olup, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı adli para cezası yaptırımı veya diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12916, Karar No: 2009/3534, Tarih: 23.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12916 E.  ,  2009/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/09/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 234 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 32.795,57 m2’lik bölümünün yeşilırmak nehrinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, bu bölüm yönünden tapu kaydının iptalini istemiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek taşınmazın tamamının tapusunun iptalini istemiştir.

Davalılardan bir kısmı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü’ne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR-

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 14.08.1963 tarihinde yapıldığı, 15.08.1967 tarihinde kesinleştiği ve davanın 29.05.2006 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamalacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince ) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2..2009 tarihinde kabul edilip 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. Fıkrasına eklenen " bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" ve 3. Maddesi ile eklenen geçici 10. Maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih olan 15.08.1967 ile davanın açıldığı 29.05.2006 tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12. Maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Bilindiği üzere, hak düşürücü süre olumsuz dava şartlarından olup kamu düzeni ile ilgilidir.Mahkemece davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekli bir kuraldır.Kaldı ki 5841 Sayılı Yasa ile getirtilen değişikliklerin kesin hüküm halini almamış davalara da uygulanacağı öngörülmüştür.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi için karar bozulmalıdır.

Bilindiği üzere, hak düşürücü süre olumsuz dava şartlarından olup kamu düzeni ile ilgilidir.Mahkemece davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekli bir kuraldır.Kaldı ki 5841 Sayılı Yasa ile getirtilen değişikliklerin kesin hüküm halini almamış davalara da uygulanacağı öngörülmüştür.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi için karar bozulmalıdır.

Öyleyse, bir kısım davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428. Maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.