muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/992, Karar No: 2023/515, Tarih: 24.05.2023

10. Somut uyuşmazlıkta alacaklı vekili tarafından borçlu aleyhine 336.000,00 TL alacağın tahsili amacıyla Konya 10. İcra Müdürlüğünün 2019/12783 Esas sayılı dosyasında genel haciz yolu ile ilâmsız icra takibi başlatılmış olup takibin dayanağı olarak 01.01.2018 tarihli kira sözleşmesi ve 28.09.2018 tarihli kira sözleşmesine ek protokol ile 30.11.2019 tarihli, 265774 numaralı fatura gösterilmiştir. Örnek 7 numaralı ödeme emrinin borçluya tebliğ edilmesi üzerine borçlu vekili tarafından yasal süresi içinde takibe itiraz edilmiş, itiraz dilekçesinde müvekkilinin takip talebine konu edildiği şekilde borcunun olmadığının belirtilmiştir. İtiraz dilekçesinin içeriğine göre imzaya itiraz edilmediği anlaşılmıştır. Borçlu vekili cevap dilekçesinde ise alacaklının kiraya veren olarak edimlerini yerine getirmediğini, deliller kısmında belirtilen hesap hareketlerinin incelenmesi sonucu müvekkilinin borcunun bulunmadığının anlaşılacağını savunmuştur.

11. İcra takibine dayanak 20.03.2018 imza tarihli kira sözleşmesinin taraflar arasında 01.01.2018-31.12.2021 tarihleri arasında geçerli olduğu, bir yıllık kira bedelinin 175.000 USD olarak belirlendiği; ek protokolde ise 01.08.2018-31.12.2018 tarihleri arası aylık kira bedelinin 55.000,00 TL, 01.01.2019-31.12.2019 tarihleri arası aylık kira bedelinin 56.000,00 TL, 01.01.2020-31.12.2020 tarihleri arası aylık kira bedelinin 58.000,00 TL ve 01.01.2021-31.12.2021 tarihleri arası aylık kira bedelinin ise 62.000,00 TL olarak revize edildiği, 20.03.2018 tarihli kira sözleşmesinin kira bedeli haricindeki diğer hükümlerinin aynen geçerli olduğunun kararlaştırıldığı görülmektedir. Alacaklı tarafından düzenlenen 30.11.2019 tarihli ve 265774 sayılı faturada "Haziran-Kasım (6 Aylık) Kira Bedeli" açıklaması ile fatura bedeli 336.000,00 TL olarak belirtilmiştir.

12. Yapılan bu açıklamalara göre borçlu vekilinin icra takibine itirazında, müvekkilinin takibe dayanak kira sözleşmesi ve ek protokoldeki imzaları açık ve kesin olarak reddedilmediğinden, kira sözleşmesinin ve ek protokolün borçlu tarafından kabul edildiği sonucuna ulaşılmıştır. Varılan bu sonuca göre de, borçlunun ileri sürdüğü itirazları 2004 sayılı Kanun'un 269/c maddesine göre ispatlaması gerekmektedir. Borçlunun itirazlarını anılan maddede belirtilen belgelerle ispat edip edemeyeceğini incelemek ve sonuca varmak icra mahkemesinin yetkisi ve görevi içerisindedir. Bu durumda alacaklının itirazın kaldırılmasını istemesinde yargılamayı gerektirir bir durum bulunmamaktadır.

13. O hâlde işin esasına girilerek borçlunun itirazlarının 2004 sayılı Kanun'un 269/c maddesi çerçevesinde incelenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

13. O hâlde işin esasına girilerek borçlunun itirazlarının 2004 sayılı Kanun'un 269/c maddesi çerçevesinde incelenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

14. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, somut olayda kira sözleşmesi ve ek protokolün borçlu tarafından kabul edilmesine göre 2004 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi uyarınca itirazın kaldırılması ile yetinilmesi gerektiği, bozma kararının işin esasının dayanak belgeler çerçevesinde incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesine dair kısmına gerek olmadığı, direnme kararının bu değişik gerekçe ile bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

15. Hâl böyle olunca direnme kararının Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenler yanında yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenler ve yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve nedenlerden dolayı 5311 sayılı Kanun ile değişik 2004 sayılı Kanun'un 364 üncü maddesinin ikinci fıkrasının göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.05.2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22547, Karar No: 2015/11799, Tarih: 02.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22547 E.  ,  2015/11799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Dosyaya gönderilen Tekir Belediye Başkanlığı'nın 12.04.2013 tarihli yazısında davaya konu taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içerisnde olup imar planının dışında kaldığı, belediye hizmetlerinden ise yol, su, elektrik ve çöp toplama hizmetlerinden faydalandığı, etrafının meskun olduğu bildirilmiş ise de taşınmazın vasfını belirleme bakımından yetersizdir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulama imar planı (genelde 1/1000 ölçekli) ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

./..

2014/22547-2015/11799 -2-

Taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

./..

2014/22547-2015/11799 -2-

Mahkemece öncelikle ilgili belediye başkanlığından dava tarihi itibari ile dava konusu taşınmazın imar durumuna dair ayrıntılı yazı alınıp, daha sonra yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak, özellikle keşif esnasında mahkeme hakimince gözlem yapılarak taşınmazın belediye hizmetlerinin hangilerinden yararlandığı hangilerinden yararlanmadığı, etrafında meskûn mahal olup olmadığı, varsa mesafeleri ve niteliği, taşınmazın mevcut durumu itibari ile kullanım şekli, taşınmazın üzerinde bina olup olmadığı, bu taşınmazın konumu yani sokağa, yola olan cephesi, önemli merkezlere uzaklığı, üzerinde yapılaşmaya ilişkin olarak imar durumu gibi hususların ayrıntılı şekilde keşif zaptına geçirilmesi, taşınmazın değişik açılardan fotoğraflarının çektirilerek bunların onaylanıp dosya arasına alınması ve taşınmaz vasfının açık ve denetime elverişli şekilde tespiti ile kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekmektedir.

Mahkemece değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Mustafa Aysal A.Em A.Kellecioğlu H.G.Babacan Ö.Kızılkaya

Karşılaştırıldı NK.
Yargıtay — Esas No: 2024/14788, Karar No: 2025/2845, Tarih: 18.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/14788 E.  ,  2025/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1226 E., 2016/869 K.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

2- Sanık hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın suç tarihinde kiracı olarak bulunduğu iş yeri dışında bulunan çimlere ve ağaçlara zarar verdiğinin iddia edildiği olayda, dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c. maddesinde düzenlenen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükmünün verildiği 21.06.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3814, Karar No: 2016/4423, Tarih: 07.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3814 E.  ,  2016/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilin içinde yolcu olarak bulunduğu davalıya trafik sigortalı aracın sürücüsünün 23.01.2005 günü yaralamalı ve maddi hasarlı kaza yaptığını, müvekkilinin malul olduğunu ileri sürerek,fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 7.800,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı süresinin dolduğunu iddia ederek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre kararın bozulmasından sonra ıslah yapılamayacağından taleple bağlı kalınarak 7.800,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen zamanaşımı nedeni ile davanın reddine dair kararın bozulmasından sonra davacı vekili tarafından yapılan ıslah talebi, ıslahın tahkikat ve yargılama bitinceye kadar yapılabilip Yargıtay’ca hüküm bozulduktan sonra bu yoldan faydalanmanın mümkün olamayacağı belirtilmek suretiyle reddedilmiştir.

Islah, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işleminin tamamen veya kısmen düzeltilmesidir Islah tahkikata tabi davalarda tahkikat bitinceye kadar ve tahkikata tabi

olmayan davalarda ise yargılamanın bitimine kadar yapılabilir. Somut olayda daha önce verilen karar usule ilişkin olup esasa ilişkin bir karar olmadığından bozma kararından sonra tahkikat devam etmekte olup ıslah mümkündür. Davacı tarafından yapılan ıslah talebi değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı biçimde tahkikatın bitmesinden sonra ıslah yapılamayacağı bildirilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 7.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4324, Karar No: 2024/244, Tarih: 18.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4324 E.  ,  2024/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki iflas davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin eğlence ve spor amaçlı sandal, tekne, kano, yelkenli vb. mürettebatsız kiralama işi ile iştigal ettiğini, 2015 sonrasında yaşanan ekonomik durgunluktan etkilenerek borca batık hale geldiğini ileri sürerek, müvekkili şirketin iflasının açılmasını talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, talep eden şirketin reel değerlere göre aktifleri toplamının 1.112.365,29 TL, borçları toplamının 160.086,16 TL ve özvarlığının müsbet 906.463,84 TL olduğu, şirketin özsermayesini kaybetmediği, böylece borca batıklık durumunun söz konusu olmadığı ve iflas şartının gerçekleşmediği belirtilerek, talebin reddine karar verilmiştir.

III. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; hatalı hesaplama ve yanlış gerekçeye dayanan bilirkişi raporlarının hükme esas alındığını, davacının pasifinin aktifini aşması sebebiyle ve kanundan doğan gereksinimler doğrultusunda işbu davanın açıldığını, bilirkişi raporunda fiziken inceleme yapılmaksızın belirlenen değerlerin gerçeği yansıtmadığını, ...’da kayıtlı 1 tekne (...) batık, ...’te kayıtlı 1 tekne (...r) kayıp, ...’da kayıtlı 1 tekne (...) kayıp, ...’ta kayıtlı 1 tekne (...) , ...’da kayıtlı 1 tekne (...) hurda, ...’da kayıtlı 4 teknenin (..........) durumu ise mevcut oldukları yerin mal sahibinden kaynaklı olarak bilinmediğini, bu ekipmanlara fiziki hiçbir erişim olmadığı ve akıbetleri bilinmediği için müvekkilinin bu ekipman üzerinden herhangi bir gelir sağlamasının veya bu ekipmanın müvekkili için herhangi bir değere sahip olmasının mümkün olmadığını, yine kayıtlarda bulunan ancak fiziken ulaşılamayan 17 aracın bilindiği kadarı ile bir kısmı arızalı ve tadilatı zor, bir kısmı ise ekonomik ömrünü tamamlamış durumda olduğunu, müvekkili şirket tarafından ayrılan amortismanın göz ardı edildiğini, belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve talebin kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, talep eden şirketin aktifinde bulunan birkısım motor ve botların kayıp olduğu, birkısmının üçüncü kişinin elinde olduğu ve teslim alınmasının mümkün olmadığı, bu malların fiili ve hukuki olarak mülkiyetlerinin sona erdiğine, şirketin borca batık olduğuna ilişkin iddiaların talep eden şirket tarafından kesin delillerle ispatlanamadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçelerinde ileri sürülen gerekçeler ile re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, doğrudan iflas istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 179 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, İİK'nın 179. maddesi uyarınca iflas kararı verilebilmesi için talep eden şirketin borca batık halde olduğunu ispat etmesi gerekmesine göre, usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2194, Karar No: 2024/6432, Tarih: 10.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2194 E.  ,  2024/6432 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3006 E., 2023/17 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.11.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 3. Ceza Dairesinin, 03.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği özetle; etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın kullanıcı olduğuna, somut delil bulunmadığına ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği özetle; etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın kullanıcı olduğuna, somut delil bulunmadığına ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, hakkında iletişimin dinlenmesi ve kayda alınması kararı bulunan sanığın ikameti çevresinde uyuşturucu madde sattığı bilgisi üzerine fiziki takibe başlanıldığı, sanığın ikamet önüne gelerek içeri girdiği, içici olarak değerlendirilen ...'ın ise ikamet bina kapısı önünde beklediği, ... ile bina kapısı önünde buluştukları ve sanık ile ...'ın birbirlerine bir şeyler alıp verdikleri, durdurulduğunda şeffaf renkli poşete sarılı sentetik kannabinoid olduğu değerlendirilen maddeyi rızası ile görevlilere teslim ettiği, sanığın ikametinde gecikmesinde sakınca bulanan hal kapsamında alınan arama kararına istinaden yapılan aramada üzerinde bir miktar uyuşturucu olduğunu söyleyerek eşofman sağ cebinden sentetik kannabinoid olduğu değerlendirilen maddeyi görevlilere rızaen teslim ettiği ve akabinde dolabında da sentetik kannabinoid maddesi bulunduğu, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, tutanak tanıklarının beyanları, kullanıcı beyanları ve Kriminal Laboratuvardan alınan raporlar mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanık her ne kadar üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçunu gerçekleştirmediği yönünde savunmalarda bulunmuş ise de; içici ...'ın kollukta müdafi huzurunda alınan ifadesinde; sanık ile olay günü uyuşturucu madde satın almak için whatssapp üzerinden konuştuğu ve 200 TL karşılığında üzerinde çıkan maddeyi sanıktan satın aldığı yönünde ifadesinin bulunması, sanığın üstünde ve ikametinde kullanım sınırının üstünde sentetik kannabinoid olduğu tespit edilen uyuşturucu madde ele geçirilmiş olması nedenleriyle üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik bulunmadığından hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli kararın başlık kısmında, suç tarihinin "25.09.2021" yerine, "02.09.2021" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.