muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26922, Karar No: 2017/12576, Tarih: 18.12.2017

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesinde; hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsayacağı, hükmün sonuç kısmında ise, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerektiği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında; sözleşmenin feshi kararının iptaline, protokolün 6.3.3 maddesi gereği kurumun uygulama kararı aldığı 36.280,00 TL cezanın kaldırılarak yerine 2.775,05 TL para cezası ve bir kez uyarı yapılabileceğine, protokolün 6.3.10 maddesi gereği 7.256,11 TL para cezası ve bunun bir kez uyarısının iptaline, 6.3.19 maddesi gereği 10.000,00 TL para cezasının iptaline, protokolün 4.3.6 maddesi gereği kurum zararı olan 555.01 TL'nin 291.12 TL’na 13.07.2010 tarihinden 263,89 TL’na 16.08.2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verildiği halde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği belirtilmediği gibi gerekçeli kararın gerekçe kısmında da davanın kabulüne karar verildiği belirtilmiş olup, böylece yukarıda açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek kısa karar ve hüküm ile gerekçeli kararın gerekçe kısmı arasında aykırılık oluşturulduğu anlaşılmakla HMK'nun 297/son madde ve fıkrası gereğince hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11227, Karar No: 2012/44267, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11227 E.  ,  2012/44267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Olay yerinde mahkemece yapılan keşif incelenmesinde, kesilen ağaç köklerinin 34 ve 257 nolu parseller arasındaki geçit hakkı tesis edilmiş alanda kaldığının tespit edildiğinin bildirilmesine rağmen, bu parsellerin kime ait olduğu açık şekilde belirlenip geçit hakkı tesis edilen yerde bulunan kesilen ağaçların yerleri olay yerinde yeniden yapılacak keşifle belirlenerek, kesilen ağaçların geçit hakkını engelleyip engellemediği tespit edilerek, bundan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3870, Karar No: 2013/17184, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3870 E.  ,  2013/17184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07/02/2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07/02/2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2472, Karar No: 2023/6367, Tarih: 01.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2472 E.  ,  2023/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesi

SAYISI :2019/1501 Esas, 2022/135 Karar

HÜKÜM :Kısmen Kabul

İLK DERECEMAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2017/340 E., 2019/58 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüz, haksız rekabet, maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin ticari unvanının "... Yapı İnşaat Yalıtım San. ve Tic. Ltd. Şti." olduğunu, yeni yapılan inşaatlarda, tamamlanmış binalarda, işyerlerinde ve her türlü yapıda izolasyon, yalıtım, yalıtım malzemeleri imali, alım ve satım işleri ve inşaat yapımı için müteahhitlik hizmetleri işi ile iştigal ettiğini, müvekkili şirket adına "... YAPI+ Şekil" markasının 37 inci sınıfta 18.09.2012 tarihinde tescil edildiğini, müvekkili adına kayıtlı marka, logo ve ticaret unvanının "... Yapı İnşaat ve Yalıtım San. ve Tic. Ltd. Şti. "adı altında ve ... İzolasyon" ismi ile davalılar tarafından tüm ticari işlemlerde, yazışmalarda, reklamlarda kullanıldığını, davalılar tarafından www.....com adlı internet alan adının da kullanıldığını, davalılara noter aracılığı ile müvekkilinin marka ve logosunun haksız ve mesnetsiz kullanıma son verilmesinin ihtar edildiğini, ancak davalılar tarafından ürünlerin halen ... İzolasyon, ... Yapı, ... Yapı İnşaat ve Ticaret unvan, marka ve logosu ile üretildiğini, piyasaya sürüldüğünü, reklamlarının yapıldığını ve web sitesinde yayınlandığını beyanla; davalının davacının marka hakkına tecavüz ettiğinin tespitine, önlenmesine, giderilmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle 10.000,00 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın banka reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından husumetin "... Yapı İnş. ve Yalıtım San. ve Tic. Ltd. Şti."ne yöneltildiği, 22.02.2016 tarihinde tescil edilen ortaklar kurulu kararı ile de unvanlarının "... İzolasyon Uygulama İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti." olarak değiştirildiği, davacının marka hakkına tecavüz ettiği iddiasında bulunduğu "... İzolasyon" markasının sahibinin müvekkili şirket olduğu, dolayısı ile husumetin ... adına değil, müvekkili şirket adına yöneltilmesinin gerektiği gerekçesi ile davanın öncelikle husumet yokluğundan reddinin gerektiği, müvekkilinin hiçbir zaman "... Yapı" ibaresini ticaret unvanında ya da marka ve logosunda kullanmadığını, müvekkili şirketin "... İzolasyon + şekil" markası için Türk Patent ve Marka Kurumuna (''Türk Patent'') 02.05.2012 tarihinde başvurduğunu, başvurunun evrakların tamamlanmaması nedeni ile tescil işlemlerinin askıda kaldığını, davacı tarafından ise "... Yapı + şekil" markası için müvekkilinden aylar sonra 18.09.2012 tarihinde başvuru yapıldığını ve tescil yapıldığını, müvekkili ...'ın davacı ile 5 yıl birlikte çalıştığını, bu çalışmanın sona ermesine doğru yaptıkları görüşmede müvekkilinin "..." kelimesini markasında ve şirket unvanında kullanma izni istediğini ve davacı tarafça kabul edildiğini, bu hususta tanıklarının olduğunu, buna rağmen davacının kötü niyetle işbu davayı açtığını, müvekkilinin www.....com web adresini 21.04.2012 tarihinde kullanmaya başladığını, davacının ise www.ilayapi.com adresini çok sonra 11.02.2013 tarihinde kullanmaya başladığını, müvekkilinin web sitesinde kendi logo ve tescile uygun bulunan logosu ile sadece kendi ürün ve hizmetlerinin tanıtımını yaptığını, marka sahibinin iznine uygun bir kullanım gerçekleştiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davalının, davacıya ait 2012/79222 numaralı "... YAPI + Şekil" markasının esas unsuru olan "..." ibaresini internet alan adında, internet sitesinde ve iş evrakında kullanmak sureti ile davacının marka hakkına tecavüz ettiğinin tespitine, davalıya ait www.....com internet alan adının iptaline, davalının ... ibaresini markasal olarak kullanmasının durdurulmasına, bu markayı taşıyan kutu, ambalaj, poşet, peçete, yazışma evrakları gibi ürünlerin imha edilmesine, tabela, internet sitesindeki marka ve logoların kaldırılmasına, bu markayı taşıyan araç ve cihaz ve makine gibi vasıtalara el konulmasına, üzerilerindeki ... markalarının silinmesine, silinmesi mümkün değilse el konulan bu makine ve cihazların imhasına, ... ibaresinin davalının ticaret unvanından terkini konusundaki talep konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, kararın kesinleşmesi halinde masrafı davalıdan alınmak sureti ile hüküm özetinin Türkiye'de yayınlanan bir gazetede ilan edilmesine,182.875,18 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyen reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... Yapı İnşaat Ltd. Şti. unvanını hiç kullanmadığını, 26.02.2016 tarihinde ... İzolasyon Uygulama İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti olarak unvan değişikliği yaptıklarını, davanın ... ve ... ... İzolasyon Yetkilisi için de husumet yöneltilmişse de "... İzolasyon" markasının davalı şirket adına kayıtlı olduğunu, ''... Yapı'' ibaresinin müvekkili tarafından hiçbir zaman ticaret unvanında, marka ve logosunda kullanılmadığını, Şubat 2016'da ''...'' ibaresinin ticaret unvanından çıkarıldığını, müvekkilinin ''... İzolasyon+şekil'' marka için TPK'ya 02.05.2012 tarihinde başvurduğunu ve TPK tarafından tescile izin verildiğini ancak işlemlerin tamamlanmadığını, davacının marka başvurusunun daha sonra 18.09.2012 tarihli olduğunu, davacının davalı tarafın markası ve unvanında ... ibaresini kullanımına izin verdiğini, tanıkların bu görüşmenin gerçekleştiğini inkar etmediklerin, müvekkilinin www.....com web sitesini 21.04.2012 tarihinde kullanmaya başladığını, davacının ilayapi.com.tr web adresini müvekkilinden çok sonra 11.02.2013 tarihinde kullanmaya başladığını, müvekkilinin web sitesinde kendi ürün ve hizmetlerini tanıtmak için, kendi logo ve tescile uygun marka kullandığını, davacı tarafça kullanma izni verildiğini, marka hakkına tecavüz gerçekleşmediğini, müvekkilinin izolasyon sektöründe, ısı, ses, su ve yangın yalıtımı konularında faaliyet gösterdiğini, davacı firmanın inşaat alanında faaliyet gösterdiğini, ... İZOLASYON ve ... YAPI logolarının görsel ve anlamsal olarak birbirinden farklı olduğunu, farklı renkler kullanıldığını, bilirkişi tarafından tecavüz konusunda yapılan değerlendirmenin hatalı olduğunu, davacının izninin bulunup bulunmadığı konusunda araştırma yapılmadan karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu. müvekkili ve davacı şirketin belirtilen yıllarda zarar etmiş olmasına rağmen mahkemece 182.875,18 TL'lık gelir kaybına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece alınan ek raporda davalının internet sitesinde davacı tarafa ait ... YAPI ibaresi ve logosunun 15/06/2013- 04/03/2016 tarihine kadar aralıksız kullanıldığının tespit edildiğinin anlaşıldığı, mahkemece alınan ek raporda yeniden hesaplama yapılmadığı, kök raporda yapılan tazminat hesabında ise davalının rekabeti olmasaydı 2012 yılında 386.837,46 TL, 2013 yılında 671.874,45 TL, 2014 yılında 2.117.413,87 TL, 2015 yılında 1.357.462,68 TL, ve 2016 yılında dava tarihine kadar 38.291,04 TL olmak üzere toplam 4.571.879,50 TL tutarında daha satış yaparak 4.571.879,50 TLx 0,04 (faaliyet karının satışlarına oranı)=182.875,18 TL olarak hesaplandığının beyan edildiğinin anlaşıldığı, davalının web sitesindeki markasal kullanımlarının başlangıç tarihi dikkate alınarak 2012 yılının tamamının ve 2013 yılının 15.06.2013 tarihine kadarki kısmının tazminat hesabında dikkate alınması yerinde olmadığından, dairece bilirkişi raporundaki veriler kullanılarak yapılan hesaplamada, 2012 yılı hesaba katılmadan, 2013 yılı 1/2 oranda 335.937,23 TL+ 2014 yılı 2.117.413,87 TL+ 2015 yılı 1.357.462,68 TL+2016 yılı (dava tarihine kadar) 38.291,04 TL olmak üzere toplam 3.849.104,82 TL tutarı üzerinden 0,04 (faaliyet karının satışlarına oranı) uygulanarak, davacının yoksun kaldığı kar 153.964,19 TL olarak hesaplandığından davalı vekilinin maddi tazminata yönelik istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, mahkeme kararının kaldırılarak, unvan terkini talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, hükmün diğer kısımlarının tarafların kazanılmış hakları da korunarak aynen tekrarına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; husumet itirazında bulunduğu, müvekkile ait “... İZOLASYON” logosu ile davacıya ait “... YAPI” logosu karşılaştırıldığında, görsel ve anlamsal olarak birbirinden farklı olduğu, müvekkil şirketin “...” ibaresini kullanması konusunda mutabakata varıp varmadığı hususu, davanın temelini oluşturan hususlardan olup, bu husus araştırılmadan karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu, bu sebeple müvekkil şirket yetkilisi ...’in Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169 uncu maddesi gereğince isticvabın yapılması gerekmekteyse de, yerel mahkemece, müvekkilin isticvabı yapılmadığı Bölge Adliye Mahkemesince bu husus dikkate alınmadan karar verildiği, davacı tarafa ait “... YAPI” ibaresinin ve logosunun sürekli olarak değişmeksizin 15.06.2013-01.08.2015 tarih aralığında kullanıldığının tespit edildiğinin bildirildiği, bu nedenle 153.964,19 TL hesaplanmasının doğru olmadığını belirterek istinaf dilekçesinde yer alan hususları da tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markaya tecavüz, haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, giderilmesi ve maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu 29 ve 30 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.