muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14366, Karar No: 2016/24038, Tarih: 25.10.2016

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... İşletmeleri A.Ş. vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8755, Karar No: 2022/2948, Tarih: 09.03.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/8755 E.  ,  2022/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde borçlunun itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, Mahkemece alacaklının itirazın kesin kaldırılmasını isteyebilmesi için alacağını, imzası ikrar edilmiş adi senet, imzası noterlikçe onaylı senet veya resmi dairelerin ve yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri belgeler ile ispat etmesi gerektiği, ancak alacaklının dayandığı haciz tutanağı ve protokolün, İİK'nın 68. maddesi anlamında kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediğinden bahisle davanın reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nın 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK.nın 68/1.maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Dosyanın incelenmesinde alacaklı her ne kadar İİK'nın 68. maddesinde sayılan belgelerden birine dayanmıyor ise de, borçlu yanca İcra Müdürlüğü’ne sunulan 03.09.2020 tarihli borca itiraz dilekçesinde, alacaklı vekilinin hesabına 40.000,00-TL ödeme yapıldığı ve borca karşılık 12 adet senet alındığı yönünde beyanda bulunulmuş olmakla, borçlu, borç doğuran hukuki ilişkiyi kabul edip itirazını "ödeme olgusuna" dayandırdığına göre, itirazın kaldırılması isteminin mahkemece incelenmesi sırasında, alacaklının artık İİK'nın 68/1. maddesinde belirtilen bir belgesinin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek ve yer yoktur. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan "hukuki ilişki ve borçtur". Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü bu doğrultudadır (Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.1985 tarih 12/27-984 sayılı kararı).

Bu durumda ödeme iddiasının İİK.nın 68. maddesinde sayılan belgelerle ispat külfeti borçlu tarafa düşmektedir.

Bu durumda ödeme iddiasının İİK.nın 68. maddesinde sayılan belgelerle ispat külfeti borçlu tarafa düşmektedir.

Somut olayda 26.08.2020 tarihli ve taraflarca delil olarak sunulan protokolün incelenmesinde; borçlu tarafından, dosya borcuna mahsuben alacaklıya 12 adet senet verildiği ve protokole senetlerin tek tek yazıldığı, senetlerden birinin vadesinde ödenmemesi halinde tüm senetlerin muaccel hale geleceği ve icra takibine konu edileceği yönünde tarafların anlaştığı, dolayısıyla icra dosyası borcunun protokol doğrultusunda tecdit edildiği anlaşılmakta olup itirazın kaldırılması talebi yerinde değildir.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçeyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsiz ise de; sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 09/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18399, Karar No: 2013/18035, Tarih: 10.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18399 E.  ,  2013/18035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/09/2012 tarih ve 2011/51-2012/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde “Makine Kırılması Sigorta Poliçesi” kapsamında sigortalı olan dava dışı sigortalısına ait asansörün elektrik devresinde meydana gelen ani voltaj iniş ve çıkışı sonucu oluşan voltaj dalgalanması nedeni ile hasar meydana geldiğini, yapılan ekspertiz incelemesi sonucunda hasar miktarı 15.654,00TL olmasına karşın, sigorta poliçesi genel ve özel şartları uyarınca (sigorta poliçesinde yer alan tenzili muafiyet şartı sebebi ile) hasar miktarının 14.088,60TL olarak belirlendiğini, 14.088,60TL’nin müvekkilinin sigortalısına ödediğini ve sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, bu bedelin ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen hasarda müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere göre ve düzenlenen kök ve ek bilirkişi raporlarına göre, olayda davalı BEDAŞ’a atfı kabil bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13937, Karar No: 2016/24036, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/13937 E.  ,  2016/24036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... İşletmeleri Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... İşletmeleri Kurumu adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı .... adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... İşletmeleri Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/562, Karar No: 2023/248, Tarih: 23.02.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/562 E.  ,  2023/248 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/59 E., 2022/219 K.

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen muarazanın meni dosyasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir

Daire kararının davalı vekili tarafından düzeltilmesi istenilmekle yapılan öninceleme sonucu gereği düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen daire kararı her ne kadar İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına ilişkin olsa da, daha önce Bölge Adliye Mahkemesinin verdiği bir kararın bulunduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinden verilen kararların onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2658, Karar No: 2025/5324, Tarih: 09.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2658 E.  ,  2025/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/50 E., 2024/528 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/464 E., 2022/501 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı sigortalının geçirmiş olduğu iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle: Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı sigortalı vekili özetle: davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sürekli iş göremezlik oranınn başlangıç tarihinde hata yapılması ile talebin aşılması suretiyle hüküm kurulmasının yerinde olmadığı belirtilerek " 1-Davalı ...'ın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine,

2-Davacı ve davalı Kurumun istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İnegöl 1. İş Mahkemesinin 11.10.2022 tarih, 2021/464 E. 2022/501 K. sayılı kararının kaldırılmasına,

3-Davanın kabulü ile davalı sigortalı ...'ın 07.12.2007 tarihinde geçirdiği iş kazasından kaynaklı sürekli iş göremezlik derecesinin; olay tarihi olan 07.12.2007 tarihinden, muayene tarihi olan 03.01.2014 tarihine kadar %43 olduğunun, 03.01.2014 tarihinden itibaren ise %40,2 olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, ATK raporunun yetersiz ve çelişkili olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, aleyhe yargılama gideri olmaması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Sigortalı vekili, kesin süreye rağmen gerekenin yapılmadığını, zamanaşımının geçtiğini, bu konuda kesinleşmiş Mahkeme kararı bulunduğunu, vekalet ücretinde hata yapıldığını, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesinde öngörülen prosedür ve en son Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre usul ve kanuna uygun olup, davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harçlarının ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9773, Karar No: 2014/17157, Tarih: 15.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9773 E.  ,  2014/17157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 01/10/2013

Numarası : 2013/279-2013/63

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından haklı nedenle fesih savunmasının ispatlanamadığı bu itibarla iş akdinin haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş akdinin işveren tarafından haklı nedenle feshedilip edilmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı, iş akdinin davalı tarafça haklı neden olmaksızın feshedildiğini iddia etmektedir. Davalı ise, davacının kendisine verilen işleri savsakladığı ve uyarılara rağmen yapmaması nedeniyle disiplin kurulu kararı ile haklı nedenle feshedildiğini savunmaktadır. Mahkemece, dosyaya sunulan bilirkişi raporundaki “…H.. A..'ın, sürekli bir şekilde, davacıyı hastane yönetimine şikayet etmesi, kusurlarını bildirmesi, davacının görev alanı dışında bilgisayar tozu alma gibi davacıyı yıldırmaya yönelik görevler verilmesi, davacının mesai arkadaşının arabası ile ara tatilinden 28 dakika önce görevden ayrılmasını başhekimliğe şikayet konusu yapılması, bu nedenle başhekimlikçe davacıdan savunma istenmesi son yıllarda iş hukuku uygulamasında belirginleşen "Yıldırma fiilinin" tipik örneğinin davacıya uygulandığı kanaat ve mütalaa olunmaktadır…” yolundaki görüşe itibarla davacının iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

Oysa ki, dosyaya sunulmuş olan 7.4.2011 tarihli, internet erişiminin tamiri için defalarca teknik servise bildirilmesine rağmen yapılmadığını tespit eden başhekim, hastane müdürü ve disiplin kurulu başkanı imzalı tutanak; 25.4.2011 tarihli EKG birimine faz hattı çekilmesi için davacıya ve diğer teknik elemanı 22.4.2011 günü söylenen işin 25.4.2011 tarihinde hala yapılmadığına dair teknik işler sorumlusu, satın alma sorumlusu ve radyoloji birim sorumlusu tarafından tutulan tutanak; teknik işler sorumlusu H.. A.. tarafından tutulan 5.4.2011 tarihli, fankoil motorlarının 22.3.2011 de kendilerine teslim edilmesine rağmen halen takılmadığına dair tutanağı gözönüne alındığında davacının işini aksattığının tutanaklarla tespit edildiği ve tutanak içeriklerine göre de davacının uyarılara rağmen işlerini yapmadığı açıktır. Yine davacı tanığı M.. U..’un duruşmada alınan beyanında “2010 yılının 3 ayında H.. A.. isimli bir kişi teknik servis bölümüne gelerek amirleri olduğunu bize söyledi, ancak bize hastane yönetiminden resmi bir yazı gelmemişti, açıkçası kendisinin tam olarak görevini de bilmiyorum, bize görevimiz dışında musluk tamiri v.s gibi işler yaptırıyordu, bizde kendisini hastane yönetimine bildirdik, gelen cevabi yazıda o size karışamaz sizin amiriniz değil şeklindeydi” diyerek , davacının teknik işler sorumlusunun amirliğini kabul etmediğini ve verdiği işleri ihtarlara rağmen yapmadığını açıkça ortaya koymaktadır. Dava konusu olayda, teknik işler sorumlusu H.. A..’ın baskısı değil, davacının ihtarlara rağmen işini savsaklaması söz konusudur. Davacının bu eylemleri, 4857 sayılı İş Yasasının 25/ll-h maddesine göre işverene haklı nedenle fesih imkanı tanıyan nedenlerden olup davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin de reddi gerekirken bilirkişinin olaya uymayan hatalı değerlendirmesine itibarla yazılı şekilde kabul kararı verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde , davalıya iadesine 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.