muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19440, Karar No: 2018/7120, Tarih: 12.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/19440 E.  ,  2018/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü, 155 ada 37 ve 39 parsel sayılı taşınmazlara net gelir esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu 39 parsel sayılı taşınmazda bulunan ağaçların yaş, sayı ve cinsine göre, taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ve üzerindeki ağaçlara ayrı ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla; kapama meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi olarak değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse; yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşınmazın tamamına sulu tarım arazisi olarak değer biçen bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre %4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın %5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

3-Davacı idare tarafından düzenlenen kıymet takdir raporunda ve bilirkişi raporunda 37 parsel sayılı taşınmaz üzerinde muhtelif cins ve yaşta ağaçların bulunduğu tespit edildiği halde, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda gerekçesi açıklanmadan ağaç bedellerinin hesaplamaya dahil edilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflarına temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9929, Karar No: 2012/12398, Tarih: 25.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9929 E.  ,  2012/12398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Şişli 9. Asliye ceza Mahkemesi)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek,

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1 maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 51/1, 53/a-b-d-e. maddeleri gereğince sanığın 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Cezanın ertelenmesine. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Katılan vekilinin temyizinin sahte belge düzenlemek suçlarına hasren yapıldığının anlaşılması karşısında hükmün incelemesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, “sahte fatura düzenlemek”, “sahte fatura kullanmak” ve “yanıltıcı fatura düzenlemek ve/veya kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı bağımsız suçlar olup, birbirine dönüşmeyeceği gibi her bir takvim yılı için sahte fatura düzenlemek fiilinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı, vergi suçu raporu ile ekleri içeriklerine göre sanık hakkında 2001- 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçlarından mütalaa verilerek dava açıldığı halde, sanığın sahte fatura kullandığından bahisle ve hangi takvim yılındaki suçtan hüküm kurulduğu da anlaşılamayacak şekilde 213 Yasanın 359/b-1. madde ve fıkrası ile tek ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13219, Karar No: 2019/1275, Tarih: 07.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/13219 E.  ,  2019/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/03/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil ve kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil ve kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının dava dışı eşin evli olduğunu bilerek onunla birliktelik yaşadığını, evliliğinin bitmesine neden olduğunu, bu durumun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini, ayrıca telefonuna mesajlar göndererek huzur ve sükûnunu bozduğunu ve hakkında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/488 esasına kayden kamu davası açıldığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava dışı eşin evlilik birliği devam ederken davalı ile kurduğu ilişki sebebiyle evliliğin sona erdiği, bu eylemin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı davasını, davalının dava dışı eşin evli olduğunu bilmesine rağmen onunla birliktelik yaşaması ve ona mesajlar göndererek huzur ve sükûnunu bozmasına dayandırmıştır. Dava dilekçesinde iki ayrı dava nedeni bulunmakla birlikte her bir eylem için ne kadar tazminat istendiği açık değildir. Bu husus, yargılama sırasında da açıklatılmamıştır. Şu halde mahkemece, öncelikle her bir talep yönünden ne kadar manevi tazminat istendiği davacıya açıklatılmalı ve eylemler ayrı ayrı değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 07/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15, Karar No: 2019/3786, Tarih: 29.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/15 E.  ,  2019/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 17/04/2015 tarihli dava dilekçesi ile; davacının kök muris ...... kanuni mirasçısı olduğunu, davacının kök murisinin.....51 ada 30 parsel sayılı taşınmazının kıyı kenar çizgisinde kaldığı gerekçesi ile tapusunun ..... ilamı ile Hazine lehine iptal edildiğini, kararın 10/09/2002 tarihinde kesinleştiğini, taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığı gerekçesi ile tapu kaydının iptal edilmesinden kişiye adil bir tazminat verilmesi gerektiğini ileri sürerek 10.000,00TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili ise süresinde verdiği cevap dilekçesinde davanın zamanaşımından reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın zaman aşımı nedeni ile reddine karar vermiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından 1977 yılında yapılan tapulama çalışmasında dava dışı kişiler adına tescil edilen 51 ada 6 parselin 1976 yılında yapılan ifrazıyla oluşan tazminata konu 51 ada 30 parselin davacının murisi ..... tarafından 21.1.1977 tarihinde satın alma yoluyla edinildiği, Hazine tarafından murisi .... aleyhine açılan tapu iptali davası sonucu ..... sayılı kararı ile taşınnmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından davalı adına olan tapu kaydının iptali taşınmazın tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın 10/09/2002 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 21/4/2015 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, ...... sayılı kararının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık genel zamanaşımı süresi geçtikten sonra eldeki davanın açılması ve davalı Hazinenin süresi içinde verdiği cevap dilekçesiyle zamanaşımı definde bulunmasından dolayı verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7786, Karar No: 2023/4676, Tarih: 13.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/7786 E.  ,  2023/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/429 E., 2015/1602 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz, şantaj

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz ve şantaj suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hürriyeti yoksun kılma suçundan beraatine, cinsel taciz ve şantaj suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, dosya kapsamı ve sanığın katılana karşı attığı mesajlar dikkate alındığında sanığın hürriyeti yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

2. Katılan vekilinin temyiz istemi, dosya kapsamı ve sanığın katılana karşı attığı mesajlar dikkate alındığında sanığın hürriyeti yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine, cinsel taciz ve şantaj suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinde asgari hadden ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın katılana mesaj atarak buluşmak istediğini ve buluşmaz ise okul müdürüyle arasında olanları anlatacağını söyledikten sonra olay yerinde mağduru zorla araca bindirmek istediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

1. Olay günü sanığın katılanın kullandığı telefon numarasına mesaj atarak, kendisinden hoşlandığını, buluşmak istediğini, buluşmaz ise okul müdürüyle aralarında geçenleri anlatacağını söylemesi üzerine katılanın olay yerine gittiği anlaşılmıştır.

2. Dava dosyası içerisinde yer alan ve katılan tarafından dosyaya sunulan 27.03.2015 tarihli "mesaj tespit tutanağı"na göre, sanığın katılanın kullandığı cep telefonuna farklı zamanlarda birden çok kez cinsel taciz suçunu içeren ibare kullanarak mesaj attığı tespit edilmiş olup, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası (d) bendi, 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Hürriyeti Yoksun Kılma Ve Şantaj Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

B. Hürriyeti Yoksun Kılma Ve Şantaj Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

1. Olay günü sanığın katılanın kullandığı telefon numarasına mesaj atarak, kendisinden hoşlandığını, buluşmak istediğini, buluşmaz ise okul müdürüyle aralarında geçenleri anlatacağını söyleyerek tehdit etmesi üzerine mağdurun bulunduğu yerden olay yerine gittiği tespit edilmiştir.

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, fiilin nitelik yönünden bölünmek suretiyle, aynı fiilden dolayı iki ayrı karar verilmesi 5271 sayılı Kanunun 225 inci maddesine aykırılık oluşturacaktır.

Tüm dosya kapsamından; sanığın eyleminin kül halinde tehdit kullanılmak suretiyle çocuğu cinsel amaçlı hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, mahkemece şantaj suçunu oluşturduğu kabul edilen cümlelerin ise tehdit suçunu oluşturduğu ve tehdit suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi, beşinci fıkrası gereğince cezalandırılması yerine sanık hakkında şantaj suçundan da ayrıca karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Olarak

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Hürriyeti Yoksun Kılma ve Şantaj Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Olarak

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5959, Karar No: 2021/11047, Tarih: 09.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/5959 E.  ,  2021/11047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 04.01.2018 tarihli ek kararıyla, temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, bu ek kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Sakarya İli Karasu İlçesinde 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa ile eklenen Ek 4. Maddesi uyarınca 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosu sonucunda, Yeşilköy Mahallesi çalışma alanında bulunan 136 ada 2 ve 138 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Maliye Hazinesi adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazların Hasan Aygün'ün fiili kullanımında olduğu şerhi yazılarak, bahçe vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ..., kullanım kadastrosu sırasında davalının zilyetliğinde olduğu tespit edilen ve tapunun beyanlar hanesine şerh edilen zilyetlik şerhinin iptali ile her iki taşınmazında kendi zilyetliğinde bulunduğunun tespiti ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, bu karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (37.) Hukuk Dairesinin 04/01/2018 tarihli ek kararıyla, temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş ve iş bu ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun 04/01/2018 tarih ve 2017/1768 Esas, 2017/1678 Karar sayılı Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 09.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/317, Karar No: 2016/16027, Tarih: 21.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/317 E.  ,  2016/16027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 29 ve 62. maddeleri gereğince tayin olunan 227 gün para cezası adli para cezasına çevrilirken aynı kanunun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığının 20 TL'den hesap edildiğinin belirtmesine rağmen devamında "(227x30)=6.810 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde, gün para cezasının 20 TL ile çarpılması yerine 30 TL ile çarpılması suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2)28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19135, Karar No: 2016/154, Tarih: 12.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19135 E.  ,  2016/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi vekilinin 12/07/2013 havale tarihli dilekçesinde şikayetlerinin devam ettiğini, sanığın cezalandırılmasını istediklerini belirterek davasına katılma istemini ortaya koymuş olması karşısında kovuşturma aşamasında karara bağlanmayan bu talebin kabulü ve şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

13/11/2013 tarihli duruşma tutanağında da kayda geçirildiği üzere, duruşma için mazeret dilekçesi gönderen katılan vekilinin bu talebi hakkında bir karar verilmeksizin duruşmaya devamla beraat kararı verilmesi suretiyle katılanın haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22077, Karar No: 2017/23738, Tarih: 31.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/22077 E.  ,  2017/23738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd.Vek.Av....

3-... vd.

2-...Belediye Başkanlığı Vek.Av....

3-...Bakanlığı Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılardan ...'ya vekaleten... ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacılardan ...'ya vekaleten ... ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu; ... mahallesi 1378 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılardan ...'ya vekaleten ... ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.