muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/24341, Karar No: 2008/17961, Tarih: 18.11.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/24341 E.  ,  2008/17961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2007

Davacı  18.12.1987-23.10.1991 tarihleri arasında esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, 18.12.1987-23.10.1991 tarihleri arasında esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı yasanın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı yasa, Bağ-Kur’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir. Anılan madde, 24.08.2000 tarihli ve 619 sayılı KHK ile değiştirilmişse de, daha sonra söz konusu KHK Anayasa Mahkemesi’nin 26.10.2000 tarihli ve E: 2000/61, K: 2000/34 sayılı kararı ile iptal edilmiş ve iptal kararı 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 24.07.2003 tarih ve 4956 sayılı yasa ile yapılan en son değişiklikte ise, bağımsız çalışanların Bağ-Kur sigortalısı sayılabilmeleri için, gelir vergisi mükellefi olmaları ile gelir vergisinden muaf olanlardan esnaf ve sanatkar sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıtlı olmaları koşulu öngörülmüştür.

Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, 24.07.1991 tarihinde kuruma verilen giriş bildirgesine istinaden, 28.01.1988 tarihi itibariyle Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı,28.01.1988-27.09.1989 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu , Zara Şöförler Odasına 584 sicil nosu ile 18.11.1987 tarihinde kaydedildiği bu kaydın 23.10.1991 tarihine kadar devam ettiği ve  1992 yılı prim affından da yararlanarak ihtilaflı dönemin primlerini ödediği anlaşılmaktadır.

Ançak kurum inceleme elemanlarının 28.07.2006 tarihinde Zara Söförler Odasına ilişkin üye kayıt defterinin incelenmesi sonucunda Oda tarafından üyelik başlangıcına ilişkin Yönetim Kurulu kararı bulunmadığından bahisle davacının oda kaydının geçersizliğine karar verilerek davacının sigortalılık süresi sadece vergiye kayıtlı olduğu dönem olan 28.01.1988-27.09.1989 tarihleri ile sınırlandırılmıştır.

Davalı Kurumun davacının oda kaydının geçersizliğine ilişkin işlemi doğru değildir.Üye kayıt defterinde üye sicil numaralarının belli bir sıra takip ederek usulune uygun tutulduğu kayıtlar üzerinde herhangi bir tahrifatın ve oynamanın bulunmadığı açıktır.Salt davacının üyeliğine ilişkin Oda Yönetim Kurulu kararının bulunmayışı nedeniyle  üyeliğin iptali usulsuzdur.Bu nedenle davacının zorunlu Bağ-Kur sigortalılığının kayıtlara  göre  oda ve vergide kayıtlı olduğu süreler dikkate alınarak 18.12.1987-23.10.1991 tarihleri arasında olduğunun kabulu gerekir.Ayrıca,davacının 14.04.1992 tarihinde 500.000 TL,26.04.1993tarihinde 695.100 TL,13.05.1993 tarihinde 2.848.447 TL,ve 15.08.2003  tarihinde 250.000TL, prim ödemesi mevcuttur.Davalı kurumun 11.04.2007 tarih ve 33467 sayılı yazı içeriğinden ödenen primlerin ihtilaflı döneme ilişkin tüm borçları karşıladığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda  mahkemece,davanın kubulu gerekirken aksine düşüncelerle reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.11.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12695, Karar No: 2006/15063, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12695 E.  ,  2006/15063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... ve ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22.11.2005 ... ve 8766-14001 sayılı bozma kararında özetle: "3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi hükmüne göre yapılan kadastro işleminde orman kadastro işlemi de ikmal edilmiş sayılır. Çekişme konusu Maksutlu Köyü 101 ada 240 parsel orman niteliğiyle tespiti yapılmış ve açılan davalar sonucunda hükmen aynı niteliğiyle Hazine adına tescil edilmiştir. Temyize konu dava 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesine göre 10 yıllık sürede tapu iptali ve tescil olarak açılmışsa da esasen, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesine göre yapılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir. 3373 Sayılı Yasa tapu kaydına dayanılarak 10 yıllık sürede orman kadastrosuna itiraz davasını açma imkanı tanımış ise de, somut olayda, davayı tapu kaydına değil, zilyetiliğe dayanmıştır. Bu durumda, davayı dinleme olanağı yoktur. 240 parselle ilgili birlikte açılan davanın tefrikine karar verildiğinden bunların birleştirilmesi, davacıların davalarının dinlenme olanağı bulunmadığından reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır. Genel arazi kadastro işlemi 22.04.1994 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 13.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10262, Karar No: 2014/23922, Tarih: 27.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10262 E.  ,  2014/23922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2011/366-2013/602

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10642, Karar No: 2023/5570, Tarih: 21.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10642 E.  ,  2023/5570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/1329 E. 2021/1632 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ek kararının, sanık ve müdafiinin tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2021/1329 Esas, 2021/1632 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ermenek Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14473, Karar No: 2012/695, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14473 E.  ,  2012/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın işyeri ve iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11406, Karar No: 2017/681, Tarih: 06.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/11406 E.  ,  2017/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2012/1298-2015/1835

Dava, kurum işleminin iptali ve davalı kuruma borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Kurumu tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar Tetkik Hakimi ... tarafından okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 18.07.2002 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığının davalının boşanmış olduğu dönemde eski eşiyle fiilen birlikte yaşadığına dair Kuruma gelen ihbar üzerine yapılan inceleme sonucunda tanzim edilen 11.04.2012 tarihli 2012/52 sayılı ... denetmen raporunda davacı ...’ın eski eşiyle birlikte yaşadığının tespit edildiği ve ilgiliye 01.10.2008-01.08.2012 tarihleri arasında yersiz ödenen 38.490,70 TL aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirildiği, davacı tarafından açılan kurum işleminin iptali ve borçlu olunmadığının tespit edilmesi talepli davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; ... Kurumu raporunda; davacının boşandıktan sonra önce /... adresinde bulunan ...’ın babası ...’a ait olan evde ikamet ettikleri daha sonra ...’ın annesi ...’a ait olan . ... adresinde bulunan evde ikamet ettikleri son olarak da ./... adresinde fiilen birlikte yaşadıkları, ...’ya ait fırında da birlikte çalıştıkları belirtildiğinden tespit edilen adreslerden yöntemine uygun zabıta araştırması yapılmalı, ayrıca ... Kurumu raporunda beyanları alınan ...’un davacının ve eski eşinin ...’de ... civarında ikamet ettiklerini duyduklarını ve bayramlarda babasının yanına ailecek gelip gittiklerini bildiklerini beyan ettikleri, mahkemece dinlenen davacı tanıkları ...’in ise davacı ve eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşamadıklarını beyan ettikleri görülmekle davacı tanıklarıyla Kurum raporunda dinlenen kişilerin beyanları arasındaki çelişki giderilmeli bu şekilde “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.02.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6263, Karar No: 2007/7133, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6263 E.  ,  2007/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 7.9.2005 gününde verilen dilekçe ile tapulu taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen hükme karşı davalılar ... ve ... vekilinin temyiz talebinin reddine dair verilen 26.2.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 168 parsel sayılı taşınmaz çap kaydı içersinde kalan ceviz ağaçlarının kesilmesi suretiyle ortaya çıkan muarazanın giderilmesi, 30,00 YTL. ağaç bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davalıların davacıya ait çap kaydında kaldığı saptanan ceviz ağacı keserek oluşan elatmanın önlenmesine, ağaç bedeli olarak belirlenen 8,00 YTL.nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiştir.

HUMK.nun 427.maddesindeki kesimlik sınırı konusu sadece para alacağı olan istemlere ilişkindir. Dava da ise bir miktar para alacağı istemi dışında taşınmaz malın aynına yönelik istemde bulunduğundan mahkemenin davayı münhasıran alacağa dair kabul ederek davalıların temyiz isteminin reddi doğru olmamıştır. Mahkemenin 26.2.2007 tarihli müteferrik kararın bozularak kaldırılmasına karar verildikten sonra davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davada 30,00 YTL tazminat isteminde bulunulmuş, bu istek kısmen kabul edilerek 8.00 YTL.nin tahsiline karar verilmiş, fazlaya dair istem reddedilmiştir. Reddedilen istek bölümü yönünden vekille temsil olunan davalılar yararına avukatlık ücreti takdir edilmemesi dava kısmen kabul edildiğinden HUMK.nun 417.maddesi gereği kabul ve reddolunan dava konusu miktara göre yargılama giderlerinin paylaştırılmayarak tüm yargılama giderlerinden davalıların sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırıdır.

Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent gereğince hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7246, Karar No: 2019/7243, Tarih: 07.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7246 E.  ,  2019/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı, aynı Yasa'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nun 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yasa yolu merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın bu suç bakımından incelenmeksizin İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

UYAP'tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre suç tarihinde güneşin 05.56’da doğduğu, 5237 sayılı TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 04.56'dan önceki zaman diliminin gece vakti olduğu, güvenlik kamerası görüntülerine göre suçun saat 04.50’de gece vakti işlendiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanmaması suretiyle, eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’in hüküm tarihinden sonra 05/02/2018 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 64. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6816, Karar No: 2015/7723, Tarih: 14.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/6816 E.  ,  2015/7723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içinde mevcut yakalama tutanağı, sanığın değişmeyen savunmalarına göre; sanığın üç farklı mağazadan hırsızlık yaptıktan sonra ... mağazasına girerek bir adet ....marka saç düzleştirme maşası, altı adet kalem pil, ... marka kulak, burun kılı temizleme aleti ile ... marka tiftik temizleme makinesini çantasına koyarak mağazadan çıkmak istediği sırada polisler tarafından kesintisiz takip sonucu yakalandığı anlaşılmakla, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9426, Karar No: 2015/22361, Tarih: 08.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9426 E.  ,  2015/22361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/73700

MAHKEMESİ : İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2015

NUMARASI : 2014/94 (E) ve 2015/14 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının nevi ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca karar kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının mahkumiyet hükmü niteliğinde bulunmadığı cihetle; suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruş- madaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu tartışılıp CMK.nun 231. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bıra- kılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu iti-

barla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.