muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19720, Karar No: 2020/3378, Tarih: 11.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/19720 E.  ,  2020/3378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal Ve Tescil,Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı-birleşen dosyada davalı Hazine vekili, davalı-birleşen dosyada davacı ... vekili, davalı ... vekili ile davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı/birleşen dosyada davalı Hazine vekili, tapuda davalılar adına tescilli bulunan dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını belirterek taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın tapudan terkinini talep ve dava etmiş, birleşen davanın reddini savunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Davalı/birleşen dosyada davacı ... vekili, asıl davanın reddini savunmuş, birleşen dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle uğradığı hak kaybı nedeniyle 40.000,00 TL tazminatın davacı/birleşen dosyada davalı Hazineden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüyle, ...Mahallesinde bulunan 164 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak tapudan terkinine karar verilmiştir. Birleşen dava yününden olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir. Hüküm, davacı/birleşen dosyada davalı Hazine vekili, davalı/birleşen dosyada davacı ... vekili, davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin herbiri hakkında verilen hükmü göstermesi gerekir (HMK mad. 26; 297/2).

Somut olaya gelince, Mahkemece asıl dava yönünden yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, birleşen davadaki tazminat talebi yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, birleşen davadaki tazminat talebine yönelik talep hakkında karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olmuş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Tarafların temyiz itirazları yukarıda açıklanan sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK'un 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 11.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13133, Karar No: 2017/25878, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13133 E.  ,  2017/25878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14719, Karar No: 2018/15850, Tarih: 18.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14719 E.  ,  2018/15850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-194 E - 2012/243 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda sanığın satın alacağını beyan ettiği aracı hem denemek istemesi hem de parasını getireceğini beyan etmesi sebebiyle, başlangıçta her ne kadar müşteki suça konu aracın anahtarını özgür iradesiyle sanığa teslim etmiş ise de; bu iradenin deneme sürüşü ve parasını getirmesi için gerekli olan makul bir süre için geçerli olacağı, bu bağlamda sanık ile müşteki arasında arabanın teslimine ilişkin hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde bu aşamadan itibaren aracın anahtarını haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerektiğinden sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK’nin 142/2-d maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Yasa'nın 141/1 maddesi gereğince hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2001 tarih, 2000/313 E.- 2001/126 K. sayılı ilamı ile verilmiş 23/01/2006 tarihinde infaz edilmiş 1 yıl 8 ay 1 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2002 tarih ve 2001/1203 E. - 2002/365 K. sayılı 1 yıl 2 ay hapis ve 379,16 TL adli para cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması,

Sanığın adli sicil kaydına göre Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2001 tarih, 2000/313 E.- 2001/126 K. sayılı ilamı ile verilmiş 23/01/2006 tarihinde infaz edilmiş 1 yıl 8 ay 1 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2002 tarih ve 2001/1203 E. - 2002/365 K. sayılı 1 yıl 2 ay hapis ve 379,16 TL adli para cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,hüküm fıkrasından sanık hakkında Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2002 tarih ve 2001/1203 E. - 2002/365 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2001 tarih, 2000/313 E.- 2001/126 K. sayılı kararına konu 1 yıl 8 ay 1 gün hapis cezasına ilişkin kararın mükerrerliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2002 tarih ve 2001/1203 E. - 2002/365 K. sayılı kararındaki ceza süresine göre belirlenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/440, Karar No: 2010/430, Tarih: 29.09.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/6-440 E.  ,  2010/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4.Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02.02.2010

Taraflar arasındaki “Akde aykırılık ve fuzuli işgal nedeniyle tahliye” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 29.01.2009 gün ve 2008/1054 E., 2009/154 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 09.07.2009 gün ve 2009/3824-6714 sayılı ilamı ile;

("...Uyuşmazlık akde aykırılık ve fuzuli işgal nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 01.06.1984 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu işyerinin, sözleşmenin 8/A-4.maddesinde düzenlenen devir yasağına rağmen başkası tarafından kullanıldığının tespiti üzerine gönderilen ihtar ile eski hale getirilmesi istenildiği halde akde aykırılığın devam ettiğini belirterek kiracı M.... N...  A... ’ın akde aykırılık nedeniyle, 3.kişi konumunda bulunan M.... N...  A... ve O.... Kolektif Şirketinin fuzuli işgal nedeniyle tahliyesini talep etmiştir. Davalı, şirketin kendi ile oğlu arasında kurulan aile şirketi olduğunu, taşınmazı başkasına devretmediğini halen kiracı olduğunu, şirketin 1986 yılında kurulmuş olduğunu davacının bu durumdan haberdar olduğu ve zımni muvafakatinin bulunduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Borçlar Kanununun 256.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı kira süresi boyunca tam bir ihtimam dairesinde kullanmak zorundadır. Anılan madde hükmü gereğince akde aykırılıktan dolayı kiracının tahliyesine karar verilebilmesi için kiracıya akde aykırı davranışına son vermesi hususunda kiralayan tarafından süreli bir ihtar tebliğ ettirilmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Kiralananın açıktan fena kullanılması durumunda akde aykırılığın giderilmesi amacıyla kiracıya ihtar gönderilmesine gerek yoktur.

Olayımıza gelince; Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.06.1984 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 8/A/4’ncı maddesinde; “kiracının kiralayanın müsaadesi ve muvafakati olmadıkça kiracı kiralananı bir şahsa kısmen veya tamamen devretmemeyi, kiralamamayı ve kendisine ortak yapmamayı kabul etmiştir” şeklinde düzenlenmiştir. Taraflar arasında çekişme konusu olmayan bu madde geçerli olup tarafları bağlar. Davalı M.... N...  A... tarafından oğlu ile M.... N...  A...  ve O... Kolektif Şirketinin kurulduğu dosya içerisindeki 19.12.1986 tarihli ticari sicil gazetesinden anlaşılmaktadır. Davalı M.... N...  A... ’ın sözleşmede düzenlenen yasağa rağmen kiralanana oğlunu ortak almak suretiyle şirket haline geldiği, davalının savunması, kesilen faturalar ve kiralananda bulunan vergi levhasından anlaşılmıştır. Nitekim bu husus mahkemenin de kabulündedir. Mahkemece davacının bu durumu bildiği ve örtülü icazet verdiği kabul edilmiş ise de çeşitli kamu kurumlarının ortaklığı sonucu olaşan tüzel kişi olan davacı kiralayanın icazetinden söz edilemez. Davacı tarafından keşide edilen ihtarnameye rağmen akde aykırılık giderilmediğinden davanın kabulü ile davalıların tahliyelerine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır...")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalılardan M.... N...  A... dava konusu büroda 20.02.1987 başlangıç tarihli kira sözleşmesiyle kiracı olmasına rağmen vergi levhasının şirket adına kayıtlı olduğunu, kira sözleşmesinin özel şartlarında kiralayanın müsaade ve muvafakati olmadıkça kiralananı başka bir şahsa kısmen veya tamamen devretmemeyi, kiralamayı, ortak almamayı kabul ve taahhüt ettiğinin kayıtlı olduğunu, davalıya ihtarname gönderilerek süre verildiğini, ancak akde aykırılığın giderilmediğini ileri sürerek akde muhalefet nedeniyle M.... N...  A... ile fuzuli şagil durumundaki A....  Boza ve Pasta salonu

M.... N...  A... ve O... Koll.Şti' nin dava konusu bürodan tahliyesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu yerin M.... N...  A...  tarafından büro olarak kullanıldığını, şirket ile ilgisi olmadığını, kiracılık hakkının devredilmediğini ve kiracılık hakkının da sona ermediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

M.... N...  A... ve O... Koll.Şti' nin dava konusu bürodan tahliyesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu yerin M.... N...  A...  tarafından büro olarak kullanıldığını, şirket ile ilgisi olmadığını, kiracılık hakkının devredilmediğini ve kiracılık hakkının da sona ermediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece, davacının şirketin kiracılığına muvafakatinin bulunduğu gerekçesi davanın reddine ilişkin olarak verilen karar; Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçe ile bozulmuştur. Yerel mahkeme önceki gerekçeleri yanında ayrıca şirketin kira sözleşmesinden önce kurulduğunu da ifadeyle kararında direnmiş; hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Her ne kadar bozma ilamının 5.paragrafında kira sözleşmesinin başlangıç tarihi 01.06.1984 olarak belirtilmiş ise de bu durum maddi hataya müstenit olup kira sözleşmesinin başlangıç tarihi 20.02.1987’dir.Davalı şirket ise 16.12.1986  tarihinde kurulmuştur. Yani Kolektif Şirketin kurulması kira sözleşmesinden öncedir.

Ne var ki; davacı ile davalılardan M.... N...  A...  arasında  yapılan 20.02.1987 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde Kollektif Şirketten bahsedilmediğinden, sözleşme sadece M.... N...  A...  ile davacı arasından yapıldığından bu durum sonuca etkili değildir.

M.... N...  A... kira sözleşmesini kendi adına yaptığı halde dava konusu taşınmazda şirketin faaliyet göstermiş olması sözleşmenin  8/A-4.maddesinde düzenlenen devir yasağına aykırılık teşkil etmekte olup yapılan ihtara rağmen bu aykırılığın giderilmediği anlaşıldığından davanın kabulü yerine reddi yoluna gidilmesi doğru bulunmamıştır.

Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Özel Daire bozma kararında “davalının 1.6.1984 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu” şeklinde yer alan ibaresinin “davalının 20.02.1987 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu” şeklinde düzeltilerek; direnme kararının düzeltilmiş bu haliyle bozma ilamında  ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 29.09.2010 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8483, Karar No: 2024/9609, Tarih: 07.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8483 E.  ,  2024/9609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/112 E., 2023/260 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, ... eş ...'nın davalı işveren şirkette 01.11.1984 ile 07.05.1990 tarihleri arasında geçen ve Kuruma noksan bildirilen çalışma sürelerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1-Davalı vekili, davanın hak düşürücü süre geçirildikten sonra açıldığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2-Fer'i müdahil Kurum vekili, 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.10.2018 tarihli ve 2017/175 Esas, 2018/303 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.04.2021 tarihli ve 2018/2718 Esas, 2021/319 Karar sayılı kararıyla istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; eksik araştırma gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8310, Karar No: 2014/9823, Tarih: 25.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/8310 E.  ,  2014/9823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Dalama/Dereköy Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve 14.07.2008 günlü fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 13005,06 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/10/2010 tarih ve 2010/9266 esas 2010/12340 karar sayılı ilâmı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin, 14/10/2010 tarih ve 2010/9266 esas 2010/12340 karar sayılı kararında özetle; ''Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; uzman orman bilirkişinin çekişmeli taşınmazın 1967 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları dışında olduğunu bildirdiği raporu tahdit tutanakları ve haritası getirtilmediği için denetlenemediği gibi, eski ve yeni hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan elde edilmiş memleket haritaları ile topoğrafik fotogrametri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro paftası örneği getirtilerek uygulanıp taşınmazın niteliği ile konumu ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı saptanmamıştır. Eksik araştırma ve incelemeye, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Somut olayın özelliği gözönünde bulundurularak ayrıca;

a) Taşınmazın eski ve yeni niteliği konusunda jeoloji mühendisinden de ayrıntılı rapor alınmalı,

b) Keşif sırasında taşınmazı çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dava dosyası içine konulmalı,

c) Davanın açıldığı tarihten önce ya da sonra Hazine yetkilileri tarafından hazırlanan idari tahkikat ve haksız işgal (ecrimisil) tutanakları varsa bu tutanaklar da yerine uygulanıp tutanaklarda ismi yazılı kişiler tanık sıfatıyla dinlenilmeli,

a) Taşınmazın eski ve yeni niteliği konusunda jeoloji mühendisinden de ayrıntılı rapor alınmalı,

b) Keşif sırasında taşınmazı çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dava dosyası içine konulmalı,

c) Davanın açıldığı tarihten önce ya da sonra Hazine yetkilileri tarafından hazırlanan idari tahkikat ve haksız işgal (ecrimisil) tutanakları varsa bu tutanaklar da yerine uygulanıp tutanaklarda ismi yazılı kişiler tanık sıfatıyla dinlenilmeli,

3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu sicil ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden yasanın amacına uygun rapor alınmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi. '' gerektiğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabülü ile; Aydın Merkez, Dalama Dereköy'de bulunan, fen bilirkişinin 02.05.2013 tarihli rapor ve krokisinde sınırları ve koordinatları gösterilen, 13.005,016 m² büyüklüğündeki zeytinlik niteliğinde taşınmazın, son parsel numarası verilerek davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, davalı Hazine vekilleri tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1968 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava konusu taşınmaz fundalık olarak tapulama harici bırakılmıştır. Bölgede 1967 yılında 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu sırasında orman alanı dışında yeralmıştır.