muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2656, Karar No: 2015/10662, Tarih: 10.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2656 E.  ,  2015/10662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2014

NUMARASI : 2014/625-2014/1568

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; Müvekkilesi ile davalının 1983 yılında evlendiklerini, halen evli olup, birlikte yaşadıklarını, bu evliliklerinden üç çocuklarının olduğunu; müvekkilesinin, düzenli bir işi ve geliri olmadığını, evlere temizliğe giderek ve zaman zaman da hastabakıcılığı yaparak evin geçimini sağladığını, ortak çocukların ihtiyaçlarını müvekkilesinin karşıladığını, davalı kocanın ise; 5 yıldır Çankaya Belediyesi bünyesinde mevsimlik işçi olarak çalıştığını ve düzenli bir gelirinin olduğunu, tarafların ortak yaşadıkları konutun banka kredisi ile alındığı ve hali hazırda bu kredinin taksitlerinin davacı müvekkilesi tarafından ödendiğini; ortak çocukların okul, dersane gibi giderlerinin olduğunu; davalının, evin geçimi ve müşterek çocukların masraflarını karşılama konusunda hiçbir katkısının olmadığını; tüm bu giderleri, davacı müvekkilesinin tek başına üstlendiğini beyan ederek; dava tarihinden bir yıl öncesinden başlamak üzere aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının davlıdan alınarak davacı müvekkilesine verilmesini talep etmiştir.

Davalı duruşmada; davacı eşi ile aynı evi paşlaştığını, geçici işçi statüsüyle ve asgari ücretle çalıştığını, aylık gelirinin 845 TL olduğunu, eve yalnızca yatmak için geldiğini, iki öğün yemek masrafı olduğunu; eşinin sigortalı olarak çalıştığını, eşinin kendisinden evin geçimi için 150 TL istediğini, kendisinin150 TL 'yi karşılama gücünün olmadığını yalnızca 100 TL ödeme yapabileceğini söylemesi üzerine eşinin bu davayı açtığını; 2 senedir eşine aylık 100 TL verdiğini, evin geçimi için 150 TL katkıda bulunabileceğini beyan etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, aylık 250 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, geçmişe yönelik nafaka ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, aylık 250 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, geçmişe yönelik nafaka ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, Türk Medeni Kanunu'nun 196. maddesine göre "Eşlerden birinin istemi üzerine hakim, ailenin geçimi için her birinin yapacağı parasal katkıyı belirler. Eşin ev işlerini görmesi, çocuklara bakması, diğer eşin işinde karşılıksız çalışması, katkı miktarının belirlenmesinde dikkate alınır. Bu katkılar, geçmiş bir yıl ve gelecek yıllar için istenebilir." denilmektedir. Buna göre birlikte yaşayan eşler yönünden mahkeme, tedbir nafakasını takdir ederken geçmiş bir yıl için de nafaka talebi var ise, bunu da değerlendirmek zorundadır. Mahkemece, hüküm kısmında geçmişe yönelik nafaka talebinin reddine karar verilmiş; ancak, gerekçe kısmında bu reddin nedenine değinilmemiştir.

Somut olayda, davacı tarafın dava dilekçesinde; tarafların 21 yıldır evli olduklarını, davalının 15 yıldır evin geçimine katkıda bulunmadığını belirttiği, davalının duruşmada; eve yatmak için gittiğini, yaşanılan evin davacı kadın tarafından alındığını, aylık 150 TL ev için katkıda bulunabileceğini beyan ettiği, tarafların müşterek çocuğu olan tanığın duruşmada; davalı babanın evin bütçesine hiç katkısının olmadığını, evin tüm giderlerinin davacı anne tarafından karşılandığını ifade ettiği anlaşılmaktadır. Bu ifadeler karşısında davacı tarafın talep ettiği gibi TMK 196/3 maddesi göz önünde bulundurularak geçmiş bir yıl için de tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur. Bu şekilde hüküm kurulması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. Bu itibarla, hükmün 2. ve 3.fıkrasındaki "aylık 250 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, geçmişe yönelik nafaka ve fazlaya ilişkin talebin reddine" ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine "dava tarihinden 1 yıl öncesinden başlamak üzere aylık 250 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8634, Karar No: 2014/15651, Tarih: 18.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8634 E.  ,  2014/15651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/237913

MAHKEMESİ : Beyoğlu (Kapatılan) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2009

NUMARASI : 2006/158 (E) ve 2009/119 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan U.. M..'nin olayın hemen akabinde kolluktaki alınan beyanlarından; olay günü kullandığı ticari taksiye müşteri olarak binen iki kişinin bir süre sonra boğazına bıçak dayayarak 60 TL para ve cep telefonunu zorla aldıklarını, Cumhuriyet Başsavcılığında yapılan teşhis işlemi sırasında ise kendisine bıçak çekerek parasını ve telefonu alan kişinin sanık Y.. P.. olduğunu beyan ederek sanığı teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında; oluşa, dosya içeriğine ve toplanan kanıtlara göre, sanığın sübut bulan yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yakınanın sonradan sanığı kurtarmaya yönelik değiştirdiği ifadesi esas alınıp kanıtların takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30630, Karar No: 2017/5113, Tarih: 27.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/30630 E.  ,  2017/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...plakalı Kanuni ... dört tekerlekli motosikleti 08/03/2012 tarihinde, 8.375,00 TL bedelle davalı ... A.Ş.'den satın aldığını, aracı teslim alıp kullanmaya başladıktan bir süre sonra arızalarla karşılaştığını, 08/07/2013 tarihinde aracın seyir halindeyken vitesin boşa düşmesi şikayeti ile ... Motorlu Araçlar San. Ve Tic. A.Ş.'ye müracaat ettiğini, servis tarafından "araçta vites pedal ve kol ayarı yapıldı." şeklinde işlem yapıldığını, 01/08/2013 tarihinde vites geçişleri şikayeti ile ... A.Ş.'ne müracaat ettiğini, servis tarafından "Şanzuman vites sabitleyici pimi çıkmış, takıldığı" şeklinde işlem yapıldığını, 13/08/2013 tarihinde vites geçişleri olmuyor şikayeti ile ... A.Ş.'ne müracaat ettiğini, servis tarafından "Vites sabitleyici pimi tarafımızca vidalı yapıldı." şeklinde işlem yapıldığını, 09/10/2013 tarihinde motor düzensiz çalışıyor ve vites geçiş problemi var şikayeti ile ... A.Ş.'ne müracaat ettiğini, servis tarafından sadece motor düzensiz çalışıyor şeklinde servis kabul formu düzenlendiğini, yine vites geçişi işlemi ile alakalı olarak işlem yapıldığını, servis formuna, "Debriyajın ayarsız olduğu tespit edlidiği ve debriyaj ayarı yapılmıştır." şeklinde işlem yapıldığının yazdığını, yapılan işlemlere rağmen araçtaki problemlerin devam etmesi nedeniyle aracı kullanamadığını, araçtaki ayıp ve arızaların tespiti için ... 3. Tüketici mahkemesinin 2013/15 D. İş sayılı dosyası ile delil tespiti isteminde bulunduğunu, bu dosyada verilen bilirkişi raporunda; araçtaki sorunun şanzımandan kaynaklandığı ve şanzımanda üretim hatası olduğu, aracın aypılı olduğu ve ayıbın gizli ayıp niteliğinde olduğunun tespiti yapıldığını, araçtaki arızanın üretim hatasından kaynaklanması, ayıbın gizli nitelikte olması ve araçtan faydalanamaması nedeniyle araç bedelinin iadesi ile delil tespiti harç ve giderlerinin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Motorlu Araçlar Üretim San. Ve Dış. Tic. A.Ş. davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalı usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece Davanın Kısmen Kabulü ile, Davacı tüketicinin davaya konu... plakalı kanuni ATV tipi motorsiktelin bedelinin iadesine yönelik talebinin reddine, davalı ... şirketin bulunan söz konusu motorsikletin davacı tüketiciye iadesine, Davacı tüketicinin tespit masrafı talebinin kabulü ile, 550,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tüketiciye verilmesine, karar verilmiş, hüküm davacı ... davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, ayıplı ürünün iadesi ve bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

1-Dava, ayıplı ürünün iadesi ve bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Tüm dosya kapsamına göre, motorsikletin şanzımanından kaynaklı vites geçişlerinde sıkıntı olduğu,arızanın kullanıcı kaynaklı olmayıp üretim hatası olduğu taraflar arasında ihtilafsızdır.

Sözleşmenin kurulduğu tarih itibarıyla yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK'nun 13/3. maddesinde; ”Tüketici onarım hakkını kullanmışsa, ... süresi içerisinde sık arızalanması nedeniyle maldan yararlanamamanın süreklilik arz etmesi veya tamiri için gereken azami sürenin aşılması veya tamirinin mümkün bulunmadığının anlaşılması hallerinde, 4 üncü maddede yer alan diğer seçimlik haklarını kullanabilir. Satıcı bu talebi reddedemez. Tüketicinin bu talebinin yerine getirilmemesi durumunda satıcı,bayi, acente, imalatçı-üretici ve ithalatçı müteselsilen sorumludur.” düzenlemesi mevcuttur. 4077 sayılı TKHK'nun 4/2. maddesine göre, “.... Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.” Bu yasal düzenlemeyle tüketiciye ayıplı mal nedeniyle tanınan seçimlik haklarından birisi de ayıplı malın iadesi ve ödenen bedelin tahsilidir.

Tüketici, yasayla kendisine tanınan dört seçimlik hakkından birini tercih etmekte özgürdür.

Öte yandan, 14/6/2003 tarihli ve 25138 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan ... Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmeliğin 14. maddesinde;“Tüketicinin onarım hakkını kullanmasına rağmen malın;

a)Tüketiciye teslim edildiği tarihten itibaren, belirlenen ... süresi içinde kalmak kaydıyla, bir yıl içerisinde; aynı arızanın ikiden fazla tekrarlanması veya farklı arızaların dörtten fazla meydana gelmesi veya belirlenen ... süresi içerisinde farklı arızaların toplamının altıdan fazla olması unsurlarının yanı sıra, bu arızaların maldan yararlanamamayı sürekli kılması,

b)Tamiri için gereken azami sürenin aşılması,

c)Firmanın servis istasyonunun, servis istasyonunun mevcut olmaması halinde sırasıyla satıcısı, bayii, acentesi, temsilciliği, ithalatçısı veya imalatçı-üreticisinden birisinin düzenleyeceği raporla arızanın tamirinin mümkün bulunmadığının belirlenmesi,

durumlarında, tüketici malın ücretsiz değiştirilmesini, bedel iadesi veya ayıp oranında bedel indirimi talep edebilir.”

Bu düzenlemeler ışığında somut olaya bakıldığında; Davacı, eldeki dava ile aynı arızanın ... süresi içinde 1 yıllık sürede 4 defa meydana geldiği ve halen devam etmesi nedeniyle aracın satış bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece Davalı ... Motorlu Araçlar Üretim San. Ve Dış. Tic. A.Ş’ye dava konusu motorsikletin teslim edildiği ve dava açıldıktan sonra onarım sağlandığı, dava açtıktan sonra motosikleti satın aldığı davalı şirketine teslim etmekle seçimlik hakkını tamirden yana kullandığı değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece Davalı ... Motorlu Araçlar Üretim San. Ve Dış. Tic. A.Ş’ye dava konusu motorsikletin teslim edildiği ve dava açıldıktan sonra onarım sağlandığı, dava açtıktan sonra motosikleti satın aldığı davalı şirketine teslim etmekle seçimlik hakkını tamirden yana kullandığı değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysaki Yönetmelikte belirtilen ... süresi içinde 1 yıl içersinde aynı arızanın 4 defa meydana geldiği sabit olup, bu durumda davacı yasada düzenlenen seçimlik haklarından istediğini kullanabilir. Bu talebi reddedilemez. Tüketicinin bu talebinin yerine getirilmemesi durumunda satıcı, üretici ve ithalatçı müteselsilen sorumludur.

Sözü edilen yasal düzenlemelere göre tüketiciye ayıplı mal nedeniyle tanınan seçimlik haklarından birisi de ayıplı malın iadesi ve ödenen bedelin tahsilidir. Tüketici, yasayla kendisine tanınan dört seçimlik hakkından birini tercih etmekte özgürdür. Davacı eldeki davada sözleşmeden dönerek ayıplı ürünün fatura satış bedelinin tahsilini istemekte olup, dava konusu aracın satış bedelinin davacının talebi doğrultusunda iadesine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Davacı ayıplı mal nedeniyle bedel iadesi için eldeki davayı açmadan önce ... 3. Tüketici mahkemesinin 2013/15 Değişik İş sayılı dosyası ile tespit yaptırmış olup, keşif masrafı ve bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 550 TL harcama yapmıştır. Tespit dosyasında yapılan masraflar da Esas dosya ile birlikte yargılama masrafları dahilinde olup, yargılama gideri hesabında dikkate alınması gerekirken hüküm fıkrasında buna ilişkin ayrı bir bent tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2131, Karar No: 2021/869, Tarih: 01.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2131 E.  ,  2021/869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olan 31/12/2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5106, Karar No: 2021/5801, Tarih: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5106 E.  ,  2021/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3425, Karar No: 2020/3303, Tarih: 16.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3425 E.  ,  2020/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2017/182-2018/736

Dava, davacının hizmet tespiti ve çalıştığı iş ve işyeri itibariyle itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Bozma sonrası verilen hükmün ve temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karara ilişkin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi gereğince, iş mahkemesinin nihai kararları, yüze karşı verildiğinde tefhim, yoklukta verildiği takdirde tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz edilebilmektedir. Kararı temyiz eden davalı vekili temyiz dilekçesini yasal süresi içinde vermemiştir. “Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır....”

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinin yasal temyiz süresi içerisinde verilmediği anlaşılmaktadır.

Bozma sonrası verilen gerekçeli kararın davacı ve davalılara 17.12.2018 tarihinde tebliğ edildiği, tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine, hükmün 31.12.2018 tarihinde kesinleştiği, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 25.04.2019 tarihli olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davalı vekilinin 25.04.2019 tarihli temyiz başvuru dilekçesinin süresinde olmadığından HMK 432-426/F maddelerine göre temyiz talebinin reddine dair 26.04.2019 tarihinde ek karar verildiği, ek kararın; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/son maddesindeki yönteme uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 26.04.2019 tarihli “temyiz isteminin reddine” ilişkin ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.