muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/188, Karar No: 2007/172, Tarih: 28.03.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/3-188 E., 2007/172 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/3-188 E., 2007/172 K.**

**- FAZLAYA İLİŞKİN TALEPLER

- HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE

- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN ARTTIRILMASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 72 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 62 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "istirdat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Polatlı 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 2.6.2005 gün ve 2005/122-343 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 22.6.2006 gün ve 8407-8287 sayılı ilamı ile;

(... Davacı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, kurum aleyhine açılan kamulaştırma bedelinin artırılmasına ilişkin dava da 100.131.173.309 lira bedelin dava tarihi itibarıyla başlayacak yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verildiği halde, tahsil için başlatılan takipte Anayasanın 46.maddesi uygulanarak ferağ tarihinden itibaren kamu alacaklarına uygulanan en yüksek oranda faiz uygulandığını, içtihadın kamu alacakları için öngörülen en yüksek oranda faizin, kararın kesinleşme tarihinden itibaren başlatılacağı yönünde değişmesi nedeniyle, dava tarihi ile kesinleşme tarihi arasındaki süre için fazla ödenen 13.934.286.691 lira faiz alacağının istirdaden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece "ödemenin o tarihteki usul ve yasaya uygun olduğu, kapatılmış takip nedeniyle fazla ödemenin geri istenemeyeceği" gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasanın 4709 Sayılı kanunla değişik 46.maddesine göre: "...kamulaştırma bedeli ile kesin hükme bağlanan artırım bedeli nakden ve peşin olarak ödenir. Ancak, tarım reformunun uygulanması, büyük enerji ve sulama projelerinin gerçekleştirilmesi, yeni ormanların yetiştirilmesi, kıyıların korunması ve turizm amacıyla kamulaştırılan toprakların bedellerinin ödenme şekli kanunla gösterilir. Kanunun taksitle ödemeyi öngörebileceği bu hallerde, taksitlendirme süresi beş yılı aşamaz. Bu takdirde taksitler eşit olarak ödenir. Kamulaştırılan topraktan, o toprağı doğrudan doğruya işleten küçük çiftçiye ait olanların bedeli, herhalde peşin ödenir. İkinci fıkrada gösterilen taksitlendirmelerde ve herhangi bir sebeple ödenmemiş kamulaştırma bedellerinde kamu alacakları için öngörülenin en yüksek faiz oranı uygulanır…

…" hükmünü getirmiştir.

Somut olayda; Polatlı Asliye Hukuk Mahkemesine açılan tezyidi bedel davası kısmen kabul edilerek, "bedelin dava tarihinden itibaren yasal faizi birlikte tahsili" kararı ile sonuçlanmış hüküm 8.7.2003 tarihinde kesinleşmiştir.

Ancak bu ilam, dava tarihinden başlatılacak yasal faiz yerine kamu alacakları için öngörülen en yüksek oranda faiz talebi ile takibe konulmuş, davacı kurum talep doğrultusunda ödemeyi yapmış, ancak ilgili dairenin görüş değiştirmesi üzerine fazla ödediği kısım için bu davayı açmıştır.

Ancak bu ilam, dava tarihinden başlatılacak yasal faiz yerine kamu alacakları için öngörülen en yüksek oranda faiz talebi ile takibe konulmuş, davacı kurum talep doğrultusunda ödemeyi yapmış, ancak ilgili dairenin görüş değiştirmesi üzerine fazla ödediği kısım için bu davayı açmıştır.

Kamu alacakları için en yüksek oranda faiz uygulanmasını öngören hüküm 17.10.2001 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu durumda, kesinleşen ilam ve yürürlükteki yasa nazara alınarak, dava tarihinden itibaren yasal faiz, hükmün kesinleştiği tarihten sonrası için kamu alacakları için öngörülen en yüksek oranda faiz uygulanması gerektiği gözetilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı idare, davalı tarafından açılan kamulaştırma bedelinin artırılması davası sonunda hükmedilen miktarın kanuni faizi ile birlikte tahsiline karar verildiğini, Anayasa'nın 46.maddesinde 4709 sayılı Kanunun 35.maddesi ile yapılan ve 17.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren hüküm uyarınca, idarelerince Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin eski görüşleri ve davacının giriştiği icra takibindeki talebi dikkate alınarak, Anayasa değişikliğinin yürürlüğe girdiği 17.10.2001 tarihinden, icra dosyasındaki ödeme tarihi olan 5.12.2003 tarihine kadar kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı üzerinden faiz tahakkuk ettirilerek ödendiğini, bilahare Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin, diğer Yargıtay Dairelerinin de uygulamasını esas alarak kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin ancak, bedel artırım davasında verilen hükmün kesinleştiği tarihten sonrası için verilebileceği, bu tarihten önceki devre için normal kanuni faizin uygulaması gerektiği yönünde görüş değiştirdiğini, bu nedenle idarelerince borçlu oldukları düşüncesi ile gerçekte ödemekle yükümlü oldukları miktarı aşar şekilde ödeme yaptıklarını beyanla, fazladan ödedikleri bedelin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Yargıtay'ın görüş değiştirmesinin davacıya yeni bir hak vermeyeceğini, İİK.m.72 de öngörülen hak düşürücü sürenin dolduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini cevaben bildirmiştir.

Mahkemece; Yargıtay kararlarının geriye yürütülemeyeceği, Yargıtay'ın görüş değiştirmesinin davacıya yeni bir hak vermeyeceği gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak kurulan hüküm,Özel Dairece yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuş, mahkemece ilk hükümde direnilmiştir.

Bu aşamada istirdat davası hakkında şu genel açıklamaların yapılmasında fayda görülmüştür.

Mahkemece; Yargıtay kararlarının geriye yürütülemeyeceği, Yargıtay'ın görüş değiştirmesinin davacıya yeni bir hak vermeyeceği gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak kurulan hüküm,Özel Dairece yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuş, mahkemece ilk hükümde direnilmiştir.

Bu aşamada istirdat davası hakkında şu genel açıklamaların yapılmasında fayda görülmüştür.

Kendisine karşı ilamsız icra takibi yapılmış olan borçlu, ödeme emrine itiraz etmemiş veya itiraz etmiş olup da, itirazının icra mahkemesince kaldırılmış olması nedeniyle kesinleşen icra takibi ile ve menfi tespit davası da açmaması nedeniyle, gerçekte borçlu olmadığı bir parayı ödemek zorunda kalırsa, ödemiş olduğu paranın kendisine geri verilmesi için alacaklıya karşı istirdat davası açabilir. (İİK.m.72/VII).

Öte yandan, borçlunun menfi tespit davası açmış olması halinde, bu dava sırasında ihtiyati tedbir kararı verilmemiş olması nedeniyle borç alacaklıya ödenmiş olursa, artık menfi tespit davasına istirdat davası olarak devam edilir. (İİK.m.72/VI).

İstirdat davası, İcra İflas Kanununda düzenlenmiş olmasına rağmen, uyuşmazlığı, maddi hukuk bakımından sona erdirme amacına yönelik bir davadır.İstirdat davası,normal bir eda davası olup, bununla icra takibi sırasında sebepsiz olarak ödenmiş olduğu iddia edilen paranın geri verilmesi istenir.

İstirdat davasının biri takip hukukuna, diğeri maddi hukuka ilişkin olmak üzere iki şartı vardır.İstirdat davası açılması için ilk şart, geri verilmesi istenen paranın icra takibi sırasında ödenmiş olmasıdır. İcra dairesine yapılmış olan ödemenin, borçlunun ödeme emrine itiraz etmemesi veya itiraz etmiş olmasına rağmen itirazın kesin olarak kaldırılmış olması nedeniyle kesinleşmiş olan icra takibi dolayısıyla, bu parayı gerek nakten, gerekse malların haczedilip satılması suretiyle cebri icra tehdidi altında ödemek zorunda kalmış olması gerekir.

İstirdat davasının açılmasının ikinci şartı ise, maddi hukuk bakımından aslında borçlu olmadığı bir parayı cebri icra tehdidi altında ödemek zorunda kalmış olmasıdır. (İİK.m.72/VII) Burada BK.m.62'dekinin aksine, davacı (borçlu) yalnız borçlu olmadığı bir parayı ödemek zorunda kaldığını ispat etmekle yükümlü olup, bu parayı hataen, kendisini borçlu sanıp ödemiş olduğunu ispat etmek zorunda değildir.

İstirdat davasının açılmasının ikinci şartı ise, maddi hukuk bakımından aslında borçlu olmadığı bir parayı cebri icra tehdidi altında ödemek zorunda kalmış olmasıdır. (İİK.m.72/VII) Burada BK.m.62'dekinin aksine, davacı (borçlu) yalnız borçlu olmadığı bir parayı ödemek zorunda kaldığını ispat etmekle yükümlü olup, bu parayı hataen, kendisini borçlu sanıp ödemiş olduğunu ispat etmek zorunda değildir.

İstirdat davasının borç olmayan paranın tamamen ödendiği tarihten itibaren 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılması gerekir.Dolayısıyla, borçlunun bu parayı doğrudan doğruya alacaklıya veya icra dairesine ödediği veya borçlunun haczedilen mallarının satılıp, bedelinin icra dairesine ödendiği tarihte, 1 yıllık istirdat davası açma süresi başlar.Paranın icra dairesince alacaklıya ödendiği an, 1 yıllık istirdat davası açma süresinin başlaması bakımından önemli değildir.Borcun ödenmesi takside bağlanmışsa, 1 yıllık dava açma süresi son taksidin ödendiği tarihten itibaren işlemeye başlar.Kanunda öngörülen 1 yıllık süre, hak düşürücü süre olduğundan taraflarca ileri sürülmese bile, mahkemece re'sen göz önüne alınır.İcra İflas Kanununun 72.maddesinde öngörülen ve yukarıda özellikleri açıklanan istirdat davası, BK.m.61 ve devamı maddelerinde öngörülen istirdat davasının özel bir türü olup, bu nedenle kendine has özellikler taşır.

Bu genel açıklamaların ışığında somut olaya bakıldığında; davacı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı davaya konu ettiği ödemeyi davalı tarafından başlatılan icra takibi üzerine ve cebri icra tehdidi altında ödemiştir. Anayasa'nın 46.maddesinde 4709 sayılı Kanunun 35.maddesi ile yapılan değişiklikle getirilen hükümden açıkca anlaşılacağı üzere, bedel artırım davasında verilen kararın kesinleştiği tarihten önceki dönemde de kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz üzerinden icra takibi yapılıp, idarece ödeme yapıldığından, gerçekte davacının borçlu olmadığı bir bedelin ödenmesi söz konusudur. Ne varki, istirdat davasının İcra İflas Kanununun 72.maddesinin 7.fıkrasında açıklandığı üzere ödeme tarihinden itibaren 1 (bir) yıllık hak düşürücü süre içinde açılması gerekir.İdarece davacıya icra kanalıyla 5.12.2003 tarihinde ödeme yapılmış, görülmekte olan dava ise 26.4.2005 tarihinde açılmıştır.

Hal böyle olunca, ödeme tarihi ile dava tarihi arasında İcra İflas Kanununun 72/VII.maddesinde öngörülen 1 (bir) yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olması nedeniyle mahkemece davanın reddedilmiş olması sonucu itibariyle doğru olduğundan kararın onanması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.3.2007 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7133, Karar No: 2018/6929, Tarih: 17.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7133 E.  ,  2018/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin 04.04.2014 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki temyiz isteminden vazgeçmiş olması nedeniyle, sanığın temyizine hasren yapılan incelemede;

Sanık hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.11.2011 tarih, 2011/24245 esas sayılı iddianamesi ile "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı; 26.10.2011 tarih ve VDENR-2011-2175/63 sayılı vergi suçu raporu ve 26.10.2011 tarih ve VDENR- 2011-2175/53 sayılı vergi tekniği raporunun sanığın “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” eylemleri yönünden inceleme yapıldığının; rapor değerlendirme komisyonu mütalasının da bu yönde olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, VUK’nın 367. maddesi uyarınca komisyon mütalaasının dava şartı olduğu ve dosya içerisinde bulunan vergi suçu raporuna atıfta bulunan 03.11.2011 tarih ve RDK-I/792 sayılı rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının "2007 yılında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olması nedeniyle, “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmaması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2396, Karar No: 2024/3131, Tarih: 02.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2396 E.  ,  2024/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1137 E., 2024/1246 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/672 E., 2024/299 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince başvuru süresinde olmadığından 02.05.2024 tarihli ek karar ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince ek karara karşı başvurulan istinaf isteminin usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz istemi, davacı vekilinin istinaf isteminin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 02.05.2024 tarihli ek kararına karşı başvurulan istinaf isteminin, esastan reddine dair kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 345 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 346 ncı maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 20.04.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 02.05.2024 tarihinde verilmiştir.

İstinaf dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karara karşı başvurulan istinaf isteminin usulden reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşıldığından bu karara ilişkin temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanmasına karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 02.05.2024 tarihli ek karara ilişkin davacının istinaf isteminin usulden reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2024 günlü ret kararının ONANMASINA,

Davacıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3588, Karar No: 2021/18772, Tarih: 06.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3588 E.  ,  2021/18772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal , mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 116/2-4 ve 31/3. maddelerine uyan mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 31/03/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında gerekçe belirtilmeksizin sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/74, Karar No: 2023/884, Tarih: 07.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/74 E.  ,  2023/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/85 E., 2021/392 K.

DAVALILAR :1- ... 2- ...

3- ... 4- ...

5- ... 6- ... vekilleri

Avukat ...

7- ... vekili Avukat ...

8- Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ... 9- ... 10- ...

11- ... 12- ... 13- ...

14- ... 15- ... 16- ...

17- ...18- ...

DAVA TARİHİ : 16.10.2003

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemece görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar ..., Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilleri ile davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, 15.08.1991 ilâ 15.08.2003 tarihleri arasında davalı apartmanda kesintisiz ve düzenli bir şekilde kapıcı olarak çalıştığını, çalıştığı süre içerisinde her gün 3 saat fazla mesai yaptığını, sigorta primlerinin yattırılacağı gerekçesiyle her ay maaşlarının eksik ödendiğini ancak sigorta primlerinin yatırılmadığını, apartman yönetim kurulunun 13.03.1999 tarihli kararıyla 5 nolu dairede oturan bina sakininin 1991 - 1999 döneminde ödemediği 9 yıllık kapıcı ücreti, bina ortak giderleri ve kömür parasının toplamı olan 359,28 TL ve 399 USD'nin maaşından kesildiğini, 15.08.2003 tarihinde yönetim kurulu başkanına başvurarak birikmiş aylıklarının ödenmesini ve sigorta primlerinin yattırılmasını talep ettiğini ancak talebinin reddedildiğini ve iş sözleşmesinin feshedildiğini, müvekkilinin Diyarbakır Bölge Çalışma Müdürlüğüne başvurduğunu ancak işverenin defter ve belgeleri müfettişe ibraz etmediğini, 399 USD'nin karşılığının 586,66 TL olduğunu belirterek; müvekkilinin, 15.08.1991 ilâ 15.08.2003 tarihleri arasındaki hizmetinin tespitine ve dava dilekçesinde belirtilen toplam 7.385,94 TL'ye işçilik alacağının faiziyle birlikte davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili cevap dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde 15.08.1991 - 15.08.1993 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığına dair herhangi bir kaydın bulunmadığını, çalışma olgusunun ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili cevap dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde 15.08.1991 - 15.08.1993 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığına dair herhangi bir kaydın bulunmadığını, çalışma olgusunun ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2-Davalı bir kısım kat malikleri vekili dilekçesinde özetle; davacının çalıştığını iddia ettiği tarihler arasında binada kapıcı istihdam edilmediğini sadece kış aylarında kaloriferi yakmak için geçici olarak kapıcı istihdam edildiğini, 1990 - 2000 döneminde başka kapıcıların çalıştırıldığını, davacının sadece 2001 yılında apartmanın kaloriferlerini yaktığını, Ofis Yer altı Çarşısının faaliyete geçmesinden sonra davacının çarşının tuvaletine baktığını, davacının 1999 yılında Siirt'te çalıştığını, davacının ücretlerinden kesinti yapılmadığını, ibraz olunan apartman karar defterinin sahte olduğunu, atılan imzaların müvekkillerine ait olmadığını, 9 nolu dairenin binaya borcunun bulunmadığını, daire sahibi kadının ölmesinden sonra mirasçısı olmadığı için dairenin mülkiyetinin hazineye geçtiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.02.2013 tarihli ve 2003/727 Esas, 2013/113 Karar sayılı kararıyla; davacının 15.08.1991-30.04.1999 tarihleri arasında 2776 gün ve 12.01.2000- 15.08.2003 tarihleri arasında 1294 gün olmak üzere toplam 4070 gün süre ile davalı işveren nezdinde hizmet akdi ile çalıştığı, bu hizmetlerinin davalı kuruma bildirilmediği, bildirilmesi gerektiğinin tespitine, 17.10.2012 tarihli bilirkişi raporunun karara ek sayılmasına dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum, ... ve dahili davalılardan Defterdarlık Muhakemet Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine (Kapatılan) 21 Hukuk Dairesi 31.03.2014 tarih 2013/7044 E., 2014/7013 K. sayılı ilamı ile; dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, öncelikle davalı apartmanda kat mülkiyetinin oluşturulup oluşturulmadığını araştırmak, kat mülkiyeti oluşturulmamışsa davaya konu ihtilaflı dönemdeki kat maliklerinin tümünü davaya dahil etmek, husumetin kime düşeceğini araştırarak öncelikle taraf teşkilini sağlamak, apartmana ait tüm kayıtları, apartman karar defterini, gelir gider defterini getirtmek, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar