muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/444, Karar No: 2015/1370, Tarih: 27.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/444 E.  ,  2015/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş görekmezlik ödemeleri ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Yasa'nın 10 ve 26. maddeleri uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre; iş kazası sonucu eli bilekten kesilen sigortalıya 14.9.2006 tasis onay tarihli karar ile 2.11.2004 tarihinden itibaren % 22,2 iş göremezliğe girdiğinden bahisle gelir bağlandığı, iş göremezlik oranına itiraz üzerine ....'nun 14.5.2010 tarihli kararı ile ...''nin 25.12.2009 tarihli Sağlık Kurlu Raporu esas alınarak; sürekli iş göremezlik oranı azalma kaydıyla, E cetveline göre, % 11 olduğu tespit edilmiştir.

Kurum; bağlanan gelirin ilk peşin değerinden, fazlasını, ödemediği veya ödeyemeyecek durumda olduğu, gelir kesimini isteme hakkına sahip değildir.Bu nedenle; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının tespiti gerekmektedir;Mahkemece, bu kapsamda bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da, hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen ilk peşin değer hesabının hatalı olduğu anlaşılmaktadır.

İlk gelire girme tarihi olan 2.11.2004 tarihindeki doneler esas alınarak, % 11 iş göremezlik oranına göre belirlenen ilk peşin değer ile 2.1.2004 tarihi ile iş göremezliğin düştüğü tarih olan 25.12.2009 tarihleri arasında ödenen fark fiili ödeme tutarı ilave edilerek, bulunan tutarın ilk peşin değer olarak kabul edilmesi gerekiren, % 22,2 oranı üzerinden bulunan ilk peşin değerden, azalma tarihindeki donelere göre hesaplanan ilk peşin değer indirilmek suretiyle hesap yapılması isabetsiz bulunmuştur.

Makemece, bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada, ilk peşin değerin daha düşük çıkması halinde, davalı işverenin hükmü temyiz etmemesi nedeniyle Kurum lehine oluşacak usuli kazanılmış hak gözetilmelidir.

-

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar çerçevesinde ilk peşin değer hesaplanarak, davalı işverenin sorumlu olduğu rücu alacağı belirlenmesi gerekirken, hatalı hesap raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1150, Karar No: 2015/1337, Tarih: 21.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1150 E.  ,  2015/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53, 58/9, 63 ve 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

(2 kez)

Sanığın, 28.04.2011 tarihli eylemi nedeniyle hakkında kurulan silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden duruşmalı, diğer suç yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

1- Mütalaanın ve hükmün verildiği duruşmada mütalaaya karşı diyecekleri, esas savunması ve son sözü sorulan sanığın, Türkçe beyanda bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığa, CMK'nın 202/4. maddesi hatırlatılarak seçeceği tercüman vasıtasıyla mütalaaya karşı diyeceklerini, esas savunmasını ve son sözünü belirlemeden yargılama yapılarak mahkumiyetine hükmedilmesi,

2- Sanığın, 5 yıldan fazla hapis cezası gerektiren silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan yargılandığı, CMK'nın 188/1. maddesi uyarınca duruşmaya gelmeyen ve mazeret bildiren sanık müdafiinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, gerektiğinde CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu bir müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği düşünülmeden, sanık müdafiinin hükmün tefhim edildiği son oturumda hazır bulunmadığı, hastalığına ilişkin rapor sunan sanık müdafiinin bu oturuma yönelik verdiği mazeret dilekçesinin kabul edilmediği ve hükmün kurulduğu anlaşılmakla, CMK’nın 150. maddesine aykırı davranılması ve savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulması,

3- Tefrik kararından sonra yapılan duruşmalara ait tutanaklar dışında tüm dosyanın asıl ya da onaylı örnekleri Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde dosyaya konulmadan, 13.10.2011 tarihli duruşmada okunan sanığın kollukta ve Cumhuriyet savcısı huzurunda verdiği savunmalarına ilişkin tutanaklarının, arasında olmadığı onaysız fotokopi evraka dayanılarak karar verilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında tefrik edildiği dosyaya ait suç adı, suç tarihi ve saati, suç yeri ile karar tarihinin yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenleri, ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ

21.05.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı'in huzurunda, duruşmada sanık ...'nın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'in yokluğunda, 27.05.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/25007, Karar No: 2012/45222, Tarih: 06.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/25007 E.  ,  2012/45222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Kamu yararına tahsis edilmiş eşyaya zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde, 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmamış olan sanığın, yakınanın müdürü olduğu ilköğretim okuluna muhkem sayılan kapılarını kırarak girmek suretiyle okuldan hırsızlık suçunun, 765 Sayılı Yasanın 493/1, 522, 55/3 ve 5237 Sayılı Yasanın 142/1-b, 116/2–4, 119/1-c, 152/1-a, 31/3 maddeleri kapsamında bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK.'nın 7 ve 5252 Sayılı Yasanın 9.maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, sanığın yaşı itibariyle, 5237 sayılı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4.maddelerinin, 765 Sayılı Yasanın 102/4, 104/2.maddelerinden daha lehe olduğu belirlenmekle yapılan incelemede;

Sanığa atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 ay kesintili zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.02.2010 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, suçun işlendiği 18.02.2010 günü yeniden işlemeye başladığı da dikkate alınarak, açıklanmasına karar verilen hükmün 14.02.2003 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarına ilişkin kamu davalarının, 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, adli para cezası ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

II-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, adli para cezası ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CYUY.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35270, Karar No: 2015/1022, Tarih: 14.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/35270 E.  ,  2015/1022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Banka kamera kayıtları duruşmada şikayetçiye izlettirilip tanık ... ve sanığın usulüne uygun şekilde yüzleştirilmesi, mümkün olmadığında tanık ve sanığın teşhise elverişli yakın plandan ve ayrıca boy olarak çekilmiş fotoğrafları temin edilerek şikayetçiye gösterilmesi, gerektiğinde fotoğraflarla mevcut kamera kaydındaki şahsın kim olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21107, Karar No: 2010/6298, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21107 E.  ,  2010/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yapranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Zemin yönünden ise alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Taşınmazın kamulaştırılan bölümünde 18-20 yaşlarında muhtelif sayıda kayısı, ayva, armut ve kiraz gibi meyve ağaçları bulunmaktadır. Taşınmazın yüzölçümüne göre meyve ağaçları taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliği kazandırmaktadır.Dava konusu taşınmaz üzerindeki karışık meyve ağaçlarının zeminde kapladığı alanlar ayrı ayrı belirlenip meyvelerin cinsine göre gelirleri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği gözetilerek, bilirkişi kurulundan bu yönde ek rapor alınmadan, taşınmaz zemininin arazi kabul edilerek, ağaçlara da ayrıca değer biçen rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre kapitalizasyon faiz oranının % 4 olması gerektiği gözetilmeden, % 5 kapitalizasyon faizine göre hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

3-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine bilinmeyen masraflar, idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile kamulaştırma bedelinin az tespiti,

4-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/6282, Karar No: 2009/12255, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/6282 E.  ,  2009/12255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı malın değiştirilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı davalılardan ... Oto AŞ nin ithal ettiği Wolswagen marka aracı diğer davalıdan 28.9.2206 günü satın aldığını, üzerinden bir ay geçmeden sol ön kısmından sesler gelmeye başladığını, aynı arıza nedeniyle bir çok kez servise götürmesine rağmen arızanın halen devam ettiğini ileri sürerek, aracın ayıpsız misli ile değiştirmesine, araç için ödediği vergi,kasko giderleri ile servise götürüp getirme masraflarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan ... Oto AŞ nin tüm, diğer davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı bu davasında ayıplı olan aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini istemekle beraber dava değeri göstermeksizin vergi, kasko vs yaptığı bir kısım masrafların da tahsilini istemiş; mahkemece değişim dışında kalan diğer kalemler yönünden davacı talebi reddolunmuş olmasına rağmen reddedilen kısım yönünden davalı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş ve bu yönü davalılardan ... Oto LT ŞT'i temyiz sebebi yapmıştır. Davacı reddedilen bir kısım kalem istekler yönünden değer belirtmediğinden ve yargılama sürecinde bu yön davalılar tarafından ileri sürülmeyip; mahkemece de davacıya miktar itibariyle açıklattırılmadığına göre reddedilen bu kalem istekler yönünden temyiz eden davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Bu yönün gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalılardan ... Oto AŞ 'nin tüm diğer davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinden sonra gelecek şekilde "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 220.000 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan ... Oto LT ŞTİ'ne verilmesine'' söz ve rakamlarının yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının davalılardan ... Oto'ya iadesine, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5270, Karar No: 2022/613, Tarih: 18.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/5270 E.  ,  2022/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2012 tarih, 2012/1811 Esas ve 2012/996 sayılı iddianamesiyle Batman Vergi Dairesi Müdürlüğünün ....vergi kimlik numaralı mükellefi .... Yapı malzemeleri ve Orman Ürünleri İnşaat Nakliye Taahhüt İhrc. İth. San ve Tic Ltd. Şti yetkilisi olarak sanık ... hakkında kamu davası açılmış ise de, sanık ...’ın vergi numarasının..... olduğu, sanık hakkında Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının 255/419-14 numaralı mütalaasıyla gerçek kişi mükellef olarak sevk edildiği, .... Yapı malzemeleri ve Orman Ürünleri İnşaat Nakliye Taahhüt İhrc. İth. San ve Tic Ltd. Şti hakkında Vergi Denetim Kurulu’nun 255/419-13 sayılı mütalaasıyla sevk edildiği, dosya kapsamından .... Yapı malzemeleri ve Orman Ürünleri İnşaat Nakliye Taahhüt İhrc. İth. San ve Tic Ltd. Şti’nin yetkilisinin Sürgün Kayra olduğunun anlaşılması, sanığın savunmasında .... Yapı malzemeleri ve Orman Ürünleri İnşaat Nakliye Taahhüt İhrc. İth. San ve Tic Ltd. Şti. ile ilgisinin bulunmadığını bildirmesi karşısında; suç tarihlerinde şirketi temsile yetkili kişinin şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a)Her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçlarının ayrı suçları oluşturduğu ve ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin zincirleme suç hükümleri de uygulanmadan tek hüküm kurması suretiyle eksik ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8368, Karar No: 2024/9849, Tarih: 10.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8368 E.  ,  2024/9849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/362 E., 2024/601 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/89 E., 2024/18 K.

Taraflar arasındaki fiili hizmet süresi zammı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında log teknisyeni olarak geçen ve bildirilen çalışmaları için fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili, davacının bildirimlerinin usulüne uygun şekilde süresinde yapıldığını, davanın haksız olduğunu belirterek reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davacının bildirimlerinin normal kodla yapıldığını, davanın haksız olduğunu, davaya sebebiyet verilmediğini belirterek reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacının davalı Kurum nezdinde 31.03.2014 - 30.11.2018 tarihleri arasında yaptığı işin "Radyoaktif ve Radyoiyonizan maddelerle yapılan işlerden olduğunun" tespitine, davacının 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi uyarınca davalı işyerinde, radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işindeki 31.03.2014 - 30.11.2018 tarihleri arasındaki çalışmalarında sigorta primi ödenmiş günleri x 90/360 formülüyle hesaplanan 1045x90/360=261,25 gün fiili hizmet zammı süresi bulunduğunun, bu sürenin prim ödeme gün sayısına fiili hizmet süresi zammı olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya dair taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı işveren vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı işveren vekili kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.