muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9018, Karar No: 2020/2833, Tarih: 26.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/9018 E.  ,  2020/2833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, banka veya kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı:

1-TCK'nın 158/1-f-g, 62, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet ( dokuz kez)

2-TCK'nın 245/1, 62, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (üç kez)

Nitelikli dolandırıcılık ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıkların gazeteye yurt dışına işçi götüreceklerine dair ilan verdikleri ve katılanlar ve müştekilerden çeşitli miktarlarda para aldıkları ayrıca katılanlar ..., ... ve ...’dan banka kartlarını göndermelerini isteyip diğer katılanlar ve müştekilere paraları bu hesaplara göndertip ellerinde bulunan katılanlara ait banka kartlarıyla da paraları çektikleri bu suretle nitelikli dolandırıcılık ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunması, müşteki ve katılan beyanları ve dosya kapsamından sanık ... ve ...’in üzerilerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkemece verilen mahkumiyet hükümlerinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve müdafii ile sanık ...’in sair temyiz itirazının reddine, ancak;

1- Sanık ...’ün tüm aşamalardaki suçlamaları kabul etmeyen istikrarlı savunması, sanık ...’ın herhangi bir delile dayanmayan soyut iddiası ile tüm dosya kapsamı itibarıyla; sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, sanığın nitelikli dolandırıcılık ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından beraati yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanıklar ... ve ...’in gazeteye ilan vermek suretiyle gerçekleştirdikleri eylemin sadece 5237 sayılı TCK'nın 158/1-g maddesinde öngörülen basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle aynı zamanda bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini

2- Sanıklar ... ve ...’in gazeteye ilan vermek suretiyle gerçekleştirdikleri eylemin sadece 5237 sayılı TCK'nın 158/1-g maddesinde öngörülen basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle aynı zamanda bilişim sistemlerinin araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 tarih ve 2012/15-1351-2013/328 E-K sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, kanun koyucu, cezanın kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime somut olayın özellikleri ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini de göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevini yüklemiştir. Ancak, hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, bu düzenlemelere uygun olarak; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik ile dosya içeriğine yansıyan bilgi ve belgelerin isabetli biçimde değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, katılan ve müştekilerden elde edilen menfaat miktarları da göz önünde bulundurularak cezalar şahsileştirmek suretiyle ayrı ayrı uygulama yapılarak hüküm kurulması gerekirken TCK’nın 158/1-f-g maddesinin dokuzar kez uygulanması ve yine üç mağdur için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken TCK’nın 245/1 maddesinin üçer kez uygulanması suretiyle yazılı şekilde toplu uygulama yapılması

4- Müşteki ...’nun alınan beyanında 6 ay içerisinde toplam 2000 TL para havale ettiğini son olarak 20/05/2012 tarihinde tekrar arandığında masraf adı altında 4.600 TL para gönderdiğini söylemesi, Katılan ...’ın alınan beyanında parça parça toplamda 2.000 TL gönderdiğini söylemesi, Katılan ...’ın alınan beyanında 350 TL gönderdiği daha sonra 400 TL daha istemeleri üzerine bu parayı da gönderdiğini söylemesi karşısında sanıklar ... ve ...’ün 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olmaları karşısında, sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 26/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/718, Karar No: 2015/18857, Tarih: 25.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/718 E.  ,  2015/18857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2012/250-2014/2390

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının itirazının reddi ile; Narlıdere Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin 06/04/2012 tarih 2012/201 sayılı kararının "uygulamanın başladığı Nisan 2011 ayından, tüketicinin hakem heyetine başvuru tarihi olan 06/12/2011 tarihine kadar yapılan kayıp/kaçak bedeli kesintilerin satıcıdan alınarak tüketiciye iadesine" şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu Narlıdere Kaykamkamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 06.04.2012 tarih ve 2012/201 karar nolu kararının incelenmesinde; davalı tüketicinin 8197350, 8031961 ve 8011361 numaralı aboneliklerinden tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tüketiciye iadesine karar verildiği görülmüştür.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı tüketicinin 8011361 nolu aboneliğinin tarımsal sulama aboneliğine ilişkin olduğu, diğer iki aboneliğinin ise mesken aboneliğine ilişkin olduğu, davalının tüm bu abonelikleri için yaptığı başvuru üzerine davaya konu hakem heyeti kararının tesis edildiği anlaşılmaktadır.

1-Davacı tarafın 8197350 ve 8031961 nolu mesken aboneliklerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Hukuk Genel Kurulunun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Davacı tarafın 8011361 nolu tarımsal sulama aboneliğine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Hukuk Genel Kurulunun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Davacı tarafın 8011361 nolu tarımsal sulama aboneliğine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 1.maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra, “Kapsam” başlıklı 2.maddesinde; “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3.maddesinde; “Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan kanunun 3/d maddesinde; “Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Buna göre, tarımsal sulama aboneliği üzerinden verilen hizmetten yararlanan davalının, yukarıda açıklandığı üzere tüketici olmadığı, dolayısıyla olayda 4077 sayılı kanun hükümleri yerine genel hükümlerin uygulanacağı ortadadır. Buna bağlı olarak, ihtilafa tüketici hakem heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır.

Buna karşın, 4077 sayılı kanunun 22/5 maddesi uyarınca, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Bu durumda, mahkemece; 8011361 nolu aboneliğe ilişkin olarak yetkili ve görevli bulunmayan tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın iptaline karar verilmesi gerekirken, bu abonelik yönünden de davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2613, Karar No: 2016/6461, Tarih: 30.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2613 E.  ,  2016/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanık müdafii ile katılan mağdurlar vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 08.06.2016 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafii Av. ...'ın gelmediği, ...Hastanesinden aldığı 2 günlük istirahat raporu ile birlikte mazeret dilekçesi gönderdiği görülmekle,

Av. ...'ın mazeretinin kabulüne,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaasına göre duruşmanın 29.06.2016 Çarşamba saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 13.07.2016 Çarşamba günü saat 09:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan mağdurlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

30.06.2016 tarihinde verilen işbu karar 13.07.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2024/5386, Karar No: 2024/7351, Tarih: 29.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5386 E.  ,  2024/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği ve bu nedenle somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1712, Karar No: 2012/4191, Tarih: 11.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1712 E.  ,  2012/4191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı oldukları 443 parsel sayılı taşınmaza , davalının ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ağaçların kaldırılması isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19989, Karar No: 2007/22832, Tarih: 04.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19989 E.  ,  2007/22832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Haciz tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde belediyenin (... kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez.) düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca, 277 sayılı kanununun 1. maddesine göre 5237 sayılı Belediye Gelirleri kanunu ve diğer kanunlarla Belediyelere verilmekte olan paylar vergi ve resim hükmünde olup, bu paylar, 6183 sayılı kanun hükümlerine göre tahsili gereken borçlar dışında haczedilemez.

5393 sayılı Yasanın 15/son maddesinde belediye tarafından tahsil edilen vergi. resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceği vurgulandığına ve kanun gereğince belediyeye bırakılan payların vergi ve resim hükmünde sayılacağına göre mahkemece bu ilkeler ışığında bir araştırma yapılmadığı saptanmıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, haczedilen hesaplardaki paraların niteliklerini bilirkişi aracılığıyla tespit etmekten; yukarıda yazılı yasa hükümlerine göre bu paraların kendiliğinden haczinin mümkün olup olmadığını veya bu paraların (fiilen) kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığını araştırmaktan ve bu hesaplardan yapılan harcamaları incelemekten ibarettir. Ayrıca haczedilen araçların da yine fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı olgusu esas alınarak bir sonuca ulaşılmalıdır. Yasadaki değişiklikten önce hüküm ifade eden kamuya tahsis kararı haczedilmezlik şikayetinin değerlendirilmesinde esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi yasaya aykırı olup karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8402, Karar No: 2014/8849, Tarih: 06.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/8402 E.  ,  2014/8849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık

iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.