muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6276, Karar No: 2023/6708, Tarih: 12.06.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı SGK Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29638, Karar No: 2023/497, Tarih: 23.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/29638 E.  ,  2023/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz süresinin son gününün adli tatile denk gelmesi nedeniyle, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 331 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

B. Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

C. T ebliğnamede O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddi yönünden görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İstemi

Üzerine atılı suçların kısmen doğru olduğu ve eşi olan mağdurun psikolojik sorunlarının bulunduğu vesaire;

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın elindeki mutfak bıçağı ile mağdurun üzerine doğru giderek "Seni öldüreceğim." demesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturmasına rağmen aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu vesaire; ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın elindeki mutfak bıçağı ile mağdurun üzerine doğru giderek "Seni öldüreceğim." demesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturmasına rağmen aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu vesaire; ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, eşi olan mağdura hitaben "Sen birini aramışsın, o adamı buraya getirip seninle yüzleştireceğim ve seni öldüreceğim." diyerek evden çıkıp gittiği, akabinde tekrar eve gelip mutfaktan aldığı bıçak ile mağdurun üzerine yürüyerek "Seni öldüreceğim." demek suretiyle tehdit edip baldırına bıçakla vurduğu ve ayrıca yüzüne ve başına da elleriyle vurmak suretiyle adli muayene raporunda belirtilen şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, sanığın savunması, mağdurun beyanı, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. O yer Cumhuriyet savcısına kararın 21.06.2016 tarihinde tefhim edildiği, temyiz süresinin son gününün adli tatile denk geldiği ve 1412 sayılı Kanun'un 331 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince adli tatile rastlayan sürelerin işlemeyeceği ve tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılacağı gözönüne alınarak, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi süresinde kabul edilmiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın, eşi olan mağdura hitaben "Sen birini aramışsın, o adamı buraya getirip seninle yüzleştireceğim ve seni öldüreceğim." diyerek tehdit edip evden çıkıp gittiği, bir süre sonra tekrar eve gelip mutfaktan aldığı bıçak ile mağdurun üzerine yürüyerek "Seni öldüreceğim." demek suretiyle tehdit edip baldırına bıçakla vurduğu ve ayrıca yüzüne ve başına da elleriyle vurmak suretiyle yaraladığı şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda; sanığın evden çıkmadan önce gerçekleştirdiği ilk tehdit eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu, evden çıkıp bir süre sonra tekrar eve gelerek eline bıçak alıp mağdurun üzerine yürüyerek "Seni öldüreceğim." demek suretiyle tehdit edip baldırına bıçakla vurup yaralaması eyleminde ise tehdit içeren sözlerin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu ve eylemlerinin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, Mahkeme'nin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

Belirlenerek yapılan incelemede, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

C. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunması, mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanı, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın üzerine atılı tehdit ve kasten yaralama suçlarının sabit olduğu anlaşılmakla; hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

Belirlenerek yapılan incelemede, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

C. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunması, mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanı, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın üzerine atılı tehdit ve kasten yaralama suçlarının sabit olduğu anlaşılmakla; hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

Belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

C. Sair Yönlerden

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu, anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen karara yönelik sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8268, Karar No: 2012/8940, Tarih: 03.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/8268 E.  ,  2012/8940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1,53/6,63/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı TCK'nın 455/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 102/4 maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 07.04.2002 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, sanık tarafından 04.06.2002 tarih, 291619-1594 numaralı vezne alındısı ile İnegöl Mal Müdürlüğüne yatırılan 2.000.000.000 TL kefalet parasının sanığa İADESİNE, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15495, Karar No: 2016/24044, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/15495 E.  ,  2016/24044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... İşletmeleri Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... İşletmeleri Kurumu adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı ...... İşletmeleri A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... İşletmeleri Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...... İşletmeleri A.Ş. vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6578, Karar No: 2023/7193, Tarih: 06.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6578 E.  ,  2023/7193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/182 E., 2015/61 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2013 tarihli ve 2013/23486 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2013/182 Esas, 2015/61 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrası,31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz sebebi; suça sürüklenen çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz sebebi; suça sürüklenen çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince '' Sanık savunması, mağdur beyanı, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, Üsküdar Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 21.06.2012 tarih ve 1502 sayılı raporu, Adli Tıp Kurumu, 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 22.10.2014 tarihli raporu, sanık ve mağdur arasında husumetin bulunmayışı, olayın oluş seyri ve tüm dosya kapsamından, sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek; Mağdur ... ... ile sanık ...'ün suç tarihinde ... ... İlk Öğretim Okulunda öğrenci oldukları, mağdur ... ...'ın sanık ...'den hoşlandığı ve ...'e kendisini sevdiğini söylediği, ancak sanık ...'ün ilk başlarda mağdura karşılık vermediği,2011 yılı Kasım ayında sanık ...'ün mağdur ... ...'a mesaj göndererek çıkma teklif ettiği, mağdurunda evet mesajı gönderdiği, sanık ...'ün ikinci kez mesaj göndererek 'Ama bir şartım var, benimle beraber olursan seninle çıkarım' dediği, mağdurunda bu isteğini kabul ettiği, 12.12.2011 günü sanık ...'ün mağdurun ailesi evde yokken mağdurun evine geldiği, burada mağdurun rızasıyla pantolonunu indirip mağdurunda iç çamaşırını çıkartıp cinsel organını mağdurun makat bölgesine sürtmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu,

2012 yılının Ocak ayında sanık ...'ün mağdura ayrılmak istediğini söylediği, mağdurunda kabul etmeyip sanık ...'a hamile olduğunu söylediği, sanık ...'ın ailesinin bu durumdan haberdar olması üzerine mağdurla konuştukları ve sanık ...'ın kuzeni olan ... ... ile ... ...'nun 26.05.2012 günü mağduru parka çağırıp darp ettikleri, bu olay ile ilgili soruşturmanın C.Başsavcılığının 2012/9791 soruşturma numarası üzerinden ayrı olarak yürütüldüğü, bu olay sırasında mağdur ... ...'ın ailesine sanık ...'ün cinsel istismar olayını anlatması üzerine cinsel istismar ile ilgili mağdurun ve ailesinin şikayetçi oldukları, mağdurun aldırılan cinsel muayine raporlarında bakire olduğu ve fiili livataya maruz kaldığının maddi delillerinin bulunmadığının bildirildiği, mağdurenin cinsel istismar eylemi nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği, ancak 103/6 kapsamında bozulmadığının bildirildiği anlaşıldığından sanığın eylemine uyan basit cinsel istismar suçundan 5237 sayılı yasanın 103/1,31/3,62 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklindeki gerekçeyle suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalarının toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2013/182 Esas, 2015/61 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16349, Karar No: 2022/10929, Tarih: 31.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16349 E.  ,  2022/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : HATAY (Kapatılan) 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

18/04/2014 tarihli olay tutanağı içeriğine göre, Hatay İl Jandarma Komutanlığı 2 nolu nöbet kulesi ile misafirhane arasında kalan bölgedeki aydınlatma direği yanına saat 20:45 sıralarında üç kişinin geldiği, sanık ...’un aydınlatma direğine tırmanarak ihate duvarı üzerine oturduğu ve kışlanın dışından kışla içerisine bir poşetin atıldığının görülmesi üzerine şahıslara müdahale edilerek dışarıdan atılan poşetin muhafaza altına alındığı, poşette yapılan incelemede suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği anlaşılmakla, bu soruşturma kapsamında sanık ... ile birlikte haklarında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen ... ve ... hakkında yürütülen soruşturmaların akıbeti araştırılarak gerekirse tanık sıfatıyla dinlenilmelerinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 31/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33440, Karar No: 2017/15724, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33440 E.  ,  2017/15724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.