muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9401, Karar No: 2024/8844, Tarih: 23.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9401 E.  ,  2024/8844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/464 E., 2024/65 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait ... Dar Dokuma unvanlı işyerinde 2003 yılında ... sigorta sicil numarası ile işe başladığını, ancak davacının işe giriş tarihinden çıkış tarihi olan 19.07.2010 tarihine kadar yıllık izinlerini dahi kullanmadan çalışmasına belirtilen tarihler arasında sanki hiç çalışmamış gibi sigorta primlerinin ödenmediğini, bu tarihlerin; 31.01.2004 ile 06.06.2004 arası 02.11.2004 ile 30.10.2005 arası 28.09.2006 ile 07.05.2007 arası 06.03.2008 ile 28.08.2009 arası 01.04.2010 ile 19.07.2010 arası olduğunu beyan ederek belirtilen tarihler arasında çalışmış olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

2. Davalı Kurum cevap dilekçesinde, bu tür davaların kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile resen araştırma ilkesine tabi olduğunu, eylemli ve gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça hizmet sözleşmesine dayalı sigortalılıktan söz edilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.04.2023 tarih ve 2021/383 E., 2023/150 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Daire kararında; ".. dinlenen tanıklardan bir kısmının beyanlarının çalışmayı doğrular nitelikte olduğu, dolayısıyla talep konusu dönemin bir kısmının ispatlandığı anlaşılmakla, Mahkemece tanık beyanlarına göre ispatlanan dönemlerin ayrıştırılarak yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmalıdır..." şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, hükmün gerekçe

içermediğini, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilleri tarafından temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2627, Karar No: 2013/2167, Tarih: 11.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2627 E.  ,  2013/2167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.07.2009 tarih ve 2011/72-2011/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta sözleşmesi ile sigortalı davalıya ait aracın, yolcu taşımacılığı yaptığı sırada meydana gelen kaza nedeniyle ölen kişinin hak sahiplerine sigorta teminatının ödendiğini, ancak davalıya ait aracın yolcu taşımacılığı için gerekli yetki belgesinin bulunmadığını, bu nedenle poliçe genel şartları gereğince ödenen tazminattan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 57.500 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana geldiği tarih itibariyle il sınırları içinde yapılan taşımalar için yetki belgesi alma zorunluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, kazanın meydana geldiği 30...2006 tarih ve güzergah itibariyle davalı ...'nin aracı için yetki belgesi hususunda Karayolu Taşıma Yönetmeliği hükümlerinin uygulanamayacağı, ... Valiliği'nin taşıma yönergesinin de hazırlanıp yürürlüğe girmediği, kaza tarihi itibariyle il sınırları içerisinde yapılan yolcu taşımalarında davalı ...'ye ait araca herhangi bir yetki belgesinin verilmediği, davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10749, Karar No: 2010/5886, Tarih: 14.04.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10749 E.  ,  2010/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde adli sicil kaydında silinme koşulları geçekleşmemiş kasıtlı suçtan dalayı mahkumiyeti bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, maddenin 1. fıkrasındaki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının "hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" sürmesine karar verilerek, aynı maddenin 3. fıkrasına aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine "sanığın TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine şeklinde ilavesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3114, Karar No: 2018/3319, Tarih: 10.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3114 E.  ,  2018/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2006 takvim yılı için beraat,

2007 ve 2008 takvim yılları için mahkumiyet

Sanık hakkında 2006 takvim yılına ilişkin verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz talebi ile sanık müdafiinin, 2007-2008 takvim yıllarına ilişkin mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1-Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; ... Vergi Dairesinde bulunduğu anlaşılan fatura asıllarından her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve faturaları düzenleyen/kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış olması halinde haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları düzenleyen/kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenledikleri/kullandıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Davaya konu ... Petrol İnşaat Turizm Nakliye San. ve Tic. Ltd. Şti’nin 2006 takvim yılında yetkilisi olan ...’ün alınan ifadesinde şirket işleriyle oğlu olan sanığın ilgilendiğini, kendisinin sadece gerekli yerlere imza attığını beyan etmesi, şirketin 01.06.2005 tarihli işyeri kira sözleşmesinin sanık tarafından imzalanmış olması, fatura bastırma işlemlerini sanığın yaptırması karşısında 2006 takvim yılında da işyerini fiilen idare eden kişinin sanık olduğu gözetilmeden sanığın 2006 yılında yetkili olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi

3- Kabule göre de ;

a)Sanık hakkında 18.04.2009 gün ve 2009/1007 Esas sayılı iddianame ile 2007-2008 takvim yıllarında "Sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak "suçlarından kamu davası açılmış olup, "sahte fatura kullanmak ve sahte fatura düzenlemek” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine hangi suçtan olduğuda belirtilmeden yazılı şekilde tek bir hüküm kurulması,

b)213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesi ile cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasına çıkarıldığı nazara alındığında; 2008 takvim yılında son düzenlen/kullanılan faturaların tarihleri tespit edilerek suç tarihinin belirlenmesi; bunun sonucuna göre lehe yasa değerlendirmesi yapılarak sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

c)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, mahkumiyet hükümleri yönünden karşı temyiz bulunmadığından ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10360, Karar No: 2011/2869, Tarih: 17.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10360 E.  ,  2011/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Isparta 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.06.2009 tarih ve 2008/327 - 2009/290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı taşıyıcılar kooperatifinin üyesi iken yönetim kurulunun aldığı karar ile 27.01.2004 tarihinden itibaren iş sırasına yazılmasının ve iş almasının engellendiğini, bu işlemin uygulanmaması yönünde mahkemeden ihtiyati tedbir kararı aldıklarını, davacının üyelikten ihracına ilişkin kararın ve iş verilmemesine yönelik kararın mahkemelerce iptal edildiğini, davacının kooperatiften iş alamadığı için Isparta ili dışında çalışarak barınma ve beslenme ihtiyacını haricen karşılamak durumunda bırakıldığını ve yönetim kurulunun haksız uygulamalarından dolayı manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 1.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddine, konaklama ve yemek ücretinin manevi zarar olarak düşünülebileceği gerekçesiyle 2.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce, "BK'nun 98. maddesi yollamasıyla akitlerde de uygulanması gereken aynı Yasa'nın 41. maddesinde ifadesini bulan maddi zarar, haksız eylem sonucu meydana gelen azalma ile birlikte o haksız eylem sebebiyle malvarlığında meydana gelmesi engellenen çoğalmayı da kapsar. Dava konusu olayda maddi tazminat kapsamında istenen yemek ve konaklama giderleri BK'nun 49. maddesinde düzenlenen manevi tazminat kapsamında bulunmayıp, kanıtlanması halinde BK'nun 41 vd. maddeleri uyarınca maddi tazminat kapsamında kalan kalemler olduğu" gerekçesiyle davacı yararına "manevi tazminat istemine ilişkin talebin reddine karar verilmesi gereğine değinilerek" davalı yararına bozulmuş, mahalli mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu benimsenerek, maddi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile 256,75 TL'nın davalıdan temerrüt faiziyle tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4172, Karar No: 2025/132, Tarih: 14.01.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/4172 E.  ,  2025/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminat Talebinin Kabulü

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliğine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hakikate Muhalif Beyanda Bulunmak suçuna yönelik sanık vekilinin temyiz istemine ilişkin incelemede;

Mahkeme tarafından 22.06.2016 tarih ve 2016/232 Esas, 2016/637 Karar sayılı hükümle sanık hakkında verilen davanın düşürülmesine ilişkin kararın temyiz edilmesi sonucu Dairemizin 05.03.2019 tarihli, 2019/1865 Esas ve 2019/3792 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmesine rağmen tazminata yönelik bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda 07.02.2024 tarihinde sanık hakkında bu kez mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında ki "Hakikate Muhalif Beyanda Bulunmak suçuna yönelik verilen davanın düşürülmesine" ilişkin kararın Dairemizin 05.03.2019 tarihli, 2019/1865 Esas ve 2019/3792 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesi karşısında, Mahkemenin tazminata yönelik bozma kararı üzerine yaptığı yargılamadaki suça ilişkin tüm işlemler ve verilen mahkumiyet kararı hukuken yok hükmündedir.

Hukuken yok hükmünde olan mahkumiyet kararının temyizen incelenmesi de mümkün olmadığından, sanık vekilinin hukuken yok hükmünde olan mahkumiyet kararına karşı yaptığı temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-İİK 89/4 maddesi uyarınca talep edilen tazminat talebine yönelik olarak kurulan hükme ilişkin incelemede;

2004 sayılı İİK’nın 89. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir. Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur" hükmüne yer verilmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 89/4 maddesinde; "Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini icra mahkemesinde ispat ederek üçüncü şahsın 338. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkûm edilmesini isteyebilir. İcra mahkemesi tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder" hükmü yer almaktadır.

Kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, davacı takip alacaklısı ispat etmelidir. Üçüncü kişinin beyanının aksi, İİK'nın 68. maddesinde sayılan belgelere bağlı olmaksızın her türlü delille ispat edilebilir. Anılan maddenin açık hükmü gereğince; icra mahkemesince, genel hükümlere göre yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir.

İİK'nın 89/4. maddesine dayalı olarak açılan tazminat davasında, tarafların göstereceği deliller, ticari defterler ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, ihbarnamenin tebliğ tarihi itibariyle, borçlunun, üçüncü kişiden istenebilir, kesin nitelikte bir alacağının mevcut olup olmadığı genel hükümler çerçevesinde belirlenir, diğer bir ifade ile anılan maddeye göre tazminata hükmedilebilmesi için, borçlunun, haciz ihbarnamesinin üçüncü kişiye tebliği tarihi itibariyle, üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş, İİK'nın 89/1. maddesi kapsamında haczedilebilecek muaccel bir alacağının bulunması zorunludur.

Dava dosyasının incelenmesinde; dosya kapsamında mevcut 02.05.2023 tarihli bilirkişi raporunda, takip borçlusu ile davalı arasında hizmet alımına ilişkin 31.08.2015 tarihinde akdedilen sözleşme gereğince 14.09.2015 tarihinden itibaren hizmet alımı yapıldığı ve bu nedenle birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihinde takip borçlusunun davalıdan alacaklı olduğuna ilişkin tespit yapıldığı ancak bilirkişi raporunun sonuç kısmında takip borçlusu ile davalı 3. kişi arasındaki alacak borç miktarının net olarak tespit edilmediği görülmüştür.