muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/412, Karar No: 2020/1072, Tarih: 17.06.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/412 E.  ,  2020/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1- (Temlik Alan) ... Varlık Yönetim A.Ş. vekili Av. ... 2- ... Bankası A.Ş. vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... arasında görülen dava hakkında İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2015/169 esas ve 2015/994 karar sayılı ve 22.12.2015 tarihli hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 2017/2229 esas ve 2018/4028 karar ve 11.09.2018 tarihli ilamına karşı davalı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 38,50 TL harç ve takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 17.06.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Davacı alacağına kavuşmak için tahsilde tekerrür olmamak şartıyla hem ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla hem de ilamsız takip yoluyla takip yapabilir ise de ilamsız takipteki itirazın iptali davası bitmeden ipotekli takipte ipotek paraya çevrilirse itirazın iptali davasında kefillerin sorumluluğunun belirlenmesinde bu hususun dikkate alınması gerekir.

Bu itibarla yerel mahkeme kararında bu bakımdan bir isabetsizlik olmadığından saygıdeğer çoğunluğun davalının karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararına muhalifim.17.06.2020
Yargıtay — Esas No: 2014/17027, Karar No: 2014/20435, Tarih: 10.11.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/17027 E.  ,  2014/20435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak Daireden verilen 15/01/2014 tarih ve 2013/25846-2014/284 E.K sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi. Gereği görüşüldü.

Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler Daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar dosya içeriğine usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle HMK.'nun 440.maddesi hükmüne uymayan sair düzeltme istekleri yerinde değildir.

Mahkemece dava ve temyize konu taşınmazda davalının iktisap sağlayıcı zilyetlik süresi dolmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün, davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce aynı gerekçelerle onanmış ise de varılan sonuç dosya içeriğine uygun değildir.

Dosyada mevcut tespit tutanağında dava konusu taşınmaz zeytinlik niteliğiyle tespit edilmiştir. Dinlenilen bir kısım yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazın öncesinin tarla olduğunu, ancak 15 yıl önce doğu tarafının zeytinlik haline getirildiğini belirtmelerine rağmen mahkemece taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen muhdesat niteliğindeki zeytin ve elma ağaçları 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesi hükmü gözetilerek beyanlar hanesinde gösterilmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, dava konusu taşınmazın başında uzman fen ve ziraat bilirkişi aracılığıyla keşif yapılmalı, yapılacak keşifte taşınmaz üzerinde muhdesat niteliğinde bulunan zeytin ve elma ağaçlarının ne zaman ve kimin tarafından meydana getirildiği açık ve tereddütsüz belirlenmeli, muhdesat niteliğindeki zeytin ve elma ağaçlarının yaşı ve sayısı uzman ziraatçi bilirkişi eliyle belirlenmeli ve bu ağaçların uzman fen bilirkişi rapor ve haritasında konumunun gösterilmesi sağlanarak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın karar düzeltme istemi bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizce verilen 15/01/2014 gün ve 2013/25846-2014/284 E.K. sayılı ONAMA İLAMININ ORTADAN KALDIRILMASINA, mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve ret harçlarının istek halinde davalıya iadesine, 10/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10509, Karar No: 2015/10154, Tarih: 08.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10509 E.  ,  2015/10154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/382-2014/493

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29/05/2014 gün ve 2013/382 - 2014/493 sayılı kararı bozan Daire'nin 04/06/2015 gün ve 2014/14624-2015/7756 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkillerinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkillerince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı D.. U..'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 49.200 DM karşılığı 51.885,86 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davacının hisse senedi devir ve kabul sözleşmesini özgür iradesi ile imzaladığı, hilenin kanıtlanamadığı,SPK raporlarının tek başına davacı iddialarını ispatlamaya elverişli bulunmadığı gerekçesiyle, davanın davalı şirketler yönünden ispat olunmaması, davalı D.. U.. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.06.2015 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6215, Karar No: 2013/18141, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/6215 E.  ,  2013/18141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13.11.2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkındaki beraat hükümlerinin ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4684, Karar No: 2018/12928, Tarih: 27.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4684 E.  ,  2018/12928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteğinin davalıya trafik sigortalı aracın sürücüsü iken gerçekleşen kazada öldüğünü açıklayıp 225.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 124.081,19 TL, davacı ... için 1.063,50 TL, davacı ... için 4.338,49 TL olmak üzere toplam 129.483,18 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalmaya dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesi ile müvekkillerinin desteğinin 25 yıllık ağır tonajlı araç sürücüsü olduğunu ve

aylık kazancının 2.000,00 TL olduğunu belirterek maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Desteğin gelirinin belirlenmesi, tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda desteğin gelirinin asgari ücret düzeyinde olduğu kabul edilip, asgari ücretten tazminat hesabı yapılmıştır. Dosya kapsamındaki belgelerden ve desteğin gelirinin ispatı konusunda dinlenilen tanık beyanlarından; desteğin tır şoförlüğü yaptığı sabittir. Tır şoförünün asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiğinin kabulü hayatın olağan akışına uygun değildir.

Buna göre mahkemece desteğin tır şöförü olduğu kabul edilip aylık kazancının asgari ücretten fazla olduğu kabul edilerek desteğin yaptığı bu iş için aylık kazancının ne kadar olacağı yönünde ilgili meslek odalarından ve kuruluşlardan emsal ücret araştırması yapılarak tespit edilecek ücret hesaplamaya esas aldırılmak üzere, aynı bilirkişiden ayrıntılı, açıklamalı, denetime elverişli ek rapor aldırılarak sonucuna göre hüküm kurulmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; çocuklar için destekten yoksun kalacakları sürenin belirlenmesinde yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar ayrı ayrı değerlendirilmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, 25 yaşının doldurulmasına kadar; yüksek öğrenim yapmamakta ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılması gerekmektedir.

3-Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; çocuklar için destekten yoksun kalacakları sürenin belirlenmesinde yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar ayrı ayrı değerlendirilmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, 25 yaşının doldurulmasına kadar; yüksek öğrenim yapmamakta ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılması gerekmektedir.

Hükme esas alınan raporda desteğin geride kalan çocukları için 18 yaşlarını doldurdukları tarihe kadar destek alacakları kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosya kapsamındaki belgelere göre davacı ...'ın yargılama sırasında üniversite eğitimine başladığı, diğer davacı ...'ın da lise öğrencisi olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre her iki davacı ... ve ... ın yüksek öğrenim yapacakları kabul edilerek 25 yaşın hitamına kadar hesaplama yapılmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz

itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6.606,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 27/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2746, Karar No: 2013/2668, Tarih: 18.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2746 E.  ,  2013/2668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.04.2011 tarih ve 2010/142-2011/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı olan dava dışı EMS Mobil Sist. Hastahane Malz. Tic. A.Ş'nin fabrika binasının bahçesinde bulunan 4 adet ambulansın, davalının maliki olduğu komşu fabrika binasında mevcut baraka çatısının fırtınanın etkisi ile uçması suretiyle hasara uğradığını, bu olay nedeni ile sigortalıya 14.07.2009 tarihinde ....218,97 TL, 16.07.2009 tarihinde 4.719,01 TL, olmak üzere toplam 30.038,38 TL ödendiğini, müvekkili şirketin ...'nun 1301 maddesi uyarınca yasal halefiyet ilkesi gereği olarak sigorta ettirenin yerine geçtiğini, zararın doğumuna sebebiyet veren davalının aleyhine başlatılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen fırtına ile bahçedeki baraka çatısının tamamen mücbir sebep nedeni ile uçtuğunu, müvekkilinin yapı maliki olarak her türlü özeni gösterdiğini, meydana gelen olayla arasında illiyet bağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalının bina maliki olurak kusursuz sorumlu olduğu, bina malikinin kurtuluş beyyinesi getirmesinin mümkün olmadığı, ancak uygun illiyet bağının, mücbir sebep, mağdur veya üçüncü kişinin ağır kusuru ile kesilmesi halinde, malikin sorumluluğunun ortadan kalkabileceği, olayda illiyet bağının kesildiğinin davalı tarafça ispatlanmadığı, meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ... 1301. maddesi uyarınca ödenen tazminatın tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının zararın meydana gelmesine yol açan fırtına şiddetinin mücbir sebep sayılması gerektiği yolundaki savunması yeterince araştırmamıştır. Bu husus üzerinde durularak gerekirse Meteoroloji Genel Müdürlüğü verileri de değerlendirilmek suretiyle ve

metoroloji mühendisinin de aralarında olduğu bilirkişi kurulunda mücbir sebebin gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanması bakımından rapor alınarak sonucuna göre bu karar verilmek gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulması geremiştir.

metoroloji mühendisinin de aralarında olduğu bilirkişi kurulunda mücbir sebebin gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanması bakımından rapor alınarak sonucuna göre bu karar verilmek gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulması geremiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6249, Karar No: 2012/2764, Tarih: 23.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/6249 E.  ,  2012/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 20 parsel sayılı 20948,12 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 10920/40320'er payı davalı ... ve ölü Pakize Kışla, 180/40320 payı davacı ..., geri kalan payları ise dava dışı gerçek kişiler adına olmak üzere tespit edilmiştir. Davacı, tapu kaydı ve satın almaya dayanarak çekişmeli taşınmazın davalılara ait 21840/40320 payının adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava konusu paylar yönünden davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın davacı payı da eklenmek suretiyle 22020/40320 payının davacı ... adına, davaya konu olmayan diğer paylarının ise tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6336, Karar No: 2013/28704, Tarih: 11.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6336 E.  ,  2013/28704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/2, 62,53/6 ,63. maddeleri gereğincemahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, delillerin tam olarak toplanmadığına,sanığın kullandığı aracın önünün çok yüksek olması ve kaza sonrası ölen ve yaralananın araca çok yakın şekilde hareket etmeleri nedeniyle onları görme imkanı olmadığından, kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu sayılmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.